Ro

li­te­ra grec­kie­go al­fa­be­tu; rho


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nazwa sie­dem­na­stej li­te­ry al­fa­be­tu grec­kie­go, ρ;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ro-Ro

sta­tek przy­sto­so­wa­ny do prze­ła­do­wy­wa­nia drob­ni­cy wprost z sa­mo­cho­dów wjeż­dża­ją­cych do jego wnę­trza; po­ja­zdo­wiec; ro­ro­wiec


Ro-ro (od roll-on/roll-off) – typ stat­ku to­wa­ro­we­go, pa­sa­żer­sko-to­wa­ro­we­go lub barki przy­sto­so­wa­ne­go do prze­wo­że­nia ła­dun­ków tocz­nych i po­ja­zdów (sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, cię­ża­ró­wek lub wa­go­nów ko­le­jo­wych).

W ję­zy­ku pol­skim takie jed­nost­ki są cza­sem okre­śla­ne jako „ro­row­ce”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roa

Roa – ro­dzaj mor­skich ryb z ro­dzi­ny che­to­ni­ko­wa­tych. Ho­do­wa­ne w ak­wa­riach mor­skich.


Źródła:

Wikipedia

Road

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. pier­wszy, naj­star­szy wiek gwa­da­lu­pu (środ­ko­we­go permu), trwa­ją­cy 270,6 – 268 mi­lio­nów lat temu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Roadster

[czy­taj ROłdster] ot­war­te nad­wo­zie dwu­o­so­bo­we­go sa­mo­cho­du spor­to­we­go; spy­der, spi­der


Ro­ad­ster

Ro­ad­ster – typ nad­wo­zia sa­mo­cho­du oso­bo­we­go, ma­ją­cy na prze­strze­ni dzie­jów mo­to­ry­za­cyj­nych kilka zna­czeń:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roald

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Roaming

[czy­taj: ROłming]
1. prze­no­sze­nie łącz­no­ści mię­dzy ope­ra­to­ra­mi te­le­fo­nii ko­mór­ko­wej z róż­nych kra­jów, umoż­li­wia­ją­ce wy­ko­ny­wa­nie i od­bie­ra­nie po­łą­czeń ze swo­je­go te­le­fo­nu w innym kraju;
2. prze­no­sze­nie łącz­no­ści mię­dzy róż­ny­mi sie­cia­mi kom­pu­te­ro­wy­mi


Ro­a­ming – me­cha­nizm w bez­prze­wo­do­wych sie­ciach te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych (np. ko­mór­ko­wych lub Wi-Fi), umoż­li­wia­ją­cy ko­rzy­sta­nie z usług ob­cych sieci, bądź punk­tów do­stę­po­wych, w mo­men­cie gdy abo­nent znaj­du­je się poza za­się­giem sieci ope­ra­to­ra lub do­staw­cy in­ter­ne­tu, z któ­rym pod­pi­sał umowę o świad­cze­nie usług te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roamingowy

→ ro­a­ming [czy­taj: ROłmingowy]


Źródła:

SJP.pl

Roast

[czy­taj: rołst] roz­ryw­ka sce­nicz­na po­le­ga­ją­ca na ko­me­dio­wym szka­lo­wa­niu za­pro­szo­ne­go ce­le­bry­ty oraz sie­bie naw­za­jem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) telew. kult. forma roz­ryw­ki sce­nicz­nej, po­le­ga­ją­ca na ko­me­dio­wym szka­lo­wa­niu za­pro­szo­ne­go ce­le­bry­ty, pełna wul­ga­ryz­mów i głod­nych ka­wał­ków;


Roast – ga­tu­nek roz­ryw­ko­wy, bę­dą­cy formą ko­me­dii sce­nicz­nej, sta­no­wią­cy prze­ci­wień­stwo be­ne­fi­su. Po­le­ga na wy­stę­pie ro­a­sto­wa­ne­go oraz za­pro­szo­nych gości, któ­rzy wy­gła­sza­ją obraź­li­we mo­no­lo­gi, czę­sto wul­gar­ne, w kie­run­ku ro­a­sto­wa­ne­go, ale i sie­bie wza­jem­nie. Zwy­czaj ten po­ja­wił się w la­tach 20. XX wieku. Ro­a­sto­wa­ni to czę­sto ce­le­bry­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roastbeef

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rost­bef


Źródła:

Wiktionary

Roastować

[czy­taj: roł­sto­wać] pod­da­wać kogoś ro­a­sto­wi (ko­me­dio­we­mu szka­lo­wa­niu)


Źródła:

SJP.pl

Roastowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­a­stem, do­ty­czą­cy ro­a­stu


Źródła:

Wiktionary

Roba

dawna wyt­wor­na su­knia ko­bie­ca no­szo­na na spe­cjal­ne okaz­je


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. dam­ska su­knia wie­czo­ro­wy

 (1.2) gwara. żegl. ubra­nie daw. nie­wol­ni­ca

 (1.4) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski,Pod­ha­le. ko­bie­ta

 (1.5) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski,Pod­ha­le. żona

 (1.9) gw-pl|War­mia,Ni­dzi­ca. zob. raba.


Roba ( robe) – su­knia, no­szo­na we Fran­cji już w XV wieku. Jej krój cha­rak­te­ry­zo­wał się pod­wyż­szo­nym sta­nem, trój­kąt­nym de­kol­tem, dłu­gi­mi, ob­ci­sły­mi rę­ka­wa­mi i tre­nem. W ję­zy­ku pol­skim ter­mi­nu za­czę­to uży­wać w dru­giej po­ło­wie XVIII wieku na okre­śle­nie stroj­nej sukni. Nazwę roba sto­so­wa­no też w od­nie­sie­niu do ubio­ru mę­skie­go, no­szo­ne­go we Fran­cji w XV wieku. Roba męska miała bu­fia­ste dłu­gie rę­ka­wy, a ca­łość ukła­da­ła się w wy­pu­kłe fałdy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Robactwo

rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół bez­krę­gow­ców bu­dzą­cych odra­zę, zwła­szcza pa­so­ży­tów i szkod­ni­ków

 (1.2) gw-pl|Ma­zu­ry. drób


Źródła:

Wiktionary

Robaczek

zdrob­nie­nie od: robak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: robak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robaczewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robaczkowaty

1. po­dob­ny do ro­bacz­ka, ma­ją­cy pewne cechy ro­bacz­ka;
2. bek­ma­nia (beck­man­nia) ro­bacz­ko­wa­ta - ga­tu­nek wie­lo­let­niej ro­śli­ny z ro­dzi­ny traw


Źródła:

SJP.pl

Robaczliwy

re­gio­nal­nie: ro­ba­czy­wy


Źródła:

SJP.pl

Robaczy

→ robak


Patrz:robak

Źródła:

SJP.pl

Robaczyca

1. pa­so­żyt­ni­cza cho­ro­ba wy­wo­ła­na przez ro­ba­ki; hel­min­to­za, czer­wi­wość;
2. słod­ko­wod­na larwa mi­no­gów o ciele wy­dłu­żo­nym, ro­ba­ko­wa­tym i słabo roz­wi­nię­tych oczach po­kry­tych skórą, ży­ją­ca w mule den­nym; śle­pi­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza wy­wo­ły­wa­na przez hel­min­ty;

 (1.2) icht. śle­pi­ca, larwa mi­no­gów;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robaczyce

1. pa­so­żyt­ni­cza cho­ro­ba wy­wo­ła­na przez ro­ba­ki; hel­min­to­za, czer­wi­wość;
2. słod­ko­wod­na larwa mi­no­gów o ciele wy­dłu­żo­nym, ro­ba­ko­wa­tym i słabo roz­wi­nię­tych oczach po­kry­tych skórą, ży­ją­ca w mule den­nym; śle­pi­ca


Źródła:

SJP.pl

Robaczyn

Ro­ba­czyn (pol. hist. "Mały i Duży Ro­ba­czyn") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Śmi­giel.


Źródła:

Wikipedia

Robaczywieć

po­tocz­nie: sta­wać się ro­ba­czy­wym, nad­gry­zio­nym przez ro­ba­ki


Źródła:

SJP.pl

Robaczywy

po­tocz­nie: zep­su­ty, nad­gry­zio­ny przez ro­ba­ki, pełen ro­ba­ków; zro­ba­czy­wia­ły


przy­miot­nik

 (1.1) pełen ro­ba­ków lub nad­je­dzo­ny przez ro­ba­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robaczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Robak

1. w zo­o­lo­gii: prze­sta­rza­łe okre­śle­nie pa­so­żyt­ni­czych bez­krę­gow­ców o wy­dłu­żo­nym ciele;
2. po­tocz­nie: dżdżow­ni­ca, gą­sie­ni­ca, larwa lub owad;
3. w me­dy­cy­nie: część móz­go­wia;
4. w in­for­ma­ty­ce: szkod­li­we, sa­mo­re­pli­ku­ją­ce się opro­gra­mo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. przest. typ bez­krę­gow­ca o nit­ko­wa­tym kształ­cie;

 (1.2) med. pa­so­żyt je­li­to­wy wy­wo­łu­ją­cy cho­ro­by u zwie­rząt i ludzi

 (1.3) pot. owad bądź bez­krę­go­wiec, zwła­szcza o obłym kształ­cie i mięk­kim ciele

 (1.4) anat. med. część móżdż­ku;

 (1.5) in­form. po­wie­la­ją­cy się sa­mo­ist­nie pro­gram kom­pu­te­ro­wy, który wy­ko­nu­je nie­po­żą­da­ne dzia­ła­nia;

 (1.6) przen. kło­pot


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robakiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robakomat

au­to­mat do sprze­da­ży przy­nęt i drob­nych ak­ce­so­riów węd­kar­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) au­to­mat słu­żą­cy do sprze­da­ży ro­ba­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robakowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy ro­ba­ka, po­dob­ny do ro­ba­ka;
2. śle­pu­cha ro­ba­ko­wa­ta - ga­tu­nek ma­łe­go węża z ro­dzi­ny śle­pu­cho­wa­tych;
3. goź­dzie­niec ro­ba­ko­wa­ty - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny goź­dzień­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Robakowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Robakowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robal

po­tocz­nie o ro­ba­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. zgrub. od robak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robards

Ro­bards – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Ken­tuc­ky, w hrab­stwie Hen­der­son.


Źródła:

Wikipedia

Robaszkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robbe-Grillet

[czy­taj: rob-griJE, w od­mia­nie: rob-gri­je­ta, rob-gri­je­to­wi itd.] naz­wi­sko obce


Źródła:

SJP.pl

Robbie

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Robbins

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Robcio

zdrob­nie­nie od: Ro­bert (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Robdeszan

ko­bie­cy lub męski strój do­mo­wy, luźny i długi, no­szo­ny w XVIII wieku


Źródła:

SJP.pl

Rober

w bry­dżu, win­cie, wi­ście i kry­kie­cie: gra za­koń­czo­na obli­cze­niem zdo­by­tych lub stra­co­nych przez po­szcze­gól­nych gra­czy punk­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. część gry w bry­dża lub wista za­koń­czo­na pod­li­cze­niem punk­tów


Rober ( rub­ber) – zam­knię­ty frag­ment gry w ta­kich grach, jak wist, brydż li­cy­to­wa­ny, pla­fon, czy brydż kon­trak­to­wy. Po za­koń­cze­niu robra pod­li­cza się wy­ni­ki gry obu par i usta­la, która para zwy­cię­ży­ła.

Rober skła­da się z dwóch par­tii (ang. "game") wy­gra­nych przez jedną z ry­wa­li­zu­ją­cych par.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robercik

zdrob­nie­nie od: Ro­bert (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od Ro­bert


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roberciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­ber­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Roberek

zdrob­nie­nie od: rober


Źródła:

SJP.pl

Robert

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: Ro­ber­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roberta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) D. i B. lp. od: Ro­bert


Ro­ber­ta – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ro­bert.

Ro­ber­ta imie­ni­ny ob­cho­dzi: 17 kwiet­nia, 29 kwiet­nia, 13 maja, 7 czerw­ca i 18 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robertostwo

Ro­bert z mał­żon­ką; Ro­ber­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Robertowie

Ro­bert z mał­żon­ką; Ro­ber­to­stwo


Źródła:

SJP.pl

Robertowo

Ro­ber­to­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bru­dzeń Duży.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Robertowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­ber­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Roberts

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Robertson

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robeson

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Robespierre

[czy­taj: robesPJER] naz­wi­sko, m.in. Ma­xi­mi­lien de Ro­be­spier­re (1759-1794) - jeden z przy­wód­ców re­wo­lu­cji fran­cu­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zaj­mo­wa­nie się czymś, wy­ko­ny­wa­nie ja­kiejś czyn­no­ści; wy­wo­ły­wa­nie ja­kie­goś stanu


Źródła:

Wiktionary

Robieniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. ro­bot­nik


Źródła:

Wiktionary

Robin

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robinho

Ro­bin­ho, właśc. Rob­son de Souza (ur. 25 stycz­nia 1984 w São Vi­cen­te) – bra­zy­lij­ski pił­karz, który wy­stę­po­wał na po­zy­cji na­past­ni­ka.


Źródła:

Wikipedia

Robinia

krzew z pię­kny­mi kwia­ta­mi, upra­wia­ny jako ro­śli­na ozdob­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) syst. dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ro­bi­nia|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych

 (1.2) dendr. drze­wo lub krzew z ro­dza­ju ro­bi­nia (1.1)


Ro­bi­nia, gro­cho­drzew ("Ro­bi­nia") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Obej­mu­je czte­ry ga­tun­ki drzew i krze­wów. Wszyst­kie wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Pół­noc­nej – w Ap­pa­la­chach oraz po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych oraz pół­noc­no-za­chod­niej Mek­sy­ku. Rosną w gór­skich la­sach w Ap­pa­la­chach oraz w okre­so­wo su­chych la­sach i za­ro­ślach, czę­sto na te­re­nach ska­li­stych i nad rze­ka­mi w po­łud­nio­wej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych i w Mek­sy­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robiniowy

→ ro­bi­nia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) skła­da­ją­cy się z ro­bi­nii

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści ro­bi­nii

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią ro­bi­nii


Patrz:robinia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robinson

1. naz­wi­sko, m.in. Ray Ro­bin­son (zwany Sugar, wła­ści­wie Wal­ker Smith; 1920-1989) - bok­ser ame­ry­kań­ski, mistrz świa­ta za­wo­dow­ców w ka­te­go­rii półś­red­niej, śred­niej i pół­cięż­kiej;
2. obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robinsonada

1. w piłce noż­nej lub ręcz­nej: efek­tow­na obro­na strza­łu przez bram­ka­rza
2. da­le­ka, nie­bez­piecz­na po­dróż
3. życie w trud­nych wa­run­kach, pełne przy­gód
4. opo­wieść o ta­kiej po­dró­ży lub o takim życiu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. wy­pra­wa w po­szu­ki­wa­niu sil­nych wra­żeń, przy­gód;

 (1.2) książk. życie pełne wyz­wań, w trud­nych wa­run­kach

 (1.3) książk. utwór li­te­rac­ki o życiu lub po­dró­żach ob­fi­tu­ją­cych w przy­go­dy

 (1.4) sport. cha­rak­te­ry­stycz­ne rzu­ce­nie się bram­ka­rza całym cia­łem po­zio­mo w celu obro­ny przed niską piłką


Ro­bin­so­na­da – praw­dzi­wa lub fik­cyj­na po­dróż sa­mot­ne­go czło­wie­ka, zda­ne­go na włas­ne siły, po­my­sło­wość, za­rad­ność, w trud­nych wa­run­kach, spo­wo­do­wa­na naj­czę­ściej żądzą przy­gód. Nazwa ta po­cho­dzi od imie­nia Ro­bin­so­na Cru­soe, że­gla­rza wy­rzu­co­ne­go na bez­lud­ną wyspę, ty­tu­ło­we­go bo­ha­te­ra po­wie­ści "Przy­pad­ki Ro­bin­so­na Cru­soe" an­giel­skie­go pi­sa­rza Da­nie­la Defoe wy­da­nej w 1719.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robić

1. wy­ko­ny­wać jakąś rzecz lub czyn­ność, zaj­mo­wać się czymś;
2. po­stę­po­wać w okre­ślo­ny spo­sób;
3. po­tocz­nie: pra­co­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zro­bić)

 (1.1) wy­ko­ny­wać coś, two­rzyć, pro­du­ko­wać, przy­rzą­dzać, przy­go­to­wy­wać

 (1.2) zaj­mo­wać się czymś, wy­ko­ny­wać jakąś czyn­ność; wy­wo­ły­wać jakiś stan

 (1.3) po­stę­po­wać lub za­cho­wy­wać się w okre­ślo­ny spo­sób

 (1.4) gw-pl|Bu­ko­wi­na. wró­żyć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zro­bić)

 (2.1) pot. pra­co­wać

 (2.2) eufem. od­da­wać sto­lec

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny robić się (dk. zro­bić się)

 (3.1) być ro­bio­nym (1.1) – wy­ko­ny­wa­nym, przy­go­to­wy­wa­nym lub or­ga­ni­zo­wa­nym

 (3.2) sta­wać się ja­kimś, zmie­niać się

 (3.3) o po­rach, zja­wi­skach, fak­tach: na­stę­po­wać, roz­po­czy­nać się, po­ja­wiać się

 (3.4) pot. zmie­niać swój wy­gląd, ucze­sa­nie, ma­ki­jaż

 (3.5) o wra­że­niach, od­czu­ciach, sa­mo­po­czu­ciu: ogar­niać kogoś, udzie­lać się komuś, czę­sto w spo­sób nagły i nie­o­pa­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. slang. praca


Robo właśc. Ro­ber­to Val­ver­de (ur. 1955 w Cali, Ko­lum­bia) – ame­ry­kań­ski per­ku­si­sta po­cho­dzą­cy z Ko­lum­bii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Robo-Pszczoła

śro­do­wi­sko­wo: mi­nia­tu­ro­wy robot do za­py­la­nia ro­ślin; ro­bop­szczo­ła


Źródła:

SJP.pl

Roboam

Ro­bo­am, Re­cha­be­am (רחבעם, hebr. Re­ha­wam) (zm. ok. 914 p.n.e.) − po­stać bi­blij­na, król Judy. Syn Sa­lo­mo­na i Naamy, z po­cho­dze­nia Am­mo­nit­ki.

Po śmier­ci Ro­bo­a­ma kró­lem Judy zo­stał jego syn Abiasz.


Źródła:

Wikipedia

Robociarski

przy­miot­nik od: ro­bo­ciarz


Źródła:

SJP.pl

Robociarz

po­tocz­nie czło­wiek ni­skiej klasy spo­łecz­nej, ro­bot­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. przed­sta­wi­ciel klasy ro­bot­ni­czej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robocik

zdrob­nie­nie od: robot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od robot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robocizna

Ro­bo­ciz­na – praca wło­żo­na w wy­ko­na­nie okre­ślo­nej czyn­no­ści lub przed­mio­tu.

Po­ję­cie ro­bo­ciz­ny, jej miara i war­to­ścio­wa­nie, ma istot­ne zna­cze­nie w kosz­to­ry­so­wa­niu i har­mo­no­gra­mo­wa­niu zadań in­we­sty­cyj­nych w wielu dzie­dzi­nach, prze­de wszyst­kim w bu­dow­nict­wie, gór­nict­wie, bu­do­wie okrę­tów, i in­nych.


Źródła:

Wikipedia

Robociądz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol., śrpol., rzad. daw.; także. gw-pl|War­mia, Ma­zu­ry, Ma­zo­wsze pół­noc­ne. na­jem­ny pra­cow­nik fi­zycz­ny, zwła­szcza rolny lub fol­warcz­ny

 (1.2) stpol. sługa nie­wol­ny lub chłop odra­bia­ją­cy pań­szczyz­nę

 (1.3) gw-pl|Szczy­cień­skie, Olec­kie. ro­bot­nik fa­brycz­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) gw-pl|Re­szel­skie. pszczo­ła ro­bot­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Roboczodniówka

śro­do­wi­sko­wo: jeden dzień pracy ro­bot­ni­ka lub in­ne­go pra­cow­ni­ka; dzień pracy, dzień ro­bo­czy, dniów­ka, ro­bo­czo­dzień


Źródła:

SJP.pl

Roboczodzień

śro­do­wi­sko­wo: jeden dzień pracy ro­bot­ni­ka lub in­ne­go pra­cow­ni­ka; dzień pracy, dzień ro­bo­czy, dniów­ka, ro­bo­czod­niów­ka


Źródła:

SJP.pl

Roboczogodzina

śro­do­wi­sko­wo: go­dzi­na pracy jed­ne­go ro­bot­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jed­nost­ka na­kła­du pracy rów­no­waż­na jed­nej go­dzi­nie ze­ga­ro­wej pracy jed­ne­go pra­cow­ni­ka, sto­so­wa­na jako miara pra­co­chłon­no­ści zadań pro­duk­cyj­nych, bu­dow­la­nych lub usłu­go­wych;


Ro­bo­czo­go­dzi­na (oso­bo­go­dzi­na) – jed­nost­ka miary ro­bo­ciz­ny. Naj­bar­dziej po­praw­nie oz­na­cza się ją skró­tem "rg.", choć do­pu­szczal­ne i nie­rzad­ko spo­ty­ka­ne są rów­nież inne formy, np. "rb", "rbg", "rbh". Wy­ra­ża ona normę ilo­ścio­wą wy­ko­na­nia przez jed­ne­go ro­bot­ni­ka w cza­sie jed­nej go­dzi­ny okre­ślo­ne­go za­kre­su robót. Normę tę okre­śla się w od­nie­sie­niu do wy­bra­nej jed­nost­ki ob­mia­ro­wej danej ro­bo­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roboczy

1. wstęp­ny, przy­go­to­waw­czy, po­cząt­ko­wy;
2. do­ty­czą­cy pracy, przez­na­czo­ny do pracy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­bo­tą, wła­ści­wy ro­bo­cie

 (1.2) wy­ko­rzy­sty­wa­ny do pracy

 (1.3) taki, który jest wstęp­ną wer­sją, do dal­szej obrób­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robodoradca

au­to­ma­tycz­ny do­rad­ca fi­nan­so­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) fi­nans. plat­for­ma ofe­ru­ją­ca usłu­gę za­rzą­dza­nia in­we­sty­cja­mi w spo­sób au­to­ma­tycz­ny za poś­red­nict­wem al­go­ryt­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robodoradztwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fi­nans. usłu­ga au­to­ma­tycz­ne­go za­rzą­dza­nia in­we­sty­cja­mi za po­mo­cą ro­bo­do­rad­cy


Źródła:

Wiktionary

Robol

po­gard­li­wie o ro­bot­ni­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. po­gard. ro­bot­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robolka

→ robol


Patrz:robol

Źródła:

SJP.pl

Robolowo

po­gard­li­wie: miej­sce ofe­ru­ją­ce pracę głów­nie dla ro­bot­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Robolowy

po­gard­li­wie: ro­bot­ni­czy; ro­bol­ski


Źródła:

SJP.pl

Robolski

po­gard­li­wie: ro­bot­ni­czy; ro­bo­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Robopies

robot przy­po­mi­na­ją­cy psa lub peł­nią­cy jego funk­cje


Źródła:

SJP.pl

Robopszczoła

śro­do­wi­sko­wo: mi­nia­tu­ro­wy robot do za­py­la­nia ro­ślin; robo-pszczo­ła


Źródła:

SJP.pl

Roborowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. urzę­do­we zat­wier­dze­nie


Źródła:

Wiktionary

Roborować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. zat­wier­dzać urzę­do­wo


Źródła:

Wiktionary

Robot

urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne lub pro­gram kom­pu­te­ro­wy, upra­szcza­ją­cy lub au­to­ma­ty­zu­ją­cy wy­ko­na­nie ja­kiejś czyn­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ma­szy­na, urzą­dze­nie zbu­do­wa­ne do wy­ko­ny­wa­nia pew­nych czyn­no­ści we­dług na­ka­za­ne­go pro­gra­mu;

 (1.2) przen. o czło­wie­ku: be­zdusz­ny, nie­wraż­li­wy, wy­ko­nu­ją­cy swoją pracę au­to­ma­tycz­nie


Zo­bacz też: Robot (po­wieść).

Robot – ma­szy­na, w szcze­gól­no­ści sy­stem kom­pu­te­ro­wy, w któ­rym pro­gram ste­ru­je pe­ry­fe­ria­mi w celu wy­ko­na­nia okre­ślo­ne­go za­da­nia. We­dług ory­gi­nal­ne­go zna­cze­nia ter­mi­nu, robot jest kon­tro­lo­wa­ny przez sztucz­ną in­te­li­gen­cję (lub wręcz z nią toż­sa­my), przy czym obec­nie to po­ję­cie uży­wa­ne jest także dla urzą­dzeń kon­tro­lo­wa­nych przez al­go­ryt­my lub czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robota

praca, czyn­ność do wy­ko­na­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ze­spół czyn­no­ści po­dej­mo­wa­nych w celu wy­ko­na­nia cze­goś

 (1.2) pot. dzia­łal­ność za­rob­ko­wa

 (1.3) pot. miej­sce, w któ­rym ktoś jest za­trud­nio­ny

 (1.4) pot. re­zul­tat czy­jejś pracy lub dzia­łal­no­ści

 (1.5) stpol. po­win­no­ści fe­u­dal­ne

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) D. lp. od: robot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robotaksówka

tak­sów­ka au­to­no­micz­na


Źródła:

SJP.pl

Robotaxi

tak­sów­ka au­to­no­micz­na; ro­bo­tak­sów­ka


Źródła:

SJP.pl

Robotka

rzad­ko:
1. przed­miot użyt­ko­wy lub ozdob­ny wy­ko­ny­wa­ny na dru­tach, szy­deł­kiem itp.; ro­bót­ka;
2. zdrob­nie­nie od: ro­bo­ta; ro­bót­ka;
3. au­to­mat o kształ­cie ko­bie­ty


Źródła:

SJP.pl

Robotnica

1. ko­bie­ta ro­bot­nik
2. bez­płod­na sa­mi­ca u mró­wek i pszczół, wy­ko­nu­ją­ca wszyst­kie prace w gnieź­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która za­wo­do­wo pra­cu­je fi­zycz­nie, zwy­kle w fa­bry­ce

 (1.2) ent. bez­płod­na sa­mi­ca pszczo­ły, mrów­ki lub ter­mi­ta, która wy­ko­nu­je wszyst­kie prace


Ro­bot­ni­ca – przed­sta­wi­ciel­ka jed­nej z kast wy­stę­pu­ją­cych w ko­lo­niach spo­łecz­nych błon­kó­wek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robotniczo-Biedniacki

ro­bot­ni­czy i bied­niac­ki


Źródła:

SJP.pl

Robotniczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ro­bot­ni­cze; cecha tych, któ­rzy są ro­bot­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Robotniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­bot­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Robotniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ro­bot­nie


Źródła:

SJP.pl

Robotniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ro­bot­ny (pra­co­wi­ty)


Źródła:

SJP.pl

Robotnik

pra­cow­nik wy­ko­nu­ją­cy pracę fi­zycz­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik wy­ko­nu­ją­cy pracę fi­zycz­ną


Ro­bot­nik – osoba świad­czą­ca pracę na­jem­ną w za­kła­dzie prze­my­sło­wym lub na te­re­nie bu­do­wy, w spo­rej czę­ści przy­pad­ków nie­wy­ma­ga­ją­cą szcze­gól­nych kwa­li­fi­ka­cji lub wyksz­tał­ce­nia. Naj­czę­ściej jest to pro­sta praca fi­zycz­na pod na­dzo­rem, wy­ma­ga­ją­ca jed­nak do­bre­go stanu fi­zycz­ne­go. W niek­tó­rych przy­pad­kach nie­zbęd­ne są także szcze­gól­ne kwa­li­fi­ka­cje do wy­ko­ny­wa­nych zadań. W kla­sycz­nym mark­siz­mie ro­bot­ni­cy two­rzą osob­ną klasę spo­łecz­ną – pro­le­ta­riat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robotność

po­tocz­nie: pra­co­wi­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ro­bot­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robotny

po­tocz­nie: lu­bią­cy pra­co­wać; pra­co­wi­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. pra­co­wi­ty

 (1.2) przest. wy­ko­nu­ją­cy pracę, pra­cu­ją­cy

 (1.3) przest. ro­bo­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roboto

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: ro­bo­ta


Ro­bo­to – krój pisma opu­bli­ko­wa­ny na li­cen­cji Apa­che Li­cen­se przez Go­o­gle w 2015 roku. Jest pod­sta­wo­wym fon­tem ję­zy­ka pro­gra­mo­wa­nia in­ter­fej­su, uży­wa­nym w więk­szo­ści pro­duk­tów Go­o­gle.

Czcion­ka zo­sta­ła za­pro­jek­to­wa­na przez Chri­stia­na Ro­bert­so­na w 2011 roku i po raz pier­wszy po­ja­wi­ła się w sy­ste­mie An­dro­id Ice Cream Sand­wich. We wcze­śniej­szych wer­sjach An­dro­i­da uży­wa­ny był font Droid.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Robotowy

→ robot


Patrz:robot

Źródła:

SJP.pl

Roboty

po­tocz­nie: cięż­ka praca w ko­pal­ni, ka­mie­nio­ło­mach itp., na którą ska­zu­je się prze­stęp­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Robotyczka

→ ro­bo­tyk


Patrz:robotyk

Źródła:

SJP.pl

Robotyczny

→ ro­bo­ty­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny lub ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zwią­za­ny z ro­bo­ty­ką i ro­bo­ta­mi

 (1.2) przy­wo­dzą­cy na myśl ro­bo­ta, po­ru­sza­ją­cy się lub dzia­ła­ją­cy jak robot


Patrz:robotyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Robotyk

nauka zaj­mu­ją­ca się te­o­rią, bu­do­wą i za­sto­so­wa­nia­mi ro­bo­tów


Źródła:

SJP.pl

Robotyka

nauka zaj­mu­ją­ca się te­o­rią, bu­do­wą i za­sto­so­wa­nia­mi ro­bo­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka zaj­mu­ją­ca się pro­jek­to­wa­niem i za­sto­so­wa­niem ro­bo­tów, ich me­cha­ni­ką i ste­ro­wa­niem;


Ro­bo­ty­ka, także tech­ni­ka ro­bo­tycz­na – ba­da­nia nad two­rze­niem ro­bo­tów, w tym ste­ro­wa­nie ich ru­chem. Jest ona in­ter­dy­scy­pli­nar­na – łączy za­gad­nie­nia in­ży­nie­rii me­cha­nicz­nej, elek­tro­tech­ni­ki, au­to­ma­ty­ki i in­for­ma­ty­ki. Do­me­ną ro­bo­ty­ki są rów­nież roz­wa­ża­nia nad sztucz­ną in­te­li­gen­cją – w niek­tó­rych śro­do­wi­skach ro­bo­ty­ka jest wręcz z nią utoż­sa­mia­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robotyzacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­ces za­stę­po­wa­nia pracy ludz­kiej pracą ro­bo­tów lub ma­szyn na przy­kład w pro­duk­cji prze­my­sło­wej


Ro­bo­ty­za­cja – za­stę­po­wa­nie pracy ludz­kiej pracą ro­bo­tów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Robotyzacyjny

→ ro­bo­ty­za­cja


Patrz:robotyzacja

Źródła:

SJP.pl

Robotyzować

1. wy­po­sa­żać w ro­bo­ty, za­stę­po­wać ludzi ro­bo­ta­mi;
2. ro­bo­ty­zo­wać się - ule­gać pro­ce­so­wi ro­bo­ty­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Robron

sze­ro­ka, klo­szo­wa su­knia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. sze­ro­ka ba­lo­wa su­knia dwor­ska, o kon­struk­cji klo­szo­wej;


Ro­bron (fr. "robe ronde - okrą­gła su­knia") – ba­lo­wa su­knia dwor­ska z cięż­kich tka­nin jed­wab­nych, o kon­struk­cji klo­szo­wej. Cha­rak­te­ry­zo­wa­ła ją sze­ro­ka spód­ni­ca, z przo­du spła­szczo­na, z boków i z tyłu roz­sze­rzo­na. No­szo­na na sztyw­nej kon­struk­cji pod­trzy­mu­ją­cej, tzw. ro­gów­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Robson

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Robur

marka sa­mo­cho­dów pro­du­ko­wa­nych przez Robur-Werke


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. cię­ża­rów­ka marki Robur

 (1.2) mot. au­to­bus marki Robur


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roburyt

sub­stan­cja wy­bu­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Robusta

ga­tu­nek kawy


Źródła:

SJP.pl

Robustny

w an­tro­po­lo­gii o au­stra­lo­pi­te­kach: ma­ją­cy ma­syw­ną bu­do­wę ciała


Źródła:

SJP.pl

Robuś

zdrob­nie­nie od: Ro­bert (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Roby

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Robótka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. iron. albo żart. zdrobn. od: ro­bo­ta

 (1.2) przest. przed­miot (np. ser­wet­ka, ubra­nie itp.) wy­ko­na­ny (albo w trak­cie wy­ko­ny­wa­nia) ręcz­nie igłą, na dru­tach, na szy­deł­ku itp.


Źródła:

Wiktionary

Robótkowy

→ ro­bót­ka


Patrz:robótka

Źródła:

SJP.pl

Roca

przy­lą­dek na Płw. Ibe­ryj­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rocaille

[czy­taj: roKAJ] or­na­ment ty­po­wy dla stylu ro­ko­ko, sto­so­wa­ny w rze­mio­śle ar­ty­stycz­nym


Ro­ca­il­le – motyw de­ko­ra­cyj­ny w po­sta­ci or­na­men­tu cha­rak­te­ry­stycz­ny dla zdob­nict­wa ar­chi­tek­tu­ry ro­ko­ko­wej.

Po­ja­wił się około 1730. Wy­glą­dem na­śla­du­je musz­le (stąd zwany cza­sem or­na­men­tem musz­lo­wym), sty­li­zo­wa­ne mał­żo­wi­ny uszne lub florę mor­ską. Około 1750 zo­stał wzbo­ga­co­ny ko­gu­cim grze­bie­niem, kształ­tem grzyw mor­skich fal. Sto­so­wa­ny był w de­ko­ra­cjach ar­chi­tek­to­nicz­nych, wy­stro­ju wnętrz, rze­mio­śle ar­ty­stycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roch

ga­tu­nek płaszcz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Roch – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go, może po­cho­dzić od ger­mań­skie­go "hrok" – kruk, wrona. Staro-wy­so­ko-nie­miec­ki rdzeń "Roho" – „su­ro­wy” wy­stę­po­wał w ger­mań­skich imio­nach dwucz­ło­no­wych np. "Roch­bert", "Ro­chold", "Ro­chwin", "Ro­chwald", któ­rych imię to może być skró­ce­niem, lub osob­nym ut­wo­rzo­nym od staro-wy­so­ko-nie­miec­kie­go "Ro­chon" – „krzy­czeć, wy­da­wać okrzyk wo­jen­ny”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rocha

ga­tu­nek płaszcz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rhi­no­ba­tos rhi­no­ba­tos|ref=tak., ro­dzaj ryby;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roche

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rochea

ro­śli­na do­nicz­ko­wa z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rochebrune

[czy­taj: rosz­brun] naz­wi­sko fran­cu­skie, np. François Ro­che­bru­ne, fran­cu­ski woj­sko­wy, pol­ski ge­ne­rał, or­ga­ni­za­tor od­dzia­łu żu­a­wów śmier­ci w pow­sta­niu stycz­nio­wym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rochester

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rochmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roch­ma­nić.


Źródła:

Wiktionary

Rochmanić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. os­wa­jać, obła­ska­wiać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roch­ma­nić się

 (2.1) daw. os­wa­jać się, obła­ska­wiać się


Źródła:

Wiktionary

Rochmanny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. o zwie­rzę­ciu: ujarz­mio­ny, os­wo­jo­ny; taki, który nie od­czu­wa na­tu­ral­ne­go lęku przed czło­wie­kiem

 (1.2) daw. o czło­wie­ku: ła­god­ny w oby­ciu, spo­koj­ny, skrom­ny


Źródła:

Wiktionary

Rochmany

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. ła­god­ny


Źródła:

Wiktionary

Rochnowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rochostwo

Roch z mał­żon­ką; Ro­cho­wie


Źródła:

SJP.pl

Rochowate

o ce­chach ro­cho­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Ro­cho­wa­te (Rhi­no­ba­ti­dae) – ro­dzi­na ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych z rzędu Rhi­no­pri­sti­for­mes.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rochowaty

o ce­chach ro­cho­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Rochowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rochowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rochowie

Roch z mał­żon­ką; Ro­cho­stwo


Źródła:

SJP.pl

Rochowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Rocha lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rocigniew

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Rocisław

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Rocić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) stpol. przy­się­gać

 (1.2) gw-pl|Cie­sza­nów,Su­wal­szczyz­na. prze­kli­nać, wy­kli­nać, zło­rze­czyć


Źródła:

Wiktionary

Rock

ga­tu­nek mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) muz. ga­tu­nek sil­nie ryt­micz­nej mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej gra­nej głów­nie z uży­ciem in­stru­men­tów na­gło­śnio­nych elek­trycz­nie;

 (1.2) pot. zob. rock and roll jako mu­zy­ka lub ta­niec.


Rock, mu­zy­ka roc­ko­wa – nurt mu­zy­ki po­pu­lar­nej, który pow­stał w po­ło­wie XX wieku z po­łą­cze­nia rock and rolla, rhythm and blu­e­sa, co­un­try i in­nych sty­lów mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej. Mu­zy­ka roc­ko­wa cha­rak­te­ry­zu­je się wy­raź­nym, pul­su­ją­cym ryt­mem, pro­stą bu­do­wą har­mo­nicz­ną oraz dużą rolą gitar elek­trycz­nych, gi­ta­ry ba­so­wej i per­ku­sji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rock'n'rollowiec

[czy­taj: ro­ken­dro­lo­wiec] roc­kan­drol­lo­wiec, roc­ken­dro­lo­wiec;
1. wiel­bi­ciel rock and rolla;
2. autor lub wy­ko­naw­ca mu­zy­ki roc­kan­drol­lo­wej


Źródła:

SJP.pl

Rock'n'rollowy

→ rock'n'roll [czy­taj: ro­ken­ro­lo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Rock-Polo

[czy­taj: rok polo] ro­dzaj mu­zy­ki bę­dą­cy po­łą­cze­niem rocka i disco polo; rock polo


Źródła:

SJP.pl

Rockabilly

[czy­taj: ro­ke­bi­li] najw­cze­śniej­sza od­mia­na rock and rolla, pow­sta­ła w la­tach 50. XX wieku w Ame­ry­ce


Roc­ka­bil­ly – najw­cze­śniej­sza forma rock and rolla, pow­sta­ła z po­łą­cze­nia blu­e­sa, bo­o­gie, blu­e­gras­su i co­un­try.

Za pier­wsze na­gra­nia tego ga­tun­ku uz­na­je się ut­wo­ry pow­sta­łe w 1954 roku w cza­sie sesji El­vi­sa Pres­le­ya w wyt­wór­ni Sun Sama Phil­lip­sa. Rów­nież wczes­ne na­gra­nia Jerry'ego Lee Le­wi­sa, John­ny'ego Casha czy Roya Or­bi­so­na okre­śla­ne są jako roc­ka­bil­ly. W Pol­sce ze­spo­ła­mi gra­ją­cy­mi roc­ka­bil­ly są np. Par­tia i póź­niej Ko­me­ty. Jed­nym z ga­tun­ków po­chod­nych jest psy­cho­bil­ly.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rockandrollowiec

[czy­taj: ro­ken­dro­lo­wiec] roc­ken­dro­lo­wiec, rock'n'rol­lo­wiec;
1. wiel­bi­ciel rock and rolla;
2. autor lub wy­ko­naw­ca mu­zy­ki roc­kan­drol­lo­wej


Źródła:

SJP.pl

Rockandrollowy

do­ty­czą­cy rock and rolla


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla rock and rolla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rockefeller

[czy­taj: ro­ke­fe­ler] naz­wi­sko, m.in. John Da­vi­son Roc­ke­fel­ler (1839-1937) - ame­ry­kań­ski prze­my­sło­wiec i fi­lan­trop; Nel­son Al­drich Roc­ke­fel­ler (1908-79) - wnuk Johna Da­vi­so­na, po­li­tyk ame­ry­kań­ski


Źródła:

SJP.pl

Rockendrolowiec

[czy­taj: ro­ken­dro­lo­wiec] roc­kan­drol­lo­wiec, rock'n'rol­lo­wiec;
1. wiel­bi­ciel rock and rolla;
2. autor lub wy­ko­naw­ca mu­zy­ki roc­kan­drol­lo­wej


Źródła:

SJP.pl

Rocker

[czy­taj: roker] wy­ko­naw­ca albo twór­ca mu­zy­ki roc­ko­wej; roc­ko­wiec, rock­man, rock­men


Źródła:

SJP.pl

Rockerka

[czy­taj: ro­ker­ka] wy­ko­naw­czy­ni albo twór­czy­ni mu­zy­ki roc­ko­wej; rock­man­ka


Źródła:

SJP.pl

Rockers

[czy­taj: ro­kers] czło­nek mło­dzie­żo­wej sub­kul­tu­ry, ak­tyw­nej zwła­szcza w USA i w Wiel­kiej Bry­ta­nii w la­tach 60. ubie­głe­go stu­le­cia


Źródła:

SJP.pl

Rockfan

[czy­taj: rok­fan] fan mu­zy­ki roc­ko­wej; roc­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Rockfanka

[czy­taj: rok­fan­ka] fanka mu­zy­ki roc­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Rockman

[czy­taj: rok­men] wy­ko­naw­ca albo twór­ca mu­zy­ki roc­ko­wej; roc­ko­wiec, roc­ker, rock­men


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. ktoś, kto gra lub two­rzy rock


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rockmanka

[czy­taj: rok­men­ka] wy­ko­naw­czy­ni albo twór­czy­ni mu­zy­ki roc­ko­wej; roc­ker­ka


Źródła:

SJP.pl

Rockmen

[czy­taj: rok­men] wy­ko­naw­ca albo twór­ca mu­zy­ki roc­ko­wej; roc­ko­wiec, roc­ker, rock­man


Źródła:

SJP.pl

Rockmenka

[czy­taj: rok­men­ka] wy­ko­naw­czy­ni lub twór­czy­ni mu­zy­ki roc­ko­wej; roc­ker­ka


Źródła:

SJP.pl

Rockopodobny

[czy­taj: ro­ko­po­chod­ny] przy­po­mi­na­ją­cy mu­zy­kę roc­ko­wą


Źródła:

SJP.pl

Rockowiec

[czy­taj: ro­ko­wiec]
1. wy­ko­naw­ca albo twór­ca mu­zy­ki roc­ko­wej; rock­man, rock­men, roc­ker;
2. fan mu­zy­ki roc­ko­wej; rock­fan


Źródła:

SJP.pl

Rockowisko

[czy­taj: ro­ko­wi­sko] śro­do­wi­sko­wo: im­pre­za, w ra­mach któ­rej od­by­wa­ją się wy­stę­py mu­zy­ków roc­ko­wych


Fe­sti­wal Mu­zy­ki Roc­ko­wej – Roc­ko­wi­sko – jeden z naj­bar­dziej po­pu­lar­nych fe­sti­wa­li lat 80. w Pol­sce.

Skła­dał się z dwóch czę­ści – pier­wsza to Prze­gląd Łódz­kich Grup Roc­ko­wych, a druga to kon­cert głów­ny, w któ­rym wy­stę­po­wa­li la­u­re­a­ci prze­glą­du. Kon­cert od­by­wał się Hali Spor­to­wej MOSiR-u w Łodzi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rockowy

→ rock [czy­taj: ro­ko­wy]


przy­miot­nik

 (1.1) muz. zwią­za­ny z roc­kiem, do­ty­czą­cy rocka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rocksteady

[czy­taj: rok­ste­di] ja­maj­ski ga­tu­nek mu­zycz­ny pow­sta­ły na prze­ło­mie 1965 i 1966 roku, który wpły­nął na pow­sta­nie dubu i reg­gae


Rock­ste­a­dy – styl mu­zycz­ny wy­wo­dzą­cy się z Ja­maj­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rocky

Rocky – ame­ry­kań­ski dra­mat spor­to­wy z 1976 roku z Syl­ve­strem Stal­lo­ne w roli Rocky’ego Bal­boa – ty­tu­ło­we­go bo­ha­te­ra. Rolę Apol­lo Cre­e­da za­grał Carl We­at­hers. Slo­gan re­kla­mo­wy tego filmu brzmiał "His whole life was a mi­lion-to-one shot" (pol. "Za­wsze miał jedną szan­sę na mi­lion"). Zdję­cia krę­co­no w Fi­la­del­fii i Los An­ge­les.


Źródła:

Wikipedia

Rococo

styl w sztu­ce wy­stę­pu­ją­cy w Eu­ro­pie około po­ło­wy XVIII wieku, odz­na­cza­ją­cy się de­ko­ra­cyj­no­ścią, bo­ga­tym zdob­nict­wem i or­na­men­ty­ką, swo­bod­ną kom­po­zy­cją oraz za­mi­ło­wa­niem do asy­me­trii; ro­ko­ko


Źródła:

SJP.pl

Roczek

uro­czy­stość pier­wszych uro­dzin dziec­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od rok

 (1.2) uro­czy­stość pier­wszych uro­dzin dziec­ka

 (1.3) zwy­kle w lm hist. po­sie­dze­nia sądu ziem­skie­go roz­strzy­ga­ją­ce­go spra­wy mniej­szej rangi w daw­nej Pol­sce

 (1.4) zwy­kle w lm hist. ter­min sądu ziem­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roczkowy

1. → ro­czek;
2. sesja rocz­ko­wa - sesja, pod­czas któ­rej fo­to­gra­fu­je się rocz­ne dziec­ko


Źródła:

SJP.pl

Roczniaczek

jed­no­lat­ka;
1. dziew­czyn­ka ma­ją­ca jeden rok;
2. sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca jeden rok


Źródła:

SJP.pl

Roczniaczka

jed­no­lat­ka;
1. dziew­czyn­ka ma­ją­ca jeden rok;
2. sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca jeden rok


Źródła:

SJP.pl

Roczniak

osob­nik ma­ją­cy jeden rok życia; jed­no­rocz­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. zool. zwie­rzę ma­ją­ce jeden rok życia

 (1.2) zo­o­techn. icht. na­ry­bek, który prze­zi­mo­wał i za­koń­czył pier­wszy okres wzro­stu


Rocz­niak (tytuł oryg. "The Ye­ar­ling") – ame­ry­kań­ski film fa­mi­lij­ny z 1946 w re­ży­se­rii Cla­ren­ce’a Brow­na i we­dług sce­na­riu­sza Paula Os­bor­na. W ro­lach głów­nych wy­stą­pi­li Gre­go­ry Peck, Jane Wyman i Cla­u­de Jar­man Jr. Jest on ekra­ni­za­cją po­wie­ści o tym samym ty­tu­le Mar­jo­rie Kin­nan Raw­lings, opu­bli­ko­wa­nej w 1938.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rocznica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzień przy­pa­da­ją­cy do­kład­nie w rok, dwa, trzy itd. lata po ja­kimś fak­cie, zda­rze­niu;


Rocz­ni­ca – dzień przy­pa­da­ją­cy do­kład­nie w rok, dwa, trzy itd. lata po ja­kimś fak­cie, zda­rze­niu. W za­leż­no­ści od wagi wy­da­rze­nia rocz­ni­ca może być okaz­ją do na­wią­zań w po­sta­ci po­rów­nań lub wspom­nień, a je­że­li wy­da­rze­nie to było ra­dos­ne lub w inny spo­sób zna­czą­ce, to nawet do uro­czy­stych ob­cho­dów. Takie ob­cho­dy na­zy­wa się zaz­wy­czaj świę­ta­mi, a je­że­li przy­pa­da­ją na rocz­ni­cę zna­czą­cą licz­bo­wo – ju­bi­le­u­sza­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rocznicowość

zwy­czaj ob­cho­dze­nia rocz­nic


Źródła:

SJP.pl

Rocznicowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do rocz­ni­cy, zwią­za­ny z rocz­ni­cą


Źródła:

Wiktionary

Rocznie

przy­słó­wek

 (1.1) w ciągu roku; do­ty­czy ilo­ści cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Rocznik

1. zbiór wszyst­kich nu­me­rów ja­kie­goś wy­daw­nict­wa wy­da­nych w prze­cią­gu jed­ne­go roku;
2. pu­bli­ka­cja uka­zu­ją­ca się raz w roku;
3. chro­no­lo­gicz­ne za­pi­ski wy­da­rzeń hi­sto­rycz­nych;
4. ogół ludzi uro­dzo­nych w tym samym roku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wszyst­kie osoby lub zwie­rzę­ta uro­dzo­ne w danym roku

 (1.2) wszyst­kie osoby od­by­wa­ją­ce naukę, służ­bę itp. w danym roku

 (1.3) okre­ślo­ne rze­czy wyt­wo­rzo­ne w danym roku

 (1.4) cza­so­pis­mo uka­zu­ją­ce się raz na rok;


Rocz­nik – cza­so­pis­mo uka­zu­ją­ce się raz w roku.

Rocz­ni­ki to z re­gu­ły cza­so­pis­ma na­u­ko­we ob­ję­te sy­ste­mem obiek­tyw­nych re­cenz­ji, także li­te­rac­kie pu­bli­ku­ją­ce twór­czość li­te­rac­ką (po­ez­ja, opo­wia­da­nia, eseje lub frag­men­ty ut­wo­rów). Rocz­ni­ki mają zaz­wy­czaj znacz­nie więk­szą ob­ję­tość w po­rów­na­niu do mie­sięcz­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rocznikarski

do­ty­czą­cy rocz­ni­ka­rza, rocz­ni­kar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Rocznikowy

→ rocz­nik


Patrz:rocznik

Źródła:

SJP.pl

Roczność

cecha cze­goś, co trwa jeden rok


Źródła:

SJP.pl

Roczny

ma­ją­cy rok, trwa­ją­cy rok itp.; jed­no­let­ni; jed­no­rocz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy, li­czą­cy jeden rok

 (1.2) trwa­ją­cy przez rok

 (1.3) obej­mu­ją­cy czas roku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rocław

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Rocławostwo

Roc­ław z mał­żon­ką; Roc­ła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Rocławowie

Roc­ław z mał­żon­ką; Roc­ła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Rocławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Roc­ła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rocławski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rod

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Rh i licz­bie ato­mo­wej 45, metal szla­chet­ny na­le­żą­cy do grupy ko­bal­tow­ców, wy­ko­rzy­sty­wa­ny m.in. jako skład­nik po­włok ochron­nych przed­mio­tów ozdob­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Rh i licz­bie ato­mo­wej 45;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roda

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od rodak


Źródła:

Wiktionary

Rodaczka

→ rodak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta na­le­żą­ca do ta samej na­ro­do­wo­ści, po­cho­dzą­ca z tego sa­me­go ob­sza­ru


Patrz:rodak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodajlend

kura rasy ame­ry­kań­skiej, kar­ma­zyn


Źródła:

SJP.pl

Rodajlendy

kura rasy ame­ry­kań­skiej, kar­ma­zyn


Źródła:

SJP.pl

Rodak

1. czło­wiek tej samej na­ro­do­wo­ści; zio­mek;
2. czło­wiek po­cho­dzą­cy z tego sa­me­go re­gio­nu, mia­sta, oko­li­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek po­cho­dzą­cy z tego sa­me­go na­ro­du

 (1.2) czło­wiek po­cho­dzą­cy z tej samej oko­li­cy, re­gio­nu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodakowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rodamina

barw­nik syn­te­tycz­ny sto­so­wa­ny do far­bo­wa­nia pa­pie­ru oraz tka­nin


Źródła:

SJP.pl

Rodan

rzeka we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Fran­cji;

 (1.2) geogr. adm. fran­cu­ski de­par­ta­ment po­ło­żo­ny w re­gio­nie Ower­nia-Rodan-Alpy;


Rodan (fr. "Rhône", frank.-prow. "Rôno", oks. "Ròse", wł. "Ro­da­no", niem. "Rhone" lub "Rot­ten", ret. "Rodan", łac. "Rho­da­nus") – rzeka w zle­wi­sku Morza Śró­dziem­ne­go, pły­ną­ca przez te­ry­to­rium Szwaj­ca­rii i Fran­cji.

Dłu­gość Ro­da­nu wy­no­si 812 km (w tym 70 km prze­pły­wu przez Je­zio­ro Ge­new­skie), z czego 264 km na te­ry­to­rium Szwaj­ca­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodan-Alpy

fraza rze­czow­ni­ko­wa, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. adm. były re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny w po­łud­nio­wo-wschod­niej Fran­cji;


Rodan-Alpy ( Rhône-Alpes,) – dawny re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny w po­łud­nio­wo-wschod­niej Fran­cji. Na mocy usta­wy z dnia 27 stycz­nia 2014 roku, która wesz­ła w życie 1 stycz­nia 2016 roku, zo­stał po­łą­czo­ny z Ower­nią, two­rząc tym samym nowy re­gion Ower­nia-Rodan-Alpy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rodanek

sól kwasu ro­da­no­wo­do­ro­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól kwasu ro­da­no­wo­do­ro­we­go, sto­so­wa­ne w lecz­nict­wie, far­biar­stwie oraz w fo­to­gra­fii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodanina

od­czyn­nik che­micz­ny w po­sta­ci łatwo roz­pu­szczal­nych krysz­ta­łów, za­wie­ra­ją­cy ak­tyw­ną grupę me­ty­le­no­wą


Źródła:

SJP.pl

Rodanki

sól kwasu ro­da­no­wo­do­ro­we­go


Ro­dan­ki, tio­cy­ja­nia­ny, tio­cy­jan­ki, siar­ko­cy­jan­ki – grupa związ­ków che­micz­nych, soli lub estrów kwasu tio­cy­ja­no­we­go. Ro­dan­ki są związ­ka­mi tru­ją­cy­mi, jed­nak mniej szkod­li­wy­mi niż cy­jan­ki.

Naj­bar­dziej znane są ro­da­nek amonu () i ro­da­nek po­ta­su (KSCN), słu­żą­ce w ja­ko­ścio­wej ana­li­zie che­micz­nej do wy­kry­wa­nia ka­tio­nów niek­tó­rych me­ta­li, na przy­kład sre­bra, że­la­za, mie­dzi i uranu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodankowy

→ ro­da­nek


Patrz:rodanek

Źródła:

SJP.pl

Rodał

zbiór tek­stów Tory w po­sta­ci zwoju per­ga­mi­nu na­wi­nię­te­go na dwa wałki


Rodał (niem. "Rodel": zwój do­ku­men­tów) – ręcz­nie spi­sa­ny na per­ga­mi­nie w ję­zy­ku he­braj­skim tekst Pię­ciok­się­gu Moj­że­szo­we­go (Tory) w for­mie zwoju.

Rodał na­wi­nię­ty jest na wy­ko­na­ne z drew­na i me­ta­lu wałki. Prze­cho­wy­wa­ny jest w aron ha-ko­desz. Od zew­nątrz osła­nia­ny jest po­krow­cem (ko­szul­ką), na­zy­wa­nym "meil".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodański

→ Rodan (rzeka we Fran­cji)


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Rodan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roddick

[czy­taj: rodik] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rode

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rodentycyd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śro­dek gry­zo­nio­bój­czy


Źródła:

Wiktionary

Rodeo

1. po­pi­sy zręcz­no­ści kow­bo­jów we wła­da­niu las­sem, ujeż­dża­niu dzi­kich koni itp.;
2. w Ame­ry­ce Pół­noc­nej gro­ma­dze­nie, prze­pę­dza­nie i po­dział stad bydła przez kow­bo­jów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. wi­do­wi­sko, które po­le­ga na po­pi­sach w po­skra­mia­niu zwie­rząt go­spo­dar­skich: nie­u­jeż­dżo­nych koni, cie­ląt, byków


Rodeo – sport wy­wo­dzą­cy się z pracy z by­dłem, głów­nie w USA[]. Ba­zu­je ono na umie­jęt­no­ściach wy­ma­ga­nych w pracy kow­bo­jów. Kon­ku­ren­cje, w więk­szo­ści roz­gry­wa­ne z koń­skich grzbie­tów, mają spraw­dzać umie­jęt­no­ści i re­fleks za­wod­ni­ków, a także odz­wier­cied­lać dawny styl życia na ame­ry­kań­skim Za­cho­dzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roderyk

1. imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Ro­de­ryk, Ro­dryg, Ro­dryk, Ru­de­ryk – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „sław­ny ze swego bo­gact­wa” lub „sław­ny król”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roderykostwo

Ro­de­ryk z mał­żon­ką; Ro­de­ry­ko­wie


Źródła:

SJP.pl

Roderykowie

Ro­de­ryk z mał­żon­ką; Ro­de­ry­ko­stwo


Źródła:

SJP.pl

Roderykowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­de­ry­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rodezja

1. dawna ko­lo­nia bry­tyj­ska;
2. Ro­dez­ja Po­łud­nio­wa: dawna ko­lo­nia bry­tyj­ska;
3. Ro­dez­ja Pół­noc­na: dawna po­sia­dłość bry­tyj­ska;
4. Fe­de­ra­cja Ro­dez­ji i Niasy: dawna po­sia­dłość bry­tyj­ska; Fe­de­ra­cja Afry­ki Cen­tral­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. dawna ko­lo­nia bry­tyj­ska w po­łud­nio­wej Afry­ce, po­dzie­lo­na na Ro­dez­ję Pół­noc­ną (współcz. Zam­bia) oraz Ro­dez­ję Po­łud­nio­wą (współcz. Zim­bab­we)

 (1.2) geogr. hist. Zim­bab­we, w la­tach 1965-1979;


Ro­dez­ja ( Rho­de­sia, od 1970 r. ofi­cjal­nie: Re­pu­bli­ka Ro­de­zyj­ska, ang. Re­pu­blic of Rho­de­sia) – pań­stwo nie­uz­na­wa­ne na are­nie mię­dzy­na­ro­do­wej po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej Afry­ce, na te­re­nie obec­ne­go Zim­bab­we, ist­nie­ją­ce w la­tach 1965–1979. Usta­no­wio­ne na ob­sza­rze daw­nej ko­lo­nii bry­tyj­skiej, Ro­dez­ji Po­łud­nio­wej (w la­tach 1953–1963 wcho­dzą­cej w skład Fe­de­ra­cji Ro­dez­ji i Niasy) w wy­ni­ku jed­no­stron­nej de­kla­ra­cji nie­pod­le­gło­ści, ma­ją­cej za­pew­nić kon­ty­nu­a­cję rzą­dów bia­łej mniej­szo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodezyjczyk

miesz­ka­niec Ro­dez­ji, Ro­dez­ji Pół­noc­nej lub Ro­dez­ji Po­łud­nio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ro­dez­ji, Ro­dez­ji Pół­noc­nej lub Ro­dez­ji Po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodezyjka

miesz­kan­ka Ro­dez­ji, Ro­dez­ji Pół­noc­nej lub Ro­dez­ji Po­łud­nio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ro­dez­ji, Ro­dez­ji Pół­noc­nej lub Ro­dez­ji Po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodezyjski

przy­miot­nik od: Ro­dez­ja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ro­dez­ją, do­ty­czą­cy Ro­dez­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodgers

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rodgersja

ozdob­na by­li­na z Ja­po­nii i Korei


Rod­ger­sja ("Rod­ger­sia") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny skal­ni­co­wa­tych. Na­le­ży do niego 5–6 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one nad stru­mie­nia­mi i w wil­got­nych la­sach w re­jo­nie Hi­ma­la­jów – w Ne­pa­lu i Chi­nach. Są czę­sto upra­wia­ne w miej­scach wil­got­nych w ogro­dach i par­kach. Nazwa na­u­ko­wa ro­dza­ju upa­mięt­nia ame­ry­kań­skie­go ad­mi­ra­ła Johna Rod­ger­sa (1812–1882).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodin

[czy­taj: roDĘ] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rodinia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. su­per­kon­ty­nent sprzed 650 mi­lio­nów lat


Ro­di­nia – su­per­kon­ty­nent ist­nie­ją­cy na Ziemi pod ko­niec eonu pro­te­ro­zo­icz­ne­go. Ro­di­nia oto­czo­na była wsze­cho­ce­a­nem Mi­ro­wia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rodion

imię po­cho­dze­nia grec­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Rodkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodman

naz­wi­sko


Rod­man – mia­sto w hrab­stwie Jef­fer­son, w sta­nie Nowy Jork, w Sta­nach Zjed­no­czo­nych. We­dług da­nych z roku 2000 li­czy­ło 1147 miesz­kań­ców. Mia­sto znaj­du­je się na po­łud­nio­wej gra­ni­cy hrab­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodnia

żeń­ski organ rozm­na­ża­nia u msza­ków, pa­prot­ni­ków i ro­ślin na­go­za­ląż­ko­wych, pro­du­ku­ją­cy ko­mór­ki ja­jo­we; ar­che­go­nium


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. wie­lo­ko­mór­ko­we ga­me­tan­gium żeń­skie msza­ków, pa­prot­ni­ków, na­sien­nych;

 (1.2) pszcz. część gnia­zda ro­dzi­ny pszcze­lej z pla­ste­ra­stra­mi z czer­wiem


Rod­nia, ar­che­go­nium – wie­lo­ko­mór­ko­we ga­me­tan­gium żeń­skie msza­ków, pa­prot­ni­ków, na­sien­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodnik

atom o bar­dzo dużej ak­tyw­no­ści che­micz­nej


Źródła:

SJP.pl

Rodnikowy

→ rod­nik


Patrz:rodnik

Źródła:

SJP.pl

Rodniowce

grupa ro­ślin za­rod­ni­ko­wych w daw­nych po­dzia­łach sy­ste­ma­tycz­nych, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się wyt­wa­rza­niem rodni; Ar­che­go­nia­tae


Źródła:

SJP.pl

Rodniowiec

przed­sta­wi­ciel grupy ro­ślin za­rod­ni­ko­wych w daw­nych po­dzia­łach sy­ste­ma­tycz­nych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się wyt­wa­rza­niem rodni


Źródła:

SJP.pl

Rodnowo

Rod­no­wo (niem. "Red­de­nau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bar­to­szyc­kim, w gmi­nie Bar­to­szy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

We wsi znaj­du­je się go­tyc­ki ko­ściół, ka­pli­ca, Szko­ła Pod­sta­wo­wa im. ks. Je­rze­go Po­pie­łusz­ki z od­dzia­łem przedsz­kol­nym (przedsz­ko­le ot­war­to w ra­mach pro­jek­tu unij­ne­go w 2008 r.) oraz Wiej­ski Dom Kul­tu­ry.


Źródła:

Wikipedia

Rodny

1. daw­niej: płod­ny, uro­dzaj­ny, żyzny;
2. daw­niej: oj­czy­sty, ro­dzi­ny; ro­dzo­ny, ro­do­wy;
3. roz­rod­czy


Źródła:

SJP.pl

Rodo

naz­wi­sko


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = praw. roz­po­rzą­dze­nie o ochro­nie da­nych oso­bo­wych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodochrozyt

mi­ne­rał, wę­glan man­ga­nu; dia­lo­git


Ro­do­chro­zyt (dia­lo­git, dia­go­lit lub szpat man­ga­no­wy) – mi­ne­rał z gro­ma­dy wę­gla­nów. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów rzad­kich roz­po­wszech­nio­nych tylko w niek­tó­rych re­jo­nach Ziemi.

W 2002 roku zo­stał uz­na­ny za ofi­cjal­ny klej­not Ko­lo­ra­do. Jest na­ro­do­wym ka­mie­niem szla­chet­nym Ar­gen­ty­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rododendron

drze­wo, krzew lub pół­krzew z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych; ró­ża­necz­nik, aza­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ró­ża­necz­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rododendronowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­do­den­dro­na, zwią­za­ny z ro­do­den­dro­nem


Źródła:

Wiktionary

Rodoid

w ge­o­lo­gii: oble­czo­ne ziar­no ut­wo­rzo­ne przez kras­no­ro­sty


Źródła:

SJP.pl

Rodoksantyna

na­tu­ral­ny barw­nik spo­żyw­czy


Ro­dok­san­ty­na ("E161f") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ksan­to­fi­li (pod­gru­pa ka­ro­te­no­i­dów). Na­tu­ral­ny barw­nik spo­żyw­czy. Jego nie­wiel­kie ilo­ści można zna­leźć w wielu ga­tun­kach ro­ślin np. cisu ("Taxus bac­ca­ta") i pió­rach niek­tó­rych pta­ków (np. z ro­dza­ju "Pti­li­no­pus" i ro­dzi­ny bła­wat­ni­ków).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodolia

ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny bie­dron­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rodolit

mi­ne­rał z grupy gra­na­tów, ka­mień szla­chet­ny o czer­wo­nej bar­wie


Ro­do­lit (ang. "rho­do­lith", ewent. "rho­do­lit") – skała osa­do­wa zbu­do­wa­na z subs­fe­rycz­nych ele­men­tów osadu o gład­kiej lub guz­ko­wa­tej po­wierzch­ni, ro­do­i­dów ( rho­do­id), bę­dą­cych ziar­na­mi (lub "bu­ła­mi glo­no­wy­mi", "guz­ka­mi" lub "gu­zła­mi glo­no­wy­mi", cal­ca­re­o­us algal no­du­les, ana­lo­gicz­ny­mi do on­ko­i­dów i oo­i­dów) obro­śnię­ty­mi przez glony in­kru­sta­cyj­ne (zwy­kle kras­no­ro­sty).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodomontada

po­pi­sy­wa­nie się od­wa­gą, prze­chwa­la­nie się; fan­fa­ro­na­da


Źródła:

SJP.pl

Rodonit

mi­ne­rał, krze­mian man­ga­nu z do­miesz­ką wap­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. krze­mian man­ga­nu i wap­nia; mi­ne­rał o ró­żo­wej bar­wie, uży­wa­ny jako ma­te­riał okła­dzi­no­wy lub w ju­bi­ler­stwie;


Ro­do­nit – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów. Na­le­ży do mi­ne­ra­łów rzad­kich, roz­po­wszech­nio­nych tylko w niek­tó­rych re­gio­nach Ziemi.

Nazwa po­cho­dzi od gr. "rho­don" = róża – aluz­ja do barwy mi­ne­ra­łu.

Ma zwy­kle na pod­sta­wo­wym czer­wo­nym tle, czar­ne, den­dry­tycz­ne wrost­ki tlen­ku man­ga­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodonitowy

→ ro­do­nit


Patrz:rodonit

Źródła:

SJP.pl

Rodopianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ro­do­pów


Źródła:

Wiktionary

Rodopianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ro­do­pów


Źródła:

Wiktionary

Rodoplast

chlo­ro­plast kras­no­ro­stów za­wie­ra­ją­cy obok ka­ro­te­no­i­dów i chlo­ro­fi­lu barw­ni­ki bi­li­no­we


Źródła:

SJP.pl

Rodopski

przy­miot­nik od: Ro­do­py


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­do­pa­mi, do­ty­czą­cy Ro­do­pów lub ich miesz­kań­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodopsyna

świa­tło­czu­ły, czer­wo­ny barw­nik za­war­ty w prę­ci­kach siat­ków­ki oka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. świa­tło­czu­ły czer­wo­ny barw­nik za­war­ty w prę­ci­kach siat­ków­ki;


Ro­dop­sy­na ("pur­pu­ra wzro­ko­wa", "czer­wień wzro­ko­wa") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, świa­tło­czu­ły barw­nik wy­stę­pu­ją­cy w na­rzą­dzie wzro­ku (do­kład­niej w siat­ków­ce) gło­wo­no­gów, sta­wo­no­gów i krę­gow­ców. Skła­da się z biał­ka – op­sy­ny, które wią­za­niem ko­wa­len­cyj­nym łączy się z ko­fak­to­rem 11-"cis"-re­ti­na­lem (re­ti­ne­nem), peł­nią­cym funk­cję chro­mo­fo­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodopy

pasmo gór­skie w Buł­ga­rii i Gre­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. jedno z pasm gór­skich fał­do­wa­nia her­cyń­skie­go w po­łud­nio­wej czę­ści Pół­wy­spu Bał­kań­skie­go, na po­gra­ni­czu Buł­ga­rii i Gre­cji; także re­gion ge­o­gra­ficz­ny;


Ro­do­py (bułg. "Родопи", gr. "Ροδόπη") – pasmo gór­skie her­cyń­skie­go Ma­sy­wu Ro­dop­skie­go w po­łud­nio­wej czę­ści Pół­wy­spu Bał­kań­skie­go.

Pasmo Ro­do­pów jest sto­sun­ko­wo zwar­te, ma dłu­gość około 240 km, sze­ro­kość do 100 km i po­wierzch­nię około 18 tys. km, z czego 14,5 tys.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodos

naj­więk­sza wyspa w ar­chi­pe­la­gu Spo­rad Po­łud­nio­wych, na­le­żą­ca do Gre­cji, sły­ną­ca z Ko­lo­sa (ol­brzy­mi posąg He­lio­sa)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. grec­ka wyspa na Morzu Egej­skim;

 (1.2) geogr. adm. mia­sto na grec­kiej wy­spie o tej samej naz­wie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rodować

osa­dzać po­wło­kę ro­do­wą na me­ta­lach lub sto­pach me­ta­li w ce­lach de­ko­ra­cyj­nych i tech­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Rodowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodowity

uro­dzo­ny w danym kraju, mie­ście itp.


przy­miot­nik

 (1.1) uro­dzo­ny w danym kraju, mie­ście, dziel­ni­cy, po­cho­dzą­cy z da­ne­go kraju, mia­sta, dziel­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodowo

1. do­ty­czą­cy rodu, na­le­żą­cy do rodu; skła­da­ją­cy się z rodów lub ich człon­ków
2. przy­miot­nik od: rod (pier­wia­stek che­micz­ny)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodowodowy

→ ro­do­wód


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­do­wo­du


Patrz:rodowód

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rodowy

1. do­ty­czą­cy rodu, na­le­żą­cy do rodu; skła­da­ją­cy się z rodów lub ich człon­ków
2. przy­miot­nik od: rod (pier­wia­stek che­micz­ny)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy rodu (klanu, ro­dzi­ny)

 (1.2) do­ty­czą­cy rodu (pierw. chem.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodowód

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­czą­tek, z któ­re­go coś lub ktoś się wy­wo­dzi

 (1.2) dzie­je rodu, wew­nętrz­ne po­wią­za­nia i gra­ficz­ne przed­sta­wie­nie go

 (1.3) do­ku­ment pot­wier­dza­ją­cy przy­na­leż­ność zwie­rzę­cia i jego przod­ków do okre­ślo­nej rasy

 (1.4) daw. jęz. ety­mo­lo­gia słowa


Źródła:

Wiktionary

Rodrigo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rodrigues

Ro­dri­gu­es (fr. "Île Ro­dri­gu­es", kre­ol­ski Ma­u­ri­tiu­sa "Ro­drig") – wyspa na Oce­a­nie In­dyj­skim w ar­chi­pe­la­gu Ma­ska­re­nów; po­li­tycz­nie sta­no­wi re­gion au­to­no­micz­ny Ma­u­ri­tiu­sa. Jest po­ło­żo­na 560 km na wschód od Ma­u­ri­tiu­sa. Ma po­wierzch­nię 108 km² w więk­szo­ści ba­zal­to­wej po­wierzch­ni, która jest sil­nie po­fa­lo­wa­na i po­prze­ci­na­na licz­ny­mi głę­bo­ki­mi do­li­na­mi po­to­ków lawy.


Źródła:

Wikipedia

Rodriguez

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rodryg

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodryk

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Rodyjczyk

miesz­ka­niec Rodos (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec mia­sta Rodos na grec­kiej wy­spie o tej samej naz­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodyjka

miesz­kan­ka Rodos (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka mia­sta Rodos na grec­kiej wy­spie o tej samej naz­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodyjski

przy­miot­nik od: Rodos


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ro­do­su, zwią­za­ny z Ro­do­sem, po­cho­dzą­cy z Ro­do­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodymenia

kras­no­rost z rzędu Rho­dy­me­nia­les


Źródła:

SJP.pl

Rodyska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. rzod­kiew­ka


Źródła:

Wiktionary

Rodz.

skrót od: ro­dzaj; r.


skrót

 (1.1) gram. = ro­dzaj

 (1.2) = ro­dzi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodzaj

1. jed­nost­ka w sy­ste­ma­ty­ce ro­ślin i zwie­rząt;
2. ga­tu­nek cze­goś wy­róż­nia­ją­cy się ja­ki­miś ce­cha­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) typ, od­mia­na, ga­tu­nek

 (1.2) biol. grupa obej­mu­ją­ca ga­tun­ki bli­sko spo­krew­nio­ne, po­drzęd­na wzglę­dem ro­dzi­ny;

 (1.3) gram. cecha rze­czow­ni­ka wpły­wa­ją­ca na jego koń­ców­kę pod­czas de­kli­na­cji oraz na koń­ców­ki i formy in­nych czę­ści mowy, wy­stę­pu­ją­cych obok da­ne­go rze­czow­ni­ka np. w zda­niu;

 (1.4) liter. pod­sta­wo­wa jed­nost­ka kla­sy­fi­ka­cji dzieł li­te­rac­kich

 (1.5) daw. po­ko­le­nie, ge­ne­ra­cja


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzajnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gram. wyraz pre­cy­zu­ją­cy zna­cze­nie rze­czow­ni­ka lub wy­ra­że­nia wy­stę­pu­ją­ce­go w roli rze­czow­ni­ka;


Ro­dzaj­nik – spe­cy­ficz­ny ro­dzaj prze­dim­ka, który oprócz wła­ści­wej prze­dim­ko­wi ka­te­go­rii okre­ślo­no­ści bądź nie­o­kre­ślo­no­ści, wyz­na­cza do­dat­ko­wo ka­te­go­rię ro­dza­ju gra­ma­tycz­ne­go, choć nie we wszyst­kich ję­zy­kach jest to ści­słe wyz­na­cze­nie w każ­dym przy­pad­ku – np. formy licz­by mno­giej ro­dzaj­ni­ków nie­miec­kich ("die") lub fran­cu­skich ("les") peł­nią wy­łącz­nie funk­cję prze­dim­ków, gdyż w żaden spo­sób nie okre­śla­ją ro­dza­ju gra­ma­tycz­ne­go na­stę­pu­ją­ce­go po nich rze­czow­ni­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzajowo

przy­słó­wek

 (1.1) w za­leż­no­ści od ro­dza­ju


Źródła:

Wiktionary

Rodzajowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­dza­jem, do­ty­czą­cy ro­dza­ju

 (1.2) liter. zwią­za­ny z ro­dza­jem li­te­rac­kim, do­ty­czą­cy ro­dza­ju li­te­rac­kie­go

 (1.3) gram. zwią­za­ny z ro­dza­jem gra­ma­tycz­nym, do­ty­czą­cy ro­dza­ju gra­ma­tycz­ne­go

 (1.4) szt. do­ty­czą­cy te­ma­ty­ki życia co­dzien­ne­go, zwią­za­ny z te­ma­ty­ką życia co­dzien­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Rodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Rodzeństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brat (bra­cia), sio­stra (sio­stry);


Ro­dzeń­stwo – w ge­ne­a­lo­gii i pra­wie dzie­ci tych sa­mych ro­dzi­ców bądź ro­dzi­ca: wszy­scy bra­cia i sio­stry w ogól­no­ści albo każdy z nich po­je­dyn­czo wobec dru­gie­go z nich (tak zwła­szcza w tek­stach praw­nych).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzic

jedno z ro­dzi­ców, oj­ciec lub matka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pier­wszy bio­lo­gicz­ny przo­dek danej osoby, oj­ciec lub matka

 (1.2) daw. oj­ciec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodzica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) śrpol. matka

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: ro­dzic


Źródła:

Wiktionary

Rodzice

oj­ciec i matka w sto­sun­ku do swo­je­go dziec­ka; ro­dzi­cie­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) oj­ciec i matka

 (1.2) dwoje opie­ku­nów peł­nią­cych rolę ro­dzi­ciel­ską

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. i W. lm. od: ro­dzic


Zo­bacz też: mie­sięcz­nik „Ro­dzi­ce”.

Ro­dzi­ce – nazwa jed­nej z pod­sta­wo­wych re­la­cji w ro­dzi­nie. Ro­dzic jest spo­krew­nio­ny z dziec­kiem w pier­wszym stop­niu linii pro­stej i jest jego wstęp­nym (przod­kiem).

Ro­dzi­ce to okre­śle­nie na­le­żą­ce za­rów­no do ję­zy­ka na­tu­ral­ne­go, w tym po­tocz­ne­go, jak i do ję­zy­ka praw­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodziciel

daw­niej: ro­dzic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. obec­nie podn. lub żart. ten który zro­dził lub rodzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodziciele

daw­niej: ro­dzic


Źródła:

SJP.pl

Rodzicielka

daw­niej: matka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta która zro­dzi­ła lub rodzi;


Ro­dzi­ciel­ka – ko­bie­ta, która we włas­nym ciele no­si­ła dziec­ko pod­czas ciąży i uro­dzi­ła je żywe pod­czas po­ro­du. Ro­dzi­ciel­ka jest matką, ale nie każda matka dziec­ka była jego ro­dzi­ciel­ką (np. w przy­pad­ku adop­cji, za­stęp­cze­go ro­dzi­ciel­stwa). Ro­dzi­ciel­ka jest osobą, która jako pier­wsza zo­sta­nie wpi­sa­na do aktu uro­dze­nia dziec­ka, nie­za­leż­nie od moż­li­wo­ści póź­niej­szych zmian (dom­nie­ma­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzicielski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ro­dzi­ciel­stwem


Źródła:

Wiktionary

Rodzicielskość

→ ro­dzi­ciel­ski


Patrz:rodzicielski

Źródła:

SJP.pl

Rodzicielstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bycie ro­dzi­cem


Źródła:

Wiktionary

Rodziewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodzik

naz­wi­sko


Ro­dzik (ina­czej Ra­dzik) – wznie­sie­nie w Czę­sto­cho­wie o wy­so­ko­ści 249,5 m n.p.m. Po­ło­żo­ne na lewym brze­gu Warty. Koło wzgó­rza znaj­du­je się sta­ro­rze­cze, wzdłuż któ­re­go prze­bie­ga Szlak Jury Wie­luń­skiej.

We­dług mo­no­gra­fii "Czę­sto­cho­wa – dzie­je mia­sta i klasz­to­ru jas­no­gór­skie­go", przez wzgó­rze od XVI wieku prze­bie­ga­ła gra­ni­ca prze­strze­ni miej­skiej Czę­sto­cho­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodzimak

in­dy­wi­du­a­lizm: rdzen­ny miesz­ka­niec da­ne­go ob­sza­ru; tu­by­lec, tu­zie­miec, au­toch­ton, abo­ry­gen, ro­dzi­miak


Źródła:

SJP.pl

Rodzimek

brył­ka me­ta­lu, zwła­szcza szla­chet­ne­go, zna­le­zio­na w pia­sku, mule itp.; sa­mo­ro­dek, nug­get


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. miner. brył­ka czy­ste­go me­ta­lu zna­le­zio­na w skale czy gle­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodzimiak

in­dy­wi­du­a­lizm: rdzen­ny miesz­ka­niec da­ne­go ob­sza­ru; tu­by­lec, tu­zie­miec, au­toch­ton, abo­ry­gen, ro­dzi­mak


Źródła:

SJP.pl

Rodzimowierca

wyz­naw­ca wiary ro­dzi­mej, od­wo­łu­ją­cej się naj­czę­ściej do tra­dy­cji po­gań­skich


Źródła:

SJP.pl

Rodzimowierczy

→ ro­dzi­mo­wier­ca, → ro­dzi­mo­wier­stwo


Patrz:rodzimowierca, → rodzimowierstwo

Źródła:

SJP.pl

Rodzimowierczyni

→ ro­dzi­mo­wier­ca


Patrz:rodzimowierca

Źródła:

SJP.pl

Rodzimowierstwo

sy­stem wie­rzeń od­wo­łu­ją­cy się naj­czę­ściej do tra­dy­cji po­gań­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. sy­stem wie­rzeń od­wo­łu­ją­cych się zaz­wy­czaj do tra­dy­cji przed­chrze­ści­jań­skich, sy­stem po­glą­dów opie­ra­ją­cych się na mi­to­lo­gii i wie­rze­niach lo­kal­nej spo­łecz­no­ści, w obrę­bie danej grupy kul­tu­ro­wej lub et­nicz­nej;


Ro­dzi­mo­wier­stwo – sy­stem wie­rzeń et­nicz­nych (za­rów­no mi­nio­nych, jak i współ­czes­nych – w tym część re­kon­struk­cji – za­wsze jed­nak na­wią­zu­ją­cych do kon­kret­ne­go sy­ste­mu wie­rzeń et­nicz­nych), od­wo­łu­ją­cych się zaz­wy­czaj do tra­dy­cji przed­chrze­ści­jań­skich. Jest to ze­spół po­glą­dów opar­tych na mi­to­lo­gii i wie­rze­niach lo­kal­nej spo­łecz­no­ści, w obrę­bie danej grupy kul­tu­ro­wej lub et­nicz­nej. Wyz­naw­cy ro­dzi­mo­wier­stwa to tzw. "ro­dzi­mo­wier­cy" – osoby prak­ty­ku­ją­ce wiarę ro­dzi­mą, et­nicz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzimy

1. wła­ści­wy da­ne­mu na­ro­do­wi, ple­mie­niu, kra­jo­wi, miej­scu; po­cho­dzą­cy lub wyt­wo­rzo­ny przez jakiś naród, ple­mię, ro­dzi­nę; swoj­ski, miej­sco­wy, rdzen­ny;
2. o me­ta­lach i in­nych pier­wiast­kach: wy­stę­pu­ją­cy w przy­ro­dzie w sta­nie wol­nym, np. złoto ro­dzi­me, siar­ka ro­dzi­ma;
3. daw­niej, o oso­bie: jakby stwo­rzo­ny do cze­goś, z krwi i kości


przy­miot­nik

 (1.1) o okre­ślo­nym po­cho­dze­niu, wy­wo­dzą­cy się z da­ne­go ludu, domu, kraju

 (1.2) chem. wy­stę­pu­ją­cy sa­mo­dziel­nie w na­tu­rze

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os., lm., ter., tryb oz­naj­mu­ją­cy zob. ro­dzić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodzina

pod­sta­wo­wa grupa spo­łecz­na, skła­da się z ro­dzi­ców i ich dzie­ci, ce­chu­je ich więź for­mal­na, wspól­no­ta ma­te­rial­na, miesz­ka­nio­wa oraz okre­ślo­ny ze­spół funk­cji.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzi­ce wraz z ich dzieć­mi

 (1.2) so­cjol. grupa osób, które łączy po­kre­wień­stwo, mał­żeń­stwo, po­wi­no­wact­wo lub inne prawo;

 (1.3) pot. grupa osób, które łączy spo­łecz­na więź

 (1.4) pot. grupa obiek­tów o wspól­nych ce­chach, ro­dzaj

 (1.5) biol. w sy­ste­ma­ty­ce: jed­nost­ka wyż­sza od ro­dza­ju;

 (1.6) mat. zbiór, szcze­gól­nie zbiór zbio­rów;

 (1.7) jęz. grupa ję­zy­ków wy­wo­dzą­cych się od wspól­ne­go pra­ję­zy­ka;

 (1.8) techn. grupa ko­lej­nych ulep­szo­nych urzą­dzeń z tej samej serii


Ro­dzi­na – grupa osób po­wią­za­nych ze sobą po­przez po­kre­wień­stwo lub po­wi­no­wact­wo. W węż­szym zna­cze­niu są to ro­dzi­ce wraz z dzieć­mi, czyli tzw. ro­dzi­na nu­kle­ar­na. Ro­dzi­na, zda­niem so­cjo­lo­gów i we­dług naj­prost­szych jej de­fi­ni­cji, to „naj­waż­niej­sza, pod­sta­wo­wa grupa spo­łecz­na, na któ­rej opie­ra się całe spo­łe­czeń­stwo”. Dla więk­szo­ści (82-84%) Po­la­ków ro­dzi­na jest naj­waż­niej­szą war­to­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzinka

zdrob­nie­nie od: ro­dzi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ro­dzi­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzinność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ro­dzin­ne; cecha tych, któ­rzy są ro­dzin­ni


Źródła:

Wiktionary

Rodzinny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ro­dzi­ną, do­ty­czą­cy ro­dzi­ny

 (1.2) oj­czy­sty


Źródła:

Wiktionary

Rodzić

1. wy­da­wać na świat po­tom­stwo;
2. wydać plon;
3. two­rzyć


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) fizj. u ssa­ków: wy­da­wać po­tom­stwo na świat

 (1.2) bot. o ro­śli­nach, ziemi: wy­da­wać plon

 (1.3) pot. dawać owoce, efek­ty, sku­tek

cza­sow­nik zwrot­ny ro­dzić się

 (2.1) przy­cho­dzić na świat

 (2.2) przen. pow­sta­wać, brać po­czą­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodzoniutki

zdrob­nie­nie od: ro­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Rodzony

spo­krew­nio­ny w pro­stej linii wstęp­nej albo zstęp­nej


przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo bli­sko spo­krew­nio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodzynek

su­szo­ne wi­no­gro­no; ro­dzy­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) su­szo­ne wi­no­gro­no

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. ktoś w jakiś spo­sób wy­róż­nia­ją­cy się

 (2.2) pot. je­dy­ny męż­czyz­na (chło­piec) w gru­pie ko­biet (dziew­cząt)

 (2.3) pot. je­dy­na ko­bie­ta (dziew­czy­na) w gru­pie męż­czyzn (chłop­ców)

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od: ro­dzyn­ka


Zo­bacz też: ro­dzy­nek – ba­ka­lia.

Ro­dzy­nek – skała w dol­nej czę­ści le­wych zbo­czy Do­li­ny Będ­kow­skiej na Wy­ży­nie Ol­ku­skiej bę­dą­cej czę­ścią Wy­ży­ny Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej. Ad­mi­ni­stra­cyj­nie znaj­du­je się we wsi Ko­by­la­ny w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Za­bie­rzów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rodzynka

su­szo­ne wi­no­gro­no; ro­dzy­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. su­szo­ne wi­no­gro­no na­le­żą­ce do ba­ka­lii; zob. ro­dzy­nek.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. B. lp., zob. ro­dzy­nek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rodzynki

su­szo­ne wi­no­gro­no; ro­dzy­nek


Ro­dzyn­ki (licz­ba po­je­dyn­cza ro­dzy­nek lub ro­dzyn­ka) – su­szo­ne wi­no­gro­na, za­li­cza­ne do ba­ka­lii. Mogą być spo­ży­wa­ne su­ro­we lub uży­wa­ne do pie­cze­nia (np. ciast).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rodzynkowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­dzyn­ka


Źródła:

Wiktionary

Rodząca

1. wy­da­wać na świat po­tom­stwo;
2. wydać plon;
3. two­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Rodło

godło Związ­ku Po­la­ków w Niem­czech (or­ga­ni­za­cji po­lo­nij­nej dzia­ła­ją­cej w Niem­czech od 1922 r.), przed­sta­wia­ją­ce w spo­sób sche­ma­tycz­ny bieg Wisły z zaz­na­czo­nym Kra­ko­wem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) godło Związ­ku Po­la­ków w Niem­czech;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roe

Roe – rzeka w USA, w sta­nie Mon­ta­na.

W księ­dze re­kor­dów Gu­in­nes­sa do 2005 była wy­mie­nio­na jako naj­krót­sza rzeka świa­ta. Jej dłu­gość wy­no­si 67 me­trów (220 stóp). Wy­pły­wa ze źró­deł Giants, wpły­wa do rzeki Mis­so­u­ri.

W sta­nie Ore­gon jest rzeka D (D River), którą uważa się za krót­szą (36 m). W rze­czy­wi­sto­ści dłu­gość obu rzek jest zmien­na. Księ­ga re­kor­dów Gu­in­nes­sa z roku 2006 nie po­da­je naj­krót­szej rzeki.


Źródła:

Wikipedia

Roentgen

[czy­taj: rent­gen] pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 111 (sym­bol Rg)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Rg i licz­bie ato­mo­wej 111;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roentgenowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­ent­ge­nu (pier­wiast­ka che­micz­ne­go)


Źródła:

Wiktionary

Roeselare

Ro­e­se­la­re (fr. "Ro­u­lers", vls. "Ro­e­se­lo­a­re") – mia­sto w za­chod­niej Bel­gii, w Re­gio­nie Fla­mandz­kim, w pro­win­cji Flan­dria Za­chod­nia, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na okrę­gu Ro­e­se­la­re. Lud­ność: 66 262 (1 stycz­nia 2024), po­wierzch­nia: 60,40 km².


Źródła:

Wikipedia

Roesti

[czy­taj: rosti] szwaj­car­skie plac­ki ziem­nia­cza­ne; rösti


Źródła:

SJP.pl

Rofekoksyb

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek o dzia­ła­niu prze­ciw­za­pal­nym i prze­ciw­bó­lo­wym; Vioxx


Ro­fe­kok­syb – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, prze­ciw­bó­lo­wy i prze­ciw­za­pal­ny lek z grupy in­hi­bi­to­rów COX-2 pro­du­ko­wa­ny przez kon­cern far­ma­ce­u­tycz­ny Merck & Co. Lek od­dzia­łu­je bez­poś­red­nio na COX-2, nie wpły­wa­jąc jed­no­cze­śnie na COX-1. Dzię­ki temu, przy­najm­niej te­o­re­tycz­nie, wy­e­li­mi­no­wa­no ry­zy­ko usz­ko­dzeń żo­łąd­ka po­wo­do­wa­nych przez inne leki o po­dob­nym za­sto­so­wa­niu. Jak się oka­za­ło w trak­cie póź­niej­szych badań, jego przyj­mo­wa­nie zwięk­sza­ło ry­zy­ko cho­rób ukła­du krą­że­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogacewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogacizna

1. bydło ro­ga­te
2. włócz­nia z ha­kiem przy gro­cie uży­wa­na w przez lekką jazdę; ro­ha­ty­na


rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. ogół ro­ga­tych zwie­rząt ho­dow­la­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rogacjonista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­kon­nik ze Zgro­ma­dze­nia Księ­ży Ro­ga­cjo­ni­stów Serca Je­zu­so­we­go;


Źródła:

Wiktionary

Rogacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogacz

1. do­ro­sły sa­miec sarny; ko­zioł;
2. po­tocz­nie: męż­czyz­na zdra­dza­ny przez ko­bie­tę;
3. je­lo­nek ro­gacz - jeden z naj­więk­szych chrzą­szczy w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) łow. do­ro­sły sa­miec sarny

 (1.2) łow. do­ro­sły jeleń sa­miec

 (1.3) ent. pot. je­lo­nek ro­gacz, naj­więk­szy chrząszcz pol­ski przen. żart. lub po­gard. zdra­dza­ny mąż


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogaczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogaczówek

Ro­ga­czó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Żytno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

We wsi znaj­du­je się kilka za­byt­ko­wych ka­pli­czek, jedna z nich po­cho­dzi z 1936 r.


Źródła:

Wikipedia

Rogal

1. ro­dzaj pie­czy­wa w kształ­cie półk­się­ży­ca;
2. w rol­nict­wie: urzą­dze­nie skon­stru­o­wa­ne z wbi­ja­nej w zie­mię żer­dzi z pro­mie­ni­sty­mi od­ga­łę­zie­nia­mi, słu­żą­ce do su­sze­nia siana;
3. w ło­wiect­wie: sa­miec więk­szych zwie­rząt ra­ci­co­wych (łosi, żu­brów, da­nie­li);
4. śro­do­wi­sko w piłce noż­nej: strzał na bram­kę bez­poś­red­nio z rzutu roż­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. bułka w kształ­cie półk­się­ży­ca;

 (1.2) przen. obiekt w kształ­cie ro­ga­la (1.1)

 (1.3) roln. urzą­dze­nie do su­sze­nia siana skła­da­ją­ce się z żer­dzi i przy­mo­co­wa­nych do niej po­prze­czek; uży­wa­ne w gó­rach

 (1.4) po­gard. mąż zdra­dza­ny przez żonę

 (1.5) wydma, zaspa o pół­ku­li­stym kształ­cie

 (1.6) sa­miec więk­szych zwie­rząt ra­ci­co­wych

 (1.7) slang. RPG: łotr, ło­trzyk (klasa po­sta­ci)


Rogal – bułka w kształ­cie półk­się­ży­ca, ro­dzaj de­li­kat­ne­go pie­czy­wa, zaz­wy­czaj pszen­ne­go, cza­sem na­dzie­wa­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogala

1. ro­dzaj pie­czy­wa w kształ­cie półk­się­ży­ca;
2. w rol­nict­wie: urzą­dze­nie skon­stru­o­wa­ne z wbi­ja­nej w zie­mię żer­dzi z pro­mie­ni­sty­mi od­ga­łę­zie­nia­mi, słu­żą­ce do su­sze­nia siana;
3. w ło­wiect­wie: sa­miec więk­szych zwie­rząt ra­ci­co­wych (łosi, żu­brów, da­nie­li);
4. śro­do­wi­sko w piłce noż­nej: strzał na bram­kę bez­poś­red­nio z rzutu roż­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogalek

ro­ga­lik


Źródła:

SJP.pl

Rogalewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogalice

Ro­ga­li­ce – wieś w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie brze­skim, w gmi­nie Lub­sza.

Wieś po­ło­żo­na jest na Rów­ni­nie Ole­śnic­kiej, na skra­ju Lasu Lub­szań­skie­go (część Sto­braw­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go), przy szo­sie kra­jo­wej nr 39 łą­czą­cej Brzeg z Na­my­sło­wem.

We wsi jest sta­cja ko­le­jo­wa Ro­ga­li­ce z ok. 1909 roku, tar­tak, le­śni­czów­ka.


Źródła:

Wikipedia

Rogalik

bułka nie­wiel­kich roz­mia­rów w kształ­cie półk­się­ży­ca; mały rogal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: rogal

 (1.2) kulin. mały rogal, czę­sto z na­dzie­niem

 (1.3) pot. gry­komp. ga­tu­nek gier wideo; ro­gu­e­li­ke


Ro­ga­lik (niem. "Ro­gal­lic­ken", od 1938 "Kle­in­ro­sen­he­i­de") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ełc­kim, w gmi­nie Stare Juchy.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogalikowy

→ ro­ga­lik


Patrz:rogalik

Źródła:

SJP.pl

Rogalin

nazwa kilku wsi w Pol­sce


. Znana jest głów­nie z za­byt­ko­we­go ze­spo­łu pa­ła­co­wo-par­ko­we­go hra­biów Ra­czyń­skich: ba­ro­ko­wo-kla­sy­cy­stycz­ne­go pa­ła­cu z ga­le­rią ma­lar­stwa oraz roz­le­głym ogro­dem w stylu fran­cu­skim, ko­ścio­ła z ma­u­zo­le­um ro­do­wym oraz pom­ni­ko­wych dębów ro­ga­liń­skich. Cały ze­spół pa­ła­co­wo-par­ko­wy, ko­ściół i ota­cza­ją­cy je ob­szar daw­ne­go ma­jąt­ku ziem­skie­go Ra­czyń­skich są chro­nio­ne jako pom­nik hi­sto­rii, naj­więk­szy w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogalinek

Ro­ga­li­nek (dawn. niem. "Klein Ro­ga­lin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Mo­si­na.


Źródła:

Wikipedia

Rogalino

Ro­ga­li­no (niem. "Röglin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Świd­win.


Źródła:

Wikipedia

Rogaliński

zwią­za­ny z Ro­ga­li­nem, do­ty­czą­cy Ro­ga­li­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogalka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. w po­wie­cie ol­ku­skim: tłu­czek do ziem­nia­ków


Źródła:

Wiktionary

Rogalski

naz­wi­sko


Ro­gal­ski, Ro­gal­ska – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogatek

ro­śli­na wodna


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogatka

1. nie­wiel­ki bu­dy­nek na gra­ni­cy mia­sta, gdzie daw­niej mie­ścił się po­ste­ru­nek miej­ski i gdzie po­bie­ra­no opła­ty wja­zdo­we;
2. za­po­ra dro­go­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­wiel­ki bu­dy­nek na gra­ni­cy mia­sta, daw­niej mie­szczą­cy po­ste­ru­nek miej­ski i punkt po­bo­ru opła­ty za wjazd

 (1.2) za­po­ra dro­go­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogatki

1. nie­wiel­ki bu­dy­nek na gra­ni­cy mia­sta, gdzie daw­niej mie­ścił się po­ste­ru­nek miej­ski i gdzie po­bie­ra­no opła­ty wja­zdo­we;
2. za­po­ra dro­go­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogatkowate

ro­dzi­na po­spo­li­tych ro­ślin wod­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogatkowaty

o ce­chach ro­gat­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rogatkowy

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od ro­gat­ka

 (1.2) przym. od ro­ga­tek


Źródła:

Wiktionary

Rogatnica

1. ro­dzaj roz­wid­lo­ne­go rum­pla, ele­ment skła­do­wy urzą­dze­nia ste­ro­we­go; ste­row­ni­ca;
2. ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ro­gat­ni­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. po­pu­lar­na ryba ak­wa­rio­wa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogatnicowate

ro­dzi­na ryb mor­skich z rzędu na­jeż­koksz­tałt­nych; ba­li­sty­dy


Ro­gat­ni­co­wa­te, ba­li­sty­dy (Ba­li­sti­dae) – ro­dzi­na mor­skich ryb ro­zdym­koksz­tałt­nych (Te­tra­o­don­ti­for­mes). Po­mi­mo smacz­ne­go mięsa mają nie­wiel­kie zna­cze­nie go­spo­dar­cze, po­nie­waż niek­tó­re ga­tun­ki są uz­na­wa­ne za tru­ją­ce dla czło­wie­ka. Po­pu­lar­ne w ak­wa­ry­sty­ce, choć na­le­żą do ryb agre­syw­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogatnicowaty

o ce­chach ro­gat­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Rogatnik

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny lel­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rogatonosy

żmija ro­ga­to­no­sa - ga­tu­nek ja­do­wi­te­go węża z ro­dzi­ny żmi­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rogatoryjny

do­ty­czą­cy próśb praw­nych kie­ro­wa­nych mię­dzy or­ga­na­mi lub pań­stwa­mi


Źródła:

SJP.pl

Rogaty

1. o zwie­rzę­ciu: ma­ją­cy rogi;
2. ma­ją­cy wy­sta­ją­ce rogi, kra­wę­dzie; kan­cia­sty;
3. zbyt pewny sie­bie; hardy, krnąb­ny, zu­chwa­ły;
4. prze­no­śnie o mężu: zdra­dza­ny przez żonę


przy­miot­nik

 (1.1) o zwie­rzę­ciu: taki, który ma rogi lub część ciała przy­po­mi­na­ją­cą rogi

 (1.2) o księ­ży­cu: ma­ją­cy kształt zbli­żo­ny do kształ­tu sier­pa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rogatywka

pol­ska woj­sko­wa czap­ka z dasz­kiem i z kwa­dra­to­wym den­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czap­ka z dasz­kiem i kwa­dra­to­wym den­kiem;


Ro­ga­tyw­ka – czap­ka z cha­rak­te­ry­stycz­nym kwa­dra­to­wym den­kiem, ele­ment tra­dy­cyj­ne­go pol­skie­go stro­ju na­ro­do­we­go i mun­du­ru woj­sko­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roger

1. imię mę­skie;
2. [czy­taj: ro­dżer] an­giel­skie imię mę­skie;
3. [czy­taj: roŻE] fran­cu­skie imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Roger – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od słów oz­na­cza­ją­cych „sław­ny dzię­ki wła­da­niu oszcze­pem”.

Imie­ni­ny ob­cho­dzi: 4 stycz­nia, 5 stycz­nia, 28 stycz­nia, 1 marca, 15 wrze­śnia i 15 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogerostwo

Roger z mał­żon­ką; Ro­ge­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Rogerowie

Roger z mał­żon­ką; Ro­ge­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Rogerowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­ge­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rogers

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rogienice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rogiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogowacieć

o ko­mór­kach na­błon­ko­wych: przy­bie­rać wła­ści­wo­ści rogu


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zro­go­wa­cieć)

 (1.1) biol. med. tward­nieć i gru­bieć wsku­tek gro­ma­dze­nia się ke­ra­ty­ny w ko­mór­kach na­błon­ka

 (1.2) przen. sta­wać się nie­czu­łym i obo­jęt­nym

 (1.3) daw. sta­wać się po­dob­nym do rogu, twar­dym jak róg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rogowatość

→ ro­go­wa­ty


Patrz:rogowaty

Źródła:

SJP.pl

Rogowaty

1. zbu­do­wa­ny z tkan­ki ro­go­wej;
2. zro­go­wa­cia­ły


Źródła:

SJP.pl

Rogowe

1. w ana­to­mii: zbu­do­wa­ny z sub­stan­cji biał­ko­wej sta­no­wią­cej część skła­do­wą zro­go­wa­cia­łej war­stwy na­skór­ka (np. płyt­ki ro­go­we);
2. w rze­mieśl­nict­wie: wy­ko­na­ny z rogu (wy­rost­ka kost­ne­go) ja­kie­goś zwie­rzę­cia (np. ro­go­we opraw­ki)


Źródła:

SJP.pl

Rogowiak

no­wot­wór skóry cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się szyb­kim wzro­stem i sa­mo­ist­nym ustę­po­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Rogowianin

miesz­ka­niec Ro­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Rogowianka

miesz­kan­ka Ro­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Rogowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogowiec

cho­ro­ba dzie­dzicz­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się nad­mier­nym ro­go­wa­ce­niem skóry dłoni i stóp


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) geol. czar­na, bru­nat­na lub szara skała osa­do­wa lub prze­o­bra­żo­na, skła­da­ją­ca się głów­nie z krze­mion­ki

 (1.2) med. prze­rost zro­go­wa­cia­łe­go na­skór­ka na dłoni lub sto­pie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogowiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogownica

ro­śli­na z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych


Ro­gow­ni­ca ("Ce­ra­stium") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych. Obej­mu­je ponad 200 ga­tun­ków. Są to ro­śli­ny ziel­ne (jed­no­rocz­ne i by­li­ny) wy­stę­pu­ją­ce głów­nie na ob­sza­rze kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go pół­ku­li pół­noc­nej. Ro­śli­ny te rosną w miej­scach ska­li­stych, na te­re­nach gór­skich, na wyd­mach, w mu­ra­wach i na świe­żych łą­kach. Niek­tó­re ga­tun­ki uz­na­wa­ne za chwa­sty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogowniki

ozdo­ba szczy­tu dachu, zwy­kle w kształ­cie ba­ra­nich rogów i zwie­rzę­cych głów; śpa­ro­gi, szpa­ro­gi, ro­ga­cze


Źródła:

SJP.pl

Rogowo

nazwa wielu miej­sco­wo­ści i ich czę­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogowski

przy­miot­nik od: Ro­go­wo, Rogów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogowy

1. w ana­to­mii: zbu­do­wa­ny z sub­stan­cji biał­ko­wej sta­no­wią­cej część skła­do­wą zro­go­wa­cia­łej war­stwy na­skór­ka (np. płyt­ki ro­go­we);
2. w rze­mieśl­nict­wie: wy­ko­na­ny z rogu (wy­rost­ka kost­ne­go) ja­kie­goś zwie­rzę­cia (np. ro­go­we opraw­ki)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­na­ny z rogu (ma­te­ria­łu)

 (1.2) zool. skła­da­ją­cy się ze zro­go­wa­cia­łej tkan­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rogozieński

→ Ro­goź­no; ro­go­ziń­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­goź­nem, do­ty­czą­cy Ro­goź­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rogozina

pęd pałki wod­nej; ro­go­ży­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogoziniec

Ro­go­zi­niec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Zbą­szy­nek.


Źródła:

Wikipedia

Rogoziński

→ Ro­goź­no; ro­go­zień­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogoząb

ga­tu­nek ryby dwu­dysz­nej z ro­dzi­ny ro­go­zę­bo­wa­tych; bar­ra­mun­di, bar­ra­mun­da


Źródła:

SJP.pl

Rogozębokształtne

rząd ryb dwu­dysz­nych


Ro­go­zę­boksz­tałt­ne (Ce­ra­to­don­ti­for­mes) – rząd ryb mię­śnio­płet­wych (Sar­cop­te­ry­gii) z pod­gro­ma­dy dwu­dysz­nych (Dip­noi). W za­pi­sie ko­pal­nym znane od tria­su, spo­ty­ka­ne na wszyst­kich kon­ty­nen­tach. Do cza­sów współ­czes­nych przetr­wa­ły je­dy­nie 3 ro­dza­je z 6 ga­tun­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogozębowate

ro­dzi­na ryb dwu­dysz­nych


Ro­go­zę­bo­wa­te (Ne­o­ce­ra­to­don­ti­dae, wcze­śniej Ce­ra­to­don­ti­dae "sensu lato") – ro­dzi­na ryb dwu­dysz­nych (Dip­noi). Jej je­dy­nym współ­cze­śnie ży­ją­cym przed­sta­wi­cie­lem jest ro­go­ząb au­stra­lij­ski ("Ne­o­ce­ra­to­dus for­ste­ri"), naj­bar­dziej pier­wot­ny ga­tu­nek ryby dwu­dysz­nej, żywa ska­mie­nia­łość niez­mie­nio­na od 100 mln lat, jest naj­star­szym ze wszyst­kich zna­nych krę­gow­ców, star­szym ewo­lu­cyj­nie niż dość bli­sko z nim spo­krew­nio­ne la­ti­me­rie. Po­zo­sta­łe ga­tun­ki ro­go­zę­bo­wa­tych wy­mar­ły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogoźnianin

miesz­ka­niec Ro­goź­na


Źródła:

SJP.pl

Rogoźnianka

miesz­kan­ka Ro­goź­na


Źródła:

SJP.pl

Rogoźnica

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogoźnicki

przy­miot­nik od: Ro­goź­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Rogoźnik

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogoźno

mia­sto w Pol­sce


Ro­goź­no – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Ro­goź­no. Po­ło­żo­ne na Po­je­zie­rzu Wiel­ko­pol­skim, nad rzeką Wełną i je­zio­rem Ro­go­ziń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogoża

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny ro­go­żo­wa­tych; pałka
2. mata uple­cio­na z si­to­wia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mata ple­śće­cio­na z si­to­wia, łyka lub in­nych łodyg ro­ślin­nych

 (1.2) pot. bot. pałka sze­ro­ko­list­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rogożewo

Ro­go­że­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Ju­tro­sin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa le­szczyń­skie­go.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na jako Ro­go­sze­wo na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kröben (krob­skim) w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Rogożowate

ro­dzi­na ro­ślin jed­no­li­ścien­nych; pał­ko­wa­te, oży­pał­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Rogożowaty

o ce­chach ro­go­żo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rogożyna

pęd pałki wod­nej; ro­go­zi­na


Źródła:

SJP.pl

Rogożynowy

przy­miot­nik od: ro­go­ży­na


Źródła:

SJP.pl

Rogucki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogula

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rogulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Roguski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roguszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rogów

1. wy­ro­stek u zwie­rząt lub bez­krę­gow­ców
2. sub­stan­cja two­rzą­ca rogi zwie­rzę­ce
3. przed­miot wyt­wo­rzo­ny z rogu zwie­rzę­ce­go
4. in­stru­ment dęty; wal­tor­nia
5. skraj, kant
6. kąt
7. zbieg dwóch ulic
8. rzut rożny lub pole, z któ­re­go jest wy­ko­ny­wa­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogówka

1. błona sta­no­wią­ca zew­nętrz­ną war­stwę przed­niej czę­ści oka;
2. śro­do­wi­sko­wo: mebel umie­szcza­ny w rogu po­ko­ju;
3. daw­niej:
a) trój­kąt­na chust­ka dam­ska;
b) wul­gar­nie: pro­sty­tut­ka, ulicz­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. wy­pu­kła zew­nętrz­na war­stwa gałki ocz­nej po­kry­ta przez­ro­czy­stą błoną;

 (1.2) pot. reg. ka­na­pa na­roż­na

 (1.3) daw. XVIII-wiecz­na pa­rad­na spód­ni­ca roz­pię­ta na obrę­czach sze­ro­kie­go ste­la­żu po­więk­sza­ją­ce­go jej ob­ję­tość; także sam ste­laż;

 (1.4) odzież. ko­bie­ca trój­kąt­na chust­ka na głowę

 (1.5) środ. pro­sty­tut­ka ulicz­na

 (1.6) daw. ta­ba­kier­ka wy­ko­na­na z rogu


Ro­gów­ka ( cor­nea) – wy­pu­kła zew­nętrz­na war­stwa gałki ocz­nej w jej przed­niej czę­ści. Ludz­ka ro­gów­ka ma ok. 11,5 mm śred­ni­cy i gru­bość 0,5–0,6 mm w środ­ko­wej czę­ści oraz 0,6–0,8 mm w czę­ści ob­wo­do­wej. Za ro­gów­ką znaj­du­je się ciecz wod­ni­sta, a za nią so­czew­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rogówkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z ro­gów­ką, do­ty­czą­cy ro­gów­ki


Źródła:

Wiktionary

Rogózieński

→ Ro­góź­no


Patrz:Rogóźno

Źródła:

SJP.pl

Rogóźno

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. wieś na Ukra­i­nie w re­gio­nie ja­wo­row­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rogóżka

tka­ni­na ba­weł­nia­na o rzad­kim splo­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Lwów. wy­cie­racz­ka


Ro­góż­ka ( Wolms­dorf) – za­ni­ka­ją­ca wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Stro­nie Ślą­skie, w gór­nym biegu czę­ści Kon­rad­ki, w Kro­wiar­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rohatka

prze­łęcz w Ta­trach


Ro­hat­ka ( Prie­lom, Kerb­chen, Rovátka, 2293 m) – prze­łęcz w głów­nej grani Tatr po­mię­dzy Małą Wy­so­ką ("Východná Vysoká") i Dziką Tur­nią ("Divá veža"), do­kład­niej Tur­nią nad Ro­hat­ką. Wschod­nie zbo­cza spod prze­łę­czy opa­da­ją do Kot­li­ny pod Ro­hat­ką bę­dą­cej gór­nym od­ga­łę­zie­niem Do­li­ny Sta­ro­le­śnej ("Veľká Studená do­li­na"), zaś za­chod­nie do Do­li­ny Świ­sto­wej ("Svišťová do­li­na"), która jest górną czę­ścią Do­li­ny Bia­łej Wody ("Bielovodská do­li­na").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rohatyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Ro­ha­tyn (ukr. Рогатин) – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­skim, w re­jo­nie iwa­no­fran­kiw­skim.

Do czasu lik­wi­da­cji re­jo­nu ro­ha­tyń­skie­go jego sie­dzi­ba.

Ro­ha­tyn leży nad Gniłą Lipą, w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kow­skim (sta­ni­sła­wow­skim), de­ka­nat ha­lic­ki, 8,8 tys. miesz­kań­ców (2001). Prze­mysł spo­żyw­czy. Węzeł dro­go­wy. Przez mia­sto prze­bie­ga ukra­iń­ska droga kra­jo­wa N09. Sta­cja ko­le­jo­wa Ro­ha­tyn na linii Tar­no­pol – Stryj.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rohatyna

włócz­nia z ha­kiem, uży­wa­na daw­niej przez lekką jazdę oraz w ło­wiect­wie; ro­ga­ciz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. wojsk. włócz­nia z ha­kiem przy gro­cie;


Ro­ha­ty­na (ro­ga­ci­na) – od­mia­na włócz­ni z ha­kiem przy gro­cie, który za­po­bie­gał zbyt głę­bo­kiej pe­ne­tra­cji i poz­wa­lał na szyb­kie po­no­wie­nie ciosu.

Ro­ha­ty­na zaz­wy­czaj nie prze­kra­cza­ła dłu­go­ści trzech me­trów (5 łokci). Bar­dzo czę­sto w drzew­cu czy­nio­no wyż­ło­bie­nia, aby zmniej­szyć jego wagę, w efek­cie broń nie na­da­wa­ła się do cięć, lecz je­dy­nie do pchnięć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rohatyniec

owad z ro­dzi­ny żu­ko­wa­tych o cha­rak­te­ry­stycz­nym wy­gię­tym do tyłu rogu znaj­du­ją­cym się na gło­wie sam­ców; ro­ha­ty­niec no­so­ro­żec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. wojsk. żoł­nierz wal­czą­cy ro­ha­ty­ną

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ent. chrząszcz po­sia­da­ją­cy róg na gło­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rohatyński

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­ha­ty­nem, do­ty­czą­cy Ro­ha­ty­na


Źródła:

Wiktionary

Rohingja

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) in­do­a­ryj­ski lud mu­zuł­mań­ski za­miesz­ku­ją­cy pół­noc­ną część stanu Ara­kan w Mjan­mie;


Ro­hing­ja, Ro­hin­gya – mu­zuł­mań­ska grupa et­nicz­na za­miesz­ku­ją­ca pół­noc­ną część bir­mań­skie­go stanu Ara­kan, li­czą­ca ponad mi­lion osób. Są to głów­nie rol­ni­cy i ry­ba­cy. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem ro­hin­gya z ro­dzi­ny in­do­e­u­ro­pej­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rohula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ostróż­ka


Źródła:

Wiktionary

Rohypnol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. flu­ni­tra­ze­pam, lek o sil­nym dzia­ła­niu uspo­ka­ja­ją­cym;


Źródła:

Wiktionary

Roik

mały rój (pszczół, os)


Źródła:

SJP.pl

Roissy-En-France

Ro­is­sy-en-Fran­ce – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Île-de-Fran­ce, w de­par­ta­men­cie Do­li­na Oise.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ły 2054 osoby, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 146 osób/km² (wśród 1287 gmin re­gio­nu Île-de-Fran­ce Ro­is­sy-en-Fran­ce pla­su­je się na 479. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 190.).


Źródła:

Wikipedia

Roić

1. ma­rzyć, fan­taz­jo­wać;
2. roić się - o pszczo­łach: two­rzyć nowy rój, wy­la­ty­wać z ula w celu po­szu­ki­wa­nia no­we­go gnia­zda;
3. roić się - po­ru­szać się całą gro­ma­dą; po­ja­wiać się ma­so­wo


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uroić)

 (1.1) roz­my­ślać, ma­rzyć o czymś nie­re­al­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roić się (dk. uroić się)

 (2.1) przy­cho­dzić do głowy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roić się (dk. wy­ro­ić się)

 (3.1) ent. wy­la­ty­wać gro­mad­nie, aby za­ło­żyć nowe gnia­zdo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roić się (dk. za­ro­ić się)

 (4.1) wy­stę­po­wać licz­nie

 (4.2) być peł­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roj

naz­wi­sko, m.in. Woj­ciech Roj (wła­ści­wie Woj­ciech Raj-Gą­sie­ni­ca; 1839-1924) - go­spo­darz gó­ral­ski, kowal i cie­śla, prze­wod­nik ta­trzań­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roja

naz­wi­sko, m.in. Woj­ciech Roj (wła­ści­wie Woj­ciech Raj-Gą­sie­ni­ca; 1839-1924) - go­spo­darz gó­ral­ski, kowal i cie­śla, prze­wod­nik ta­trzań­ski


Roja („Róża”) – kol­ly­wo­odz­ki thril­ler z 1992 roku w re­ży­se­rii Ma­nie­go Rat­na­ma. Pier­wsza część jego try­lo­gii – po niej pow­sta­ły "Bom­baj" i "Dil Se – Z ca­łe­go serca". De­biut mu­zycz­ny A.R. Rah­ma­na. Mu­zy­ka do filmu za­li­cza się (we­dług ma­ga­zy­nu „Time” z 2005 roku) do 10 naj­lep­szych fil­mo­wych kom­po­zy­cji mu­zycz­nych w In­diach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rojak

naz­wi­sko


Rojak ( Рояк) – wieś w Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Warna, w gmi­nie Dył­go­poł. W 2024 roku li­czy­ła 271 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rojalista

1. zwo­len­nik mo­nar­chi­stycz­nej formy rzą­dów;
2. stron­nik króla, dy­na­stii kró­lew­skiej


Źródła:

SJP.pl

Rojalistka

1. zwo­len­nicz­ka mo­nar­chi­stycz­nej formy rzą­dów;
2. stron­nicz­ka króla, dy­na­stii kró­lew­skiej


Źródła:

SJP.pl

Rojalistyczny

→ ro­ja­lizm, → ro­ja­li­sta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­ja­liz­mem


Patrz:rojalizm, → rojalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rojalizm

opo­wia­da­nie się za mo­nar­chicz­ną formą rzą­dów


Źródła:

SJP.pl

Rojas

Rojas – gmina w Hisz­pa­nii, w pro­win­cji Bur­gos, w Ka­sty­lii i León, o po­wierzch­ni 24,93 km². W 2011 roku gmina li­czy­ła 74 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Rojcissus

Roj­cis­sus ("Rho­i­cis­sus" Planch.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych ("Vi­ta­ce­ae" Juss.). Obej­mu­je co najm­niej 15 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych na­tu­ral­nie w środ­ko­wej i po­łud­nio­wej Afry­ce.


Źródła:

Wikipedia

Rojek

wir wodny


Rojek (nazwa obocz­na: Młyn-Kra­śnik) – osada wsi Wy­stok, w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie su­lę­ciń­skim, w gmi­nie To­rzym.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rojenie

1. ma­rzyć, fan­taz­jo­wać;
2. roić się - o pszczo­łach: two­rzyć nowy rój, wy­la­ty­wać z ula w celu po­szu­ki­wa­nia no­we­go gnia­zda;
3. roić się - po­ru­szać się całą gro­ma­dą; po­ja­wiać się ma­so­wo


Źródła:

SJP.pl

Rojewo

wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rojewski

→ Ro­je­wo (wieś w Pol­sce)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rojliwy

przy­miot­nik

 (1.1) pszcz. z na­tu­ry szcze­gól­nie skłon­ny do ro­je­nia się


Źródła:

Wiktionary

Rojnica

cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez al­ka­lo­i­dy spo­ry­szu, ob­ja­wia­ją­ca się drgaw­ka­mi, za­bu­rze­nia­mi czu­cia i bo­les­nym przy­kur­czem koń­czyn


Źródła:

SJP.pl

Rojniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: rojno, roj­nie


Źródła:

SJP.pl

Rojniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rojny


Źródła:

SJP.pl

Rojnik

by­li­na o ma­łych wy­ma­ga­niach, ro­śnie na wszel­kich nie­u­żyt­kach, ska­łach, pia­skach i wśród ka­mie­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sem­per­vi­vum|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych obej­mu­ją­cy 40 do ok. 100 ga­tun­ków;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju roj­nik (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rojnikowy

→ roj­nik


Patrz:rojnik

Źródła:

SJP.pl

Rojny

ro­ją­cy się od cze­goś, wy­peł­nio­ny ruch­li­wym zbio­ro­wi­skiem


Źródła:

SJP.pl

Rojowisko

1. miej­sce, gdzie po­ru­sza się i tło­czy duża licz­ba osób lub zwie­rząt;
2. gro­ma­da po­ru­sza­ją­cych się i tło­czą­cych ludzi lub zwie­rząt; kłę­bo­wi­sko, chma­ra


Źródła:

SJP.pl

Rojownik

śró­dziem­no­mor­ska by­li­na z ro­dzi­ny war­go­wych; me­li­sa


Ro­jow­nik, roj­nik, roj­ni­czek ("Jo­vi­bar­ba") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych. W za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go jest to ro­dzaj sio­strza­ny wzglę­dem ro­dza­ju roj­nik ("Sem­per­vi­vum") ewen­tu­al­nie sek­cja w obrę­bie tego ro­dza­ju. Na­le­żą tu także w za­leż­no­ści od uję­cia dwa lub trzy ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce w Eu­ro­pie i Azji, z czego dwa rosną dziko w gra­ni­cach Pol­ski (ro­jow­nik po­spo­li­ty "J. so­bo­li­fe­ra" i wło­cha­ty "J. hirta"). Są to by­li­ny mo­no­kar­picz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rojowy

przy­miot­nik od: rój


Źródła:

SJP.pl

Rojst

miej­sce pod­mo­kłe lub zbio­ro­wi­sko ro­ślin­ne two­rzą­cych torfy ga­tun­ków tor­fow­ców; mo­kra­dło, tor­fo­wi­sko, mszar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pod­mo­kłe miej­sce po­ro­śnię­te ro­śli­na­mi


Rojst lub roj­sty (lit. "ra­i­stas", l. mn. "ra­i­stai") – zbio­ro­wi­sko ro­ślin­nych te­re­nów pod­mo­kłych; miej­sce pod­mo­kłe, ni­skie i ba­gni­ste, po­ro­śnię­te mcha­mi, krze­win­ka­mi i kar­ło­wa­ty­mi drze­wa­mi lub zbio­ro­wi­sko ro­ślin­ne two­rzą­cych torfy ga­tun­ków tor­fow­ców. Są to zbio­ro­wi­ska ro­ślin­ne za­ni­ka­ją­ce z po­wo­du nad­mier­ne­go osu­sza­nia te­re­nów i ek­splo­a­ta­cji torfu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rojszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rojzjusz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rojęczyn

Ro­ję­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim, w gmi­nie Ry­dzy­na.

Po­cząt­ko­wo miej­sco­wość le­ża­ła w gra­ni­cach Ślą­ska. Po I woj­nie świa­to­wej wesz­ła w skład wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go II Rze­czy­po­spo­li­tej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa le­szczyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rok

1. w daw­nej Pol­sce: po­sie­dze­nie są­do­we
2. daw­niej: ter­min sta­wia­nia się stron w są­dzie; pozew są­do­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czas, jaki w przy­bli­że­niu zaj­mu­je Ziemi obie­gnię­cie Słoń­ca, równy 365 lub 366 dni;

 (1.2) astr. czas, w jakim dane ciało nie­bie­skie okrą­ża inne ciało nie­bie­skie

 (1.3) grupa stu­den­tów stu­diu­ją­ca na tym samym wy­dzia­le przez cały okres stu­diów

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. spód­ni­ca

 (1.5) przest. rocz­ny słój w drze­wie

 (1.6) stpol. ter­min roz­pra­wy są­do­wej

 (1.7) stpol. ka­den­cja sądu

 (1.8) daw. spra­wa są­do­wa

 (1.9) daw. ustny pozew są­do­wy

 (1.10) daw. za­rę­czy­ny


Rok – wspól­na nazwa róż­nych jed­no­stek miar, zwy­kle czasu; może oz­na­czać:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokada

szosa stra­te­gicz­na rów­no­le­gła do linii fron­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. droga rów­no­le­gła do linii fron­tu, uży­wa­na do prze­sy­łu za­o­pa­trze­nia lub ułat­wia­ją­ca tran­sport po­sił­ków;


Ro­ka­da, droga ro­ka­do­wa – droga bie­gną­ca rów­no­le­gle do linii fron­tu, pro­sto­pad­le lub sko­śnie do za­sad­ni­cze­go kie­run­ku dzia­ła­nia wojsk w na­tar­ciu.

Wy­ko­rzy­sty­wa­na jest do prze­gru­po­wań wojsk, zwła­szcza II rzu­tów (od­wo­dów), ar­ty­le­rii i środ­ków za­o­pa­trze­nia lo­gi­stycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokadowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ro­ka­dą, do­ty­czą­cy ro­ka­dy


Źródła:

Wiktionary

Rokambuł

ro­śli­na wa­rzyw­na, po­dob­na do czosn­ku


Źródła:

SJP.pl

Rokefeler

po­tocz­nie: czło­wiek bar­dzo bo­ga­ty, ma­jęt­ny; bo­gacz, kre­zus, nabab


Źródła:

SJP.pl

Rokfor

ga­tu­nek sera ow­cze­go o ostrym smaku, po­ro­śnię­te­go ple­śnią; ro­qu­e­fort


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. spoż. ostry w smaku ser z cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi żył­ka­mi nie­bie­sko­zie­lo­nej pleś­ńe­śni wyt­wa­rza­ny z mleka ow­cze­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roki

daw­niej: po­sie­dze­nie są­do­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) zo­o­nim imię dla psa


Roki (biał. "Рокі") – trze­ci album stu­dyj­ny bia­ło­ru­skie­go ze­spo­łu pun­kroc­ko­we­go Brut­to. Jego pre­mie­ra od­by­ła się 1 maja 2017 roku. Na pły­cie zna­la­zło się dwa­na­ście pio­se­nek, w tym pre­mie­ro­we ut­wo­ry, a także co­ve­ry pio­sen­ki Kim Wilde „Cam­bo­dia” oraz dwóch ut­wo­rów z ostat­niej płyty grupy Lapis Tru­biec­koj: „Tie­le­wi­zor” i „Ma­triosz­ka”. Jest to pier­wszy album Brut­to na­gra­ny przy udzia­le sek­cji dętej ze­spo­łu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokicieński

przy­miot­nik od: Ro­kit­no


Źródła:

SJP.pl

Rokicina

ga­tu­nek krze­wia­stej wierz­by; ro­ki­ta


Ro­ki­ci­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­cha­czew­skim, w gmi­nie Mło­dzie­szyn.

So­łect­wo "Nowa Wieś, Ro­ki­ci­na" two­rzą wsie Nowa Wieś i Ro­ki­ci­na. W 2023 so­łect­wo li­czy­ło 42 osoby.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokiciny

ga­tu­nek krze­wia­stej wierz­by; ro­ki­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokiciński

przy­miot­nik od: Ro­ki­ci­ny


Źródła:

SJP.pl

Rokicki

→ Ro­kit­ki


Patrz:Rokitki

Źródła:

SJP.pl

Rokiet

1. mech z ro­dzi­ny ro­kie­to­wa­tych, ros­ną­cy zwy­kle w la­sach szpil­ko­wych, two­rzą­cy zbitą, bły­szczą­cą darń;
2. ro­dzaj komży szy­tej z bia­łe­go płót­na lnia­ne­go, przez­na­czo­nej dla wyż­szych du­chow­nych Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go; ro­kie­ta


Ro­kiet ("Hyp­num") – ro­dzaj mchów z ro­dzi­ny ro­kie­to­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokieta

ro­dzaj komży szy­tej z bia­łe­go płót­na lnia­ne­go, przez­na­czo­nej dla wyż­szych du­chow­nych Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go; ro­kiet


Ro­kie­ta ( roc­chet­to, komża bi­sku­pia) – szata w ko­ścio­łach rzym­sko­ka­to­lic­kim i an­gli­kań­skim no­szo­na przez kar­dy­na­łów, bi­sku­pów, niek­tó­rych pra­ła­tów i ka­no­ni­ków jako ele­ment stro­ju chó­ro­we­go uży­wa­na od IX w.

Jest to ro­dzaj komży o węż­szych rę­ka­wach, cza­sem pod­bi­ta ko­lo­ro­wą tka­ni­ną (naj­czę­ściej fio­le­to­wą). Na ro­kie­tę za­kła­da się zwy­kle man­to­let lub mucet. Nigdy nie na­kła­da się komży na ro­kie­tę. Sto­su­je się ro­kie­tę z płót­na lnia­ne­go lub z po­dob­nej tka­ni­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokietnica

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokietnicki

przy­miot­nik od: Ro­kiet­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Rokietnik

mech z ro­dzi­ny gaj­ni­ko­wa­tych, two­rzą­cy luźne, bły­szczą­ce dar­nie


Źródła:

SJP.pl

Rokietnikowy

→ ro­kiet­nik


Patrz:rokietnik

Źródła:

SJP.pl

Rokietowate

ro­dzi­na mchów z rzędu ro­kie­tow­ców


Źródła:

SJP.pl

Rokietowaty

zdro­jek ro­kie­to­wa­ty - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny zdroj­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rokietowce

rząd mchów z klasy prąt­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Rokietta

ro­kiet­ta siew­na - jed­no­rocz­na, przy­pra­wo­wa ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych (ro­dzaj sa­ła­ty), ros­ną­ca dziko w Eu­ro­pie Po­łud­nio­wej; ru­co­la; ruc­co­la


Ro­kiet­ta ("Eruca" Mill.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Obej­mu­je trzy ga­tun­ki, z któ­rych dwa wy­stę­pu­ją tylko w pół­noc­no-za­chod­niej Afry­ce, a jeden – ro­kiet­ta siew­na "Eruca ve­si­ca­ria" – w całym ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go, po­łud­nio­wo-za­chod­niej, środ­ko­wej i wschod­niej Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokita

ga­tu­nek krze­wia­stej wierz­by; ro­ki­ci­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Salix re­pens|ref=tak., krzew z ro­dzi­ny wierz­bo­wa­tych, osią­ga­ją­cy do 1 metra wy­so­ko­ści, słabo roz­ga­łę­zio­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokitki

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. sta­cja ko­le­jo­wa w gmi­nie Choj­nów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokitnica

1. dziel­ni­ca Za­brza;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
3. nazwa kilku wsi na Ukra­i­nie;
4. nazwa kilku cie­ków wod­nych w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokitnicki

→ Ro­kit­ni­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Rokitnica

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokitniczka

nie­wiel­ki ptak wę­drow­ny z ro­dzi­ny po­krzew­ko­wa­tych


Ro­kit­nicz­ka ("Acro­cep­ha­lus scho­e­no­ba­e­nus") – ga­tu­nek nie­wiel­kie­go ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny trzci­nia­ków (Acro­cep­ha­li­dae), wcze­śniej włą­cza­nych do po­krzew­ko­wa­tych (Syl­vii­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokitnik

eu­raz­ja­tyc­ki krzew ozdob­ny; roz­ma­ry­no­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hip­pop­hae|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin krze­wia­stych z ro­dzi­ny oliw­ni­ko­wa­tych;

 (1.2) krzew z ro­dza­ju ro­kit­ni­ka (1.1) o po­dłuż­nych, sre­brzy­stych li­ściach i nie­wiel­kich, po­ma­rań­czo­wych owo­cach

 (1.3) spoż. owoc ro­kit­ni­ka (1.2), bo­ga­ty w wi­ta­mi­nę C


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokitnikowate

ro­dzi­na ro­ślin z klasy dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca około 50 ga­tun­ków drzew i krze­wów, wy­stę­pu­ją­cych w umiar­ko­wa­nej i podz­wrot­ni­ko­wej stre­fie pół­ku­li pół­noc­nej; oliw­ni­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Rokitnikowaty

o ce­chach ro­kit­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rokitnikowy

→ ro­kit­nik


Patrz:rokitnik

Źródła:

SJP.pl

Rokitno

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokitowy

zro­bio­ny z drew­na wierz­by ro­ki­ty lub w inny spo­sób zwią­za­ny z tym krze­wem


Źródła:

SJP.pl

Rokocin

Ro­ko­cin – wieś ko­ciew­ska na Po­je­zie­rzu Sta­ro­gardz­kim w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Sta­ro­gard Gdań­ski. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 22. Ma sta­tus so­łect­wa.

Ro­ko­cin gra­ni­czy ze Sta­ro­gar­dem Gdań­skim, Su­cu­mi­nem, Su­mi­nem oraz Nową Wsią Rzecz­ną i Ko­te­ża­mi. We wsi znaj­du­je się Je­zio­ro Ro­ko­ciń­skie(je­zio­ro pry­wat­ne) bez do­stę­pu do plaży. Na­prze­ciw­ko je­zio­ra mie­ści się oś­ro­dek re­kre­a­cji kon­nej, hotel i re­sta­u­ra­cja "Hu­ber­tus".


Źródła:

Wikipedia

Rokoko

epoka w sztu­ce, wy­wo­dzą­cy się z ba­ro­ku, trwa­ją­cy od około XVIII w.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. szt. nurt sty­li­stycz­ny w sztu­ce i li­te­ra­tu­rze eu­ro­pej­skiej XVIII wieku, odz­na­cza­ją­cy się asy­me­trią oraz mo­ty­wa­mi eg­zo­tycz­ny­mi, lek­ko­ścią i de­ko­ra­cyj­no­ścią form;


Ro­ko­ko – nurt sty­li­stycz­ny, obec­ny zwła­szcza w ar­chi­tek­tu­rze wnętrz, or­na­men­ty­ce, rze­mio­śle ar­ty­stycz­nym i ma­lar­stwie, wy­stę­pu­ją­cy w sztu­ce eu­ro­pej­skiej w la­tach ok. 1720–1780. Nurt ro­ko­ko­wy wy­róż­nia się także w dzie­jach li­te­ra­tu­ry.

Uwa­ża­ne cza­sem za koń­co­wą fazę ba­ro­ku, w rze­czy­wi­sto­ści za­ję­ło wobec niego po­zy­cję prze­ciw­staw­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokokowy

→ ro­ko­ko


przy­miot­nik

 (1.1) szt. zwią­za­ny z ro­ko­ko, do­ty­czą­cy ro­ko­ko


Patrz:rokoko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rokosowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rokossowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokosz

zbroj­ny bunt szlach­ty prze­ciw­ko kró­lo­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. zbroj­ne wy­stą­pie­nie szlach­ty w daw­nej Pol­sce prze­ciw kró­lo­wi pod ha­słem obro­ny za­gro­żo­nych swo­bód;


Ro­kosz – pier­wot­nie "zjazd szlach­ty", póź­niej bunt, zbroj­ne pow­sta­nie szlach­ty (pol­skiej, bądź wę­gier­skiej) prze­ciw kró­lo­wi elek­to­wi w ce­lach po­li­tycz­nych. Ro­ko­szem na­zy­wa­na jest także kon­fe­de­ra­cja, skie­ro­wa­na prze­ciw­ko kró­lo­wi.

Słyn­ne hi­sto­rycz­ne ro­ko­sze to m.in. wojna ko­ko­sza, ro­kosz Ze­brzy­dow­skie­go, ro­kosz Lu­bo­mir­skie­go i ro­kosz ło­wic­ki. Słowo po­cho­dzi z wę­gier­skie­go od słowa „"Rákos /rákos-mezei par­la­ment"” oz­na­cza­ją­ce­go tłum.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokoszanin

daw­niej: uczest­nik ro­ko­szu (zbroj­ny bunt szlach­ty prze­ciw­ko kró­lo­wi)


Źródła:

SJP.pl

Rokoszański

przy­miot­nik od: ro­ko­sza­nin


Źródła:

SJP.pl

Rokoszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ko­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rokowania

1. pro­wa­dzić roz­mo­wy dy­plo­ma­tycz­ne; per­trak­to­wać;
2. prze­po­wia­dać, pro­ro­ko­wać, wró­żyć


Nie mylić z: ro­ko­wa­nie.

Ro­ko­wa­nia – dy­sku­sje to­czo­ne na wy­so­kim szcze­blu, przez przed­sta­wi­cie­li więk­sze­go grona da­nych spo­łecz­no­ści (lub państw lub na­ro­dów) pró­bu­ją­ce nie do­pu­ścić do kon­flik­tu zbroj­ne­go lub za­koń­czyć trwa­ją­cy już kon­flikt mię­dzy gru­pa­mi o skraj­nie sprzecz­nych po­glą­dach lub in­te­re­sach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokowanie

1. pro­wa­dzić roz­mo­wy dy­plo­ma­tycz­ne; per­trak­to­wać;
2. prze­po­wia­dać, pro­ro­ko­wać, wró­żyć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ko­wać.

 (1.2) med. pro­gno­za, pro­gno­styk, prze­po­wied­nia


Nie mylić z: ro­ko­wa­nia.

Ro­ko­wa­nie, ina­czej "pro­gno­za" – prze­wi­dy­wa­nie roz­wo­ju wy­pad­ków, po­stę­pów i na­stępstw ja­kichś uprzed­nich zda­rzeń, zja­wisk i fak­tów do­ko­ny­wa­ne zwy­kle na pod­sta­wie uprzed­nich badań, doś­wiad­czeń, ob­ser­wa­cji lub in­nych czyn­ni­ków ma­ją­cych wpływ na roz­wój da­ne­go zja­wi­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rokować

1. pro­wa­dzić roz­mo­wy dy­plo­ma­tycz­ne; per­trak­to­wać;
2. prze­po­wia­dać, pro­ro­ko­wać, wró­żyć


cza­sow­nik

 (1.1) pro­wa­dzić dy­sku­sję dy­plo­ma­tycz­ną ma­ją­cą do­pro­wa­dzić do osią­gnię­cia po­ro­zu­mie­nia mię­dzy stro­na­mi roz­mo­wy

 (1.2) za­po­wia­dać cha­rak­ter cze­goś co ma na­stą­pić, prze­wi­dy­wać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rokowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rokpol

ga­tu­nek ow­cze­go sera, pro­du­ko­wa­ny w Pol­sce na wzór rok­fo­ru


Rok­pol – pol­ski ser ple­śnio­wy wzo­ro­wa­ny na fran­cu­skim serze ro­qu­e­fort, w któ­rym cha­rak­te­ry­stycz­ny smak i wy­gląd uzy­ski­wa­ny jest dzię­ki pędz­la­kom. W odróż­nie­niu od pier­wow­zo­ru, rok­pol może być ro­bio­ny z mleka kro­wie­go (ser ro­qu­e­fort jest na­to­miast serem ow­czym).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokrocznie

przy­słó­wek

 (1.1) każ­de­go roku, co­rocz­nie


Źródła:

Wiktionary

Rokroczny

od­by­wa­ją­cy się co roku


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. pow­ta­rza­ją­cy się co roku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roksana

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roksaniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Rok­sa­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rokselana

rok­se­la­na zło­ci­sta - ga­tu­nek małpy z po­dro­dzi­ny gerez


Rok­se­la­na ("Rhi­no­pit­he­cus") – ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z po­dro­dzi­ny gerez (Co­lo­bi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kocz­ko­da­no­wa­tych (Cer­co­pit­he­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rokująco

→ ro­ko­wać


Patrz:rokować

Źródła:

SJP.pl

Rol.

skrót od: rol­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Rola

1. pole upraw­ne;
2. tekst wy­po­wia­da­ny przez ak­to­ra wcie­la­ją­ce­go się w jakąś po­stać;
3. po­stać odt­wa­rza­na przez ak­to­ra;
4. udział, zna­cze­nie kogoś w ja­kiejś spra­wie; za­da­nie do speł­nie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) funk­cja, od­po­wie­dzial­ność

 (1.2) film. teatr. wcie­le­nie się w po­stać przez ak­to­ra

 (1.3) roln. pole

 (1.4) zwój, duża rolka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rolada

1. po­tra­wa ze zwi­nię­te­go mięsa lub węd­li­ny z ja­kimś na­dzie­niem;
2. cia­sto bisz­kop­to­we zwi­nię­te w rulon z na­dzie­niem kre­mo­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. pie­czo­ny ka­wa­łek zwi­nię­te­go w rulon mięsa z na­dzie­niem

 (1.2) kulin. ro­dzaj węd­li­ny ufor­mo­wa­nej w blok

 (1.3) kulin. cuk. cia­sto bisz­kop­to­we za­wi­nię­te wraz ze słod­kim na­dzie­niem w rulon;

 (1.4) kulin. ro­dzaj zim­nej przy­staw­ki, cia­sto bisz­kop­to­we z wa­rzy­wa­mi za­wi­nię­te wraz ze sło­nym na­dzie­niem w rulon;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roladka

zdrob­nie­nie od: ro­la­da


Źródła:

SJP.pl

Rolak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. pot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ala­u­da ar­ven­sis|ref., sko­wro­nek, sko­wro­nek polny


Źródła:

Wiktionary

Roland

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rolandowie

Ro­land z żoną


Źródła:

SJP.pl

Rolandowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­lan­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rolantowice

Ro­lan­to­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Ko­bie­rzy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Rolator

cho­dzik na kół­kach dla in­wa­li­dów; rol­la­tor


Źródła:

SJP.pl

Rolba

ma­szy­na do czy­szcze­nia i wy­gła­dza­nia płyty lo­do­wi­ska


Rolba – po­pu­lar­na nazwa ma­szy­ny do odś­wie­ża­nia lodu, czyli ro­dza­ju po­ja­zdu czy­szczą­ce­go i wy­gła­dza­ją­ce­go lód. Ma­szy­na ta zbie­ra z po­wierzch­ni lo­do­wi­ska pow­sta­ły w trak­cie użyt­ko­wa­nia śnieg oraz usuwa cien­ką war­stwę lodu. Dzię­ki sy­ste­mo­wi wir­ni­ków o kształ­cie śruby Ar­chi­me­de­sa, ścię­ty i ze­bra­ny śnieg z tafli tra­fia do zbior­ni­ka umie­szczo­ne­go w gór­nej, przed­niej czę­ści ma­szy­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolbar

prze­no­śny bar na kół­kach; roll­bar


Źródła:

SJP.pl

Rolbiecki

naz­wi­sko


Od­mia­ny herbu Rol­biec­ki I


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolborder

ro­dzaj ni­skie­go płotu z wał­ków lub pół­wał­ków; roll­bor­der


Źródła:

SJP.pl

Roleczka

zdrob­nie­nie od: rolka


Źródła:

SJP.pl

Rolek

wałek lub szpu­la, na które się coś na­wi­ja


Źródła:

SJP.pl

Roler

rol­ler;
1. wałek do ma­sa­żu;
2. me­cha­nizm do zwi­ja­nia żagla


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. urzą­dze­nie do zwi­ja­nia lub re­fo­wa­nia żagla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roleta

za­sło­na w oknie prze­su­wa­na za po­mo­cą sznur­ka na blocz­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­sło­na w oknie pod­no­szo­na lub opu­szcza­na po­przez zwi­ja­nie;


Ro­le­ta – sy­stem osło­no­wy, który może mieć kilka celów. W za­leż­no­ści od ro­dza­ju ro­le­ty celem jest:

Ro­le­ty ze wzglę­du na miej­sce mon­ta­żu można dzie­lić na wiele grup. Naj­prost­szy po­dział wska­zu­je na ro­le­ty wew­nętrz­ne (mon­to­wa­ne wew­nątrz po­mie­szczeń) oraz ro­le­ty zew­nętrz­ne (mon­to­wa­ne na zew­nątrz, odz­na­cza­ją­ce się zwięk­szo­ną wy­trzy­ma­ło­ścią na czyn­ni­ki at­mos­fe­rycz­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roletka

zdrob­nie­nie od: ro­le­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. ro­le­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roletowy

→ ro­le­ta


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­le­ty


Patrz:roleta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolewice

Ro­le­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie strze­lec­ko-dre­zde­nec­kim, w gmi­nie Do­bie­gniew przy dro­dze kra­jo­wej nr 22.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go. Na po­łud­nie od je­zio­ra znaj­du­je się je­zio­ro Ro­le­wiec.


Źródła:

Wikipedia

Rolewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rolex

marka ze­gar­ków i firma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ze­ga­rek luk­su­so­wej marki Rolex


Rolex SA – szwaj­car­skie przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się pro­duk­cją ze­gar­ków, za­ło­żo­ne w 1905 roku. Jego wła­ści­cie­lem jest Hans Wils­dorf Fo­un­da­tion, ro­dzin­na fun­da­cja za­ło­ży­cie­la firmy. W tej chwi­li jest naj­więk­szym pro­du­cen­tem eks­klu­zyw­nych ze­gar­ków na świe­cie z rocz­ny­mi obro­ta­mi się­ga­ją­cy­mi 3 mld USD. Rolex jest znany na całym świe­cie, mię­dzy in­ny­mi ze swej pre­cyz­ji oraz pre­sti­żu, lecz rów­nież wy­gó­ro­wa­nej ceny ich pro­duk­tów, się­ga­ją­cej nawet setek ty­się­cy do­la­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rolfing

ro­dzaj ma­sa­żu wy­ko­ny­wa­ne­go na mię­śniach, tkan­ce łącz­nej ota­cza­ją­cej mię­śnie, jak rów­nież na or­ga­nach wew­nętrz­nych


Źródła:

SJP.pl

Rolgaz

obro­to­wa ma­net­ka gazu (prze­pust­ni­cy)


Źródła:

SJP.pl

Rolibuda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. szko­ła rol­ni­cza


Źródła:

Wiktionary

Rolicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Roliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rolka

wałek lub szpu­la, na które się coś na­wi­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwi­nię­ty pa­pier

 (1.2) szpu­la, tuba z czymś na nią na­wi­nię­tym

 (1.3) zob. rolki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolkarka

ko­bie­ta jeż­dżą­ca na łyż­wo­rol­kach; łyż­wo­rol­kar­ka, rol­ko­wicz­ka, rol­ler­ka


Źródła:

SJP.pl

Rolkarski

→ rol­karz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przez­na­czo­ny dla rol­ka­rzy


Patrz:rolkarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolkarstwo

jazda na rol­kach


Źródła:

SJP.pl

Rolkarz

osoba jeż­dżą­ca na łyż­wo­rol­kach; rol­ler, łyż­wo­rol­karz, łyż­wo­rol­ko­wiec, rol­ko­wiec, rol­ko­wicz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która jeź­dzi na rol­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolki

urzą­dze­nie do tre­nin­gu ko­lar­skie­go w po­sta­ci me­ta­lo­wej ramy z trze­ma obra­ca­ją­cy­mi się wal­ca­mi, na któ­rych usta­wia się rower


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) sport. ro­dzaj wro­tek z kół­ka­mi usta­wio­ny­mi w jed­nej linii

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: rolka


Rolki (niem. "Roll­ken") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Biała Piska. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rolkostrada

spe­cjal­na trasa do jazdy na łyż­wo­rol­kach


Źródła:

SJP.pl

Rolkować

obra­biać po­wierzch­nio­wo przed­mio­ty, na­gnia­ta­jąc je obra­ca­ją­cym się krąż­kiem; krąż­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Rolkowicz

osoba jeż­dżą­ca na łyż­wo­rol­kach; łyż­wo­rol­karz, rol­karz, łyż­wo­rol­ko­wiec, rol­ko­wiec, rol­ler


Źródła:

SJP.pl

Rolkowiec

osoba jeż­dżą­ca na łyż­wo­rol­kach; łyż­wo­rol­ko­wiec, rol­ler, łyż­wo­rol­karz, rol­karz, rol­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Rolkowisko

teren do jeż­dże­nia na rol­kach


Źródła:

SJP.pl

Rolkowy

→ rolka


Patrz:rolka

Źródła:

SJP.pl

Roll-Up

[czy­taj: rolap] zwi­nię­ta re­kla­ma ukry­ta w alu­mi­nio­wej ka­se­cie, roz­kła­da­na na ste­la­żu; roll­wall, rol­lup


Roll-up (rów­nież: "Rol­lup") – no­śnik re­kla­my, ro­dzaj pro­ste­go sy­ste­mu wy­sta­wien­ni­cze­go, skła­da­ją­cy się z ka­se­ty ze zwi­nię­tym pla­ka­tem oraz alu­mi­nio­wych rurek słu­żą­cych do unie­ru­cho­mie­nia roz­wi­nię­te­go wy­dru­ku.

Pla­ka­ty są zaz­wy­czaj dru­ko­wa­ne na za­mó­wie­nie w dru­kar­ni wiel­ko­for­ma­to­wej, na po­dło­żu z trwa­łych two­rzyw sztucz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolland

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rollator

[czy­taj: ro­la­tor] cho­dzik na kół­kach dla in­wa­li­dów; ro­la­tor


Źródła:

SJP.pl

Rollbar

[czy­taj: rol­bar] prze­no­śny bar na kół­kach; rol­bar


Źródła:

SJP.pl

Rollborder

[czy­taj: rol­bor­der] ro­dzaj ni­skie­go płotu z wał­ków lub pół­wał­ków; rol­bor­der


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) niski, ela­stycz­ny pło­tek zło­żo­ny z drew­nia­nych szta­chet po­łą­czo­nych dru­tem ze stali nier­dzew­nej, słu­żą­cy m.in. do wy­dzie­la­nia grzą­dek w ogro­dach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolleczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Roller

[czy­taj: roler] osoba jeż­dżą­ca na rol­le­rach (łyż­wo­rol­kach); łyż­wo­rol­karz, rol­karz, łyż­wo­rol­ko­wiec, rol­ko­wiec, rol­ko­wicz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. zob. łyż­wo­rol­ka.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. zob. łyż­wo­rol­karz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rollercoaster

[czy­taj: ro­ler­koł­ster] ko­lej­ka gór­ska w we­so­łym mia­stecz­ku; rol­ler co­a­ster


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rollerka

[czy­taj: ro­ler­ka] ko­bie­ta jeż­dżą­ca na łyż­wo­rol­kach; rol­kar­ka, łyż­wo­rol­kar­ka, rol­ko­wicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta, która jeź­dzi na łyż­wo­rol­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolling

sa­mow­zbu­dzo­ne po­przecz­ne ko­ły­sa­nie stat­ku, wy­wo­ła­ne dzia­ła­niem sił ae­ro­dy­na­micz­nych oraz spo­tę­go­wa­ne wy­stę­pu­ją­cy­mi rów­no­le­gle ryt­micz­ny­mi zja­wi­ska­mi hy­dro­dy­na­micz­ny­mi; roz­ko­łys


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rollingstonka

[czy­taj: ro­ling­ston­ka] skó­rza­ny but z pła­skim ob­ca­sem i cho­lew­ką ponad kost­kę, uży­wa­ny w jeź­dziect­wie; bi­tel­sów­ka, be­at­le­sów­ka, szty­blet


Źródła:

SJP.pl

Rollins

Rol­lins – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Mon­ta­na, w hrab­stwie Lake.


Źródła:

Wikipedia

Rollo

kebab za­wi­nię­ty w tor­til­lę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolls

prze­ką­ska na bazie tor­til­li


Rolls – pier­wszy stu­dyj­ny album ze­spo­łu Rolls Frak­ció, wy­da­ny w 1984 roku na MC i LP przez Hun­ga­ro­ton-Start.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolls-Royce

[czy­taj: rols-rojs] marka sa­mo­cho­dów i firma


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rollup

[czy­taj: rolap] zwi­nię­ta re­kla­ma ukry­ta w alu­mi­nio­wej ka­se­cie, roz­kła­da­na na ste­la­żu; roll­wall, roll-up


Źródła:

SJP.pl

Rollwall

[czy­taj: rolap] zwi­nię­ta re­kla­ma ukry­ta w alu­mi­nio­wej ka­se­cie, roz­kła­da­na na ste­la­żu; roll-up


Źródła:

SJP.pl

Rollwerk

póź­no­re­ne­san­so­wy or­na­ment opar­ty na mo­ty­wie taśmy imi­tu­ją­cej bla­chę, sto­so­wa­ny do końca ba­ro­ku; or­na­ment zwi­ja­ny


Roll­werk, in. or­na­ment kar­tu­szo­wo-zwi­ja­ny – or­na­ment przy­po­mi­na­ją­cy prze­strzen­ne kom­po­no­wa­nie form wy­cię­tych z bla­sza­nej taśmy o pod­gię­tych lub spi­ral­nie zwi­nię­tych za­koń­cze­niach. Sto­so­wa­ny w de­ko­ra­cji ar­chi­tek­to­nicz­nej (por­ta­li, ot­wo­rów okien­nych, kar­tu­szy i ta­blic), rzeź­bie i sny­cer­stwie (zdo­bie­nie oł­ta­rzy, ambon, na­grob­ków), me­blar­stwie, złot­nict­wie, tkact­wie, ma­lar­stwie, gra­fi­ce i ilu­mi­na­tor­stwie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolmops

filet śle­dzio­wy z przy­pra­wa­mi, zwi­nię­ty w ru­lo­nik i za­ma­ry­no­wa­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. za­wi­ja­ny, ma­ry­no­wa­ny płat śle­dzio­wy;


Rol­mops – danie z ma­ry­no­wa­ne­go, zwi­ja­ne­go fi­le­tu ze śle­dzia.

Wy­pa­tro­szo­ny, po­zba­wio­ny ości, głowy i płet­wy ogo­no­wej filet ze śle­dzia na­dzie­wa­ny jest przy­pra­wa­mi i do­dat­ka­mi np. po­kro­jo­nym w pla­ster­ki ogór­kiem kon­ser­wo­wym, mar­chwią i ce­bu­lą.

W pol­skiej tra­dy­cji ku­li­nar­nej przed głów­ną zupą po­da­je się zaz­wy­czaj przy­staw­ki, jak śle­dzik w śmie­ta­nie, ma­tias lub rol­mops.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roln.

skrót od: rol­nict­wo, rol­ni­czy (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Rolnetka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|War­sza­wa. lor­net­ka


Źródła:

Wiktionary

Rolnica

duży motyl nocny, któ­re­go gą­sie­ni­ce że­ru­ją na ro­śli­nach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolnicki

naz­wi­sko


Rol­nic­ki, "Rol­nic­ki Potok", "Ja­szczu­rów­ski" – potok, prawy do­pływ Ochot­ni­czan­ki o dłu­go­ści 4,8 km i po­wierzch­ni zlew­ni 4,3 km². Jego zlew­nia znaj­du­je się we wsi Ochot­ni­ca Dolna w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Ochot­ni­ca Dolna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rolnictwo

1. dział go­spo­dar­ki zaj­mu­ją­cy się ho­dow­lą zwie­rząt i upra­wą ro­ślin;
2. nauka obej­mu­ją­ca za­gad­nie­nia do­ty­czą­ce ho­dow­li zwie­rząt i upra­wy ro­ślin


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. dział go­spo­dar­ki i za­ję­cie, które po­le­ga na wyt­wa­rza­niu żyw­no­ści i su­row­ców prze­my­sło­wych po­przez upra­wę ro­ślin i ho­dow­lę zwie­rząt;


Rol­nict­wo – dział go­spo­dar­ki, któ­re­go głów­nym za­da­niem jest do­star­cze­nie pło­dów rol­nych. Rol­nict­wo uzy­sku­je pro­duk­ty ro­ślin­ne i zwie­rzę­ce dzię­ki upra­wie roli i ro­ślin; chowu i ho­dow­li zwie­rząt oraz (rzad­ko) ho­dow­li grzy­bów.

Rol­nict­wo można po­dzie­lić na rol­nict­wo ek­sten­syw­ne (zwane drob­no­to­wa­ro­wym lub tra­dy­cyj­nym) i rol­nict­wo in­ten­syw­ne (znane też jako wy­so­ko­to­wa­ro­we lub uprze­my­sło­wio­ne) w za­leż­no­ści od jego cech: wy­so­ko­ści na­kła­dów, ilo­ści plo­nów, a także śred­niej po­wierzch­ni go­spo­darstw rol­nych i po­wierzch­ni ob­sza­ru rol­ni­cze­go kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rolniczka

→ rol­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się rol­nict­wem i go­spo­dar­stwem rol­nym


Patrz:rolnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolniczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób do­ty­czą­cy rol­nict­wa, za po­mo­cą rol­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Rolniczoprzemysłowy

do­ty­czą­cy prze­my­słu rol­ni­cze­go


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z prze­my­słem rol­ni­czym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolniczość

→ rol­ni­czy


Patrz:rolniczy

Źródła:

SJP.pl

Rolniczy

→ rol­nict­wo, → rol­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy rol­nict­wa lub rol­ni­ka, zaj­mu­ją­cy się rol­nict­wem, sto­so­wa­ny w nim


Patrz:rolnictwo, → rolnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolnik

1. osoba pro­wa­dzą­ca go­spo­dar­stwo rolne, pra­cu­ją­ca na roli;
2. osoba ma­ją­ca ukoń­czo­ne stu­dia rol­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się rol­nict­wem i go­spo­dar­stwem rol­nym

 (1.2) zaw. ab­sol­went szko­ły rol­ni­czej, spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie rol­nict­wa


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Ta stro­na do­ty­czy Rol­nik. Zo­bacz też: Rol­nik (ujed­noz­nacz­nie­nie) i Far­mer (ujed­noz­nacz­nie­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rolnowo

Rol­no­wo (niem. "Roll­nau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Morąg.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Miej­sco­wość leży w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie Prus Gór­nych.


Źródła:

Wikipedia

Rolny

do­ty­czą­cy rol­nict­wa, zwią­za­ny z upra­wą roli


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z upra­wą roli, pola


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolomat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ma­szy­na do zwi­ja­nia róż­nych ma­te­ria­łów w rolki


Źródła:

Wiktionary

Rolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rolować

1. zwi­jać w rolkę;
2. po­tocz­nie:
a) oszu­ki­wać kogoś przy współ­pra­cy;
b) ma­so­wać mię­śnie spe­cjal­nym wał­kiem;
c) za­cią­gać kre­dyt na spła­tę po­przed­nich zo­bo­wią­zań fi­nan­so­wych;
d) kil­ku­krot­nie da­cho­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) zwi­jać w rulon

 (1.2) pot. oszu­ki­wać, zwo­dzić

 (1.3) ekon. pot. spła­cać dług za po­mo­cą ko­lej­ne­go długu, na tych sa­mych wa­run­kach, ale o póź­niej­szym okre­sie spła­ty

cza­sow­nik zwrot­ny ro­lo­wać się

 (2.1) zwi­jać się w rulon

 (2.2) pot. oszu­ki­wać się naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rolowiec

osiew­nik ro­lo­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rolownia

ma­szy­na do wzdłuż­ne­go prze­ci­na­nia wstę­gi pa­pie­ru scho­dzą­cej z ma­szy­ny pa­pier­ni­czej lub ka­lan­dra, na węż­sze pasma oraz do zwi­ja­nia ich w zwoje


Źródła:

SJP.pl

Rolownik

pra­cow­nik gar­bar­ski za­trud­nio­ny przy ro­lo­wa­niu (wal­co­wa­niu) skór


Źródła:

SJP.pl

Rolowy

zwią­za­ny z ro­lo­wa­niem, zwi­ja­niem


Źródła:

SJP.pl

Rolski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rolwaga

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: cięż­ki wóz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łódź., reg. pozn. cięż­ki wóz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rom

czło­nek ko­czow­ni­cze­go ludu za­miesz­ku­ją­ce­go nie­mal wszyst­kie kon­ty­nen­ty; Cygan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek rom­skiej grupy et­nicz­nej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roma

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) mi­trzym. bo­gi­ni Rzymu i tra­dy­cyj­ne uo­so­bie­nie pań­stwa rzym­skie­go;

 (1.3) geogr. nazwa kilku miast w róż­nych pań­stwach świa­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romadur

mięk­ki ser o ła­god­nym smaku, pod­puszcz­ko­wy, doj­rze­wa­ją­cy, for­mo­wa­ny w kształ­cie ce­gie­łek, wy­ra­bia­ny w wielu kra­jach (gł. w Ba­wa­rii), jedna z od­mian sera lim­bur­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Romain

[czy­taj: roMA] fran­cu­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romaji

[czy­taj: ro­ma­dzi] ła­ciń­ska tran­skryp­cja wy­ra­zów ja­poń­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. zapis ję­zy­ka ja­poń­skie­go pis­mem ła­ciń­skim, tran­skryp­cja na al­fa­bet ła­ciń­ski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roman

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romana

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Roman


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romanca

1. utwór epic­ko-li­rycz­ny wy­ko­rzy­stu­ją­cy frag­men­ty daw­nych epo­pei, po­krew­ny bal­la­dzie;
2. sen­ty­men­tal­ny utwór o pro­stej, zwrot­ko­wej bu­do­wie, po­pu­lar­ny pod ko­niec XVIII wieku; ro­man­za


Ro­man­ca (od hisz­pań­skie­go "el ro­man­ce") – utwór li­rycz­ny o cha­rak­te­rze epic­kim zbli­żo­ny do bal­la­dy. Od bal­la­dy różni się bra­kiem pier­wiast­ka dra­ma­tycz­ne­go, lek­ko­ścią i więk­szym na­sy­ce­niem li­ryz­mem. Ro­man­ca po­ja­wi­ła się w XV w. w Hisz­pa­nii i od tego czasu jest upra­wia­na przez au­to­rów z kręgu kul­tu­ry ibe­ryj­skiej i ibe­ro­a­me­ry­kań­skiej. Wy­wo­dzi się ze śred­nio­wie­cza, ale swój naj­więk­szy rozk­wit prze­ży­wa­ła w re­ne­san­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romandia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. za­chod­nia, fran­cu­sko­ję­zycz­na część Szwaj­ca­rii;


Ro­man­dia ( Ro­man­die, Su­is­se ro­man­de; Ro­man­die, Welsch­land; Ro­man­dia, Sviz­ze­ra ro­man­da) – fran­cu­sko­ję­zycz­ny re­gion w za­chod­niej czę­ści Szwaj­ca­rii o po­wierzch­ni 9508,2 km² (23% ob­sza­ru tego pań­stwa), za­miesz­ka­ny przez 2,1 mln osób, głów­nie Szwaj­ca­rów fran­cu­sko­ję­zycz­nych. Obej­mu­je po­dre­gion Mit­tel­land (kan­to­ny: Berno, Fry­burg, Jura i Ne­u­cha­tel) oraz po­dre­gion Leman (kan­to­ny: Ge­ne­wa, Vaud i Va­la­is). Głów­nym mia­stem Ro­man­dii jest Ge­ne­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Romanek

1. naz­wi­sko;
2. zdrob­nie­nie od: Roman (imię mę­skie)


Ro­ma­nek – je­zio­ro w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie szczy­cień­skim, w gmi­nie Szczyt­no.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romani

język z grupy ję­zy­ków no­wo­in­do­a­ryj­skich, któ­rym po­słu­gu­ją się osoby na­ro­do­wo­ści cy­gań­skiej; język cy­gań­ski, język rom­ski


Źródła:

SJP.pl

Romania

kra­i­na hi­sto­rycz­na we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na w pół­noc­nych Wło­szech, razem z Emi­lią two­rzą­ca re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Emi­lia-Ro­ma­nia, jej naj­waż­niej­szym oś­rod­kiem jest Ra­wen­na;


Ro­ma­nia ( Ro­ma­gna, emil. "Rumâgna") – kra­i­na hi­sto­rycz­na w pół­noc­nych Wło­szech, razem z kra­i­ną Emi­lia two­rzą­ca re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Emi­lia-Ro­ma­nia (na ob­sza­rze Ro­ma­nii po­ło­żo­ne są w ca­ło­ści: pro­win­cja Ra­wen­na, pro­win­cja Ri­mi­ni i pro­win­cja Forlì-Ce­se­na, a także część pro­win­cji Bo­lo­nia). W skład Ro­ma­nii wcho­dzi rów­nież kilka gmin z re­gio­nów Mar­che i To­ska­nia oraz całe San Ma­ri­no. Kra­i­na ta zaj­mu­je po­wierzch­nię 6380,6 km², a w 2014 r. za­miesz­ki­wa­ło ją ok. 1 281 000 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romaniak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romanik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Romanista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zaw. jęz. znaw­ca ję­zy­ków ro­mań­skich

 (1.2) pot. eduk. stu­dent ro­ma­ni­sty­ki

 (1.3) praw. znaw­ca prawa rzym­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Romanistka

→ ro­ma­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta wyksz­tał­co­na w dzie­dzi­nie ro­ma­ni­sty­ki

 (1.2) pot. stu­dent­ka albo ab­sol­went­ka fi­lo­lo­gii ro­mań­skiej

 (1.3) pot. na­u­czy­ciel­ka lub lek­tor­ka ję­zy­ków ro­mań­skich

 (1.4) spe­cja­list­ka w za­kre­sie prawa rzym­skie­go


Patrz:romanista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romanistyczny

→ ro­ma­ni­sty­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­ma­ni­sty­ki, zwią­za­ny z ro­ma­ni­sty­ką


Patrz:romanistyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romanistyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o ję­zy­ku, hi­sto­rii i kul­tu­rze ro­mań­skiej, zwła­szcza fran­cu­skiej

 (1.2) wy­dział lub kie­ru­nek uni­wer­sy­tec­ki obej­mu­ją­cy stu­dia w za­kre­sie ro­ma­ni­sty­ki (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Romaniszyn

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Romaniuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romanizacja

przej­mo­wa­nie kul­tu­ry rzym­skiej i ję­zy­ka ła­ciń­skie­go w wielu pro­win­cjach sta­ro­żyt­ne­go Rzymu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romanizm

1. wyraz, zwrot lub kon­struk­cja skład­nio­wa przy­ję­te z któ­re­goś z ję­zy­ków ro­mań­skich albo na nim wzo­ro­wa­ne;
2. styl w sztu­ce XI-XIII wieku; styl ro­mań­ski;
3. cechy cha­rak­te­ry­stycz­ne dla kul­tu­ry sta­ro­żyt­ne­go Rzymu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gra­ma­tycz­na za­po­ży­czo­na do ja­kie­goś ję­zy­ka z któ­re­goś ję­zy­ka ro­mań­skie­go

 (1.2) szt. styl w sztu­ce XI–XIII w.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ma­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Romanizować

cza­sow­nik

 (1.1) roz­po­wszech­niać ję­zy­ki i kul­tu­rę ro­mań­ską; w cza­sie pa­no­wa­nia im­pe­rium rzym­skie­go: na­rzu­cać pod­bi­tej lud­no­ści język ła­ciń­ski i rzym­ską kul­tu­rę


Źródła:

Wiktionary

Romankiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Romankowo

Ro­man­ko­wo (niem. "Roms­dorf") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bar­to­szyc­kim, w gmi­nie Sę­po­pol. Sie­dzi­ba so­łect­wa, w któ­re­go skład wcho­dzi rów­nież miej­sco­wość Mied­na.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Romanostwo

Roman z mał­żon­ką; Ro­ma­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Romanow

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. przed­sta­wi­ciel dy­na­stii Ro­ma­no­wów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romanowicz

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. syn Ro­ma­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romanowie

Roman z mał­żon­ką; Ro­ma­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Romanowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Romanowowie

dy­na­stia ro­syj­ska


Ro­ma­no­wo­wie, także Ro­ma­no­wi (od Романовы) – ród ro­syj­ski, dy­na­stia carów, potem ce­sa­rzy rzą­dzą­cych Rosją od 1613 do 1917 roku. Spo­wi­no­wa­co­ny z rodem Ru­ry­ko­wi­czów osobą Ni­ki­ty Ro­ma­no­wi­cza Za­cha­ry­na, szwa­gra Iwana IV Groź­ne­go. W linii mę­skiej dy­na­stia wy­ga­sła w 1730 roku, po czym nazwę rodu przy­jął spo­wi­no­wa­co­ny z Ro­ma­no­wa­mi nie­miec­ki ród Hol­ste­in-Got­torp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romanowski

owca ro­ma­now­ska - ro­syj­ska rasa owiec


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romanowy

dy­na­stia ro­syj­ska


Źródła:

SJP.pl

Romans

1. zwią­zek mi­łos­ny osób nie bę­dą­cych parą mał­żeń­ską;
2. ga­tu­nek li­te­rac­ki;
3. mi­łos­na pieśń li­rycz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zwią­zek mi­łos­ny osób nie­bę­dą­cych parą mał­żeń­ską

 (1.2) liter. ga­tu­nek li­te­rac­ki

 (1.3) muz. mi­łos­na pieśń li­rycz­na

 (1.4) pot. in­te­res, spra­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romansidło

pe­jo­ra­tyw­nie: lichy, nędz­ny ro­mans (po­wieść)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pejor. po­wieść lub film o te­ma­ty­ce mi­łos­nej, o ni­skiej war­to­ści ar­ty­stycz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romansik

zdrob­nie­nie od: ro­mans


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ro­mans


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romansopisarka

pi­sar­ka two­rzą­ca ro­man­se


Źródła:

SJP.pl

Romansopisarski

do­ty­czą­cy ro­man­so­pi­sa­rza, ro­man­so­pi­sar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Romansopisarstwo

sztu­ka pi­sa­nia ro­man­sów


Źródła:

SJP.pl

Romansopisarz

pi­sarz two­rzą­cy ro­man­se


Źródła:

SJP.pl

Romansować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mieć ro­mans; wda­wać się w ro­mans


Źródła:

Wiktionary

Romansowny

daw­niej: ro­man­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Romansz

język ro­mansz - język z grupy ję­zy­ków ro­mań­skich, któ­rym po­słu­gu­je się lud­ność za­miesz­ku­ją­ca Alpy; jeden z ję­zy­ków urzę­do­wych Szwaj­ca­rii; język re­tyc­ki, język re­to­ro­mań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) jęz. język obej­mu­ją­cy pięć grup dia­lek­tów re­to­ro­mań­skich uży­wa­nych w szwaj­car­skim kan­to­nie Gry­zo­nia;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romant.

skrót od:
1. ro­man­tyzm;
2. ro­man­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Romantasy

[czy­taj: ro­man­ta­zy] po­tocz­nie: ga­tu­nek li­te­rac­ki łą­czą­cy ro­mans i fan­ta­sy


Źródła:

SJP.pl

Romantyczka

→ ro­man­tyk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta skłon­na do ma­rzy­ciel­stwa, do ide­a­li­zo­wa­nia ludzi i życia


Patrz:romantyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romantycznie

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób ro­man­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Romantyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ro­man­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Romantyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ro­man­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Romantyczność

ro­man­tyzm;
1. po­e­tyc­kość, ma­low­ni­czość, niez­wy­kłość; ro­man­ty­ka;
2. prąd ide­o­wy, li­te­rac­ki i ar­ty­stycz­ny z po­cząt­ku XIX w., od­wo­łu­ją­cy się do uczuć, na­tu­ry, lu­do­wo­ści, eg­zo­ty­ki i fan­ta­sty­ki oraz wpro­wa­dza­ją­cy idee pa­trio­tycz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ro­man­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są ro­man­tycz­ni


Ro­man­tycz­ność – bal­la­da Adama Mic­kie­wi­cza, po­wszech­nie uwa­ża­na za li­te­rac­ki ma­ni­fest ro­man­tyz­mu w Pol­sce.

Na­pi­sa­na zo­sta­ła koń­cem stycz­nia 1821 w Wil­nie, wy­da­na zaś jako pier­wszy − nie li­cząc sen­ty­men­tal­ne­go wstę­pu pt. "Pier­wios­nek" − utwór tomu "Bal­lad i ro­man­sów" z 1822.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romantyczny

1. od­no­szą­cy się do ro­man­tyz­mu - prądu umy­sło­we­go w XVIII i XIX w.
2. odz­na­cza­ją­cy się ten­den­cją do ma­rzeń, fan­taz­ji
3. po­bu­dza­ją­cy do ma­rzeń, fan­ta­stycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ro­man­tyz­mem jako epoką li­te­rac­ką (i kie­run­kiem w sztu­ce), cha­rak­te­ry­zu­ją­cy ro­man­tyzm

 (1.2) pot. taki, który jest ta­jem­ni­czy, wraż­li­wy, uczu­cio­wy, po­e­tycz­ny, ma­rzy­ciel­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romantyk

1. ar­ty­sta two­rzą­cy dzie­ła w duchu ro­man­tyz­mu;
2. osoba cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się ide­a­liz­mem, ma­rzy­ciel­stwem i nad­mier­ną uczu­cio­wo­ścią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) szt. ar­ty­sta two­rzą­cy zgod­nie z za­ło­że­nia­mi ro­man­tyz­mu

 (1.2) męż­czyz­na ro­man­tycz­ny, uczu­cio­wy, sen­ty­men­tal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romantyka

po­e­tyc­kość, ma­low­ni­czość, niez­wy­kłość; ro­man­tycz­ność, ro­man­tyzm


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta­jem­ni­czy urok zja­wi­ska, miej­sca, zda­rze­nia

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) D. i B. lp. od: ro­man­tyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romantyzacja

przed­sta­wia­nie cze­goś w spo­sób ide­a­li­stycz­ny, atrak­cyj­ny lub wy­i­de­a­li­zo­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Romantyzm

1. prąd ide­o­wy, li­te­rac­ki i ar­ty­stycz­ny z po­cząt­ku XIX w., od­wo­łu­ją­cy się do uczuć, na­tu­ry, lu­do­wo­ści, eg­zo­ty­ki i fan­ta­sty­ki oraz wpro­wa­dza­ją­cy idee pa­trio­tycz­ne;
2. po­sta­wa ży­cio­wa cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się ide­a­liz­mem, ma­rzy­ciel­stwem i nad­mier­ną uczu­cio­wo­ścią;
3. po­e­tyc­kość, ma­low­ni­czość, niez­wy­kłość; ro­man­tycz­ność, ro­man­ty­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. szt. epoka w hi­sto­rii sztu­ki i li­te­ra­tu­ry, trwa­ją­ca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się za­in­te­re­so­wa­niem sferą in­dy­wi­du­al­nych uczuć, kul­tu­rą lu­do­wą i hi­sto­rią, za­prze­cza­ją­ca ra­cjo­na­liz­mo­wi, gło­szą­ca swo­bo­dę twór­czą i odrzu­ca­ją­ca sztyw­ne ka­no­ny kla­sy­cyz­mu;


Ro­man­tyzm (z ro­man­tis­me, od "roman" – po­wieść) – sze­ro­ki nurt w kul­tu­rze, który dał nazwę epoce w hi­sto­rii sztu­ki i hi­sto­rii li­te­ra­tu­ry trwa­ją­cej od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku. Ro­man­tyzm roz­wi­nął się po­cząt­ko­wo w Eu­ro­pie i wy­ra­żał się w róż­nych ob­sza­rach kul­tu­ry, m.in. po­ez­ji, ma­lar­stwie i mu­zy­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romantyzować

czy­nić ro­man­tycz­nym (po­e­tycz­nym, ta­jem­ni­czym, zgod­nym z du­chem ro­man­tyz­mu)


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przy­pi­sy­wać cze­muś war­tość wzru­szeń, natch­nień, pię­kna, gdy fak­tycz­nie tych cech nie ma lub ist­nie­ją w zni­ko­mym stop­niu

 (1.2) liter. nadać ut­wo­ro­wi cechy ro­man­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romanza

[czy­taj: ro­man­ca] sen­ty­men­tal­ny utwór o pro­stej, zwrot­ko­wej bu­do­wie, po­pu­lar­ny pod ko­niec XVIII wieku; ro­man­ca


Ro­man­za – Gre­a­test Hits album wło­skie­go śpie­wa­ka An­drei Bo­cel­le­go.

Uwa­ża­ny za prze­ło­mo­wy album Bo­cel­le­go z 20 mi­lio­na­mi sprze­da­nych eg­zem­pla­rzy. Był na szczy­tach list sprze­da­wa­nych al­bu­mów w całej Eu­ro­pie i Ame­ry­ce Ła­ciń­skiej, rów­nież w Pol­sce.

Album jest kom­pi­la­cją dwóch wcze­śniej­szych al­bu­mów – "Il Mare Calmo della Sera" z 1994 oraz "Bo­cel­li" z 1995.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romanówek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Romartów

Ro­mar­tów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie łę­czyc­kim, w gmi­nie Wi­to­nia.

Wieś du­chow­na, włas­ność se­mi­na­rium du­chow­ne­go w Gnieź­nie po­ło­żo­na była w końcu XVI wieku w po­wie­cie łę­czyc­kim wo­je­wództ­wa łę­czyc­kie­go.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Romaszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Romaszki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Romatowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Romańczuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romańczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Romański

1. zwią­za­ny z kul­tu­rą sta­ro­rzym­ską;
2. zwią­za­ny ze sty­lem ro­mań­skim, ma­ją­cy cechy stylu ro­mań­skie­go, wy­bu­do­wa­ny w stylu ro­mań­skim


przy­miot­nik

 (1.1) wy­wo­dzą­cy się ze sta­ro­żyt­nej kul­tu­ry rzym­skiej lub z nią zwią­za­ny

 (1.2) szt. zwią­za­ny z eu­ro­pej­skim sty­lem ar­chi­tek­to­nicz­nym z X-XIII wieku

 (1.3) geogr. zwią­za­ny z Ro­ma­nią (kra­i­ną hi­sto­rycz­ną we Wło­szech)


Ro­mań­ski – pol­skie naz­wi­sko, w Pol­sce nosi je ponad 5200 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romb

czwo­ro­kąt ma­ją­cy wszyst­kie boki rów­nej dłu­go­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. czwo­ro­kąt o wszyst­kich bo­kach rów­nych;


Romb, rza­dziej uko­śnik – czwo­ro­kąt o bo­kach rów­nej dłu­go­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rombica

ro­dzaj ryb z rzędu flą­droksz­tałt­nych


Źródła:

SJP.pl

Romboedr

1. w mi­ne­ra­lo­gii: kry­sta­lo­gra­ficz­na po­stać pro­sta;
2. rów­no­le­gło­ścian, któ­re­go wszyst­kie ścia­ny są rom­ba­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. zob. rom­bo­ścian.


Rom­bo­edr, rom­bo­ścian – rów­no­le­gło­ścian, któ­re­go każda ścia­na jest rom­bem, czyli bryła ogra­ni­czo­na sze­ścio­ma przy­sta­ją­cy­mi rom­ba­mi. Kształt rom­bo­e­dru mają niek­tó­re ko­mór­ki ele­men­tar­ne ukła­du try­go­nal­ne­go (jed­ne­go z typów sieci kry­sta­lo­gra­ficz­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romboid

czwo­ro­kąt ma­ją­cy dwie pary boków są­sied­nich rów­nych; del­to­id


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. del­to­id.


Rom­bo­id – sło­wac­kie cza­so­pis­mo li­te­rac­kie. Zo­sta­ło za­ło­żo­ne w 1966 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romboidalny

ma­ją­cy kształt rom­bo­i­du (del­to­i­du); rom­bo­i­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Romboidowy

rzad­ko: ma­ją­cy kształt rom­bo­i­du (del­to­i­du); rom­bo­i­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Rombolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy li­ście (lub ich czę­ści) przy­po­mi­na­ją­ce romby


Źródła:

Wiktionary

Rombowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem romb


Źródła:

SJP.pl

Rombowy

o kształ­cie rombu


Źródła:

SJP.pl

Rombościan

bryła, któ­rej boki są rom­ba­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian, któ­re­go każda ze ścian jest rom­bem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romcio

zdrob­nie­nie od: Roman, Ro­mu­ald (imio­na mę­skie); Romuś, Romek


Źródła:

SJP.pl

Romcom

[czy­taj: kom­kom] po­tocz­nie: ko­me­dia ro­man­tycz­na


Źródła:

SJP.pl

Romczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Romki lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Romeczek

zdrob­nie­nie od: Roman, Ro­mu­ald (imio­na mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Roman


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romeit

mi­ne­rał, an­ty­mo­nian wap­nia wy­stę­pu­ją­cy w te­tra­go­nal­nych krysz­ta­łach barwy żół­tej aż do czer­wo­nej; znany z Pie­mon­tu


Źródła:

SJP.pl

Romek

zdrob­nie­nie od: Roman, Ro­mu­ald (imio­na mę­skie); Romuś, Rom­cio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Roman

 (1.2) zdrobn. od: Ro­mu­ald

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Romka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romeo

po­tocz­nie - męż­czyz­na ro­man­tycz­ny, koch­li­wy; uwo­dzi­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ro­man­tycz­ny, koch­li­wy męż­czyz­na

 (1.2) za­lot­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romeowie

po­tocz­nie - męż­czyz­na ro­man­tycz­ny, koch­li­wy; uwo­dzi­ciel


Źródła:

SJP.pl

Romeowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Romea lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Romer

[czy­taj: RYmer] szkla­ny kie­lich do wina, sto­so­wa­ny od XVII wieku w Na­dre­nii i Ni­der­lan­dach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romet

marka ro­we­rów i firma


Romet Sp. z o.o. (po­przed­nio Arkus & Romet Group) – pol­skie przed­się­bior­stwo pro­du­ku­ją­ce ro­we­ry marek Arkus, Delta, Romet i Uni­ve­ga. Kon­ty­nu­a­tor firmy i marki daw­nych Za­kła­dów Ro­we­ro­wych „Romet”. Dział tej firmy, pod nazwą Romet Mo­tors zaj­mu­je się pro­duk­cją i sprze­da­żą w Pol­sce mo­to­ro­we­rów, sku­te­rów i mo­to­cy­kli marki Romet.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rominta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­nej Pol­sce i Rosji (obwód kró­le­wiec­ki), lewy do­pływ Pisy;


Ro­min­ta (ros. Красная, "Kras­na­ja", niem. "Ro­min­te") – rzeka, lewy do­pływ Pisy. Pły­nie przez te­re­ny ob­wo­du kró­le­wiec­kie­go w Rosji.

Rzeka pow­sta­je z po­łą­cze­nia rzek Błę­dzian­ki (uz­na­wa­nej za górny bieg Ro­min­ty[]) i Szyn­ku­ny (ros. Протока, "Pro­to­ka", niem. "Schen­ken Bach"). Rzeka pły­nie przez Pu­szczę Ro­minc­ką, prze­pły­wa przez wieś Kras­no­le­sie i ucho­dzi do rzeki Pisy we wschod­niej czę­ści mia­sta Gu­siew.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rominy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Romy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Romka

zdrob­nie­nie od: Ro­ma­na, Ro­mu­al­da (imio­na żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. człon­ki­ni rom­skiej grupy et­nicz­nej

 (1.2) zdrobn. Ro­ma­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Romek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romkowie

Romek z mał­żon­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. Romek z żoną

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. i W. lm. od: Romek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Romka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rommel

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romnów

Rom­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Kąty Wroc­ław­skie.

Leży na te­re­nie Parku Kra­jo­bra­zo­we­go Do­li­na By­strzy­cy, w wi­dłach rzek By­strzy­cy i Strze­gom­ki. Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 362.


Źródła:

Wikipedia

Romocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Romofobia

nie­chęt­ny lub wrogi sto­su­nek do wszyst­kie­go, co rom­skie (cy­gań­skie); an­ty­cy­ga­nizm


Ro­mo­fo­bia – ne­ga­tyw­ne po­sta­wy i uczu­cia wobec Romów; silny lęk przed Ro­ma­mi, po­łą­czo­ny ze wstrę­tem lub nie­na­wi­ścią w sto­sun­ku do nich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romolog

ba­dacz kul­tu­ry, ję­zy­ka i życia Romów (Cy­ga­nów); cy­ga­no­log


Źródła:

SJP.pl

Romologia

nauka o kul­tu­rze, ję­zy­ku i życiu Romów (Cy­ga­nów); cy­ga­no­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Romologiczny

→ ro­mo­lo­gia; cy­ga­no­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Romowie

czło­nek ko­czow­ni­cze­go ludu za­miesz­ku­ją­ce­go nie­mal wszyst­kie kon­ty­nen­ty; Cygan


Ro­mo­wie (rom. "Roma"; pot. Cy­ga­nie) – nie­te­ry­to­rial­ny naród lub grupa et­nicz­na po­cho­dze­nia in­dyj­skie­go, któ­rej człon­ko­wie two­rzą dia­spo­rę za­miesz­ku­ją­cą więk­szość państw świa­ta.

Ro­mo­wie sta­no­wią spo­łecz­ność o tra­dy­cjach no­ma­dycz­nych wy­so­ce zróż­ni­co­wa­ną pod wzglę­dem ję­zy­ko­wym oraz kul­tu­ro­wym, a także zaj­mu­ją­cą roz­ma­i­te nisze w eko­no­micz­no-spo­łecz­nej struk­tu­rze kra­jów za­miesz­ka­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rompelkamera

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pral­nia


Źródła:

Wiktionary

Romski

od­no­szą­cy się do Romów (Cy­ga­nów); cy­gań­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Romów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język Romów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem rom­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem rom­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku rom­skim


Źródła:

Wiktionary

Romskość

→ rom­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego co rom­skie


Patrz:romski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Romuald

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Ro­mu­ald – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „ten, który zdo­był sławę dzię­ki swemu pa­no­wa­niu”.

Zdrob­nie­nia to Romek, Rom­cio, Romuś. Żeń­ski od­po­wied­nik: Ro­mu­al­da

Ro­mu­ald imie­ni­ny ob­cho­dzi: 7 lu­te­go, 19 czerw­ca, 24 czerw­ca i 9 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Romualda

imię żeń­skie


Ro­mu­al­da – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ro­mu­ald, które oz­na­cza „ten, który zdo­był sławę dzię­ki swemu pa­no­wa­niu”.

W stycz­niu 2024 w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych, wy­ka­za­no 5356 ko­biet o imie­niu Ro­mu­al­da na­da­nym jako imię pier­wsze oraz 2660 ko­bie­ty no­szą­ce imię Ro­mu­al­da jako imię dru­gie. Dla po­rów­na­nia, naj­czę­ściej na­da­ne jako żeń­skie imię pier­wsze – Anna, nosi 1072616 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romualdostwo

Ro­mu­ald z mał­żon­ką; Ro­mu­al­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Romualdowie

Ro­mu­ald z mał­żon­ką; Ro­mu­al­do­stwo


Źródła:

SJP.pl

Romualdowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­mu­al­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Romualdziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­mu­al­dy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Romulus

mi­to­lo­gicz­ny za­ło­ży­ciel i epo­nim Rzymu oraz pier­wszy jego wład­ca, brat bliź­niak Re­mu­sa, po śmier­ci czczo­ny przez miesz­kań­ców im­pe­rium rzym­skie­go jako Qu­i­ri­nus


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Romuś

1. zdrob­nie­nie od: Roman, Ro­mu­ald (imio­na mę­skie); Romek, Rom­cio;
2. naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Roman


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ron

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) an­glo­sa­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rona

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = hist. wojsk. Ro­syj­ska Wyz­wo­leń­cza Armia Lu­do­wa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ronald

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Ro­nald – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Wa­szyng­ton, w hrab­stwie Kit­ti­tas.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ronaldinho

[czy­taj: ro­nal­diń­jo] (wła­ści­wie: Ro­nal­do de Assis Mo­re­i­ra) pił­karz bra­zy­lij­ski


Ro­nal­din­ho lub Ro­nal­din­ho Gaúcho (wym. []; właśc. Ro­nal­do de Assis Mo­re­i­ra; ur. 21 marca 1980 w Porto Ale­gre) – bra­zy­lij­ski pił­karz, gra­ją­cy na po­zy­cji po­moc­ni­ka lub na­past­ni­ka, mistrz świa­ta 2002, mistrz Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej 1999, zwy­cięz­ca Ligi Mi­strzów UEFA 2005/2006. Po­sia­da oby­wa­tel­stwo bra­zy­lij­skie i hisz­pań­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ronaldo

naz­wi­sko obce


Nie mylić z: Ro­lan­do.

Ta stro­na do­ty­czy pił­ka­rza Ro­nal­da Luísa Nazária de Limy. Zo­bacz też: inne zna­cze­nia Ro­nal­do.

Ro­nal­do, właśc. Ro­nal­do Luís Nazário de Lima (wym. []; ur. 18 wrze­śnia 1976 w Rio de Ja­ne­i­ro) – bra­zy­lij­ski pił­karz, który grał na po­zy­cji na­past­ni­ka. Oprócz bra­zy­lij­skie­go po­sia­da także hisz­pań­ski pasz­port. Naj­młod­szy w hi­sto­rii la­u­re­at na­gro­dy Pił­karz Roku FIFA dla naj­lep­sze­go pił­ka­rza świa­ta i Zło­tej Piłki dla naj­lep­sze­go pił­ka­rza gra­ją­ce­go w Eu­ro­pie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ronaldowie

Ro­nald z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Ronaldowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­nal­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rondavel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) etn. ar­chit. tra­dy­cyj­na afry­kań­ska chata o kształ­cie bębna ze stoż­ko­wym da­chem kry­tym strze­chą


Źródła:

Wiktionary

Rondel

gar­nek z długą rącz­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. względ­nie płyt­ki gar­nek z rącz­ką lub ucha­mi;

 (1.2) liter. ro­dzaj ut­wo­ru wy­wo­dzą­cy się z po­ez­ji sta­ro­fran­cu­skiej;

 (1.3) hist. ar­chit. ne­o­li­tycz­ne, ufor­ty­fi­ko­wa­ne za­ło­że­nie prze­strzen­ne o okrą­głym kształ­cie;

 (1.4) hist. ar­chit. bar­ba­kan


Ron­del – na­czy­nie ku­chen­ne słu­żą­ce głów­nie do go­to­wa­nia lub du­sze­nia, cza­sem do sma­że­nia (zwła­szcza w głę­bo­kim oleju). Naj­czę­ściej sta­lo­wy lub mo­sięż­ny, rza­dziej alu­mi­nio­wy, w for­mie śred­nio głę­bo­kie­go garn­ka, zaz­wy­czaj z po­je­dyn­czym, dłu­gim uchwy­tem. Może być ema­lio­wa­ny lub po­kry­ty od wew­nątrz te­flo­nem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rondela

drew­nia­ny pu­klerz pow­le­czo­ny skórą


Źródła:

SJP.pl

Rondelek

mały ron­del; garn­czek; rynka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: ron­del


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rondino

w mu­zy­ce: małe rondo


Źródła:

SJP.pl

Rondko

zdrob­nie­nie od: rondo


Źródła:

SJP.pl

Rondo

1. ro­dzaj skrzy­żo­wa­nia ulic; plac przy takim skrzy­żo­wa­niu;
2. brzeg ka­pe­lu­sza;
3. śred­nio­wiecz­na forma pie­śni ta­necz­nej, od wieku XVIII forma in­stru­men­tal­na;
4. stro­fa dwu­ry­mo­wa, zwy­kle 15-wer­so­wa;
5. forma mu­zycz­na, w któ­rej jedna pow­ta­rza­ją­ca się wie­lo­krot­nie część ut­wo­ru (re­fren) jest prze­pla­ta­na in­ny­mi czę­ścia­mi;
6. daw­niej: ro­dzaj ozdob­ne­go pisma;
7. daw­niej: sta­lów­ka o sze­ro­kim, ścię­tym końcu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. skrzy­żo­wa­nie z wyspą środ­ko­wą i jed­no­kie­run­ko­wą jezd­nią wokół wyspy;

 (1.2) brzeg ka­pe­lu­sza ota­cza­ją­cy jego głów­kę

 (1.3) liter. układ stro­ficz­ny, po­sia­da­ją­cy od 8 do 15 wer­sów, dwa rymy i re­fren, pow­ta­rza­ją­cy pier­wsze słowa ut­wo­ru dwu- lub trzy­krot­nie na końcu każ­dej zwrot­ki, lecz nie­ry­mu­ją­cy się z resz­tą wer­sów;

 (1.4) muz. forma mu­zycz­na z po­wra­ca­ją­cym re­fre­nem i ku­ple­ta­mi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rondomycyna

nazwa hand­lo­wa daw­ne­go an­ty­bio­ty­ku z grupy te­tra­cy­klin, za­wie­ra­ją­ce­go me­ta­cy­kli­nę


Źródła:

SJP.pl

Rondowy

→ rondo


Patrz:rondo

Źródła:

SJP.pl

Rondoza

zbyt po­wszech­ne wy­stę­po­wa­nie rond w prze­strze­ni pu­blicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Rondówka

daw­niej: sta­lów­ka o sze­ro­kim, ścię­tym końcu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sta­lów­ka o pła­skiej, okrą­głej koń­ców­ce, wy­ko­rzy­sty­wa­na w ka­li­gra­fii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rongalit

śro­dek re­du­ku­ją­cy sto­so­wa­ny w dru­kar­stwie włó­kien­ni­czym


Ron­ga­lit – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sól bę­dą­ca kom­plek­sem hy­dro­sul­fok­sy­la­nu sodu z me­ta­na­lem.

W tem­pe­ra­tu­rze po­ko­jo­wej, zwią­zek ten wy­stę­pu­je w po­sta­ci be­zbarw­nych krysz­ta­łów lub bia­łe­go prosz­ku. Jest sil­nym re­duk­to­rem. Jest do­brze roz­pu­szczal­ny w wo­dzie i al­ko­ho­lu ety­lo­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ronica

Ro­ni­ca ( Rönz) – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Gol­cze­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ronić.


Źródła:

Wiktionary

Ronin

sa­mu­raj, który opu­ścił lub utra­cił swo­je­go se­nio­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) hist. w daw­nej Ja­po­nii: czło­wiek, który utra­cił swoje miej­sce w fe­u­dal­nej hie­rar­chii spo­łecz­nej

 (1.2) środ. przen. w Ja­po­nii: lu­dzie cza­so­wo bez­ro­bot­ni, ab­sol­wen­ci któ­rzy nie do­sta­li się na uni­wer­sy­tet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ronić

1. po­e­tyc­ko: tra­cić coś, wy­dzie­lać (np. łzy);
2. ro­dzić przedw­cze­śnie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uro­nić)

 (1.1) gubić, tra­cić coś

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­ro­nić)

 (2.1) med. ro­dzić mart­wy płód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ronny

Ronny, właśc. Ronny He­ber­son Fur­ta­do de Araújo (ur. 11 maja 1986 w For­tan­le­zie) – bra­zy­lij­ski pił­karz, gra­ją­cy na po­zy­cji środ­ko­we­go po­moc­ni­ka.

Po wy­peł­nie­niu kon­trak­tu ze Spor­tin­giem CP, prze­niósł się do nie­miec­kiej Hert­hy Ber­lin. Jest spe­cja­li­stą od rzu­tów wol­nych i od bar­dzo moc­ne­go ude­rza­nia lewą nogą. Do niego na­le­ży naj­moc­niej­szy strzał na świe­cie (210,9 km/h).


Źródła:

Wikipedia

Ronowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ronsard

[czy­taj: rąSAR albo ronSAR] naz­wi­sko, m.in. Pier­re de Ron­sard (1524-1585) - poeta fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Ront

prze­sta­rza­le: pa­trol stra­ży grodz­kiej, obo­zo­wej lub woj­sko­wej


Źródła:

SJP.pl

Rontowy

→ ront


Patrz:ront

Źródła:

SJP.pl

Rooftop

[czy­taj: ruf­top]
1. po­tocz­nie: bar lub re­sta­u­ra­cja na dachu bu­dyn­ku;
2. kom­pak­to­we urzą­dze­nie do ogrze­wa­nia i chło­dze­nia mon­to­wa­ne na dachu


Ro­of­top – sin­gel Zary Lars­son, wy­da­ny 15 wrze­śnia 2014, pro­mu­ją­cy jej de­biu­tanc­ki album stu­dyj­ny "1". Utwór na­pi­sa­li i skom­po­no­wa­li Ric­kard Göransson, Mat­hieu Jomp­he, Nick Ruth oraz Mar­cus Se­per­ma­nesh.

Kom­po­zy­cja do­tar­ła do 6. miej­sca na ofi­cjal­nej szwedz­kiej li­ście sprze­da­ży i uzy­ska­ła pla­ty­no­wy cer­ty­fi­kat za sprze­daż w na­kła­dzie prze­kra­cza­ją­cym 40 ty­się­cy kopii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rooibos

[czy­taj: ROJbas]
1. po­łud­nio­wo­a­fry­kań­ski krzew z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych, osią­ga­ją­cy wy­so­kość dwóch me­trów; czer­wo­no­krzew;
2. pod­da­ne fer­men­ta­cji i su­szo­ne li­ście tego krze­wu;
3. napar z liści ro­o­i­bo­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roln. upraw­ny krzew nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aspa­lat­hus li­ne­a­ris|ref=tak., aspa­la­tu pro­ste­go

 (1.2) spoż. fer­nen­to­wa­ny susz z ziela ro­o­i­bo­su (1.1) wy­ko­rzy­sty­wa­ny do spo­rzą­dza­nia na­po­ju z jego na­pa­ru;

 (1.3) kulin. napój z ro­o­i­bo­su (1.2)


Ro­o­i­bos (wym. []) z ję­zy­ka afri­ka­ans: „rooi”, "czer­wo­ny" i „bos”, "krzew" – czer­wo­no­krzew (aspa­lat pro­sty), upra­wia­ny w Po­łud­nio­wej Afry­ce (góry Ce­der­berg).

Z ro­śli­ny otrzy­mu­je się napar zio­ło­wy, zwany naj­czę­ściej "ro­o­i­bos tea". Inne nazwy: "bush tea", "red­bush tea" (Wiel­ka Bry­ta­nia), "South Afri­can red tea" (USA) lub w ję­zy­ku afri­ka­ans "rooi tee".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rookie

[czy­taj: ruki] osoba gra­ją­ca pier­wszy rok w za­wo­do­wej lidze; pier­wszo­rocz­niak


Ro­o­kie – czwar­ty mi­nial­bum po­łud­nio­wo­ko­re­ań­skiej grupy Red Vel­vet, wy­da­ny 1 lu­te­go 2017 roku przez wyt­wór­nię SM En­ter­ta­in­ment i dy­stry­bu­o­wa­ny przez KT Music. Płytę pro­mo­wał sin­gel „Ro­o­kie”. Sprze­dał się w na­kła­dzie 96,347 eg­zem­pla­rzy w Korei Po­łud­nio­wej (stan na maj 2018 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rooming

[czy­taj: ru­ming] sy­stem opie­ki szpi­tal­nej, po­le­ga­ją­cy na prze­by­wa­niu matki z dziec­kiem w jed­nym po­mie­szcze­niu (za­sa­da nie­roz­dzie­la­nia matki i dziec­ka); ro­o­ming-in; ro­o­ming in


Źródła:

SJP.pl

Rooming-In

[czy­taj: ru­ming in] sy­stem opie­ki szpi­tal­nej po­le­ga­ją­cy na umie­szcze­niu no­wo­rod­ka w ru­cho­mym łó­żecz­ku przy łóżku matki na od­dzia­le po­łoż­ni­czym; ro­o­ming in


Ro­o­ming-in – sy­stem sto­so­wa­ny na od­dzia­łach po­łoż­ni­czych pod­czas opie­ki nad zdro­wy­mi no­wo­rod­ka­mi, ina­czej na­zy­wa­ny sy­ste­mem matka-dziec­ko. Wpro­wa­dzo­ny do pol­skich od­dzia­łów po­łoż­ni­czych w 1994 roku.

Za­kła­da on, że no­wo­ro­dek zo­sta­je (w ru­cho­mym łó­żecz­ku) przy łóżku matki, która z po­mo­cą per­so­ne­lu me­dycz­ne­go opie­ku­je się nim i przy­go­to­wu­je do roli ro­dzi­ca. Stałe prze­by­wa­nie z dziec­kiem wzma­ga rów­nież lak­ta­cję, za­wią­zu­je i wzmac­nia więzi emo­cjo­nal­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roomster

[czy­taj: rum­ster] model sa­mo­cho­du marki Škoda


Źródła:

SJP.pl

Rooney

[czy­taj: RUni, w od­mia­nie: Ro­o­ne­ya - czy­taj: ru­ne­ja itd.] naz­wi­sko obce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roosevelt

[czy­taj: ruz­welt] naz­wi­sko, m.in. The­o­do­re Ro­o­se­velt (1858-1919) - ame­ry­kań­ski po­li­tyk, praw­nik; Fran­klin De­la­no Ro­o­se­velt (1882-1945) - ame­ry­kań­ski po­li­tyk, praw­nik; Anna Ele­a­nor Ro­o­se­velt (1884-1962) - dzia­łacz­ka spo­łecz­na i po­li­tycz­na; Sykes Ro­o­se­velt (1906-1983) - ame­ry­kań­ski muzyk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rooseveltowski

[czy­taj: ruz­wel­tow­ski] taki jak u Ro­o­se­vel­ta, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla po­li­ty­ki, za­cho­wań Ro­o­se­vel­ta


Źródła:

SJP.pl

Root

[czy­taj: rut]
1. w in­for­ma­ty­ce: konto ad­mi­ni­stra­to­ra;
2. w sy­ste­mie pli­ków: węzeł, od któ­re­go wy­wo­dzi się drze­wo ka­ta­lo­gów


Root (z ang. do­słow­nie "ko­rzeń") – tra­dy­cyj­na nazwa unik­so­we­go konta, które ma pełną kon­tro­lę nad sy­ste­mem ope­ra­cyj­nym. Z za­ło­że­nia konto root nie po­win­no być uży­wa­ne do pracy, do któ­rej wy­star­czy­ło­by zwy­kłe konto z ogra­ni­czo­ny­mi upraw­nie­nia­mi. Istot­ną spra­wą jest za­bez­pie­cze­nie tego konta sil­nym ha­słem i za­bez­pie­cze­nie przed nie­a­u­to­ry­zo­wa­nym do­stę­pem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rootować

[czy­taj: ru­to­wać] śro­do­wi­sko­wo: mo­dy­fi­ko­wać sy­stem urzą­dze­nia (np. te­le­fo­nu) w celu uzy­ska­nia do­stę­pu do za­bez­pie­czo­nych i ukry­tych pli­ków


Źródła:

SJP.pl

Rop

1. gęsty, żół­ta­wy płyn o nie­mi­łym za­pa­chu gro­ma­dzą­cy się w tkan­kach wsku­tek pro­ce­sów za­pal­nych;
2. ko­pal­ny su­ro­wiec cie­kły ma­ją­cy za­sto­so­wa­nie jako pa­li­wo i su­ro­wiec do wielu pro­duk­tów; ropa naf­to­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropa

1. gęsty, żół­ta­wy płyn o nie­mi­łym za­pa­chu gro­ma­dzą­cy się w tkan­kach wsku­tek pro­ce­sów za­pal­nych;
2. ko­pal­ny su­ro­wiec cie­kły ma­ją­cy za­sto­so­wa­nie jako pa­li­wo i su­ro­wiec do wielu pro­duk­tów; ropa naf­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wy­dzie­li­na o żół­ta­wym za­bar­wie­niu wy­do­by­wa­ją­ca się z za­in­fe­ko­wa­nej rany;

 (1.2) pot. ropa naf­to­wa

 (1.3) pot. ro­dzaj pa­li­wa do sil­ni­ka dies­la


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ropalikon

wiersz, w któ­rym każde ko­lej­ne słowo wersu jest dłuż­sze lub krót­sze o jedną sy­la­bę


Źródła:

SJP.pl

Ropalium

organ wzro­ku me­du­zy; ciał­ko brzeż­ne


Ro­pa­lium, ciał­ko brzeż­ne – kom­plek­so­wy na­rząd zmy­słu scy­fo­me­duz i ku­bo­me­duz. Ro­pa­lia wy­stę­pu­ją na brze­gu dzwo­nu me­du­zy. W ich skład wcho­dzą naj­czę­ściej pro­ste na­rzą­dy świa­tło­czu­łe – oczka, w po­sta­ci sku­pisk ko­mó­rek barw­ni­ko­wych (cza­sa­mi ota­cza­ją­cych przez­ro­czy­ste ko­mór­ki, speł­nia­ją­ce rolę so­czew­ki), a także pro­sty na­rząd rów­no­wa­gi zwany sta­to­cy­stą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropcio

[czy­taj: rop­cio] skrót od: Ruch Obro­ny Praw Czło­wie­ka i Oby­wa­te­la - pol­ska or­ga­ni­za­cja an­ty­ko­mu­ni­stycz­na i nie­pod­le­gło­ścio­wa


skró­to­wiec

 (1.1) = Ruch Obro­ny Praw Czło­wie­ka i Oby­wa­te­la;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropczyce

mia­sto w Pol­sce


Rop­czy­ce – mia­sto w za­chod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa pod­kar­pac­kie­go, sie­dzi­ba po­wia­tu rop­czyc­ko-sę­dzi­szow­skie­go i miej­sko-wiej­skiej gminy Rop­czy­ce. Po­ło­żo­ne jest na po­gra­ni­czu Po­gó­rza Środ­ko­wo­be­skidz­kie­go i Kot­li­ny San­do­mier­skiej, nad rzeką Wie­lo­pol­ką.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2026 r. Rop­czy­ce li­czy­ły 15 809 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropczycki

przy­miot­nik od: Rop­czy­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Rop­czy­ca­mi, do­ty­czą­cy Rop­czyc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropczyczanin

miesz­ka­niec Rop­czyc


Źródła:

SJP.pl

Ropczyczanka

miesz­kan­ka Rop­czyc


Źródła:

SJP.pl

Ropiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ropianka

wieś w Pol­sce


Ro­pian­ka ( Ропянка) – wieś w miej­scu nie­ist­nie­ją­cej wsi łem­kow­skiej w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Dukla. Leży nad po­to­kiem Ro­pian­ką, do­pły­wem Wilsz­ni.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kro­śnień­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropieniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rop­niem, do­ty­czą­cy rop­nia


Źródła:

Wiktionary

Ropienka

Ro­pien­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie bie­szczadz­kim, w gmi­nie Ustrzy­ki Dolne. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży w do­li­nie po­to­ku Ro­pien­ka.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą pa­ra­fii rzym­sko­ka­to­lic­kiej Świę­tej Bar­ba­ry, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Ustrzy­ki Dolne w ar­chi­die­cez­ji prze­my­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Ropieć

wy­peł­niać się ropą


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zro­pieć)

 (1.1) med. wy­dzie­lać ropę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropień

otor­bio­ny zbior­nik ropy, czę­sto spo­wo­do­wa­ny za­ka­że­niem bak­te­ryj­nym; ab­sces


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbio­ro­wi­sko ropy w tkan­ce, zwy­kle bar­dzo bo­les­ne


Ro­pień ("łac. ab­sces­sus") – ostro od­gra­ni­czo­ne zbio­ro­wi­sko ropy w prze­strze­ni tkan­ko­wej, da­ją­ce ob­ja­wy bó­lo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ropniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od rop­niak


Źródła:

Wiktionary

Ropniak

1. ropa na­gro­ma­dzo­na w jamie ciała lub na­rzą­dzie ja­mi­stym na sku­tek za­ka­że­nia bak­te­ria­mi ro­pot­wór­czy­mi;
2. po­tocz­nie:
a) typ tło­ko­we­go sil­ni­ka spa­li­no­we­go, na­pę­dza­ne­go ole­jem na­pę­do­wym; sil­nik dies­low­ski, sil­nik Dies­la; die­sel;
b) sa­mo­chód z sil­ni­kiem Dies­la; die­sel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. pa­to­lo­gicz­ne na­gro­ma­dze­nie ropy w jamie ciała;

 (1.2) mot. pot. sa­mo­chód na­pę­dza­ny „ropą”, ole­jem na­pę­do­wym


Rop­niak (łac. "em­py­e­ma") – na­gro­ma­dze­nie ropy w na­tu­ral­nych ja­mach ciała. W prze­ci­wień­stwie do rop­nia, rop­niak nie lo­ka­li­zu­je się bez­poś­red­nio w tkan­kach. Do rop­nia­ków za­li­cza­my:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ropnica

me­dy­cy­na: rop­nie prze­rzu­to­we


Rop­ni­ca ( py­a­e­mia) – ro­dzaj po­socz­ni­cy, wy­wo­ła­nej przez krą­żą­ce we krwi bak­te­rie ro­pot­wór­cze i pro­wa­dzą­cej do pow­sta­nia ropni prze­rzu­to­wych ( ab­sces­sus me­ta­sta­ti­ci).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropny

o ra­nach: taki, w któ­rym wy­stę­pu­je ropa


przy­miot­nik

 (1.1) med. zwią­za­ny z wyt­wa­rza­niem ropy

 (1.2) chem. do­ty­czą­cy ropy naf­to­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropocice

wieś w Pol­sce


Ro­po­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Se­ce­min.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropociąg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ru­ro­ciąg do tran­spor­tu ropy naf­to­wej


Źródła:

Wiktionary

Ropodajny

ob­fi­tu­ją­cy w ropę naf­to­wą, do­star­cza­ją­cy ropy naf­to­wej; naf­to­daj­ny, naf­to­no­śny, ro­po­no­śny


przy­miot­nik

 (1.1) o te­re­nach, ska­łach itp. za­wie­ra­ją­cy złoża ropy naf­to­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropomacicze

in­fek­cja ma­ci­cy wy­stę­pu­ją­ca czę­sto u su­czek, które nie były pod­da­ne ka­stra­cji chi­rur­gicz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wet. ropne za­pa­le­nie ukła­du roz­rod­cze­go wy­stę­pu­ją­ce u zwie­rząt do­mo­wych, zwią­za­ne z na­gro­ma­dze­niem wy­dzie­li­ny gru­czo­ło­wej we wnę­trzu ma­ci­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropomasowiec

sta­tek wodny do prze­wo­zu cie­kłe­go pa­li­wa


Źródła:

SJP.pl

Ropomocz

wy­stę­po­wa­nie w moczu dużej ilo­ści bia­łych krwi­nek oraz bak­te­rii, oz­na­cza­ją­ce za­pa­le­nie dróg mo­czo­wych; py­u­ria


Ro­po­mocz (łac. "py­u­ria") – obec­ność le­u­ko­cy­tów (le­u­ko­cy­tu­ria) oraz drob­no­u­stro­jów (wi­ru­sów, bak­te­rii, grzy­bów lub pa­so­ży­tów) w moczu, jeśli ich obec­ność po­wo­du­je zmęt­nie­nie lub inną zmia­nę barwy czy za­pa­chu. Jest to zwy­kle zwią­za­ne z wy­stę­po­wa­niem znacz­nych ilo­ści po­wyż­szych skład­ni­ków w moczu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roponercze

cho­ro­ba nerek, bę­dą­ca po­wi­kła­niem wo­do­ner­cza


W niek­tó­rych przy­pad­kach, przy ist­nie­ją­cym za­ka­że­niu, gro­ma­dzą­cy się w nad­mia­rze w mied­nicz­ce ner­ko­wej mocz może przy­bie­rać cha­rak­ter tre­ści rop­nej. Stan taki na­zy­wa­my ro­po­ner­czem (łac. "py­o­neph­ro­sis"). Ob­ja­wia się on prze­de wszyst­kim znacz­nym na­si­le­niem bólów i opor­ny­mi zaz­wy­czaj na le­cze­nie bak­te­rio­bój­cze sta­na­mi sep­tycz­ny­mi. Zmia­ny w moczu wy­ra­ża­ją się pod­wyż­szo­ną licz­bą krwi­nek bia­łych i bak­te­rii w osa­dzie moczu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roponośność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ro­po­no­śne


Źródła:

Wiktionary

Roponośny

ob­fi­tu­ją­cy w ropę naf­to­wą, do­star­cza­ją­cy ropy naf­to­wej; naf­to­daj­ny, naf­to­no­śny, ro­po­daj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) o te­re­nach, ska­łach itp. za­wie­ra­ją­cy złoża ropy naf­to­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropopochodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ro­po­po­chod­ne


Źródła:

Wiktionary

Ropopochodny

przy­miot­nik

 (1.1) pow­sta­ły w wy­ni­ku przet­wa­rza­nia ropy naf­to­wej


Źródła:

Wiktionary

Roporudomasowiec

sta­tek wodny do prze­wo­zu cie­kłe­go pa­li­wa i rudy; ru­do­ro­po­ma­so­wiec


Ro­po­ru­do­ma­so­wiec, OBO ( Oil-Bulk-Ore) – sta­tek przy­sto­so­wa­ny do prze­wo­zu ropy naf­to­wej, rudy i węgla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropostek

obec­ność ropy (wy­się­ku le­u­ko­cy­tar­ne­go) w ko­mo­rze przed­niej oka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. obec­ność ropy w ko­mo­rze przed­niej oka;


Ro­po­stek (łac. "hy­po­py­on") – obec­ność ropy (wy­się­ku le­u­ko­cy­tar­ne­go) w ko­mo­rze przed­niej oka, zwy­kle to­wa­rzy­szy mu za­czer­wie­nie­nie spo­jów­ki i le­żą­cej pod nią nadt­war­dów­ki. Jest to objaw za­pa­le­nia tę­czów­ki i ciał­ka rzę­sko­we­go. Wy­sięk gro­ma­dzi się na dole z po­wo­du gra­wi­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ropotamo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Buł­ga­rii, ucho­dzą­ca do Morza Czar­ne­go;


Ro­po­ta­mo (bułg. "Ропотамо", gr. "Ροπόταμος" – "Ro­po­ta­mos", tur. "Kar­gan") – rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Buł­ga­rii, ucho­dzi bez­poś­red­nio do Morza Czar­ne­go. Dłu­gość – 48,5 km.

Ro­po­ta­mo ma źró­dła w stran­dżań­skim pa­śmie Bosna. Pły­nie na pół­noc­ny wschód, prze­ła­mu­je się przez nad­mor­skie wzgó­rza Medni Rid i ucho­dzi do Morza Czar­ne­go przez sze­ro­ki, za­ba­gnio­ny liman na pół­noc od przy­ląd­ka św. Dy­mi­tra. Uj­ścio­wy od­ci­nek rzeki jest ob­ję­ty urzę­do­wą ochro­ną jako Re­zer­wat Ro­po­ta­mo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ropotok

po­wierz­chow­ne za­pa­le­nie ropne w bło­nach ślu­zo­wych; wy­sięk ropny


Ro­po­tok ( py­orrh(o)ea) – nie­od­gra­ni­czo­ne za­pa­le­nie ropne, w któ­rym ropa gro­ma­dzi się na bło­nach ślu­zo­wych lub wy­pły­wa przez na­tu­ral­ne ot­wo­ry


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropotwórczy

bio­rą­cy udział w pow­sta­wa­niu ropy


Źródła:

SJP.pl

Ropowica

ropne, sze­rzą­ce się za­pa­le­nie tka­nek mięk­kich, zwła­szcza tkan­ki łącz­nej; fleg­mo­na, phleg­mo­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. za­pa­le­nie ropne w obrę­bie luź­nej tkan­ki łącz­nej ja­kiejś oko­li­cy ciała


Ro­po­wi­ca, fleg­mo­na (łac. "phleg­mo­ne") – za­pa­le­nie ropne, nie­od­gra­ni­czo­ne tkan­ką włó­kni­stą czy ziar­ni­ną, obej­mu­ją­ce różne war­stwy da­ne­go na­rzą­du i do­ty­czą­ce luź­nej tkan­ki łącz­nej, czę­sto pod­skór­nej, wy­wo­ła­ne mie­sza­ni­ną drob­no­u­stro­jów, wśród któ­rych naj­częst­sze są pa­cior­kow­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ropowicowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­po­wi­cą, do­ty­czą­cy ro­po­wi­cy


Źródła:

Wiktionary

Ropowiec

sta­tek do­sto­so­wa­ny do prze­wo­zu ropy naf­to­wej; ro­dzaj tan­kow­ca (zbior­ni­kow­ca)


Źródła:

SJP.pl

Ropowy

na­pę­dza­ny lub ogrze­wa­ny ropą naf­to­wą


Źródła:

SJP.pl

Ropozależny

taki, któ­re­go dzia­łal­ność uza­leż­nio­na jest od do­star­cza­nia ropy naf­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Ropski

do­ty­czą­cy Ropy, zwią­za­ny z Ropą


Źródła:

SJP.pl

Ropuch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. sa­miec ro­pu­chy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: ro­pu­cha


Źródła:

Wiktionary

Ropucha

1. lą­do­wy płaz be­zo­go­no­wy, po­dob­ny do żaby lecz więk­szy, po­kry­ty chro­po­wa­tą skórą z licz­ny­mi gru­czo­ła­mi, czę­sto ja­do­wy­mi;
2. po­gard­li­wie o kimś brzyd­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) herp. płaz lą­do­wy z gru­czo­ła­mi ja­do­wy­mi;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: ro­puch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropuchowate

ro­dzi­na pła­zów be­zo­go­no­wych; ro­pu­chy wła­ści­we


Ro­pu­cho­wa­te, ro­pu­chy wła­ści­we (Bu­fo­ni­dae) – ro­dzi­na pła­zów z rzędu pła­zów be­zo­go­no­wych (Anura).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropuchowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy z wy­glą­du ro­pu­chę;
2. o ce­chach ro­pu­cho­wa­tych (ro­dzi­na pła­zów)


Źródła:

SJP.pl

Ropuszanka

mucha ro­pu­szan­ka - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny pluj­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ropuszek

zdrob­nie­nie od: ro­pu­cha


Źródła:

SJP.pl

Ropuszka

zdrob­nie­nie od: ro­pu­cha


Źródła:

SJP.pl

Ropuszki

zdrob­nie­nie od: ro­pu­cha


Źródła:

SJP.pl

Ropuszkowate

ro­dzi­na pła­zów be­zo­go­no­wych; krą­gło­ję­zycz­ne


Ro­pusz­ko­wa­te, krą­gło­ję­zycz­ne (Aly­ti­dae) – ro­dzi­na pła­zów z rzędu pła­zów be­zo­go­no­wych (Anura).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ropuszkowaty

o ce­chach ro­pusz­ko­wa­tych (ro­dzi­na pła­zów)


Źródła:

SJP.pl

Ropusznik

ro­pusz­nik beta - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ba­tra­cho­wa­tych; ro­pusz­nik świ­szczą­cy


Źródła:

SJP.pl

Ropuszy

→ ro­pu­cha


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do ro­pu­chy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy ro­pu­chy, okre­śla­ją­cy ro­pu­chę, uży­wa­ny przy ro­pu­sze

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ro­pu­chy, ma­ją­cy cechy ro­pu­chy


Patrz:ropucha

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ropy

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: ropa


Źródła:

Wiktionary

Roquefort

ga­tu­nek sera ow­cze­go o ostrym smaku, po­ro­śnię­te­go ple­śnią; rok­for


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. spoż. ostry w smaku ser z cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi żył­ka­mi nie­bie­sko­zie­lo­nej pleś­ńe­śni wyt­wa­rza­ny z mleka ow­cze­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ror

ra­chu­nek oszczęd­no­ścio­wo-roz­li­cze­nio­wy, typ ra­chun­ku przez­na­czo­ny dla osób fi­zycz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roraima

[czy­taj: ro­raj­ma]
1. stan Bra­zy­lii;
2. wo­do­spad w Gu­ja­nie;
3. pła­sko­wyż na Wy­ży­nie Gu­jań­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rorancki

zwią­za­ny z ro­ran­ty­sta­mi - chó­rem ko­ściel­nym, uczest­ni­czą­cym w od­pra­wia­niu rorat


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) rel. na­le­żą­cy do ro­ran­ty­stów

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) rel. do­ty­czą­cy ro­ran­ty­stów, zwią­za­ny z ro­ran­ty­sta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rorancko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ro­ran­ty­stów


Źródła:

Wiktionary

Roranteria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. rel. grupa du­chow­nych lub chó­rzy­stów uczest­ni­czą­ca w mszy ro­rat­niej


Źródła:

Wiktionary

Rorantysta

czło­nek chóru ko­ściel­ne­go, uczest­ni­czą­ce­go w od­pra­wia­niu rorat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. rel. du­chow­ny lub czło­nek chóru zo­bo­wią­za­ny do uczest­nict­wa w mszach ro­rat­nich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rorantyści

czło­nek chóru ko­ściel­ne­go, uczest­ni­czą­ce­go w od­pra­wia­niu rorat


Źródła:

SJP.pl

Rorat

msza od­pra­wia­na w ad­wen­cie wczes­nym ran­kiem


Źródła:

SJP.pl

Roratka

świe­ca za­pa­la­na na oł­ta­rzu pod­czas wczes­nej mszy ad­wen­to­wej ku czci Matki Bo­skiej; świe­ca ro­rat­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kult. rel. biała lub jas­no­żół­ta świe­ca za­pa­la­na do­dat­ko­wo pod­czas rorat, ozdo­bio­na białą lub nie­bie­ską wstąż­ką i zie­le­nią, sym­bo­li­zu­ją­ca Najś­więt­szą Ma­ry­ję Pannę;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roratni

→ ro­ra­ty; ro­rat­ni


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­ra­ta­mi, do­ty­czą­cy rorat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roratnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. rel. świe­ca za­pa­la­na pod­czas mszy ro­rat­nich


Źródła:

Wiktionary

Roratnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. obraź. iro­nicz­ne okre­śle­nie ka­to­li­ków uży­wa­ne przez pro­te­stan­tów


Źródła:

Wiktionary

Roratność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest ro­rat­nie


Źródła:

Wiktionary

Roratny

→ ro­ra­ty; ro­rat­ni


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­ra­ta­mi, do­ty­czą­cy rorat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roratowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. zwią­za­ny z ro­ra­ta­mi, do­ty­czą­cy rorat


Źródła:

Wiktionary

Roraty

msza od­pra­wia­na w ad­wen­cie wczes­nym ran­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim wczes­na msza po­ran­na ku czci Najś­więt­szej Maryi Panny od­pra­wia­na w ad­wen­cie; ; Glo­ger.


Ro­ra­ty, msza ro­rat­na, pot. msza ro­rat­nia – pier­wsza msza przed lub o wscho­dzie słoń­ca w okre­sie ad­wen­tu. Jest to msza wo­tyw­na o Najś­więt­szej Maryi Pan­nie.

Nazwa mszy po­cho­dzi od jej in­tro­i­tu, który za­czy­na się od słów ro­ra­te cæli de­su­per (‘spuść­cie rosę nie­bio­sa’).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rorcanga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. klucz do rur


Źródła:

Wiktionary

Rorowiec

sta­tek do­sto­so­wa­ny do prze­wo­zu kon­te­ne­rów; trej­le­ro­wiec, kon­te­ne­ro­wiec


Źródła:

SJP.pl

Rorschach

1. Her­mann Rors­chach (1884-1922), ne­u­ro­log i psy­chia­tra szwaj­car­ski;
2. test, me­to­da Rors­cha­cha - test psy­cho­lo­gicz­ny do ba­da­nia oso­bo­wo­ści za po­mo­cą ko­lo­ro­wych lub jed­no­barw­nych plansz na pod­sta­wie ana­li­zy sko­ja­rzeń ba­da­ne­go na ich widok


Rors­chach − mia­sto i gmina we wschod­niej Szwaj­ca­rii, w kan­to­nie St. Gal­len, w okrę­gu Rors­chach. Leży nad Je­zio­rem Bo­deń­skim. W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł hut­ni­czy oraz spo­żyw­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ros.

skrót od: ro­syj­ski


skrót

 (1.1) = ro­syj­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosa

kro­ple wody na ro­śli­nach, grun­cie bądź in­nych po­wierzch­niach, osia­dłe wsku­tek kon­den­sa­cji pary wod­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kro­ple wody osa­dza­ją­ce się na ziemi i ro­śli­nach


Rosa – osad at­mos­fe­rycz­ny w po­sta­ci kro­pel wody pow­sta­ją­cych na po­wierzch­ni skał, ro­ślin i in­nych przed­mio­tów w wy­ni­ku skra­pla­nia się pary wod­nej za­war­tej w po­wie­trzu.

Rosa, po­dob­nie jak mgła, pow­sta­je w wy­ni­ku kon­den­sa­cji pary wod­nej w tem­pe­ra­tu­rze niż­szej od punk­tu rosy. Za­marz­nię­te kro­pel­ki rosy two­rzą­ce przez­ro­czy­ste grud­ki lodu na­zy­wa­ne są białą rosą. Biała rosa wy­stę­pu­je naj­czę­ściej je­sie­nią i wios­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosada

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. roz­sa­da, młode ro­śli­ny przez­na­czo­ne do sa­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosanna

obce imię żeń­skie


Ro­san­na – gór­ski stru­mień lo­dow­co­wy w Al­pach, Au­strii, Ty­ro­lu, na te­re­nie po­wia­tu Lan­deck, o dłu­go­ści ok. 35 km. Wraz z Tri­san­ną two­rzy rzekę Sannę. Mię­dzy źró­dłem a gminą Sankt Anton am Arl­berg jest sztucz­nie spię­trzo­na, celem re­gu­la­cji prze­ciw­po­wo­dzio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosanów

Ro­sa­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zgier­skim, w gmi­nie Zgierz.

W la­tach 1975−1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa łódz­kie­go.

W Ro­sa­no­wie znaj­du­je się cmen­tarz ewan­ge­lic­ki, na te­re­nie któ­re­go zlo­ka­li­zo­wa­na jest nie­wiel­ka kwa­te­ra wo­jen­na żoł­nie­rzy nie­miec­kich z cza­sów I wojny świa­to­wej.


Źródła:

Wikipedia

Rosario

1. mia­sto w Ar­gen­ty­nie;
2. mia­sto w Urug­wa­ju


Ro­sa­rio – mia­sto we wschod­niej Ar­gen­ty­nie, w pro­win­cji Santa Fe, na pra­wym brze­gu Pa­ra­ny. W 2010 roku li­czy­ło ok. 948 tys. miesz­kań­ców. Trze­cie co do wiel­ko­ści mia­sto kraju. Ważny oś­ro­dek fi­nan­so­wy i prze­my­sło­wy (prze­mysł spo­żyw­czy, me­ta­lo­wy, che­micz­ny, pa­pier­ni­czy, ma­szy­no­wy), port hand­lo­wy do­stęp­ny dla stat­ków oce­a­nicz­nych, węzeł ko­le­jo­wy i dro­go­wy (Droga Pa­na­me­ry­kań­ska).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosarium

ogród lub miej­sce w ogro­dzie, w któ­rym rosną róże; ro­za­rium, ró­żan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogrod. ogród lub jego część przez­na­czo­na do ho­dow­li róż;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosati

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rosatom

pań­stwo­wa kor­po­ra­cja za­rzą­dza­ją­ca ener­ge­ty­ką nu­kle­ar­ną w Rosji


Ro­sa­tom ( Росатом), Pań­stwo­wa Kor­po­ra­cja Ener­gii Ją­dro­wej „Ro­sa­tom” (ros. Государственная корпорация по атомной энергии «Росатом») – ro­syj­ska pań­stwo­wa grupa ka­pi­ta­ło­wa zrze­sza­ją przed­się­bior­stwa i in­sty­tu­cje na­u­ko­we, w tym wszyst­kie niez­wią­za­ne z woj­skiem spół­ki zaj­mu­ją­ce się ener­gią ją­dro­wą na te­ry­to­rium Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, prze­my­sło­wy kom­pleks broni ją­dro­wej, in­sty­tu­cje na­u­ko­wo-ba­daw­cze oraz ro­syj­ską flotę lo­do­ła­ma­czy o na­pę­dzie ato­mo­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosbanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. górn. kolej. prze­my­sło­wa kolej konna


Źródła:

Wiktionary

Rose

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Roseau

[czy­taj: roZO] sto­li­ca Do­mi­ni­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Do­mi­ni­ki;


Ro­se­au – sto­li­ca, a za­ra­zem naj­więk­sze mia­sto Wspól­no­ty Do­mi­ni­ki – wy­spiar­skie­go pań­stwa le­żą­ce­go w Ar­chi­pe­la­gu Ma­łych An­ty­li u uj­ścia rzeki Ro­se­au do Morza Ka­ra­ib­skie­go. Daw­niej no­si­ło nazwę Char­lot­te Town. Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny pa­ra­fii świę­te­go Je­rze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosemary

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Rosenberg

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosenkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosenthal

Ma­u­ry­cy Ro­sent­hal (1862-1946), pia­ni­sta pol­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roseola

w me­dy­cy­nie: cho­ro­ba cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się drob­ny­mi ró­żo­wo­si­na­wy­mi plam­ka­mi na skó­rze, zni­ka­ją­cy­mi po ich na­ci­śnię­ciu; jeden z ob­ja­wów duru pla­mi­ste­go


Źródła:

SJP.pl

Rosgwardia

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) = wojsk. polit. adm. Fe­de­ral­na Służ­ba Wojsk Gwar­dii Na­ro­do­wej Rosji;


Źródła:

Wiktionary

Roshar

[czy­taj: ros-har] wło­sie koń­skie uży­wa­ne daw­niej do wy­ście­ła­nia mebli lub wy­ro­bu ma­te­ra­ców


Źródła:

SJP.pl

Rosi

czło­wiek, który osią­gnął oś­wie­ce­nie i na­u­cza in­nych; mistrz zen


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w re­jo­nie wierch­niedź­wiń­skim ob­wo­du wi­teb­skie­go na Bia­ło­ru­si, przy gra­ni­cy z Łotwą;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rosicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosiczka

ziel­na, mię­so­żer­na ro­śli­na (ak­tyw­nie chwy­ta­ją­ca owady i inne małe zwie­rzę­ta) z ro­dzi­ny ro­sicz­ko­wa­tych, ros­ną­ca głów­nie na ba­gnach i tor­fo­wi­skach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Dro­se­ra|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin owa­do­żer­nych z ro­dzi­ny ro­sicz­ko­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju ro­sicz­ka (1.1)


Ro­sicz­ka ("Dro­se­ra" L.) – ro­dzaj ro­ślin owa­do­żer­nych z ro­dzi­ny ro­sicz­ko­wa­tych obej­mu­ją­cy ok. 250 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, przy czym więk­szość ga­tun­ków ro­śnie w Au­stra­lii, licz­ne w Afry­ce i Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, a sto­sun­ko­wo nie­licz­ne na pół­ku­li pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosiczkowate

ro­dzi­na ro­ślin mię­so­żer­nych ros­ną­cych w kra­jach umiar­ko­wa­nych i sub­tro­pi­kal­nych; na­le­żą do niej mię­dzy in­ny­mi: ro­sicz­ka, mu­cho­łów­ka


Ro­sicz­ko­wa­te ("Dro­se­ra­ce­ae" Sa­lisb.) – ro­dzi­na ro­ślin mię­so­żer­nych spo­krew­nio­na z kil­ko­ma ro­dzi­na­mi także ro­ślin mię­so­żer­nych, two­rzą­cych klad ba­zal­ny w obrę­bie rzędu goź­dzi­kow­ców ("Ca­ry­op­hyl­la­les"). W niek­tó­rych uję­ciach klad ten wy­o­dręb­nia­ny jest w ran­dze rzędu ro­sicz­kow­ców ("Dro­se­ra­les"), ew.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosiczkowaty

o ce­chach ro­sicz­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rosiek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosienie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ko­wień­skim.


Ro­sie­nie (lit. "Ra­se­i­niai", żmudz. "Raseinē") – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu ko­wień­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu ro­sień­skie­go.

Ro­sie­nie leżą nad rzeką Ho­sien­ką, 76 km na pół­noc­ny za­chód od Kowna.

Miej­sce obrad sej­mi­ków ziem­skich Księ­stwa Żmudz­kie­go od XVI wieku do pier­wszej po­ło­wy XVIII wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rosiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosieć

po­kry­wać się rosą; rosić się


cza­sow­nik

 (1.1) skra­plać parę wodną w po­sta­ci rosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosikoń

w gwa­rze ślą­skiej: ko­ni­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwara. ko­ni­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosin

Rosin (niem. "Ris­sen") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Świe­bo­dzin.

W la­tach 1945–54 sie­dzi­ba gminy Rosin. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rosisty

1. ob­fi­cie po­kry­ty rosą;
2. po­dob­ny do rosy; kro­pli­sty;
3. wło­śnian­ka ro­si­sta - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny strzę­pia­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rosić

1. mo­czyć, zwil­żać;
2. o de­szczu: padać drob­ny­mi kro­pla­mi; mżyć, dżdżyć, kro­pić, sią­pić;
3. pod­da­wać słomę obrób­ce wstęp­nej w celu od­dzie­le­nia włó­kna od czę­ści zdrew­nia­łych ro­śli­ny;
4. rosić się - po­kry­wać się kro­pla­mi


Źródła:

SJP.pl

Rosiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosja

pań­stwo w Eu­ro­pie i Azji ze sto­li­cą w Mosk­wie; Fe­de­ra­cja Ro­syj­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Eu­ro­pie i Azji ze sto­li­cą w Mosk­wie;


Rosja, Fe­de­ra­cja Ro­syj­ska ( Россия, Ros­si­ja, ; Российская Федерация, "Ros­sij­ska­ja Fie­die­ra­cy­ja",) – pań­stwo fe­de­ra­cyj­ne roz­cią­ga­ją­ce się od Eu­ro­py Wschod­niej (z eks­kla­wą w Eu­ro­pie Środ­ko­wej) przez pół­noc­ną część Azji do Oce­a­nu Spo­koj­ne­go, skła­da­ją­ce się we­dług swo­jej kon­sty­tu­cji z 85 pod­mio­tów fe­de­ral­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosjaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: Ro­sjan­ka


Źródła:

Wiktionary

Rosjanin

oby­wa­tel Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­wiek na­ro­do­wo­ści ro­syj­skiej, oby­wa­tel Rosji, miesz­ka­niec Rosji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosjanka

oby­wa­tel­ka Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Rosji

 (1.2) etn. ko­bie­ta na­ro­do­wo­ści ro­syj­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosjoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nauki, wie­dzy o Rosji i o tym, co ro­syj­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w za­kre­sie po­li­to­lo­gicz­nej, fi­lo­lo­gicz­nej, hi­sto­rycz­nej i kul­tu­ro­wej wie­dzy o Rosji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosjoznawczy

zwią­za­ny z nauką o Rosji i o tym, co ro­syj­skie


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od ro­sjoz­naw­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosjoznawczyni

spe­cja­list­ka w za­kre­sie nauki, wie­dzy o Rosji i o tym, co ro­syj­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cja­list­ka w za­kre­sie po­li­to­lo­gicz­nej, fi­lo­lo­gicz­nej, hi­sto­rycz­nej i kul­tu­ro­wej wie­dzy o Rosji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosjoznawstwo

1. nauka o Rosji i o tym, co ro­syj­skie;
2. kie­ru­nek stu­diów w szko­le wyż­szej poś­wię­co­ny tej nauce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dy­scy­pli­na na­u­ko­wa obej­mu­ją­ca po­li­to­lo­gicz­ną, fi­lo­lo­gicz­ną, hi­sto­rycz­ną i kul­tu­ro­wą wie­dzę o Rosji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roskilde

[czy­taj: ROSkile] mia­sto w Danii


Ro­skil­de – duń­skie mia­sto po­ło­żo­ne na Ze­lan­dii, 30 km na za­chód od Ko­pen­ha­gi, w re­gio­nie Ze­lan­dia, sie­dzi­ba gminy Ro­skil­de. Obec­nie mia­sto liczy ponad 45 tys. miesz­kań­ców i funk­cjo­nu­je jako mia­sto sa­te­lic­kie Ko­pen­ha­gi. Ro­skil­de leży na ruch­li­wej tra­sie ko­le­jo­wej z Ko­pen­ha­gi na Jut­lan­dię, ob­słu­gi­wa­nej przez licz­ne po­łą­cze­nia lo­kal­ne i da­le­ko­bież­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Roskosz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosnieft

ro­syj­ski kon­cern naf­to­wy


PAO „Nief­tia­na­ja kom­pa­ni­ja»Ros­nieft«” ( ПАО «Нефтяная компания „Роснефть“») – ro­syj­ski pań­stwo­wy kon­cern dzia­ła­ją­cy w bran­ży pe­tro­che­micz­nej. Głów­nym ak­cjo­na­riu­szem spół­ki jest Rząd Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, po­sia­da­ją­cy 75,16% akcji, 15% akcji znaj­du­je się wol­nym obro­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosnowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rosnówko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rosnąco

→ ros­nąć


Patrz:rosnąć

Źródła:

SJP.pl

Rosnąć

1. być wy­cho­wy­wa­nym;
2. zwięk­szać się;
3. roz­wi­jać się, ro­zbu­do­wy­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) po­więk­szać swoje roz­mia­ry, skalę

 (1.2) o or­ga­niz­mach dążyć do osią­gnię­cia doj­rza­ło­ści

 (1.3) o ro­śli­nach wy­stę­po­wać

 (1.4) o cie­ście pod­no­sić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roso

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: rosa


Źródła:

Wiktionary

Rosocha

1. pień drze­wa roz­dzie­lo­ny wid­la­sto na dwie od­no­gi; roz­wid­lo­na gałąź;
2. po­ro­że sam­ców zwie­rzy­ny pło­wej, łosia, da­nie­la lub je­le­nia;
3. daw­niej: rę­ko­jeść u sochy, radła lub pługa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosochacieć

o ro­śli­nach: ros­nąć ro­so­cha­to, roz­dzie­lać się wid­la­sto na dwie od­no­gi; sta­wać się ro­so­cha­tym


Źródła:

SJP.pl

Rosochacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosochate

ma­ją­cy ro­so­chy, roz­ga­łę­zie­nia; wid­la­sty, wi­dło­wa­ty, roz­ga­łę­zio­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosochaty

ma­ją­cy ro­so­chy, roz­ga­łę­zie­nia; wid­la­sty, wi­dło­wa­ty, roz­ga­łę­zio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. mocno roz­ga­łę­zio­ny, ro­zło­ży­sty, roz­wid­lo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosochowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosochy

po­ro­że łosia byka, ma­ją­ce kształt sze­ro­kich łopat za­koń­czo­nych od­no­ga­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosoglio

wło­ski napój al­ko­ho­lo­wy ze spi­ry­tu­su win­ne­go i ró­ża­nych olej­ków


Źródła:

SJP.pl

Rosolis

daw­niej: li­kier aro­ma­ty­zo­wa­ny płat­ka­mi róży, pro­du­ko­wa­ny we Wło­szech i w Tur­cji; ro­zo­lis, słod­ka wódka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. słod­ka wódka lub li­kier aro­ma­ty­zo­wa­ny płat­ka­mi róży, nie­kie­dy rów­nież in­ny­mi skład­ni­ka­mi;


Ro­so­li­sy (fr. "ros­so­lis", wł. "ro­so­lio" od łac. "ros + solis" – sło­necz­na rosa) – ro­dzaj li­kie­rów aro­ma­ty­zo­wa­nych płat­ka­mi róży, czę­sto z do­dat­ko­wy­mi skład­ni­ka­mi sma­ko­wy­mi.

Ro­so­li­sy znane były w Eu­ro­pie już w XIV wieku. Jako pierw­si za­czę­li je wyt­wa­rzać wło­scy al­che­mi­cy, a póź­niej za­kon­ni­cy, któ­rym ro­so­li­sy zaw­dzię­cza­ją swą nazwę po­cho­dzą­cą od ła­ciń­skie­go okre­śle­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosomak

dra­pież­ny ssak z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych, ży­ją­cy w Azji i Ame­ry­ce Pół­noc­nej; wszyst­ko­żer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gulo gulo|ref=tak., duży, za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem dra­pież­nik lą­do­wy;

 (1.2) wojsk. pol­ski tran­spor­ter opan­ce­rzo­ny


Ro­so­mak ("Gulo") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny Gu­lo­ni­nae w obrę­bie ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych (Mu­ste­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosomierz

przy­rząd do po­mia­ru tem­pe­ra­tu­ry, przy któ­rej gaz za­czy­na się skra­plać


Źródła:

SJP.pl

Rososzka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rososzyca

Ro­so­szy­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Sie­ro­sze­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Rosowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosowy

→ rosa


Patrz:rosa

Źródła:

SJP.pl

Rosołek

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. zdrobn. od: rosół

 (1.2) pot. zob. kost­ka ro­so­ło­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosołowe

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hand. kulin. mięso na rosół

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|ro­so­ło­wy.


Źródła:

Wiktionary

Rosołowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosołowy

→ rosół


przy­miot­nik

 (1.1) hand. kulin. przez­na­czo­ny na rosół, do­da­wa­ny do ro­so­łu


Patrz:rosół

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rospoka

ga­tu­nek mię­cza­ka mor­skie­go o dłu­go­ści 38mm


Źródła:

SJP.pl

Rospond

naz­wi­sko po­skie, m.in. Sta­ni­sław Ro­spond (1906-1982) - ję­zy­koz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl

Rospuda

1. rzeka w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. górny bieg rzeki Netty, rzeka na Po­je­zie­rzu Su­wal­skim;

 (1.2) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w gmi­nie Fi­li­pów;


Ro­spu­da – rzeka w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce, górny bieg rzeki Netty. Prze­pły­wa przez Po­je­zie­rze Su­wal­skie i pół­noc­no-za­chod­nią część Pu­szczy Au­gu­stow­skiej.

Dłu­gość rzeki wy­no­si ok. 102 km, po­wierzch­nia jej zlew­ni ok. 900 km², a śred­ni prze­pływ (w Racz­kach) – 2,57 m³/s.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ross

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rossa

dziel­ni­ca Wilna


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rossetti

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rossi

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rossini

[czy­taj: ros-ini] naz­wi­sko, m.in. Gio­ac­chi­no Ros­si­ni (1792-1868) - wło­ski kom­po­zy­tor ope­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Rossmann

[czy­taj: ros­man] sieć dro­ge­ryj­na w Eu­ro­pie


Ross­mann, wła­ści­wie Dirk Ross­mann GmbH – jedna z naj­więk­szych sieci dro­ge­ryj­nych w Eu­ro­pie, funk­cjo­nu­ją­ca w Niem­czech, Pol­sce, Cze­chach, Al­ba­nii, Tur­cji, na Wę­grzech, a także w Ko­so­wie i Hisz­pa­nii. Zo­sta­ła za­ło­żo­na przez Dirka Ross­man­na 17 marca 1972 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rossoski

→ Ros­sosz


Patrz:Rossosz

Źródła:

SJP.pl

Rossosz

mia­sto w Rosji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rossoszyca

Ros­so­szy­ca – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Warta, w od­le­gło­ści 12 km od Sie­ra­dza, na skrzy­żo­wa­niu dróg wo­je­wódz­kich nr: 479 Dą­brów­ka – Sie­radz oraz 710 Łódź – Sza­dek – Błasz­ki.


Źródła:

Wikipedia

Rost

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. ruszt

 (1.2) gwara. wzrost


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rostafiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rostarzewo

Ro­sta­rze­wo (hist. "Rze­szo­ta­rze­wo") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Ra­ko­nie­wi­ce, dawne mia­sto w la­tach 1752–1934.


Źródła:

Wikipedia

Rostbef

1. mięso wo­ło­we z tyl­nej czę­ści zwie­rzę­cia;
2. pie­czeń z tego mięsa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mięso z lędź­wio­wej czę­ści wołu

 (1.2) kulin. pie­czeń z rost­be­fu (1.1), zaz­wy­czaj nie do końca prze­pie­czo­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rostbratel

roz­bra­tel;
1. mięso wo­ło­we z ko­ścią;
2. kot­let z tego mięsa


Źródła:

SJP.pl

Rostecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rostek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rostisław

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Rostkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rostkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rostock

mia­sto w Niem­czech; Ro­stok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie w pół­noc­no-wschod­nich Niem­czech;


Ro­stock (wym. "MAF:",), Hanse- und Universitätsstadt Ro­stock – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie w pół­noc­no-wschod­nich Niem­czech. Mia­sto to po­ło­żo­ne jest nad rzeką War­now, w od­le­gło­ści ok. 12 km od jej uj­ścia do Za­to­ki Me­klem­bur­skiej na Morzu Bał­tyc­kim. Jest uz­na­wa­ny za je­dy­ną w lan­dzie tzw. re­gio­po­lię ("Re­gio­po­le"). W cza­sach NRD Ro­stock był sto­li­cą okrę­gu. Liczy 208 886 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rostocki

→ Ro­stock, → Ro­stok


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­stoc­kiem, do­ty­czą­cy Ro­stoc­ku, po­cho­dzą­cy z Ro­stoc­ku (mia­sta w Niem­czech)


Patrz:Rostock, → Rostok

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rostoczanin

miesz­ka­niec Ro­stoc­ku


Źródła:

SJP.pl

Rostoczanka

miesz­kan­ka Ro­stoc­ku


Źródła:

SJP.pl

Rostok

mia­sto w Niem­czech; Ro­stock


Źródła:

SJP.pl

Rostowianin

1. miesz­ka­niec Ro­sto­wa (mia­sta w Rosji);
2. miesz­ka­niec Ro­sto­wa nad Donem (mia­sta w Rosji)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ro­sto­wa albo Ro­sto­wa nad Donem; osoba z jed­ne­go z tych miast


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rostowianka

1. miesz­kan­ka Ro­sto­wa (mia­sta w Rosji);
2. miesz­kan­ka Ro­sto­wa nad Donem (mia­sta w Rosji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ro­sto­wa albo Ro­sto­wa nad Donem; ko­bie­ta z jed­ne­go z tych miast


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rostowski

→ Ro­stów, → Ro­sto­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­sto­wem, do­ty­czą­cy Ro­sto­wa

 (1.2) zwią­za­ny z Ro­sto­wem nad Donem, do­ty­czą­cy Ro­sto­wa nad Donem


Patrz:Rostów, → Rostowa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rostowy

1. zwią­za­ny ze wzro­stem ro­śli­ny lub jej or­ga­nów;
2. rozm­na­ża­nie ro­sto­we - rozm­na­ża­nie bezpł­cio­we, np. przez po­dział, pącz­ko­wa­nie; rozm­na­ża­nie we­ge­ta­tyw­ne


Źródła:

SJP.pl

Rostra

1. ozdo­ba ar­chi­tek­to­nicz­na w kształ­cie dzio­ba sta­ro­żyt­ne­go okrę­tu;
2. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: mów­ni­ca pu­blicz­na ozdo­bio­na dzio­ba­mi zdo­by­tych okrę­tów nie­przy­ja­ciel­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. ro­dzaj ozdo­by ar­chi­tek­to­nicz­nej w for­mie dzio­ba stat­ku

 (1.2) sta­roż. ar­chit. sta­ro­rzym­skie po­dium do prze­ma­wia­nia ozdo­bio­ne dzio­ba­mi zdo­by­tych okrę­tów;

 (1.3) mar. (w lm.) sto­ja­ki pod­po­kła­do­we na sza­lu­py i trat­wy ra­tun­ko­we


Ro­stra – mów­ni­ca wznie­sio­na na Forum Ro­ma­num. Prze­nie­sio­na w nieco inne miej­sce przez Ju­liu­sza Ce­za­ra pod­czas prze­bu­do­wy Forum. Bu­dow­la zo­sta­ła wznie­sio­na na pla­nie pro­sto­ką­ta o wy­mia­rach 29,0 × 30,0 m. Wy­so­kość pod­sta­wy wy­no­si­ła 5,0 m. Wej­ście znaj­do­wa­ło się po stro­nie za­chod­niej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rostralny

przy­miot­nik od: ro­stra (np. ko­lum­na ro­stral­na)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­strą, do­ty­czą­cy ro­stry

 (1.2) anat. przed­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rostropowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rostrucharz

daw­niej:
a) hand­larz końmi; ho­dow­ca i sprze­daw­ca koni
b) hand­larz nie­wol­ni­ka­mi
c) poś­red­nik, fak­tor


Źródła:

SJP.pl

Rostrum

część szkie­le­tu wew­nętrz­ne­go ko­pal­nych gło­wo­no­gów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sta­roż. mar. okuty dziób ga­le­ry;

 (1.2) pa­le­ont. wal­co­wa­ta część wa­pien­ne­go szkie­le­tu be­lem­ni­tów

 (1.3) ent. przed­nia część głowy niek­tó­rych owa­dów

 (1.4) ent. bocz­no-grzbie­to­wy wy­ro­stek sa­ku­lu­sa mo­ty­li

 (1.5) zool. dziób u gło­wo­no­gów

 (1.6) zool. czu­łek od­cin­ka gło­wo­we­go wrot­ków

 (1.7) zool. płyt­ka brzusz­na u wą­so­no­gów

 (1.8) zool. koń­co­wa część gna­to­so­my u roz­to­czy

 (1.9) icht. wy­dłu­żo­ny wy­stęp pyska ryb oce­a­nicz­nych


Ro­strum – wie­loz­nacz­ne po­ję­cie z ana­to­mii zwie­rząt, zwy­kle sto­so­wa­ne dla okre­śle­nia struk­tu­ry o dzio­bo­wa­tym kształ­cie. Jest to mię­dzy in­ny­mi:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rostry

1. ozdo­ba ar­chi­tek­to­nicz­na w kształ­cie dzio­ba sta­ro­żyt­ne­go okrę­tu;
2. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: mów­ni­ca pu­blicz­na ozdo­bio­na dzio­ba­mi zdo­by­tych okrę­tów nie­przy­ja­ciel­skich


Źródła:

SJP.pl

Rostworowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rostów

1. mia­sto w Rosji;
2. Ro­stów nad Donem - mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie ja­ro­sław­skim;

 (1.2) geogr. zob. Ro­stów nad Donem.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosyjo

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. polit. Rosja


Źródła:

Wiktionary

Rosyjski

zwią­za­ny z Rosją


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Rosji lub Ro­sjan, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Rosji lub Ro­sjan

 (1.2) w ję­zy­ku ro­syj­skim (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. jęz. język urzę­do­wy Rosji;

 (2.2) pot. eduk. lek­cja ro­syj­skie­go (2.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosyjskojęzyczny

1. o lu­dziach: po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem ro­syj­skim;
2. o kra­jach: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem ro­syj­skim;
3. o książ­kach, pis­mach itp.: na­pi­sa­ny w ję­zy­ku ro­syj­skim


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem ro­syj­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem ro­syj­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku ro­syj­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosyjskość

→ ro­syj­ski


Patrz:rosyjski

Źródła:

SJP.pl

Rosyjszczyzna

daw­niej: wszyst­ko to, co jest cha­rak­te­ry­stycz­ne dla Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. język ro­syj­ski

 (1.2) kult. to, co ro­syj­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosynant

prze­no­śnie: wy­chu­dły, ko­ści­sty koń; szka­pa, cha­be­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) wy­chu­dła szka­pa


Ro­sy­nant (hiszp. "Ro­ci­nan­te") – koń wy­stę­pu­ją­cy w po­wie­ści "Prze­myśl­ny szlach­cic Don Ki­cho­te z Man­chy" au­tor­stwa hisz­pań­skie­go pi­sa­rza Mi­gu­e­la de Cer­van­te­sa, bę­dą­cy wierz­chow­cem głów­ne­go bo­ha­te­ra po­wie­ści Don Ki­cho­ta. Zaraz na po­cząt­ku po­wie­ści pada wy­ja­śnie­nie imie­nia konia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosz

jeden z czte­rech (sał, ber, jon, rosz) pier­wot­nych ele­men­tów lek­sy­kal­nych w dok­try­nie Ni­ko­ła­ja Marra; roš


Źródła:

SJP.pl

Roszada

1. w sza­chach: jed­no­czes­ny ruch króla i wieży na skrzyd­le het­mań­skim bądź kró­lew­skim;
2. wy­mia­na osób na sta­no­wi­skach urzęd­ni­czych lub po­li­tycz­nych bądź w gru­pie pra­cow­ni­ków lub za­wod­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szach. ruch, w któ­rym jed­no­cze­śnie uczest­ni­czą król i jedna z wież tego sa­me­go ko­lo­ru;

 (1.2) przen. prze­ta­so­wa­nie na sta­no­wi­skach


W tym ar­ty­ku­le użyto no­ta­cji al­ge­bra­icz­nej w celu opi­sa­nia sza­cho­wych po­su­nięć.

Ro­sza­da – spe­cy­ficz­ny ruch w sza­chach, w któ­rym jed­no­cze­śnie uczest­ni­czą król i jedna z wież tego sa­me­go ko­lo­ru.

Ro­sza­da po­le­ga na prze­su­nię­ciu króla o dwa pola w kie­run­ku wieży, a na­stęp­nie usta­wie­niu wieży na polu, które minął król. Dia­gra­my obok ilu­stru­ją to po­su­nię­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roszak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roszarnia

1. za­kład prze­ra­bia­ją­cy len
2. sy­stem urzą­dzeń do ro­sze­nia ro­ślin


Ro­szar­nia – od­dział za­kła­du włó­kien­ni­cze­go zaj­mu­ją­cy się przet­wa­rza­niem słomy lnia­nej lub ko­nop­nej na włó­kna. Od­dział ro­szar­ni skła­da się z dzia­łów:

Nazwa "ro­szar­nia" od­no­si się rów­nież do bu­dyn­ków i po­mie­szczeń od­dzia­łu ro­szar­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roszarnictwo

dział włó­kien­nict­wa zaj­mu­ją­cy się wstęp­ną obrób­ką su­row­ców do pro­duk­cji włó­kien (lnu, ko­no­pi)


Źródła:

SJP.pl

Roszarnik

pra­cow­nik ro­szar­ni


Źródła:

SJP.pl

Roszczenie

upraw­nie­nie do żą­da­nia od osoby okre­ślo­ne­go świad­cze­nia lub za­prze­sta­nia dzia­łań


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ścić.

 (1.2) praw. prawo do żą­da­nia od okre­ślo­nej osoby okre­ślo­ne­go świad­cze­nia lub za­nie­cha­nia dzia­ła­nia;


Ro­szcze­nie – w pra­wie cy­wil­nym prawo pod­mio­to­we lub czę­ściej jego ele­ment, któ­re­go tre­ścią jest upraw­nie­nie do żą­da­nia od oz­na­czo­nej osoby za­cho­wa­nia się w okre­ślo­ny spo­sób. Jest to jedno z klu­czo­wych i jed­no­cze­śnie naj­bar­dziej spor­nych pojęć te­o­rii prawa cy­wil­ne­go, co skut­ku­je znacz­nym stop­niem ogól­no­ści pro­po­no­wa­nej de­fi­ni­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roszczeniowiec

osoba do­ma­ga­ją­ca się nad­mier­nych lub nie­u­za­sad­nio­nych ko­rzy­ści, świad­czeń, praw itp.


Źródła:

SJP.pl

Roszczeniowość

cecha kogoś do­ma­ga­ją­ce­go się cze­goś w więk­szym stop­niu niż jest to na­leż­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest ro­szcze­nio­wy, kto ma dużo ro­szczeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roszczeniowy

do­ma­ga­ją­cy się nad­mier­nych lub nie­u­za­sad­nio­nych ko­rzy­ści, świad­czeń, praw itp.


przy­miot­nik

 (1.1) żą­da­ją­cy, wy­ma­ga­ją­cy cze­goś; zgła­sza­ją­cy żą­da­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roszczyce

Ro­szczy­ce (kaszb. "Roszczëce" lub też "Rószczëce", niem.: "Roschütz") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Wicko.

W skład so­łect­wa "Ro­szczy­ce" wcho­dzą także Bar­gę­dzi­no i Niez­na­cho­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Roszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Roszecko-Wodziecki

→ Rosz­ki-Wodź­ki


Patrz:Roszki-Wodźki

Źródła:

SJP.pl

Roszelski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z La Ro­chel­le (Ro­szel­lą)


Źródła:

Wiktionary

Roszki

Rosz­ki (niem. "Rosch­ki") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim, w gmi­nie Kro­to­szyn.

Jest sie­dzi­bą naj­więk­sze­go w gmi­nie so­łect­wa Rosz­ki, obej­mu­ją­ce­go oprócz wsi Rosz­ki 13 przy­siół­ków: Bór, Brze­zin­ka, Dą­bro­wa, Ja­strzę­biec, Je­lo­nek, Mi­ło­wiec, Odro­dze­nie, Roz­dra­że­wek, Rycz­ków, So­ko­łów­ka, Stare Budy, Stary Las oraz Te­re­si­ny.


Źródła:

Wikipedia

Roszki-Wodźki

wieś w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim


Rosz­ki-Wodź­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Łapy.

Wieś razem z po­la­mi zaj­mu­je ob­szar 428 ha.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Roszkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Roszkowski

naz­wi­sko


Rosz­kow­ski (forma żeń­ska: Rosz­kow­ska; licz­ba mnoga: Rosz­kow­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 5645 osób. W dniu 30 stycz­nia 2023 roku w re­je­strze PESEL fi­gu­ro­wa­ło 3066 męż­czyzn o naz­wi­sku Rosz­kow­ski i 3177 ko­biet o naz­wi­sku Rosz­kow­ska. Po­nad­to 36 ko­biet no­si­ło to naz­wi­sko w for­mie mę­skiej (Rosz­kow­ski), a 63 osoby uży­wa­ły pod­wój­ne­go naz­wi­ska, w któ­rym "Rosz­kow­ski" to pier­wszy lub drugi człon.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roszków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Roszkówko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Roszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Roszować

wy­ko­ny­wać ro­sza­dę


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zro­szo­wać)

 (1.1) szach. wy­ko­ny­wać ro­sza­dę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roszponka

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny kozł­ko­wa­tych, o ja­dal­nych li­ściach; rosz­pun­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ro­śli­na o wy­so­kiej ło­dy­dze, nie­bie­skich kwia­tach i li­ściach o ło­pat­ko­wym kształ­cie two­rzą­cych ro­ze­tę; wy­ko­rzy­sty­wa­na jako wa­rzy­wo;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roszponkowy

→ rosz­pon­ka


Patrz:roszponka

Źródła:

SJP.pl

Roszpunka

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny kozł­ko­wa­tych, o ja­dal­nych li­ściach; rosz­pon­ka


Rosz­pun­ka, rosz­pon­ka ("Va­le­ria­nel­la") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych "Ca­pri­fo­lia­ce­ae". Obej­mu­je ok. 64, 65 do 77 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie, za­chod­niej Azji i pół­noc­nej Afry­ce. W Pol­sce ro­śnie 7 ga­tun­ków – wszyst­kie jako ro­śli­ny in­tro­du­ko­wa­ne, z czego czte­ry są już za­do­mo­wio­ne, a trzy są tylko przej­ścio­wo dzi­cze­ją­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roszurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­szu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Roszurzać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. draż­nić


Źródła:

Wiktionary

Roszyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosóweczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ro­sów­ka


Źródła:

Wiktionary

Rosówka

dżdżow­ni­ca uży­wa­na jako przy­nę­ta przy ło­wie­niu ryb; dżdżow­ni­ca ziem­na, dżdżow­ni­ca zwy­kła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lum­bri­cus ter­re­stris|ref=tak., dżdżow­ni­ca ziem­na

 (1.2) pot. stara lub nie­zbyt atrak­cyj­na pro­sty­tut­ka, która pra­cu­je no­ca­mi, po­szu­ku­jąc klien­tów w miej­scach słabo oś­wiet­lo­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rosół

wywar z mięsa, kości i wa­rzyw spo­ży­wa­ny jako zupa, po­da­wa­ny prze­waż­nie z ma­ka­ro­nem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. kla­row­na zupa na wy­wa­rze z kości i mięsa zaz­wy­czaj z do­dat­kiem wa­rzyw;

 (1.2) gw-pl|Bu­ko­wi­na. ma­ry­na­ta do mięsa lub bryn­dzy

 (1.3) gw-pl|Bu­ko­wi­na. woda po ogór­kach ki­szo­nych


Rosół – nie­za­gę­szcza­na zupa bę­dą­ca wy­wa­rem mięs­no-wa­rzyw­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosłaniec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w ob­wo­dzie smo­leń­skim Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej;


Ro­sław – sło­wiań­skie imię mę­skie, bę­dą­ce formą skró­co­ną imie­nia Ro­ści­sław lub Rod­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rosława

imię żeń­skie


Ro­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, bę­dą­ce formą skró­co­ną imie­nia Ro­ści­sła­wa lub nie­no­to­wa­ne­go w da­nych źró­dłach w for­mie peł­nej imie­nia Rod­sła­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rosławostwo

Ro­sław z mał­żon­ką; Ro­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Rosławowie

Ro­sław z mał­żon­ką; Ro­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Rosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rosławski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­sła­wiem, do­ty­czą­cy Ro­sła­wia


Źródła:

Wiktionary

Rosłon

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rosłość

→ rosły (daw­niej)


Źródła:

SJP.pl

Rosły

wy­so­ki, do­brze zbu­do­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) słusz­nej bu­do­wy i wzro­stu

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3 os. lm. nmos. zob. ros­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rota

1. tekst przy­się­gi, przy­rze­cze­nia;
2. dawna pol­ska jed­nost­ka pie­cho­ty za­cięż­nej li­czą­ca do trzy­stu żoł­nie­rzy;
3. śred­nio­wiecz­ny in­stru­ment stru­no­wy bę­dą­cy pro­to­ty­pem skrzy­piec;
4. daw­niej: tor­tu­ra po­le­ga­ją­ca na wpla­ta­niu ska­za­ne­go w koło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tekst przy­się­gi;

 (1.2) wojsk. daw. od­dział wojsk lą­do­wych;

 (1.3) wojsk. daw. rząd żoł­nie­rzy

 (1.4) para stra­ża­ków lub ra­tow­ni­ków;

 (1.5) ro­dzaj tor­tur po­le­ga­ją­cy na wple­ce­niu ska­zań­ca w koło

 (1.6) koło uży­wa­ne w rocie (1.5)

 (1.7) muz. śred­nio­wiecz­ny in­stru­ment stru­no­wy, od któ­re­go wy­wo­dzą się skrzyp­ce

 (1.8) jeden z typów pie­czę­ci pa­pie­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotacja

ruch wokół włas­nej osi; ruch obro­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ruch obro­to­wy, obrót

 (1.2) pot. zmia­na, za­stę­po­wa­nie rze­czy lub ludzi

 (1.3) po­ligr. dru­ko­wa­nie za po­mo­cą ma­szy­ny ro­ta­cyj­nej

 (1.4) roln. cykl pło­doz­mia­nu

 (1.5) sport. skręt gór­nej czę­ści tu­ło­wia nar­cia­rza


Ro­ta­cja lub wi­ro­wość – ope­ra­tor róż­nicz­ko­wy w te­o­rii pola, który dzia­ła­jąc na pole wek­to­ro­we two­rzy pole wek­to­ro­we wska­zu­ją­ce wi­ro­wa­nie (gę­stość cyr­ku­la­cji) pola wyj­ścio­we­go. Oz­na­cza­na jest przez for­mu­la_1 lub for­mu­la_2 (z ang. ro­ta­cja), cza­sa­mi rów­nież za­pi­sy­wa­na jako for­mu­la_3.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotacyjność

→ ro­ta­cyj­ny


Patrz:rotacyjny

Źródła:

SJP.pl

Rotacyjny

→ ro­ta­cja; obro­to­wy, wi­ru­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Rotacyzm

zja­wi­sko fo­ne­tycz­ne po­le­ga­ją­ce na przej­ściu s w r w po­zy­cji mię­dzy sa­mo­gło­ska­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. zja­wi­sko fo­ne­tycz­ne, po­le­ga­ją­ce na zmia­nie ja­kiejś gło­ski w gło­skę „r”

 (1.2) wada wy­mo­wy, po­le­ga­ją­ca na nie­pra­wi­dło­wym wy­ma­wia­niu gło­ski „r”


Ro­ta­cyzm (od gr. "rho", „li­te­ra R”) – zja­wi­sko fo­ne­tycz­ne, po­le­ga­ją­ce na przej­ściu okre­ślo­nej gło­ski w okre­ślo­nej po­zy­cji w gło­skę [r]. Miało ono miej­sce w hi­sto­rii wielu ję­zy­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotacznica

ro­śli­na z ro­dzi­ny zło­żo­nych, ho­do­wa­na jako ro­śli­na ozdob­na


Źródła:

SJP.pl

Rotaksan

zwią­zek che­micz­ny, któ­re­go czą­stecz­ki sta­no­wią układ dwóch nie­po­wią­za­nych che­micz­nie in­dy­wi­du­ów che­micz­nych


Źródła:

SJP.pl

Rotalit

szkla­na, okrą­gła kształt­ka za­be­to­no­wa­na w strop żel­be­to­wy, umoż­li­wia­ją­ca prze­ni­ka­nie świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Rotalny

→ rota


Patrz:rota

Źródła:

SJP.pl

Rotametr

przy­rząd przez­na­czo­ny do po­mia­ru na­tę­że­nia prze­pły­wu pły­nów; prze­pły­wo­mierz pły­wa­ko­wy


Ro­ta­metr – prze­pły­wo­mierz pły­wa­ko­wy o zmien­nym prze­kro­ju słu­żą­cy do po­mia­ru na­tę­że­nia prze­pły­wu pły­nów. Po raz pier­wszy urzą­dze­nia tego typu zo­sta­ły opa­ten­to­wa­ne przez nie­miec­kie­go pro­du­cen­ta Rota, obec­nie Rota-Yo­ko­ga­wa, stąd nazwa ro­ta­metr (ang. "ro­ta­me­ter").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotametryczny

→ ro­ta­metr


Patrz:rotametr

Źródła:

SJP.pl

Rotang

ro­śli­na z ro­dzi­ny palm, uży­wa­na głów­nie w ple­cion­kar­stwie; palma ro­tan­go­wa, rat­tan, ratan


Ro­tang, rat­tan ( rotan) – ogól­ne okre­śle­nie wielu ga­tun­ków palm pną­cych z ro­dzi­ny are­ko­wa­tych, spo­ty­ka­nych w la­sach tro­pi­kal­nych Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej, a także po­zy­ski­wa­ne­go z nich su­row­ca, wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go głów­nie w ple­cion­kar­stwie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotangowiec

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych; gar­li­ca sza­ro­gło­wa


Ro­tan­go­wiec, gar­li­ca sza­ro­gło­wa ("Cryp­top­haps po­e­ci­lorr­hoa") – ga­tu­nek du­że­go ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych (Co­lum­bi­dae). Jest je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem ro­dza­ju Cryp­top­haps. Ga­tu­nek bar­dzo słabo poz­na­ny. Wiel­ko­ścią przy­po­mi­na grzy­wa­cza. Za­miesz­ku­je lasy tro­pi­kal­ne In­do­nez­ji. Nie jest ga­tun­kiem za­gro­żo­nym. Nie wy­róż­nia się pod­ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotangowy

palma ro­tan­go­wa - ro­śli­na z ro­dzi­ny palm, uży­wa­na głów­nie w ple­cion­kar­stwie; ro­tang, rat­tan, ratan


Źródła:

SJP.pl

Rotanina

ciecz o ostrym za­pa­chu kwasu oc­to­we­go lub mrów­ko­we­go, garb­nik syn­te­tycz­ny sto­so­wa­ny w prze­my­śle gar­bar­skim i za­stę­pu­ją­cy garb­ni­ki ro­ślin­ne


Źródła:

SJP.pl

Rotarianin

czło­nek Ro­ta­ry Club, sto­wa­rzy­sze­nia na­le­żą­ce­go do mię­dzy­na­ro­do­wej or­ga­ni­za­cji Ro­ta­ry In­ter­na­tio­nal, świad­czą­cej pomoc hu­ma­ni­tar­ną i pro­mu­ją­cej stan­dar­dy etycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Rotarianka

→ ro­ta­ria­nin


Patrz:rotarianin

Źródła:

SJP.pl

Rotariański

→ ro­ta­ria­nin


Patrz:rotarianin

Źródła:

SJP.pl

Rotator

obra­ca­ją­cy się układ fi­zycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. ciało obra­ca­ją­ce się w sta­łej od­le­gło­ści od okre­ślo­ne­go punk­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rotawirus

wirus za­li­cza­ny do ro­dzi­ny re­o­wi­ru­sów, bę­dą­cy naj­częst­szą przy­czy­ną roz­wol­nie­nia wśród dzie­ci i nie­mow­ląt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. wirus z ro­dzi­ny re­o­wi­ru­sów, bę­dą­cy naj­częst­szą przy­czy­ną bie­gun­ki wśród nie­mow­ląt i dzie­ci;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rotawirusowy

→ ro­ta­wi­rus


Patrz:rotawirus

Źródła:

SJP.pl

Rotel

jed­nost­ka masy w te­o­rii kwan­tów, rzad­ko sto­so­wa­na


Źródła:

SJP.pl

Rotfl

skrót od: Rol­ling On The Floor La­ug­hing - ta­rzam się ze śmie­chu po po­dło­dze; ROTFL, LOL (lol), LMAO (lmao)


Źródła:

SJP.pl

Roth

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rotherham

[czy­taj: ROderem] mia­sto w An­glii


Rot­her­ham – mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii w An­glii; w hrab­stwie South Yorks­hi­re, w dy­stryk­cie me­tro­po­li­tal­nym Rot­her­ham; po­ło­żo­ne nad uj­ściem rzeki Rot­her do rzeki Don, po­mię­dzy mia­sta­mi Shef­field a Don­ca­ster. W 2021 roku mia­sto li­czy­ło 71 535 miesz­kań­ców.

Rot­her­ham zo­stał za­ło­żo­ny we wczes­nym śred­nio­wie­czu. Te­re­ny mia­sta były bo­ga­te w złoża węgla i że­la­za. Mia­sto stało się też ko­leb­ką wyt­wór­stwa stali, którą po­zo­sta­je do dzi­siaj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rothschild

[czy­taj: rot­szild] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rothschildowie

[czy­taj: rotszilDOwie] ro­dzi­na ban­kier­ska


Roths­chil­do­wie, Rot­szyl­do­wie ( Roths­child) – ży­dow­ska ro­dzi­na ban­kier­ska, wy­wo­dzą­ca się z Frank­fur­tu nad Menem.

For­tu­na Rot­szyl­dów (1,8 mln fun­tów w 1812 r. i 34,3 mln fun­tów w 1875 r.) wią­za­ła się z woj­na­mi na­po­le­oń­ski­mi, udzie­la­niem po­ży­czek wład­com i ze spe­ku­la­cja­mi. Kre­dy­ty Rot­szyl­dów za­si­la­ły bu­dże­ty państw, nie­miec­kich wol­nych miast, fi­nan­se przed­się­biorstw pro­duk­cyj­nych i to­wa­rzystw ko­le­jo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotki

Rotki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Dro­hi­czyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go, a od roku 1998 znaj­du­je się na ob­sza­rze wo­je­wództ­wa pod­la­skie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Rocha w Mił­ko­wi­cach-Mać­kach.


Źródła:

Wikipedia

Rotkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotmanka

Rot­man­ka (do 31 grud­nia 2002 "Rot­man­ki", niem. "Rott­manns­dorf", kaszb. "Ròtmankô") – osada w pół­noc­nej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Pruszcz Gdań­ski. Ma sta­tus so­łect­wa.

W Rot­man­ce mie­ści się Ze­spół Szkół im. Ka­ro­la Woj­ty­ły (Nazwa zo­sta­ła na­da­na dnia 10 li­sto­pa­da 2005 w obec­no­ści ar­cy­bi­sku­pa Ta­de­u­sza Goc­łow­skie­go), Przedsz­ko­le nie­pu­blicz­ne "We­so­ła Nutka", Przedsz­ko­le nie­pu­blicz­ne "Sło­necz­ny Domek Ma­łe­go Od­kryw­cy", ko­ściół pw.


Źródła:

Wikipedia

Rotmistrz

1. sto­pień ofi­cer­ski w ka­wa­le­rii z pier­wszej po­ło­wy XX wieku;
2. ofi­cer ma­ją­cy ten sto­pień;
3. daw­niej: do­wód­ca roty pie­cho­ty, cho­rąg­wi jazdy lub szwa­dro­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. sto­pień ofi­cer­ski w ka­wa­le­rii, bę­dą­cy od­po­wied­ni­kiem rangi ka­pi­ta­na;

 (1.2) wojsk. ofi­cer ma­ją­cy sto­pień rot­mi­strza (1.1)

 (1.3) hist. wojsk. do­wód­ca roty pie­cho­ty, cho­rąg­wi jazdy lub szwa­dro­nu


Rot­mistrz – pol­ski sto­pień woj­sko­wy w ka­wa­le­rii od­po­wia­da­ją­cy ka­pi­ta­no­wi i nazwa do­wód­cy szwa­dro­nu. W daw­nym woj­sku do­wód­ca roty albo cho­rąg­wi.

Nazwa pow­sta­ła z po­łą­cze­nia okre­śle­nia „mistrz" (w zna­cze­niu zwierzch­nik, do­wód­ca) i „rota” (od­dział woj­ska), oz­na­cza­ją­ca do­słow­nie „zwierzch­ni­ka roty”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotmistrzostwo

sto­pień, ranga, sta­no­wi­sko rot­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Rotmistrzowa

mał­żon­ka rot­mi­strza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żona rot­mi­strza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rotmistrzowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rot­mi­strzem, do­ty­czą­cy rot­mi­strza

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do rot­mi­strza, bę­dą­cy jego włas­no­ścią

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) taki jak u rot­mi­strza, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla rot­mi­strza


Źródła:

Wiktionary

Rotmistrzyni

żoł­nier­ka w stop­niu rot­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Rotnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rotny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. wojsk. do­wód­ca roty

przy­miot­nik

 (2.1) przy­na­leż­ny rocie


Źródła:

Wiktionary

Roto

czło­wiek na­le­żą­cy do naj­bied­niej­szych warstw w kra­jach hi­spa­no­a­me­ry­kań­skich, zwła­szcza w Chile


Roto – osada na Wy­spach Cooka. Znaj­du­je się na wy­spie Pu­ka­pu­ka. W 2006 roku Roto li­czy­ła 71 miesz­kań­ców. Prze­mysł spo­żyw­czy, oś­ro­dek tu­ry­stycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotograwiura

prze­my­sło­wa od­mia­na druku wklę­słe­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) druk. jedna z metod druku wklę­słe­go;

 (1.2) druk. wy­druk wy­ko­na­ny me­to­dą ro­to­gra­wiu­ry (1.1)


Ro­to­gra­wiu­ra – prze­my­sło­wa od­mia­na druku wklę­słe­go sto­so­wa­na do druku naj­wyż­szych na­kła­dów, szcze­gól­nie ko­lo­ro­wych cza­so­pism oraz opa­ko­wań. Sta­no­wi ulep­szo­ną formę świa­tło­dru­ku. Formą dru­ko­wą jest tutaj me­ta­lo­wy cy­lin­der z wy­gra­we­ro­wa­nym me­cha­nicz­nie lub wy­ko­na­nym tech­ni­ką adre­so­wą obra­zem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotokas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. język z grupy wschod­nio­pa­pu­a­skiej uży­wa­ny na wy­spie Bo­u­ga­in­vil­le;


Źródła:

Wiktionary

Rotomageński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­to­ma­giem, do­ty­czą­cy Ro­to­ma­gu (współcz. Rouen)


Źródła:

Wiktionary

Rotomat

urzą­dze­nie do prze­cho­wy­wa­nia ze­gar­ka z au­to­ma­tycz­nym me­cha­niz­mem kon­tro­lu­ją­cym pracę sprę­ży­ny na­pę­do­wej ze­gar­ka; na­krę­cacz, na­krę­car­ka


Ro­to­mat – za­si­la­ne z ba­te­rii lub sieci elek­trycz­nej urzą­dze­nie do prze­cho­wy­wa­nia ze­gar­ków z au­to­ma­tycz­nym na­cią­giem oraz do ich na­krę­ca­nia. Ro­to­ma­ty sto­so­wa­ne są, gdy wła­ści­ciel ze­gar­ka au­to­ma­tycz­ne­go nie nosi cza­so­mie­rza ze sobą, bądź też, jeśli po­sia­da on co najm­niej dwa ze­gar­ki z au­to­ma­tycz­nym na­cią­giem. Jest to szcze­gól­nie przy­dat­ne, gdy ze­ga­rek wy­po­sa­żo­ny jest w kom­pli­ka­cje – na przy­kład ka­len­darz czy wska­za­nie faz Księ­ży­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotor

ina­czej: wir­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ru­cho­ma część ma­szy­ny lub urzą­dze­nia wy­ko­nu­ją­ca ruch obro­to­wy, wir­nik

 (1.2) techn. cy­lin­drycz­ny piec obro­to­wy słu­żą­cy do otrzy­my­wa­nia stali z cie­kłej su­rów­ki wy­so­ko­fos­fo­ro­wej

 (1.3) me­te­o­rol. ob­szar o sil­nej tur­bu­len­cji po­wie­trza, pow­sta­ją­cy pod falą wia­tru hal­ne­go po za­wietrz­nej stro­nie pasma gór­skie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotorowy

przy­miot­nik od: rotor


Źródła:

SJP.pl

Rototrol

ro­dzaj ma­szy­ny elek­trycz­nej sto­so­wa­nej do wzmac­nia­nia sy­gna­łów elek­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Rotowany

osoba zwol­nio­na z zaj­mo­wa­ne­go sta­no­wi­ska na wyż­szej uczel­ni z po­wo­du nie­u­zy­ska­nia wy­ma­ga­ne­go stop­nia na­u­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Rotować

1. wpro­wa­dzać w ruch obro­to­wy wokół włas­nej osi;
2. obra­cać się wokół włas­nej osi; wi­ro­wać, krę­cić się;
3. zwal­niać z zaj­mo­wa­ne­go sta­no­wi­ska na wyż­szej uczel­ni z po­wo­du nie­u­zy­ska­nia wy­ma­ga­ne­go stop­nia na­u­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Rotowy

→ rota (jed­nost­ka pie­cho­ty), np. ro­to­wy ogień


Źródła:

SJP.pl

Rotschild

[czy­taj: ROTszylt] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rottenberg

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rotterdam

[czy­taj: ROterdam] mia­sto w Ho­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej Ho­lan­dii, w pro­win­cji Ho­lan­dia Po­łud­nio­wa;


Rot­ter­dam – mia­sto w za­chod­niej Ho­lan­dii, w pro­win­cji Ho­lan­dia Po­łud­nio­wa, sta­no­wi po­łud­nio­wą część Rand­sta­du, szó­ste­go naj­więk­sze­go ob­sza­ru me­tro­po­li­tal­ne­go w Eu­ro­pie, który za­miesz­ku­je ok. 6,7 mi­lio­na ludzi. Dru­gie pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści mia­sto w Ho­lan­dii, po­sia­da­ją­ce naj­więk­szy port mor­ski w Eu­ro­pie, cią­gną­cy się na dłu­gość 40 km.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotterdamczyk

[czy­taj: ro­ter­dam­czyk] miesz­ka­niec Rot­ter­da­mu, mia­sta w Ho­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Rot­ter­da­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rotterdamka

[czy­taj: ro­ter­dam­ka] miesz­kan­ka Rot­ter­da­mu (mia­sta w Ho­lan­dii)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Rot­ter­da­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rotterdamski

przy­miot­nik od: Rot­ter­dam


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Rot­ter­da­mem, do­ty­czą­cy Rot­ter­da­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rottweiler

[czy­taj: rot­waj­ler] rasa psa obron­ne­go o krę­pej, mu­sku­lar­nej bu­do­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) kynol. rasa gład­ko­wło­sych psów o sil­nym ciele wy­wo­dzą­ca się z Ger­ma­nii;


Rott­we­i­ler – rasa psa za­li­cza­na do grupy mo­lo­sów w typie ma­sti­fa (typ do­go­wa­ty). Zgod­nie z kla­sy­fi­ka­cją FCI (FCI gr.2, sek­cja 2.1, stan­dard 147) na­le­ży do grupy psów pra­cu­ją­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotuma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa po­cho­dze­nia wul­ka­nicz­ne­go na Oce­a­nie Spo­koj­nym, sta­no­wią­ca de­pen­den­cję Fidżi;


Ro­tu­ma – wyspa po­cho­dze­nia wul­ka­nicz­ne­go na Oce­a­nie Spo­koj­nym, na­le­ży do Fidżi. Po­wierzch­nia wy­no­si 44 km² (z przy­brzeż­ny­mi wy­sep­ka­mi 47 km²). Ma dwa ty­sią­ce miesz­kań­ców (2007), są to głów­nie Po­li­ne­zyj­czy­cy.

Od­kry­ta w 1791 przez bry­tyj­ski sta­tek Pan­do­ra pod­czas po­szu­ki­wań zbun­to­wa­nych ma­ry­na­rzy ze stat­ku HMS Bo­un­ty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rotunda

1. bu­dow­la za­ło­żo­na na pla­nie koła;
2. re­pre­zen­ta­cyj­na okrą­gła sala, ty­po­wa dla pa­ła­ców ba­ro­ku i kla­sy­cyz­mu;
3. dawny, długi płaszcz dam­ski;
4. krój pisma dru­kar­skie­go o za­o­krą­glo­nym kształ­cie liter


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. bu­dow­la wznie­sio­na na pla­nie koła;

 (1.2) hist. modny w XIX wieku płaszcz dam­ski, skro­jo­ny na pla­nie koła, po­sia­da­ją­cy pio­no­we roz­cię­cia na ręce i za­pi­na­ny na małe gu­zi­ki

 (1.3) ar­chit. cha­rak­te­ry­stycz­na dla ba­ro­ko­wych i kla­sy­cy­stycz­nych pa­ła­ców okrą­gła sala re­pre­zen­ta­cyj­na

 (1.4) druk. krój czcion­ki dru­kar­skiej, ma­ją­cy za­o­krą­glo­ne li­te­ry, od­mia­na pisma go­tyc­kie­go;


Ro­tun­da ("łac. ro­tun­dus" - okrą­gły) – bu­dow­la w ukła­dzie cen­tral­nym, wznie­sio­na na pla­nie koła. Skła­da się z jed­ne­go po­mie­szcze­nia przy­kry­te­go czę­sto ko­pu­łą, cza­sem z do­bu­do­wa­ny­mi ap­sy­da­mi. Ro­tun­da może sta­no­wić bu­dy­nek zam­knię­ty, cza­sem oko­lo­ny ko­lum­na­dą (tolos). Bu­dow­le tego typu znane są od sta­ro­żyt­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rotundka

zdrob­nie­nie od: ro­tun­da


Źródła:

SJP.pl

Roturier

[czy­taj: roturJE] czło­wiek spoza stanu szla­chec­kie­go; ple­be­jusz, niesz­lach­cic


Źródła:

SJP.pl

Rotuła

dawny po­e­mat o cha­rak­te­rze pie­śnio­wo-ele­gij­nym, o te­ma­ty­ce re­li­gij­nej lub mo­ra­li­stycz­no-dy­dak­tycz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. liter. krót­ki sta­ro­pol­ski po­e­mat pie­śnio­wo-ele­gij­ny o te­ma­ty­ce re­li­gij­nej lub dy­dak­tycz­no-mo­ra­li­stycz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roty

1. tekst przy­się­gi, przy­rze­cze­nia;
2. dawna pol­ska jed­nost­ka pie­cho­ty za­cięż­nej li­czą­ca do trzy­stu żoł­nie­rzy;
3. śred­nio­wiecz­ny in­stru­ment stru­no­wy bę­dą­cy pro­to­ty­pem skrzy­piec;
4. daw­niej: tor­tu­ra po­le­ga­ją­ca na wpla­ta­niu ska­za­ne­go w koło


Roty ( Роти) – osied­le na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie do­niec­kim, w re­jo­nie bach­muc­kim. W 2001 li­czy­ło 82 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rotyczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. ce­chu­ją­cy się wy­ma­wia­niem gło­ski IPA4|r.


Źródła:

Wiktionary

Rouault

[czy­taj: ruO] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Roubaix

[czy­taj: ruBE] mia­sto we Fran­cji


Ro­u­ba­ix ([]; Ro­ba­a­is) – gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Hauts-de-Fran­ce, w de­par­ta­men­cie Nord, na gra­ni­cy z Bel­gią, da­le­kie przed­mie­ście Lille po­łą­czo­ne z me­tro­po­lią szyb­ką ko­le­ją pod­miej­ską i linią tram­wa­jo­wą.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 97 746 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 7388 osób/km² (wśród 1549 gmin re­gio­nu Nord-Pas-de-Ca­la­is Ro­u­ba­ix pla­su­je się na 2. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 169.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rouen

[czy­taj: ruĄ] mia­sto we Fran­cji


Rouen ([]) – mia­sto i gmina w pół­noc­nej Fran­cji, w re­gio­nie Nor­man­dia, w de­par­ta­men­cie Sek­wa­na Nad­mor­ska, po­ło­żo­ne nad Sek­wa­ną.

We­dług da­nych na rok 2011 gminę za­miesz­ki­wa­ły 111 553 osoby, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 5218 osób/km² (wśród 1421 gmin Gór­nej Nor­man­dii Rouen pla­su­je się na 2. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści (po Ha­wrze), na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 43.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rougemont

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rouget

[czy­taj: ruŻE] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rough

[czy­taj: raf] szkic re­kla­my, zwy­kle na­ry­so­wa­ny odręcz­nie


Źródła:

SJP.pl

Rourke

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rousseau

[czy­taj: ruSO] naz­wi­sko fran­cu­skie, m.in. Jean Jac­qu­es Ro­us­se­au (1712-78) - pi­sarz, fi­lo­zof, te­o­re­tyk mu­zy­ki; Henri Ro­us­se­au (zwany Cel­ni­kiem, Le Do­u­a­nier; 1844-1910) - ma­larz; Théodore Ro­us­se­au (1812-67) - ma­larz i gra­fik; Jean Bap­ti­ste Ro­us­se­au (1671-1741) - poeta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roussillon

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Roussoizm

[czy­taj: rus­so­izm] prąd li­te­rac­ki w pi­śmien­nict­wie oś­wie­ce­nia in­spi­ro­wa­ny twór­czo­ścią fran­cu­skie­go fi­lo­zo­fa i pi­sa­rza Jeana Jac­qu­es'a Ro­us­se­au


Źródła:

SJP.pl

Router

urzą­dze­nie lub pro­gram za­pew­nia­ją­ce łącz­ność mię­dzy róż­ny­mi sie­cia­mi kom­pu­te­ro­wy­mi; ruter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. urzą­dze­nie sie­cio­we łą­czą­ce ze sobą użyt­kow­ni­ków róż­nych sieci, peł­nią­ce rolę węzła ko­mu­ni­ka­cyj­ne­go;


Na tę stro­nę wska­zu­je „ruter”. Zo­bacz też: Ruter AS – or­ga­ni­za­tor tran­spor­tu pu­blicz­ne­go w Oslo i okrę­gu Akers­hus.

Ro­u­ter (ruter, w do­słow­nym tłu­ma­cze­niu – tra­sow­nik, pol. wym. []) – urzą­dze­nie sie­cio­we dzia­ła­ją­ce w trze­ciej war­stwie mo­de­lu OSI. Jego za­da­niem jest łą­cze­nie róż­nych sieci kom­pu­te­ro­wych (róż­nych w sen­sie in­for­ma­tycz­nym, to jest o róż­nych kla­sach, ma­skach itd.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Routing

[czy­taj: ru­ting] wyz­na­cza­nie trasy dla pa­kie­tu da­nych w sie­ciach te­le­in­for­ma­tycz­nych; ru­ting, ro­u­to­wa­nie, tra­so­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. wyz­na­cza­nie trasy dla pa­kie­tu da­nych w sieci kom­pu­te­ro­wej, a na­stęp­nie wy­sła­nie go tą trasą;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Routować

[czy­taj: ru­to­wać] śro­do­wi­sko­wo: wyz­na­czać trasę dla pa­kie­tu da­nych w sie­ciach te­le­in­for­ma­tycz­nych; tra­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Rouz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (po­je­dyn­cza re­a­li­za­cja czyn­no­ści)

li­czeb­nik mnoż­ny

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (jed­no­krot­nie)


Źródła:

Wiktionary

Rouza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. róża


Źródła:

Wiktionary

Rovaniemi

mia­sto w Fin­lan­dii


Ro­va­nie­mi – mia­sto w pół­noc­nej Fin­lan­dii, u uj­ścia rzeki Ou­na­sjo­ki do Kemi, kilka ki­lo­me­trów na po­łud­nie od pół­noc­ne­go koła pod­bie­gu­no­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rover

[czy­taj: roł­wer lub rower] marka sa­mo­cho­dów i firma


Rover – bry­tyj­ska marka sa­mo­cho­dów oso­bo­wych pro­du­ko­wa­nych w la­tach 1904–2005, na­le­żą­ca ko­lej­no do przed­się­biorstw Rover Com­pa­ny (do 1967), Le­y­land Mo­tors (1967–1968), Bri­tish Le­y­land (1968–1986), Rover Group (1986–2000) i osta­tecz­nie MG Rover Group (2000–2005).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Row

[czy­taj: row] skrót od: Ryb­nic­ki Okręg Wę­glo­wy


Źródła:

SJP.pl

Rowasz

dawne wę­gier­skie pismo ru­no­po­dob­ne


Ro­wasz ( Székely rovásírás) – pismo ru­no­po­dob­ne.

Uży­wa­ne było przed ro­kiem 1000. Pismo to zbli­żo­ne jest do pisma in­skryp­cji sta­ro­tur­kij­skich znad rzeki Or­chon w Mon­go­lii z VIII wieku (tzw. run tu­rec­kich), z kolei pismo or­choń­skie jest po­dob­ne do pisma w Ko­dek­sie z Ro­hoń­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rowecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rowek

mały rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały rów

 (1.2) techn. po­dłuż­ne wgłę­bie­nie w me­ta­lo­wych przed­mio­tach

 (1.3) pot. szcze­li­na po­mię­dzy po­ślad­ka­mi


Rowek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Szu­dzia­ło­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Win­cen­te­go Fer­re­riu­sza i św. Bar­tło­mie­ja Apo­sto­ła w Szu­dzia­ło­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rower

1. po­jazd ma­ją­cy sio­deł­ko i kie­row­ni­cę, na­pę­dza­ny siłą mię­śni nóg za po­mo­cą pe­da­łów;
2. urzą­dze­nie do ćwi­czeń, imi­tu­ją­ce jazdę na ro­we­rze - po­jeź­dzie;
3. rower gór­ski - rower do jazdy po wznie­sie­niach i trud­nym te­re­nie; góral;
4. rower wodny - po­jazd wodny osa­dzo­ny na pły­wa­kach, na­pę­dza­ny za po­mo­cą pe­da­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) transp. jed­no­śla­do­wy po­jazd na­pę­dza­ny siłą ludz­kich mię­śni;

 (1.2) sport. nie­ru­cho­my tre­na­żer z pe­da­ła­mi wy­ko­na­ny na wzór ro­we­ru (1.1)

 (1.3) sport. ro­dzaj pro­ste­go ćwi­cze­nia gim­na­stycz­ne­go wy­ko­ny­wa­ne­go ru­chem nóg w po­zy­cji le­żą­cej


Zo­bacz też: film o tym ty­tu­le.

Rower – jedno- lub wie­lo­śla­do­wy po­jazd ko­ło­wy na­pę­dza­ny siłą mię­śni po­ru­sza­ją­cych się nim osób za po­mo­cą prze­kład­ni me­cha­nicz­nej, naj­czę­ściej wpra­wia­nej w ruch no­ga­mi za poś­red­nict­wem pe­da­łów, a w czę­ści kon­struk­cji także za po­mo­cą korb ręcz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rowerek

1. zdrob­nie­nie od: rower;
2. ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na wy­ko­ny­wa­niu w po­zy­cji le­żą­cej ko­li­stych ru­chów unie­sio­ny­mi i zgię­ty­mi w ko­la­nach no­ga­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: rower

 (1.2) mały rower dzie­cię­cy

 (1.3) pot. przy­rząd tre­nin­go­wy do pe­da­ło­wa­nia w miej­scu

 (1.4) sport. ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne, po­le­ga­ją­ce na le­że­niu na ple­cy­e­cach i wy­ko­ny­wa­niu no­ga­mi ruchu jak pod­czas jazdy na ro­we­rze

 (1.5) środ. sport. w te­ni­sie wynik 6:0, 6:0


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rowerga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. daw. Ro­u­er­gue


Źródła:

Wiktionary

Rowergia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. daw. Ro­u­er­gue


Źródła:

Wiktionary

Rowerkować

po­tocz­nie: jeź­dzić na ro­we­rze; ro­we­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Rowerkowy

→ ro­we­rek


Patrz:rowerek

Źródła:

SJP.pl

Rowerosacrum

[czy­taj: ro­we­ro­sa­krum] uro­czy­stość poś­wię­ce­nia ro­we­rów


Źródła:

SJP.pl

Rowerostrada

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) droga ro­we­ro­wa przy­sto­so­wa­na do szyb­kie­go ruchu ro­we­rów


Źródła:

Wiktionary

Rowerować

po­tocz­nie: jeź­dzić na ro­we­rze; ro­wer­ko­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pot. jeź­dzić na ro­we­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rowerownia

miej­sce do prze­cho­wy­wa­nia ro­we­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­dzie­lo­ne po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne na ro­we­ry;


Ro­we­row­nia – in­fra­struk­tu­ra przez­na­czo­na do par­ko­wa­nia ro­we­ru, zwy­kle dłu­go­ter­mi­no­we­go; Naj­czę­ściej za­da­szo­na prze­strzeń z uchwy­ta­mi na rower, wie­sza­ka­mi ro­we­ro­wy­mi lub sto­ja­ka­mi ro­we­ro­wy­mi lub in­ny­mi ele­men­ta­mi mon­to­wa­nia, cza­sem bok­sa­mi; Prze­strzeń / po­mie­szcze­nie w bu­dyn­ku, które zo­sta­ły przez­na­czo­ne w ro­we­ry pra­cow­ni­ków lub miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rowerowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ro­we­ro­wy


Źródła:

Wiktionary

Rowerowy

→ rower


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ro­we­rów, te­ma­tycz­nie zwią­za­ny z ro­we­ra­mi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ro­we­rów, przez­na­czo­ny dla ro­we­rów


Patrz:rower

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roweroza

zbyt czę­ste prze­mie­szcza­nie się na ro­we­rze


Źródła:

SJP.pl

Rowerzysta

osoba ja­dą­ca na ro­we­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba ja­dą­ca na ro­we­rze;


Ro­we­rzy­sta, rza­dziej cy­kli­sta – osoba prze­mie­szcza­ją­ca się za po­mo­cą ro­we­ru. W XIX w. w Pol­sce osoby jeż­dżą­ce na ro­we­rach na­zy­wa­no "cy­kli­sta­mi", "bi­cy­kli­sta­mi", "ko­łow­ca­mi", "ko­łow­ni­ka­mi" lub "ko­la­rza­mi". Słowo "ro­we­rzy­sta" po­ja­wi­ło się w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym, po­cho­dzi od słowa "rower", a poś­red­nio od nazwy bry­tyj­skiej firmy „Rover”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rowerzystka

→ ro­we­rzy­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która je­dzie na ro­we­rze


Patrz:rowerzysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rowerówka

po­tocz­nie:
1. wy­ciecz­ka ro­we­ro­wa;
2. droga ro­we­ro­wa;
3. wy­dział ro­we­ro­wy w fa­bry­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ścież­ka ro­we­ro­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rowiak

dłuto rzeź­biar­skie


Źródła:

SJP.pl

Rowicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rowiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rowkarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. ro­dzaj wal­car­ki do prac bla­char­sko-de­kar­skich;


Row­kar­ka (lub: żło­biar­ka) to ma­szy­na, ro­dzaj wal­car­ki do prac bla­char­sko-de­kar­skich, wy­ko­ny­wa­nych tech­ni­ką obrób­ki pla­stycz­nej na zimno. Spo­ty­ka­ne nazwy żar­go­no­we to: fel­car­ka, zy­ków­ka, sick­ma­szy­na (z niem. Sic­ken­mas­chi­ne). Inne sto­so­wa­ne nazwy, wzię­te od wy­ko­ny­wa­nych na żło­biar­ce prac to: wy­o­blar­ka, pro­fi­lar­ka, fal­car­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rowkowanie

1. robić w czymś wgłę­bie­nia, żłob­ki, rowki; żło­bić, żłob­ko­wać, wyż­ła­biać, ryć;
2. w po­li­gra­fii: wy­ci­skać rowki w wyt­wo­rach pa­pier­ni­czych, w miej­scach zgi­na­nia; bi­go­wać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rowkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem rowek, po­dob­ny do rowka


Źródła:

SJP.pl

Rowkować

1. robić w czymś wgłę­bie­nia, żłob­ki, rowki; żło­bić, żłob­ko­wać, wyż­ła­biać, ryć;
2. w po­li­gra­fii: wy­ci­skać rowki w wyt­wo­rach pa­pier­ni­czych, w miej­scach zgi­na­nia; bi­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Rowkowy

→ rowek


Patrz:rowek

Źródła:

SJP.pl

Rowokół

Ro­wo­kół ( Re­ve­kol) – wzgó­rze po­lo­dow­co­we o wy­so­ko­ści 114,8 m n.p.m. na Wy­so­czyź­nie Dam­nic­kiej, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Smoł­dzi­no, w od­le­gło­ści 6 km od morza.

Znaj­du­je się na te­re­nie Sło­wiń­skie­go Parku Na­ro­do­we­go, bar­dzo do­brze wi­docz­ny z morza że­glar­ski punkt na­wi­ga­cyj­ny, od­no­to­wa­ny na naj­star­szych ma­pach mor­skich tej czę­ści Bał­ty­ku. Pa­lo­ne na szczy­cie wzgó­rza ogni­ska ułat­wia­ły nocną że­glu­gę. Około 0,5 km od wierz­choł­ka Ro­wo­ko­łu leży wieś Smoł­dzi­no.


Źródła:

Wikipedia

Rowowy

zwią­za­ny z rowem, np. mo­stek ro­wo­wy


Źródła:

SJP.pl

Rowy

1. po­dłuż­ny dół wy­ko­pa­ny w ziemi;
2. głę­bo­ki wykop z na­sy­pem chro­nią­cy przed ogniem nie­przy­ja­cie­la; okop


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rowylon

ocie­pla­ją­ce włó­kno an­ty­a­ler­gicz­ne, uży­wa­ne do wy­ro­bu odzie­ży; rho­vy­lon


Źródła:

SJP.pl

Roxana

Ro­xa­na – wieś w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Il­li­no­is, w hrab­stwie Ma­di­son.


Źródła:

Wikipedia

Royals

[czy­taj: ro­jals] po­tocz­nie: czło­nek ro­dzi­ny kró­lew­skiej


„Ro­y­als” – in­die­po­po­wy utwór no­wo­ze­landz­kiej pio­sen­kar­ki Lorde. Utwór wy­da­ny zo­stał w marcu 2013 roku przez wyt­wór­nię pły­to­wą Uni­ver­sal Music Group, jako de­biu­tanc­ki sin­gel pio­sen­kar­ki z jej pier­wsze­go mi­nial­bu­mu, za­ty­tu­ło­wa­ne­go "The Love Club EP". Tekst ut­wo­ru zo­stał na­pi­sa­ny przez Joel'a Litt­le i Lorde, któ­rzy także za­ję­li się wraz z Amber Easby się jego pro­duk­cją.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (po­je­dyn­cza re­a­li­za­cja czyn­no­ści)

li­czeb­nik mnoż­ny

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (jed­no­krot­nie)


Źródła:

Wiktionary

Roz-

prze­dro­stek

 (1.1) pre­fiks two­rzą­cy cza­sow­ni­ki odrze­czow­ni­ko­we i od­przy­miot­ni­ko­we o zna­cze­niu: uczy­nić coś na wzór cze­goś, po­dob­nym do cze­goś

 (1.2) pre­fiks two­rzą­cy rze­czow­ni­ki po­chod­ne od in­nych rze­czow­ni­ków

 (1.3) pre­fiks do­łą­cza­ny do pod­staw cza­sow­ni­ko­wych, two­rzą­cy cza­sow­ni­ki oz­na­cza­ją­ce róż­no­kie­run­ko­wość

 (1.4) pre­fiks do­łą­cza­ny do pod­staw cza­sow­ni­ko­wych, two­rzą­cy cza­sow­ni­ki oz­na­cza­ją­ce po­dzie­le­nie cze­goś na czę­ści, po­zba­wie­nie pier­wot­ne­go kształ­tu

 (1.5) pre­fiks do­łą­cza­ny do pod­staw cza­sow­ni­ko­wych, two­rzą­cy cza­sow­ni­ki oz­na­cza­ją­ce zwięk­sze­nie roz­mia­ru, in­ten­syw­no­ści itp. cze­goś

 (1.6) pre­fiks do­łą­cza­ny do pod­staw cza­sow­ni­ko­wych, two­rzą­cy cza­sow­ni­ki oz­na­cza­ją­ce po­czą­tek ja­kiejś na­si­la­ją­cej się czyn­no­ści

 (1.7) pre­fiks do­łą­cza­ny do pod­staw cza­sow­ni­ko­wych, two­rzą­cy cza­sow­ni­ki oz­na­cza­ją­ce skoń­cze­nie się cze­goś, wy­czer­pa­nia ja­kichś za­so­bów

 (1.8) pre­fiks do­łą­cza­ny do pod­staw cza­sow­ni­ko­wych, two­rzą­cy cza­sow­ni­ki oz­na­cza­ją­ce zdję­cie, po­zby­cie się cze­goś, co krę­pu­je ruchy

 (1.9) pre­fiks do­łą­cza­ny do pod­staw cza­sow­ni­ko­wych, two­rzą­cy cza­sow­ni­ki oz­na­cza­ją­ce spo­wo­do­wa­nie skut­ków od­wrot­nych do po­przed­nich czyn­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Rozagitowywać

pod­ju­dzać, pod­nie­cać, roz­gła­szać przez agi­ta­cję


Źródła:

SJP.pl

Rozalcia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) po­u­fa­ła forma żeń­skie­go imie­nia Ro­za­lia


Źródła:

Wiktionary

Rozalia

po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski ga­tu­nek małpy o dłu­giej, zło­ci­sto­po­ma­rań­czo­wej sier­ści; mar­mo­ze­ta lwia; lwiat­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Ro­za­lia – imię żeń­skie o nie­jas­nej ety­mo­lo­gii. Być może po­cho­dzi od ła­ciń­skich słów "rosa" (róża) i "li­lium" (lilia) lub od sa­me­go słowa "rosa". Moż­li­we jest także po­cho­dze­nie ger­mań­skie, od ger­mań­skich imion dwucz­ło­no­wych z pier­wszym czło­nem "Roz-" ("Hros-"), zob. Ro­za­lin­da, Ro­za­mun­da, Roz­wi­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozalin

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­za­lii lub z nią zwią­za­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozalinda

Ro­za­lin­da – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go, oz­na­cza­ją­ce „ła­god­ny koń” i zło­żo­ne z czło­nów: "hros" – „koń” i "linde" – „ła­god­ny, czuły” (por. Ade­lin­da). W póź­niej­szym cza­sie łą­czo­no je z ła­ciń­ską frazą "rosa linda" – „pię­kna róża”. Jest to imię bo­ha­ter­ki ro­man­su Tho­ma­sa Lodge'a "Ro­za­lin­da" i ko­me­dii Szek­spi­ra "Jak wam się po­do­ba". W Ko­ście­le ka­to­lic­kim pa­tron­ką tego imie­nia jest św.Ro­se­li­na, mnisz­ka (zm. 1329).


Źródła:

Wikipedia

Rozalinowo

Ro­za­li­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Gą­sa­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 40 miesz­kań­ców. Jest najm­niej­szą miej­sco­wo­ścią gminy Gą­sa­wa.


Źródła:

Wikipedia

Rozaliny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­za­lii lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozalka

zdrob­nie­nie od: Ro­za­lia (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) po­u­fa­ła forma żeń­skie­go imie­nia Ro­za­lia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozamunda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Ro­za­mun­da – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go, oz­na­cza­ją­ce "chro­nią­ca ru­ma­ki", od "hros" – "rumak" i "mund" – "ochro­na". Póź­niej imię to łą­czo­no z ła­ciń­ski­mi sło­wa­mi "rosa munda" – "róża świa­ta", "róża ludz­ko­ści". Pa­tron­ką tego imie­nia jest bł. Ro­za­mun­da z XII wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozanielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­za­nie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozanielać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­za­nie­lić)

 (1.1) przej­mo­wać bło­go­ścią; po­god­nie na­stra­jać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ro­za­nie­lać się (dk. ro­za­nie­lić się)

 (2.1) wpa­dać w za­chwyt, bło­go­stan


Źródła:

Wiktionary

Rozanielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­za­nie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Rozanielić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­za­nie­lać)

 (1.1) prze­jąć bło­go­ścią; po­god­nie na­stro­ić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­za­nie­lić się (ndk. ro­za­nie­lać się)

 (2.1) wpaść w za­chwyt, bło­go­stan


Źródła:

Wiktionary

Rozanielony

po­tocz­nie: po­god­ny, błogi, roz­pro­mie­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozanilina

syn­te­tycz­ny, czer­wo­ny barw­nik za­sa­do­wy, wy­ko­rzy­sty­wa­ny do bar­wie­nia la­kie­rów spi­ry­tu­so­wych i tu­szów; fuk­sy­na


Źródła:

SJP.pl

Rozanilinowy

przy­miot­nik od: ro­za­ni­li­na


Źródła:

SJP.pl

Rozanna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię żeń­skie


Źródła:

Wiktionary

Rozarium

ogród lub miej­sce w ogro­dzie, w któ­rym rosną róże; ro­sa­rium, ró­żan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogrod. ogród lub jego część przez­na­czo­na do ho­dow­li róż;


Ro­za­rium (łac. "ro­sa­rium"), ró­żan­ka, ogród ró­ża­ny – ogród lub jego część, gdzie upra­wia­ne i ek­spo­no­wa­ne są ko­lek­cje róż. Ro­za­ria ce­chu­ją się zwy­kle bo­gact­wem kul­ty­wa­rów tego ro­dza­ju. W Eu­ro­pie ro­za­ria ist­nia­ły od śred­nio­wie­cza, a roz­po­wszech­ni­ły się w XIX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbabiony

taki, który się ro­zba­bił


Źródła:

SJP.pl

Rozbabić

rzad­ko: ro­zba­bić się - upo­dob­nić się do baby, ko­bie­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozbabranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zba­brać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbabrać

roz­pa­prać; po­tocz­nie:
1. grze­biąc w czymś mięk­kim, roz­rzu­cić to gdzieś;
2. po­rzu­cić jakąś pracę, zo­sta­wia­jąc ją w nie­ła­dzie;
3. roz­krę­cić, roz­mon­to­wać;
4. po­now­nie usz­ko­dzić w trak­cie le­cze­nia lub na­pra­wia­nia cze­goś;
5. ro­zba­brać się -
a) za­mie­nić się w mięk­ką, ma­zi­stą sub­stan­cję;
b) ulec po­now­ne­mu usz­ko­dze­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozbabrywać

roz­pa­pry­wać; po­tocz­nie:
1. grze­biąc w czymś mięk­kim, roz­rzu­cać to gdzieś;
2. po­rzu­cać jakąś pracę, zo­sta­wia­jąc ją w nie­ła­dzie;
3. roz­krę­cać, roz­mon­to­wy­wać;
4. ro­zba­bry­wać się - za­mie­niać się w mięk­ką, ma­zi­stą sub­stan­cję


Źródła:

SJP.pl

Rozbalowywać

1. po­wo­do­wać, że ktoś za­czy­na ba­lo­wać i nie chce skoń­czyć;
2. ro­zba­lo­wy­wać się - ro­zba­wiać się, by­wa­jąc czę­sto na ba­lach


Źródła:

SJP.pl

Rozbark

dziel­ni­ca By­to­mia


Ro­zbark (niem. "Ross­berg") – dziel­ni­ca By­to­mia. Do 1927 roku osob­na gmina wiej­ska le­żą­ca na wschód od murów miej­skich By­to­mia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozbarski

1. → Ro­zbark;
2. strój ro­zbar­ski - tra­dy­cyj­ny strój lu­do­wy z Gór­ne­go Ślą­ska


Źródła:

SJP.pl

Rozbawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zba­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbawiać

cza­sow­nik

 (1.1) wpro­wa­dzać kogoś w dobry na­strój


Źródła:

Wiktionary

Rozbawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wpra­wie­nie w dobry humor


Źródła:

Wiktionary

Rozbawiony

1. bę­dą­cy w do­brym hu­mo­rze, na­stro­ju; roz­we­se­lo­ny;
2. wy­ra­ża­ją­cy we­so­ły humor, na­strój; ra­dos­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozbawić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zba­wiać)

 (1.1) roz­śmie­szyć i wpro­wa­dzić kogoś w dobry humor

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­zba­wić się (ndk. ro­zba­wiać się)

 (2.1) wpaść w dobry humor


Źródła:

Wiktionary

Rozbałamucać

psuć poch­leb­stwa­mi, po­bła­ża­niem; roz­pu­szczać


Źródła:

SJP.pl

Rozbebeszyć

po­tocz­nie: nie­po­rząd­nie wyjąć coś z ja­kie­goś wnę­trza, roz­rzu­cić wokół; roz­grze­bać


Źródła:

SJP.pl

Rozbechtać

daw­niej: roz­ją­trzyć, pod­nie­cić; roz­ju­dzić


Źródła:

SJP.pl

Rozbeczany

taki, który się ro­zbe­czał


Źródła:

SJP.pl

Rozbestwiać

1. wzbu­dzać w kimś zwie­rzę­ce in­stynk­ty, po­bu­dzać do be­stial­stwa; rozw­ście­czać;
2. po­tocz­nie: czy­nić kogoś bez­czel­nym, nie­po­słusz­nym; roz­wy­drzać, ro­zbi­sur­ma­niać;
3. ro­zbe­stwiać się - po­tocz­nie: sta­wać się bez­czel­nym, nie­po­słusz­nym; roz­wy­drzać się, ro­zbi­sur­ma­niać się


Źródła:

SJP.pl

Rozbestwić

1. wzbu­dzić w kimś zwie­rzę­ce in­stynk­ty, po­bu­dzić do be­stial­stwa; rozw­ście­czyć;
2. po­tocz­nie: uczy­nić kogoś bez­czel­nym, nie­po­słusz­nym; roz­wy­drzyć, ro­zbi­sur­ma­nić;
3. ro­zbe­stwić się - po­tocz­nie: stać się bez­czel­nym, nie­po­słusz­nym; roz­wy­drzyć się, ro­zbi­sur­ma­nić się


Źródła:

SJP.pl

Rozbetonować

usu­nąć skądś beton


Źródła:

SJP.pl

Rozbetonowywać

usu­wać skądś beton


Źródła:

SJP.pl

Rozbełkotywać

rzad­ko: ro­zbeł­ko­ty­wać się - za­czy­nać mówić beł­ko­tem


Źródła:

SJP.pl

Rozbicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zbić.


Źródła:

Wiktionary

Rozbicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozbieg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. droga, jaką sta­tek po­wietrz­ny musi po­ko­nać, by na­brać pręd­ko­ści więk­szej od pręd­ko­ści prze­cią­gnię­cia

 (1.2) sport. krót­ki bieg przed próbą spor­to­wą albo ćwi­cze­niem gim­na­stycz­nym

 (1.3) sport. część skocz­ni nar­ciar­skiej


Ro­zbieg – droga, jaką pod­czas star­tu sta­tek po­wietrz­ny musi po­ko­nać, by na­brać pręd­ko­ści więk­szej od pręd­ko­ści prze­cią­gnię­cia, a więc wy­star­cza­ją­co dużej aby wyt­wa­rza­na siła nośna była więk­sza niż cię­żar tego stat­ku.

Dłu­gość ro­zbie­gu de­ter­mi­nu­je mi­ni­mal­ną dłu­gość pasa star­to­we­go, z ja­kie­go dany sa­mo­lot może ope­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbiegówka

po­czą­tek każ­dej rolki filmu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kabel świa­tło­wo­do­wy zwięk­sza­ją­cy czas po­dró­ży im­pul­su la­se­ro­we­go pod­czas dia­gno­sty­ki łącza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbieracz

1. ma­sarz ro­zbie­ra­ją­cy mięs­ne tusze;
2. po­tocz­nie: osoba roz­kła­da­ją­ca coś na czę­ści;
3. daw­niej: osoba ba­da­ją­ca szcze­gó­ło­wo ja­kieś zja­wi­ska


Źródła:

SJP.pl

Rozbieraczka

→ ro­zbie­racz


Patrz:rozbieracz

Źródła:

SJP.pl

Rozbieralność

→ ro­zbie­ral­ny


Patrz:rozbieralny

Źródła:

SJP.pl

Rozbieralny

1. da­ją­cy się ro­ze­brać;
2. zbu­do­wa­ny z czę­ści, które można roz­dzie­lać


Źródła:

SJP.pl

Rozbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zbie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbieranka

po­tocz­nie:
1. za­ba­wa to­wa­rzy­ska, po­le­ga­ją­ca na ro­zbie­ra­niu się uczest­ni­ków za­ba­wy w jej trak­cie;
2. ero­tycz­na scena w fil­mie;
3. strip­tiz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. strip­tiz

 (1.2) pot. scena ero­tycz­na w fil­mie

 (1.3) pot. za­ba­wa to­wa­rzy­ska, w trak­cie któ­rej jej uczest­ni­cy się ro­zbie­ra­ją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­ze­brać)

 (1.1) zdej­mo­wać ubra­nie z kogoś lub cze­goś

 (1.2) lik­wi­do­wać jakąś kon­struk­cję, usu­wa­jąc ka­wa­łek po ka­wał­ku

 (1.3) roz­kła­dać na czę­ści, roz­mon­to­wy­wać

 (1.4) polit. roz­dzie­lać mię­dzy sie­bie cześć lub ca­łość te­ry­to­rium ja­kie­goś pań­stwa

 (1.5) dzie­lić tuszę zwie­rzę­cą

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ro­zbie­rać się (dk. ro­ze­brać się)

 (2.1) zdej­mo­wać z sie­bie ubra­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozbieżać

ro­zbie­żać się - daw­niej: ro­zbie­gać się (roz­pierz­chać się)


Źródła:

SJP.pl

Rozbieżnie

przy­słó­wek

 (1.1) prze­ciw­staw­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozbieżność

brak zgod­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) róż­ni­ca, nie­ści­słość, brak spój­no­ści/zgod­no­ści

 (1.2) roz­cho­dze­nie się od jed­ne­go punk­tu w różne stro­ny

 (1.3) mat. dy­wer­gen­cja;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbieżny

przy­miot­nik

 (1.1) krań­co­wo różny; prze­ciw­staw­ny

 (1.2) roz­cho­dzą­cy się z jed­ne­go punk­tu w różne stro­ny; o na­ra­sta­ją­cych róż­ni­cach

 (1.3) mat. o sze­re­gach, funk­cjach nie bę­dą­cy zbież­ny, nie ma­ją­cy skoń­czo­nej gra­ni­cy

 (1.4) rzad. od­dziel­ny, roz­pro­szo­ny

 (1.5) fiz. o świet­le ce­chu­ją­ce się ujem­ną zbież­no­ścią; o so­czew­ce po­wo­du­ją­cy ro­zbież­ność świa­tła


Źródła:

Wiktionary

Rozbijacki

przy­miot­nik od: ro­zbi­jacz


Źródła:

SJP.pl

Rozbijaczka

→ ro­zbi­jacz


Patrz:rozbijacz

Źródła:

SJP.pl

Rozbijaka

daw­niej: awan­tur­nik, za­bi­ja­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zbi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbijać

1. ude­rze­niem, ude­rze­nia­mi ro­złu­py­wać coś na czę­ści, na ka­wał­ki, tłuc coś;
2. roz­drab­niać coś przez pod­da­nie obrób­ce me­cha­nicz­nej;
3. dzie­lić na czę­ści, roz­dzie­lać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zbić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|ro­zbić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbiorca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraj, który bie­rze udział w ro­zbio­rze pań­stwa


Źródła:

Wiktionary

Rozbiorowy

od­no­szą­cy się do ro­zbio­rów Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Rozbisurmanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zbi­sur­ma­niać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbisurmaniony

roz­zu­chwa­lić, roz­bry­kać się lub kogoś


Źródła:

SJP.pl

Rozbisurmanić

roz­zu­chwa­lić, roz­bry­kać się lub kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zbi­sur­ma­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ro­zbi­sur­ma­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbitek

→ ro­zbi­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba oca­la­ła z ka­ta­stro­fy stat­ku;

 (1.2) przen. ktoś, kogo spot­ka­ła ka­ta­stro­fa ży­cio­wa

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: ro­zbit­ka


Ro­zbi­tek – osoba oca­la­ła z ka­ta­stro­fy ro­zbi­te­go stat­ku lub rza­dziej sa­mo­lo­tu. Ro­zbit­ka­mi są za­rów­no osoby uno­szą­ce się na po­wierzch­ni wody w ka­mi­zel­kach ra­tun­ko­wych, trat­wach, sza­lu­pach lub in­nych ło­dziach ra­tun­ko­wych albo z po­mo­cą włas­nych mię­śni.

Mia­nem ro­zbit­ków okre­śla się cza­sem osoby oca­la­łe znaj­du­ją­ce się na te­re­nie bez­lud­nym i ocze­ku­ją­ce na ewa­ku­a­cję.


Patrz:rozbitek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbitka

→ ro­zbi­tek


Patrz:rozbitek

Źródła:

SJP.pl

Rozbitki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. reszt­ki ro­zbi­tych od­dzia­łów woj­sko­wych

 (1.2) przest. szcząt­ki ro­zbi­te­go okrę­tu


Źródła:

Wiktionary

Rozbity

1. ude­rze­niem, ude­rze­nia­mi ro­złu­pać coś na czę­ści, na ka­wał­ki, po­tłuc coś;
2. roz­drob­nić coś przez pod­da­nie obrób­ce me­cha­nicz­nej;
3. po­dzie­lić na czę­ści, roz­dzie­lić;
4. po­ko­nać nie­przy­ja­cie­la w walce, roz­pro­szyć siły nie­przy­ja­cie­la;
5. usz­ko­dzić część ciała lub jakiś przed­miot przez ude­rze­nie lub upa­dek;
6. ro­zbić się - ulec wy­pad­ko­wi; po­tłuc się


Źródła:

SJP.pl

Rozbiór

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szcze­gó­ło­we ba­da­nie, do­cie­ka­nie

 (1.2) polit. uni­ce­stwie­nie bytu po­li­tycz­ne­go pań­stwa po­przez po­dział jego ob­sza­ru na czę­ści i włą­cze­nie ich w gra­ni­ce in­nych państw

 (1.3) po­dzie­le­nie cze­goś na po­szcze­gól­ne skła­do­we

 (1.4) daw. fryzj. linia roz­cze­sa­nia wło­sów na gło­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbiórka

1. ro­zbie­ra­nie na czę­ści;
2. bu­rze­nie sta­rych, zni­szczo­nych bu­dyn­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czyn­ność de­mon­ta­żu bu­dyn­ku

 (1.2) pot. czyn­ność de­mon­ta­żu ma­szyn

 (1.3) środ. ro­zbiór mięsa

 (1.4) po­ligr. od­wrot­na czyn­ność skła­da­nia ze­cer­skie­go


Ro­zbiór­ka – ro­dzaj robót bu­dow­la­nych, po­le­ga­ją­cych na de­mon­ta­żu i usu­nię­ciu z prze­strze­ni okre­ślo­ne­go, ist­nie­ją­ce­go obiek­tu bu­dow­la­ne­go lub jego czę­ści. Usta­no­wie­nie ro­zbiór­ki jako ro­dza­ju robót bu­dow­la­nych do­ko­na­ne jest w Pra­wie bu­dow­la­nym, w art. 3 pkt 7 tej usta­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbić

1. ude­rze­niem, ude­rze­nia­mi ro­złu­pać coś na czę­ści, na ka­wał­ki, po­tłuc coś;
2. roz­drob­nić coś przez pod­da­nie obrób­ce me­cha­nicz­nej;
3. po­dzie­lić na czę­ści, roz­dzie­lić;
4. po­ko­nać nie­przy­ja­cie­la w walce, roz­pro­szyć siły nie­przy­ja­cie­la;
5. usz­ko­dzić część ciała lub jakiś przed­miot przez ude­rze­nie lub upa­dek;
6. ro­zbić się - ulec wy­pad­ko­wi; po­tłuc się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zbi­jać)

 (1.1) ude­rze­niem, ude­rze­nia­mi ro­złu­pać coś na czę­ści, na ka­wał­ki

 (1.2) roz­drob­nić coś przez pod­da­nie obrób­ce me­cha­nicz­nej

 (1.3) książk. po­ko­nać nie­przy­ja­cie­la w walce, roz­pro­szyć siły nie­przy­ja­cie­la

 (1.4) usz­ko­dzić część ciała przez ude­rze­nie lub upa­dek

 (1.5) zni­szczyć coś przez ude­rze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­zbić się (ndk. ro­zbi­jać się)

 (2.1) roz­paść się na ka­wał­ki

 (2.2) ulec wy­pad­ko­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozblask

prze­sta­rza­le: roz­błysk


Źródła:

SJP.pl

Rozblendować

1. roz­drob­nić przez blen­do­wa­nie;
2. ro­ze­trzeć cień lub inny ko­lo­ro­wy kos­me­tyk


Źródła:

SJP.pl

Rozblendowywać

roz­drab­niać przez blen­do­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozblokować

usu­nąć blo­ka­dę, przy­wró­cić nor­mal­ne dzia­ła­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozbojowiec

spraw­ca ro­zbo­ju


Źródła:

SJP.pl

Rozbolewać

1. za­czy­nać boleć, spra­wiać dot­kli­wy ból;
2. daw­niej: tra­pić, mart­wić się


Źródła:

SJP.pl

Rozbrajający

wzbu­dza­ją­cy sym­pa­tię, uj­mu­ją­cy pro­sto­tą, na­iw­no­ścią; znie­wa­la­ją­cy, wzru­sza­ją­cy


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: roz­bra­jać

przy­miot­nik

 (2.1) przen. wzbu­dza­ją­cy sym­pa­tię, uj­mu­ją­cy pro­sto­tą, na­iw­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbrat

ro­złam, niez­go­da mię­dzy kimś a kimś; sprzecz­ność mię­dzy czymś a czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stan głę­bo­kie­go po­dzia­łu, braku po­ro­zu­mie­nia, wro­go­ści lub za­sad­ni­cza sprzecz­ność za­cho­dzą­ca po­mię­dzy oso­ba­mi, ide­a­mi bądź zja­wi­ska­mi

 (1.2) daw. akt po­że­gna­nia, fi­zycz­ne­go od­dzie­le­nia się, odej­ścia lub trwa­łej ro­złą­ki z inną osobą, miej­scem czy śro­do­wi­skiem

 (1.3) daw. praw­ne lub for­mal­ne roz­wią­za­nie związ­ku mał­żeń­skie­go (roz­wód)


Zo­bacz też: ulica Roz­brat w War­sza­wie.

Roz­brat – nazwa kom­plek­su bu­dyn­ków mie­szczą­cych się przy ul. Ka­zi­mie­rza Pu­ła­skie­go na So­ła­czu w Poz­na­niu, za­a­dap­to­wa­nych na spo­łecz­ne cen­trum kul­tu­ry al­ter­na­tyw­nej i miesz­ka­nia (squ­at­ting).

W naz­wie skło­tu cho­dzi o „roz­brat” z wła­dzą, z cen­tra­li­za­cją i hie­rar­chią. Dzia­łal­ność Roz­bra­tu opar­ta jest na sa­mo­rząd­no­ści i od­dol­nej or­ga­ni­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbratel

rost­bra­tel;
1. mięso wo­ło­we z ko­ścią;
2. kot­let z tego mięsa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. kot­let z wo­ło­wi­ny, bity, sma­żo­ny lub du­szo­ny

 (1.2) zo­o­techn. część tuszy wo­ło­wej z od­cin­ka grzbie­to­we­go za ło­pat­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) polit. wojsk. cał­ko­wi­te usu­nię­cie lub ogra­ni­cze­nie dzia­łal­no­ści sił zbroj­nych albo pro­duk­cji woj­sko­wej da­ne­go pań­stwa na mocy mię­dzy­na­ro­do­we­go po­ro­zu­mie­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozbrykać

roz­bry­kać się - po­tocz­nie:
1. ba­wiąc się, prze­brać miarę; roz­fi­glo­wać się, ro­zdo­ka­zy­wać się;
2. o zwie­rzę­tach: ro­zbie­gać się, wy­ko­nu­jąc pod­sko­ki


Źródła:

SJP.pl

Rozbrykiwać

roz­bry­ki­wać się ; po­tocz­nie:
1. o zwie­rzę­tach: za­czy­nać bie­gać, wy­ko­nu­jąc pod­sko­ki;
2. prze­bie­rać miarę w za­ba­wie


Źródła:

SJP.pl

Rozbryzg

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) pry­ska­ją­ce cząst­ki wody, błota itp.; roz­prysk, bryzg


Źródła:

SJP.pl

Rozbryzgnąć

prys­nąć kro­pel­ka­mi na wszyst­kie stro­ny; roz­bryz­nąć, roz­bryz­gać


Źródła:

SJP.pl

Rozbryznąć

prys­nąć kro­pel­ka­mi na wszyst­kie stro­ny; roz­bryz­gnąć, roz­bryz­gać


Źródła:

SJP.pl

Rozbrzmiały

taki, który rozbrz­miał


Źródła:

SJP.pl

Rozbrzmiewać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozbrz­mieć)

 (1.1) dawać się sły­szeć; wy­da­wać dźwię­ki

 (1.2) za­peł­niać się dźwię­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Rozbrzmieć

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|rozbrz­mie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbrzęczać

roz­brzę­czać się - o wielu owa­dach: roz­po­czy­nać brzę­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozbuchiwać

po­tocz­nie:
1. na­da­wać cze­muś nad­mier­ny roz­głos;
2. ro­zbu­chi­wać się -
a) sta­wać się bez­czel­nym; 2. przy­bie­rać na wadze; roz­ty­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozbudowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­więk­sze­nie bu­dow­li

 (1.2) po­więk­sze­nie, zwięk­sze­nie licz­by skład­ni­ków cze­goś


Ro­zbu­do­wa – ro­dzaj bu­do­wy, w wy­ni­ku któ­re­go pow­sta­je nowa część ist­nie­ją­ce­go już obiek­tu bu­dow­la­ne­go. W wy­ni­ku prze­pro­wa­dze­nia ro­zbu­do­wy pew­ne­go obiek­tu bu­dow­la­ne­go, zwięk­sza się jego po­wierzch­nia za­bu­do­wy (i po­wierzch­nia użyt­ko­wa). Usta­no­wie­nie ro­zbu­do­wy jako ro­dza­ju bu­do­wy do­ko­na­ne jest w Pra­wie bu­dow­la­nym, w art 3 pkt 6 tej usta­wy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zbu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbudowany

duży, sze­ro­ki, ob­szer­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozbudować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zbu­do­wy­wać)

 (1.1) bud. po­więk­szyć bu­do­wę

 (1.2) roz­wi­nąć jakąś dzie­dzi­nę

 (1.3) zwięk­szyć za­kres

 (1.4) uczy­nić zło­żo­nym pod wzglę­dem bu­do­wy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­zbu­do­wać się (ndk. ro­zbu­do­wy­wać się)

 (2.1) zo­stać po­więk­szo­nym o nowe obiek­ty

 (2.2) ulec roz­wo­jo­wi

 (2.3) roz­sze­rzyć swój za­kres

 (2.4) stać się bar­dziej skom­pli­ko­wa­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozbudowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zbu­do­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbudowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zbu­do­wać)

 (1.1) po­więk­szać o nowe obiek­ty

 (1.2) do­pro­wa­dzać do roz­wo­ju cze­goś

 (1.3) zwięk­szać za­kres cze­goś

 (1.4) two­rzyć bar­dziej zło­żo­ną struk­tu­rę cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ro­zbu­do­wy­wać się (dk. ro­zbu­do­wać się)

 (2.1) być po­więk­sza­nym o nowe obiek­ty

 (2.2) ule­gać roz­wo­jo­wi

 (2.3) roz­sze­rzać swój za­kres

 (2.4) sta­wać się bar­dziej skom­pli­ko­wa­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozbudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zbu­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbujały

1. taki, który za­czął prze­chy­lać się w prze­ciw­ne stro­ny; roz­ko­ły­sa­ny, bu­ja­ją­cy się;
2. o ro­ślin­no­ści; nad­mier­nie wy­ro­sły, bujny;
3. taki, któ­re­go in­ten­syw­ność lub za­kres znacz­nie się zwięk­szy­ły


Źródła:

SJP.pl

Rozbulać

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. po­prze­wra­cać


Źródła:

Wiktionary

Rozbywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. po­wąt­pie­wać


Źródła:

Wiktionary

Rozbój

pog­wał­ce­nie zasad, napad na kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) praw. napad ban­dyc­ki w celu ogra­bie­nia;

 (1.2) upra­wia­nie gra­bie­ży

 (1.3) przen. jawna nie­spra­wied­li­wość, wy­zysk


Ro­zbój – kra­dzież po­łą­czo­na z uży­ciem prze­mo­cy wobec osoby lub groź­bą na­tych­mia­sto­we­go jej uży­cia albo do­ko­na­na po­przez do­pro­wa­dze­nie czło­wie­ka do stanu nie­przy­tom­no­ści lub bez­bron­no­ści. Na równi z tym na­le­ży trak­to­wać sy­tu­a­cję, w któ­rej po­krzyw­dzo­ny pod wpły­wem ta­kiej groź­by na­tych­miast wy­da­je przed­miot spraw­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbójnicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­zbój­ni­kiem, do­ty­czą­cy ro­zbój­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Rozbójnictwo

upra­wia­nie pro­ce­de­ru ro­zbój­ni­cze­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. na­pa­da­nie na ludzi i okra­da­nie ich

 (1.2) książk. bez­praw­ne dzia­ła­nie osoby lub in­sty­tu­cji, pro­wa­dzą­ce do utra­ty lub zni­szcze­nia cu­dzej włas­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbójniczka

ko­bie­ta trud­nią­ca się ro­zbo­ja­mi i na­pa­da­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta/sa­mi­ca ro­zbój­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozbójniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­zbój­nict­wem, do­ty­czą­cy ro­zbój­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Rozbójnik

osoba trud­nią­ca się ro­zbo­ja­mi i na­pa­da­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba zaj­mu­ją­ca się ro­zbo­jem, na­pa­da­mi ra­bun­ko­wy­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozbębniać

po­tocz­nie:
1. roz­gła­szać coś nie­po­trzeb­nie; roz­ga­dy­wać;
2. ro­zbęb­niać się - za­czy­nać brzmieć bar­dzo gło­śno


Źródła:

SJP.pl

Rozbłyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­bły­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozbłękitniały

taki, który roz­błę­kit­niał


Źródła:

SJP.pl

Rozcalanie

roz­mon­to­wy­wać amu­ni­cję na jej ele­men­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozcapierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ca­pie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Rozcapierzać

roz­kła­dać, roz­cią­gać coś sze­ro­ko; roz­cza­pie­rzać


Źródła:

SJP.pl

Rozcapierzyć

ro­zło­żyć, roz­cią­gnąć coś sze­ro­ko; roz­cza­pie­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Rozcentrować

śro­do­wi­sko­wo:
1. skrzy­wić koło ro­we­ru; scen­tro­wać;
2. roz­cen­tro­wać się - skrzy­wić się w cza­sie jazdy; scen­tro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozcentrowywać

śro­do­wi­sko­wo:
1. skrzy­wiać koło ro­we­ru;
2. roz­cen­tro­wy­wać się - skrzy­wiać się w cza­sie jazdy


Źródła:

SJP.pl

Rozchamiać

roz­cha­miać się - rzad­ko: sta­wać się cham­skim, or­dy­nar­nym, gru­biań­skim


Źródła:

SJP.pl

Rozchełstanie

nied­ba­le roz­chy­lić ubra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­cheł­stać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozchełstany

przy­miot­nik

 (1.1) ubra­ny nied­ba­le, roz­pię­ty


Źródła:

Wiktionary

Rozchełstać

nied­ba­le roz­chy­lić ubra­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozchełstywać

nied­ba­le roz­chy­lać ubra­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozchlapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozch­la­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozchlapywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozch­la­pać)

 (1.1) chla­piąc, roz­rzu­cać coś na zew­nątrz cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rozch­la­py­wać się (dk. rozch­la­pać się)

 (2.1) być rozch­la­py­wa­nym (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Rozchlipywać

rzad­ko: rozch­li­py­wać się - za­czy­nać pła­kać coraz moc­niej; roz­pła­ki­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozchlupotany

o bło­cie, trzę­sa­wi­skach: chlu­po­czą­cy, grzą­ski


Źródła:

SJP.pl

Rozchlupotać

o bło­cie, trzę­sa­wi­skach: rozch­lu­po­tać się - stać się chlu­po­czą­cym, grzą­skim, roz­mię­kłym


Źródła:

SJP.pl

Rozchlustać

1. roz­lać, chlu­sta­jąc; roz­bryz­gać, rozch­la­pać;
2. rozch­lu­stać się - rozch­la­pać się w róż­nych kie­run­kach


Źródła:

SJP.pl

Rozchmurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozch­mu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Rozchmurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozch­mu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Rozchodniaczek

zdrob­nie­nie od: roz­chod­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od roz­chod­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozchodniak

al­ko­ho­lo­wy toast na od­chod­ne; strze­mien­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. neol. al­ko­ho­lo­wy toast na od­chod­ne; ostat­ni kie­li­szek al­ko­ho­lu wy­pi­ja­ny przed ro­zej­ściem się do domów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozchodnik

ro­śli­na pło­żą­ca się o gru­bych, mię­si­stych li­ściach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sedum|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­śli­ny z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych, do któ­re­go na­le­ży od ~280 do ~470 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych głów­nie na pół­ku­li pół­noc­nej;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju roz­chod­nik (1.1)


Roz­chod­nik ("Sedum" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych. We­dług ujęć tak­so­no­micz­nych do­mi­nu­ją­cych na po­cząt­ku XXI wieku na­le­ży do niego ok. 460–470 ga­tun­ków, ale ro­dzaj wy­ma­ga re­wiz­ji tak­so­no­micz­nej i po­stu­lo­wa­ne jest jego sze­ro­kie uję­cie obej­mu­ją­ce ponad 750 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozchodnikowy

→ roz­chod­nik


Patrz:rozchodnik

Źródła:

SJP.pl

Rozchodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­cho­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozchodować

wydać (wy­da­wać) pie­nią­dze, za­pi­sać (za­pi­sy­wać) po stro­nie roz­cho­du, zak­się­go­wać (księ­go­wać) jako roz­chód


Źródła:

SJP.pl

Rozchodowy

przy­miot­nik od: roz­chód


Źródła:

SJP.pl

Rozchodzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) roz­luź­nić buty przez cho­dze­nie w nich

 (1.2) cho­dząc, spo­wo­do­wać ustą­pie­nie czego

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­cho­dzić się (dk. ro­zejść się)

 (2.1) iść od sie­bie w róż­nych kie­run­kach

 (2.2) sta­rać się o roz­wód

 (2.3) wy­do­by­wać się z ja­kie­goś źró­dło w wielu kie­run­kach

 (2.4) być prze­ka­zy­wa­nym

 (2.5) pro­wa­dzić z jed­ne­go miej­sca w różne stro­ny

 (2.6) być sprze­da­wa­nym, wy­da­wa­nym, wy­ku­py­wa­nym

 (2.7) roz­su­wać się na boki; roz­chy­lać się, two­rząc szcze­li­nę

 (2.8) ule­gać usz­ko­dze­niu po­przez ro­zej­ście się czę­ści

 (2.9) ule­gać roz­luź­nie­niu po­przez cho­dze­nie w tym


Źródła:

Wiktionary

Rozchodzony

luźny, wy­god­ny, nie uci­ska­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Rozchorować

roz­cho­ro­wać się - na­ba­wić się cięż­kiej albo dłu­gotr­wa­łej cho­ro­by


Źródła:

SJP.pl

Rozchorowywać

roz­cho­ro­wy­wać się - na­ba­wiać się cięż­kiej albo dłu­gotr­wa­łej cho­ro­by


Źródła:

SJP.pl

Rozchrząkiwać

roz­chrzą­ki­wać się - rzad­ko: za­czy­nać długo i mocno chrzą­kać


Źródła:

SJP.pl

Rozchwierutanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­chwie­ru­tać.


Źródła:

Wiktionary

Rozchwierutać

cza­sow­nik

 (1.1) pot. po­ru­sza­jąc czymś, roz­ru­szać to, po­lu­zo­wać


Źródła:

Wiktionary

Rozchwiewać

za­bu­rzać spo­kój, rów­no­wa­gę


Źródła:

SJP.pl

Rozchwytać

szyb­ko, chci­wie ro­ze­brać, roz­dzie­lić mię­dzy sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Rozchwytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­chwy­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozchwytywać

szyb­ko, chci­wie ro­zbie­rać, roz­dzie­lać mię­dzy sie­bie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­chwy­tać)

 (1.1) szyb­ko i łap­czy­wie dzie­lić mię­dzy sie­bie coś po­żą­da­ne­go

 (1.2) za­bie­gać o kogoś zna­ne­go i ce­nio­ne­go za pewne cechy lub zdol­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozchybotać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) spra­wić, że jakiś przed­miot za­czy­na się prze­chy­lać na prze­mian w różne stro­ny

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­chy­bo­tać się (ndk. brak)

 (2.1) za­cząć się prze­chy­lać na prze­mian w różne stro­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozchybotywać

po­wo­do­wać chy­bo­ta­nie się cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozchylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­chy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozchód

1. wy­dat­ki pie­nięż­ne do­ko­na­ne w okre­ślo­nym cza­sie;
2. w księ­go­wo­ści: po­zy­cja konta ra­chun­ko­we­go, w któ­rej wy­ka­zu­je się wy­dat­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogół wy­dat­ków (głów­nie pie­nięż­nych) ja­kiejś jed­nost­ki do­ko­ny­wa­nych w okre­ślo­nym cza­sie

 (1.2) hand. ru­bry­ka, w któ­rej za­pi­su­je się ilość wy­dat­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozciapciać

roz­cia­pać, roz­pa­ciać, roz­pać­kać; po­tocz­nie:
1. roz­pro­wa­dzić na wszyst­kie stro­ny ja­kiejś po­wierzch­ni coś mo­kre­go, ma­zi­ste­go;
2. zmie­nić coś twar­de­go w pół­płyn­ną mokrą sub­stan­cję;
3. roz­ciap­ciać się - utra­cić do­tych­cza­so­wą twar­dość, sta­jąc się ciapą


Źródła:

SJP.pl

Rozciapkiwać

rzad­ko: roz­gnia­tać, ro­zdep­ty­wać coś roz­mo­kłe­go


Źródła:

SJP.pl

Rozciek

1. płyn­na sub­stan­cja pow­sta­ła po roz­to­pie­niu skro­ple­niu lub zmie­sza­niu się cze­goś;
2. daw­niej: ob­szar za­la­ny wodą; roz­le­wi­sko, roz­lew


Źródła:

SJP.pl

Rozciekliwy

łzaw­nik roz­cie­kli­wy - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny łzaw­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozcieknąć

rzad­ko: roz­cie­knąć się - roz­pły­nąć się, roz­pu­ścić się; roz­ciec się


Źródła:

SJP.pl

Rozcieracz

1. przy­rząd do ręcz­ne­go roz­drab­nia­nia ziar­na lub su­row­ców na bezksz­tałt­ną masę;
2. przy­rząd z za­o­strzo­ną koń­ców­ką do roz­ma­zy­wa­nia ko­lo­rów i linii


Źródła:

SJP.pl

Rozcieralny

na­da­ją­cy się do roz­cie­ra­nia lub moż­li­wy do roz­tar­cia


Źródła:

SJP.pl

Rozcierać

1. trąc, roz­pro­wa­dzać po po­wierzch­ni;
2. trąc, miaż­dżyć, roz­gnia­tać coś;
3. do­ty­ka­jąc jakąś część ciała, usu­wać ból, zdręt­wie­nie; roz­ma­so­wy­wać;
4. roz­cie­rać się -
a) ule­gać roz­drob­nie­niu;
b) być roz­pro­wa­dza­nym po po­wierzch­ni;
c) do­ty­ka­jąc jakąś część swo­je­go ciała, usu­wać ból, zdręt­wie­nie;
d) do­ty­ka­jąc jeden dru­gie­go, usu­wać ból, zdręt­wie­nie;
e) o ma­ki­ja­żu: tra­cić zarys


Źródła:

SJP.pl

Rozcieńczalnia

w fa­bry­ce la­kie­rów: za­bez­pie­czo­ne przed ogniem, odi­zo­lo­wa­ne po­mie­szcze­nie, w któ­rym roz­cień­cza się łat­wo­pal­ne płyny


Źródła:

SJP.pl

Rozcieńczalnik

skład­nik da­ne­go rozt­wo­ru znaj­du­ją­cy się w nim w do­mi­nu­ją­cej ilo­ści; sub­stan­cja roz­cień­cza­ją­ca inne


Źródła:

SJP.pl

Rozcieńczalnikowy

→ roz­cień­czal­nik


Patrz:rozcieńczalnik

Źródła:

SJP.pl

Rozcieńczalny

da­ją­cy się roz­cień­czyć


Źródła:

SJP.pl

Rozcieńczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­cień­czyć)

 (1.1) chem. zmniej­szać stę­że­nie rozt­wo­ru, do­da­jąc roz­pu­szczal­nik

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­cień­czać się (dk. roz­cień­czyć się)

 (2.1) chem. być roz­cień­cza­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozcieńczenie

spo­wo­do­wać zmniej­sze­nie gę­sto­ści lub stę­że­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozcieńczyć

spo­wo­do­wać zmniej­sze­nie gę­sto­ści lub stę­że­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­cień­czać)

 (1.1) chem. zmniej­szyć stę­że­nie rozt­wo­ru po­przez do­da­nie roz­pu­szczal­ni­ka

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­cień­czyć się (ndk. roz­cień­czać się)

 (2.1) chem. zo­stać roz­cień­czo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozcież

daw­niej: oście­że - wew­nętrz­na po­wierzch­nia ot­wo­ru okien­ne­go lub drzwio­we­go; oścież; ro­ścież


Źródła:

SJP.pl

Rozcinak

w tłocz­nict­wie: wy­kroj­nik do roz­ci­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozcinany

o ubra­niu: ma­ją­cy roz­cię­cie


Źródła:

SJP.pl

Rozcinać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ciąć)

 (1.1) tnąc, dzie­lić ca­łość na czę­ści

 (1.2) ka­le­cząc, prze­ci­nać tkan­ki

 (1.3) śmia­ło prze­do­sta­wać się przez jakąś prze­strzeń


Źródła:

Wiktionary

Rozcinka

1. ga­tu­nek ćmy;
2. w gór­nict­wie: wy­ro­bi­sko ko­ry­ta­rzo­we przy­go­to­waw­cze, wy­ko­ny­wa­ne na wy­so­kość wy­bie­ra­ne­go po­kła­du przez­na­czo­ne­go do ek­splo­a­ta­cji


Roz­cin­ka (prze­cin­ka roz­ru­cho­wa, ob­cin­ka) – w gór­nict­wie wy­ro­bi­sko ko­ry­ta­rzo­we przy­go­to­waw­cze, wy­ko­ny­wa­ne na wy­so­kość wy­bie­ra­ne­go po­kła­du przez­na­czo­ne­go do ek­splo­a­ta­cji. Roz­cin­kę przed wy­ko­na­niem zbro­je­nia ścia­ny za­bez­pie­cza się obu­do­wą pod­po­ro­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozciąg

1. po­więk­sza­nie cze­goś przez cią­gnię­cie; roz­cią­ga­nie;
2. sto­pień po­więk­sze­nia cze­goś po roz­cią­gnię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Rozciągalność

→ roz­cią­gal­ny


Patrz:rozciągalny

Źródła:

SJP.pl

Rozciągalny

da­ją­cy się roz­cią­gać


Źródła:

SJP.pl

Rozciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. tre­ning po­pra­wia­ją­cy ela­stycz­ność ciała i wy­trzy­ma­łość mię­śni, zwięk­sza­ją­cy za­kres ru­chów, za­po­bie­ga­ją­cy kon­tuz­jom


Roz­cią­ga­nie osio­we – w wy­trzy­ma­ło­ści ma­te­ria­łów de­fi­niu­je­my dwa pod­sta­wo­we przy­pad­ki roz­cią­ga­nia osio­we­go:

Roz­wią­za­nie za­gad­nie­nia czy­ste­go roz­cią­ga­nia.

Roz­wią­za­nie za­gad­nie­nia li­nio­wej te­o­rii sprę­ży­sto­ści w przy­pad­ku czy­ste­go roz­cią­ga­nia jest na­stę­pu­ją­ce:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozciągać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­cią­gnąć)

 (1.1) cią­gnąc, po­wo­do­wać zwięk­sza­nie wy­mia­rów czego

 (1.2) zaj­mo­wać czymś więk­sze pole lub prze­strzeń

 (1.3) pot. roz­no­sić coś po wielu miej­scach

 (1.4) po­więk­szać za­kres dzia­ła­nia, obej­mo­wać czyn­no­ścią

 (1.5) obej­mo­wać kon­tro­lą

 (1.6) wy­dłu­żać w cza­sie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­cią­gać się (dk. roz­cią­gnąć się)

 (2.1) po­więk­szać się wsku­tek na­cią­ga­nia

 (2.2) roz­po­ście­rać się, zaj­mu­jąc więk­szy ob­szar

 (2.3) roz­po­ście­rać się mię­dzy punk­ta­mi, brze­ga­mi

 (2.4) sport. zwięk­szać gięt­kość mię­śni i ciała


Źródła:

Wiktionary

Rozciąglej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­cią­gle


Źródła:

SJP.pl

Rozciąglejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­cią­gły


Źródła:

SJP.pl

Rozciągliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­cią­gli­wie


Źródła:

SJP.pl

Rozciągliwszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­cią­gli­wy; bar­dziej roz­cią­gli­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozciągliwy

da­ją­cy się roz­cią­gać, roz­cią­gnąć


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się roz­cią­gać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozciągnik

1. urzą­dze­nie do roz­cią­ga­nia;
2. pająk z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozciągnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­cią­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Rozciągłość

1. prze­strzeń, ob­szar; 2 w całej roz­cią­gło­ści - w pełni, w naj­szer­szym za­kre­sie


Źródła:

SJP.pl

Rozciąć

1. tnąc, roz­dzie­lić na czę­ści;
2. ska­le­czyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­ci­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ci­nać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozcięcie

1. tnąc, roz­dzie­lić na czę­ści;
2. ska­le­czyć


Źródła:

SJP.pl

Rozcięgno

mocna, ela­stycz­na błona zbu­do­wa­na z tkan­ki łącz­nej, ota­cza­ją­ca po­szcze­gól­ne mię­śnie szkie­le­to­we, grupy mię­śni oraz całą mię­śniów­kę ciała; po­więź


Roz­cię­gno ( απο, νευρον, apo­ne­u­ro­sis) – mocne pasmo tkan­ki łącz­nej zbi­tej o ut­ka­niu re­gu­lar­nym, cien­kie i pła­skie, w kształ­cie błony, ubo­gie w na­czy­nia krwio­no­śne, przez które sze­ro­kie i pła­skie mię­śnie łączą się z ko­ścią.

U czło­wie­ka roz­cią­ga­ją się np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozcięża

krzew z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych; awi­ce­nia; ro­ślę­ża


Źródła:

SJP.pl

Rozczapierzać

roz­kła­dać, roz­cią­gać coś sze­ro­ko; roz­ca­pie­rzać


Źródła:

SJP.pl

Rozczapierzyć

ro­zło­żyć, roz­cią­gnąć coś sze­ro­ko; roz­ca­pie­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Rozczarowanie

stan psy­chicz­ny, uczu­cie czło­wie­ka, który się roz­cza­ro­wał


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­speł­nie­nie ocze­ki­wań

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­cza­ro­wać.


Roz­cza­ro­wa­nie – emo­cja, któ­rej doz­na­je­my, gdy nasza wie­dza, wiara lub na­dzie­ja ule­gnie nie­mi­łej dla nas kon­fron­ta­cji z rze­czy­wi­sto­ścią. Kon­fron­ta­cja może być do­wol­nie su­biek­tyw­na, np. gdy ktoś nas wpro­wa­dzi w błąd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozczarowany

1. taki, który doz­nał za­wo­du, roz­cza­ro­wa­nia; za­wie­dzio­ny, roz­go­ry­czo­ny;
2. wła­ści­wy ta­kiej oso­bie, np. roz­cza­ro­wa­na mina


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, któ­re­go ży­cze­nia, na­dzie­je, ocze­ki­wa­nia nie speł­ni­ły się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozczarować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­cza­ro­wy­wać)

 (1.1) za­wieść kogoś, nie speł­nić czy­ichś ocze­ki­wań; spra­wić, że ktoś jest za­wie­dzio­ny, roz­cza­ro­wa­ny

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­cza­ro­wać się (ndk. roz­cza­ro­wy­wać się)

 (2.1) doz­nać za­wo­du, czuć się za­wie­dzio­nym, roz­cza­ro­wa­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozczarowujący

→ roz­cza­ro­wy­wać


Patrz:rozczarowywać

Źródła:

SJP.pl

Rozczarowywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) nie speł­niać czy­ichś ocze­ki­wań, za­wo­dzić czy­jeś ocze­ki­wa­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­cza­ro­wy­wać się

 (2.1) za­wo­dzić się na kimś


Źródła:

Wiktionary

Rozczepka

ro­dzaj mo­ty­li z ro­dzi­ny omac­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozczerwienić

rzad­ko: roz­czer­wie­nić się - stać się bar­dzo czer­wo­nym, mocno za­ru­mie­nio­nym; za­czer­wie­nić się, za­ru­mie­nić się


Źródła:

SJP.pl

Rozczochranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­czo­chrać.

 (1.2) uczy­nie­nie splą­ta­nym, po­tar­ga­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozczochraniec

po­tocz­nie: czło­wiek o roz­czo­chra­nych, po­tar­ga­nych wło­sach; po­tar­ga­niec


Źródła:

SJP.pl

Rozczochrany

zmierz­wić (np. włosy, sierść)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma włosy w nie­ła­dzie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: roz­czo­chrać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozczochrać

zmierz­wić (np. włosy, sierść)


Źródła:

SJP.pl

Rozczochrywać

1. roz­wi­chrzać, ku­dłać włosy;
2. roz­czo­chry­wać się - ule­gać roz­czo­chra­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozczulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­czu­wa­nie czu­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Rozczyn

nie­wiel­ka ilość mąki zak­wa­szo­nej, do­da­wa­na do cia­sta przez­na­czo­ne­go do pie­cze­nia, wy­wo­łu­ją­ca fer­men­ta­cję; też: roz­drob­nio­ne droż­dże do­da­wa­ne do cia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roz­drob­nio­ne droż­dże do­da­wa­ne do cia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozczyna

po­tocz­nie: mie­sza­ni­na skład­ni­ków do­da­wa­na do cia­sta w celu jego wy­ro­śnię­cia; roz­czyn­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozczynać

daw­niej: roz­po­czy­nać, za­czy­nać


Źródła:

SJP.pl

Rozczyniać

1. mie­szać mąkę z wodą lub z mle­kiem, two­rząc cia­sto;
2. mie­szać skład­nik o sta­łej lub syp­kiej kon­sy­sten­cji z pły­nem, two­rząc jed­no­li­tą masę


Źródła:

SJP.pl

Rozczynić

1. zmie­szać mąkę z wodą lub z mle­kiem, two­rząc cia­sto;
2. zmie­szać skład­nik o sta­łej lub syp­kiej kon­sy­sten­cji z pły­nem, two­rząc jed­no­li­tą masę


Źródła:

SJP.pl

Rozczynka

po­tocz­nie: mie­sza­ni­na skład­ni­ków do­da­wa­na do cia­sta w celu jego wy­ro­śnię­cia; roz­czy­na


Źródła:

SJP.pl

Rozczynnik

ciecz po­wo­du­ją­ca roz­pu­szcza­nie lub roz­cień­cza­nie in­nych ciał; roz­pu­szczal­nik, roz­cień­czal­nik


Źródła:

SJP.pl

Rozczynowy

→ roz­czyn, np. mąka roz­czy­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Rozczęstowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­czę­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozczęstować

cza­sow­nik

 (1.1) czę­stu­jąc, ro­zdać coś


Źródła:

Wiktionary

Rozczłonkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozcz­łon­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozczłonkować

po­dzie­lić na czę­ści, ele­men­ty, czło­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rozcz­łon­ko­wy­wać)

 (1.1) roz­dzie­lić na czło­ny

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny rozcz­łon­ko­wać się (ndk. rozcz­łon­ko­wy­wać się)

 (2.1) roz­dzie­lić się na czło­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozczłonkowywać

dzie­lić na czę­ści, ele­men­ty, czło­ny; czło­no­wać, człon­ko­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozcz­łon­ko­wać)

 (1.1) roz­dzie­lać na czło­ny

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rozcz­łon­ko­wy­wać się (dk. rozcz­łon­ko­wać się)

 (2.1) roz­dzie­lać się na czło­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozdalać

daw­niej: roz­cią­gać, roz­prze­strze­niać


Źródła:

SJP.pl

Rozdanie

roz­dzie­lić coś mię­dzy kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zdać.

 (1.2) uro­czy­stość wrę­cza­nia na­gród kon­kur­so­wych lub dy­plo­mów

 (1.3) roz­dzie­le­nie sta­no­wisk lub funk­cji, zwy­kle we­dług pew­ne­go klu­cza

 (1.4) roz­dzie­le­nie kart mię­dzy gra­czy

 (1.5) runda gry w karty


Ro­zda­nie – ame­ry­kań­ski dra­mat z 2008 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdarcie

miej­sce ro­zdar­te, usz­ko­dzo­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ze­drzeć.

 (1.2) miej­sce, w któ­rym coś ro­zdar­ło się

 (1.3) przen. stan wew­nętrz­ne­go skłó­ce­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozdarty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o przed­mio­cie: roz­szar­pa­ny, w ka­wał­kach

 (1.2) o czło­wie­ku: taki, który wpadł w stan wew­nętrz­ne­go skłó­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozdawacz

osoba, która daje coś wielu oso­bom; ro­zdaw­ca


Źródła:

SJP.pl

Rozdawajka

po­tocz­nie: da­wa­nie cze­goś wielu oso­bom; ro­zdaw­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozdawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zda­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdawać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zdać)

 (1.1) roz­dzie­lać po­mię­dzy wiele osób

 (1.2) wy­czer­py­wać coś, dając wielu oso­bom

 (1.3) przy­dzie­lać coś wielu oso­bom, ob­dzie­lać, ro­zda­ro­wać


Źródła:

Wiktionary

Rozdawca

osoba, która daje coś wielu oso­bom; ro­zda­wacz


Źródła:

SJP.pl

Rozdawczyni

ko­bie­ta ro­zda­ją­ca coś


Źródła:

SJP.pl

Rozdawka

po­tocz­nie: da­wa­nie cze­goś wielu oso­bom; ro­zda­waj­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozdawnictwo

akcja ro­zda­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozdać

roz­dzie­lić coś mię­dzy kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zda­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ro­zda­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozdekoltowywać

ro­zde­kol­to­wy­wać się - wkła­dać su­knie, bluz­kę itp. z wiel­kim de­kol­tem


Źródła:

SJP.pl

Rozdelegować

prze­ka­zać swoje obo­wiąz­ki kilku oso­bom o niż­szej po­zy­cji


Źródła:

SJP.pl

Rozdepka

ro­dzaj śli­ma­ków przo­dos­krzel­nych


Źródła:

SJP.pl

Rozdepkowate

ro­dzi­na śli­ma­ków


Ro­zdep­ko­wa­te (Ne­ri­ti­dae) – sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­na ro­dzi­na ma­łych, słod­ko-, sło­na­wo- i sło­no­wod­nych śli­ma­ków przo­dos­krzel­nych. Obej­mu­je kil­ka­set ga­tun­ków, w tym około 110 ga­tun­ków słod­ko­wod­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozdepkowaty

o ce­chach ro­zdep­ko­wa­tych (ro­dzi­na śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Rozdeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zdep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdeptany

znieksz­tał­co­ny przez dłu­gie uży­wa­nie, zni­szczo­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozdeptać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ro­zdep­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdeptywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zdep­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdestnica

ro­zdest­ni­ca wro­ty­czów­ka - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozdestylowywać

pod­da­wać frak­cjo­no­wa­nej de­sty­la­cji


Źródła:

SJP.pl

Rozdeszczać

ro­zde­szczać się - sta­wać się de­szczo­wym


Źródła:

SJP.pl

Rozdeszczony

tyle co: słot­ny, de­szczo­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozdeszczyć

ro­zde­szczyć się - stać się de­szczo­wym; o de­szczu: roz­pa­dać się na dobre


Źródła:

SJP.pl

Rozdniać

daw­niej: wyj­mo­wać, wy­bi­jać dno (np. z becz­ki)


Źródła:

SJP.pl

Rozdokazywać

ro­zdo­ka­zy­wać się - po­tocz­nie:
1. ba­wiąc się, prze­brać miarę; roz­fi­glo­wać się, roz­bry­kać się;
2. prze­kro­czyć okre­ślo­ne normy


Źródła:

SJP.pl

Rozdrabnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­drab­niać.


Roz­drab­nia­nie – roz­dzie­la­nie ma­te­ria­łu w fazie sta­łej na drob­niej­sze czę­ści, zaz­wy­czaj prze­pro­wa­dza­ne me­cha­nicz­nie. Zwięk­sza ono po­wierzch­nię wła­ści­wą danej sub­stan­cji sta­łej, co przyś­pie­sza sze­reg pro­ce­sów z jej udzia­łem. Roz­drab­nia­nie prze­pro­wa­dza się także w celu uzy­ska­nia syp­kie­go pro­duk­tu, czę­sto o ści­śle okre­ślo­nym roz­mia­rze zia­ren np. kru­szy­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdrabniarka

ma­szy­na do roz­drab­nia­nia brył na ka­wał­ki okre­ślo­nej wiel­ko­ści; de­zin­te­gra­tor; kru­szar­ka; ła­macz; de­zyn­te­gra­tor


Źródła:

SJP.pl

Rozdrabniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­drob­nić)

 (1.1) dzie­lić na drob­ne czę­ści

 (1.2) dzie­lić na po­szcze­gól­ne czę­ści

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­drab­niać się (dk. roz­drob­nić się)

 (2.1) dzie­lić się sa­mo­ist­nie na małe czę­ści

 (2.2) dzie­lić swój wy­si­łek, czas, ener­gię na wiele spraw, nie sku­pia­jąc się na jed­nej kon­kret­nej


Źródła:

Wiktionary

Rozdrapać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­dra­py­wać)

 (1.1) ot­wo­rzyć lub usz­ko­dzić dra­pa­niem

 (1.2) o gru­pie osób z chci­wo­ścią, wy­ry­wa­jąc sobie naw­za­jem, za­brać cały udo­stęp­nio­ny zasób

 (1.3) roz­kraść


Źródła:

Wiktionary

Rozdrapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­dra­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdrażew

wieś w Pol­sce


Roz­dra­żew – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim, w gmi­nie Roz­dra­żew.

Roz­dra­żew uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1458 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny po 1510 roku.

We wsi znaj­do­wa­ła się sta­cja ro­ze­bra­ne­go od­cin­ka Kro­to­szyn – Ple­szew Kro­to­szyń­skiej Kolei Do­ja­zdo­wej. Po­ciąg za­koń­czył bieg 12 stycz­nia 1986 r. Oś­ro­dek pa­ra­fii praw­do­po­dob­nie od końca XIII, a na pewno od po­ło­wy XIV wieku. Drob­ny prze­mysł spo­żyw­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozdrażewski

przy­miot­nik od: Roz­dra­żew


Źródła:

SJP.pl

Rozdrażniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­draż­nić)

 (1.1) po­wo­do­wać roz­draż­nie­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozdrażnienie

pod­nie­ce­nie ner­wo­we bę­dą­ce wy­ni­kiem doz­na­nej przy­kro­ści, zmę­cze­nia itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­przy­jem­ne uczu­cie, wy­ni­kłe z prze­mę­cze­nia lub przy­krej sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozdrażniony

nie­spo­koj­ny; zde­ner­wo­wa­ny, zi­ry­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozdrobnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­drab­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­drab­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­drob­nić się (ndk. roz­drab­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­drab­niać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozdroże

miej­sce, gdzie drogi się roz­cho­dzą; roz­staj


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce, w któ­rym droga, ścież­ka, szlak roz­ga­łę­zia się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdupczać

wul­gar­nie: ro­zbi­jać, ni­szczyć, roz­wa­lać; roz­pier­dzie­lać, roz­pier­da­lać, roz­pie­przać, roz­pier­ni­czać


Źródła:

SJP.pl

Rozdupczyć

wul­gar­nie: ro­zbić, zni­szczyć, roz­wa­lić; roz­pier­dzie­lić, roz­pier­do­lić, roz­pie­przyć, roz­pier­ni­czyć


Źródła:

SJP.pl

Rozdusić

re­gio­nal­nie: roz­gnieść


Źródła:

SJP.pl

Rozduszać

re­gio­nal­nie: roz­gnia­tać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zdu­sić)

 (1.1) reg. gnio­tąc, ro­zbi­jać na miaz­gę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozdwajać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozd­wo­ić)

 (1.1) dzie­lić na dwie (naj­czę­ściej równe) czę­ści

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rozd­wa­jać się (dk. rozd­wo­ić się)

 (2.1) dzie­lić się na dwie (naj­czę­ściej równe) czę­ści

 (2.2) przen. być w kilku miej­scach jed­no­cze­śnie, wy­ko­ny­wać na raz wiele czyn­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Rozdwoić

po­dzie­lić na dwie czę­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rozd­wa­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|rozd­wa­jać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozdwojenie

po­dzie­lić na dwie czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozdygotany

taki, który się ro­zdy­go­tał (za­czął drżeć); drga­ją­cy, dy­go­cą­cy, drżą­cy


Źródła:

SJP.pl

Rozdygotać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) wpra­wić w drże­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­zdy­go­tać się (ndk. brak)

 (2.1) za­cząć drżeć


Źródła:

Wiktionary

Rozdymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zdy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdymka

tro­pi­kal­na ryba oce­a­nicz­na o ciele po­kry­tym kol­ca­mi, na­dy­ma­ją­ca się w sy­tu­a­cji za­gro­że­nia, po­da­wa­na jako przys­mak w kuch­ni ja­poń­skiej po­mi­mo swej tok­sycz­no­ści; fugu, ta­ki­fu­gu


Źródła:

SJP.pl

Rozdymkokształtne

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych; na­jeż­koksz­tałt­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Te­tra­o­don­ti­for­mes|Berg|ref=tak., rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych;


Ro­zdym­koksz­tałt­ne, te­tro­don­toksz­tałt­ne, na­jeż­koksz­tałt­ne (Te­tra­o­don­ti­for­mes) – rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych (Ac­ti­nop­te­ry­gii) cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się bra­kiem kości cie­mie­nio­wych, no­so­wych i oko­ło­o­czo­do­ło­wych. U więk­szo­ści brak rów­nież dol­nych żeber. Kość szczę­ko­wa jest zwy­kle zro­śnię­ta z ko­ścią przed­szczę­ko­wą, stąd dawna nazwa zro­sło­szczę­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdymkowate

ro­dzi­na ryb pro­mie­nio­płet­wych z rzędu na­jeż­koksz­tałt­nych; kol­co­brzu­cho­wa­te, te­tro­do­no­wa­te


Ro­zdym­ko­wa­te, te­tro­do­no­wa­te, kol­co­brzu­cho­wa­te (Te­tra­o­don­ti­dae) – ro­dzi­na głów­nie mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych z rzędu ro­zdym­koksz­tałt­nych (Te­tra­o­don­ti­for­mes), rza­dziej spo­ty­ka­ne w wo­dach słod­kich lub sło­na­wych. Ich ciało za­wie­ra sil­nie tru­ją­cą te­tro­do­tok­sy­nę. Niek­tó­re ga­tun­ki spo­ty­ka­ne są w ho­dow­lach ak­wa­ry­stycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozdymkowaty

o ce­chach ro­zdym­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Rozdysponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zdy­spo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdystrybuować

roz­pro­wa­dzić, roz­wieźć to­wa­ry albo inne dobra mię­dzy skle­py, za­kła­dy prze­my­sło­we itp.


Źródła:

SJP.pl

Rozdz.

skrót od: roz­dział


skrót

 (1.1) = roz­dział


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozdzialik

zdrob­nie­nie od: roz­dział; roz­dzia­łek


Źródła:

SJP.pl

Rozdziawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­dzia­wić.


Źródła:

Wiktionary

Rozdziawić

cza­sow­nik

 (1.1) ot­wie­rać sze­ro­ko usta (pysk, dziób)

cza­sow­nik zwrot­ny roz­dzia­wić się

 (2.1) o ustach (pysku, dzio­bie): ot­wie­rać się sze­ro­ko

 (2.2) sze­ro­ko ot­wie­rać usta (pysk, dziób)


Źródła:

Wiktionary

Rozdział

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) druk. każda z czę­ści, na które po­dzie­lo­na jest książ­ka lub rę­ko­pis

 (1.2) roz­dzie­la­nie, ob­dzie­la­nie, przy­dzie­la­nie, do­ko­ny­wa­nie po­dzia­łu mię­dzy ludzi

 (1.3) efekt roz­dzie­le­nia cze­goś

 (1.4) od­dzie­le­nie, se­pa­ra­cja, roz­gra­ni­cze­nie

 (1.5) etap w roz­wo­ju, ka­mień mi­lo­wy

 (1.6) książk. przest. głę­bo­ka niez­go­da, ro­złam

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. m. lp. przesz. od: roz­dziać


Źródła:

Wiktionary

Rozdziałek

1. zdrob­nie­nie od: roz­dział; roz­dzia­lik;
2. linia dzie­lą­ca włosy na gło­wie roz­cze­sa­ne na dwie stro­ny; prze­dzia­łek


Źródła:

SJP.pl

Rozdziałka

1. zdrob­nie­nie od: roz­dział; roz­dzia­lik;
2. linia dzie­lą­ca włosy na gło­wie roz­cze­sa­ne na dwie stro­ny; prze­dzia­łek


Źródła:

SJP.pl

Rozdziałować

in­dy­wi­du­al­nie: dzie­lić (tekst) na roz­dzia­ły


Źródła:

SJP.pl

Rozdziałowy

→ roz­dział


Patrz:rozdział

Źródła:

SJP.pl

Rozdziczeć

daw­niej: ro­zbe­stwić się, roz­pa­sać się


Źródła:

SJP.pl

Rozdzielacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. na­czy­nie la­bo­ra­to­ryj­ne, które służy do roz­dzie­la­nia cie­kłych mie­sza­nin i prze­pro­wa­dza­nia in­nych pro­ce­sów che­micz­nych

 (1.2) techn. ele­ment w rurze, w któ­rym ciecz lub gaz roz­cho­dzi się do prze­wo­dów do­pro­wa­dza­ją­cych je do ko­lej­nych czę­ści urzą­dze­nia

 (1.3) techn. elektr. przy­rząd po­dłą­cza­ny do prze­wo­du, który poz­wa­la na do­pro­wa­dze­nie prądu lub sy­gna­łu do wielu urzą­dzeń jed­no­cze­śnie

 (1.4) techn. część, która re­gu­lu­je i ko­ry­gu­je do­pływ siły lub na­pię­cia w ja­kimś urzą­dze­niu


Roz­dzie­lacz – to na­czy­nie la­bo­ra­to­ryj­ne, w któ­rym pro­wa­dzi się pro­ce­sy roz­dzie­la­nia cie­kłych mie­sza­nin, ek­strak­cję i płu­ka­nie.

Roz­dzie­lacz skła­da się z na­czy­nia o kształ­cie cy­lin­drycz­nym, grusz­ko­wym, stoż­ko­wym (A na obraz­ku) lub rza­dziej ku­li­stym, które po­sia­da z jed­nej stro­ny nóżkę z kra­ni­kiem, a z dru­giej szlif żeń­ski - w któ­rym czę­sto jest wy­wier­co­ny otwór od­po­wie­trza­ją­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­dzie­lać., roz­drab­nia­nie, dzie­le­nie na czę­ści

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­dzie­lać., ro­zda­wa­nie, po­dzie­la­nie cze­goś mię­dzy grupę ludzi

 (1.3) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­dzie­lać., ro­złą­cza­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozdzielać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­dzie­lić)

 (1.1) do­ko­ny­wać po­dzia­łu na czę­ści

 (1.2) roz­gra­ni­czać różne spra­wy, kwe­stie, rze­czy

 (1.3) spra­wiać, że różne osoby prze­sta­ją się kłó­cić, bić itp.

 (1.4) róż­nić ludzi w okre­ślo­nych kwe­stiach, po­wo­do­wać ich du­cho­wy po­dział

 (1.5) ro­zda­wać, dy­stry­bu­o­wać coś mię­dzy grupę ludzi lub zwie­rząt

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­dzie­lać się (dk. roz­dzie­lić się)

 (2.1) dzie­lić sie­bie na grupy lub jed­nost­ki


Źródła:

Wiktionary

Rozdzielczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­form. po­ligr. miara do­kład­no­ści obra­zo­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­dzie­lić.


Roz­dzie­le­nie (ang. "Se­ve­ran­ce") – ame­ry­kań­ski se­rial fan­ta­stycz­no­na­u­ko­wy z 2022 roku, stwo­rzo­ny przez Dana Erick­so­na.

Głów­nym bo­ha­te­rem jest Mark Scout, pra­cow­nik firmy Lumon In­du­stries, który pod­dał się pro­ce­du­rze „roz­dzie­le­nia”. W jej wy­ni­ku jego wspom­nie­nia zwią­za­ne z ży­ciem za­wo­do­wym i pry­wat­nym stają się roz­dzie­lo­ne. Spot­ka­nie z byłym współ­pra­cow­ni­kiem spra­wia, że Mark za­czy­na kwe­stio­no­wać za­sad­ność dzia­łań Lumon oraz roz­dzie­le­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdzielić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­dzie­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­dzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdzielnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie, bu­dy­nek lub teren, gdzie na­stę­pu­je roz­dział ener­gii elek­trycz­nej na ob­wo­dy;


Roz­dziel­nia – sta­cja roz­dziel­cza, wy­o­dręb­nio­na część sta­cji elek­tro­e­ner­ge­tycz­nej lub au­to­no­micz­ny frag­ment sieci elek­tro­e­ner­ge­tycz­nej, w któ­rym na­stę­pu­je roz­dział ener­gii elek­trycz­nej bez zmia­ny na­pię­cia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdzielnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) elektr. obu­do­wa, w któ­rej na­stę­pu­je roz­dział ener­gii elek­trycz­nej na ob­wo­dy i za­mon­to­wa­ne są nie­zbęd­ne do tego celu urzą­dze­nia;


Źródła:

Wiktionary

Rozdzielnictwo

zor­ga­ni­zo­wa­ne roz­dzie­la­nie okre­ślo­nych dóbr po­mię­dzy zgła­sza­ją­cych swe po­trze­by od­bior­ców


Źródła:

SJP.pl

Rozdzielniczy

→ roz­dziel­ni­ca


Patrz:rozdzielnica

Źródła:

SJP.pl

Rozdzielnik

lista ar­ty­ku­łów wraz z przy­dzia­łem dla po­szcze­gól­nych od­bior­ców


Źródła:

SJP.pl

Rozdzielnopłatkowe

pod­kla­sa ro­ślin okry­to­na­sien­nych; wol­no­płat­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Rozdzielnopłatkowy

o ce­chach roz­dziel­no­płat­ko­wych (pod­kla­sa ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rozdzielnopłciowość

cecha ro­ślin i zwie­rząt po­le­ga­ją­ca na wy­stę­po­wa­niu w obrę­bie tego sa­me­go ga­tun­ku or­ga­niz­mów róż­nej płci


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest roz­dziel­nopł­cio­we; cecha tych, któ­rzy są roz­dziel­nopł­cio­wi


Roz­dziel­nopł­cio­wość, go­no­cho­ryzm – zja­wi­sko wy­stę­po­wa­nia w obrę­bie jed­ne­go ga­tun­ku osob­ni­ków dwóch od­mien­nych płci: samca i sa­mi­cy.

Roz­dziel­nopł­cio­wość wy­stę­pu­je także u niek­tó­rych ro­ślin te­lo­mo­wych, naj­czę­ściej u ro­ślin na­go­na­sien­nych, rza­dziej okry­to­na­sien­nych, gdzie na jed­nym osob­ni­ku wy­stę­pu­ją roz­dziel­nopł­cio­we kwia­ty, tzn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdzielność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest roz­dziel­ne; cecha tych, któ­rzy są roz­dziel­ni


Roz­dziel­ność, dy­stry­bu­tyw­ność[] – włas­ność pew­nych pojęć ma­te­ma­tycz­nych wy­stę­pu­ją­cych w aryt­me­ty­ce, al­ge­brze i pod­sta­wach ma­te­ma­ty­ki – lo­gi­ce ma­te­ma­tycz­nej i te­o­rii mno­go­ści. Wy­róż­nia się roz­dziel­ność:

Po­ję­cie roz­dziel­no­ści dzia­ła­nia po­ja­wi­ło się naj­póź­niej w XIX wieku; w 1814 roku użył go François Jo­seph Ser­vo­is. Roz­dziel­ność mno­że­nia wzglę­dem do­da­wa­nia i odej­mo­wa­nia zna­la­zła się w pod­sta­wie pro­gra­mo­wej ma­te­ma­ty­ki w pol­skich szko­łach pod­sta­wo­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozdzierający

spra­wia­ją­cy doj­mu­ją­cą przy­krość, cier­pie­nie; przej­mu­ją­cy, roz­pacz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozdzierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­ze­drzeć)

 (1.1) drąc, dzie­lić na czę­ści

 (1.2) roz­le­gać się doj­mu­ją­co, gło­śno

 (1.3) wy­wo­ły­wać prze­ni­kli­wy ból

 (1.4) rozś­wiet­lać nie­spo­dzie­wa­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­dzie­rać się (dk. ro­ze­drzeć się)

 (2.1) ule­gać sa­mo­ist­nie ro­zdar­ciu

 (2.2) pot. wy­da­wać gło­śne dźwię­ki

 (2.3) prze­peł­niać się cier­pie­niem


Źródła:

Wiktionary

Rozdziergiwać

daw­niej: roz­su­pły­wać; roz­dzierz­gi­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozdzierzgiwać

daw­niej: roz­su­pły­wać; roz­dzier­gi­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozdziewiczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­dzie­wi­czać.


Źródła:

Wiktionary

Rozdziewiczyć

po­zba­wić dzie­wict­wa, zde­flo­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozdziobywać

dzio­biąc, roz­szar­py­wać; roz­dzió­by­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozdzióbywać

dzio­biąc, roz­szar­py­wać; roz­dzio­by­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozdół

wąska, głę­bo­ka do­li­na; wąwóz, jar, parów


Ro­zdół (ukr. "Розділ") – osied­le typu miej­skie­go w re­jo­nie stryj­skim (do 2020 roku w re­jo­nie mi­ko­ła­jow­skim) ob­wo­du lwow­skie­go na Ukra­i­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozdąć

1. na­peł­nić jakiś przed­miot po­wie­trzem, gazem i spra­wić, że sta­nie się on wy­pu­kły;
2. ro­zepch­nąć od środ­ka, zwięk­sza­jąc roz­mia­ry cze­goś;
3. wy­ol­brzy­mić roz­mia­ry, nad­mier­nie zwięk­szyć;
4. wy­ol­brzy­mić zna­cze­nie cze­goś, uka­zać coś w spo­sób prze­sad­ny;
5. o uczu­ciach: wpły­nąć ne­ga­tyw­nie na czy­jeś za­cho­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozdęcie

1. na­peł­nić jakiś przed­miot po­wie­trzem, gazem i spra­wić, że sta­nie się on wy­pu­kły;
2. ro­zepch­nąć od środ­ka, zwięk­sza­jąc roz­mia­ry cze­goś;
3. wy­ol­brzy­mić roz­mia­ry, nad­mier­nie zwięk­szyć;
4. wy­ol­brzy­mić zna­cze­nie cze­goś, uka­zać coś w spo­sób prze­sad­ny;
5. o uczu­ciach: wpły­nąć ne­ga­tyw­nie na czy­jeś za­cho­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozdętka

1. ro­dzaj śli­ma­ków z ro­dzi­ny ro­zdęt­ko­wa­tych;
2. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozdętkowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych


Ro­zdęt­ko­wa­te (Phy­si­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych (Pul­mo­na­ta) z rzędu na­sa­do­ocz­nych (Ba­som­ma­top­ho­ra) wy­róż­nia­na na pod­sta­wie roz­wi­nię­te­go mę­skie­go ukła­du roz­rod­cze­go. Za­li­cza­ne do niej ga­tun­ki mają cien­ko­ścien­ną, gład­ką, le­wo­skręt­ną musz­lę, ja­jo­wa­tą z niską skręt­ką lub wrze­cio­no­wa­tą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ze­brać.


Źródła:

Wiktionary

Rozebrać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zbie­rać)

 (1.1) zdjąć ubra­nie z kogoś lub cze­goś

 (1.2) zlik­wi­do­wać jakąś kon­struk­cję, usu­wa­jąc ka­wa­łek po ka­wał­ku

 (1.3) ro­zło­żyć na czę­ści, roz­mon­to­wać

 (1.4) polit. roz­dzie­lić mię­dzy sie­bie cześć lub ca­łość te­ry­to­rium ja­kie­goś pań­stwa

 (1.5) po­dzie­lić tuszę zwie­rzę­cą

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brać)

 (2.1) pot. roz­chwy­tać, roz­dzie­lić mię­dzy sie­bie coś, czego była ogra­ni­czo­na ilość

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­ze­brać się (ndk. ro­zbie­rać się)

 (3.1) zdjąć z sie­bie ubra­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozebrzmiewać

daw­niej: rozbrz­mie­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozedma

nad­mier­ne lub oso­bli­we po­ja­wie­nie się po­wie­trza (gazu) w tkan­kach, na­rzą­dach bądź ja­mach ciała (np. nad­mier­na za­war­tość po­wie­trza w płu­cach)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba płuc po­le­ga­ją­ca na zmniej­sze­niu ilo­ści pę­che­rzy­ków płuc­nych przez nie­pra­wi­dło­we po­więk­sza­nie się ich skut­ku­ją­ce ich ni­szcze­niem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozedmowy

→ ro­zed­ma


Patrz:rozedma

Źródła:

SJP.pl

Rozedrgany

przy­miot­nik odi­mie­sło­wo­wy

 (1.1) wpra­wio­ny w szyb­kie, drob­ne ruchy

 (1.2) spra­wia­ją­cy wi­zu­al­ne wra­że­nie pul­so­wa­nia lub fa­lo­wa­nia na sku­tek dzia­ła­nia świa­tła bądź wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry

 (1.3) brzmią­cy ze sły­szal­ny­mi wa­ha­nia­mi gło­śno­ści i za­ni­ka­mi dźwię­ku

 (1.4) książk. przen. od­czu­wa­ją­cy silne na­pię­cie emo­cjo­nal­ne lub sta­no­wią­cy wyraz tego na­pię­cia

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: ro­zedr­gać


Źródła:

Wiktionary

Rozedrzeć

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­dzie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Rozegranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ze­grać.


Źródła:

Wiktionary

Rozegrać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­gry­wać)

 (1.1) prze­pro­wa­dzić grę aż do roz­strzy­gnię­cia

 (1.2) do­pro­wa­dzić spra­wę do jej za­łat­wie­nia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­ze­grać się (ndk. roz­gry­wać się)

 (2.1) ulec za­ist­nie­niu

 (2.2) film. prze­biec w okre­ślo­nych sce­na­riu­szem wa­run­kach


Źródła:

Wiktionary

Rozegrzewać

daw­niej: roz­grze­wać (pod­no­sić tem­pe­ra­tu­rę)


Źródła:

SJP.pl

Rozegrzmiewać

daw­niej: roz­cho­dzić się do­o­ko­ła do­no­śnym echem; rozgrz­mie­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozejm

1. cza­so­we lub bez­ter­mi­no­we wstrzy­ma­nie dzia­łań wo­jen­nych po­mię­dzy wal­czą­cy­mi stro­na­mi; za­wie­sze­nie broni;
2. chwi­lo­we za­prze­sta­nie kłót­ni, ry­wa­li­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cza­so­we lub bez­ter­mi­no­we wstrzy­ma­nie dzia­łań wo­jen­nych na pod­sta­wie umowy mię­dzy wal­czą­cy­mi stro­na­mi


Ro­zejm – po­ję­cie z za­kre­su prawa mię­dzy­na­ro­do­we­go, oz­na­cza­ją­ce cza­so­we lub bez­ter­mi­no­we wstrzy­ma­nie dzia­łań wo­jen­nych po­mię­dzy stro­na­mi wal­czą­cy­mi na wszyst­kich fron­tach.

Naj­czę­ściej wiąże się z za­prze­sta­niem wro­gich dzia­łań do czasu za­war­cia trak­ta­tu po­ko­jo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozelit

mi­ne­rał, ar­se­nian wap­nia, ko­bal­tu lub man­ga­nu, wy­stę­pu­ją­cy w po­sta­ci ma­łych czer­wo­nych krysz­tał­ków


Źródła:

SJP.pl

Rozella

ptak z ro­dzi­ny papug wschod­nich, po­cho­dzą­cy z Au­stra­lii


Źródła:

SJP.pl

Rozelśnić

rozl­śnić;
1. spo­wo­do­wać blask, roz­ja­śnić, rozś­wiet­lić;
2. ro­zel­śnić się - stać się bły­szczą­cym, na­brać bla­sku


Źródła:

SJP.pl

Rozemleć

mie­ląc, ro­ze­trzeć; roz­mie­lić


Źródła:

SJP.pl

Rozemocjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­ze­mo­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozentuzjazmować

1. wzbu­dzić w kimś en­tuz­jazm, zapał; wpra­wić kogoś w en­tuz­jazm
2. ro­zen­tuz­jaz­mo­wać się - wpaść w en­tuz­jazm


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) wzbu­dzić w kimś en­tuz­jazm

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­zen­tuz­jaz­mo­wać się (ndk. brak)

 (2.1) za­cząć czuć en­tuz­jazm w związ­ku z czymś lub kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozerotyzowany

prze­po­jo­ny ero­tyz­mem, zmy­sło­wo­ścią


przy­miot­nik

 (1.1) prze­peł­nio­ny ero­tyz­mem

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: ro­ze­ro­ty­zo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozerwalność

cecha tego, co da się ro­zer­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozerwalny

da­ją­cy się ro­zer­wać, ro­złą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Rozerwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zer­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozerwać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­ry­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozeschnięty

taki, który się roz­sechł; ro­zes­chły


Źródła:

SJP.pl

Rozeschnąć

ro­zesch­nąć się - wy­sy­cha­jąc, po­pę­kać


Źródła:

SJP.pl

Rozeschły

taki, który się roz­sechł; ro­zesch­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozespany

1. po­tocz­nie: uczy­nić śpią­cym;
2. ro­ze­spać się -
a) po­czuć się mocno śpią­cym;
b) za­paść w głę­bo­ki sen


Źródła:

SJP.pl

Rozespać

1. po­tocz­nie: uczy­nić śpią­cym;
2. ro­ze­spać się -
a) po­czuć się mocno śpią­cym;
b) za­paść w głę­bo­ki sen


Źródła:

SJP.pl

Rozeta

cha­rak­te­ry­stycz­ne dla stylu go­tyc­kie­go okrą­głe wi­tra­żo­we okno nad głów­nym wej­ściem ko­ścio­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. or­na­ment o ukła­dzie kon­cen­trycz­nym, w kształ­cie sty­li­zo­wa­ne­go roz­wi­nię­te­go kwia­tu, także cen­tral­na kom­po­zy­cja ozda­bia­ją­ca pla­fon lub sufit

 (1.2) ar­chit. okrą­głe okno w szczy­tach bu­dow­li lub nad por­ta­la­mi, cha­rak­te­ry­stycz­ne dla ar­chi­tek­tu­ry go­tyc­kiej

 (1.6) daw. bot. re­ze­da

 (1.7) daw. hutn. zbie­ra­na z wierz­chu rudy sko­rup­ka mie­dzia­na, wy­pra­żo­na i wy­to­pio­na z odt­le­nia­czem kwar­co­wym, sto­pio­na pow­tór­nie z wę­glem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozetek

wierz­bi­no­wiec ro­ze­tek - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny pry­szczar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozetka

wierz­bi­no­wiec ro­ze­tek - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny pry­szczar­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ro­ze­ta


Ro­zet­ka (z fr. "ro­set­te" – ró­życz­ka), bą­czek – oz­na­ka wyż­szej klasy or­de­ru lub odz­na­cze­nia w for­mie małej ko­kard­ki lub wy­pu­kłe­go gu­zi­ka w ko­lo­rze wstąż­ki or­de­ro­wej.

Umie­szcza­na na wstę­dze, ba­ret­ce, mi­nia­tu­rze lub no­szo­na sa­mo­dziel­nie. Nie­kie­dy ro­zet­ki umie­szcza­ne są na ga­lo­ni­ku – srebr­nej, srebr­no-zło­tej lub zło­tej pod­kład­ce, do­dat­ko­wo zwy­kle uży­wa­nej dla oz­na­cza­nia klasy ko­man­dor­skiej, ko­man­dor­skiej z gwia­zdą (wiel­kie­go ofi­ce­ra) lub krzy­ża wiel­kie­go (ew. łań­cu­cha).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozetkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem ro­zet­kę


Źródła:

SJP.pl

Rozetkowce

rząd grzy­bów z typu wor­kow­ców


Ro­zet­kow­ce ("Hy­po­cre­a­les" Lin­dau) – rząd wor­kow­ców na­le­żą­cy do klasy "Sor­da­rio­my­ce­tes".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozetowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem ro­ze­tę


Źródła:

SJP.pl

Rozetrzeć

1. trąc, roz­pro­wa­dzić po po­wierzch­ni;
2. trąc, zmiaż­dżyć, roz­gnieść coś;
3. do­ty­ka­jąc jakąś część ciała, usu­nąć ból, zdręt­wie­nie; roz­ma­so­wać;
4. ro­ze­trzeć się -
a) ulec roz­drob­nie­niu;
b) zo­stać roz­pro­wa­dza­nym po po­wierzch­ni;
c) do­ty­ka­jąc jakąś część swo­je­go ciała, usu­nąć ból, zdręt­wie­nie;
d) do­ty­ka­jąc jeden dru­gie­go, usu­nąć ból, zdręt­wie­nie;
e) o ma­ki­ja­żu: stra­cić zarys, kon­tur


Źródła:

SJP.pl

Rozewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozewie

miej­sco­wość i przy­lą­dek, sta­no­wią­cy jedną z trzech czę­ści Ja­strzę­biej Góry, naj­da­lej wy­su­nię­ty na pół­noc skra­wek Pol­ski (59°49 sze­ro­ko­ści pół­noc­nej)


Ro­ze­wie (niem. "Rixhöft") – przy­lą­dek nad Mo­rzem Bał­tyc­kim, na Po­brze­żu Ka­szub­skim. Na przy­ląd­ku znaj­du­je się La­tar­nia Mor­ska Ro­ze­wie. Miej­sce to uwa­ża­ne było za naj­da­lej wy­su­nię­ty na pół­noc ob­szar Pol­ski, jed­nak w rze­czy­wi­sto­ści ten punkt linii brze­go­wej znaj­du­je się na te­re­nie po­bli­skiej wsi Ja­strzę­bia Góra (Gwia­zda Pół­no­cy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozewrzeć

ot­wo­rzyć (się)


Źródła:

SJP.pl

Rozewski

przy­miot­nik od: Ro­ze­wie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­ze­wiem, do­ty­czą­cy Ro­ze­wia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozeznanie

zna­jo­mość przed­mio­tu, za­gad­nie­nia, orien­ta­cja w ja­kiejś dzie­dzi­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zez­nać.

 (1.2) orien­ta­cja w ja­kiejś spra­wie, dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozeznany

taki, który zna się na czymś


Źródła:

SJP.pl

Roześmiany

roz­we­se­lo­ny, śmie­ją­cy się


przy­miot­nik

 (1.1) śmie­ją­cy się, bar­dzo we­so­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roześmiewać

ro­ze­śmie­wać się - wy­bu­chać śmie­chem; roz­śmie­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozeźlić

roz­zło­ścić


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) zde­ner­wo­wać, roz­zło­ścić, roz­gnie­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozeźlony

roz­zło­ścić


Źródła:

SJP.pl

Rozeżreć

1. mocno gry­ząc, oder­wać frag­ment od ca­ło­ści;
2. po­tocz­nie: spo­wo­do­wać, że ktoś lub coś zacz­nie jeść dużo wię­cej niż zaz­wy­czaj;
3. daw­niej: roz­gnie­wać, roz­ju­szyć;
4. ro­zeż­reć się:
a) po­tocz­nie: za­cząć jeść bar­dzo dużo, bez umia­ru; roz­jeść się;
b) daw­niej: roz­zło­ścić się, wpaść w wiel­ki gniew; roz­gnie­wać się, wściec się, rozw­ście­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Rozfanatyzowywać

rzad­ko: roz­fa­na­ty­zo­wy­wać się - wpa­dać w fa­na­tyzm


Źródła:

SJP.pl

Rozfantazjowywać

roz­fan­taz­jo­wy­wać się - wpa­dać w fer­wor fan­taz­jo­wa­nia, dawać upust fan­taz­ji


Źródła:

SJP.pl

Rozfastrygować

daw­niej: roz­pu­ścić, roz­luź­nić fa­stry­gi


Źródła:

SJP.pl

Rozfałdowywać

rzad­ko: roz­pu­szczać, wy­gła­dzać, roz­pro­sto­wy­wać fałdy


Źródła:

SJP.pl

Rozfiglować

roz­fi­glo­wać się - za­cząć bawić się ze zbyt­nią swo­bo­dą; ro­zdo­ka­zy­wać się, roz­bry­kać się, roz­hu­lać się


Źródła:

SJP.pl

Rozfiglowywać

roz­fi­glo­wy­wać się - za­czy­nać na dobre fi­glo­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozflirtowany

po­bu­dzić do flir­tów, ro­man­sów; roz­ro­man­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozflirtować

roz­flir­to­wać się - za­cząć flir­to­wać z kimś bez umia­ru; roz­ro­man­so­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozfoliować

roz­pa­ko­wać z folii; od­fo­lio­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozfoliowywać

roz­pa­ko­wy­wać z folii; od­fo­lio­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozformować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­for­mo­wy­wać)

 (1.1) wojsk. roz­wią­zać jed­nost­kę woj­sko­wą lub po­dzie­lić ją na mniej­sze od­dzia­ły

 (1.2) kolej. od­dzie­lić wa­go­ny od po­cią­gu


Źródła:

Wiktionary

Rozfrymarczyć

prze­fry­mar­czyć; daw­niej:
1. roztr­wo­nić ma­ją­tek;
2. roz­prze­dać przed­mio­ty nie na sprze­daż


Źródła:

SJP.pl

Rozfryzowywać

1. rzad­ko: lik­wi­do­wać ufry­zo­wa­nie; roz­pro­sto­wy­wać, roz­krę­cać włosy;
2. roz­fry­zo­wy­wać się - o wło­sach, pió­rach: pro­sto­wać się, roz­krę­cać się


Źródła:

SJP.pl

Rozgadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ga­dać.


Źródła:

Wiktionary

Rozgadany

taki, który chęt­nie i dużo mówi


Źródła:

SJP.pl

Rozganiać

roz­ga­niać się - po­tocz­nie: ga­nia­jąc ro­zba­wić się


Źródła:

SJP.pl

Rozgardiasz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rze­czy w nie­ła­dzie

 (1.2) sy­tu­a­cja za­kłó­co­ne­go po­rząd­ku

 (1.3) hałas po­wo­do­wa­ny przez tłum

 (1.4) daw. hu­lan­ka


Źródła:

Wiktionary

Rozgarnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­gar­niać.


Źródła:

Wiktionary

Rozgarnięty

1. ro­zum­ny, spryt­ny, my­ślą­cy;
2. roz­rzu­co­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozgawenia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. osoba roz­tar­gnio­na


Źródła:

Wiktionary

Rozgaworzony

taki, który się roz­ga­wo­rzył


Źródła:

SJP.pl

Rozgawędzić

po­tocz­nie: roz­ga­wę­dzić się - za­cząć roz­ma­wiać bez umia­ru; roz­ga­dać się


Źródła:

SJP.pl

Rozgawędzony

taki, który się roz­ga­wę­dził


Źródła:

SJP.pl

Rozgazować

usu­nąć skądś gaz, głów­nie z na­po­ju


Źródła:

SJP.pl

Rozgałęziać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ga­łę­zić)

 (1.1) roz­dzie­lać na kilka bie­gną­cych w róż­nych kie­run­kach odnóg

 (1.2) przen. ro­zbu­do­wy­wać, do­da­wać nowe wątki, szcze­gó­ły

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­ga­łę­ziać się (dk. roz­ga­łę­zić się)

 (2.1) roz­dzie­lać się w kilku kie­run­kach

 (2.2) two­rzyć nowe grupy bądź obej­mo­wać nowe ob­sza­ry dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozgałęzienie

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej: linie bie­gną­ce w róż­nych kie­run­kach od linii głów­nej lub punk­tu głów­ne­go;
2. miej­sce, punkt, od któ­re­go roz­cho­dzą się linie bocz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. miej­sce na drze­wie, w któ­rym roz­wid­la­ją się ko­na­ry

 (1.2) pot. miej­sce, w któ­rym coś się roz­dzie­la na od­no­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozgałęzieniowy

→ roz­ga­łę­zie­nie


Patrz:rozgałęzienie

Źródła:

SJP.pl

Rozgałęziony

1. roz­wid­la­ją­cy się w kilku kie­run­kach; roz­wid­lo­ny;
2. obej­mu­ją­cy duży za­kres


Źródła:

SJP.pl

Rozgałęzić

1. roz­dzie­lić na od­no­gi, linie bocz­ne
2. roz­ga­łę­zić się - roz­dzie­lić się w kilku kie­run­kach; roz­wid­lić się


Źródła:

SJP.pl

Rozgałęźnikowy

→ roz­ga­łęź­nik


Patrz:rozgałęźnik

Źródła:

SJP.pl

Rozgestykulowywać

roz­ge­sty­ku­lo­wy­wać się - za­czy­nać ge­sty­ku­lo­wać bez umia­ru


Źródła:

SJP.pl

Rozglifienie

po­sze­rzyć otwór w murze po­przez wy­ko­na­nie glifu (uko­śne­go ufor­mo­wa­nia oście­ża)


Źródła:

SJP.pl

Rozglifić

po­sze­rzyć otwór w murze po­przez wy­ko­na­nie glifu (uko­śne­go ufor­mo­wa­nia oście­ża)


Źródła:

SJP.pl

Rozglądnąć

re­gio­nal­nie: roz­gląd­nąć się - ro­zej­rzeć się


Źródła:

SJP.pl

Rozgniatacz

na­rzę­dzie do roz­gnia­ta­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozgniewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gniew, zde­ner­wo­wa­nie, pod­de­ner­wo­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozgniewany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­ra­ża wzbie­ra­ją­cy gniew


Źródła:

Wiktionary

Rozgniewać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) wy­wo­łać u kogoś gniew

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­gnie­wać się

 (2.1) za­cząć od­czu­wać na­ra­sta­ją­cy gniew


Źródła:

Wiktionary

Rozgoryczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­go­ry­czać.


Źródła:

Wiktionary

Rozgoryczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­wo­ły­wać uczu­cie roz­cza­ro­wa­nia, roz­go­ry­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozgoryczenie

smu­tek z po­wo­du doz­na­ne­go za­wo­du; znie­chę­ce­nie, roz­cza­ro­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­go­ry­czyć.

 (1.2) żal wy­wo­ła­ny gorz­kim doz­na­niem za­wo­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozgoryczony

roz­ża­lo­ny, roz­cza­ro­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który czuje przy­krość, po­nie­waż nie stało się coś, na co li­czył


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozgorzeniowy

ko­mo­ra roz­go­rze­nio­wa - obiekt, w któ­rym sy­mu­lu­je się zja­wi­ska za­cho­dzą­ce w po­mie­szcze­niu pod­czas po­ża­ru; ko­mo­ra ognio­wa


Źródła:

SJP.pl

Rozgoszczony

taki, który się roz­go­ścił


Źródła:

SJP.pl

Rozgraniczenie

to, co jest gra­ni­cą, od­dzie­la coś od cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozgraniczeniowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z roz­gra­ni­cza­niem; słu­żą­cy do roz­gra­ni­cza­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozgrodzenie

kon­struk­cja od­dzie­la­ją­ca te­re­ny o róż­nym przez­na­cze­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozgromić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­gra­miać.


Źródła:

Wiktionary

Rozgrupować

1. po­dzie­lić grupę;
2. daw­niej: roz­mie­ścić, po­dzie­lić na grupy


Źródła:

SJP.pl

Rozgrupowywać

rzad­ko: roz­mie­szczać we­dług grup


Źródła:

SJP.pl

Rozgrymaszony

taki, który się roz­gry­ma­sił


Źródła:

SJP.pl

Rozgrywający

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: roz­gry­wać

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sport. w siat­ków­ce: za­wod­nik wy­sta­wia­ją­cy piłkę ata­ku­ją­ce­mu, po uprzed­nim przy­ję­ciu jej przez przyj­mu­ją­ce­go lub li­be­ro


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozgrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­ze­grać)

 (1.1) pro­wa­dzić grę z za­ło­że­niem uzy­ska­nia roz­strzy­gnię­cia

 (1.2) pro­wa­dzić spra­wę celem jej za­łat­wie­nia, roz­strzy­gnię­cia


Źródła:

Wiktionary

Rozgrywka

1. ście­ra­nie się sprzecz­nych sił;
2. w spor­cie: mecz, roz­gry­wa­nie ja­kiejś par­tii gry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zma­ga­nie, spór, ry­wa­li­za­cja prze­ciw­staw­nych sił

 (1.2) sport. mecz

 (1.3) ele­ment gry kar­cia­nej

 (1.4) część gry w pe­tan­kę

 (1.5) in­form. za­sa­dy danej gry kom­pu­te­ro­wej, lub czyn­no­ści, które gracz może w niej pod­jąćfakt.


Roz­gryw­ka to ele­ment gry kar­cia­nej wy­stę­pu­ją­cej po de­kla­ra­cji. W roz­gryw­ce za­bie­ga­my zaz­wy­czaj o wzię­cie jak naj­więk­szej licz­by lew (np. w bry­dżu, ty­sią­cu, skat­cie). Roz­gryw­ka koń­czy się w mo­men­cie zgra­nia wszyst­kich kart, wtedy li­czy­my wzię­te lewy i od­po­wied­nio do danej gry do­da­je­my lub odej­mu­je­my punk­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozgrywki

1. ście­ra­nie się sprzecz­nych sił;
2. w spor­cie: mecz, roz­gry­wa­nie ja­kiejś par­tii gry


Roz­gryw­ki (ang. "State of Play") – bry­tyj­ski 6-od­cin­ko­wy se­rial te­le­wi­zyj­ny, wy­e­mi­to­wa­ny w 2003 roku w te­le­wiz­ji BBC One (w Pol­sce w 2009 roku w TVP1).

Sce­na­rzy­stą se­ria­lu jest Paul Abbot, re­ży­se­rem David Yates. W ro­lach głów­nych wy­stą­pi­li: David Mor­ris­sey, John Simm, Kelly Mac­do­nald, Polly Wal­ker, Bill Nighy i James McAvoy. "Roz­gryw­ki" opo­wia­da­ją hi­sto­rię dzien­ni­kar­skie­go śledzt­wa w spra­wie śmier­ci mło­dej ko­bie­ty, uwi­kła­nej w ro­mans z an­giel­skim par­la­men­ta­rzy­stą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozgryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­gry­zać.


Źródła:

Wiktionary

Rozgryzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­gryźć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­gryźć.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­gry­zać się (dk. roz­gryźć się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­gryźć się.


Źródła:

Wiktionary

Rozgryźć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­gry­zać)

 (1.1) gry­ząc, zmiaż­dżyć coś zę­ba­mi i roz­drob­nić na czę­ści

 (1.2) pot. roz­wią­zać trud­ny pro­blem

 (2.2) pot. poz­nać się wza­jem­nie; zro­zu­mieć naw­za­jem swoje prze­ży­cia, pra­gnie­nia; poz­nać naw­za­jem mo­ty­wy swo­je­go po­stę­po­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozgrzać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­grze­wać)

 (1.1) grze­jąc, uczy­nić cie­plej­szym lub od­czu­wa­ją­cym wię­cej cie­pła

 (1.2) wy­wo­łać stan pod­nie­ce­nia; dać zapał do cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­grzać się (ndk. roz­grze­wać się)

 (2.1) stać się roz­grza­nym

 (2.2) po­czuć zapał

 (2.3) sport. zro­bić roz­grzew­kę


Źródła:

Wiktionary

Rozgrzeszający

1. da­ro­wać, prze­ba­czać komuś;
2. w re­li­giach: udzie­lać roz­grze­sze­nia;
3. roz­grze­szać się - uwal­niać się od skru­pu­łów


Patrz:rozgrzeszać

Źródła:

SJP.pl

Rozgrzeszać

1. da­ro­wać, prze­ba­czać komuś;
2. w re­li­giach: udzie­lać roz­grze­sze­nia;
3. roz­grze­szać się - uwal­niać się od skru­pu­łów


Źródła:

SJP.pl

Rozgrzeszenie

1. prze­ba­czyć komuś;
2. w re­li­giach: udzie­lić roz­grze­sze­nia;
3. roz­grze­szyć się - uwol­nić się od skru­pu­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. oczy­szcze­nie z grze­chów, od­pu­szcze­nie grze­chów;


Roz­grze­sze­nie (ab­so­lu­cja) – ostat­ni ele­ment sa­kra­men­tu po­ku­ty przed za­do­śću­czy­nie­niem, od­mó­wie­nie przez spo­wied­ni­ka for­mu­ły, która oczy­szcza pe­ni­ten­ta z grze­chów. Jest ono sku­tecz­ne tylko wów­czas, gdy pe­ni­tent jest do niego dy­spo­no­wa­ny, czyli speł­nia okre­ślo­ne wa­run­ki (wyz­na­nie wszyst­kich grze­chów, żal, po­sta­no­wie­nie po­pra­wy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozgrzeszyć

1. prze­ba­czyć komuś;
2. w re­li­giach: udzie­lić roz­grze­sze­nia;
3. roz­grze­szyć się - uwol­nić się od skru­pu­łów


Źródła:

SJP.pl

Rozgrzew

w tech­ni­ce: roz­grze­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozgrzewający

→ roz­grze­wać


Patrz:rozgrzewać

Źródła:

SJP.pl

Rozgrzewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­grzać)

 (1.1) grze­jąc, czy­nić cie­plej­szym lub od­czu­wa­ją­cym wię­cej cie­pła

 (1.2) wy­wo­ły­wać stan pod­nie­ce­nia; dawać zapał do cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­grze­wać się (dk. roz­grzać się)

 (2.1) sta­wać się roz­grza­nym

 (2.2) za­czy­nać czuć zapał do cze­goś

 (2.3) sport. robić roz­grzew­kę


Źródła:

Wiktionary

Rozgrzewka

1. wy­wo­ła­nie uczu­cia cie­pła w sobie;
2. wstęp­ne ćwi­cze­nia dla roz­ru­sza­nia mię­śni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ze­staw ćwi­czeń przed tre­nin­giem słu­żą­ca przy­go­to­wa­niu or­ga­niz­mu do wy­sił­ku;

 (1.2) coś zje­dzo­ne lub wy­pi­te, co roz­grze­wa


Roz­grzew­ka – seria pro­stych ćwi­czeń fi­zycz­nych o na­ra­sta­ją­cej in­ten­syw­no­ści słu­żą­ca roz­grza­niu i ue­la­stycz­nie­niu mię­śni i przy­go­to­wa­niu or­ga­niz­mu do wy­sił­ku. Po­ma­ga ona przy pra­cach zwią­za­nych z użyt­kiem mię­śni oraz jej celem jest ochro­na przed kon­tuz­ja­mi i zwięk­sze­nie wy­dol­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozgrzewkowy

→ roz­grzew­ka


Patrz:rozgrzewka

Źródła:

SJP.pl

Rozgrzmiewać

roz­cho­dzić się do­o­ko­ła do­no­śnym echem


Źródła:

SJP.pl

Rozgrzęzać

daw­niej: roz­mię­kać po prze­sią­knię­ciu wodą, za­mie­niać się w błoto


Źródła:

SJP.pl

Rozgwar

książ­ko­wo: gwar roz­le­ga­ją­cy się wokół; wrza­wa, hałas, zgiełk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. hałas spo­wo­do­wa­ny gło­śny­mi roz­mo­wa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozgwarzać

rozg­wa­rzać się -
1. wpa­dać w fer­wor gwa­rze­nia; roz­ga­dy­wać się;
2. na­peł­niać się gwa­rem, rozbrz­mie­wać zmie­sza­ny­mi gło­sa­mi


Źródła:

SJP.pl

Rozgwiazda

mor­ski szkar­łu­pień o ciele w kształ­cie pię­cio- lub wie­lo­ra­mien­nej gwia­zdy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aste­ro­i­dea|ref=tak., dra­pież­ne zwie­rzę mor­skie z typu szkar­łup­ni, kształ­tem przy­po­mi­na­ją­cy gwia­zdę;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozgwieżdżać

rozg­wież­dżać się - roz­ja­śniać się świa­tłem gwiazd


Źródła:

SJP.pl

Rozgwieżdżony

pełen gwiazd, roz­ja­śnio­ny świa­tłem gwiazd


przy­miot­nik

 (1.1) po­kry­ty, usia­ny gwia­zda­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozgwizdywać

rozg­wi­zdy­wać się - za­czy­nać gwi­zdać, wpa­dać w fer­wor gwi­zda­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozgęgany

taki, który się roz­gę­gał


Źródła:

SJP.pl

Rozgładzać

rzad­ko: gła­dząc, roz­pro­sto­wy­wać; wy­gła­dzać


Źródła:

SJP.pl

Rozgłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­gła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Rozgłaszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­gło­sić)

 (1.1) opo­wia­dać wo­ko­ło


Źródła:

Wiktionary

Rozgłos

sława, po­pu­lar­ność, uz­na­nie, re­no­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­wszech­ne uz­na­nie

 (1.2) przest. gło­sze­nie cze­goś wokół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozgłoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­gło­sić.


Źródła:

Wiktionary

Rozgłośnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) publ. rad. oś­ro­dek ma­so­we­go ko­mu­ni­ko­wa­nia roz­po­wszech­nia­ją­cy au­dy­cje ra­dio­we

 (1.2) publ. rad. ze­spół osób przy­go­to­wu­ją­cych au­dy­cje ra­dio­we

 (1.3) rad. sie­dzi­ba roz­gło­śni (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Rozgłośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­gło­śnie


Źródła:

SJP.pl

Rozgłośniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­gło­śny


Źródła:

SJP.pl

Rozgłośnić

po­tocz­nie: na­gło­śnić


Źródła:

SJP.pl

Rozhajcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­haj­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozhamowywać

w psy­cho­lo­gii: zno­sić ha­mu­ją­ce dzia­ła­nie ja­kie­goś czyn­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozharatać

po­tocz­nie:
1. mocno usz­ko­dzić coś; po­szar­pać, ro­ze­drzeć, roz­pła­tać;
2. roz­ha­ra­tać się:
a) zo­stać mocno usz­ko­dzo­nym, po­szar­pa­nym, po­dar­tym;
b) zo­stać głę­bo­ko ska­le­czo­nym, mocno się zra­nić


Źródła:

SJP.pl

Rozhałasowywać

roz­ha­ła­so­wy­wać się - za­czy­nać ha­ła­so­wać, sta­wać się ha­ła­śli­wym


Źródła:

SJP.pl

Rozhermetyzowywać

1. po­wo­do­wać, że coś prze­sta­je być szczel­nie zam­knię­te;
2. roz­her­me­ty­zo­wy­wać się - prze­sta­wać być szczel­nym


Źródła:

SJP.pl

Rozhisteryzowany

taki, który wpadł w hi­ste­rię


Źródła:

SJP.pl

Rozhisteryzowywać

1. do­pro­wa­dzać kogoś do hi­ste­rii;
2. roz­hi­ste­ry­zo­wy­wać się - wpa­dać w hi­ste­rię


Źródła:

SJP.pl

Rozhowor

daw­niej, dziś książ­ko­wo: roz­mo­wa, ga­wę­da, gwar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. książk. ustna wy­mia­na zdań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozhuczany

taki, który się roz­hu­czał


Źródła:

SJP.pl

Rozhukany

po­tocz­nie: gwał­tow­ny, nie­po­ha­mo­wa­ny, nie­u­jarz­mio­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozhukiwać

roz­hu­ki­wać się - po­tocz­nie:
1. sta­wać się nies­for­nym;
2. o zwie­rzę­tach: roz­bry­ki­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozhulany

1. taki, który spę­dza czas na za­ba­wach i pi­ja­ty­kach;
2. taki, który za­czął ener­gicz­nie tań­czyć


Źródła:

SJP.pl

Rozhulać

1. po­tocz­nie: spo­wo­do­wać, że coś za­czy­na się roz­wi­jać, do­brze pro­spe­ro­wać; roz­krę­cić;
2. roz­hu­lać się:
a) za­cząć bawić się ze zbyt­nią swo­bo­dą; ro­zdo­ka­zy­wać się, ro­zba­wić się, rozs­wa­wo­lić się, roz­bry­kać się;
b) o stru­mie­niach po­wie­trza: za­cząć wiać z dużą siłą we wszyst­kich kie­run­kach;
c) o my­ślach, uczu­ciach: wy­stą­pić nie­za­mie­rze­nie, be­zład­nie;
d) po­tocz­nie: za­cząć roz­wi­jać się, dzia­łać coraz szyb­ciej, in­ten­syw­niej; roz­krę­cić się


Źródła:

SJP.pl

Rozhultajać

daw­niej: roz­hul­ta­jać się - sta­wać się hul­ta­jem; roz­pu­szczać się, ro­zbi­sur­ma­niać się, zhul­ta­jać się


Źródła:

SJP.pl

Rozhuśtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­huś­tać.


Źródła:

Wiktionary

Rozhuśtać

1. wpra­wić w jed­no­staj­ny ruch wa­ha­dło­wy; ro­zbu­jać;
2. po­tocz­nie:
a) wy­wo­łać w czymś gwał­tow­ne, nie­kon­tro­lo­wa­ne zmia­ny;
b) spo­wo­do­wać dobre pro­spe­ro­wa­nie cze­goś; ro­zbu­jać, roz­krę­cić


Źródła:

SJP.pl

Rozhuśtywać

1. wpra­wiać w jed­no­staj­ny ruch wa­ha­dło­wy;
2. po­tocz­nie:
a) wy­wo­ły­wać w czymś gwał­tow­ne, nie­kon­tro­lo­wa­ne zmia­ny;
b) po­wo­do­wać dobre pro­spe­ro­wa­nie cze­goś; roz­krę­cać


Źródła:

SJP.pl

Rozigrany

bę­dą­cy w do­brym hu­mo­rze, na­stro­ju; roz­we­se­lo­ny, ro­zba­wio­ny, ra­dos­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozimprezowany

taki, który się ro­zim­pre­zo­wał


Źródła:

SJP.pl

Rozimprezować

po­tocz­nie: ro­zim­pre­zo­wać się - za­cząć czę­sto cho­dzić na im­pre­zy


Źródła:

SJP.pl

Rozindyczać

1. roz­sier­dzać, wście­kać;
2. ro­zin­dy­czać się - wpa­dać w złość; roz­sier­dzać się


Źródła:

SJP.pl

Rozindyczyć

zde­ner­wo­wać, roz­sier­dzić, wściec, wpaść w złość


Źródła:

SJP.pl

Rozjadać

1. daw­niej: roz­szar­py­wać na strzę­py, roz­dzie­rać zę­ba­mi;
2. daw­niej: wgry­zać się w coś;
3. daw­niej: roz­ju­szać, rozw­ście­czać kogoś; gnie­wać, zło­ścić, iry­to­wać;
4. roz­ja­dać się:
a) po­tocz­nie: za­czy­nać jeść bar­dzo dużo, bez umia­ru;
b) daw­niej: wście­kać się, wpa­dać w wiel­ki gniew; rozw­ście­czać się;
c) daw­niej: na­bie­rać więk­szej mocy, in­ten­syw­no­ści; wzma­gać się, in­ten­sy­fi­ko­wać się, przy­bie­rać na sile


Źródła:

SJP.pl

Rozjarzmiać

daw­niej: zdej­mo­wać jarz­mo, uwal­niać od jarz­ma


Źródła:

SJP.pl

Rozjazd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce, w któ­rym roz­cho­dzą się tory wraz z jego oprzy­rzą­do­wa­niem;

 (1.2) miej­sce, w któ­rym roz­cho­dzą się drogi

 (1.3) łow. ro­dzaj sieci my­śliw­skiej uży­wa­nej do ło­wie­nia ku­ro­patw, prze­pió­rek itp.

 (1.4) daw. roz­je­cha­nie się, roz­jeż­dża­nie się, chwi­la roz­sta­nia

 (1.5) daw. wojsk. od­dział wy­sła­ny na re­ko­ne­sans


Roz­jazd – kon­struk­cja z szyn umoż­li­wia­ją­ca prze­jazd po­ja­zdów szy­no­wych z toru za­sad­ni­cze­go na tor zwrot­ny (od­ga­łęź­ny) lub od­wrot­nie z okre­ślo­ną pręd­ko­ścią bez ko­niecz­no­ści przer­wa­nia jazdy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozjazdowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy roz­ja­zdu


Źródła:

Wiktionary

Rozjazdy

książ­ko­wo: cią­głe wy­ja­zdy, usta­wicz­ne po­dró­że


Źródła:

SJP.pl

Rozjaśniająco

→ roz­ja­śniać


Patrz:rozjaśniać

Źródła:

SJP.pl

Rozjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ja­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Rozjaśniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ja­śnić)

 (1.1) zob. roz­ja­śnić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­ja­śniać się (dk. roz­ja­śnić się)

 (2.1) zob. roz­ja­śnić się.


Źródła:

Wiktionary

Rozjaśniały

1. stać się jas­nym lub ja­śniej­szym;
2. stać się wid­nym, peł­nym świa­tła lub słoń­ca;
3. wydać jasne świa­tło;
4. wy­róż­nić się od tła jas­nym ko­lo­rem;
5. stać się in­ten­syw­niej­szym;
6. stać się po­god­nym, ra­dos­nym;
7. stać się lo­gicz­nym, pre­cy­zyj­nym


Źródła:

SJP.pl

Rozjaśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ja­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Rozjaśnieć

1. stać się jas­nym lub ja­śniej­szym;
2. stać się wid­nym, peł­nym świa­tła lub słoń­ca;
3. wydać jasne świa­tło;
4. wy­róż­nić się od tła jas­nym ko­lo­rem;
5. stać się in­ten­syw­niej­szym;
6. stać się po­god­nym, ra­dos­nym;
7. stać się lo­gicz­nym, pre­cy­zyj­nym


Źródła:

SJP.pl

Rozjaśniony

jasny, po­god­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozjaśnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­ja­śniać)

 (1.1) uczy­nić coś ja­śniej­szym

 (1.2) przen. uczy­nić coś bar­dziej zro­zu­mia­łym, wy­tłu­ma­czyć, ob­ja­śnić, wy­ja­śnić

 (1.3) przen. książk. o po­zy­tyw­nych uczu­ciach: wid­nieć na czy­jeś twa­rzy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­ja­śnić się (ndk. roz­ja­śniać się)

 (2.1) stać się ja­śniej­szym

 (2.2) książk. sta­wać się po­god­nym, ra­dos­nym, w do­brym na­stro­ju

 (2.3) wy­po­go­dzić się

 (2.4) pot. uczy­nić swoje włosy ja­śniej­szy­mi


Źródła:

Wiktionary

Rozjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Rozjebać

roz­pier­do­lić; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. roz­wa­lić (coś), zni­szczyć, zep­suć;
2. roz­śmie­szyć;
3. po­ko­nać, wy­grać (z kimś)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) wulg. roz­wa­lić, ro­zbić, zni­szczyć, zep­suć

 (1.2) wulg. roz­śmie­szyć, za­sko­czyć zu­peł­ną bzdu­rą

 (1.3) wulg. po­ko­nać, wy­grać

 (1.4) wulg. ot­wo­rzyć coś mocno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozjebywać

roz­pier­da­lać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. roz­wa­lać, ni­szczyć, psuć;
2. roz­śmie­szać;
3. po­ko­ny­wać, wy­gry­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozjem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. ugoda


Źródła:

Wiktionary

Rozjemca

osoba roz­strzy­ga­ją­ca spór, do­pro­wa­dza­ją­ca do ugody zwa­śnio­ne stro­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sę­dzia, któ­re­go za­da­niem jest roz­strzy­gnię­cie sporu, po­go­dze­nie wro­gich sobie stron


Roz­jem­ca (ang. "The Pe­a­ce­ke­e­per", znany rów­nież jako "Hell­bent") – ame­ry­kań­sko-ka­na­dyj­ski film sen­sa­cyj­ny z 1997 roku w re­ży­se­rii Frédérica Fo­re­stie­ra. Wy­pro­du­ko­wa­ny przez Oc­to­ber Films.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozjemczy

1. po­lu­bow­nie roz­strzy­ga­ją­cy spory, pro­wa­dzą­cy do ugody; ar­bi­tra­żo­wy;
2. wy­ra­ża­ją­cy za­miar po­go­dze­nia się, za­war­cia ro­zej­mu; po­jed­naw­czy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) praw. roz­wią­zu­ją­cy po­lu­bow­nie spra­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozjemczyni

→ roz­jem­ca


Patrz:rozjemca

Źródła:

SJP.pl

Rozjemstwo

roz­strzy­ga­nie przez roz­jem­ców za­gad­nień spor­nych, zwła­szcza spo­rów mię­dzy pań­stwa­mi; do­pro­wa­dza­nie do ugody, ar­bi­traż


Źródła:

SJP.pl

Rozjeść

1. daw­niej: roz­szar­pać na strzę­py, ro­ze­drzeć zę­ba­mi;
2. daw­niej: wgryźć się w coś;
3. daw­niej: roz­ju­szyć, rozw­ście­czyć kogoś; roz­gnie­wać, ro­zeż­reć;
4. roz­jeść się:
a) po­tocz­nie: za­cząć jeść bar­dzo dużo, bez umia­ru; ro­zeż­reć się;
b) daw­niej: roz­zło­ścić się, wpaść w wiel­ki gniew; roz­gnie­wać się, wściec się, rozw­ście­czyć się;
c) daw­niej: na­brać więk­szej mocy, in­ten­syw­no­ści; wzmóc się, zin­ten­sy­fi­ko­wać się, przy­brać na sile


Źródła:

SJP.pl

Rozjeżać

rzad­ko: na­stra­szać, na­je­żać


Źródła:

SJP.pl

Rozjeżyć

rzad­ko o wło­sach, sier­ści: na­stro­szyć się, na­je­żyć się; roz­sto­per­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Rozjuczać

zdej­mo­wać juki ze zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Rozjudzić

daw­niej: roz­ją­trzyć, pod­nieć; ro­zbech­tać


Źródła:

SJP.pl

Rozjuszyć

wy­wo­łać u kogoś wiel­ki gniew


Źródła:

SJP.pl

Rozjątrzony

1. spo­wo­do­wać, że rana ro­pie­je, za­o­gnia się;
2. wzbu­dzić w kimś gniew, żal, roz­go­ry­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozjątrzyć

1. spo­wo­do­wać, że rana ro­pie­je, za­o­gnia się;
2. wzbu­dzić w kimś gniew, żal, roz­go­ry­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozkalibrowywać

po­więk­szać śred­ni­cę lufy ponad do­pu­szczo­ną wiel­kość


Źródła:

SJP.pl

Rozkaszlany

taki, który się roz­kasz­lał


Źródła:

SJP.pl

Rozkaszliwać

roz­kasz­li­wać się - za­czy­nać mocno i długo kasz­leć; roz­ka­sły­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozkasływać

roz­ka­sły­wać się - za­czy­nać mocno i długo kasz­leć; roz­kasz­li­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozkaz

po­le­ce­nie wy­ko­na­nia bądź za­nie­cha­nia okre­ślo­nej czyn­no­ści lub in­ne­go za­cho­wa­nia, wy­da­ne przez osobę do tego upo­waż­nio­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­le­ce­nie wy­ko­na­nia cze­goś wy­da­ne przez osobę upraw­nio­ną do tego lub ma­ją­cą nad kimś jakąś prze­wa­gę


Roz­kaz – po­le­ce­nie bez­wa­run­ko­we­go wy­ko­na­nia bądź za­nie­cha­nia okre­ślo­nej czyn­no­ści bądź in­ne­go za­cho­wa­nia (tj. norma in­dy­wi­du­al­na i kon­kret­na), wy­da­ne przez osobę dy­spo­nu­ją­cą wła­dzą (do­wód­ca, prze­ło­żo­ny) nad osobą, któ­rej wy­da­no po­le­ce­nie (pod­wład­ny, peł­nią­cy służ­bę).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozkazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkazać

wydać roz­kaz


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­ka­zy­wać)

 (1.1) wydać roz­kaz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkazodawczyni

ko­bie­ta wy­da­ją­ca roz­ka­zy


Źródła:

SJP.pl

Rozkazowy

→ roz­kaz


Patrz:rozkaz

Źródła:

SJP.pl

Rozkazujący

na­ka­zu­ją­cy coś; ostry, groź­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozkazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkazywać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ka­zać)

 (1.1) wy­da­wać ka­te­go­rycz­ne po­le­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozkaźnik

w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. tryb roz­ka­zu­ją­cy;
2. forma cza­sow­ni­ka w try­bie roz­ka­zu­ją­cym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. tryb roz­ka­zu­ją­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkaźnikowy

przy­miot­nik od: roz­kaź­nik


Źródła:

SJP.pl

Rozkiełznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­kiełz­nać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkisnąć

po­tocz­nie:
1. za­mie­nić się w błoto, roz­mo­knąć;
2. zep­suć się, kis­nąc; skwa­sić się, nad­gnić


Źródła:

SJP.pl

Rozkisły

1. taki, który roz­kis­nął, za­mie­nił się w błoto; roz­mię­kły;
2. taki, który skwa­śniał, nad­gnił


Źródła:

SJP.pl

Rozkiśnięty

roz­ki­sły;
1. taki, który roz­kis­nął, za­mie­nił się w błoto; roz­mię­kły;
2. taki, który skwa­śniał, nad­gnił


Źródła:

SJP.pl

Rozklaskiwać

roz­kla­ski­wać się - za­czy­nać mocno kla­skać, wpa­dać w zapał kla­ska­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozkleić

od­dzie­lić skle­jo­ne, złą­czo­ne rze­czy; roz­war­stwić


Źródła:

SJP.pl

Rozklejanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­kle­jać.


Źródła:

Wiktionary

Rozklejony

od­dzie­lić skle­jo­ne, złą­czo­ne rze­czy; roz­war­stwić


Źródła:

SJP.pl

Rozklepać

roz­pła­szczyć metal lub przed­miot me­ta­lo­wy przez bicie mło­tem


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­kle­py­wać)

 (1.1) techn. roz­pła­szczyć coś me­ta­lo­we­go po­przez ude­rza­nie mło­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozklepywać

roz­pła­szczać metal lub przed­miot me­ta­lo­wy przez bicie mło­tem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­kle­pać)

 (1.1) techn. roz­pła­szczać coś me­ta­lo­we­go przez ude­rza­nie mło­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkloszować

nadać sukni lub spód­ni­cy krój klo­sza


Źródła:

SJP.pl

Rozkloszowywać

na­da­wać sukni, spód­ni­cy itp. krój klo­sza


Źródła:

SJP.pl

Rozklęczany

rzad­ko: taki, który się roz­klę­czał


Źródła:

SJP.pl

Rozklęczeć

roz­klę­czeć się - za­tra­cić się w klę­cze­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozklęty

taki, który się roz­klął


Źródła:

SJP.pl

Rozkmina

po­tocz­nie: próba zro­zu­mie­nia cze­goś; rozk­min­ka, my­śló­wa, my­ślów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. pot. zro­zu­mie­nie, od­taj­nie­nie ja­kiejś kwe­stii, roz­wi­kła­nie pro­ble­mu

 (1.2) slang. pot. za­sta­na­wia­nie się nad czymś, wy­tę­że­nie umy­sło­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkminianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) slang. od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozk­mi­niać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkminiać

po­tocz­nie: roz­poz­na­wać struk­tu­rę da­ne­go zja­wi­ska, od­ga­dy­wać spo­sób dzia­ła­nia da­ne­go me­cha­niz­mu (we wszyst­kich dzie­dzi­nach), ro­zu­mieć dane za­gad­nie­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozk­mi­nić)

 (1.1) pot. usi­ło­wać zro­zu­mieć, za­sta­na­wiać się nad czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkminić

po­tocz­nie: roz­poz­nać struk­tu­rę da­ne­go zja­wi­ska, od­gad­nąć spo­sób dzia­ła­nia da­ne­go me­cha­niz­mu (we wszyst­kich dzie­dzi­nach), zro­zu­mieć dane za­gad­nie­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rozk­mi­niać)

 (1.1) pot. zro­zu­mieć po głę­bo­kim za­sta­no­wie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkminka

po­tocz­nie: próba zro­zu­mie­nia cze­goś; rozk­mi­na, my­ślów­ka, my­śló­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. pot. zro­zu­mie­nie, od­taj­nie­nie ja­kiejś kwe­stii, roz­wi­kła­nie pro­ble­mu

 (1.2) slang. pot. za­sta­na­wia­nie się nad czymś, wy­tę­że­nie umy­sło­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkochanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ko­chać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkochany

1. taki, który się w kimś roz­ko­chał;
2. wy­ra­ża­ją­cy go­rą­cą mi­łość, za­ko­cha­nie się; na­mięt­ny, czuły


Źródła:

SJP.pl

Rozkochać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­ko­chi­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ko­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkochiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ko­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkochiwać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­wo­ły­wać w kimś uczu­cie za­ko­cha­nia, mi­ło­ści do sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Rozkochów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rozkojarzać

1. roz­pra­szać czy­jąś uwagę, unie­moż­li­wiać komuś kon­cen­tra­cję; de­kon­cen­tro­wać;
2. roz­ko­ja­rzać się - prze­sta­wać być skon­cen­tro­wa­nym, sku­pio­nym; de­kon­cen­tro­wać się, roz­pra­szać się


Źródła:

SJP.pl

Rozkojarzenie

1. roz­pro­szyć czy­jąś uwagę, unie­moż­li­wić komuś kon­cen­tra­cję; zde­kon­cen­tro­wać;
2. roz­ko­ja­rzyć się - prze­stać być skon­cen­tro­wa­nym, sku­pio­nym; zde­kon­cen­tro­wać się, roz­pro­szyć się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) psych. za­bu­rze­nie toku my­śle­nia po­le­ga­ją­ce na nies­kład­nych i nie­u­za­sad­nio­nych prze­sko­kach myśli od jed­nej tre­ści do dru­giej, ujaw­nia­ją­ce się jako trud­ność w sku­pie­niu uwagi

 (1.2) fizj. med. za­bu­rze­nie współ­dzia­ła­nia skła­do­wych da­ne­go ukła­du czy na­rzą­du, wy­wo­łu­ją­ce okre­ślo­ne skut­ki dla or­ga­niz­mu


Roz­ko­ja­rze­nie – za­bu­rze­nie funk­cji my­śle­nia cha­rak­te­ry­stycz­ne dla schi­zo­fre­nii cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się bra­kiem spój­no­ści w wy­po­wie­dziach cho­re­go. Brak spój­no­ści po­le­ga na wy­po­wia­da­niu po sobie niez­wią­za­nych ze sobą zdań, wtrą­ca­nia nie­pa­su­ją­cych bądź niez­ro­zu­mia­łych słów, ich pow­ta­rza­niu czy two­rze­nie ne­o­lo­giz­mów. Jest to zatem po­łą­cze­nie pa­ra­lo­gii (od­stęp­stwa od lo­gi­ki) z nies­kład­no­ścią wy­po­wie­dzi („mó­wie­nie obok”) oraz nie­ko­mu­ni­ka­tyw­no­ści prze­ka­zy­wa­nych tre­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozkojarzony

taki, który nie może się sku­pić, skon­cen­tro­wać na jed­nej rze­czy


przy­miot­nik

 (1.1) za­cho­wu­ją­cy się lub my­ślą­cy cha­o­tycz­nie, nie mo­gą­cy się sku­pić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkojarzyć

1. roz­pro­szyć czy­jąś uwagę, unie­moż­li­wić komuś kon­cen­tra­cję; zde­kon­cen­tro­wać;
2. roz­ko­ja­rzyć się - prze­stać być skon­cen­tro­wa­nym, sku­pio­nym; zde­kon­cen­tro­wać się, roz­pro­szyć się


Źródła:

SJP.pl

Rozkolcowate

ro­dzi­na śli­ma­ków mor­skich


Roz­kol­co­wa­te (Mu­ri­ci­dae) – ro­dzi­na śli­ma­ków mor­skich z rzędu Ne­o­ga­stro­po­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozkolcowaty

o ce­chach roz­kol­co­wa­tych (ro­dzi­na śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Rozkolec

mor­ski śli­mak, z któ­re­go wy­dzie­li­ny otrzy­my­wa­no w sta­ro­żyt­no­ści na­tu­ral­ny barw­nik: pur­pu­rę


Źródła:

SJP.pl

Rozkompresować

rzad­ko: zde­kom­pre­so­wać;
1. prze­pro­wa­dzić pro­ces od­wrot­ny do kom­pre­sji, naj­czę­ściej w od­nie­sie­niu do da­nych; po­tocz­nie: roz­pa­ko­wać (pliki), przy­wró­cić formę po­cząt­ko­wą sprzed za­ko­do­wa­nia zmniej­sza­ją­ce­go wiel­kość pliku;
2. spo­wo­do­wać spa­dek ci­śnie­nia np. po­przez roz­szczel­nie­nie po­mie­szcze­nia lub obiek­tu


Źródła:

SJP.pl

Rozkop

wykop ot­war­ty pow­sta­ły po jed­no­ra­zo­wym przej­ściu ro­bo­czym ko­par­ki


Źródła:

SJP.pl

Rozkopalisko

roz­ko­pa­ny teren; roz­ko­pi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozkopać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ko­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkopisko

roz­ko­pa­ny teren; roz­ko­pa­li­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozkosz

1. naj­wyż­szy sto­pień uczu­cia przy­jem­no­ści, upo­je­nia, za­do­wo­le­nia, ra­do­ści;
2. to, co wy­wo­łu­je to uczu­cie, co spra­wia naj­wyż­szą przy­jem­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) naj­wyż­szy sto­pień uczu­cia przy­jem­no­ści, upo­je­nia, ra­do­ści

 (1.2) to, co spra­wia naj­wyż­szą przy­jem­ność, zwła­szcza zmy­sło­wą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozkoszniaczek

zdrob­nie­nie od: roz­kosz­niak


Patrz:rozkoszniaczek

Źródła:

SJP.pl

Rozkoszniaczka

zdrob­nie­nie od: roz­kosz­niak


Patrz:rozkoszniaczek

Źródła:

SJP.pl

Rozkoszniak

iro­nicz­nie: osoba sta­ra­ją­ca się przy­po­do­bać oto­cze­niu; przy­jem­nia­czek, lizus, grzecz­niś


Źródła:

SJP.pl

Rozkosznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­kosz­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozkoszniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­kosz­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozkoszniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­kosz­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozkosznik

daw­niej: roz­pust­nik, lu­bież­nik, sy­ba­ry­ta; roz­kosz­niś


Źródła:

SJP.pl

Rozkoszniś

daw­niej: roz­pust­nik, lu­bież­nik, sy­ba­ry­ta; roz­kosz­nik


Źródła:

SJP.pl

Rozkoszny

spra­wia­ją­cy roz­kosz; bar­dzo przy­jem­ny dla zmy­słów


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) bar­dzo przy­jem­ny dla zmy­słów, spra­wia­ją­cy roz­kosz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkoszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ko­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkoszować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) spra­wiać komuś dużą przy­jem­ność

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­ko­szo­wać się (dk. brak)

 (2.1) od­czu­wać dużą przy­jem­ność, doz­na­wać roz­ko­szy z ja­kie­go po­wo­du


Źródła:

Wiktionary

Rozkołys

1. roz­ko­ły­sa­nie, ruch ko­ły­szą­cy, wa­ha­dło­wy
2. sa­mow­zbu­dzo­ne po­przecz­ne ko­ły­sa­nie stat­ku, wy­wo­ła­ne dzia­ła­niem sił ae­ro­dy­na­micz­nych oraz spo­tę­go­wa­ne wy­stę­pu­ją­cy­mi rów­no­le­gle ryt­micz­ny­mi zja­wi­ska­mi hy­dro­dy­na­micz­ny­mi; rol­ling


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mar. żegl. roz­ko­ły­sa­nie, roz­huś­ta­nie, ruch ko­ły­szą­cy, wa­ha­dło­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkołysanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ko­ły­sać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkołysać

wpra­wić coś w silny ruch ko­ły­szą­cy, wa­ha­dło­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozkraczny

rzad­ko: z roz­sta­wio­ny­mi no­ga­mi; roz­krocz­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozkradanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­kra­dać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkraść

roz­gra­bić do­szczęt­nie ja­kieś mie­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­kra­dać)

 (1.1) o nie­o­kre­ślo­nej licz­bie osób bez zgody i wie­dzy wła­ści­cie­la przy­wła­szczać sobie ko­lej­ne czę­ści da­ne­go za­so­bu, w końcu wy­czer­pu­jąc go w ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkroić

kro­jąc po­dzie­lić na czę­ści, na ka­wał­ki, od­dzie­lić od sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Rozkrok

po­sta­wa czło­wie­ka sto­ją­ce­go z sze­ro­ko roz­sta­wio­ny­mi na boki no­ga­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sze­ro­ko roz­sta­wio­ne nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkrusz

drob­ny ma­te­riał od­pa­do­wy pow­sta­ły pod­czas prze­ra­bia­nia róż­ne­go ro­dza­ju przed­mio­tów


Źródła:

SJP.pl

Rozkruszalność

cecha cze­goś da­ją­ce­go się roz­kru­szyć


Źródła:

SJP.pl

Rozkruszalny

da­ją­cy się roz­kru­szać


Źródła:

SJP.pl

Rozkruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­kru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkruszek

drob­ny pa­ję­czak, groź­ny szkod­nik w prze­cho­wal­niach i ma­ga­zy­nach


Źródła:

SJP.pl

Rozkryć

roz­kryć się - zrzu­cić z sie­bie koł­drę, pie­rzy­nę itp.


Źródła:

SJP.pl

Rozkrzewianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­krze­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkrzyczany

przy­miot­nik

 (1.1) wy­da­ją­cy gło­śne okrzy­ki


Źródła:

Wiktionary

Rozkrzykiwać

1. krzy­cząc, roz­gła­szać coś;
2. roz­krzy­ki­wać się -
a) za­czy­nać mocno krzy­czeć;
b) za­czy­nać gło­śno pła­kać


Źródła:

SJP.pl

Rozkrój

spo­sób kro­je­nia ma­te­ria­łu na czę­ści w taki spo­sób, aby było jak najm­niej od­pa­dów


Źródła:

SJP.pl

Rozkręcacz

po­tocz­nie:
1. osoba lub rzecz po­wo­du­ją­ca, że coś za­czy­na na­bie­rać tempa lub in­ten­syw­no­ści;
2. osoba roz­kła­da­ją­ca na czę­ści coś po­łą­czo­ne­go śru­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Rozkręcająco

po­tocz­nie: tak, że coś za­czy­na na­bie­rać tempa lub in­ten­syw­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozkręcalność

cecha cze­goś da­ją­ce­go się roz­krę­cić


Źródła:

SJP.pl

Rozkręcalny

da­ją­cy się roz­krę­cić


Źródła:

SJP.pl

Rozkręcany

zbu­do­wa­ny w taki spo­sób, że jego ele­men­ty można roz­krę­cić


Źródła:

SJP.pl

Rozkręcać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­krę­cić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­krę­cić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­krę­cać się (dk. roz­krę­cić się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­krę­cić się.


Źródła:

Wiktionary

Rozkręcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. krę­cić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|krę­cić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­krę­cić się (ndk. krę­cić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|krę­cić się.


Źródła:

Wiktionary

Rozkudłaczać

rzad­ko: roz­czo­chry­wać; roz­ku­dły­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozkudływać

do­pro­wa­dzać włosy do nie­ła­du; roz­czo­chry­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozkulać

1. wy­pro­sto­wy­wać coś sku­lo­ne­go, skur­czo­ne­go; roz­chy­lać;
2. roz­ku­lać się - wy­pro­sto­wy­wać się po wcze­śniej­szym sku­le­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozkupić

o wielu oso­bach: cał­ko­wi­cie coś wy­ku­pić


Źródła:

SJP.pl

Rozkurcz

roz­kur­cze­nie (się) cze­goś, głów­nie mię­śni


Źródła:

SJP.pl

Rozkurczowy

→ roz­kurcz


przy­miot­nik

 (1.1) med. po­wo­du­ją­cy roz­kurcz, zwy­kle mię­śni


Patrz:rozkurcz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkurwiać

wul­gar­nie: roz­wa­lać, ni­szczyć; roz­je­by­wać, roz­pier­da­lać


Źródła:

SJP.pl

Rozkurwić

wul­gar­nie:
1. roz­wa­lić, zni­szczyć; roz­je­bać, roz­pier­do­lić;
2. roz­kur­wić się - za­cząć od­by­wać przy­god­ne sto­sun­ki sek­su­al­ne, stać się pro­sty­tut­ką; skur­wić się


Źródła:

SJP.pl

Rozkurz

uby­tek ja­kie­goś su­row­ca wsku­tek roz­py­la­nia się go w pro­ce­sie prze­ra­bia­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozkurzać

1. roz­pra­szać w po­wie­trzu sub­stan­cję ga­zo­wą lub sypką;
2. prze­no­śnie: roztr­wa­niać coś bez­po­wrot­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozkurzyć

1. roz­pro­szyć w po­wie­trzu sub­stan­cję ga­zo­wą lub sypką;
2. prze­no­śnie: roztr­wo­nić coś bez­po­wrot­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozkutać

gwa­ro­wo: roz­wi­nąć


Źródła:

SJP.pl

Rozkuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ku­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkuwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zdej­mo­wać ko­nio­wi pod­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Rozkuć

1. ro­zbić okowy; uwol­nić kogoś z kaj­da­nek, łań­cu­chów;
2. roz­kle­pać, roz­pła­szczyć coś przez kucie;
3. ude­rza­jąc mocno, ro­zbić coś twar­de­go, kru­sząc na mniej­sze czę­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ku­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkułaczać

w pań­stwach ko­mu­ni­stycz­nych: pro­wa­dzić dzia­ła­nia, wy­mie­rzo­ne w śred­nio­za­moż­nych i bo­ga­tych chło­pów


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ku­ła­czyć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­ku­ła­czyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkułaczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­ku­ła­czać)

 (1.1) hist. w kra­jach ko­mu­ni­stycz­nych (szcze­gól­nie w ZSRR w okre­sie przy­mu­so­wej ko­lek­ty­wi­za­cji): do­ko­nać kon­fi­ska­ty ma­jąt­ku lub jego znacz­nej czę­ści na­le­żą­cej do za­moż­ne­go chło­pa (na­zy­wa­ne­go pro­pa­gan­do­wo ku­ła­kiem)

 (1.2) ekon. polit. przen. po­zba­wić wpły­wów oraz za­so­bów fi­nan­so­wych osoby za­moż­ne, np. przed­się­bior­ców lub oli­gar­chów


Źródła:

Wiktionary

Rozkwit

1. roz­wi­ja­nie się pącz­ka w kwiat
2. prze­no­śnie o pełni roz­wo­ju cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roz­wi­ja­nie się pącz­ka w kwiat

 (1.2) przen. peł­nia roz­wo­ju cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkwitalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozkwitanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozk­wi­tać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkwitać

cza­sow­nik

 (1.1) bot. roz­wi­jać się z pąka w kwiat

 (1.2) okry­wać się kwia­ta­mi

 (1.3) przen. osią­gać peł­nię roz­wo­ju, świet­no­ści

 (1.4) przen. sta­wać się wi­docz­nym, na­bie­rać in­ten­syw­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Rozkwitnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rozk­wi­tać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|rozk­wi­tać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkład

1. po­rzą­dek, we­dług któ­re­go coś się dzie­je;
2. spo­sób uło­że­nia, roz­mie­szcze­nie, roz­pla­no­wa­nie cze­goś;
3. pro­ces roz­pa­da­nia się sub­stan­cji or­ga­nicz­nej, zwy­kle na sku­tek dzia­ła­nia bak­te­rii;
4. prze­no­śnie: upa­dek, roz­przę­że­nie;
5. po­dział czą­stecz­ki sub­stan­cji na mniej­sze frag­men­ty; roz­pad


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) plan czyn­no­ści na­stę­pu­ją­cych w ja­kimś okre­ślo­nym po­rząd­ku czasu

 (1.2) ta­bli­ca za­wie­ra­ją­ca in­for­ma­cje o roz­kła­dzie (1.1)

 (1.3) chem. pro­ces lub wynik gni­cia

 (1.4) spo­sób po­dzia­łu na ele­men­ty skła­do­we

 (1.5) mat. przed­sta­wie­nie licz­by w po­sta­ci ilo­czy­nu liczb pier­wszych

 (1.6) stat. okre­śle­nie praw­do­po­do­bieństw przyj­mo­wa­nia okre­ślo­nych war­to­ści przez zmien­ną lo­so­wą;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozkładalny

da­ją­cy się ro­zło­żyć na czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Rozkładanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książ­ka z roz­kła­da­ją­cy­mi się prze­strzen­nie ilu­stra­cja­mi


Źródła:

Wiktionary

Rozkładany

taki, który można roz­kła­dać


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: roz­kła­dać

przy­miot­nik

 (2.1) roz­kła­dal­ny, mo­gą­cy zo­stać ro­zło­żo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozkładać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zło­żyć)

 (1.1) kłaść zbiór ja­kichś rze­czy na więk­szej prze­strze­ni

 (1.2) uno­sić koń­czy­ny na sze­ro­kość

 (1.3) de­mon­to­wać urzą­dze­nie na sze­reg po­dze­spo­łów i czę­ści

 (1.4) roz­sta­wiać jakąś rzecz bę­dą­cą w for­mie kom­pak­to­wej do formy ro­bo­czej

 (1.5) dzie­lić coś w cza­sie lub prze­strze­ni

 (1.6) biol. po­wo­do­wać roz­kład bio­lo­gicz­ny

 (1.7) chem. po­wo­do­wać roz­pad che­micz­ny

 (1.8) pot. być po­zba­wia­nym sił, np. przez cho­ro­bę

 (1.9) pot. do­pro­wa­dzać coś do złego stanu

 (1.10) pot. wy­wo­łać zdzi­wie­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­kła­dać się (dk. ro­zło­żyć się)

 (2.1) roz­sta­wiać się, będąc w for­mie kom­pak­to­wej, do formy ro­bo­czej

 (2.2) dzie­lić się w cza­sie lub prze­strze­ni; roz­dzie­lać się

 (2.3) o ra­mio­nach, skrzy­dłach wy­cią­gać się na boki

 (2.4) tra­cić zdol­ność pra­wi­dło­we­go dzia­ła­nia

 (2.5) biol. ule­gać bio­de­gra­da­cji, pro­ce­so­wi roz­kła­du

 (2.6) chem. ule­gać roz­kła­do­wi na prost­sze ele­men­ty

 (2.7) pot. upa­dać całym cia­łem na zie­mię

 (2.8) pot. kłaść się, wy­cią­gać się, przyj­mo­wać wy­god­ną po­zy­cję

 (2.9) pot. za­czy­nać cho­ro­wać


Źródła:

Wiktionary

Rozkładówka

dwie są­sia­du­ją­ce ze sobą stro­ny książ­ki, ga­ze­ty lub cza­so­pis­ma, za­wie­ra­ją­ce zwy­kle więk­szą ilu­stra­cję, mapę, ta­be­lę itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. dwie są­sia­du­ją­ce ze sobą stro­ny książ­ki, ga­ze­ty lub cza­so­pis­ma, pa­rzy­sta i nie­pa­rzy­sta


Roz­kła­dów­ka – dwie środ­ko­we stro­ny pu­bli­ka­cji po­li­gra­ficz­nej w opra­wie ze­szy­to­wej, czyli opra­wie szy­tej przez śro­dek grzbie­tu. W tym typie opra­wy każda para stron wi­dzą­cych jest wi­docz­na w ca­ło­ści, bez strat na klej i bez utrud­nień wi­docz­no­ści wy­ni­ka­ją­cych z ugię­cia kart w oko­li­cy grzbie­tu, co jest wadą opra­wy kle­jo­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozkłócać

1. mie­sza­jąc, ro­zbi­jać lub mie­szać z czymś; ro­zbeł­ty­wać;
2. daw­niej: skłó­cać, po­róż­niać


Źródła:

SJP.pl

Rozkłócić

1. mie­sza­jąc, ro­zbić lub zmie­szać z czymś;
2. daw­niej: skłó­cić, po­róż­nić


Źródła:

SJP.pl

Rozkłócony

1. mie­sza­jąc, ro­zbić lub zmie­szać z czymś;
2. daw­niej: skłó­cić, po­róż­nić


Źródła:

SJP.pl

Rozlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozlany

1. roz­pro­wa­dzić ciecz na ja­kiejś po­wierzch­ni w spo­sób przy­pad­ko­wy i nie­za­mie­rzo­ny, zaz­wy­czaj na sku­tek nie­u­wa­gi;
2. po­dzie­lić daną ciecz na mniej­sze por­cje ulo­ko­wa­ne w osob­nych po­jem­ni­kach


Źródła:

SJP.pl

Rozlatany

1. drżą­cy, ro­zdy­go­ta­ny;
2. cha­o­tycz­ny, nie­o­pa­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozlać

1. roz­pro­wa­dzić ciecz na ja­kiejś po­wierzch­ni w spo­sób przy­pad­ko­wy i nie­za­mie­rzo­ny, zaz­wy­czaj na sku­tek nie­u­wa­gi;
2. po­dzie­lić daną ciecz na mniej­sze por­cje ulo­ko­wa­ne w osob­nych po­jem­ni­kach


cza­sow­nik

 (1.1) spo­wo­do­wać wy­do­sta­nie się płynu poza na­czy­nie

 (1.2) wlać płyn do wielu na­czyń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozlec

roz­lec się -
1. wybrz­mieć, zabrz­mieć, dać się sły­szeć na dużej prze­strze­ni;
2. zająć pewną prze­strzeń; roz­cią­gnąć się


Źródła:

SJP.pl

Rozlegać

roz­le­gać się - na­peł­niać się ha­ła­sem, gwa­rem


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. na­peł­niać ha­ła­sem, gwa­rem, hu­kiem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­le­gać się (dk. roz­lec się)

 (2.1) dawać się sły­szeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozlegle

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­le­gły


Źródła:

Wiktionary

Rozleglej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­le­gle


Źródła:

SJP.pl

Rozleglejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­le­gły


Źródła:

SJP.pl

Rozlegnąć

roz­le­gnąć się -
1. wybrz­mieć, zabrz­mieć, dać się sły­szeć na dużej prze­strze­ni;
2. zająć pewną prze­strzeń; roz­cią­gnąć się


Źródła:

SJP.pl

Rozległość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co roz­le­głe


Źródła:

Wiktionary

Rozległy

1. obej­mu­ją­cy duży ob­szar;
2. po­sia­da­ją­cy znacz­ny za­kres, za­sięg


przy­miot­nik

 (1.1) obej­mu­ją­cy duży ob­szar

 (1.2) po­sia­da­ją­cy znacz­ny za­kres, za­sięg

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lm. przesz. od: roz­le­gać (się)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozleniać

daw­niej: roz­le­ni­wiać


Źródła:

SJP.pl

Rozleniwiający

→ roz­le­ni­wiać


Patrz:rozleniwiać

Źródła:

SJP.pl

Rozleniwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­le­ni­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Rozlepiać

przy­kle­ja­jąc, umie­szczać coś w wielu miej­scach


Źródła:

SJP.pl

Rozlepić

przy­kle­ja­jąc, umie­ścić coś w wielu miej­scach


Źródła:

SJP.pl

Rozlew

1. roz­le­wa­nie pły­nów, np. do na­czyń;
2. ob­szar za­la­ny wodą; roz­le­wi­sko;
3. daw­niej: potop, po­wódź


Źródła:

SJP.pl

Rozlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozlewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­lać)

 (1.1) po­wo­do­wać wy­do­sta­nie się cie­czy poza na­czy­nie

 (1.2) lejąc, na­peł­niać kilka na­czyń

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­lać)

 (2.1) o cie­czy: wy­do­sta­wać się poza na­czy­nie

 (2.2) o zbior­ni­ku wod­nym: wy­stę­po­wać z brze­gów

 (2.3) przen. obej­mo­wać swoim za­się­giem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­le­wać się (dk. roz­lać się)

 (3.1) lejąc się, roz­pły­wać się po ja­kiejś po­wierzch­ni

 (3.2) o zbior­ni­ku wod­nym:: wy­stę­po­wać z brze­gów

 (3.3) przen. obej­mo­wać swoim za­się­giem


Źródła:

Wiktionary

Rozlewczy

słu­żą­cy do roz­le­wa­nia cze­goś; roz­lew­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Rozlewisko

miej­sce roz­le­wu wód, teren nisko po­ło­żo­ny, na­tu­ral­nie za­la­ny wo­da­mi z wio­sen­nych roz­to­pów lub dłu­gotr­wa­łych opa­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. miej­sce za­la­ne wodą; także: na­tu­ral­ny zbior­nik wody po­zo­sta­ły po po­wo­dzi;


Roz­le­wi­sko – teren ba­gni­sty i zwy­kle po­ło­żo­ny przy rze­kach i je­zio­rach. Po zimie, kiedy top­nie­ją lody i śnieg, pod­no­si się stan wody two­rząc roz­le­wi­ska wodne, które miej­sca­mi przeksz­tał­ca­ją się w bagna lub oczka wodne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozlewnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część za­kła­du pro­duk­cyj­ne­go, w któ­rej pro­du­ko­wa­ne płyny roz­le­wa­ne są do po­jem­ni­ków;


Roz­lew­nia – miej­sce, gdzie pro­wa­dzi się pa­ko­wa­nie pro­duk­tów płyn­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozlewnictwo

dzia­łal­ność prze­my­sło­wa po­le­ga­ją­ca na roz­le­wa­niu pły­nów do bu­te­lek lub po­jem­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Rozlewniczy

słu­żą­cy do roz­le­wa­nia cze­goś; roz­lew­czy


Źródła:

SJP.pl

Rozlewniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­lew­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozlewniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­lew­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozlewowy

→ roz­lew


Patrz:rozlew

Źródła:

SJP.pl

Rozleżeć

daw­niej: roz­le­żeć się - przy­wy­knąć do cią­głe­go le­że­nia, próż­no­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozliczalność

cecha cze­goś da­ją­ce­go się roz­li­czyć


Roz­li­czal­ność ( ac­co­un­ta­bi­li­ty) – wła­ści­wość sy­ste­mu poz­wa­la­ją­ca przy­pi­sać okre­ślo­ne dzia­ła­nie w sy­ste­mie do osoby fi­zycz­nej lub pro­ce­su oraz umiej­sco­wić je w cza­sie.

Sta­no­wi jedną z pod­sta­wo­wych funk­cji bez­pie­czeń­stwa za­pew­nia­ją­cą, że okre­ślo­ne dzia­ła­nie do­wol­ne­go pod­mio­tu może być jed­noz­nacz­nie przy­pi­sa­ne temu pod­mio­to­wi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozliczalny

da­ją­cy się roz­li­czyć


Źródła:

SJP.pl

Rozliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Rozliczać

za­łat­wiać z kimś spra­wy fi­nan­so­we


cza­sow­nik

 (1.1) su­mo­wać bądź ana­li­zo­wać ope­ra­cje zwy­kle fi­nan­so­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozliczenie

za­łat­wić z kimś spra­wy fi­nan­so­we


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fi­nans. ure­gu­lo­wa­nie wza­jem­nych zo­bo­wią­zań mię­dzy stro­na­mi umowy

 (1.2) usta­le­nie kwoty na­leż­no­ści

 (1.3) po­cią­gnię­cie do od­po­wie­dzial­no­ści za prze­wi­ny, zbrod­nie

 (1.4) do­ko­na­nie pod­su­mo­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozliczeniowiec

osoba wy­ko­nu­ją­ca roz­li­cze­nia w ja­kimś przed­się­bior­stwie


Źródła:

SJP.pl

Rozliczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­licz­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozliczny

róż­no­rod­ny, wie­lo­ra­ki, licz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. licz­ny, który wy­stę­pu­je w dużej licz­bie i w wielu for­mach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozliczytość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. roz­ma­i­tość


Źródła:

Wiktionary

Rozliczyć

za­łat­wić z kimś spra­wy fi­nan­so­we


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­li­czać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozlot

1. od­da­le­nie się od sie­bie naw­za­jem i w różne stro­ny wielu pta­ków lub owa­dów; roz­le­ce­nie się;
2. roz­pierzch­nię­cie się, roz­pro­sze­nie się cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozlutownica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. na­rzę­dzie słu­żą­ce do ro­złą­cza­nia ele­men­tów lu­to­wa­nych, czyli roz­lu­to­wy­wa­nia;


Roz­lu­tow­ni­ca – na­rzę­dzie słu­żą­ce do ro­złą­cza­nia ele­men­tów lu­to­wa­nych, czyli roz­lu­to­wy­wa­nia, prze­ci­wień­stwo lu­tow­ni­cy.

Ty­po­wa roz­lu­tow­ni­ca ma formę pi­sto­le­tu z wbu­do­wa­ną pomp­ką ssąco-tło­czą­cą (w ro­zbu­do­wa­nych kon­struk­cjach jest ona zwy­kle za­si­la­nia sil­nicz­kiem elek­trycz­nym, a jej kształt i wiel­kość jest po­dob­ny do lu­tow­ni­cy trans­for­ma­to­ro­wej).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozluźniający

czy­nić coś luź­nym, mniej spo­i­stym, mniej zwar­tym


Źródła:

SJP.pl

Rozluźniać

czy­nić coś luź­nym, mniej spo­i­stym, mniej zwar­tym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­luź­nić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­luź­nić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­luź­niać się (dk. roz­luź­nić się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­luź­nić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozluźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­luź­nić.


Źródła:

Wiktionary

Rozluźniony

uczy­nić coś luź­nym, mniej spo­i­stym, mniej zwar­tym


Źródła:

SJP.pl

Rozluźnić

uczy­nić coś luź­nym, mniej spo­i­stym, mniej zwar­tym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­luź­niać)

 (1.1) uczy­nić luź­nym

 (1.2) przen. uczy­nić mniej spię­tym, gę­stym lub tłocz­nym

 (1.3) przen. uczy­nić swo­bod­niej­szym, mniej ry­go­ry­stycz­nym

 (1.4) przen. osła­bić więzy, re­la­cje, po­wią­za­nia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­luź­nić się (ndk. roz­luź­niać się)

 (2.1) stać się luź­nym

 (2.2) przen. stać się mniej spię­tym, gę­stym lub tłocz­nym

 (2.3) przen. stać się swo­bod­niej­szym, mniej ry­go­ry­stycz­nym

 (2.4) przen. stra­cić na sile, in­ten­syw­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozlśniony

ro­zel­śnić;
1. spo­wo­do­wać blask, roz­ja­śnić, rozś­wiet­lić;
2. rozl­śnić się - stać się bły­szczą­cym, na­brać bla­sku


Źródła:

SJP.pl

Rozlśnić

ro­zel­śnić;
1. spo­wo­do­wać blask, roz­ja­śnić, rozś­wiet­lić;
2. rozl­śnić się - stać się bły­szczą­cym, na­brać bla­sku


Źródła:

SJP.pl

Rozm.

skrót od: roz­ma­wiał, roz­mo­wa


Źródła:

SJP.pl

Rozmach

1. siła, dy­na­mi­ka, z jaką zo­sta­je wy­ko­na­ny jakiś ruch; impet, za­mach;
2. ruch wy­ko­na­ny za­ma­szy­ście, ener­gicz­nie;
3. dy­na­mi­ka, pręż­ność ce­chu­ją­ce kogoś, ja­kieś dzia­ła­nie lub czy­jeś dzie­ła; rzut­kość, śmia­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­ma­szy­sty ruch

 (1.2) dy­na­mi­ka w dzia­ła­niu, polot w dzie­łach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmachnięty

taki, który się roz­mach­nął


Źródła:

SJP.pl

Rozmagnesować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­ma­gne­so­wy­wać)

 (1.1) spra­wić, że coś prze­sta­ło wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­ma­gne­so­wać się (ndk. roz­ma­gne­so­wy­wać się)

 (2.1) prze­stać wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Rozmagnesowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ma­gne­so­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmagnesowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ma­gne­so­wać)

 (1.1) spra­wiać, że coś prze­sta­je wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­ma­gne­so­wy­wać się (dk. roz­ma­gne­so­wać się)

 (2.1) prze­sta­wać wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Rozmagnetyzować

daw­niej: roz­ma­gne­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozmagnetyzowywać

daw­niej: roz­ma­gne­so­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozmaicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­ma­i­ty


Źródła:

Wiktionary

Rozmaiciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­ma­i­cie


Źródła:

SJP.pl

Rozmaitości

książ­ko­wo: różne rze­czy, spra­wy, wia­do­mo­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozmaitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co roz­ma­i­te, odz­na­cza­ją­ce się wie­lo­ścią

 (1.2) geom. wie­lo­wy­mia­ro­we uo­gól­nie­nie pojęć krzy­wej i po­wierzch­ni


Roz­ma­i­tość n-wy­mia­ro­wa – uo­gól­nie­nie po­ję­cia krzy­wej na wię­cej wy­mia­rów. Zbiór punk­tów, wy­po­sa­żo­ny w ge­o­me­trię, która ma lo­kal­nie włas­no­ści ge­o­me­trii zna­nej z prze­strze­ni rze­czy­wi­stej for­mu­la_1-wy­mia­ro­wej (prze­strze­ni eu­kli­de­so­wej). Wy­po­sa­że­nie w ge­o­me­trię jest klu­czo­we – oz­na­cza bo­wiem, że po­da­ne zo­sta­ły wzory na obli­cza­nie od­le­gło­ści mię­dzy punk­ta­mi, kątów mię­dzy pro­sty­mi, pól po­wierzch­ni itp., przy czym lo­kal­nie od­le­gło­ści mię­dzy punk­ta­mi są dane wzo­ra­mi ta­ki­mi jak w prze­strze­ni eu­kli­de­so­wej itd.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozmaitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­ma­i­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozmaity

róż­no­rod­ny, nie­jed­na­ko­wy, różny


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się róż­no­rod­no­ścią swo­ich cech, np. kształ­tów, ko­lo­rów, typów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmajaczać

daw­niej:
1. za­ry­so­wy­wać się nie­wy­raź­nie;
2. roz­ma­ja­czać się:
a) za­czy­nać ma­ja­czyć;
b) uka­zy­wać się jako ma­ja­ki


Źródła:

SJP.pl

Rozmakać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­mo­knąć)

 (1.1) sta­wać się mięk­kim przez na­sią­ka­nie wodą


Źródła:

Wiktionary

Rozmamany

roz­ma­mła­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozmamrany

roz­ma­mła­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozmamłany

roz­me­mła­ny; po­tocz­nie:
1. ubra­ny nied­ba­le, nie­kom­plet­nie;
2. nie­za­pię­ty, po­roz­pi­na­ny;
3. po­gnie­cio­ny, zmię­ty;
4. zo­sta­wio­ny w nie­ła­dzie;
5. po­zba­wio­ny ener­gii;
6. bez wy­ra­zu, szary, nudny


Źródła:

SJP.pl

Rozmamłać

roz­me­młać; po­tocz­nie:
1. po­roz­pi­nać, po­wyw­le­kać odzież;
2. po­gnieść, wy­miąć coś;
3. po­zo­sta­wić coś w nie­ła­dzie, roz­gar­dia­szu;
4. roz­ma­młać się:
a) stra­cić ener­gię i wigor; oklap­nąć;
b) do­pro­wa­dzić odzież na sobie do nie­ła­du, po­roz­pi­nać się


Źródła:

SJP.pl

Rozmarasić

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. góry. roz­ma­zać, rozs­ma­ro­wać


Źródła:

Wiktionary

Rozmaryn

krzew śró­dziem­no­mor­ski upra­wia­ny jako ro­śli­na ozdob­na lub przy­pra­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ros­ma­ri­nus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z jed­ne­go z ga­tun­ków ro­dza­ju roz­ma­ryn (1.1)

 (1.3) kulin. przy­pra­wa uzy­ska­na ze świe­żych lub wy­su­szo­nych liści roz­ma­ry­nu (1.2)


Roz­ma­ryn ("Ros­ma­ri­nus", właśc. "Sal­via" subg. "Ros­ma­ri­nus") – tra­dy­cyj­nie wy­róż­nia­ny ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych, współ­cze­śnie po­dro­dzaj w obrę­bie ro­dza­ju szał­wia "Sal­via". Obej­mu­je trzy ga­tun­ki i dwa mie­szań­ce spo­ty­ka­ne także w na­tu­rze wy­stę­pu­ją­ce w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie i ob­sza­rze śró­dziem­no­mor­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozmarynek

ro­śli­na z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych; cha­me­daf­ne


Źródła:

SJP.pl

Rozmarynowiec

eu­raz­ja­tyc­ki krzew ozdob­ny; ro­kit­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. zob. ro­kit­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmarynowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozmarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­ma­rza­nie

 (1.2) wpra­wia­nie w stan ma­rze­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozmarzać

[czy­taj: roz­mar-zać] tajać, roz­ta­piać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­marz­nąć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­marz­nąć.

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ma­rzyć)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­ma­rzyć.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­ma­rzać się (dk. roz­ma­rzyć się)

 (3.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­ma­rzyć się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmarzenie

1. po­bu­dzić kogoś do ma­rzeń, wpra­wić w stan ma­rze­nia;
2. roz­ma­rzyć się - za­cząć ma­rzyć, dać się po­nieść wy­o­braź­ni


Źródła:

SJP.pl

Rozmarznięty

[czy­taj: roz­mar-znię­ty] taki, który roz­marz­nął (roz­marzł); roz­marz­ły, roz­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozmarznąć

[czy­taj: roz­mar-znąć] prze­stać być zmarz­nię­tym lub zam­ro­żo­nym; od­ta­jać, roz­ta­jać, rozm­ro­zić się, roz­to­pić się


Źródła:

SJP.pl

Rozmarzony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się roz­ma­rzył, świad­czą­cy o roz­ma­rze­niu


Źródła:

Wiktionary

Rozmarzyć

1. po­bu­dzić kogoś do ma­rzeń, wpra­wić w stan ma­rze­nia;
2. roz­ma­rzyć się - za­cząć ma­rzyć, dać się po­nieść wy­o­braź­ni


Źródła:

SJP.pl

Rozmarzły

[czy­taj: roz­mar-zły] taki, który roz­marzł (roz­marz­nął); roz­marz­nię­ty, roz­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozmarźnięty

taki, który roz­marz­nął (roz­marzł); roz­marz­ły, roz­marz­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozmasować

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ma­so­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmawiać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­mie­niać wza­jem­nie myśli i po­glą­dy za po­mo­cą wy­po­wia­da­nych słów


Źródła:

Wiktionary

Rozmaz

kro­pla krwi lub wy­dzie­li­ny okre­ślo­ne­go na­rzą­du, od­po­wied­nio przy­go­to­wa­na i roz­pro­wa­dzo­na na szkieł­ku pod­staw­ko­wym w celu wy­ko­na­nia ba­da­nia mi­kro­sko­po­we­go; wymaz


Roz­maz – ro­dzaj pre­pa­ra­tu mi­kro­sko­po­we­go, na któ­rym kro­plę krwi (roz­maz krwi), szpi­ku kost­ne­go (mie­lo­gram), za­wie­si­ny bak­te­rii, biop­ta­tu, itp. roz­pro­wa­dza się (roz­ma­zu­je) na szkieł­ku pod­sta­wo­wym w celu wy­ko­na­nia ba­da­nia mi­kro­sko­po­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozmazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ma­zać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmazowy

→ roz­maz, np. pre­pa­rat roz­ma­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozmazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ma­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmaślać

1. za­mie­niać na masło;
2. po­tocz­nie: roz­gnia­tać coś, robić z cze­goś paćkę; roz­pać­kać; roz­pać­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozmaślić

1. za­mie­nić na masło;
2. po­tocz­nie: roz­gnieść coś, zro­bić z cze­goś paćkę; roz­pać­kać


Źródła:

SJP.pl

Rozmemłany

roz­ma­mła­ny; po­tocz­nie:
1. ubra­ny nied­ba­le, nie­kom­plet­nie;
2. nie­za­pię­ty, po­roz­pi­na­ny;
3. po­gnie­cio­ny, zmię­ty;
4. zo­sta­wio­ny w nie­ła­dzie;
5. po­zba­wio­ny ener­gii;
6. bez wy­ra­zu, szary, nudny


Źródła:

SJP.pl

Rozmemłać

roz­ma­młać; po­tocz­nie:
1. po­roz­pi­nać, po­wyw­le­kać odzież;
2. po­gnieść, wy­miąć coś;
3. po­zo­sta­wić coś w nie­ła­dzie, roz­gar­dia­szu;
4. roz­me­młać się:
a) stra­cić ener­gię i wigor; oklap­nąć;
b) do­pro­wa­dzić odzież na sobie do nie­ła­du, po­roz­pi­nać się


Źródła:

SJP.pl

Rozmiar

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wiel­kość cze­goś (pod wzglę­dem dłu­go­ści, sze­ro­ko­ści, ob­ję­to­ści lub wy­so­ko­ści)


Źródła:

Wiktionary

Rozmiarek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozmiarowość

→ roz­mia­ro­wy


Patrz:rozmiarowy

Źródła:

SJP.pl

Rozmiarowy

→ roz­miar


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy roz­mia­ru


Patrz:rozmiar

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmiarówka

1. wykaz roz­mia­rów pro­duk­tów firmy odzie­żo­wej lub obuw­ni­czej;
2. roz­pię­tość roz­mia­rów okre­ślo­ne­go pro­duk­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ta­be­la z oz­na­cze­nia­mi roz­mia­rów danej firmy odzie­żo­wej lub pro­du­cen­ta obu­wia; także roz­pię­tość roz­mia­rów da­ne­go pro­duk­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmiazg

roz­miazg kol­weń­ski - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny roz­miaz­go­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozmiazgowate

o ce­chach roz­miaz­go­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Rozmiazgowaty

o ce­chach roz­miaz­go­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Rozmiażdżać

kru­szyć, tłuc coś na miaz­gę


Źródła:

SJP.pl

Rozmiażdżyć

po­kru­szyć, po­tłuc coś na miaz­gę


Źródła:

SJP.pl

Rozmielać

mie­ląc, roz­cie­rać coś na pro­szek; umie­lać


Źródła:

SJP.pl

Rozmielić

mie­ląc, ro­ze­trzeć; ro­zem­leć


Źródła:

SJP.pl

Rozmienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­mie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmieniarka

urzą­dze­nie do roz­mie­nia­nia pie­nię­dzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­szy­na wy­mie­nia­ją­ca wrzu­co­ną go­tów­kę na tę samą kwotę w mniej­szych no­mi­na­łach (naj­czę­ściej ban­kno­ty na mo­ne­ty)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­mie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Rozmienić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­mie­niać)

 (1.1) wy­mie­nić pie­nią­dze na ban­kno­ty lub mo­ne­ty na takie o mniej­szych no­mi­na­łach

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­mie­nić się (ndk. roz­mie­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­mie­niać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozmiesić

roz­ro­bić cia­sto


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) ugnia­ta­jąc lub wy­ra­bia­jąc, nadać gę­stej sub­stan­cji (np. cia­stu, gli­nie z wodą) po­żą­da­ną, jed­no­li­tą kon­sy­sten­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ulo­ko­wa­nie w róż­nych miej­scach


Źródła:

Wiktionary

Rozmieścić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­mie­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­mi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmiksować

po­tocz­nie: roz­drob­nić coś mik­se­rem


Źródła:

SJP.pl

Rozminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­mi­no­wać.


Roz­mi­no­wa­nie – w dzia­ła­niach lą­do­wych wy­kry­wa­nie oraz po wy­kry­ciu, iden­ty­fi­ko­wa­nie, oz­na­cza­nie i ne­u­tra­li­zo­wa­nie, ni­szcze­nie lub usu­wa­nie min oraz innej amu­ni­cji wy­bu­cho­wej, im­pro­wi­zo­wa­nych urzą­dzeń wy­bu­cho­wych i min-pu­ła­pek w okre­ślo­nym re­jo­nie w celu umoż­li­wie­nia kon­ty­nu­o­wa­nia dzia­łań woj­sko­wych przy zre­du­ko­wa­nym po­zio­mie za­gro­żeń.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozminować

usu­nąć miny z te­re­nu za­mi­no­wa­ne­go


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­mi­no­wy­wać)

 (1.1) wojsk. oczy­ścić teren z min

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­mi­no­wać się (ndk. roz­mi­no­wy­wać się)

 (2.1) wojsk. sa­mo­ist­nie stać się oczy­szczo­nym z min


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozminowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­mi­no­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozminowywać

usu­wać miny z te­re­nu za­mi­no­wa­ne­go


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­mi­no­wać)

 (1.1) wojsk. wy­kry­wać i uniesz­kod­li­wiać miny wy­bu­cho­we

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­mi­no­wy­wać się (dk. roz­mi­no­wać się)

 (2.1) wojsk. sa­mo­ist­nie sta­wać się oczy­szczo­nym z min


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmiękać

cza­sow­nik

 (1.1) sta­wać się mięk­kim, prze­sią­ka­jąc wil­go­cią


Źródła:

Wiktionary

Rozmiękczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­mięk­czać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmiłowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­ka­zu­je za­mi­ło­wa­nie do czego, jest zwo­len­ni­kiem, mi­ło­śni­kiem czego

 (1.2) daw. książk. taki, który się roz­mi­ło­wał, roz­ko­chał w kim; roz­ko­cha­ny; też: świad­czą­cy o czy­imś roz­ko­cha­niu

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: roz­mi­ło­wać


Źródła:

Wiktionary

Rozmnażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozm­na­żać.


Rozm­na­ża­nie, re­pro­duk­cja, pro­kre­a­cja – wła­ści­wy wszyst­kim or­ga­niz­mom pro­ces ży­cio­wy po­le­ga­ją­cy na wyt­wa­rza­niu po­tom­stwa przez or­ga­niz­my ro­dzi­ciel­skie.

Jako sy­no­nim rozm­na­ża­nia po­da­je się cza­sem roz­ród jed­nak po­ję­cia te by­wa­ją roz­róż­nia­ne.

Or­ga­niz­my wyt­wa­rza­ją spe­cjal­ne na­rzą­dy słu­żą­ce do rozm­na­ża­nia takie jak: za­rod­nie, ga­me­tan­gia, go­na­dy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozmnażarka

miej­sce do ce­lo­we­go rozm­na­ża­nia or­ga­niz­mów


Źródła:

SJP.pl

Rozmnażać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozm­no­żyć)

 (1.1) po­więk­szać licz­bę, ilość cze­goś

 (1.2) po­wo­do­wać ro­dze­nie się kogoś, cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rozm­na­żać się (dk. rozm­no­żyć się)

 (2.1) po­więk­szać licz­bę osob­ni­ków swo­je­go ga­tun­ku, mieć po­tom­stwo na świat


Źródła:

Wiktionary

Rozmnoża

1. okres lę­go­wy u zwie­rząt;
2. miej­sce wy­lę­gu zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Rozmnóżka

struk­tu­ra ma­ją­ca po­stać grup lub po­je­dyn­czych ko­mó­rek, słu­żą­ca do rozm­na­ża­nia we­ge­ta­tyw­ne­go, wyt­wa­rza­na przez ro­śli­ny za­rod­ni­ko­we i na­sien­ne


Rozm­nóż­ka – organ rozm­na­ża­nia we­ge­ta­tyw­ne­go ro­ślin za­rod­ni­ko­wych i na­sien­nych. Rozm­nóż­ki są spe­cjal­ny­mi frag­men­ta­mi ple­chy lub bulw­ka­mi pę­do­wy­mi. Mogą one pow­sta­wać na ro­zło­gach, brze­gach liści lub na ło­dy­gach, zwy­kle w ką­tach liści.

W pol­skiej flo­rze nie­wie­le jest ro­ślin wyt­wa­rza­ją­cych rozm­nóż­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozmnóżkowy

do­ty­czą­cy rozm­nóż­ki


Źródła:

SJP.pl

Rozmodlenie

stan, w jakim znaj­du­je się czło­wiek mod­lą­cy się żar­li­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­czas. rel. stan, w któ­rym znaj­du­je się czło­wiek mod­lą­cy się żar­li­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmodlony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się roz­mod­lił, także. świad­czą­cy o roz­mod­le­niu


Źródła:

Wiktionary

Rozmoknąć

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. roz­ma­kać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ma­kać.


Źródła:

Wiktionary

Rozmokły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który roz­mókł; zbyt mocno na­są­czo­ny pły­nem


Źródła:

Wiktionary

Rozmontowywalny

da­ją­cy się roz­mon­to­wać; de­mon­to­wal­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozmotalnia

ma­szy­na do od­wi­ja­nia nitek z ko­ko­nów jed­wab­ni­ków; hala fa­brycz­na, w któ­rej tę pracę się wy­ko­nu­je


Źródła:

SJP.pl

Rozmotać

od­wi­nąć coś z motka, z kłęb­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozmotywać

od­wi­jać coś z motka, z kłęb­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozmowa

po­ro­zu­mie­wa­nie się za po­mo­cą słów; kon­wer­sa­cja, dy­sku­sja, po­le­mi­ka, dy­spu­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ustna wy­mia­na zdań


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozmownica

roz­mów­ni­ca;
1. w klasz­to­rach, in­ter­na­tach, wię­zie­niach: pokój do roz­ma­wia­nia z oso­ba­mi od­wie­dza­ją­cy­mi
2. budka te­le­fo­nicz­na


Źródła:

SJP.pl

Rozmowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­mow­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozmowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­mow­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozmowniś

po­tocz­nie: czło­wiek ga­dat­li­wy, lu­bią­cy dużo mówić; ga­du­ła, papla, ple­ciuch, ple­ciu­ga


Źródła:

SJP.pl

Rozmowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha bycia roz­mow­nym, chęt­nym do roz­mo­wy


Źródła:

Wiktionary

Rozmowny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. taki, który lubi roz­ma­wiać, jest chęt­ny do roz­mo­wy


Źródła:

Wiktionary

Rozmowy

po­ro­zu­mie­wa­nie się za po­mo­cą słów; kon­wer­sa­cja, dy­sku­sja, po­le­mi­ka, dy­spu­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ofi­cjal­ne kon­sul­ta­cje lub na­ra­da

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|roz­mo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmrażać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozm­ro­zić)

 (1.1) po­zby­wać się z cze­goś war­stwy lodu albo szro­nu

 (1.2) wy­pro­wa­dzać coś ze stanu zam­ro­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozmrozić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rozm­ra­żać)

 (1.1) po­zbyć się z cze­goś war­stwy lodu albo szro­nu

 (1.2) wy­pro­wa­dzić coś ze stanu zam­ro­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozmus

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozmuzykować

1. za­chę­cić kogoś do mu­zy­ko­wa­nia;
2. roz­mu­zy­ko­wać się - na­brać ocho­ty do mu­zy­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozmuzykowywać

1. za­chę­cać kogoś do mu­zy­ko­wa­nia;
2. roz­mu­zy­ko­wy­wać się - na­bie­rać ocho­ty do mu­zy­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozmydlić

1. po­zba­wić ostro­ści, wy­ra­zi­sto­ści;
2. roz­myd­lić się -
a) o mydle: roz­pu­ścić się w wo­dzie;
b) stra­cić ostrość, wy­ra­zi­stość


Źródła:

SJP.pl

Rozmysł

daw­niej: na­mysł, roz­wa­ga, roz­trop­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roz­wa­że­nie, na­my­śle­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmytość

1. cecha cze­goś po­zba­wio­ne­go wy­ra­zi­sto­ści; nie­o­strość;
2. cecha cze­goś po­zba­wio­ne­go pre­cyz­ji


Źródła:

SJP.pl

Rozmyć

1. roz­pu­ścić i zmy­wa­jąc roz­nieść grunt, po­kła­dy skal­ne itp.; wy­płu­kać;
2. po­zba­wić wy­raź­nych kon­tu­rów;
3. roz­myć się - stać się stop­nio­wo nie­wi­docz­nym z po­wo­du od­da­le­nia lub nie­przej­rzy­sto­ści po­wie­trza


Źródła:

SJP.pl

Rozmyślanie

me­dy­ta­cja, re­flek­sja, także re­li­gij­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­my­ślać.

 (1.2) me­dy­ta­cja chrze­ści­jań­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmyślać

cza­sow­nik

 (1.1) za­sta­na­wiać się nad czymś; długo o czymś my­śleć, roz­wa­żać coś

cza­sow­nik zwrot­ny roz­my­ślać się

 (2.1) zmie­niać zda­nie, znie­chę­cać się; wy­co­fy­wać się, od­stę­po­wać od ja­kie­goś zda­nia, de­cyz­ji


Źródła:

Wiktionary

Rozmyślić

roz­my­ślić się - zmie­nić plany, zda­nie, de­cyz­ję


Źródła:

SJP.pl

Rozmyślnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­myśl­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozmyślny

zro­bio­ny z roz­wa­gą, z roz­my­słem


Źródła:

SJP.pl

Rozmówca

part­ner w roz­mo­wie; in­ter­lo­ku­tor, dy­sku­tant


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, z którą się roz­ma­wia, part­ner w roz­mo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmówczy

→ roz­mów­ca


Patrz:rozmówca

Źródła:

SJP.pl

Rozmówczyni

ko­bie­ta roz­ma­wia­ją­ca z kimś; in­ter­lo­ku­tor­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca roz­mo­wę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmówiony

taki, który się z kimś roz­mó­wił


Źródła:

SJP.pl

Rozmówka

roz­mo­wa na błahy temat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: roz­mo­wa; nie­zbyt po­waż­na roz­mo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmówki

roz­mo­wa na błahy temat


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) nie­wiel­ka ksią­żecz­ka za­wie­ra­ją­ca pod­sta­wo­we zwro­ty uży­wa­ne w ty­po­wych sy­tu­a­cjach, po­moc­na w nauce ję­zy­ka ob­ce­go lub w po­ro­zu­mie­wa­niu się za gra­ni­cą; także: dia­lo­gi za­war­te w ta­kiej ksią­żecz­ce

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) D. lp., M. B. W. lm. zob. roz­mów­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmównica

roz­mow­ni­ca;
1. w klasz­to­rach, in­ter­na­tach, wię­zie­niach: pokój do roz­ma­wia­nia z oso­ba­mi od­wie­dza­ją­cy­mi
2. budka te­le­fo­nicz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. po­mie­szcze­nie w za­kła­dzie zam­knię­tym, oś­rod­ku wy­cho­waw­czym, itp. do pro­wa­dze­nia roz­mów z oso­ba­mi z zew­nątrz

 (1.2) ar­chit. rel. po­mie­szcze­nie w klasz­to­rze do pro­wa­dze­nia roz­mów z gość­mi;

 (1.3) urz. daw. ka­bi­na z pu­blicz­nym apa­ra­tem te­le­fo­nicz­nym w urzę­dzie pocz­to­wym, ho­te­lu, itp.

 (1.4) techn. in­ter­kom po­kła­do­wy w po­jeź­dzie, na stat­ku lub w sa­mo­lo­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozmówny

1. zwią­za­ny z pro­wa­dze­niem roz­mów na od­le­głość;
2. daw­niej: roz­mow­ny


Źródła:

SJP.pl

Roznamiętnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­na­mięt­niać.


Źródła:

Wiktionary

Roznamiętniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wzbu­dzać w kimś na­mięt­ność


Źródła:

Wiktionary

Roznamiętnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­na­mięt­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­na­mięt­niać.


Źródła:

Wiktionary

Roznegliżowany

1. rzad­ko: ro­ze­brać kogoś do bie­liz­ny, do naga;
2. roz­ne­gli­żo­wać się - ro­ze­brać się do bie­liz­ny, do naga


przy­miot­nik

 (1.1) ro­ze­bra­ny do bie­liz­ny, także nagi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roznegliżować

1. rzad­ko: ro­ze­brać kogoś do bie­liz­ny, do naga;
2. roz­ne­gli­żo­wać się - ro­ze­brać się do bie­liz­ny, do naga


Źródła:

SJP.pl

Rozniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­nie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Rozniecać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­nie­cić)

 (1.1) po­wo­do­wać pow­sta­nie ognia

 (1.2) przen. po­wo­do­wać silne emo­cje


Źródła:

Wiktionary

Rozniemagać

roz­nie­ma­gać się - daw­niej: za­cho­ro­wy­wać na dobre, wy­czer­py­wać się; za­nie­ma­gać


Źródła:

SJP.pl

Roznieść

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­no­sić)

 (1.1) no­sząc, prze­ka­zać w różne miej­sca

 (1.2) zni­szczyć do­szczęt­nie

 (1.3) uczy­nić po­wszech­nie zna­nym

 (1.4) psych. wy­stą­pić u kogoś ze znacz­nym na­tę­że­niem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­nieść się (ndk. roz­no­sić się)

 (2.1) do­trzeć w różne miej­sca

 (2.2) stać się roz­po­wszech­nio­nym


Źródła:

Wiktionary

Roznos

ot­war­ty kanał od­pro­wa­dza­ją­cy wody sztol­nio­we od wy­lo­tu chod­ni­ka sztol­ni do rzeki lub in­ne­go zbior­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Roznosiciel

osoba, która roz­no­si coś; kol­por­ter


Roz­no­si­ciel (tytuł oryg. "Ro­se­wo­od Lane") – ame­ry­kań­ski film fa­bu­lar­ny z 2011 roku, na­pi­sa­ny i wy­re­ży­se­ro­wa­ny przez Vic­to­ra Salvę, z Rose McGowan ob­sa­dzo­ną w roli głów­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roznosicielka

ko­bie­ta, która roz­no­si coś; kol­por­ter­ka


Źródła:

SJP.pl

Roznosić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­nieść)

 (1.1) no­sząc, prze­ka­zy­wać w różne miej­sca

 (1.2) ni­szczyć do­szczęt­nie

 (1.3) czy­nić po­wszech­nie zna­nym

 (1.4) psych. wy­stę­po­wać u kogoś ze znacz­nym na­tę­że­niem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­no­sić się (dk. roz­nieść się)

 (2.1) do­cie­rać w różne miej­sca

 (2.2) sta­wać się roz­po­wszech­nio­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozochocony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: ro­zo­cho­cić

przy­miot­nik

 (2.1) sta­no­wią­cy objaw ro­zo­cho­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozoga

rzeka w Pol­sce, do­pływ Narwi


Ro­zo­ga ("Ro­żo­ga", []; kurp. "Ro­zo­ga") – rzeka, prawy do­pływ Narwi o dłu­go­ści 83,1 km i po­wierzch­ni do­rze­cza 493 km².

Rzeka pow­sta­je z po­łą­cze­nia dwóch strug: Je­rut­ki wy­pły­wa­ją­cej z je­zio­ra Mark­se­wo i Ra­do­stów­ki wy­pły­wa­ją­cej z ba­gni­stych łąk w po­bli­żu wsi Ol­szy­ny na wschód od Szczyt­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozogi

nazwa dwóch wsi w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozogniać

ją­trzyć, roz­dra­py­wać rany (do­słow­nie i w prze­no­śni)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zo­gnić)

 (1.1) roz­pa­lać ogień

 (1.2) przen. wzbu­dzać bądź za­o­strzać emo­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozognić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zo­gniać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ro­zo­gniać.


Źródła:

Wiktionary

Rozolis

daw­niej: li­kier aro­ma­ty­zo­wa­ny płat­ka­mi róży, pro­du­ko­wa­ny we Wło­szech i w Tur­cji; ro­so­lis, słod­ka wódka


Źródła:

SJP.pl

Rozolowy

kwas ro­zo­lo­wy - syn­te­tycz­ny barw­nik uży­wa­ny w ana­li­zie che­micz­nej; au­ry­na, ko­ra­li­na


Źródła:

SJP.pl

Rozorać

1. orząc, przy­go­to­wać pole pod za­siew;
2. roz­gar­nąć coś, zryć, po­wo­du­jąc pow­sta­wa­nie bruzd;
3. zra­nić ciało czymś ostrym


cza­sow­nik

 (1.1) spo­wo­do­wać pow­sta­nie bruzd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozorywać

1. orząc, przy­go­to­wy­wać pole pod za­siew;
2. ryć, po­wo­du­jąc pow­sta­wa­nie bruzd


Źródła:

SJP.pl

Rozoski

przy­miot­nik od: Ro­zo­ga, Ro­zo­gi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ro­zo­ga­mi, do­ty­czą­cy Ro­zo­gów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozożanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ro­zo­gów


Źródła:

Wiktionary

Rozożanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ro­zo­gów


Źródła:

Wiktionary

Rozp.

skrót od: roz­pu­szczal­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozpaciać

roz­cia­pać, roz­ciap­ciać, roz­pać­kać; po­tocz­nie:
1. roz­gnieść coś na gęstą masę;
2. rozch­la­pać coś ma­zi­ste­go;
3. roz­cia­pać się:
a) stać się papką;
b) utra­cić wy­ra­zi­ste kon­tu­ry


Źródła:

SJP.pl

Rozpacz

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) silne uczu­cie wy­ra­ża­ją­ce bez­sil­ność i zwąt­pie­nie


Zo­bacz też: Roz­pacz w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Roz­pacz – ko­lo­nia w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Kro­śnie­wi­ce. Wcho­dzi w skład so­łect­wa Mo­raw­ce.

Do 2023 miej­sco­wość była czę­ścią wsi Mo­raw­ce.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpaczający

→ roz­pa­czać


Patrz:rozpaczać

Źródła:

SJP.pl

Rozpaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­czać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpaczać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. przest. roz­pa­czyć)

 (1.1) po­grą­żać się w roz­pa­czy, bar­dzo nad czymś ubo­le­wać, cier­pieć


Źródła:

Wiktionary

Rozpaczliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­pacz­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Rozpaczliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­pacz­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Rozpaczliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest roz­pacz­li­we; cecha tych, któ­rzy są roz­pacz­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Rozpaczliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­pacz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozpaczliwy

przy­miot­nik

 (1.1) pełen roz­pa­czy, wy­ra­ża­ją­cy czy­jąś roz­pacz

 (1.2) skraj­nie nie­ko­rzyst­ny, bez­na­dziej­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozpad

1. pro­ces lub sku­tek roz­pa­da­nia się, dzie­le­nia się na mniej­sze czę­ści, utra­ta spój­no­ści;
2. gni­cie lub roz­kła­da­nie się sub­stan­cji or­ga­nicz­nych wsku­tek dzia­ła­nia bak­te­rii; roz­kład


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­dzie­le­nie na czę­ści

 (1.2) pow­sta­nie róż­nic

 (1.3) znacz­ne ogra­ni­cze­nie lub za­koń­cze­nie funk­cjo­no­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpadać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­paść)

 (1.1) daw. wy­ka­zy­wać po­dział

 (1.2) daw. zry­wać zwią­zek

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pa­dać się (dk. roz­paść się)

 (2.1) ule­gać roz­pa­do­wi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pa­dać się (ndk. brak)

 (3.1) me­te­o­rol. dojść stop­nio­wo do in­ten­syw­ne­go pa­da­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozpadlina

roz­stęp skal­ny, szcze­li­na pow­sta­ła na sku­tek wstrzą­sów lub eroz­ji; roz­pad­li­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. sze­ro­ko roz­war­ta i czę­sto głę­bo­ka szcze­li­na pow­sta­ła w ziemi lub w skale

 (1.2) med. głę­bo­ki li­nij­ny uby­tek w na­skór­ku i w skó­rze wła­ści­wej, do­cho­dzą­cy do głęb­szych jej warstw;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpadlisko

roz­stęp skal­ny, szcze­li­na pow­sta­ła na sku­tek wstrzą­sów lub eroz­ji; roz­pad­li­na


Roz­pad­li­sko ( Der hohle Stein, 4110 m n.p.m.) – ur­wi­sko skal­ne w Kar­ko­no­szach.

Gra­ni­to­we ur­wi­sko skal­ne o wy­so­ko­ści 10 m po­ło­żo­ne na brze­gu rzeki Pod­gór­na u stóp wznie­sie­nia Pod­gó­rzyn­ka na gra­ni­cy miej­sco­wo­ści Pod­gó­rzyn Dolny i Pod­gó­rzyn Górny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozpadnica

cho­ro­ba za­kaź­na pszczół


Źródła:

SJP.pl

Rozpadnięty

taki, który się roz­padł; roz­pa­dły


Źródła:

SJP.pl

Rozpadywać

roz­pa­dy­wać się - o opa­dach at­mos­fe­rycz­nych: za­czy­nać padać cią­gle lub ob­fi­cie


Źródła:

SJP.pl

Rozpadówa

po­tocz­nie: roz­pa­da­ją­ca się rzecz; roz­pa­dów­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozpadówka

po­tocz­nie: roz­pa­da­ją­ca się rzecz; roz­pa­dó­wa


Źródła:

SJP.pl

Rozpadły

taki, który się roz­padł; roz­pad­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozpakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpakowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpakowywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wyj­mo­wać z opa­ko­wa­nia, zdej­mo­wać opa­ko­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozpalająco

w spo­sób wy­wo­łu­ją­cy in­ten­syw­ne uczu­cia


Źródła:

SJP.pl

Rozpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpalać

bar­dzo sil­nie roz­grze­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pa­lić)

 (1.1) po­wo­do­wać, że coś zacz­nie się palić

 (1.2) bar­dzo sil­nie roz­grze­wać

 (1.3) przen. na­da­wać cze­muś blask

 (1.4) przen. po­bu­dzać do dzia­ła­nia

 (1.5) przen. książk. czy­nić in­ten­syw­nym ja­kieś uczu­cie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pa­lać się (dk. roz­pa­lić się)

 (2.1) zwięk­szać in­ten­syw­ność ognia

 (2.2) przen. zwięk­szać in­ten­syw­ność swo­ich uczuć, pod­nie­cać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpalić

bar­dzo sil­nie roz­grzać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pa­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­pa­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pa­lić się (ndk. roz­pa­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­pa­lać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpalony

bar­dzo sil­nie roz­grzać


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpamiętać

roz­wa­żyć, przy­pom­nieć sobie


Źródła:

SJP.pl

Rozpamiętywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­mię­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozparcelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­dzie­le­nie ziemi, lasu na mniej­sze dział­ki (par­ce­le)

 (1.2) (po­tocz­nie) ro­zło­że­nie cze­go­kol­wiek na czę­ści skła­do­we

 (1.3) (po­tocz­nie) ro­zda­nie cze­go­kol­wiek dużej licz­bie osób


Źródła:

Wiktionary

Rozparcelować

roz­dzie­lić na par­ce­le, na dział­ki


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­par­ce­lo­wy­wać)

 (1.1) po­dzie­lić grun­ty go­spo­dar­cze na mniej­sze dział­ki

 (1.2) (po­tocz­nie) ro­zło­żyć co­kol­wiek na czę­ści skła­do­we

 (1.3) (po­tocz­nie) ro­zdać co­kol­wiek dużej ilo­ści osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozparty

kom­for­to­wo uło­żo­ny, ulo­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozparzeniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. pot. po­gard. osoba o po­wierz­chow­nej wie­dzy, któ­rej bra­ku­je rze­tel­ne­go wyksz­tał­ce­nia

 (1.2) daw. czło­wiek cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się gwał­tow­no­ścią lub nad­mier­ną zu­chwa­ło­ścią


Źródła:

Wiktionary

Rozpasanie

brak zdy­scy­pli­no­wa­nia, fol­go­wa­nie złym skłon­no­ściom


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­sać.

 (1.2) zanik norm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpasany

1. po­zba­wio­ny wszel­kich ha­mul­ców mo­ral­nych; wy­u­zda­ny, roz­wy­drzo­ny, roz­pust­ny;
2. ma­ją­cy cechy orgii; or­gia­stycz­ny, hu­la­szczy;
3. nie da­ją­cy się pow­ścią­gnąć, opa­no­wać, po­ha­mo­wać; nie­o­kieł­za­ny, nie­u­jarz­mio­ny, nie­pow­ścią­gli­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozpatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­try­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpatrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pa­trzyć/roz­pa­trzeć)

 (1.1) książk. brać pod roz­wa­gę, roz­wa­żać coś wni­kli­wie, zaz­na­ja­miać się z czymś, ana­li­zo­wać

 (1.2) daw. oglą­dać coś szcze­gó­ło­wo, przy­pa­try­wać się uważ­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pa­try­wać się (dk. roz­pa­trzyć się/roz­pa­trzeć się)

 (2.1) roz­glą­dać się dla zo­rien­to­wa­nia się


Źródła:

Wiktionary

Rozpatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pa­trzyć.


Źródła:

Wiktionary

Rozpatrzeć

roz­pa­trzyć;
1. roz­wa­żyć coś wni­kli­wie;
2. roz­pa­trzeć się - ro­zej­rzeć się


Źródła:

SJP.pl

Rozpatrzyć

1. roz­wa­żyć coś, wziąć pod roz­wa­gę
2. rza­dziej: ro­zej­rzeć się; roz­pa­trzeć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pa­try­wać)

 (1.1) książk. wziąć pod roz­wa­gę, roz­wa­żyć coś, zaz­na­ja­mić się z czymś

 (1.2) daw. obej­rzeć coś szcze­gó­ło­wo, uważ­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pa­trzyć się/roz­pa­trzeć się (ndk. roz­pa­try­wać się)

 (2.1) daw. roz­gląd­nąć się dla zo­rien­to­wa­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpaćkiwać

po­tocz­nie:
1. roz­gnia­tać coś na gęstą masę;
2. roz­pać­ki­wać się - ule­gać roz­gnie­ce­niu lub roz­go­to­wa­niu na gęstą masę


Źródła:

SJP.pl

Rozpał

roz­pał­ka, pod­pał­ka;
1. wznie­ca­nie ognia;
2. coś słu­żą­ce­go do roz­pa­la­nia ognia


Źródła:

SJP.pl

Rozpałka

1. roz­pa­le­nie ognia w piecu, w kuch­ni itp.;
2. to, co służy do roz­pa­la­nia ognia, co łatwo się roz­pa­la dając pło­mień


Roz­pał­ka lub pod­pał­ka – łat­wo­pal­ny ma­te­riał, po­moc­ny przy roz­pa­le­niu ognia, uży­wa­ny do pod­pa­le­nia paliw sta­łych o wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze za­pło­nu, np. drew­na czy węgla, któ­rych nie można za­pa­lić z uży­ciem ty­po­wych urzą­dzeń do roz­pa­la­nia ognia o zbyt ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze pło­mie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozpałkowy

→ roz­pał­ka; roz­pa­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozpałowy

→ roz­pał; roz­pał­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozpaść

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pa­sać)

 (1.1) kar­miąc ob­fi­cie, spra­wić, że ktoś przy­tył lub coś przy­ty­ło

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pa­dać)

 (2.1) daw. zo­sta­wszy zni­szczo­nym, roz­dzie­lić się na czę­ści

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­paść się (ndk. roz­pa­dać się)

 (3.1) zo­sta­wszy zni­szczo­nym, roz­dzie­lić się na czę­ści

 (3.2) prze­stać sta­no­wić ca­łość, dzie­ląc się na mniej­sze czę­ści

 (3.3) prze­stać być związ­kiem lub grupą ludzi, któ­rych łączą pewne więzi

 (3.4) chem. ro­zło­żyć się na prost­sze skład­ni­ki


Źródła:

Wiktionary

Rozperorowany

taki, który się roz­pe­ro­ro­wał


Źródła:

SJP.pl

Rozpestlin

drze­wo z ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych; śli­wiec


Źródła:

SJP.pl

Rozpełznięty

taki, który się roz­pełz­nął; roz­pełź­nię­ty, roz­peł­zły


Źródła:

SJP.pl

Rozpełzły

taki, który się roz­pełzł; roz­pełź­nię­ty, roz­pełz­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozpełźnięty

taki, który się roz­pełz­nął; roz­pełz­nię­ty, roz­peł­zły


Źródła:

SJP.pl

Rozpiec

1. pie­kąc zbyt długo, spo­wo­do­wać roz­pad­nię­cie cze­goś;
2. roz­piec się -
a) roz­paść się pod wpły­wem pie­cze­nia;
b) roz­piec się - na­brać ocho­ty do pie­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozpiekać

1. pie­kąc zbyt długo, po­wo­do­wać roz­pad­nię­cie cze­goś;
2. roz­pie­ka się - roz­pa­dać się pod wpły­wem pie­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozpieniać

1. po­wo­do­wać pie­nie­nie się cze­goś;
2. roz­pie­niać się - za­czy­nać się mocno pie­nić


Źródła:

SJP.pl

Rozpieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pie­przać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpieprzyć

po­tocz­nie: zni­szczyć coś do­szczęt­nie, ro­zbić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pie­przać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­pie­przać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpierak

urzą­dze­nie roz­pie­ra­ją­ce sto­so­wa­ne w bu­dow­nict­wie i gór­nict­wie


Źródła:

SJP.pl

Rozpierdak

wul­gar­nie: po­dłuż­ne roz­cię­cie w dol­nej czę­ści spód­ni­cy, su­kien­ki, pła­szcza, ma­ry­nar­ki itp.


Źródła:

SJP.pl

Rozpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpierdalać

ni­szczyć, psuć, robić ba­ła­gan


Źródła:

SJP.pl

Rozpierdol

roz­je­bać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. roz­wa­lić (coś), zni­szczyć, zep­suć;
2. roz­śmie­szyć;
3. po­ko­nać, wy­grać (z kimś)


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) wulg. slang. roz­wa­le­nie, zni­szcze­nie, zep­su­cie

 (1.2) wulg. slang. po­ko­na­nie kogoś, wy­gra­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) wulg. 2. os. lp. rozk. od: roz­pier­do­lić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Rozpierdolić

roz­je­bać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. roz­wa­lić (coś), zni­szczyć, zep­suć;
2. roz­śmie­szyć;
3. po­ko­nać, wy­grać (z kimś)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pier­da­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­pier­da­lać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpierdolony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: roz­pier­do­lić

przy­miot­nik

 (2.1) wulg. zni­szczo­ny, zep­su­ty, ro­zer­wa­ny

 (2.2) wulg. bę­dą­cy w złym sta­nie psy­chicz­nym; smut­ny, zroz­pa­czo­ny, ro­zbi­ty

 (2.3) wulg. roz­rzu­co­ny; bę­dą­cy w nie­ła­dzie, ba­ła­ga­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozpierducha

wul­gar­nie:
1. bi­ja­ty­ka, duża awan­tu­ra;
2. afera, skan­dal


Źródła:

SJP.pl

Rozpierdziel

roz­pier­dol, roz­pier­nicz; nieco wul­gar­nie:
1. roz­gar­diasz, ba­ła­gan, nie­po­rzą­dek; syf, bur­del;
2. bi­ja­ty­ka, duża awan­tu­ra; roz­pier­du­cha, roz­ró­ba;
3. de­wa­sta­cja, zni­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozpiernicz

roz­pier­dzie­lić, roz­pie­przyć; po­tocz­nie:
1. ro­zbić, zni­szczyć; roz­wa­lić;
2. roztr­wo­nić pie­nią­dze;
3. roz­rzu­cić, po­roz­rzu­cać;
4. roz­pier­ni­czyć się - ulec zni­szcze­niu, ro­zbi­ciu


Źródła:

SJP.pl

Rozpierniczać

roz­pier­dzie­lać, roz­pie­przać; po­tocz­nie:
1. ro­zbi­jać, ni­szczyć; roz­wa­lać;
2. roztr­wa­niać pie­nią­dze;
3. roz­rzu­cać, ci­skać w wiele miejsc;
4. roz­pier­ni­czać się - ule­gać zni­szcze­niu, ro­zbi­ciu


Źródła:

SJP.pl

Rozpierniczyć

roz­pier­dzie­lić, roz­pie­przyć; po­tocz­nie:
1. ro­zbić, zni­szczyć; roz­wa­lić;
2. roztr­wo­nić pie­nią­dze;
3. roz­rzu­cić, po­roz­rzu­cać;
4. roz­pier­ni­czyć się - ulec zni­szcze­niu, ro­zbi­ciu


Źródła:

SJP.pl

Rozpierzchać

roz­pierz­chać się:
1. od­da­lać się w róż­nych kie­run­kach; ro­zbie­gać się, roz­pra­szać się;
2. o my­ślach, uczu­ciach: ule­gać roz­pro­sze­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozpierzchnięty

roz­pierz­chły;
1. taki, który się ro­zbiegł, roz­pro­szył w różne stro­ny, w róż­nych kie­run­kach;
2. o my­ślach, uczu­ciach: roz­pro­szo­ny, po­gu­bio­ny, cha­o­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozpierzchnąć

roz­pierzch­nąć się:
1. od­da­lić się w róż­nych kie­run­kach; ro­zbiec się, roz­pro­szyć się;
2. o my­ślach, uczu­ciach: ulec roz­pro­sze­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozpierzchły

roz­pierzch­nię­ty;
1. taki, który się ro­zbiegł, roz­pro­szył w różne stro­ny, w róż­nych kie­run­kach;
2. o my­ślach, uczu­ciach: roz­pro­szo­ny, po­gu­bio­ny, cha­o­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozpieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pie­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpieszczać

1. psuć zbyt­nim po­bła­ża­niem, nad­mier­ną to­le­ran­cją, do­ga­dza­niem komuś; roz­pu­szczać;
2. roz­pie­szczać się - nad­mier­nie sobie do­ga­dza­jąc, sta­wać się ka­pry­śnym, wy­bred­nym; roz­ka­pry­szać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pie­ścić)

 (1.1) trak­to­wać zbyt po­błaż­li­wie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pie­szczać się (dk. roz­pie­ścić się)

 (2.1) wy­ka­zy­wać prze­sad­ną dba­łość o włas­ny do­bro­byt; ule­gać swoim ka­pry­som


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Rozpieścić

1. zep­suć zbyt­nim po­bła­ża­niem, nad­mier­ną to­le­ran­cją, do­ga­dza­niem komuś; roz­pu­ścić;
2. roz­pie­ścić się - stać się ka­pry­śnym, wy­bred­nym wsku­tek nad­mier­ne­go do­ga­dza­nia sobie; roz­ka­pry­sić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pie­szczać)

 (1.1) zep­suć kogoś lub coś po­przez zbyt po­błaż­li­we trak­to­wa­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pie­ścić się (ndk. roz­pie­szczać się)

 (2.1) zep­suć sa­me­go sie­bie, ule­ga­jąc włas­nym ka­pry­som


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpikselować

znieksz­tał­cić obraz cy­fro­wy lub obraz wideo, uka­zu­jąc po­szcze­gól­ne pik­se­le, zwy­kle w celu unie­moż­li­wie­nia roz­poz­na­nia okre­ślo­nych szcze­gó­łów; spik­se­lo­wać, spik­se­li­zo­wać, za­pik­se­lo­wać, za­pik­se­li­zo­wać, wy­pik­se­lo­wać, wy­pik­se­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozpinać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­piąć)

 (1.1) ro­złą­czać coś za­pię­te­go

 (1.2) roz­kła­dać coś zło­żo­ne­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pi­nać się (dk. roz­piąć się)

 (2.1) sta­wać się roz­pię­tym

 (2.2) ule­gać roz­cią­gnię­ciu, ro­zło­że­niu


Źródła:

Wiktionary

Rozpirzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pi­rzać)

 (1.1) pot. lub posp. zni­szczyć obiekt fi­zycz­ny po­przez ro­zbi­cie go na drob­ne ka­wał­ki

 (1.2) pot. lub posp. zde­zor­ga­ni­zo­wać spój­ną grupę ludzi, zmu­sza­jąc jej człon­ków do uciecz­ki lub odej­ścia w róż­nych kie­run­kach

 (1.3) pot. roz­rzu­cić przed­mio­ty be­zład­nie, po­kry­wa­jąc nimi jakąś prze­strzeń

 (1.4) pot. zni­we­czyć dzia­ła­ją­cy układ, usta­le­nia lub pro­ce­sy, do­pro­wa­dza­jąc do ich upad­ku

 (1.5) pot. wydać pie­nią­dze lub inne za­so­by w spo­sób lek­ko­myśl­ny

 (1.6) pot. po­ko­nać prze­ciw­ni­ka w walce zbroj­nej lub ry­wa­li­za­cji spor­to­wej, od­no­sząc nad nim zwy­cię­stwo

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pi­rzyć się (ndk. roz­pi­rzać się)

 (2.1) pot. ulec cał­ko­wi­te­mu roz­pa­do­wi, za­koń­czyć się nie­po­wo­dze­niem lub prze­stać funk­cjo­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Rozpis

1. za­pi­sa­ny plan dzia­łań; roz­pi­ska;
2. daw­niej:
a) dłu­gie, ob­szer­ne pismo;
b) roz­pi­sy­wa­nie się o czymś;
c) róż­ni­ca zdań, pro­test


Źródła:

SJP.pl

Rozpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpisać

cza­sow­nik

 (1.1) ogło­sić kon­kurs

 (1.2) szt. rel. po­kryć ma­lar­stwem iko­no­wym


Źródła:

Wiktionary

Rozpiska

po­tocz­nie: za­pi­sa­ny plan dzia­łań; roz­pis


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. za­pi­sa­ny plan ja­kie­goś dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpisowy

→ roz­pis


Patrz:rozpis

Źródła:

SJP.pl

Rozpisywać

1. robić od­pi­sy, prze­pi­sy­wać tekst kilka razy dla kilku osób, np. dla ak­to­rów;
2. ogła­szać dru­kiem, po­da­wać do pu­blicz­nej wia­do­mo­ści;
3. przy­dzie­lać coś kilku oso­bom, dzie­lić coś po­mię­dzy kilka osób;
4. roz­pi­sy­wać się - pisać ob­szer­nie, szcze­gó­ło­wo


Źródła:

SJP.pl

Rozpity

1. po­tocz­nie: wypić wspól­nie z kimś bu­tel­kę al­ko­ho­lu;
2. spo­wo­do­wać u kogoś na­ło­go­we picie al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Rozpiór

ga­tu­nek le­szcza, ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych


Roz­piór, si­niec ("Bal­le­rus bal­le­rus") – ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby kar­pioksz­tałt­nej z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych (Cy­pri­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozpiąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pi­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­pi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpić

1. po­tocz­nie: wypić wspól­nie z kimś bu­tel­kę al­ko­ho­lu;
2. spo­wo­do­wać u kogoś na­ło­go­we picie al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Rozpiętka

ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na uno­sze­niu i roz­kła­da­niu na bok ra­mion z cię­żar­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Rozpiętość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­le­głość po­mię­dzy naj­dal­szy­mi krań­ca­mi

 (1.2) od­le­głość mię­dzy skraj­ny­mi war­to­ścia­mi


Źródła:

Wiktionary

Rozpiły

1. po­tocz­nie: wypić wspól­nie z kimś bu­tel­kę al­ko­ho­lu;
2. spo­wo­do­wać u kogoś na­ło­go­we picie al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Rozpiździel

roz­pier­dol, roz­pier­dziel, roz­pier­nicz; wul­gar­nie:
1. roz­gar­diasz, ba­ła­gan, nie­po­rzą­dek; syf, bur­del;
2. bi­ja­ty­ka, duża awan­tu­ra; roz­pier­du­cha, roz­ró­ba;
3. de­wa­sta­cja, zni­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozpiżdżać

wul­gar­nie: roz­wa­lać, ni­szczyć, roz­rzu­cać coś; roz­je­by­wać, roz­pier­da­lać


Źródła:

SJP.pl

Rozplantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­plan­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozplantować

cza­sow­nik

 (1.1) wy­rów­nać coś syp­kie­go równo po po­wierzch­ni grun­tu


Źródła:

Wiktionary

Rozplantowywać

wy­rów­ny­wać po po­wierzch­ni grun­tu


Źródła:

SJP.pl

Rozplaskiwać

1. pla­ska­jąc, roz­pła­szczać, ro­zbi­jać;
2. rzad­ko: roz­pla­ski­wać się - sta­wać się pła­skim; roz­pła­szczać się


Źródła:

SJP.pl

Rozplem

w bio­lo­gii:
1. rozm­na­ża­nie się, roz­rost ko­mó­rek w or­ga­niz­mie;
2. nad­mier­ne po­więk­sza­nie się ja­kie­goś na­rzą­du na sku­tek roz­ro­stu jego ko­mó­rek


Źródła:

SJP.pl

Rozplemowy

→ roz­plem


Patrz:rozplem

Źródła:

SJP.pl

Rozpleść

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­pla­tać.


Źródła:

Wiktionary

Rozplombować

usu­nąć plom­bę


Źródła:

SJP.pl

Rozplot

pro­ces od­wrot­ny do splo­tu funk­cji; de­kon­wo­lu­cja


Źródła:

SJP.pl

Rozplotkowany

po­tocz­nie: plot­ku­jąc, roz­gło­sić coś; roz­po­wie­dzieć, roz­pa­plać, roz­trą­bić


Źródła:

SJP.pl

Rozplotkować

po­tocz­nie: plot­ku­jąc, roz­gło­sić coś; roz­po­wie­dzieć, roz­pa­plać, roz­trą­bić


Źródła:

SJP.pl

Rozplusnąć

plus­nąć kro­pel­ka­mi na wszyst­kie stro­ny; roz­bryz­gnąć, roz­bryz­gać


Źródła:

SJP.pl

Rozpoczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­po­czy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpoczynać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­po­cząć)

 (1.1) ini­cjo­wać coś, dawać po­czą­tek

 (1.2) zna­leźć się na po­cząt­ku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­po­czy­nać się (dk. roz­po­cząć się)

 (2.1) za­czy­nać się


Źródła:

Wiktionary

Rozpocząć

dać po­czą­tek


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­po­czy­nać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­po­cząć się (ndk. roz­po­czy­nać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­po­czy­nać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpoczęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­po­cząć.: za­po­cząt­ko­wa­nie cze­goś, na­da­nie cze­muś po­cząt­ku

 (1.2) mo­ment w któ­rym coś się roz­po­czy­na


Źródła:

Wiktionary

Rozpodobniać

roz­po­dob­niać się - o gło­sce bę­dą­cej w bli­skim są­siedzt­wie z inną, iden­tycz­ną: ule­gać zmia­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozpodobnienie

zja­wi­sko fo­ne­tycz­ne, w któ­rym jeden z dwóch ta­kich sa­mych fo­ne­mów ulega zmia­nie (zo­sta­je za­stą­pio­ny po­dob­nym); od­po­dob­nie­nie; dy­sy­mi­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Rozpodziewać

daw­niej:
1. umie­szczać coś nie wia­do­mo gdzie;
2. roz­po­dzie­wać się - gubić się, zni­kać, roz­pra­szać się


Źródła:

SJP.pl

Rozpogodzenie

stan pię­knej, bezch­mur­nej po­go­dy na­stę­pu­ją­cej po okre­sie zach­mu­rze­nia, de­szczu, śnie­gu itp.


Źródła:

SJP.pl

Rozpogodzić

roz­po­go­dzić się - o nie­bie: stać się bezch­mur­nym, po­god­nym


Źródła:

SJP.pl

Rozpoić

rzad­ko: roz­pić;
1. spra­wić, żeby ktoś za­czął na­du­ży­wać al­ko­ho­lu;
2. roz­po­ić się - za­cząć na­du­ży­wać al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Rozpolitykowywać

roz­po­li­ty­ko­wy­wać się - za­czy­nać roz­pra­wiać na te­ma­ty po­li­tycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Rozporek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. za­pi­na­ne roz­cię­cie w spod­niach

 (1.2) kraw. roz­cię­cie w spód­ni­cy

 (1.3) kraw. roz­cię­cie w mę­skich majt­kach


Źródła:

Wiktionary

Rozporkowy

1. → roz­po­rek;
2. po­tocz­nie: zwią­za­ny ze skan­da­lem sek­su­al­nym


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z roz­por­kiem, do­ty­czą­cy roz­por­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpornica

Roz­por­ni­ca, roz­por­ni­ca sie­cio­wa, deska tra­ło­wa – płyta roz­pie­ra­ją­ca skrzy­dła włoka pod­czas cią­gnię­cia (tra­ło­wa­nia).

Roz­por­ni­cą na­zy­wa się też belkę mo­co­wa­ną w luku po­przecz­nie do osi sy­me­trii stat­ku, słu­żą­cą do prze­no­sze­nia sił i mo­co­wa­nia desek lu­ko­wych. Ze wzglę­du na roz­po­wszech­nie­nie no­wszych metod za­my­ka­nia ła­dow­ni obec­nie rzad­ko spo­ty­ka­na.


Źródła:

Wikipedia

Rozporządzalny

taki, któ­rym da się roz­po­rzą­dzać


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­rym można roz­po­rzą­dzać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozporządzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­po­rzą­dzić)

 (1.1) na­ka­zy­wać, jak ktoś ma dzia­łać w ja­kiejś spra­wie

 (1.2) mieć do dy­spo­zy­cji; mieć na swoje usłu­gi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­po­rzą­dzać się (dk. roz­po­rzą­dzić się)

 (2.1) dy­spo­no­wać sa­mo­wol­nie; po­stę­po­wać we­dług swej woli


Źródła:

Wiktionary

Rozporządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. akt nor­ma­tyw­ny, sta­no­wią­cy źró­dła po­wszech­nie obo­wią­zu­ją­ce­go prawa, wy­da­ny na pod­sta­wie szcze­gó­ło­we­go upo­waż­nie­nia usta­wo­we­go i w celu wy­ko­na­nia usta­wy;

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­po­rzą­dzić.


Roz­po­rzą­dze­nie – akt nor­ma­tyw­ny wy­da­wa­ny na pod­sta­wie upo­waż­nie­nia za­war­te­go w usta­wie, które pre­cy­zu­je który pod­miot i w jaki spo­sób ma wpro­wa­dzić zmia­ny okre­ślo­ne w usta­wie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozposażyć

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. roz­sy­pać


Źródła:

Wiktionary

Rozpostrzeć

roz­cią­gnąć, roz­piąć na dużej po­wierzch­ni coś uprzed­nio zło­żo­ne­go, zgnie­cio­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rozpowiadać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­po­wie­dzieć)

 (1.1) dzie­lić się wia­do­mo­ścia­mi z wszyst­ki­mi


Źródła:

Wiktionary

Rozpowiedzieć

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpowszechnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czy­nie­nie cze­goś po­wszech­nie zna­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozpowszechniać

umoż­li­wiać wszech­stron­ny do­stęp do pu­bli­ko­wa­ne­go ma­te­ria­łu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­po­wszech­nić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­po­wszech­nić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­po­wszech­niać się (dk. roz­po­wszech­nić się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­po­wszech­nić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpowszechnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uczy­nie­nie cze­goś po­wszech­nie zna­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozpowszechniony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­stę­pu­ją­cy po­wszech­nie, czę­sto, na dużą skalę

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: roz­po­wszech­nić


Źródła:

Wiktionary

Rozpowszechnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­po­wszech­niać)

 (1.1) uczy­nić coś po­wszech­nie zna­nym

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­po­wszech­nić się (ndk. roz­po­wszech­niać się)

 (2.1) stać się zna­nym lub uży­wa­nym po­wszech­nie

 (2.2) wy­stą­pić czę­sto lub w dużej licz­bie


Źródła:

Wiktionary

Rozpoznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. stwier­dze­nie ro­dza­ju cho­ro­by;

 (1.2) praw. adm. roz­pa­trze­nie spra­wy przez sąd lub organ ad­mi­ni­stra­cji

 (1.3) wojsk. dzia­łal­ność wojsk na polu walki ma­ją­ca na celu zdo­by­cie in­for­ma­cji o nie­przy­ja­cie­lu;

 (1.4) do­ko­na­nie iden­ty­fi­ka­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpoznawalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co łatwo można odróż­nić od in­nych


Źródła:

Wiktionary

Rozpoznawalny

da­ją­cy się roz­poz­nać, łatwy do roz­poz­na­nia


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się roz­poz­nać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpoznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) iden­ty­fi­ko­wa­nie kogoś lub cze­goś

 (1.2) praw. ba­da­nie, roz­pa­try­wa­nie danej kwe­stii


Roz­poz­na­wa­nie – forma pa­mię­ta­nia in­for­ma­cji i pro­ces pa­mię­cio­wy, który po­le­ga na do­pa­so­wa­niu ko­do­wa­nej in­for­ma­cji do tych, które już są zgro­ma­dzo­ne w pa­mię­ci. W efek­cie jest się w sta­nie roz­poz­nać, czy dana in­for­ma­cja jest znana, czy jest nowa.

Roz­poz­na­wa­nie jest zwy­kle o wiele łat­wiej­sze niż odt­wa­rza­nie z pa­mię­ci, pod wa­run­kiem, że pre­zen­to­wa­ne bodź­ce są do sie­bie nie­po­dob­ne. Im bar­dziej eg­zo­tycz­ne i cha­rak­te­ry­stycz­ne są in­for­ma­cje za­ko­do­wa­ne w pa­mię­ci, tym łat­wiej jest je roz­poz­nać.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpoznawać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­poz­nać)

 (1.1) iden­ty­fi­ko­wać kogoś lub coś, wy­róż­nia­jąc spoś­ród in­nych; ba­da­jąc, stwier­dzić, okre­ślić coś

 (1.2) praw. badać, roz­pa­try­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­poz­na­wać się (dk. roz­poz­nać się)

 (2.1) roz­poz­na­wać (1.1) sa­me­go sie­bie

 (2.2) wi­dząc się, iden­ty­fi­ko­wać się wza­jem­nie

 (2.3) daw. orien­to­wać się w czymś, zaz­na­ja­miać się z czymś


Źródła:

Wiktionary

Rozpoznawczy

1. umoż­li­wia­ją­cy iden­ty­fi­ka­cję, np. znak roz­poz­naw­czy;
2. ma­ją­cy na celu zdo­by­cie okre­ślo­nych in­for­ma­cji o prze­ciw­ni­ku, np. sa­mo­lot roz­poz­naw­czy


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy spo­sob­ność roz­poz­na­nia

 (1.2) ma­ją­cy za cel roz­poz­na­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpoznać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­poz­na­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­poz­nać się (ndk. roz­poz­na­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­poz­na­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozpołowić

po­dzie­lić na dwie równe czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozpończyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozpościerać

1. umie­szczać coś na dużej prze­strze­ni, ukła­dać sze­ro­ko;
2. roz­sze­rzać, zwięk­szać za­kres cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­po­strzeć)

 (1.1) roz­kła­dać na dużej po­wierzch­ni coś przed­tem zło­żo­ne­go

 (1.2) daw. roz­sze­rzać za­sięg czego

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­po­ście­rać się (dk. roz­po­strzeć się)

 (2.1) zaj­mo­wać dużą po­wierzch­nię lub prze­strzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pra­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpracowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pra­co­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­pro­sto­wa­nie, wy­gła­dze­nie, usu­nię­cie za­gięć w ma­te­ria­le


Źródła:

Wiktionary

Rozprasować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pra­so­wy­wać)

 (1.1) pra­su­jąc, roz­pro­sto­wać, wy­gła­dzić, usu­nąć za­gię­cia w ma­te­ria­le; pra­su­jąc spła­szczyć


Źródła:

Wiktionary

Rozprasowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­pro­sto­wy­wa­nie, wy­gła­dza­nie, usu­wa­nie za­gięć w ma­te­ria­le


Źródła:

Wiktionary

Rozprasowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pra­so­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­pra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpraszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pra­szać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpraszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pro­szyć)

 (1.1) po­wo­do­wać roz­syp­kę, ro­zej­ście się, roz­rzut na wszyst­kie stro­ny

 (1.2) unie­moż­li­wiać sku­pie­nie się nad czym

 (1.3) roz­pę­dzać na wszyst­kie stro­ny

 (1.4) po­wo­do­wać zma­le­nie, zanik czego

 (1.5) przy­czy­niać się do ustą­pie­nia nie­wła­ści­wych sta­nów psy­chicz­nych

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pra­szać się (dk. roz­pro­szyć się)

 (2.1) ule­gać roz­pro­sze­niu: roz­drob­nie­niu, roz­rzu­to­wi, roz­syp­ce, za­ni­ko­wi

 (2.2) ucie­kać be­zład­nie, roz­cho­dzić się w róż­nych kie­run­kach

 (2.3) tra­cić uwagę

 (2.4) chem. roz­cho­dzić się w danym oś­rod­ku

 (2.5) me­te­o­rol. ule­gać ustą­pie­niu


Źródła:

Wiktionary

Rozprawa

1. pi­sem­na praca na­u­ko­wa;
2. po­sie­dze­nie sądu roz­pa­tru­ją­ce jakąś spra­wę;
3. de­ba­ta, dy­sku­sja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. pro­ces są­do­wy

 (1.2) de­ba­ta, dy­sku­sja

 (1.3) ro­dzaj pi­sem­nej pracy na­u­ko­wej

 (1.4) roz­strzy­gnię­cie sporu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Rozprawiać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) długo opo­wia­dać o czymś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pra­wiać się (dk. roz­pra­wić się)

 (2.1) za­łat­wiać ja­kieś po­ra­chun­ki z kimś, naj­czę­ściej sto­su­jąc prze­moc; roz­strzy­gnąć jakiś pro­blem, kon­flikt, spór, za­targ


Źródła:

Wiktionary

Rozprawiczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pra­wi­czać.


Źródła:

Wiktionary

Rozprawić

roz­strzy­gnąć kon­flikt, sto­su­jąc prze­moc


Źródła:

SJP.pl

Rozprawka

1. nie­wiel­ka, pi­sem­na praca na­u­ko­wa;
2. pi­sem­na praca szkol­na, w któ­rej na­le­ży uza­sad­nić ja­kieś za­ło­że­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pi­sem­na praca szkol­na, w któ­rej uczeń ma uza­sad­nić jakąś tezę


Roz­praw­ka – pi­sem­na forma wy­po­wie­dzi, za­wie­ra­ją­ca roz­wa­ża­nia na okre­ślo­ny temat. Jej nazwa po­cho­dzi od cza­sow­ni­ka „roz­pra­wiać”. Skła­da się ze wstę­pu (tezy/hi­po­te­zy), roz­wi­nię­cia (ar­gu­men­tów), za­koń­cze­nia (pot­wier­dze­nia tezy lub pot­wier­dze­nia/oba­le­nia hi­po­te­zy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozproch

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) środ. wojsk. roz­pro­sze­nie się


Źródła:

Wiktionary

Rozpromieniały

taki, który roz­pro­mie­niał


Źródła:

SJP.pl

Rozpromienić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pro­mie­niać)

 (1.1) uczy­nić ja­śniej­szym, rozś­wiet­lić

 (1.2) nadać po­god­ny wy­gląd

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pro­mie­nić się (ndk. roz­pro­mie­niać się)

 (2.1) stać się jas­nym, rozś­wiet­lo­nym

 (2.2) przy­brać po­god­ny wy­gląd


Źródła:

Wiktionary

Rozpromować

spo­pu­la­ry­zo­wać, upo­wszech­nić; wy­pro­mo­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozpropagowywać

rzad­ko: czy­nić coś ogól­nie zna­nym, ak­cep­to­wa­nym, sto­so­wa­nym; po­pu­la­ry­zo­wać, upo­wszech­niać


Źródła:

SJP.pl

Rozproszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­nie­sie­nie na wszyst­kie stro­ny; be­zład­ne roz­rzu­ce­nie

 (1.2) roz­mie­szcze­nie w róż­nych miej­scach

 (1.3) nie­by­cie sku­pio­nym

 (1.4) utra­ce­nie in­ten­syw­no­ści lub zni­knię­cie

 (1.5) wpły­nię­cie na zanik u kogoś ja­kie­goś uczu­cia


Źródła:

Wiktionary

Rozproszony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który przyj­mu­je be­zład­ne roz­mie­szcze­nie, na wszyst­kie stro­ny; taki, któ­re­go ele­men­ty roz­mie­ści­ły się da­le­ko od sie­bie

 (1.2) nie­po­tra­fią­cy się sku­pić


Źródła:

Wiktionary

Rozproszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pra­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­pra­szać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pro­szyć się (ndk. roz­pra­szać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­pra­szać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozprowadzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pro­wa­dzić)

 (1.1) do­pro­wa­dzać do róż­nych miejsc, osób, in­sty­tu­cji

 (1.2) na­kła­dać cien­ką war­stwę danej sub­stan­cji na jakąś po­wierzch­nię

 (1.3) do­pro­wa­dzać do roz­cień­cze­nia cze­goś

 (1.4) pro­wa­dząc, kie­ro­wać wiele osób do róż­nych miejsc


Źródła:

Wiktionary

Rozprowadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pro­wa­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­pro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpruwacz

na­rzę­dzie do roz­pru­wa­nia; pruj­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozpruwać

1. wy­cią­gać nitki, któ­ry­mi jest coś zszy­te; wy­pru­wać;
2. roz­ci­nać, ranić;
3. roz­ry­wać coś od­sła­nia­jąc wnę­trze;
4. roz­pru­wać się - roz­ry­wać się na szwie


Źródła:

SJP.pl

Rozprysk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stru­mień cie­czy lub jego ślad w po­sta­ci roz­bryz­gnię­tych, drob­niut­kich kro­pel


Źródła:

Wiktionary

Rozpryskać

roz­prys­nąć;
1. pry­ska­jąc, rozch­la­pać coś na wszyst­kie stro­ny;
2. roz­pry­skać się:
a) o pły­nach: zo­stać rozch­la­pa­nym, roz­pry­ska­nym;
b) roz­paść się na drob­ne czę­ści; roz­sy­pać się, ro­zbić się gwał­tow­nie;
c) prze­no­śnie: w krót­kim cza­sie ro­zejść się, ro­zbiec się na wszyst­kie stro­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozpryskiwać

1. pry­ska­jąc, rozch­la­py­wać coś na wszyst­kie stro­ny;
2. roz­pry­ski­wać się:
a) o pły­nach: być rozch­la­pa­nym, roz­pry­ska­nym;
b) roz­pa­dać się na drob­ne czę­ści; roz­sy­py­wać się, ro­zbi­jać się gwał­tow­nie;
c) prze­no­śnie: w krót­kim cza­sie roz­cho­dzić się, ro­zbie­gać się na wszyst­kie stro­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pry­skać lub roz­prys­nąć)

 (1.1) spra­wiać, że kro­ple danej cie­czy szyb­ko roz­prze­strze­nia­ją się w róż­nych kie­run­kach

 (1.2) spra­wiać, że dany przed­miot roz­pa­da się na drob­ne ka­wał­ki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pry­ski­wać się (dk. roz­pry­skać się lub roz­prys­nąć się)

 (2.1) o danej cie­czy: roz­prze­strze­niać się szyb­ko jako kro­ple

 (2.2) o danym przed­mio­cie: roz­pa­dać się na drob­ne ka­wał­ki

 (2.3) pot. o lu­dziach lub zwie­rzę­tach: szyb­ko roz­cho­dzić się w różne stro­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpryskowy

1. → roz­prysk (stru­mień cie­czy);
2. roz­pa­da­ją­cy się na wiele ka­wał­ków po wy­bu­chu; odłam­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozprysnąć

roz­pry­skać;
1. pry­ska­jąc, rozch­la­pać coś na wszyst­kie stro­ny;
2. roz­prys­nąć się:
a) o pły­nach: zo­stać rozch­la­pa­nym, roz­pry­ska­nym;
b) roz­paść się na drob­ne czę­ści; roz­sy­pać się, ro­zbić się gwał­tow­nie;
c) prze­no­śnie: w krót­kim cza­sie ro­zejść się, ro­zbiec się na wszyst­kie stro­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozprysły

taki, który roz­prysł; roz­pry­śnię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozpryśnięty

roz­pry­skać;
1. pry­ska­jąc, rozch­la­pać coś na wszyst­kie stro­ny;
2. roz­prys­nąć się:
a) o pły­nach: zo­stać rozch­la­pa­nym, roz­pry­ska­nym;
b) roz­paść się na drob­ne czę­ści; roz­sy­pać się, ro­zbić się gwał­tow­nie;
c) prze­no­śnie: w krót­kim cza­sie ro­zejść się, ro­zbiec się na wszyst­kie stro­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozprza

drzew­ce bie­gną­ce po prze­kąt­nej żagla - na bar­kach, ma­łych stat­kach ry­bac­kich


Roz­prza – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Roz­prza, któ­rej jest sie­dzi­bą. Leży nad rze­ka­mi Bog­da­nów­ką oraz Lu­cią­żą.

Miej­sco­wość uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską przed 1272 ro­kiem. Pier­wot­nie Roz­prza na­le­ża­ła do pro­win­cji łę­czyc­kiej i do księ­stwa łę­czyc­kie­go jako sie­dzi­ba kasz­te­la­nii roz­pier­skiej, która w XIII wieku stała się czę­ścią księ­stwa sie­radz­kie­go, a na­stęp­nie ziemi sie­radz­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozprzanin

miesz­ka­niec Roz­przy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rozprzanka

miesz­kan­ka Roz­przy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rozprzański

przy­miot­nik od: Roz­prza


Źródła:

SJP.pl

Rozprze

drzew­ce bie­gną­ce po prze­kąt­nej żagla - na bar­kach, ma­łych stat­kach ry­bac­kich


Źródła:

SJP.pl

Rozprzedawać

sprze­da­wać ko­lej­no wielu oso­bom; rozs­prze­da­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozprzedać

sprze­dać ko­lej­no wielu oso­bom; rozs­prze­dać


Źródła:

SJP.pl

Rozprzestrzenialny

zdol­ny do roz­prze­strze­nia­nia się


Źródła:

SJP.pl

Rozprzestrzenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­wo­do­wa­nie wy­stę­po­wa­nia cze­goś w prze­strze­ni

 (1.2) czy­nie­nie cze­goś po­wszech­nym, zna­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozprzestrzeniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­prze­strze­nić)

 (1.1) po­wo­do­wać wy­stę­po­wa­nie czego w prze­strze­ni

 (1.2) czy­nić po­wszech­nym, zna­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­prze­strze­niać się (dk. roz­prze­strze­nić się)

 (2.1) wy­stę­po­wać na roz­le­głym ob­sza­rze

 (2.2) sta­wać się po­wszech­nym, zna­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozprzestrzenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­stę­po­wa­nie cze­goś w prze­strze­ni

 (1.2) uczy­nie­nie cze­goś po­wszech­nym, zna­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozprzestrzenić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­prze­strze­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­prze­strze­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­prze­strze­nić się (ndk. roz­prze­strze­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­prze­strze­niać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozprzowy

zwią­za­ny z roz­przą (np. oża­glo­wa­nie roz­przo­we)


Źródła:

SJP.pl

Rozprząść

roz­cią­gnąć wy­przę­dzio­ne nici


Źródła:

SJP.pl

Rozprzędywać

roz­cią­gać wy­przę­dzio­ne nici


Źródła:

SJP.pl

Rozprzężenie

brak ładu, po­rząd­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­prząc.

 (1.2) książk. brak pod­po­rząd­ko­wa­nia za­sa­dom, chaos, de­mo­ra­li­za­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozprószać

pró­sząc, roz­sy­py­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozprężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­prę­żać.


Roz­prę­ża­nie – pro­ces od­wrot­ny do sprę­ża­nia, tzn. po­le­ga­ją­cy na ob­ni­że­niu ci­śnie­nia ukła­du; zwy­kle wiąże się z ek­span­sją.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpsalmiać

rozp­sal­miać się - daw­niej: za­czy­nać brzmieć jak psalm


Źródła:

SJP.pl

Rozpuchnięty

taki, który roz­puchł (bar­dzo nabrz­miał); roz­pu­chły


Źródła:

SJP.pl

Rozpuchnąć

bar­dzo nabrz­mieć, na­puch­nąć


Źródła:

SJP.pl

Rozpuchły

taki, który roz­puchł (bar­dzo nabrz­miał); roz­puch­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozpucz

roz­pucz le­pięż­ni­ko­wiec - naj­więk­szy chrząszcz z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozpuk

daw­niej: roz­pę­knię­cie się; dziś tylko w związ­kach fra­ze­o­lo­gicz­nych "śmiać się do roz­pu­ku" albo "za­śmie­wać się do roz­pu­ku" - bar­dzo się śmiać, za­no­sić się śmie­chem


Źródła:

SJP.pl

Rozpurpurzać

roz­pur­pu­rzać się - sta­wać się pur­pu­ro­wym, za­czy­nać mie­nić się pur­pu­rą


Źródła:

SJP.pl

Rozpusta

1. brak zasad mo­ral­nych w za­kre­sie spraw zwią­za­nych z sek­sem; roz­wią­złość, wy­u­zda­nie;
2. żar­to­bli­wie: na­du­ży­wa­nie cze­goś; swa­wo­la, nies­for­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak mo­ral­no­ści w sfe­rze sek­su­al­nej

 (1.2) pot. uży­wa­nie cze­goś z prze­sa­dą, brak umiar­ko­wa­nia

 (1.3) przest. roz­pa­sa­nie, swa­wo­la, na­du­ży­wa­nie wol­no­ści


Roz­pu­sta – ogól­ne okre­śle­nie dla nie­mo­ral­no­ści w za­kre­sie spraw sek­su­al­nych, w zna­cze­niu wy­u­zda­nie, roz­wią­złość. Inne okre­śle­nia to nie­czy­stość, bezw­styd, zep­su­cie, nie­u­miar­ko­wa­nie, żądza, łaj­dact­wo. Szcze­gól­nym ro­dza­jem roz­pu­sty jest cu­dzo­łó­stwo.

W tra­dy­cji bi­blij­nej "roz­pu­sta" nie ogra­ni­cza się do sfery sek­su­al­nej lecz oz­na­cza wszel­kie formy bał­wo­chwal­stwa, które sprze­ci­wia­ją się pier­wsze­mu przy­ka­za­niu bo­że­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpustnica

1. ko­bie­ta roz­pust­na - nie­uz­na­ją­ca zasad mo­ral­nych, oby­cza­jo­wych, pro­wa­dzą­ca hu­la­szczy, swo­bod­ny tryb życia; lu­bież­ni­ca, flir­cia­ra;
2. ko­bie­ta lek­kich oby­cza­jów; pro­sty­tut­ka, nie­rząd­ni­ca, la­fi­ryn­da, jaw­no­grzesz­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta od­da­ją­ca się roz­pu­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpustnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­pust­ny, lu­bież­nie, roz­wiąź­le


Źródła:

Wiktionary

Rozpustniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­pust­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozpustniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­pust­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozpustnik

osoba roz­pust­na, czyli taka, która nie uz­na­je zasad mo­ral­nych, oby­cza­jo­wych, pro­wa­dzi hu­la­szczy, swo­bod­ny tryb życia; lu­bież­nik, ba­biarz, dziw­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. męż­czyz­na od­da­ją­cy się roz­pu­ście


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpustność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest roz­pust­ne; cecha tych, któ­rzy są roz­pust­ni


Źródła:

Wiktionary

Rozpustny

przy­miot­nik

 (1.1) o oso­bie: od­da­ją­cy się roz­pu­ście

 (1.2) zwią­za­ny z roz­pu­stą, na­ce­cho­wa­ny roz­pu­stą


Źródła:

Wiktionary

Rozpuszczalka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kawa roz­pu­szczal­na


Źródła:

Wiktionary

Rozpuszczalnik

1. ciecz po­wo­du­ją­ca roz­pu­szcza­nie in­nych ciał;
2. skład­nik da­ne­go rozt­wo­ru znaj­du­ją­cy się w nim w do­mi­nu­ją­cej ilo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. techn. ciecz po­wo­du­ją­ca roz­pu­szcza­nie in­nych ciał

 (1.2) chem. skład­nik da­ne­go rozt­wo­ru znaj­du­ją­cy się w nim w do­mi­nu­ją­cej ilo­ści


Roz­pu­szczal­nik – ciecz zdol­na do two­rze­nia rozt­wo­ru po zmie­sza­niu z cia­łem sta­łym, inną cie­czą lub gazem. Naj­bar­dziej zna­nym roz­pu­szczal­ni­kiem jest woda.

Więk­szość roz­pu­szczal­ni­ków to związ­ki che­micz­ne o małej lep­ko­ści i sto­sun­ko­wo ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze wrze­nia. Mała lep­kość po­wo­du­je, że mogą one dość łatwo pe­ne­tro­wać roz­pu­szcza­ną sub­stan­cję, zaś niska tem­pe­ra­tu­ra wrze­nia umoż­li­wia ich od­de­sty­lo­wy­wa­nie i pa­ro­wa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpuszczalnikowy

→ roz­pu­szczal­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z roz­pu­szczal­ni­kiem, do­ty­czą­cy roz­pu­szczal­ni­ka


Patrz:rozpuszczalnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpuszczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. mak­sy­mal­na licz­ba gra­mów sub­stan­cji roz­pu­szczo­nej w 100 g roz­pu­szczal­ni­ka: przy okre­ślo­nej tem­pe­ra­tu­rze, ci­śnie­niu (w przy­pad­ku gazów) i ro­dza­ju roz­pu­szczal­ni­ka;


Roz­pu­szczal­ność – zdol­ność sub­stan­cji che­micz­nych w po­sta­ci sta­łej, cie­kłej i ga­zo­wej ("sub­stan­cji roz­pu­szczo­nej") do roz­pu­szcza­nia się w sta­łej, cie­kłej lub ga­zo­wej fazie dy­sper­gu­ją­cej ("roz­pu­szczal­ni­ku"), two­rząc mie­sza­ni­nę ho­mo­ge­nicz­ną ("rozt­wór"). Roz­pu­szczal­ność danej sub­stan­cji jest wy­ra­ża­na naj­czę­ściej jako mak­sy­mal­na ilość sub­stan­cji (w gra­mach lub mo­lach), którą można roz­pu­ścić w kon­kret­nej ob­ję­to­ści roz­pu­szczal­ni­ka (zwy­kle w 100 cm³) w ści­śle okre­ślo­nych wa­run­kach ci­śnie­nia i tem­pe­ra­tu­ry (zwy­kle są to wa­run­ki nor­mal­ne).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpuszczalny

da­ją­cy się roz­pu­ścić, zdol­ny do two­rze­nia rozt­wo­ru z roz­pu­szczal­ni­kiem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który można roz­pu­ścić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pu­szczać.

 (1.2) fiz. chem. zja­wi­sko fi­zycz­ne, które po­le­ga na wni­ka­niu czą­ste­czek jed­nej sub­stan­cji mię­dzy czą­stecz­ki dru­giej sub­stan­cji


Roz­pu­szcza­nie (roz­pu­szcza­nie fi­zycz­ne) – pro­ces fi­zy­ko­che­micz­ny po­le­ga­ją­cy na takim zmie­sza­niu ciała sta­łe­go, gazu lub cie­czy w innej cie­czy lub gazie, że pow­sta­je jed­no­rod­na, nie­moż­li­wa do roz­dzie­le­nia me­to­da­mi me­cha­nicz­ny­mi mie­sza­ni­na. Mie­sza­ni­na taka na­zy­wa­na jest rozt­wo­rem, zaś sub­stan­cja, w któ­rej to się od­by­wa, na­zy­wa­na jest roz­pu­szczal­ni­kiem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpuszczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­pu­ścić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­pu­ścić. (o spo­rzą­dza­niu rozt­wo­ru)

 (1.2) nie­do­ko­na­ny od|roz­pu­ścić. (o wy­wo­ły­wa­niu zmia­ny stanu sku­pie­nia)

 (1.3) nie­do­ko­na­ny od|roz­pu­ścić. (zwy­kle w od­nie­sie­niu do wło­sów)

 (1.4) pot. nie­do­ko­na­ny od|roz­pu­ścić. (w różne stro­ny)

 (1.5) pot. nie­do­ko­na­ny od|roz­pu­ścić. (o roz­wią­zy­wa­niu ze­spo­łu)

 (1.6) pot. nie­do­ko­na­ny od|roz­pu­ścić. (o roz­pie­szcza­niu kogoś)

 (1.7) pot. nie­do­ko­na­ny od|roz­pu­ścić. (o ma­jąt­ku)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pu­szczać się (dk. roz­pu­ścić się)

 (2.1) ule­gać roz­pu­szcze­niu, roz­pro­wa­dze­niu w cie­czy

 (2.2) ule­gać roz­to­pie­niu

 (2.3) zwy­kle o wło­sach: roz­pla­tać się, roz­krę­cać się

 (2.4) pot. sta­wać się sa­mo­wol­nym, nie­su­bor­dy­no­wa­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozpuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Rozpuszczony

nie­po­słusz­ny, nie­grzecz­ny z winy opie­ku­nów


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: roz­pu­ścić

przy­miot­nik

 (2.1) fryzj. luzem, niez­wią­za­ny

 (2.2) o dziec­ku: roz­pie­szczo­ny, do­sta­ją­cy od ro­dzi­ców wszyst­ko, co chce lub do­pu­szcza­ją­cy się nie­po­słu­szeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpuścić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pu­szczać)

 (1.1) spo­rzą­dzić rozt­wór dwóch lub wię­cej sub­stan­cji, zwy­kle o róż­nym sta­nie sku­pie­nia

 (1.2) wy­wo­łać zmia­nę stanu sku­pie­nia, top­nie­nie cze­goś

 (1.3) zwy­kle w od­nie­sie­niu do wło­sów: roz­pleść, uwol­nić z za­pię­cia, roz­wią­zać

 (1.4) pot. ro­ze­słać, skie­ro­wać w różne stro­ny

 (1.5) pot. roz­wią­zać jakiś ze­spół, od­dział itp., zwol­nić po speł­nio­nym za­da­niu

 (1.6) pot. roz­pie­ścić kogoś, poz­wo­lić na sa­mo­wo­lę

 (1.7) pot. roztr­wo­nić ma­ją­tek na rze­czy zbęd­ne błahe

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pu­ścić się (ndk. roz­pu­szczać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­pu­szczać się. (np. w cie­czy)

 (2.2) do­ko­na­ny od|roz­pu­szczać się. (np. o śnie­gu)

 (2.3) do­ko­na­ny od|roz­pu­szczać się. (zwy­kle o wło­sach)

 (2.4) pot. do­ko­na­ny od|roz­pu­szczać się. (np. o kimś nie­su­bor­dy­no­wa­nym)


Źródła:

Wiktionary

Rozpychacz

ozdo­ba do uszu po­więk­sza­ją­ca dziur­kę na kol­czyk


Źródła:

SJP.pl

Rozpykać

po­tocz­nie:
1. wy­grać z kimś, od­nieść zwy­cię­stwo; po­ko­nać;
2. zna­leźć roz­wią­za­nie pro­ble­mu


Źródła:

SJP.pl

Rozpylacz

1. przy­rząd do roz­py­la­nia pły­nów, zwła­szcza per­fum i le­karstw; ato­mi­zer;
2. po­tocz­nie: pi­sto­let au­to­ma­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozpylak

roz­py­lak świer­ko­wy, roz­py­lak zwy­czaj­ny - ga­tun­ki chrzą­szczy z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozpylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­py­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpylić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­py­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­py­tać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­py­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpytywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­py­tać)

 (1.1) za­da­wać wiele pytań róż­nym oso­bom

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­py­ty­wać się (dk. roz­py­tać się)

 (2.1) wzmoc­nio­ne zna­cze­nie (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Rozpór

1. duży roz­po­rek;
2. siła dzia­ła­ją­ca na pod­po­ry łuku, ko­pu­ły, skle­pie­nia go­tyc­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od: roz­po­rek

 (1.2) duży roz­po­rek

 (1.3) ar­chit. siła roz­pie­ra­ją­ca ele­men­ty łuku, skle­pie­nia łu­ko­we­go, ko­pu­ły

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: roz­po­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozpórka

ele­ment kon­struk­cyj­ny roz­pie­ra­ją­cy, wzmac­nia­ją­cy coś


Źródła:

SJP.pl

Rozpórkowy

→ roz­pór­ka


Patrz:rozpórka

Źródła:

SJP.pl

Rozpęczać

zwięk­szać siłą po­wierzch­nię cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozpęczniać

rzad­ko: po­wo­do­wać pęcz­nie­nie cze­goś; spęcz­niać


Źródła:

SJP.pl

Rozpęczniały

rzad­ko: po­wo­do­wać pęcz­nie­nie cze­goś; spęcz­niać


Źródła:

SJP.pl

Rozpęczniewać

wy­dy­mać się, po­więk­szać się od wchło­nię­tej wil­go­ci


Źródła:

SJP.pl

Rozpęcznić

rzad­ko: spo­wo­do­wać pęcz­nie­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozpęczyć

1. zwięk­szyć ob­ję­tość cze­goś przez wy­peł­nie­nie cie­czą;
2. zwięk­szyć siłą po­wierzch­nię cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozpęd

na­bra­nie szyb­ko­ści, roz­pę­dze­nie się


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­bie­ra­nie coraz więk­szej szyb­ko­ści


Roz­pęd – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Ko­bie­le Wiel­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozpędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Rozpędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Rozpętywać

cza­sow­nik

 (1.1) wys­wo­ba­dzać z pęt

 (1.2) po­wo­do­wać gwał­tow­ny objaw

cza­sow­nik zwrot­ny roz­pę­ty­wać się

 (2.1) wys­wo­ba­dzać się z pęt

 (2.2) gwał­tow­nie prze­bie­gać


Źródła:

Wiktionary

Rozpłacać

roz­pła­cać się - daw­niej: spła­cać na­leż­no­ści, ra­cho­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozpładniać

rozm­na­żać w celu zwięk­sze­nia li­czeb­no­ści ja­kie­goś ga­tun­ku; roz­pła­dzać


Źródła:

SJP.pl

Rozpładzać

rozm­na­żać w celu zwięk­sze­nia li­czeb­no­ści ja­kie­goś ga­tun­ku; roz­pład­niać


Źródła:

SJP.pl

Rozpłakiwać

roz­pła­ki­wać się - za­czy­nać pła­kać coraz moc­niej; rozch­li­py­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozpłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pła­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Rozpłaszczka

roz­płaszcz­ka (wid­licz­ka roz­płaszcz­ka) - pło­żą­ca się by­li­na z klasy wi­dła­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Rozpłaszczony

taki, który się roz­pła­szczył (zdjął płaszcz); bez pła­szcza


Źródła:

SJP.pl

Rozpłaszczyk

owad z ro­dzi­ny zgniot­ko­wa­tych, szkod­nik spi­żarń i ma­ga­zy­nów zbo­żo­wych


Źródła:

SJP.pl

Rozpłaszczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­pła­szczać)

 (1.1) uczy­nić coś pła­skim

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­pła­szczyć się (ndk. roz­pła­szczać się)

 (2.1) kła­dąc się, uczy­nić sie­bie pła­skim

 (2.2) żart. zdjąć płaszcz


Źródła:

Wiktionary

Rozpłatać

roz­ciąć, roz­rą­bać


Źródła:

SJP.pl

Rozpłatywać

tnąc, roz­dzie­lać na czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozpławiać

roz­pła­wiać się - rzad­ko:
1. roz­ta­piać się, roz­pu­szczać się;
2. en­tuz­ja­stycz­nie wy­ra­żać swoje po­zy­tyw­ne uczu­cia; roz­pły­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozpławowate

o ce­chach roz­pła­wo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Roz­pła­wo­wa­te ("Pon­te­de­ria­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu ko­me­li­now­ców. Na­le­ży tu 9 ro­dza­jów z 33 ga­tun­ka­mi. Za­sięg tych ro­ślin obej­mu­je lądy w stre­fie tro­pi­kal­nej i sub­tro­pi­kal­nej, a także ob­sza­ry w pół­noc­no-wschod­niej Azji i znacz­ną część Ame­ry­ki Pół­noc­nej (bez Ka­na­dy). Kilka ga­tun­ków sa­dzo­nych jest jako ro­śli­ny ozdob­ne, zwła­szcza w ak­wa­riach. Ei­chor­nia gru­bo­o­gon­ko­wa ("Ei­chor­nia cras­si­pes") zwana „hia­cyn­tem wod­nym” jest uciąż­li­wym chwa­stem wod­nym w stre­fie tro­pi­kal­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozpławowaty

o ce­chach roz­pła­wo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rozpłochowate

o ce­chach roz­pło­cho­wa­tych (ro­dzi­na pa­pro­ci)


Roz­pło­cho­wa­te ("Hy­me­nop­hyl­la­ce­ae") – ro­dzi­na pa­pro­ci z mo­no­ty­po­we­go rzędu roz­pło­chow­ców "Hy­me­nop­hyl­la­les". Za­li­cza­nych jest tu ok. 650 ga­tun­ków łą­czo­nych w dwa ro­dza­je (roz­płoch "Hy­me­nop­hyl­lum" i wło­so­cień "Tri­cho­ma­nes") lub na 9 (w tym dru­gim przy­pad­ku dzie­lo­ny na mniej­sze ro­dza­je jest "Tri­cho­ma­nes" "sensu lato").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozpłochowaty

o ce­chach roz­pło­cho­wa­tych (ro­dzi­na pa­pro­ci)


Źródła:

SJP.pl

Rozpłodek

prze­sta­rza­le: rozm­na­ża­nie zwie­rząt pro­duk­cyj­nych lub za­ro­do­wych w celu zwięk­sze­nia li­czeb­no­ści da­ne­go ga­tun­ku; roz­płód


Źródła:

SJP.pl

Rozpłodnik

roz­pło­do­wiec;
1. do­ro­sły sa­miec zwie­rząt go­spo­dar­skich przez­na­czo­ny do roz­pło­du; re­pro­duk­tor;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: osoba na­da­ją­ca się wy­łącz­nie do pło­dze­nia dzie­ci


Źródła:

SJP.pl

Rozpłodnić

rozm­no­żyć w celu zwięk­sze­nia li­czeb­no­ści ja­kie­goś ga­tun­ku; roz­pło­dzić


Źródła:

SJP.pl

Rozpłodowiec

roz­płod­nik;
1. do­ro­sły sa­miec zwie­rząt go­spo­dar­skich przez­na­czo­ny do roz­pło­du; re­pro­duk­tor;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: osoba na­da­ją­ca się wy­łącz­nie do pło­dze­nia dzie­ci


Źródła:

SJP.pl

Rozpłodowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny do roz­pło­du


Źródła:

Wiktionary

Rozpłodzić

rozm­no­żyć w celu zwięk­sze­nia li­czeb­no­ści ja­kie­goś ga­tun­ku; roz­płod­nić


Źródła:

SJP.pl

Rozpłodówka

1. do­ro­sła sa­mi­ca zwie­rząt go­spo­dar­skich przez­na­czo­na do roz­pło­du;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: ko­bie­ta na­da­ją­ca się wy­łącz­nie do pło­dze­nia dzie­ci


Źródła:

SJP.pl

Rozpłukiwać

płu­cząc, roz­pu­szczać, roz­my­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozpłynięty

taki, który się roz­pły­nął


Źródła:

SJP.pl

Rozpływ

roz­pły­wa­nie się, roz­pły­nię­cie się


Źródła:

SJP.pl

Rozpływalność

→ roz­pły­wal­ny


Patrz:rozpływalny

Źródła:

SJP.pl

Rozpływalny

da­ją­cy się roz­pły­nąć


Źródła:

SJP.pl

Rozpływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­pły­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozpływać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. przest. od­bi­jać od brze­gu, od­pły­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­pły­wać się (dk. roz­pły­nąć się)

 (2.1) pły­nąc, udać się w różne stro­ny; roz­lać się na wszyst­kie stro­ny (np. o ło­dziach)

 (2.2) o pły­nach: roz­le­wać się sze­ro­ko, w różne stro­ny

 (2.3) prze­cho­dzić ze stanu sta­łe­go w stan cie­kły; roz­ta­piać się

 (2.4) roz­prze­strze­niać się w po­wie­trzu lub w innym śro­do­wi­sku (np. o za­pa­chu, świet­le, dźwię­ku, bólu w ciele)

 (2.5) tra­cić ostrość kon­tu­rów; sta­wać się nie­wi­docz­nym, nie­wy­raź­nym (np. we mgle, w mroku)

 (2.6) sport. pły­wać w celu roz­grzew­ki

 (2.7) przen. wy­lew­nie wy­ra­żać swoje po­zy­tyw­ne uczu­cia; mówić o kimś lub o czymś z wiel­kim za­chwy­tem i en­tuz­jaz­mem

 (2.8) pot. iron. o pie­nią­dzach, to­wa­rach: zni­kać w nie­wy­ja­śnio­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Rozpływność

→ roz­pływ­ny


Patrz:rozpływny

Źródła:

SJP.pl

Rozpływny

taki, który się roz­pły­wa; roz­pły­wa­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl

Rozpływowy

→ roz­pływ


Patrz:rozpływ

Źródła:

SJP.pl

Rozpłód

1. rozm­na­ża­nie zwie­rząt pro­duk­cyj­nych lub za­ro­do­wych w celu zwięk­sze­nia li­czeb­no­ści da­ne­go ga­tun­ku;
2. daw­niej: płód, po­tom­stwo, przy­chó­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rozm­na­ża­nie i uzy­ski­wa­nie po­tom­stwa zwie­rząt ho­dow­la­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozr.

skrót od: roz­ryw­ka, roz­ryw­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozrabiacki

do­ty­czą­cy roz­ra­biact­wa, roz­ra­bia­czy


Źródła:

SJP.pl

Rozrabiacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba nie­spo­koj­na i agre­syw­na, skłon­na do za­kłó­ca­nia spo­ko­ju, wy­wo­ły­wa­nia za­mie­sza­nia, wszczy­na­nia awan­tur


Źródła:

Wiktionary

Rozrabiaka

(r. męski) męż­czyz­na wy­wo­łu­ją­cy za­mie­sza­nie, zamęt, za­kłó­ca­ją­cy spo­kój swoim za­cho­wa­niem; roz­ra­biacz, awan­tur­nik, war­choł


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten kto roz­ra­bia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Rozrabiara

1. ko­bie­ta lu­bią­ca pso­cić, do­ka­zy­wać;
2. ko­bie­ta wy­wo­łu­ją­ca kłót­nie, snu­ją­ca in­try­gi


Źródła:

SJP.pl

Rozrabiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ro­bić)

 (1.1) kulin. mie­szać skład­ni­ki w celu uzy­ska­nia masy, cia­sta, za­pra­wy

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) pot. po­wo­do­wać har­mi­der, ba­ła­gan


Źródła:

Wiktionary

Rozrabowywać

rzad­ko: krad­nąc, stop­nio­wo za­bie­rać wszyst­ko


Źródła:

SJP.pl

Rozrachować

do­ko­nać roz­ra­chun­ku


Źródła:

SJP.pl

Rozrachowywać

obli­czać szcze­gó­ło­wo, obli­cza­jąc, roz­wa­żać do­kład­nie; wy­kal­ku­lo­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozrachunek

ze­sta­wie­nie ra­chun­ków; roz­li­cze­nie się z kimś


Źródła:

SJP.pl

Rozradowanie

uczu­cie za­do­wo­le­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­czu­wa­nie ra­do­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozradowywać

1. spra­wiać komuś wiel­ką ra­do­wać;
2. roz­ra­do­wy­wać się - doz­na­wać wiel­kiej ra­do­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozradzać

roz­ra­dzać się - rozm­na­żać się bio­lo­gicz­nie; roz­ple­niać się, roz­ra­stać się


Źródła:

SJP.pl

Rozraniać

ka­le­czyć, rozkr­wa­wiać


Źródła:

SJP.pl

Rozranić

rzad­ko:
1. prze­sta­rza­łe: zra­nić, ska­le­czyć do krwi; rozkr­wa­wić;
2. prze­no­śnie: dot­kli­wie komuś do­ku­czyć, wy­wo­łać uczu­cie bólu, smut­ku; dot­knąć


Źródła:

SJP.pl

Rozrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Rozregulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­re­gu­lo­wać.

 (1.2) za­kłó­ce­nie nor­mal­ne­go dzia­ła­nia ja­kie­goś sy­ste­mu, ukła­du, pro­ce­su, or­ga­niz­mu itd.

 (1.3) nie­re­gu­lar­ne funk­cjo­no­wa­nie urzą­dze­nia, przy­rzą­du itp.


Źródła:

Wiktionary

Rozreklamowywać

roz­po­wszech­niać, roz­gła­szać za po­mo­cą re­kla­my


Źródła:

SJP.pl

Rozrodczość

Roz­rod­czość – zdol­ność po­pu­la­cji do wzro­stu jej li­czeb­no­ści drogą roz­ro­du. Nie jest stałą i za­le­ży od wiel­ko­ści oraz skła­du po­pu­la­cji, od­dzia­ły­wań mię­dzy osob­ni­ka­mi i od wa­run­ków śro­do­wi­ska.


Źródła:

Wikipedia

Rozrodczy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z roz­ro­dem; do­ty­czą­cy roz­ro­du, rozm­na­ża­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozrodek

daw­niej: ród, ple­mię, po­tom­stwo; roz­ród


Źródła:

SJP.pl

Rozrodowy

→ roz­ród


Patrz:rozród

Źródła:

SJP.pl

Rozrodzić

roz­ro­dzić się - rozm­no­żyć się bio­lo­gicz­nie; roz­ple­nić się, roz­ros­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Rozrodzony

taki, który stał się licz­ny przez uro­dze­nie się wielu po­tom­ków; roz­ro­śnię­ty


Źródła:

SJP.pl

Rozroić

1. w pszcze­lar­stwie: zwięk­szyć licz­bę uli przez po­dział pszcze­lich ro­dzin lub do­pu­szcze­nie do na­tu­ral­ne­go rozm­na­ża­nia;
2. daw­niej o owa­dach: roz­le­cieć się ro­ja­mi; wy­ro­ić się


Źródła:

SJP.pl

Rozromansowany

daw­niej: po­bu­dzić do ro­man­sów, flir­tów; roz­flir­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozromansować

roz­ro­man­so­wać się - rzad­ko: za­cząć ro­man­so­wać z kimś bez umia­ru; roz­flir­to­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozrost

1. w od­nie­sie­niu do ro­ślin: roz­ra­sta­nie się spo­wo­do­wa­ne roz­wo­jem ko­mó­rek;
2. osią­gnię­cie więk­szych roz­mia­rów, więk­szej licz­by, ilo­ści;
3. zwięk­sze­nie, roz­sze­rze­nie dzia­łal­no­ści w ja­kiejś dzie­dzi­nie, w ja­kimś za­kre­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. zwięk­sze­nie roz­mia­ru tkan­ki lub or­ga­nu wsku­tek zwięk­sze­nia się licz­by ko­mó­rek


Roz­rost, hi­per­plaz­ja (łac. "hy­per­pla­sia") – po­ję­cie z za­kre­su pa­to­mor­fo­lo­gii oz­na­cza­ją­ce po­więk­sze­nie tkan­ki lub na­rzą­du na sku­tek zwięk­sze­nia licz­by ko­mó­rek. Może wy­stę­po­wać jako zmia­na pa­to­lo­gicz­na, np. roz­rost gru­czo­łu kro­ko­we­go (pro­sta­ty), nad­mier­ny roz­rost błony ślu­zo­wej trzo­nu ma­ci­cy w przy­pad­ku nie­do­bo­ru pro­ge­ste­ro­nu lub nad­mia­ru estro­ge­nów, roz­rost tkan­ki łącz­nej (bliz­no­wiec), roz­rost na­skór­ka spo­wo­do­wa­ny przew­le­kłym po­draż­nie­niem (mo­dzel, na­gnio­tek), roz­rost na­skór­ka spo­wo­do­wa­ny za­ka­że­niem wi­ru­so­wym (bro­daw­ka); albo fiz­jo­lo­gicz­na, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozrostowy

→ roz­rost


Patrz:rozrost

Źródła:

SJP.pl

Rozrożek

ro­dzaj chrzą­szcza z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych; pa­łecz­nik


Roz­ro­żek, pa­łecz­nik ("Cla­vi­ger") – ro­dzaj chrzą­szcza z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych, po­dro­dzi­ny Pse­lap­hi­nae. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "C. te­sta­ce­us". Na­le­ży tu około 40 ga­tun­ków i pod­ga­tun­ków, zgru­po­wa­nych w dwóch po­dro­dza­jach, "Cla­vi­ger" i "Cla­vi­fer". Chrzą­szcze te są wy­spe­cja­li­zo­wa­ny­mi myr­me­ko­fi­la­mi, przy­sto­so­wa­ny­mi do życia w mro­wi­skach i cał­ko­wi­cie za­leż­ny­mi od swo­ich go­spo­da­rzy. Za­sięg wy­stę­po­wa­nia ro­dza­ju jest pa­le­ark­tycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozrożka

ro­dzaj chrzą­szcza z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych; pa­łecz­nik


Źródła:

SJP.pl

Rozruch

1. uru­cho­mie­nie urzą­dze­nia tech­nicz­ne­go;
2. faza przej­ścio­wa pod­czas uru­cha­mia­nia za­kła­du, linii pro­duk­cyj­nej itp.;
3. daw­niej: za­mie­sza­nie, roz­gar­diasz, tu­mult; za­miesz­ka;
4. roz­ruch pro­duk­cji:
a) roz­po­czę­cie dzia­łal­no­ści pro­duk­cyj­nej w nowym lub prze­bu­do­wa­nym za­kła­dzie, wy­dzia­le itp.;
b) roz­po­czę­cie pro­duk­cji wy­ro­bu o nowej kon­struk­cji lub tech­no­lo­gii


Roz­ruch – okres po­mię­dzy za­łą­cze­niem za­si­la­nia od nie­ru­cho­me­go sil­ni­ka elek­trycz­ne­go do osią­gnię­cia war­to­ści no­mi­nal­nej stanu pracy, np. pręd­ko­ści obro­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozruchać

cza­sow­nik

 (1.1) roz­ru­szać

 (1.2) daw. reg-pl|Kresy. obu­dzić, ocu­cić

cza­sow­nik zwrot­ny roz­ru­chać się

 (2.1) roz­ru­szać się


Źródła:

Wiktionary

Rozruchowy

1. zwią­za­ny z roz­ru­chem;
2. słu­żą­cy do wpra­wia­nia w ruch urzą­dze­nia me­cha­nicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rozruchy

za­miesz­ki, za­bu­rze­nia, star­cia ulicz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) burz­li­we ma­ni­fe­sta­cje i star­cia ulicz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozrusznik

1. urzą­dze­nie do uru­cha­mia­nia sil­ni­ka spa­li­no­we­go;
2. roz­rusz­nik serca - apa­rat po­bu­dza­ją­cy mię­sień ser­co­wy za po­mo­cą bodź­ców elek­trycz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozryw

roz­cią­ga­nie cze­goś, zaz­wy­czaj ja­kie­goś ma­te­ria­łu, do chwi­li jego pę­knię­cia; roz­ry­wa­nie, rwa­nie


Roz­ryw ("roz­ryw-trawa", "roz­ryw-ziele"), albo zło­dziej­ska trawa (serb­ski i ma­ce­doń­ski: расковник, buł­gar­ski: разковниче, wy­ma­wia­ne [rɐsˈkɔvnitʃɛ], ro­syj­ski: разрыв-трава, pol­ski: "roz­ryw") – w sło­wiań­skim fol­klo­rze ma­gicz­na ro­śli­na. We­dług tra­dy­cji roz­ryw ma ma­gicz­ne wła­ści­wo­ści, ot­wie­ra­ją­ce i od­kry­wa­ją­ce zam­knię­te i za­blo­ko­wa­ne rze­czy. Jed­nak le­gen­dy twier­dzą, że jest bar­dzo trud­ny do roz­poz­na­nia, a w niek­tó­rych wer­sjach są w sta­nie go zna­leźć tylko niek­tó­re chto­nicz­ne zwie­rzę­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozrywalny

moż­li­wy do ro­zer­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­ry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zer­wać)

 (1.1) rwąc, roz­dzie­lać na czę­ści

 (1.2) ni­szczyć, roz­dzie­la­jąc gwał­tow­nie na strzę­py

 (1.3) pot. brać coś szyb­ko i bez opa­mię­ta­nia

 (1.4) pot. dawać re­laks; pro­wa­dzić za­ba­wę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­ry­wać się (dk. ro­zer­wać się)

 (2.1) ule­gać roz­dzie­la­niu po­przez rwa­nie się

 (2.2) ule­gać gwał­tow­ne­mu roz­pa­do­wi

 (2.3) pot. ko­rzy­stać z za­ba­wy


Źródła:

Wiktionary

Rozryweczka

zdrob­nie­nie od: roz­ryw­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozrywka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzia­ła­nie, które służy za­ba­wie, przy­jem­no­ści, wy­po­czyn­ko­wi


Roz­ryw­ka – dzia­ła­nie ma­ją­ce na celu do­star­cze­nie przy­jem­no­ści. Roz­ryw­ka może mieć cha­rak­ter bier­ny, jak np. oglą­da­nie filmu w kinie czy udział w spek­ta­klu ope­ro­wym lub ak­tyw­ny, jak np. udział w grach to­wa­rzy­skich.

Upra­wia­nie spor­tu, hobby czy tu­ry­sty­ki jest formą roz­ryw­ki, jed­nak czę­sto te formy są okre­śla­ne mia­nem re­kre­a­cji, gdyż wy­ma­ga­ją ak­tyw­ne­go za­an­ga­żo­wa­nia się, co odróż­nia je od od­po­czyn­ku bier­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozrywkowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy roz­ryw­ki

 (1.2) lu­bią­cy się bawić


Źródła:

Wiktionary

Rozryć

roz­grze­bać, zro­bić wgłę­bie­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozrzewnienie

uspo­so­bić rzew­nie; wzru­szyć; roz­czu­lić


Źródła:

SJP.pl

Rozrzewnić

uspo­so­bić rzew­nie; wzru­szyć; roz­czu­lić


Źródła:

SJP.pl

Rozrzeźbiony

po­kry­ty licz­ny­mi za­głę­bie­nia­mi, wy­pu­kło­ścia­mi lub for­ma­mi


Źródła:

SJP.pl

Rozrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Rozrzucać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­rzu­cić)

 (1.1) rzu­cać nied­ba­le lub cha­o­tycz­nie rze­cza­mi

 (1.2) umie­szczać coś na dużej prze­strze­ni w róż­nych miej­scach


Źródła:

Wiktionary

Rozrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­rzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Rozrzucić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­rzu­cać)

 (1.1) zob. roz­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Rozrzut

Roz­rzut, roz­pro­sze­nie, roz­siew, dy­sper­sja – zróż­ni­co­wa­nie war­to­ści zmien­nej, pod­sta­wo­wa (obok ten­den­cji cen­tral­nej) cha­rak­te­ry­sty­ka próby, po­pu­la­cji sta­ty­stycz­nej lub roz­kła­du praw­do­po­do­bień­stwa zmien­nej lo­so­wej.

Roz­rzut jest tym więk­szy, im bar­dziej te war­to­ści od­chy­la­ją się od ten­den­cji cen­tral­nej. Naj­czę­ściej sto­so­wa­ny­mi mia­ra­mi roz­rzu­tu są wa­rian­cja, od­chy­le­nie stan­dar­do­we, roz­stęp i od­chy­le­nie ćwiart­ko­we.


Źródła:

Wikipedia

Rozrzutka

nie­wiel­ka pa­prot­ka ros­ną­ca na te­re­nach gór­skich


Roz­rzut­ka ("Wo­od­sia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny roz­rzut­ko­wa­tych ("Wo­od­sia­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 30 ga­tun­ków (w przy­pad­ku wy­o­dręb­nie­nia ro­dza­ju "Phy­se­ma­tium" Kaulf.) lub 54 ga­tun­ki w przy­pad­ku sze­ro­kie­go uję­cia. Wy­stę­pu­ją głów­nie w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej oraz na ob­sza­rach gór­skich w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej. Są to w więk­szo­ści pa­pro­cie nie­wiel­kie, ros­ną­ce na ska­łach. W Pol­sce rosną trzy ga­tun­ki: roz­rzut­ka al­pej­ska "W. al­pi­na", bru­nat­na "W. il­ven­sis" i na­dob­na "W. pul­chel­la".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozrzutnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta trwo­nią­ca ma­ją­tek


Źródła:

Wiktionary

Rozrzutnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­rzut­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozrzutniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­rzut­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozrzutniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­rzut­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozrzutnik

czło­wiek roz­rzut­ny; utra­cjusz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba trwo­nią­ca ma­ją­tek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) techn. ma­szy­na słu­żą­ca do roz­rzu­ca­nia roz­drob­nio­ne­go ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozrzutność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co roz­rzut­ne; cecha tych, któ­rzy są roz­rzut­ni


Źródła:

Wiktionary

Rozrzutny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­da­ją­cy pie­nią­dze lub zu­ży­wa­ją­cy ja­kieś dobra ponad miarę i bez po­trze­by; także. bę­dą­cy ob­ja­wem czy­je­goś mar­no­traw­stwa


Źródła:

Wiktionary

Rozrząd

ele­ment sil­ni­ka sa­mo­cho­do­we­go od­po­wie­dzial­ny za do­pro­wa­dza­nie mie­szan­ki pa­li­wo­wo-po­wietrz­nej i usu­wa­nie spa­lin z cy­lin­dra


Źródła:

SJP.pl

Rozróba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. awan­tu­ra, bi­ja­ty­ka, skan­dal


Źródła:

Wiktionary

Rozród

pro­ces rozm­na­ża­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. ze­spół czyn­no­ści or­ga­niz­mów ży­wych do wy­da­nia na świat po­tom­stwa


Roz­ród – jest po­ję­ciem na­drzęd­nym w sto­sun­ku do rozm­na­ża­nia. U ewo­lu­cyj­nie wyż­szych grup zwie­rząt jak sta­wo­no­gi i krę­gow­ce, rozm­na­ża­nie wiąże się z do­dat­ko­wy­mi pro­ce­sa­mi.

W związ­ku z tym roz­ród można po­dzie­lić na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozróg

miej­sce, w któ­rym roz­cho­dzą się dwa pasma gór­skie


Roz­róg – grupa lub masyw, w obrę­bie któ­re­go grzbie­ty roz­cho­dzą się z naj­wyż­sze­go wznie­sie­nia (punk­tu zwor­ni­ko­we­go) w róż­nych kie­run­kach. Jeden z naj­bar­dziej ty­po­wych przy­kła­dów roz­ro­gu sta­no­wią Gorce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozróża

wie­lo­let­nia ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny bi­gno­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozróżek

glon z typu kras­no­ro­stów; roz­róż­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozróżka

glon z typu kras­no­ro­stów; roz­róż­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozróżkowate

ro­dzi­na kras­no­ro­stów


Źródła:

SJP.pl

Rozróżnialność

moż­li­wość do­strze­że­nia róż­ni­cy mię­dzy kimś a kimś lub czymś a czymś; odróż­nial­ność


Źródła:

SJP.pl

Rozróżnialny

da­ją­cy się roz­róż­nić; odróż­nial­ny


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się roz­róż­nić, odróż­nić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­róż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Rozróżniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) być świa­do­mym róż­nic, do­strze­gać róż­ni­ce


Źródła:

Wiktionary

Rozróżnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­róż­nić.

 (1.2) od­mien­ne po­strze­ga­nie lub trak­to­wa­nie

 (1.3) daw. brak jed­no­myśl­no­ści, po­ro­zu­mie­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozróżnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­róż­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­róż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Rozrąb

1. po­dział zwie­rzę­cia rzeź­ne­go na czę­ści; roz­rą­ba­nie;
2. pas wy­cię­ty w rów­no­wie­ko­wym drze­wo­sta­nie dla jego uod­por­nie­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozrąbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­rą­bać.


Źródła:

Wiktionary

Rozrąbać

rą­biąc, prze­ciąć na czę­ści


cza­sow­nik

 (1.1) ro­zbić sie­kie­rą na czę­ści, po­rą­bać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozsada

młoda ro­śli­na wy­ho­do­wa­na z na­sie­nia, do czasu jej prze­sa­dze­nia; sa­dzon­ka, flan­ca, flanc


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogrod. roln. młode ro­śli­ny przez­na­czo­ne do sa­dze­nia

 (1.2) daw. dział, po­rzą­dek, klasa

 (1.3) daw. osada wło­ściań­ska


Roz­sa­da – młode ro­śli­ny uzy­ska­ne po wy­sia­niu na­sion w szklar­niach, in­spek­tach, na roz­sad­ni­kach, przez­na­czo­ne do prze­sa­dza­nia na miej­sca stałe. Roz­sa­da sto­so­wa­na jest m.in. w upra­wie ro­ślin cie­pło­lub­nych. Poza tym poz­wa­la na po­pra­wę opła­cal­no­ści pro­duk­cji rol­nej – przy­go­to­wa­nie roz­sad w od­po­wied­nich wa­run­kach (np. w szklar­niach) poz­wa­la za­o­szczę­dzić miej­sce (roz­sa­dy zaj­mu­ją mniej miej­sca niż ro­śli­ny upra­wia­ne na sta­no­wi­skach do­ce­lo­wych w luź­nej więź­bie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozsadniczka

→ roz­sad­nik


Patrz:rozsadnik

Źródła:

SJP.pl

Rozsadnik

1. miej­sce przez­na­czo­ne do pro­duk­cji roz­sa­dy, np. do ho­dow­li drzew le­śnych z wy­sia­nych na­sion;
2. miej­sce, źró­dło, z któ­re­go coś złego się sze­rzy;
3. źró­dło cze­goś złego


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogrod. roln. wy­dzie­lo­ne miej­sce do two­rze­nia roz­sad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozsadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­sa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Rozsadzać

cza­sow­nik

 (1.1) sa­dzać osob­no

 (1.2) sa­dzić osob­no

 (1.3) de­to­no­wać od środ­ka

 (1.4) czuć silne od­czu­cie wew­nętrz­ne


Źródła:

Wiktionary

Rozsadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­sa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Rozsadzić

cza­sow­nik

 (1.1) rozm­no­żyć ro­śli­nę dzie­ląc ją na czę­ści

 (1.2) po­pi­ko­wać młode ro­śli­ny wy­ho­do­wa­ne z na­sion ros­ną­ce zbyt­gę­sto

 (1.3) ro­zer­wać coś, do­pro­wa­dzić do ek­sploz­ji


Źródła:

Wiktionary

Rozsapany

taki, który się roz­sa­pał


Źródła:

SJP.pl

Rozsiadać

o gru­pie osób: zaj­mo­wać miej­sca sie­dzą­ce


Źródła:

SJP.pl

Rozsiadły

o gru­pie osób: zająć miej­sca sie­dzą­ce


Źródła:

SJP.pl

Rozsiany

przy­miot­nik

 (1.1) roz­mie­szczo­ny w pew­nych od­stę­pach od sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Rozsiać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­sie­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­sie­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­siać się (ndk. roz­sie­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­sie­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozsiekiwać

1. ciąć na ka­wał­ki;
2. daw­niej: tnąc, za­da­wać śmier­tel­ne rany


Źródła:

SJP.pl

Rozsiepać

rzad­ko: roz­ciąć, roz­siec, ro­zbić


Źródła:

SJP.pl

Rozsiepywać

rzad­ko: roz­ci­nać, ro­zbi­jać


Źródła:

SJP.pl

Rozsierdzać

1. do­pro­wa­dzać kogoś do gnie­wu, zło­ścić, iry­to­wać
2. roz­sier­dzać się - wpa­dać w gniew, złość


Źródła:

SJP.pl

Rozsierdzie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. gniew


Źródła:

Wiktionary

Rozsierdzić

1. roz­gnie­wać, roz­zło­ścić kogoś
2. roz­sier­dzić się - wpaść w gniew, roz­gnie­wać się, roz­zło­ścić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) przest. (dziś książk.) roz­gnie­wać, zde­ner­wo­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­sier­dzić się

 (2.1) przest. (dziś książk.) roz­gnie­wać się, zde­ner­wo­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozsiewaczka

→ roz­sie­wacz


Patrz:rozsiewacz

Źródła:

SJP.pl

Rozsiewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­siać)

 (1.1) sie­jąc, roz­mie­szczać na znacz­nej prze­strze­ni

 (1.2) być źró­dłem czego

 (1.3) czy­nić bar­dziej zna­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­sie­wać się (dk. roz­siać się)

 (2.1) zaj­mo­wać dużą prze­strzeń; być roz­sie­wa­nym


Źródła:

Wiktionary

Rozsiewca

osoba, która coś roz­sie­wa, sieje; siew­ca, roz­sie­wacz


Źródła:

SJP.pl

Rozsiewczy

→ roz­siew­ca


Patrz:rozsiewca

Źródła:

SJP.pl

Rozsiodłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­sio­dłać.


Źródła:

Wiktionary

Rozsiąpiony

taki, który się roz­sią­pił


Źródła:

SJP.pl

Rozsiąść

o gru­pie osób: zająć miej­sca sie­dzą­ce


Źródła:

SJP.pl

Rozskakać

roz­ska­kać się -
1. za­cząć ska­kać i nie chcieć prze­stać;
2. po­tocz­nie: roz­tań­czyć się;
3. na­brać wpra­wy w ska­ka­niu;
4. ska­cząc, roz­prze­strze­nić się


Źródła:

SJP.pl

Rozskakiwać

roz­ska­ki­wać się - na­bie­rać wpra­wy w ska­ka­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozsmarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozs­ma­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozsmarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozs­ma­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozsmarowywać

cza­sow­nik

 (1.1) roz­pro­wa­dzać po czymś jakąś pół­płyn­ną sub­stan­cję


Źródła:

Wiktionary

Rozsnuwacz

ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny rozs­nu­wa­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rozsnuwaczowate

o ce­chach rozs­nu­wa­czo­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Rozs­nu­wa­czo­wa­te (Scy­to­di­dae) – ro­dzi­na pa­ją­ków z po­drzę­du Opist­hot­he­lae. W Pol­sce wy­stę­pu­je jeden ga­tu­nek – rozs­nu­wacz plu­ją­cy ("Scy­to­des tho­ra­ci­ca").

Do rozs­nu­wa­czo­wa­tych na­le­ży kilka ro­dza­jów, z czego ro­dzaj "Scy­to­des", wy­stę­pu­ją­cy na całym świe­cie jest naj­bar­dziej znany. Do­tych­czas opi­sa­no na świe­cie ok. 248 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozsnuwaczowaty

o ce­chach rozs­nu­wa­czo­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Rozsocha

pień drze­wa roz­dzie­lo­ny wid­la­sto na dwie od­no­gi; ro­so­cha


Źródła:

SJP.pl

Rozsochaty

daw­niej: ro­so­cha­ty (ma­ją­cy roz­wid­le­nia)


Źródła:

SJP.pl

Rozsprzedawać

sprze­da­wać ko­lej­no wielu oso­bom; roz­prze­da­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozsprzedać

sprze­dać ko­lej­no wielu oso­bom; roz­prze­dać


Źródła:

SJP.pl

Rozspójnić

w te­o­rii gra­fów: uczy­nić graf nie­spój­nym


Źródła:

SJP.pl

Rozsrożyć

1. bar­dzo roz­gnie­wać, roz­zło­ścić;
2. rozs­ro­żyć się:
a) bar­dzo się roz­gnie­wać, roz­sier­dzić;
b) o zja­wi­skach at­mos­fe­rycz­nych, klę­skach ży­wio­ło­wych itp.: wy­stą­pić z wiel­ką siłą, gwał­tow­no­ścią


Źródła:

SJP.pl

Rozstaj

miej­sce, gdzie drogi się roz­cho­dzą; roz­dro­że


Roz­staj (niem. "Bei den Drei Gren­zen") – góra (694 m n.p.m.) w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w Su­de­tach Środ­ko­wych, we wschod­niej czę­ści pasma Gór So­wich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozstajny

w od­nie­sie­niu do kilku dróg, ulic itp.: roz­cho­dzą­cy się w różne stro­ny, krzy­żu­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl

Rozstanie

1. ro­złą­ka długa lub chwi­lo­wa;
2. mo­ment, w któ­rym ktoś się z kimś roz­sta­je


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­dzie­le­nie dwóch lub wię­cej osób; zer­wa­nie, za­prze­sta­nie kon­tak­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozstaniowy

→ roz­sta­nie


Patrz:rozstanie

Źródła:

SJP.pl

Rozstany

po­tocz­nie: bę­dą­cy po roz­sta­niu z kimś


Źródła:

SJP.pl

Rozstaw

1. od­le­głość mię­dzy po­szcze­gól­ny­mi ele­men­ta­mi;
2. po­rzą­dek w jakim coś roz­sta­wio­no


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. od­le­głość mię­dzy po­szcze­gól­ny­mi, po­dob­ny­mi czę­ścia­mi ukła­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozstawić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­sta­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Rozstawny

1. usta­wio­ny w róż­nych miej­scach, w od­po­wied­nich od­le­gło­ściach;
2. w spor­cie: bieg roz­staw­ny - bieg szta­fe­to­wy;
3. łatwy do roz­sta­wie­nia, da­ją­cy się roz­sta­wić


Źródła:

SJP.pl

Rozstoperczyć

rzad­ko o wło­sach, sier­ści: na­stro­szyć się, na­je­żyć się; roz­je­rzyć się


Źródła:

SJP.pl

Rozstrajający

→ roz­stra­jać


Patrz:rozstrajać

Źródła:

SJP.pl

Rozstrajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­stra­jać.


Źródła:

Wiktionary

Rozstrojony

roz­re­gu­lo­wa­ny, wy­da­ją­cy nie­pra­wi­dło­we dźwię­ki


przy­miot­nik

 (1.1) muz. o in­stru­men­cie: ze źle wy­re­gu­lo­wa­ny­mi stru­na­mi, wy­da­ją­cy dźwię­ki o nie­wła­ści­wej wy­so­ko­ści

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: roz­stro­ić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozstrychnąć

daw­niej: roz­strych­nąć się - roz­dzie­lić się, ro­zejść się, roz­pro­szyć się; roz­trych­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzał

daw­niej: roz­strze­la­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzelać

daw­niej: roz­strze­li­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­strze­li­wać)

 (1.1) zabić kogoś, strze­la­jąc z broni pal­nej; do­ko­nać eg­ze­ku­cji w ten spo­sób

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­strze­lać się (ndk. roz­strze­li­wać się)

 (2.1) za­cząć in­ten­syw­nie strze­lać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozstrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) w pi­śmie dru­ko­wa­nym: zwięk­sze­nie od­stę­pów mię­dzy wy­ra­za­mi albo li­te­ra­mi


Źródła:

Wiktionary

Rozstrzelić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) roz­dzie­lić coś, zwięk­szyć od­stę­py mię­dzy ele­men­ta­mi cze­goś

 (1.2) roz­dzie­lić, roz­pro­szyć


Źródła:

Wiktionary

Rozstrzygający

roz­są­dzać, np. spór


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzygalność

Roz­strzy­gal­ność (de­cy­do­wal­ność) pro­ble­mu ma­te­ma­tycz­ne­go to na­stę­pu­ją­ca jego wła­ści­wość: ist­nie­je al­go­rytm, który obli­cza od­po­wiedź na do­wol­ne py­ta­nie sta­wia­ne przez pro­blem.

Pro­blem może być nie­roz­strzy­gal­ny, jeśli jego roz­strzy­gal­ność pro­wa­dzi­ła­by do pow­sta­nia sprzecz­no­ści.


Źródła:

Wikipedia

Rozstrzygalny

da­ją­cy się roz­strzy­gnąć; roz­wią­zy­wal­ny, roz­wią­zal­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­strzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Rozstrzygać

roz­są­dzać, np. spór


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­strzy­gnąć)

 (1.1) po­dej­mo­wać osta­tecz­ną de­cyz­ję po eta­pie roz­wa­żań

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­strzy­gać się (dk. roz­strzy­gnąć się)

 (2.1) ule­gać roz­strzy­ga­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozstrzygnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­strzy­gnąć.

 (1.2) praw. adm. akt ad­mi­ni­stra­cyj­ny, wynik sto­so­wa­nia normy prawa ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go

 (1.3) praw. adm. część aktu praw­ne­go, np. de­cyz­ji ad­mi­ni­stra­cyj­nej lub po­sta­no­wie­nia, za­wie­ra­ją­ca naj­waż­niej­sze ele­men­ty tego aktu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozstrzygnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­strzy­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­strzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Rozstrzępiak

ro­dzaj mo­ty­la noc­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzępiakowate

ro­dzi­na mo­ty­li noc­nych


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzępiakowaty

o ce­chach roz­strzę­pia­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li noc­nych)


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzępiać

1. drzeć, szar­pać brzeg tka­ni­ny, ubra­nia; strzę­pić;
2. roz­strzę­piać się - o tka­ni­nie: szar­pać się na brze­gach; strzę­pić się


Źródła:

SJP.pl

Rozstrzępić

1. po­drzeć, po­szar­pać brzeg tka­ni­ny, ubra­nia; po­strzę­pić;
2. roz­strzę­pić się - o tka­ni­nie: po­szar­pać się na brze­gach; po­strzę­pić się


Źródła:

SJP.pl

Rozstrój

1. brak ładu, po­rząd­ku;
2. po­tocz­nie: za­bu­rze­nia psy­chicz­ne lub za­bu­rze­nia ukła­du ner­wo­we­go;
3. za­bu­rze­nia żo­łąd­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Rozstąpiony

taki, który się roz­stą­pił


Źródła:

SJP.pl

Rozstęp

1. od­le­głość mię­dzy jed­nym ele­men­tem ja­kie­goś ukła­du a dru­gim;
2. roz­stęp skór­ny - nie­wiel­ka, po­dłuż­na bliz­na zwią­za­na z za­ni­ka­niem sprę­ży­sto­ści skóry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. kos­met. pow­sta­łe w wy­ni­ku nad­mier­ne­go roz­cią­ga­nia się skóry i zer­wa­nia sieci włó­kien ko­la­ge­no­wych wrze­cio­no­wa­te pasmo wy­stę­pu­ją­ce naj­czę­ściej na skó­rze ud, brzu­cha, po­ślad­ków i pier­si/klat­ki pier­sio­wej lub ra­mion;

 (1.2) wolna, pusta prze­strzeń po­mię­dzy czymś


Zo­bacz też: roz­stę­py (me­dy­cy­na).

Roz­stęp – róż­ni­ca mię­dzy naj­więk­szą i najm­niej­szą war­to­ścią cechy sta­ty­stycz­nej w zbio­rze (lub róż­ni­ca mię­dzy naj­wyż­szą i naj­niż­szą za­ob­ser­wo­wa­ną war­to­ścią zmien­nej).

Roz­stęp jest naj­prost­szą z miar roz­rzu­tu, mało pre­cy­zyj­ną, gdyż opie­ra się tylko na dwu za­ob­ser­wo­wa­nych war­to­ściach zmien­nej, a po­zo­sta­łe war­to­ści nie mają wpły­wu na jej wiel­kość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozstępowy

→ roz­stęp


Patrz:rozstęp

Źródła:

SJP.pl

Rozsunąć

1. ro­złą­czyć coś (rza­dziej kogoś) przy­le­ga­ją­ce­go do sie­bie, umie­ścić w pew­nej od­le­gło­ści od sie­bie; od­su­nąć, roz­sta­wić;
2. po­więk­szyć po­wierzch­nię cze­goś przez wy­su­nię­cie, roz­sta­wie­nie czę­ści skła­da­nej; ro­zło­żyć, roz­sta­wić;
3. roz­su­nąć się:
a) zo­stać od­su­nię­tym od sie­bie;
b) zro­bić środ­kiem przej­ście, ustą­pić na boki; roz­stą­pić się


Źródła:

SJP.pl

Rozsuw

w tech­ni­ce: roz­su­wa­nie, roz­su­nię­cie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozsuwalny

da­ją­cy się roz­su­nąć


Źródła:

SJP.pl

Rozsuwać

1. ro­złą­czać coś (rza­dziej kogoś) przy­le­ga­ją­ce­go do sie­bie, umie­szczać w pew­nej od­le­gło­ści od sie­bie; od­su­wać, roz­sta­wiać;
2. po­więk­szać po­wierzch­nię cze­goś przez wy­su­nię­cie, roz­sta­wie­nie czę­ści skła­da­nej; roz­kła­dać, roz­sta­wiać;
3. roz­su­wać się:
a) być od­su­wa­nym od sie­bie;
b) robić środ­kiem przej­ście, ustę­po­wać na boki; roz­stę­po­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozsychać

wy­sy­cha­jąc, pękać


Źródła:

SJP.pl

Rozsynchronizować

spo­wo­do­wać utra­tę syn­chro­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Rozsyp

roz­sy­pa­nie; roz­sy­py­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzad. spo­sób, w jaki coś zo­sta­ło roz­sy­pa­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozsypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­sy­pać.


Źródła:

Wiktionary

Rozsypanka

nie­u­po­rząd­ko­wa­ny zbiór ele­men­tów przez­na­czo­ny do uło­że­nia w od­po­wied­ni spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Rozsypać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­sy­py­wać)

 (1.1) sy­piąc, roz­rzu­cić na daną po­wierzch­nię

 (1.2) spo­wo­do­wać roz­pad na drob­ne ka­wał­ki

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­sy­pać się (ndk. roz­sy­py­wać się)

 (2.1) zo­stać roz­sy­pa­nym

 (2.2) roz­paść się na drob­ne frag­men­ty

 (2.3) stra­cić człon­ków zbio­ro­wo­ści po­przez ro­zej­ście się, ro­zbie­gnię­cie się w różne stro­ny

 (2.4) ulec pop­su­ciu się z upły­wem czasu

 (2.5) przen. ulec za­ła­ma­niu emo­cjo­nal­ne­mu

 (2.6) przen. prze­stać two­rzyć więź mię­dzy­ludz­ką


Źródła:

Wiktionary

Rozsypiać

1. po­tocz­nie: czy­nić śpią­cym;
2. roz­sy­piać się -
a) za­czy­nać czuć się mocno śpią­cym;
b) za­pa­dać w głę­bo­ki sen


Źródła:

SJP.pl

Rozsypisko

ru­mo­wi­sko gru­zów i odła­mów skal­nych, zwa­li­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozsypiskowy

przy­miot­nik od: roz­sy­pi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozsypnik

przy­rząd ułat­wia­ją­cy na­sy­py­wa­nie jagód do łu­bia­nek


Źródła:

SJP.pl

Rozsypność

cecha cze­goś da­ją­ce­go się łatwo roz­sy­pać na ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Rozsypny

1. ma­ją­cy po­stać drob­ne­go ma­te­ria­łu, który łatwo roz­sy­pać na pew­nej po­wierzch­ni; sypki;
2. zło­żo­ny z na­bo­jów po­łą­czo­nych ogni­wa­mi, które po wy­strza­le roz­sy­pu­ją się przez okien­ko wy­lo­to­we; roz­syp­ko­wy, roz­sy­po­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozsypowy

1. taki, któ­re­go bu­do­wa poz­wa­la na roz­rzu­ce­nie drob­ne­go ma­te­ria­łu na ja­kiejś po­wierzch­ni;
2. zło­żo­ny z na­bo­jów po­łą­czo­nych ogni­wa­mi, które po wy­strza­le roz­sy­pu­ją się przez okien­ko wy­lo­to­we; roz­syp­ny, roz­syp­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozsypywacz

ma­szy­na do roz­sy­py­wa­nia pia­sku lub soli na oblo­dzo­nych dro­gach; roz­sy­py­war­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozsypywaczka

urzą­dze­nie do au­to­ma­tycz­ne­go na­peł­nia­nia po­jem­ni­ków sub­stan­cja­mi syp­ki­mi


Źródła:

SJP.pl

Rozsypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­sy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozsypywarka

ma­szy­na do roz­sy­py­wa­nia pia­sku lub soli na oblo­dzo­nych dro­gach; roz­sy­py­wacz


Źródła:

SJP.pl

Rozsypywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­sy­pać)

 (1.1) sy­piąc, roz­rzu­cać na jakąś po­wierzch­nię

 (1.2) po­wo­do­wać roz­pad­nię­cie na drob­ne ka­wał­ki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­sy­py­wać się (dk. roz­sy­pać się)

 (2.1) być roz­sy­py­wa­nym

 (2.2) roz­pa­dać się na drob­ne czę­ści

 (2.3) tra­cić człon­ków grupy po­przez roz­cho­dze­nie się, ro­zbie­ga­nie się w różne stro­ny

 (2.4) ule­gać psu­ciu się z upły­wem czasu

 (2.5) przen. ule­gać za­ła­ma­niu emo­cjo­nal­ne­mu

 (2.6) przen. prze­sta­wać two­rzyć więź mię­dzy­ludz­ką


Źródła:

Wiktionary

Rozsył

w tech­ni­ce: roz­sy­ła­nie, np. roz­sył świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Rozsyłka

prze­sta­rza­łe: roz­sy­ła­nie, wy­sy­ła­nie cze­goś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl

Rozszalować

usu­nąć sza­lu­nek


Źródła:

SJP.pl

Rozszalowywać

usu­wać sza­lu­nek


Źródła:

SJP.pl

Rozszarpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­szar­pać.


Źródła:

Wiktionary

Rozszarpywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­szar­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozszarpywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. roz­szar­pać)

 (1.1) dzie­lić na czę­ści gwał­tow­nie szar­piąc

 (1.2) głę­bo­ko ranić wsku­tek wy­bu­chu

 (1.3) przen. udrę­czać


Źródła:

Wiktionary

Rozszczekiwać

1. po­tocz­nie: roz­po­wia­dać coś nie­po­trzeb­nie;
2. roz­szcze­ki­wać się -
a) o psie: za­czy­nać gło­śno szcze­kać;
b) po­tocz­nie o ka­ra­bi­nach ma­szy­no­wych: za­czy­nać strze­lać, wy­da­jąc mia­ro­we trza­ski;
c) za­czy­nać mówić gło­śno, ha­ła­śli­wie


Źródła:

SJP.pl

Rozszczelniać

robić szcze­li­nę, do­pro­wa­dzać do utra­ty her­me­tycz­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozszczelnić

zro­bić szcze­li­nę, do­pro­wa­dzić do utra­ty her­me­tycz­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Rozszczep

1. roz­szcze­pie­nie (się); miej­sce roz­szcze­pio­ne, rysa, roz­pad­li­na
2. roz­wid­lo­na tycz­ka do zry­wa­nia owo­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce roz­szcze­pio­ne, roz­szcze­pie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozszczepialność

cecha cze­goś da­ją­ce­go się roz­szcze­pić


Źródła:

SJP.pl

Rozszczepialny

da­ją­cy się roz­szcze­pić


Źródła:

SJP.pl

Rozszczepianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­szcze­piać.


Źródła:

Wiktionary

Rozszczepiać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. roz­szcze­pić)

 (1.1) dzie­lić na ele­men­ty skła­do­we

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny (dk. roz­szcze­pić się)

 (2.1) dzie­lić się, roz­pa­dać się na mniej­sze ele­men­ty


Źródła:

Wiktionary

Rozszczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­szcze­pić.

 (1.2) książk. roz­szczep


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozszczepkowate

o ce­chach roz­szczep­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Roz­szczep­ko­wa­te ("Schi­zop­hyl­la­ce­ae" Quél.) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozszczepkowaty

o ce­chach roz­szczep­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Rozszczepowy

→ roz­szczep


Patrz:rozszczep

Źródła:

SJP.pl

Rozszczypywać

1. roz­szcze­piać na dwie czę­ści; roz­pła­ty­wać;
2. szczy­piąc, roz­drab­niać


Źródła:

SJP.pl

Rozszemrywać

rzad­ko: roz­szem­ry­wać się - za­czy­nać szem­rać bez umia­ru


Źródła:

SJP.pl

Rozszeptywać

1. spra­wiać, że coś za­czy­na szep­tać;
2. roz­szep­ty­wać się - za­czy­nać upor­czy­wie szep­tać


Źródła:

SJP.pl

Rozszerzadło

na­rzę­dzie chi­rur­gicz­ne do roz­sze­rza­nia ka­na­łu szyj­ki ma­ci­cy; roz­sze­rzacz


Źródła:

SJP.pl

Rozszerzająco

→ roz­sze­rza­ją­cy


Patrz:rozszerzający

Źródła:

SJP.pl

Rozszerzalny

mo­gą­cy się roz­sze­rzać


Źródła:

SJP.pl

Rozszerzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­sze­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Rozszerzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­sze­rzyć)

 (1.1) czy­nić szer­szym

 (1.2) zwięk­szać za­sięg cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­sze­rzać się (dk. roz­sze­rzyć się)

 (2.1) sta­wać się szer­szym

 (2.2) zwięk­szać swój za­sięg


Źródła:

Wiktionary

Rozszerzenie

w in­for­ma­ty­ce:
1. oz­na­cze­nie typu pliku kom­pu­te­ro­we­go;
2. do­da­tek roz­sze­rza­ją­cy funk­cjo­nal­ność apli­ka­cji; plug-in, plu­gin, wtycz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uczy­nie­nie szer­szym

 (1.2) med. pa­to­lo­gicz­ne po­więk­sze­nie na­rzą­du

 (1.3) techn. moduł poz­wa­la­ją­cy na zwięk­sze­nie funk­cjo­nal­no­ści urzą­dze­nia

 (1.4) in­form. przy­ro­stek nazwy pliku, zwy­kle trzy­li­te­ro­wy, wska­zu­ją­cy jego ro­dzaj;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozszerzeniowy

→ roz­sze­rze­nie


Patrz:rozszerzenie

Źródła:

SJP.pl

Rozszerzony

przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy zwięk­szo­ne moż­li­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Rozszerzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­sze­rzać)

 (1.1) zwięk­szyć za­sięg, roz­miar cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­sze­rzyć się (ndk. roz­sze­rzać się)

 (2.1) zwięk­szyć swój za­sięg, roz­miar


Źródła:

Wiktionary

Rozszlochać

rozsz­lo­chać się - za­cząć gwał­tow­nie pła­kać


Źródła:

SJP.pl

Rozszlochiwać

rozsz­lo­chi­wać się - za­czy­nać gwał­tow­nie pła­kać


Źródła:

SJP.pl

Rozszroniony

taki, który się rozsz­ro­nił


Źródła:

SJP.pl

Rozszumiały

taki, który roz­szu­miał się


Źródła:

SJP.pl

Rozszycie

1. wszyć w coś wstaw­kę dla ozdo­by lub w celu po­sze­rze­nia;
2. ro­złą­czyć zszy­te kart­ki pa­pie­ru;
3. śro­do­wi­sko­wo: roz­dzie­lić prze­wo­dy two­rzą­ce kabel


Źródła:

SJP.pl

Rozszyfrować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­szy­fro­wy­wać)

 (1.1) od­czy­tać kod za­bez­pie­cza­ją­cy tajną in­for­ma­cję, np. tekst za­pi­sa­ny szy­frem

 (1.2) od­czy­tać tekst za­pi­sa­ny w niez­na­nym komuś ję­zy­ku lub sy­ste­mie pisma

 (1.3) od­czy­tać nie­wy­raź­nie za­pi­sa­ny tekst

 (1.4) od­kryć coś, co było uprzed­nio niez­na­ne lub niez­ro­zu­mia­łe

 (1.5) roz­poz­nać ukry­wa­ne przez daną osobę jej cha­rak­ter lub za­mia­ry

 (1.6) poz­nać tajny spo­sób dzia­ła­nia or­ga­ni­za­cji lub osoby


Źródła:

Wiktionary

Rozszywacz

1. urzą­dze­nie biu­ro­we do usu­wa­nia zszy­wek;
2. urzą­dze­nie do usu­wa­nia klip­sów an­ty­kra­dzie­żo­wych z ubrań


Roz­szy­wacz – urzą­dze­nie do usu­wa­nia zszy­wek z pli­ków pa­pie­ru; opa­ten­to­wa­ne w 1969 roku przez Jo­sep­ha A. Fo­it­le.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozszywać

1. wszy­wać w coś wstaw­kę dla ozdo­by lub w celu po­sze­rze­nia;
2. ro­złą­czać zszy­te kart­ki pa­pie­ru;
3. śro­do­wi­sko­wo: roz­dzie­lać prze­wo­dy two­rzą­ce kabel


Źródła:

SJP.pl

Rozszyć

1. wszyć w coś wstaw­kę dla ozdo­by lub w celu po­sze­rze­nia;
2. ro­złą­czyć zszy­te kart­ki pa­pie­ru;
3. śro­do­wi­sko­wo: roz­dzie­lić prze­wo­dy two­rzą­ce kabel


Źródła:

SJP.pl

Rozsączać

1. są­cząc, roz­le­wać;
2. roz­są­czać się - są­cząc się, prze­ni­kać do­kądś


Źródła:

SJP.pl

Rozsączyć

1. są­cząc, roz­lać;
2. roz­są­czyć się - są­cząc się, prze­ni­knąć do­kądś


Źródła:

SJP.pl

Rozsądek

roz­wa­ga, roz­trop­ność;
1. zdol­ność doj­rza­łe­go ro­zu­mie­nia świa­ta, zja­wisk, za­leż­no­ści mię­dzy nimi, ludzi i spraw ludz­kich;
2. skłon­ność do na­my­słu, re­flek­sji przed dzia­ła­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­te­lek­tu­al­na cecha czło­wie­ka oz­na­cza­ją­ca umie­jęt­ność dzia­ła­nia i po­dej­mo­wa­nia de­cyz­ji;


Roz­są­dek, zdro­wy roz­są­dek (w róż­nych zna­cze­niach: no­wo­łac. "sen­sus com­mu­nis", ang. "com­mon sense", niem. "Ver­stand") – po­ję­cie po­ja­wia­ją­ce się w fi­lo­zo­fii współ­czes­nej, zwła­szcza w wielu prą­dach bry­tyj­skiej fi­lo­zo­fii ana­li­tycz­nej, wy­pro­wa­dzo­ne z daw­niej­szej kon­cep­cji "sen­sus com­mu­nis" („zmy­słu wspól­ne­go”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozsądkowy

→ roz­są­dek


Patrz:rozsądek

Źródła:

SJP.pl

Rozsądnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­sąd­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozsądniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­sąd­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozsądniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­sąd­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozsądność

daw­niej: roz­są­dek, roz­wa­ga, roz­trop­ność;
1. zdol­ność doj­rza­łe­go ro­zu­mie­nia świa­ta, zja­wisk, za­leż­no­ści mię­dzy nimi, ludzi i spraw ludz­kich;
2. skłon­ność do na­my­słu, re­flek­sji przed dzia­ła­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co roz­sąd­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozsądny

1. taki, który dzia­ła z roz­wa­gą, robi coś z roz­sąd­kiem, za­sta­na­wia się przed pod­ję­ciem de­cyz­ji, roz­po­czę­ciem dzia­ła­nia; roz­trop­ny, roz­waż­ny, ro­zum­ny;
2. bę­dą­cy ob­ja­wem czy­je­goś roz­sąd­ku, np. roz­sąd­ny wyrok, plan


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który cha­rak­te­ry­zu­je się roz­sąd­kiem; po­stę­pu­je lub myśli roz­sąd­nie; jest roz­waż­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozsępić

rzad­ko: roz­sę­pić się - rozch­mu­rzyć się, roz­we­se­lić się


Źródła:

SJP.pl

Rozsłocić

roz­sło­cić się - rzad­ko o sło­cie: na­stą­pić, za­cząć się


Źródła:

SJP.pl

Rozsłuchać

roz­słu­chać się - za­cząć słu­chać i nie chcieć prze­stać


Źródła:

SJP.pl

Rozsłuchiwać

roz­słu­chi­wać się - za­czy­nać słu­chać i nie chcieć prze­stać


Źródła:

SJP.pl

Roztajemniczać

daw­niej: po­zba­wiać ta­jem­ni­czo­ści, se­kret­no­ści; roz­ja­śniać, rozś­wiet­lać


Źródła:

SJP.pl

Roztapiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­to­pić)

 (1.1) prze­mie­niać ciało stałe w ciecz po­przez pod­grze­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Roztargiwać

roz­szar­py­wać, roz­wi­chrzać, roz­czo­chry­wać


Źródła:

SJP.pl

Roztargnienie

brak sku­pie­nia, nie­u­wa­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­mie­jęt­ność sku­pie­nia uwagi na tym, co istot­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztargniony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­waż­ny, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­u­wa­gą, roz­tar­gnie­niem; taki, który nie może się skon­cen­tro­wać


Źródła:

Wiktionary

Roztarty

1. trąc, roz­pro­wa­dzić po po­wierzch­ni;
2. trąc, zmiaż­dżyć, roz­gnieść coś;
3. do­ty­ka­jąc jakąś część ciała, usu­nąć ból, zdręt­wie­nie; roz­ma­so­wać;
4. ro­ze­trzeć się -
a) ulec roz­drob­nie­niu;
b) zo­stać roz­pro­wa­dza­nym po po­wierzch­ni;
c) do­ty­ka­jąc jakąś część swo­je­go ciała, usu­nąć ból, zdręt­wie­nie;
d) do­ty­ka­jąc jeden dru­gie­go, usu­nąć ból, zdręt­wie­nie;
e) o ma­ki­ja­żu: stra­cić zarys, kon­tur


Źródła:

SJP.pl

Roztańcować

roz­tań­czyć; po­tocz­nie:
1. wy­wo­łać u kogoś chęć cią­głe­go tań­cze­nia;
2. roz­tań­co­wać się - za­cząć tań­czyć swo­bod­nie, na­brać ocho­ty do tańca


Źródła:

SJP.pl

Roztańcowywać

po­tocz­nie:
1. wy­wo­ły­wać u kogoś chęć cią­głe­go tań­cze­nia;
2. roz­tań­co­wy­wać się - za­czy­nać tań­czyć swo­bod­nie, na­bie­rać ocho­ty do tańca; roz­tań­czać się


Źródła:

SJP.pl

Roztańczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­tań­czać.


Źródła:

Wiktionary

Roztańczać

roz­tań­czać się - za­czy­nać tań­czyć swo­bod­nie, na­bie­rać ocho­ty do tańca; roz­tań­co­wy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Roztańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­tań­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Roztańczony

1. wy­wo­łać u kogoś chęć cią­głe­go tań­cze­nia; roz­tań­co­wać;
2. po­tocz­nie: tań­cząc, spo­wo­do­wać ustą­pie­nie ja­kiejś do­le­gli­wo­ści;
3. roz­tań­czyć się - za­cząć tań­czyć swo­bod­nie, na­brać ocho­ty do tańca; roz­tań­co­wać się


Źródła:

SJP.pl

Roztańczyć

1. wy­wo­łać u kogoś chęć cią­głe­go tań­cze­nia; roz­tań­co­wać;
2. po­tocz­nie: tań­cząc, spo­wo­do­wać ustą­pie­nie ja­kiejś do­le­gli­wo­ści;
3. roz­tań­czyć się - za­cząć tań­czyć swo­bod­nie, na­brać ocho­ty do tańca; roz­tań­co­wać się


cza­sow­nik

 (1.1) przy­go­to­wać ciało, osobę, ze­spół do tańca ćwi­cze­nia­mi ru­cho­wy­mi

cza­sow­nik zwrot­ny roz­tań­czyć się

 (2.1) przy­go­to­wać się do tańca ćwi­cze­nia­mi ru­cho­wy­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztentegować

żar­to­bli­wie: wy­ko­nać jakąś czyn­ność wy­ra­ża­ną cza­sow­ni­kiem z pre­fik­sem roz-, np. roz­rzu­cić, roz­wa­lić


Źródła:

SJP.pl

Rozterka

stan wew­nętrz­ne­go ro­zdar­cia, wa­ha­nia z po­wo­du ko­niecz­no­ści do­ko­na­nia wy­bo­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wew­nętrz­ne ro­zdar­cie wy­ni­kłe z ko­niecz­no­ści pod­ję­cia trud­nej de­cyz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztkliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozt­kli­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Roztkliwiać

1. wy­wo­ły­wać po­ru­sze­nie, wzru­sze­nie; roz­czu­lać, wzru­szać, roz­rzew­nia;
2. rozt­kli­wiać się - sta­wać się czu­łym, ser­decz­nym; roz­czu­lać się, wzru­szać się, roz­rzew­niać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozt­kli­wić)

 (1.1) roz­czu­lać, roz­rzew­niać, wpra­wiać w stan wzru­sze­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rozt­kli­wiać się (dk. rozt­kli­wić się)

 (2.1) roz­czu­lać się, sta­wać się czu­łym w sto­sun­ku do kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztkliwienie

1. wy­wo­łać po­ru­sze­nie, wzru­sze­nie; roz­czu­lić, wzru­szyć, roz­rzew­nić;
2. rozt­kli­wić się - stać się czu­łym, ser­decz­nym; roz­czu­lić się, wzru­szyć się, roz­rzew­nić się


Źródła:

SJP.pl

Roztkliwić

1. wy­wo­łać po­ru­sze­nie, wzru­sze­nie; roz­czu­lić, wzru­szyć, roz­rzew­nić;
2. rozt­kli­wić się - stać się czu­łym, ser­decz­nym; roz­czu­lić się, wzru­szyć się, roz­rzew­nić się


Źródła:

SJP.pl

Roztocz

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej: drob­ne pa­ję­cza­ki lą­do­we i wodne, pa­so­ży­tu­ją­ce na ro­śli­nach, zwie­rzę­tach lub lu­dziach;
2. or­ga­nizm cu­dzo­żyw­ny czer­pią­cy po­karm z mart­wych szcząt­ków or­ga­nicz­nych; roz­to­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ot­war­ta prze­strzeń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) arachn. drob­ny pa­ję­czak z gło­wo­tu­ło­wiem zla­nym z od­wło­kiem z pod­ty­pu szczę­ko­czuł­kow­ców;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) biol. or­ga­nizm odży­wia­ją­cy się mart­wą ma­te­rią or­ga­nicz­ną

forma cza­sow­ni­ka.

 (4.1) 2. os. rozk. od: roz­to­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztoczański

przy­miot­nik od: Roz­to­cze


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Roz­to­cza, zwią­za­ny z Roz­to­czem, po­cho­dzą­cy z Roz­to­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztocze

roz­tocz;
1. or­ga­nizm cu­dzo­żyw­ny czer­pią­cy po­karm z mart­wych szcząt­ków or­ga­nicz­nych;
2. daw­niej: roz­le­gły ob­szar, zwła­szcza po­kry­ty wodą


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) biol. or­ga­nizm cu­dzo­żyw­ny, któ­re­go po­kar­mem są mart­we szcząt­ki or­ga­nicz­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roztoczek

grzyb pa­so­żyt­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Roztoczkowce

rząd grzy­bów z gro­ma­dy lę­gniow­ców


Źródła:

SJP.pl

Roztoczkowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu grzy­bów z gro­ma­dy lę­gniow­ców


Źródła:

SJP.pl

Roztoczobójczy

za­bi­ja­ją­cy roz­to­cza


Źródła:

SJP.pl

Roztoka

1. do­li­na gór­ska wyż­ło­bio­na przez potok;
2. potok gór­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roztoki

1. do­li­na gór­ska wyż­ło­bio­na przez potok;
2. potok gór­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roztokowy

→ roz­to­ka


Patrz:roztoka

Źródła:

SJP.pl

Roztomaity

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. różny


Źródła:

Wiktionary

Roztomiły

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ko­cha­ny, naj­droż­szy


Źródła:

Wiktionary

Roztop

zwy­kle w licz­bie mno­giej:
1. top­nie­nie śnie­gów;
2. błoto, ka­łu­że pow­sta­łe na sku­tek top­nie­nia śnie­gów lub dłu­gotr­wa­łych de­szczów


Źródła:

SJP.pl

Roztopiony

do­pro­wa­dzić do stanu top­nie­nia; to­piąc roz­pu­ścić


Źródła:

SJP.pl

Roztopić

do­pro­wa­dzić do stanu top­nie­nia; to­piąc roz­pu­ścić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. topić, roz­ta­piać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­ta­piać. (albo topić)

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­to­pić się

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­ta­piać się. (albo topić się)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztopniały

1. przejść ze stanu sta­łe­go w płyn­ny; stop­nieć, roz­to­pić się;
2. roz­pu­ścić się w pły­nie;
3. zni­knąć lub zmniej­szyć się znacz­nie; stop­nieć


Źródła:

SJP.pl

Roztopnieć

1. przejść ze stanu sta­łe­go w płyn­ny; stop­nieć, roz­to­pić się;
2. roz­pu­ścić się w pły­nie;
3. zni­knąć lub zmniej­szyć się znacz­nie; stop­nieć


Źródła:

SJP.pl

Roztopowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z roz­to­pem, do­ty­czą­cy roz­to­pu


Źródła:

Wiktionary

Roztopy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) me­te­o­rol. czas od­wil­ży i top­nie­nia śnie­gu

 (1.2) błoto i ka­łu­że pow­sta­łe w sku­tek od­wil­ży

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|roz­top.


Roz­to­py – zja­wi­sko na przed­wio­śniu, kiedy śred­nia do­bo­wa tem­pe­ra­tu­ra po­wie­trza prze­kro­czy 0 °C. Trwa ono aż do cał­ko­wi­te­go sto­pie­nia się za­le­ga­ją­cej po­kry­wy śnież­nej i lo­do­wej. Są jedną z przy­czyn po­wo­dzi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Roztrenowany

przyz­wy­cza­ić or­ga­nizm do zmniej­szo­ne­go wy­sił­ku fi­zycz­ne­go przez coraz mniej in­ten­syw­ny tre­ning


Źródła:

SJP.pl

Roztrenować

przyz­wy­cza­ić or­ga­nizm do zmniej­szo­ne­go wy­sił­ku fi­zycz­ne­go przez coraz mniej in­ten­syw­ny tre­ning


Źródła:

SJP.pl

Roztrenowywać

przyz­wy­cza­jać or­ga­nizm do zmniej­szo­ne­go wy­sił­ku fi­zycz­ne­go przez coraz mniej in­ten­syw­ny tre­ning


Źródła:

SJP.pl

Roztropek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) tylko w wy­ra­że­niach osoba nie­wyksz­tał­co­na ale roz­trop­na w po­stę­po­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Roztropienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) śrpol. med. atak cho­ro­by, po­ja­wie­nie się ob­ja­wów cho­ro­by


Źródła:

Wiktionary

Roztropnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­trop­ny


Źródła:

Wiktionary

Roztropniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­trop­nie


Źródła:

SJP.pl

Roztropniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­trop­ny


Źródła:

SJP.pl

Roztropność

→ roz­trop­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzia­ła­nie z na­my­słem


Roz­trop­ność – cnota mo­ral­na, która wy­ra­ża się umie­jęt­no­ścią do­bie­ra­nia wła­ści­wych środ­ków pro­wa­dzą­cych do celu. Jest za­sa­dą do­sko­na­le­nia po­stę­po­wa­nia czło­wie­ka.

Czło­wiek roz­trop­ny ko­rzy­sta z ro­zu­mu, który po­wi­nien do­star­czać ele­men­tów osądu czy też kry­te­riów oceny. Po­tra­fi też za­się­gnąć rady u in­nych.


Patrz:roztropny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roztropny

roz­waż­ny, roz­sąd­ny;
1. dzia­ła­ją­cy z na­my­słem, roz­sąd­kiem;
2. bę­dą­cy wy­ra­zem czy­jejś roz­wa­gi, czy­je­goś roz­sąd­ku, np. roz­trop­ne spoj­rze­nie


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) kie­ru­ją­cy się roz­sąd­kiem, a nie po­stę­pu­ją­cy po­chop­nie

 (1.2) świad­czą­cy o roz­trop­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztruchan

wiel­ki, ozdob­ny kie­lich, ma­ją­cy kształt zwie­rzę­cia, uży­wa­ny daw­niej do wzno­sze­nia to­a­stów i do de­ko­ra­cji stołu


Źródła:

SJP.pl

Roztrwanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roztr­wa­niać.


Źródła:

Wiktionary

Roztrwonić

lek­ko­myśl­nie stra­cić, prze­hu­lać ma­ją­tek


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roztr­wa­niać)

 (1.1) lek­ko­myśl­nie wydać pie­nią­dze; nie­roz­sąd­nie stra­cić ma­ją­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztryskiwać

rzad­ko: roz­try­ski­wać się - try­ska­jąc, roz­pra­szać się; roz­pry­ski­wać się


Źródła:

SJP.pl

Roztrzaskać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­trza­ski­wać)

 (1.1) sil­nym ude­rze­niem lub rzu­tem o twar­dą po­wierzch­nię spra­wić, że coś roz­pa­da się na wiele drob­nych ka­wał­ków

 (1.2) do­pro­wa­dzić do po­waż­ne­go urazu czę­ści ciała

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­trza­skać się (ndk. roz­trza­ski­wać się)

 (2.1) roz­paść się na wiele ka­wał­ków

 (2.2) o czę­ści ciała: doz­nać po­waż­ne­go urazu


Źródła:

Wiktionary

Roztrzaskiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­trza­skać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­trza­skać.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­trza­ski­wać się (dk. roz­trza­skać się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|roz­trza­skać się.


Źródła:

Wiktionary

Roztrzebiać

daw­niej: po­sze­rzyć ob­szar przez wy­kar­czo­wa­nie przy­le­głe­go lasu


Źródła:

SJP.pl

Roztrzepanie

brak uwagi, roz­tar­gnie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­trze­pać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztrzepaniec

po­tocz­nie: czło­wiek roz­tar­gnio­ny


Źródła:

SJP.pl

Roztrzepany

po­tocz­nie: nie­u­mie­ją­cy się sku­pić; nie­u­waż­ny, roz­tar­gnio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do nie­u­wa­gi i cha­o­tycz­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztrzeplin

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny myd­leń­co­wa­tych


Roz­trze­plin, myd­le­niec ("Ko­el­re­u­te­ria") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny myd­leń­co­wa­tych. Obej­mu­je trzy ga­tun­ki, z któ­rych dwa rosną w Chi­nach (roz­trze­plin wie­cho­wa­ty "K. pa­ni­cu­la­ta" i "K. bi­pin­na­ta"), a trze­ci – "K. ele­gans" – na Taj­wa­nie i wy­spach Fidżi. Roz­trze­plin wie­cho­wa­ty ro­śnie jako ga­tu­nek in­tro­du­ko­wa­ny i zdzi­cza­ły na Pół­wy­spie Ko­re­ań­skim, w Ja­po­nii i Sta­nach Zjed­no­czo­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roztrzepywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­trze­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Roztrzeźwiać

1. przy­wra­cać do przy­tom­no­ści, trzeź­wo­ści; otrzeź­wiać;
2. roz­trzeź­wiać się - do­pro­wa­dzać się do przy­tom­no­ści, trzeź­wo­ści; otrzeź­wiać się


Źródła:

SJP.pl

Roztrzeźwić

1. przy­wró­cić do przy­tom­no­ści, trzeź­wo­ści; otrzeź­wić;
2. roz­trzeź­wić się - do­pro­wa­dzić się do przy­tom­no­ści, trzeź­wo­ści; otrzeź­wić się


Źródła:

SJP.pl

Roztrząsacz

ma­szy­na rol­ni­cza rów­no­mier­nie roz­rzu­ca­ją­ca obor­nik


Źródła:

SJP.pl

Roztrząsać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­trząs­nąć, roz­trząść)

 (1.1) po­trzą­sa­jąc, roz­rzu­cać coś

 (1.2) roz­pa­try­wać szcze­gó­ło­wo


Źródła:

Wiktionary

Roztrzęsiony

1. pełen zde­ner­wo­wa­nia, drże­nia, na­pię­cia; roz­draż­nio­ny, ro­zdy­go­ta­ny, na­pię­ty;
2. bę­dą­cy ob­ja­wem zde­ner­wo­wa­nia;
3. zni­szczo­ny lub pod­ni­szczo­ny na sku­tek dłu­gie­go uży­wa­nia; zde­ze­lo­wa­ny, usz­ko­dzo­ny, roz­kle­ko­ta­ny


przy­miot­nik

 (1.1) sil­nie zde­ner­wo­wa­ny, wstrzą­śnię­ty emo­cjo­nal­nie lub fi­zycz­nie, wy­raź­nie po­ru­szo­ny, że aż drży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztrąb

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. wylot bla­sza­ne­go in­stru­men­tu dę­te­go

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) rozk. zob. roz­trą­bić.


Źródła:

Wiktionary

Roztrąbiać

po­tocz­nie: roz­gła­szać plot­kę, po­gło­skę, wieść


Źródła:

SJP.pl

Roztrąbić

po­tocz­nie: roz­gło­sić plot­kę, po­gło­skę, wieść


Źródła:

SJP.pl

Roztupać

1. po­tocz­nie: ude­rza­jąc sto­pa­mi lub ko­py­ta­mi, ugnieść, zni­szczyć;
2. spo­wo­do­wać, że ktoś za­czął tupać (tań­czyć);
3. roz­tu­pać się - za­cząć tupać i nie chcieć prze­stać; roz­tań­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Roztupywać

po­tocz­nie:
1. ude­rza­jąc sto­pa­mi lub ko­py­ta­mi, ugnia­tać, ni­szczyć;
2. roz­luź­niać cho­dze­niem lub ru­chem;
3. roz­tu­py­wać się -
a) za­czy­nać tupać i nie chcieć prze­stać;
b) roz­luź­niać się w trak­cie tu­pa­nia


Źródła:

SJP.pl

Roztwarty

po­tocz­nie: go­to­wy do zmian lub zro­zu­mie­nia kogoś; ot­war­ty


Źródła:

SJP.pl

Roztwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) chem. prze­cho­dze­nie sub­stan­cji sta­łej do rozt­wo­ru w wy­ni­ku re­ak­cji che­micz­nej z roz­pu­szczal­ni­kiem (lub innym skład­ni­kiem rozt­wo­ru);


Rozt­wa­rza­nie (roz­pu­szcza­nie che­micz­ne) – zja­wi­sko che­micz­ne po­le­ga­ją­ce na prze­cho­dze­niu sub­stan­cji sta­łej do rozt­wo­ru po­łą­czo­ne z re­ak­cją tej sub­stan­cji z roz­pu­szczal­ni­kiem lub innym skład­ni­kiem rozt­wo­ru.

Przy­kła­do­wym pro­ce­sem jest rozt­wa­rza­nie że­la­za w kwa­sie sol­nym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Roztworowy

→ rozt­wór


Patrz:roztwór

Źródła:

SJP.pl

Roztworzyć

rzad­ko: roz­pu­ścić, roz­cień­czyć


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. rozt­wie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|rozt­wie­rać.

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. rozt­wa­rzać)

 (2.1) do­ko­na­ny od|rozt­wa­rzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roztwór

mie­sza­ni­na jed­no­rod­na roz­pu­szczal­ni­ka i sub­stan­cji roz­pu­szcza­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. jed­no­rod­na mie­sza­ni­na dwóch lub wię­cej sub­stan­cji two­rzą­ca jedną fazę, wy­stę­pu­ją­cą w róż­nych sta­nach sku­pie­nia;


Rozt­wór – jed­no­rod­na mie­sza­ni­na dwóch lub wię­cej związ­ków che­micz­nych lub pier­wiast­ków che­micz­nych. Skład rozt­wo­rów okre­śla się przez po­da­nie stę­że­nia skład­ni­ków. W rozt­wo­rach zwy­kle jeden ze związ­ków che­micz­nych jest na­zy­wa­ny roz­pu­szczal­ni­kiem, a drugi sub­stan­cją roz­pu­szcza­ną. Który z dwóch związ­ków uznać za roz­pu­szczal­nik, jest wła­ści­wie kwe­stią umow­ną, wy­ni­ka­ją­cą z prak­ty­ki i tra­dy­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Roztwórczy

zwią­za­ny z rozt­wo­rem che­micz­nym (np. pręż­ność rozt­wór­cza me­ta­lu)


Źródła:

SJP.pl

Roztylice

Roz­ty­li­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ostro­wiec­kim, w gmi­nie Wa­śniów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Roz­ty­li­ce", w skład któ­re­go wcho­dzą rów­nież miej­sco­wo­ści Na­go­rzy­ce i Wi­to­sła­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Roztyty

po­tocz­nie: taki, który się roz­tył; roz­ty­ły


Źródła:

SJP.pl

Roztywać

roz­ty­wać się - bar­dzo przy­bie­rać na wadze


Źródła:

SJP.pl

Roztyć

roz­tyć się - bar­dzo utyć, dużo przy­brać na wadze


Źródła:

SJP.pl

Roztęczać

ubar­wiać, roz­ja­śniać ko­lo­ra­mi tęczy, bla­skiem słoń­ca


Źródła:

SJP.pl

Roztęczowywać

rzad­ko: roz­kła­dać na ko­lo­ry tęczy


Źródła:

SJP.pl

Roztęskniać

1. wy­wo­ły­wać w kimś uczu­cie tęs­kno­ty; rozt­kli­wiać, roz­rzew­niać;
2. roz­tęs­kniać się - sta­wać się tęs­knym; rozt­kli­wiać się, roz­rzew­niać się


Źródła:

SJP.pl

Roztęskniony

1. wy­wo­łać w kimś uczu­cie tęs­kno­ty; rozt­kli­wić, roz­rzew­nić;
2. roz­tęs­knić się - stać się tęs­knym; rozt­kli­wić się, roz­rzew­nić się


Źródła:

SJP.pl

Roztęsknić

1. wy­wo­łać w kimś uczu­cie tęs­kno­ty; rozt­kli­wić, roz­rzew­nić;
2. roz­tęs­knić się - stać się tęs­knym; rozt­kli­wić się, roz­rzew­nić się


Źródła:

SJP.pl

Roztłamsić

po­tocz­nie: roz­gnieść coś mięk­kie­go, ro­zdep­tać


Źródła:

SJP.pl

Rozum

zdol­ność my­śle­nia, ana­li­zo­wa­nia, wnio­sko­wa­nia i poj­mo­wa­nia; umysł; in­te­lekt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdol­ność ludz­kie­go umy­słu do ope­ro­wa­nia po­ję­cia­mi ab­strak­cyj­ny­mi lub zdol­ność ana­li­tycz­ne­go my­śle­nia;


Rozum – zdol­ność do ope­ro­wa­nia po­ję­cia­mi ab­strak­cyj­ny­mi lub zdol­ność ana­li­tycz­ne­go my­śle­nia i wy­cią­ga­nia wnio­sków z przet­wo­rzo­nych da­nych. Uży­wa­nie zdo­by­tych doś­wiad­czeń do ra­dze­nia sobie w sy­tu­a­cjach ży­cio­wych.

Rozum po­ru­sza­ny jest przez wolę, która do­star­cza da­nych, na któ­rych pod­sta­wie czło­wiek może pod­jąć de­cyz­ję.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozumek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozumice

Ro­zu­mi­ce ( Ro­zu­mi­ce, Rösnitz) – wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Kietrz, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim.


Źródła:

Wikipedia

Rozumiejący

→ ro­zu­mieć


Patrz:rozumieć

Źródła:

SJP.pl

Rozumienie

daw­niej: mnie­ma­nie, prze­ko­na­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zu­mieć.

 (1.2) za­kres, w jakim ktoś coś ro­zu­mie

 (1.3) spo­sób poj­mo­wa­nia, spo­sób trak­to­wa­nia cze­goś


Osoba X ro­zu­mie przed­miot Y, gdy zna sens przed­mio­tu Y. W szcze­gól­no­ści osoba X ro­zu­mie wy­ra­że­nie Y, gdy zna sens wy­ra­że­nia Y.

Zwła­szcza w pier­wszym zna­cze­niu po­ję­cie "ro­zu­mie­nia" stało się przed­mio­tem szcze­gól­ne­go za­in­te­re­so­wa­nia nie tylko prag­ma­ty­ki lo­gicz­nej, ale też pew­nych kie­run­ków fi­lo­zo­ficz­nych (her­me­ne­u­ty­ka) oraz me­to­do­lo­gii nauk hu­ma­ni­stycz­nych, zwła­szcza hi­sto­rycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozumieć

1. poj­mo­wać, wie­dzieć, uś­wia­da­miać coś sobie;
2. wy­ka­zy­wać zro­zu­mie­nie dla kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zro­zu­mieć)

 (1.1) poj­mo­wać coś, in­ter­pre­to­wać coś, mieć świa­do­mość me­cha­niz­mów zda­rzeń

 (1.2) usły­szeć co zo­sta­ło po­wie­dzia­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozumnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ro­zum­ny, roz­sąd­ny, rze­czo­wy, sen­sow­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozumniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ro­zum­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozumniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ro­zum­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozumność

kie­ro­wa­nie się ro­zu­mem; roz­są­dek, roz­wa­ga, roz­trop­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ro­zum­ne; cecha tych, któ­rzy są ro­zum­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozumny

1. ma­ją­cy rozum; roz­sąd­ny, mądry;
2. daw­niej: do­ty­czą­cy ro­zu­mu; ro­zu­mo­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który ma wie­dzę i roz­są­dek; także. świad­czą­cy o po­sia­da­niu wie­dzy, roz­sąd­ku i zdol­no­ści ra­cjo­nal­ne­go my­śle­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozumowanie

spo­sób my­śle­nia, do­wo­dze­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wywód my­ślo­wy, spo­sób wnio­sko­wa­nia

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zu­mo­wać.


Ro­zu­mo­wa­nie – pro­ces my­ślo­wy po­le­ga­ją­cy na uz­na­niu za praw­dzi­we da­ne­go prze­ko­na­nia lub zda­nia na mocy in­ne­go prze­ko­na­nia lub zda­nia uz­na­ne­go za praw­dzi­we już uprzed­nio.

W zna­cze­niu po­tocz­nym ro­zu­mo­wa­nie po­praw­ne to ro­zu­mo­wa­nie wy­ma­ga­ją­ce za­sto­so­wa­nia reguł lo­gi­ki, oraz uz­na­nych za praw­dzi­we ak­sjo­ma­tów – np.: praw nauki (zo­bacz też pa­ra­na­u­ka), sy­ste­mów praw­nych, dog­ma­tów re­li­gij­nych, re­gu­la­mi­nów, zasad kul­tu­ro­wych, oby­cza­ju, tra­dy­cji, czy au­to­ry­te­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozumować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (brak dk.)

 (1.1) psych. roz­pa­try­wać w my­ślach, wy­cią­ga­jąc w tym cza­sie wnio­ski


Źródła:

Wiktionary

Rozumowość

→ ro­zu­mo­wy


Patrz:rozumowy

Źródła:

SJP.pl

Rozumowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ro­zu­mem, do­ty­czą­cy ro­zu­mu

 (1.2) wy­ko­rzy­stu­ją­cy rozum


Źródła:

Wiktionary

Rozwachlarzać

rzad­ko: roz­po­ście­rać na kształt wach­la­rza


Źródła:

SJP.pl

Rozwadniać

cza­sow­nik

 (1.1) roz­cień­czać coś wodą


Źródła:

Wiktionary

Rozwadowianin

miesz­ka­niec Roz­wa­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Rozwadowianka

miesz­kan­ka Roz­wa­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Rozwadowski

→ Roz­wa­dów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Rozwadów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozwadzić

prze­sta­rza­le: roz­dzie­lić kłó­cą­cych się


Źródła:

SJP.pl

Rozwadów

dziel­ni­ca Sta­lo­wej Woli


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozwadówka

wieś w Pol­sce


Roz­wa­dów­ka – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Sos­nów­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Sos­nów­ka. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 339 miesz­kań­ców i była drugą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Sos­nów­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozwaga

1. zdol­ność traf­ne­go, re­al­ne­go oce­nia­nia sy­tu­a­cji i wła­ści­we­go wobec nich za­cho­wa­nia się, skłon­ność do na­my­słu, re­flek­sji przed dzia­ła­niem; roz­są­dek, roz­trop­ność, ostroż­ność, roz­waż­ność;
2. daw­niej: za­sta­na­wia­nie się nad czymś, roz­wa­ża­nie cze­goś, na­ra­dza­nie się; na­mysł, roz­waż­ność;
3. w hand­lu: okre­ślo­na ilość to­wa­ru do­da­na do ja­kiejś jego wagi jako zrów­no­wa­że­nie jego ubyt­ku, strat w cza­sie prze­wo­że­nia, pa­ko­wa­nia, wa­że­nia itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­mysł, re­flek­sja, umie­jęt­ność roz­sąd­ne­go prze­my­śle­nia cze­goś przed dzia­ła­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwalać

waląc, ude­rza­jąc bu­rzyć, ni­szczyć, ro­zbi­jać na ka­wał­ki, spra­wiać, że coś się roz­sy­pu­je


Źródła:

SJP.pl

Rozwalcarka

w tech­ni­ce: przy­rząd słu­żą­cy do roz­wal­co­wy­wa­nia rur w koł­nie­rzach i in­nych ele­men­tach łą­czo­nych z ru­ra­mi na stałe


Źródła:

SJP.pl

Rozwalina

daw­niej: ruina, ru­mo­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozwalisty

rzad­ko: taki, który się sze­ro­ko roz­po­ście­ra; sze­ro­ki, roz­le­gły, ro­zło­ży­sty


Źródła:

SJP.pl

Rozwalić

1. zbu­rzyć ude­rza­jąc;
2.ot­wo­rzyć, ro­zło­żyć nied­ba­le;
3. po­tocz­nie: roz­strze­lać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­wa­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­wa­lać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwalony

1. zbu­rzyć ude­rza­jąc;
2.ot­wo­rzyć, ro­zło­żyć nied­ba­le;
3. po­tocz­nie: roz­strze­lać


Źródła:

SJP.pl

Rozwar

kwiat, roz­war wiel­kok­wia­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozwarcie

ot­wo­rzyć (się)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­strzeń za­war­ta po­mię­dzy czę­ścia­mi cze­goś, co jest ot­war­te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwarczany

taki, który się roz­war­czał


Źródła:

SJP.pl

Rozwarowo

Roz­wa­ro­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Ka­mień Po­mor­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.

Ob­szar miej­sco­wo­ści zo­stał włą­czo­ny do ob­sza­ru spe­cjal­nej ochro­ny pta­ków Bagna Roz­wa­row­skie.


Źródła:

Wikipedia

Rozwarstwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­war­stwiać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwarstwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­dział na war­stwy


Roz­war­stwie­nie, de­la­mi­na­cja – usz­ko­dze­nia ma­te­ria­łu kom­po­zy­to­we­go, zwła­szcza la­mi­na­tów po­le­ga­ją­ce na utra­cie spój­no­ści po­szcze­gól­nych warstw skła­do­wych. Po­le­ga na po­stę­pu­ją­cym od­spa­ja­niu włó­kien kon­struk­cyj­nych od le­pi­szcza („ma­try­cy”), któ­rym są po­łą­czo­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozwartokątny

taki, któ­re­go kąt jest roz­war­ty, więk­szy niż 90 stop­ni, np. ką­tow­nik, trój­kąt roz­war­to­kąt­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozwartość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest roz­war­te


Źródła:

Wiktionary

Rozwarty

1. taki, który jest lekko roz­chy­lo­ny, np. roz­war­te usta;
2. w ma­te­ma­ty­ce: kąt roz­war­ty - kąt więk­szy od kąta pro­ste­go, a mniej­szy od pół­peł­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) geom. o kącie: więk­szy od pro­ste­go i mniej­szy od pół­peł­ne­go, o mie­rze po­mię­dzy 90° a 180°

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: ro­ze­wrzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwałek

1. po­tocz­nie: roz­strze­la­nie;
2. roz­wał­ka sos­no­wa - bru­nat­ny plusk­wiak, szkod­nik lasów sos­no­wych; roz­wa­łek sos­no­wy; ko­ro­wiec sos­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozwałka

1. po­tocz­nie: roz­strze­la­nie;
2. roz­wał­ka sos­no­wa - bru­nat­ny plusk­wiak, szkod­nik lasów sos­no­wych; roz­wa­łek sos­no­wy; ko­ro­wiec sos­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. przen. roz­strze­la­nie, eg­ze­ku­cja

 (1.2) pot. przen. zły stan, złe sa­mo­po­czu­cie, po­czu­cie ro­zbi­cia wew­nętrz­ne­go

 (1.3) pot. bu­rze­nie, roz­wa­le­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwałkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wał­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwałkować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­wał­ko­wy­wać)

 (1.1) roz­pła­szczyć przez wał­ko­wa­nie

 (1.2) pot. przen. rozw­lec wy­po­wiedź

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­wał­ko­wać się (ndk. roz­wał­ko­wy­wać się)

 (2.1) ulec roz­pła­szcze­niu po­przez wał­ko­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozwałkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wał­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozważalnia

rzad­ko: po­mie­szcze­nie, w któ­rym do­ko­nu­je się wa­że­nia to­wa­ru i dzie­le­nia go na okre­ślo­ne por­cje


Źródła:

SJP.pl

Rozważanie

1. książ­ko­wo: prze­my­śli­wać jakąś spra­wę, ja­kieś za­gad­nie­nie, za­sta­na­wiać się nad czymś, roz­pa­try­wać coś; ana­li­zo­wać;
2. w hand­lu: dzie­lić coś na czę­ści za po­mo­cą wagi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wa­żać.

 (1.2) książk. wynik czy­ichś prze­my­śleń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozważać

1. książ­ko­wo: prze­my­śli­wać jakąś spra­wę, ja­kieś za­gad­nie­nie, za­sta­na­wiać się nad czymś, roz­pa­try­wać coś; ana­li­zo­wać;
2. w hand­lu: dzie­lić coś na czę­ści za po­mo­cą wagi


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­wa­żyć)

 (1.1) książk. za­sta­na­wiać się, roz­pa­try­wać jakąś kwe­stię, wni­kli­wie ana­li­zu­jąc

 (1.2) hand. dzie­lić coś na czę­ści, ważąc je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wa­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Rozważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­waż­ny


Źródła:

Wiktionary

Rozważniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­waż­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozważniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­waż­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozważność

roz­wa­ga; rzad­ko:
1. zdol­ność traf­ne­go, re­al­ne­go oce­nia­nia sy­tu­a­cji i wła­ści­we­go wobec nich za­cho­wa­nia się, skłon­ność do na­my­słu, re­flek­sji przed dzia­ła­niem; roz­są­dek, roz­trop­ność, ostroż­ność;
2. daw­niej: za­sta­na­wia­nie się nad czymś, roz­wa­ża­nie cze­goś, na­ra­dza­nie się; na­mysł


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest roz­waż­ne; cecha tych, któ­rzy są roz­waż­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozważny

1. taki, który dzia­ła z roz­wa­gą, robi coś z roz­sąd­kiem, za­sta­na­wia się przed roz­po­czę­ciem dzia­ła­nia; prze­zor­ny, roz­trop­ny, roz­sąd­ny, ra­cjo­nal­ny;
2. bę­dą­cy ob­ja­wem czy­je­goś roz­sąd­ku, czy­jejś roz­wa­gi, np. roz­waż­na de­cyz­ja; sen­sow­ny, prze­my­śla­ny, mądry


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­stę­pu­ją­cy ostroż­nie, z na­my­słem, roz­wa­gą

 (1.2) świad­czą­cy o roz­wa­dze, roz­trop­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozważyć

1. książ­ko­wo: prze­my­śleć jakąś spra­wę, ja­kieś za­gad­nie­nie, za­sta­no­wić się nad czymś, roz­pa­trzyć coś; prze­a­na­li­zo­wać;
2. w hand­lu: po­dzie­lić coś na czę­ści za po­mo­cą wagi


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­wa­żać)

 (1.1) zob. roz­wa­żać. (za­sta­na­wiać się)

 (1.2) zob. roz­wa­żać. (dzie­lić)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozweselacz

osoba lub rzecz wpra­wia­ją­ca w dobry humor


Źródła:

SJP.pl

Rozweselająco

→ roz­we­se­la­ją­cy


Patrz:rozweselający

Źródła:

SJP.pl

Rozweselanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­we­se­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozweselać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­we­se­lić)

 (1.1) zob. roz­we­se­lić.


Źródła:

Wiktionary

Rozweselenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­we­se­lić.


Źródła:

Wiktionary

Rozweselić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­we­se­lać)

 (1.1) spra­wić, że ktoś jest we­so­ły


Źródła:

Wiktionary

Rozwełniony

daw­niej: roz­fa­lo­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozwełnić

roz­weł­nić się - daw­niej: roz­fa­lo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozwiać

wie­jąc, roz­rzu­cić coś na wszyst­kie stro­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozwibrowywać

1. rzad­ko: wpra­wiać w wi­bro­wa­nie;
2. roz­wi­bro­wy­wać się - za­czy­nać in­ten­syw­nie wi­bro­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozwichrzony

świad­czą­cy o braku rów­no­wa­gi wew­nętrz­nej, o braku opa­no­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozwidlenie

roz­wid­lić się - roz­dzie­lić się na od­no­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce, w któ­rym coś się roz­dzie­la na od­no­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwidlić

roz­wid­lić się - roz­dzie­lić się na od­no­gi


Źródła:

SJP.pl

Rozwidlony

taki, który się roz­wid­lił, ma­ją­cy od­no­gi, od­ga­łę­zie­nia


przy­miot­nik

 (1.1) roz­dzie­lo­ny na dwie lub wię­cej czę­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwiedziona

ko­bie­ta, która się roz­wio­dła; roz­wód­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozwiedziony

taki, który się roz­wiódł, uzy­skał roz­wód


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się roz­wiódł

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męż­czyz­na, który się roz­wiódł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwielitka

drob­ny sta­wo­nóg słod­ko­wod­ny; daf­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. or­ga­nizm plank­to­no­wy z rzędu wio­śla­rek (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cla­do­ce­ra|ref=tak.), pod­gro­ma­dy li­ścio­no­gów (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Phyl­lo­po­da|ref=tak.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwierak

przy­rząd po­dob­ny do agraf­ki, sto­so­wa­ny przy wyj­mo­wa­niu ha­czy­ka z pyska ryby


Źródła:

SJP.pl

Rozwieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwierać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ro­ze­wrzeć)

 (1.1) ot­wie­rać, szcze­gól­nie jeśli sze­ro­ko

 (1.2) roz­kła­dać sze­ro­ko

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­wie­rać się (dk. ro­ze­wrzeć się)

 (2.1) ot­wie­rać się


Źródła:

Wiktionary

Rozwiercanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wier­cać.


Roz­wier­ca­nie – ro­dzaj obrób­ki wió­ro­wej ot­wo­rów wal­co­wych, któ­re­go celem jest po­pra­wie­nie do­kład­no­ści wy­mia­ro­wo-kształ­to­wej oraz chro­po­wa­to­ści obra­bia­nych po­wierzch­ni. Sto­su­je się je do ot­wo­rów wstęp­nie wy­wier­co­nych, od­ku­tych, czy od­la­nych. Roz­wier­ca­nie prze­pro­wa­dza się za po­mo­cą roz­wier­ta­ków, głów­nie na wier­tar­kach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozwierka

ko­mór­ka nie­wyt­wa­rza­ją­ca za­rod­ni­ków, wy­stę­pu­ją­ca u grzy­bów pod­staw­cza­ków; cy­sty­da


Źródła:

SJP.pl

Rozwiert

1. po­więk­sze­nia ot­wo­ru za po­mo­cą wier­tła;
2. otwór po­więk­szo­ny za po­mo­cą wier­tła


Źródła:

SJP.pl

Rozwiertacz

1. urzą­dze­nie do po­więk­sza­nia śred­ni­cy ot­wo­rów; roz­wier­tak, roz­wier­tar­ka;
2. prze­sta­rza­le: pra­cow­nik ob­słu­gu­ją­cy ma­szy­ny i urzą­dze­nia do po­głę­bia­nia ot­wo­rów


Źródła:

SJP.pl

Rozwiertak

1. urzą­dze­nie do po­więk­sza­nia śred­ni­cy ot­wo­rów; roz­wier­tacz, roz­wier­tar­ka;
2. ele­ment urzą­dze­nia do po­więk­sza­nia śred­ni­cy ot­wo­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. na­rzę­dzie do po­sze­rza­nia ot­wo­rów;


Roz­wier­tak – na­rzę­dzie słu­żą­ce do koń­co­wej obrób­ki ot­wo­ru wal­co­we­go lub stoż­ko­we­go przy wy­ma­ga­nej wyż­szej kla­sie do­kład­no­ści.

Osią­ga­ne są do­kład­no­ści wy­ko­na­nia ot­wo­rów w kla­sach od IT5 do IT7.

Sto­su­je się ko­lej­no zwy­kle dwa ro­dza­je roz­wier­ta­ków – zdzie­rak i wy­kań­czak, które usu­wa­ją 0,1÷0,2 mm nad­dat­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozwiertarka

urzą­dze­nie do po­więk­sza­nia śred­ni­cy ot­wo­rów; roz­wier­tak, roz­wier­tacz


Źródła:

SJP.pl

Rozwiertek

chrząszcz z po­dro­dzi­ny kor­ni­ków, wy­stę­pu­ją­cy w wielu ga­tun­kach


Źródła:

SJP.pl

Rozwiesić

po­wie­sić wiele rze­czy w wielu miej­scach


Źródła:

SJP.pl

Rozwieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwieszać

wie­szać wiele rze­czy w wielu miej­scach


cza­sow­nik

 (1.1) wie­sza­jąc roz­kła­dać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwiewać

o wie­trze: wie­jąc, roz­rzu­cać coś na wszyst­kie stro­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozwieść

1. do­pro­wa­dzić do czy­je­goś roz­wo­du; rza­dziej: udzie­lić roz­wo­du;
2. roz­wieść się:
a) uzy­skać roz­wód, ro­zejść się ze współ­mał­żon­kiem;
b) rza­dziej: omó­wić lub opi­sać kogoś, coś bar­dzo szcze­gó­ło­wo, rozw­le­kle


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­wo­dzić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­wo­dzić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­wieść się (ndk. roz­wo­dzić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|roz­wo­dzić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwieźć

prze­tran­spor­to­wać ja­kieś rze­czy w wy­bra­ne miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Rozwijacz

1. urzą­dze­nie do roz­pro­sto­wy­wa­nia cze­goś zwi­nię­te­go; roz­wi­jar­ka;
2. daw­niej: osoba zwięk­sza­ją­cy za­sięg, in­ten­syw­ność cze­goś albo ulep­sza­ją­ca coś


Źródła:

SJP.pl

Rozwijająca

od­wi­jać coś za­pa­ko­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rozwijalny

o fi­gu­rze ste­re­o­me­trycz­nej, po­wierzch­ni: da­ją­cy się przeksz­tał­cić na pła­szczyz­nę z za­cho­wa­niem dłu­go­ści


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) da­ją­cy się roz­wi­nąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwijarka

urzą­dze­nie do roz­pro­sto­wy­wa­nia cze­goś zwi­nię­te­go; roz­wi­jacz


Źródła:

SJP.pl

Rozwijać

od­wi­jać coś za­pa­ko­wa­ne­go


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­wi­nąć)

 (1.1) roz­pro­sto­wy­wać coś zwi­nię­te­go

 (1.2) roz­pa­ko­wy­wać, od­wi­ja­jąc opa­ko­wa­nie

 (1.3) kształ­to­wać w kimś pewną cechę, umie­jęt­ność

 (1.4) ro­zbu­do­wy­wać

 (1.5) mówić wię­cej na jakiś temat

 (1.6) pro­wa­dzić dłu­gotr­wa­łą ope­ra­cję o ros­ną­cej skali

 (1.7) zwięk­szać zasób ist­nie­ją­cej wie­dzy

 (1.8) wojsk. for­mo­wać szyk

 (1.9) mat. przed­sta­wiać w po­sta­ci sumy

 (1.10) mat. przed­sta­wiać w po­sta­ci ułam­ka dzie­sięt­ne­go;

 (1.11) o pręd­ko­ści: osią­gać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­wi­jać się (dk. roz­wi­nąć się)

 (2.1) roz­pro­sto­wy­wać się

 (2.2) sta­wać się roz­wi­nię­tym z opa­ko­wa­nia

 (2.3) o ce­chach cha­rak­te­ru lub umie­jęt­no­ściach: zwięk­szyć swój po­ten­cjał

 (2.4) ro­zbu­do­wy­wać się

 (2.5) o wątku w roz­mo­wie: pro­wa­dzić do ko­lej­nych wnio­sków

 (2.6) o ope­ra­cji, dzia­łal­no­ści: sta­wać się coraz więk­szą

 (2.7) wojsk. o jed­nost­ce bo­jo­wej: roz­prze­strze­niać się we­dług usta­lo­ne­go planu

 (2.8) prze­cho­dzić ko­lej­ne sta­dia roz­wo­ju

 (2.9) o kwia­tach, pą­kach: roz­chy­lać się

 (2.10) mat. być przed­sta­wia­nym w po­sta­ci sumy

 (2.11) mat. być przed­sta­wia­nym w po­sta­ci ułam­ka dzie­sięt­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwikłać

1. roz­pleść coś splą­ta­ne­go, za­mo­ta­ne­go; roz­su­płać, roz­plą­tać;
2. zna­leźć roz­wią­za­nie cze­goś za­wi­kła­ne­go; roz­wią­zać, rozg­mat­wać;
3. roz­wi­kłać się:
a) o węźle, plą­ta­ni­nie itp.: zo­stać roz­plą­ta­nym, roz­su­pła­nym; roz­su­płać się;
b) wy­ja­śnić się, roz­wią­zać się, rozg­mat­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozwikływać

1. roz­plą­ty­wać coś splą­ta­ne­go, za­mo­ta­ne­go; roz­su­pły­wać;
2. szu­kać roz­wią­za­nie cze­goś za­wi­kła­ne­go; roz­wią­zy­wać;
3. roz­wi­kły­wać się:
a) o węźle, plą­ta­ni­nie itp.: być roz­plą­ty­wa­nym, roz­su­pły­wa­nym; roz­su­pły­wać się;
b) wy­ja­śniać się, roz­wią­zy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozwinięcie

od­wi­nąć coś za­pa­ko­wa­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wi­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwinięta

od­wi­nąć coś za­pa­ko­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rozwinięty

od­wi­nąć coś za­pa­ko­wa­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który osią­gnął od­po­wied­ni sto­pień roz­wo­ju, do­brze uksz­tał­to­wa­ny

 (1.2) o kwia­tach, pącz­kach: taki, który się roz­wi­nął


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwinąć

od­wi­nąć coś za­pa­ko­wa­ne­go


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­wi­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­wi­jać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwiośniać

roz­wio­śniać się - rzad­ko: sta­wać się wio­sen­nym, na­bie­rać cech wios­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozwirować

1. wpra­wić w szyb­ki ruch obro­to­wy;
2. roz­wi­ro­wać się - wpra­wić się w szyb­ki ruch obro­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozwirowywać

1. wpra­wiać w ruch wi­ro­wy; roz­krę­cać;
2. roz­wi­ro­wy­wać się - na­bie­rać roz­pę­du w wi­ro­wa­niu


Źródła:

SJP.pl

Rozwiązalny

rzad­ko o pro­ble­mie, za­da­niu itp.: da­ją­cy się roz­wią­zać, roz­strzy­gnąć; roz­strzy­gal­ny, roz­wią­zy­wal­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozwiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­łat­wie­nie cze­goś, po­ra­dze­nie sobie z czymś; wynik, re­zul­tat ja­kie­goś dzia­ła­nia

 (1.2) kon­sek­wen­cja, wynik po­szu­ki­wań

 (1.3) za­pro­jek­to­wa­nie lub zre­a­li­zo­wa­nie pla­nów ar­chi­tek­to­nicz­nych, ar­ty­stycz­nych

 (1.4) poród, przyj­ście dziec­ka na świat

 (1.5) mat. wynik

 (1.6) przer­wa­nie ja­kiejś dzia­łal­no­ści; re­zy­gna­cja z two­rzo­ne­go wcze­śniej związ­ku (lub re­la­cji, grupy)

 (1.7) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wią­zać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rozwiązać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­wią­zy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­wią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwiązywacz

na­rzę­dzie do roz­wią­zy­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rozwiązywalny

1. o pro­ble­mie, za­da­niu itp.: da­ją­cy się roz­wią­zać, roz­strzy­gnąć; roz­strzy­gal­ny, roz­wią­zal­ny;
2. o umo­wie, kon­trak­cie itp.: da­ją­cy się roz­wią­zać, zer­wać


Źródła:

SJP.pl

Rozwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­wią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwiązywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) lik­wi­do­wać węzeł lub splą­ta­nie

 (1.2) lik­wi­do­wać pęta wią­żą­ce kogoś

 (1.3) do­cho­dzić do wy­ni­ku za­da­nia, testu

 (1.4) szu­kać spo­so­bu usu­nię­cia pro­ble­mu

 (1.5) szu­kać od­po­wie­dzi na za­gad­kę

 (1.6) lik­wi­do­wać in­sty­tu­cję lub or­ga­ni­za­cję

 (1.7) lik­wi­do­wać zgro­ma­dze­nie

 (1.8) praw. za­koń­czyć umowę

 (1.9) za­koń­czyć mał­żeń­stwo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny

 (2.1) o suple, sznu­rze: prze­sta­wać być za­wią­za­nym

 (2.2) o czło­wie­ku: prze­sta­wać być zwią­za­nym

 (2.3) o pro­ble­mie, trud­nej sy­tu­a­cji: zni­kać

 (2.4) o za­gad­ce: ujaw­niać od­po­wiedź

 (2.5) o in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji: ule­gać sa­mo­lik­wi­da­cji

 (2.6) o zgro­ma­dze­niu: roz­pra­szać się


Źródła:

Wiktionary

Rozwiązłość

roz­wią­zły tryb życia; roz­pu­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co roz­wią­złe; cecha tych, któ­rzy są roz­wiąź­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwiązły

nie­mo­ral­ny, roz­pust­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­mo­ral­ny, roz­pust­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwiąźlej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: roz­wiąź­le


Źródła:

SJP.pl

Rozwiąźlejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: roz­wią­zły


Źródła:

SJP.pl

Rozwlekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozw­le­kać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwlekle

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób rozw­le­kły


Źródła:

Wiktionary

Rozwleklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rozw­le­kle


Źródła:

SJP.pl

Rozwleklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rozw­le­kły


Źródła:

SJP.pl

Rozwlekłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co rozw­le­kłe


Źródła:

Wiktionary

Rozwlekły

przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy nad­miar tre­ści, czę­sto nie­spój­nej

 (1.2) ze zbyt dłu­gim cza­sem trwa­nia

 (1.3) roz­cią­ga­ją­cy się na znacz­nej prze­strze­ni


Źródła:

Wiktionary

Rozwodniczka

→ roz­wod­nik


Patrz:rozwodnik

Źródła:

SJP.pl

Rozwodnik

męż­czyz­na, który się roz­wiódł; roz­wie­dzio­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na, który się roz­wiódł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwodnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­wad­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­wad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Rozwodowy

→ roz­wód


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy roz­wo­du


Patrz:rozwód

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwodzić

1. do­pro­wa­dzać do czy­je­goś roz­wo­du; rza­dziej: udzie­lać roz­wo­du;
2. roz­wo­dzić się:
a) uzy­ski­wać roz­wód, roz­cho­dzić się ze współ­mał­żon­kiem;
b) rza­dziej: oma­wiać lub opi­sy­wać kogoś, coś bar­dzo szcze­gó­ło­wo, rozw­le­kle


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) udzie­lać komuś roz­wo­du

cza­sow­nik zwrot­ny roz­wo­dzić się

 (2.1) do­ko­ny­wać roz­wo­du, uzy­ski­wać roz­wód

 (2.2) mówić lub pisać o czymś roz­le­gle, ze szcze­gó­ła­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozwojowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób roz­wo­jo­wy


Źródła:

Wiktionary

Rozwojowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest roz­wo­jo­we; cecha tych, któ­rzy są roz­wo­jo­wi


Źródła:

Wiktionary

Rozwojowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy roz­wo­ju

 (1.2) taki, który roz­wi­ja się, jest w danym sta­dium roz­wo­ju


Źródła:

Wiktionary

Rozwolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. med. wy­da­la­nie luź­ne­go lub wod­ni­ste­go stol­ca


Źródła:

Wiktionary

Rozwora

1. drąg umie­szczo­ny po­dłuż­nie w wozie go­spo­dar­skim, łą­czą­cy przed­nią i tylną część pod­wo­zia;
2. w bu­dow­nict­wie: po­zio­ma belka od­gra­ni­cza­ją­ca ot­wo­ry drzwio­we i okien­ne w drew­nia­nych ścia­nach lub dzie­lą­ca po­zio­mo ścia­ny na mniej­sze pola; ry­giel;
3. po­tocz­nie: czło­wiek gruby, otyły


Źródła:

SJP.pl

Rozwoziciel

daw­niej: osoba, która roz­wo­zi coś


Źródła:

SJP.pl

Rozwozicielka

ko­bie­ta, która roz­wo­zi coś


Źródła:

SJP.pl

Rozwozić

do­star­czać osoby lub rze­czy w różne miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Rozwrzaskliwy

daw­niej: bar­dzo wrzas­kli­wy


Źródła:

SJP.pl

Rozwydrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­jąt­ko­wo swo­bod­ne za­cho­wa­nie świad­czą­ce o braku ha­mul­ców, roz­pa­sa­nie


Źródła:

Wiktionary

Rozwydrzony

po­tocz­nie: zu­chwa­ły, sa­mo­wol­ny, niez­no­śny


Źródła:

SJP.pl

Rozwywać

roz­wy­wać się - za­czy­nać wyć na dobre


Źródła:

SJP.pl

Rozwyć

roz­wyć się - za­cząć gło­śno wyć


Źródła:

SJP.pl

Rozwzdychać

rozw­zdy­chać się - za­cząć wzdy­chać na dobre


Źródła:

SJP.pl

Rozwzdychiwać

rozw­zdy­chi­wać się - rzad­ko: za­czy­nać wzdy­chać


Źródła:

SJP.pl

Rozwód

są­dow­ne roz­wią­za­nie związ­ku mał­żeń­skie­go na żą­da­nie jed­ne­go lub oboj­ga mał­żon­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) praw. roz­wią­za­nie mał­żeń­stwa w for­mie okre­ślo­nej pra­wem;


Roz­wód – roz­wią­za­nie waż­ne­go związ­ku mał­żeń­skie­go przez sąd na żą­da­nie jed­ne­go lub oboj­ga mał­żon­ków. Roz­wód oprócz śmier­ci współ­mał­żon­ka, uz­na­nia go za zmar­łe­go i unie­waż­nie­nia mał­żeń­stwa jest jedną z oko­licz­no­ści koń­czą­cych mał­żeń­stwo. Wśród roz­wo­dów można wy­róż­nić dwa typy:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozwódka

ko­bie­ta, która się roz­wio­dła; roz­wie­dzio­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która się roz­wio­dła


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozwój

pro­ces zmian, prze­o­bra­żeń, prze­cho­dze­nia do sta­nów do­sko­nal­szych lub bar­dziej zło­żo­nych pod ja­kimś wzglę­dem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pro­ces prze­mian pro­wa­dzą­cy do osią­gnię­cia lep­sze­go, bar­dziej za­a­wan­so­wa­ne­go stanu

 (1.2) na­stęp­stwo zda­rzeń, dzia­nie się ko­lej­nych rze­czy

 (1.3) pro­ces zmian w or­ga­niz­mie lub jego czę­ści na­stę­pu­ją­cy z cza­sem życia bądź z ko­lej­ny­mi po­ko­le­nia­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozwór

1. drąg umie­szczo­ny po­dłuż­nie w wozie go­spo­dar­skim, łą­czą­cy przed­nią i tylną część pod­wo­zia;
2. w bu­dow­nict­wie: po­zio­ma belka od­gra­ni­cza­ją­ca ot­wo­ry drzwio­we i okien­ne w drew­nia­nych ścia­nach lub dzie­lą­ca po­zio­mo ścia­ny na mniej­sze pola; ry­giel;
3. po­tocz­nie: czło­wiek gruby, otyły


Źródła:

SJP.pl

Rozwórka

1. zdrob­nie­nie od: roz­wo­ra;
2. przy­rząd chi­rur­gicz­ny, uży­wa­ny przy róż­ne­go ro­dza­ju za­bie­gach do roz­wie­ra­nia zew­nętrz­nych czę­ści ciała; roz­wie­racz


Źródła:

SJP.pl

Rozwóz

pro­ces roz­wo­że­nia cze­goś, np. mleka


Źródła:

SJP.pl

Rozwłókniarka

urzą­dze­nie do roz­drab­nia­nia ma­te­ria­łów włó­kni­stych, np. drew­na; de­fi­bra­tor


Źródła:

SJP.pl

Rozwłókniać

1. roz­drab­niać ma­te­ria­ły włó­kni­ste; de­fi­bro­wać
2. roz­włó­kniać się - dzie­lić się na włó­kna


Źródła:

SJP.pl

Rozwłóknić

1. do­ko­nać de­fi­bra­cji
2. roz­włó­knić się - roz­dzie­lić się na włó­kna


Źródła:

SJP.pl

Rozwścieczający

→ rozw­ście­czać


Patrz:rozwścieczać

Źródła:

SJP.pl

Rozwścieczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­pro­wa­dzać do wście­kło­ści


Źródła:

Wiktionary

Rozwścieczony

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) wy­ra­ża­ją­cy przy­pływ wście­kło­ści

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od rozw­ście­czyć


Źródła:

Wiktionary

Rozwścieknięty

taki, który się rozw­ściekł; rozw­ście­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozwścieknąć

rozw­ście­knąć się - po­tocz­nie: wpaść w silny gniew; rozw­ściec się


Źródła:

SJP.pl

Rozyna

imię żeń­skie


Ro­zy­na – hra­bi­na Al­ma­vi­va, po­stać fik­cyj­na, stwo­rzo­na przez Be­a­u­mar­cha­is’go, cen­tral­na po­stać jego trzech ko­me­dii: "Cy­ru­lik se­wil­ski", "We­se­le Fi­ga­ra" i "Wy­rod­na Matka". Wy­cho­wa­ni­ca dok­to­ra Bar­to­lo, żona hisz­pań­skie­go hra­bie­go. Swoją sławę zaw­dzię­cza prze­de wszyst­kim Mo­zar­to­wi ("We­se­le Fi­ga­ra)" i Ros­si­nie­mu ("Cy­ru­lik se­wil­ski").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozynek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozyniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­zy­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozziew

wy­stę­po­wa­nie po sobie dwóch sa­mo­gło­sek w są­sia­du­ją­cych sy­la­bach; hia­tus; hiat


Roz­ziew (hia­tus, hiat) – są­siedzt­wo dwóch sa­mo­gło­sek bądź wew­nątrz wy­ra­zu (na przy­kład "boa", "moa" – tak zwany hia­tus wew­nętrz­ny), bądź też na styku dwóch wy­ra­zów (hia­tus zew­nętrz­ny). W wielu ję­zy­kach ist­nie­je ten­den­cja do uni­ka­nia roz­zie­wu, może być ona re­a­li­zo­wa­na przez:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozzuć

prze­sta­rza­łe: zdjąć obu­wie


Źródła:

SJP.pl

Rozzłacać

1. roz­pro­mie­niać zło­ci­sty­mi bla­ska­mi;
2. na­da­wać cze­muś złoty kolor; ozła­cać, zło­cić


Źródła:

SJP.pl

Rozzłaszczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­zło­ścić)

 (1.1) do­pro­wa­dzać do zło­ści

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­zła­szczać się (dk. roz­zło­ścić się)

 (2.1) wpa­dać w złość


Źródła:

Wiktionary

Rozzłocić

1. nadać złoty kolor, za­bar­wić na kolor złota;
2. roz­zło­cić się - po­kryć się zło­tym ko­lo­rem


Źródła:

SJP.pl

Rozzłoszczony

wy­ra­ża­ją­cy złość, gniew; roz­gnie­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozzłościć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­zła­szczać)

 (1.1) spo­wo­do­wać u kogoś złość

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny roz­zło­ścić się (ndk. roz­zła­szczać się)

 (2.1) za­cząć od­czu­wać złość


Źródła:

Wiktionary

Rozćwierkiwać

po­tocz­nie:
1. roz­po­wia­dać coś;
2. rozć­wier­ki­wać się -
a) za­czy­nać żywo roz­ma­wiać o czymś;
b) o ptaku: za­czy­nać gło­śno ćwier­kać


Źródła:

SJP.pl

Rozładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zła­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozładować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­zła­do­wy­wać)

 (1.1) roz­pa­ko­wać coś, opróż­nić z ła­dun­ku

 (1.2) fiz. elektr. po­zba­wić aku­mu­la­tor, kon­den­sa­tor itp. ła­dun­ku elek­trycz­ne­go; także o całym urzą­dze­niu z aku­mu­la­to­rem

 (1.3) przen. zlik­wi­do­wać gęstą at­mos­fe­rę, usu­nąć na­pię­cie, zła­go­dzić kon­flikt lub trud­ną sy­tu­a­cję

 (1.4) przen. uwol­nić emo­cje, zwy­kle ne­ga­tyw­ne, dać upust po­pę­dom

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­zła­do­wać się (ndk. ro­zła­do­wy­wać się)

 (2.1) fiz. elektr. o aku­mu­la­to­rze, kon­den­sa­to­rze, prze­wod­ni­ku, elek­tro­sko­pie itp.: zo­stać po­zba­wio­nym ła­dun­ku elek­trycz­ne­go; także o całym urzą­dze­niu z aku­mu­la­to­rem

 (2.2) przen. o nie­cie­ka­wej at­mos­fe­rze lub trud­nej sy­tu­a­cji: roz­wią­zać się, za­koń­czyć się

 (2.3) przen. uwol­nić swoje emo­cje, zwy­kle ne­ga­tyw­ne, dać upust włas­nym po­pę­dom; uspo­ko­ić się


Źródła:

Wiktionary

Rozładowywacz

osoba zaj­mu­ją­ca się ro­zła­do­wy­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Rozładowywaczka

→ ro­zła­do­wy­wacz


Patrz:rozładowywacz

Źródła:

SJP.pl

Rozładowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zła­do­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozładowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­zła­do­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|ro­zła­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozładunek

opróż­nia­nie cze­goś z ła­dun­ku; wy­ła­du­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­zła­do­wy­wa­nie (czyn­ność lub pro­ces)


Ro­zła­du­nek – jedno z zadań re­a­li­zo­wa­nych przy przyj­mo­wa­niu to­wa­rów. Ro­zła­du­nek na­stę­pu­je z wy­ko­rzy­sta­niem po­sia­da­nych środ­ków tran­spor­tu wew­nętrz­ne­go (np. wóz­ków uno­szą­cych pro­wa­dzo­nych) i urzą­dzeń prze­ła­dun­ko­wych. Na prze­bieg ro­zła­dun­ku ma wpływ po­stać ła­dun­ku, ro­dzaj środ­ka tran­spor­tu i typ fron­tu prze­ła­dun­ko­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozłajdaczony

1. rzad­ko: zro­bić z kogoś łaj­da­ka, spra­wić, że ktoś za­czy­na pro­wa­dzić nie­mo­ral­ny tryb życia; zde­mo­ra­li­zo­wać, zgor­szyć, zde­pra­wo­wać;
2. ro­złaj­da­czyć się - stać się łaj­da­kiem, za­cząć pro­wa­dzić nie­mo­ral­ny tryb życia; roz­pu­ścić się, znik­czem­nieć, roz­pa­sku­dzić się


Źródła:

SJP.pl

Rozłajdaczyć

1. rzad­ko: zro­bić z kogoś łaj­da­ka, spra­wić, że ktoś za­czy­na pro­wa­dzić nie­mo­ral­ny tryb życia; zde­mo­ra­li­zo­wać, zgor­szyć, zde­pra­wo­wać;
2. ro­złaj­da­czyć się - stać się łaj­da­kiem, za­cząć pro­wa­dzić nie­mo­ral­ny tryb życia; roz­pu­ścić się, znik­czem­nieć, roz­pa­sku­dzić się


Źródła:

SJP.pl

Rozłam

po­dzie­le­nie się ca­ło­ści na wiele czę­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) utra­ta jed­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozłamowiec

1. czło­nek stron­nict­wa ut­wo­rzo­ne­go po­przez ro­złam ja­kiejś or­ga­ni­za­cji, par­tii po­li­tycz­nej itp.;
2. zwo­len­nik wpro­wa­dze­nia ro­zła­mu w łonie ja­kiejś or­ga­ni­za­cji, par­tii po­li­tycz­nej itp.


Źródła:

SJP.pl

Rozłazino

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rozłazić

po­tocz­nie: roz­cho­dzić;
1. roz­luź­nić buty przez cho­dze­nie w nich;
2. roz­ru­szać mię­śnie, zesz­tyw­nia­łą część ciała przez cho­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozłobuzowywać

ro­zło­bu­zo­wy­wać się - za­czy­nać ło­bu­zo­wać bez umia­ru


Źródła:

SJP.pl

Rozłoga

1. roz­le­gły, pusty teren; ro­złóg;
2. pęd bocz­ny ro­ślin bę­dą­cy or­ga­nem rozm­na­ża­nia we­ge­ta­tyw­ne­go; wić, ro­złóg;
3. w ło­wiect­wie: roz­staw łopat w po­ro­żu ja­kie­goś zwie­rzę­cia


Ro­zło­ga (niem. "Zehnhäuser") – część mia­sta Wał­brzy­cha, po­ło­żo­na w jego za­chod­niej czę­ści, w re­jo­nie ulicy Dą­brow­skie­go.

Ro­zło­ga to daw­niej sa­mo­dziel­na miej­sco­wość. W la­tach 1945–50 wcho­dzi­ła w skład mia­sta Biały Ka­mień w po­wie­cie wał­brzy­skim. 1 stycz­nia 1951 wraz z Bia­łym Ka­mie­niem włą­czo­na do Wał­brzy­cha.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozłogowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy ro­złóg


Źródła:

Wiktionary

Rozłożek

ro­dzaj grzy­bów z rzędu ple­śnia­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Rozłożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ro­zło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Rozłożystszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ro­zło­ży­sty


Źródła:

SJP.pl

Rozłożysty

ro­zło­żo­ny sze­ro­ko, na dużym ob­sza­rze


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) znacz­nie roz­po­star­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozłożyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­kła­dać)

 (1.1) po­sta­wić coś zło­żo­ne­go w swej oka­za­ło­ści

 (1.2) po­ło­żyć jeden obok dru­gie­go

 (1.3) po­dzie­lić coś na mniej­sze czę­ści, od­cin­ki, skła­do­we

 (1.4) wy­do­być ele­men­ty skła­do­we z okre­ślo­nej ca­ło­ści

 (1.5) do­pro­wa­dzić do zgni­cia

 (1.6) usta­wić kilka rze­czy da­le­ko od sie­bie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­zło­żyć się (ndk. roz­kła­dać się)

 (2.1) zająć jakiś teren

 (2.2) umiej­sco­wić się sze­ro­ko

 (2.3) przy­brać po­zy­cję po­zio­mą

 (2.4) ulec po­dzia­ło­wi na mniej­sze skła­do­we

 (2.5) zo­stać po­dzie­lo­nym na po­szcze­gól­ne czę­ści, od­cin­ki, etapy, itp.

 (2.6) po­du­paść na zdro­wiu

 (2.7) po­du­paść mo­ral­nie czy ma­te­rial­nie

 (2.8) ulec zgni­ciu


Źródła:

Wiktionary

Rozłożyściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: ro­zło­ży­sto, ro­zło­ży­ście


Źródła:

SJP.pl

Rozłucki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rozłup

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny bal­dasz­ko­wa­tych; babia sól;
2. daw­niej: roz­pad­li­na; szpa­ra;
3. daw­niej: gra­bież, ra­bu­nek


Źródła:

SJP.pl

Rozłupać

cza­sow­nik

 (1.1) ot­wo­rzyć orzech

 (1.2) po­dzie­lić na czę­ści


Źródła:

Wiktionary

Rozłupek

suchy owoc niek­tó­rych ro­ślin, za­wie­ra­ją­cy jedno na­sie­nie


Ro­złu­pek ("Schi­sti­dium" Bruch & Schimp.) – ro­dzaj mchu na­le­żą­cy do ro­dzi­ny strze­chwo­wa­tych ("Grim­mia­ce­ae"). Wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej, Eu­ro­pie, Azji, Au­stra­lii, na wy­spach at­lan­tyc­kich, wy­spach Au­stra­lii i Oce­a­nii i An­tark­ty­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozłupka

suchy owoc niek­tó­rych ro­ślin, za­wie­ra­ją­cy jedno na­sie­nie


Źródła:

SJP.pl

Rozłupnia

w bo­ta­ni­ce: ro­dzaj owocu su­che­go, pę­ka­ją­ce­go na czę­ści jed­no­na­sien­ne (ro­złup­ki)


Ro­złup­nia (łac. "schi­zo­car­pium", ang. "schi­zo­carp") – owoc po­je­dyn­czy, dwu- lub wie­lo­na­sien­ny, zam­knię­ty, suchy i roz­pa­da­ją­cy się. Roz­pa­da się zwy­kle na jed­no­na­sien­ne, zam­knię­te i nie­pę­ka­ją­ce ro­złup­ki (czę­sto na­zy­wa­ne też owoc­ka­mi), w któ­rych ele­men­ty owoc­ni po­zo­sta­ją zro­śnię­te z na­sie­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozłupywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­złu­pać)

 (1.1) ude­rza­jąc lub na­ci­ska­jąc sil­nie, po­wo­do­wać pę­ka­nie cze­goś twar­de­go


Źródła:

Wiktionary

Rozłóg

ro­zło­ga;
1. roz­le­gły, pusty teren;
2. pęd bocz­ny ro­ślin bę­dą­cy or­ga­nem rozm­na­ża­nia we­ge­ta­tyw­ne­go; wić


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. wy­dłu­żo­ne pędy niek­tó­rych ro­ślin, które płożą się – pod lub tuż nad po­wierzch­nią ziemi;


Ro­złóg (niec­ka ko­ra­zyj­na) – ro­dzaj niec­ko­wa­tej do­li­ny, cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się nie­wiel­kim spad­kiem dna i ła­god­ny­mi zbo­cza­mi, o dość sta­łym kącie na­chy­le­nia sto­ków, bez ich za­ła­mań. Gra­ni­ca mię­dzy górną czę­ścią do­li­ny a gra­ni­czą­cą z nią wierz­cho­wi­ną jest rów­nie stop­nio­wa i ła­god­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rozłączalny

da­ją­cy się ro­złą­czyć; ro­złącz­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozłączać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ro­złą­czyć)

 (1.1) po­wo­do­wać od­dzie­la­nie się uprzed­nio po­łą­czo­nych jed­no­stek

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ro­złą­czać się (dk. ro­złą­czyć się)

 (2.1) tra­cić łącz­ność


Źródła:

Wiktionary

Rozłącznik

kre­ska dzie­lą­ca wyraz na czę­ści; znak prze­nie­sie­nia; dywiz


Ro­złącz­nik – łącz­nik elek­trycz­ny, któ­re­go klu­czo­wą cechą jest zdol­ność do bez­piecz­ne­go ot­wie­ra­nia i za­my­ka­nia ob­wo­du pod­czas nor­mal­nej pracy in­sta­la­cji pod ob­cią­że­niem. Ro­złącz­ni­ki, ze wzglę­du brak za­bez­pie­czeń nad­mia­ro­wo­prą­do­wych, nie służą do ro­złą­cza­nia prą­dów zwar­cio­wych, wy­ją­tek sta­no­wią ro­złącz­ni­ki bez­piecz­ni­ko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rozłączny

1. od­dziel­ny;
2. da­ją­cy się ro­złą­czyć; ro­złą­czal­ny


Źródła:

SJP.pl

Rozłączyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ro­złą­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ro­złą­czać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ro­złą­czyć się (ndk. ro­złą­czać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ro­złą­czać się.


Źródła:

Wiktionary

Rozłąka

chwi­lo­we od­da­le­nie od bli­skiej osoby lub miej­sca, po­wo­du­ją­ce tęs­kno­tę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roz­sta­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozścielarka

ma­szy­na ukła­da­ją­ca masę be­to­no­wą lub as­falt na tra­sie; roz­ście­łar­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozścierwiony

taki, który się roz­ścier­wił


Źródła:

SJP.pl

Rozściełarka

ma­szy­na ukła­da­ją­ca masę be­to­no­wą lub as­falt na tra­sie; roz­ście­lar­ka


Źródła:

SJP.pl

Rozślimaczać

roz­śli­ma­czać się - po­tocz­nie:
1. coraz bar­dziej roz­cią­gać się w cza­sie; rozw­le­kać się;
2. roz­ją­trzać się (zwy­kle o ra­nach);
3. za­czy­nać pła­kać; roz­pła­ki­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozśmieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|roz­śmie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Rozśmieszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­śmie­szyć)

 (1.1) po­wo­do­wać, że ktoś się śmie­je


Źródła:

Wiktionary

Rozśmieszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. roz­śmie­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|roz­śmie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Rozśmiewać

roz­śmie­wać się - wy­bu­chać śmie­chem; ro­ze­śmie­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rozśnieżać

po­e­tyc­ko:
1. po­kry­wać bielą, czy­nić bia­łym jak śnieg;
2. roz­śnie­żać się - po­kry­wać się śnie­giem, sta­wać się bia­łym jak śnieg


Źródła:

SJP.pl

Rozśnieżyć

roz­śnie­żyć się - po­e­tyc­ko:
1. o śnie­gu: roz­pa­dać się;
2. po­kryć się śnie­giem, stać się bia­łym jak śnieg


Źródła:

SJP.pl

Rozśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozś­pie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rozśpiewany

1. taki, który lubi śpie­wać;
2. rozbrz­mie­wa­ją­cy śpie­wem


Źródła:

SJP.pl

Rozśpiewać

1. rzad­ko: za­chę­cić kogoś do śpie­wa­nia, spra­wić, że ktoś po­lu­bi śpiew;
2. rozś­pie­wać się -
a) za­cząć śpie­wać, zwła­szcza ocho­czo, czer­piąc z tego przy­jem­ność, ra­dość;
b) o in­stru­men­tach lub pta­kach: za­cząć wy­da­wać dźwię­ki


cza­sow­nik

 (1.1) przy­go­to­wać apa­rat gło­so­wy, kogoś, chór itp. do śpie­wu ćwi­cze­nia­mi wo­kal­ny­mi

cza­sow­nik zwrot­ny rozś­pie­wać się

 (2.1) przy­go­to­wać się do śpie­wu ćwi­cze­nia­mi wo­kal­ny­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozśpiewka

ćwi­cze­nia przy­go­to­wu­ją­ce apa­rat mowy i całe ciało do śpie­wa­nia lub dłuż­sze­go mó­wie­nia, roz­grzew­ka wo­kal­na


Źródła:

SJP.pl

Rozświegotywać

rozś­wier­go­ty­wać;
1. spra­wiać, że coś za­czy­na świe­go­tać;
2. rozś­wie­go­ty­wać się - za­czy­nać świe­go­tać bez umia­ru


Źródła:

SJP.pl

Rozświergotywać

rozś­wie­go­ty­wać;
1. spra­wiać, że coś za­czy­na świer­go­tać;
2. rozś­wier­go­ty­wać się - za­czy­nać świer­go­tać bez umia­ru


Źródła:

SJP.pl

Rozświetlacz

kos­me­tyk pod­kre­śla­ją­cy rysy twa­rzy, na­da­ją­cy cerze świe­ży wy­gląd


Źródła:

SJP.pl

Rozświetlająco

→ rozś­wiet­lać


Patrz:rozświetlać

Źródła:

SJP.pl

Rozświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rozś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozświetlać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rozś­wiet­lić)

 (1.1) czy­nić ja­śniej­szym

cza­sow­nik zwrot­ny rozś­wiet­lać się

 (2.1) stać się sa­me­mu ja­śniej­szym, wid­niej­szym


Źródła:

Wiktionary

Rozświetlić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rozś­wiet­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|rozś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Rozświętowywać

rozś­wię­to­wy­wać się - wpa­dać w fer­wor świę­to­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Rozżaglać

rzad­ko: roz­pu­szczać, roz­pi­nać żagle


Źródła:

SJP.pl

Rozżalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­czu­wa­nie żalu i roz­go­ry­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Rozżarty

1. po­tocz­nie: taki, który roz­żarł się - za­czął jeść bar­dzo dużo, bez umia­ru;
2. daw­niej: taki, który roz­żarł się - roz­zło­ścił się, wpadł w wiel­ki gniew; roz­gnie­wa­ny, roz­ją­trzo­ny, zły


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka → ro­zeż­reć się

przy­miot­nik

 (2.1) daw. za­ja­dły, za­cie­kły, za­pa­mię­ta­ły, za­żar­ty, roz­ju­szo­ny, roz­zło­szczo­ny, rozw­ście­czo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rozżarzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ża­rzyć)

 (1.1) roz­grze­wać przed­miot do tem­pe­ra­tu­ry wy­star­cza­ją­co wy­so­kiej, aby zmie­ni­ły się jego kolor lub gę­stość

 (1.2) roz­grze­wać przed­miot do tem­pe­ra­tu­ry po­wo­du­ją­cej jego spa­la­nie się bez wi­docz­ne­go pło­mie­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny roz­ża­rzać się (dk. roz­ża­rzyć się)

 (2.1) roz­grze­wać się do tem­pe­ra­tu­ry roz­po­czy­na­ją­cej pro­ces spa­la­nia

 (2.2) za­czy­nać świe­cić ja­skra­wym, czer­wo­nym lub czer­wo­na­wym świa­tłem


Źródła:

Wiktionary

Rozżarzony

przy­miot­nik

 (1.1) emi­tu­ją­cy dużą ilość żaru


Źródła:

Wiktionary

Rozżerać

po­tocz­nie:
1. wzbu­dzać w kimś gniew; roz­ju­szać, roz­ją­trzać;
2. roz­że­rać się:
a) sta­wać się złym, wście­kłym; roz­ją­trzać się, roz­ju­szać się;
b) za­czy­nać jeść dużo i łap­czy­wie


Źródła:

SJP.pl

Rozżywiać

daw­niej: oży­wiać


Źródła:

SJP.pl

Rołz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (po­je­dyn­cza re­a­li­za­cja czyn­no­ści)

li­czeb­nik mnoż­ny

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (jed­no­krot­nie)


Źródła:

Wiktionary

Rołza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|pol­ski|ż. Róża


Źródła:

Wiktionary

Roś

1. mo­czyć, zwil­żać;
2. o de­szczu: padać drob­ny­mi kro­pla­mi; mżyć, dżdżyć, kro­pić, sią­pić;
3. pod­da­wać słomę obrób­ce wstęp­nej w celu od­dzie­le­nia włó­kna od czę­ści zdrew­nia­łych ro­śli­ny;
4. rosić się - po­kry­wać się kro­pla­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Ukra­i­nie, prawy do­pływ Dnie­pru;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rościan

tro­pi­kal­ne, dzi­kie drze­wo z ro­dzi­ny weł­nia­ko­wa­tych, o wy­so­ko­ści do 40 me­trów, ros­ną­ce m.in. na Su­ma­trze i Bor­neo; du­rian


Źródła:

SJP.pl

Rościce

Ro­ści­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie żar­skim, w gmi­nie Żary.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rościeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rdze­wieć


Źródła:

Wiktionary

Roścież

daw­niej: oście­że - wew­nętrz­na po­wierzch­nia ot­wo­ru okien­ne­go lub drzwio­we­go; oścież; roz­cież


Źródła:

SJP.pl

Rościgniew

imię mę­skie


Ro­ści­gniew – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Rości-" ("ro­śnie") oraz "-gniew" ("gniew"). Może oz­na­czać "ten, któ­re­go gniew jest silny".

Ro­ści­gniew imie­ni­ny ob­cho­dzi 31 stycz­nia i 4 wrze­śnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rościgniewa

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Rościgniewiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­ści­gnie­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rościgniewostwo

Ro­ści­gniew z mał­żon­ką; Ro­ści­gnie­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Rościgniewowie

Ro­ści­gniew z mał­żon­ką; Ro­ści­gnie­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Rościgniewowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­ści­gnie­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rościmin

Ro­ści­min – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Mro­cza. Co roku w czerw­cu jest tam or­ga­ni­zo­wa­na "Ro­ści­mi­nia­da so­bót­ko­wa" z okaz­ji roz­po­czę­cia lata. W pół­noc od wsi znaj­du­je się Je­zio­ro Ro­ści­miń­skie Duże a na po­łud­nie Je­zio­ro Ro­ści­miń­skie Małe.


Źródła:

Wikipedia

Rościmir

dawne imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Rościn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rościnno

Ro­ścin­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Skoki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rościno

Ro­ści­no (niem. "Ro­stin") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Bia­ło­gard. W la­tach 1975–1998 wieś na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 199 miesz­kań­ców. Miej­sce bu­do­wy pier­wszej na świe­cie tzw. pod­wod­nej elek­trow­ni wod­nej.


Źródła:

Wikipedia

Rościszewo

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rościszewski

przy­miot­nik od: Ro­ści­sze­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rościsław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rościsława

imię żeń­skie


Ro­ści­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Rości-" ("ro­śnie") oraz "-sława" ("sława"). Może oz­na­czać "ta, któ­rej sława ro­śnie". Od tego imie­nia mogły po­cho­dzić formy skró­co­ne typu Ro­sła­wa. W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne w XII wieku.

Ro­ści­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 7 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rościsławice

Ro­ści­sła­wi­ce (niem. "Riem­berg") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Obor­ni­ki Ślą­skie.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.

Od nazwy wsi, po­cho­dzi nazwa me­zo­re­gio­nu fi­zycz­no­ge­o­gra­ficz­ne­go Wy­so­czyz­na Ro­ści­sła­wic­ka.


Źródła:

Wikipedia

Rościsławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­ści­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rościsławostwo

Ro­ści­sław z mał­żon­ką; Ro­ści­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Rościsławowie

Ro­ści­sław z mał­żon­ką; Ro­ści­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Rościsławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ro­ści­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Rościć

zgła­szać prawa do cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zgła­szać prawa, pre­ten­sje do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rośl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. pęd ro­ślin­ny, ga­łąz­ka

 (1.2) stpol. coś, co ro­śnie, wzra­sta; owoc, płód cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Roślejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rosły


Źródła:

SJP.pl

Roślina

or­ga­nizm żywy, po­bie­ra­ją­cy po­karm w po­sta­ci pro­stych związ­ków nie­or­ga­nicz­nych (ro­śli­ny sa­mo­żyw­ne) lub związ­ków or­ga­nicz­nych (ro­śli­ny cu­dzo­żyw­ne) z mart­we­go po­dło­ża


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. wyksz­tał­co­ny żywy or­ga­nizm, który po­sia­da zdol­ność wyt­wa­rza­nia sub­stan­cji odżyw­czych dzię­ki po­chła­nia­niu świa­tła;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rośliniara

→ ro­śli­niarz


Patrz:rośliniarz

Źródła:

SJP.pl

Rośliniarka

nie­wiel­ki owad z rzędu błon­kó­wek, któ­re­go larwy że­ru­ją w ło­dy­gach, w drew­nie i na li­ściach


Źródła:

SJP.pl

Rośliniarki

nie­wiel­ki owad z rzędu błon­kó­wek, któ­re­go larwy że­ru­ją w ło­dy­gach, w drew­nie i na li­ściach


Ro­śli­niar­ki (Symp­hy­ta) – po­drząd owa­dów z rzędu błon­kos­krzy­dłych.

Na świe­cie stwier­dzo­no ponad 8850 ga­tun­ków za­li­cza­nych do ro­śli­nia­rek, zgru­po­wa­nych w ponad 800 ro­dza­jów. Jest to naj­star­sza ewo­lu­cyj­nie gałąź błon­kó­wek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rośliniarz

po­tocz­nie: mi­ło­śnik, pa­sjo­nat ro­ślin; ro­śli­no­ma­niak


Źródła:

SJP.pl

Roślinka

nie­wiel­ka ro­śli­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od ro­śli­na

 (1.2) mała ro­śli­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roślinkowy

→ ro­ślin­ka


Patrz:roślinka

Źródła:

SJP.pl

Roślinno-Białkowy

zro­bio­ny na bazie ro­ślin i biał­ka


Źródła:

SJP.pl

Roślinność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wszyst­kie ro­śli­ny da­ne­go te­re­nu

 (1.2) od­przym. cecha tego, co jest ro­ślin­ne


Ro­ślin­ność – ter­min w spe­cja­li­stycz­nej ter­mi­no­lo­gii ge­o­bo­ta­nicz­nej oz­na­cza ogół zbio­ro­wisk ro­ślin­nych na okre­ślo­nym ob­sza­rze, sta­no­wią­cy przed­miot badań fi­to­so­cjo­lo­gii. Ter­min uzu­peł­nio­ny o przy­miot­nik oz­na­cza grupy zbio­ro­wisk ro­ślin­nych, które łączy po­do­bień­stwo sied­li­sko­we (np. ro­ślin­ność wodna lub leśna), za­się­go­we (np. ro­ślin­ność wy­so­ko­gór­ska lub azo­nal­na), sto­pień przeksz­tał­ce­nia (ro­ślin­ność pier­wot­na lub pół­na­tu­ral­na).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Roślinny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest ro­śli­ną lub jej czę­ścią, skła­da się z ro­ślin; jest cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ro­śli­ny

 (1.2) kulin. po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go (1.1), po­zba­wio­ny pro­duk­tów odz­wie­rzę­cych


Źródła:

Wiktionary

Roślinobójczy

po­wo­du­ją­cy obu­mie­ra­nie ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Roślinomaniaczka

→ ro­śli­no­ma­niak


Patrz:roślinomaniak

Źródła:

SJP.pl

Roślinomaniak

po­tocz­nie: mi­ło­śnik, pa­sjo­nat ro­ślin; ro­śli­niarz


Źródła:

SJP.pl

Roślinopodobny

1. ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści ro­ślin; przy­po­mi­na­ją­cy ro­śli­nę;
2. pro­ti­sty ro­śli­no­po­dob­ne - nie­for­mal­na grupa pro­ti­stów za­li­cza­nych daw­niej do ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Roślinoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nauki, wie­dzy o ro­śli­nach; bo­ta­nik


Źródła:

SJP.pl

Roślinoznawstwo

nauka, wie­dza o ro­śli­nach; bo­ta­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Roślinożerca

or­ga­nizm ży­wią­cy się ro­śli­na­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zool. zwie­rzę ży­wią­ce się ro­śli­na­mi

 (1.2) żart. we­ge­ta­ria­nin, we­ga­nin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roślinożerność

o zwie­rzę­ciu: ży­wie­nie się ro­śli­na­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. spo­sób odży­wia­nia się or­ga­niz­mów po­le­ga­ją­cy na ży­wie­niu się ro­śli­na­mi

 (1.2) od­przym. cecha tego, co jest ro­śli­no­żer­ne; cecha tych, któ­rzy są ro­śli­no­żer­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roślinożerny

odży­wia­ją­cy się ro­śli­na­mi


przy­miot­nik

 (1.1) zool. taki, który odży­wia się ro­śli­na­mi; któ­re­go głów­nym po­ży­wie­niem są ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Roślinożerstwo

ek­spre­syw­nie: je­dze­nie ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Rośliny

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Plan­tae|L.|ref=tak., kró­le­stwo or­ga­niz­mów eu­ka­rio­tycz­nych i au­to­tro­ficz­nych w do­me­nie eu­ka­rion­tów;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: ro­śli­na


Ro­śli­ny ("Ar­cha­e­pla­sti­da" Adl i in. 2005, dawne nazwy na­u­ko­we: "Ve­ge­ta­bi­lia, Plan­tae, Phy­to­bion­ta, Pla­sti­da, Pri­mo­plan­tae") – eu­ka­rio­tycz­ne i au­to­tro­ficz­ne or­ga­niz­my, wy­ko­rzy­stu­ją­ce ener­gię pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­ne­go za spra­wą barw­ni­ków asy­mi­la­cyj­nych (zda­rza­ją się wśród ro­ślin także or­ga­niz­my he­te­ro­tro­ficz­ne – pa­so­żyt­ni­cze, w tym też myko-he­te­ro­tro­ficz­ne, ale mają one cha­rak­ter wtór­ny).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Roślęża

krzew z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych; awi­ce­nia; roz­cię­ża


Źródła:

SJP.pl

Rośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ro­śnie


Źródła:

SJP.pl

Rośnik

mię­so­żer­na ro­śli­na o okrą­głych li­ściach ze­bra­nych w przy­ziem­ną ro­ze­tę, ros­ną­ca głów­nie na ba­gnach i tor­fo­wi­skach; ro­sicz­ka okrą­gło­list­na


Źródła:

SJP.pl

Rośnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ros­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Rośny

pełen rosy


Źródła:

SJP.pl

Rość

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. urość)

 (1.1) daw. ros­nąć

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: ro­ścić


Źródła:

Wiktionary

Roźrzewnić

daw­niej: roz­rzew­nić (uspo­so­bić rzew­nie)


Źródła:

SJP.pl

Roźwienica

wieś w Pol­sce


Roź­wie­ni­ca (do 14 lu­te­go 1968 "Roż­wie­ni­ca") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, sie­dzi­ba gminy Roź­wie­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Roźwienicki

przy­miot­nik od: Roź­wie­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Roża

obce imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Rożawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. re­gion w pół­noc­nej i pół­noc­no-wschod­niej Syrii;


Au­to­no­micz­na Ad­mi­ni­stra­cja Pół­noc­nej i Wschod­niej Syrii (po­wszech­nie znana jako Ro­ża­wa, kurd. "Ro­ja­va" od "Ro­ja­va­ya Kurdistanê" – رۆژاڤایا کوردستانێ – „Za­chod­ni Kur­dy­stan”) – ist­nie­ją­cy w la­tach 2014–2026 de facto au­to­no­micz­ny re­gion w pół­noc­no-wschod­niej Syrii, za­miesz­ka­ny przez ok. 2,5 mln ludzi (w li­sto­pa­dzie 2014 r. wsku­tek na­pły­wu uchodź­ców po­pu­la­cję sza­co­wa­no na 4,6 mln), w więk­szo­ści Kur­dów, któ­rzy sta­no­wi­li ok. 60% lud­no­ści re­gio­nu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rożcowy

przy­miot­nik od: rożec (gafel)


Źródła:

SJP.pl

Rożdżeniec

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny akan­to­wa­tych; akant


Źródła:

SJP.pl

Rożec

drzew­ce bie­gną­ce uko­śnie w sto­sun­ku do masz­tu, słu­żą­ce do pod­no­sze­nia czwo­ro­kąt­ne­go żagla; gaf; gafel


Źródła:

SJP.pl

Rożek

różek;
1. mały róg;
2. przed­miot ma­ją­cy kształt rogu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: róg

 (1.2) mały róg

 (1.3) zwi­nię­ty ka­wa­łek wafla lub spe­cjal­nie for­mo­wa­ny wy­piek do na­kła­da­nia lodów

 (1.4) reg. rogal

 (1.5) trój­kąt­ny kocyk do za­wi­ja­nia nie­mow­lę­cia, ro­dzaj be­ci­ka

 (1.6) muz. zob. rożek an­giel­ski.

 (1.7) muz. zob. rożek ba­se­to­wy.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rożen

1. ostro za­koń­czo­ny me­ta­lo­wy pręt słu­żą­cy do pie­cze­nia mięsa bez­poś­red­nio nad ogniem
2. pie­cyk elek­trycz­ny z obra­ca­ją­cym się wew­nątrz prę­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. pręt z me­ta­lu do opie­ka­nia mięsa nad ogniem

 (1.2) kulin. piec z roż­na­mi (1.1) – elek­trycz­ny lub na opał

 (1.3) kulin. ja­dło­daj­nia ser­wu­ją­ca tanie dania z rusz­tu, fryt­ki i fast foody

 (1.4) daw. żart. szpa­da, ra­pier


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rożenek

zdrob­nie­nie od: rożen (pręt)


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) kulin. zdrobn. rożen


Ro­że­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Alek­san­drów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rożeniec

ga­tu­nek kacz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Anas acuta|ref=tak., duży ptak wodny gnia­zdu­ją­cy na lą­dzie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rożkowanie

Roż­ko­wa­nie – tech­ni­ka zdo­bie­nia ce­ra­mi­ki an­go­ba­mi przy po­mo­cy rożka garn­car­skie­go – ma­łe­go na­czy­nia w kształ­cie rożka za­koń­czo­ne­go ot­wo­rem, w któ­rym tkwi rurka lub gęsie pióro.

Do na­czy­nia wlewa się szlam an­go­by, płyn­na glin­ka po­wo­li wy­cie­ka przez rurkę i w ten spo­sób ma­lu­je się za­pla­no­wa­ny motyw na wy­ro­bie. Naj­czę­ściej roż­kiem wy­ko­nu­je się linie po­zio­me, fa­li­ste, krop­ki, ro­zet­ki itp..


Źródła:

Wikipedia

Rożkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy rożek


Źródła:

SJP.pl

Rożkowiec

roż­ko­wiec strą­ko­wy - zi­mo­zie­lo­ne drze­wo z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ce dziko i w upra­wie w re­gio­nie śró­dziem­no­mor­skim; sza­rań­czyn strą­ko­wy, karob, drze­wo ka­ro­bo­we


Źródła:

SJP.pl

Rożkowy

→ rożek


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy rożka


Patrz:rożek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rożniawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we we wschod­niej Sło­wa­cji;


Roż­nia­wa (słow. "Rožňava", niem. "Ro­se­nau", węg. "Rozs­nyó", łac. "Ros­na­via") – mia­sto po­wia­to­we we wschod­niej Sło­wa­cji, w kraju ko­szyc­kim. Go­spo­dar­cze i tu­ry­stycz­ne cen­trum hi­sto­rycz­ne­go re­gio­nu Gemer.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rożniawski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Roż­nia­wą, do­ty­czą­cy Roż­nia­wy


Źródła:

Wiktionary

Rożnica

Roż­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Słu­pia. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Rożnik

ro­śli­na ozdob­na po­cho­dzą­ca z Ame­ry­ki Płd.


Roż­nik, złot­nik, syl­fium ("Silp­hium" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Obej­mu­je 12 do 22 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją we wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej, gdzie na­le­żą do skład­ni­ków pre­rii i wid­nych lasów. Niek­tó­re ga­tun­ki zo­sta­ły roz­prze­strze­nio­ne jako ro­śli­ny ozdob­ne. Upra­wia­ne są także w Pol­sce, przy czym roż­nik prze­ro­sło­list­ny cza­sem przej­ścio­wo dzi­cze­je.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rożniątów

Roż­nią­tów (niem. "Ros­nion­tau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie strze­lec­kim, w gmi­nie Strzel­ce Opol­skie.

W lipcu 1936 roku nazwę miej­sco­wo­ści zmie­nio­no na "Kurz­bach".


Źródła:

Wikipedia

Rożnowianin

miesz­ka­niec Roż­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Rożnowianka

miesz­kan­ka Roż­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Rożnowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rożnowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rożnowski

→ Roż­nów


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Roż­no­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Rożnów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rożnowy

→ rożen


Patrz:rożen

Źródła:

SJP.pl

Rożny

daw­niej: po­ło­żo­ny w rogu, znaj­du­ją­cy się na rogu


Rożny – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Do­bry­szy­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rożnów

1. ostro za­koń­czo­ny me­ta­lo­wy pręt słu­żą­cy do pie­cze­nia mięsa bez­poś­red­nio nad ogniem
2. pie­cyk elek­trycz­ny z obra­ca­ją­cym się wew­nątrz prę­tem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rożyszcze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Ro­ży­szcze (ukr. Рожище) – mia­sto na Ukra­i­nie, sie­dzi­ba hro­ma­dy (do 2020 roku sie­dzi­ba re­jo­nu ro­ży­szczeń­skie­go) w re­jo­nie łuc­kim ob­wo­du wo­łyń­skie­go na Wo­ły­niu.

Znaj­du­je tu się sta­cja ko­le­jo­wa Ro­ży­szcze, po­ło­żo­na na linii Zdoł­bu­nów – Kowel.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rożyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl