Re

1. sol­mi­za­cyj­na nazwa dźwię­ku d, des, dis oraz ich en­har­mo­nicz­nych rów­no­waż­no­ści
2. wyraz na­śla­du­ją­cy głos żaby (re, re, kum, kum)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. nazwa sol­mi­za­cyj­na jed­ne­go z dźwię­ków;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Re-

prze­dro­stek

 (1.1) znowu, po­now­nie


Źródła:

Wiktionary

Rea

nandu;
1. mo­no­ty­po­wy rząd (Rhe­i­for­mes) i ro­dzi­na (Rhe­i­dae) pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych; stru­sie ame­ry­kań­skie, stru­sie pam­pa­so­we;
2. ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny Rhe­i­dae, obej­mu­ją­cy 2 ga­tun­ki nie­lot­nych pta­ków: nandu szare oraz nandu pla­mi­ste


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. w mi­to­lo­gii grec­kiej bó­stwo po­gań­skie, ty­ta­ni­da, bo­gi­ni płod­no­ści;

 (1.2) mi­trzym. w mi­to­lo­gii rzym­skiej jedna z we­sta­lek, matka Ro­mu­lu­sa i Re­mu­sa;

 (1.3) astr. drugi co do wiel­ko­ści księ­życ Sa­tur­na;

 (1.4) geogr. mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych

 (1.5) geogr. miej­sco­wość we Wło­szech;

 (1.6) geogr. adm. gmina we Wło­szech;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reabsorpcja

po­wrot­ne wchło­nię­cie; wchła­nia­nie zwrot­ne


Źródła:

SJP.pl

Readaptacja

Re­a­dap­ta­cja – po­now­ne przy­sto­so­wa­nie czło­wie­ka cho­re­go lub nie­peł­no­spraw­ne­go do czyn­ne­go, sa­mo­dziel­ne­go życia w spo­łe­czeń­stwie i do pracy za­wo­do­wej (re­a­dap­ta­cja spo­łecz­na i re­a­dap­ta­cja za­wo­do­wa). O re­a­dap­ta­cji spo­łecz­nej (śro­do­wi­sko­wej) mó­wi­my rów­nież w zna­cze­niu po­wro­tu do życia spo­łecz­ne­go osób okre­so­wo wy­i­zo­lo­wa­nych z na­tu­ral­ne­go życia spo­łecz­ne­go.


Źródła:

Wikipedia

Readaptacyjny

zwią­za­ny z re­a­dap­ta­cją


Źródła:

SJP.pl

Reading

[czy­taj: REdin]
1. mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii;
2. mia­sto w USA


Re­a­ding (wym. //) – mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii (An­glia), dawny oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Berks­hi­re, w dy­stryk­cie (uni­ta­ry aut­ho­ri­ty) Re­a­ding, nad Ta­mi­zą. W 2021 roku mia­sto li­czy­ło 203 795 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Readme

[czy­taj: ridmi] w in­for­ma­ty­ce: plik, do­ku­ment za­wie­ra­ją­cy istot­ne in­for­ma­cje dla użyt­kow­ni­ka pro­gra­mu, z któ­ry­mi po­wi­nien za­poz­nać się przed roz­po­czę­ciem ko­rzy­sta­nia z niego


Re­ad­me – plik tek­sto­wy, do­łą­cza­ny zaz­wy­czaj do pro­gra­mu kom­pu­te­ro­we­go.

Za­wie­ra on zwy­kle do­ku­men­ta­cję pro­gra­mu, li­cen­cję, prawa au­tor­skie lub in­for­ma­cje tech­nicz­ne takie jak: wy­ma­ga­nia sprzę­to­we czy opis ob­słu­gi pro­gra­mu (np. kla­wi­szo­lo­gia w grach kom­pu­te­ro­wych lub skró­ty kla­wia­tu­ro­we). Zaz­wy­czaj w for­ma­cie zwy­kłe­go tek­stu nies­for­ma­to­wa­ne­go (*.txt), cza­sem w for­ma­cie RTF. Czę­sto wy­stę­pu­je w ję­zy­ku an­giel­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Readmisja

od­mo­wa władz udzie­le­nia ja­kiejś oso­bie azylu i ode­sła­nie jej do pań­stwa, z któ­re­go bez­poś­red­nio przy­by­ła


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Readmisyjny

→ re­ad­mi­sja


Patrz:readmisja

Źródła:

SJP.pl

Ready-Made

[czy­taj: redi mejd] w sztu­ce: go­to­wy przed­miot użyt­ko­wy, uży­wa­ny przez ma­la­rza do in­sta­la­cji lub rzeź­by ar­ty­stycz­nej; ready made


Ready-made (fr. "objet trouvé", go­to­wy przed­miot) – po­ję­cie z dzie­dzi­ny sztu­ki, opi­su­ją­ce przed­miot sta­no­wią­cy dzie­ło sztu­ki lub bę­dą­cy czę­ścią dzie­ła sztu­ki, który zo­stał ut­wo­rzo­ny z przed­mio­tu co­dzien­ne­go użyt­ku lub z od­pad­ków. Uży­cie ta­kie­go przed­mio­tu w kon­tek­ście innym niż ten, do któ­re­go zo­stał przez­na­czo­ny, na­da­je mu inny sens.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ready-Mades

[czy­taj: redi mejd] w sztu­ce: go­to­wy przed­miot użyt­ko­wy, uży­wa­ny przez ma­la­rza do in­sta­la­cji lub rzeź­by ar­ty­stycz­nej; ready made


Źródła:

SJP.pl

Ready-To-Wear

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ubra­nia do­stęp­ne w skle­pach, po­cho­dzą­ce z pro­duk­cji se­ryj­nej, a nie szyte na za­mó­wie­nie


Źródła:

Wiktionary

Reagan

[czy­taj: regan] naz­wi­sko, m.in. Ro­nald Re­a­gan (1911-2004) - po­li­tyk ame­ry­kań­ski, pre­zy­dent


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reaganizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. styl kon­ser­wa­tyw­no-li­be­ral­nej po­li­ty­ki re­a­li­zo­wa­nej przez ad­mi­ni­stra­cję ame­ry­kań­skie­go pre­zy­den­ta Ro­nal­da Re­a­ga­na lub ją przy­po­mi­na­ją­cej


Źródła:

Wiktionary

Reaganomika

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. po­li­ty­ka go­spo­dar­cza pro­wa­dzo­na w USA za pre­zy­den­tu­ry Ro­nal­da Re­a­ga­na, ce­chu­ją­ca się ob­ni­ża­niem po­dat­ków, zmniej­sza­niem wy­dat­ków bu­dże­to­wych, ogra­ni­cza­niem in­ge­ren­cji pań­stwa w go­spo­dar­kę i ogra­ni­cza­niem in­fla­cji przez kon­tro­lę ilo­ści pie­nię­dzy w obie­gu;


Re­a­ga­no­mi­ka (z ang. "re­a­ga­no­mics" – zle­pek słów "Re­a­gan" i "eco­no­mics") – eko­no­mia po­da­żo­wa, która była pro­wa­dzo­na w la­tach osiem­dzie­sią­tych XX wieku w Sta­nach Zjed­no­czo­nych za pre­zy­den­tu­ry Ro­nal­da Re­a­ga­na, ce­chu­ją­ca się ob­ni­ża­niem po­dat­ków, zmniej­sza­niem wy­dat­ków bu­dże­to­wych, ogra­ni­cza­niem in­ge­ren­cji pań­stwa w go­spo­dar­kę i ogra­ni­cza­niem in­fla­cji przez kon­tro­lę ilo­ści pie­nię­dzy w obie­gu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reagent

sub­stan­cja pod­le­ga­ją­ca prze­mia­nom che­micz­nym; sub­stan­cja re­a­gu­ją­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. każda sub­stan­cja bio­rą­ca udział w re­ak­cji che­micz­nej;

 (1.2) chem. od­czyn­nik


Re­a­gent ("sub­stan­cja re­a­gu­ją­ca") – każda sub­stan­cja bio­rą­ca udział w re­ak­cji che­micz­nej, a więc za­rów­no sub­strat, pro­dukt przej­ścio­wy, jak i pro­dukt (koń­co­wy). We­dług de­fi­ni­cji Mię­dzy­na­ro­do­wej Unii Che­mii Czy­stej i Sto­so­wa­nej (IUPAC) ter­mi­nem tym ( re­ac­tant, daw­niej "re­a­gent") okre­śla się je­dy­nie sub­stan­cję, która zu­ży­wa się w trak­cie trwa­nia re­ak­cji che­micz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reagina

im­mu­no­glo­bu­li­na na­le­żą­ca do klasy typu E, wy­stę­pu­ją­ca u osób uczu­lo­nych m.in.: na pyłki kwia­tów i traw; im­mu­no­glo­bu­li­na E, IgE


Źródła:

SJP.pl

Reagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­a­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reagować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­re­a­go­wać)

 (1.1) od­po­wia­dać ja­kimś za­cho­wa­niem na daną sy­tu­a­cję

 (1.2) chem. wcho­dzić w re­ak­cje che­micz­ne


Źródła:

Wiktionary

Reakcja

1. za­ję­cie ja­kie­goś sta­no­wi­ska, dzia­ła­nie bę­dą­ce od­po­wie­dzią na coś;
2. prze­mia­na che­micz­na;
3. dą­że­nie do przy­wró­ce­nia po­przed­nie­go stanu, zmie­nio­ne­go przez re­wo­lu­cję; opór prze­ciw­ko zmia­nom ustro­jo­wym;
4. od­po­wiedź ży­we­go or­ga­niz­mu na bo­dziec zew­nętrz­ny lub wew­nętrz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­po­wiedź na coś w for­mie dzia­ła­nia lub po­sta­wy

 (1.2) za­cho­wa­nie or­ga­niz­mów ży­wych w od­po­wie­dzi na bodź­ce

 (1.3) chem. zob. re­ak­cja che­micz­na.

 (1.4) fiz. pro­ces, prze­mia­na

 (1.5) fiz. jedna z sił wy­wie­ra­nych przez ciała zgod­nie z trze­cią za­sa­dą dy­na­mi­ki

 (1.6) polit. ekon. opór wobec zmian

 (1.7) polit. ugru­po­wa­nie dą­żą­ce do po­wro­tu do po­przed­nie­go stanu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reakcjonista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. prze­ciw­nik ja­kich­kol­wiek zmian spo­łecz­nych i po­li­tycz­nych


Źródła:

Wiktionary

Reakcjonistka

→ re­ak­cjo­ni­sta


Patrz:reakcjonista

Źródła:

SJP.pl

Reakcjonistyczny

sprze­ci­wia­ją­cy się zmia­nom, dą­żą­cy do po­wro­tu daw­nych po­rząd­ków, wrogi po­stę­po­wi


Źródła:

SJP.pl

Reakcjonizm

dok­try­na na­wo­łu­ją­ca do przy­wró­ce­nia sta­re­go, tra­dy­cyj­ne­go po­rząd­ku spo­łecz­no-po­li­tycz­ne­go


Re­ak­cjo­nizm – dok­try­na na­wo­łu­ją­ca do przy­wró­ce­nia sta­re­go, tra­dy­cyj­ne­go po­rząd­ku spo­łecz­no-po­li­tycz­ne­go. Na­le­ży do dok­try­ny kon­ser­wa­tyw­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reakcyjniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: re­ak­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Reakcyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­ak­cyj­ne; cecha tych, któ­rzy są re­ak­cyj­ni


Re­ak­cyj­ność stop­nia – do­wol­nej ma­szy­ny prze­pły­wo­wej mówi o prze­mia­nach ener­ge­tycz­nych i ter­mo­dy­na­micz­nych za­cho­dzą­cych w wień­cu wir­ni­ko­wym i w wień­cu kie­row­ni­czym (w stop­niu ma­szy­ny prze­pły­wo­wej).

W stop­niu tur­bi­ny – jest to sto­su­nek spad­ku en­tal­pii w wień­cu wir­ni­ko­wym do spad­ku en­tal­pii w całym stop­niu, w przy­pad­ku roz­prę­ża­nia czyn­ni­ka we­dług adia­ba­ty od­wra­cal­nej (czyli bez­tar­cio­wo).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reakcyjny

1. ma­ją­cy wrogi sto­su­nek do wszyst­kie­go, co po­stę­po­we; wstecz­ny;
2. przy­miot­nik od: re­ak­cja


przy­miot­nik

 (1.1) chem. fiz. zwią­za­ny z re­ak­cja­mi

 (1.2) pejor. sprze­ci­wia­ją­cy się wszel­kim zmia­nom, prze­ciw­ny po­stę­po­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reaktancja

opór elek­trycz­ny bier­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. wkład do opor­no­ści ukła­du elek­trycz­ne­go po­ja­wia­ją­cy się przy prze­pły­wie prą­dów zmien­nych, zwią­za­ny z obec­no­ścią w tym ukła­dzie in­duk­cyj­no­ści i po­jem­no­ści; część uro­jo­na im­pe­dan­cji;

 (1.2) psych. stan na­pię­cia zwią­za­ny z ogra­ni­cze­niem jed­nost­ce moż­li­wo­ści wy­bo­ru;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reaktancyjny

→ re­ak­tan­cja


Patrz:reaktancja

Źródła:

SJP.pl

Reaktogenność

zdol­ność szcze­pion­ki lub sub­stan­cji do wy­wo­ły­wa­nia prze­wi­dy­wal­nych, krót­kotr­wa­łych re­ak­cji po­szcze­pien­nych


Źródła:

SJP.pl

Reaktor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zbior­nik, w któ­rym za­cho­dzi re­ak­cja che­micz­na;

 (1.2) fiz. urzą­dze­nie do wyz­wa­la­nia ener­gii ją­dro­wej;


Re­ak­tor – zbior­nik lub urzą­dze­nie, w któ­rym prze­bie­ga pro­ces. Może to być re­ak­cja che­micz­na, ją­dro­wa lub pro­ces bio­lo­gicz­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reaktorowy

przy­miot­nik od: re­ak­tor


Źródła:

SJP.pl

Reaktymetr

mier­nik re­ak­tyw­no­ści re­ak­to­ra ją­dro­we­go


Re­ak­ty­metr – urzą­dze­nie po­mia­ro­we do­ko­nu­ją­ce cią­głe­go okre­śla­nia re­ak­tyw­no­ści re­ak­to­ra ją­dro­we­go. Re­ak­tyw­ność re­ak­to­ra ją­dro­we­go jest bar­dzo waż­nym pa­ra­me­trem jego pracy, nie można jej okre­ślić bez­poś­red­nio na pod­sta­wie gę­sto­ści stru­mie­nia ne­u­tro­nów w re­ak­to­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reaktywacja

1. przy­wró­ce­nie ofi­ce­ra w stan służ­by czyn­nej;
2. od­po­wied­nie ćwi­cze­nia poz­wa­la­ją­ce oso­bom nie­peł­no­spraw­nym moż­li­wość swo­bod­ne­go ruchu i zdo­by­cie no­we­go za­wo­du;
3. wzno­wie­nie funk­cjo­no­wa­nia, po­wrót do daw­nej dzia­łal­no­ści (np. ze­spo­łu)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. umoż­li­wie­nie in­wa­li­dom po­wrót do spraw­no­ści fi­zycz­nej i pod­ję­cia pracy po­przez ćwi­cze­nia ko­rek­cyj­ne

 (1.2) chem. fiz. po­no­wie­nie dzia­ła­nia ja­kie­goś pro­ce­su, me­cha­niz­mu, or­ga­niz­mu

 (1.3) pot. muz. po­wrót ar­ty­sty na scenę po dłu­gim okre­sie nie­o­bec­no­ści w bran­ży

 (1.4) wzno­wie­nie ja­kiejś dzia­łal­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reaktywacyjny

→ re­ak­ty­wa­cja


Patrz:reaktywacja

Źródła:

SJP.pl

Reaktywizacyjny

zwią­za­ny z re­ak­ty­wi­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Reaktywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­ak­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są re­ak­tyw­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reaktywny

1. zdol­ny do bra­nia udzia­łu w re­ak­cjach che­micz­nych;
2. bę­dą­cy re­ak­cją na bodź­ce zew­nętrz­ne


Źródła:

SJP.pl

Reaktywowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­ak­ty­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reaktywować

wzna­wiać (wzno­wić) dzia­łal­ność cze­goś, przy­wra­cać (przy­wró­cić) ist­nie­nie cze­goś, po­now­nie uak­tyw­niać (uak­tyw­nić)


cza­sow­nik prze­chod­ni dwu­a­spek­to­wy

 (1.1) spra­wiać, że ktoś lub coś staje się po­now­nie ak­tyw­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Real

1. jed­nost­ka mo­ne­tar­na Bra­zy­lii, dzie­li się na 100 cen­ta­vos;
2. mo­ne­ta bita w XIV-XIX wieku w Hisz­pa­nii i Por­tu­ga­lii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) monet. bra­zy­lij­ska wa­lu­ta;

 (1.2) hist. monet. dawna mo­ne­ta, bita głów­nie ze sre­bra od XIV wieku w Hisz­pa­nii, na­stęp­nie w Por­tu­ga­lii;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) slang. rze­czy­wi­stość fi­zycz­na w opo­zy­cji do wir­tu­al­nej, cy­ber­ne­tycz­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Realaudio

RealAudio – for­mat kom­pre­sji dźwię­ku stwo­rzo­ny przez firmę RealNetworks. Kodek zo­stał opra­co­wa­ny głów­nie z myślą o wy­ko­rzy­sta­niu go w stru­mie­nio­wa­niu dźwię­ku przy łączu in­ter­ne­to­wym o ni­skiej prze­pu­sto­wo­ści. Wiele in­ter­ne­to­wych sta­cji ra­dio­wych ko­rzy­sta z RealAudio przy trans­mi­to­wa­niu au­dy­cji przez In­ter­net.


Źródła:

Wikipedia

Realgar

po­ma­rań­czo­wo­czer­wo­ny mi­ne­rał; siar­czek ar­se­nu, rubin ar­se­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. rzad­ki mi­ne­rał z grupy siarcz­ków, zbu­do­wa­ny z czte­ro­siarcz­ku czte­ro­ar­se­nu;


Re­al­gar – mi­ne­rał z gro­ma­dy siarcz­ków. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów rzad­kich. Zbu­do­wa­ny jest z te­tra­siarcz­ku te­tra­ar­se­nu, As4S4.

Nazwa po­cho­dzi od ‏رهج الغار‎ "rahdż al-ghar" – „pył (pro­szek) ko­pal­nia­ny”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Realia

1. rze­czy re­al­ne, kon­kret­ne, rze­czy­wi­stość, ak­tu­al­na sy­tu­a­cja;
2. w dzie­le li­te­rac­kim, fil­mie itp.: ele­men­ty two­rzą­ce tło hi­sto­rycz­ne, spo­łecz­ne, oby­cza­jo­we itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rze­czy re­al­ne, kon­kret­ne, ist­nie­ją­ce obiek­tyw­nie; fakty, wy­da­rze­nia, oko­licz­no­ści lub zja­wi­ska skła­da­ją­ce się na co­dzien­ne życie w danym miej­scu i cza­sie; stan rze­czy­wi­sty i obiek­tyw­ne uwa­run­ko­wa­nia

 (1.2) ele­men­ty świa­ta przed­sta­wio­ne­go w dzie­le ar­ty­stycz­nym, two­rzą­ce jego tło hi­sto­rycz­ne, spo­łecz­ne lub oby­cza­jo­we

 (1.3) daw. nauki i przed­mio­ty przy­go­to­wu­ją­ce do za­wo­dów prak­tycz­nych lub wia­do­mo­ści o kul­tu­rze ma­te­rial­nej sta­ro­żyt­no­ści prze­ka­zy­wa­ne w toku na­u­cza­nia ję­zy­ków kla­sycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realista

1. czło­wiek bez­stron­nie oce­nia­ją­cy rze­czy­wi­stość i fakty w opar­ciu o doś­wiad­cze­nie i ro­zu­mo­wa­nie, trzeź­wo pa­trzą­cy na świat;
2. ar­ty­sta wier­nie odt­wa­rza­ją­cy rze­czy­wi­stość w dzie­le;
3. zwo­len­nik ta­kie­go kie­run­ku w sztu­ce i li­te­ra­tu­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zwo­len­nik re­a­liz­mu

 (1.2) czło­wiek trzeź­wo spo­glą­da­ją­cy na życie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realistka

1. ko­bie­ta li­czą­ca się w swo­ich po­glą­dach, za­mie­rze­niach i dzia­ła­niu z kon­kret­ną rze­czy­wi­sto­ścią, z fak­ta­mi;
2. zwo­len­nicz­ka, przed­sta­wi­ciel­ka re­a­liz­mu w sztu­ce, w li­te­ra­tu­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: re­a­li­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realistycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­a­li­stycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Realistyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: re­a­li­stycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Realistyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: re­a­li­stycz­ny; bar­dziej re­a­li­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Realistyczność

przy­miot­nik

 (1.1) cecha cze­goś, co ist­nie­je w re­al­nym świe­cie


Źródła:

Wiktionary

Realistyczny

1. do­ty­czą­cy re­a­liz­mu;
2. li­czą­cy się w po­glą­dach, za­mie­rze­niach, dzia­ła­niu z fak­ta­mi, opar­ty na trzeź­wym są­dzie


przy­miot­nik

 (1.1) opar­ty na trzeź­wym pa­trze­niu na świat

 (1.2) liter. szt. od­no­szą­cy się do re­a­liz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realizacja

1. wpro­wa­dze­nie cze­goś w życie, za­sto­so­wa­nie w prak­ty­ce;
2. film, przed­sta­wie­nie te­a­tral­ne itp. pow­sta­łe jako efekt czy­jejś pracy;
3. za­mia­na pa­pie­rów war­to­ścio­wych, ma­jąt­ku itp. na pie­nią­dze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) do­pro­wa­dze­nie do wy­ko­na­nia cze­goś

 (1.2) wy­ko­na­ny utwór, film lub przed­sta­wie­nie

 (1.3) spie­nię­że­nie pa­pie­rów war­to­ścio­wych lub in­nych dóbr

 (1.4) speł­nie­nie pla­nów lub na­dziei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realizacyjny

zwią­za­ny z re­a­li­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Realizator

osoba re­a­li­zu­ją­ca ja­kieś przed­sięw­zię­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ten, kto coś re­a­li­zu­je lub zre­a­li­zo­wał


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Realizatorka

ko­bie­ta re­a­li­zu­ją­ca ja­kieś przed­sięw­zię­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: re­a­li­za­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realizatorski

→ re­a­li­za­tor


Patrz:realizator

Źródła:

SJP.pl

Realizm

1. umie­jęt­ność li­cze­nia się w po­glą­dach, za­mie­rze­niach, dzia­ła­niu z rze­czy­wi­sto­ścią;
2. w sztu­ce:
a) dą­że­nie do wier­ne­go odz­wier­cied­la­nia rze­czy­wi­sto­ści;
b) kie­ru­nek pow­sta­ły w XIX wieku we Fran­cji, za­kła­da­ją­cy zgod­ność opisu z rze­czy­wi­sto­ścią;
c) re­a­lizm so­cja­li­stycz­ny - kie­ru­nek zwią­za­ny z dok­try­ną sta­li­niz­mu, gło­szą­cy za­an­ga­żo­wa­nie po­li­tycz­ne i ide­o­we sztu­ki; so­cre­a­lizm;
3. w fi­lo­zo­fii: po­gląd uz­na­ją­cy ist­nie­nie je­dy­nie rze­czy­wi­sto­ści obiek­tyw­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­sta­wa opie­ra­ją­ca się na trzeź­wej oce­nie rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) szt. liter. gry­komp. wier­ne odt­wa­rza­nie rze­czy­wi­sto­ści w ut­wo­rze li­te­rac­kim, grze kom­pu­te­ro­wej lub dzie­le sztu­ki; także. kie­ru­nek li­te­rac­ki i ar­ty­stycz­ny wier­nie odt­wa­rza­ją­cy rze­czy­wi­stość oraz ce­chu­ją­cy się tym kie­ru­nek roz­wi­nię­ty w XIX wieku;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Realizowalność

→ re­a­li­zo­wal­ny


Patrz:realizowalny

Źródła:

SJP.pl

Realizowalny

da­ją­cy się zre­a­li­zo­wać


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do zre­a­li­zo­wa­nia, urze­czy­wist­nie­nia, usku­tecz­nie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­a­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Realizować

cza­sow­nik

 (1.1) wcie­lać w życie, urze­czy­wist­niać coś

 (1.2) ekon. za­mie­niać pa­pie­ry war­to­ścio­we na pie­nią­dze

cza­sow­nik zwrot­ny re­a­li­zo­wać się

 (2.1) sta­wać się rze­czy­wi­sto­ścią

 (2.2) osią­gać dobre wy­ni­ki w czymś; speł­niać swoje pra­gnie­nia, dą­że­nia, am­bi­cje


Źródła:

Wiktionary

Realmedia

RealMedia – for­mat kon­te­ne­ra mul­ti­me­dial­ne­go opra­co­wa­ny przez RealNetworks. Zaz­wy­czaj jest sto­so­wa­ny do prze­cho­wy­wa­nia stru­mie­ni RealVideo oraz RealAudio. Jest też wy­ko­rzy­sty­wa­ny do stre­a­min­gu w In­ter­ne­cie.

W for­ma­cie tym można prze­cho­wy­wać tylko stru­mie­nie da­nych o sta­łej prze­pływ­no­ści (CBR), do prze­cho­wy­wa­nia da­nych o zmien­nej prze­pływ­no­ści (VBR) sto­su­je się kon­te­ner RMVB.


Źródła:

Wikipedia

Realnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­al­ny


Źródła:

Wiktionary

Realniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: re­al­nie


Źródła:

SJP.pl

Realniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: re­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Realnieć

sta­wać się re­al­nym, fak­tycz­nym, rze­czy­wi­stym


Źródła:

SJP.pl

Realność

1. rze­czy­wi­stość; coś rze­czy­wi­ście ist­nie­ją­ce­go, praw­dzi­we­go;
2. zgod­ność ze sta­nem fak­tycz­nym, praw­dzi­wość; moż­ność urze­czy­wist­nie­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­al­ne; cecha tych, któ­rzy są re­al­ni

 (1.2) przest. ma­ją­tek nie­ru­cho­my, bu­dy­nek lub grunt ma­ją­cy kon­kret­ne­go wła­ści­cie­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realny

1. rze­czy­wi­sty, praw­dzi­wy, fak­tycz­ny;
2. moż­li­wy do zre­a­li­zo­wa­nia; osią­gal­ny;
3. li­czą­cy się z fak­ta­mi, roz­sąd­ny


przy­miot­nik

 (1.1) rze­czy­wi­sty, moż­li­wy do wy­ko­na­nia

 (1.2) ekon. od­nie­sio­ny do wzro­stu cen


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Realowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­a­lem (wa­lu­tą), do­ty­czą­cy reala


Źródła:

Wiktionary

Realplayer

RealPlayer – odt­wa­rzacz pli­ków mul­ti­me­dial­nych opra­co­wa­ny przez RealNetworks, odt­wa­rza­ją­cy m.in. for­ma­ty RealAudio, RealVideo oraz MP3, MPEG-4, QuickTime itd.

Pier­wsza wer­sja RealPlayer uka­za­ła się w kwiet­niu 1995. Był to odt­wa­rzacz RealAudio, jeden z pier­wszych ob­słu­gu­ją­cych media stru­mie­nio­we przez In­ter­net.


Źródła:

Wikipedia

Realpolitik

[czy­taj: realpoliTIK] po­li­ty­ka re­al­na, opie­ra­ją­ca się tylko na rze­czy­wi­stych moż­li­wo­ściach; Re­al­po­li­tik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. po­li­ty­ka opar­ta na kal­ku­la­cji siły i na­ro­do­wych in­te­re­sów, odrzu­ca­ją­ca czyn­ni­ki mo­ral­ne i etycz­ne jako za­kłó­ca­ją­ce re­a­li­stycz­ne po­dej­ście do danej spra­wy;


Re­al­po­li­tik (z niem. "po­li­ty­ka re­a­li­stycz­na") – po­li­ty­ka opar­ta na kal­ku­la­cji siły i in­te­re­sów na­ro­do­wych, odrzu­ca­ją­ca wpływ czyn­ni­ków ide­o­wych i mo­ral­nych na po­li­ty­kę.

Po­ję­cie "Re­al­po­li­tik" wpro­wa­dził w 1853 r. do nie­miec­kiej myśli po­li­tycz­nej (1810–1873).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reambulacja

wpro­wa­dze­nie na prze­sta­rza­łą mapę zmian, ja­kich wy­ma­ga­ją zmia­ny zasz­łe w te­re­nie; una­cze­śnie­nie mapy


Źródła:

SJP.pl

Reanaliza

po­now­na ana­li­za cze­goś, pow­tór­ne prze­a­na­li­zo­wa­nie da­nych, wy­ni­ków lub sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl

Reaneksja

po­now­ne przy­łą­cze­nie przez pań­stwo czę­ści lub ca­ło­ści in­ne­go pań­stwa; pow­tór­na anek­sja


Źródła:

SJP.pl

Reanimacja

1. w me­dy­cy­nie: przy­wra­ca­nie do życia osoby znaj­du­ją­cej się w sta­nie śmier­ci kli­nicz­nej; oży­wia­nie;
2. prze­no­śnie: przy­wra­ca­nie cze­goś do daw­ne­go stanu; od­na­wia­nie, od­bu­do­wy­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. przy­wró­ce­nie do życia kogoś znaj­du­ją­ce­go się w sta­nie śmier­ci kli­nicz­nej po­przez za­sto­so­wa­nie za­bie­gów po­bu­dza­ją­cych czyn­ność serca, ukła­du krą­że­nia i od­dy­cha­nia

 (1.2) przen. przy­wró­ce­nie do życia, obie­gu idei, po­my­słu, prak­ty­ki


Re­a­ni­ma­cja (z łac. "re­a­ni­ma­tio" – przy­wró­ce­nie życia) – ze­spół czyn­no­ści ra­tow­ni­czych sto­so­wa­nych u cho­rych, u któ­rych na­stą­pi­ło nagłe za­trzy­ma­nie krą­że­nia. Celem re­a­ni­ma­cji jest przy­wró­ce­nie krą­że­nia, od­dy­cha­nia (re­su­scy­ta­cja krą­że­nio­wo-od­de­cho­wa) oraz czyn­no­ści oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reanimacyjny

zwią­za­ny z re­a­ni­ma­cją


Źródła:

SJP.pl

Reanimator

le­karz, spe­cja­li­sta w za­kre­sie re­a­ni­ma­cji


Re­a­ni­ma­tor – czar­na ko­me­dia z roku 1985 w re­ży­se­rii Stu­ar­ta Gor­do­na, opar­ta na po­wie­ści Ho­war­da Phil­lip­sa Lo­ve­craf­ta pt. "Her­bert West – Re­a­ni­ma­tor".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reanimatorka

le­kar­ka do­ko­nu­ją­ca re­a­ni­ma­cji, spe­cja­list­ka w za­kre­sie re­a­ni­ma­cji


Źródła:

SJP.pl

Reanimowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. prze­pro­wa­dza­nie re­a­ni­ma­cji


Źródła:

Wiktionary

Reanimować

1. w me­dy­cy­nie: przy­wra­cać, przy­wró­cić do życia osoby znaj­du­ją­ce się w sta­nie śmier­ci kli­nicz­nej; oży­wiać (oży­wić);
2. prze­no­śnie: przy­wra­cać, przy­wró­cić coś do daw­ne­go stanu; od­na­wiać (od­no­wić), od­bu­do­wy­wać (od­bu­do­wać)


cza­sow­nik

 (1.1) med. prze­pro­wa­dzać re­a­ni­ma­cję

 (1.2) przen. przy­wra­cać do życia, obie­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rearanżacja

po­now­na aran­ża­cja


Źródła:

SJP.pl

Rearanżować

po­now­nie aran­żo­wać


Źródła:

SJP.pl

Reasekuracja

ubez­pie­cze­nie firmy ubez­pie­cze­nio­wej w innej ta­kiej fir­mie w celu roz­pro­sze­nia pod­ję­te­go ry­zy­ka; ubez­pie­cze­nie wtór­ne


Re­a­se­ku­ra­cja – od­stą­pie­nie ca­ło­ści lub czę­ści ubez­pie­czo­ne­go ry­zy­ka bądź grupy ryzyk wraz z od­po­wied­nią czę­ścią skła­dek in­ne­mu za­kła­do­wi ubez­pie­czeń (re­a­se­ku­ra­to­ro­wi) w za­mian za par­ty­cy­pa­cję w wy­pła­cie po­ten­cjal­nych świad­czeń. Jest to tzw. „ubez­pie­cze­nie ubez­pie­czy­cie­li”, co oz­na­cza cesję (prze­ka­za­nie) czę­ści lub ca­ło­ści (w takim przy­pad­ku na­zy­wa­nej fron­tin­giem) ry­zy­ka wraz z czę­ścią (lub ca­ło­ścią) skła­dek in­ne­mu ubez­pie­czy­cie­lo­wi (czyli re­a­se­ku­ra­to­ro­wi).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reasekuracyjny

zwią­za­ny z re­a­se­ku­ra­cją


Źródła:

SJP.pl

Reasekurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­a­se­ku­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reasekurować

ubez­pie­czać firmę ubez­pie­cze­nio­wą


Źródła:

SJP.pl

Reasumować

1. stre­ścić, stre­szczać coś, pow­tó­rzyć, pow­ta­rzać w zwięź­lej­szej for­mie; pod­su­mo­wać (pod­su­mo­wy­wać), zre­ka­pi­tu­lo­wać (re­ka­pi­tu­lo­wać), re­su­mo­wać;
2. pod­dać, pod­da­wać uchwa­łę po­now­ne­mu roz­wa­że­niu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pow­ta­rzać jakąś wy­po­wiedź w zwięź­lej­szej for­mie, przy­ta­cza­jąc jej naj­waż­niej­sze frag­men­ty

 (1.2) praw. pod­da­wać, pod­dać uchwa­łę już pow­zię­tą po­now­ne­mu roz­wa­ża­niu, jed­no­cze­śnie unie­waż­nia­jąc ją w jej brzmie­niu po­przed­nim

 (1.3) przest. wzna­wiać; po­wo­ły­wać, zwo­ły­wać na nowo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­a­su­mo­wać się

 (2.1) przest. być wzna­wia­nym, zo­stać wzno­wio­nym, przy­wró­co­nym, po­wo­ła­nym na nowo

 (2.2) przest. być znie­sio­nym, anu­lo­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reasumpcja

1. pow­tór­ne roz­pa­trze­nie ja­kiejś spra­wy, po­now­na ocena;
2. w pra­wo­daw­stwie: po­now­ne roz­pa­trze­nie pod­ję­tej uchwa­ły z jed­no­czes­nym anu­lo­wa­niem jej daw­ne­go brzmie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­now­ne roz­pa­trze­nie cze­goś, wy­cią­gnię­cie no­wych wnio­sków

 (1.2) praw. po­now­ne prze­gło­so­wa­nie pod­ję­tej już uchwa­ły z jed­no­czes­nym unie­waż­nie­niem jej w brzmie­niu po­przed­nim


Re­a­sump­cja (z łac. "re­a­sump­tio") – po­now­ne roz­pa­trze­nie spra­wy przez ten sam organ po­łą­czo­ne z rów­no­czes­nym uchy­le­niem skut­ków uprzed­nie­go roz­strzy­gnię­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reb

tytuł grzecz­no­ścio­wy u Żydów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) tytuł grzecz­no­ścio­wy uży­wa­ny przez Żydów w sto­sun­ku do męż­czyz­ny, od­po­wied­nik pol­skiej formy pan;


Zo­bacz też: Rebe.

Reb (z ‏רב‎) – zwrot grzecz­no­ścio­wy, za po­mo­cą któ­re­go zwra­ca się do sza­no­wa­nych człon­ków gminy ży­dow­skiej i star­szych męż­czyzn. Zwy­kle po­prze­dza imię i naz­wi­sko.

W ję­zy­ku ji­dysz wyraz ten sto­so­wa­ny jest do każ­de­go do­ro­słe­go Żyda. Po­prze­dza za­wsze albo samo imię (np. "reb Chaim"), albo imię i naz­wi­sko ("reb Chaim Gold­man").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rebab

trzy­stru­no­wy in­stru­ment smycz­ko­wy, uży­wa­ny w Afry­ce i Azji; rabab


Rebab, rubab ( ‏رباب‎ „smycz­ko­wy (in­stru­ment)”; रुबाब rubab, rebap; rubob) – od­mia­na in­stru­men­tu stru­no­we­go, która roz­prze­strze­ni­ła się wraz z kup­ca­mi mu­zuł­mań­ski­mi od pół­noc­nej Afry­ki po In­do­nez­ję.

In­stru­ment trzy­ma się pro­sto, czę­sto wspar­ty o po­dło­gę. Smy­czek jest bar­dziej za­krzy­wio­ny niż smy­czek do skrzy­piec. Rebab jest bar­dzo ce­nio­ny[] za brzmie­nie, po­dob­ne do głosu ludz­kie­go, lecz jego za­kres dźwię­ków jest ogra­ni­czo­ny do mniej wię­cej jed­nej ok­ta­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rebant

wąski pas na­szy­ty na ża­giel dla wzmoc­nie­nia płót­na w miej­scu, gdzie znaj­du­ją się ot­wo­ry na prze­pro­wa­dze­nie lin; ref­bant, ra­bant


Źródła:

SJP.pl

Rebaptyzacja

po­now­ny chrzest czło­wie­ka w niek­tó­rych nur­tach re­li­gij­nych


Re­bap­ty­za­cja – akt re­li­gij­ny po­le­ga­ją­cy na po­now­nym chrzcie czło­wie­ka. W przy­pad­ku uz­na­nia po­przed­nie­go chrztu za nie­waż­ny lub nie­wła­ści­wy nie można mówić o re­bap­ty­za­cji, gdyż sa­kra­ment wcze­śniej nie za­ist­niał.

Re­bap­ty­za­cja jest prak­ty­ko­wa­na zwła­szcza przez ewan­ge­li­kal­nych, któ­rzy odrzu­ca­ją chrzest dzie­ci i chrzczą po­now­nie kon­wer­ty­tów z bar­dziej tra­dy­cyj­nych wspól­not chrze­ści­jań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rebe

tytuł, jakim wyz­naw­cy cha­sy­dyz­mu zwra­ca­li się do ca­dy­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. rabin, cadyk

 (1.2) gwara. zło­dziej­ska sę­dzia


Rebe, rabi (z hebr. רבי, "mój mistrz") – zwrot grzecz­no­ścio­wy, za po­mo­cą któ­re­go ucz­nio­wie zwra­ca­ją się do na­u­czy­cie­la w che­de­rze lub je­szi­wie. Uży­wa­ny także przez cha­sy­dów w sto­sun­ku do ca­dy­ka.

Po­cząt­ko­wo był to tytuł ho­no­ro­wy na­da­wa­ny re­spek­to­wa­nym uczo­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rebek

smycz­ko­wy in­stru­ment mu­zycz­ny, wy­wo­dzą­cy się z re­ba­bu (ra­ba­bu), roz­po­wszech­nio­ny w Eu­ro­pie od wczes­ne­go śred­nio­wie­cza do XVIII wieku; ru­be­ba, ru­bel­la


Źródła:

SJP.pl

Rebeka

smycz­ko­wy in­stru­ment mu­zycz­ny, wy­wo­dzą­cy się z re­ba­bu (ra­ba­bu), roz­po­wszech­nio­ny w Eu­ro­pie od wczes­ne­go śred­nio­wie­cza do XVIII wieku; ru­be­ba, ru­bel­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. po­stać bi­blij­na, żona pa­triar­chy Iza­a­ka;

 (1.2) imię|pol­ski|ż.;


Re­be­ka, także jako Ryfka – bi­blij­ne imię żeń­skie z hebr. "riw­qah, ribh­kah" o nie­jas­nym zna­cze­niu. W Ko­ście­le ka­to­lic­kim ist­nie­ją świę­te i bło­go­sła­wio­ne o tym imie­niu.

Re­be­ka imie­ni­ny ob­cho­dzi 9 marca, 23 marca i 30 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rebelia

daw­niej: bunt, pow­sta­nie zbroj­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbroj­ny bunt prze­ciw­ko ist­nie­ją­cej wła­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rebeliancki

do­ty­czą­cy re­be­lii, re­be­lian­tów


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­be­lii lub re­be­lian­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rebelianctwo

daw­niej: bun­tow­ni­czość, po­sta­wa re­be­lian­ta


Źródła:

SJP.pl

Rebeliant

uczest­nik re­be­lii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) uz­bro­jo­ny bo­jow­nik bun­tu­ją­cy się prze­ciw­ko ist­nie­ją­cej wła­dzy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rebeliantka

uczest­nicz­ka re­be­lii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uz­bro­jo­na bo­jow­nicz­ka bun­tu­ją­ca się prze­ciw­ko ist­nie­ją­cej wła­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rebelie

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) plu­ral|re­be­lia.


Źródła:

Wiktionary

Rebelizant

prze­sta­rza­łe: re­be­liant, bun­tow­nik


Źródła:

SJP.pl

Rebetiko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. etn. ga­tu­nek tra­dy­cyj­nej wo­kal­nej mu­zy­ki grec­kiej, z bu­zu­ki jako in­stru­men­tem wio­dą­cym, a bę­dą­cej mik­sem mu­zy­ki bi­zan­tyj­skiej, za­chod­niej i orien­tal­nej, za­po­cząt­ko­wa­nej w XIX w. przez ludzi z bie­do­ty miej­skiej i mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go;

 (1.2) muz. utwór mu­zycz­ny z ga­tun­ku re­be­ti­ko (1.1)


Re­be­ti­ko lub rem­be­ti­ko – grec­ka mu­zy­ka ulicy mia­sta.

Za­po­cząt­ko­wa­na pod ko­niec XIX wieku w kilku mia­stach grec­kich. Po­cząt­ki re­be­ti­ko są po­dob­ne do tanga ar­gen­tyń­skie­go lub por­tu­gal­skie­go fado.

W 2017 roku re­be­ti­ko zo­sta­ło wpi­sa­ne na listę nie­ma­te­rial­ne­go dzie­dzict­wa UNESCO.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rebid

w bry­dżu: odzyw­ka ot­wie­ra­ją­ce­go lub od­po­wia­da­ją­ce­go w dru­gim okrą­że­niu li­cy­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Rebirthing

Re­birt­hing (w skró­cie RB) – me­to­da od­de­cho­wa po­le­ga­ją­ca na od­dy­cha­niu świa­do­mym, po­głę­bio­nym, ryt­micz­nym i po­łą­czo­nym. Głę­bo­ki na­tu­ral­ny wdech jest wy­ko­ny­wa­ny in­ten­cjo­nal­nie, ak­tyw­nie, na­to­miast wy­dech jest spon­ta­nicz­nym, nie for­so­wa­nym wy­pu­szcze­niem po­wie­trza.


Źródła:

Wikipedia

Reblino

Re­bli­no (nazwa obocz­na: Rę­bli­no, kaszb. "Reblëno", Re­blin) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Ko­byl­ni­ca. Leży przy tra­sie linii ko­le­jo­wej Star­gard-Słupsk-Gdańsk, z przy­stan­kiem Re­bli­no.

W skład "so­łect­wa Re­bli­no" wcho­dzi także wieś Re­blin­ko.


Źródła:

Wikipedia

Reboot

[czy­taj: ribut]
1. pro­duk­cja fil­mo­wa lub gra kom­pu­te­ro­wa po­dej­mu­ją­ca te­ma­ty­kę wcze­śniej­szej pro­duk­cji fil­mo­wej lub gry kom­pu­te­ro­wej, ale nie­bę­dą­ca jej se­qu­e­lem ani pre­qu­e­lem;
2. śro­do­wi­sko­wo: po­now­ne uru­cho­mie­nie kom­pu­te­ra; re­start


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rebozo

[czy­taj: re­bo­so] dam­ski szal lub man­ty­la, no­szo­ne w Ame­ry­ce Ła­ciń­skiej


Źródła:

SJP.pl

Rebranding

zmia­na wi­ze­run­ku marki lub firmy


Re­bran­ding – pro­ces trans­for­ma­cji wszyst­kich ele­men­tów marki, ta­kich jak ofe­ro­wa­ne pro­duk­ty i usłu­gi, ja­kość ob­słu­gi oraz spo­sób ko­mu­ni­ka­cji, w tym wy­gląd logo, by osią­gnąć lep­szą po­zy­cję marki na rynku. Samej zmia­ny wy­glą­du logo nie można naz­wać re­bran­din­giem, jest to bo­wiem je­dy­nie zmia­na iden­ty­fi­ka­cji wi­zu­al­nej, od nie­wiel­kie­go lif­tin­gu po cał­ko­wi­tą zmia­nę sym­bo­li gra­ficz­nych marki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rebrandingowy

→ re­bran­ding


Patrz:rebranding

Źródła:

SJP.pl

Rebrandować

przeksz­tał­cać wszyst­kie ele­men­ty marki hand­lo­wej


Źródła:

SJP.pl

Rebucha

w gwa­rze kra­kow­skiej: ła­pów­ka


Źródła:

SJP.pl

Rebucja

ga­tu­nek kak­tu­sa o de­li­kat­nych cier­niach, po­cho­dzą­cy z Ar­gen­ty­ny; upra­wia­ny jako ro­śli­na ozdob­na


Re­bu­cja ("Re­bu­tia" K.Schum.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny kak­tu­so­wa­tych. Przed­sta­wi­cie­le wy­stę­pu­ją w Bo­li­wii, Peru i Ar­gen­ty­nie. Nazwę ro­dza­jo­wi nadał w 1895 Karl Mo­ritz Schu­mann. Po­cho­dzi ona od naz­wi­ska Pier­re'a Re­bu­ta, fran­cu­skie­go wi­nia­rza i ho­dow­cy kak­tu­sów z Lyonu. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "R. mi­nu­scu­la" K. Schu­mann.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rebus

ilu­stro­wa­na za­gad­ka skła­da­ją­ca się z liter i ry­sun­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­gad­ka przed­sta­wio­na za po­mo­cą ry­sun­ków oraz po­je­dyn­czych liter two­rzą­cych za­szy­fro­wa­ne hasło;


Rebus – [].

Słowo "rebus" może po­cho­dzić od ła­ciń­skiej for­mu­ły "non ver­bis sed rebus" ("nie sło­wa­mi, lecz rze­cza­mi") lub od bro­szu­ry "De rebus quae ge­run­tur" ("O rze­czach, które się dzie­ją").

Re­bu­sy (szcze­gól­nie he­ral­dycz­ne pre­zen­tu­ją­ce naz­wi­ska ro­do­we) cie­szy­ły się bar­dzo dużą po­pu­lar­no­ścią w re­ne­san­so­wych Wło­szech. Ar­ty­sta Le­o­nar­do da Vinci stwo­rzył co najm­niej 154 re­bu­sy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rebusik

zdrob­nie­nie od: rebus


Źródła:

SJP.pl

Rebusowy

przy­miot­nik od: rebus


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­bu­sem, do­ty­czą­cy re­bu­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rec.

skrót od: re­cenz­ja


Źródła:

SJP.pl

Recentralizacja

po­now­ne sku­pie­nie wła­dzy, de­cyz­ji lub za­rzą­dza­nia w cen­trum


Źródła:

SJP.pl

Recenzencki

zwią­za­ny z re­cen­zen­tem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą re­cen­zen­ta, do­ty­czą­cy re­cen­zen­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recenzent

autor re­cenz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba do­ko­nu­ją­ca re­cenz­ji, także za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recenzentka

→ re­cen­zent


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: re­cen­zent


Patrz:recenzent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recenzja

fa­cho­we, kry­tycz­ne omó­wie­nie i ocena np. dzie­ła li­te­rac­kie­go, spek­ta­klu te­a­tral­ne­go, filmu itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) film. muz. liter. ocena wraz z krót­kim omó­wie­niem pu­bli­ka­cji książ­ko­wej, filmu, al­bu­mu mu­zycz­ne­go, kon­cer­tu, im­pre­zy ar­ty­stycz­nej w pra­sie lub w in­nych środ­kach prze­ka­zu


Re­cenz­ja (z ła­ciń­skie­go "re­cen­sio" oz­na­cza­ją­ce­go spis lud­no­ści, prze­gląd, w ję­zy­ku pol­skim za poś­red­nict­wem nie­miec­kie­go "Re­zen­sion") – ana­li­za i ocena dzie­ła ar­ty­stycz­ne­go, pu­bli­ka­cji na­u­ko­wej, pro­jek­tu, prze­wod­ni­ka, po­rad­ni­ka, wy­sta­wy, przed­sta­wie­nia te­a­tral­ne­go, pu­bli­ka­cji mul­ti­me­dial­nej, filmu, gry kom­pu­te­ro­wej itp. Pełni funk­cję in­for­ma­cyj­ną, war­to­ściu­ją­cą i po­stu­la­tyw­ną, na­kła­nia­ją­cą lub znie­chę­ca­ją­cą[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recenzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­cen­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Recenzować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pod­da­wać coś re­cenz­ji, oce­niać coś by po­dzie­lić się opi­nią


Źródła:

Wiktionary

Recenzyjka

zdrob­nie­nie od: re­cenz­ja


Źródła:

SJP.pl

Recenzyjny

przy­miot­nik od: re­cenz­ja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­cenz­ją, do­ty­czą­cy re­cenz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recepcja

1. przyj­mo­wa­nie gości w ho­te­lach i biu­rach po­dró­ży; też: miej­sce w ho­te­lu, pen­sjo­na­cie itp., w któ­rym od­by­wa się przyj­mo­wa­nie gości;
2. przyj­mo­wa­nie lub przys­wa­ja­nie sobie cze­goś (zwy­kle: od kogoś);
3. prze­sta­rza­le: ofi­cjal­ne, ga­lo­we przy­ję­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hotel. biuro przy wej­ściu, które ob­słu­gu­je osoby wcho­dzą­ce

 (1.2) przyj­mo­wa­nie gości w re­cep­cji (1.1)

 (1.3) pro­ces przys­wa­ja­nia cze­goś

 (1.4) od­bie­ra­nie bodź­ców przez zmy­sły

 (1.5) książk. szt. liter. film. muz. od­biór, przy­ję­cie dzie­ła, ut­wo­ru, kie­run­ku w sztu­ce

 (1.6) daw. ga­lo­we przy­ję­cie

 (1.7) daw. za­a­pro­bo­wa­nie, przy­ję­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recepcjonista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba pra­cu­ją­ca w re­cep­cji, np. ho­te­lu


Źródła:

Wiktionary

Recepcjonistka

→ re­cep­cjo­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która pra­cu­je w re­cep­cji


Patrz:recepcjonista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recepcyjny

zwią­za­ny z re­cep­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­cep­cją, do­ty­czą­cy re­cep­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recepis

prze­sta­rza­łe: pok­wi­to­wa­nie od­bio­ru lub na­da­nia prze­sył­ki, listu itp.


Źródła:

SJP.pl

Recepta

1. pi­sem­ne po­le­ce­nie le­kar­skie spo­rzą­dze­nia le­kar­stwa lub wy­da­nia go­to­we­go leku przez ap­te­kę;
2. prze­pis okre­śla­ją­cy spo­sób wy­ko­na­nia i otrzy­ma­nia cze­goś, np. po­tra­wy;
3. spraw­dzo­ny, sku­tecz­ny, nie­za­wod­ny spo­sób na coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. pi­sem­ne zle­ce­nie wy­da­nia leku

 (1.2) przen. nie­za­wod­na me­to­da, spraw­dzo­ny spo­sób po­stę­po­wa­nia


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Re­cep­ta – pi­sem­ne zle­ce­nie le­ka­rza, le­ka­rza den­ty­sty, le­ka­rza we­te­ry­na­rii, pie­lę­gniar­ki, po­łoż­nej, fel­cze­ra lub far­ma­ce­u­ty dla far­ma­ce­u­ty lub tech­ni­ka far­ma­ce­u­tycz­ne­go, a także (w mniej­szym stop­niu) dla cho­re­go, do­ty­czą­ce leków, które mają zo­stać użyte w le­cze­niu. W Pol­sce re­cep­ty wy­pi­su­je się sto­su­jąc za­rów­no język pol­ski jak i ła­ciń­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Receptariusz

blo­czek do wy­pi­sy­wa­nia re­cept le­kar­skich


Źródła:

SJP.pl

Receptomat

ser­wis in­ter­ne­to­wy umoż­li­wia­ją­cy uzy­ska­nie re­cep­ty


Źródła:

SJP.pl

Receptor

za­koń­cze­nie włó­kien ner­wo­wych lub wy­spe­cja­li­zo­wa­na ko­mór­ka zmy­sło­wa, które od­bie­ra­ją okre­ślo­ny ro­dzaj bodź­ców zew­nętrz­nych albo wew­nętrz­nych i prze­ka­zu­ją je w for­mie im­pul­sów do oś­rod­ków ner­wo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. wy­spe­cja­li­zo­wa­na ko­mór­ka lub jej część od­bie­ra­ją­ca in­for­ma­cje (bodź­ce) albo sub­stan­cje z oto­cze­nia;

 (1.2) techn. układ wy­kry­wa­ją­cy zmia­ny w swoim za­się­gu i sy­gna­li­zu­ją­cy je do ukła­du ste­ru­ją­ce­go


Re­cep­to­ry – wy­spe­cja­li­zo­wa­ne ko­mór­ki (lub grupy ko­mó­rek) od­bie­ra­ją­ce in­for­ma­cje ze śro­do­wi­ska zew­nętrz­ne­go oraz wew­nętrz­ne­go, a na­stęp­nie prze­ka­zu­ją­ce je za poś­red­nict­wem ukła­du ner­wo­we­go do od­po­wied­nich oś­rod­ków w celu umoż­li­wie­nia or­ga­niz­mo­wi do­sto­so­wa­nia się do za­cho­dzą­cych zmian oraz re­a­go­wa­nia na nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Receptorowy

→ re­cep­tor; re­cep­to­rycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Receptoryczny

→ re­cep­tor; re­cep­to­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Receptowy

przy­miot­nik od: re­cep­ta


Źródła:

SJP.pl

Receptura

1. nauka o po­sta­ciach leku oraz ich spo­rzą­dza­niu;
2. wzór, prze­pis nor­mu­ją­cy ilo­ścio­wy ze­staw skład­ni­ków w celu wyt­wo­rze­nia okre­ślo­ne­go ma­te­ria­łu lub pro­duk­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. wykaz skład­ni­ków, wzór, for­mu­ła lub prze­pis, nor­mu­ją­cy ze­staw skład­ni­ków okre­ślo­ne­go pro­duk­tu;

 (1.2) farm. nauka o przy­rzą­dza­niu leków (na pod­sta­wie re­cep­ty); dział far­ma­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recepturka

cien­ka gumka przy­trzy­mu­ją­ca re­cep­ty, np. na bu­tel­kach, sło­i­kach, pu­deł­kach


Źródła:

SJP.pl

Recepturowy

przy­miot­nik od: re­cep­tu­ra


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­cep­tu­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Receptywny

przys­wa­ja­ny, przyj­mo­wa­ny z zew­nątrz, pod­le­ga­ją­cy wpły­wom zew­nętrz­nym


Źródła:

SJP.pl

Recertyfikacja

po­now­ne pot­wier­dze­nie zgod­no­ści, kwa­li­fi­ka­cji lub speł­nia­nia wy­ma­ga­nych norm


Źródła:

SJP.pl

Reces

ugoda spad­ko­bier­ców, po­dział; ew. cof­nię­cie się (z ła­ci­ny re­ces­sus)


Źródła:

SJP.pl

Recesja

1. co­fa­nie się, ustę­po­wa­nie cze­goś;
2. okres sta­gna­cji w ko­niunk­tu­rze go­spo­dar­czej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. okres za­ha­mo­wa­nia i spad­ku roz­wo­ju go­spo­dar­cze­go

 (1.2) co­fa­nie się cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recesyjny

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od re­ce­sja (go­spo­dar­cza)


Źródła:

Wiktionary

Recesywność

1. ogół zja­wisk to­wa­rzy­szą­cych re­ce­sji;
2. w ge­ne­ty­ce: okre­śle­nie cha­rak­te­ry­zu­ją­ce taki układ al­le­li genu, który ujaw­nia się tylko w przy­pad­ku braku al­le­lu do­mi­nu­ją­ce­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co re­ce­syw­ne


Re­ce­syw­ność – nie­moż­li­wość za­ob­ser­wo­wa­nia u da­ne­go osob­ni­ka obec­no­ści jed­ne­go z pary genów (al­le­li) z po­wo­du znacz­ne­go wpły­wu lub do­mi­na­cji genu al­le­lu do­mi­nu­ją­ce­go. Po­mi­mo iż allel wa­run­ku­ją­cy cechę re­ce­syw­ną jest obec­ny w ge­no­ty­pie, to cecha ta nie ujaw­ni się w fe­no­ty­pie. Re­ce­syw­ne wzglę­dem danej cechy są za­rów­no or­ga­niz­my, które mają oba al­le­le genu wa­run­ku­ją­ce­go cechę re­ce­syw­ną, jak i te, u któ­rych allel re­ce­syw­ny może być ma­sko­wa­ny przez inny allel tego sa­me­go genu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recesywny

ustę­pu­ją­cy, co­fa­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl

Rechabici

odłam Iz­ra­e­li­tów, gor­li­wych wyz­naw­ców Jahwe; re­ka­bi­ci


Re­cha­bi­ci (hebr. רֵכָבִים) – wspom­nia­na w Sta­rym Te­sta­men­cie kon­ser­wa­tyw­na grupa czci­cie­li Jahwe.

Na­le­żą­cy do ple­mie­nia Ke­ni­tów Re­cha­bi­ci wy­wo­dzi­li swój ród od Je­ho­na­da­ba, syna Re­cha­ba (1Krn 2,55; 2Krl 10,15-17). Za­cho­wy­wa­li su­ro­we prawo, które za­bra­nia­ło im spo­ży­wa­nia wina i upra­wy ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rechabita

przed­sta­wi­ciel odła­mu Iz­ra­e­li­tów, gor­li­wy wyz­naw­ca Jahwe; re­ka­bi­ta


Źródła:

SJP.pl

Rechocik

zdrob­nie­nie od: re­chot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­chot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rechot

1. głos wy­da­wa­ny przez żaby; re­cho­ta­nie;
2. zło­śli­wy, gło­śny śmiech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skrze­kli­wy od­głos wy­da­wa­ny przez żaby lub ro­pu­chy

 (1.2) chra­pli­wy śmiech, czę­sto bez­myśl­ny, z głu­pie­go po­wo­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rechotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­da­wa­nie przez żaby cha­rak­te­ry­stycz­ne­go dźwię­ku

 (1.2) pot. śmia­nie się w spo­sób niski i chra­pli­wy


Źródła:

Wiktionary

Rechotać

1. o ża­bach: wy­da­wać głos;
2. po­tocz­nie: śmiać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) o żabie: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny głos

 (1.2) pot. śmiać się chra­pli­wie lub bez­myśl­nie

cza­sow­nik zwrot­ny re­cho­tać się

 (2.1) pot. śmiać się chra­pli­wie lub bez­myśl­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rechotliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: re­chot­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Rechotliwy

przy­po­mi­na­ją­cy re­chot


Źródła:

SJP.pl

Rechowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rechrystianizacja

po­now­ne wpro­wa­dza­nie re­li­gii, pojęć i oby­cza­jów chrze­ści­jań­skich


Źródła:

SJP.pl

Rechtać

wy­da­wać głosy jak świ­nia lub dzik


Źródła:

SJP.pl

Recife

(daw­niej Per­nam­bu­co) mia­sto w Bra­zy­lii


Re­ci­fe (wym.) – mia­sto we wschod­niej Bra­zy­lii, sto­li­ca stanu Per­nam­bu­co. Łącz­nie z przed­mie­ścia­mi liczy ok. 3,4 mln miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Recipe

napis na re­cep­tach oz­na­cza­ją­cy: przyj­mij, weź (w skró­cie Rp)


Źródła:

SJP.pl

Recital

[czy­taj: REczital albo reCZItal] kon­cert jed­ne­go mu­zy­ka lub pio­sen­ka­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. wy­stęp ar­ty­sty mu­zycz­ne­go sta­no­wią­cy cały pro­gram kon­cer­tu;


Re­ci­tal – kon­cert z udzia­łem so­li­sty (ewen­tu­al­nie duetu, w przy­pad­ku re­ci­ta­lu ka­me­ral­ne­go, np. skrzyp­ka i to­wa­rzy­szą­ce­go mu pia­ni­sty).

Słowo po­cho­dzi z ję­zy­ka an­giel­skie­go "re­ci­tal" i pier­wszy raz zo­sta­ło użyte przez Fe­ren­ca Lisz­ta w 1840 w związ­ku z jego wy­stę­pa­mi pia­ni­stycz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recitalowy

→ re­ci­tal [czy­taj: re­czi­ta­lo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Recitando

[czy­taj: re­czi­tan­do] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: de­kla­mu­jąc, opo­wia­da­jąc


Źródła:

SJP.pl

Recitativo

re­cy­ta­tyw;
1. ro­dzaj śpie­wu przy­po­mi­na­ją­ce­go pod wzglę­dem ryt­micz­nym i me­lo­dycz­nym de­kla­ma­cję, wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go w celu pre­zen­ta­cji akcji w ut­wo­rach dra­ma­tycz­nych;
2. część ut­wo­ru in­stru­men­tal­ne­go o ta­kich ce­chach


Źródła:

SJP.pl

Recja

dawna pro­win­cja rzym­ska


Recja ( Ra­e­tia lub "Rha­e­tia") – dawna pro­win­cja rzym­ska ut­wo­rzo­na po pod­bo­ju Retów, obej­mu­ją­ca obec­ne te­re­ny wschod­niej Szwaj­ca­rii, Liech­ten­ste­i­nu, za­chod­niej Au­strii (kraje Vo­rarl­berg i Tyrol) oraz po­łud­nio­wych Nie­miec (część kra­jów Ba­wa­ria i Ba­de­nia-Wir­tem­ber­gia). Głów­ny­mi mia­sta­mi pro­win­cji były "Au­gu­sta Vin­de­li­co­rum" (dzi­siej­szy Augs­burg) oraz "Ca­stra Re­gi­na" (Ra­ty­zbo­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Recka

przy­miot­nik od: Recz (mia­sto w Pol­sce); re­dec­ki


Źródła:

SJP.pl

Recki

przy­miot­nik od: Recz (mia­sto w Pol­sce); re­dec­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Re­czem, do­ty­czą­cy Recza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recklinghausen

Rec­kling­ha­u­sen – mia­sto po­wia­to­we w za­chod­niej czę­ści Nie­miec, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia, w re­jen­cji Münster, sie­dzi­ba po­wia­tu Rec­kling­ha­u­sen. Leży w pół­noc­nej czę­ści Za­głę­bia Ruhry.

Głów­ny dwo­rzec ko­le­jo­wy w Rec­kling­ha­u­sen to Rec­kling­ha­u­sen Ha­upt­bahn­hof.


Źródła:

Wikipedia

Recommandé

[czy­taj: rekomąDE] napis umie­szcza­ny na prze­sył­kach pocz­to­wych: po­le­co­ny


Źródła:

SJP.pl

Reconquista

zbroj­na walka pro­wa­dzo­na na Pół­wy­spie Ibe­ryj­skim w wie­kach VIII-XV przez pań­stwa chrze­ści­jań­skie dą­żą­ce do odzy­ska­nia ziem zdo­by­tych przez Ara­bów w wieku VIII; re­konk­wi­sta


Źródła:

SJP.pl

Recte

[czy­taj: rekte] wła­ści­wie, słusz­nie, po­praw­nie


spój­nik

 (1.1) książk. wła­ści­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recto

[czy­taj: rekto] w rę­ko­pi­sach śred­nio­wiecz­nych: pier­wsza stro­na, znaj­du­ją­ca się po pra­wej stro­nie czy­ta­ją­ce­go; stro­na nie­pa­rzy­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ty­pogr. pier­wsza (prawa) stro­na karty;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recycler

[czy­taj: ri­saj­kler] osoba trud­nią­ca się uty­li­za­cją śmie­ci; re­cy­kler


Re­cyc­ler – dzie­sią­ty album stu­dyj­ny ame­ry­kań­skiej grupy blu­es­roc­ko­wej ZZ Top wy­da­ny w 1990 roku. Na al­bu­mie można za­u­wa­żyć zmia­nę stylu wy­pra­co­wa­ne­go na po­przed­nich pły­tach. Cał­ko­wi­cie zre­zy­gno­wa­no z syn­te­za­to­rów na rzecz po­wro­tu do wcze­śniej­sze­go bar­dziej blu­es­roc­ko­we­go/roc­ko­we­go brzmie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Recycling

[czy­taj: ri­saj­kling] pro­ces odzy­ski­wa­nia z od­pa­dów sub­stan­cji, które mogą być pow­tór­nie wy­ko­rzy­sta­ne jako su­row­ce (do­ty­czy to głów­nie pa­pie­ru, szkła, me­ta­lu i niek­tó­rych two­rzyw sztucz­nych); re­cy­kling, re­cy­kli­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. odzy­ski­wa­nie su­row­ców wtór­nych i wy­ko­rzy­sty­wa­nie ich do pro­duk­cji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recyclingowy

→ re­cyc­ling [czy­taj: ri­saj­klin­go­wy]; re­cy­klin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Recydywa

1. po­peł­nie­nie prze­stęp­stwa przez osobę wcze­śniej ka­ra­ną;
2. po­tocz­nie: grupa re­cy­dy­wi­stów;
3. po­now­ne wy­stą­pie­nie ob­ja­wów cho­ro­by;
4. pow­tó­rze­nie się ne­ga­tyw­ne­go zja­wi­ska lbu przyz­wy­cza­je­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. po­wró­ce­nie do wsze­śniej­sze­go pro­ce­de­ru przez ska­za­ne­go;

 (1.2) pot. ogół re­cy­dy­wi­stów

 (1.3) przen. po­now­ne wy­stą­pie­nie ne­ga­tyw­ne­go zja­wi­ska

 (1.4) med. na­wrót ob­ja­wów cho­ro­bo­wych


Re­cy­dy­wa (z re­ci­di­vus „po­wrot­ny, pow­tór­ny”, od re­ci­de­re „po­pa­dać w coś na nowo, wra­cać”) – po­wrót do prze­stęp­stwa.

Ter­min ten jest wie­loz­nacz­ny, bywa uży­wa­ny w róż­nych za­kre­sach i aspek­tach oraz dla róż­nych celów na­u­ko­wych czy prak­tycz­nych.

W pra­wie kar­nym naj­pro­ściej można by ją naz­wać po­now­nym po­pad­nię­ciem w sy­tu­a­cję za­ka­za­ną pod groź­bą kary, a więc po­wro­tem do prze­stęp­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recydywista

osoba po­now­nie po­peł­nia­ją­ca prze­stęp­stwo; prze­stęp­ca, który do­sta­wał wyrok wie­lo­krot­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. prze­stęp­ca po­wra­ca­ją­cy do po­now­ne­go po­peł­nia­nia wy­kro­cze­nia

 (1.2) przen. osoba lub zwie­rzę ro­bią­ce wciąż coś nie­po­żą­da­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recydywistka

ko­bie­ta już ka­ra­na, która pow­tór­nie po­peł­nia prze­stęp­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. prze­stęp­czy­ni po­wra­ca­ją­ca do po­now­ne­go po­peł­nia­nia wy­kro­cze­nia

 (1.2) przen. ko­bie­ta lub zwie­rzę ro­bią­ce wciąż coś nie­po­żą­da­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recyklat

su­ro­wiec po­zy­ska­ny z od­pa­dów pod­da­nych re­cy­klin­go­wi


Źródła:

SJP.pl

Recykler

osoba trud­nią­ca się uty­li­za­cją śmie­ci; re­cyc­ler


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie do po­now­ne­go przet­wa­rza­nia od­pa­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recyklerka

→ re­cy­kler


Patrz:recykler

Źródła:

SJP.pl

Recykling

pro­ces odzy­ski­wa­nia z od­pa­dów sub­stan­cji, które mogą być pow­tór­nie wy­ko­rzy­sta­ne jako su­row­ce (do­ty­czy to głów­nie pa­pie­ru, szkła, me­ta­lu i niek­tó­rych two­rzyw sztucz­nych); re­cyc­ling, re­cy­kli­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­ko­rzy­sta­nie od­pa­dów tech­no­lo­gicz­nych i su­row­ców wtór­nych w prze­my­śle;


Re­cy­kling (re­cy­kli­za­cja, re­cyr­ku­la­cja) – pro­ces po­le­ga­ją­cy na po­now­nym przet­wa­rza­niu od­pa­dów na pro­duk­ty, ma­te­ria­ły lub sub­stan­cje wy­ko­rzy­sty­wa­ne w pier­wot­nym celu lub in­nych ce­lach; obej­mu­je także re­cy­kling or­ga­nicz­ny, ale nie obej­mu­je odzy­sku ener­gii. Jest jedną z form odzy­sku od­pa­dów i ele­men­tem hie­rar­chii po­stę­po­wa­nia z od­pa­da­mi, odręb­nym od za­po­bie­ga­nia pow­sta­wa­niu od­pa­dów oraz przy­go­to­wa­nia do po­now­ne­go uży­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recyklingowalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ekol. taki, który można pod­dać re­cy­klin­go­wi; moż­li­wy do wtór­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia


Źródła:

Wiktionary

Recyklingować

wy­ko­rzy­sty­wać od­pa­dy tech­no­lo­gicz­ne i su­row­ce wtór­ne w prze­my­śle; re­cy­klo­wać


Źródła:

SJP.pl

Recyklingowy

→ re­cy­kling; re­cyc­lin­go­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­cy­klin­giem, do­ty­czą­cy re­cy­klin­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recyklizacja

pro­ces odzy­ski­wa­nia z od­pa­dów sub­stan­cji, które mogą być pow­tór­nie wy­ko­rzy­sta­ne jako su­row­ce (do­ty­czy to głów­nie pa­pie­ru, szkła, me­ta­lu i niek­tó­rych two­rzyw sztucz­nych); re­cyc­ling, re­cy­kling


Źródła:

SJP.pl

Recyklomat

au­to­mat do zwro­tu opa­ko­wań przez­na­czo­nych do re­cy­klin­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) au­to­mat do przyj­mo­wa­nia opa­ko­wań zwrot­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recyklowalny

na­da­ją­cy się do re­cy­klin­gu


Źródła:

SJP.pl

Recyklować

wy­ko­rzy­sty­wać od­pa­dy tech­no­lo­gicz­ne i su­row­ce wtór­ne w prze­my­śle; re­cy­klin­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Recypient

ciek, do któ­re­go ucho­dzą jego do­pły­wy (np. Wisła jako re­cy­pient Pi­li­cy)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ciek, do któ­re­go ucho­dzą jego do­pły­wy


Re­cy­pient (łac. "re­ci­piens", "-tis" – przyj­mu­ją­cy) – w hy­dro­lo­gii i hy­dro­gra­fii: okre­śle­nie cieku, do któ­re­go ucho­dzą jego do­pły­wy. Re­cy­pien­tem swo­ich bez­poś­red­nich do­pły­wów jest każda rzeka (np. Wisła jest re­cy­pien­tem Narwi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recypować

przys­wo­ić lub przys­wa­jać sobie coś


Źródła:

SJP.pl

Recyrkulacyjny

→ re­cyr­ku­la­cja


Patrz:recyrkulacja

Źródła:

SJP.pl

Recyrkulować

po­now­nie wpro­wa­dzać w ruch po­wie­trze, gaz, płyn


Źródła:

SJP.pl

Recytacja

ar­ty­stycz­ne wy­gła­sza­nie ut­wo­ru li­te­rac­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­de­kla­mo­wa­nie ut­wo­ru li­te­rac­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recytacyjny

zwią­za­ny z re­cy­ta­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­cy­ta­cją, re­cy­to­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recytator

osoba re­cy­tu­ją­ca, wy­gła­sza­ją­ca ut­wo­ry li­te­rac­kie; de­kla­ma­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba de­kla­mu­ją­ca utwór li­te­rac­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recytatorka

ko­bie­ta re­cy­tu­ją­ca, wy­gła­sza­ją­ca ut­wo­ry li­te­rac­kie; de­kla­ma­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Recytatorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­cy­ta­to­ra lub re­cy­ta­cji, zwią­za­ny z re­cy­ta­to­rem lub re­cy­ta­cją


Źródła:

Wiktionary

Recytatyw

re­ci­ta­ti­vo;
1. ro­dzaj śpie­wu przy­po­mi­na­ją­ce­go pod wzglę­dem ryt­micz­nym i me­lo­dycz­nym de­kla­ma­cję, wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go w celu pre­zen­ta­cji akcji w ut­wo­rach dra­ma­tycz­nych;
2. część ut­wo­ru in­stru­men­tal­ne­go o ta­kich ce­chach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) de­kla­ma­cyj­na część opery, ora­to­rium, itp., przy­po­mi­na­ją­ca mowę


Re­cy­ta­tyw (wł. "re­ci­ta­ti­vo") – so­lo­wa forma wo­kal­na po­dob­na do de­kla­ma­cji, pow­sta­ła około 1600. Re­cy­ta­tyw służy prze­de wszyst­kim do pre­zen­ta­cji akcji. Pier­wsze opery były w ca­ło­ści opar­te na re­cy­ta­ty­wach. Wy­stę­pu­je jako ele­men­ty więk­szej formy mu­zycz­nej ta­kiej jak kan­ta­ta, ora­to­rium, opera czy pasja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Recytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­cy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Recytować

mówić coś z pa­mię­ci


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­re­cy­to­wać)

 (1.1) wy­gła­szać z pa­mię­ci utwór li­te­rac­ki

 (1.2) pot. mówić coś płyn­nie, jakby jed­nym tchem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Recz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Recz ( Reetz) – mia­sto w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie cho­szczeń­skim, po­ło­żo­ne nad rzeką Iną. Sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Recz.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2009 roku mia­sto miało 2971 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reczanin

miesz­ka­niec Recza


Źródła:

SJP.pl

Reczanka

miesz­kan­ka Recza


Źródła:

SJP.pl

Reczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Reczyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Reczyn

Re­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bo­dza­nów.

W skład so­łect­wa "Re­czyn i Nowy Re­czyn" wcho­dzi także wieś Nowy Re­czyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Red

spe­cjal­nie wy­o­dręb­nio­ny ob­szar wodny przed wej­ściem do portu, o nie­wiel­kiej głę­bo­ko­ści, osło­nię­ty od sil­nych wia­trów i prą­dów, przez­na­czo­ny do kot­wi­cze­nia stat­ków ocze­ku­ją­cych na wpro­wa­dze­nie do portu; przed­por­cie, przed­mo­rze, przed­port, awan­port, kot­wi­co­wi­sko


forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. rze­czow­ni­ka reda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Red.

skrót od: re­dak­cja, re­dak­tor (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = re­dak­cja

 (1.2) = re­dak­tor, re­dak­tor­ka


Red. – pol­ski kwar­tal­nik li­te­rac­ki, pow­sta­ły w roku 2006 w Brze­gu. Za­wie­szo­ny w roku 2013. Re­dak­to­rem na­czel­nym pisma jest Ra­do­sław Wi­śniew­ski, za­stęp­cą Sła­wo­mir Kuź­nic­ki, a wy­daw­cą Klub In­te­gra­cji Twór­czych „Sto­wa­rzy­sze­nie Ży­wych Po­e­tów”. Jed­nym z za­ło­ży­cie­li pisma był Grze­gorz Het­man, któ­rym w la­tach 2006-2008 zaj­mo­wał się w re­dak­cji dzia­łem po­e­tyc­kim i pro­wa­dził dzia­łal­ność kry­tycz­no­li­te­rac­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reda

spe­cjal­nie wy­o­dręb­nio­ny ob­szar wodny przed wej­ściem do portu, o nie­wiel­kiej głę­bo­ko­ści, osło­nię­ty od sil­nych wia­trów i prą­dów, przez­na­czo­ny do kot­wi­cze­nia stat­ków ocze­ku­ją­cych na wpro­wa­dze­nie do portu; przed­por­cie, przed­mo­rze, przed­port, awan­port, kot­wi­co­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mar. żegl. wy­dzie­lo­ny akwen przed­por­to­wy dla ocze­ku­ją­cych na wpły­nię­cie stat­ków;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redagować

1. opra­co­wy­wać coś, np. utwór, książ­kę, ar­ty­kuł itp., pod wzglę­dem me­ry­to­rycz­nym, sty­li­stycz­nym i ję­zy­ko­wym w celu na­da­nia mu osta­tecz­ne­go, op­ty­mal­ne­go kształ­tu, np. re­da­go­wać ar­ty­kuł, tekst de­pe­szy, uchwa­ły, za­rzą­dze­nia;
2. spraw­dzać i po­pra­wiać tekst, przy­go­to­wu­jąc go do druku;
3. w szko­le: pisać coś, two­rzyć tekst we­dług usta­lo­nych reguł, np. re­da­go­wać cha­rak­te­ry­sty­kę, opis, list, roz­praw­kę itp.;
4. kie­ro­wać re­dak­cją pisma, au­dy­cji itp., po­no­sząc od­po­wie­dzial­ność za ich treść i formę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­da­go­wać)

 (1.1) opra­co­wy­wać dany tekst pod wzglę­dem tre­ści i stylu, na ogół w celu za­mie­szcze­nia w druku

 (1.2) kie­ro­wać re­dak­cją cza­so­pis­ma, dzie­ła zbio­ro­we­go, de­cy­du­jąc osta­tecz­nie o jego tre­ści i for­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Redakcja

1. in­sty­tu­cja zaj­mu­ją­ca się wy­da­wa­niem pu­bli­ka­cji, re­da­go­wa­niem tek­stów lub opra­co­wy­wa­niem au­dy­cji ra­dio­wych i te­le­wi­zyj­nych;
2. opra­co­wa­nie przy­go­to­wa­ne­go tek­stu pod wzglę­dem me­ry­to­rycz­nym i sty­li­stycz­nym; re­da­go­wa­nie;
3. wer­sja tek­stu po opra­co­wa­niu re­dak­cyj­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czyn­ność po­pra­wia­nia, ko­ry­go­wa­nia tek­stu pod wzglę­dem me­ry­to­rycz­nym i sty­li­stycz­nym

 (1.2) in­sty­tu­cja lub jej dział, który zaj­mu­je się opra­co­wy­wa­niem pu­bli­ka­cji, np. cza­so­pism lub ksią­żek

 (1.3) wer­sja tek­stu po re­dak­cji (1.1)

 (1.4) zmia­na w tek­ście po re­dak­cji (1.1)

 (1.5) praca osoby kie­ru­ją­cej ze­spo­łem, który opra­co­wu­je i wy­da­je cza­so­pis­mo, dzie­ło zbio­ro­we

 (1.6) miej­sce w któ­rym pra­cu­ją dzien­ni­ka­rze, re­dak­to­rzy


Re­dak­cja ( re­dac­tus; p.p. od re­di­ge­re „od­no­sić, zbie­rać, ukła­dać”) ma wiele zna­czeń:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redakcyjny

zwią­za­ny z re­dak­cją


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­dak­cją i/lub re­dak­to­ra­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redaktor

1. pra­cow­nik re­dak­cji wy­daw­ni­czej, te­le­wi­zyj­nej lub ra­dio­wej, zaj­mu­ją­cy się przy­go­to­wa­niem ma­te­ria­łu re­dak­cyj­ne­go lub opra­co­wa­niem au­dy­cji;
2. osoba re­da­gu­ją­ca, przy­go­to­wu­ją­ca tekst


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik re­dak­cji, który zaj­mu­je się re­da­go­wa­niem tek­stów, opra­co­wy­wa­niem au­dy­cji ra­dio­wych lub pro­gra­mów te­le­wi­zyj­nych

 (1.2) zwrot grzecz­no­ścio­wy wobec dzien­ni­ka­rza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) pra­cow­ni­ca re­dak­cji, która zaj­mu­je się re­da­go­wa­niem tek­stów, opra­co­wy­wa­niem au­dy­cji ra­dio­wych lub pro­gra­mów te­le­wi­zyj­nych


Re­dak­tor – osoba do­ko­nu­ją­ca re­dak­cji tek­stu (książ­ki, ar­ty­ku­łów w cza­so­pis­mach, en­cy­klo­pe­diach i na stro­nach WWW, jak rów­nież w pro­gra­mach ra­dio­wych i te­le­wi­zyj­nych). Czę­sto ma znacz­ny wpływ na osta­tecz­ną po­stać pu­bli­ka­cji – a cza­sa­mi de­cy­du­je też o tym, czy daną pu­bli­ka­cję odrzu­cić, czy przy­jąć do druku. Naj­waż­niej­szą po­zy­cję wśród re­dak­to­rów zaj­mu­je re­dak­tor na­czel­ny, po­dej­mu­ją­cy stra­te­gicz­ne de­cyz­je w spra­wach da­ne­go pisma.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redaktorek

1. pra­cow­nicz­ka re­dak­cji wy­daw­ni­czej, te­le­wi­zyj­nej lub ra­dio­wej, zaj­mu­ją­ca się przy­go­to­wa­niem ma­te­ria­łu re­dak­cyj­ne­go lub opra­co­wa­niem au­dy­cji;
2. ko­bie­ta re­da­gu­ją­ca, przy­go­to­wu­ją­ca tekst


Źródła:

SJP.pl

Redaktorka

1. pra­cow­nicz­ka re­dak­cji wy­daw­ni­czej, te­le­wi­zyj­nej lub ra­dio­wej, zaj­mu­ją­ca się przy­go­to­wa­niem ma­te­ria­łu re­dak­cyj­ne­go lub opra­co­wa­niem au­dy­cji;
2. ko­bie­ta re­da­gu­ją­ca, przy­go­to­wu­ją­ca tekst


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta re­dak­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redaktorować

być re­dak­to­rem na­czel­nym, za­rzą­dzać wy­daw­nict­wem cza­so­pis­ma, ga­ze­ty; re­da­go­wać, kie­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Redaktorski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­dak­to­ra


Źródła:

Wiktionary

Redaktorstwo

rzad­ko: zawód, sta­no­wi­sko, praca re­dak­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Redaktorunio

po­gard­li­wie lub iro­nicz­nie: marny re­dak­tor - osoba pra­cu­ją­ca w re­dak­cji pra­so­wej, ra­dio­wej lub te­le­wi­zyj­nej; re­dak­to­rzy­na, re­dak­to­rek, dzien­ni­ka­rzy­na


Źródła:

SJP.pl

Redaktorzyna

lek­ce­wa­żą­co: marny re­dak­tor


Źródła:

SJP.pl

Redan

po­przecz­ny próg w dnie śliz­ga­cza


Redan – po­przecz­ny uskok na dol­nej po­wierzch­ni ka­dłu­ba śliz­ga­cza, pły­wa­ka wod­no­sa­mo­lo­tu lub ka­dłu­ba łodzi la­ta­ją­cej ułat­wia­ją­cy oder­wa­nie się strug wody i umoż­li­wia­ją­cy osią­gnię­cie więk­szej pręd­ko­ści przy śliz­ga­niu się po wo­dzie, a w przy­pad­ku wod­no­sa­mo­lo­tów - ułat­wia­ją­cy start.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redarowie

ple­mię sło­wiań­skie


Re­da­ro­wie – śred­nio­wiecz­ne ple­mię sło­wiań­skie z grupy ple­mion le­chic­kich, na­le­żą­ce do wie­lec­kiej grupy ple­mion – Związ­ku wie­lec­kie­go – czę­sto w nim do­mi­no­wa­li. Uz­na­ne przez kro­ni­ka­rzy ger­mań­skich za naj­bar­dziej wo­jow­ni­cze spoś­ród ple­mion wie­lec­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redczyce

Red­czy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Żnin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 91 miesz­kań­ców. Jest 37. co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Żnin.


Źródła:

Wikipedia

Reddit

Red­dit – ser­wis in­ter­ne­to­wy przed­sta­wia­ją­cy linki do róż­no­rod­nych in­for­ma­cji, które uka­za­ły się w In­ter­ne­cie. Ser­wis jest głów­nie an­glo­ję­zycz­ny, cho­ciaż jego in­ter­fejs zo­stał prze­tłu­ma­czo­ny na wiele ję­zy­ków (w tym pol­ski).

Red­dit ma około 174 mi­lio­ny za­re­je­stro­wa­nych użyt­kow­ni­ków i zaj­mo­wał, na dzień 2 marca 2020, 18. po­zy­cję w ran­kin­gu Alexa In­ter­net. W 2026 roku był jedną z 10 naj­czę­ściej od­wie­dza­nych stron in­ter­ne­to­wych na świe­cie.


Źródła:

Wikipedia

Redditowy

→ Red­dit [czy­taj: re­di­to­wy]


Źródła:

SJP.pl

Redebiutować

rzad­ko: de­biu­to­wać po­now­nie, wy­stę­po­wać (wy­stą­pić) gdzieś po raz drugi, naj­czę­ściej po dłuż­szej przer­wie


Źródła:

SJP.pl

Redecki

przy­miot­nik od: Recz (mia­sto w Pol­sce); recki


Źródła:

SJP.pl

Redefinicja

rzad­ko: okre­śle­nie cze­goś na nowo, na­da­nie cze­muś no­we­go zna­cze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) okre­śle­nie, zde­fi­nio­wa­nie cze­goś na nowo, na­da­nie no­we­go zna­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redefiniować

na­da­wać cze­muś nowe zna­cze­nie, de­fi­nio­wać na nowo


Źródła:

SJP.pl

Redemptorysta

czło­nek Con­gre­ga­tio Sanc­tis­si­mi Re­demp­to­ris (Zgro­ma­dze­nia Najś­więt­sze­go Od­ku­pi­cie­la) - ka­to­lic­kie­go za­ko­nu za­ło­żo­ne­go w 1732 roku przez świę­te­go Al­fon­sa Marię Li­gu­o­rie­go w celu gło­sze­nia Ewan­ge­lii, zwła­szcza bied­nym i du­cho­wo opu­szczo­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. za­kon­nik ze zgro­ma­dze­nia za­ło­żo­ne­go przez św. Al­fon­sa Marię Li­gu­o­rie­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redemptorystka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zakon Najś­więt­sze­go Od­ku­pi­cie­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. za­kon­ni­ca z żeń­skiej ga­łę­zi zgro­ma­dze­nia za­ło­żo­ne­go przez św. Al­fon­sa Marię Li­gu­o­rie­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redemptorystowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­demp­to­ry­sta­mi, do­ty­czą­cy re­demp­to­ry­stów


Źródła:

Wiktionary

Redemptoryści

czło­nek Con­gre­ga­tio Sanc­tis­si­mi Re­demp­to­ris (Zgro­ma­dze­nia Najś­więt­sze­go Od­ku­pi­cie­la) - ka­to­lic­kie­go za­ko­nu za­ło­żo­ne­go w 1732 roku przez świę­te­go Al­fon­sa Marię Li­gu­o­rie­go w celu gło­sze­nia Ewan­ge­lii, zwła­szcza bied­nym i du­cho­wo opu­szczo­nym


Zgro­ma­dze­nie Najś­więt­sze­go Od­ku­pi­cie­la (łac. "Con­gre­ga­tio Sanc­tis­si­mi Re­demp­to­ris", si­glum: CSsR, pot. re­demp­to­ry­ści) – ka­to­lic­kie zgro­ma­dze­nie za­kon­ne za­ło­żo­ne przez świę­te­go Al­fon­sa Marię Li­gu­o­rie­go 9 li­sto­pa­da 1732 roku. Głów­nym cha­ryz­ma­tem re­demp­to­ry­stów jest po­dą­ża­nie za przy­kła­dem Je­zu­sa Chry­stu­sa w ra­mach życia apo­stol­skie­go, które łączy rów­no­cze­śnie głę­bo­kie od­da­nie się Bogu oraz gło­sze­nie Ewan­ge­lii, szcze­gól­nie ubo­gim oraz naj­bar­dziej opu­szczo­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reden

śro­do­wi­sko­wo: naj­grub­szy po­kład węgla ka­mien­ne­go w Dą­bro­wie Gór­ni­czej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redesign

[czy­taj: re­di­zajn] zmia­na de­si­gnu


Źródła:

SJP.pl

Redestylacja

w che­mii: pro­ces po­now­ne­go de­sty­lo­wa­nia cie­czy, wy­ko­ny­wa­ny w celu uzy­ska­nia więk­szej czy­sto­ści de­sty­la­tu


Źródła:

SJP.pl

Redford

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redgrave

Red­gra­ve – wieś w An­glii, w hrab­stwie Suf­folk, w dy­stryk­cie Mid Suf­folk. Leży 36 km na pół­noc od mia­sta Ips­wich i 123 km na pół­noc­ny wschód od Lon­dy­nu.


Źródła:

Wikipedia

Redia

larwa przy­wry


Redia – jedna z larw przywr wnętrz­nia­ków. Żyje w or­ga­niz­mie ży­wi­cie­la poś­red­nie­go. Pow­sta­je w wy­ni­ku par­te­no­ge­ne­tycz­ne­go rozm­na­ża­nia się spo­ro­cy­sty lub po­przed­nie­go po­ko­le­nia redii, a cza­sem z mi­ra­ci­dium. Rozm­na­ża się, po­dob­nie jak spo­ro­cy­sta, dzie­wo­rod­nie i daje po­czą­tek ko­lej­ne­mu po­ko­le­niu redii lub cer­ka­riom. Po­sia­da otwór gę­bo­wy, gar­dziel i za­wią­zek je­li­ta, a także otwór, przez który po­tom­stwo opu­szcza jej or­ga­nizm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redingot

[czy­taj: redęGOT] re­din­go­te;
1. długi płaszcz męski z wy­so­kim koł­nie­rzem i pe­le­ryn­ką, uży­wa­ny daw­niej do jazdy kon­nej lub w cza­sie po­dró­ży;
2. płaszcz dam­ski o po­dob­nym kroju


Źródła:

SJP.pl

Redingote

[czy­taj: redęGOT] re­din­got;
1. długi płaszcz męski z wy­so­kim koł­nie­rzem i pe­le­ryn­ką, uży­wa­ny daw­niej do jazdy kon­nej lub w cza­sie po­dró­ży;
2. płaszcz dam­ski o po­dob­nym kroju


Źródła:

SJP.pl

Redis

ro­dzaj sta­lów­ki do pi­sa­nia i ry­so­wa­nia tu­szem kre­ślar­skim; re­di­sów­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redisówka

ro­dzaj sta­lów­ki do pi­sa­nia i ry­so­wa­nia tu­szem kre­ślar­skim; redis


Źródła:

SJP.pl

Redivivus

z ła­ci­ny: zmart­wychw­sta­ły, odro­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Redkowice

Red­ko­wi­ce (kaszb. "Redkòjce" lub też "Redkòwice", niem. "Rett­ke­witz") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Nowa Wieś Lę­bor­ska.

W skład so­łect­wa "Red­ko­wi­ce" wcho­dzi także Nie­bę­dzi­no i Że­laz­ko­wo. W końcu 2025 so­łect­wo li­czy­ło 605 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Redlarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Redler

prze­no­śnik łań­cu­cho­wy do zboża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redlica

rad­li­ca;
1. ro­bo­cza część radła
2. ro­bo­cza część siew­ni­ka, żło­bią­ca bru­zdy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. część siew­ni­ka, która wy­ko­nu­je bru­zdę dla na­sion


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redlich

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Redlicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Redlina

re­gio­nal­nie: nie­wy­so­ki wał ziemi mię­dzy dwie­ma bru­zda­mi, usy­pa­ny przez rad­le­nie; rad­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. nasyp ziemi małej wiel­ko­ści, znaj­du­ją­cy się mię­dzy dwie­ma bru­zda­mi;


Red­li­na, rad­li­na – nie­du­ży wał ziemi po­mię­dzy dwie­ma bru­zda­mi, uksz­tał­to­wa­ny sa­dzar­ką lub ob­syp­ni­kiem, np. w upra­wie ziem­nia­ka. Daw­niej red­li­ny for­mo­wa­no za po­mo­cą radła pod­czas rad­le­nia (red­le­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redlinowy

przy­miot­nik od: red­li­na


Źródła:

SJP.pl

Redlić

re­gio­nal­nie: rad­lić - ob­sy­py­wać ro­śli­ny oko­po­we za po­mo­cą radła (re­gio­nal­nie: redła)


Źródła:

SJP.pl

Redliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Redmond

mia­sto w USA, gdzie m.in. mie­ści się sie­dzi­ba firmy Mi­cro­soft


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rednacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. re­dak­tor na­czel­ny


Źródła:

Wiktionary

Redoks

ro­dzaj re­ak­cji che­micz­nej po­le­ga­ją­cej na zmia­nie stop­nia ut­le­nie­nia dwóch lub wię­cej pier­wiast­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z ut­le­nia­niem-re­duk­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redonda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa wul­ka­nicz­na na Morzu Ka­ra­ib­skim, na­le­żą­ca do pań­stwa An­ti­gua i Bar­bu­da;


Re­don­da – wyspa le­żą­ca na Morzu Ka­ra­ib­skim, 56,2 km na po­łud­nio­wy za­chód od An­ti­gui, na­le­żą­ca do pań­stwa An­ti­gua i Bar­bu­da. Znaj­du­je się na niej wy­ga­sły wul­kan.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Redostowo

Re­do­sto­wo (do 1945 "Retz­tow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie go­le­niow­skim, w gmi­nie Osina, na Rów­ni­nie No­wo­gardz­kiej, nad rzeką Step­ni­cą, oto­czo­na la­sa­mi wschod­nich krań­ców Pu­szczy Go­le­niow­skiej, przy dro­dze kra­jo­wej nr 6.


Źródła:

Wikipedia

Redowa

cze­ski ta­niec to­wa­rzy­ski w tem­pie umiar­ko­wa­nie szyb­kim


Re­do­wa – ta­niec cze­ski, przy­po­mi­na­ją­cy ma­zur­ka i polkę.

Ter­min "re­do­wa" po­cho­dzi z li­te­ra­tu­ry nie­miec­ko­ję­zycz­nej, w któ­rej roz­po­wszech­nił się w la­tach 40. i 50. XIX wieku, po prze­ni­knię­ciu tańca poza te­ry­to­rium Czech.

Re­do­wa skła­da się z dwóch czę­ści. Od 1829, kiedy po raz pier­wszy zo­sta­ła wpro­wa­dzo­na jako ta­niec sa­lo­no­wy w Pra­dze, były one opi­sy­wa­na dwoma ter­mi­na­mi: rejdovák (umiar­ko­wa­ne tempo w me­trum 3/4 lub 3/8) i rejdovačka (szyb­kie tempo w me­trum 2/4 lub 4/8).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redowy

przy­miot­nik od: reda


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z redą, do­ty­czą­cy redy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redp

skrót od: Rejon Ek­splo­a­ta­cji Dróg Pu­blicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Redpillowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. środ. ktoś prze­ko­na­ny o swoim wyz­wo­le­niu się z opre­sji, w któ­rej tkwią męż­czyź­ni zdo­mi­no­wa­ni przez ko­bie­ty


Źródła:

Wiktionary

Redresja

za­bieg me­dycz­ny sto­so­wa­ny celem zwięk­sze­nia za­kre­su ru­chów stawu lub zmniej­sze­nia jego przy­kur­czów


Źródła:

SJP.pl

Redresujący

w me­dy­cy­nie: mo­gą­cy spo­wo­do­wać re­dre­sję - znieść przy­kurcz stawu lub zwięk­szyć za­kres jego ru­chów; re­dre­syj­ny


Źródła:

SJP.pl

Redresyjny

w me­dy­cy­nie: mo­gą­cy spo­wo­do­wać re­dre­sję - znieść przy­kurcz stawu lub zwięk­szyć za­kres jego ru­chów; re­dre­su­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Reducent

or­ga­nizm cu­dzo­żyw­ny; de­stru­ent


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ekol. or­ga­nizm he­te­ro­tro­ficz­ny, który roz­kła­da­jąc i re­du­ku­jąc sub­stan­cje or­ga­nicz­ne po­wo­du­je ich mi­ne­ra­li­za­cję


Re­du­cen­ci ( redūcō – zmniej­szam, ni­szczę), de­stru­en­ci ( dēstruō – burzę) – or­ga­niz­my sta­no­wią­ce koń­co­wy etap łań­cu­cha po­kar­mo­we­go. Odży­wia­ją się szcząt­ka­mi in­nych or­ga­niz­mów i roz­kła­da­ją zło­żo­ne związ­ki or­ga­nicz­ne na prost­sze związ­ki, także nie­or­ga­nicz­ne. Do de­stru­en­tów za­li­cza się: sa­pro­fi­ty, de­try­tu­so­fa­gi (de­try­tu­so­żer­cy), sa­pro­bion­ty, sa­pro­by, ne­kro­fa­gi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reduchów

Re­du­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zduń­sko­wol­skim, w gmi­nie Sza­dek.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Reducin

Re­du­cin – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gar­wo­liń­skim, w gmi­nie Górz­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jana Chrzci­cie­la w Górz­nie.


Źródła:

Wikipedia

Redukat

cięż­ki olej otrzy­my­wa­ny po od­de­sty­lo­wa­niu ole­jów lek­kich


Źródła:

SJP.pl

Redukcja

1. spro­wa­dze­nie cze­goś do mniej­szych roz­mia­rów; zmniej­sze­nie;
2. zmniej­sze­nie skła­du per­so­ne­lu in­sty­tu­cji lub za­kła­du pracy po­przez zwol­nie­nie pra­cow­ni­ków;
3. re­ak­cja che­micz­na po­le­ga­ją­ca na odłą­cze­niu tlenu lub przy­łą­cze­niu wo­do­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spro­wa­dze­nie cze­goś do mniej­szych roz­mia­rów

 (1.2) zmniej­sze­nie skła­du per­so­ne­lu in­sty­tu­cji lub za­kła­du pracy po­przez zwol­nie­nie pra­cow­ni­ków

 (1.3) chem. pro­ces przej­ścia atomu z wyż­sze­go na niż­szy sto­pień ut­le­nie­nia;

 (1.4) techn. w hy­dra­u­li­ce: kształt­ka poz­wa­la­ją­ca zmie­nić śred­ni­cę ko­lej­nej rury;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redukcjonista

zwo­len­nik re­duk­cjo­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Redukcjonistka

→ re­duk­cjo­ni­sta


Patrz:redukcjonista

Źródła:

SJP.pl

Redukcjonistyczny

→ re­duk­cjo­nizm


Patrz:redukcjonizm

Źródła:

SJP.pl

Redukcjonizm

po­gląd, we­dług któ­re­go zja­wi­ska i pro­ce­sy zło­żo­ne dadzą się wy­ja­śniać przez spro­wa­dze­nie do zja­wisk i pro­ce­sów prost­szych i od­po­wia­da­ją­cych im praw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. po­gląd mó­wią­cy, że zro­zu­mie­nie więk­sze­go zja­wi­ska można osią­gnąć po­przez ba­da­nie mniej­szej jego czę­ści


Re­duk­cjo­nizm – po­gląd w fi­lo­zo­fii nauki, sta­no­wi­sko me­to­do­lo­gicz­ne przyj­mu­ją­ce, że moż­li­we i wła­ści­we jest wy­ja­śnie­nie i opis włas­no­ści zło­żo­ne­go ukła­du po­przez opis i wy­ja­śnie­nie za­cho­wa­nia jego czę­ści. Po­glą­da­mi al­ter­na­tyw­ny­mi są ho­lizm i emer­gen­tyzm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redukcyjny

zwią­za­ny z re­duk­cją


Źródła:

SJP.pl

Redukowalność

→ re­du­ko­wal­ny


Patrz:redukowalny

Źródła:

SJP.pl

Redukowalny

taki, któ­re­go można zre­du­ko­wać


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do zre­du­ko­wa­nia, da­ją­cy się zre­du­ko­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zmniej­sza­nie roz­mia­rów, licz­by lub ilo­ści cze­goś

 (1.2) kulin. zmniej­sze­nie ob­ję­to­ści po­tra­wy i zwięk­sze­nie jej gę­sto­ści przez dłuż­sze go­to­wa­nie na małym ogniu


Re­du­ko­wa­nie – tech­ni­ka obrób­ki ku­li­nar­nej po­le­ga­ją­ca na za­gę­szcza­niu po­tra­wy przez od­pa­ro­wa­nie wody lub in­nych pły­nów na małym ogniu. Sto­so­wa­na w od­nie­sie­niu do sosów, kon­fi­tur lub dże­mów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Redukować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­du­ko­wać)

 (1.1) po­wo­do­wać zmniej­sze­nie czego

 (1.2) lik­wi­do­wać etaty pra­cow­ni­cze

 (1.3) chem. wpro­wa­dzać pier­wia­stek do mniej­szej war­to­ścio­wo­ści wsku­tek przy­łą­cza­nia elek­tro­nów, po­przez od­bie­ra­nie tlenu lub wpro­wa­dza­nie wo­do­ru

cza­sow­nik zwrot­ny re­du­ko­wać się (dk. zre­du­ko­wać się)

 (2.1) sta­wać się mniej­szym lub mniej licz­nym

 (2.2) chem. od­da­wać tlen lub przyj­mo­wać wodór


Źródła:

Wiktionary

Reduktor

w che­mii: sub­stan­cja od­da­ją­ca elek­tro­ny innym ato­mom, jonom lub czą­stecz­kom, re­du­ku­ją­ca te sub­stan­cje i sama ule­ga­ją­ca przy tym ut­le­nie­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redukująco

→ re­du­ko­wać


Patrz:redukować

Źródła:

SJP.pl

Redundancja

nad­miar w sto­sun­ku do tego, co nie­zbęd­ne; cecha ko­mu­ni­ka­tu za­wie­ra­ją­ce­go wię­cej in­for­ma­cji, niż mi­ni­mum nie­zbęd­ne do prze­ka­za­nia tre­ści


Re­dun­dan­cja ( re­dun­dan­tio „po­wódź, nad­miar, zby­tek”) – nad­mia­ro­wość w sto­sun­ku do tego, co ko­niecz­ne lub zwy­kłe. Okre­śle­nie może od­no­sić się za­rów­no do nad­mia­ru zbęd­ne­go lub szkod­li­we­go, nie­ce­lo­wo zu­ży­wa­ją­ce­go za­so­by, jak i do po­żą­da­ne­go za­bez­pie­cze­nia na wy­pa­dek usz­ko­dze­nia czę­ści sy­ste­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redundancyjny

zwią­za­ny z re­dun­da­cją


Źródła:

SJP.pl

Redundantność

→ re­dun­dant­ny; re­dun­dan­cja


Źródła:

SJP.pl

Redundantny

taki, bez któ­re­go można się obejść; nad­mia­ro­wy, do­dat­ko­wy, za­pa­so­wy


przy­miot­nik

 (1.1) nad­mia­ro­wy, nie­po­trzeb­ny, zbęd­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reduplikacja

pow­tó­rze­nie da­nych, zja­wisk lub pro­ce­sów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pow­tó­rze­nie

 (1.2) jęz. sło­wot­wór­cze lub flek­syj­ne pod­wo­je­nie rdze­nia;


Re­du­pli­ka­cja ( re­du­pli­ca­tio „pod­wo­je­nie”) – pow­tó­rze­nie ca­łe­go wy­ra­zu bądź jego czę­ści. W ję­zy­kach pełni funk­cję flek­syj­ną bądź sło­wot­wór­czą, jest rów­nież środ­kiem sty­li­stycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reduplikować

pod­wa­jać (pod­wo­ić), pow­ta­rzać (pow­tó­rzyć) coś


Źródła:

SJP.pl

Reduta

1. dawne ziem­ne umoc­nie­nie po­lo­we z wałem i fosą, ro­dzaj szań­ca;
2. sta­no­wi­sko obron­ne;
3. prze­no­śnie: po­mysł, dzia­ła­nie wy­ma­ga­ją­ce obro­ny;
4. daw­niej: pu­blicz­ny bal ma­sko­wy


Re­du­ta (wł. "ri­dot­ta", fr. "re­do­u­te", ang. "re­do­ubt") – ro­dzaj szań­ca. Zam­knię­te, sa­mo­dziel­ne dzie­ło for­ty­fi­ka­cyj­ne po­lo­we lub pół­sta­łe na na­ry­sie koła, kwa­dra­tu lub in­ne­go wie­lo­bo­ku, przez­na­czo­ne do sa­mo­dziel­nie pro­wa­dzo­nej obro­ny. Miała kształt lu­ne­ty z zam­knię­tą szyją. Re­du­ty bu­do­wa­no od XVI wieku do po­cząt­ku I wojny świa­to­wej. Umiej­sca­wia­no je przed linią umoc­nień obron­nych, ota­cza­jąc wałem ziem­nym lub fosą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redutowiec

śro­do­wi­sko­wo: czło­nek Re­du­ty - sto­wa­rzy­sze­nia te­a­tral­ne­go, za­ło­żo­ne­go w 1919 roku przez Ju­liu­sza Oster­wę, dzia­ła­ją­ce­go do 1939 roku, obej­mu­ją­ce­go teatr i szko­łę ak­tor­ską


Źródła:

SJP.pl

Redutowy

przy­miot­nik od: re­du­ta


Źródła:

SJP.pl

Redyk

wy­pro­wa­dza­nie owiec na wypas w góry (r. wio­sen­ny) i spro­wa­dza­nie z hali (r. je­sien­ny), zwy­kle w po­sta­ci uro­czy­ste­go prze­mar­szu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) etn. wy­pro­wa­dza­nie wios­ną owiec na hale oraz ich je­sien­ny po­wrót;


Redyk – uro­czy­ste wyj­ście pa­ste­rzy ze sta­da­mi owiec na wypas na gór­skich ha­lach (redyk wio­sen­ny), a także ich po­wrót z wy­pa­su (redyk je­sien­ny).

Redyk je­sien­ny zwany jest gwa­ro­wo "uosod", co wy­wo­dzi się od słowa "uo­sa­dzić" ("ôsadzić"), osa­dzić owce z po­wro­tem do po­szcze­gól­nych go­spo­darstw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Redykować

gwa­ro­wo: re­dy­ko­wać się - prze­no­sić się z ow­ca­mi na inne pa­stwi­ska


Źródła:

SJP.pl

Redykołka

ser pro­du­ko­wa­ny z resz­tek sera, które nie wy­star­czy­ły do wyt­wo­rze­nia oscyp­ka, głów­nie na Pod­ha­lu i w Be­ski­dzie Ślą­skim


Re­dy­koł­ka (re­dy­kaw­ka) – ro­dzaj sera wyt­wa­rza­ne­go głów­nie na Pod­ha­lu i w Be­ski­dzie Ślą­skim. W obu tych miej­scach pierw­si wyt­wa­rza­li ją tam­tej­si pa­ste­rze wo­ło­scy. Re­dy­koł­ka czę­sto my­lo­na jest z oscyp­kiem. Po­do­bień­stwo wy­ni­ka z faktu, że pro­du­ko­wa­na jest z resz­tek sera, które nie wy­star­czy­ły do wyt­wo­rze­nia oscyp­ka, czyli z resz­tek przet­wo­rzo­ne­go bun­dzu. Re­dy­koł­ka cha­rak­te­ry­zu­je się za­pa­chem i pos­ma­kiem wę­dze­nia oraz pi­kant­nym, lekko sło­nym sma­kiem bę­dą­cym wy­ni­kiem mo­cze­nia sera w so­lan­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redyska

w gwa­rze poz­nań­skiej: rzod­kiew­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. kulin. gw-pl|Poz­nań. rzod­kiew­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redyskont

wtór­na sprze­daż weks­li zdy­skon­to­wa­nych przed ter­mi­nem ich płat­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Redyskonto

wtór­na sprze­daż weks­li zdy­skon­to­wa­nych przed ter­mi­nem ich płat­no­ści


Re­dy­skon­to – przy­ję­cie przez bank cen­tral­ny wie­rzy­tel­no­ści, ta­kich jak weks­le, od ban­ków ko­mer­cyj­nych. Banki ko­mer­cyj­ne, za­sta­wia­jąc pa­pie­ry war­to­ścio­we, mogą za­cią­gać kre­dy­ty re­dy­skon­to­we. Bank cen­tral­ny, usta­la­jąc kwotę kre­dy­tu, od­li­cza od war­to­ści no­mi­nal­nej zdy­skon­to­wa­nych pa­pie­rów war­to­ścio­wych ich od­set­ki, okre­ślo­ne przez stopę re­dy­skon­to­wą usta­lo­ną wła­śnie przez ten bank.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redyskontowy

przy­miot­nik od: re­dy­skon­to


Źródła:

SJP.pl

Redystrybucja

1. po­now­na dy­stry­bu­cja, wtór­ny po­dział cze­goś, zwy­kle dóbr ma­te­rial­nych;
2. re­dy­stry­bu­cja do­cho­dów - po­dział przez pań­stwo do­cho­dów oby­wa­te­li, po­bra­nych od nich w po­sta­ci po­dat­ków


Re­dy­stry­bu­cja (łac. "re­di­stri­bu­tio", "re -" 'w tył; znów; na­prze­ciw' i "di­stri­bu­tio" p. dy­stry­bu­cja) – po­now­ny trans­fer do­cho­du, ma­jąt­ku lub nie­ru­cho­mo­ści od jed­ne­go pod­mio­tu do dru­gie­go spo­wo­do­wa­ne przez od­po­wied­ni me­cha­nizm spo­łecz­ny ma­ją­cy ni­we­lo­wać nie­rów­no­ści spo­łecz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redystrybucyjny

zwią­za­ny z re­dy­stry­bu­cją


Źródła:

SJP.pl

Redystrybuować

wtór­nie dzie­lić ja­kieś dobra


Źródła:

SJP.pl

Redystrybutor

pod­miot zaj­mu­ją­cy się po­now­nym po­dzia­łem dóbr lub usług


Źródła:

SJP.pl

Redziak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Redzianin

miesz­ka­niec Redy


Źródła:

SJP.pl

Redzianka

miesz­kan­ka Redy


Źródła:

SJP.pl

Redzikowo

1. gmina w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redzikowski

→ Re­dzi­ko­wo (gmina w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Redzimski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Redzki

przy­miot­nik od: Reda


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Redą, do­ty­czą­cy Redy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Redło

na­rzę­dzie rol­ni­cze słu­żą­ce do ro­bie­nia bruzd po­mię­dzy rzę­da­mi upraw ro­ślin oko­po­wych i do ich ob­sy­py­wa­nia; radło


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redłowo

dziel­ni­ca Gdyni


Re­dło­wo (ka­szub. "Redłowò") – nad­mor­ska dziel­ni­ca miesz­kal­na Gdyni, gra­ni­czą­ca z na­stę­pu­ją­cy­mi dziel­ni­ca­mi tegoż mia­sta: Wzgó­rze Św. Mak­sy­mi­lia­na(od pół­no­cy), Dział­ki Leśne, Mały Kack (obie od za­cho­du), Or­ło­wo (od po­łud­nia), a od wscho­du także z Mo­rzem Bał­tyc­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Redłowski

→ Re­dło­wo


Patrz:Redłowo

Źródła:

SJP.pl

Redźka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Wi­leń­szczyz­na. rzod­kiew­ka


Źródła:

Wiktionary

Reebok

[czy­taj: ribok] marka odzie­ży, obu­wia i sprzę­tu spor­to­we­go oraz firma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. wyrób firmy Re­e­bok


Re­e­bok In­ter­na­tio­nal Li­mi­ted – ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo bran­ży odzie­żo­wej, zaj­mu­ją­ce się pro­duk­cją obu­wia, odzie­ży i ak­ce­so­riów spor­to­wych. Jest czę­ścią ame­ry­kań­skiej.Jego nazwa po­cho­dzi od ga­tun­ku po­łud­nio­wo­a­fry­kań­skiej an­ty­lo­py – rid­bo­ka sza­re­go (afr. Va­al­rib­bok, ang. Grey Rhe­bok).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reed

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Reedukacja

1. po­now­ne prze­ka­zy­wa­nie komuś wie­dzy lub ucze­nie umie­jęt­no­ści w przy­pad­ku bra­ków w wyksz­tał­ce­niu lub utra­ty wcze­śniej zdo­by­tych doś­wiad­czeń;
2. dzia­ła­nia zmie­rza­ją­ce do na­u­cze­nia osób o za­chwia­nym sy­ste­mie war­to­ści (głów­nie do­ty­czy to osób ska­za­nych) życia zgod­nie z za­sa­da­mi i nor­ma­mi obo­wią­zu­ją­cy­mi w ja­kimś spo­łe­czeń­stwie


Re­e­du­ka­cja – ze­spół dzia­łań ma­ją­cych na celu przy­wró­ce­nie jed­nost­ce ludz­kiej po­sia­da­nych wcze­śniej umie­jęt­no­ści.

Re­e­du­ka­cja jest ro­zu­mia­na róż­nie w róż­nych ob­sza­rach dzia­ła­nia. W re­so­cja­li­za­cji osoby do­ro­słej, jest to pro­ces wpa­ja­nia jed­nost­ce nie­zbęd­nych umie­jęt­no­ści po­trzeb­nych w życiu, w tym w życiu spo­łecz­nym, a także przeksz­tał­ce­nie oso­bo­wo­ści oraz prze­ka­zy­wa­nie pra­wi­dło­we­go sy­ste­mu war­to­ści, norm, jak rów­nież wzor­ców kul­tu­ro­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reedukacyjny

zwią­za­ny z re­e­du­ka­cją


Źródła:

SJP.pl

Reedukator

1. osoba, która za­wo­do­wo zaj­mu­je się re­e­du­ka­cją - ucze­niem kogoś, kto ma braki w wyksz­tał­ce­niu;
2. osoba, która za­wo­do­wo zaj­mu­je się re­e­du­ka­cją - przy­wra­ca­niem cho­re­mu spraw­no­ści fi­zycz­nej;
3. pra­cow­nik wię­zie­nia, za­kła­du po­praw­cze­go, oś­rod­ku le­cze­nia uza­leż­nień itp., nio­są­ca pomoc prze­stęp­com lub oso­bom uza­leż­nio­nym, uczą­ca ich po­praw­ne­go za­cho­wa­nia, reguł życia w spo­łe­czeń­stwie itp.


Źródła:

SJP.pl

Reedukatorka

→ re­e­du­ka­tor


Patrz:reedukator

Źródła:

SJP.pl

Reedycja

po­now­ne wy­da­nie książ­ki, filmu, gry itp.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reedytować

po­now­nie edy­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Reeksport

pow­tór­ny ek­sport, wywóz to­wa­ru po­cho­dze­nia za­gra­nicz­ne­go za gra­ni­cę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. po­wrot­ny ek­sport, wywóz to­wa­ru po­cho­dze­nia za­gra­nicz­ne­go za gra­ni­cę;


Re­ek­sport – po­wrot­ny ek­sport, wywóz to­wa­ru im­por­to­wa­ne­go za gra­ni­cę. W tran­sak­cjach tych bie­rze udział najm­niej trzech part­ne­rów z róż­nych kra­jów: sprze­daw­ca, poś­red­nik i na­byw­ca. Roz­róż­nia się re­ek­sport poś­red­ni (zwany też im­por­tem rów­no­le­głym) i bez­poś­red­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reeksportować

ek­spor­to­wać (wy­ek­spor­to­wać) to­wa­ry spro­wa­dzo­ne z za­gra­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Reelekcja

pow­tór­ny wybór tej samej osoby na okre­ślo­ne sta­no­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. po­now­ny wybór kogoś na sta­no­wi­sko wy­bie­ral­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reelekcyjny

→ re­e­lek­cja


Patrz:reelekcja

Źródła:

SJP.pl

Reelektryfikacja

po­now­ne lub zwięk­szo­ne wy­ko­rzy­sta­nie ener­gii elek­trycz­nej za­miast paliw ko­pal­nych


Źródła:

SJP.pl

Reemigracja

książ­ko­wo: po­wrót do kraju oj­czy­ste­go; re­mi­gra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­wrót z emi­gra­cji do oj­czyz­ny (kraju swego po­cho­dze­nia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reemigracyjny

zwią­za­ny z re­e­mi­gra­cją


Źródła:

SJP.pl

Reemigrant

emi­grant, który po­wró­cił do oj­czy­ste­go kraju


Źródła:

SJP.pl

Reemigrantka

→ re­e­mi­grant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­wra­ca­ją­ca do kraju na stałe po okre­sie emi­gra­cji


Patrz:reemigrant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reemisja

po­now­na emi­sja;
1. w eko­no­mii: po­now­ne pu­szcze­nie w obieg pie­nię­dzy, pa­pie­rów war­to­ścio­wych, znacz­ków pocz­to­wych;
2. po­now­ne na­da­nie pro­gra­mu ra­dio­we­go lub te­le­wi­zyj­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Reemitować

po­now­nie emi­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Reendo

pow­tór­ne le­cze­nie ka­na­ło­we zęba


Źródła:

SJP.pl

Reengineering

[czy­taj: re-in­dżi­ni­rin(g)] me­to­da ra­dy­kal­ne­go prze­pro­jek­to­wa­nia pro­ce­sów w przed­się­bior­stwie, w celu uspraw­nie­nia jego funk­cjo­no­wa­nia, prze­wi­du­ją­ca m.in. re­wo­lu­cyj­ne zmia­ny w kul­tu­rze or­ga­ni­za­cyj­nej


Zo­bacz też: re­en­gi­ne­e­ring (opro­gra­mo­wa­nie).

Re­en­gi­ne­e­ring ( re-en­gi­ne­e­ring lub bu­si­ness pro­cess re-en­gi­ne­e­ring) – kon­cep­cja biz­ne­so­wa po­le­ga­ją­ca na wpro­wa­dza­niu ra­dy­kal­nych zmian w pro­ce­sach biz­ne­so­wych. Celem zmian jest osią­gnię­cie mak­sy­mal­nej efek­tyw­no­ści or­ga­ni­za­cji oraz re­duk­cja kosz­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reese

Reese – wieś w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Mi­chi­gan, w hrab­stwie Tu­sco­la.


Źródła:

Wikipedia

Reeskontować

daw­niej: re­dy­skon­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Reetatyzacja

rzad­ko: przy­wró­ce­nie kon­tro­li pań­stwa we wszyst­kich dzie­dzi­nach życia spo­łecz­ne­go; po­now­ne upań­stwo­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Reeves

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ref

dolna część żagla


Źródła:

SJP.pl

Ref.

skrót od: re­fe­rat (dział in­sty­tu­cji), czy­ta­ny jako cały od­mien­ny wyraz


Źródła:

SJP.pl

Refabrykacja

od­na­wia­nie sprzę­tu elek­tro­nicz­ne­go


Re­fa­bry­ka­cja – dzia­ła­nie po­le­ga­ją­ce na przy­wró­ce­niu wła­ści­wo­ści użyt­ko­wych czę­ściom uży­wa­nym, aby wy­glą­da­ły one jak nowe.

Może ona mieć cha­rak­ter obrób­ki kom­plek­so­wej, w wy­ni­ku któ­rej przy­wra­ca się czę­ściom wy­ma­ga­ny kształt, wy­mia­ry, pa­ra­me­try i wła­ści­wo­ści nie­zbęd­ne do dal­szej pracy. To od­no­wa ja­kie­goś przed­mio­tu w celu dal­sze­go użyt­ko­wa­nia. Naj­czę­ściej spo­ty­ka­nym przy­kła­dem re­fa­bry­ka­cji są to­ne­ry dru­kar­ko­we oraz te­le­fo­ny ko­mór­ko­we[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refabrykować

od­na­wiać sprzęt elek­tro­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Refakcja

1. opust ceny za towar usz­ko­dzo­ny, za­re­kla­mo­wa­ny przez na­byw­cę;
2. daw­niej: ob­niż­ka ta­ry­fy przy wy­sył­ce du­żych ilo­ści to­wa­ru


Źródła:

SJP.pl

Refaktura

ods­prze­daż oso­bie trze­ciej usług, które wcze­śniej przed­się­bior­ca sam nabył


Źródła:

SJP.pl

Refakturować

po­now­nie fak­tu­ro­wać (za­fak­tu­ro­wać) bez po­więk­sze­nia war­to­ści sprze­da­ży o włas­ną marżę, prze­no­sić (prze­nieść) kosz­ty na osobę trze­cią, która fak­tycz­nie ko­rzy­sta z usłu­gi


Źródła:

SJP.pl

Refbant

ra­bant; wąski pas na­szy­ty na ża­giel dla wzmoc­nie­nia płót­na w miej­scu, gdzie znaj­du­ją się ot­wo­ry na prze­pro­wa­dze­nie lin


Źródła:

SJP.pl

Refbanta

wzmoc­nio­ny pas żagla; ref­bant


Ref­ban­ta – wzmoc­nio­ny pas żagla umoż­li­wia­ją­cy, dzię­ki re­miz­kom z przew­le­czo­ny­mi przez nie ref­sej­zin­ga­mi, re­fo­wa­nie żagla. W zre­fo­wa­nym żaglu za­stę­pu­je lik, na­pi­na­na jest przez ref­hals i refsz­kent­lę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refektarski

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla re­fek­ta­rza, mie­szczą­cy się w re­fek­ta­rzu - sali ja­dal­nej w klasz­to­rze lub se­mi­na­rium du­cho­wym; re­fek­ta­rzo­wy


Źródła:

SJP.pl

Refektarz

ja­dal­nia w klasz­to­rze lub se­mi­na­rium du­chow­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. po­mie­szcze­nie klasz­tor­ne przez­na­czo­ne do spo­ży­wa­nia po­sił­ków;


Zo­bacz też: Ga­le­ria „Re­fek­tarz”.

Re­fek­tarz (łac. "re­fec­to­rium" od "re­fi­ce­re" – od­na­wiać) – w bu­dyn­kach klasz­tor­nych, se­mi­na­riach du­chow­nych i daw­nych zam­kach za­ko­nów ry­cer­skich duże po­mie­szcze­nie słu­żą­ce jako ja­dal­nia, cha­rak­te­ry­stycz­ne zwła­szcza dla klasz­to­rów śred­nio­wiecz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Refektarzowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla re­fek­ta­rza, mie­szczą­cy się w re­fek­ta­rzu - sali ja­dal­nej w klasz­to­rze lub se­mi­na­rium du­cho­wym; re­fek­tar­ski


przy­miot­nik

 (1.1) rel. zwią­za­ny z re­fek­ta­rzem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) rel. za­kon­nik od­po­wie­dzial­ny za re­fek­tarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refektarzyk

zdrob­nie­nie od: re­fek­tarz (ja­dal­nia w klasz­to­rze lub se­mi­na­rium du­cho­wym)


Źródła:

SJP.pl

Referacik

zdrob­nie­nie od: re­fe­rat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­fe­rat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Referat

1. omó­wie­nie ja­kie­goś pro­ble­mu ma­ją­ce formę pi­sem­ną lub przez­na­czo­ne do wy­gło­sze­nia;
2. grupa pra­cow­ni­ków ja­kie­goś urzę­du, in­sty­tu­cji, któ­rzy zaj­mu­ją się okre­ślo­nym ro­dza­jem spraw; dział tej in­sty­tu­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pi­sem­ne lub ustne opra­co­wa­nie da­ne­go za­gad­nie­nia, czę­sto wy­gła­sza­ne w gro­nie za­in­te­re­so­wa­nych osób

 (1.2) dział in­sty­tu­cji, który zaj­mu­je się okre­ślo­ny­mi spra­wa­mi


Re­fe­rat ( re­fer­re ‘od­no­sić: przed­sta­wiać coś, re­fe­ro­wać’) – forma wy­po­wie­dzi, li­te­rac­ka lub li­te­rac­ko-na­u­ko­wa, pre­zen­tu­ją­ca dane za­gad­nie­nie. Wy­po­wiedź pi­sem­na przy­go­to­wa­na do wy­gło­sze­nia w kręgu za­in­te­re­so­wa­nych osób. Może po­ru­szać róż­no­rod­ną te­ma­ty­kę, jego głów­nym celem jest prze­ka­za­nie wie­dzy na jakiś temat; nie jest obo­wiąz­ko­we za­cho­wa­nie w nim cał­ko­wi­te­go obiek­ty­wiz­mu – może za­wie­rać kry­tycz­ne uwagi au­to­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Referatowy

przy­miot­nik od: re­fe­rat


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­fe­ra­tem, do­ty­czą­cy re­fe­ra­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Referencja

1. ode­sła­nie w tek­ście do in­ne­go źró­dła in­for­ma­cji lub pu­bli­ka­cji;
2. w fi­lo­zo­fii i se­man­ty­ce: zna­cze­nie uzu­peł­nia­ją­ce ogól­ny sens; od­nie­sie­nie
3. w in­for­ma­ty­ce: ar­gu­ment funk­cji bę­dą­cy wskaź­ni­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­form. war­tość, za­wie­ra­ją­ca in­for­ma­cję o po­ło­że­niu innej war­to­ści w pa­mię­ci lub no­śni­ku da­nych;

 (1.2) filoz. zna­cze­nie, które uzu­peł­nia ogól­ny sens cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Referencjalność

→ re­fe­ren­cjal­ny


Patrz:referencjalny

Źródła:

SJP.pl

Referencjalny

re­fe­ren­cyj­ny;
1. → re­fe­ren­cja;
2. taki, który jest usta­lo­nym punk­tem od­nie­sie­nia; wzor­co­wy;
3. taki, który jest skut­kiem po­dzia­łu na różne ka­te­go­rie


Źródła:

SJP.pl

Referencje

pi­sem­na opi­nia wy­sta­wia­na oso­bie ubie­ga­ją­cej się o pracę; list po­le­ca­ją­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pi­sem­na opi­nia wy­sta­wia­na oso­bie sta­ra­ją­cej się o pracę;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: re­fe­ren­cja


Re­fe­ren­cje – czę­sto uży­wa­na i po­wszech­na me­to­da se­lek­cji przy przyj­mo­wa­niu no­wych pra­cow­ni­ków do pracy. Celem wy­sta­wia­nia re­fe­ren­cji jest re­ko­men­da­cja pra­cow­ni­ka na­stęp­nym pra­co­daw­com. Dzię­ki re­fe­ren­cjom poz­na­je się opi­nię in­nych na temat kan­dy­da­ta, jego cha­rak­te­ru, jed­nak­że po­win­no się do nich pod­cho­dzić ostroż­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Referencyjność

→ re­fe­ren­cyj­ny


Patrz:referencyjny

Źródła:

SJP.pl

Referencyjny

zwią­za­ny z re­fe­ren­cją


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest usta­lo­ny z góry, i który sta­no­wi punkt od­nie­sie­nia

 (1.2) taki, który wy­ni­ka z po­dzia­łu na po­szcze­gól­ne ka­te­go­rie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Referendalny

→ re­fe­ren­dum; re­fe­ren­do­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­fe­ren­dum, do­ty­czą­cy re­fe­ren­dum


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Referendarka

→ re­fe­ren­darz; re­fe­rent­ka


Źródła:

SJP.pl

Referendarski

przy­miot­nik od: re­fe­ren­darz


Źródła:

SJP.pl

Referendarz

1. sta­no­wi­sko urzęd­ni­cze w ad­mi­ni­stra­cji;
2. daw­niej: urzęd­nik, który prze­słu­chi­wał stro­ny w spra­wach cy­wil­nych i re­fe­ro­wał spra­wy w kan­ce­la­rii kró­lew­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Referendowy

→ re­fe­ren­dum; re­fe­ren­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Referendum

gło­so­wa­nie w okre­ślo­nej spra­wie, w któ­rym biorą udział wszy­scy upraw­nie­ni oby­wa­te­le


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) polit. gło­so­wa­nie, któ­re­go celem jest roz­strzy­gnię­cie ja­kiejś kwe­stii przez ogół oby­wa­te­li kraju, re­gio­nu lub gminy;


Re­fe­ren­dum (gło­so­wa­nie lu­do­we) – forma gło­so­wa­nia o cha­rak­te­rze po­wszech­nym, naj­bliż­sza ide­a­ło­wi de­mo­kra­cji bez­poś­red­niej, w któ­rej udział mogą brać wszy­scy oby­wa­te­le upraw­nie­ni do gło­so­wa­nia (tj. ma­ją­cy czyn­ne prawo wy­bor­cze). W cza­sie re­fe­ren­dum oby­wa­te­le ca­łe­go pań­stwa lub jego czę­ści wy­ra­ża­ją swoją opi­nię w kwe­stii pod­da­wa­nej gło­so­wa­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Referent

1. osoba, która pisze lub wy­gła­sza re­fe­rat albo przed­sta­wia szer­sze­mu gronu jakąś spra­wę;
2. urzęd­nik kie­ru­ją­cy re­fe­ra­tem w in­sty­tu­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się pro­wa­dze­niem okre­ślo­ne­go re­fe­ra­tu w danej in­sty­tu­cji i za­łat­wia­ją­ca spra­wy z tym zwią­za­ne

 (1.2) osoba opra­co­wu­ją­ca i wy­gła­sza­ją­ca re­fe­rat na dany temat więk­szej gru­pie osób


Re­fe­rent ("pro­wa­dzą­cy spra­wę") – w pol­skim po­rząd­ku praw­nym osoba (urzęd­nik) upo­waż­nio­na do me­ry­to­rycz­ne­go za­łat­wie­nia danej spra­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Referentka

1. ko­bie­ta re­fe­rent;
2. pie­częć me­ta­lo­wa od­ci­ska­na w mięk­kim ma­te­ria­le (np. pla­ste­li­nie) przy plom­bo­wa­niu szaf lub po­mie­szczeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: re­fe­rent


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refermentacja

wtór­na fer­men­ta­cja w pi­wo­war­stwie


Re­fer­men­ta­cja – ter­min uży­wa­ny w pi­wo­war­stwie oz­na­cza­ją­cy wtór­ną fer­men­ta­cję w bu­tel­kach. Do skla­ro­wa­ne­go i prze­fil­tro­wa­ne­go piwa do­le­wa się brzecz­ki na­staw­nej i roz­le­wa do bu­te­lek, w któ­rych cu­kier za­war­ty w brzecz­ce roz­kła­da się i za­mie­nia w al­ko­hol oraz dwut­le­nek węgla. Re­fer­men­ta­cja wpły­wa na zwięk­sze­nie stę­że­nia ek­strak­tu piwa, zwięk­sze­nie za­war­to­ści dwut­len­ku węgla i osa­dów droż­dżo­wych, zmie­nia rów­nież war­tość pH piwa[]. Piwo pod­da­ne re­fer­men­ta­cji jest bar­dziej mętne i tre­ści­wsze w smaku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refermentować

po­now­nie fer­men­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Referowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­fe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Referować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) zda­wać ra­port, re­la­cję z cze­goś; przed­sta­wiać coś w for­mie re­fe­ra­tu, spra­wo­zda­nia


Źródła:

Wiktionary

Refhals

lina lub wie­lo­krą­żek do ścią­gnię­cia i umo­co­wa­nia żagla pod­czas re­fo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Refinansować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­fi­nan­so­wać)

 (1.1) fi­nans. po­zy­ski­wać nowe fi­nan­so­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Reflacja

wzrost cen na­stę­pu­ją­cy po okre­sie, w któ­rym kształ­to­wa­ły się one po­ni­żej kosz­tów pro­duk­cji


Re­fla­cja – zwięk­sza­nie skali in­fla­cji bę­dą­ce re­ak­cją na kształ­to­wa­nie się cen po­ni­żej kosz­tów pro­duk­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reflacyjny

→ re­fla­cja


Patrz:reflacja

Źródła:

SJP.pl

Reflagging

zmia­na ban­de­ry stat­ku


Źródła:

SJP.pl

Refleks

1. zdol­ność szyb­kiej re­ak­cji na bodź­ce z oto­cze­nia;
2. re­ak­cja or­ga­niz­mu na jakiś bo­dziec;
3. od­blask, od­bi­cie świa­tła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. roz­błysk od­bi­te­go świa­tła

 (1.2) zdol­ność do szyb­kiej re­ak­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refleksivum

w ję­zy­koz­naw­stwie: za­i­mek zwrot­ny; re­fle­xi­vum, re­flek­si­wum


Źródła:

SJP.pl

Refleksiwum

w ję­zy­koz­naw­stwie: za­i­mek zwrot­ny; re­fle­xi­vum, re­flek­si­vum


Źródła:

SJP.pl

Refleksja

głęb­sze prze­my­śle­nia wy­wo­ła­ne sil­nym prze­ży­ciem; wy­po­wiedź, bę­dą­ca wy­ni­kiem ta­kie­go za­sta­no­wie­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. głęb­sze za­sta­no­wie­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refleksol

ro­dzaj ro­le­ty, osło­na prze­ciw­sło­necz­na nie­za­sła­nia­ją­ca cał­ko­wi­cie wi­do­ku


Źródła:

SJP.pl

Refleksola

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pół­przez­ro­czy­sta ro­le­ta zew­nętrz­na ogra­ni­cza­ją­ca ilość pro­mie­ni sło­necz­nych


Źródła:

Wiktionary

Refleksolog

osoba usi­łu­ją­ca wy­ja­śnić wszyst­kie pro­ce­sy psy­chicz­ne dzia­ła­niem odru­chów fiz­jo­lo­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Refleksologia

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Refleksologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) psych. zwią­za­ny z re­flek­so­lo­gią, do­ty­czą­cy re­flek­so­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Refleksolożka

→ re­flek­so­log


Patrz:refleksolog

Źródła:

SJP.pl

Refleksomierz

przy­rząd do po­mia­ru czasu re­ak­cji


Źródła:

SJP.pl

Refleksoterapia

te­ra­pia uci­sko­wa, w któ­rej sty­mu­lo­wa­ne są punk­ty od­po­wia­da­ją­ce po­szcze­gól­nym na­rzą­dom i ukła­dom ludz­kie­go ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. al­ter­na­tyw­na me­to­da te­ra­pii, ma­ją­ca po­bu­dzać or­ga­nizm do sa­mo­le­cze­nia po­przez uci­ska­niu okre­ślo­nych punk­tów na ciele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refleksowy

przy­miot­nik od: re­fleks


Źródła:

SJP.pl

Refleksy

1. zdol­ność szyb­kiej re­ak­cji na bodź­ce z oto­cze­nia;
2. re­ak­cja or­ga­niz­mu na jakiś bo­dziec;
3. od­blask, od­bi­cie świa­tła


Re­flek­sy – pol­ski ani­mo­wa­ny film krót­ko­me­tra­żo­wy z 1979 roku w re­ży­se­rii Je­rze­go Kuci. Film uka­zu­je walkę o przetr­wa­nie nowo na­ro­dzo­ne­go owada, który ledwo wy­do­by­wa się z ko­ko­nu i zo­sta­je za­a­ta­ko­wa­ny przez in­ne­go osob­ni­ka. W trak­cie walki prze­ciw­ni­cy wpa­da­ją do ka­łu­ży, zna­cząc na wo­dzie kręgi re­flek­sów. Przez ka­łu­żę prze­cho­dzi męż­czyz­na i miaż­dży sple­cio­ne w śmier­tel­nym uści­sku owady. Te­ma­tem "Re­flek­sów" jest kru­chość ist­nie­nia wszel­kich bytów ziem­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refleksyjność

zdol­ność do re­flek­sji, głęb­szych prze­my­śleń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­flek­syj­ne; cecha tych, któ­rzy są re­flek­syj­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Refleksyjny

da­ją­cy do my­śle­nia, pro­wo­ku­ją­cy wy­si­łek in­te­lek­tu­al­ny


przy­miot­nik

 (1.1) podn. skłon­ny do głęb­szych roz­wa­żań

 (1.2) podn. skła­nia­ją­cy do prze­my­śleń, pełen re­flek­sji

 (1.3) fiz. od­bi­ja­ją­cy fale


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refleksywny

zwrot­ny, np. cza­sow­nik re­flek­syw­ny


Źródła:

SJP.pl

Reflektancja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. współ­czyn­nik od­bi­cia świa­tła;


Re­flek­tan­cja – sto­su­nek mocy wiąz­ki od­bi­tej do mocy pa­da­ją­cej na gra­ni­cę dwóch oś­rod­ków o róż­nych współ­czyn­ni­kach za­ła­ma­nia wy­ra­żo­ny w de­cy­be­lach ze zna­kiem ujem­nym. Wy­róż­nia się re­flek­tan­cję zwier­ciad­la­ną po­wierzch­ni (sto­su­nek mocy wiąz­ki od­bi­tej do wiąz­ki pa­da­ją­cej) i re­flek­tan­cję dy­fu­zyj­ną (sto­su­nek mocy wiąz­ki roz­pro­szo­nej do wiąz­ki pa­da­ją­cej). Re­flek­tan­cja za­le­ży od ro­dza­ju ma­te­ria­łu, od wy­so­ko­ści nie­rów­no­ści po­wierzch­ni (stop­nia wy­po­le­ro­wa­nia) i ich po­chy­le­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reflektant

osoba, która re­flek­tu­je na coś, ubie­ga się o coś


Źródła:

SJP.pl

Reflektantka

→ re­flek­tant


Patrz:reflektant

Źródła:

SJP.pl

Reflektometr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do lo­ka­li­za­cji uste­rek w ka­blach mie­dzia­nych lub świa­tło­wo­dach;


Re­flek­to­metr – elek­tro­nicz­ny przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy głów­nie do po­mia­rów dłu­go­ści i tłu­mien­no­ści prze­wo­dów mie­dzia­nych, a także włó­kien świa­tło­wo­do­wych, sto­so­wa­nych w to­rach te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reflektor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) opt. zwier­cia­dło wklę­słe;

 (1.2) techn. lampa z re­flek­to­rem (1.1) da­ją­ca kie­run­ko­wy stru­mień świa­tła

 (1.3) astr. te­le­skop astro­no­micz­ny z re­flek­to­rem (1.1)

 (1.4) fiz. war­stwa ma­te­ria­łu wokół rdze­nia re­ak­to­ra ato­mo­we­go, która od­bi­ja ne­u­tro­ny;

 (1.5) zob. re­flek­tor ra­da­ro­wy.

 (1.6) środ. więz. zwy­kle w lm. oko


Re­flek­tor – zwier­cia­dło op­tycz­ne wklę­słe, słu­żą­ce do spro­wa­dze­nia pa­da­ją­cej na nie wiąz­ki ener­gii o cha­rak­te­rze fa­lo­wym (np. pro­mie­nio­wa­nie elek­tro­ma­gne­tycz­ne, fala aku­stycz­na) do wiąz­ki rów­no­le­głej lub wą­skie­go kąta bry­ło­we­go.

Re­flek­tor zwięk­sza gę­stość ener­gii danej fali; dzia­ła jak so­czew­ka sku­pia­ją­ca. Służy do ułat­wie­nia ob­ser­wa­cji da­ne­go zja­wi­ska fa­lo­we­go lub wy­sła­nia fal w okre­ślo­nym kie­run­ku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reflektorowy

przy­miot­nik od: re­flek­tor


Źródła:

SJP.pl

Reflektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­flek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reflektować

1. wy­ra­żać ocho­tę na coś;
2. re­flek­to­wać się - zwra­cać na coś uwagę, spo­strze­gać coś


cza­sow­nik

 (1.1) książk. mieć na coś ocho­tę, sta­rać się o coś

 (1.2) przest. przy­wo­ły­wać kogoś do opa­mię­ta­nia się i roz­wa­gi, na­kła­niać do za­sta­no­wie­nia się

cza­sow­nik zwrot­ny re­flek­to­wać się

 (2.1) książk. opa­mię­tać się, za­cho­wy­wać roz­wa­gę

 (2.2) książk. orien­to­wać się, za­u­wa­żać coś, spo­strze­gać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reflexivum

w ję­zy­koz­naw­stwie: za­i­mek zwrot­ny; re­flek­si­vum, re­flek­si­wum


Źródła:

SJP.pl

Reflina

lina za­mo­co­wa­na do tyl­ne­go liku żagla


Źródła:

SJP.pl

Reflink

link pro­mo­cyj­ny, który po kli­knię­ciu przy­no­si do­chód pro­mu­ją­cej go oso­bie, fir­mie; link re­fe­ren­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Reflinka

linka za­mo­co­wa­na do żagla, słu­żą­ca do ob­wią­zy­wa­nia zre­fo­wa­nej czę­ści żagla; ref­sej­zing


Re­flin­ka, ref­sej­zing – krót­ka lina w oli­no­wa­niu ru­cho­mym na jach­tach i ża­glow­cach, głów­nie z oża­glo­wa­niem sko­śnym. Re­flin­ki mo­co­wa­ne są w ref­ban­cie, wzmoc­nio­nym pasie żagla. Służą do zmniej­sza­nia po­wierzch­ni żagla po­przez skró­ce­nie jego dłu­go­ści czyli re­fo­wa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refluks

me­dy­cy­na: co­fa­nie się tre­ści po­kar­mo­wej z żo­łąd­ka do prze­ły­ku, z dwu­nast­ni­cy do żo­łąd­ka; co­fa­nie się moczu z pę­che­rza do mo­czo­wo­du


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refluksja

scho­rze­nie po­le­ga­ją­ce na co­fa­niu się tre­ści żo­łąd­ka do prze­ły­ku


Źródła:

SJP.pl

Refluksowy

→ re­fluks


Patrz:refluks

Źródła:

SJP.pl

Refmaszynka

urzą­dze­nie do obra­ca­nia bomu przy na­wi­ja­niu nań żagla pod­czas re­fo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Reform

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. od: re­for­ma

 (1.2) D. lm. od: re­for­my


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reforma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmia­na lub sze­reg zmian ma­ją­ca na celu ulep­sze­nie dzie­dzi­ny, któ­rej do­ty­czy;


Re­for­ma ( re­for­ma­tio – przeksz­tał­ce­nie) – pro­ces ewo­lu­cyj­ne­go, stop­nio­we­go i zwy­kle dłu­gotr­wa­łe­go wpro­wa­dze­nia zmian. Re­for­my sta­no­wią prze­ciw­wa­gę i uzu­peł­nie­nie zmian re­wo­lu­cyj­nych.

Wpro­wa­dza­na jest przez uchwa­le­nie lub wy­da­nie jed­ne­go lub kilku aktów praw­nych (z re­gu­ły jest to usta­wa par­la­men­tu i roz­po­rzą­dze­nia do niej), a na­stęp­nie przez dzia­ła­nia or­ga­nów wła­dzy wy­ko­naw­czej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reformaci

rzad­ko: czło­nek ka­to­lic­kie­go za­ko­nu że­brzą­ce­go, ut­wo­rzo­ne­go we Wło­szech w XVI wieku; re­for­ma­ta


Źródła:

SJP.pl

Reformacja

ruch re­li­gij­no-spo­łecz­ny za­po­cząt­ko­wa­ny w XVI wieku w Niem­czech przez Mar­ci­na Lutra, który dążył do re­for­my i od­bu­do­wy Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go; do­pro­wa­dził do ro­zła­mu w chrze­ści­jań­stwie i ut­wo­rze­nia no­wych wyz­nań, zwa­nych pro­te­stanc­ki­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. kult. ruch re­li­gij­no-po­li­tycz­no-spo­łecz­ny w XVI wieku za­po­cząt­ko­wa­ny w Niem­czech przez Mar­ci­na Lutra, dą­żą­cy do wpro­wa­dze­nia re­form w Ko­ście­le ka­to­lic­kim;

 (1.2) daw. wpro­wa­dza­nie re­for­my, re­form, re­for­mo­wa­nie

 (1.3) daw. za­bez­pie­cze­nie ma­jąt­ko­we żony, w po­sta­ci za­pi­sa­nia pod­wój­nej zaz­wy­czaj war­to­ści jej po­sa­gu, wiana na czę­ści dóbr męża ; po jego śmier­ci spad­ko­bier­cy zwra­ca­li wiano wdo­wie; praw­ne ubez­pie­cze­nie, opa­trze­nie


Re­for­ma­cja ( re­for­ma­tio – „od­no­wie­nie”, „przy­wró­ce­nie”) – ruch re­li­gij­no-po­li­tycz­no-spo­łecz­ny za­po­cząt­ko­wa­ny po­cząt­ko­wo w Niem­czech przez Mar­ci­na Lutra w 1517 roku w Wit­ten­ber­dze, na­stęp­nie przez Hul­dry­cha Zwin­glie­go w 1522 roku w Zu­ry­chu oraz Jana Kal­wi­na w 1536 roku w Ge­ne­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reformacki

do­ty­czą­cy re­for­ma­ta


Źródła:

SJP.pl

Reformacyjny

zwią­za­ny z re­for­ma­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­for­ma­cją, do­ty­czą­cy re­for­ma­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reformat

rzad­ko: czło­nek ka­to­lic­kie­go za­ko­nu że­brzą­ce­go, ut­wo­rzo­ne­go we Wło­szech w XVI wieku; re­for­ma­ta


Źródła:

SJP.pl

Reformata

rzad­ko: czło­nek ka­to­lic­kie­go za­ko­nu że­brzą­ce­go, ut­wo­rzo­ne­go we Wło­szech w XVI wieku; re­for­ma­ta


Źródła:

SJP.pl

Reformator

1. osoba prze­pro­wa­dza­ją­ca jakąś re­for­mę, re­for­mu­ją­ca coś;
2. dzia­łacz re­for­ma­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto re­for­mu­je, do­ko­nu­je re­for­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reformatorka

1. ko­bie­ta prze­pro­wa­dza­ją­ca jakąś re­for­mę, re­for­mu­ją­ca coś;
2. dzia­łacz­ka re­for­ma­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: re­for­ma­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reformatorski

zwią­za­ny z wpro­wa­dza­niem re­form


przy­miot­nik

 (1.1) podn. do­ty­czą­cy re­for­mo­wa­nia albo re­for­ma­to­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reformatorskość

→ re­for­ma­tor­ski


Patrz:reformatorski

Źródła:

SJP.pl

Reformer

przy­rząd tre­nin­go­wy do pi­la­te­su


Źródła:

SJP.pl

Reforming

wy­so­ko­tem­pe­ra­tu­ro­we ogrze­wa­nie ropy naf­to­wej pod zwięk­szo­nym ci­śnie­niem w celu otrzy­ma­nia paliw o do­brych wła­ści­wo­ściach lub wę­glo­wo­do­rów aro­ma­tycz­nych


Re­for­ming (re­for­ming ka­ta­li­tycz­ny, re­for­mo­wa­nie ben­zy­ny) – pro­ces sto­so­wa­ny wobec lek­kich frak­cji ropy naf­to­wej lub pro­duk­tów kra­kin­gu w celu otrzy­ma­nia paliw o wy­so­kiej licz­bie ok­ta­no­wej, w cza­sie któ­re­go za­cho­dzą re­ak­cje izo­me­ry­za­cji, od­wo­dor­nie­nia, cy­kli­za­cji, hy­dro­kra­kin­gu i aro­ma­ty­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reformistka

→ re­for­mi­sta


Patrz:reformista

Źródła:

SJP.pl

Reformistyczny

→ re­for­mizm


Patrz:reformizm

Źródła:

SJP.pl

Reformizm

1. dą­że­nie do wpro­wa­dze­nia re­form w do­tych­cza­so­wą formę dzia­ła­nia ja­kiejś in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji;
2. kie­ru­nek w ruchu ro­bot­ni­czym, pow­sta­ły w An­glii pod ko­niec XIX wieku, do­mi­nu­ją­cy w II Mię­dzy­na­ro­dów­ce, odrzu­ca­ją­cy re­wo­lu­cyj­ne me­to­dy walki o so­cja­lizm na rzecz re­form ustro­ju ka­pi­ta­li­stycz­ne­go


Re­for­mizm ( re­for­ma­re „przeksz­tał­cać”) – nurt opo­wia­da­ją­cy się za re­for­mą ist­nie­ją­ce­go sy­ste­mu lub in­sty­tu­cji – czę­sto po­li­tycz­nej lub re­li­gij­nej – w prze­ci­wień­stwie do jej znie­sie­nia i za­stą­pie­nia po­przez re­wo­lu­cję.

Jako dok­try­na po­li­tycz­na, re­for­mizm cen­tro­le­wi­co­wy różni się [po­trzeb­ne źró­dło] od re­for­miz­mu cen­tro­pra­wi­co­we­go lub prag­ma­tycz­ne­go, który dąży ra­czej do ochro­ny i utr­wa­le­nia sta­tus quo po­przez za­po­bie­ga­nie jego fun­da­men­tal­nym zmia­nom struk­tu­ral­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reformowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co re­for­mo­wal­ne


Źródła:

Wiktionary

Reformowalny

da­ją­cy się re­for­mo­wać


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się re­for­mo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­for­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reformowany

1. wpro­wa­dzać zmia­ny, ulep­sze­nia; do­ko­ny­wać re­for­my, przeksz­tał­cać, re­or­ga­ni­zo­wać;
2. re­for­mo­wać się - być re­or­ga­ni­zo­wa­nym, przeksz­tał­ca­nym; przeksz­tał­cać się, re­or­ga­ni­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Reformować

1. wpro­wa­dzać zmia­ny, ulep­sze­nia; do­ko­ny­wać re­for­my, przeksz­tał­cać, re­or­ga­ni­zo­wać;
2. re­for­mo­wać się - być re­or­ga­ni­zo­wa­nym, przeksz­tał­ca­nym; przeksz­tał­cać się, re­or­ga­ni­zo­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­for­mo­wać)

 (1.1) do­ko­ny­wać re­for­my

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­for­mo­wać się (dk. zre­for­mo­wać się)

 (2.1) pod­le­gać re­for­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reformowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­for­mą, do­ty­czą­cy re­for­my


Źródła:

Wiktionary

Reformujący

1. wpro­wa­dzać zmia­ny, ulep­sze­nia; do­ko­ny­wać re­for­my, przeksz­tał­cać, re­or­ga­ni­zo­wać;
2. re­for­mo­wać się - być re­or­ga­ni­zo­wa­nym, przeksz­tał­ca­nym; przeksz­tał­cać się, re­or­ga­ni­zo­wać się


Patrz:reformować

Źródła:

SJP.pl

Reformulacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. kos­met. zmia­na skła­du per­fum


Źródła:

Wiktionary

Reformy

majt­ki dam­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ko­bie­ce sze­ro­kie majt­ki z no­gaw­ka­mi

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) plu­ral|re­for­ma.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­fo­wać.


Re­fo­wa­nie – zmniej­sza­nie po­wierzch­ni oża­glo­wa­nia sto­so­wa­ne pod­czas że­glu­gi w trud­nych wa­run­kach wia­tro­wych w celu zmniej­sze­nia siły ae­ro­dy­na­micz­nej wyt­wa­rza­nej na ża­glach, ob­ni­że­nia środ­ka oża­glo­wa­nia, zmniej­sze­nia prze­chy­łu, a także wy­wo­ła­nia na­wietrz­no­ści lub za­wietrz­no­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Refować

zmniej­szać po­wierzch­nię żagla za po­mo­cą linek - refów


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) żegl. zmniej­szać po­wierzch­nię oża­glo­wa­nia bez uży­cia do­dat­ko­wych żagli przez czę­ścio­we zwi­ja­nie lub skła­da­nie dol­nej czę­ści żagla i umo­co­wa­nie jej za po­mo­cą linek

 (1.2) środ. wsta­wiać przy­pis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refowy

przy­miot­nik od: ref


Źródła:

SJP.pl

Refrakcja

za­ła­ma­nie pro­mie­ni świetl­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. od­chy­le­nie kie­run­ku roz­cho­dze­nia się fali zwią­za­na ze zmia­ną jej pręd­ko­ści przy przej­ściu do in­ne­go oś­rod­ka;

 (1.2) fizj. okre­so­wa nie­wraż­li­wość na bodź­ce ko­mó­rek po­bud­li­wych (a także błon ko­mór­ko­wych wy­pu­stek tych ko­mó­rek) po przej­ściu po­ten­cja­łu czyn­no­ścio­we­go;

 (1.3) zob. re­frak­cja mo­lo­wa.;


Re­frak­cja – zmia­na kie­run­ku roz­cho­dze­nia się fali elek­tro­ma­gne­tycz­nej lub aku­stycz­nej, za­ła­ma­nie fali zwią­za­ne ze zmia­ną jej pręd­ko­ści (zob. pręd­kość świa­tła, pręd­kość dźwię­ku), gdy prze­cho­dzi do in­ne­go oś­rod­ka. Zmia­na pręd­ko­ści wiąże się ze zmia­ną dłu­go­ści fali, pod­czas gdy czę­stot­li­wość po­zo­sta­je stała.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Refrakcjonista

optyk, spe­cja­li­sta od do­bo­ru szkieł ko­rek­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl

Refrakcjonistka

→ re­frak­cjo­ni­sta


Patrz:refrakcjonista

Źródła:

SJP.pl

Refrakcyjny

zwią­za­ny z re­frak­cją


Źródła:

SJP.pl

Refraktometr

przy­rząd op­tycz­ny do mie­rze­nia współ­czyn­ni­ka za­ła­ma­nia świa­tła


Re­frak­to­metr – przy­rząd do ba­da­nia współ­czyn­ni­ków za­ła­ma­nia świa­tła róż­nych oś­rod­ków (sub­stan­cji), prze­de wszyst­kim cie­czy. Kla­sycz­nym urzą­dze­niem jest re­frak­to­metr Ab­be­go, opra­co­wa­ny w końcu XIX wieku. Współ­cze­śnie sto­su­je się licz­ne typy no­wo­czes­nych apa­ra­tów, o kon­struk­cji oraz do­kład­no­ści i pre­cyz­ji do­sto­so­wa­nej do kon­kret­nych po­trzeb.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refraktometria

dział fi­zy­ki obej­mu­ją­cy me­to­dy po­mia­ru współ­czyn­ni­ka za­ła­ma­nia świa­tła za po­mo­cą re­frak­to­me­tru


Re­frak­to­me­tria – me­to­da ba­da­nia włas­no­ści fi­zy­ko­che­micz­nych sub­stan­cji na pod­sta­wie po­mia­rów ich współ­czyn­ni­ków za­ła­ma­nia. Służą temu re­frak­to­me­try, np. re­frak­to­metr Ab­be­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refraktor

te­le­skop, w któ­rym ele­men­tem sku­pia­ją­cym świa­tło jest so­czew­ka lub układ so­cze­wek


Źródła:

SJP.pl

Refren

w pie­śni lub pio­sen­ce pow­ta­rza­ją­ca się me­lo­dia i zwią­za­ny z nią tekst, wy­stę­pu­ją­cy zwy­kle po za­koń­cze­niu zwrot­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. w ut­wo­rze śpie­wa­nym jest to pow­ta­rza­ją­ca się me­lo­dia i tekst


Re­fren – w pie­śni lub pio­sen­ce jest to pow­ta­rza­ją­ca się me­lo­dia i zwią­za­ny z nią tekst, wy­stę­pu­ją­cy zwy­kle po za­koń­cze­niu zwrot­ki. W jaz­zie czę­sto ma za­da­nie od­dzie­le­nia po­szcze­gól­nych czę­ści so­lo­wych i grany jest przez cały ze­spół.

Re­fren jest czę­ścią zwrot­ki, która skła­da się z tzw. canta (kanta) i re­fre­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Refrenik

zdrob­nie­nie od: re­fren


Źródła:

SJP.pl

Refrenistka

→ re­fre­ni­sta


Patrz:refrenista

Źródła:

SJP.pl

Refrenowy

przy­miot­nik od: re­fren


Źródła:

SJP.pl

Refrigerium

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie i śred­nio­wie­czu, uczta na gro­bie zmar­łe­go urzą­dza­na ku jego czci

 (1.2) rel. w te­o­lo­gii fran­cu­skiej XII w. miej­sce „ochło­dy i po­cie­sze­nia”, od­po­czyn­ku i ra­dos­ne­go ocze­ki­wa­nia dusz na spot­ka­nie z Bo­giem; przez niek­tó­rych iden­ty­fi­ko­wa­ne z miej­scem, w któ­rym ci, któ­rzy nie zmar­li jako mę­czen­ni­cy, cze­ka­ją na Sąd Osta­tecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Refsejzing

linka za­mo­co­wa­na do żagla, słu­żą­ca do ob­wią­zy­wa­nia zre­fo­wa­nej czę­ści żagla; re­flin­ka


Źródła:

SJP.pl

Refugialny

→ re­fu­gium


Patrz:refugium

Źródła:

SJP.pl

Refulacja

usy­py­wa­nie plaży, wzmac­nia­nie wy­brze­ża itp. przy po­mo­cy pia­sku po­zy­ska­ne­go z dna mor­skie­go


Re­fu­la­cja – prace ma­ją­ce na celu po­sze­rza­nie oraz ochro­nę plaży, te­re­nów brze­go­wych, wysp, por­tów i torów po­dej­ścio­wych itp. Po­le­ga­ją na prze­tran­spor­to­wa­niu (prze­pom­po­wa­niu) m.in. z po­głę­biar­ki ru­ra­mi lub sza­lan­dą pia­sku z dna morza (ak­we­nu) na plażę i roz­gar­nię­ciu go przez ma­szy­ny bu­dow­la­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refulacyjny

→ re­fu­la­cja


Patrz:refulacja

Źródła:

SJP.pl

Refuler

urzą­dze­nie do wy­do­by­wa­nia pia­sku, ziemi, mułu z dna, m.in. w celu po­głę­bie­nia dna zbior­ni­ka, rzeki


Re­fu­ler – nazwa po­tocz­na po­głę­biar­ki ssą­cej. Służy do wy­do­by­wa­nia pia­sku i żwiru z ob­sza­ru żwi­row­ni lub do po­głę­bia­nia szla­ków że­glu­go­wych. Re­fu­ler jest jed­nost­ką pły­wa­ją­cą, która za­sy­sa z dna zbior­ni­ka wod­ne­go (żwi­row­ni) kru­szy­wo.Do­star­cze­nie urob­ku na brzeg od­by­wa się za po­mo­cą sy­ste­mu rur na pły­wa­kach gdzie pod­da­wa­ne jest dal­szej obrób­ce - od­wod­nie­niu i frak­cjo­no­wa­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Refundacja

zwrot czę­ści lub ca­ło­ści po­nie­sio­nych przez kogoś kosz­tów


Źródła:

SJP.pl

Refundacyjny

zwią­za­ny z re­fun­da­cją


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od: re­fun­da­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Refundować

po­kry­wać (po­kryć) kosz­ty po­nie­sio­ne przez kogoś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Refuseniczka

→ re­fu­se­nik


Patrz:refusenik

Źródła:

SJP.pl

Refusenik

oby­wa­tel ra­dziec­ki na­ro­do­wo­ści ży­dow­skiej, któ­re­mu od­mó­wio­no prawa do emi­gra­cji


Źródła:

SJP.pl

Refutacja

oba­le­nie ar­gu­men­tów stro­ny prze­ciw­nej, od­par­cie czy­ichś za­rzu­tów; pismo o ta­kiej tre­ści


Źródła:

SJP.pl

Refutacyjny

przy­miot­nik od: re­fu­ta­cja


Źródła:

SJP.pl

Refutować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. od­pie­rać za po­mo­cą do­wo­dów


Źródła:

Wiktionary

Reg.

skrót od: re­gio­na­lizm, re­gio­nal­ny


skrót

 (1.1) = (ter­min, zwrot) re­gio­nal­ny, re­gio­na­lizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rega

rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Rega – rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, pły­ną­ca przez Po­je­zie­rze Za­chod­nio­po­mor­skie i Po­brze­że Szcze­ciń­skie, o dłu­go­ści we­dług róż­nych pu­bli­ka­cji od 167,8 km do 199 km.

Jest dwu­dzie­stą czwar­tą pod wzglę­dem dłu­go­ści rzeką w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regal

prawo, przy­wi­lej przy­słu­gu­ją­ce wy­łącz­nie pa­nu­ją­ce­mu


Regal – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Min­ne­so­ta, w hrab­stwie Kan­diy­o­hi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regalia

1. oz­na­ki, sym­bo­le god­no­ści kró­lew­skiej, np. ko­ro­na, berło, jabł­ko; in­sy­gnia;
2. w śred­nio­wie­czu: prawa, przy­wi­le­je przy­słu­gu­ją­ce wy­łącz­nie pa­nu­ją­ce­mu; re­ga­le


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) hist. in­sy­gnia kró­lew­skie, sym­bo­li­zu­ją­ce wła­dzę kró­lew­ską

 (1.2) hist. prawa i przy­wi­le­je przy­słu­gu­ją­ce mo­nar­sze


Re­ga­lia (łac. "re­ga­lis" = kró­lew­ski) – oz­na­ki i sym­bo­le wła­dzy mo­nar­szej, kró­lew­skiej, jak: ko­ro­na, berło, jabł­ko itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regalik

zdrob­nie­nie od: regał


Źródła:

SJP.pl

Regalista

zwo­len­nik ustro­ju mo­nar­chicz­ne­go, stron­nik króla; ro­ja­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. w daw­nej Pol­sce: zwo­len­nik więk­szej wła­dzy króla w cza­sach de­mo­kra­cji szla­chec­kiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regalistka

→ re­ga­li­sta


Patrz:regalista

Źródła:

SJP.pl

Regalistyczny

daw­niej: ro­ja­li­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Regata

model sa­mo­cho­du marki Fiat


Źródła:

SJP.pl

Regatowiec

za­wod­nik bio­rą­cy udział w re­ga­tach


Źródła:

SJP.pl

Regatowy

przy­miot­nik od: re­ga­ty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­ga­ta­mi, do­ty­czą­cy regat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regaty

za­wo­dy, wy­ści­gi jach­tów, łodzi wio­sło­wych, mo­to­ro­wych, ka­ja­ków i ka­na­dy­jek


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) żegl. wy­ścig łodzi lub stat­ków;


Re­ga­ty – za­wo­dy spor­to­we pro­wa­dzo­ne na wo­dzie lub lo­dzie.

Z regat roz­gry­wa­nych na wo­dzie można wy­róż­nić:

Na po­wierzch­ni lodu roz­gry­wa się pewną od­mia­nę regat że­glar­skich w po­sta­ci za­wo­dów bo­je­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regazyfikacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. pro­ces za­mia­ny LNG z po­sta­ci skro­plo­nej na ga­zo­wą po­przez ogrze­wa­nie;


Re­ga­zy­fi­ka­cja - pro­ces prze­my­sło­wy po­le­ga­ją­cy na za­mia­nie gazu ziem­ne­go LNG w po­sta­ci skro­plo­nej na po­stać ga­zo­wą po­przez ogrze­wa­nie skro­plo­nej sub­stan­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Regazyfikacyjny

→ re­ga­zy­fi­ka­cja


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od re­ga­zy­fi­ka­cja


Patrz:regazyfikacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regał

mebel z pół­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mebel z pół­ka­mi

 (1.2) muz. ro­dzaj ma­łych or­ga­nów


Regał – mebel bi­blio­tecz­ny słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia ksią­żek.

Współ­cze­śnie re­ga­ły i po­zo­sta­łe sprzę­ty bi­blio­tecz­ne two­rzą sy­ste­my zin­te­gro­wa­ne, czyli ze­spo­ły sprzę­tów zhar­mo­ni­zo­wa­nych ze sobą pod wzglę­dem wy­mia­rów, kon­struk­cji i formy zew­nętrz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regałek

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) muz. pot. utwór reg­gae


Źródła:

Wiktionary

Regałowy

→ regał


Patrz:regał

Źródła:

SJP.pl

Regelacja

pow­tór­ne za­ma­rza­nia wody pow­sta­łej ze sto­pio­ne­go wsku­tek pod­wyż­szo­ne­go ci­śnie­nia lodu, jedna z przy­czyn prze­su­wa­nia się lo­dow­ców


Re­ge­la­cja, przy­ma­rza­nie lodu – zja­wi­sko to­pie­nia lodu pod wpły­wem zwięk­szo­ne­go ci­śnie­nia i pow­tór­ne­go za­marz­nię­cia pow­sta­łej wody przy ob­ni­że­niu ci­śnie­nia do pier­wot­nej war­to­ści. Po­wo­do­wa­ne jest ono zmniej­sza­niem się tem­pe­ra­tu­ry top­nie­nia lodu przy zwięk­szo­nym ci­śnie­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regencja

1. rządy jed­nej lub kilku osób (re­gen­tów), usta­no­wio­ne na okres ma­ło­let­no­ści lub nie­o­bec­no­ści pra­wo­wi­te­go wład­cy; re­jen­cja;
2. okres trwa­nia ta­kich rzą­dów; re­jen­cja;
3. w pań­stwie pru­skim oraz na zie­miach pol­skich za­bo­ru pru­skie­go: jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na poś­red­nia mię­dzy po­wia­tem a pro­win­cją; re­jen­cja;
4. urząd ad­mi­ni­stru­ją­cy tą jed­nost­ką; re­jen­cja;
5. w daw­nej Pol­sce: urząd, sta­no­wi­sko re­gen­ta - urzęd­ni­ka do­ko­nu­ją­ce­go wpi­sów i wy­pi­sów z ksiąg są­do­wych, kie­ru­ją­ce­go kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum; re­gen­tu­ra, re­jen­tu­ra, re­jen­cja;
6. styl w sztu­ce za­po­cząt­ko­wa­ny we Fran­cji (1715-1723), od­no­szą­cy się szcze­gól­nie do wnętrz, ma­ją­cy cechy poś­red­nie mię­dzy ba­ro­kiem a ro­ko­kiem;
7. styl w sztu­ce an­giel­skiej, roz­wi­ja­ją­cy się w la­tach 1800-1830 w cza­sach pa­no­wa­nia Je­rze­go, księ­cia Walii, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się prze­ni­ka­niem ten­den­cji ne­o­go­tyc­kich, ne­o­kla­sy­cy­stycz­nych i orien­tal­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. polit. wła­dza spra­wo­wa­na przez re­gen­ta, re­gent­kę


Re­gen­cja – za­stęp­cze wy­ko­ny­wa­nie wła­dzy mo­nar­szej przez upo­waż­nio­ną do tego osobę w cza­sie, kiedy pa­nu­ją­cy sam wła­dzy swo­jej spra­wo­wać nie może.

Naj­częst­szym po­wo­dem do usta­no­wie­nia re­gen­cji w mo­nar­chii dzie­dzicz­nej jest ma­ło­let­ność, w chwi­li śmier­ci pa­nu­ją­ce­go, po­wo­ła­ne­go na tron na­stęp­cy (re­gen­cja zwy­kła).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regencki

przy­miot­nik od: re­gent


Źródła:

SJP.pl

Regencyjny

zwią­za­ny z re­gen­cją


Źródła:

SJP.pl

Regeneracja

1. od­bu­do­wa utra­co­nych czę­ści w żywym or­ga­niz­mie;
2. odzy­ski­wa­nie spraw­no­ści fi­zycz­nej, zdro­wia;
3. re­pe­ra­cja, od­na­wia­nie zu­ży­tych ma­szyn, na­rzę­dzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. odzy­ski­wa­nie zdro­wia, spraw­no­ści, rów­no­wa­gi psy­chicz­nej itp.

 (1.2) med. odt­wa­rza­nie usz­ko­dzo­nych czę­ści ciała, na­rzą­dów, tka­nek albo ko­mó­rek or­ga­niz­mów ży­wych

 (1.3) techn. od­na­wia­nie i na­pra­wia­nie usz­ko­dzo­nych lub wy­ek­splo­a­to­wa­nych ma­szyn lub ich czę­ści

 (1.4) techn. odzy­ski­wa­nie w pro­ce­sach tech­no­lo­gicz­nych war­to­ścio­wych sub­stan­cji, ener­gii; także. przy­wra­ca­nie zu­ży­tym sub­stan­cjom ich ory­gi­nal­nych włas­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regeneracyjny

→ re­ge­ne­ra­cja; re­ge­ne­ra­tyw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) uru­cha­mia­ją­cy lub wspo­ma­ga­ją­cy pro­ces re­ge­ne­ra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regenerat

Re­ge­ne­rat — pla­stycz­ny pro­dukt otrzy­my­wa­ny przez de­po­li­me­ry­za­cję zwul­ka­ni­zo­wa­nych od­pa­dów gu­mo­wych, zu­ży­tych wy­ro­bów gu­mo­wych (opony, dętki, węże gu­mo­we, obu­wie itp.).

W mie­szan­kach gu­mo­wych może on za­stą­pić część ka­u­czu­ku. Do­da­ny w ogra­ni­czo­nej ilo­ści wpły­wa ko­rzyst­nie na dal­sze pro­ce­sy tech­no­lo­gicz­ne, a po­nad­to przy­czy­nia się do po­ta­nie­nia wy­ro­bu gu­mo­we­go.


Źródła:

Wikipedia

Regeneratywny

→ re­ge­ne­ra­cja; re­ge­ne­ra­cyj­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) sprzy­ja­ją­cy re­ge­ne­ra­cji, pro­wa­dzą­cy do re­ge­ne­ra­cji cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regenerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) do­ko­ny­wa­nie re­ge­ne­ra­cji


Źródła:

Wiktionary

Regenerowany

od­no­wio­ny przez od­po­wied­nie za­bie­gi me­cha­nicz­ne albo che­micz­ne, np. opona re­ge­ne­ro­wa­na


Źródła:

SJP.pl

Regenerować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. zre­ge­ne­ro­wać)

 (1.1) od­na­wiać, odś­wie­żać, odt­wa­rzać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny (dk. zre­ge­ne­ro­wać się)

 (2.1) wra­cać do peł­ne­go zdro­wia i spraw­no­ści fi­zycz­nej

 (2.2) o czę­ściach or­ga­niz­mów ży­wych: od­na­wiać się


Źródła:

Wiktionary

Regenerujący

ma­ją­cy dzia­ła­nie od­na­wia­ją­ce


Źródła:

SJP.pl

Regens

daw­niej: prze­ło­żo­ny du­chow­ne­go za­kła­du na­u­ko­we­go; za­rzą­dza­ją­cy kan­ce­la­rią kon­sy­stor­ską


Źródła:

SJP.pl

Regensburg

[czy­taj: REgensburk] mia­sto w Niem­czech; Ra­ty­zbo­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regensburski

przy­miot­nik od: Re­gens­burg (Ra­ty­zbo­na; mia­sto w Niem­czech); ra­ty­zboń­ski


Źródła:

SJP.pl

Regent

1. osoba spra­wu­ją­ca rządy w okre­sie ma­ło­let­nio­ści, cho­ro­by lub dłuż­szej nie­o­bec­no­ści pa­nu­ją­ce­go;
2. w daw­nej Pol­sce: urzęd­nik do­ko­nu­ją­cy wpi­sów i wy­pi­sów z ksiąg są­do­wych, kie­ru­ją­cy kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum; re­jent, no­ta­riusz;
3. w daw­nej Pol­sce: se­kre­tarz kanc­le­rza i pod­kanc­le­rza; re­jent, no­ta­riusz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. polit. ktoś, kto spra­wu­je wła­dzę za nie­o­bec­ne­go lub mło­do­cia­ne­go mo­nar­chę;

 (1.2) przest. re­jent, no­ta­riusz


Re­gent – upraw­nio­na osoba, spra­wu­ją­ca wła­dzę w imie­niu mo­nar­chy, gdy ten nie może wy­ko­ny­wać swo­ich obo­wiąz­ków, np. z po­wo­du ma­ło­let­nio­ści, bez­kró­le­wia, nie­o­bec­no­ści w kraju lub po­waż­nej cho­ro­by. Okres wła­dzy re­gen­ta oraz sama wła­dza re­gen­ta to re­gen­cja. Re­gent może być także po­wo­ła­ny na okres, w któ­rym tron po­zo­sta­je nie­ob­sa­dzo­ny (np. adm. Mi­klós Hort­hy na Wę­grzech, Fran­ci­sco Fran­co w Hisz­pa­nii, Rada Re­gen­cyj­na w Pol­sce).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regentka

ko­bie­ta spra­wu­ją­ca rządy w okre­sie ma­ło­let­nio­ści, cho­ro­by lub dłuż­szej nie­o­bec­no­ści pa­nu­ją­ce­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. polit. ko­bie­ta, która pełni funk­cję re­gen­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regentura

w daw­nej Pol­sce: urząd, sta­no­wi­sko re­gen­ta - urzęd­ni­ka do­ko­nu­ją­ce­go wpi­sów i wy­pi­sów z ksiąg są­do­wych, kie­ru­ją­ce­go kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum; re­jen­tu­ra, re­jen­cja, re­gen­cja


Źródła:

SJP.pl

Reger

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regest

re­ge­sta; daw­niej:
1. stre­szcze­nie do­ku­men­tu lub listu;
2. chro­no­lo­gicz­ny spis do­ku­men­tów ze zwię­złym opi­sem ich tre­ści i po­da­niem miej­sca ich prze­cho­wy­wa­nia


Re­gest – śred­nio­wiecz­ne okre­śle­nie re­je­stru (z łac. "re­ge­stum" – księ­ga do za­pi­sy­wa­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regesta

re­ge­sta; daw­niej:
1. stre­szcze­nie do­ku­men­tu lub listu;
2. chro­no­lo­gicz­ny spis do­ku­men­tów ze zwię­złym opi­sem ich tre­ści i po­da­niem miej­sca ich prze­cho­wy­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Regestr

daw­niej:
1. część skali dźwię­ko­wej in­stru­men­tu lub głosu; re­jestr;
2. spis, lista; re­jestr


Źródła:

SJP.pl

Regestratura

re­gi­stra­tu­ra;
1. kan­ce­la­ria gdzie do­ko­nu­je się re­je­stra­cji, prze­cho­wu­je do­ku­men­ty;
2. zbiór do­ku­men­tów bie­żą­cych ja­kie­goś urzę­du;
3. spi­sy­wa­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Regestrowy

przy­miot­nik od: re­gestr


Źródła:

SJP.pl

Regex

po­tocz­nie w in­for­ma­ty­ce: wy­ra­że­nie re­gu­lar­ne


Źródła:

SJP.pl

Reggae

[czy­taj: rege] mu­zy­ka o cha­rak­te­ry­stycz­nym, re­gu­lar­nym ryt­mie, po­cho­dzą­ca z Ja­maj­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. ro­dzaj mu­zy­ki;


Reg­gae – styl we współ­czes­nej mu­zy­ce roz­ryw­ko­wej, pow­sta­ły pod ko­niec lat 60. XX wieku w King­ston na Ja­maj­ce.

Sta­no­wi naj­bar­dziej cha­rak­te­ry­stycz­ny ga­tu­nek mu­zy­ki ja­maj­skiej. Świa­to­wy roz­głos zy­ska­ło w la­tach 70. dzię­ki twór­czo­ści Boba Mar­le­ya, choć wbrew po­wszech­nej opi­nii nie był on je­dy­nym pre­kur­so­rem ga­tun­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reggaeowy

→ reg­gae [czy­taj: re­ge­o­wy]


Źródła:

SJP.pl

Reggaeton

[czy­taj: re­ge­ton] ga­tu­nek mu­zycz­ny, po­łą­cze­nie reg­gae i rapu


Reg­ga­e­ton – ga­tu­nek mu­zycz­ny, bę­dą­cy po­łą­cze­niem mu­zy­ki reg­gae z mu­zy­ką hip-hop i rap, który za­czął się w Pa­na­mie w la­tach 80, pow­sta­ły w Por­to­ry­ko pod ko­niec lat 90. XX wieku. Jed­no­cze­śnie o ile w hip-hopie i rapie pod­kład mu­zycz­ny sta­no­wi tło do słów, w reg­ga­e­to­nie jest rów­nie ważny co tekst. Ele­men­tem cha­rak­te­ry­stycz­nym reg­ga­e­to­nu jest syn­te­zo­wa­ny per­ku­syj­ny rytm, zwany "Dem Bow", od ut­wo­ru Shab­ba Ranks o tym samym ty­tu­le. Ut­wo­ry są zwy­kle śpie­wa­ne lub ra­po­wa­ne po hisz­pań­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reggaetonowy

→ reg­ga­e­ton [czy­taj: re­ge­ton]


Źródła:

SJP.pl

Regiel

w Ta­trach: stro­ma, za­le­sio­na par­tia gór o wy­so­ko­ści 1000-1500 m; rów­nież ta­trzań­ski las po­kry­wa­ją­cy tę par­tię


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. ekol. za­le­sio­ne par­tie Tatr na wy­so­ko­ści 1000–1500 m

 (1.2) geogr. jedno z le­si­stych wznie­sień po­ło­żo­nych po pół­noc­nej stro­nie Tatr, po­ni­żej gór­nej gra­ni­cy lasu;


Re­giel, regle – okre­śle­nie wy­wo­dzą­ce się z gwary spo­łecz­no­ści gó­ral­skiej, gdzie oz­na­cza „las ros­ną­cy na stro­mym stoku”. Mimo swo­jej lu­do­wej ge­ne­zy sfor­mu­ło­wa­nie prze­ni­knę­ło sze­ro­ko do słow­nict­wa ge­o­gra­ficz­ne­go, two­rząc ze­staw róż­nych pojęć i nazw zwią­za­nych z gó­ra­mi, głów­nie z Ta­tra­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regielnica

Re­giel­ni­ca ( Re­geln­hof) – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ełc­kim, w gmi­nie Ełk. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Regiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Regifting

prze­ka­za­nie otrzy­ma­ne­go pre­zen­tu oso­bie trze­ciej


Re­gif­ting – prze­ka­za­nie otrzy­ma­ne­go pre­zen­tu innej oso­bie, czę­sto w roli ko­lej­ne­go pre­zen­tu. Jest to coraz czę­ściej sto­so­wa­na me­to­da po­zby­wa­nia się niech­cia­nych po­da­run­ków. W 2005 roku pre­zen­ty pod­da­ne re­gif­tin­go­wi mogły sta­no­wić nawet jedną piątą wszyst­kich otrzy­ma­nych pre­zen­tów, pod­czas gdy w roku 2004 do­ty­czy­ło to tylko co dzie­sią­te­go pre­zen­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regimencik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­gi­ment


Źródła:

Wiktionary

Regiment

1. w hi­sto­rii woj­sko­wo­ści: pułk pie­cho­ty lub jazdy np. dra­go­nów, raj­ta­rów cu­dzo­ziem­skie­go au­to­ra­men­tu w woj­sku pol­skim w XVII i XVIII wieku;
2. krót­ka wal­co­wa­ta laska bez gło­wi­cy, bę­dą­ca oz­na­ką wyż­szych do­wód­ców na za­cho­dzie Eu­ro­py, w Pol­sce uży­wa­na w woj­skach cu­dzo­ziem­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. wojsk. pułk cu­dzo­ziem­skie­go za­cią­gu w woj­sku pol­skim

 (1.2) wojsk. od­po­wied­nik pol­skie­go pułku w struk­tu­rze sił zbroj­nych niek­tó­rych kra­jów

 (1.3) hist. wojsk. krót­ka laska bę­dą­ca w ar­miach eu­ro­pej­skich XIV-XVIII wieku oz­na­ką na­czel­ne­go do­wód­cy; od­po­wied­nik pol­skiej bu­ła­wy


Re­gi­ment (z re­gi­men­tum „do­wództ­wo”, „kie­row­nict­wo” od "re­ge­re" „pro­sto­wać”; „kie­ro­wać”) – ter­min z za­kre­su woj­sko­wo­ści, uży­wa­ny czę­sto wy­mien­nie z ter­mi­nem pułk, jed­nak nie za­wsze z nim toż­sa­my.

Jed­nost­ka do­wo­dzo­na przez obersz­te­ra w za­leż­no­ści od okre­su i armii li­czy­ła od 200 do 2000 żoł­nie­rzy. Re­gi­ment skła­dał się ze szta­bu oraz kilku lub kil­ku­na­stu (rzad­ko dwu­dzie­stu kilku) kom­pa­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regimentarski

do­ty­czą­cy re­gi­men­ta­rza, re­gi­men­tar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Regimentarz

1. za­stęp­ca het­ma­na w daw­nym woj­sku pol­skim;
2. do­wód­ca po­spo­li­te­go ru­sze­nia pod­czas nie­o­bec­no­ści wła­ści­we­go kasz­te­la­na lub wo­je­wo­dy


Re­gi­men­tarz (łac. "re­gi­men" – kie­ro­wa­nie, rzą­dze­nie od "re­ge­re" – kie­ro­wać) – w Rze­czy­po­spo­li­tej XVII–XVIII w. za­stęp­ca het­ma­na lub mia­no­wa­ny przez het­ma­na, króla albo sejm do­wód­ca wy­dzie­lo­nej grupy wojsk, spra­wu­ją­cy swe funk­cje okre­so­wo, kiedy het­ma­ni nie mogli wy­ko­ny­wać swo­ich obo­wiąz­ków. W XVII w. re­gi­men­ta­rzem na­zy­wa­no także do­wód­cę po­spo­li­te­go ru­sze­nia pod­czas nie­o­bec­no­ści wła­ści­we­go kasz­te­la­na czy wo­je­wo­dy. Do­wód­ców wojsk kon­fe­de­rac­kich na­zy­wa­no re­gi­men­ta­rza­mi ge­ne­ral­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regimentowy

przy­miot­nik od: re­gi­ment


Źródła:

SJP.pl

Regimin

wieś w Pol­sce


Re­gi­min – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Re­gi­min. Leży nad rzeką Ły­dy­nia.

W la­tach 1954-1972 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Re­gi­min, póź­niej gminy Re­gi­min. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regimiński

zwią­za­ny z Re­gi­mi­nem, do­ty­czą­cy Re­gi­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Regina

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) geogr. jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Nowy Mek­syk

 (1.3) geogr. mia­sto w Ka­na­dzie;

 (1.4) bot. od­mia­na upraw­na po­ziom­ki po­spo­li­tej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reginów

Re­gi­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ro­ki­ci­ny.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Regiolekt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. dia­lekt o za­się­gu re­gio­nal­nym;

 (1.2) jęz. od­mia­na ję­zy­ko­wa bę­dą­ca formą przej­ścio­wą mię­dzy ję­zy­kiem stan­dar­do­wym a gwarą;


Re­gio­lekt, in­ter­dia­lekt – post­dia­lek­tal­na od­mia­na ję­zy­ko­wa, zaj­mu­ją­ca po­zy­cję poś­red­nią mię­dzy mową miej­sco­wą (gwarą) a ję­zy­kiem stan­dar­do­wym. Od stan­dar­du odróż­nia się na­le­cia­ło­ścia­mi gwa­ro­wy­mi, zwy­kle nie­uś­wia­da­mia­ny­mi lub trud­no usu­wal­ny­mi. Re­gio­lek­tem po­słu­gu­je się duża grupa przed­sta­wi­cie­li grupy et­nicz­nej, po­nie­waż jego te­ry­to­rium obej­mu­je ob­szar sze­re­gu są­sied­nich dia­lek­tów, w tym nie tylko wsie, ale także mia­sta i osady typu miej­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Regiomontanus

Re­gio­mon­ta­nus, właśc. Jo­han­nes Müller (ur. 6 czerw­ca 1436 w Un­fin­den koło Königsbergu w dzi­siej­szej Ba­wa­rii, zm. 6 lipca 1476 w Rzy­mie) – nie­miec­ki ma­te­ma­tyk, astro­nom i astro­log.

Znany jest także jako Jo­han­nes Mo­li­to­ris de Künigsperg, Jo­han­nes Ger­ma­nus, Jo­han­nes Fran­cus, Jo­an­nes de Monte Regio. Pse­u­do­nim "Re­gio­mon­ta­nus" po­cho­dzi od ła­ciń­skie­go prze­kła­du nazwy Künigsperg (Königsberg, czyli Kró­lew­ska Góra – po ła­ci­nie Mons Re­gius); naz­wi­sko zaś wy­wo­dzi się od za­wo­du jego ojca (był mły­na­rzem).


Źródła:

Wikipedia

Region

1. umow­nie wy­dzie­lo­ny ob­szar, względ­nie jed­no­rod­ny, róż­nią­cy się od te­re­nów są­sied­nich ce­cha­mi na­tu­ral­ny­mi bądź na­by­ty­mi na prze­strze­ni dzie­jów;
2. jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go w niek­tó­rych kra­jach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. wy­dzie­lo­ny, sto­sun­ko­wo jed­no­rod­ny ob­szar odróż­nia­ją­cy się od te­re­nów przy­le­głych okre­ślo­ny­mi ce­cha­mi na­tu­ral­ny­mi lub na­by­ty­mi

 (1.2) urz. jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go naj­wyż­sze­go stop­nia, ma­ją­ca zaz­wy­czaj dużą sa­mo­dziel­ność zbli­żo­ną do au­to­no­mii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regionalia

ma­te­ria­ły, do­ku­men­ty oraz dzie­ła do­ty­czą­ce da­ne­go re­gio­nu


Źródła:

SJP.pl

Regionalistka

→ re­gio­na­li­sta


Patrz:regionalista

Źródła:

SJP.pl

Regionalistyczny

→ re­gio­na­li­sty­ka


Patrz:regionalistyka

Źródła:

SJP.pl

Regionalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urz. po­dział na re­gio­ny


Re­gio­na­li­za­cja – pro­ces wy­dzie­la­nia re­gio­nów, forma kla­sy­fi­ka­cji, w któ­rej wy­stę­pu­je do­dat­ko­we kry­te­rium są­siedzt­wa prze­strzen­ne­go. Do­ko­nu­jąc re­gio­na­li­za­cji wy­dzie­la­my więk­sze te­ry­to­ria zło­żo­ne z mniej­szych ob­sza­rów o po­dob­nych, ba­da­nych ce­chach (re­gion stre­fo­wy) lub sku­pio­ne wokół ja­kie­goś oś­rod­ka (re­gion wę­zło­wy). Pro­ce­sy mię­dzy­na­ro­do­wej in­te­gra­cji go­spo­dar­czej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Regionalizm

1. ruch spo­łecz­no-kul­tu­ral­ny dba­ją­cy o za­cho­wa­nie toż­sa­mo­ści da­ne­go re­gio­nu, jego od­no­wę;
2. ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla da­ne­go re­gio­nu;
3.w ję­zy­koz­naw­stwie: cecha wy­mo­wy, forma gra­ma­tycz­na, wyraz lub kon­struk­cja skład­nio­wa cha­rak­te­ry­stycz­ne dla mowy da­ne­go re­gio­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. ele­ment mowy cha­rak­te­ry­stycz­ny dla da­ne­go re­gio­nu, nie­funk­cjo­nu­ją­cy na całym ob­sza­rze wy­stę­po­wa­nia ję­zy­ka;

 (1.2) polit. ten­den­cja roz­wo­ju po­li­tycz­ne­go współ­czes­ne­go pań­stwa, która po­le­ga na de­kon­cen­tra­cji i de­cen­tra­li­za­cji wła­dzy pań­stwo­wej na niż­sze po­zio­my sy­ste­mu po­li­tycz­ne­go;

 (1.3) polit. forma współ­pra­cy państw w re­gio­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regionalizować

1. na­da­wać cechy re­gio­nal­ne, wią­zać z re­gio­nem;
2. dzie­lić na re­gio­ny


Źródła:

SJP.pl

Regionalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­gio­nal­ny


Źródła:

Wiktionary

Regionalny

przy­miot­nik od: re­gion


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od re­gion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regips

płyta z kar­to­nu i gipsu sto­so­wa­na w bu­dow­nict­wie; gips-kar­ton, kar­ton-gips, kar­ton­gips, ri­gips, płyta re­gip­so­wa, suchy tynk


Źródła:

SJP.pl

Regipsowy

płyta re­gip­so­wa - płyta kar­to­no­wo-gip­so­wa sto­so­wa­na w bu­dow­nict­wie; ri­gips, re­gips


Źródła:

SJP.pl

Register

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. roz­mie­szcze­nie na tej samej wy­so­ko­ści linii tek­stu w są­sied­nich ko­lum­nach na ar­ku­szu;

 (1.2) muz. prze­łącz­ni­ki lub cię­gła słu­żą­ce do za­łą­cza­nia i wy­łą­cza­nia gło­sów i po­łą­czeń or­ga­no­wych;


Re­gi­ster – cecha este­tycz­na zła­ma­ne­go tek­stu po­le­ga­ją­ca na takim roz­mie­szcze­niu łamów w ko­lum­nach, aby wier­sze w są­sied­nich ła­mach były po­ło­żo­ne na jed­na­ko­wej wy­so­ko­ści. Do­ty­czy to m.in. łamów znaj­du­ją­cych się:

Re­gi­ster od­no­si się rów­nież do pagin, zwła­szcza ży­wych, umie­szczo­nych na są­sia­du­ją­cych stro­nach pu­bli­ka­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Registracja

daw­niej: re­je­stra­cja


Źródła:

SJP.pl

Registratorka

→ re­gi­stra­tor


Patrz:registrator

Źródła:

SJP.pl

Registratura

re­ge­stra­tu­ra;
1. kan­ce­la­ria gdzie do­ko­nu­je się re­je­stra­cji, prze­cho­wu­je do­ku­men­ty;
2. zbiór do­ku­men­tów bie­żą­cych ja­kie­goś urzę­du;
3. spi­sy­wa­nie cze­goś


Re­gi­stra­tu­ra – słowo to po­cho­dzi z ła­ciń­skie­go re­gi­stra­re, co oz­na­cza do­słow­nie „za­pi­sy­wać” oraz od re­gi­strum czyli „lista”, „re­jestr”. Re­gi­stra­tu­ra to prze­de wszyst­kim akta bie­żą­ce lub ca­łość akt ak­tot­wór­cy, w któ­re­go skład wcho­dzą za­rów­no akta bie­żą­ce jak i ma­te­ria­ły ar­chi­wal­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regium

mia­sto w po­łud­nio­wych Wło­szech


Źródła:

SJP.pl

Reglament

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. re­gu­la­min


Źródła:

Wiktionary

Reglamentacja

ogra­ni­cze­nie wpro­wa­dzo­ne przez pań­stwo w za­kre­sie niek­tó­rych swo­bód, np. w do­stę­pie do dóbr ma­te­rial­nych, moż­li­wo­ści wy­ja­zdów za­gra­nicz­nych, peł­nie­niu ja­kichś funk­cji


Re­gla­men­ta­cja – wpro­wa­dzo­ne cza­so­wo lub na stałe ogra­ni­cze­nie wol­ne­go obro­tu pew­ny­mi do­bra­mi lub to­wa­ra­mi, spo­wo­do­wa­ne prze­waż­nie nie­do­stat­kiem tych dóbr lub to­wa­rów i ko­niecz­no­ścią ich "ra­cjo­no­wa­nia"; zja­wi­sko ty­po­we dla go­spo­dar­ki okre­su wo­jen­ne­go i tuż po woj­nie, a także, w róż­nych for­mach, dla go­spo­da­rek państw so­cja­li­stycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reglamentacyjny

zwią­za­ny z re­gla­men­ta­cją


Źródła:

SJP.pl

Reglamentować

pod­po­rząd­ko­wy­wać jakąś dzia­łal­ność okre­ślo­nym prze­pi­som praw­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­gla­men­to­wać)

 (1.1) ogra­ni­czać pro­duk­cję lub sprze­daż pew­nych ar­ty­ku­łów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reglan

krój pła­szcza, sukni lub bluz­ki; ra­glan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzem. krój su­kien­ki, bluz­ki, pła­szcza itp., w któ­rym zwy­kle sze­ro­ki rękaw sta­no­wi jedną część z czę­ścią ra­mie­nio­wą i sięga aż do szyi

 (1.2) pot. ubra­nie (np. płaszcz, swe­ter) o takim kroju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reglanowy

przy­miot­nik od: re­glan


Źródła:

SJP.pl

Regler

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. re­gu­la­tor pręd­ko­ści obro­to­wej


Źródła:

Wiktionary

Regleta

płyt­ka me­ta­lo­wa lub de­secz­ka drew­nia­na uży­wa­na przy skła­da­niu tek­stu do re­gu­lo­wa­nia od­stę­pów mię­dzy wier­sza­mi


Źródła:

SJP.pl

Regliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Reglowy

przy­miot­nik od: re­giel


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. biol. od­no­szą­cy się do regla, ma­ją­cy zwią­zek z re­glem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regloń

re­gloń płowy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Regnant

daw­niej: pa­nu­ją­cy, wład­ca, mo­nar­cha


Źródła:

SJP.pl

Regnowski

→ Re­gnów


Patrz:Regnów

Źródła:

SJP.pl

Regnów

wieś w Pol­sce


Re­gnów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Re­gnów.

Od XIII w. Re­gnów jest sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Na­wie­dze­nia NMP.

Wieś kró­lew­ska w dzier­ża­wie Re­gnów w ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go w 1792 roku. W la­tach 1954-1972 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Re­gnów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regolit

zwie­trza­ła i roz­drob­nio­na wierzch­nia war­stwa skały; glina zwie­trze­li­no­wa


Re­go­lit – war­stwa luź­nej, zwie­trza­łej skały po­kry­wa­ją­ca Zie­mię i inne pla­ne­ty ska­li­ste. Re­go­lit pow­sta­je, gdy lita skała zo­sta­je wy­ek­spo­no­wa­na na po­wierzch­ni pla­ne­ty i pod­da­na dłu­gotr­wa­łym pro­ce­som fi­zycz­nym i che­micz­nym zmie­nia­ją­cym jej struk­tu­rę i skład che­micz­ny. Można po­wie­dzieć, że po­ję­cie to obej­mu­je wszyst­ko to, co znaj­du­je się „mię­dzy świe­żą skałą a świe­żym po­wie­trzem”; gleba jest więc czę­ścią ziem­skie­go re­go­li­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regon

numer sta­ty­stycz­ny w sy­ste­mie in­for­ma­tycz­nym Głów­ne­go Urzę­du Sta­ty­stycz­ne­go słu­żą­cy do iden­ty­fi­ka­cji i re­je­stra­cji jed­no­stek ad­mi­ni­stra­cyj­nych go­spo­dar­ki na­ro­do­wej; REGON


skró­to­wiec, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = adm. kra­jo­wy REjestr urzę­do­wy pod­mio­tów GOspodarki Na­ro­do­wej;

 (1.2) pot. numer w sy­ste­mie REGON (1.1)


REGON (Re­jestr Go­spo­dar­ki Na­ro­do­wej), Kra­jo­wy Re­jestr Urzę­do­wy Pod­mio­tów Go­spo­dar­ki Na­ro­do­wej – re­jestr pro­wa­dzo­ny przez Pre­ze­sa Głów­ne­go Urzę­du Sta­ty­stycz­ne­go. Pod po­ję­ciem REGON-u ro­zu­mia­ny jest także numer iden­ty­fi­ka­cyj­ny REGON, czyli dzie­wię­cio­cy­fro­wy iden­ty­fi­ka­tor na­da­ny pod­mio­to­wi w tym re­je­strze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regosol

ro­dzaj pry­mi­tyw­nej gleby; gleba ini­cjal­na luźna


Źródła:

SJP.pl

Regotycyzacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­wra­ca­nie cze­muś, naj­czę­ściej bu­dow­li, go­tyc­kie­go stylu;


Re­go­ty­cy­za­cja (re­go­ty­za­cja) – ter­min od­no­szą­cy się do dzia­łań o cha­rak­te­rze kon­ser­wa­tor­skim, prze­pro­wa­dza­nych na bu­dow­lach (naj­czę­ściej ko­ścio­łach) pier­wot­nie go­tyc­kich, prze­bu­do­wa­nych w póź­niej­szym okre­sie (naj­czę­ściej w ba­ro­ku - patrz ba­ro­ki­za­cja). Sto­so­wa­na od XIX w., w za­mie­rze­niu ma­ją­ca przy­wró­cić bu­dow­li czy­stość sty­li­stycz­ną. Cza­sa­mi za­bie­gi te po­wo­do­wa­ły zni­szcze­nie póź­niej­szych ele­men­tów wy­stro­ju ar­chi­tek­to­nicz­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Regotyzacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­wra­ca­nie cze­muś, naj­czę­ściej bu­dow­li, go­tyc­kie­go stylu


Źródła:

Wiktionary

Regradacja

Re­gra­da­cja to przy­wra­ca­nie zde­gra­do­wa­nym gle­bom ich po­przed­niej spraw­no­ści po­przez usu­wa­nie ne­ga­tyw­nych skut­ków de­gra­da­cji gleby. Re­gra­da­cja to od­no­wie­nie wy­so­kiej pro­duk­cyj­no­ści gleby po­przez zwięk­sze­nie jej żyz­no­ści dzię­ki od­bu­do­wa­niu war­stwy próch­nicz­nej – do­ty­czy nie tylko gleb zde­gra­do­wa­nych, także słab­szych z na­tu­ry gleb pia­szczy­stych lub ba­gien­nych.


Źródła:

Wikipedia

Regranulat

sub­stan­cja stała w po­sta­ci gra­nu­lek, otrzy­ma­na w wy­ni­ku przet­wo­rze­nia od­pa­dów tech­no­lo­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Regres

co­fa­nie się, prze­ci­wień­stwo roz­wo­ju i po­stę­pu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. po­wrót do wcze­śniej­sze­go etapu roz­wo­ju cze­goś, wią­żą­cy się z po­gor­sze­niem jego stanu

 (1.2) praw. żą­da­nie zwro­tu pie­nię­dzy od osoby przez kogoś, kto wy­pła­cił za nią pewną sumę dłuż­ni­ko­wi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regresing

tech­ni­ka te­ra­pe­u­tycz­na po­le­ga­ją­ca na cof­nię­ciu pa­cjen­ta przy po­mo­cy hip­no­zy w przesz­łość po­prze­dza­ją­cą jego na­ro­dze­nie, uży­wa­na w celu uwol­nie­nia pa­cjen­ta od ne­ga­tyw­nych wzor­ców w umy­śle, ma­ją­cych swe źró­dło w przesz­ło­ści; re­gres­sing


Źródła:

SJP.pl

Regresja

1. co­fa­nie się, prze­ci­wień­stwo roz­wo­ju i po­stę­pu; re­gres;
2. w psy­cho­lo­gii: jeden z me­cha­niz­mów obron­nych oso­bo­wo­ści, po­le­ga­ją­cy na po­wro­cie do wcze­śniej­szych, mniej doj­rza­łych form za­cho­wa­nia się jed­nost­ki;
3. w bio­lo­gii: zmia­ny za­cho­dzą­ce w roz­wo­ju ja­kie­goś or­ga­niz­mu, po­le­ga­ją­ce na re­duk­cji na­rzą­dów i ogra­ni­cze­niu jego funk­cji w zmie­nia­ją­cych się wa­run­kach życia;
4. co­fa­nie się morza z za­la­nych lądów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) co­fa­nie się w roz­wo­ju

 (1.2) psych. co­fa­nie się do za­cho­wa­nia cha­rak­te­ry­stycz­ne­go dla wcze­śniej­sze­go okre­su roz­wo­jo­we­go;

 (1.3) stat. zmniej­sze­nie licz­by wy­mia­rów da­nych; w szcze­gól­no­ści mo­de­lo­wa­nie zbio­ru da­nych za po­mo­cą funk­cji;

 (1.4) geogr. wy­co­fa­nie się morza, pu­sty­ni lub lo­dow­ca z po­przed­nio za­ję­tych te­re­nów;

 (1.5) in­form. błąd pow­sta­ły na sku­tek wpro­wa­dze­nia zmia­ny w po­zor­nie niez­wią­za­nej czę­ści kodu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regresowy

zwią­za­ny z re­gre­sem, re­gre­sją, wstecz­ny, co­fa­ją­cy się; re­gre­syj­ny; re­gre­syw­ny


Źródła:

SJP.pl

Regressing

[czy­taj: re­gre­sing] tech­ni­ka te­ra­pe­u­tycz­na po­le­ga­ją­ca na cof­nię­ciu pa­cjen­ta przy po­mo­cy hip­no­zy w przesz­łość po­prze­dza­ją­cą jego na­ro­dze­nie, uży­wa­na w celu uwol­nie­nia pa­cjen­ta od ne­ga­tyw­nych wzor­ców w umy­śle, ma­ją­cych swe źró­dło w przesz­ło­ści; re­gre­sing


Źródła:

SJP.pl

Regresyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co re­gre­syj­ne


Źródła:

Wiktionary

Regresyjny

zwią­za­ny z re­gre­sem, re­gre­sją, wstecz­ny, co­fa­ją­cy się; re­gre­so­wy; re­gre­syw­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­gre­sją, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się re­gre­sją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regresywność

→ re­gre­syw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co re­gre­syw­ne


Patrz:regresywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regresywny

zwią­za­ny z re­gre­sem, re­gre­sją, wstecz­ny, co­fa­ją­cy się; re­gre­syj­ny; re­gre­so­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ten­den­cję do co­fa­nia się, wstecz­ny, nie­po­stę­po­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regulacja

1. usta­wie­nie przy­rzą­du, me­cha­niz­mu, urzą­dze­nia itp. tak, aby pra­wi­dło­wo dzia­ła­ło;
2. wpro­wa­dze­nie prze­pi­sów, norm; po­rząd­ko­wa­nie, unor­mo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. obej­mo­wa­nie czego prze­pi­sa­mi prawa, nor­ma­mi

 (1.2) po­dej­mo­wa­nie dzia­łań w celu po­pra­wy funk­cjo­no­wa­nia lub przy­wró­ce­nia cze­goś

 (1.3) ste­ro­wa­nie zmia­ną danej wiel­ko­ści

 (1.4) dzia­ła­nia po­dej­mo­wa­ne nad ko­ry­tem cieku wod­ne­go celem po­pra­wie­nia wa­run­ków że­glu­go­wych albo prze­ciw­po­wo­dzio­wych

 (1.5) jęz. spra­wo­wa­nie pie­czy nad pew­nym stan­dar­dem ję­zy­ko­wym;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regulacyjność

1. fakt obej­mo­wa­nia cze­goś za­sa­da­mi, nor­ma­mi, prze­pi­sa­mi itp.; re­gu­la­tyw­ność;
2. cecha cze­goś de­cy­du­ją­ce­go o war­to­ści ja­kie­goś pa­ra­me­tru


Źródła:

SJP.pl

Regulacyjny

zwią­za­ny z re­gu­la­cją


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­gu­la­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regulamin

zbiór prze­pi­sów i roz­po­rzą­dzeń obo­wią­zu­ją­cych np. pra­cow­ni­ków ja­kiejś in­sty­tu­cji, człon­ków or­ga­ni­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) adm. zbiór prze­pi­sów obo­wią­zu­ją­cych w danym miej­scu, wśród człon­ków ja­kiejś grupy


Re­gu­la­min – zbiór prze­pi­sów nor­mu­ją­cych za­sa­dy po­stę­po­wa­nia lub prac or­ga­nu pań­stwo­we­go, in­sty­tu­cji, za­kła­du lub urzą­dze­nia wy­da­ny przez organ do tego upraw­nio­ny.

Re­gu­la­mi­ny okre­śla­ją wew­nętrz­ne za­sa­dy po­stę­po­wa­nia i życia or­ga­ni­za­cji, in­sty­tu­cji lub grup oso­bo­wych. Do naj­bar­dziej zna­nych na­le­żą re­gu­la­mi­ny woj­sko­we i re­gu­la­mi­ny wew­nętrz­ne in­sty­tu­cji pań­stwo­wych i sa­mo­rzą­do­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regulaminowy

przy­miot­nik od: re­gu­la­min


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­gu­la­mi­nu, zgod­ny z nim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regularnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­gu­lar­ny


Źródła:

Wiktionary

Regularniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: re­gu­lar­nie


Źródła:

SJP.pl

Regularniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: re­gu­lar­ny


Źródła:

SJP.pl

Regularność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co re­gu­lar­ne


Źródła:

Wiktionary

Regularny

1. osa­dzo­ny na pew­nych za­sa­dach, re­gu­łach, zgod­ny z nimi, wy­ko­ny­wa­ny we­dług nich; pra­wi­dło­wy;
2. ma­ją­cy kształ­ty po­dob­ne do figur ge­o­me­trycz­nych lub ich czę­ści; kształt­ny;
3. od­by­wa­ją­cy się, pow­ta­rza­ją­cy w jed­na­ko­wych od­stę­pach czasu; mia­ro­wy, jed­no­staj­ny, sy­ste­ma­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pow­ta­rza­ją­cy się w sta­łych od­stę­pach czasu lub prze­strze­ni

 (1.2) gram. po­sia­da­ją­cy ty­po­wą od­mia­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Regulars

po­tocz­nie:
1. gracz re­gu­lar­nie wy­stę­pu­ją­cy w tur­nie­jach;
2. żoł­nierz woj­ska re­gu­lar­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Regularyzacja

wpro­wa­dze­nie do­dat­ko­wej in­for­ma­cji do roz­wią­zy­wa­ne­go za­gad­nie­nia źle po­sta­wio­ne­go, w celu po­lep­sze­nia ja­ko­ści roz­wią­za­nia


Re­gu­la­ry­za­cja – wpro­wa­dze­nie do­dat­ko­wej in­for­ma­cji do roz­wią­zy­wa­ne­go za­gad­nie­nia źle po­sta­wio­ne­go w celu po­lep­sze­nia ja­ko­ści roz­wią­za­nia. Re­gu­la­ry­za­cja jest czę­sto wy­ko­rzy­sty­wa­na przy roz­wią­zy­wa­niu pro­ble­mów od­wrot­nych. Spoś­ród opra­co­wa­nych metod re­gu­la­ry­za­cji można wy­li­czyć:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regularyzacyjny

→ re­gu­la­ry­za­cja


Patrz:regularyzacja

Źródła:

SJP.pl

Regulator

1. czyn­nik nor­mu­ją­cy coś;
2. au­to­ma­tycz­ne urzą­dze­nie znaj­duj­du­ją­ce się w ma­szy­nach, przy­rzą­dach, re­gu­lu­ją­ce ich pracę, różne pro­ce­sy w nich za­cho­dzą­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czyn­nik re­gu­lu­ją­cy

 (1.2) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do re­gu­lo­wa­nia prze­bie­gu róż­nych pro­ce­sów;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ekon. in­sty­tu­cja po­wo­ła­na przez pań­stwo do spra­wo­wa­nia na­dzo­ru nad okre­ślo­nym ryn­kiem;


Re­gu­la­tor (ang. con­trol­ler) − ele­ment ukła­du re­gu­la­cji. Re­gu­la­tor na pod­sta­wie sy­gna­łów ste­ru­ją­cych i na­staw wew­nętrz­nych ge­ne­ru­je sy­gna­ły, które ste­ru­ją obiek­tem, tak by za­cho­wy­wał się w po­żą­da­ny spo­sób.

Re­gu­la­tor służy do do­pro­wa­dze­nia obiek­tu do żą­da­ne­go stanu (Układ re­gu­la­cji sta­ło­war­to­ścio­wej), po­dą­ża­nia za za­da­nym sta­nem (Układ re­gu­la­cji na­dąż­nej) lub po­pra­wy nie­ko­rzyst­nych wła­ści­wo­ści obiek­tu re­gu­lo­wa­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regulatorka

ko­bie­ta spra­wu­ją­ca nad czymś na­dzór w przed­się­bior­stwie


Źródła:

SJP.pl

Regulatorowy

przy­miot­nik od: re­gu­la­tor


Źródła:

SJP.pl

Regulatywność

fakt obej­mo­wa­nia cze­goś za­sa­da­mi, nor­ma­mi, prze­pi­sa­mi itp.; re­gu­la­cyj­ność


Źródła:

SJP.pl

Regulice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Regulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­gu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Regulowany

okre­ślo­ny prze­pi­sa­mi; nor­mo­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Regulować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­zo­wać ilość, moc cze­goś

 (1.2) kie­ro­wać ru­chem, obro­tem cze­goś

 (1.3) usta­lać re­gu­ły, za­sa­dy

 (1.4) techn. na­sta­wiać przy­rząd, me­cha­nizm, urzą­dze­nie tak, aby dzia­ła­ły w po­żą­da­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Regulski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regulująco

→ re­gu­lo­wać


Patrz:regulować

Źródła:

SJP.pl

Regulówka

głę­bo­kie prze­ko­pa­nie ziemi szpad­lem w celu jej spulch­nie­nia, zwy­kle z prze­rzu­ce­niem warstw wierzch­nich na spód


Źródła:

SJP.pl

Reguła

pewna za­sa­da okre­śla­ją­ca spo­sób po­stę­po­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­sa­da, we­dług któ­rej na­le­ży po­stę­po­wać

 (1.2) rel. zbiór zasad obo­wią­zu­ją­cych w danym za­ko­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Regułka

zdrob­nie­nie od: re­gu­ła


Re­guł­ka – ciek w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie prusz­kow­skim, prawy do­pływ Utra­ty. Ciek nie jest wy­mie­nia­ny w ofi­cjal­nym wy­ka­zie wód pły­ną­cych (Hy­dro­ni­my cz. 1 ↓), ale jest zaz­na­czo­ny na ma­pach Tar­geo czy UMP.

Źró­dło Re­guł­ki ist­nia­ło na gra­ni­cy dziel­ni­cy Ursus i wsi Opacz-Ko­lo­nia, ucho­dzi do Utra­ty w Prusz­ko­wie (za sta­dio­nem KS Znicz Prusz­ków).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Regułowy

→ re­gu­ła


Patrz:reguła

Źródła:

SJP.pl

Rehabilitacja

1. w pra­wie: unie­win­nie­nie ska­za­nej uprzed­nio osoby wsku­tek ujaw­nie­nia nie­pra­wi­dło­wo­ści w pro­ce­sie;
2. przy­wró­ce­nie utra­co­nych praw i za­tar­cie skut­ków ska­za­nia;
3. przy­sto­so­wa­nie do nor­mal­ne­go życia w spo­łe­czeń­stwie osób, które utra­ci­ły spraw­ność fi­zycz­ną lub psy­chicz­ną bądź mają wady wro­dzo­ne; re­wa­li­da­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. unie­waż­nie­nie wy­ro­ku i przy­wró­ce­nie oso­bie ska­za­nej nie­słusz­nie utra­co­nych przez nią praw;

 (1.2) książk. przy­wró­ce­nie do­bre­go imie­nia, do­brej opi­nii, oczy­szcze­nie z za­rzu­tów

 (1.3) med. przy­wró­ce­nie cho­re­mu spraw­no­ści fi­zycz­nej i psy­chicz­nej oraz przy­sto­so­wa­nie go do zmie­nio­nych wa­run­ków życia;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rehabilitacyjny

→ re­ha­bi­li­ta­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) praw. zwią­za­ny z re­ha­bi­li­ta­cją, do­ty­czą­cy re­ha­bi­li­ta­cji

 (1.2) med. zwią­za­ny z re­ha­bi­li­ta­cją, do­ty­czą­cy re­ha­bi­li­ta­cji


Patrz:rehabilitacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rehabilitant

spe­cja­li­sta pro­wa­dzą­cy za­ję­cia ma­ją­ce na celu przy­sto­so­wa­nie do nor­mal­ne­go życia w spo­łe­czeń­stwie osoby, które stały się in­wa­li­da­mi; re­ha­bi­li­ta­tor, re­wa­li­dant, re­wa­li­da­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w za­kre­sie re­ha­bi­li­ta­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rehabilitantka

→ re­ha­bi­li­tant


Patrz:rehabilitant

Źródła:

SJP.pl

Rehabilitator

spe­cja­li­sta pro­wa­dzą­cy za­ję­cia ma­ją­ce na celu przy­sto­so­wa­nie do nor­mal­ne­go życia w spo­łe­czeń­stwie osoby, które stały się in­wa­li­da­mi; re­ha­bi­li­tant, re­wa­li­dant, re­wa­li­da­tor


Źródła:

SJP.pl

Rehabilitować

1. przy­wra­cać (przy­wró­cić) komuś lub cze­muś dobrą opi­nię, uz­na­nie;
2. przy­sto­so­wy­wać (przy­sto­so­wać) do życia spo­łecz­ne­go osobę, która doz­na­ła utra­ty zdro­wia i stała się na stałe lub jakiś czas in­wa­li­dą;
3. re­ha­bi­li­to­wać się -
a) swymi czy­na­mi, po­stę­po­wa­niem odzy­ski­wać (odzy­skać) dobre imię, sza­cu­nek, uz­na­nie;
b) być re­ha­bi­li­to­wa­nym przez spe­cja­li­stę - te­ra­pe­u­tę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­ha­bi­li­to­wać)

 (1.1) przy­wra­cać utra­co­ne prawa i dobre imię; przy­wra­cać do czczi

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­re­ha­bi­li­to­wać)

 (2.1) med. przy­wra­cać spraw­ność

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­ha­bi­li­to­wać się (dk. zre­ha­bi­li­to­wać się)

 (3.1) swoim po­stę­po­wa­niem odzy­ski­wać dobre imię

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­ha­bi­li­to­wać się (dk. wy­re­ha­bi­li­to­wać się)

 (4.1) med. odzy­ski­wać spraw­ność dzię­ki sze­re­go­wi za­bie­gów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reich

[czy­taj: rajch] po­tocz­nie o pań­stwie nie­miec­kim; Reich, Rajch, rajch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reichenau

wyspa na Je­zio­rze Bo­deń­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reichenbach

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Reicher

[czy­taj: raj­sier] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reichsrat

1. par­la­ment au­stro-wę­gier­ski w la­tach 1867-1918;
2. wyż­sza izba Re­ich­sta­gu (Niem­cy) w la­tach 1919-1934


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reichstag

[czy­taj: rajch­stag]
1. przed­sta­wi­ciel­stwo sta­nów w I Rze­szy Nie­miec­kiej zło­żo­ne z urzęd­ni­ków i len­ni­ków ce­sar­stwa;
2. jed­no­i­zbo­wy par­la­ment w Niem­czech w la­tach 1871-1945


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. adm. sejm rze­ski, sejm rze­szo­wy, par­la­ment, zgro­ma­dze­nie przed­sta­wi­ciel­skie w ko­lej­nych for­mach pań­stwo­wo­ści Nie­miec od XV w. do 1945 r.;

 (1.2) hist. bu­dy­nek Re­ich­sta­gu (1.1) w Ber­li­nie;


Re­ich­stag w ję­zy­ku nie­miec­kim ma kilka zna­czeń:

Par­la­ment Związ­ku Pół­noc­no­nie­miec­kie­go (1867–1871).

Wy­bra­ny na mocy kon­sty­tu­cji Związ­ku Pół­noc­no­nie­miec­kie­go, 12 lu­te­go 1867 roku. Re­ich­stag (Sejm Rze­szy) był drugą obok Rady Związ­ko­wej ("") izbą par­la­men­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reichswehra

Re­ichs­weh­ra ( Re­ichs­wehr) – siły zbroj­ne Re­pu­bli­ki We­i­mar­skiej i III Rze­szy, ist­nie­ją­ce w la­tach 1921–1935.


Źródła:

Wikipedia

Reid

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Reifikacja

trak­to­wa­nie cze­goś nie bę­dą­ce­go rze­czą jako rzecz; uprzed­mio­to­wie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) filoz. na­da­nie isto­cie żywej lub ab­strak­cji cech rze­czy


Re­i­fi­ka­cja – po­strze­ga­nie zja­wisk ludz­kich tak, jakby były one nie­ludz­kie, nad­ludz­kie, ten­den­cja do trak­to­wa­nia wyt­wo­rów czło­wie­ka jako ele­men­tów świa­ta przy­ro­dy albo jako efek­tów dzia­ła­nia woli bo­skiej, co pro­wa­dzi do od­hu­ma­ni­zo­wa­nia two­rzo­ne­go przez ludzi świa­ta spo­łecz­ne­go. Opi­sy­wa­na jest jako mo­ment w pro­ce­sie alie­na­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reifikować

trak­to­wać isto­tę żywą lub ideę jako rzecz; urze­cza­wiać, urze­czo­wiać


Źródła:

SJP.pl

Reiki

[czy­taj: rejki] w me­dy­cy­nie al­ter­na­tyw­nej:
1. uni­wer­sal­na ener­gia ży­cio­wa;
2. ja­poń­ski sy­stem uz­dra­wia­nia za po­mo­cą ener­gii o tej samej naz­wie


Ten ar­ty­kuł opi­su­je te­o­rie, me­to­dy lub czyn­no­ści niez­god­ne ze współ­czes­ną wie­dzą me­dycz­ną.

Reiki (jap. 霊気 reiki) – me­to­da roz­wo­ju du­cho­we­go i uz­dra­wia­nia ener­gią du­cho­wą, która nie po­wo­łu­je się na naukę, nie jest też bio­e­ner­go­te­ra­pią. Opar­ta na su­biek­tyw­nym od­czu­wa­niu ener­gii i prześ­wiad­cze­niu, że osoba może wzbu­dzać i ukie­run­ko­wać uz­dra­wia­ją­cą moc m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reimport

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. wwóz włas­ne­go, przed­tem wy­ek­spor­to­wa­ne­go to­wa­ru z za­gra­ni­cy;


Re­im­port – po­wrot­ny przy­wóz włas­ne­go, przed­tem wy­ek­spor­to­wa­ne­go to­wa­ru z za­gra­ni­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reimportowy

→ re­im­port


Patrz:reimport

Źródła:

SJP.pl

Reimprimatur

for­mu­ła zez­wo­le­nia wła­dzy i cen­zu­ry ko­ściel­nej na po­now­ny prze­druk książ­ki o tre­ści re­li­gij­nej


Źródła:

SJP.pl

Reims

[czy­taj: ręs] mia­sto we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto we wschod­niej czę­ści Fran­cji w re­gio­nie ad­mi­ni­stra­cyj­nym Grand Est, w de­par­ta­men­cie Marna;


Reims (,) – mia­sto i gmina w pół­noc­no-wschod­niej Fran­cji w re­gio­nie ad­mi­ni­stra­cyj­nym Grand Est i de­par­ta­men­cie Marna. Zlo­ka­li­zo­wa­ne nad rzeką Vesle, w od­le­gło­ści ok. 160 km od Pa­ry­ża. W mie­ście znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Gare de Reims. W Reims uro­dził się św. Jan-Bap­ti­ste de La Salle.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reimski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Reims, do­ty­czą­cy Reims


Źródła:

Wiktionary

Reindustrializacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­now­ny wzmo­żo­ny roz­wój prze­my­słu w re­gio­nie o ma­le­ją­cym uprze­my­sło­wie­niu;


Re­in­du­stria­li­za­cja – stop­nio­we prze­cho­dze­nie w struk­tu­rze ga­łę­zio­wej prze­my­słu od ga­łę­zi ka­pi­ta­ło­chłon­nych (tzn. o dużym za­po­trze­bo­wa­niu na su­row­ce, ener­gię i siłę ro­bo­czą) do ga­łę­zi „in­te­lek­tu­al­nie in­ten­syw­nych”, wy­ma­ga­ją­cych du­że­go za­an­ga­żo­wa­nia nauki i wy­so­ko wyk­wa­li­fi­ko­wa­nej kadry pra­cow­ni­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reinert

[czy­taj: raj­nert] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Reinfekcja

Re­in­fek­cja – po­now­ne za­ka­że­nie tym samym za­raz­kiem, świad­czą­ce o braku od­por­no­ści swo­i­stej na ten pa­to­gen.


Źródła:

Wikipedia

Reinfekcyjny

→ re­in­fek­cja


Patrz:reinfekcja

Źródła:

SJP.pl

Reinhardt

[czy­taj: rajn­hart] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reinhold

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Reinkarnacja

w niek­tó­rych re­li­giach: wiara we wcie­la­nie się duszy czło­wie­ka po jego śmier­ci w ciało innej isto­ty żywej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. po­gląd, we­dług któ­re­go dusza po śmier­ci wcie­la się w nowy byt fi­zycz­ny;


Re­in­kar­na­cja (rów­nież: "me­temp­sy­cho­za", "trans­mi­gra­cja"; łac. "re+in+caro, car­nis" „po­now­ne wcie­le­nie”) – po­gląd, we­dług któ­re­go dusza (bądź świa­do­mość) po śmier­ci ciała może wcie­lić się w nowy byt fi­zycz­ny. Np. dusza jed­ne­go czło­wie­ka może przejść w ciało nowo na­ro­dzo­ne­go dziec­ka lub zwie­rzę­cia czy nawet we­dług niek­tó­rych po­glą­dów ro­śli­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reinkarnacjonistyczny

→ re­in­kar­na­cjo­nizm


Patrz:reinkarnacjonizm

Źródła:

SJP.pl

Reinkarnacyjny

→ re­in­kar­na­cja


Patrz:reinkarnacja

Źródła:

SJP.pl

Reinkarnowany

taki, który prze­szedł re­in­kar­na­cję; zre­in­kar­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Reinkarnować

prze­cho­dzić re­in­kar­na­cję (wę­drów­kę dusz)


Źródła:

SJP.pl

Reinowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Reinstalacja

w in­for­ma­ty­ce: po­now­na in­sta­la­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­now­na in­sta­la­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reinstalować

w in­for­ma­ty­ce: po­now­nie in­sta­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Reintegracja

po­now­ne po­łą­cze­nie w jedną ca­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­now­na in­te­gra­cja


Re­in­te­gra­cja (z łac. "re-" 'po­now­nie' i "in­te­gra­tio" 'od­no­wie­nie' od "in­te­gra­re"

'od­na­wiać, odt­wa­rzać' z "in­te­ger" 'niet­knię­ty, cały') – odzy­ska­nie oby­wa­tel­stwa utra­co­ne­go wsku­tek za­war­cia mał­żeń­stwa z cu­dzo­ziem­cem lub w związ­ku z za­war­ciem ta­kie­go mał­żeń­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reintegracyjny

zwią­za­ny z re­in­te­gra­cją


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­in­te­gra­cji, zwią­za­ny z re­in­te­gra­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reintegrować

1. po­now­nie łą­czyć (po­łą­czyć) ze sobą, za­cie­śnia­jąc więzi mię­dzy­ludz­kie;
2. po­now­nie łą­czyć (po­łą­czyć) w jedną ca­łość


Źródła:

SJP.pl

Reinterpretacyjny

zwią­za­ny z re­in­ter­pre­ta­cją


Źródła:

SJP.pl

Reintrodukcja

po­now­ne wpro­wa­dze­nie na jakiś teren ga­tun­ku zwie­rząt lub ro­ślin; re­in­tro­du­ko­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekol. po­now­ne wpro­wa­dze­nie ga­tun­ku do eko­sy­ste­mu


Re­in­tro­duk­cja – w bio­lo­gii: po­now­ne wpro­wa­dze­nie na stare miej­sca by­to­wa­nia ro­dzi­mych ga­tun­ków zwie­rząt i ro­ślin, kie­dyś tam ży­ją­cych, lecz wcze­śniej wy­tę­pio­nych. Re­in­tro­duk­cja jest środ­kiem do re­sty­tu­cji ga­tun­ku, tj. od­bu­do­wa­nia jego po­pu­la­cji.

Uda­nym przy­kła­dem może być re­in­tro­duk­cja żubra, który do roku 1925 zo­stał nie­mal wy­tę­pio­ny (w Pol­sce ostat­ni ży­ją­cy na wol­no­ści żubr padł w roku 1919).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reintrodukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) biol. po­now­ne wpro­wa­dza­nie wy­mar­łe­go lub wy­trze­bio­ne­go ga­tun­ku


Źródła:

Wiktionary

Reintrodukować

po­now­nie wpro­wa­dzać (wpro­wa­dzić) na jakiś teren ga­tu­nek zwie­rząt lub ro­ślin


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) biol. po­now­nie wpro­wa­dzać wy­mar­łe lub wy­trze­bio­ne ga­tun­ki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­in­tro­du­ko­wać się (dk. umyć się)

 (2.1) biol. po­now­nie wpro­wa­dzać wy­mar­łe lub wy­trze­bio­ne ga­tun­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reinwardtia

Re­in­ward­tia – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny lno­wa­tych ("Li­na­ce­ae"). Obej­mu­je trzy ga­tun­ki. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w po­łud­nio­wej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji. Naj­sze­rzej roz­prze­strze­nio­ny ga­tu­nek "Re­in­ward­tia in­di­ca" in­tro­du­ko­wa­ny ro­śnie także w Ja­po­nii. Jest on upra­wia­ny jako ro­śli­na ozdob­na.


Źródła:

Wikipedia

Reinwestycja

po­now­na in­we­sty­cja


Źródła:

SJP.pl

Reisefieber

[czy­taj: raj­ze­fi­ber] zde­ner­wo­wa­nie przed po­dró­żą; raj­ze­fi­ber


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (1.1) pot. go­rącz­ka przed po­dró­żą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reishi

[czy­taj: rej­szi lub rejsi] ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny żag­wio­wa­tych; la­kow­ni­ca żół­ta­wa


Źródła:

SJP.pl

Reista

zwo­len­nik re­iz­mu


Źródła:

SJP.pl

Reistka

zwo­len­niecz­ka re­iz­mu


Źródła:

SJP.pl

Reistyczny

→ reizm; kon­kre­ty­stycz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­iz­mem, do­ty­czą­cy re­iz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fi­nans. fun­dusz in­we­sty­cyj­ny, któ­re­go spół­ka za­rzą­dza­ją­ca in­we­stu­je środ­ki w nie­ru­cho­mo­ści;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reiter

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reizm

po­gląd fi­lo­zo­ficz­ny gło­szą­cy, że ist­nie­ją tylko rze­czy, kon­kre­ty, które można w jakiś spo­sób po­czuć, zo­ba­czyć oraz ne­gu­ją­cy sa­mo­dziel­ne ist­nie­nie zda­rzeń, sto­sun­ków; kon­kre­tyzm, pan­so­ma­tyzm


Reizm (łac. "res" – rzecz), kon­kre­tyzm – od­mia­na no­mi­na­liz­mu; roz­róż­nia się jego dwie od­mia­ny:

Ter­min ten ut­wo­rzył Ta­de­usz Ko­tar­biń­ski. Twier­dził, że uży­wa­nie nazw nie­od­no­szą­cych się do rze­czy grozi hi­po­sta­zo­wa­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rej

daw­niej: sze­reg, rząd, łań­cuch, sznur; dziś tylko w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: wieść, wo­dzić rej - gó­ro­wać, mieć prze­wa­gę w ja­kiejś dzie­dzi­nie; wieść, wo­dzić prym


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. sze­reg

 (1.2) stpol. przód


"Ten ar­ty­kuł do­ty­czy mia­sta w Ira­nie. Zo­bacz też: Mi­ko­łaj Rej"

Rej (pers.ری) (albo Raj, Ar-Rajj) – dziel­ni­ca Te­he­ra­nu.

Rej było jed­nym z naj­star­szych miast Iranu. Pier­wsze ślady osad­nict­wa na jego miej­scu po­cho­dzą już z trze­cie­go ty­siąc­le­cia p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reja

po­zio­me drzew­ce omasz­to­wa­nia, do któ­re­go mo­cu­je się górną kra­wędź żagla pro­sto­kąt­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. po­zio­me drzew­ce ża­glow­ca;


Reja (od niem. "Rah, Raa" lub "Rahe") – po­zio­me drzew­ce na jed­nost­ce ża­glo­wej przyt­wier­dzo­ne do masz­tu, do któ­rej przy­mo­co­wa­ny jest górny lik pro­sto­kąt­ne­go żagla re­jo­we­go. Współ­cze­śnie spo­ty­ka­ne rzad­ko, w więk­szo­ści na ża­glow­cach szko­le­nio­wych (np. STS Dar Mło­dzie­ży, STS Po­go­ria).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rejbak

1. klu­ska z tar­tych su­ro­wych ziem­nia­ków, mąki i go­to­wa­nych ziem­nia­ków;
2. babka pie­czo­na z utar­tych ziem­nia­ków z mąką, ce­bu­lą, us­ma­żo­ny­mi ka­wał­ka­mi bocz­ku i in­ny­mi do­dat­ka­mi; bugaj, nagus


Źródła:

SJP.pl

Rejbany

po­tocz­nie: oku­la­ry marki Ray-Ban; Raj­ba­ny, Ray-Bany


Źródła:

SJP.pl

Rejczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rejd

daw­niej: reda


Źródła:

SJP.pl

Rejek

krót­kie drzew­ce za­wie­szo­ne w sko­sie na masz­cie, peł­nią­ce rolę gafla


Źródła:

SJP.pl

Rejencja

daw­niej: re­gen­cja;
1. rządy jed­nej lub kilku osób (re­gen­tów), usta­no­wio­ne na okres ma­ło­let­no­ści lub nie­o­bec­no­ści pra­wo­wi­te­go wład­cy;
2. okres trwa­nia ta­kich rzą­dów;
3. w pań­stwie pru­skim oraz na zie­miach pol­skich za­bo­ru pru­skie­go: jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na poś­red­nia mię­dzy po­wia­tem a pro­win­cją;
4. urząd ad­mi­ni­stru­ją­cy tą jed­nost­ką;
5. w daw­nej Pol­sce: urząd, sta­no­wi­sko re­jen­ta - urzęd­ni­ka do­ko­nu­ją­ce­go wpi­sów i wy­pi­sów z ksiąg są­do­wych, kie­ru­ją­ce­go kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum; re­gen­tu­ra, re­jen­tu­ra, re­gen­cja


Re­jen­cja (okręg ad­mi­ni­stra­cyj­ny, re­gen­cja, niem. "Re­gie­rungs­be­zirk") – jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na w kilku kra­jach związ­ko­wych Nie­miec, pod­le­gła rzą­do­wi kra­jo­we­mu. Na czele re­jen­cji stoi pre­zy­dent re­jen­cji ("Regierungspräsident").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rejencyjny

→ re­jen­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­jen­cją, do­ty­czą­cy re­jen­cji


Patrz:rejencja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejent

no­ta­riusz;
1. prze­sta­rza­łe: urzęd­nik le­gi­ty­mu­ją­cy się wyksz­tał­ce­niem praw­ni­czym, po­wo­ła­ny do spo­rzą­dza­nia aktów praw­nych, np. umów kupna-sprze­da­ży, da­ro­wizn, uwie­rzy­tel­nia­nia i poś­wiad­cza­nia do­ku­men­tów, spo­rzą­dza­nia te­sta­men­tów, przyj­mo­wa­nia do­ku­men­tów na prze­cho­wa­nie itp.;
2. w daw­nej Pol­sce: urzęd­nik do­ko­nu­ją­cy wpi­sów i wy­pi­sów z ksiąg są­do­wych, kie­ru­ją­cy kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum; re­gent;
3. w daw­nej Pol­sce: se­kre­tarz kanc­le­rza i pod­kanc­le­rza; re­gent


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. praw. no­ta­riusz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rejentka

→ re­jent; no­ta­riusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Rejentostwo

prze­sta­rza­le: urząd, zawód, za­ję­cie re­jen­ta


Źródła:

SJP.pl

Rejentowa

→ re­jent (daw­niej); re­jen­tow­ski


Źródła:

SJP.pl

Rejentowski

→ re­jent; re­jen­to­wy (daw­niej)


Źródła:

SJP.pl

Rejentowy

→ re­jent (daw­niej); re­jen­tow­ski


Źródła:

SJP.pl

Rejentura

1. prze­sta­rza­łe: urząd, sta­no­wi­sko re­jen­ta - urzęd­ni­ka le­gi­ty­mu­ją­ce­go się wyksz­tał­ce­niem praw­ni­czym, po­wo­ła­ne­go do spo­rzą­dza­nia aktów praw­nych, np. umów kupna-sprze­da­ży, da­ro­wizn, uwie­rzy­tel­nia­nia i poś­wiad­cza­nia do­ku­men­tów, spo­rzą­dza­nia te­sta­men­tów, przyj­mo­wa­nia do­ku­men­tów na prze­cho­wa­nie itp.; no­ta­riat;
2. w daw­nej Pol­sce: urząd, sta­no­wi­sko re­jen­ta - urzęd­ni­ka do­ko­nu­ją­ce­go wpi­sów i wy­pi­sów z ksiąg są­do­wych, kie­ru­ją­ce­go kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum; re­gen­tu­ra, re­jen­cja, re­gen­cja


Źródła:

SJP.pl

Rejentówna

daw­niej: córka re­jen­ta


Źródła:

SJP.pl

Rejestr

1. spis, lista;
2. układ w ma­szy­nach cy­fro­wych do zbie­ra­nia da­nych;
3. hist. po­czet, stan, licz­ba cze­goś;
4. część skali dźwię­ko­wej in­stru­men­tu lub głosu;
5. urzą­dze­nie w or­ga­nach do zmie­nia­nia gło­sów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spis da­nych, wykaz, lista

 (1.2) wet. wgłę­bie­nie w szkli­wie na po­wierzch­ni tną­cej sie­ka­cza konia;

 (1.3) hist. po­czet

 (1.4) jęz. forma ję­zy­ka za­re­zer­wo­wa­na dla pew­nych celów funk­cjo­nal­nych lub pew­nej sy­tu­a­cji ko­mu­ni­ka­tyw­nej;

 (1.5) muz. odróż­nia­ją­ca się skala in­stru­men­tu lub głosu od po­zo­sta­łej skali


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rejestracja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wpi­sy­wa­nie kogoś lub cze­goś do re­je­stru

 (1.2) miej­sce do­ko­ny­wa­nia re­je­stra­cji (1.1)

 (1.3) pot. ta­blicz­ka na sa­mo­cho­dzie lub innym po­jeź­dzie, z nu­me­rem iden­ty­fi­ka­cyj­nym; ta­bli­ca re­je­stra­cyj­na

 (1.4) techn. za­pi­sy­wa­nie sy­gna­łu (np. audio lub wideo) za po­mo­cą urzą­dzeń tech­nicz­nych

 (1.5) muz. ope­ro­wa­nie re­je­stra­mi w niek­tó­rych in­stru­men­tach mu­zycz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rejestracyjny

zwią­za­ny z re­je­stra­cją


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­je­stra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejestrator

osoba re­je­stru­ją­ca, spi­su­ją­ca coś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) urz. osoba pro­wa­dzą­ca re­jestr, spis cze­goś, re­je­stru­ją­ca coś lub kogoś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) techn. urzą­dze­nie po­mia­ro­we za­pi­su­ją­ce prze­bieg zmian jed­nej lub kilku war­to­ści fi­zycz­nych


Re­je­stra­tor, re­je­stra­tor prze­my­sło­wy – urzą­dze­nie słu­żą­ce do za­pi­su (ar­chi­wi­za­cji) i pre­zen­ta­cji (wi­zu­a­li­za­cji) in­for­ma­cji o prze­bie­gu pa­ra­me­trów kon­tro­lo­wa­nych pro­ce­sów tech­no­lo­gicz­nych w cza­sie (np. tem­pe­ra­tu­ra, ci­śnie­nie) oraz ewen­tu­al­nie wa­run­ków, w któ­rych te pro­ce­sy są re­a­li­zo­wa­ne (np. tem­pe­ra­tu­ra oto­cze­nia, wil­got­ność, za­py­le­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rejestratorka

ko­bie­ta re­je­stru­ją­ca, spi­su­ją­ca coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urz. ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca re­jestr, spis cze­goś, re­je­stru­ją­ca coś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejestrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­je­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rejestrować

1. wpi­sy­wać do re­je­stru;
2. utr­wa­lać na no­śni­ku lub w pa­mię­ci;
3. w ka­te­go­rii zmy­słów (wzrok, słuch): od­bie­rać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­re­je­stro­wać)

 (1.1) wpro­wa­dzać do re­je­stru, wpi­sy­wać na listę

 (1.2) techn. utr­wa­lać w pa­mię­ci urzą­dze­nia

 (1.3) za­pi­sy­wać po­mia­ry

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­je­stro­wać się (dk. za­re­je­stro­wać się)

 (2.1) zgła­szać się do re­je­stru, spisu, na listę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejestrowy

przy­miot­nik od: re­jestr


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­je­strem, do­ty­czą­cy re­je­stru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejestrzyk

zdrob­nie­nie od: re­jestr


Źródła:

SJP.pl

Rejewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rejka

krót­kie drzew­ce za­wie­szo­ne w sko­sie na masz­cie, peł­nią­ce rolę gafla


Rejka – lekka reja za­wie­szo­na na masz­cie uko­śnie lub rów­no­le­gle do niego (pio­no­wo). W za­leż­no­ści od typu oża­glo­wa­nia może być ele­men­tem no­śnym głów­ne­go żagla lub żagla po­moc­ni­cze­go. Rejki są pod­no­szo­ne z po­kła­du, w odróż­nie­niu od rei, które prze­waż­nie wiszą na masz­tach na stałe (wy­jąt­kiem jest bry­fo­kre­ja).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rejkiawicki

→ Rej­kia­wik; re­yk­ja­vic­ki


Źródła:

SJP.pl

Rejkiawiczanin

miesz­ka­niec Rej­kia­wi­ku


Źródła:

SJP.pl

Rejkiawiczanka

miesz­kan­ka Rej­kia­wi­ku


Źródła:

SJP.pl

Rejkiawik

sto­li­ca Is­lan­dii; Reykjavík


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. Reykjavík


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejkowy

do­ty­czą­cy krót­kie­go drzew­ca za­wie­szo­ne­go w sko­sie na masz­cie, peł­nią­ce­go rolę gafla


Źródła:

SJP.pl

Rejmak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rejman

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rejniak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rejon

1. książ­ko­wo: ob­szar wy­róż­nia­ją­cy się ge­o­gra­ficz­nie, et­no­gra­ficz­nie lub go­spo­dar­czo; oko­li­ca, dziel­ni­ca, okręg, re­gion;
2. okręg wyz­na­czo­ny ad­mi­ni­stra­cyj­nie dla celów za­rzą­dza­nia okre­ślo­nym dzia­łem go­spo­dar­ki lub usług;
3. prze­no­śnie: ogra­ni­czo­ny frag­ment prze­strze­ni, np. re­jo­ny mózgu; oko­li­ca, ob­szar;
4. po­tocz­nie: przy­chod­nia re­jo­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ob­szar, stre­fa, okre­ślo­na część

 (1.2) adm. jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go w ZSRR, a po jego roz­pa­dzie w by­łych re­pu­bli­kach Rosji, Ukra­i­nie, Bia­ło­ru­si, Azer­bej­dża­nie, Gruz­ji, Łot­wie, Lit­wie i Moł­da­wii;

 (1.3) daw. reg. wyz­na­czo­na prze­strzeń w lesie


Rejon (ros. i ukr. райо́н, [rajon]; rayon; раён; რაიონი, ra­io­ni; ra­jons; ra­jo­nas; raion) – typ jed­nost­ki ad­mi­ni­stra­cyj­nej niek­tó­rych po­ra­dziec­kich państw. Okre­śle­nie po­cho­dzi od fran­cu­skie­go słowa "rayon" – pla­ster miodu, dział, dy­strykt. Rejon jest zwy­kle jed­nost­ką dwa szcze­ble po­ni­żej szcze­bla pań­stwo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rejonizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­dział na re­jo­ny ze wzglę­du na wy­ko­ny­wa­ne obo­wiąz­ki

 (1.2) przy­pi­sa­nie do kon­kret­nej pla­ców­ka­a­cow­ki ze wzglę­du na miej­sce za­miesz­ka­nia

 (1.3) po­now­na jo­ni­za­cja wo­do­ru we wczes­nym okre­sie ist­nie­nia wszechś­wia­ta


Źródła:

Wiktionary

Rejonowy

zwią­za­ny z re­jo­nem (okrę­giem ad­mi­ni­stra­cyj­nym), dzia­ła­ją­cy w pew­nym re­jo­nie


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­jo­nem, obo­wią­zu­ją­cy w pew­nym re­jo­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejonówka

po­tocz­nie: jed­nost­ka, pla­ców­ka re­jo­no­wa, np. szko­ła, ko­men­da re­jo­no­wa, sąd, szpi­tal re­jo­no­wy itp.


Źródła:

SJP.pl

Rejowczanin

miesz­ka­niec Re­jow­ca lub Re­jow­ca Fa­brycz­ne­go (miast w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rejowczanka

miesz­kan­ka Re­jow­ca lub Re­jow­ca Fa­brycz­ne­go (miast w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rejowiec

sta­tek z omasz­to­wa­niem re­jo­wym


Re­jo­wiec – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie chełm­skim, w gmi­nie Re­jo­wiec.

Leży w hi­sto­rycz­nej ziemi chełm­skiej. Od 1547 do 12 stycz­nia 1870 Re­jo­wiec był mia­stem; odzy­skał sta­tus mia­sta 1 stycz­nia 2017. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2019 Re­jo­wiec li­czył 2068 miesz­kań­ców. Obok miej­sco­wo­ści prze­pły­wa stru­ga Rejka, do­pływ Wie­prza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rejowiecki

przy­miot­nik od: Re­jo­wiec Fa­brycz­ny, Re­jo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Rejowski

taki jak u Reja, wła­ści­wy Re­jo­wi, na­wią­zu­ją­cy do twór­czo­ści Reja itp.


Źródła:

SJP.pl

Rejowy

przy­miot­nik od: reja, np. oża­glo­wa­nie re­jo­we


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) żegl. zwią­za­ny z reją, do­ty­czą­cy rei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejs

po­dróż stat­kiem po okre­ślo­nej tra­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mors. po­dróż stat­ku na danej tra­sie, od portu po­cząt­ko­we­go do koń­co­we­go

 (1.2) lotn. po­dróż sa­mo­lo­tu na danej tra­sie, od portu po­cząt­ko­we­go do koń­co­we­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) monet. dawna jed­nost­ka mo­ne­tar­na bra­zy­lij­ska i por­tu­gal­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rejsik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od rejs


Źródła:

Wiktionary

Rejsowicz

uczest­nik po­dró­ży od­by­wa­nej stat­kiem


Źródła:

SJP.pl

Rejsowiczka

uczest­nicz­ka po­dró­ży od­by­wa­nej stat­kiem


Źródła:

SJP.pl

Rejsowiec

sta­tek przez­na­czo­ny do re­gu­lar­nych rej­sów pa­sa­żer­skich lub wy­ciecz­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Rejsowy

przy­miot­nik od: rejs


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rej­sem, do­ty­czą­cy rejsu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejtan

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rejterada

1. uciecz­ka, wy­co­fa­nie się, re­zy­gna­cja;
2. daw­niej: od­wrót, co­fa­nie się woj­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. co­fa­nie się woj­ska

 (1.2) uciecz­ka albo re­zy­gna­cja, wy­co­fa­nie się z ja­kichś dzia­łań lub za­mie­rzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejterowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rej­te­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rejterować

prze­sta­rza­łe:
1. ucie­kać tchórz­li­wie np. z pola walki; sal­wo­wać się uciecz­ką;
2. o woj­sku: wy­co­fy­wać się;
3. żar­to­bli­wie: re­zy­gno­wać


cza­sow­nik

 (1.1) ucie­kać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejterówka

wieś w Pol­sce


Rej­te­rów­ka – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­szow­skim, w gmi­nie Łub­ni­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rejtować

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. je­chać


Źródła:

Wiktionary

Rejwach

po­tocz­nie: gwar, za­mie­sza­nie, roz­gar­diasz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hałas, szum, roz­gar­diasz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rejza

wy­pra­wa łu­pież­cza, np. krzy­żac­ka


Rejza – zbroj­na wy­pra­wa o cha­rak­te­rze łu­pież­czym, któ­rej celem nie był trwa­ły pod­bój da­ne­go te­ry­to­rium, lecz prze­de wszyst­kim gra­bież i zdo­by­cie nie­wol­ni­ków. Krzy­ża­cy byli or­ga­ni­za­to­ra­mi rejz na Ma­zo­wsze, Wiel­ko­pol­skę, na te­re­ny na­le­żą­ce do Pru­sów oraz na Żmudź i Litwę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rek

drą­żek do ćwi­czeń gim­na­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. pod­trzy­my­wa­ny przez słup­ki lub za­wie­szo­ny na li­nach po­zio­my drą­żek przez­na­czo­ny do wy­ko­ny­wa­nia ćwi­czeń gim­na­stycz­nych


Rek (Reck, Recka, Rec­ken, Reka, Reken) – ka­szub­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekabici

odłam Iz­ra­e­li­tów, gor­li­wych wyz­naw­ców Jahwe; re­cha­bi­ci


Źródła:

SJP.pl

Rekabita

przed­sta­wi­ciel odła­mu Iz­ra­e­li­tów, gor­li­wy wyz­naw­ca Jahwe; re­cha­bi­ta


Źródła:

SJP.pl

Rekalescencja

Re­ka­le­scen­cja – w me­ta­lur­gii zja­wi­sko sa­mo­rzut­ne­go i chwi­lo­we­go roz­ża­rza­nia się ciem­nie­ją­cej w miarę sty­gnię­cia stali, gdy w wy­ni­ku prze­mia­ny per­li­tycz­nej tem­pe­ra­tu­ra sty­gnię­cia osią­ga ok. 720°C. Prze­mia­na taka za­cho­dzi w wy­ni­ku zmian bu­do­wy wew­nętrz­nych za­cho­dzą­cych w stali wraz z po­łą­czo­nym wy­dzie­la­niem się cie­pła.


Źródła:

Wikipedia

Rekalibracja

po­now­na ka­li­bra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­now­na ka­li­bra­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekalkulacja

po­now­ne prze­li­cze­nie, np. skład­ki ubez­pie­cze­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Rekalkulować

prze­li­czać po­now­nie np. skład­kę ubez­pie­cze­nio­wą


Źródła:

SJP.pl

Rekamiera

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mebl. ro­dzaj szez­lon­gu z dwoma opar­cia­mi wzdłuż krót­szych boków, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla me­blar­stwa em­pi­ro­we­go;


Re­ka­mie­ra – od­mia­na le­żan­ki z jed­nym lub dwoma wy­so­ki­mi bo­ka­mi wy­wi­nię­ty­mi u góry, na­wią­zu­ją­ca do le­ża­nek grec­kich kline i rzym­skich (lek­tus).

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska przed­sta­wio­nej na por­tre­cie J.L. Da­vi­da by­wal­czy­ni sa­lo­nów Ju­liet­te Récamier, spo­czy­wa­ją­cej na takim wła­śnie meblu. Wyrób ten jest cha­rak­te­ry­stycz­ny dla fran­cu­skiej sztu­ki użyt­ko­wej z okre­su dy­rek­to­ria­tu i em­pi­re.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rekapitulacja

stre­szcze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. skon­den­so­wa­ne przy­pom­nie­nie lub ze­sta­wie­nie na­ji­stot­niej­szych za­gad­nień po­ru­szo­nych wcze­śniej w for­mie ust­nej bądź pi­sem­nej

 (1.2) przen. ca­ło­ścio­wa, zwię­zła ocena do­tych­cza­so­wych do­ko­nań, wy­da­rzeń lub doś­wiad­czeń ży­cio­wych

 (1.3) biol. zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na skró­co­nym odt­wa­rza­niu w roz­wo­ju osob­ni­czym (on­to­ge­ne­zie) or­ga­niz­mu wcze­śniej­szych eta­pów jego ewo­lu­cji ro­do­wej (fi­lo­ge­ne­zy);

 (1.4) daw. w ra­chun­kach: ca­ło­ścio­we ze­sta­wie­nie sum, wy­ni­ków cząst­ko­wych lub po­zy­cji po­cho­dzą­cych z róż­nych ru­bryk księ­go­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekapitulować

pod­su­mo­wy­wać dłuż­szy wywód


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­ka­pi­tu­lo­wać)

 (1.1) książk. czy­nić coś krót­szym i zwięź­lej­szym; stre­szczać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekatolicyzacja

przy­wra­ca­nie na ja­kimś te­re­nie wiary ka­to­lic­kiej; re­ka­to­li­za­cja


Re­ka­to­li­cy­za­cja, re­ka­to­li­za­cja – ruch re­li­gij­no-spo­łecz­ny po­dej­mo­wa­ny w celu po­now­ne­go wpro­wa­dza­nie wyz­na­nia ka­to­lic­kie­go wśród spo­łecz­no­ści in­no­wier­czej na te­re­nach, gdzie wcze­śniej obo­wią­zy­wał ka­to­li­cyzm.

Ter­min ten ma także zna­cze­nie ide­o­lo­gicz­ne i hi­sto­rycz­ne, oz­na­cza­ją­ce zwrot lub ode­bra­nie pod przy­mu­sem wła­dzy na rzecz Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go ma­jąt­ku, ko­ścio­łów oraz in­nych obiek­tów życia re­li­gij­ne­go i wy­ję­cie ich spod wła­dzy i kon­tro­li in­ne­go wyz­na­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekatolizacja

przy­wra­ca­nie na ja­kimś te­re­nie wiary ka­to­lic­kiej; re­ka­to­li­cy­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Rekcja

zwią­zek wy­ra­zo­wy, w któ­rym wyraz po­drzęd­ny przy­bie­ra przy­pa­dek, ja­kie­go wy­ma­ga wyraz na­drzęd­ny; np. rek­cja cza­sow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Rekcyjny

→ rek­cja


Patrz:rekcja

Źródła:

SJP.pl

Reket

po­tocz­nie: wy­mu­sza­nie okupu wobec osób hand­lu­ją­cych czymś, zwła­szcza od cu­dzo­ziem­ców po­dró­żu­ją­cych przez jakiś kraj; re­kiet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. wy­mu­sza­nie ha­ra­czu od osób hand­lu­ją­cych czymś, zwła­szcza od cu­dzo­ziem­ców po­dró­żu­ją­cych przez jakiś kraj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reketier

osoba wy­mu­sza­ją­ca ha­racz od wła­ści­cie­li skle­pów i lo­ka­li; re­kie­tier


Źródła:

SJP.pl

Reketierski

→ re­ke­tier; re­kie­ter­ski, re­kie­tier­ski


Źródła:

SJP.pl

Rekiet

po­tocz­nie: wy­mu­sza­nie okupu wobec osób hand­lu­ją­cych czymś, zwła­szcza od cu­dzo­ziem­ców po­dró­żu­ją­cych przez jakiś kraj; reket


Źródła:

SJP.pl

Rekieter

osoba wy­mu­sza­ją­ca ha­racz od wła­ści­cie­li skle­pów i lo­ka­li; re­ke­tier


Źródła:

SJP.pl

Rekieterski

→ re­kie­ter; re­ke­tier­ski, re­kie­tier­ski


Źródła:

SJP.pl

Rekietier

1. czło­nek ro­syj­skiej mafii, czyli re­kie­tu;
2. po­tocz­nie: gang­ster wy­mu­sza­ją­cy okup; re­ke­tier


Źródła:

SJP.pl

Rekietierski

→ re­kie­tier; re­kie­ter­ski, re­ke­tier­ski


Źródła:

SJP.pl

Rekin

1. dra­pież­na ryba mor­ska;
2. osoba roz­po­rzą­dza­ją­ca du­ży­mi środ­ka­mi ma­te­rial­ny­mi;
3. prze­no­śne urzą­dze­nie do­pro­wa­dza­ją­ce po­wie­trze do po­mie­szczeń znaj­du­ją­cych się wew­nątrz stat­ku wod­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. dra­pież­na ryba chrzęst­nosz­kie­le­to­wa ży­ją­ca w cie­płych mo­rzach i oce­a­nach;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. po­ten­tat fi­nan­so­wy bezwz­ględ­ny w in­te­re­sach

 (2.2) przen. osoba lub firma ma­ją­ca bar­dzo silną po­zy­cję i duże wpły­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekinarium

ak­wa­rium do ho­dow­li i ob­ser­wa­cji życia re­ki­nów


Re­ki­na­rium – część obiek­tu ak­wa­rium, w któ­rym ho­do­wa­ne i de­mon­stro­wa­ne są re­ki­ny. Je­szcze nie­daw­no uwa­ża­no, że or­ga­niz­my ze stre­fy ben­to­nicz­nej (np. re­kin­ko­wa­te) nie są zdol­ne do przetr­wa­nia w sztucz­nych wa­run­kach ak­wa­rium. W 2004 w Mon­te­rey Bay Aqu­a­rium prze­trzy­my­wa­no re­ki­na przez 198 dni, po czym go wy­pu­szczo­no na wol­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekinek

nie­wiel­ka ryba mor­ska z rzędu re­ki­nów, ży­ją­ca w wo­dach przy­brzeż­nych


Źródła:

SJP.pl

Rekini

1. → rekin; re­ki­no­wy;
2. sum re­ki­ni, wiel­ko­ok re­ki­ni - słod­ko­wod­na ryba ho­do­wa­na w ce­lach kon­sump­cyj­nych, w Pol­sce czę­sto sprze­da­wa­na jako panga


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­ki­nem; taki jak u re­ki­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekinkowate

ro­dzi­na dra­pież­nych ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych; re­ki­no­wa­te


Re­kin­ko­wa­te, re­ki­no­wa­te (Scy­lior­hi­ni­dae) – ro­dzi­na dra­pież­nych, choć nie­wiel­kich i mało ruch­li­wych ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych, naj­star­sza ro­dzi­na w obrę­bie rzędu żar­ła­czoksz­tałt­nych (Car­char­hi­ni­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekinkowaty

o ce­chach re­kin­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Rekinokształtne

grupa dra­pież­nych ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych o wrze­cio­no­wa­tym kształ­cie ciała z dwie­ma płet­wa­mi grzbie­to­wy­mi


Re­ki­noksz­tałt­ne – ogól­na nazwa grupy dra­pież­nych ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych o ostrych zę­bach i opły­wo­wym, wrze­cio­no­wa­tym kształ­cie ciała z dwie­ma płet­wa­mi grzbie­to­wy­mi. W star­szych kla­sy­fi­ka­cjach nazwą "re­ki­noksz­tałt­ne" okre­śla­no rzędy Ga­le­i­for­mes, Se­la­chi­for­mes, Lam­ni­for­mes (obec­nie lam­noksz­tałt­ne) lub Squ­a­li­for­mes (obec­nie ko­le­nioksz­tałt­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekinokształtny

o ce­chach re­ki­noksz­tałt­nych (grupa ryb)


Źródła:

SJP.pl

Rekinowate

ro­dzi­na dra­pież­nych ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych; re­kin­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Rekinowaty

o ce­chach re­ki­no­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Rekinowy

→ rekin; re­ki­ni


Źródła:

SJP.pl

Rekiny

1. dra­pież­na ryba mor­ska;
2. osoba roz­po­rzą­dza­ją­ca du­ży­mi środ­ka­mi ma­te­rial­ny­mi;
3. prze­no­śne urzą­dze­nie do­pro­wa­dza­ją­ce po­wie­trze do po­mie­szczeń znaj­du­ją­cych się wew­nątrz stat­ku wod­ne­go


Re­ki­ny ( re­qu­in) – ogól­na nazwa grupy ga­tun­ków, ro­dza­jów, a nawet ro­dzin dra­pież­nych ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych z pod­gro­ma­dy spo­do­u­stych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się opły­wo­wym, wrze­cio­no­wa­tym tu­ło­wiem, he­te­ro­cer­kal­ną płet­wą ogo­no­wą, 5–7 ot­wo­ra­mi skrze­lo­wy­mi umiej­sco­wio­ny­mi tuż za głową.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekista

akro­ba­ta wy­ko­nu­ją­cy ćwi­cze­nia na reku


Źródła:

SJP.pl

Rekistka

akro­bat­ka wy­ko­nu­ją­ca ćwi­cze­nia na reku


Źródła:

SJP.pl

Rekl.

skrót od: re­kla­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Reklama

1. dzia­ła­nie za­chę­ca­ją­ce po­ten­cjal­nych klien­tów do ko­rzy­sta­nia z usług lub za­ku­pu to­wa­rów;
2. ogło­sze­nie, film, pla­kat itp. słu­żą­ce za­chę­ca­niu po­ten­cjal­nych klien­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­for­ma­cja po­łą­czo­na z ko­mu­ni­ka­tem pers­wa­zyj­nym, ma­ją­ca za­chę­cić do ku­pie­nia pro­duk­tu lub sko­rzy­sta­nia z usłu­gi;

 (1.2) kon­kret­na po­stać re­kla­my (1.1), np. pla­kat


Zo­bacz też: "Re­kla­ma" – tytuł al­bu­mu mu­zycz­ne­go.

Plik audio zo­stał ut­wo­rzo­ny na pod­sta­wie wer­sji z i nie obej­mu­je póź­niej­szych edy­cji.

Re­kla­ma (z łac. "rec­la­mo, rec­la­ma­re" ‘odzew’; "re" 'w tył, znów, na­prze­ciw’ i "clamo, cla­ma­re" ‘wołać’) – in­for­ma­cja po­łą­czo­na z ko­mu­ni­ka­tem pers­wa­zyj­nym. Zaz­wy­czaj ma na celu skło­nie­nie do na­by­cia lub ko­rzy­sta­nia z okre­ślo­nych to­wa­rów czy usług, po­pie­ra­nia okre­ślo­nych spraw lub idei (np. pro­mo­wa­nie marki).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reklamacja

zgło­sze­nie do do­staw­cy, pro­du­cen­ta, wy­ko­naw­cy usłu­gi lub to­wa­ru skar­gi, za­ża­le­nia na złą ja­kosć na­by­te­go to­wa­ru, wy­ko­na­nej usłu­gi itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hand. zgło­sze­nie się ze skar­gą do pro­du­cen­ta, wy­ko­naw­cy usłu­gi; zwró­ce­nie się w celu przed­sta­wie­nia wad to­wa­ru, usłu­gi;

 (1.2) książk. zwol­nie­nie od obo­wiąz­ku służ­by woj­sko­wej


Re­kla­ma­cja ( rec­la­ma­tio „wo­ła­nie, sprze­ciw” od rec­la­ma­re „gło­śno pro­te­sto­wać, odbrz­mie­wać”; re „w tył, znów, na­prze­ciw” i cla­ma­re „wołać”)” – w zna­cze­niu po­tocz­nym żą­da­nie klien­ta kie­ro­wa­ne do sprze­daw­cy lub wy­ko­naw­cy usłu­gi, po­zo­sta­ją­ce w związ­ku z nie­za­do­wa­la­ją­cą ja­ko­ścią to­wa­ru lub nie­na­le­ży­tym wy­ko­na­niem usłu­gi – prze­de wszyst­kim żą­da­nie wy­mia­ny, na­pra­wy to­wa­ru lub po­now­ne­go wy­ko­na­nia, ewen­tu­al­nie „po­pra­wie­nia”, usłu­gi, jak rów­nież żą­da­nie zwro­tu ca­ło­ści lub czę­ści kwoty ui­szczo­nej ty­tu­łem ceny/wy­na­gro­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reklamacyjny

zwią­za­ny z re­kla­ma­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) praw. zwią­za­ny z re­kla­ma­cją, do­ty­czą­cy re­kla­ma­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reklamant

w daw­nych dru­kach i rę­ko­pi­sach: pier­wsze słowo lub pier­wsza sy­la­ba z na­stęp­nej stro­ny umie­szcza­ne na końcu każ­dej stro­ny, jako wska­zów­ka ułat­wia­ją­ca za­cho­wa­nie ko­lej­no­ści kart; prze­no­śnik


Przy­kład re­kla­man­tu

Re­kla­mant – oz­na­cze­nie sto­so­wa­ne w książ­ce rę­ko­pi­śmien­nej od XI wieku, po­le­ga­ją­ce na umie­szcze­niu po­cząt­ku tek­stu na­stęp­nej skład­ki na dole skład­ki po­przed­niej w celu ułat­wie­nia ich bez­błęd­ne­go sze­re­go­wa­nia.

Po­ję­cie re­kla­man­tu do­ty­czy wy­łącz­nie ksią­żek rę­ko­pi­śmien­nych i nie na­le­ży go mylić z ku­sto­szem, który w książ­ce rę­ko­pi­śmien­nej był oz­na­cze­niem ko­lej­no­ści skła­dek przy po­mo­cy ko­lej­nych liczb lub liter i za­stą­pił re­kla­man­ty w XIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reklamiarski

sto­su­ją­cy prze­sad­ną re­kla­mę lub au­to­re­kla­mę


Źródła:

SJP.pl

Reklamodawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zle­ca­ją­cy opu­bli­ko­wa­nie lub wy­e­mi­to­wa­nie re­kla­my


Źródła:

Wiktionary

Reklamodawczyni

→ re­kla­mo­daw­ca


Patrz:reklamodawca

Źródła:

SJP.pl

Reklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­kla­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reklamować

1. za­chwa­lać towar, uczest­ni­czyć w re­kla­mie;
2. zgła­szać re­kla­ma­cje;
3. od­wo­ły­wać się od de­cyz­ji są­do­wej lub ad­mi­ni­stra­cyj­nej


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) in­for­mo­wać o to­wa­rach lub usłu­gach, za­chwa­lać je i su­ge­ro­wać ich kupno

 (1.2) żądać na­pra­wy, wy­mia­ny lub re­fun­da­cji wad­li­we­go to­wa­ru lub źle wy­ko­na­nej usłu­gi, czę­sto w ra­mach gwa­ran­cji lub rę­koj­mi

cza­sow­nik zwrot­ny re­kla­mo­wać się

 (2.1) za­chwa­lać włas­ne to­wa­ry, usłu­gi, su­ge­ru­jąc ich kupno

 (2.2) chwa­lić sa­me­go sie­bie po­wszech­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reklamowiec

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie re­kla­my


Źródła:

SJP.pl

Reklamowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób do­ty­czą­cy re­kla­my


Źródła:

Wiktionary

Reklamowy

przy­miot­nik od: re­kla­ma


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­kla­mą, do­ty­czą­cy re­kla­my; bę­dą­cy re­kla­mą; słu­żą­cy re­kla­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reklamoza

po­gard­li­wie: wy­peł­nia­nie miejsc pu­blicz­nych wszel­kie­go ro­dza­ju re­kla­ma­mi, np. bil­bor­da­mi, szyl­da­mi re­kla­mo­wy­mi itp.; szyl­do­za


Źródła:

SJP.pl

Reklamożerca

mi­ło­śnik re­klam te­le­wi­zyj­nych


Źródła:

SJP.pl

Reklamy

1. dzia­ła­nie za­chę­ca­ją­ce po­ten­cjal­nych klien­tów do ko­rzy­sta­nia z usług lub za­ku­pu to­wa­rów;
2. ogło­sze­nie, film, pla­kat itp. słu­żą­ce za­chę­ca­niu po­ten­cjal­nych klien­tów


Źródła:

SJP.pl

Reklamóweczka

zdrob­nie­nie od: re­kla­mów­ka


Źródła:

SJP.pl

Reklamówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pla­sti­ko­wy­a­sti­ko­wa torba z na­dru­kiem re­kla­mo­wym

 (1.2) pot. do­wol­ny ma­te­riał re­kla­mo­wy, np. bro­szu­ra, ka­len­da­rzyk, dłu­go­pis itp.


Źródła:

Wiktionary

Reklasyfikacja

pow­tór­na kla­sy­fi­ka­cja


Źródła:

SJP.pl

Reklin

Re­klin (pol. hist. "Re­kli­no") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wolsz­tyń­skim, w gmi­nie Sied­lec.


Źródła:

Wikipedia

Reklinek

Re­kli­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wolsz­tyń­skim, w gmi­nie Sied­lec. Daw­niej osada olę­der­ska.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na jako Re­klin Olen­dry na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym po­wie­cie ba­bi­moj­skim re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Rekluz

za­kon­nik zo­bo­wią­zu­ją­cy się do nie­o­pu­szcza­nia swo­jej celi i nie­kon­tak­to­wa­nia się z in­ny­mi za­kon­ni­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. osoba kon­se­kro­wa­na ży­ją­ca na stałe we włas­nej celi za­kon­nej;


Re­kluz, re­klu­za – za­kon­nik lub za­kon­ni­ca zo­bo­wią­zu­ją­cy się do nie­o­pu­szcza­nia włas­nej celi i nie­kon­tak­to­wa­nia się z in­ny­mi za­kon­ni­ka­mi. Skraj­nym ro­dza­jem re­kluz­ji było za­mu­ro­wa­nie w celi aż do śmier­ci.

W mo­na­sty­cyz­mie pra­wo­sław­nym ana­lo­gicz­na forma umart­wie­nia się nosi nazwę "zat­wor­ni­cze­stwa".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekluza

za­kon­ni­ca zo­bo­wią­zu­ją­ca się do nie­o­pu­szcza­nia włas­nej celi i nie­kon­tak­to­wa­nia się z in­ny­mi za­kon­ni­ca­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. daw. za­kon­ni­ca ży­ją­ca na stałe we włas­nej celi za­kon­nej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekluzorium

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kośc. daw. miej­sce prze­by­wa­nia re­klu­za lub re­klu­zy


Źródła:

Wiktionary

Rekodować

zmie­niać (zmie­nić) kod na inny


Źródła:

SJP.pl

Rekognicja

daw­niej:
1. uz­na­nie toż­sa­mo­ści rze­czy lub osoby;
2. uz­na­nie, pot­wier­dze­nie praw­dzi­wo­ści do­ku­men­tu;
3. ba­da­nie, roz­poz­na­nie cze­goś, zwła­szcza dla celów woj­sko­wych; zwiad


Źródła:

SJP.pl

Rekognoskować

daw­niej:
1. pro­wa­dzić zwiad, badać oko­li­cę, zwła­szcza w ce­lach woj­sko­wych; roz­poz­na­wać;
2. stwier­dzać toż­sa­mość, praw­dzi­wość cze­goś; iden­ty­fi­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Rekolekcja

daw­niej: prak­ty­ka re­li­gij­na po­le­ga­ją­ca na odo­sob­nie­niu się od świa­ta i re­flek­sjach w celu od­no­wy mo­ral­nej; sku­pie­nie ducha


Źródła:

SJP.pl

Rekolekcje

daw­niej: prak­ty­ka re­li­gij­na po­le­ga­ją­ca na odo­sob­nie­niu się od świa­ta i re­flek­sjach w celu od­no­wy mo­ral­nej; sku­pie­nie ducha


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. w ka­to­li­cyz­mie nauki po­łą­czo­ne z eu­cha­ry­stią, ma­ją­ce na celu umoc­nie­nie wiary i od­no­wę mo­ral­ną;


Re­ko­lek­cje (łac. "re­col­li­ge­re" – "zbie­rać na nowo, pow­tór­nie") – w ka­to­li­cyz­mie kil­kud­nio­wy okres poś­wię­co­ny od­no­wie du­cho­wej po­przez mod­lit­wę, kon­fe­ren­cje oraz spo­wiedź.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekolekcjonista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. w ka­to­li­cyz­mie: gło­szą­cy re­ko­lek­cje


Źródła:

Wiktionary

Rekolekcjonistka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. w ka­to­li­cyz­mie: ko­bie­ta gło­szą­ca re­ko­lek­cje


Źródła:

Wiktionary

Rekolekcyjny

→ re­ko­lek­cje


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­ko­lek­cja­mi


Patrz:rekolekcje

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekolektant

osoba od­pra­wia­ją­ca re­ko­lek­cje - czyn­no­ści re­li­gij­ne ma­ją­ce na celu osią­gnię­cie sku­pie­nia wew­nętrz­ne­go i po­głę­bie­nie wiary


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kośc. uczest­nik re­ko­lek­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekolektantka

ko­bie­ta od­pra­wia­ją­ca re­ko­lek­cje - czyn­no­ści re­li­gij­ne ma­ją­ce na celu osią­gnię­cie sku­pie­nia wew­nętrz­ne­go i po­głę­bie­nie wiary


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uczest­nicz­ka re­ko­lek­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekolonizacja

po­now­ne za­ję­cie da­ne­go sied­li­ska przez osob­ni­ki da­ne­go ga­tun­ku


Źródła:

SJP.pl

Rekombinacja

1. wy­stę­po­wa­nie u po­tom­stwa in­nych kom­bi­na­cji genów niż u pary ro­dzi­ciel­skiej, a w re­zul­ta­cie in­nych ze­spo­łów cech;
2. pro­ces łą­cze­nia się czą­stek o prze­ciw­nym ła­dun­ku elek­trycz­nym w obiek­ty elek­trycz­nie obo­jęt­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekombinacyjny

→ re­kom­bi­na­cja, np. ge­no­typ re­kom­bi­na­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Rekombinant

ko­mór­ka lub osob­nik pow­sta­ły w wy­ni­ku re­kom­bi­na­cji ge­ne­tycz­nej


Źródła:

SJP.pl

Rekombinantowy

→ re­kom­bi­nant


Patrz:rekombinant

Źródła:

SJP.pl

Rekomendacja

1. pi­sem­na lub ustna, po­zy­tyw­na opi­nia wy­da­na o kimś lub o czymś; po­le­ce­nie, za­le­ce­nie, wsta­wien­nict­wo;
2. ocena war­to­ści pa­pie­ru war­to­ścio­we­go wy­da­na przez do­rad­cę gieł­do­we­go; wy­tycz­na, wska­zów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. po­zy­tyw­na opi­nia o kimś, pi­sem­na bądź ustna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekomendacyjny

→ re­ko­men­da­cja


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­ko­men­da­cji


Patrz:rekomendacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekomendator

osoba wy­sta­wia­ją­ca re­ko­men­da­cje


Źródła:

SJP.pl

Rekomendowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­ko­men­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rekomendować

po­le­cać


cza­sow­nik

 (1.1) dawać po­zy­tyw­ne świa­dect­wo, ocenę; po­le­cać coś komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekompensacja

wy­rów­na­nie strat, szkód, wszel­kich bra­ków za­rów­no w sfe­rze ma­te­rial­nej, jak i mo­ral­nej; kom­pen­sa­ta, kom­pen­sa­cja, re­kom­pen­sa­ta, za­do­śću­czy­nie­nie


Źródła:

SJP.pl

Rekompensacyjny

1. zwią­za­ny z ma­te­rial­nym za­do­śću­czy­nie­niem za po­nie­sio­ne stra­ty; re­kom­pen­sa­to­wy, wy­rów­naw­czy, odsz­ko­do­waw­czy, kom­pen­sa­cyj­ny;
2. sta­no­wią­cy mo­ral­ne za­do­śću­czy­nie­nie za doz­na­ne krzyw­dy


Źródła:

SJP.pl

Rekompensata

wy­rów­na­nie strat, szkód, wszel­kich bra­ków za­rów­no w sfe­rze ma­te­rial­nej, jak i mo­ral­nej; kom­pen­sa­ta, kom­pen­sa­cja, re­kom­pen­sa­cja, za­do­śću­czy­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­rów­na­nie po­nie­sio­nych strat czy szkód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekompensowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­kom­pen­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rekompensować

wy­rów­ny­wać braki, na­leż­no­ści za­rów­no w sfe­rze ma­te­rial­nej, jak i mo­ral­nej; kom­pen­so­wać, wy­na­gra­dzać, rów­no­wa­żyć


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­na­gra­dzać krzyw­dę, dawać za­do­śću­czy­nie­nie

 (1.2) wy­rów­ny­wać stra­ty, dawać odsz­ko­do­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekompozycja

zmia­na wy­glą­du syl­wet­ki ciała po­le­ga­ją­ca na rów­no­czes­nym zwięk­sza­niu masy mię­śnio­wej i re­duk­cji tkan­ki tłu­szczo­wej


Źródła:

SJP.pl

Rekomunizacyjny

zwią­za­ny z re­ko­mu­ni­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Rekon

najm­niej­szy od­ci­nek genu, który może być wy­mie­nio­ny mię­dzy al­le­la­mi jed­ne­go genu w trak­cie pro­ce­su cros­sing-over


Rekon – jed­nost­ka re­kom­bi­na­cji ge­ne­tycz­nej, naj­krót­szy od­ci­nek genu (jedna para nu­kle­o­ty­dów), który jest wy­mie­nia­ny mię­dzy al­le­la­mi w pro­ce­sie cros­sing-over, ale sam jest w tym pro­ce­sie nie­po­dziel­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekoncentrować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) po­now­nie gro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu


Źródła:

Wiktionary

Rekoncyliacja

1. li­tur­gicz­ny obrzęd przy­wra­ca­ją­cy sa­kral­ny cha­rak­ter spro­fa­no­wa­nym ko­ścio­łom;
2. daw­niej: po­jed­na­nie się, zwła­szcza po­jed­na­nie się grzesz­ni­ka z Ko­ścio­łem po od­by­ciu po­ku­ty


Re­kon­cy­lia­cja (łac. "re­con­ci­lia­tio" – przy­wró­ce­nie, od "re­con­ci­lia­re" – przy­wró­cić, po­zy­skać na nowo).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekoneksja

zja­wi­sko fi­zycz­ne, w któ­rym linie pola ma­gne­tycz­ne­go zmie­nia­ją to­po­lo­gię, uwal­nia­jąc zgro­ma­dzo­ną ener­gię


Źródła:

SJP.pl

Rekonesans

1. spraw­dze­nie, wstęp­ne ro­zez­na­nie;
2. roz­poz­na­nie sta­no­wisk i sił nie­przy­ja­cie­la na ja­kimś te­re­nie;
3. pod­jazd woj­sko­wy, od­dział wy­sła­ny na zwiad


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. wstęp­ne ro­zez­na­nie w czymś

 (1.2) wojsk. roz­poz­na­nie sta­no­wisk i sił nie­przy­ja­cie­la na ja­kimś te­re­nie


Re­ko­ne­sans – wstęp­ne za­poz­na­nie się z czymś w okre­ślo­nym te­re­nie; w ter­mi­no­lo­gii woj­sko­wej jest czę­ścią pracy do­wód­cy w te­re­nie, po­le­ga­ją­cą na skon­fron­to­wa­niu i umiej­sco­wie­niu w te­re­nie wnio­sków z oceny prze­ciw­ni­ka oraz usta­le­niu (wska­za­niu) ele­men­tów za­da­nia oraz de­cyz­ji pod­ję­tej z mapy, w kar­to­gra­fii - do­ko­na­nie ele­men­tar­nych po­mia­rów i obli­czeń te­re­nu. Rów­nież za­poz­na­nie się z po­rząd­kiem i prze­bie­giem ćwi­czeń itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekonesansik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­ko­ne­sans


Źródła:

Wiktionary

Rekonesansowy

przy­miot­nik od: re­ko­ne­sans


Źródła:

SJP.pl

Rekonfederacja

kon­fe­de­ra­cja ut­wo­rzo­na w celu prze­ciw­sta­wie­nia się zor­ga­ni­zo­wa­nej wcze­śniej kon­fe­de­ra­cji i jej celom


Źródła:

SJP.pl

Rekonfigurować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­kon­fi­gu­ro­wać)

 (1.1) po­now­nie na­da­wać cze­muś układ, for­mo­wać

 (1.2) po­now­nie coś przy­sto­so­wy­wać do po­żą­da­nej pracy


Źródła:

Wiktionary

Rekonkwista

zbroj­na walka pro­wa­dzo­na na Pół­wy­spie Ibe­ryj­skim w wie­kach VIII-XV przez pań­stwa chrze­ści­jań­skie dą­żą­ce do odzy­ska­nia ziem zdo­by­tych przez Ara­bów w wieku VIII; re­con­qu­i­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. trwa­ją­cy od VIII do XV wieku pro­ces od­bie­ra­nia ziem Pół­wy­spu Ibe­ryj­skie­go spod wła­da­nia mu­zuł­ma­nów;


Nie mylić z: konk­wi­sta.

Ta stro­na do­ty­czy walki z Ma­u­ra­mi w śred­nio­wie­czu na Pół­wy­spie Ibe­ryj­skim. Zo­bacz też: mia­sto w Ar­gen­ty­nie.

Re­konk­wi­sta (hiszp., port. "re­con­qu­i­sta", „po­now­ne zdo­by­cie”) – walka chrze­ści­jan (Ka­sty­lij­czy­ków, Ara­goń­czy­ków i Por­tu­gal­czy­ków) o wy­par­cie Ara­bów (Ma­u­rów) z Pół­wy­spu Ibe­ryj­skie­go, trwa­ją­ca od VIII do XV wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekonsekracja

po­now­ne poś­wię­ce­nie świą­ty­ni, oł­ta­rza lub in­ne­go obiek­tu sa­kral­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rekonstrukcja

1. odt­wo­rze­nie cze­goś nie­ist­nie­ją­ce­go lub od­no­wie­nie cze­goś zni­szczo­ne­go, zwła­szcza bu­dow­li, dzie­ła sztu­ki, ma­lo­wi­dła itp.;
2. rzecz odt­wo­rzo­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odt­wo­rze­nie cze­goś opie­ra­jąc się o za­cho­wa­ne frag­men­ty, in­for­ma­cje, szcząt­ki, prze­ka­zy itd.; także. rzecz, która zo­sta­ła odt­wo­rzo­na/zre­kon­stru­o­wa­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekonstrukcyjnie

→ re­kon­struk­cyj­ny


Patrz:rekonstrukcyjny

Źródła:

SJP.pl

Rekonstrukcyjny

1. → re­kon­struk­cja;
2. grupa re­kon­struk­cyj­na - grupa ludzi pró­bu­ją­cych odt­wo­rzyć wy­da­rze­nia hi­sto­rycz­ne


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­kon­struk­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekonstruktorka

ko­bie­ta wy­stę­pu­ją­ca w przed­sta­wie­niu bę­dą­cym re­kon­struk­cją wy­da­rzeń hi­sto­rycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Rekonstruktorski

→ re­kon­struk­tor


Patrz:rekonstruktor

Źródła:

SJP.pl

Rekonstruowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odt­wa­rza­nie pier­wot­ne­go wy­glą­du, kształ­tu, po­sta­ci cze­goś

 (1.2) odt­wa­rza­nie cze­goś daw­ne­go na pod­sta­wie za­cho­wa­nych in­for­ma­cji


Źródła:

Wiktionary

Rekonstytucja

czyn­ność ma­ją­ca na celu po­wrót do stanu pier­wot­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rekonstytucyjny

→ re­kon­sty­tu­cja


Patrz:rekonstytucja

Źródła:

SJP.pl

Rekontra

w bry­dżu: od­po­wiedź na kon­trę prze­ciw­ni­ka po­cią­ga­ją­ca za sobą pod­wo­je­nie wy­gra­nej lub prze­gra­nej w sto­sun­ku do już pod­wo­jo­nej staw­ki przez kon­trę


Re­kon­tra – jedna z za­po­wie­dzi w li­cy­ta­cji w grach kar­cia­nych. W pod­sta­wo­wym zna­cze­niu oz­na­cza, że gracz zo­bo­wią­zu­je się wy­grać za­po­wie­dzia­ny kon­trakt mimo kon­try prze­ciw­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekontrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­kon­tro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rekontrować

w grze w bry­dża: od­po­wia­dać re­kon­trą na kon­trę prze­ciw­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Rekonwalescencja

1. po­wrót do zdro­wia po prze­by­tej cięż­kiej, go­rącz­ko­wej cho­ro­bie, za­bie­gu chi­rur­gicz­nym lub cięż­kim ura­zie; zdro­wie­nie;
2. okres mię­dzy wła­ści­wą cho­ro­bą a zu­peł­nym wyz­dro­wie­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­wrót do zdro­wia po prze­by­tej cho­ro­bie

 (1.2) okres, w któ­rym chory po­wra­ca do zdro­wia


Re­kon­wa­le­scen­cja – okres po­wro­tu do zdro­wia i sił po prze­by­tej cięż­kiej cho­ro­bie, za­bie­gu chi­rur­gicz­nym, cięż­kim ura­zie lub wy­pad­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekonwalescencki

przy­miot­nik od: re­kon­wa­le­scent


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­kon­wa­le­scen­tem, do­ty­czą­cy re­kon­wa­le­scen­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekonwalescencyjny

zwią­za­ny z re­kon­wa­le­scen­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z re­kon­wa­le­scen­cją, do­ty­czą­cy re­kon­wa­le­scen­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekonwalescent

osoba po­wra­ca­ją­ca do zdro­wia; oz­dro­wie­niec, uz­dro­wie­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. pa­cjent po­wra­ca­ją­cy do zdro­wia po prze­by­tej cho­ro­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekonwalescentka

ko­bie­ta lub dziew­czy­na odzy­sku­ją­ca zdro­wie po prze­by­tej cho­ro­bie, za­bie­gu chi­rur­gicz­nym lub cięż­kim ura­zie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: re­kon­wa­le­scent


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekonwersyjny

→ re­kon­wer­sja


Patrz:rekonwersja

Źródła:

SJP.pl

Rekord

1. naj­lep­szy wynik; naj­więk­sze osią­gnię­cie w ja­kiejś dzie­dzi­nie;
2. w ba­zach da­nych: po­je­dyn­czy wpis do bazy;
3. w spor­tach walki: ze­sta­wie­nie wszyst­kich wy­ni­ków da­ne­go za­wod­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) naj­lep­szy wynik;

 (1.2) in­form. frag­ment bazy da­nych


Re­kord – ek­stre­mal­ny wynik, naj­trud­niej­szy do osią­gnię­cia, pot­wier­dzo­ny po­mia­rem. Zwy­kle jest to naj­lep­szy wynik osią­gnię­ty w ja­kiejś dzie­dzi­nie (na przy­kład prze­bie­gnię­cie okre­ślo­ne­go dy­stan­su w naj­krót­szym, a nie w naj­dłuż­szym cza­sie).

Re­kord może zo­stać osią­gnię­ty na pod­sta­wie róż­nych kry­te­riów, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekordomania

po­tocz­nie: mania na punk­cie bicia re­kor­dów


Źródła:

SJP.pl

Rekordowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób sta­no­wią­cy re­kord; bijąc re­kord


Źródła:

Wiktionary

Rekordowy

przy­miot­nik od: re­kord


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy re­kord, o naj­wyż­szym wy­ni­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekordzista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która osią­gnę­ła naj­lep­szy wynik w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

Wiktionary

Rekordzistka

→ re­kor­dzi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która osią­gnę­ła naj­lep­szy wynik w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Patrz:rekordzista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Re­ko­wa – rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, pra­wo­brzeż­ny do­pływ Regi o dłu­go­ści 22,01 km. Po­wierzch­nia zlew­ni Re­ko­wej wy­no­si 110,4 km².

Rzeka bie­rze źró­dło po­mię­dzy wsią Gar­dzin a przy­siół­kiem Gozd­no, skąd pły­nie na za­chód. W po­bli­żu wsi Łabuń Mały skrę­ca w kie­run­ku je­zio­ra Łabuń, do któ­re­go wpada od po­łud­nio­we­go brze­gu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rekownica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rekowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rekowski

naz­wi­sko


Herb Re­kow­ski i jego od­mia­ny

Re­kow­ski (Wan­toch-Re­kow­ski, Wo­toch-Re­kow­ski, Wan­toch, Wen­toch, Wo­toch, Wo­y­toch, Van­doch, War­nia od­mien­ny) – herb szla­chec­ki, we­dług Prze­my­sła­wa Pra­ger­ta nie­słusz­nie uz­na­wa­ny za od­mia­nę herbu War­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekreacja

róż­no­rod­ne formy ak­tyw­no­ści po­dej­mo­wa­ne poza obo­wiąz­ka­mi co­dzien­ne­go życia dla od­po­czyn­ku, roz­ryw­ki i roz­wo­ju włas­nych za­in­te­re­so­wań


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­na­wia­nie sił po­przez ak­tyw­ny wy­po­czy­nek lub za po­mo­cą róż­nych form ak­tyw­no­ści fi­zycz­nej lub psy­chicz­nej


Re­kre­a­cja, ak­tyw­ny wy­po­czy­nek (łac. "re­creo" – od­no­wić, oży­wić) – forma ak­tyw­no­ści fi­zycz­nej (cza­sa­mi tylko umy­sło­wej) po­dej­mo­wa­na poza obo­wiąz­ka­mi za­wo­do­wy­mi, spo­łecz­ny­mi, do­mo­wy­mi i nauką. Sto­so­wa­na w celu od­po­czyn­ku i roz­ryw­ki.

W li­te­ra­tu­rze pod­mio­tu re­kre­a­cję dzie­li się w dwo­ja­ki spo­sób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekreacyjny

1. wolny od nauki, zajęć, przez­na­czo­ny na roz­ryw­kę po nauce, pracy;
2. zwią­za­ny z ak­tyw­nym wy­po­czyn­kiem na świe­żym po­wie­trzu


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­kre­a­cji, ak­tyw­ne­go wy­po­czyn­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekrucki

zwią­za­ny z re­kru­tem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­kru­ta, zwią­za­ny z re­kru­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekrut

żoł­nierz nowo wcie­lo­ny do woj­ska, przed zło­że­niem przy­się­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. nowy żoł­nierz, świe­żo po­wo­ła­ny do woj­ska;


Re­krut – żoł­nierz bez­poś­red­nio po wcie­le­niu do woj­ska, je­szcze przed zło­że­niem przy­się­gi woj­sko­wej. Re­kru­ci pod­le­ga­ją w pier­wszym okre­sie służ­by szcze­gól­nie in­ten­syw­ne­mu pro­ce­so­wi przy­sto­so­wa­nia do zasad życia w ko­sza­rach, ćwi­czą głów­nie musz­trę woj­sko­wą i prze­cho­dzą wstęp­ne szko­le­nie ogól­no­woj­sko­we, w tym pier­wsze strze­la­nie z broni oso­bi­stej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekrutacja

1. nabór kan­dy­da­tów do pracy lub szko­ły;
2. za­ciąg do woj­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przyj­mo­wa­nie pra­cow­ni­ków do za­kła­dów pracy, kan­dy­da­tów na wyż­sze uczel­nie, kan­dy­da­tów do szkół itp.;

 (1.2) wojsk. nabór żoł­nie­rzy do służ­by woj­sko­wej


Re­kru­ta­cja – w po­tocz­nym ro­zu­mie­niu ele­ment pro­ce­su za­rzą­dza­nia za­so­ba­mi ludz­ki­mi, sfor­ma­li­zo­wa­ny pro­ces na­bo­ru osób do or­ga­ni­za­cji, np. do pracy na wa­ku­ją­ce sta­no­wi­sko lub na stu­dia. Nauki o za­rzą­dza­niu de­fi­niu­ją re­kru­ta­cję jako jeden z ele­men­tów pro­ce­su za­trud­nie­nia, który po­le­ga na za­chę­ce­niu od­po­wied­nio dużej licz­by kan­dy­da­tów do zło­że­nia apli­ka­cji tj. ubie­ga­niu się o wolne sta­no­wi­sko pracy. Tak ro­zu­mia­na re­kru­ta­cja umoż­li­wia se­lek­cję (ko­lej­ny etap pro­ce­su za­trud­nie­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekrutacyjnie

→ re­kru­ta­cyj­ny


Patrz:rekrutacyjny

Źródła:

SJP.pl

Rekrutacyjny

zwią­za­ny z re­kru­ta­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­kru­ta­cji, zwią­za­ny z re­kru­ta­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekruter

osoba od­po­wie­dzial­na za nabór kan­dy­da­tów do pracy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która zaj­mu­je się pro­ce­sem re­kru­ta­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekruterka

→ re­kru­ter


Patrz:rekruter

Źródła:

SJP.pl

Rekruterski

→ re­kru­ter


Patrz:rekruter

Źródła:

SJP.pl

Rekrutka

1. → re­krut;
2. daw­niej: ko­bie­ta, któ­rej męża za­bra­no do woj­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­wo­ła­na do służ­by mun­du­ro­wej

 (1.2) daw. żona re­kru­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekrutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­kru­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rekrutować

1. po­wo­ły­wać, za­cią­gać do woj­ska; wer­bo­wać;
2. przyj­mo­wać kan­dy­da­tów do pracy lub na uczel­nię na pod­sta­wie usta­lo­nej wcze­śniej pro­ce­du­ry


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pro­wa­dzić nabór, za­ciąg do woj­ska; brać re­kru­ta

 (1.2) wer­bo­wać, przyj­mo­wać do pracy, na uczel­nię

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­kru­to­wać się

 (2.1) wy­wo­dzić się, po­cho­dzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekryminacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. wy­stą­pie­nie z za­rzu­ta­mi prze­ciw komuś; wza­jem­ne ob­wi­nia­nie się


Źródła:

Wiktionary

Rekrystalizacja

1. w che­mii: pow­tór­na kry­sta­li­za­cja w celu dal­sze­go oczy­szcze­nia sub­stan­cji;
2. w ge­o­lo­gii: wtór­na kry­sta­li­za­cja mi­ne­ra­łów w skale lub osa­dzie;
3. pow­sta­wa­nie z krysz­ta­łów zgnie­cio­nych no­wych krysz­ta­łów w me­ta­lach i ich sto­pach, pod­da­nych wcze­śniej obrób­ce pla­stycz­nej na zimno


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekrystalizacyjny

zwią­za­ny z re­kry­sta­li­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Reks

rex;
1. krój pisma dru­kar­skie­go o wą­skim ry­sun­ku liter;
2. rasa kró­li­ka o brą­zo­wej sier­ści i sto­ją­cych uszach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) zo­o­nim po­pu­lar­ne imię dla psa


Reks, wła­ści­wie Corey Isiah Chri­stie (ur. 24 sierp­nia 1977) – ame­ry­kań­ski raper zwią­za­ny z po­dziem­ną sceną stanu Mas­sa­chu­setts. Za­de­biu­to­wał w 2001 roku wy­da­jąc album Along Came The Cho­sen. W sumie wydał 11 so­lo­wych al­bu­mów. Raper kil­ku­krot­nie grał kon­cer­ty w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekser

w tech­ni­ce: urzą­dze­nie ta­pi­cer­skie do przy­mo­co­wy­wa­nia ma­te­ria­łu do ram mebli; zszy­wacz ta­pi­cer­ski


Źródła:

SJP.pl

Reksio

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) zo­o­nim po­pu­lar­ne imię dla psa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rektalny

do­od­byt­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Rektascencja

od­le­głość ką­to­wa da­ne­go punk­tu na nie­bie mie­rzo­na wzdłuż rów­ni­ka nie­bie­skie­go od punk­tu rów­no­no­cy wio­sen­nej (łącz­nie z de­kli­na­cją okre­śla po­ło­że­nie ciała nie­bie­skie­go na sfe­rze nie­bie­skiej); rek­ta­scen­sja


Źródła:

SJP.pl

Rektascensja

od­le­głość ką­to­wa da­ne­go punk­tu na nie­bie mie­rzo­na wzdłuż rów­ni­ka nie­bie­skie­go od punk­tu rów­no­no­cy wio­sen­nej (łącz­nie z de­kli­na­cją okre­śla po­ło­że­nie ciała nie­bie­skie­go na sfe­rze nie­bie­skiej); rek­ta­scen­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. jedna ze współ­rzęd­nych w ukła­dzie współ­rzęd­nych rów­ni­ko­wych rów­no­noc­nych;


Rek­ta­scen­sja, α (łac. "recta ascen­sio" – „wzno­sze­nie pro­ste”) – jedna ze współ­rzęd­nych astro­no­micz­nych, okre­śla­ją­cych po­ło­że­nie ciała nie­bie­skie­go na sfe­rze nie­bie­skiej w ukła­dzie współ­rzęd­nych astro­no­micz­nych zwa­nym ukła­dem rów­ni­ko­wym rów­no­noc­nym.

De­fi­niu­je­my ją jako kąt dwu­ścien­ny po­mię­dzy pła­szczyz­ną koła go­dzin­ne­go punk­tu rów­no­no­cy wio­sen­nej (rek­ta­scen­sja równa 0h) a pła­szczyz­ną koła go­dzin­ne­go obiek­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rektor

1. osoba za­rzą­dza­ją­ca uczel­nią aka­de­mic­ką;
2. ksiądz w ko­ście­le ka­to­lic­kim, za­rzą­dza­ją­cy ko­ścio­łem nie­pa­ra­fial­nym;
3. prze­ło­żo­ny domu za­kon­ne­go;
4. prze­ło­żo­ny se­mi­na­rium du­chow­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) eduk. osoba za­rzą­dza­ją­ca uczel­nią aka­de­mic­ką


Rek­tor – god­ność osoby za­rzą­dza­ją­cej uczel­nią. Naj­czę­ściej jest to jeden z pro­fe­so­rów tej uczel­ni.

Wyraz po­cho­dzi od rec­tor – „wład­ca”, „za­rząd­ca”; od łac. re­ge­re – „rzą­dzić”. Za ce­sar­stwa rzym­skie­go oz­na­czał na­miest­ni­ka pod­wład­ne­go pre­fek­tom, czyli eg­zar­chom. Na prze­ło­mie XIX i XX wieku tytuł ten oz­na­czał zwierzch­ni­ków niek­tó­rych zgro­ma­dzeń za­kon­nych i ko­ścio­łów oraz prze­ło­żo­nych uni­wer­sy­te­tów, gim­naz­jów i za­kła­dów na­u­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rektoralny

→ rek­tor


Patrz:rektor

Źródła:

SJP.pl

Rektorat

1. sta­no­wi­sko, god­ność rek­to­ra;
2. ka­den­cja rek­to­ra;
3. biuro, kan­ce­la­ria rek­to­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sta­no­wi­sko, god­ność lub urząd rek­to­ra

 (1.2) okres spra­wo­wa­nia obo­wiąz­ków przez rek­to­ra

 (1.3) biuro lub se­kre­ta­riat rek­to­ra szko­ły wyż­szej

 (1.4) bu­dy­nek, w któ­rym mie­ści się rek­to­rat (1.3)

 (1.5) ogół urzęd­ni­ków za­trud­nio­nych w rek­to­ra­cie (1.3)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rektorka

ko­bie­ta za­rzą­dza­ją­ca uczel­nią aka­de­mic­ką


Źródła:

SJP.pl

Rektorować

po­tocz­nie:
1. spra­wo­wać wła­dzę rek­to­ra - prze­ło­żo­ne­go szko­ły wyż­szej; za­rzą­dzać uczel­nią wyż­szą;
2. spra­wo­wać wła­dzę rek­to­ra - zwierzch­ni­ka se­mi­na­rium du­chow­ne­go, a także niek­tó­rych domów za­kon­nych, wspól­not wier­nych;
3. spra­wo­wać wła­dzę rek­to­ra - księ­dza re­zy­du­ją­ce­go przy ko­ście­le nie­pa­ra­fial­nym


Źródła:

SJP.pl

Rektorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub urzę­dem rek­to­ra, do­ty­czą­cy rek­to­ra


Źródła:

Wiktionary

Rektoskop

op­tycz­ny przy­rząd le­kar­ski słu­żą­cy do ba­da­nia (wzier­ni­ko­wa­nia) od­byt­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Rektoskopia

dia­gno­stycz­ne ba­da­nie le­kar­skie od­byt­ni­cy za po­mo­cą op­tycz­ne­go wzier­ni­ka - rek­to­sko­pu; wzier­ni­ko­wa­nie od­byt­ni­cy


Rek­to­sko­pia (ano­sko­pia, prok­to­sko­pia) na­le­ży do badań wzier­ni­ko­wych (en­do­sko­po­wych) koń­co­we­go od­cin­ka prze­wo­du po­kar­mo­we­go wy­ko­ny­wa­nych sztyw­ny­mi wzier­ni­ka­mi.

Za­leż­nie od za­kre­su wzier­ni­ko­wa­nia dol­ne­go od­cin­ka prze­wo­du po­kar­mo­we­go i za­sto­so­wa­ne­go sprzę­tu roz­róż­nia się na­stę­pu­ją­ce ba­da­nia en­do­sko­po­we:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rektoskopowy

→ rek­to­skop, → rek­to­sko­pia


Patrz:rektoskop, → rektoskopia

Źródła:

SJP.pl

Rektyfikacja

1. pro­ces roz­dzie­la­nia mie­sza­nin cie­kłych, któ­rych skład­ni­ki mają zbli­żo­ne tem­pe­ra­tu­ry wrze­nia
2. obli­cza­nie dłu­go­ści łuku krzy­wej
3. daw­niej: wy­ja­śnie­nie, spro­sto­wa­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rektyfikacyjny

zwią­za­ny z rek­ty­fi­ka­cją


Źródła:

SJP.pl

Rektyfikat

ciecz su­ro­wa uzy­ska­na w pro­ce­sie rek­ty­fi­ka­cji jako pro­dukt koń­co­wy lub poś­red­ni, przez skro­ple­nie wyt­wo­rzo­nych par


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rektyfikator

apa­rat de­sty­la­cyj­ny słu­żą­cy do rek­ty­fi­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Rektyfikować

pod­da­wać rek­ty­fi­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Rekultywacja

przy­wra­ca­nie te­re­nom zni­szczo­nym przez czło­wie­ka ich na­tu­ral­ne­go, pier­wot­ne­go cha­rak­te­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­da­wa­nie grun­to­wi wa­lo­rów uży­tecz­no­ści


Re­kul­ty­wa­cja – przy­wra­ca­nie war­to­ści użyt­ko­wych lub przy­rod­ni­czych te­re­nom zni­szczo­nym przez dzia­łal­ność czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekultywacyjny

zwią­za­ny z re­kul­ty­wa­cją


Źródła:

SJP.pl

Rekultywator

urzą­dze­nie do przy­wra­ca­nia war­to­ści użyt­ko­wej gleby lub te­re­nu


Źródła:

SJP.pl

Rekuperacja

1. wy­ko­rzy­sty­wa­nia cie­pła gazów od­lo­to­wych w prze­my­śle do celów ogrzew­czych;
2. daw­niej: po­now­ne na­by­cie, odzy­ska­nie cze­goś


Re­ku­pe­ra­cja (z re­cu­pe­ra­tio) – odzy­ski­wa­nie ener­gii w celu jej po­now­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia. W tech­ni­ce ter­min ten od­no­si się naj­czę­ściej do odzy­ski­wa­nia ener­gii ter­micz­nej z gazów wy­lo­to­wych i spa­lin (re­ku­pe­ra­cja cie­pła) lub odzy­ski­wa­nia ener­gii elek­trycz­nej pod­czas ha­mo­wa­nia po­ja­zdów (re­ku­pe­ra­cja ener­gii elek­trycz­nej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekuperacyjny

zwią­za­ny z re­ku­pe­ra­cją


Źródła:

SJP.pl

Rekuperator

prze­po­no­wy wy­mien­nik cie­pła sto­so­wa­ny do odzy­ski­wa­nia cie­pła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ro­dzaj wy­mien­ni­ka cie­pła, w któ­rym jest wy­ko­rzy­sty­wa­ne cie­pło od­pro­wa­dza­nych gazów


Re­ku­pe­ra­tor – urzą­dze­nie sto­so­wa­ne w sy­ste­mach wen­ty­la­cyj­nych, które umoż­li­wia re­ku­pe­ra­cję (odzy­ski­wa­nie) cie­pła z po­wie­trza wy­wie­wa­ne­go z bu­dyn­ku lub in­sta­la­cji prze­my­sło­wej.

Re­ku­pe­ra­tor jest wy­mien­ni­kiem cie­pła. Do prze­ka­za­nia cie­pła z wyd­mu­chi­wa­ne­go po­wie­trza do nad­mu­chi­wa­ne­go sto­su­je się różne kon­struk­cje re­ku­pe­ra­to­rów:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekuperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­ku­pe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rekuperować

1. odzy­ski­wać ener­gię ciepl­ną lub elek­trycz­ną w celu jej po­now­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia;
2. odzy­ski­wać utra­co­ne dobra ma­te­rial­ne;
3. daw­niej: od­bie­rać, odzy­ski­wać


Źródła:

SJP.pl

Rekurencja

w lo­gi­ce, ma­te­ma­ty­ce, pro­gra­mo­wa­niu: pro­ce­du­ra poz­wa­la­ją­ca obli­czyć coś za po­mo­cą wiel­ko­ści uprzed­nio zna­nych; re­kur­sja


Re­ku­ren­cja, re­kur­sja (z re­cur­re­re, przy­biec z po­wro­tem) – od­wo­ły­wa­nie się funk­cji lub de­fi­ni­cji do samej sie­bie.

W lo­gi­ce wnio­sko­wa­nie re­ku­ren­cyj­ne opie­ra się na za­ło­że­niu ist­nie­nia pew­ne­go stanu po­cząt­ko­we­go oraz zda­nia (lub zdań) sta­no­wią­ce­go pod­sta­wę wnio­sko­wa­nia (przy czym, aby cały dowód był po­praw­ny, za­rów­no re­gu­ła, jak i stan po­cząt­ko­wy muszą być praw­dzi­we).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rekurencyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­ku­ren­cyj­ne


Źródła:

Wiktionary

Rekurencyjny

1. w ma­te­ma­ty­ce, lo­gi­ce, pro­gra­mo­wa­niu: da­ją­cy się obli­czyć, wy­ra­zić za po­mo­cą wiel­ko­ści uprzed­nio zna­nych;
2. w ma­te­ma­ty­ce: wzór re­ku­ren­cyj­ny - wzór poz­wa­la­ją­cy obli­czyć wy­ra­zy ciągu na pod­sta­wie jed­ne­go lub kilku wy­ra­zów po­prze­dza­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Rekurs

1. prze­sta­rza­łe: od­wo­ła­nie się do wyż­szej in­stan­cji; ape­la­cja;
2. prze­sta­rza­łe: prawo po­szu­ki­wa­nia swej na­leż­no­ści weks­lo­wej na ży­ran­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) praw. od­wo­ła­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekursja

w lo­gi­ce, ma­te­ma­ty­ce, pro­gra­mo­wa­niu: pro­ce­du­ra poz­wa­la­ją­ca obli­czyć coś za po­mo­cą wiel­ko­ści uprzed­nio zna­nych; re­ku­ren­cja


Źródła:

SJP.pl

Rekursywność

→ re­kur­syw­ny


Patrz:rekursywny

Źródła:

SJP.pl

Rekursywny

pow­ta­rza­ją­cy się; pow­ta­rzal­ny


Źródła:

SJP.pl

Rekuza

1. od­mo­wa udzie­lo­na męż­czyź­nie sta­ra­ją­ce­mu się o rękę ko­bie­ty;
2. żar­to­bli­wie: od­mo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. odrzu­ce­nie pro­po­zy­cji mał­żeń­stwa przez ko­bie­tę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekuzować

daw­niej:
1. od­ma­wiać, nie przy­chy­lać się do czy­jejś proś­by;
2. o ko­bie­cie: odrzu­cać pro­po­zy­cję mał­żeń­stwa


Źródła:

SJP.pl

Rekwialny

1. zwią­za­ny z rek­wiem - mu­zycz­nym ut­wo­rem ża­łob­nym;
2. msza rek­wial­na - msza za zmar­łych; rek­wiem


Źródła:

SJP.pl

Rekwiem

re­qu­iem;
1. ko­ściel­na pieśń ża­łob­na;
2. msza za zmar­łych


Źródła:

SJP.pl

Rekwizycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od rek­wi­zyt


Źródła:

Wiktionary

Rekwizycja

za­bra­nie cze­goś przez wła­dze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. za­bra­nie przez wła­dze żyw­no­ści lub in­nych przed­mio­tów, zaz­wy­czaj na po­trze­by woj­ska;


Rek­wi­zy­cja (z łac. "re­qu­i­si­tio" 'ba­da­nie' od "re­qu­i­re­re" 'po­trze­bo­wać, szu­kać, pytać o coś') – ter­min praw­ni­czy oz­na­cza­ją­cy:

Rek­wi­zy­cję w zna­cze­niu pier­wszym na­le­ży odróż­nić od sek­we­stru w zna­cze­niu pier­wszym (gdzie brak roz­strzy­gnię­cia o włas­no­ści) i kon­fi­ska­ty (gdzie brak odsz­ko­do­wa­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekwizycyjny

zwią­za­ny z rek­wi­zy­cją


Źródła:

SJP.pl

Rekwizyt

1. przed­miot po­trzeb­ny w danym przed­sta­wie­niu te­a­tral­nym lub fil­mie, zwią­za­ny z akcją sztu­ki albo filmu;
2. prze­sta­rza­le: przed­miot nie­zbęd­ny do wy­ko­ny­wa­nia okre­ślo­nej czyn­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) teatr. przed­miot sce­nicz­ny uży­wa­ny pod­czas przed­sta­wie­nia te­a­tral­ne­go lub filmu, któ­rym aktor ma­ni­pu­lu­je w cza­sie gry;


Rek­wi­zyt – ele­ment przed­mio­to­wy, który nie­za­leż­nie od zwią­za­nej z wła­ści­wym mu sy­ste­mem ele­men­tar­nym funk­cji ilu­stra­cyj­nej, pełni je­szcze in­stru­men­tal­ną, swo­i­stą dlań rolę.

Rek­wi­zyt to przed­miot, sprzęt nie­zbęd­ny do wy­sta­wie­nia sztu­ki te­a­tral­nej. Rek­wi­zy­ty funk­cjo­nu­ją rów­nież w fil­mie i li­te­ra­tu­rze. Są od­po­wie­dzial­ne za kre­o­wa­nie rze­czy­wi­sto­ści, wa­run­ku­ją wła­ści­wy od­biór sztu­ki, filmu, książ­ki, na­da­ją kli­mat. Po­ma­ga­ją w two­rze­niu re­la­cji bo­ha­ter-oto­cze­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekwizytor

osoba od­po­wie­dzial­na za rek­wi­zy­ty w te­a­trze, wyt­wór­ni fil­mo­wej itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) teatr. film. osoba od­po­wie­dzial­na za rek­wi­zy­ty, opie­ku­ją­ca się, dy­spo­nu­ją­ca nimi;


Rek­wi­zy­tor – osoba od­po­wie­dzial­na za wła­ści­wy wy­strój i od­po­wied­nie roz­mie­szcze­nie rek­wi­zy­tów na sce­nie te­a­tru lub na pla­nie zdję­cio­wym filmu. W ki­ne­ma­to­gra­fii rek­wi­zy­tor pod­le­ga ar­ty­stycz­ne­mu kie­row­nict­wu sce­no­gra­fa oraz de­ko­ra­to­ra wnętrz. Zawód rek­wi­zy­to­ra fil­mo­we­go dzie­li się na dwie spe­cjal­no­ści: pier­wszy rek­wi­zy­tor ob­słu­gu­je cały film i współ­pra­cu­je z pio­nem sce­no­gra­ficz­nym je­szcze przed roz­po­czę­ciem zdjęć, zaj­mu­jąc się m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rekwizytorka

ko­bie­ta od­po­wie­dzial­na za rek­wi­zy­ty w te­a­trze, wyt­wór­ni fil­mo­wej itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: rek­wi­zy­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rekwizytornia

po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do prze­cho­wy­wa­nia rek­wi­zy­tów


Źródła:

SJP.pl

Rekwizytorski

→ rek­wi­zy­tor


Patrz:rekwizytor

Źródła:

SJP.pl

Rekwizytowy

przy­miot­nik od: rek­wi­zyt


Źródła:

SJP.pl

Rel

wy­krzy­knik

 (1.1) slang. wy­ra­że­nie po­czu­cia utoż­sa­mie­nia, zgody, pot­wier­dze­nia we włas­nym doś­wiad­cze­niu


Rel – ame­ry­kań­ski se­rial te­le­wi­zyj­ny (sit­com) wy­pro­du­ko­wa­ny przez Bro­ken Good Pro­duc­tions, In­du­strial Brot­hers, Mor­ning­si­de En­ter­ta­in­ment oraz 20th Cen­tu­ry Fox Te­le­vi­sion, któ­re­go twór­ca­mi są Lil Rel Ho­we­ry, Kevin Bar­nett i Josh Ra­bi­no­witz. Se­rial był emi­to­wa­ny od 9 wrze­śnia 2018 roku do 13 stycz­nia 2019 roku przez FOX.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rel.

skrót od: re­li­gia, re­li­gij­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Rela

w gwa­rze ucz­niow­skiej: re­li­gia (przed­miot szkol­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. uczn. eduk. re­li­gia (przed­miot)

 (1.2) pot. uczn. eduk. re­li­gia (lek­cja)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relacja

1. książ­ko­wo: opo­wia­da­nie o ja­kimś wy­da­rze­niu, zwła­szcza bez zaj­mo­wa­nia wobec niego włas­ne­go sta­no­wi­ska; opis, ra­port;
2. książ­ko­wo: zda­nie, zda­wa­nie komuś spra­wy z prze­bie­gu cze­goś; spra­wo­zda­nie, re­fe­ro­wa­nie, re­la­cjo­no­wa­nie;
3. w ko­mu­ni­ka­cji: trasa po­cią­gu lub au­to­bu­su, wy­ty­czo­na od sta­cji po­cząt­ko­wej do koń­co­wej; linia, po­łą­cze­nie;
4. za­leż­ność mię­dzy dwoma lub więk­szą licz­bą przed­mio­tów, pojęć, wiel­ko­ści itp. da­ne­go ro­dza­ju, typu; zwią­zek;
5. w psy­cho­lo­gii: wza­jem­ne związ­ki, które za­cho­dzą mię­dzy ludź­mi lub gru­pa­mi spo­łecz­ny­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­leż­ność mię­dzy dwoma bądź więk­szą licz­bą ele­men­tów

 (1.2) opis zda­rze­nia, wy­da­rze­nia, sy­tu­a­cji

 (1.3) sto­su­nek emo­cjo­nal­ny po­mię­dzy co najm­niej dwie­ma oso­ba­mi

 (1.4) nazwa lub ro­dzaj po­kre­wień­stwa, po­wi­no­wact­wa

 (1.5) mat. podz­biór ilo­czy­nu kar­tez­jań­skie­go zbio­rów, zwią­zek po­mię­dzy ele­men­ta­mi tych zbio­rów

 (1.6) in­form. struk­tu­ra da­nych w ba­zach

 (1.7) transp. trasa, szlak który po­ko­nu­je śro­dek tran­spor­tu, miej­sca które ten śro­dek łączy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Relacjonistyczny

→ re­la­cjo­nizm


Patrz:relacjonizm

Źródła:

SJP.pl

Relacjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­la­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Relacjonować

prze­ka­zy­wać komuś ja­kieś in­for­ma­cje na pi­śmie lub w mowie, zwy­kle bez zaj­mo­wa­nia wobec tego włas­ne­go sta­no­wi­ska; pre­zen­to­wać, przed­sta­wiać, skła­dać re­la­cję


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­ny­wać re­la­cji o zda­rze­niu, opo­wia­dać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relacyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­la­cyj­ne


Źródła:

Wiktionary

Relacyjny

→ re­la­cja


Patrz:relacja

Źródła:

SJP.pl

Relaks

1. od­po­czy­nek, rów­nież w for­mie roz­ryw­ki;
2. od­prę­że­nie fi­zycz­ne lub psy­chicz­ne po ustą­pie­niu czyn­ni­ków stre­su­ją­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­po­czy­nek, oder­wa­nie się od co­dzien­nych obo­wiąz­ków


Re­laks, "od­prę­że­nie", "od­po­czy­nek", – stan fi­zycz­ne­go i psy­chicz­ne­go od­prę­że­nia. Może być osią­ga­ny w pro­ce­sie re­lak­sa­cji.

Stan re­lak­su cha­rak­te­ry­zu­je się zmniej­sze­niem na­pię­cia mię­śnio­we­go (to­nu­su), tempa pracy serca i ci­śnie­nia krwi, spo­wol­nie­niem od­de­chu. W sta­nie re­lak­su zmie­nia się ak­tyw­ność elek­trycz­na mózgu – po­ja­wia się rytm fal alfa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Relaksacja

1. w bio­lo­gii: zwiot­cze­nie tka­nek spo­wo­do­wa­ne bra­kiem dzia­ła­nia bodź­ca wy­wo­łu­ją­ce­go w nich stan na­pię­cia;
2. w tech­ni­ce: po­wol­ne zmniej­sza­nie się na­prę­żeń w ma­te­ria­le pod­da­nym sta­łe­mu dłu­gotr­wa­łe­mu odksz­tał­ce­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Relaksacyjny

zwią­za­ny z re­lak­sa­cją


Źródła:

SJP.pl

Relaksik

zdrob­nie­nie od: re­laks


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­laks


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relaksometr

urzą­dze­nie słu­żą­ce do ba­da­nia stop­nia od­prę­że­nia or­ga­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Relaksować

1. dzia­łać na kogoś lub na coś od­prę­ża­ją­co, umoż­li­wiać od­po­czy­nek;
2. daw­niej: zwal­niać, osła­biać, ła­go­dzić;
3. re­lak­so­wać się od­po­czy­wać, od­prę­żać się, za­ży­wać re­lak­su;


Źródła:

SJP.pl

Relaksowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­lak­so­wy


Źródła:

Wiktionary

Relaksowy

przy­miot­nik od: re­laks


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­lak­sem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relaksujący

1. dzia­łać na kogoś lub na coś od­prę­ża­ją­co, umoż­li­wiać od­po­czy­nek;
2. daw­niej: zwal­niać, osła­biać, ła­go­dzić;
3. re­lak­so­wać się od­po­czy­wać, od­prę­żać się, za­ży­wać re­lak­su;


Źródła:

SJP.pl

Relanium

nazwa hand­lo­wa leku uspo­ka­ja­ją­ce­go, prze­ciw­lę­ko­we­go i prze­ciwdr­gaw­ko­we­go, za­wie­ra­ją­ce­go dia­ze­pam; Va­lium


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) farm. zob. dia­ze­pam.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relator

Re­la­tor, ko­nek­tor – nie­od­mien­na część mowy w przy­pad­ku gdy po­cho­dzi od przy­słów­ków i od­mien­na gdy po­cho­dzi od rze­czow­ni­ków, przy­miot­ni­ków i li­czeb­ni­ków. Jest wskaź­ni­kiem ze­spo­le­nia (re­la­cji) w zda­niach zło­żo­nych względ­nych, tzn. spaja zda­nie po­drzęd­ne z jed­nym ze skład­ni­ków zda­nia bez­poś­red­nio na­drzęd­ne­go, nie wcho­dzi w związ­ki skład­nio­we.


Źródła:

Wikipedia

Relatywista

zwo­len­nik, przed­sta­wi­ciel re­la­ty­wiz­mu


Źródła:

SJP.pl

Relatywistka

zwo­len­nicz­ka, przed­sta­wi­ciel­ka re­la­ty­wiz­mu


Źródła:

SJP.pl

Relatywistyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­la­ty­wi­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są re­la­ty­wi­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Relatywistyczny

1. w fi­lo­zo­fii: od­no­szą­cy się do re­la­ty­wiz­mu, opar­ty na re­la­ty­wiz­mie;
2. w fi­zy­ce: zgod­ny z te­o­rią względ­no­ści Ein­ste­i­na, opar­ty na tej te­o­rii


przy­miot­nik

 (1.1) filoz. opar­ty na re­la­ty­wiz­mie

 (1.2) fiz. zwią­za­ny z te­o­rią względ­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relatywizacja

w fi­lo­zo­fii: okre­śle­nie ja­kie­goś przed­mio­tu (lub zja­wi­ska) w sto­sun­ku, re­la­cji do in­nych przed­mio­tów (lub zja­wisk), uj­mo­wa­nie, trak­to­wa­nie cze­goś jako rze­czy względ­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) filoz. trak­to­wa­nie cze­goś jako rze­czy względ­nej, czy­nie­nie cze­goś re­la­tyw­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relatywizm

1. względ­ność zja­wisk;
2. w fi­lo­zo­fii: po­gląd, we­dług któ­re­go war­to­ści oraz normy i oceny z nimi zwią­za­ne za­le­żą od oko­licz­no­ści;
3. re­la­ty­wizm mo­ral­ny - od­wo­ły­wa­nie się do tych zasad, które sprzy­ja­ją re­a­li­za­cji chwi­lo­wych ocze­ki­wań lub in­te­re­sów;
4. re­la­ty­wizm te­o­rio­poz­naw­czy - prześ­wiad­cze­nie o względ­nym cha­rak­te­rze wie­dzy ludz­kiej


Re­la­ty­wizm – po­gląd fi­lo­zo­ficz­ny, wedle któ­re­go praw­dzi­wość wy­po­wie­dzi można oce­niać wy­łącz­nie w kon­tek­ście sy­ste­mu, w któ­rym są one wy­po­wia­da­ne. Tym samym re­la­ty­wizm stwier­dza, że nie ist­nie­ją zda­nia nio­są­ce ab­so­lut­ną treść, któ­rych ocena by­ła­by iden­tycz­na i nie­za­leż­na od jej kon­tek­stu. Praw­dzi­wość do­wol­ne­go sądu za­le­ży od przy­ję­tych za­ło­żeń, po­glą­dów czy pod­staw kul­tu­ro­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Relatywizować

czy­nić względ­nym, re­la­tyw­nym, nie­ści­słym


Źródła:

SJP.pl

Relatywnie

przy­słó­wek

 (1.1) względ­nie


Źródła:

Wiktionary

Relatywność

względ­ność, wa­run­ko­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­la­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są re­la­tyw­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relatywny

względ­ny; wa­run­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zob. względ­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relax

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Relay

1. ter­min bry­dżo­wy: odzyw­ka przej­ścio­wa, py­ta­ją­ca part­ne­ra o układ;
2. ro­dzaj prze­kaź­ni­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Relayowy

→ relay [czy­taj: ri­le­jo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Relegacja

usu­nię­cie, wy­da­le­nie ze szko­ły lub uczel­ni


Re­le­ga­cja (od łac. "re­le­ga­tio") – usu­nię­cie, wy­da­le­nie, okre­śle­nie uży­wa­ne zwła­szcza w od­nie­sie­niu do wy­da­le­nia ucz­nia ze szko­ły lub stu­den­ta z uczel­ni.

W sta­ro­żyt­nym Rzy­mie, za cza­sów re­pu­bli­ki, było to ad­mi­ni­stra­cyj­ne wy­sła­nie z kraju oby­wa­te­la, który mógł się oka­zać nie­bez­piecz­nym i szkod­li­wym dla pań­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Relegalizacja

pow­tór­na le­ga­li­za­cja, po­now­ne uz­na­nie mocy praw­nej, wia­ry­god­no­ści cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Relegalizować

po­now­nie le­ga­li­zo­wać coś


Źródła:

SJP.pl

Relegować

usu­nąć, usu­wać kogoś kar­nie, np. ucz­nia ze szko­ły


cza­sow­nik prze­chod­ni dwu­a­spek­to­wy

 (1.1) książk. usu­wać z ja­kie­goś miej­sca, zwła­szcza ucz­nia ze szko­ły lub stu­den­ta z uczel­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relewancja

1. waż­ność; istot­nośc;
2. traf­ność, zgod­ność od­po­wie­dzi z po­sta­wio­nym za­py­ta­niem


Re­le­wan­cja (ang. "re­le­van­ce" z łac. "re­le­van­tis" – po­pie­ra­ją­cy) – do­rzecz­ność: zwią­zek lo­gicz­ny z rze­czą, do któ­rej zda­nie się od­no­si. Ar­gu­ment re­le­want­ny to taki, który rze­czy­wi­ście od­no­si się do ar­gu­men­to­wa­nej tezy.

Re­le­wan­cja to rów­nież za­sa­da po­stu­lu­ją­ca wy­o­dręb­nie­nie w opi­sie ję­zy­ka ele­men­tów i cech istot­nych w ko­mu­ni­ka­cji ję­zy­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Relewantność

traf­ność, zgod­ność od­po­wie­dzi z po­sta­wio­nym za­py­ta­niem


Źródła:

SJP.pl

Relewantny

ważny, istot­ny z pew­ne­go punk­tu wi­dze­nia


przy­miot­nik

 (1.1) ważny z czy­je­goś punk­tu wi­dze­nia lub istot­ny w ja­kiejś spra­wie

 (1.2) jęz. istot­ny dla funk­cji ko­mu­ni­ka­tyw­nej ję­zy­ka

 (1.3) praw. ma­ją­cy zna­cze­nie praw­ne, nio­są­cy skut­ki praw­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relief

1. prze­strzen­ne opra­co­wa­nie pła­szczyz­ny któ­rąś z tech­nik rzeź­biar­skich;
2. uksz­tał­to­wa­nie te­re­nu wraz z jego wy­pu­kło­ścia­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pła­sko­rzeź­ba;

 (1.2) rzeź­ba te­re­nu


Re­lief (pła­sko­rzeź­ba) – kom­po­zy­cja rzeź­biar­ska wy­ko­na­na na pły­cie ka­mien­nej, me­ta­lo­wej lub drew­nia­nej z po­zo­sta­wie­niem na niej tła. Dzie­ło uzy­sku­je się po­przez rzeź­bie­nie, kucie lub od­le­wa­nie. Po­mi­mo że pła­sko­rzeź­by pow­sta­wa­ły jako de­ko­ra­cja ar­chi­tek­to­nicz­na, to czę­sto sta­no­wią odręb­ne, peł­no­war­to­ścio­we dzie­ło sztu­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reliefowy

przy­miot­nik od: re­lief


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­lie­fem, do­ty­czą­cy re­lie­fu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Religa

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. ła­ma­ga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Religia

ze­spół wie­rzeń w siły nad­przy­ro­dzo­ne oraz zwią­za­nych z nimi obrzę­dów (prak­tyk), zasad mo­ral­nych i form or­ga­ni­za­cji spo­łecz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. sy­stem wie­rzeń i prak­tyk, okre­śla­ją­cy re­la­cję jed­nost­ki do róż­nie poj­mo­wa­nej sfery sa­crum, czyli świę­to­ści i sfery bo­skiej;

 (1.2) eduk. przed­miot na­u­cza­ny w szko­le, wpa­ja­ją­cy ucz­niom pod­sta­wy okre­ślo­nej wiary


Re­li­gia – sy­stem wie­rzeń i prak­tyk okre­śla­ją­cy re­la­cję mię­dzy róż­nie poj­mo­wa­ną sferą "sa­crum" (świę­to­ścią) i sferą boską a spo­łe­czeń­stwem, grupą lub jed­nost­ką. Ma­ni­fe­stu­je się ona:

Re­la­cja jed­nost­ki do rze­czy­wi­sto­ści tran­scen­dent­nej kon­cen­tru­je się wokół po­czu­cia świę­to­ści, chęci zbli­że­nia się do "sa­crum" i uczuć z tym zwią­za­nych np. po­czu­cia lęku, czci, dy­stan­su (por. "mi­ste­rium tre­men­dum" Ru­dol­fa Otto).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Religiancki

1. na­wią­zu­ją­cy do re­li­gii, spro­wa­dza­ją­cy róż­ne­go ro­dza­ju za­gad­nie­nia do spraw re­li­gij­nych;
2. prze­sad­nie gor­li­wy w prak­ty­kach re­li­gij­nych; bi­go­te­ryj­ny; de­wo­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Religianctwo

prze­sad­na, zew­nętrz­na gor­li­wość w prze­strze­ga­niu prze­pi­sów i prak­tyk re­li­gij­nych, spro­wa­dza­nie róz­ne­go ro­dza­ju za­gad­nień do spraw re­li­gii; bi­go­te­ria, de­wo­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. pejor. uza­sad­nia­nie róż­nych (i zróż­ni­co­wa­nych) za­gad­nień wzglę­da­mi, za­sa­da­mi re­li­gij­ny­mi; zbyt czę­ste od­wo­ły­wa­nie się do re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Religiant

czło­wiek prze­sad­nie gor­li­wy w prak­ty­kach re­li­gij­nych, od­wo­łu­ją­cy się we wszyst­kim do re­li­gii; bigot, dewot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. po­gard. czło­wiek prze­sad­nie po­boż­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Religiantka

→ re­li­giant


Patrz:religiant

Źródła:

SJP.pl

Religijnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­li­gij­ny; zgod­nie z za­sa­da­mi re­li­gii, re­li­gij­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Religijniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: re­li­gij­ny


Źródła:

SJP.pl

Religijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) życie zgod­nie z za­sa­da­mi re­li­gii


Źródła:

Wiktionary

Religijny

1. od­no­szą­cy się do re­li­gii, do­ty­czą­cy re­li­gii, zwią­za­ny z re­li­gią;
2. odz­na­cza­ja­cy się po­boż­no­ścią; po­boż­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­li­gii, opi­su­ją­cy re­li­gię

 (1.2) po­stę­pu­ją­cy zgod­nie z za­sa­da­mi re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Religiolog

znaw­ca, ba­dacz re­li­gii; re­li­gioz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl

Religiologia

nauka o re­li­giach; re­li­gioz­naw­stwo


Źródła:

SJP.pl

Religiologiczny

zwią­za­ny z nauką o re­li­giach; re­li­gioz­naw­czy


Źródła:

SJP.pl

Religiozn.

skrót od: re­li­gioz­naw­stwo


Źródła:

SJP.pl

Religioznawca

znaw­ca, ba­dacz re­li­gii; re­li­gio­log


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie re­li­gioz­naw­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Religioznawczy

zwią­za­ny z nauką o re­li­giach; re­li­gio­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Religioznawczyni

znaw­czy­ni, ba­dacz­ka re­li­gii


Źródła:

SJP.pl

Religioznawstwo

nauka o re­li­giach; re­li­gio­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nauk. rel. in­ter­dy­scy­pli­nar­na nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem re­li­gii jako zja­wi­ska kul­tu­ro­we­go, spo­łecz­ne­go, hi­sto­rycz­ne­go i psy­cho­lo­gicz­ne­go; ana­li­zu­je ge­ne­zę, roz­wój, struk­tu­ry wie­rzeń, ry­tu­a­ły, in­sty­tu­cje re­li­gij­ne oraz ich funk­cjo­no­wa­nie w spo­łe­czeń­stwie


Re­li­gioz­naw­stwo – ze­spół nauk o re­li­gii, któ­rych po­dej­ście – w odróż­nie­niu od te­o­lo­gii i od fi­lo­zo­fii re­li­gii – cha­rak­te­ry­zu­je się em­pi­rycz­nym (an­tro­po­lo­gicz­nym, so­cjo­lo­gicz­nym, hi­sto­rycz­nym, eko­no­micz­nym) sto­sun­kiem do przed­mio­tu badań. Czę­sto sto­so­wa­na jest per­spek­ty­wa po­rów­naw­cza (fe­no­me­no­lo­gia re­li­gii).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Relikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Relikt

ter­min bio­ge­o­gra­ficz­ny słu­żą­cy na okre­śle­nie współ­czes­nych or­ga­niz­mów, za­rów­no ro­ślin­nych jak i zwie­rzę­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­zo­sta­łość, szczą­tek z mi­nio­nych epok

 (1.2) biol. ga­tu­nek wy­stę­pu­ją­cy daw­niej po­wszech­nie na danym te­re­nie;


Re­likt (od re­lic­tum „po­zo­sta­łość, prze­ży­tek”) – ter­min bio­ge­o­gra­ficz­ny uży­wa­ny na okre­śle­nie współ­czes­nych or­ga­niz­mów (za­rów­no ro­ślin­nych, jak i zwie­rzę­cych), ma­ją­cych w przesz­ło­ści szer­szy za­sięg ge­o­gra­ficz­ny, lecz obec­nie ży­ją­cych na te­re­nie znacz­nie mniej­szym (bądź na spe­cjal­nie wy­dzie­lo­nych te­re­nach, jak re­zer­wa­ty czy parki na­ro­do­we). Zmniej­sze­nie za­się­gu może świad­czyć o ten­den­cji ga­tun­ku do wy­mie­ra­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reliktowy

przy­miot­nik od: re­likt


przy­miot­nik

 (1.1) szcząt­ko­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relikwat

daw­niej w księ­go­wo­ści: po­zo­sta­łość z roz­li­cze­nia, róż­ni­ca mię­dzy do­cho­dem a roz­cho­dem; saldo


Źródła:

SJP.pl

Relikwia

1. frag­ment szcząt­ków osoby uwa­ża­nej za świę­tą, przed­miot z nią zwią­za­ny;
2. droga pa­miąt­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ka­wał­ki ciała lub płyny ustro­jo­we osoby uz­na­wa­nej za świę­tą, rza­dziej frag­men­ty rze­czy zwią­za­ne z tą osobą, któ­rym jakaś re­li­gia przy­pi­su­je nad­przy­ro­dzo­ną moc;

 (1.2) książk. przen. rzecz, która ma dla kogoś dużą war­tość sen­ty­men­tal­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relikwiarski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­lik­wii, zwią­za­ny z re­lik­wią


Źródła:

Wiktionary

Relikwiarz

sprzęt ko­ściel­ny do prze­cho­wy­wa­nia szcząt­ków świę­tych (re­lik­wii) lub przed­mio­tów kultu; lip­sa­no­te­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. przed­miot kultu słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia re­lik­wii, zaz­wy­czaj bo­ga­to zdo­bio­ny;


Re­lik­wiarz – na­czy­nie kultu re­li­gij­ne­go w kształ­cie krzy­ża, mon­stran­cji, pusz­ki lub skrzyn­ki do prze­cho­wy­wa­nia do­czes­nych szcząt­ków – re­lik­wii. Wy­ko­na­ny zaz­wy­czaj z me­ta­lu szla­chet­ne­go lub kości sło­nio­wej, czę­sto zdo­bio­ny dro­gi­mi ka­mie­nia­mi lub ma­lo­wi­dła­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Relikwiarzowy

→ re­lik­wiarz


Patrz:relikwiarz

Źródła:

SJP.pl

Relikwiarzyk

zdrob­nie­nie od: re­lik­wiarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały re­lik­wiarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relikwijny

→ re­lik­wia; re­lik­wio­wy


Źródła:

SJP.pl

Relikwiowy

→ re­lik­wia; re­lik­wij­ny


Źródła:

SJP.pl

Reling

ba­rier­ka wokół po­kła­du stat­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. ba­rier­ka, która bie­gnie wokół po­kła­du stat­ku;

 (1.2) żegl. nie­wy­so­ka li­stwa lub linka za­bez­pie­cza­ją­ca na kra­wę­dzi po­kła­du jach­tu


Re­ling – li­stwa bie­gną­ca wzdłuż kra­wę­dzi po­kła­du jach­tu i wy­sta­ją­ca na kilka cen­ty­me­trów ponad po­kład. Ułat­wia za­ło­dze pracę na po­kła­dzie, po­przez moż­li­wość wspar­cia czy też za­trzy­ma­nia na tej li­stwie stopy ze­śliz­gu­ją­cej się po gład­kim po­kła­dzie przy głę­bo­kim prze­chy­le.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Relingowy

→ re­ling


Patrz:reling

Źródła:

SJP.pl

Relisz

gęsty sos z drob­no po­sie­ka­ny­mi wa­rzy­wa­mi lub owo­ca­mi, np. chut­ney


Źródła:

SJP.pl

Relokacja

prze­mie­szcze­nie, zmia­na miej­sca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. prze­mie­szcze­nie, prze­nie­sie­nie, zmia­na miej­sca, np. prze­by­wa­nia, po­by­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relokacyjny

→ re­lo­ka­cja


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­lo­ka­cji


Patrz:relokacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Relokować

prze­no­sić (prze­nieść) kogoś w inne miej­sce po­by­tu, za­miesz­ka­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni dwu­a­spek­to­wy

 (1.1) spra­wić lub spra­wiać, że coś lub ktoś zaj­mu­je inne miej­sce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rels

daw­niej: szyna ko­le­jo­wa


Źródła:

SJP.pl

Reluktancja

wiel­kość równa sto­sun­ko­wi siły ma­gne­to­mo­to­rycz­nej do stru­mie­nia ma­gne­tycz­ne­go; opór ma­gne­tycz­ny


Po­ję­cie re­luk­tan­cji jest ana­lo­gicz­ne do re­zy­stan­cji w ob­wo­dach elek­trycz­nych. Re­luk­tan­cja jest ska­la­rem. Cał­ko­wi­ta re­luk­tan­cja jest sto­sun­kiem siły ma­gne­to­mo­to­rycz­nej w pa­syw­nym ob­wo­dzie ma­gne­tycz­nym do cał­ko­wi­te­go stru­mie­nia ma­gne­tycz­ne­go w tym ob­wo­dzie. Jed­nost­ką re­luk­tan­cji w ukła­dzie SI jest henr−1. Z de­fi­ni­cji może być wy­ra­żo­na:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reluktancyjny

→ re­luk­tan­cja


Patrz:reluktancja

Źródła:

SJP.pl

Relutum

śro­do­wi­sko­wo: straw­ne (pie­nią­dze)


Źródła:

SJP.pl

Rem

jed­nost­ka po­chło­nię­tej przez or­ga­nizm dawki pro­mie­nio­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jed­nost­ka po­chło­nię­tej przez or­ga­nizm dawki pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remake

[czy­taj: riMEJK] film lub gra kom­pu­te­ro­wa stwo­rzo­ne na nowo, z róż­nym stop­niem zmian


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) film. nowa wer­sja filmu na­krę­co­ne­go przed laty;


Re­ma­ke (wym., ang. "wyt­wa­rzać coś po­now­nie") – ter­min od­no­szą­cy się do fil­mów i gier kom­pu­te­ro­wych, które zo­sta­ły na­krę­co­ne bądź stwo­rzo­ne na nowo, z róż­nym stop­niem zmian. Re­ma­kiem nie jest zaz­wy­czaj na­zy­wa­na po­now­na adap­ta­cja tego sa­me­go ma­te­ria­łu źró­dło­we­go, np. sztu­ki, książ­ki, opo­wia­da­nia, a je­dy­nie utwór stwo­rzo­ny po­now­nie, na pod­sta­wie tego sa­me­go, bądź do pew­ne­go stop­nia zmie­nio­ne­go sce­na­riu­sza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remanencik

zdrob­nie­nie od: re­ma­nent


Źródła:

SJP.pl

Remanent

spis to­wa­rów i ma­te­ria­łów znaj­du­ją­cych się w danej chwi­li w przed­się­bior­stwie lub skle­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spis dóbr w przed­się­bior­stwie


Re­ma­nent – spis fak­tycz­ne­go stanu skład­ni­ków ma­jąt­ko­wych.

Ma na celu naj­pierw zba­da­nie fak­tycz­nej ilo­ści to­wa­rów po­sia­da­nych przez przed­się­bior­stwo, a na­stęp­nie uz­god­nie­nie tego stanu z ilo­ścią wy­ni­ka­ją­cą z od­po­wied­nich do­ku­men­tów, ta­kich jak fak­tu­ry, PZ-ki, ra­por­ty ka­so­we, oraz ze sta­na­mi w kom­pu­te­ro­wym pro­gra­mie hand­lo­wo-ma­ga­zy­no­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remanentowy

przy­miot­nik od: re­ma­nent


Źródła:

SJP.pl

Remanenty

spis to­wa­rów i ma­te­ria­łów znaj­du­ją­cych się w danej chwi­li w przed­się­bior­stwie lub skle­pie


Źródła:

SJP.pl

Remarketing

kie­ro­wa­nie re­klam do osób, które wcze­śniej zet­knę­ły się z daną ofer­tą lub stro­ną


Re­mar­ke­ting (ina­czej re­tar­ge­ting) – ro­dzaj kam­pa­nii pro­wa­dzo­nej m.in. w ra­mach pro­gra­mu re­kla­mo­we­go Go­o­gle Ads. Kam­pa­nie tego ro­dza­ju wy­ko­rzy­sty­wa­ne są w celu pow­tó­rze­nia prze­ka­zu re­kla­mo­we­go użyt­kow­ni­kom, któ­rzy od­wie­dzi­li stro­nę firmy/pro­duk­tu. W dobie bar­dzo dużej ilo­ści prze­ka­zów re­kla­mo­wych roz­wią­za­nie to poz­wa­la sku­tecz­nie do­cie­rać do po­ten­cjal­nych klien­tów, cho­ciaż opi­nia o sku­tecz­no­ści tego roz­wią­za­nia jest po­dzie­lo­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remarketingowy

→ re­mar­ke­ting


Patrz:remarketing

Źródła:

SJP.pl

Remarque

[czy­taj: re­mark] naz­wi­sko, m.in. Erich Maria Re­mar­que (1898-1970) - pi­sarz nie­miec­ki


Źródła:

SJP.pl

Remaster

od­no­wio­na wer­sja gry kom­pu­te­ro­wej


Źródła:

SJP.pl

Remastering

kom­pu­te­ro­we opra­co­wa­nie sta­re­go na­gra­nia, filmu lub sta­rej gry kom­pu­te­ro­wej w celu po­lep­sze­nia ja­ko­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. cy­fro­wa ko­rek­cja i oczy­szcze­nie dźwię­ku z szu­mów i trza­sków


Re­ma­ste­ring, re­ma­ste­ro­wa­nie, re­ma­ste­ry­za­cja – pro­ces odś­wie­że­nia ist­nie­ją­ce­go już (zma­ste­ro­wa­ne­go wcze­śniej) ut­wo­ru dźwię­ko­we­go, wi­zu­al­ne­go lub au­dio­wi­zu­al­ne­go, naj­czę­ściej pio­sen­ki, filmu, se­ria­lu te­le­wi­zyj­ne­go albo gry kom­pu­te­ro­wej. Po­pra­wio­ne w ten spo­sób dzie­ła – re­ma­ste­ry – nie są toż­sa­me z re­ma­ke’ami czy co­ve­ra­mi, bę­dą­cy­mi two­ra­mi wtór­ny­mi, re­in­ter­pre­tu­ją­ca­mi wcze­śniej­szych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remasterowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­ma­ste­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Remat

w ję­zy­koz­naw­stwie: człon roz­wi­ja­ją­cy wska­zu­ją­cy na to, co się w zda­niu mówi o ja­kimś wy­róż­nio­nym przed­mio­cie


Źródła:

SJP.pl

Rematyczny

→ remat


Patrz:remat

Źródła:

SJP.pl

Rembacz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rembelski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rembelszczyzna

wieś w Pol­sce


Rem­bel­szczyz­na – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie le­gio­now­skim, w gmi­nie Nie­po­ręt.

We­dług stanu na 29 paź­dzier­ni­ka 2008 roku so­łect­wo po­sia­da­ło 235 ha po­wierzch­ni i 483 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rembertowianin

miesz­ka­niec Rem­ber­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Rembertowianka

miesz­kan­ka Rem­ber­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Rembertowski

przy­miot­nik od: Rem­ber­tów


Źródła:

SJP.pl

Rembertów

1. dziel­ni­ca War­sza­wy;
2. wieś w Pol­sce


Rem­ber­tów – dziel­ni­ca War­sza­wy po­ło­żo­na w pra­wo­brzeż­nej czę­ści mia­sta. Jest jedną z 18 jed­no­stek po­moc­ni­czych m.st. War­sza­wy.

Jest najm­niej­szą dziel­ni­cą War­sza­wy pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rembielin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rembieliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rembieszów

Rem­bie­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zduń­sko­wol­skim, w gmi­nie Za­po­li­ce.

Wieś o me­try­ce póź­noś­red­nio­wiecz­nej, bę­dą­ca gnia­zdem ro­dzin­nym Rem­bie­skich, a póź­niej znaj­du­ją­ca się w rę­kach m.in. Wa­lew­skich i Pstro­koń­skich.


Źródła:

Wikipedia

Rembisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rembowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rembowski

naz­wi­sko


Rem­bow­ski (Je­li­ta Pru­skie, Oszcze­py Rem­bow­skich, Rem­bow­ski Ia) – pol­ski herb szla­chec­ki, we­dług Al­fre­da Zna­mie­row­skie­go od­mia­na herbu Bełty. Herb uży­wa­ny był w Pru­sach Kró­lew­skich, oraz, być może na Ka­szu­bach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rembrandt

[czy­taj: rem­brant] wła­ści­wie Rem­brandt Har­men­szo­on van Rijn (1606-69) - ho­len­der­ski ma­larz, ry­sow­nik i gra­fik


(ur. 15 lipca 1606 w Lej­dzie, zm. 4 paź­dzier­ni­ka 1669 w Am­ster­da­mie) – ho­len­der­ski ma­larz, ry­sow­nik i gra­fik. Uwa­ża­ny po­wszech­nie za jed­ne­go z naj­więk­szych ar­ty­stów eu­ro­pej­skich i świa­to­wych.

Obok Jana Ver­me­e­ra i Fran­sa Halsa naj­waż­niej­szy ma­larz w sztu­ce ho­len­der­skiej „zło­te­go wieku” – okre­su, w któ­rym kul­tu­ra, nauka, go­spo­dar­ka, po­tę­ga mi­li­tar­na i wpły­wy po­li­tycz­ne Ho­lan­dii osią­gnę­ły apo­ge­um.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rembrandtowski

[czy­taj: rem­bran­tow­ski] wła­ści­wy Rem­brand­to­wi, taki jak w twór­czo­ści Rem­brand­ta


Źródła:

SJP.pl

Rembridge

[czy­taj: rem­bridż] żar­to­bli­wie: Rem­ber­tów (dziel­ni­ca War­sza­wy); Rem­bridż


Źródła:

SJP.pl

Rembridż

żar­to­bli­wie: Rem­ber­tów (dziel­ni­ca War­sza­wy); Rem­brid­ge


Źródła:

SJP.pl

Remburs

ro­dzaj kre­dy­tu w hand­lu za­gra­nicz­nym, po­le­ga­ją­cy na przy­ję­ciu przez bank weks­la sprze­daw­cy (ek­spor­te­ra), wy­sta­wio­ne­go na na­byw­cę (im­por­te­ra), jako za­pła­ty za towar znaj­du­ją­cy się w dro­dze, pod wa­run­kiem zło­że­nia do­ku­men­tów spe­dy­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl

Rembursowy

zwią­za­ny z rem­bur­sem - ro­dza­jem kre­dy­tu w hand­lu za­gra­nicz­nym


Źródła:

SJP.pl

Rembów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rembówko

Rem­bów­ko (nazwa hi­sto­rycz­na: Rę­bów­ko) – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Opi­no­gó­ra Górna.

Wieś szla­chec­ka "Rę­bów­ko" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie cie­cha­now­skim ziemi cie­cha­now­skiej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Remediacja

pro­ces oczy­szcza­nia śro­do­wi­ska w celu przy­wró­ce­nia mu wcze­śniej­szych war­to­ści użyt­ko­wych


Re­me­dia­cja (od łac. "re­me­dium" – śro­dek za­rad­czy) – dzia­ła­nia zmie­rza­ją­ce do usu­nię­cia lub zmniej­sze­nia ilo­ści za­nie­czy­szczeń po­wierzch­ni ziemi, wpro­wa­dzo­nych do niej w wy­ni­ku dzia­łal­no­ści czło­wie­ka. Celem re­me­dia­cji jest przy­wró­ce­nie śro­do­wi­sku – gle­bie, le­żą­cej pod nią ziemi i wodom grun­to­wym – jego wcze­śniej­szych war­to­ści użyt­ko­wych. Re­me­dia­cja jest po­ję­ciem węż­szym od re­kul­ty­wa­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remediacyjny

→ re­me­dia­cja


Patrz:remediacja

Źródła:

SJP.pl

Remedium

1. lek, le­kar­stwo;
2. to, co służy do po­pra­wie­nia złej sy­tu­a­cji;
3. śro­dek za­rad­czy;
4. do­pu­szczal­ne od­chy­le­nie od prze­pi­so­wych wy­mia­rów i cię­ża­rów mo­ne­ty obie­go­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. lek na scho­rze­nie

 (1.2) książk. spo­sób na po­lep­sze­nie sy­tu­a­cji

 (1.3) ekon. ak­cep­to­wal­ne od­chy­le­nie od do­pu­szczal­nych wy­mia­rów mo­ne­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remi

ro­dzaj gry kar­cia­nej z dwie­ma ta­lia­mi kart i dżo­ke­ra­mi; remik, re­mi­brydż


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remibrydż

ro­dzaj gry kar­cia­nej z dwie­ma ta­lia­mi kart i dżo­ke­ra­mi; remik, remi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) karc. gra kar­cia­na po­mię­dzy do­wol­ną licz­bą uczest­ni­ków, któ­rej celem jest wy­ło­że­nie swo­ich kart na stół; sto­su­je się star­szeń­stwo ko­lo­ru takie samo jak w bry­dżu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Remiecha

re­gio­nal­nie: dobry rze­mieśl­nik, mistrz w swoim fachu; fach­man, fa­cho­wiec, spec, znaw­ca


Źródła:

SJP.pl

Remigia

imię żeń­skie


Re­mi­gia – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Re­mi­giusz. Wy­wo­dzi się od ła­ciń­skie­go rze­czow­ni­ka "re­mi­gium", oz­na­cza­ją­ce­go "wio­sło". Zna­cze­nie imie­nia to "wyt­wór­ca wio­seł".

Re­mi­gia imie­ni­ny ob­cho­dzi 13 stycz­nia, 20 lipca i 18 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remigiusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Re­mi­giusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od ła­ciń­skie­go rze­czow­ni­ka "re­mi­gium", oz­na­cza­ją­ce­go „wio­sło”. Zna­cze­nie imie­nia to: „wio­ślarz” lub „wyt­wór­ca wio­seł”. W Pol­sce wy­stę­pu­je od XIV wieku. Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Re­mi­giusz w 2017 roku zaj­mo­wał 101. miej­sce w gru­pie imion mę­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remigiuszostwo

Re­mi­giusz z mał­żon­ką; Re­mi­giu­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Remigiuszowie

Re­mi­giusz z mał­żon­ką; Re­mi­giu­szo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Remigiuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Re­mi­giu­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Remigoła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu po­nie­wie­skim.


Re­mi­go­ła (lit. "Ra­my­ga­la") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu po­nie­wie­skim, 24 km od Po­nie­wie­ża, w re­jo­nie po­nie­wie­skim. We­dług da­nych z 2020 mia­sto za­miesz­ki­wa­ło 1367 osób. Przez mia­sto prze­cho­dzi rzeka Upita.

Pier­wsza wzmian­ka o mie­ście po­cho­dzi z XIII wieku, w 1370 miej­sco­wość zo­sta­ło spa­lo­na przez zakon krzy­żac­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Remigracja

książ­ko­wo: po­wrót do kraju oj­czy­ste­go; re­e­mi­gra­cja


Re­mi­gra­cja – na­cjo­na­li­stycz­na kon­cep­cja za­kła­da­ją­ca przeksz­tał­ce­nie struk­tu­ry de­mo­gra­ficz­nej Eu­ro­py po­przez ma­so­we de­por­ta­cje osób po­cho­dze­nia po­za­e­u­ro­pej­skie­go do kra­jów ich przod­ków. W tym uję­ciu klu­czo­we jest po­cho­dze­nie et­nicz­ne lub ge­ne­tycz­ne (np. afry­kań­skie czy az­ja­tyc­kie), a nie fak­tycz­ne miej­sce uro­dze­nia danej osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remik

po­tocz­nie: ro­dzaj gry kar­cia­nej z dwie­ma ta­lia­mi kart i dżo­ke­ra­mi; remi, re­mi­brydż


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. jedna z gier kar­cia­nych dla wielu osób;


Remik (remi, re­mi­brydż, żolik) – gra kar­cia­na, w któ­rej może uczest­ni­czyć prak­tycz­nie do­wol­na licz­ba uczest­ni­ków. Sto­sow­nie do tej licz­by na­le­ży (we­dług uz­na­nia) roz­gry­wać grę od­po­wied­nią licz­bą talii: w przy­pad­ku 2 gra­czy do gry wy­star­czy 1 talia, dla 3-4 gra­czy dwie talie, a dla 5 gra­czy lub wię­cej – co najm­niej trzy talie. Al­ter­na­tyw­nie niek­tó­rzy gra­cze ro­zda­ją mniej­szą licz­bę kart, gra­jąc tą samą licz­bą talii przy więk­szej licz­bie gra­czy. W za­leż­no­ści od wer­sji gry jo­ke­ry są uży­wa­ne bądź nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remiks

remix;
1. elek­tro­nicz­na prze­rób­ka ut­wo­ru mu­zycz­ne­go;
2. kom­po­zy­cja mu­zycz­na opar­ta na kilku ut­wo­rach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elek­tro­nicz­nie prze­ro­bio­ny utwór mu­zycz­ny w celu uzy­ska­nia nowej wer­sji;


Re­miks – dzie­ło pow­sta­łe w wy­ni­ku prze­ro­bie­nia (zre­mik­so­wa­nia), po­le­ga­ją­ce­go na do­da­wa­niu/usu­wa­niu lub zmia­nie ele­men­tów ory­gi­na­łu. Re­miks za­cho­wu­je ślady dzie­ła pier­wot­ne­go – przys­wa­ja jego roz­poz­na­wal­ne ele­men­ty, by stwo­rzyć nową ja­kość, ale ko­mu­ni­ku­je swe źró­dło, np. po­przez ty­tu­ły.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remikser

osoba opra­co­wu­ją­ca nową wer­sję ja­kie­goś ut­wo­ru mu­zycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Remiksować

opra­co­wy­wać nową wer­sję ja­kie­goś ut­wo­ru mu­zycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Remiksowy

→ re­miks


Patrz:remiks

Źródła:

SJP.pl

Remilitaryzacja

po­now­ne uz­bra­ja­nie pań­stwa roz­bro­jo­ne­go, po­wrót do po­li­ty­ki zbro­jeń i przy­go­to­wań wo­jen­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. po­now­ne uz­bra­ja­nie się pań­stwa, w któ­rym wcze­śniej za­ka­za­no zbro­jeń


Re­mi­li­ta­ry­za­cja − pro­ces od­wrot­ny do de­mi­li­ta­ry­za­cji, po­le­ga­ją­cy na pow­tór­nym wpro­wa­dze­niu wojsk, oraz bu­do­wy bu­dyn­ków i ma­szyn o cha­rak­te­rze wo­jen­nym, na ob­sza­rze wcze­śniej pod­da­nym roz­bro­je­niu, lub po­wrót do po­li­ty­ki i przy­go­to­wań wo­jen­nych. Przy­kła­dem jest re­mi­li­ta­ry­za­cja Na­dre­nii w 1936 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remilitaryzacyjny

→ re­mi­li­ta­ry­za­cja


Patrz:remilitaryzacja

Źródła:

SJP.pl

Remineralizacja

w sto­ma­to­lo­gii: od­bu­do­wa mi­kro­u­byt­ków, od któ­rych roz­po­czy­na­ją się zmia­ny próch­ni­co­we


Źródła:

SJP.pl

Remineralizować

od­bu­do­wy­wać mi­kro­sko­pij­ne ubyt­ki w zę­bach


Źródła:

SJP.pl

Remington

po­tocz­nie:
1. typ ka­ra­bi­nu od­tyl­co­we­go;
2. typ ma­szy­ny do pi­sa­nia;
3. typ ma­szy­ny do szy­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pi­sto­let lub ka­ra­bin marki Re­ming­ton Arms

 (1.2) ma­szy­na do pi­sa­nia marki Re­ming­ton Rand


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reminiscencja

wspom­nie­nie (np. przesz­ło­ści, rze­czy i spraw mi­nio­nych oraz wszel­kie re­flek­sje z nimi zwią­za­ne)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. wspom­nie­nie rze­czy, mi­nio­nej spra­wy i re­flek­sje z nimi zwią­za­ne

 (1.2) książk. motyw lub scena, które na­wią­zu­je do mo­ty­wów lub scen już ist­nie­ją­cych w in­nych dzie­łach


Re­mi­ni­scen­cja ( re­mi­ni­sci „wspo­mi­nać”) – w psy­cho­lo­gii nieś­wia­do­me wspom­nie­nie, re­flek­sja; pa­ra­dok­sal­ny efekt po­pra­wy pa­mię­ci po upły­wie pew­ne­go czasu od ostat­niej próby za­pa­mię­ta­nia. Isto­ta tego zja­wi­ska po­le­ga na tym, że lu­dzie po prze­kro­cze­niu pięć­dzie­sią­te­go roku życia le­piej (w po­rów­na­niu z ogól­nym prze­bie­giem krzy­wej za­po­mi­na­nia) pa­mię­ta­ją zja­wi­ska z okre­su, kiedy mieli od 10 do 30 lat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reminiscencyjny

do­ty­czą­cy re­mi­ni­scen­cji


Źródła:

SJP.pl

Remis

stan, w któ­rym nikt nie jest zwy­cięz­cą ani prze­gra­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wynik ja­kiejś ry­wa­li­za­cji (np. gry, roz­gryw­ki spor­to­wej), w któ­rej żadna ze stron nie zo­sta­ła po­ko­na­na; także gra nie­roz­strzy­gnię­ta

 (1.2) odło­że­nie spra­wy do in­ne­go sądu lub na inne jego po­sie­dze­nie

 (1.3) hand. doz­wo­lo­ne prze­dłu­że­nie ter­mi­nu wy­pła­ty, zwol­nie­nie z długu


Remis – sy­tu­a­cja w grach spor­to­wych lub w in­nych spor­tach, w któ­rej żadna ze stron nie od­nio­sła zwy­cię­stwa.

W niek­tó­rych grach remis zda­rza się czę­ściej (np. w sza­chach), w in­nych rza­dziej (np. w me­czach żuż­lo­wych), w niek­tó­rych moż­li­wy po re­gu­la­mi­no­wym cza­sie gry, ale nie­do­pu­szczal­ny przez re­gu­la­min (np. w ko­szy­ków­ce), w niek­tó­rych w ogóle nie jest moż­li­wy (np. w siat­ków­ce).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remisja

w me­dy­cy­nie:
1. chwi­lo­we za­ha­mo­wa­nie lub ustą­pie­nie ob­ja­wów cho­ro­by;
2. okres, w któ­rym stwier­dzo­no za­ha­mo­wa­nie lub ustą­pie­nie ob­ja­wów cho­ro­by


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ustą­pie­nie lub za­ha­mo­wa­nie ob­ja­wów cho­ro­by, nie­kie­dy cza­so­we;

 (1.2) med. okres, w któ­rym stwier­dzo­no osła­bie­nie ob­ja­wów cho­ro­by

 (1.3) praw. ode­sła­nie spra­wy przez sę­dzie­go do sądu niż­szej in­stan­cji


Re­mi­sja (łac. "re­mis­sio") – okres scho­rze­nia, który cha­rak­te­ry­zu­je się bra­kiem ob­ja­wów cho­ro­bo­wych. Okre­śle­nie to jest sto­so­wa­ne w od­nie­sie­niu do cho­rób przew­le­kłych o prze­bie­gu na­wra­ca­ją­cym (np. he­ma­to­lo­gia, on­ko­lo­gia, psy­chia­tria, la­ryn­go­lo­gia, uro­lo­gia, der­ma­to­lo­gia). Uży­wa­nie po­ję­cia re­mi­sja jest ko­niecz­ne w przy­pad­ku cho­rób i za­bu­rzeń, w któ­rych nie można zde­fi­nio­wać wprost co oz­na­cza „wy­le­cze­nie”, co jest wskaź­ni­kiem „braku cho­ro­by”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remisjer

w eko­no­mii: po­wier­nik za­rzą­dza­ją­cy pa­pie­ra­mi war­to­ścio­wy­mi lub port­fe­la­mi gieł­do­wy­mi, dzia­ła­ją­cy na ra­chu­nek ich wła­ści­cie­li


Źródła:

SJP.pl

Remisować

roz­gry­wać grę, któ­rej wy­ni­kiem jest remis


Źródła:

SJP.pl

Remisowy

przy­miot­nik od: remis


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­mi­sem, do­ty­czą­cy re­mi­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Remisyjny

→ re­mi­sja


Patrz:remisja

Źródła:

SJP.pl

Remisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Remiszewice

Re­mi­sze­wi­ce (daw­niej: Ro­mi­sze­wi­ce, Ro­mi­szo­wi­ce) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Będ­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Remiszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remisław

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Remisławostwo

Re­mi­sław z mał­żon­ką; Re­mi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Remisławowie

Re­mi­sław z mał­żon­ką; Re­mi­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Remisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Re­mi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Remitenda

książ­ki wzię­te w komis, nies­prze­da­ne i zwró­co­ne na­kład­cy


Źródła:

SJP.pl

Remitent

osoba na rzecz któ­rej ma być wy­pła­co­ne zo­bo­wią­za­nie z weks­la lub czeku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) fi­nans. pier­wszy wła­ści­ciel weks­la

 (1.2) fi­nans. osoba na rzecz, któ­rej ma być wy­pła­co­ne zo­bo­wią­za­nie z weks­la lub z czeku


Re­mi­tent (z łac. "re­mit­tens" dpn. "re­mit­ten­tis" imie­słów od cza­sow­ni­ka "re­mit­te­re" 'od­sy­łać; uwol­nić') − osoba, na rzecz któ­rej ma być wy­pła­co­ne zo­bo­wią­za­nie z weks­la.

Jest to osoba fi­zycz­na lub praw­na, na któ­rej zle­ce­nie lub na któ­rej rzecz wek­sel ma być płat­ny. Kilku re­mi­ten­tów może dzia­łać wspól­nie lub od­dziel­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remitentka

→ re­mi­tent


Patrz:remitent

Źródła:

SJP.pl

Remitować

wska­zy­wać na weks­lu osobę, któ­rej ma być wy­pła­co­na suma weks­lo­wa


Źródła:

SJP.pl

Remix

re­miks;
1. elek­tro­nicz­na prze­rób­ka ut­wo­ru mu­zycz­ne­go;
2. kom­po­zy­cja mu­zycz­na opar­ta na kilku ut­wo­rach


Źródła:

SJP.pl

Remixer

ma­szy­na do re­mon­tu na­wierzch­ni dróg as­fal­to­wych; re­mik­ser


Źródła:

SJP.pl

Remiz

nie­wiel­ki ptak wę­drow­ny z ro­dzi­ny re­mi­zów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. mały ptak bu­du­ją­cy zwi­sa­ją­ce gnia­zda;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. zob. re­mi­za.


Remiz – ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny re­mi­zów (Re­mi­zi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remiza

1. za­jezd­nia
2. wy­dzie­lo­ny teren sta­no­wią­cy schro­nie­nie dla zwie­rząt w okre­sie zi­mo­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bu­dy­nek stra­ży po­żar­nej, ma­ga­zyn sprzę­tu prze­ciw­po­ża­ro­we­go;

 (1.2) pot. re­mi­za (1.1) jako miej­sce zabaw

 (1.3) za­jezd­nia tram­wa­jo­wa, tro­lej­bu­so­wa, au­to­bu­so­wa, itp.

 (1.4) łow. miej­sce na polu lub łące sta­no­wią­ce schro­nie­nie dla zwie­rzy­ny (zwła­szcza zimą) ze wzglę­du na obec­ność drzew i krze­wów

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. zob. remiz.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remizka

1. otwór w żaglu, przez który przew­le­ka się linkę mo­cu­ją­cą
2. zdrob­nie­nie od: re­mi­za


Źródła:

SJP.pl

Remizoświetlica

miej­sce do prze­cho­wy­wa­nia po­ja­zdów (stra­żac­kich, tram­wa­jo­wych itp.), peł­nią­ce jed­no­cze­śnie funk­cję świet­li­cy


Źródła:

SJP.pl

Remoncik

zdrob­nie­nie od: re­mont


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­mont


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Remonstracja

1. w niek­tó­rych pań­stwach: śro­dek praw­ny w po­stę­po­wa­niu ad­mi­ni­stra­cyj­nym zmie­rza­ją­cy do zmia­ny lub uchy­le­nia de­cyz­ji;
2. prze­sta­rza­łe: przed­sta­wie­nie (zwy­kle wła­dzy, zwierzch­ni­ko­wi) od­mien­ne­go punk­tu wi­dze­nia, przed­sta­wie­nie swego zda­nia


Źródła:

SJP.pl

Remonstranci

czło­nek pro­te­stanc­kiej grupy wyz­na­nio­wej, odła­mu kal­wi­niz­mu w Ho­lan­dii; ar­mi­nia­nin


Re­mon­stran­ci, a wła­ści­wie Bract­wo Re­mon­stran­tów ("Re­mon­strant­se Bro­e­ders­chap)" – pro­te­stanc­kie wyz­na­nie pow­sta­łe na po­cząt­ku XVII wieku w Re­pu­bli­ce Zjed­no­czo­nych Pro­win­cji w wy­ni­ku ro­zła­mu w Ho­len­der­skim Ko­ście­le Re­for­mo­wa­nym. Po­tę­pio­ne przez Synod w Dor­drech­cie, po­mi­mo po­cząt­ko­wych prze­śla­do­wań re­mon­stran­ci przetr­wa­li w Ni­der­lan­dach jako małe, ale wpły­wo­we wyz­na­nie o wy­raź­nie li­be­ral­nym obli­czu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remonstrant

czło­nek pro­te­stanc­kiej grupy wyz­na­nio­wej, odła­mu kal­wi­niz­mu w Ho­lan­dii; ar­mi­nia­nin


Źródła:

SJP.pl

Remonstrantka

→ re­mon­strant


Patrz:remonstrant

Źródła:

SJP.pl

Remonstrantyzm

re­mon­stran­tyzm sekta kal­wiń­ska odrzu­ca­ją­ca pre­dy­sty­na­cję i uza­leż­nia­ją­ca zba­wie­nie czło­wie­ka od jego do­brych uczyn­ków; ar­mi­nia­nizm


Źródła:

SJP.pl

Remonstrować

prze­sta­rza­łe:
1. prze­kła­dać, przed­sta­wiać, tłu­ma­czyć, pers­wa­do­wać;
2. prze­ciw­sta­wiać się cze­muś, prze­czyć, od­wo­ły­wać się


Źródła:

SJP.pl

Remont

przy­wró­ce­nie war­to­ści użyt­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­pro­wa­dze­nie do stanu uży­tecz­no­ści


Re­mont – przy­wró­ce­nie war­to­ści użyt­ko­wej obiek­tu (ma­szy­ny, urzą­dze­nia, bu­dyn­ku).

Na­le­ży odróż­nić re­mont i na­pra­wę (re­mont nie­pla­no­wy), która rów­nież po­le­ga na przy­wró­ce­niu war­to­ści użyt­ko­wej, ale – obiek­tu usz­ko­dzo­ne­go. Ra­cjo­nal­na go­spo­dar­ka re­mon­to­wa ma za za­da­nie nie do­pu­szczać do usz­ko­dze­nia obiek­tu po­przez sto­so­wa­nie sy­ste­mu re­mon­tów pla­no­wo-za­po­bie­gaw­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remonta

daw­niej: uzu­peł­nie­nie licz­by koni w woj­sku


Źródła:

SJP.pl

Remontada

w piłce noż­nej: nie­praw­do­po­dob­ne odro­bie­nie strat bram­ko­wych; co­me­back


Źródła:

SJP.pl

Remontant

ro­śli­na ozdob­na bądź ja­go­do­wa, kwit­ną­ca co najm­niej dwa razy do roku


Źródła:

SJP.pl

Remontantka

od­mia­na róży, kwit­ną­cej kilka razy w ciągu roku


Źródła:

SJP.pl

Remontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­mon­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Remontować

prze­pro­wa­dzać re­mont; na­pra­wiać, re­pe­ro­wać


cza­sow­nik

 (1.1) prze­pro­wa­dzać re­mont


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Remontowiec

pra­cow­nik za­trud­nia­ny przy re­mon­cie ja­kichś obiek­tów


Źródła:

SJP.pl

Remontownia

po­mie­szcze­nie wy­po­sa­żo­ne do prze­pro­wa­dza­nia re­mon­tu róż­ne­go ro­dza­ju ma­szyn, po­ja­zdów itp.


Źródła:

SJP.pl

Remontowo-Budowlany

w bu­dow­nict­wie: do­ty­czą­cy re­mon­to­wych prac bu­dow­la­nych


Źródła:

SJP.pl

Remontowy

1. przy­miot­nik od: re­mont;
2. koń re­mon­to­wy - młody koń (w wieku 3-4 lat) wcie­la­ny jako re­mon­ta, to jest uzu­peł­nie­nie stanu koni w woj­sku


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­mon­tem, do­ty­czą­cy re­mon­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Remora

ryba oko­nioksz­tałt­na z pier­wszą płet­wą grzbie­to­wą przeksz­tał­co­ną w le­żą­cą na gło­wie przys­saw­kę; pod­naw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. ryba z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Eche­ne­i­dae|ref=tak.


Re­mo­ra – ro­dzaj ryb oko­nioksz­tałt­nych z ro­dzi­ny pod­naw­ko­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Remory

ryba oko­nioksz­tałt­na z pier­wszą płet­wą grzbie­to­wą przeksz­tał­co­ną w le­żą­cą na gło­wie przys­saw­kę; pod­naw­ka


Źródła:

SJP.pl

Remoulade

[czy­taj: remuLAD] ro­dzaj sosu na bazie ma­jo­ne­zu lub oliwy; re­mu­la­da


Źródła:

SJP.pl

Rempała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rempin

Rem­pin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sier­pec­kim, w gmi­nie Go­zdo­wo. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Remski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Remulada

ro­dzaj sosu na bazie ma­jo­ne­zu lub oliwy; re­mo­u­la­de


Re­mu­la­da (fr. "rémoulade"), sos duń­ski – zimny sos fran­cu­ski po­da­wa­ny do węd­lin i zim­nych mięs. Przy­rzą­dza­ny na bazie ma­jo­ne­zu z do­dat­kiem musz­tar­dy, drob­no po­sie­ka­nych jaj na twar­do i czosn­ku roz­tar­te­go z solą.

We­dług prze­pi­su po­da­ne­go w daw­nej książ­ce ku­char­skiej Marty Nor­kow­skiej, do masy ma­jo­ne­zo­wo-musz­tar­do­wej za­le­ca się też do­da­wać sie­ka­ny szczy­pio­rek z ko­per­kiem (a przy jej nad­mier­nym zgęst­nie­niu – roz­cień­cze­nie octem) oraz ser­wo­wa­nie tego sosu także do dań ryb­nych z rusz­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remuneracja

daw­niej: jed­no­ra­zo­wa za­pła­ta wy­rów­naw­cza; odsz­ko­do­wa­nie, re­kom­pen­sa­cja, re­kom­pen­sa­ta


Źródła:

SJP.pl

Remus

mit. rzym. bliź­ni brat Ro­mu­lu­sa, za­bi­ty przez niego w spo­rze przy za­kła­da­niu Rzymu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Remuszko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Remy

jed­nost­ka po­chło­nię­tej przez or­ga­nizm dawki pro­mie­nio­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ren

zwie­rzę z ro­dzi­ny je­le­nio­wa­tych; re­ni­fer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Re i licz­bie ato­mo­wej 75;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. re­ni­fer

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (3.1) filoz. kon­fu­cja­nizm hu­ma­ni­tar­ność


Ren ( Rhin, Rhein, Rijn, ret. "Rein", Rhe­nus) – jedna z naj­dłuż­szych rzek w Eu­ro­pie, li­czą­ca 1232,7 km. Wy­pły­wa z Alp szwaj­car­skich, pły­nie przez Je­zio­ro Bo­deń­skie, dalej na pół­noc, two­rząc gra­ni­cę mię­dzy Fran­cją a Niem­ca­mi. Ucho­dzi (trze­ma głów­ny­mi ra­mio­na­mi uj­ścio­wy­mi – Waal, IJssel i Dolny Ren, dalej pod nazwą Lek) do Morza Pół­noc­ne­go na za­chód od Rot­ter­da­mu w Ho­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rena

zwie­rzę z ro­dzi­ny je­le­nio­wa­tych; re­ni­fer


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Renaciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Re­na­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Renacjonalizacja

Re­na­cjo­na­li­za­cja – pow­tór­na na­cjo­na­li­za­cja, czyli po­now­ne przej­mo­wa­nie na rzecz pań­stwa mie­nia, które kie­dyś zo­sta­ło spry­wa­ty­zo­wa­ne.


Źródła:

Wikipedia

Renacjonalizacyjny

→ re­na­cjo­na­li­za­cja


Patrz:renacjonalizacja

Źródła:

SJP.pl

Renacjonalizować

zmie­niać włas­ność spry­wa­ty­zo­wa­ną na pań­stwo­wą


Źródła:

SJP.pl

Renan

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Renat

imię żeń­skie


Renat – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „odro­dzo­ny na chrzcie”, „uro­dzo­ny na nowo”.

W Pol­sce imię rzad­kie. W stycz­niu 2024 w re­je­strze PESEL było 665 męż­czyzn o imie­niu Renat na­da­nym jako imię pier­wsze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Renata

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) D. i B. lp. od: Renat


Re­na­ta – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Oz­na­cza odro­dzo­na. Imię po­ja­wi­ło się w Pol­sce w XVII wieku pod wpły­wa­mi fran­cu­ski­mi.

Zdrob­nie­nia: Rena, Re­nat­ka, Renia. Męski od­po­wied­nik: Renat.

Re­na­ta imie­ni­ny ob­cho­dzi 28 marca, jako wspom­nie­nie bł. Re­na­ty Marii Fe­il­la­tre­au, i 12 li­sto­pa­da, jako wspom­nie­nie św. Re­na­ta, bi­sku­pa An­gers.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Renatka

zdrob­nie­nie od: Re­na­ta (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Renaturalizacja

Re­na­tu­ra­li­za­cja – pro­ces przy­wra­ca­nia śro­do­wi­sku stanu na­tu­ral­ne­go, moż­li­wie bli­skie­go sta­no­wi pier­wot­ne­mu sprzed wpro­wa­dze­nia w nim zmian przez czło­wie­ka. Ter­min ten ma szer­sze zna­cze­nie niż re­na­tu­ry­za­cja bo­wiem nie ogra­ni­cza się do dzia­łań tech­nicz­nych – może oz­na­czać pro­ces spon­ta­nicz­ny moż­li­wy dzię­ki np. ochro­nie bier­nej. W odróż­nie­niu do re­na­tu­ry­za­cji ogra­ni­cza­ją­cej się zwy­kle do za­bie­gów hy­dro­tech­nicz­nych, do­ty­czyć może wszel­kich eko­sy­ste­mów. W eko­sy­ste­mach le­śnych może po­le­gać np. na umoż­li­wie­niu spon­ta­nicz­ne­go kształ­to­wa­nia skła­du i struk­tu­ry drze­wo­sta­nu po­przez eli­mi­na­cję za­bie­gów ho­dow­la­nych.


Źródła:

Wikipedia

Renaturalizować

przy­wra­cać cechy na­tu­ral­ne; re­na­tu­ry­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Renaturyzacja

Re­na­tu­ry­za­cja – pro­ces przy­wró­ce­nia śro­do­wi­sku stanu na­tu­ral­ne­go, moż­li­wie bli­skie­go sta­no­wi pier­wot­ne­mu sprzed wpro­wa­dze­nia w nim zmian przez czło­wie­ka, np. przy­wró­ce­nie rzece na­tu­ral­ne­go, me­an­dru­ją­ce­go ko­ry­ta. Wy­ma­ga re­a­li­za­cji dzia­łań tech­nicz­nych i dla­te­go do­ty­czy przed­sięw­zięć in­ży­nie­ryj­nych (z re­gu­ły z za­kre­su me­lio­ra­cji i hy­dro­tech­ni­ki). Może sta­no­wić część re­kul­ty­wa­cji.


Źródła:

Wikipedia

Renaturyzacyjny

→ re­na­tu­ry­za­cja


Patrz:renaturyzacja

Źródła:

SJP.pl

Renaturyzować

przy­wra­cać cechy na­tu­ral­ne; re­na­tu­ra­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Renaud

Re­na­ud, właśc. Re­na­ud Séchan (ur. 11 maja 1952 w Pa­ry­żu) – fran­cu­ski ar­ty­sta pio­sen­ki au­tor­skiej, twór­ca pio­se­nek za­an­ga­żo­wa­nych spo­łecz­nie i po­li­tycz­nie, aktor.


Źródła:

Wikipedia

Renault

[czy­taj: reNO] marka sa­mo­cho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. pot. sa­mo­chód marki Re­na­ult


Re­na­ult (wy­mo­wa:) – fran­cu­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów za­ło­żo­ny w 1899 roku, bę­dą­cy za­ra­zem jed­nym z naj­star­szych przed­się­biorstw sa­mo­cho­do­wych. Lider pod wzglę­dem glo­bal­nej sprze­da­ży aut oraz drugi na świe­cie pro­du­cent sa­mo­cho­dów. Kon­cern za­trud­nia 130 tys. pra­cow­ni­ków na całym świe­cie, z czego 63 tys. we Fran­cji, jed­nak je­dy­nie około 20% pro­duk­cji re­a­li­zu­je we Fran­cji. Od­se­tek ten jest nieco wyż­szy w przy­pad­ku sil­ni­ków (29%).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rencina

ek­spre­syw­nie: renta


Źródła:

SJP.pl

Rencista

osoba otrzy­mu­ją­ca rentę, naj­czę­ściej z ty­tu­łu in­wa­lidzt­wa; ren­to­bior­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po­bie­ra­ją­ca rentę, naj­czę­ściej z po­wo­du nie­zdol­no­ści do pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rencistka

→ ren­ci­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­bie­ra­ją­ca rentę


Patrz:rencista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rendang

ostry gu­lasz z ko­ko­sem, po­tra­wa kuch­ni in­do­ne­zyj­skiej, ma­le­zyj­skiej i sin­ga­pur­skiej


Ren­dang – ostra po­tra­wa mięs­na (ro­dzaj gu­la­szu wo­ło­we­go z ko­ko­sem) cha­rak­te­ry­stycz­na dla kuch­ni in­do­ne­zyj­skiej, ma­le­zyj­skiej i sin­ga­pur­skiej, wy­wo­dzą­ca się z tra­dy­cji ku­li­nar­nych in­do­ne­zyj­skie­go ludu Mi­nang­ka­bau (za­chod­nia Su­ma­tra). W In­do­nez­ji jest da­niem na­ro­do­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rendant

daw­niej:
1. księ­go­wy, po­bor­ca;
2. urzęd­nik pil­nu­ją­cy ma­te­ria­łów pi­śmien­nych w daw­nej ko­mi­sji skar­bu w War­sza­wie


Źródła:

SJP.pl

Render

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rendering

w in­for­ma­ty­ce: pro­ces kom­pu­te­ro­we­go two­rze­nia trój­wy­mia­ro­wych obra­zów


Źródła:

SJP.pl

Renderka

ro­dzaj ma­szy­ny do szy­cia; ren­de­rów­ka, ka­pów­ka


Źródła:

SJP.pl

Renderowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ren­de­ro­wać.


Ren­de­ro­wa­nie ( ren­de­ring) – gra­ficz­ne przed­sta­wie­nie tre­ści za­pi­sa­nej cy­fro­wo w for­mie wła­ści­wej dla da­ne­go śro­do­wi­ska (np. wyś­wiet­le­nie w oknie prze­glą­dar­ki stro­ny WWW za­pi­sa­nej w ko­dzie HTML). Część pro­gra­mu kom­pu­te­ro­we­go od­po­wie­dzial­na za ren­de­ro­wa­nie na­zy­wa­na jest me­cha­niz­mem ren­de­ru­ją­cym, sil­ni­kiem ren­de­ru­ją­cym lub ren­de­re­rem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Renderówka

ro­dzaj ma­szy­ny do szy­cia; ren­der­ka, ka­pów­ka


Źródła:

SJP.pl

Rendez-Vous

[czy­taj: randeWU] z fran­cu­skie­go, prze­sta­rza­łe: spot­ka­nie się z kimś w umó­wio­nym cza­sie i miej­scu; rand­ka, schadz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. przest. spot­ka­nie dwoj­ga sym­pa­ty­zu­ją­cych ze sobą osób

 (1.2) przen. żart. do­wol­ne spot­ka­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Renegacki

do­ty­czą­cy re­ne­ga­ta


Źródła:

SJP.pl

Renegat

prze­nie­wier­ca, od­stęp­ca, zdraj­ca, od­szcze­pie­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. czło­wiek po­rzu­ca­ją­cy swoje prze­ko­na­nia, zdra­dza­ją­cy daw­nych so­jusz­ni­ków


Re­ne­gat (rów­nież za­prza­niec) – czło­wiek po­rzu­ca­ją­cy swoje prze­ko­na­nia, zdra­dza­ją­cy daw­nych so­jusz­ni­ków.

Okre­śle­nie po­cho­dzi od ła­ciń­skie­go cza­sow­ni­ka "re­ne­ga­re", oz­na­cza­ją­ce­go „za­prze­czyć”, „odrzu­cić”, „wy­przeć się” lub „wy­rzec się”.

W wielu słow­ni­kach „re­ne­gat” okre­śla­ny jest rów­nież jako prze­nie­wier­ca, od­stęp­ca, zdraj­ca, od­szcze­pie­niec.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Renegatka

→ re­ne­gat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: re­ne­gat


Patrz:renegat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renegocjacja

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) pow­tór­ne usta­la­nie wy­pra­co­wa­nych wcze­śniej sta­no­wisk, ukła­dów itp.; po­now­na ne­go­cja­cja


Źródła:

SJP.pl

Renegocjacyjny

→ re­ne­go­cja­cja


Patrz:renegocjacja

Źródła:

SJP.pl

Renegocjować

książ­ko­wo: uło­żyć się, ukła­dać się pow­tór­nie w spra­wach, co do któ­rych osią­gnię­to już wcze­śniej po­ro­zu­mie­nie; po­now­nie ne­go­cjo­wać


Źródła:

SJP.pl

Rener

lina za­koń­czo­na ha­kiem słu­żą­ca do prze­no­sze­nia ła­dun­ku na sta­tek


Źródła:

SJP.pl

Renes.

skrót od:
1. re­ne­sans;
2. re­ne­san­so­wy


skrót w funk­cji rze­czow­ni­ka

 (1.1) = kult. re­ne­sans

skrót w funk­cji przy­miot­ni­ka

 (2.1) = re­ne­san­so­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renesans

1. okres w hi­sto­rii kul­tu­ry eu­ro­pej­skiej, trwa­ją­cy od XIV do XVI wieku;
2. styl w sztu­kach pla­stycz­nych i ar­chi­tek­tu­rze;
3. odro­dze­nie się cze­goś; od­no­wie­nie, rozk­wit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kult. szt. ar­chit. głów­ny kie­ru­nek w kul­tu­rze środ­ko­wo- i za­chod­nio­e­u­ro­pej­skiej, który da­tu­je się na prze­łom wieku XV i XVI;

 (1.2) szt. ar­chit. styl cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Eu­ro­py prze­ło­mu XV i XVI wieku

 (1.3) książk. odro­dze­nie się cze­goś


Re­ne­sans, odro­dze­nie ( re­na­is­san­ce „odro­dze­nie”) – epoka w hi­sto­rii kul­tu­ry eu­ro­pej­skiej, obej­mu­ją­ca prze­de wszyst­kim XVI wiek, okre­śla­ny czę­sto jako „odro­dze­nie sztuk i nauk” oraz kon­cep­cja hi­sto­rio­zo­ficz­na od­no­szą­ca się do hi­sto­rii kul­tu­ry wło­skiej od Dan­te­go do roku 1520.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Renesansowo

przy­słó­wek

 (1.1) szt. ar­chit. cha­rak­te­ry­stycz­nie dla re­ne­san­su


Źródła:

Wiktionary

Renesansowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­ne­san­so­we; cecha tych, któ­rzy są re­ne­san­so­wi


Źródła:

Wiktionary

Renesansowy

→ re­ne­sans


przy­miot­nik

 (1.1) kult. szt. ar­chit. do­ty­czą­cy re­ne­san­su, wy­stę­pu­ją­cy w epoce re­ne­san­su; bę­dą­cy w takim stylu

 (1.2) ma­ją­cy roz­le­głe za­in­te­re­so­wa­nia i dzia­ła­ją­cy na róż­nych po­lach, także. świad­czą­cy o czy­ichś sze­ro­kich za­in­te­re­so­wa­niach


Patrz:renesans

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renesansyzm

rzad­ko: ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla sztu­ki re­ne­san­su


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ar­chit. ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla Re­ne­san­su w ar­chi­tek­tu­rze i sztu­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reneta

od­mia­na ja­bło­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ogrod. grupa póź­nych od­mian upraw­nych ja­bło­ni do­mo­wej da­ją­cych owoce o cha­rak­te­ry­stycz­nym winno-kwa­sko­wa­tym smaku i so­czy­stym miąż­szu;

 (1.2) ogrod. spoż. kulin. cuk. jabł­ko o cha­rak­te­ry­stycz­nym winno-kwa­sko­wa­tym smaku i so­czy­stym miąż­szu, owoc re­ne­ty (1.1)


Ja­błoń do­mo­wa 'Re­ne­ta' z franc. "re­i­net­te" (dosł. „mała kró­lo­wa”) – jest to stara grupa od­mian upraw­nych (kul­ty­war) ja­bło­ni do­mo­wej. Owoce są twar­de, rów­no­mier­nie okrą­głe. Po­sia­da­ją cha­rak­te­ry­stycz­ny winno-kwa­sko­wa­ty smak i aro­mat. We­dług rzad­ko obec­nie sto­so­wa­ne­go sy­ste­mu kla­sy­fi­ka­cji od­mian upraw­nych Diela - Lu­ka­sa z 1856 roku na­le­żą do jed­nej z czte­rech spoś­ród 15 klas owo­ców:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reneński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ren­nes, do­ty­czą­cy Ren­nes


Źródła:

Wiktionary

Renga

ja­poń­ski utwór po­e­tyc­ki


Renga (jap. 連歌 ‘pie­śni łą­czo­ne’ lub ‘wią­za­ne’) – ga­tu­nek ja­poń­skiej po­ez­ji opie­ra­ją­cy się na łą­cze­niu strof wier­szy tanka ukła­da­nych przez róż­nych po­e­tów.

Kom­po­zy­cja rengi opie­ra się na prze­mien­nym ukła­da­niu strof wier­sza tanka, przy czym jedna osoba two­rzy tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Renia

zdrob­nie­nie od: Re­na­ta (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pl-re­for­ma2026|Renia. (pot. pieszcz. sa­mo­chód marki Re­na­ult)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renice

Re­ni­ce (niem. "Reh­nitz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie my­śli­bor­skim, w gmi­nie My­śli­bórz, nad Je­zio­rem Re­nic­kim.

W la­tach 1954–1961 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Re­ni­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie My­śli­bórz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Renifer

zwie­rzę z ro­dzi­ny je­le­nio­wa­tych, ży­ją­ce w kra­jach pół­noc­nych Eu­ro­py, Azji i Ame­ry­ki; ren


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ran­gi­fer ta­ran­dus|Lin­na­e­us|ref=tak., ssak z ro­dzi­ny je­le­nio­wa­tych, za­miesz­ku­ją­cy ark­tycz­ną tun­drę i la­so­tun­drę;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reniferek

zdrob­nie­nie od: re­ni­fer


Źródła:

SJP.pl

Reniferowy

przy­miot­nik od: re­ni­fer


Źródła:

SJP.pl

Reniferzyca

rzad­ko: sa­mi­ca re­ni­fe­ra - ssaka z ro­dzi­ny je­le­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Renilla

re­nil­la pió­rów­ka - ko­ra­lo­wiec na­le­żą­cy do pió­ró­wek, wy­stę­pu­ją­cy u wy­brze­ży Sta­nów Zjed­no­czo­nych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się two­rze­niem osob­nych ko­lo­nii osob­ni­ków żeń­skich i mę­skich


Źródła:

SJP.pl

Renina

enzym i hor­mon zwie­rzę­cy wy­dzie­la­ny przez korę nerek w sta­nie nie­dokr­wie­nia


Nie mylić z: ren­ni­na (EC 3.4.23.4).

Re­ni­na (an­gio­ten­sy­no­ge­na­za; EC 3.4.23.15) – pro­te­o­li­tycz­ny enzym i hor­mon zwie­rzę­cy wyt­wa­rza­ny przez apa­rat przy­kłę­busz­ko­wy. Jej dzia­ła­nie skut­ku­je pod­nie­sie­niem ci­śnie­nia krwi. Re­ni­na jest gli­ko­pro­te­i­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reninowy

→ re­ni­na


Patrz:renina

Źródła:

SJP.pl

Renio

daw­niej, żar­to­bli­wie:
1. złoty reń­ski;
2. gul­den


Źródła:

SJP.pl

Renitencja

1. w daw­nej Pol­sce: od­mo­wa po­win­no­ści, zwy­kle da­ni­ny lub opła­ty pie­nięż­nej, ze stro­ny chło­pów;
2. daw­niej: upór, za­cię­cie się


Źródła:

SJP.pl

Renju

[czy­taj: ren­dziu] od­mia­na go­mo­ku o nieco bar­dziej skom­pli­ko­wa­nych za­sa­dach do­ty­czą­cych roz­po­czę­cia gry oraz sy­tu­a­cji, w któ­rych zwy­cięz­cą zo­sta­je gracz, który nie roz­po­czy­na gry


Źródła:

SJP.pl

Renkloda

od­mia­na śliwy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ogrod. ga­tu­nek śliwy o okrą­głych, zie­lo­no­żół­tych, słod­kich owo­cach

 (1.2) kulin. spoż. od­mia­na śliw­ki, owoc ren­klo­dy (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renklodowy

→ ren­klo­da


Patrz:renkloda

Źródła:

SJP.pl

Renmin

imię


Źródła:

SJP.pl

Renminbi

ofi­cjal­na nazwa wa­lu­ty Chin


Ren­min­bi, w skró­cie RMB (chiń. upr. 人民币; chiń. trad. 人民幣; pi­ny­in "rénmínbì; IPA [ʐə˧˥n.mi˧˥n.pi˥˩]"; dosł. „wa­lu­ta lu­do­wa”) – ofi­cjal­na wa­lu­ta Chiń­skiej Re­pu­bli­ki Lu­do­wej.

Pod­sta­wo­wą jed­nost­ką ren­min­bi jest juan (chiń. upr. 元 lub 圆; chiń. trad. 圓; pi­ny­in "yuán"),


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rennes

[czy­taj: ren] mia­sto we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Bre­ta­nia;


Ren­nes (, Ro­az­hon, gallo "Resnn") – mia­sto i gmina w pół­noc­no-za­chod­niej Fran­cji, sto­li­ca re­gio­nu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go Bre­ta­nia oraz de­par­ta­men­tu Ille-et-Vi­la­i­ne, po­ło­żo­ne nad rzeką Vi­la­i­ne, przy uj­ściu Ille.

We­dług da­nych na rok 2018 gminę za­miesz­ki­wa­ło ok. 221 tys. osób. Dzia­ła tam pol­ski kon­su­lat ho­no­ro­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Renneński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ren­nes, do­ty­czą­cy Ren­nes


Źródła:

Wiktionary

Rennina

enzym w soku żo­łąd­ko­wym; pod­puszcz­ka; chy­mo­zy­na


Źródła:

SJP.pl

Reno

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Renografia

re­no­gra­fia izo­to­po­wa - ra­dio­i­zo­to­po­wa me­to­da oceny czyn­no­ści nerek


Źródła:

SJP.pl

Renoir

[czy­taj: renŁAR] naz­wi­sko fran­cu­skie, m.in. Au­gu­ste Re­no­ir (1841-1919) - ma­larz; Jean Re­no­ir (1894-1979) - re­ży­ser fil­mo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Renoirowski

[czy­taj: ren­ła­row­ski] taki jak u Re­no­i­ra, wła­ści­wy Re­no­i­ro­wi, na­wią­zu­ją­cy do twór­czo­ści Re­no­i­ra itp.


Źródła:

SJP.pl

Renoma

sława; roz­głos; opi­nia; ranga


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sława, dobra opi­nia o kimś lub o czymś


Dom Hand­lo­wy Re­no­ma, daw­niej: Po­wszech­ny Dom To­wa­ro­wy, znany pod skró­tem PDT (PeDeT) (niem.: "Wa­ren­ha­us Wert­he­im", Dom To­wa­ro­wy Wert­he­im) – za­byt­ko­wy dom to­wa­ro­wy we Wroc­ła­wiu, po­ło­żo­ny przy ulicy Świd­nic­kiej 40. 25 kwiet­nia 2009 ot­war­ty po­now­nie po grun­tow­nej prze­bu­do­wie i ro­zbu­do­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Renomowany

so­lid­ny, w do­brym ga­tun­ku, cie­szą­cy się dobrą opi­nią


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy re­no­mę, sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­ną dobrą opi­nię, cie­szą­cy się uz­na­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renomować

daw­niej: wy­ra­żać opi­nię, wy­ro­ko­wać, osą­dzać, za­chwa­lać


Źródła:

SJP.pl

Renons

w grach kar­cia­nych:
1. nie­po­sia­da­nie przez gra­cza kart w jed­nym z czte­rech ko­lo­rów;
2. karty przez­na­czo­ne przez gra­cza do li­cy­ta­cji lub usu­nię­te na bok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) karc. brak kart w danym ko­lo­rze

 (1.2) karc. karty nie bio­rą­ce udzia­łu ani w li­cy­ta­cji ani w grze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renonsować

1. w grze w karty: wy­zby­wać się ja­kie­goś ko­lo­ru;
2. daw­niej: wy­rze­kać się, zrze­kać się cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Renormalizacja

zbiór metod, które w te­o­rii pola poz­wa­la­ją na uwz­ględ­nia­nie wpły­wu pól ota­cza­ją­cych cząst­kę (w tym jej włas­ne­go pola) na jej pa­ra­me­try (masę, ła­du­nek itp.)


Re­nor­ma­li­za­cja – gru­po­wa­nie mo­de­li fi­zycz­nych w rów­no­waż­ne sobie po­sta­cie.

W ra­mach ta­kiej pro­ce­du­ry, układ fi­zycz­ny, opi­sy­wa­ny rów­na­nia­mi za­wie­ra­ją­cy­mi skom­pli­ko­wa­ne od­dzia­ły­wa­nia re­pre­zen­to­wa­ne przez czło­ny nie­li­nio­we, może zo­stać skla­sy­fi­ko­wa­ny do tej samej klasy, co inny układ, cza­sem li­nio­wy lub ten sam układ, ale dla in­nych war­to­ści tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Renowacja

od­na­wia­nie, odś­wie­ża­nie cze­goś; re­sta­u­ra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­no­wie­nie, odś­wie­że­nie, re­sta­u­ra­cja


Re­no­wa­cja – odś­wie­że­nie i od­no­wie­nie. W przy­pad­ku bu­dow­nict­wa może do­ty­czyć ele­wa­cji bu­dyn­ku, dachu lub in­ne­go ele­men­tu. Cza­sem wy­ra­że­nie re­no­wa­cja uży­wa­ne jest w od­nie­sie­niu do re­sta­u­ra­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Renowacyjny

→ re­no­wa­cja


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od re­no­wa­cja


Patrz:renowacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renowator

osoba za­wo­do­wo przy­wra­ca­ją­ca cze­muś pier­wot­ny wy­gląd, stan; kon­ser­wa­tor


Źródła:

SJP.pl

Renowatorka

→ re­no­wa­tor; re­sta­u­ra­tor­ka, kon­ser­wa­tor­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która zaj­mu­je się re­no­wa­cją, np. za­byt­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renowatorski

→ re­no­wa­tor


Patrz:renowator

Źródła:

SJP.pl

Renowować

od­na­wiać obiek­ty lub zni­szczo­ne war­to­ścio­we przed­mio­ty; do­ko­ny­wać re­no­wa­cji


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. od­na­wiać, odś­wie­żać, wzna­wiać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renowy

→ ren (pier­wia­stek che­micz­ny)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy renu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renta

1. okre­so­we lub do­ży­wot­nie świad­cze­nia pie­nięż­ne nie­zdol­nym do pracy;
2. re­gu­lar­nie otrzy­my­wa­ny do­chód z ka­pi­ta­łu, ma­jąt­ku, nie­wy­ma­ga­ją­cy wkła­du pracy, np. renta grun­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dłu­go­ter­mi­no­we świad­cze­nie z ubez­pie­czeń spo­łecz­nych


Renta (z Rente „do­chód”, od red­de­re „od­da­wać”) – stałe lub okre­so­we świad­cze­nie pie­nięż­ne wy­pła­ca­ne re­gu­lar­nie w ra­mach za­bez­pie­cze­nia spo­łecz­ne­go przez organ ren­to­wy z ty­tu­łu m.in. śmier­ci lub dłu­gotr­wa­łej albo trwa­łej nie­zdol­no­ści do pracy lub służ­by za­wo­do­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rentgen

1. jed­nost­ka dawki pro­mie­nio­wa­nia gamma lub X;
2. po­tocz­nie:
a) prześ­wiet­le­nie pro­mie­nia­mi rent­ge­now­ski­mi;
b) apa­rat rent­ge­now­ski;
c) rent­ge­no­gram


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jed­nost­ka dawki pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go;

 (1.2) med. pot. ba­da­nie rent­ge­now­skie

 (1.3) med. pot. zdję­cie rent­ge­now­skie

 (1.4) med. pot. pra­cow­nia badań rent­ge­now­skich

 (1.5) med. pot. apa­ra­tu­ra rent­ge­now­ska

 (1.6) środ. więz. prze­słu­cha­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rentgenizacja

prześ­wiet­la­nie, naś­wiet­la­nie pro­mie­nia­mi Ro­ent­ge­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. prześ­wiet­la­nie pro­mie­nia­mi rent­ge­now­ski­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. prześ­wiet­la­nie pro­mie­nia­mi rent­ge­now­ski­mi


Źródła:

Wiktionary

Rentgenizować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) med. prześ­wiet­lać pro­mie­nia­mi rent­ge­now­ski­mi


Źródła:

Wiktionary

Rentgenoanatomia

opis bu­do­wy na­rzą­dów wew­nętrz­nych, kości i sta­wów na pod­sta­wie badań rent­ge­no­gra­ficz­nych; ana­to­mia rent­ge­now­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. opis bu­do­wy kości, sta­wów i na­rzą­dów spo­rzą­dzo­ny na pod­sta­wie rent­ge­no­gra­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenodiagnostyczny

→ rent­ge­no­dia­gno­sty­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rent­ge­no­dia­gno­sty­ką, do­ty­czą­cy rent­ge­no­dia­gno­sty­ki


Patrz:rentgenodiagnostyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenodiagnostyka

roz­poz­na­wa­nie cho­ro­by na pod­sta­wie obra­zu z prześ­wiet­le­nia lub zdję­cia rent­ge­now­skie­go sul­fa­mid


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dział ra­dio­lo­gii wy­ko­rzy­stu­ją­cy pro­mie­nie rent­ge­now­skie do badań dia­gno­stycz­nych w me­dy­cy­nie i we­te­ry­na­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenofluorografia

ba­da­nie rent­ge­now­skie po­le­ga­ją­ce na fo­to­gra­fo­wa­niu obra­zu pow­sta­ją­ce­go na ekra­nie flu­o­re­scen­cyj­nym pod­czas prześ­wiet­la­nia; flu­o­ro­gra­fia, flu­o­ro­ra­dio­gra­fia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. fo­to­gra­fo­wa­nie obra­zu pow­sta­ją­ce­go na ekra­nie flu­o­re­scen­cyj­nym pod­czas prześ­wiet­le­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenofluoroskopia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. techn. obraz rent­ge­now­ski pow­sta­ły w wy­ni­ku naś­wiet­la­nia na ekra­nie flu­o­ry­zu­ją­cym


Źródła:

Wiktionary

Rentgenografia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. med. wy­ko­ny­wa­nie zdjęć na­rzą­dów wew­nętrz­nych i czę­ści ciała za po­mo­cą pro­mie­ni rent­ge­now­skich

 (1.2) techn. me­to­da wy­kry­wa­nia wew­nętrz­nych wad lub wew­nętrz­nej struk­tu­ry przed­mio­tów za po­mo­cą pro­mie­ni rent­ge­now­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rentgenograficzny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rent­ge­no­gra­fią, do­ty­czą­cy rent­ge­no­gra­fii


Źródła:

Wiktionary

Rentgenogram

obraz fo­to­gra­ficz­ny otrzy­ma­ny w wy­ni­ku dzia­ła­nia pro­mie­ni rent­ge­now­skich; zdję­cie rent­ge­now­skie, rent­gen


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. techn. zdję­cie fo­to­gra­ficz­ne otrzy­ma­ne na sku­tek dzia­ła­nia pro­mie­ni rent­ge­now­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenokimograf

urzą­dze­nie do wy­ko­ny­wa­nia rent­ge­no­ki­mo­gra­fii (dia­gno­stycz­nej me­to­dy rent­ge­now­skiej); ki­mo­graf rent­ge­now­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. urzą­dze­nie do wy­ko­ny­wa­nia rent­ge­no­ki­mo­gra­fii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenokimografia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dia­gno­stycz­na me­to­da rent­ge­now­ska, poz­wa­la­ją­ca utr­wa­lić na jed­nym obra­zie zarys ba­da­ne­go na­rzą­du w róż­nych fa­zach jego akcji


Źródła:

Wiktionary

Rentgenokinematografia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. rent­ge­now­ska me­to­da dia­gno­stycz­na po­le­ga­ją­ca na wy­ko­ny­wa­niu na ta­śmie fil­mo­wej zdjęć na­rzą­dów wew­nętrz­nych za po­mo­cą pro­mie­ni rent­ge­now­skich


Źródła:

Wiktionary

Rentgenokinematograficzny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z rent­ge­no­ki­ne­ma­to­gra­fią, do­ty­czą­cy rent­ge­no­ki­ne­ma­to­gra­fii


Źródła:

Wiktionary

Rentgenolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie rent­ge­no­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. spe­cja­li­sta w za­kre­sie rent­ge­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenologia

dział ra­dio­lo­gii, nauka o wyt­wa­rza­niu pro­mie­ni rent­ge­now­skich i ich wła­ści­wo­ściach oraz za­sto­so­wa­niu w róż­nych dzie­dzi­nach dla celów ba­daw­czych, zwła­szcza w me­dy­cy­nie i tech­ni­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o wyt­wa­rza­niu pro­mie­ni rent­ge­now­skich, ich wła­ści­wo­ściach i za­sto­so­wa­niu do celów ba­daw­czych, lecz­ni­czych i dia­gno­stycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenologicznie

przy­słó­wek

 (1.1) od: rent­ge­no­lo­gicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Rentgenologiczny

→ rent­ge­no­lo­gia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rent­ge­no­lo­gią, do­ty­czą­cy rent­ge­no­lo­gii


Patrz:rentgenologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenolożka

→ rent­ge­no­log


Patrz:rentgenolog

Źródła:

SJP.pl

Rentgenoluminescencja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. świe­ce­nie sub­stan­cji wy­wo­ła­ne pa­da­ją­cym na nią pro­mie­nio­wa­niem rent­ge­now­skim


Źródła:

Wiktionary

Rentgenoluminofor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. sub­stan­cja świe­cą­ca pod wpły­wem pro­mie­nio­wa­nia rent­ge­now­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Rentgenometr

przy­rząd do po­mia­ru dawek pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go w po­wie­trzu, wy­ra­żo­nych w rent­ge­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. zob. do­zy­metr.


Rent­ge­no­metr ("rent­gen" + gr. "metréō" = oglą­dam) – ro­dzaj de­tek­to­ra pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go, słu­żą­cy do po­mia­rów dawki ek­spo­zy­cyj­nej wy­ra­żo­nej w rent­ge­nach, bez do­kład­ne­go okre­śle­nia źró­dła pro­mie­nio­wa­nia.

Zbu­do­wa­ny jest z ko­mo­ry jo­ni­za­cyj­nej, wzmac­nia­cza oraz ukła­du zli­cza­ją­ce­go. Może być wy­po­sa­żo­ny w sy­gna­li­za­cję uprze­dza­ją­cą o za­gro­że­niu ska­że­niem pro­mie­niot­wór­czym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rentgenometria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział me­tro­lo­gii do­ty­czą­cy mie­rze­nia dawek pro­mie­nio­wa­nia rent­ge­now­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Rentgenoskopia

prześ­wiet­la­nie pro­mie­nia­mi Ro­ent­ge­na i oglą­da­nie od­bi­te­go na ekra­nie obra­zu wew­nętrz­nej bu­do­wy ba­da­ne­go obiek­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. techn. obraz rent­ge­now­ski pow­sta­ły w wy­ni­ku naś­wiet­la­nia na ekra­nie flu­o­ry­zu­ją­cym lub na kli­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenoskopowy

→ rent­ge­no­skop


Patrz:rentgenoskop

Źródła:

SJP.pl

Rentgenospektralny

ana­li­za rent­ge­no­spek­tral­na - che­micz­na ana­li­za ja­ko­ścio­wa i ilo­ścio­wa opar­ta na ba­da­niu widma rent­ge­now­skie­go spek­to­gra­fem rent­ge­now­skim


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. tylko w wy­ra­że­niu: ana­li­za rent­ge­no­spek­tral­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenostrukturalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. tylko w wy­ra­że­niu: ana­li­za rent­ge­no­struk­tu­ral­na


Źródła:

Wiktionary

Rentgenotechnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) techn. med. tech­nik zaj­mu­ją­cy się spraw­dza­niem i kon­ser­wa­cją apa­ra­tów rent­ge­now­skich


Źródła:

Wiktionary

Rentgenotelewizja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ba­da­nie le­kar­skie po­le­ga­ją­ce na oglą­da­niu obra­zu rent­ge­now­skie­go na ekra­nie te­le­wi­zo­ra


Źródła:

Wiktionary

Rentgenoterapia

dział rent­ge­no­lo­gii zaj­mu­ją­cy się wy­ko­rzy­sty­wa­niem pro­mie­ni rent­ge­now­skich w le­cze­niu cho­rób no­wot­wo­ro­wych i niek­tó­rych scho­rzeń skóry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. me­to­da le­cze­nia pro­mie­nia­mi rent­ge­now­ski­mi no­wot­wo­rów zło­śli­wych oraz niek­tó­rych scho­rzeń skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentgenowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. do­ty­czą­cy pro­mie­ni Röntgena

 (1.2) fiz. ge­ne­ru­ją­cy lub wy­ko­rzy­stu­ją­cy do dzia­ła­nia pro­mie­nie Röntgena

 (1.3) fiz. wy­ko­na­ny lub uzy­ska­ny za po­mo­cą pro­mie­ni Röntgena


Źródła:

Wiktionary

Rentier

osoba utrzy­mu­ją­ca się z pro­cen­tów pły­ną­cych z po­sia­da­nych pa­pie­rów war­to­ścio­wych lub wkła­dów ban­ko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ekon. osoba czer­pią­ca zyski z po­sia­da­ne­go ka­pi­ta­łu lub pa­pie­rów war­to­ścio­wych


Ren­tier ( ren­tier) – osoba utrzy­mu­ją­ca się z do­cho­dów pa­syw­nych pły­ną­cych od po­sia­da­ne­go ka­pi­ta­łu, nie­ru­cho­mo­ści, od­se­tek od pa­pie­rów war­to­ścio­wych (akcji, obli­ga­cji itp.) lub wkła­dów ban­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rentierka

ko­bie­ta utrzy­mu­ją­ca się z pro­cen­tów pły­ną­cych z po­sia­da­nych pa­pie­rów war­to­ścio­wych lub wkła­dów ban­ko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. ko­bie­ta czer­pią­ca zyski z po­sia­da­ne­go ka­pi­ta­łu lub pa­pie­rów war­to­ścio­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentierski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ren­tie­rem


Źródła:

Wiktionary

Rentierstwo

bycie ren­tie­rem


Źródła:

SJP.pl

Rentka

zdrob­nie­nie od: renta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. renta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentobiorca

osoba otrzy­mu­ją­ca rentę, naj­czę­ściej z ty­tu­łu in­wa­lidzt­wa; ren­ci­sta


Źródła:

SJP.pl

Rentować

przy­no­sić zysk, in­tra­tę; opła­cać się


Źródła:

SJP.pl

Rentownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ren­tow­ny, przy­no­szą­cy zysk


Źródła:

Wiktionary

Rentowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ren­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Rentowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ren­tow­ny; bar­dziej ren­tow­ny


Źródła:

SJP.pl

Rentowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. cecha tego, co ren­tow­ne, przy­no­szą­ce nad­wyż­kę przy­cho­dów nad kosz­ta­mi;


Ren­tow­ność, do­cho­do­wość – pa­ra­metr odz­wier­cied­la­ją­cy efek­tyw­ność po­sia­da­nych przez przed­się­bior­cę ka­pi­ta­łów oraz efek­tyw­ność go­spo­da­ro­wa­nia ak­ty­wa­mi. Wskaź­ni­ki ren­tow­no­ści na­zy­wa­ne są także wskaź­ni­ka­mi zy­skow­no­ści lub sto­pa­mi zwro­tu. Mie­rzą one eko­no­micz­ność wy­ra­ża­ną re­la­cją efek­tów do na­kła­dów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rentowny

przy­no­szą­cy zysk, do­chód; in­trat­ny, zy­skow­ny, opła­cal­ny, do­cho­do­wy, po­płat­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przy­no­szą­cy zysk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rentowy

przy­miot­nik od: renta


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy renty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Renuncjacja

daw­niej: zrze­cze­nie się cze­goś, za­nie­cha­nie cze­goś; re­zy­gna­cja


Źródła:

SJP.pl

Renuncjacyjny

do­ty­czą­cy re­nun­cja­cji


Źródła:

SJP.pl

Renversement

[czy­taj: rąwerSMĄ] daw­niej:
1. jedna z figur akro­ba­cji lot­ni­czej; prze­wrót;
2. prze­wrót, oba­le­nie, za­mie­sza­nie


Źródła:

SJP.pl

Renwers

za­a­wan­so­wa­ne ćwi­cze­nie ujeż­dże­nio­we w jeź­dziect­wie, w któ­rym koń jest wy­gię­ty w kie­run­ku ruchu; roz­luź­nia konia i nie wy­ma­ga po­ru­sza­nia się kłu­sem i ga­lo­pem


Źródła:

SJP.pl

René

fran­cu­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Renówka

po­tocz­nie: sa­mo­chód marki Re­na­ult


Źródła:

SJP.pl

Reo

reo mek­sy­kań­skie - ozdob­na ro­śli­na do­nicz­ko­wa spo­krew­nio­na z trzy­krot­ką


Reo – wieś w Esto­nii, w pro­win­cji Sa­re­ma, w gmi­nie Piht­la.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się żeń­ski skit św. Jana Chrzci­cie­la, w ju­rys­dyk­cji Estoń­skie­go Apo­stol­skie­go Ko­ścio­ła Pra­wo­sław­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reobaza

najm­niej­sze na­tę­że­nie prądu elek­trycz­ne­go wy­star­cza­ją­ce do wy­wo­ły­wa­nia po­bu­dze­nia nerwu lub mię­śnia


Źródła:

SJP.pl

Reochord

ro­dzaj opor­ni­ka, któ­re­go opor­ność można zmie­niać su­wa­kiem na dru­cie opo­ro­wym; re­o­kord


Źródła:

SJP.pl

Reofil

1. zwie­rzę wy­stę­pu­ją­ce w szyb­ko pły­ną­cych, chłod­nych po­to­kach, np. pstrąg
2. or­ga­nizm przyt­wier­dzo­ny do dna lub ka­mie­nia, np. wy­pła­wek


Re­o­fil ( ῥέος + φιλία - potok + przy­jaźń) – ga­tu­nek ży­ją­cy w wo­dach bie­żą­cych oraz w in­nych ty­pach wód, pre­fe­ru­ją­cy sied­li­ska cie­ków: rzeki, stru­mie­nie, po­to­ki. Przy­sto­so­wa­ny do zno­sze­nia prądu wody.

We­dług niek­tó­rych kla­sy­fi­ka­cji, re­o­fi­le osią­ga­ją op­ti­mum eko­lo­gicz­ne w wo­dach o pręd­ko­ści prądu 13–70 cm/s. W wo­dach szyb­szych żyją re­o­bion­ty, je­szcze szyb­szych to­ren­ti­ko­le, a wol­niej­szych lim­no­fi­le i lim­no­bion­ty (poś­rod­ku zaś są or­ga­niz­my pod tym wzglę­dem obo­jęt­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reofilia

skłon­ność niek­tó­rych zwie­rząt wod­nych do obie­ra­nia sobie wód pły­ną­cych za stałe sied­li­sko; prą­do­lub­ność


Źródła:

SJP.pl

Reofilny

przy­miot­nik od: re­o­fil


Źródła:

SJP.pl

Reokord

ro­dzaj opor­ni­ka, któ­re­go opor­ność można zmie­niać su­wa­kiem na dru­cie opo­ro­wym; re­o­chord


Źródła:

SJP.pl

Reokupacja

rzad­ko: pow­tór­ne oku­po­wa­nie, opa­no­wa­nie da­ne­go te­ry­to­rium; po­now­na oku­pa­cja


Źródła:

SJP.pl

Reolog

1. spe­cja­li­sta ba­da­ją­cy prze­pływ krwi w ukła­dzie krą­że­nia;
2. spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się pow­sta­wa­niem odksz­tał­ceń ciał


Źródła:

SJP.pl

Reologia

1. me­cha­ni­ka: nauka o de­for­ma­cjach i pły­nię­ciu róż­nych ciał;
2. me­dy­cy­na: nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem prze­pły­wu krwi w ukła­dzie krą­że­nia


Re­o­lo­gia (od gr. "rhéos" – pły­ną­cy) – dział me­cha­ni­ki oś­rod­ków cią­głych zaj­mu­ją­cy się pla­stycz­ny­mi de­for­ma­cja­mi (odksz­tał­ce­nia­mi) oraz pły­nię­ciem sub­stan­cji. Ter­min „re­o­lo­gia” zo­stał za­pro­po­no­wa­ny przez Eu­ge­ne’a Bing­ha­ma w 1920 r. pod wpły­wem su­ge­stii Mar­ku­sa Re­i­ne­ra, za­in­spi­ro­wa­nej przez słyn­ne stwier­dze­nie He­ra­kli­ta „panta rhei”, czyli „wszyst­ko pły­nie”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­o­lo­gią, do­ty­czą­cy re­o­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Reometr

przy­rząd mie­rzą­cy ilość, na­tę­że­nie, lep­kość prze­pły­wa­ją­cej cie­czy lub gazu; prze­pły­wo­mierz


Źródła:

SJP.pl

Reometria

dział me­cha­ni­ki zaj­mu­ją­cy się po­mia­rem po­wol­nych odksz­tał­ceń gę­stych sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Reometryczny

→ re­o­metr


Patrz:reometr

Źródła:

SJP.pl

Reoperacja

pow­tór­na ope­ra­cja chi­rur­gicz­na na tym samym na­rzą­dzie lub ob­sza­rze ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. po­now­na ope­ra­cja w tej samej oko­li­cy ciała spo­wo­do­wa­na naj­czę­ściej po­wi­kła­nia­mi;


Re­o­pe­ra­cja – po­now­ny za­bieg ope­ra­cyj­ny wy­ko­na­ny w tej samej oko­li­cy lub jamie ciała.

Pod po­ję­ciem re­o­pe­ra­cji ro­zu­mie się zaz­wy­czaj za­bieg bez­poś­red­nio zwią­za­ny z po­przed­nią in­ter­wen­cją i ma­ją­cy z nią zwią­zek przy­czy­no­wo-skut­ko­wy. Re­o­pe­ra­cja jest więc naj­czę­ściej wy­mu­szo­na wczes­ny­mi po­wi­kła­nia­mi chi­rur­gicz­ny­mi, a prze­de wszyst­kim krwo­to­ka­mi (np. spełz­nię­cie pod­wiąz­ki z na­czy­nia, krwo­to­ki miąż­szo­we z wą­tro­by, mię­śni czy też ja­tro­gen­ne, śró­do­pe­ra­cyj­ne usz­ko­dze­nie śle­dzio­ny).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reorganizacja

zmia­na or­ga­ni­za­cji cze­goś, zor­ga­ni­zo­wa­nie cze­goś na nowo; re­for­ma, re­struk­tu­ry­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­now­na or­ga­ni­za­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reorganizacyjny

do­ty­czą­cy re­or­ga­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Reorganizator

osoba zaj­mu­ją­ca się re­or­ga­ni­zo­wa­niem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Reorganizatorka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się re­or­ga­ni­zo­wa­niem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Reorientacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmia­na orien­ta­cji, kie­run­ku dążeń


Źródła:

Wiktionary

Reorientacyjny

→ re­o­rien­ta­cja


Patrz:reorientacja

Źródła:

SJP.pl

Reorientować

1. zmie­niać orien­ta­cję, głów­nie w po­li­ty­ce, ide­o­lo­gii;
2. re­o­rien­to­wać się - zmie­niać włas­ną orien­ta­cję, głów­nie w po­li­ty­ce, ide­o­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Reostat

re­zy­stor, któ­re­go kon­struk­cja umoż­li­wia zmia­nę re­zy­stan­cji przez zmia­nę wza­jem­ne­go po­ło­że­nia od­po­wied­nich jego czę­ści; re­zy­stor na­staw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elek­tron. przy­rząd do mie­rze­nia prze­wod­nict­wa elek­trycz­ne­go me­ta­li i cie­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reotaksja

re­ak­cja ru­cho­wa or­ga­niz­mów re­o­fil­nych (prą­do­lub­nych), po­le­ga­ją­ca na ich usta­wie­niu się na­prze­ciw kie­run­ku ruchu wody i po­ru­sza­niu się (o ile po­sia­da­ją one zdol­ność pły­wa­nia) pod prąd


Re­o­tak­sja – re­ak­cja na kie­ru­nek ruchu śro­do­wi­ska cie­kłe­go. Wy­stę­pu­je np. u pier­wot­nia­ków ży­ją­cych w śro­do­wi­sku o szyb­kim prze­pły­wie wody, a także u form pa­so­żyt­ni­czych, by­tu­ją­cych m.in. w ukła­dzie krą­że­nia, w skrze­lach czy ukła­dzie wy­dal­ni­czym. Re­o­tak­sja do­dat­nia – obiekt po­ru­sza się prze­ciw­nie do kie­run­ku ruchu cie­czy, re­o­tak­sja ujem­na – zgod­nie z prą­dem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reotropizm

ruch­li­wość plem­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Reowirus

wirus od­de­cho­wy i je­li­to­wy, np. ro­ta­wi­rus


Źródła:

SJP.pl

Rep

1. po­tocz­nie: czło­wiek z wie­lo­let­nim doś­wiad­cze­niem w ja­kiejś dzie­dzi­nie; wyga;
2. fi­zy­ka: dawka pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go po­wo­du­ją­ca po­chło­nię­cie 93 ergów ener­gii w jed­nym cen­ty­me­trze sze­ścien­nym wody


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reparacja

1. daw­niej: na­pra­wia­nie, na­pra­wa; re­pe­ra­cja;
2. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) świad­cze­nie jed­ne­go pań­stwa na rzecz in­ne­go, bę­dą­ce wy­na­gro­dze­niem za po­nie­sio­ne szko­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. usu­wa­nie usz­ko­dzeń struk­tur bio­lo­gicz­nych na po­zio­mie czą­stecz­ko­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reparacje

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) odsz­ko­do­wa­nie wo­jen­ne pła­co­ne zwy­cięz­cy przez pań­stwo zwy­cię­żo­ne;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. lm. od: re­pa­ra­cja


Źródła:

Wiktionary

Reparacyjny

do­ty­czą­cy re­pa­ra­cji


Źródła:

SJP.pl

Reparator

osoba zaj­mu­ją­ca się na­pra­wą wad­li­wych lub usz­ko­dzo­nych urzą­dzeń i in­nych przed­mio­tów; re­pe­ra­tor


Źródła:

SJP.pl

Reparować

daw­niej, dziś tylko re­gio­nal­nie: na­pra­wiać, re­pe­ro­wać lub po­pra­wiać coś, udo­sko­na­lać


Źródła:

SJP.pl

Repartycja

1. po­dział, ro­zło­że­nie cze­goś na czę­ści; roz­dzie­le­nie we­dług ja­kiejś za­sa­dy;
2. po­dział dóbr do­ko­ny­wa­ny przez pań­stwo w sy­tu­a­cji ich nie­do­bo­ru, np. w okre­sie wojny lub klę­ski ży­wio­ło­wej;
3. w ję­zy­koz­naw­stwie: re­par­ty­cja zna­cze­nio­wa - róż­ni­ca w zna­cze­niu wy­ra­zów po­cho­dzą­cych od tego sa­me­go rdze­nia, po­przez na­da­nie im róż­nych for­man­tów, np. obie­ca­ny - obie­cu­ją­cy, opi­sa­ny - opi­so­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Repartycyjny

do­ty­czą­cy re­par­ty­cji


Źródła:

SJP.pl

Repasacja

daw­niej: na­pra­wa poń­czoch, raj­stop itp., po­le­ga­ją­ca na do­ra­bia­niu ich zni­szczo­nych czę­ści; pod­no­sze­nie oczek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) me­to­da i czyn­ność na­pra­wia­nia poń­czoch albo raj­stop przez pod­no­sze­nie spru­tych oczek


Re­pa­sa­cja ( rapiéçage - na­pra­wa, ła­ta­nie), zwana także pod­no­sze­niem oczek – ręcz­na na­pra­wa usz­ko­dzo­nych poń­czoch, skar­pet i raj­stop, po­le­ga­ją­ca na do­ra­bia­niu ich zni­szczo­nych czę­ści, wy­ko­ny­wa­na przy po­mo­cy spe­cjal­nych igieł za­koń­czo­nych ha­czy­kiem i za­pad­ką, które umoż­li­wia­ły przew­le­ka­nie bar­dzo cien­kich nici. Re­pa­sa­cja – zawód po­pu­lar­ny w Pol­sce w la­tach po II woj­nie świa­to­wej – jest w XXI wieku za­wo­dem gi­ną­cym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Repasacyjny

→ re­pa­sa­cja


Patrz:repasacja

Źródła:

SJP.pl

Repasacz

daw­niej: męż­czyz­na zaj­mu­ją­cy się re­pa­sa­cją - pod­no­sze­niem oczek w poń­czo­chach, raj­sto­pach itp.


Źródła:

SJP.pl

Repasaczka

daw­niej: ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się re­pa­sa­cją - pod­no­sze­niem oczek w poń­czo­chach, raj­sto­pach itp.; re­pa­sa­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Repasarka

daw­niej: przy­rząd do pod­no­sze­nia oczek w poń­czo­chach, raj­sto­pach itp.


Źródła:

SJP.pl

Repasatorka

daw­niej: ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się re­pa­sa­cją - pod­no­sze­niem oczek w poń­czo­chach, raj­sto­pach itp.; re­pa­sacz­ka


Źródła:

SJP.pl

Repasaż

w niek­tó­rych dy­scy­pli­nach spor­tu: do­dat­ko­wy wy­ścig lub walka za­wod­ni­ków lub dru­żyn o jed­na­ko­wej licz­bie punk­tów, de­cy­du­ją­ca o ko­lej­no­ści miejsc; re­pe­saż; baraż; do­gryw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) do­dat­ko­wa walka lub do­dat­ko­wy wy­ścig za­wod­ni­ków, któ­rzy uzy­ska­li jed­na­ko­wą licz­bę punk­tów


Re­pa­saż − spo­sób prze­pro­wa­dza­nia eli­mi­na­cji do ko­lej­nych faz za­wo­dów spor­to­wych sto­so­wa­ny m.in. w ko­lar­stwie, szer­mier­ce, judo, ta­ek­won­do, ka­ra­te, za­pa­sach, ka­ja­kar­stwie i wio­ślar­stwie. Za­kła­da od­by­cie pow­tór­nej walki (wy­ści­gu) o awans do dal­szych za­wo­dów dla za­wod­ni­ków, któ­rzy nie zak­wa­li­fi­ko­wa­li się bez­poś­red­nio do dal­szej czę­ści ry­wa­li­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Repasażowy

→ re­pa­saż; re­pe­sa­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Repasować

za­ła­py­wać, pod­no­sić oczka w poń­czo­chach


Źródła:

SJP.pl

Repatriacja

po­wrót do kraju oj­czy­ste­go osób, np. jeń­ców wo­jen­nych, prze­sied­leń­ców, któ­rzy wsku­tek przy­czyn nie­za­leż­nych od sie­bie zna­leź­li się poza gra­ni­ca­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. po­wrót do oj­czy­ste­go kraju;


Re­pa­tria­cja (łac. "re­pa­tria­tio" ‘po­wrót do oj­czyz­ny’) – zor­ga­ni­zo­wa­na przez wła­dze akcja prze­sied­le­nia do kraju oby­wa­te­li (np. jeń­ców wo­jen­nych, osób in­ter­no­wa­nych lub przy­mu­so­wo prze­sied­lo­nych), któ­rzy wsku­tek zmian gra­nic lub dzia­łań wo­jen­nych zna­leź­li się na te­ry­to­rium in­nych państw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Repatriacyjny

do­ty­czą­cy re­pa­tria­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­pa­tria­cją, do­ty­czą­cy re­pa­tria­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repatriancki

przy­miot­nik od: re­pa­triant


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­pa­trian­ta­mi, do­ty­czą­cy re­pa­trian­tów, przez­na­czo­ny dla nich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repatriant

osoba po­wra­ca­ją­ca do oj­czyz­ny po dłu­gim po­by­cie na ob­czyź­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba po­wra­ca­ją­ca zza gra­ni­cy, gdzie prze­by­wa­ła nie­do­bro­wol­nie

 (1.2) hist. osoba prze­sied­lo­na po II woj­nie świa­to­wej z daw­nych ziem pol­skich na wscho­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repatriantka

→ re­pa­triant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. ko­bie­ta prze­sied­lo­na po II woj­nie świa­to­wej z daw­nych ziem pol­skich na wscho­dzie


Patrz:repatriant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repatriowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­pa­trio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Repatriować

do­ko­ny­wać re­pa­tria­cji; prze­sied­lać do kraju oby­wa­te­li znaj­du­ją­cych się poza jego gra­ni­ca­mi


Źródła:

SJP.pl

Repeater

[czy­taj: ri­pi­ter] urzą­dze­nie od­bie­ra­ją­ce sy­gnał i prze­sy­ła­ją­ce go dalej, aby zwięk­szyć za­sięg lub wzmoc­nić sy­gnał, sto­so­wa­ne w te­le­ko­mu­ni­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Repecki

przy­miot­nik od: Repki


Źródła:

SJP.pl

Repelent

śro­dek che­micz­ny lub fi­zycz­ny od­stra­sza­ją­cy szkod­ni­ki, sto­so­wa­ny głów­nie w celu ochro­ny upraw i prze­cho­wy­wa­nych zbio­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śro­dek od­stra­sza­ją­cy or­ga­niz­my żywe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repelentność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność od­stra­sza­nia or­ga­niz­mów ży­wych


Źródła:

Wiktionary

Reper

trwa­ły punkt na po­wierzch­ni ziemi o wyz­na­czo­nej wy­so­ko­ści n.p.m., wy­ko­rzy­sty­wa­ny w pra­cach ge­o­de­zyj­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reperacja

na­pra­wia­nie, na­pra­wa; re­pa­ra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) usu­wa­nie bądź usu­nię­cie usz­ko­dze­nia, uste­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reperacyjny

→ re­pe­ra­cja


Patrz:reperacja

Źródła:

SJP.pl

Reperator

osoba zaj­mu­ją­ca się na­pra­wą wad­li­wych lub usz­ko­dzo­nych urzą­dzeń i in­nych przed­mio­tów; re­pa­ra­tor


Źródła:

SJP.pl

Reperaturka

ele­ment bla­char­ski przez­na­czo­ny do za­stą­pie­nia usz­ko­dzo­ne­go frag­men­tu ka­ro­se­rii


Źródła:

SJP.pl

Reperforator

re­per­fo­ra­tor te­le­gra­ficz­ny - od­bior­nik te­le­gra­ficz­ny, który utr­wa­la od­bie­ra­ną wia­do­mość na ta­śmie per­fo­ro­wa­nej


Źródła:

SJP.pl

Reperkusja

1. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) sku­tek, naj­czę­ściej ne­ga­tyw­ny, ja­kiejś czyn­no­ści lub ja­kie­goś wy­da­rze­nia; oddź­więk, na­stęp­stwo, re­ak­cja, echo;
2. w mu­zy­ce: od­bi­ja­nie się tonów w in­stru­men­tach ma­ją­cych pudła re­zo­nan­so­we; re­zo­nans;
3. w mu­zy­ce: jed­no­ra­zo­we prze­pro­wa­dze­nie te­ma­tu przez wszyst­kie głosy w fudze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ne­ga­tyw­ne na­stęp­stwo

 (1.2) muz. oddź­więk re­zo­nan­so­wy

 (1.3) muz. roz­wi­nię­cie te­ma­tu przez wszyst­kie głosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­pe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reperować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­pe­ro­wać)

 (1.1) przy­wra­cać stan uży­tecz­no­ści rze­czy usz­ko­dzo­nej

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­pe­ro­wać się (dk. zre­pe­ro­wać się)

 (2.1) przest. rzad. po­lep­szać włas­ny stan ma­jąt­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Reperowy

→ reper


Patrz:reper

Źródła:

SJP.pl

Repertorium

na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Re­per­to­rium – wykaz akt lub spraw np. są­do­wych, ro­dzaj księ­gi biu­ro­wej.


Źródła:

Wikipedia

Repertuar

1. ogół ut­wo­rów gra­nych w te­a­trze, kinie itp. w okre­ślo­nym cza­sie;
2. wykaz tych ut­wo­rów;
3. role wy­ko­ny­wa­ne przez da­ne­go ak­to­ra, ut­wo­ry wy­ko­ny­wa­ne przez da­ne­go mu­zy­ka, ze­spół itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kult. ze­staw ut­wo­rów grany w danej in­sty­tu­cji (te­a­trze, fil­har­mo­nii itp.) w okre­ślo­nym cza­sie

 (1.2) kult. druk z pro­gra­mem in­sty­tu­cji kul­tu­ry na dany okres

 (1.3) kult. ze­staw ut­wo­rów opa­no­wa­nych przez da­ne­go ar­ty­stę

 (1.4) przen. ze­staw ty­po­wych za­cho­wań, itp.


Re­per­tu­ar – lista ut­wo­rów pre­zen­to­wa­nych w okre­ślo­nej pla­ców­ce kul­tu­ral­nej w okre­ślo­nym cza­sie lub ta­kich, które dany wy­ko­naw­ca jest w sta­nie wy­ko­nać na za­mó­wie­nie.

W prze­no­śni, w kon­tek­ście ar­ty­sty lub grupy ar­ty­stów, mówi się o re­per­tu­a­rze w sen­sie jego ogól­nych moż­li­wo­ści wy­ko­naw­czych. Re­per­tu­a­rem na­zy­wa się też w te­a­trach, ki­nach i fil­har­mo­niach druki ak­cy­den­so­we (pla­ka­ty, ulot­ki, fol­de­ry), któ­rych głów­ną część sta­no­wi lista pro­po­no­wa­nych ut­wo­rów z ich omó­wie­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Repertuarowo

przy­słó­wek

 (1.1) po­sia­da­jąc w re­per­tu­a­rze


Źródła:

Wiktionary

Repertuarowy

przy­miot­nik od: re­per­tu­ar


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­per­tu­a­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repesaż

w niek­tó­rych dy­scy­pli­nach spor­tu: do­dat­ko­wy wy­ścig lub walka za­wod­ni­ków lub dru­żyn o jed­na­ko­wej licz­bie punk­tów, de­cy­du­ją­ca o ko­lej­no­ści miejsc; re­pa­saż; baraż; do­gryw­ka


Źródła:

SJP.pl

Repesażowy

→ re­pe­saż; re­pa­sa­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Repeta

do­kład­ka, do­dat­ko­wa por­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. do­dat­ko­wa por­cja je­dze­nia, naj­czę­ściej w woj­sku lub na sto­łów­ce szkol­nej

 (1.2) środ. uczn. po­zo­sta­nie na drugi rok w tej samej kla­sie lub pow­ta­rza­nie roku na uczel­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repetent

uczeń lub stu­dent pow­ta­rza­ją­cy rok; dru­go­rocz­ny, spa­do­chro­niarz (po­tocz­nie)


Źródła:

SJP.pl

Repetentka

→ re­pe­tent


Patrz:repetent

Źródła:

SJP.pl

Repetierowy

przy­miot­nik od: re­pe­tier


Źródła:

SJP.pl

Repetka

zdrob­nie­nie od: re­pe­ta


Źródła:

SJP.pl

Repetować

1. pow­ta­rzać tę samą klasę lub rok stu­diów, po­zo­stać na drugi rok;
2. przy­go­to­wy­wać broń do strza­łu przez wpro­wa­dze­nie na­bo­ju do ko­mo­ry na­bo­jo­wej; prze­ła­do­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Repetycja

1. pow­tó­rze­nie lek­cji już prze­ro­bio­nej, prze­py­ta­nie ucz­niów z prze­ro­bio­ne­go ma­te­ria­łu;
2. w li­te­ra­tu­rze: za­bieg sty­li­stycz­ny po­le­ga­ją­cy na kil­ka­krot­nym pow­tó­rze­niu wy­ra­zu lub zwro­tu;
3. w mu­zy­ce:
a) pow­tó­rze­nie czę­ści wy­ko­ny­wa­ne­go ut­wo­ru mu­zycz­ne­go;
b) znak w za­pi­sie nu­to­wym na­ka­zu­ją­cy takie pow­tó­rze­nie


Re­pe­ty­cja ma w mu­zy­ce dwa zna­cze­nia:

Je­że­li przy dru­gim wy­ko­na­niu re­pe­ty­cji jej za­koń­cze­nie ma mieć inną po­stać, sto­su­je się tak zwane volty. Za pier­wszym razem wy­ko­nu­je się wtedy takty oz­na­czo­ne jako "prima volta", a przy pow­tó­rze­niu po­mi­ja się je i wy­ko­nu­je te, oz­na­czo­ne jako "se­con­da volta". Za­pi­su­je się to jako "I volta", i "II volta" lub krót­ko cy­fra­mi "1." i "2.", przy czym oz­na­cze­nia te umie­szczo­ne są nad pię­cio­li­nią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Repetycyjny

taki, który się pow­ta­rza, ma pow­ta­rzal­ny cha­rak­ter; re­pe­ty­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Repetytor

daw­niej: osoba pow­ta­rza­ją­ca z ucz­niem lek­cje; tutor


Źródła:

SJP.pl

Repetytorium

1. za­ję­cia dy­dak­tycz­ne bę­dą­ce pow­tó­rze­niem prze­ro­bio­ne­go ma­te­ria­łu;
2. po­dręcz­nik za­wie­ra­ją­cy naj­waż­niej­sze wia­do­mo­ści z danej dzie­dzi­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pow­tó­rze­nie ma­te­ria­łu prze­ro­bio­ne­go na za­ję­ciach z przed­mio­tu lub kursu

 (1.2) po­dręcz­nik za­wie­ra­ją­cy naj­waż­niej­sze in­for­ma­cje z danej dzie­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repetytywność

→ re­pe­ty­tyw­ny


Patrz:repetytywny

Źródła:

SJP.pl

Repetytywny

taki, który się pow­ta­rza, ma pow­ta­rzal­ny cha­rak­ter; re­pe­ty­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Repigmentacyjny

→ re­pig­men­ta­cja


Patrz:repigmentacja

Źródła:

SJP.pl

Repigmentować

po­now­nie bar­wić, np. włosy


Źródła:

SJP.pl

Repin

naz­wi­sko


Repin ( Рэпін; Репин, "Rie­pin") – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie ho­mel­skim, w re­jo­nie ok­tiabr­skim, w siel­so­wie­cie Kras­na­ja Sła­ba­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Repki

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Replantacja

Re­plan­ta­cja – po­now­ne ze­spo­le­nie (przy­szy­cie) cał­ko­wi­cie am­pu­to­wa­nej ura­zo­wo czę­ści ciała (np. ręki, palca) do ciała, przy­wra­ca­ją­ce ukr­wie­nie, uner­wie­nie i funk­cję.


Źródła:

Wikipedia

Replantacyjny

→ re­plan­ta­cja


Patrz:replantacja

Źródła:

SJP.pl

Replantować

1. przy­szy­wać (przy­szyć) od­cię­te koń­czy­ny lub palce;
2. wszcze­piać (wszcze­pić) usu­nię­ty ząb do tego sa­me­go zę­bo­do­łu po uprzed­nim usu­nię­ciu miaz­gi i wy­peł­nie­niu ka­na­łów


Źródła:

SJP.pl

Replay

[czy­taj: ri­plej] odt­wo­rze­nie frag­men­tu pro­gra­mu, meczu, gry kom­pu­te­ro­wej itp. w zwol­nio­nym tem­pie zaraz po wy­e­mi­to­wa­niu tego frag­men­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Replika

1. dzie­ło sztu­ki bę­dą­ce wier­ną kopią in­ne­go dzie­ła;
2. od­po­wiedź na czy­jeś uwagi lub za­rzu­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pow­tór­ne wy­ko­na­nie dzie­ła sztu­ki, po­ja­zdu, sa­mo­lo­tu itp. z moż­li­wie wier­nym odt­wo­rze­niem ory­gi­na­łu;

 (1.2) od­po­wiedź na czy­jeś uwagi lub za­rzu­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Replikacja

za­cho­dzą­ce w ją­drze ko­mór­ko­wym w sta­dium mię­dzy­po­dzia­ło­wym pod­wa­ja­nie się czą­stecz­ki kwasu de­ok­sy­ry­bo­nu­kle­i­no­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Replikacyjny

→ re­pli­ka­cja


Patrz:replikacja

Źródła:

SJP.pl

Replikant

an­dro­id na­śla­du­ją­cy za­cho­wa­niem czło­wie­ka


Re­pli­kant – okre­śle­nie an­dro­i­da przy­po­mi­na­ją­ce­go czło­wie­ka i zdol­ne­go do na­śla­do­wa­nia jego za­cho­wa­nia tak sku­tecz­nie by odróż­nie­nie od czło­wie­ka było nie­wy­ko­nal­ne lub bar­dzo trud­ne. Uży­wa­ne w fil­mie Rid­le­ya Scot­ta "Łowca an­dro­i­dów" (ang. "Blade Run­ner"), gdzie za­stą­pi­ło słowo „an­dro­i­dy”, uży­wa­ne przez Phi­li­pa K.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Replikantka

→ re­pli­kant


Patrz:replikant

Źródła:

SJP.pl

Replikator

Re­pli­ka­tor – w niek­tó­rych uję­ciach te­o­rii ewo­lu­cji to sa­mo­po­wie­la­ją­ca się struk­tu­ra, dą­żą­ca do osią­gnię­cia jak naj­więk­szej licz­by włas­nych kopii.

Istot­ny­mi dla ewo­lu­cji re­pli­ka­to­ra­mi są te, które pod­le­ga­ją se­lek­cji, a także mu­ta­cji i są dzie­dzi­czo­ne przez ko­lej­ne po­ko­le­nia ich no­śni­ków.


Źródła:

Wikipedia

Replikon

struk­tu­ral­na jed­nost­ka re­pli­ka­cji DNA


Re­pli­kon – jed­nost­ka DNA re­pli­ko­wa­na z jed­ne­go punk­tu wyj­ścio­we­go. U więk­szo­ści pro­ka­rion­tów wy­stę­pu­je jedno miej­sce ini­cja­cji, na­to­miast u eu­ka­rion­tów do wielu ty­się­cy (w ko­mór­kach ssa­ków od 50 do 100 ty­się­cy). W fazie S re­pli­ka­cja jest uru­cha­mia­na jed­no­cze­śnie przez ze­spo­ły skła­da­ją­ce się z około 50 re­pli­ko­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Replikowalność

→ re­pli­ko­wal­ny


Patrz:replikowalny

Źródła:

SJP.pl

Replikowalny

moż­li­wy do do­kład­ne­go pow­tó­rze­nia, sko­pio­wa­nia lub odt­wo­rze­nia


Źródła:

SJP.pl

Replikować

1. od­po­wia­dać na czy­jeś uwagi lub za­rzu­ty; ri­po­sto­wać;
2. re­pli­ko­wać się - o ma­te­ria­le ge­ne­tycz­nym: po­wie­lać się, wyt­wa­rzać swoją włas­ną kopię


Źródła:

SJP.pl

Repo

1. po­tocz­nie: tran­sak­cja sprze­da­ży pa­pie­rów war­to­ścio­wych z jed­no­czes­nym zo­bo­wią­za­niem do ich póź­niej­sze­go od­ku­pu;
2. śro­do­wi­sko­wo: re­po­zy­to­rium


Tran­sak­cja typu repo (tran­sak­cja wa­run­ko­we­go za­ku­pu, ang. "re­pur­cha­se tran­sac­tion") – tran­sak­cja fi­nan­so­wa po­le­ga­ją­ca na sprze­da­ży pa­pie­rów war­to­ścio­wych i jed­no­czes­nym zo­bo­wią­za­niu się do ich od­ku­pie­nia w przysz­ło­ści po z góry okre­ślo­nej cenie. Na tran­sak­cję repo można rów­no­waż­nie pa­trzeć jak na po­życz­kę udzie­lo­ną pod za­staw pa­pie­rów war­to­ścio­wych. Opro­cen­to­wa­nie ta­kiej po­życz­ki za­le­ży od róż­ni­cy usta­lo­nych cen za­ku­pu i sprze­da­ży pa­pie­ru war­to­ścio­we­go bę­dą­ce­go za­bez­pie­cze­niem tran­sak­cji repo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Repolaryzacja

ze­spół zja­wisk fi­zy­ko­che­micz­nych przy­wra­ca­ją­cy po­la­ry­za­cję błony ko­mór­ko­wej, na­stę­pu­ją­cy po przej­ściu im­pul­su ner­wo­we­go


Re­po­la­ry­za­cja – pro­ces od­wrot­ny do de­po­la­ry­za­cji. Ze­spół zja­wisk fi­zy­ko­che­micz­nych na­stę­pu­ją­cy po przej­ściu im­pul­su ner­wo­we­go, przy­wra­ca­ją­cy po­la­ry­za­cję błony ko­mór­ko­wej, czyli róż­ni­cę po­ten­cja­łu elek­trycz­ne­go (po­ten­cjał spo­czyn­ko­wy) mię­dzy jej zew­nętrz­ną a wew­nętrz­ną po­wierzch­nią. Wew­nątrz ko­mór­ki ła­du­nek staje się ujem­ny, a na zew­nątrz do­dat­ni. Istot­ny jest w tym pro­ce­sie ruch jonów sodu z wnę­trza ko­mór­ki na zew­nątrz, a jonów po­ta­su w prze­ciw­nym kie­run­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Repolonizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­wra­ca­nie cze­muś pol­skie­go cha­rak­te­ru, przy­wra­ca­nie pol­sko­ści; po­now­na po­lo­ni­za­cja cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Repolonizacyjny

do­ty­czą­cy re­po­lo­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Repopulacja

po­now­ne za­sied­le­nie ob­sza­ru przez ludzi lub or­ga­niz­my


Źródła:

SJP.pl

Report

1. umowa na okre­ślo­ny ter­min za­wie­ra­na na gieł­dzie w ocze­ki­wa­niu na zwyż­kę cen;
2. prze­nie­sie­nie sumy z jed­nej stro­ny księ­gi ra­chun­ko­wej na drugą; suma prze­nie­sio­na


Źródła:

SJP.pl

Reportaż

re­la­cja, która sta­no­wi żywy opis ludzi i zda­rzeń, zna­nych au­to­ro­wi z bez­poś­red­niej ob­ser­wa­cji, do­ko­na­nej pod­czas po­dró­ży lub wy­wia­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. publ. ga­tu­nek prozy pu­bli­cy­stycz­nej bę­dą­cy opi­sem zda­rzeń zna­nych au­to­ro­wi z włas­nej ob­ser­wa­cji;


Zo­bacz też: Re­por­taż (ze­spół mu­zycz­ny).

Re­por­taż ( re­por­ta­ge) – ga­tu­nek z po­gra­ni­cza pu­bli­cy­sty­ki, li­te­ra­tu­ry faktu i li­te­ra­tu­ry pię­knej (przez wczes­ną kry­ty­kę zwany prze­wrot­nie „bę­kar­tem li­te­ra­tu­ry pię­knej i bru­ko­wej po­po­łud­niów­ki”).

Re­por­taż wyksz­tał­cił się w dru­giej po­ło­wie XIX w., co wią­za­ło się z dy­na­micz­nym roz­wo­jem prasy w tym cza­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reportażokomentarz

ar­ty­kuł ma­ją­cy cechy re­por­ta­żu i ko­men­ta­rza


Źródła:

SJP.pl

Reportażowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób cha­rak­te­ry­stycz­ny dla re­por­ta­żu


Źródła:

Wiktionary

Reportażowy

przy­miot­nik od: re­por­taż


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­por­ta­żu, zwią­za­ny z re­por­ta­żem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reportażyk

zdrob­nie­nie od: re­por­taż


Źródła:

SJP.pl

Reportażysta

autor re­por­ta­ży


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) autor re­por­ta­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reportażystka

→ re­por­ta­ży­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) au­tor­ka re­por­ta­ży


Patrz:reportażysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reporter

dzien­ni­karz zaj­mu­ją­cy się zbie­ra­niem i opra­co­wy­wa­niem ak­tu­al­nych wia­do­mo­ści dla środ­ków ma­so­we­go prze­ka­zu; spra­wo­zdaw­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) dzien­ni­karz przy­go­to­wu­ją­cy ma­te­ria­ły pra­so­we i spra­wo­zda­nia z bie­żą­cych wy­da­rzeń


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reporterka

1. dzien­ni­kar­ka zaj­mu­ją­ca się zbie­ra­niem i opra­co­wy­wa­niem ak­tu­al­nych wia­do­mo­ści dla środ­ków ma­so­we­go prze­ka­zu;
2. po­tocz­nie: re­por­ter­stwo


Źródła:

SJP.pl

Reporterskość

po­tocz­nie: zawód, za­ję­cie re­por­te­ra; re­por­ter­ka, re­por­ter­stwo


Źródła:

SJP.pl

Reporterstwo

po­tocz­nie: zawód, za­ję­cie re­por­te­ra; re­por­ter­ka, re­por­ter­skość


Źródła:

SJP.pl

Reporterzyna

(r. męski) lek­ce­wa­żą­co: marny re­por­ter


Źródła:

SJP.pl

Reportowy

→ re­port


Patrz:report

Źródła:

SJP.pl

Repost

po­now­ne opu­bli­ko­wa­nie swo­jej lub czy­jejś wia­do­mość w me­diach spo­łecz­no­ścio­wych


Źródła:

SJP.pl

Repostażowy

przy­miot­nik od: re­po­staż


Źródła:

SJP.pl

Repostować

pu­bli­ko­wać po­now­nie swoją lub czy­jąś wia­do­mość


Źródła:

SJP.pl

Repownia

po­mie­szcze­nie na stat­ku ry­bac­kim przez­na­czo­ne do prze­cho­wy­wa­nia sieci


Źródła:

SJP.pl

Repozycja

prze­su­nię­cie na­rzą­du lub czę­ści na­rzą­du do miej­sca jego pra­wi­dło­we­go po­ło­że­nia ana­to­micz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Repozycjonować

usta­lać na nowo po­zy­cję firmy lub to­wa­ru na rynku w sto­sun­ku do kon­ku­ren­cji


Źródła:

SJP.pl

Repozycyjny

→ re­po­zy­cja


Patrz:repozycja

Źródła:

SJP.pl

Repozytorium

ogól­no­do­stęp­ne po­mie­szcze­nie, słu­żą­ce do prze­cho­wy­wa­nia do­ku­men­tów, które są wy­da­wa­ne na każde żą­da­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. w in­sty­tu­cji: miej­sce prze­cho­wy­wa­nia do­ku­men­tów wy­ko­rzy­sty­wa­nych przez jej pra­cow­ni­ków; ro­dzaj ogól­no­do­stęp­ne­go ar­chi­wum

 (1.2) in­form. miej­sce, z któ­re­go wielu użyt­kow­ni­kom udo­stęp­nia­ne są pliki lub apli­ka­cje


Re­po­zy­to­rium (łac. "re­po­si­to­rium") – miej­sce upo­rząd­ko­wa­ne­go prze­cho­wy­wa­nia do­ku­men­tów, z któ­rych wszyst­kie przez­na­czo­ne są do udo­stęp­nia­nia.

Ter­min sto­so­wa­ny jest rów­nież w od­nie­sie­niu do naj­roz­ma­it­szych za­so­bów cy­fro­wych (baz da­nych, zbio­ru pa­kie­tów czy kodów źró­dło­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Repozytoryjny

→ re­po­zy­to­rium


Patrz:repozytorium

Źródła:

SJP.pl

Repozytura

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w ar­chi­wi­sty­ce: ter­min uży­wa­ny na okre­śle­nie akt ze­spo­łu, grupy ze­spo­łów lub zbio­ru, do któ­rych mogą do­pły­wać uzu­peł­nie­nia


Źródła:

Wiktionary

Repra

śro­do­wi­sko­wo w spor­cie: re­pre­zen­ta­cja


Źródła:

SJP.pl

Repremiera

po­now­na pre­mie­ra filmu, sztu­ki te­a­tral­nej itp., zwy­kle w zmo­dy­fi­ko­wa­nej wer­sji


Źródła:

SJP.pl

Reprendere

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: pod­jąć na nowo pier­wot­ne tempo


Źródła:

SJP.pl

Represalia

Re­pre­sa­lia ( re­pren­sa­lia) – sy­me­trycz­na dzia­łal­ność od­we­to­wa bę­dą­ca od­po­wie­dzią na bez­praw­ną dzia­łal­ność dru­gie­go pań­stwa środ­ka­mi ta­ki­mi sa­my­mi (czyli także bez­praw­ny­mi), lecz uspra­wied­li­wio­ny­mi w kon­kret­nej sy­tu­a­cji (np. za­ję­cie ma­jąt­ku dru­gie­go pań­stwa).


Źródła:

Wikipedia

Represja

1. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) su­ro­wy śro­dek od­we­tu lub na­ci­sku; sto­so­wa­nie środ­ków przy­mu­su;
2. me­cha­nizm obron­ny or­ga­niz­mu po­le­ga­ją­cy na usu­nię­ciu ze świa­do­mo­ści myśli, uczuć, wspom­nień, im­pul­sów, fan­taz­ji, pra­gnień itp., które przy­wo­łu­ją bo­les­ne sko­ja­rze­nia lub w inny spo­sób za­gra­ża­ją spój­no­ści oso­bo­wo­ści danej jed­nost­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. forma od­we­tu lub na­ci­sku

 (1.2) praw. ze­spół sank­cji

 (1.3) psych. jeden z me­cha­niz­mów obron­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Represjonowany

sto­so­wać su­ro­we środ­ki w ra­mach zem­sty lub na­ci­sku; prze­śla­do­wać, szy­ka­no­wać, ter­ro­ry­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Represjonować

sto­so­wać su­ro­we środ­ki w ra­mach zem­sty lub na­ci­sku; prze­śla­do­wać, szy­ka­no­wać, ter­ro­ry­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Represor

biał­ko po­wo­du­ją­ce za­ha­mo­wa­nie syn­te­zy okre­ślo­nych bia­łek, en­zy­mów w wy­ni­ku jego przy­łą­cze­nia się do wła­ści­we­go miej­sca łań­cu­cha DNA i dzia­ła­nia na prze­kaz in­for­ma­cji ge­ne­tycz­nej z ope­ro­nu


Re­pre­sor w tran­skryp­cji DNA to sub­stan­cja spo­wal­nia­ją­ca wy­daj­ność wyt­wa­rza­nia mRNA. Re­pre­sor wiąże się z DNA i jest prze­strzen­no-po­lo­wo kom­ple­men­tar­ny do zew­nętrz­nej sek­wen­cji nu­kle­o­ty­do­wej miej­sca z któ­re­go po jego oder­wa­niu bę­dzie za­czy­nać się tran­skryp­cja mRNA.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Represyjność

→ re­pre­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­pre­syj­ne; cecha tych, któ­rzy są re­pre­syj­ni


Patrz:represyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Represyjny

ma­ją­cy cha­rak­ter re­pre­sji, od­we­to­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cha­rak­ter re­pre­sji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Represywność

→ re­pre­syw­ny


Patrz:represywny

Źródła:

SJP.pl

Represywny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z karą ogra­ni­cze­nia wol­no­ści, swo­bód lub jej do­ty­czą­cy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) dą­żą­cy do stłu­mie­nia cze­goś, np. idei


Źródła:

Wiktionary

Reprezentacja

1. grupa osób przed­sta­wia­ją­ca, pre­zen­tu­ją­ca czy­jeś in­te­re­sy, za­pa­try­wa­nia, wy­stę­pu­ją­ca w czy­imś imie­niu;
2. ze­spół wy­stę­pu­ją­cy w bar­wach ja­kie­goś kraju, klubu itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) grupa osób, które wy­stę­pu­ją w czy­imś imie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprezentacyjny

re­pre­zen­ta­tyw­ny;
1. zwią­za­ny z re­pre­zen­to­wa­niem kogoś lub cze­goś, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kogoś lub cze­goś;
2. oka­za­le się pre­zen­tu­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) słu­żą­cy re­pre­zen­ta­cji, zwią­za­ny z re­pre­zen­to­wa­niem

 (1.2) oka­za­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprezentant

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba dzia­ła­ją­ca w imie­niu ja­kiejś grupy, re­pre­zen­tu­ją­ca kogoś lub coś

 (1.2) książk. osoba ma­ją­ca cechy ty­po­we, re­pre­zen­ta­tyw­ne dla ja­kiejś grupy

 (1.3) sport. za­wod­nik wcho­dzą­cy w skład re­pre­zen­ta­cji kraju


Źródła:

Wiktionary

Reprezentantka

→ re­pre­zen­tant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: re­pre­zen­tant (przed­sta­wi­ciel grupy)

 (1.2) fż. od: re­pre­zen­tant (osoba o ty­po­wych dla grupy ce­chach)

 (1.3) fż. od: re­pre­zen­tant (czło­nek kadry na­ro­do­wej)


Patrz:reprezentant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprezentatywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: re­pre­zen­ta­tyw­ny; bar­dziej re­pre­zen­ta­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Reprezentatywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­pre­zen­ta­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są re­pre­zen­ta­tyw­ni


Źródła:

Wiktionary

Reprezentatywny

re­pre­zen­ta­cyj­ny;
1. zwią­za­ny z re­pre­zen­to­wa­niem kogoś lub cze­goś, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kogoś lub cze­goś;
2. oka­za­le się pre­zen­tu­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) od­da­ją­cy cha­rak­te­ry­stycz­ne wła­ści­wo­ści po­pu­la­cji, z któ­rej po­cho­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprezentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­pre­zen­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Reprezentować

1. wy­stę­po­wać z czy­je­goś upo­waż­nie­nia;
2. być re­pre­zen­tan­tem kogoś lub cze­goś;
3. wy­ra­żać coś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wy­stę­po­wać w czy­imś imie­niu, być czy­imś przed­sta­wi­cie­lem

 (1.2) wy­ra­żać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprint

nowe wy­da­nie książ­ki w niez­mie­nio­nej for­mie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­now­ne wy­da­nie ja­kie­goś ut­wo­ru, wy­ko­na­ne bez pow­tór­ne­go skła­da­nia tek­stu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprintowy

przy­miot­nik od: re­print


Źródła:

SJP.pl

Reprobacja

daw­niej: de­za­pro­ba­ta, po­tę­pie­nie, na­ga­na


Re­pro­ba­cja (łac. "re­pro­ba­tio" – odrzu­ce­nie) – w te­o­lo­gii chrze­ści­jań­skiej akt odrzu­ce­nia stwo­rze­nia przez Boga. Re­pro­ba­cja na­stęp­cza wy­ni­ka z odrzu­ce­nia Boga przez stwo­rze­nie bądź prze­wi­dze­nia przez Boga ta­kie­go odrzu­ce­nia; oz­na­cza to, że Bóg na sku­tek grze­chu śmier­tel­ne­go wy­klu­cza takie stwo­rze­nie ze zba­wie­nia i ska­zu­je na po­tę­pie­nie. Re­pro­ba­cja uprze­dza­ją­ca winę stwo­rze­nia ma cha­rak­ter kal­wi­ni­stycz­nej pre­de­sty­na­cji i jest odrzu­ca­na przez ka­to­li­cyzm jako he­rez­ja.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reprobować

daw­niej: de­za­pro­bo­wać, nie po­chwa­lać cze­goś; ganić, po­tę­piać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) nie po­chwa­lać cze­goś, wy­ra­żać de­za­pro­ba­tę, w szcze­gól­no­ści – odrzu­cać przy eg­za­mi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprodukcja

1. kopia ory­gi­na­łu wy­ko­na­na me­to­dą dru­kar­ską lub fo­to­gra­ficz­ną;
2. odt­wo­rze­nie cze­goś, wyt­wo­rze­nie w celu uzy­ska­nia wcze­śniej­sze­go stanu;
3. rozm­na­ża­nie zwie­rząt i ro­ślin w ce­lach ho­dow­la­nych;
4. odt­wa­rza­nie środ­ków pro­duk­cji w celu jej kon­ty­nu­o­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odt­wo­rze­nie

 (1.2) szt. kopia ory­gi­na­łu wy­ko­na­na ma­szy­no­wo

 (1.3) rozm­na­ża­nie w ce­lach ho­dow­la­nych

 (1.4) ekon. cią­głe odt­wa­rza­nie środ­ków pro­duk­cji w celu jej kon­ty­nu­a­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reprodukcyjny

do­ty­czą­cy re­pro­duk­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­pro­duk­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprodukować

1. odt­wa­rzać coś, ko­pio­wać me­to­dą dru­kar­ską lub fo­to­gra­ficz­ną;
2. rozm­na­żać zwie­rzę­ta i ro­śli­ny;
3. po­wie­lać ja­kieś wzor­ce i sche­ma­ty


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­pro­du­ko­wać)

 (1.1) wy­ko­ny­wać re­pro­duk­cje

 (1.2) zo­o­techn. pro­wa­dzić roz­płód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reproduktor

do­ro­sły sa­miec zwie­rząt go­spo­dar­skich przez­na­czo­ny do roz­pło­du; roz­płod­nik, roz­pło­do­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. do­ro­sły, zdol­ny do roz­pło­du sa­miec zwie­rząt ho­dow­la­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprografia

tech­ni­ka po­wie­la­nia i ko­pio­wa­nia do­ku­men­tów lub obra­zów (np. druk, ksero, skan)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogół za­gad­nień i metod do­ty­czą­cych ko­pio­wa­nia ma­te­ria­łów gra­ficz­nych i pi­śmien­ni­czych, przy po­mo­cy środ­ków me­cha­nicz­nych lub elek­tro­nicz­nych;


Re­pro­gra­fia – ogół za­gad­nień i metod do­ty­czą­cych ko­pio­wa­nia ma­te­ria­łów gra­ficz­nych i pi­śmien­ni­czych, za po­mo­cą środ­ków me­cha­nicz­nych lub elek­tro­nicz­nych.

Kopie re­pro­gra­ficz­ne wy­ko­nu­je się naj­czę­ściej w celu za­bez­pie­cze­nia ory­gi­na­łów przed zni­szcze­niem lub też utra­ce­niem ich za­war­to­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reprograficzny

→ re­pro­gra­fia


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z odt­wa­rza­niem ma­te­ria­łów gra­ficz­nych i pi­śmien­nych środ­ka­mi me­cha­nicz­ny­mi lub elek­tro­nicz­ny­mi


Patrz:reprografia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprojekcja

1. ro­dzaj pro­jek­cji, w któ­rej pół­przez­ro­czy­sty ekran umie­szczo­ny jest mię­dzy ob­ser­wa­to­rem a pro­jek­to­rem; pro­jek­cja tylna;
2. me­to­da re­a­li­za­cji zdjęć fil­mo­wych po­le­ga­ją­ca na po­łą­cze­niu wyś­wiet­la­ne­go obra­zu ru­cho­me­go tła, za­re­je­stro­wa­ne­go uprzed­nio w wa­run­kach ple­ne­ro­wych, ze sceną z udzia­łem ak­to­rów gra­ją­cych w oto­cze­niu de­ko­ra­cji na pier­wszym pla­nie


Re­pro­jek­cja, ina­czej pro­jek­cja tylna – pro­jek­cja na pół­przez­ro­czy­stym ekra­nie znaj­du­ją­cym się mię­dzy ob­ser­wa­to­rem a urzą­dze­niem, które do­ko­nu­je pro­jek­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reprotoksyczny

tok­sycz­ny dla ukła­du roz­rod­cze­go, mo­gą­cy za­bu­rzać płod­ność lub roz­wój po­tom­stwa


Źródła:

SJP.pl

Reprymenda

ostra na­ga­na, ostre upom­nie­nie; bura, ochrzan, opeer, opieprz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­ga­na, upom­nie­nie, ad­mo­ni­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprywatyzacja

przy­wró­ce­nie mie­nia prze­ję­te­go przez pań­stwo byłym wła­ści­cie­lom lub ich spad­ko­bier­com, do­ko­ny­wa­ne w for­mie zwro­tu rze­czy upań­stwo­wio­nej lub wy­pła­ty ek­wi­wa­len­tu; de­na­cjo­na­li­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. ekon. zwrot mie­nia prze­ję­te­go wcze­śniej przez pań­stwo na rzecz by­łych wła­ści­cie­li lub ich spad­ko­bier­ców; także. zre­kom­pen­so­wa­nie tego mie­nia w for­mie pie­nięż­nej albo w na­tu­rze;


Re­pry­wa­ty­za­cja (właśc. "re­sty­tu­cja mie­nia") – pro­ces po­le­ga­ją­cy na zwro­cie uprzed­nim wła­ści­cie­lom (lub ich na­stęp­com praw­nym) mie­nia prze­ję­te­go przez pań­stwo w dro­dze na­cjo­na­li­za­cji lub wy­wła­szcze­nia.

Czę­sto błęd­nie jest łą­czo­na z pry­wa­ty­za­cją, gdy nie tylko zwra­ca się nieg­dyś prze­ję­te mie­nie, ale także pry­wa­ty­zu­je mie­nie, które od po­cząt­ku było pań­stwo­we. Prze­ci­wień­stwem re­pry­wa­ty­za­cji jest re­na­cjo­na­li­za­cja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reprywatyzacyjny

zwią­za­ny z re­pry­wa­ty­za­cją - zwro­tem wcze­śniej upań­stwo­wio­nej włas­no­ści pry­wat­nej


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­pry­wa­ty­za­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reprywatyzowany

zwró­cić, zwra­cać ma­ją­tek przy­ję­ty przez pań­stwo byłym wła­ści­cie­lom lub ich spad­ko­bier­com; de­na­cjo­na­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Reprywatyzować

zwró­cić, zwra­cać ma­ją­tek przy­ję­ty przez pań­stwo byłym wła­ści­cie­lom lub ich spad­ko­bier­com; de­na­cjo­na­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Repryza

1. pow­tó­rze­nie prze­bie­gu pier­wsze­go od­cin­ka formy so­na­to­wej
2. krót­ka scen­ka cyr­ko­wa od­gry­wa­na mię­dzy ko­lej­ny­mi nu­me­ra­mi pro­gra­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. pow­tó­rze­nie da­ne­go frag­men­tu mu­zycz­ne­go

 (1.2) scen­ka cyr­ko­wa


Re­pry­za – pow­tó­rze­nie (z pew­ny­mi mo­dy­fi­ka­cja­mi lub bez nich) ek­spo­zy­cji w for­mie so­na­to­wej. Zwy­kle jest za­koń­czo­na codą.

Kom­po­zy­tor na­wią­zu­je w tej czę­ści do ek­spo­zy­cji po­wra­ca­jąc z nie­wiel­ki­mi zmia­na­mi do tych sa­mych od­cin­ków me­lo­dycz­nych.

Re­pry­za po­zor­na jest to po­ja­wie­nie się w przet­wo­rze­niu te­ma­tu ek­spo­zy­cji, jed­nak nie na­stę­pu­ją po nim ko­lej­ne fazy, ina­czej zwod­ni­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Repryzowy

przy­miot­nik od: re­pry­za


Źródła:

SJP.pl

Repsznur

linka po­moc­nicz­na, uży­wa­na we wspi­nacz­ce, al­pi­niz­mie i pra­cach wy­so­ko­ścio­wych; rep


Repsz­nur – ina­czej rep (z hol. "reep" – lina), linka po­moc­ni­cza, sznu­rek uży­wa­ny we wspi­nacz­ce do roz­ma­i­tych celów po­moc­ni­czych (in­nych, niż w cha­rak­te­rze liny ase­ku­ra­cyj­nej). Ty­po­we za­sto­so­wa­nia repsz­nu­rów, po­dob­nie jak w przy­pad­ku pętli z taśmy, obej­mu­ją prze­de wszyst­kim:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reptilianin

fik­cyj­ny hu­ma­no­i­dal­ny gad, ob­da­rzo­ny in­te­li­gen­cją, wy­stę­pu­ją­cy w fan­ta­sty­ce, te­o­riach spi­sko­wych i ufo­lo­gii; Rep­ti­lia­nin, sa­u­ria­nin, Sa­u­ria­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sf. rze­ko­my przed­sta­wi­ciel rasy hu­ma­no­i­dal­nych gadów z li­te­ra­tu­ry fan­ta­stycz­nej, te­o­rii spi­sko­wych i opo­wie­ści o UFO;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reptilianka

→ rep­ti­lia­nin


Patrz:reptilianin

Źródła:

SJP.pl

Reptiliański

→ rep­ti­lia­nin


Patrz:reptilianin

Źródła:

SJP.pl

Reptiliologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nauka o ga­dach;


Rep­ti­lio­lo­gia ( rep­ti­lio ‘czoł­gać się’, gr. "lógos" ‘nauka’) – nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem gadów (Rep­ti­lia). Wraz z ba­tra­cho­lo­gią (nauką o pła­zach) two­rzą her­pe­to­lo­gię.

W ra­mach rep­ti­lio­lo­gii wy­róż­nia się che­lo­no­lo­gię (naukę o żół­wiach) oraz ofio­lo­gię (naukę o wę­żach).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reptowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Reptowski

1. przy­miot­nik od: Repty;
2. przy­miot­nik od: Rep­to­wo


Źródła:

SJP.pl

Repty

dziel­ni­ca Tar­now­skich Gór


Źródła:

SJP.pl

Republik

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|re­pu­bli­ka.


Źródła:

Wiktionary

Republika

1. forma ustro­ju pań­stwa, w któ­rym naj­wyż­szą wła­dzę spra­wu­ją or­ga­ny wy­bie­ra­ne w wy­bo­rach poś­red­nich lub bez­poś­red­nich, zwy­kle w spo­sób okre­ślo­ny przez kon­sty­tu­cję;
2. pań­stwo ma­ją­ce taki ustrój;
3. ba­na­no­wa re­pu­bli­ka - z lek­ce­wa­że­niem o pań­stwie małym, sła­bym, nie­sta­bil­nym spo­łecz­nie i po­li­tycz­nie, czę­sto pod­po­rząd­ko­wa­nym in­ne­mu pań­stwu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. ustrój po­li­tycz­ny, w któ­rym wła­dza jest spra­wo­wa­na przez organ wy­ło­nio­ny w wy­ni­ku wy­bo­rów na okre­ślo­ny czas;

 (1.2) polit. pań­stwo po­sia­da­ją­ce ustrój re­pu­bli­ki (1.1)


Re­pu­bli­ka ( res pu­bli­ca – dosł. rzecz po­spo­li­ta, rzecz pu­blicz­na, rzecz stwo­rzo­na po­spo­łu) – forma rządu, w któ­rym głową pań­stwa jest osoba lub grupa osób wy­bie­ra­na na okre­ślo­ny czas lub/oraz na czele pań­stwa stoi ka­den­cyj­ny organ wy­ło­nio­ny w dro­dze wy­bo­rów po­wszech­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Republikanie

1. zwo­len­nik re­pu­bli­ki, re­pu­bli­ka­niz­mu;
2. czło­nek lub zwo­len­nik par­tii re­pu­bli­kań­skiej w USA


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Republikanin

1. zwo­len­nik re­pu­bli­ki, re­pu­bli­ka­niz­mu;
2. czło­nek lub zwo­len­nik par­tii re­pu­bli­kań­skiej w USA


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. zwo­len­nik re­pu­bli­ki lub re­pu­bli­ka­niz­mu, ktoś po­pie­ra­ją­cy re­pu­bli­kań­ską formę rządu

 (1.2) czło­nek par­tii re­pu­bli­kań­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Republikanizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. po­gląd, który uz­na­je re­pu­bli­kę za naj­lep­szą formę rządu

 (1.2) polit. ustrój re­pu­bli­kań­ski


Re­pu­bli­ka­nizm (od łac. "res pu­bli­ca" – "rzecz pu­blicz­na") – nurt fi­lo­zo­fii po­li­tycz­nej, zgod­nie z któ­rym ide­a­łem życia po­li­tycz­ne­go jest re­pu­bli­ka, ro­zu­mia­na jako wspól­no­ta po­li­tycz­na, któ­rej człon­ko­wie (oby­wa­te­le) biorą udział w życiu pu­blicz­nym.

Idee re­pu­bli­kań­skie kształ­to­wa­ły się w opo­zy­cji do ta­kich form ustro­jo­wych jak mo­nar­chia czy ty­ra­nia. Re­pu­bli­ka­nie sprze­ci­wia­li się w szcze­gól­no­ści wszel­kim for­mom wła­dzy ar­bi­tral­nej, oraz ta­kiej, w któ­rej rzą­dze­ni nie mieli wpły­wu na rządy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Republikanka

ko­bie­ta uz­na­ją­ca re­pu­bli­kę za naj­lep­szą formę rządu; zwo­len­nicz­ka re­pu­bli­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. zwo­len­nicz­ka re­pu­bli­ki lub re­pu­bli­ka­niz­mu, ko­bie­ta po­pie­ra­ją­ca re­pu­bli­kań­ską formę rządu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Republikański

→ re­pu­bli­ka, → re­pu­bli­ka­nin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny re­pu­bli­ka­niz­mem, do­ty­czą­cy re­pu­bli­ka­niz­mu

 (1.2) zwią­za­ny z ame­ry­kań­ską Par­tią Re­pu­bli­kań­ską

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) ma­ją­cy cechy przy­pi­sy­wa­ne re­pu­bli­kom i re­pu­bli­ka­niz­mo­wi


Patrz:republika, → republikanin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Republikańskość

→ re­pu­bli­kań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­pu­bli­kań­skie; cecha tych, któ­rzy są re­pu­bli­kań­scy


Patrz:republikański

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Republiko

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: re­pu­bli­ka


Źródła:

Wiktionary

Repudiacja

od­mo­wa za­pła­ty dłu­gów pań­stwo­wych lub przy­ję­cia zde­wa­lu­o­wa­ne­go pie­nią­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. od­mo­wa spła­ty czę­ści bądź ca­ło­ści długu pu­blicz­ne­go przez wła­dze;

 (1.2) ekon. od­mo­wa przy­ję­cia zde­wa­lu­o­wa­ne­go pie­nią­dza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repulsja

wstręt lub silna nie­chęć do cze­goś; abo­mi­na­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. nie­chęć do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repulsor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sf. urzą­dze­nie poz­wa­la­ją­ce uno­sić się mimo dzia­ła­nia pola gra­wi­ta­cyj­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Repulsorowy

→ re­pul­sor


Patrz:repulsor

Źródła:

SJP.pl

Repulsyjny

→ re­pul­sja


Patrz:repulsja

Źródła:

SJP.pl

Repulsywny

1. zwią­za­ny z re­pul­sją;
2. wzbu­dza­ją­cy odra­zę, nie­chęć, od­py­cha­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) wzbu­dza­ją­cy nie­chęć, wstręt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Repusowanie

zdo­bić wy­ro­by z bla­chy, wy­bi­ja­jąc wgłę­bie­nia i uzy­sku­jąc po dru­giej stro­nie wy­pu­kły wzór; try­bo­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jubil. zdo­bie­nie bla­sza­nych wy­ro­bów po­przez wy­bi­ja­nie na zimno wgłę­bień, da­ją­cych po dru­giej stro­nie wy­pu­kły wzór

 (1.2) jubil. wzór, zdo­bie­nie uzy­ska­ne po­przez re­pu­so­wa­nie (1.1)


Re­pu­so­wa­nie (try­bo­wa­nie) – zdo­bie­nie wy­ro­bów z bla­chy po­przez wy­bi­ja­nie na zimno wgłę­bień, da­ją­cych po dru­giej stro­nie wy­pu­kły wzór.

Tech­ni­ką re­pu­so­wa­nia zdo­bić można me­ta­le cią­gli­we i ko­wal­ne - głów­nie złoto, sre­bro, miedź, mo­siądz, że­la­zo. Uży­wa­ne są młot­ki - twar­de, mięk­kie i cy­ze­ler­skie, punce oraz ko­wa­dła mięk­kie. Ko­wa­dło takie musi być wy­ko­na­ne z ma­te­ria­łu, który ustę­pu­je pod na­ci­skiem (np. smoły, mięk­kie­go drew­na, oło­wiu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Repusować

zdo­bić wy­ro­by z bla­chy, wy­bi­ja­jąc wgłę­bie­nia i uzy­sku­jąc po dru­giej stro­nie wy­pu­kły wzór; try­bo­wać


Źródła:

SJP.pl

Reputacja

opi­nia; dobre imię; sława


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) opi­nia o kimś, dobre imię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reputacyjny

→ re­pu­ta­cja


Patrz:reputacja

Źródła:

SJP.pl

Requiem

rek­wiem;
1. ko­ściel­na pieśń ża­łob­na;
2. msza za zmar­łych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. msza ża­łob­na lub na­bo­żeń­stwo;

 (1.2) muz. rel. kom­po­zy­cja mszal­na wy­ko­ny­wa­na w Za­dusz­ki lub pod­czas uro­czy­sto­ści ża­łob­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reranie

nie­pra­wi­dło­wa wy­mo­wa li­te­ry r


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­ma­wia­nie „r” jako gło­ski tyl­no­ję­zy­ko­wej lub ję­zycz­ko­wej;


Re­ra­nie (ro­ta­cyzm) – nie­pra­wi­dło­wa (tj. niez­god­na z re­gu­ła­mi or­to­fo­nii) wy­mo­wa fo­ne­mu /r/, pra­wi­dło­wo wy­ma­wia­ne­go w ję­zy­ku pol­skim jako [] lub []. Wy­róż­nia się różne ro­dza­je ro­ta­cyz­mu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rerać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) nie­po­praw­nie wy­ma­wiać fonem IPA2|r.;


Źródła:

Wiktionary

Rerecording

[czy­taj: re­re­kor­ding] prze­no­sze­nie me­to­dą elek­trycz­ną na­grań dźwię­ko­wych z taśm ma­gne­to­fo­no­wych lub płyt gra­mo­fo­no­wych na nowe taśmy, płyty itp.


Źródła:

SJP.pl

Research

[czy­taj: ri­sercz]
1. ba­da­nie na­u­ko­we, prace ba­daw­cze;
2. zbie­ra­nie in­for­ma­cji dla po­trzeb dzien­ni­ka­rza


Źródła:

SJP.pl

Researcher

[czy­taj: ri­ser­czer] osoba w fir­mach do­radzt­wa per­so­nal­ne­go jak rów­nież mar­ke­tin­go­wych zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem rynku


Źródła:

SJP.pl

Researcherka

→ re­se­ar­cher [czy­taj: ri­ser­czer­ka]


Źródła:

SJP.pl

Researcherski

→ re­se­ar­cher [czy­taj: ri­ser­czer­ski]


Źródła:

SJP.pl

Resekcja

ope­ra­cyj­ne usu­nię­cie or­ga­nu lub jego czę­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. za­bieg usu­nię­cia na­rzą­du wew­nętrz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resekcyjny

→ re­sek­cja


Patrz:resekcja

Źródła:

SJP.pl

Resekować

do­ko­ny­wać re­sek­cji


Źródła:

SJP.pl

Reseller

[czy­taj: ri­se­ler] osoba lub firma ku­pu­ją­ca to­wa­ry w celu ich ods­prze­da­ży; ods­prze­daw­ca


Źródła:

SJP.pl

Resellerka

[czy­taj: ri­se­ler­ka]
1. ko­bie­ta ku­pu­ją­ca to­wa­ry w celu ich ods­prze­da­ży;
2. po­tocz­nie: ods­prze­daż


Źródła:

SJP.pl

Resellerski

→ re­sel­ler [czy­taj: ri­se­ler­ski]


Źródła:

SJP.pl

Resentymencik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­sen­ty­ment


Źródła:

Wiktionary

Resentyment

nie­chęć, nie­za­do­wo­le­nie, uraza do kogoś od­czu­wa­ne przez dłuż­szy czas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skry­wa­ny żal lub uraza;


Re­sen­ty­ment (fr. "res­sen­ti­ment") – w po­wszech­nym ro­zu­mie­niu silny, za­ko­rze­nio­ny żal bądź uraza do kogoś (cze­goś), czę­sto skry­wa­ny i zwy­kle po­wra­ca­ją­cy na wspom­nie­nie doz­na­nych krzywd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reserved

Re­ser­ved – pol­ska sieć odzie­żo­wa ma­ją­ca sie­dzi­bę w Gdań­sku, za­ło­żo­na przez Marka Pie­choc­kie­go i Je­rze­go Lu­biań­ca. Wła­ści­cie­lem jest spół­ka LPP S.A. Pier­wsze skle­py dzia­ła­ły pod marką "LPP", która na­stęp­nie zo­sta­ła za­stą­pio­na obec­ną Re­ser­ved.

W 2020 roku Re­ser­ved zajął 10. miej­sce w ran­kin­gu naj­lep­szych marek w Pol­sce, przy­go­to­wa­nym przez YouGov i In­qu­i­ry.


Źródła:

Wikipedia

Reset

1. przy­cisk wci­ska­ny w celu zre­star­to­wa­nia kom­pu­te­ra;
2. sam pro­ces re­star­to­wa­nia kom­pu­te­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Resetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­se­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Resetować

1. przy­wra­cać do­myśl­ne war­to­ści da­ne­go urzą­dze­nia lub pro­gra­mu; ze­ro­wać;
2. uru­cha­miać po­now­nie sy­stem ope­ra­cyj­ny kom­pu­te­ra;
3. re­se­to­wać się - po­tocz­nie:
a) re­lak­so­wać się po cięż­kiej pracy;
b) zmie­niać swój punkt wi­dze­nia, zwy­kle w celu za­czę­cia cze­goś od nowa


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­se­to­wać)

 (1.1) in­form. po­da­wać sy­gnał ze­ro­wa­nia na wej­ścia re­je­strów i su­ma­to­ra pro­ce­so­ra urzą­dze­nia kom­pu­te­ro­we­go, tym samym wzna­wiać jego pracę od po­cząt­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resetowy

→ reset


Patrz:reset

Źródła:

SJP.pl

Resich

[czy­taj: rez-ich] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Resich-Modlińska

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Residualny

→ re­si­du­um


Patrz:residuum

Źródła:

SJP.pl

Residuum

re­zy­du­um;
1. licz­ba ze­spo­lo­na opi­su­ją­cą za­cho­wa­nie całek po kon­tu­rach ana­li­tycz­nej funk­cji f(z) wokół punk­tu oso­bli­wo­ści;
2. ma­te­riał skal­ny bę­dą­cy efek­tem wie­trze­nia i eroz­ji niek­tó­rych skład­ni­ków skały


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) to, co po­zo­sta­ło z cze­goś lub po czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resiliencja

śro­do­wi­sko­wo:
1. zdol­ność ra­dze­nia sobie z na­gły­mi pro­ble­ma­mi;
2. wy­trzy­ma­łość, od­por­ność na dzia­ła­nie róż­nych sił


Źródła:

SJP.pl

Reski

przy­miot­nik od: Resko (mia­sto w Pol­sce)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Re­skiem, do­ty­czą­cy Reska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resko

przy­miot­nik od: Resko (mia­sto w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie po­mor­skim;


Resko (do 1945 r. Re­gen­wal­de) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ło­be­skim. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Resko. Oś­ro­dek usłu­go­wy dla rol­nict­wa, drob­ny prze­mysł spo­żyw­czy i drzew­ny.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2017, mia­sto miało 4263 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reskowo

Re­sko­wo (ka­szub. "Reskòwò") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Chmiel­no, na Po­je­zie­rzu Ka­szub­skim. Leży na te­re­nie Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go nad je­zio­rem Re­skow­skim.


Źródła:

Wikipedia

Reskrypt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. roz­po­rzą­dze­nie wła­dzy spo­rzą­dzo­ne na pi­śmie


Re­skrypt (łac. "res­crip­tum" – od­po­wiedź pi­sem­na) – w pra­wie rzym­skim akt nor­ma­tyw­ny wy­cho­dzą­cy z kan­ce­la­rii ce­sar­skiej (jeden z ro­dza­jów ce­sar­skich roz­po­rzą­dzeń zwa­nych "con­sti­tu­tio­nes"), bę­dą­cym od­po­wie­dzią ce­sa­rza na za­py­ta­nia urzęd­ni­ków, sę­dziów lub osób pry­wat­nych w kwe­stiach praw­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reskryptowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z re­skryp­tem, do­ty­czą­cy re­skryp­tu


Źródła:

Wiktionary

Resnais

[czy­taj: reNE] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Resocjalizacja

przy­sto­so­wy­wa­nie kogoś do życia w spo­łe­czeń­stwie; przy­wró­ce­nie do dzia­ła­nia w spo­łe­czeń­stwie osób nie­do­sto­so­wa­nych lub ta­kich, które utra­ci­ły kon­takt ze spo­łe­czeń­stwem, np. więź­niów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. dzia­ła­nia wy­cho­waw­cze ma­ją­ce na celu przy­wró­ce­nie lu­dziom nie­do­sto­so­wa­nym spo­łecz­nie pra­wi­dło­we­go kon­tak­tu ze spo­łe­czeń­stwem;


Re­so­cja­li­za­cja – pro­ces przys­wa­ja­nia przez jed­nost­kę spo­łecz­ną norm spo­łecz­nych i war­to­ści uz­na­wa­nych w danej spo­łecz­no­ści. Celem re­so­cja­li­za­cji jest jed­no­cze­śnie spo­wo­do­wa­nie, iż re­zy­gnu­je ona z przys­wo­jo­nych do tej pory reguł dzia­ła­nia sta­ją­cych w sprzecz­no­ści z sy­ste­mem ak­sjo­nor­ma­tyw­nym tej zbio­ro­wo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resocjalizacyjny

zwią­za­ny z re­so­cja­li­za­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­so­cja­li­za­cją, do­ty­czą­cy re­so­cja­li­za­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resocjalizować

1. przy­sto­so­wy­wać kogoś do życia w spo­łe­czeń­stwie; do­ko­ny­wać czy­jejś re­so­cja­li­za­cji;
2. re­so­cja­li­zo­wać się - przy­sto­so­wy­wać się do życia w spo­łe­czeń­stwie; ule­gać re­so­cja­li­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Resolver

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. urzą­dze­nie elek­trycz­ne do po­mia­ru kąta

 (1.2) in­form. klient DNS


Re­sol­ver (re­sol­wer) – elek­trycz­ny czuj­nik kąta obro­tu, jest ro­dza­jem trans­for­ma­to­ra elek­trycz­ne­go z obro­to­wym uz­wo­je­niem wzbu­dza­nia lub obro­to­wym rdze­niem ma­gne­tycz­nym. Jest urzą­dze­niem elek­trycz­nym, bez elek­tro­ni­ki, uwa­ża­ny za urzą­dze­nie ana­lo­go­we, ma elek­tro­nicz­ne i cy­fro­we od­po­wied­ni­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Resomacja

eko­lo­gicz­na me­to­da roz­kła­du zwłok po­przez al­ka­licz­ną hy­dro­li­zę; ak­wa­ma­cja, kre­ma­cja wodna


Re­so­ma­cja – pro­ces roz­kła­du zwłok ludz­kich po­przez al­ka­licz­ną hy­dro­li­zę, uwa­ża­ny przez jego twór­ców za bar­dziej eko­lo­gicz­ny od kre­ma­cji. Pro­ces ten jest ofe­ro­wa­ny na całym świe­cie jako al­ter­na­ty­wa dla tra­dy­cyj­ne­go po­grze­bu lub kre­ma­cji. Do lata 2007 roku ponad 1000 ludzi w Sta­nach Zjed­no­czo­nych zde­cy­do­wa­ło się na pod­da­nie ich ciał re­so­ma­cji w przysz­ło­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Resor

ele­ment za­wie­sze­nia po­ja­zdu po­pra­wia­ją­cy kon­takt kół z nie­rów­nym po­dło­żem; amor­ty­za­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. ele­ment po­ja­zdu przez­na­czo­ny do tłu­mie­nia wstrzą­sów;


Resor – ele­ment re­so­ru­ją­cy, który naj­czę­ściej ma po­stać sprę­ży­ny wie­lo­płyt­ko­wej ut­wo­rzo­nej z pła­skow­ni­ków sta­lo­wych, zwa­nych pió­ra­mi.

Pióra re­so­ru wy­ko­nu­je się głów­nie ze stali sprę­ży­no­wej oraz pod­da­je się obrób­ce ciepl­nej i nie­kie­dy kul­ko­wa­niu. Pióra mogą być wy­ko­na­ne rów­nież z two­rzyw sztucz­nych. Pióra są wy­gię­te, przy czym pro­mień krzy­wiz­ny za­le­ży od dłu­go­ści pióra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resoraczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­so­rak


Źródła:

Wiktionary

Resorak

po­tocz­nie: za­baw­ka w kształ­cie sa­mo­cho­du; sa­mo­cho­dzik, re­so­ro­wiec, re­so­rek, re­so­rów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mały sa­mo­cho­dzik-za­baw­ka, wy­ko­na­ny z me­ta­lu, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ru­cho­my­mi osia­mi kół na po­do­bień­stwo re­so­rów w praw­dzi­wych sa­mo­cho­dach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resorbować

wchła­niać lub wsy­sać ja­kieś sub­stan­cje


Źródła:

SJP.pl

Resorcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­sort


Źródła:

Wiktionary

Resorek

1. rzad­ko, po­tocz­nie: za­baw­ka w kształ­cie sa­mo­cho­du; sa­mo­cho­dzik, re­so­ro­wiec, re­so­rak;
2. zdrob­nie­nie od: resor


Źródła:

SJP.pl

Resorka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. zob. re­so­rów­ka.


Źródła:

Wiktionary

Resorowiec

po­tocz­nie: za­baw­ka w kształ­cie sa­mo­cho­du; sa­mo­cho­dzik, re­so­rak, re­so­rek


Źródła:

SJP.pl

Resorownia

śro­do­wi­sko­wo: dział za­kła­du re­mon­to­we­go, w któ­rym spraw­dza się spraw­ność re­so­rów


Źródła:

SJP.pl

Resorowy

przy­miot­nik od: resor


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­so­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resorpcja

1. prze­ni­ka­nie sub­stan­cji po­kar­mo­wych z jelit do na­czyń krwio­no­śnych; wchła­nia­nie;
2. wchła­nia­nie sub­stan­cji che­micz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. wchła­nia­nie przez ko­mór­ki sub­stan­cji z oto­cze­nia


Re­sorp­cja (łac. "re­sorp­tio" z łac. "re­sor­bo" – wchła­niam, po­chła­niam), wchła­nia­nie – pro­ces prze­ni­ka­nia sub­stan­cji przez po­wierzch­nie.

Po­ję­cie sto­so­wa­ne w bio­lo­gii i me­dy­cy­nie, gdzie może oz­na­czać w za­leż­no­ści od kon­tek­stu różne zja­wi­ska:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resorpcyjny

→ re­sorp­cja


Patrz:resorpcja

Źródła:

SJP.pl

Resort

1. wy­o­dręb­nio­ny dział go­spo­dar­ki i ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej kie­ro­wa­ny przez mi­ni­stra;
2. prze­no­śnie: za­kres czy­ichś upraw­nień;
3. miej­sco­wość wy­po­czyn­ko­wa lub obiekt wy­po­czyn­ko­wy w takim miej­scu, np. kom­pleks ho­te­lo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) adm. dział ad­mi­ni­stra­cji pu­blicz­nej pod­le­gły wła­ści­we­mu człon­ko­wi rządu;

 (1.2) pot. za­kres czy­jejś dzia­łal­no­ści, czy­ichś kom­pe­ten­cji


Re­sort – wy­o­dręb­nio­na or­ga­ni­za­cyj­nie część ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej, zaj­mu­ją­ca się wy­dzie­lo­nym i po­wią­za­nym ze sobą kom­plek­sem spraw, którą kie­ru­je mi­ni­ster – mi­ni­ster­stwo lub inny organ na­czel­ny.

W ję­zy­ku po­tocz­nym słowo „re­sort” jest uży­wa­ne jako sy­no­nim słowa „mi­ni­ster­stwo” (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resortowość

→ re­sor­to­wy


Patrz:resortowy

Źródła:

SJP.pl

Resortowy

przy­miot­nik od: re­sort


Źródła:

SJP.pl

Resorówka

za­baw­ka w kształ­cie sa­mo­cho­du; re­so­rak, re­so­rek, re­so­ro­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. po­jazd konny na re­so­rach

 (1.2) małe, za­baw­ko­we auto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Respective

[czy­taj: re­spek­ti­we] od­po­wied­nio (do każ­de­go z bra­nych pod uwagę)


Źródła:

SJP.pl

Respekcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­spekt


Źródła:

Wiktionary

Respekt

po­wa­ża­nie, sza­cu­nek po­łą­czo­ne z lekką obawą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sza­cu­nek, po­wa­ża­nie

 (1.2) obawa, onie­śmie­le­nie wobec au­to­ry­te­tu lub siły


Re­spekt – pol­ski ze­spół wo­kal­no-in­stru­men­tal­ny, ist­nie­ją­cy od końca 1969 roku do końca 1970 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Respektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­spek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Respektować

sza­no­wać;
1. sto­so­wać się do cze­goś, za­cho­wy­wać się zgod­nie z ja­ki­miś nor­ma­mi;
2. mieć wzgląd na coś, li­czyć się z czymś;
3. daw­niej: mieć uz­na­nie, sza­cu­nek dla kogoś; po­wa­żać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (brak dk.)

 (1.1) brać pod uwagę, mieć wzgląd na coś lub na kogoś, prze­strze­gać cze­goś w swoim po­stę­po­wa­niu

 (1.2) daw. ota­czać re­spek­tem; trak­to­wać z sza­cun­kiem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny re­spek­to­wać się (brak dk.)

 (2.1) być re­spek­to­wa­nym

 (2.2) daw. oka­zy­wać sza­cu­nek jeden dru­gie­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Respektowy

przy­miot­nik od: re­spekt


Źródła:

SJP.pl

Respighi

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Respirabilny

o pyle lub cząst­kach: taki, który może prze­ni­kać głę­bo­ko do dróg od­de­cho­wych


Źródła:

SJP.pl

Respiracja

1. od­dy­cha­nie, od­dech;
2. re­spi­ra­cja gleby - zja­wi­sko wy­mia­ny gazów mię­dzy glebą a at­mos­fe­rą


Źródła:

SJP.pl

Respiracyjny

zwią­za­ny z re­spi­ra­cją


Źródła:

SJP.pl

Respirator

1. apa­ra­tu­ra me­dycz­na po­łą­czo­na z cho­rym przez maskę twa­rzo­wą, rurkę dot­cha­wicz­ną itp., umoż­li­wia­ją­ca sztucz­ne od­dy­cha­nie tle­nem, po­wie­trzem lub ich mie­sza­ni­ną, sto­so­wa­na głów­nie w przy­pad­kach za­ha­mo­wa­nia czyn­no­ści od­de­cho­wych; re­su­scy­ta­tor;
2. maska z fil­trem chro­nią­ca układ od­de­cho­wy przed pyłem, ga­za­mi, uży­wa­na głów­nie w gór­nict­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. med. urzą­dze­nie słu­żą­ce do me­cha­nicz­nej wen­ty­la­cji płuc cho­re­go z za­bu­rze­nia­mi od­dy­cha­nia albo nie­zdol­ne­go do sa­mo­dziel­ne­go od­dy­cha­nia;

 (1.2) techn. maska z fil­trem chro­nią­ca układ od­de­cho­wy przed pyłem, ga­za­mi itp.;


Re­spi­ra­tor (sztucz­ne płuco) – urzą­dze­nie me­dycz­ne wspo­ma­ga­ją­ce lub za­stę­pu­ją­ce mię­śnie pa­cjen­ta w wy­ko­ny­wa­niu pracy od­de­cho­wej. Ma­szy­na umoż­li­wia sztucz­ne, wy­mu­szo­ne od­dy­cha­nie, wy­ko­rzy­sty­wa­ne w sy­tu­a­cjach usta­nia czyn­no­ści od­de­cho­wej (w wy­ni­ku urazu, cho­ro­by lub za­sto­so­wa­nia leków blo­ku­ją­cych prze­wod­nict­wo ner­wo­wo-mię­śnio­we), bądź celem jej ułat­wie­nia (gdy pa­cjent wpraw­dzie od­dy­cha sa­mo­dziel­nie, lecz czyn­ność ta jest utrud­nio­na lub ze wzglę­du na stan pa­cjen­ta nie za­spo­ka­ja za­po­trze­bo­wa­nia or­ga­niz­mu na tlen).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Respiratoroterapia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. me­cha­nicz­na wen­ty­la­cja płuc pa­cjen­ta


Źródła:

Wiktionary

Respiratorowy

→ re­spi­ra­tor, np. na­wil­żacz re­spi­ra­to­ro­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­spi­ra­to­rem, do­ty­czą­cy re­spi­ra­to­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Respiro

re­spi­ro weks­lo­we - odro­cze­nie płat­no­ści weks­la


Źródła:

SJP.pl

Respirować

po­dłą­czać cho­re­go do re­spi­ra­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Respondek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Respondent

osoba od­po­wia­da­ją­ca na py­ta­nia an­kie­te­ra


Re­spon­dent – osoba uczest­ni­czą­ca w ba­da­niach spo­łecz­nych, w przy­pad­ku za­sto­so­wa­nia me­to­dy wy­wia­du udzie­la od­po­wie­dzi na py­ta­nia za­da­wa­ne przez ba­da­cza lub za­mie­szczo­ne w kwe­stio­na­riu­szu.

Ba­da­nia z udzia­łem re­spon­den­tów prze­bie­ga­ją ina­czej, za­leż­nie od tego, czy sto­so­wa­na jest tech­ni­ka an­kie­ty czy wy­wia­du.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Respondentka

ko­bie­ta od­po­wia­da­ją­ca na py­ta­nia an­kie­te­ra


Źródła:

SJP.pl

Respons

prze­sta­rza­le: od­po­wiedź


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­po­wiedź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Responsa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. od­po­wiedź


Źródła:

Wiktionary

Responsorialny

→ re­spon­so­rium; re­spon­so­ryj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­ny­wa­ny na prze­mian przez kan­to­ra i lud


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Responsorium

wy­ra­że­nie uży­wa­ne przy od­ma­wia­niu bre­wia­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. li­tur­gicz­na krót­ka for­mu­ła mod­li­tew­na, w któ­rej wy­ko­nu­je się na­prze­mien­ny śpiew lub re­cy­ta­cję wer­se­tów;


Re­spon­so­rium (łac. "re­spon­so­rium", od łac. "re­spon­sum" – od­po­wiedź) – ogól­ne okre­śle­nie róż­nych form mod­li­tew­nych i od­po­wia­da­ją­cych im form mu­zycz­nych, wy­wo­dzą­cych się z psal­mo­dii re­spon­so­rial­nej, śpie­wa­nej przez so­li­stę i po­sia­da­ją­cej re­fren wy­ko­ny­wa­ny przez chór lub zgro­ma­dze­nie. Re­spon­so­ria skła­da­ją się z wer­se­tu (wer­se­tów), wy­ko­ny­wa­nych przez so­li­stę oraz re­fre­nu (re­fre­nów), wy­ko­ny­wa­nych przez chór. Ist­nie­ją różne formy re­spon­so­riów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Responsoryczny

ma­ją­cy cha­rak­ter od­po­wie­dzi, słu­żą­cy od­po­wie­dzi; od­po­wia­da­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Responsoryjny

→ re­spon­so­rium; re­spon­so­rial­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­ny­wa­ny jako re­spon­so­rium


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Responsywność

1. cecha cze­goś re­a­gu­ją­ce­go na coś, od­po­wia­da­ją­ce­go na dzia­ła­nie;
2. cecha cze­goś do­sto­so­wu­ją­ce­go się do sze­ro­ko­ści ekra­nu kom­pu­te­ra, te­le­fo­nu itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest lub za­cho­wu­je się re­spon­syw­nie

 (1.2) psych. wyz­nacz­nik atrak­cyj­no­ści in­ter­per­so­nal­nej, oz­na­cza­ją­cy zdol­ność do za­cho­wań sta­no­wią­cych od­po­wiedź na dzia­ła­nia innej osoby;


Re­spon­syw­ność (od "re­spon­se" – od­po­wiedź) – jeden z wyz­nacz­ni­ków atrak­cyj­no­ści in­ter­per­so­nal­nej. Osoba jest re­spon­syw­na w kon­tak­cie z drugą osobą, je­że­li jej za­cho­wa­nie i wy­po­wia­da­ne słowa sta­no­wią od­po­wiedź na dzia­ła­nia part­ne­ra. Osoby re­spon­syw­ne są na ogół bar­dziej lu­bia­ne. Prze­ci­wień­stwem re­spon­syw­no­ści jest in­dy­fe­ren­tyzm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Responsywny

1. re­a­gu­ją­cy na coś, od­po­wia­da­ją­cy na dzia­ła­nie;
2. do­sto­so­wu­ją­cy się do sze­ro­ko­ści ekra­nu kom­pu­te­ra, te­le­fo­nu itp.


przy­miot­nik

 (1.1) czuły na zmia­ny, od­po­wia­da­ją­cy na dzia­ła­nie

 (1.2) in­form. do­sto­so­wu­ją­cy się do sze­ro­ko­ści ekra­nu kom­pu­te­ra, te­le­fo­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Respublika

daw­niej: re­pu­bli­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rest

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dług


Źródła:

Wiktionary

Restant

daw­niej: dłuż­nik


Źródła:

SJP.pl

Restanty

daw­niej: dłuż­nik


Źródła:

SJP.pl

Restarcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­start


Źródła:

Wiktionary

Restart

po­now­ne uru­cho­mie­nie kom­pu­te­ra; re­bo­ot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. po­now­ne uru­cho­mie­nie


Re­start (w niek­tó­rych zna­cze­niach reset) – za­koń­cze­nie pracy do­wol­ne­go urzą­dze­nia elek­tro­nicz­ne­go lub cy­fro­we­go w celu ini­cja­li­za­cji i po­now­ne­go za­ła­do­wa­nia sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go, ste­row­ni­ków lub in­ne­go opro­gra­mo­wa­nia.

Jeśli urzą­dze­nie cy­fro­we nie re­a­gu­je na po­le­ce­nia, można za­sto­so­wać tzw. mięk­ki re­start ( soft reset), który może być ini­cjo­wa­ny za­rów­no przez inny dzia­ła­ją­cy sy­stem (np. watch­dog), jak i przez użyt­kow­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Restartować

po­now­nie uru­cha­miać urzą­dze­nie elek­tro­nicz­ne, np. kom­pu­ter


Źródła:

SJP.pl

Restauracja

1. ro­dzaj lo­ka­lu ga­stro­no­micz­ne­go;
2. przy­wró­ce­nie mo­nar­chii lub okre­ślo­nej dy­na­stii pa­nu­ją­cej na tron


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gastr. lokal ga­stro­no­micz­ny z ob­słu­gą kel­ner­ską, w któ­rym po­sił­ki ser­wo­wa­ne są przy sto­li­kach;

 (1.2) książk. od­no­wie­nie, od­bu­do­wa­nie

 (1.3) polit. przy­wró­ce­nie po­przed­nich rzą­dów, wcze­śniej rzą­dzą­cej dy­na­stii, daw­niej­sze­go ustro­ju


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Restauracyjka

zdrob­nie­nie od: re­sta­u­ra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwy­kle przy­tul­na mała re­sta­u­ra­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Restauracyjny

do­ty­czą­cy re­sta­u­ra­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­sta­u­ra­cji, zwią­za­ny z re­sta­u­ra­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Restaurator

1. ar­ty­sta zaj­mu­ją­cy się kon­ser­wo­wa­niem dzieł sztu­ki, za­byt­ków ar­chi­tek­to­nicz­nych;
2. wła­ści­ciel re­sta­u­ra­cji;
3. daw­niej: od­no­wi­ciel, wskrze­si­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. wła­ści­ciel, me­na­dżer re­sta­u­ra­cji

 (1.2) książk. zob. kon­ser­wa­tor. (za­byt­ków)

 (1.3) hist. polit. wskrze­si­ciel, od­no­wi­ciel


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Restauratorka

1. ar­tyst­ka zaj­mu­ją­ca się kon­ser­wo­wa­niem dzieł sztu­ki;
2. wła­ści­ciel­ka re­sta­u­ra­cji


Źródła:

SJP.pl

Restauratywny

zwią­ża­ny z przy­wró­ce­niem po­przed­nie­go ustro­ju lub przy­wró­ce­niem pa­no­wa­nia oba­lo­nej dy­na­stii


Źródła:

SJP.pl

Restaurować

od­na­wiać za­byt­ki lub dzie­ła sztu­ki; odre­sta­u­ro­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Restenoza

po­now­ne zwę­że­nie na­czy­nia krwio­no­śne­go


Re­ste­no­za, na­wrót zwę­że­nia – po­now­ne zwę­że­nie świa­tła na­rzą­du wy­stę­pu­ją­ce po za­bie­gu le­czą­cym jego zwę­że­nie, np. po­now­ne zwę­że­nie le­czo­nej tęt­ni­cy po za­bie­gu an­gio­pla­sty­ki, po­now­ne zwę­że­nie krta­ni lub tcha­wi­cy po jej en­do­sko­po­wym po­sze­rza­niu, pla­sty­ce lub re­sek­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Restinga

zi­mo­zie­lo­ne za­ro­śle na pia­szczy­stych, mor­skich wy­brze­żach Bra­zy­lii


Re­stin­ga – mia­nem tym okre­śla się pas wydm nad­mor­skich w Bra­zy­lii, skąpo po­ro­śnię­ty ro­ślin­no­ścią krza­cza­stą. Nazwa sto­so­wa­na jest wy­łącz­nie do za­ro­śli krze­wia­stych lub ni­skich lasów. Za­ro­śla te są czę­sto sil­nie zde­for­mo­wa­ne (od stro­ny morza) pod wpły­wem wia­tru, czę­sto płożą się i przy­le­ga­ją do po­dło­ża. W miarę po­su­wa­nia się w kie­run­ku lądu „pod­no­szą się”. W za­leż­no­ści od skła­du ga­tun­ko­we­go wy­róż­nia się re­stin­gę wrzo­so­wi­sko­wą i mir­to­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Restiwal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) forma uczest­nict­wa w wy­da­rze­niach kul­tu­ral­nych z domu dzię­ki trans­mi­sji on­li­ne


Źródła:

Wiktionary

Restoracjonistyczny

→ re­sto­ra­cjo­nizm


Patrz:restoracjonizm

Źródła:

SJP.pl

Restoracjonizm

po­wrót do pier­wot­ne­go, bi­blij­ne­go chrze­ści­jań­stwa z I wieku na­szej ery


Re­sto­ra­cjo­nizm – w sen­sie ogól­nym, prze­ko­na­nie o ko­niecz­no­ści po­wro­tu do pier­wot­ne­go, czy­ste­go, bi­blij­ne­go chrze­ści­jań­stwa z I wieku na­szej ery, z cza­sów Je­zu­sa i apo­sto­łów. W bar­dziej szcze­gó­ło­wym sen­sie, ter­min ten obej­mu­je te wyz­na­nia chrze­ści­jań­skie, które po­sta­wi­ły sobie za cel przy­wró­ce­nie apo­stol­skie­go mo­de­lu chrze­ści­jań­stwa i oczy­szcze­nie go z póź­niej­szych, ka­to­lic­kich, pro­te­stanc­kich i in­nych na­le­cia­ło­ści, ze szcze­gól­nym na­ci­skiem na usu­nię­cie „po­gań­skich wpły­wów” i „ludz­kich nauk”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Restrukturalizacja

rzad­ko: zmia­na struk­tu­ry cze­goś, np. struk­tu­ry go­spo­dar­czej kraju, or­ga­ni­za­cji lub przed­się­bior­stwa; re­struk­tu­ry­za­cja (czę­ściej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ekon. zmia­na struk­tu­ry cze­goś; wpro­wa­dza­nie zmian w roz­mie­szcze­niu ma­jąt­ku i or­ga­ni­za­cji za­rzą­dza­nia nim, zwy­kle w od­nie­sie­niu do go­spo­dar­ki kraju lub przed­się­bior­stwa;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Restrukturalizacyjny

→ re­struk­tu­ra­li­za­cja; re­struk­tu­ry­za­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Restrukturalizować

rzad­ko: do­ko­ny­wać re­struk­tu­ra­li­za­cji (re­struk­tu­ry­za­cji); re­struk­tu­ry­zo­wać (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Restrukturyzacja

zmia­na struk­tu­ry cze­goś, np. struk­tu­ry go­spo­dar­czej kraju, or­ga­ni­za­cji lub przed­się­bior­stwa; re­struk­tu­ra­li­za­cja (rza­dziej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. zmia­na struk­tu­ry cze­goś; wpro­wa­dza­nie zmian w roz­mie­szcze­niu ma­jąt­ku i or­ga­ni­za­cji za­rzą­dza­nia nim, zwy­kle w od­nie­sie­niu do go­spo­dar­ki kraju lub przed­się­bior­stwa;


Re­struk­tu­ry­za­cja (re­struk­tu­ra­li­za­cja) – zmia­ny w ak­ty­wach, pa­sy­wach lub or­ga­ni­za­cji przed­się­bior­stwa. Celem re­struk­tu­ry­za­cji w ogól­nym ro­zu­mie­niu jest stwo­rze­nie wa­run­ków do wzro­stu war­to­ści przed­się­bior­stwa. Po­ję­cie re­struk­tu­ry­za­cji w uję­ciu praw­nym jest na­to­miast od­mien­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Restrukturyzacyjny

→ re­struk­tu­ry­za­cja; re­struk­tu­ra­li­za­cyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od re­struk­tu­ry­za­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Restrukturyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­struk­tu­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Restrukturyzowany

do­ko­ny­wać re­struk­tu­ry­za­cji (re­struk­tu­ra­li­za­cji); re­struk­tu­ra­li­zo­wać (rza­dziej)


Źródła:

SJP.pl

Restrukturyzować

do­ko­ny­wać re­struk­tu­ry­za­cji (re­struk­tu­ra­li­za­cji); re­struk­tu­ra­li­zo­wać (rza­dziej)


Źródła:

SJP.pl

Restrykcja

(zwy­kle w licz­bie mno­giej)
1. ogra­ni­cze­nie, za­strze­że­nie;
2. ogra­ni­cze­nie obro­tu, wy­mia­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. ogra­ni­cze­nie praw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Restrykcyjność

→ re­stryk­cyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­stryk­cyj­ne; cecha tych, któ­rzy są re­stryk­cyj­ni


Patrz:restrykcyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Restrykcyjny

→ re­stryk­cja; re­stryk­tyw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ogra­ni­cza­ją­cy, su­ro­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Restryktywny

→ re­stryk­cja; re­stryk­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Restytucja

1. przy­wró­ce­nie daw­ne­go, pier­wot­ne­go stanu rze­czy; też odt­wo­rze­nie od nowa cze­goś na pod­sta­wie za­cho­wa­nych re­lik­tów;
2. w bio­lo­gii: cał­ko­wi­ta re­ge­ne­ra­cja usz­ko­dzo­ne­go na­rzą­du;
3. w pra­wie: przy­wró­ce­nie stanu pier­wot­ne­go jako forma na­pra­wie­nia szko­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­wró­ce­nie cze­muś daw­ne­go stanu

 (1.2) ekol. przy­wró­ce­nie ga­tun­ku za­gro­żo­ne­go wy­gi­nię­ciem

 (1.3) praw. zwrot skon­fi­sko­wa­ne­go mie­nia

 (1.4) psych. dą­że­nie do prze­pro­sze­nia osoby za wy­rzą­dzo­ną krzyw­dę, aby ob­ni­żyć po­czu­cie winy

 (1.5) kon­ser­wat. odt­wo­rze­nie za­byt­ku po­łą­czo­ne z wbu­do­wa­niem ory­gi­nal­nych, za­cho­wa­nych ele­men­tów we wła­ści­we im miej­sca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Restytucjonalistka

→ re­sty­tu­cjo­na­li­sta


Patrz:restytucjonalista

Źródła:

SJP.pl

Restytucyjny

zwią­za­ny z re­sty­tu­cją


Źródła:

SJP.pl

Restytuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­sty­tu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Restytuować

przy­wra­cać (przy­wró­cić) do po­przed­nie­go stanu; od­na­wiać (od­no­wić)


Źródła:

SJP.pl

Resublimacja

che­micz­ny pro­ces prze­cho­dze­nia ciał ze stanu ga­zo­we­go bez­poś­red­nio w stan stały


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. zmia­na stanu sku­pie­nia z ga­zo­we­go na stały, z po­mi­nię­ciem fazy cie­kłej;


Re­su­bli­ma­cja, de­su­bli­ma­cja – prze­mia­na fa­zo­wa po­le­ga­ją­ca na bez­poś­red­nim prze­cho­dze­niu sub­stan­cji z fazy ga­zo­wej (pary) w fazę stałą z po­mi­nię­ciem stanu cie­kłe­go. Re­su­bli­ma­cja jest pro­ce­sem od­wrot­nym do su­bli­ma­cji. W wy­ni­ku re­su­bli­ma­cji wody (pary wod­nej) pow­sta­je szron i śnieg. Re­su­bli­ma­cja, w po­łą­cze­niu z su­bli­ma­cją lub pa­ro­wa­niem, jest wy­ko­rzy­sty­wa­na do oczy­szcza­nia lub roz­dzie­la­nia sub­stan­cji i otrzy­my­wa­nia ich w po­sta­ci kry­sta­licz­nej (jest to me­to­da oczy­szcza­nia jodu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resublimacyjny

→ re­su­bli­ma­cja


Patrz:resublimacja

Źródła:

SJP.pl

Resublimować

zmie­niać stan ciała ze stanu ga­zo­we­go bez­poś­red­nio w stan stały


Źródła:

SJP.pl

Resumować

stre­szczać coś, pow­ta­rzać w zwięź­lej­szej for­mie; pod­su­mo­wy­wać, re­ka­pi­tu­lo­wać, re­a­su­mo­wać


Źródła:

SJP.pl

Resurs

1. okres gwa­ran­to­wa­nej spraw­no­ści pracy sprzę­tu;
2. prze­sta­rza­łe, zwy­kle w licz­bie mno­giej: środ­ki za­rad­cze; za­so­by, zwła­szcza pie­nięż­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. lotn. okres zdol­no­ści użyt­ko­wej urzą­dze­nia gwa­ran­tu­ją­cy jego nie­za­wod­ność i bez­pie­czeń­stwo ek­splo­a­ra­cji;

 (1.2) daw. śro­dek za­rad­czy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od re­sur­sa


Re­surs (z fr. "res­so­ur­ce", przez ros. ресурс), okres zdol­no­ści użyt­ko­wej – usta­lo­ny te­o­re­tycz­nie lub doś­wiad­czal­nie czas ek­splo­a­ta­cji urzą­dze­nia, wy­ra­żo­ny w od­po­wied­nich dla niego jed­nost­kach. Przyj­mu­je się, że w tym okre­sie zag­wa­ran­to­wa­ne jest bez­pie­czeń­stwo i spraw­ność użyt­ko­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resursa

daw­niej: klub to­wa­rzy­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. klub to­wa­rzy­ski da­ne­go śro­do­wi­ska

 (1.2) przest. lokal, w któ­rym znaj­du­je się dany klub to­wa­rzy­ski

 (1.3) przest. spot­ka­nie człon­ków da­ne­go klubu to­wa­rzy­skie­go


Re­sur­sa (z fr. "res­so­ur­ces" – środ­ki) – okre­śle­nie klubu to­wa­rzy­skie­go np. kup­ców, oby­wa­te­li ziem­skich itp., jak rów­nież lo­ka­lu ta­kie­go klubu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resuscytacja

przy­wró­ce­nie krą­że­nia i od­dy­cha­nia u osoby znaj­du­ją­cej się w sta­nie śmier­ci kli­nicz­nej, przy braku po­wro­tu świa­do­mo­ści cho­re­go (w odróż­nie­niu od re­a­ni­ma­cji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. przy­wró­ce­nie funk­cji ukła­du krą­że­nia i od­dy­cha­nia u osoby znaj­du­ją­cych się w sta­nie śmier­ci kli­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resuscytacyjny

→ re­su­scy­ta­cja


przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy re­su­scy­ta­cji


Patrz:resuscytacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Resuscytator

apa­ra­tu­ra me­dycz­na po­łą­czo­na z cho­rym przez maskę twa­rzo­wą, rurkę dot­cha­wicz­ną itp., umoż­li­wia­ją­ca sztucz­ne od­dy­cha­nie tle­nem, po­wie­trzem lub ich mie­sza­ni­ną, sto­so­wa­na głów­nie w przy­pad­kach za­ha­mo­wa­nia czyn­no­ści od­de­cho­wych; re­spi­ra­tor


Źródła:

SJP.pl

Resuscytować

przy­wra­cać krą­że­nie i od­dy­cha­nie oso­bie znaj­du­ją­cej się w sta­nie śmier­ci kli­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Resweratrol

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, śro­dek an­ty­grzy­bicz­ny i prze­ci­wut­le­niacz, sto­so­wa­ny w żyw­no­ści


Res­we­ra­trol – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­li­fe­no­lo­wa po­chod­na styl­be­nu.

Res­we­ra­trol może wy­stę­po­wać w for­mie dwóch izo­me­rów ge­o­me­trycz­nych, "cis" i "trans". Na­tu­ral­nie wy­stę­pu­je izo­mer "trans" i tylko on wy­ka­zu­je ak­tyw­ność bio­lo­gicz­ną. Może on przeksz­tał­cić się w formę "cis" w wy­ni­ku dzia­ła­nia świa­tłem UV:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Resynchronizujący

te­ra­pia re­syn­chro­ni­zu­ją­ca - me­to­da le­cze­nia za­a­wan­so­wa­nej nie­wy­dol­no­ści serca; sty­mu­la­cja re­syn­chro­ni­zu­ją­ca, sty­mu­la­cja dwu­ko­mo­ro­wa


Źródła:

SJP.pl

Resynteza

pro­ces łą­cze­nia się sub­stan­cji pro­stych w celu odzy­ska­nia sub­stra­tu uży­te­go do ana­li­zy


Źródła:

SJP.pl

Reszczanin

miesz­ka­niec Reska


Źródła:

SJP.pl

Reszczanka

miesz­kan­ka Reska


Źródła:

SJP.pl

Reszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Reszel

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;


}|-

Re­szel ( Rößel, Rešlius) – mia­sto w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie kę­trzyń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Re­szel. Po­ło­żo­ne jest na Po­je­zie­rzu Mrą­gow­skim, nad rzeką Sajną, do­pły­wem Gubra wpa­da­ją­ce­go do Łyny.

Pod wzglę­dem hi­sto­rycz­nym Re­szel leży na War­mii, na ob­sza­rze daw­ne­go pru­skie­go te­ry­to­rium Bar­cji. Mia­sto z wie­lo­ma za­byt­ka­mi, na­le­żą­ce do sieci cittàslow. We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. Re­szel li­czył 4045 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reszelski

przy­miot­nik od: Re­szel


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Resz­lem, do­ty­czą­cy Resz­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reszka

prawa stro­na mo­ne­ty, ma­ją­ca zwy­kle napis okre­śla­ją­cy jej war­tość; awers


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nu­mizm. stro­na mo­ne­ty uka­zu­ją­ca czę­sto obli­cze ja­kiejś osoby, znak oko­licz­no­ścio­wy lub sam no­mi­nał mo­ne­ty


Resz­ka (z решка) – po­tocz­ne okre­śle­nie re­wer­su – stro­ny mo­ne­ty za­wie­ra­ją­cej zwy­kle no­mi­nał bądź ry­su­nek zwią­za­ny z oko­licz­no­ścią jej wy­bi­cia. Jest prze­ci­wień­stwem awer­su – stro­ny mo­ne­ty zwy­kle za­wie­ra­ją­cej godło pań­stwo­we lub wi­ze­ru­nek pa­nu­ją­ce­go wład­cy.

Nazwa po­cho­dzi od słowa решка z ję­zy­ka ro­syj­skie­go. Resz­ka to skrót od słowa решётка, które oz­na­cza kratę, kra­tow­ni­cę i któ­rym okre­śla­no skom­pli­ko­wa­ny wzór na mo­ne­tach przed re­wo­lu­cją.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reszke

naz­wi­sko


Resz­ke (forma żeń­ska: Resz­ke/Resz­ko­wa/Resz­ków­na; licz­ba mnoga: Resz­ko­wie) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 837 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reszkowy

→ resz­ka


Patrz:reszka

Źródła:

SJP.pl

Reszlanin

miesz­ka­niec Resz­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Resz­la

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Resz­la, uro­dzo­na w Resz­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reszlanka

miesz­kan­ka Resz­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Resz­la

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Resz­la, uro­dzo­na w Resz­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reszt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dług

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: resz­ta


Źródła:

Wiktionary

Reszta

1. to, co po­zo­sta­ło z ca­ło­ści po od­dzie­le­niu pew­nej czę­ści;
2. to, co po­zo­sta­ło z dzie­le­nia, kiedy jedna licz­ba nie dzie­li się przez drugą;
3. pie­nią­dze wy­da­wa­ne, np. w skle­pie, jeśli ra­chu­nek re­gu­lo­wa­ny jest kwotą więk­szą niż wy­no­si na­leż­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ele­men­ty, które zo­sta­ły

 (1.2) przy pła­ce­niu: kwota, którą ku­pu­ją­cy nad­pła­cił i którą sprze­daw­ca po­wi­nien mu oddać

 (1.3) mat. przy dzie­le­niu liczb cał­ko­wi­tych: licz­ba, która do­da­na do za­o­krą­glo­ne­go w dół wy­ni­ku dzie­le­nia, pom­no­żo­ne­go przez dziel­nik daje dziel­ną;

 (1.4) in­form. przy dzie­le­niu liczb: licz­ba, która do­da­na do za­o­krą­glo­ne­go w stro­nę zera wy­ni­ku dzie­le­nia, pom­no­żo­ne­go przez dziel­nik daje dziel­ną;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Resztka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od resz­ta

 (1.2) po­zo­sta­łość do wy­rzu­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Resztkowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­stę­pu­je jako reszt­ka cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Resztować

daw­niej:
1. zo­sta­wać jako resz­ta; zby­wać;
2. po­zo­sta­wać do za­pła­ty, za­le­gać


Źródła:

SJP.pl

Resztowy

→ resz­ta


Patrz:reszta

Źródła:

SJP.pl

Resztówka

1. resz­ta grun­tu z bu­dyn­ka­mi po­zo­sta­ła po par­ce­la­cji pry­wat­nej włas­no­ści ziem­skiej;
2. to, co po­zo­sta­je z ca­ło­ści po od­ję­ciu, zu­ży­ciu pew­nej czę­ści, licz­by


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ret

naj­wyż­sza część pstre­go pia­skow­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. ma­rzan­ka polna


Reta (niem. "Retta, rów­nież: Reta Mi­ko­łow­ska") – nie­for­mal­na dziel­ni­ca Mi­ko­ło­wa. Po­ło­żo­na na pół­noc od cen­trum mia­sta, gra­ni­czy od pół­no­cy z po­łud­nio­wą czę­ścią so­łect­wa Śmi­ło­wi­ce - Retą Śmi­ło­wic­ką. Leży po pół­noc­nej stro­nie drogi kra­jo­wej nr Ka­to­wi­ce – Wisła.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Retabulum

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ar­chit. rel. de­ko­ra­cja usta­wia­na za oł­ta­rzem, czę­sto w for­mie bo­ga­to zdo­bio­nej, wie­lo­me­tro­wej struk­tu­ry rzeź­biar­sko-ma­lar­skiej


Źródła:

Wiktionary

Retail

han­del de­ta­licz­ny


Źródła:

SJP.pl

Retailowy

→ re­ta­il


Patrz:retail

Źródła:

SJP.pl

Retard

spo­sób dzia­ła­nia le­kar­stwa, po­le­ga­ją­cy na prze­dłu­żo­nym uwal­nia­niu ja­kiejś sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Retardacja

1. osob­ni­cze lub ewo­lu­cyj­ne opóź­nie­nie roz­wo­ju da­ne­go na­rzą­du w sto­sun­ku do in­nych na­rzą­dów lub ca­łe­go or­ga­niz­mu;
2. za­bieg sty­li­stycz­ny, po­le­ga­ją­ca na ce­lo­wym zwol­nie­niu biegu akcji w celu zbu­do­wa­nia na­pię­cia i wzmo­że­nia za­in­te­re­so­wa­nia widza lub czy­tel­ni­ka;
3. w mu­zy­ce: spo­wol­nie­nie tempa ut­wo­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. spo­wol­nie­nie akcji

 (1.2) muz. spo­wal­nia­nie tempa

 (1.3) biol. opóź­nie­nie roz­wo­ju

 (1.4) fiz. opóź­nie­nie re­ak­cji


Re­tar­da­cja (łac., "re­tar­da­tio" ‘opóź­nie­nie’) – jedna z figur re­to­rycz­nych; jej celem jest zwięk­sze­nie na­pię­cia u czy­tel­ni­ka po­przez opóź­nie­nie bądź za­trzy­ma­nie akcji ut­wo­ru, zwy­kle li­te­rac­kie­go. Osią­ga się ją po­przez dłu­gie, ob­szer­ne opisy.

Re­tar­da­cje są jed­ny­mi z cech eposu; i tak w "Ilia­dzie" Ho­me­ra, przy­kła­dem re­tar­da­cji jest prze­nie­sie­nie się akcji do kuźni He­faj­sto­sa, tuż przed istot­nym po­je­dyn­kiem Hek­to­ra z Achil­le­sem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retardacyjny

zwią­za­ny z re­tar­da­cją


przy­miot­nik

 (1.1) po­wo­du­ją­cy re­tar­da­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retardant

czyn­nik opóź­nia­ją­cy; opóź­niacz, spo­wal­niacz;
1. śro­dek che­micz­ny opóź­nia­ją­cy wzrost ro­ślin;
2. śro­dek opóź­nia­ją­cy roz­prze­strze­nia­nie się pło­mie­ni i prze­ni­ka­nie cie­pła


Źródła:

SJP.pl

Retarder

ha­mu­lec dłu­gotr­wa­łe­go dzia­ła­nia uży­wa­ny w po­ja­zdach i ele­men­tach ma­szyn; zwal­niacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. mot. masz. zob. zwal­niacz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retencja

1. na­tu­ral­ne zja­wi­sko ma­ga­zy­no­wa­nia wody opa­do­wej, także śnie­gu i lodu w grun­cie, rzece, je­zio­rze, co opóź­nia jej od­pływ z da­ne­go te­re­nu;
2. zapas wody zgro­ma­dzo­ny w ten spo­sób;
3. w pra­wie: moż­li­wość za­trzy­ma­nia rze­czy dłuż­ni­ka, przy­słu­gu­ją­ca w pew­nych oko­licz­no­ściach wie­rzy­cie­lo­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hy­drol. ma­ga­zy­no­wa­nie wody opa­do­wej w ziemi i na jej po­wierzch­ni ziemi oraz w zbior­ni­kach na­tu­ral­nych i sztucz­nych

 (1.2) prawo przy­słu­gu­ją­ce wie­rzy­cie­lo­wi, które zez­wa­la za­trzy­ma­nie przed­mio­tów na­le­żą­cych do dłuż­ni­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retencjonować

ma­ga­zy­no­wać wodę opa­do­wą na po­wierzch­ni ziemi, w grun­cie oraz w zbior­ni­kach na­tu­ral­nych i sztucz­nych


Źródła:

SJP.pl

Retencyjny

zwią­za­ny z re­ten­cją


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­ten­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retentat

rozt­wór za­wie­ra­ją­cy cząst­ki za­trzy­ma­ne na fil­trze


Źródła:

SJP.pl

Retiarius

Re­tia­rius (łac. dosł. „sie­ciarz”) – typ gla­dia­to­ra spo­pu­la­ry­zo­wa­ny pod ko­niec I wieku n.e.

Wal­czył dłu­gim trój­zę­bem osa­dzo­nym na drew­nia­nym drzew­cu, sie­cią ry­bac­ką przy­wią­za­ną do le­we­go nad­garst­ka dłu­gi­mi sznur­ka­mi, którą za­rzu­cał na ry­wa­la, oraz szty­le­tem pugio, któ­rym mógł dobić po­wa­lo­ne­go prze­ciw­ni­ka.


Źródła:

Wikipedia

Reticella

dawna ko­ron­ka igło­wa z bia­łych nici lnia­nych, wy­ra­bia­na głów­nie we Wło­szech


Źródła:

SJP.pl

Retikulocyt

nie­doj­rza­ła, nie­po­sia­da­ją­ca jądra krwin­ka czer­wo­na, pow­sta­ją­ca z ery­tro­bla­stu


Re­ti­ku­lo­cyt, re­ty­ku­lo­cyt, pro­e­ry­tro­cyt (skró­to­wo Ret.) – nie­doj­rza­ła po­stać krwin­ki czer­wo­nej, która w szla­ku ery­tro­po­e­zy bez­poś­red­nio po­prze­dza doj­rza­łą krwin­kę czer­wo­ną, czyli ery­tro­cyt. Jego pow­sta­wa­nie jest zwią­za­ne głów­nie z uzu­peł­nia­niem fiz­jo­lo­gicz­nie ni­szczo­nych krwi­nek czer­wo­nych oraz wy­rów­ny­wa­niem (kom­pen­sa­cją) skut­ków zda­rzeń lub cho­rób w któ­rych do­cho­dzi do utra­ty, czy ni­szcze­nia ery­tro­cy­tów (np. krwo­to­ków, zim­ni­cy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retikulocytoza

zwięk­szo­ny od­se­tek re­ti­ku­lo­cy­tów


Źródła:

SJP.pl

Retikulopodium

sia­tecz­ko­wa­ta wy­pust­ka cy­to­plaz­ma­tycz­na u niek­tó­rych pier­wot­nia­ków oraz ko­mó­rek or­ga­niz­mów wie­lo­ko­mór­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Retikulum

skom­pli­ko­wa­ny sy­stem prze­strze­ni wew­nątrz ko­mó­rek eu­ka­rio­tycz­nych oto­czo­nych błoną fos­fo­li­pi­do­wą; sia­tecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Retinal

sub­stan­cja w siat­ków­ce oka od­po­wie­dzial­na za pro­ces wi­dze­nia


Re­ti­nal – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy al­de­hy­dów; wcho­dzi w skład pur­pu­ry wzro­ko­wej ro­dop­sy­ny. Wy­stę­pu­je w dwóch for­mach izo­me­rycz­nych "cis" i "trans". Dzię­ki wła­ści­wo­ściom ukła­du sprzę­żo­nych wią­zań pod­wój­nych czą­stecz­ka re­ti­na­lu ab­sor­bu­je świa­tło, co po­wo­du­je zmia­nę izo­me­rycz­nej formy "cis" w po­stać "trans" i dy­so­cja­cję ro­dop­sy­ny do re­ti­na­lu oraz biał­ka op­sy­ny. Dzię­ki temu me­cha­niz­mo­wi moż­li­we jest wy­dzie­la­nie ne­u­ro­tras­mi­te­rów i prze­ka­zy­wa­nie bodź­ców wzro­ko­wych do oś­rod­ka wzro­ko­we­go w mózgu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retinen

barw­nik fo­to­re­cep­to­rów w siat­ków­ce oka


Źródła:

SJP.pl

Retinoid

zwią­zek che­micz­ny bę­dą­cy po­chod­ną wi­ta­mi­ny A, wy­ka­zu­ją­cy dzia­ła­nie prze­ciw­sta­rze­nio­we oraz prze­ciw­trą­dzi­ko­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. farm. po­chod­na kwa­so­wa wi­ta­mi­ny A, lek zew­nętrz­ny re­gu­lu­ją­cy roz­wój na­skór­ka i stan gru­czo­łów ło­jo­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retinoidowy

→ re­ti­no­id


Patrz:retinoid

Źródła:

SJP.pl

Retinol

wi­ta­mi­na A, w or­ga­niz­mie zwie­rzę­cym pow­sta­je w wą­tro­bie z pro­wi­ta­mi­ny A (ka­ro­te­nu); ak­se­rof­tol


Re­ti­nol, ak­se­rof­tol, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, al­ko­hol nie­na­sy­co­ny za­li­cza­ny do grupy ka­ro­te­no­i­dów, wraz z in­ny­mi re­ti­no­i­da­mi pełni funk­cję wi­ta­mi­ny A. Po raz pier­wszy zo­stał wy­o­dręb­nio­ny w 1931 roku.

Pow­sta­je w wą­tro­bie z β-ka­ro­te­nu (pro­wi­ta­mi­na A).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retinolowy

→ re­ti­nol


Patrz:retinol

Źródła:

SJP.pl

Retinopatia

zmia­ny w siat­ków­ce oka


Re­ti­no­pa­tia – pro­ces cho­ro­bo­wy do­ty­czą­cy siat­ków­ki oka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retinowy

kwas re­ti­no­wy - me­ta­bo­lit re­ti­no­lu (wi­ta­mi­ny A)


Źródła:

SJP.pl

Retki

Retki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ło­wic­kim, w gmi­nie Zduny.


Źródła:

Wikipedia

Retkowo

Ret­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Szu­bin.


Źródła:

Wikipedia

Retman

daw­niej: osoba od­po­wie­dzial­na za tran­sport rzecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zaw. star­szy fli­sak kie­ru­ją­cy spła­wem;

 (1.2) icht. przy­na­wek ret­man;


Ret­man – star­szy fli­sak, osoba od­po­wie­dzial­na za bez­pie­czeń­stwo rejsu w spła­wie rzecz­nym.

W daw­nej Pol­sce ret­man zaj­mo­wał się za­wie­ra­niem umów z kup­ca­mi lub fak­to­ra­mi, pla­no­wał trasę, do­bie­rał sobie fli­sa­ków, oraz kie­ro­wał spła­wem.

W niek­tó­rych osa­dach nad rze­ka­mi Nie­men, Wisła, San i Bug pow­stał cech ret­mań­ski. W XIX wieku naj­bar­dziej znane oś­rod­ki były w miej­sco­wo­ściach Ka­mień­czyk i Stare Budy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retmanić

daw­niej: wy­ko­ny­wać funk­cję ret­ma­na - osoby od­po­wie­dzial­nej za tran­sport rzecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Retmanka

1. peł­nie­nie funk­cji przez ret­ma­na;
2. mała, jed­no­o­so­bo­wa łódka ret­ma­na


Źródła:

SJP.pl

Retmański

przy­miot­nik od: ret­man


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ret­ma­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retniowiec

Ret­nio­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie skier­nie­wic­kim, w gmi­nie Lipce Re­y­mon­tow­skie.

Wieś ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go w 1792 roku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Retno

Retno ( "Sorge") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Kros­no Odrzań­skie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Retor

1. czło­wiek, który po­tra­fi wy­gła­szać prze­mó­wie­nia, chęt­nie głosi ora­cje, za­bie­ra głos pu­blicz­nie; kra­so­mów­ca, ora­tor, mówca;
2. na­u­czy­ciel wy­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. do­sko­na­ły mówca lub in­ter­pre­ta­tor re­cy­to­wa­nych tek­stów

 (1.2) daw. na­u­czy­ciel po­praw­nej wy­mo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retorka

ko­bie­ta umie­ją­ca pię­knie prze­ma­wiać pu­blicz­nie; kra­so­mów­czy­ni, ora­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Retoromanie

ze­spół ro­mań­skich grup et­nicz­nych za­miesz­ku­ją­cych re­gio­ny na po­gra­ni­czu Włoch i Szwaj­ca­rii


Re­to­ro­ma­nie – ogól­na nazwa miesz­kań­ców ob­sza­ru Alp i ich pod­nó­ża na po­gra­ni­czu Włoch (głów­nie re­gion Friu­li-We­ne­cja Ju­lij­ska) i Szwaj­ca­rii (głów­nie kan­ton Gry­zo­nia), po­słu­gu­ją­cych się ję­zy­ka­mi re­to­ro­mań­ski­mi. Ich licz­ba wy­no­si około 700 tys.

Re­to­ro­ma­nie uwa­ża­ni są za zro­ma­ni­zo­wa­nych po­tom­ków sta­ro­żyt­nych, prze­din­do­e­u­ro­pej­skich miesz­kań­ców re­jo­nu Alp – Retów (stąd nazwa) i zmie­sza­nych z nimi Cel­tów. W więk­szo­ści wyz­na­ją ka­to­li­cyzm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retoromanin

miesz­ka­niec re­gio­nów na po­gra­ni­czu Włoch i Szwaj­ca­rii


Źródła:

SJP.pl

Retoromanka

miesz­kan­ka re­gio­nów na po­gra­ni­czu Włoch i Szwaj­ca­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka jed­nej z grup et­nicz­nych z ob­sza­ru po­gra­ni­cza Szwaj­ca­rii i Włoch, po­słu­gu­ją­cych się ję­zy­ka­mi re­to­ro­mań­ski­mi (ro­mansz);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retoromański

język re­to­ro­mań­ski - język z grupy ję­zy­ków ro­mań­skich, któ­rym po­słu­gu­je się lud­ność za­miesz­ku­ją­ca Alpy; jeden z ję­zy­ków urzę­do­wych Szwaj­ca­rii; język re­tyc­ki, język ro­mansz


Źródła:

SJP.pl

Retorsja

ro­dzaj praw­ne­go od­we­tu jako od­po­wiedź na ja­kieś pro­wo­ku­ją­ce dzia­ła­nia in­ne­go pań­stwa


Źródła:

SJP.pl

Retorsyjny

przy­miot­nik od: re­tor­sja


Źródła:

SJP.pl

Retorta

1. szkla­ne na­czy­nie la­bo­ra­to­ryj­ne uży­wa­ne daw­niej do de­sty­la­cji żrą­cych cie­czy;
2. zam­knię­ta szczel­nie, ogniotr­wa­ła ko­mo­ra pieca, w któ­rej prze­pro­wa­dza się suchą de­sty­la­cję drew­na i węgla oraz obrób­kę ciepl­ną niek­tó­rych me­ta­li; wypał


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. ku­li­ste na­czy­nie o wy­dłu­żo­nej, za­krzy­wio­nej szyj­ce, naj­czę­ściej wy­ko­na­ne ze szkła, uży­wa­ne do de­sty­la­cji;

 (1.2) techn. duży, cy­lin­drycz­ny piec, w któ­rym ma­te­riał pod­da­wa­ny jest wy­so­kim tem­pe­ra­tu­rom, słu­żą­cy do wy­pa­la­nia węgla drzew­ne­go lub otrzy­my­wa­nia lot­niej­szych me­ta­li;

 (1.3) techn. ko­mo­ra pieca kre­ma­to­ryj­ne­go, w któ­rej spo­pie­la­ne są zwło­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retortowy

→ re­tor­ta


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem re­tor­tę


Patrz:retorta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retorycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­to­rycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Retoryczność

→ re­to­rycz­ny


Patrz:retoryczny

Źródła:

SJP.pl

Retoryczny

1. do­ty­czą­cy re­to­ry­ki - sztu­ki wy­mo­wy; ora­tor­ski, kra­so­mów­czy, elok­went­ny, wy­mow­ny;
2. py­ta­nie re­to­rycz­ne - py­ta­nie, na które nie ocze­ku­je się od­po­wie­dzi, sta­wia­ne w celu wy­wo­ła­nia sil­niej­sze­go wra­że­nia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. do­ty­czą­cy re­to­ry­ki, zwią­za­ny z re­to­ry­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retoryka

1. umie­jęt­ność spraw­ne­go, jas­ne­go wy­ra­ża­nia swo­ich myśli, sztu­ka pię­kne­go mó­wie­nia; ora­tor­stwo, kra­so­mów­stwo;
2. nauka zasad spraw­ne­go i pię­kne­go wy­sła­wia­nia się, obej­mu­ją­ca pra­wi­dło­wo­ści do­bo­ru słów, kon­struk­cji zdań, umie­jęt­no­ści ar­gu­men­ta­cji itp.;
3. prze­no­śnie: styl pro­pa­gan­dy po­li­tycz­nej, zwy­kle oce­nia­ny ne­ga­tyw­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. sztu­ka po­słu­gi­wa­nia się ję­zy­kiem, zwła­szcza w wy­stą­pie­niach pu­blicz­nych, ma­ją­cych na celu prze­ko­ny­wa­nie słu­cha­czy;

 (1.2) jęz. śred­nio­wiecz­ny przed­miot wy­kła­da­ny na uni­wer­sy­te­tach jako re­to­ry­ka (1.1)

 (1.3) jęz. mowa lub prze­sad­ny styl, ma­ją­ce prze­ko­nać słu­cha­ją­cych


Re­to­ry­ka ( ῥητορική τέχνη, rhe­to­ri­ca) – sztu­ka bu­do­wa­nia ar­ty­stycz­nej, pers­wa­zyj­nej wy­po­wie­dzi ust­nej lub pi­sem­nej, nauka o niej, re­flek­sja te­o­re­tycz­na, jak rów­nież wie­dza o ko­mu­ni­ka­cji słow­nej, obra­zo­wej i za­cho­waw­czej po­mię­dzy au­to­rem wy­po­wie­dzi a jej od­bior­ca­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retoryzować

1. na­da­wać cze­muś cech re­to­ry­ki;
2. daw­niej: mówić, prze­ma­wiać ozdob­nie, kwie­ci­ście


Źródła:

SJP.pl

Retour

[czy­taj: reTUR] fr. po­wrót


Źródła:

SJP.pl

Retowie

lud za­miesz­ku­ją­cy daw­niej rejon środ­ko­wych Alp


Re­to­wie – po­cho­dzą­ca z ła­ci­ny nazwa ludu za­miesz­ku­ją­ce­go od około 500 roku p.n.e. do II wieku n.e. rejon środ­ko­wych Alp.

W VI wieku p.n.e. Re­to­wie za­sied­li­li te­re­ny dzi­siej­szej wschod­niej Szwaj­ca­rii, Ty­ro­lu i Lom­bar­dii. Niez­na­ne jest po­cho­dze­nie tego ludu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Retradycja

prze­sta­rza­łe:
1. zwrot urzę­do­wo za­trzy­ma­nych przed­mio­tów;
2. zmia­na pro­bo­szcza w pa­ra­fii, zwła­szcza przy­wró­ce­nie wcze­śniej­sze­go


Źródła:

SJP.pl

Retrakcja

1. przeksz­tał­ce­nie cią­głe prze­strze­ni to­po­lo­gicz­nej X w zbiór A bę­dą­cy podz­bio­rem X, tak aby wszyst­kie punk­ty ze zbio­ru A po­zo­sta­ły na swoim miej­scu;
2. re­trak­cja skrze­pli­ny - pro­ces ob­kur­cza­nia w wy­ni­ku kon­so­li­da­cji agre­ga­tów płyt­ko­wych przez fi­bry­nę i czyn­ność bia­łek kurcz­li­wych płyt­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retrakcyjny

→ re­trak­cja


Patrz:retrakcja

Źródła:

SJP.pl

Retrakt

w to­po­lo­gii: zbiór, dla któ­re­go ist­nie­je re­trak­cja


Źródła:

SJP.pl

Retraktor

na­rzę­dzie chi­rur­gicz­ne słu­żą­ce do roz­su­wa­nia od sie­bie brze­gów ran, mię­śni i in­nych tka­nek


Źródła:

SJP.pl

Retransmisja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rad. telew. trans­mi­sja sy­gna­łu two­rzo­ne­go przez inną sta­cję ra­dio­wą lub te­le­wi­zyj­ną

 (1.2) te­le­kom. po­now­ne prze­sy­ła­nie pa­kie­tów te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych, które zo­sta­ły usz­ko­dzo­ne lub utra­co­ne;


Re­trans­mi­sja – po­now­ne prze­sy­ła­nie pa­kie­tów te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych, które zo­sta­ły usz­ko­dzo­ne lub utra­co­ne. Ter­min ten od­no­si się do jed­ne­go z pod­sta­wo­wych me­cha­niz­mów sto­so­wa­nych przez pro­to­ko­ły ko­mu­ni­ka­cyj­ne, które dzia­ła­ją na ko­mu­ta­cji pa­kie­tów sieci kom­pu­te­ro­wej w celu za­pew­nie­nia nie­za­wod­nej łącz­no­ści (np. ta­kiej, która za­pew­nia nie­za­wod­ny stru­mień baj­tów, np. Trans­mis­sion Con­trol Pro­to­col (TCP)).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Retransmisyjny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­trans­mi­sją, do­ty­czą­cy re­trans­mi­sji


Źródła:

Wiktionary

Retriever

[czy­taj: re­tri­wer lub ri­tri­wer] my­śliw­ski pies z na­tu­ral­ną zdol­no­ścią do apor­to­wa­nia; re­tri­wer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. my­śliw­ski pies apor­tu­ją­cy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retriwer

my­śliw­ski pies z na­tu­ral­ną zdol­no­ścią do apor­to­wa­nia; re­trie­ver


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. my­śliw­ski pies apor­tu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retro

1. moda, styl od­wo­łu­ją­cy się do przesz­ło­ści;
2. w sta­rym stylu


przy­miot­nik

 (1.1) o stylu sta­ro­mod­ny, od­no­szą­cy się do przesz­ło­ści


Retro – ter­min uży­wa­ny do okre­śla­nia ele­men­tów współ­czes­nej kul­tu­ry, które po­cho­dzą lub są świa­do­mą imi­ta­cją tren­dów w mo­dzie, świa­to­po­glą­dzie, za­cho­wa­niu z nie­da­le­kiej przesz­ło­ści, a które są obec­nie uz­na­wa­ne za nie­mod­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retroakcja

za­sto­so­wa­nie aktów praw­nych do zda­rzeń, które zasz­ły przed ich wej­ściem w życie; dzia­ła­nie prawa wstecz, re­tro­ak­tyw­ność


Re­tro­ak­cja ("re­tro­ak­tyw­ność") – cecha norm praw­nych ma­ją­cych moc wstecz­ną (dzia­ła­nie prawa wstecz). W Pol­sce cechę tę wiąże się z pa­re­mią "lex retro non agit."


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retroaktywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­tro­ak­tyw­ny


Źródła:

Wiktionary

Retroaktywność

za­sto­so­wa­nie aktów praw­nych do zda­rzeń, które zasz­ły przed ich wej­ściem w życie; dzia­ła­nie prawa wstecz, re­tro­ak­cja


Źródła:

SJP.pl

Retroaktywny

w pra­wie: obo­wią­zu­ją­cy z datą wstecz­ną, dzia­ła­ją­cy wstecz


przy­miot­nik

 (1.1) praw. taki, który obo­wią­zu­je z datą wstecz­ną, dzia­ła wstecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retrocesja

1. ubez­pie­cze­nie re­a­se­ku­ra­to­ra w ko­lej­nym za­kła­dzie ubez­pie­czeń; wtór­na re­a­se­ku­ra­cja;
2. daw­niej: zwrot lub od­stą­pie­nie na­by­tej rze­czy po­przed­nie­mu wła­ści­cie­lo­wi, np. w przy­pad­ku rze­czy ukra­dzio­nych


Źródła:

SJP.pl

Retrofit

mo­der­ni­za­cja ist­nie­ją­ce­go urzą­dze­nia, sy­ste­mu lub bu­dyn­ku przez do­da­nie no­wszych roz­wią­zań


Źródła:

SJP.pl

Retrofleksja

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Retrofuturyzm

trend w sztu­ce pre­zen­tu­ją­cy na­wią­za­nia do daw­nych wy­o­bra­żeń przysz­ło­ści


Re­tro­fu­tu­ryzm – trend w sztu­ce pre­zen­tu­ją­cy na­wią­za­nia do daw­nych wy­o­bra­żeń przysz­ło­ści. Cha­rak­te­ry­zu­je go po­łą­cze­nie retro este­ty­ki z fu­tu­ry­stycz­ny­mi tech­no­lo­gia­mi i kon­cep­cja­mi. Trend ten po­ja­wiał się za­rów­no w pro­jek­tach gra­ficz­nych, jak i ar­chi­tek­tu­rze, mo­dzie, fil­mie i li­te­ra­tu­rze. Trend od­no­si się za­rów­no do wy­o­bra­żeń przysz­ło­ści, jak i hi­sto­rii al­ter­na­tyw­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retrogradacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. po­zor­ny ruch ciała nie­bie­skie­go na nie­bos­kło­nie w kie­run­ku prze­ciw­nym niż więk­szość ciał w danym ukła­dzie or­bi­tal­nym;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Retrogradować

o ciele nie­bie­skim: po­zor­nie po­ru­szać się po or­bi­cie w kie­run­ku prze­ciw­nym niż więk­szość ciał w danym ukła­dzie or­bi­tal­nym


Źródła:

SJP.pl

Retrogresja

co­fa­nie się, na­wrót cze­goś, wy­co­fa­nie się z po­stę­pu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. po­wrót do cze­goś; co­fa­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retrokognicja

Re­tro­ko­gni­cja ("łac." "retro" – przed­tem, wstecz; "co­gni­tio" – po­szu­ki­wa­nie, roz­poz­na­wa­nie) − od­mia­na jas­no­wi­dze­nia, która we­dług jej zwo­len­ni­ków, umoż­li­wia wi­dze­nie zda­rzeń przesz­łych, „od­bie­ra­nych z wy­mia­ru nor­mal­nie nie­do­stęp­ne­go”. Zja­wi­sko za­li­cza­ne jest do pse­u­do­na­u­ki, po­nie­waż nie ist­nie­ją wia­ry­god­ne ba­da­nia pot­wier­dza­ją­ce jego ist­nie­nie. Jej obroń­cy na­to­miast twier­dzą, że re­tro­ko­gni­cja ist­nie­je[].


Źródła:

Wikipedia

Retromania

fa­scy­na­cja czymś z mi­nio­nej epoki, np. modą, mu­zy­ką


Źródła:

SJP.pl

Retroseksualizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) styl życia, este­ty­ka lub po­dej­ście do mę­sko­ści, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się po­wro­tem do tra­dy­cyj­nych, ste­re­o­ty­po­wych wzor­ców mę­skie­go za­cho­wa­nia i wy­glą­du


Re­tro­sek­su­a­lizm – styl życia, zja­wi­sko spo­łecz­ne roz­wi­ja­ją­ce się w opo­zy­cji do me­tro­sek­su­a­liz­mu, po­le­ga­ją­ce na pod­kre­śla­niu tra­dy­cyj­nych przy­pi­sa­nych danej płci cech, spo­so­bu ubio­ru i za­cho­wa­nia. W od­nie­sie­niu do męż­czyzn, jako głów­ny prze­jaw re­tro­sek­su­a­liz­mu wy­mie­nia się przy­wią­zy­wa­nie nie­wiel­kiej wagi do włas­ne­go wy­glą­du, jed­nak zja­wi­sko to w szer­szym zna­cze­niu zwią­za­ne jest ze sprze­ci­wem wobec mar­ke­tin­go­we­go zja­wi­ska okre­śla­ne­go mia­nem „kultu mło­do­ści i ciała”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Retrospekcja

1. przy­po­mi­na­nie sobie przesz­łych zda­rzeń lub prze­żyć; spoj­rze­nie w przesz­łość;
2. po­wrót do przesz­ło­ści w dzie­le li­te­rac­kim, za­kłó­ca­ją­cy chro­no­lo­gicz­ny bieg nar­ra­cji;
3. część ut­wo­ru obej­mu­ją­ca takie wy­da­rze­nia;
4. w psy­cho­lo­gii: odt­wa­rza­nie w pa­mię­ci prze­żyć doz­na­nych w przesz­ło­ści


Zo­bacz też: Re­tro­spek­cja (film).

Re­tro­spek­cja – przy­wo­ły­wa­nie z pa­mię­ci daw­nych doś­wiad­czeń lub wy­da­rzeń. Może oz­na­czać za­rów­no sam akt przy­po­mi­na­nia sobie daw­nych doś­wiad­czeń, jak i kon­kret­ne prze­ży­cie lub zda­rze­nie przy­wo­ła­ne w pa­mię­ci.

W kon­tek­ście ut­wo­ru li­te­rac­kie­go lub filmu re­tro­spek­cja po­le­ga na wpro­wa­dze­niu wy­da­rzeń po­prze­dza­ją­cych wła­ści­wą akcję.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retrospekcyjny

do­ty­czą­cy mi­nio­nych zda­rzeń lub prze­żyć; re­tro­spek­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Retrospektywa

chro­no­lo­gicz­ny prze­gląd twór­czo­ści ar­ty­stycz­nej


Źródła:

SJP.pl

Retrospektywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­tro­spek­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są re­tro­spek­tyw­ni


Źródła:

Wiktionary

Retrospektywny

do­ty­czą­cy mi­nio­nych zda­rzeń lub prze­żyć; re­tro­spek­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Retrotopia

wizja ide­al­nej przysz­ło­ści opar­tej na po­wro­cie do wy­o­bra­żo­nej, lep­szej przesz­ło­ści


Re­tro­to­pia – po­ję­cie (bę­dą­ce po­łą­cze­niem słów: "retro" – 'dawny, do­ty­czą­cy przesz­ło­ści' i "uto­pia") stwo­rzo­ne pod ko­niec życia przez so­cjo­lo­ga Zyg­mun­ta Ba­u­ma­na, opi­su­ją­ce zja­wi­sko spo­łecz­ne, pow­sta­łe w Eu­ro­pie, a sze­rzą­ce się już na całym świe­cie, sta­no­wią­ce współ­czes­ną od­mia­nę no­stal­gii, bę­dą­ce po­chod­ną ne­ga­cji dru­gie­go stop­nia, a więc ne­ga­cją ne­ga­cji do­ko­na­ną przez uto­pię moż­li­wo­ści quasi-po­wro­tu do wspa­nia­łej, bez­piecz­nej przesz­ło­ści, wy­i­de­a­li­zo­wa­nej przez po­przed­nie po­ko­le­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retrowersja

1. tłu­ma­cze­nie tek­stu z po­wro­tem na język ory­gi­na­łu, zwła­szcza przy nauce ję­zy­ków ob­cych
2. (me­dy­cy­na) od­wró­ce­nie się ja­kie­goś na­rzą­du ku ty­ło­wi


Re­tro­wer­sja – nie­for­mal­na nazwa post­mo­der­ni­stycz­ne­go nurtu w pol­skiej ar­chi­tek­tu­rze i ur­ba­ni­sty­ce prze­ło­mu XX i XXI wieku, po­le­ga­ją­ce­go na od­bu­do­wie sta­ró­wek, czę­ści miast lub po­szcze­gól­nych kwar­ta­łów za­bu­do­wy, w zgo­dzie z daw­nym ukła­dem i wy­so­ko­ścią ulic, ale z bar­dzo swo­bod­nym po­trak­to­wa­niem de­ta­lu, ko­lo­ry­sty­ki i z uży­ciem dużej ilo­ści or­na­men­ty­ki luźno na­wią­zu­ją­cej do sty­lów hi­sto­rycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Retrowirus

wirus, któ­re­go kod ge­ne­tycz­ny zło­żo­ny jest z czą­ste­czek kwasu ry­bo­nu­kle­i­no­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Re­tro­vi­ri­dae|ref=tak. wirus po­sia­da­ją­cy zdol­ność prze­pi­sa­nia kodu ge­ne­tycz­ne­go z RNA na DNA


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retrowirusowy

→ re­tro­wi­rus


przy­miot­nik

 (1.1) mi­kro­biol. zwią­za­ny z re­tro­wi­ru­sem


Patrz:retrowirus

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retsina

grec­kie wino o za­pa­chu ży­wi­cy; ret­zi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) enol. ro­dzaj grec­kie­go ży­wicz­ne­go wina pro­du­ko­wa­ne­go na te­re­nie At­ty­ki;

 (1.2) pot. bu­tel­ka lub szklan­ka ret­si­ny (1.1)


Ret­si­na (cza­sem ret­zi­na, nwgrc.: Ρετσίνα) – po­pu­lar­ne grec­kie wino aro­ma­ty­zo­wa­ne, wy­ra­bia­ne z do­dat­kiem ży­wi­cy sosny alep­skiej. Pro­du­ko­wa­na prze­de wszyst­kim w re­gio­nie At­ty­ki, wokół Aten. Ret­si­na uzy­ska­ła ofi­cjal­ny sta­tus wy­ro­bu re­gio­nal­ne­go. Rocz­na pro­duk­cja sięga 500,000 hl. Na cześć na­po­ju naz­wa­no aste­ro­i­dę (2303) Ret­si­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Returka

daw­niej: bilet po­wrot­ny


Źródła:

SJP.pl

Return

od­bi­cie piłki ser­wi­so­wej w te­ni­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. od­bi­cie piłki ser­wi­so­wej w te­ni­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Returnować

w te­ni­sie: od­bi­jać piłkę ser­wi­so­wą


Źródła:

SJP.pl

Retusz

drob­na ko­rek­ta cze­goś, ma­ją­ca ukryć lub usu­nąć błędy, nie­do­cią­gnię­cia, np. re­tusz ne­ga­ty­wu fo­to­gra­ficz­ne­go, obra­zu, ry­sun­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fot. me­cha­nicz­na lub che­micz­na ko­rek­ta ne­ga­ty­wu lub po­zy­ty­wu fo­to­gra­ficz­ne­go

 (1.2) przen. drob­na ko­rek­ta usu­wa­ją­ca lub ukry­wa­ją­ca wady, nie­do­cią­gnię­cia


Zo­bacz też: re­tusz (ar­che­o­lo­gia).

Re­tusz – za­bieg po­pra­wia­nia fo­to­gra­fii, []

Re­tusz można wy­ko­ny­wać na zdję­ciach cy­fro­wych jak i tra­dy­cyj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retuszer

osoba wy­ko­nu­ją­ca re­tusz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wy­ko­naw­ca re­tu­szu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retuszerka

→ re­tu­szer


Patrz:retuszer

Źródła:

SJP.pl

Retuszowy

→ re­tusz


Patrz:retusz

Źródła:

SJP.pl

Retweet

[czy­taj: ri­tłit] śro­do­wi­sko­wo: po­now­ne udo­stęp­nie­nie twe­e­ta


Źródła:

SJP.pl

Retweetować

[czy­taj: re­tłi­to­wać] śro­do­wi­sko­wo: po­now­nie udo­stęp­niać tweet


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zret­we­e­to­wać, ret­we­et­nąć)

 (1.1) neol. udo­stęp­niać czyjś tweet na swoim pro­fi­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rety

wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy strach, pa­ni­kę, za­sko­cze­nie itp.; o rety!


wy­krzy­knik

 (1.1) okrzyk zdzi­wie­nia, za­sko­cze­nia, obu­rze­nia


Rety – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Hauts-de-Fran­ce, w de­par­ta­men­cie Pas-de-Ca­la­is.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 1809 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 99 osób/km² (wśród 1549 gmin re­gio­nu Nord-Pas-de-Ca­la­is Rety pla­su­je się na 389. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 76.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retycencja

1. fi­gu­ra sty­li­stycz­na po­le­ga­ją­ca na przer­wa­niu wy­po­wie­dzi dla po­bu­dze­nia do­myśl­no­ści słu­cha­cza; za­mil­knię­cie, nie­do­po­wie­dze­nie, apo­sjo­pe­za, apoz­jo­pe­za, apo­sio­pe­za;
2. daw­niej: za­ta­je­nie, prze­mil­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Retycki

język re­tyc­ki - język z grupy ję­zy­ków ro­mań­skich, któ­rym po­słu­gu­je się lud­ność za­miesz­ku­ją­ca Alpy; jeden z ję­zy­ków urzę­do­wych Szwaj­ca­rii; język re­to­ro­mań­ski, język ro­mansz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Recją, do­ty­czą­cy Recji

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język re­tyc­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Retyk

okres ge­o­lo­gicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. trze­ci, naj­młod­szy wiek póź­ne­go tria­su, trwa­ją­cy 203,6 – 199,6 mi­lio­nów lat temu;


Retyk, Re­ty­cjusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, oz­na­cza­ją­ce osobę wy­wo­dzą­cą się z ple­mie­nia Retów. Pa­tro­nem tego imie­nia jest św. Retyk, bi­skup (zm. w 334 roku).

Retyk, Re­ty­cjusz imie­ni­ny ob­cho­dzi 15 maja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Retzina

grec­kie wino o za­pa­chu ży­wi­cy; ret­si­na


Źródła:

SJP.pl

Retów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu tel­szań­skim.


Retów, także "Re­to­wo" (lit. "Rie­ta­vas") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu tel­szań­skim, 25 km od Płun­gian (rejon).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reuel

Reuel (hebr. רְעוּאֵל - "Bóg jest pa­ste­rzem") – he­braj­skie imię no­szo­ne przez kilka bi­blij­nych po­sta­ci.


Źródła:

Wikipedia

Reumatolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie re­u­ma­to­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się roz­poz­na­wa­niem, pro­fi­lak­ty­ką i le­cze­niem cho­rób re­u­ma­tycz­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) med. le­kar­ka spe­cja­list­ka re­u­ma­to­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reumatologia

dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się scho­rze­nia­mi re­u­ma­tycz­ny­mi (za­pal­ny­mi, zwy­rod­nie­nio­wy­mi) sta­wów i kości, a także za­pal­ny­mi cho­ro­ba­mi tkan­ki łącz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dział me­dy­cy­ny, który zaj­mu­je się scho­rze­nia­mi re­u­ma­tycz­ny­mi kości i sta­wów;

 (1.2) pot. środ. od­dział szpi­ta­la, kli­ni­ki lub szko­ły me­dycz­nej, który zaj­mu­je się re­u­ma­to­lo­gią (1.1)


Re­u­ma­to­lo­gia (z gr. "rheúma" – prąd, pły­nię­cie, "lógos" – słowo, nauka) – dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się scho­rze­nia­mi re­u­ma­tycz­ny­mi (me­ta­bo­licz­ny­mi, za­pal­ny­mi, zwy­rod­nie­nio­wy­mi) kości, sta­wów (ukła­du kost­no-sta­wo­we­go), a także ogól­no­u­stro­jo­wy­mi sta­na­mi za­pal­ny­mi tkan­ki łącz­nej (ko­la­ge­no­zy), ich roz­poz­na­wa­niem, le­cze­niem oraz za­po­bie­ga­niem. W Pol­sce re­u­ma­to­lo­gia jest jedną ze spe­cja­li­za­cji le­kar­skich, a jej kon­sul­tan­tem kra­jo­wym od 1 maja 2021 jest prof. dr hab. n. med. Bry­gi­da Kwiat­kow­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reumatologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z re­u­ma­to­lo­gią, do­ty­czą­cy re­u­ma­to­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Reumatolożka

→ re­u­ma­to­log


Patrz:reumatolog

Źródła:

SJP.pl

Reumatyczka

chora cier­pią­ca na re­u­ma­tyzm


Źródła:

SJP.pl

Reumatyczny

→ re­u­ma­tyzm


przy­miot­nik

 (1.1) med. zwią­za­ny z re­u­ma­tyz­mem, wła­ści­wy re­u­ma­tyz­mo­wi


Patrz:reumatyzm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reumatyk

chory cier­pią­cy na re­u­ma­tyzm (ostre lub przew­le­kłe scho­rze­nie na­rzą­dów ruchu)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba cier­pią­ca na re­u­ma­tyzm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reumatyzm

ostre lub przew­le­kłe scho­rze­nie na­rzą­dów ruchu ob­ja­wia­ją­ce się bó­la­mi oraz zmia­na­mi zwy­rod­nie­nio­wy­mi w sta­wach; go­ściec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. scho­rze­nie na­rzą­dów ruchu cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się bó­la­mi i zmia­na­mi zwy­rod­nie­nio­wy­mi w sta­wach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reumogran

nazwa hand­lo­wa zio­ło­we­go leku wspo­ma­ga­ją­ce­go przy do­le­gli­wo­ściach re­u­ma­tycz­nych i za­bu­rze­niach tra­wie­nia, za­wie­ra­ją­ce­go mie­szan­kę su­row­ców ro­ślin­nych


Źródła:

SJP.pl

Reunifikacja

po­now­ne zjed­no­cze­nie po­dzie­lo­ne­go pań­stwa, na­ro­du lub or­ga­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Reunion

1. okre­śle­nie na każde z miast lub pro­win­cji wcie­lo­nych do Fran­cji na mocy po­sta­no­wień trak­ta­tu west­fal­skie­go i orze­czeń fran­cu­skich urzę­dów kró­lew­skich, uza­sad­nia­ją­cych hi­sto­rycz­ne prawa Fran­cji do tych ob­sza­rów;
2. daw­niej o spot­ka­niu to­wa­rzy­skim po­łą­czo­nym z tań­ca­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wul­ka­nicz­na wyspa na Oce­a­nie In­dyj­skim, bę­dą­ca te­ry­to­rium za­mor­skim Fran­cji


Re­u­nion ( La Réunion) – de­par­ta­ment za­mor­ski Fran­cji, zaj­mu­ją­cy wyspę o tej samej naz­wie. Znaj­du­je się na Oce­a­nie In­dyj­skim, po­ło­żo­na około 700 km na wschód od Ma­da­ga­ska­ru i 174 km na po­łud­nio­wy za­chód od Ma­u­ri­tiu­su.

Sta­no­wi ona naj­da­lej wy­su­nię­tą na za­chód część ar­chi­pe­la­gu Ma­ska­re­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reunionka

miesz­kan­ka Re­u­nio­nu (de­par­ta­men­tu za­mor­skie­go Fran­cji)


Źródła:

SJP.pl

Reuniończyk

miesz­ka­niec Re­u­nio­nu (de­par­ta­men­tu za­mor­skie­go Fran­cji)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec wyspy Re­u­nion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reunioński

przy­miot­nik od: Re­u­nion


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Re­u­nio­nem, do­ty­czą­cy Re­u­nio­nu (wyspy i de­par­ta­men­tu Fran­cji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reupload

[czy­taj: re­a­plołd albo ri-aplołd] po­now­ne umie­szcze­nie ja­kichś tre­ści (np. filmu) w in­ter­ne­cie


Źródła:

SJP.pl

Reuploadować

[czy­taj: re­a­ploł­do­wać lub ri-aploł­do­wać] śro­do­wi­sko­wo: po­now­nie prze­sy­łać dane z włas­ne­go urzą­dze­nia do ser­we­ra lub in­ne­go urzą­dze­nia za poś­red­nict­wem in­ter­ne­tu


Źródła:

SJP.pl

Reut

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w środ­ko­wej Moł­da­wii, prawy do­pływ Dnie­stru;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Reuters

[czy­taj: roj­ters] bry­tyj­ska agen­cja pra­so­wa; po­tocz­nie: Re­u­ter albo agen­cja Re­u­te­ra


Re­u­ters – agen­cja pra­so­wa na­le­żą­ca do ka­na­dyj­skiej spół­ki Thom­son Re­u­ters (mię­dzy­na­ro­do­wy kon­glo­me­rat me­dial­ny), z sie­dzi­bą w Lon­dy­nie. Do 1916 roku znana jako Re­u­ter’s.

Głów­na sie­dzi­ba Re­u­ters Group mie­ści­ła się od 1939 w Lon­dy­nie przy Fleet Stre­et, a od 2005 znaj­du­je się na Ca­na­ry Wharf[]. W 2008 roku spół­ka Re­u­ters Group zo­sta­ła prze­ję­ta przez ka­na­dyj­ską Thom­son Cor­po­ra­tion, która zmie­ni­ła wtedy nazwę na Thom­son Re­u­ters.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Reversi

[czy­taj: re­wer­sji] dwu­o­so­bo­wa gra plan­szo­wa; ot­hel­lo, otel­lo


Ot­hel­lo (rów­nież Re­ver­si) – gra plan­szo­wa dla dwóch osób, roz­gry­wa­na na plan­szy o wy­mia­rach 8 na 8 pól (jak w sza­chach i war­ca­bach) przy po­mo­cy 64 bia­łych i czar­nych pio­nów. Na­le­ży do gier stra­te­gicz­nych, które cha­rak­te­ry­zu­ją się szyb­ki­mi zmia­na­mi sy­tu­a­cji i wy­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Revue

[czy­taj: reWI] wi­do­wi­sko fil­mo­we zło­żo­ne z luźno po­wią­za­nych ze sobą nu­me­rów estra­do­wych; skła­dan­ka, variétés


Revue – marka sprzę­tu fo­to­gra­ficz­ne­go wyt­wa­rza­ne­go przez wiele firm dla domu sprze­da­ży wy­sył­ko­wej Qu­el­le. Apa­ra­ty fo­to­gra­ficz­ne sprze­da­wa­ne pod tą nazwą do­star­cza­ne były przez tak zna­nych pro­du­cen­tów jak Chi­non In­du­stries, Co­si­na, Yas­hi­ca, Ma­miya, Pen­ta­con czy Zenit. W uży­ciu była rów­nież nazwa RevueFlex.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rew.

skrót

 (1.1) = re­wi­dent


Źródła:

Wiktionary

Rewa

pod­wod­ny wał pia­sku w morzu lub je­zio­rze, usy­pa­ny przez pływy wzdłuż linii brze­go­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość w Pol­sce (po­wiat pucki);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewakcynacja

po­now­ne szcze­pie­nie


Źródła:

SJP.pl

Rewal

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś nad­mor­ska w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Rewal (do 1945 niem. "Re­wahl"; od 1945 po­cząt­ko­wo "Pa­miąt­ko­wi­ce") – wieś, miej­sco­wość wy­po­czyn­ko­wa z ką­pie­li­skiem mor­skim i przy­sta­nią mor­ską w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, po­wie­cie gry­fic­kim, sie­dzi­ba gminy Rewal. Po­ło­żo­na nad Mo­rzem Bał­tyc­kim, na Po­brze­żu Szcze­ciń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewalczyk

miesz­ka­niec Re­wa­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Re­wa­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewalidacja

1. przy­sto­so­wa­nie do nor­mal­ne­go życia w spo­łe­czeń­stwie osób, które utra­ci­ły spraw­ność fi­zycz­ną lub psy­chicz­ną bądź mają wady wro­dzo­ne;
2. w pra­wie: przy­wró­ce­nie waż­no­ści, pra­wo­moc­no­ści ja­kie­muś po­stę­po­wa­niu praw­ne­mu lub pa­pie­ro­wi urzę­do­we­mu


Re­wa­li­da­cja – ca­łoksz­tałt po­dej­mo­wa­nych i usy­ste­ma­ty­zo­wa­nych dzia­łań ma­ją­cych na celu przy­wró­ce­nie czło­wie­ko­wi nie­peł­no­spraw­ne­mu (rów­nież in­te­lek­tu­al­nie) moż­li­wie peł­nej spraw­no­ści. Jest to pro­ces edu­ka­cyj­ny, te­ra­pe­u­tycz­ny i wy­cho­waw­czy z za­pla­no­wa­ny­mi ce­la­mi, uwz­ględ­nia­ją­cy­mi wie­dzę te­o­re­tycz­ną i dzia­ła­nie skie­ro­wa­ne na osobę nie­peł­no­spraw­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rewalidacyjny

zwią­za­ny z re­wa­li­da­cją


Źródła:

SJP.pl

Rewalidant

spe­cja­li­sta pro­wa­dzą­cy za­ję­cia ma­ją­ce na celu przy­sto­so­wa­nie do nor­mal­ne­go życia w spo­łe­czeń­stwie osoby, które stały się in­wa­li­da­mi; re­ha­bi­li­tant, re­ha­bi­li­ta­tor, re­wa­li­da­tor


Źródła:

SJP.pl

Rewalidator

spe­cja­li­sta pro­wa­dzą­cy za­ję­cia ma­ją­ce na celu przy­sto­so­wa­nie do nor­mal­ne­go życia w spo­łe­czeń­stwie osoby, które stały się in­wa­li­da­mi; re­ha­bi­li­tant, re­ha­bi­li­ta­tor, re­wa­li­dant


Źródła:

SJP.pl

Rewalka

miesz­kan­ka Re­wa­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Re­wa­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewaloryzacja

1. przy­wró­ce­nie cze­muś daw­nej war­to­ści i daw­ne­go wy­glą­du;
2. dzia­ła­nia kon­ser­wa­tor­skie w celu przy­wró­ce­nia bu­dyn­kom, dzie­łom sztu­ki itp. ich wcze­śniej­szej war­to­ści i świet­no­ści;
3. pod­wyż­sze­nie no­mi­nal­nych wy­na­gro­dzeń i świad­czeń, któ­rych re­al­na war­tość spa­dła wsku­tek in­fla­cji;
4. usta­wo­we pod­wyż­sze­nie kursu danej wa­lu­ty w sto­sun­ku do in­nych walut; re­wa­lu­a­cja;
5. pow­tór­na ocena cze­goś, zwy­kle do­ko­na­na we­dług no­wych kry­te­riów lub sy­ste­mu war­to­ści; prze­war­to­ścio­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pod­wyż­sze­nie no­mi­nal­nych rent, eme­ry­tur i płac w takim stop­niu, by nie zmie­ni­ła się ich siła na­byw­cza mimo in­fla­cji


Zo­bacz też: re­wa­lo­ry­za­cja (ar­chi­tek­tu­ra).

Re­wa­lo­ry­za­cja – w eko­no­mii jed­no­ra­zo­wy lub nie­re­gu­lar­ny pro­ces pod­wyż­sza­nia war­to­ści no­mi­nal­nej świad­czeń, zo­bo­wią­zań pie­nięż­nych lub ak­ty­wów, któ­re­go celem jest przy­wró­ce­nie ich re­al­nej siły na­byw­czej utra­co­nej wsku­tek in­fla­cji, zmian sy­ste­mo­wych lub re­form go­spo­dar­czych. W odróż­nie­niu od wa­lo­ry­za­cji ma cha­rak­ter in­ter­wen­cyj­ny i nie na­stę­pu­je au­to­ma­tycz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewaloryzacyjny

zwią­za­ny z re­wa­lo­ry­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Rewaloryzator

1. osoba zaj­mu­ją­ca się przy­wra­ca­niem cze­muś daw­nej war­to­ści i daw­ne­go wy­glą­du;
2. osoba do­ko­nu­ją­ca pow­tór­nej oceny war­to­ści cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Rewaloryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­wa­lo­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rewaloryzowany

taki, któ­re­mu przy­wró­co­no dawną war­tość


Źródła:

SJP.pl

Rewalski

przy­miot­nik od: Rewal


przy­miot­nik

 (1.1) od Rewal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewaluacja

usta­wo­we pod­wyż­sze­nie kursu danej wa­lu­ty w sto­sun­ku do in­nych walut; re­wa­lo­ry­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. urzę­do­wy wzrost kursu danej wa­lu­ty;


Re­wa­lu­a­cja (łac. "re-" 'w tył; znów; na­prze­ciw’ i "valor" ‘war­tość’) – ad­mi­ni­stra­cyj­ne zwięk­sze­nie kursu wa­lu­ty da­ne­go kraju wzglę­dem wa­lu­ty za­gra­nicz­nej w wy­ni­ku dzia­ła­nia pod­ję­te­go przez rząd lub wła­dze mo­ne­tar­ne.

Ter­min re­wa­lu­a­cja od­no­si się tylko do sy­ste­mu sztyw­ne­go kursu wa­lu­to­we­go, w któ­rym kurs ten jest usta­lo­ny i zmie­nia­ny je­dy­nie przez wła­dze pań­stwo­we. W wa­run­kach płyn­ne­go kursu wa­lu­to­we­go od­po­wied­ni­kiem re­wa­lu­a­cji wa­lu­ty jest jej apre­cja­cja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewaluacyjny

→ re­wa­lu­a­cja


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od re­wa­lu­a­cja


Patrz:rewaluacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­wa­lu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rewaluować

cza­sow­nik

 (1.1) ekon. urzę­do­wo pod­wyż­szać kurs danej wa­lu­ty


Źródła:

Wiktionary

Rewanż

1. pow­tór­ne spot­ka­nie się w za­wo­dach, da­ją­ce moż­li­wość ode­gra­nia się po­ko­na­ne­mu prze­ciw­ni­ko­wi;
2. odw­za­jem­nie­nie się za coś czymś po­dob­nym; odwet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odw­za­jem­nie­nie się komuś za coś nie­rzad­ko czymś po­dob­nym

 (1.2) sport. pow­tór­ne spot­ka­nie da­ją­ce spo­sob­ność ode­gra­nia się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewanżyk

zdrob­nie­nie od: re­wanż


Źródła:

SJP.pl

Rewanżysta

osoba dą­żą­ca do re­wan­żu, od­we­tu za coś; od­we­to­wiec


Źródła:

SJP.pl

Rewanżystka

→ re­wan­ży­sta


Patrz:rewanżysta

Źródła:

SJP.pl

Rewanżystyczny

→ re­wan­żyzm


Patrz:rewanżyzm

Źródła:

SJP.pl

Rewanżyzm

dą­że­nie do od­we­tu, głów­nie w po­li­ty­ce; od­we­tyzm


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. po­sta­wa po­le­ga­ją­ca na dą­że­niu do od­we­tu na prze­ciw­ni­ku po­li­tycz­nym lub wrogu (za np. utra­co­ne zie­mie)


Re­wan­żyzm – po­stę­po­wa­nie dą­żą­ce do re­wan­żu, od­we­tu, zwł. w po­li­ty­ce mię­dzy­na­ro­do­wej, pań­stwa zwy­cię­żo­ne­go wzglę­dem zwy­cię­skie­go itp.

Ter­min pow­sta­ły we Fran­cji po woj­nie fran­cu­sko-pru­skiej, okre­śla­ją­cy fran­cu­skie aspi­ra­cje do odzy­ska­nia mo­car­stwo­wej roli po­li­tycz­nej oraz anek­sji utra­co­nych ziem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewaskularyzacja

w me­dy­cy­nie: udroż­nie­nie i po­sze­rze­nie zwę­żo­ne­go na­czy­nia krwio­no­śne­go


Re­wa­sku­la­ry­za­cja – po­sze­rze­nie i udroż­nie­nie zwę­żo­ne­go na­czy­nia krwio­no­śne­go. Re­wa­sku­la­ry­za­cja ma na celu przy­wró­ce­nie pra­wi­dło­we­go krą­że­nia w świet­le na­czy­nia. Le­cze­nie po­le­ga­ją­ce na prze­pro­wa­dza­niu re­wa­sku­la­ry­za­cji i przy­wra­ca­niu pra­wi­dło­we­go krą­że­nia w uprzed­nio zwę­żo­nym, bądź zam­knię­tym świet­le na­czy­nia na­zy­wa­ne jest le­cze­niem re­per­fu­zyj­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rewazektomia

za­bieg przy­wró­ce­nia droż­no­ści na­sie­nio­wo­dów po wcze­śniej­szym za­bie­gu wa­zek­to­mii


Re­wa­zek­to­mia, wa­zo­wa­zo­sto­mia (ang. "va­so­va­so­sto­my") – za­bieg chi­rur­gicz­ne­go le­cze­nia nie­płod­no­ści mę­skiej, po­le­ga­ją­cy na przy­wró­ce­niu droż­no­ści na­sie­nio­wo­dów. Do­ty­czy męż­czyzn, któ­rzy wcze­śniej pod­da­li się wa­zek­to­mii (trwa­łe prze­cię­cie i pod­wią­za­nie na­sie­nio­wo­dów – me­to­da an­ty­kon­cep­cji dla męż­czyzn).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rewda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, w ob­wo­dzie swier­dłow­skim;


Rewda ( Ревда) – mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, w ob­wo­dzie swier­dłow­skim. Cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­ne miej­skie­go re­jo­nu rew­dań­skie­go. Przez te­ry­to­rium re­jo­nu prze­bie­ga gra­ni­ca po­mię­dzy Eu­ro­pą i Azją i z tego po­wo­du jest na­zy­wa­ne "pier­wszym mia­stem Eu­ro­py".

Jest to jedno z naj­star­szych miast ural­skich. Za datę za­ło­że­nia osady uz­na­je się 1 wrze­śnia 1734 roku - dzień uzy­ska­nia w wiel­kim piecu pier­wszej su­rów­ki. Prawa miej­skie na­da­no 3 maja 1935 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rewel

dawna nazwa Tal­li­na, sto­li­cy Esto­nii


Źródła:

SJP.pl

Rewelacja

coś zdu­mie­wa­ją­ce­go, no­we­go, niez­wy­kłe­go; od­kry­cie; ob­ja­wie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś niez­wy­kłe­go, no­we­go, zdu­mie­wa­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewelacje

coś zdu­mie­wa­ją­ce­go, no­we­go, niez­wy­kłe­go; od­kry­cie; ob­ja­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Rewelacyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­we­la­cyj­ne; cecha tych, któ­rzy są re­we­la­cyj­ni


Źródła:

Wiktionary

Rewelacyjny

nie­co­dzien­ny, wy­jąt­ko­wy, zdu­mie­wa­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy re­we­la­cję

 (1.2) wy­jąt­ko­wo dobry, nadz­wy­czaj­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewelator

prze­sta­rza­łe: osoba, która coś od­kry­wa, wy­ja­wia; od­kryw­ca


Źródła:

SJP.pl

Rewelatorka

prze­sta­rza­łe: ko­bie­ta, która coś od­kry­wa, wy­ja­wia; od­kryw­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Rewelatorski

→ re­we­la­tor


Patrz:rewelator

Źródła:

SJP.pl

Rewelers

czło­nek kwar­te­tu wo­kal­ne­go wy­ko­nu­ją­cy (z to­wa­rzy­sze­niem in­stru­men­tu) ut­wo­ry z za­kre­su mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek mę­skie­go ze­spo­łu wo­kal­ne­go (zwy­kle kwar­te­tu), wy­ko­nu­ją­ce­go z to­wa­rzy­sze­niem in­stru­men­tu ut­wo­ry mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewelersowy

→ re­we­lers


Patrz:rewelers

Źródła:

SJP.pl

Rewelka

po­tocz­nie: re­we­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Rewelski

przy­miot­nik od: Rewel (dawna nazwa Tal­li­nu, sto­li­cy Esto­nii)


Źródła:

SJP.pl

Rewerans

daw­niej:
1. głę­bo­ki ukłon;
2. za­cho­wa­nie zbyt­nio grzecz­ne


Źródła:

SJP.pl

Rewerber

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bla­cha od­bla­sko­wa wokół lampy wzmac­nia­ją­ca świa­tło, re­flek­tor la­tar­ni

 (1.2) la­tar­nia ulicz­na z bla­cha­mi od­bla­sko­wy­mi


Źródła:

Wiktionary

Rewerencja

książ­ko­wo: duże uz­na­nie, sza­cu­nek, po­wa­ża­nie; re­spekt, mir, esty­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) podn. duże uz­na­nie i sza­cu­nek

 (1.2) książk. prze­jaw sza­cun­ku, oka­zy­wa­nie komuś czci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewerenda

daw­niej:
1. su­tan­na;
2. pe­le­ry­na, toga no­szo­na przez pro­fe­so­rów, le­ka­rzy, ap­te­ka­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. su­tan­na

 (1.2) toga lub płaszcz pro­fe­sor­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewers

1. od­wrot­na stro­na mo­ne­ty, me­da­lu, ban­kno­tu, karty płat­ni­czej lub kart­ki pocz­to­wej;
2. do­ku­ment pot­wier­dza­ją­cy otrzy­ma­nie przed­mio­tu lub pie­nię­dzy, za­wie­ra­ją­cy za­sa­dy ich zwro­tu;
3. od­wrot­na, lewa stro­na cze­goś, np. haftu, obra­zu;
4. prze­ci­wień­stwo cze­goś;
5. for­mu­larz do za­ma­wia­nia ksią­żek, od­da­wa­ny bi­blio­te­ka­rzo­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nu­mizm. druga stro­na mo­ne­ty lub me­da­lu, prze­ci­wień­stwo głów­nej stro­ny;

 (1.2) urz. do­ku­ment bę­dą­cy pok­wi­to­wa­niem otrzy­ma­nia ja­kiejś sumy pie­nię­dzy lub przed­mio­tu

 (1.3) bi­bliot. for­mu­larz wy­peł­nia­ny przez wy­po­ży­cza­ją­ce­go książ­kę

 (1.4) szt. lewa stro­na haftu, obra­zu, pocz­tów­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewersik

zdrob­nie­nie od: re­wers


Źródła:

SJP.pl

Rewersja

od­stęp­stwo od zwy­kłe­go szyku wy­ra­zów w zda­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. zmia­na kie­run­ku prze­pły­wu gazów w piecu mar­te­now­skim


Re­wer­sja (z łac. "re-" – "w tył; znów; na­prze­ciw" – i "ver­sio" – "obra­ca­nie") – w bio­lo­gii pod­typ ho­mo­plaz­ji, zwią­za­ny z po­wro­tem do cechy an­ce­stral­nej.

Re­wer­sja jako ro­dzaj ho­mo­plaz­ji ma pewne zna­cze­nie w fi­lo­ge­ne­ty­ce.

Zgod­nie z jed­nym z po­stu­la­tów Ka­ro­la Dar­wi­na różne tak­so­ny mogą mieć wspól­ne po­cho­dze­nie, a więc po­cho­dzić od wspól­ne­go przod­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewersyjny

przy­miot­nik od: re­wer­sja


Źródła:

SJP.pl

Reweryna

nazwa hand­lo­wa hi­sto­rycz­ne­go an­ty­bio­ty­ku za­wie­ra­ją­ce­go po­chod­ne te­tra­cy­kli­ny; Re­ve­rin


Źródła:

SJP.pl

Rewia

prze­gląd, pokaz (np. mody), wi­do­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wi­do­wi­sko roz­ryw­ko­we o bo­ga­tej opra­wie sce­no­gra­ficz­nej

 (1.2) pokaz lub prze­gląd cze­goś

 (1.3) daw. ewi­den­cja


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewica

Re­wi­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie brze­ziń­skim, w gmi­nie Jeżów.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie bu­dzi­szew­skim w ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go w 1792 roku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rewidencki

→ re­wi­dent


Patrz:rewident

Źródła:

SJP.pl

Rewident

osoba upo­waż­nio­na do kon­tro­lo­wa­nia dzia­łal­no­ści in­sty­tu­cji, przed­się­biorstw; re­wi­zor; kon­tro­ler; in­spek­tor; lu­stra­tor; na­dzor­ca; wi­zy­ta­tor


Źródła:

SJP.pl

Rewidentka

→ re­wi­dent


Patrz:rewident

Źródła:

SJP.pl

Rewidowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­wi­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rewidować

1. do­ko­ny­wać re­wiz­ji po­mie­szczeń, ba­ga­żu, re­wiz­ji oso­bi­stej;
2. pod­da­wać re­wiz­ji po­glą­dy, po­przed­nie po­sta­no­wie­nia itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­szu­ki­wać w po­szu­ki­wa­niu cze­goś nie­le­gal­ne­go

 (1.2) pod­da­wać kry­ty­ce i zmie­niać do­tych­cza­so­we po­glą­dy lub po­sta­no­wie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewietka

krót­kie wi­do­wi­sko estra­do­we


Źródła:

SJP.pl

Rewindykacja

są­do­we do­cho­dze­nie zwro­tu utra­co­nej włas­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Rewindykacyjny

zwią­za­ny z re­win­dy­ka­cją


Źródła:

SJP.pl

Rewindykator

osoba żą­da­ją­ca zwro­tu włas­no­ści lub utra­co­nych praw na dro­dze są­do­wej


Źródła:

SJP.pl

Rewindykować

1. odzy­ski­wać (odzy­skać) utra­co­ną włas­ność lub prawo do cze­goś na dro­dze są­do­wej;
2. na­da­wać (nadać) cze­muś nowe zna­cze­nie lub nową war­tość


Źródła:

SJP.pl

Rewiowy

zwią­za­ny z rewią


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rewią, do­ty­czą­cy rewii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewir

1. ob­szar dzia­ła­nia;
2. te­ry­to­rium osob­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ob­szar pod­le­gły okre­ślo­nym służ­bom lub pod­po­rząd­ko­wa­ny okre­ślo­nej funk­cji

 (1.2) licz­ba sto­li­ków ob­słu­gi­wa­na przez jed­ne­go kel­ne­ra

 (1.3) hist. szpi­tal w hit­le­row­skich obo­zach kon­cen­tra­cyj­nych


Rewir – te­ry­to­ria osob­ni­cze.

Po­wierzch­nia zaj­mo­wa­na jest przez po­pu­la­cje, stale (lub okre­so­wo) bro­nio­ną przez nią. Kształt i wiel­kość re­wi­rów za­le­ży m.in. od uksz­tał­to­wa­nia po­wierzch­ni te­re­nu oraz wa­run­ków kli­ma­tycz­nych, wła­ści­wo­ści bio­lo­gicz­nych ga­tun­ku za­miesz­ku­ją­ce­go i wielu in­nych czyn­ni­ków. Re­wi­ry nie­kie­dy na­kła­da­ją się na sie­bie (za­le­ży od śro­do­wi­ska). Su­mu­jąc po­wierzch­nię re­wi­rów otrzy­mu­je­my areał prze­strzen­ny po­pu­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewirowy

przy­miot­nik od: rewir


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­li­cjant czu­wa­ją­cy nad spra­wa­mi ad­mi­ni­stra­cyj­ny­mi i po­rząd­ko­wy­mi w re­wi­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewitalizacja

1. od­no­wa zni­szczo­nych bu­dyn­ków lub dziel­nic mia­sta;
2. przy­wró­ce­nie cerze mło­de­go wy­glą­du przy po­mo­cy za­bie­gów kos­me­tycz­nych;
3. przy­wró­ce­nie ak­tu­al­no­ści daw­nym ideom lub po­glą­dom


Re­wi­ta­li­za­cja ( re- + vita – do­słow­nie: „przy­wró­ce­nie do życia, oży­wie­nie”, re­vi­ta­li­za­tion, urban re­ne­wal, urban re­de­ve­lop­ment, gen­tri­fi­ca­tion) – ze­spół dzia­łań ur­ba­ni­stycz­nych i pla­ni­stycz­nych, ko­or­dy­no­wa­nych przez lo­kal­ną ad­mi­ni­stra­cję sa­mo­rzą­do­wą, któ­rych celem jest spo­łecz­ne, ar­chi­tek­to­nicz­ne, pla­ni­stycz­ne i eko­no­micz­ne ko­rzyst­ne przeksz­tał­ce­nie wy­o­dręb­nio­ne­go ob­sza­ru gminy bę­dą­ce­go w sta­nie kry­zy­su wy­ni­ka­ją­ce­go z czyn­ni­ków eko­no­micz­nych i spo­łecz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rewitalizacyjny

→ re­wi­ta­li­za­cja


Patrz:rewitalizacja

Źródła:

SJP.pl

Rewitalizator

1. urzą­dze­nie do po­pra­wy ja­ko­ści wody;
2. pre­pa­rat, który re­ge­ne­ru­je i odś­wie­ża skórę, włosy lub paz­nok­cie


Źródła:

SJP.pl

Rewitalizować

1. od­na­wiać zni­szczo­ne bu­dyn­ki lub dziel­ni­ce mia­sta;
2. przy­wra­cać cerze młody wy­gląd przy po­mo­cy za­bie­gów kos­me­tycz­nych;
3. przy­wra­cać ak­tu­al­ność daw­nym ideom lub po­glą­dom


Źródła:

SJP.pl

Rewiyr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. urz. med. zwol­nie­nie le­kar­skie


Źródła:

Wiktionary

Rewizja

obej­rze­nie kogoś lub cze­goś; prze­gląd; kon­tro­la; lu­stra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krym. ogół dzia­łań, któ­rych celem jest zna­le­zie­nie do­wo­dów dom­nie­ma­ne­go prze­stęp­stwa lub wy­kro­cze­nia

 (1.2) po­now­ne roz­pa­trze­nie pew­nych po­glą­dów, te­o­rii, do­ku­men­tów itp. i do­ko­na­nie w nich zmian

 (1.3) kon­tro­la urzę­do­wa do­ko­ny­wa­na w okre­ślo­nej in­sty­tu­cji

 (1.4) praw. po­now­ne roz­pa­trze­nie spra­wy przez sąd wyż­szej in­stan­cji jako na­stęp­stwo od­wo­ła­nia od orze­czeń sądu niż­szej in­stan­cji

 (1.5) druk. osta­tecz­na ko­rek­ta tek­stu dru­kar­skie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewizjonista

1. osoba kwe­stio­nu­ją­ca ist­nie­ją­cy po­rzą­dek rze­czy, gra­nic i trak­ta­tów mię­dzy­na­ro­do­wych;
2. osoba kwe­stio­nu­ją­ca ofi­cjal­ną wy­kład­nię mark­siz­mu-le­ni­niz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. osoba kwe­stio­nu­ją­ca obo­wią­zu­ją­cy po­rzą­dek w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewizjonistka

→ re­wiz­jo­ni­sta


Patrz:rewizjonista

Źródła:

SJP.pl

Rewizjonistyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest re­wiz­jo­ni­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są re­wiz­jo­ni­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Rewizjonistyczny

→ re­wiz­jo­nizm


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­wiz­jo­niz­mu


Patrz:rewizjonizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewizjonizm

1. dą­że­nie do zmia­ny lub oba­le­nia ist­nie­ją­ce­go stanu rze­czy, obo­wią­zu­ją­cych umów i trak­ta­tów mię­dzy­na­ro­do­wych;
2. kie­ru­nek w ruchu ro­bot­ni­czym, wy­stę­pu­ją­cy z ha­sła­mi re­wiz­ji mark­siz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kie­ru­nek ide­o­lo­gicz­ny w ruchu ro­bot­ni­czym po­stu­lu­ją­cy re­wiz­ję zasad mark­siz­mu


Za­su­ge­ro­wa­no, aby ten ar­ty­kuł na różne ar­ty­ku­ły.

Re­wiz­jo­nizm (łac. "re­vi­sio" – po­now­ne wi­dze­nie) – dą­że­nie do zmia­ny okre­ślo­ne­go stanu rze­czy, po­glą­dów. Po­now­ne roz­pa­try­wa­nie usta­lo­nych wnio­sków, oce­nia­nie fak­tów we­dług in­nych kry­te­riów. Re­wiz­jo­nizm da­ne­go za­gad­nie­nia na­stę­pu­je po pew­nym cza­sie (naj­czę­ściej jedno lub wię­cej po­ko­leń).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewizor

1. daw­niej: urzęd­nik upo­waż­nio­ny do kon­tro­lo­wa­nia dzia­łal­no­ści in­sty­tu­cji, przed­się­bior­stwa; in­spek­tor;
2. ko­le­jarz na­dzo­ru­ją­cy pracę ze­spo­łu kon­duk­to­rów ko­le­jo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kolej. ko­le­jarz na­dzo­ru­ją­cy pracę ze­spo­łu kon­duk­to­rów ko­le­jo­wych

 (1.2) hist. adm. urzęd­nik do­ko­nu­ją­cy kon­tro­li cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewizorka

→ re­wi­zor; kon­tro­ler­ka, in­spek­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Rewizorski

→ re­wi­zor


Patrz:rewizor

Źródła:

SJP.pl

Rewizyjny

przy­miot­nik od: re­wiz­ja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­wiz­ją, do­ty­czą­cy re­wiz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewizyta

odw­za­jem­nie­nie zło­żo­nej wi­zy­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wi­zy­ta w od­po­wie­dzi na wi­zy­tę kogoś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewizytować

odw­za­jem­niać się lub odw­za­jem­nić się zło­że­niem wi­zy­ty


Źródła:

SJP.pl

Rewiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rewiś

rewiś dę­bo­wy - owad błon­kos­krzy­dły z ro­dzi­ny ga­la­só­wek


Źródła:

SJP.pl

Rewka

zdrob­nie­nie od: rewa


Źródła:

SJP.pl

Rewkom

(z ro­syj­skie­go "re­wo­lu­cjon­nyj ko­mi­tiet") daw­niej: bol­sze­wic­ki sztab do­ko­nu­ją­cy prze­wro­tu woj­sko­we­go i obej­mu­ją­cy wła­dzę sa­mo­rzut­nie


Źródła:

SJP.pl

Rewokacja

od­wo­ła­nie kogoś z pla­ców­ki za­gra­nicz­nej lub z urzę­du ko­ściel­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rewokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­wo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rewokować

1. urzę­do­wo: od­wo­łać, od­wo­ły­wać z urzę­du;
2. prze­sta­rza­le:
a) zmie­nić, zmie­niać wyz­na­nie;
b) cof­nąć, cofać coś, uznać, uz­na­wać coś jako nie­by­łe


cza­sow­nik

 (1.1) od­wo­łać z urzę­du

 (1.2) od­wo­łać, unie­waż­nić

 (1.3) na­wró­cić się, zmie­nić wyz­na­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewolta

zbroj­ny spi­sek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbroj­ny spi­sek, bunt

 (1.2) sprze­ciw wobec obo­wią­zu­ją­cych norm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewolucja

1. zbroj­ny prze­wrót w spo­łe­czeń­stwie ma­ją­cy na celu oba­le­nie obec­ne­go ustro­ju spo­łecz­ne­go i za­stą­pie­nie go nowym;
2. pro­ces du­żych, gwał­tow­nych zmian w danej dzie­dzi­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwał­tow­ne prze­mia­ny w spo­łe­czeń­stwie, zwią­za­ne np. z prze­wro­tem;

 (1.2) przen. duże i nagłe zmia­ny


Re­wo­lu­cja (z wczes­noś­red­nio­wiecz­nej ła­ci­ny "re­vo­lu­tio" – prze­wrót) – zna­czą­ca zmia­na, która zaz­wy­czaj za­cho­dzi w sto­sun­ko­wo krót­kim okre­sie.

Róż­nie de­fi­nio­wa­ne re­wo­lu­cje wy­bu­cha­ły w całej hi­sto­rii ludz­ko­ści. Róż­nią się one w za­leż­no­ści od licz­by re­wo­lu­cjo­ni­stów (uczest­ni­ków), środ­ków przez nich sto­so­wa­nych, czasu trwa­nia, ide­o­lo­gii mo­ty­wa­cyj­nej i róż­nych in­nych aspek­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewolucjonista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) uczest­nik lub zwo­len­nik re­wo­lu­cji


Źródła:

Wiktionary

Rewolucjonistka

→ re­wo­lu­cjo­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, uczest­nicz­ka lub zwo­len­nicz­ka re­wo­lu­cji


Patrz:rewolucjonista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewolucjonizm

dą­że­nie do re­wo­lu­cyj­nych zmian, zwła­szcza w dzie­dzi­nie po­li­ty­ki


Źródła:

SJP.pl

Rewolucjonizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) polit. po­bu­dza­nie do re­wo­lu­cji

 (1.2) przen. do­ko­ny­wa­nie ra­dy­kal­ne­go prze­ło­mu w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

Wiktionary

Rewolucjonizować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­wo­lu­cjo­ni­zo­wać)

 (1.1) do­ko­ny­wać ra­dy­kal­nych, prze­ło­mo­wych zmian, które za­sad­ni­czo od­mie­nia­ją do­tych­cza­so­wy stan rze­czy


Źródła:

Wiktionary

Rewolucyjka

zdrob­nie­nie od: re­wo­lu­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od re­wo­lu­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewolucyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­wo­lu­cyj­ny


Źródła:

Wiktionary

Rewolucyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest re­wo­lu­cyj­ne


Źródła:

Wiktionary

Rewolucyjny

zwią­za­ny z re­wo­lu­cją, prze­wro­tem; wła­ści­wy re­wo­lu­cji, słu­żą­cy re­wo­lu­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­wo­lu­cji i re­wo­lu­cjo­ni­stów, zwią­za­ny z re­wo­lu­cją i re­wo­lu­cjo­ni­sta­mi

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przy­no­szą­cy duże zmia­ny, prze­ła­mu­ją­cy skost­nia­łe struk­tu­ry

 (2.2) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla re­wo­lu­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rewolwer

krót­ka, wie­lo­strza­ło­wa broń palna z obra­ca­ją­cym się bę­ben­kiem za każ­dym po­cią­gnię­ciem spu­stu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ręcz­na, krót­ka broń palna, w któ­rej ma­ga­zy­nek sta­no­wi kil­ku­ko­mo­ro­wy obro­to­wy bęben;


Re­wol­wer – krót­ka, ręcz­na broń strze­lec­ka wy­po­sa­żo­na w cha­rak­te­ry­stycz­ny obro­to­wy bęben z kil­ko­ma ko­mo­ra­mi na­bo­jo­wy­mi.

Re­wol­wer jest bro­nią wie­lo­strza­ło­wą, przez­na­czo­ną do pro­wa­dze­nia ognia na krót­kich dy­stan­sach (do 50 m) i wy­po­sa­żo­ną w chwyt umoż­li­wia­ją­cy strze­la­nie jedną ręką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewolwerowiec

ban­dy­ta po­słu­gu­ją­cy się re­wol­we­rem w na­pa­dach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po­słu­gu­ją­ca się zręcz­nie re­wol­we­rem, bio­rą­ca udział w po­je­dyn­kach lub na­pa­dach, zwła­szcza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych za cza­sów Dzi­kie­go Za­cho­du

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) daw. pejor. cza­so­pis­mo o sen­sa­cyj­nym cha­rak­te­rze, za­wie­ra­ją­ce agre­syw­nie zre­da­go­wa­ne lub oszczer­cze in­for­ma­cje


Re­wol­we­ro­wiec – pol­skie tłu­ma­cze­nie an­giel­skie­go po­ję­cia z Dzi­kie­go Za­cho­du: "gun­figh­ter", "guns­lin­ger" czy "sho­o­tist", oz­na­cza­ją­ce­go groź­ne­go czło­wie­ka z bro­nią palną. An­giel­skie słowo nie za­wę­ża jego zna­cze­nia do wła­da­nia re­wol­we­rem w sen­sie "stric­te" krót­kiej broni pal­nej z bęb­nem obro­to­wym. Zna­cze­nie w wer­sji an­giel­skiej od­no­si się także do groź­ne­go użyt­kow­ni­ka broni pal­nej dłu­giej, np. pow­ta­rzal­nych ka­ra­bi­nów Win­che­ster.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rewolwerowy

1. przy­miot­nik od: re­wol­wer;
2. w tech­ni­ce: urzą­dze­nie z wie­lo­ma osa­dzo­ny­mi na­rzę­dzia­mi, uży­wa­ny­mi w usta­lo­nej ko­lej­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Rewolwing

kre­dyt wie­lo­krot­nie za­cią­ga­ny i spła­ca­ny w trak­cie trwa­nia umowy kre­dy­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Rewolwingowy

→ re­wol­wing


Patrz:rewolwing

Źródła:

SJP.pl

Rewriter

[czy­taj: ri­raj­ter] osoba prze­ra­bia­ją­ca jakiś tekst


Źródła:

SJP.pl

Rewski

→ Rewa (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rewuca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w środ­ko­wej Sło­wa­cji


Źródła:

Wiktionary

Rewucki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rex

reks;
1. krój pisma dru­kar­skie­go o wą­skim ry­sun­ku liter;
2. rasa kró­li­ka o brą­zo­wej sier­ści i sto­ją­cych uszach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rexton

model sa­mo­cho­du marki SsangYong


Źródła:

SJP.pl

Rey

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Reykiawicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Reykjavíkiem, do­ty­czą­cy Reykjavíku


Źródła:

Wiktionary

Reykjavicki

→ Reykjavík; rej­kia­wic­ki


Źródła:

SJP.pl

Reykjavík

[czy­taj: rej­kia­wik] sto­li­ca Is­lan­dii; Rej­kia­wik


rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Is­lan­dii;


Reykjavík (dawny pol­ski eg­zo­nim: "Rej­kia­wik") – sto­li­ca oraz naj­więk­sze mia­sto Is­lan­dii, po­ło­żo­ne w jej po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści nad Za­to­ką Faxa, naj­bar­dziej wy­su­nię­ta na pół­noc sto­li­ca świa­ta. Na pół­noc od Reykjavíku w od­le­gło­ści 10 km gó­ru­je masyw Esja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reykjawicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Reykjavík


Źródła:

Wiktionary

Reykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Reymont

Wła­dy­sław Sta­ni­sław Re­y­mont (wła­ści­wie S. W. Rej­ment) (1867-1925), pi­sarz i pu­bli­cy­sta


Źródła:

SJP.pl

Reymontowski

[czy­taj: rej­mon­tow­ski] wła­ści­wy Re­y­mon­to­wi, taki jak w twór­czo­ści Re­y­mon­ta


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy życia i twór­czo­ści Wła­dy­sła­wa Re­y­mon­ta, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Re­y­mon­ta lub jego twór­czo­ści, taki jak u Re­y­mon­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reynolds

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Reza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. droga, po­dróż


Źródła:

Wiktionary

Rezanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rezać.


Źródła:

Wiktionary

Rezać

cza­sow­nik

 (1.1) gwara wię­zien­na ciąć


Źródła:

Wiktionary

Rezeda

ro­śli­na ozdob­na o żółto-zie­lo­nych kwia­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Re­se­da|ref=tak., li­czą­cy około 30 ga­tun­ków ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny re­ze­do­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju re­ze­dy (1.1)


Re­ze­da ("Re­se­da") – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny re­ze­do­wa­tych ("Re­se­da­ce­ae"). Na­le­ży do niego 67 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w Azji, Eu­ro­pie i Afry­ce, a jako in­tro­du­ko­wa­ne także na in­nych kon­ty­nen­tach. W Pol­sce dwa ga­tun­ki są ro­dzi­me, dwa dal­sze wy­stę­pu­ją jako dzi­cze­ją­ce trwa­le lub przej­ścio­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezedolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy li­ście jak re­ze­da


Źródła:

Wiktionary

Rezedowate

ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych lub krze­wia­stych z rzędu ka­pa­row­ców, o na­prze­mian­le­głych li­ściach bez przy­list­ków i grzbie­ci­stych kwia­tach ze­bra­nych w grona lub kłosy


Re­ze­do­wa­te ("Re­se­da­ce­ae" L.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu ka­pu­stow­ców ("Bras­si­ca­les"), do któ­rej za­li­cza­nych jest 7 ro­dza­jów wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go cie­płe­go oraz na su­chych ob­sza­rach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Pół­noc­nej, w Eu­ro­pie, Afry­ce Pół­noc­nej, Wschod­niej i Po­łud­nio­wej, w Azji Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezedowaty

o ce­chach re­ze­do­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rezedowy

→ re­ze­da


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do re­ze­dy

 (1.2) ma­ją­cy kolor wła­ści­wy kwia­tom re­ze­dy, zie­lon­ka­wy/żół­ta­wy


Patrz:rezeda

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezerford

jed­nost­ka ak­tyw­no­ści ciała pro­mie­niot­wór­cze­go; ru­ter­ford; rut­her­ford


Źródła:

SJP.pl

Rezerpina

al­ka­lo­id po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, ha­mu­ją­cy po­bu­dze­nie ukła­du współ­czul­ne­go, ob­ni­ża­ją­cy ci­śnie­nie krwi i dzia­ła­ją­cy na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy po­wo­du­jąc uspo­ko­je­nie, sto­so­wa­ny w le­cze­niu nad­ci­śnie­nia


Re­zer­pi­na ( re­ser­pi­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, al­ka­lo­id po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go wy­i­zo­lo­wa­ny z ko­rze­ni ra­u­wol­fii żmi­jo­wej ("Ra­u­wol­fia ser­pen­ti­na") ros­ną­cej u stóp Hi­ma­la­jów, od wie­ków sto­so­wa­nej w me­dy­cy­nie. Pod wzglę­dem che­micz­nym jest po­chod­ną in­do­lu, za­li­cza­ną do, typu. Jest estrem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezerwa

1. zapas cze­goś;
2. ostroż­ność w spo­so­bie bycia, oce­nie cze­goś; pow­ścią­gli­wość;
3. pewna licz­ba ludzi mo­gą­cych za­stą­pić in­nych, za­pa­so­wi człon­ko­wie dru­ży­ny spor­to­wej, odwód woj­sko­wy itp.;
4. oby­wa­te­le po przesz­ko­le­niu woj­sko­wym, któ­rzy mogą być po­wo­ła­ni do woj­ska w wy­pad­ku wojny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zapas cze­goś

 (1.2) pow­ścią­gli­wość, brak ser­decz­no­ści, chłód w spo­so­bie bycia

 (1.3) ogół oby­wa­te­li (re­zer­wi­stów), któ­rzy mogą być po­wo­ła­ni do woj­ska na okre­so­we ćwi­cze­nia lub na wy­pa­dek wojny

 (1.4) wojsk. od­dział lub od­dzia­ły woj­sko­we po­zo­sta­wio­ne w od­wo­dzie

 (1.5) sport. (w spor­tach dru­ży­no­wych) grupa spor­tow­ców, któ­rzy mogą za­stą­pić in­nych za­wod­ni­ków w cza­sie meczu

 (1.6) pewna licz­ba ludzi mo­gą­cych za­stą­pić in­nych


Re­zer­wa (żoł­nie­rze re­zer­wy, pot. "re­zer­wi­ści") – ogół osób sta­no­wią­cych bazę uzu­peł­nień dla sił zbroj­nych na wy­pa­dek ogło­sze­nia mo­bi­li­za­cji, stanu wojny lub bez­poś­red­nie­go za­gro­że­nia bez­pie­czeń­stwa pań­stwa.

Re­zer­wę mogą sta­no­wić za­rów­no żoł­nie­rze zwol­nie­ni z peł­nie­nia służ­by woj­sko­wej, jak i osoby, które służ­by tej nie od­by­wa­ły, ale nadal pod­le­ga­ją ta­kie­mu obo­wiąz­ko­wi (zwła­szcza po­sia­da­ją­ce przy­dat­ne w woj­sku kwa­li­fi­ka­cje lub wyksz­tał­ce­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezerwacik

zdrob­nie­nie od: re­zer­wat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od re­zer­wat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezerwacja

wcze­śniej­sze za­mó­wie­nie miej­sca, np. w sa­mo­lo­cie, ho­te­lu; za­re­zer­wo­wa­nie, za­bu­ko­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czyn­ność re­zer­wo­wa­nia cze­goś

 (1.2) dowód za­re­zer­wo­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezerwacyjny

do­ty­czą­cy re­zer­wa­cji


Źródła:

SJP.pl

Rezerwat

1. teren o szcze­gól­nych war­to­ściach, zwy­kle przy­rod­ni­czych, wy­łą­czo­ny z ek­splo­a­ta­cji i ob­ję­ty ochro­ną praw­ną;
2. wy­dzie­lo­ny ob­szar za­miesz­ki­wa­nia lud­no­ści au­toch­to­nicz­nej w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Po­łud­nio­wej, Afry­ce i Au­stra­lii, z ogra­ni­czo­nym do­stę­pem lud­no­ści na­pły­wo­wej;
3. w pra­wie ka­no­nicz­nym: prawo do wy­ko­ny­wa­nia niek­tó­rych czyn­no­ści ka­no­nicz­nych za­strze­żo­ne dla usta­lo­nych władz ko­ściel­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. geogr. ob­ję­ty ochro­ną ści­słą teren o szcze­gól­nych wa­lo­rach przy­rod­ni­czych lub kra­joz­naw­czych

 (1.2) wy­dzie­lo­ny ob­szar przy­mu­so­we­go osied­le­nia lud­no­ści rdzen­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezerwatowy

→ re­zer­wat


Patrz:rezerwat

Źródła:

SJP.pl

Rezerwista

oby­wa­tel po przesz­ko­le­niu woj­sko­wym, który może być po­wo­ła­ny do woj­ska w wy­pad­ku wojny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po przesz­ko­le­niu woj­sko­wym nie peł­nią­ca służ­by w woj­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezerwistka

→ re­zer­wi­sta


Patrz:rezerwista

Źródła:

SJP.pl

Rezerwowa

po­zo­sta­ją­cy w za­pa­sie; za­pa­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Rezerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­zer­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rezerwować

1. za­ma­wiać wcze­śniej miej­sce, np. w sa­mo­lo­cie, ho­te­lu; do­ko­ny­wać re­zer­wa­cji, bu­ko­wać;
2. za­strze­gać sobie prawo do cze­goś;
3. za­cho­wy­wać coś z przez­na­cze­niem na przysz­ły cel; trzy­mać w re­zer­wie, mieć na zapas


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­pew­nić z wy­prze­dze­niem okre­ślo­ne miej­sce w okre­ślo­nym cza­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezerwowy

po­zo­sta­ją­cy w za­pa­sie; za­pa­so­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który sta­no­wi re­zer­wę cze­goś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sport. gracz, który ocze­ku­je na ewen­tu­al­ną zmia­nę poza bo­i­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezerwuar

zbior­nik słu­żą­cy do skła­do­wa­nia róż­nych sub­stan­cji, naj­czę­ściej cie­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. zbior­nik do prze­cho­wy­wa­nia cie­czy lub gazów

 (1.2) książk. za­so­by do­stęp­ne do wy­ko­rzy­sta­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezerwuarek

zdrob­nie­nie od: re­zer­wu­ar


Źródła:

SJP.pl

Rezerwuarowy

→ re­zer­wu­ar


Patrz:rezerwuar

Źródła:

SJP.pl

Rezerwy

1. zapas cze­goś;
2. ostroż­ność w spo­so­bie bycia, oce­nie cze­goś; pow­ścią­gli­wość;
3. pewna licz­ba ludzi mo­gą­cych za­stą­pić in­nych, za­pa­so­wi człon­ko­wie dru­ży­ny spor­to­wej, odwód woj­sko­wy itp.;
4. oby­wa­te­le po przesz­ko­le­niu woj­sko­wym, któ­rzy mogą być po­wo­ła­ni do woj­ska w wy­pad­ku wojny


Źródła:

SJP.pl

Rezjański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Rezją, do­ty­czą­cy Rezji (ofic. Resia, gmina we Wło­szech)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) dia­lekt rez­jań­ski ję­zy­ka sło­weń­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Reznor

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rezol

ży­wi­ca syn­te­tycz­na uży­wa­na przy pro­duk­cji la­kie­rów, kle­jów itp.


Źródła:

SJP.pl

Rezolowy

→ rezol


Patrz:rezol

Źródła:

SJP.pl

Rezolucja

zbio­ro­wa uchwa­ła usta­lo­na przez ja­kieś zgro­ma­dze­nie w wy­ni­ku obrad


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. zbio­ro­wa uchwa­ła pod­ję­ta w wy­ni­ku obrad

 (1.2) daw. de­cyz­ja władz o cha­rak­te­rze roz­strzy­ga­ją­cym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezolucyjny

→ re­zo­lu­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­zo­lu­cją, do­ty­czą­cy re­zo­lu­cji


Patrz:rezolucja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezolut

osoba ener­gicz­na, szyb­ka w dzia­ła­niu


Źródła:

SJP.pl

Rezolutka

→ re­zo­lut


Patrz:rezolut

Źródła:

SJP.pl

Rezolutnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­zo­lut­ny


Źródła:

Wiktionary

Rezolutniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: re­zo­lut­nie


Źródła:

SJP.pl

Rezolutniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: re­zo­lut­ny


Źródła:

SJP.pl

Rezolutność

→ re­zo­lut­ny


Patrz:rezolutny

Źródła:

SJP.pl

Rezolutny

1. umie­ją­cy sobie zręcz­nie po­ra­dzić w każ­dej sy­tu­a­cji, za­rad­ny i pewny sie­bie w kon­tak­tach z ludź­mi; by­stry, roz­trop­ny, śmia­ły;
2. wła­ści­wy czło­wie­ko­wi o ta­kich ce­chach, np. re­zo­lut­na mina


przy­miot­nik

 (1.1) pewny sie­bie, wy­ga­da­ny

 (1.2) by­stry, za­rad­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezolwować

daw­niej:
1. zde­cy­do­wać, de­cy­do­wać o czymś;
2. re­zol­wo­wać się - zde­cy­do­wać się, de­cy­do­wać się na coś


Źródła:

SJP.pl

Rezon

śmia­łość, pew­ność sie­bie, od­wa­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pew­ność sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezonacja

daw­niej: zja­wi­sko aku­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na prze­dłu­że­niu czasu trwa­nia dźwię­ku, wy­wo­ła­ne dzia­ła­niem fal od­bi­tych w po­mie­szcze­niu zam­knię­tym; re­zo­nans, po­głos


Źródła:

SJP.pl

Rezonacyjny

do­ty­czą­cy re­zo­na­cji


Źródła:

SJP.pl

Rezonans

1. zja­wi­sko aku­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na prze­dłu­że­niu czasu trwa­nia dźwię­ku, wy­wo­ła­ne dzia­ła­niem fal od­bi­tych w po­mie­szcze­niu zam­knię­tym; re­zo­na­cja, po­głos;
2. dobra sły­szal­ność dźwię­ków w po­mie­szcze­niu, za­leż­na od po­wierzch­ni od­bi­ja­ją­cych dźwię­ki;
3. zwie­lo­krot­nie­nie dźwię­ku; od­głos, echo, podź­więk;
4. prze­no­śnie: czy­jaś re­ak­cja na coś; odzew, oddź­więk, echo;
5. w fi­zy­ce: zja­wi­sko za­cho­dzą­ce w niek­tó­rych ukła­dów me­cha­nicz­nych, elek­trycz­nych, aku­stycz­nych lub op­tycz­nych, po­le­ga­ją­ca na szyb­kim wzro­ście am­pli­tu­dy drgań ukła­du, gdy czę­stot­li­wość zew­nętrz­nych drgań wy­mu­sza­ją­cych jest równa lub bli­ska czę­stot­li­wo­ści drgań włas­nych ukła­du;
6. w mu­zy­ce: zja­wi­sko wzmoc­nie­nia dźwię­ku spo­wo­do­wa­ne po­bu­dze­niem ciała sprę­ży­ste­go są­sia­du­ją­ce­go ze źró­dłem dźwię­ku ciała sprę­ży­ste­go do drgań o tej samej czę­stot­li­wo­ści;
7. w psy­cho­lo­gii: spo­sób od­dzia­ły­wa­nia zda­rze­nia na psy­chi­kę ludz­ką;
8. w psy­cho­lo­gii: bez­słow­na ko­mu­ni­ka­cja mię­dzy ludź­mi, poz­wa­la­ją­ca poz­na­wać uczu­cia in­nych i wczu­wać się w nie;
9. w ję­zy­koz­naw­stwie: re­zo­nans no­so­wy - cecha ar­ty­ku­la­cyj­na gło­ski, która wy­ni­ka z udzia­łu jamy no­so­wej w wy­ma­wia­niu tej gło­ski;
10. w me­dy­cy­nie: re­zo­nans ma­gne­tycz­ny:
a) me­to­da dia­gno­sty­ki wy­ko­rzy­sty­wa­na w ba­da­niach oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go oraz ukła­du mię­śnio­we­go i szkie­le­to­we­go;
b) ba­da­nie prze­pro­wa­dzo­ne tą me­to­dą


Re­zo­nans – zja­wi­sko fi­zycz­ne za­cho­dzą­ce dla drgań wy­mu­szo­nych, ob­ja­wia­ją­ce się wzro­stem am­pli­tu­dy drgań ukła­du drga­ją­ce­go dla okre­ślo­nej czę­stot­li­wo­ści siły wy­mu­sza­ją­cej. Czę­stot­li­wość, dla któ­rej drga­nia mają naj­więk­szą am­pli­tu­dę, na­zy­wa się czę­stot­li­wo­ścią re­zo­nan­so­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezonanse

cząst­ki ele­men­tar­ne o mak­sy­mal­nie krót­kim cza­sie życia; cząst­ki re­zo­nan­so­we


Źródła:

SJP.pl

Rezonansowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­zo­nan­su


Źródła:

Wiktionary

Rezonator

część in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go do wzmoc­nie­nia dźwię­ku, np. pudło skrzy­piec


Re­zo­na­tor – układ me­cha­nicz­ny lub elek­trycz­ny, w któ­rym za­cho­dzą drga­nia re­zo­nan­so­we.

Przy­kła­da­mi re­zo­na­to­rów me­cha­nicz­nych są wa­ha­dło, sprę­ży­na, stru­na, mem­bra­ny aku­stycz­na i mu­zycz­na.

Przy­kła­da­mi re­zo­na­to­rów aku­stycz­nych są rura Kund­ta. Sto­so­wa­ne po­wszech­nie służą do tłu­mie­nia dźwię­ku (ha­ła­sów) lub do re­zo­nan­so­we­go wzmac­nia­nia dźwię­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezoner

1. czło­wiek, który lubi mędr­ko­wać, po­u­czać, umo­ral­niać
2. po­stać w ut­wo­rze dra­ma­tycz­nym lub epic­kim ko­men­tu­ją­ca i in­ter­pre­tu­ją­ca, naj­czę­ściej w imie­niu au­to­ra, przed­sta­wio­ne zda­rze­nia, osoby, kon­flik­ty, for­mu­łu­ją­ca morał ut­wo­ru


Źródła:

SJP.pl

Rezonerka

1. ko­bie­ta lu­bią­ca re­zo­no­wać, po­u­czać in­nych;
2. po­stać ko­bie­ca w sztu­ce sce­nicz­nej, wy­ra­ża­ją­ca ogól­ne in­for­ma­cje o zda­rze­niach, po­sta­ciach, wy­ra­ża­ją­ca zwy­kle opi­nie sa­me­go au­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Rezonerski

→ re­zo­ner


Patrz:rezoner

Źródła:

SJP.pl

Rezonerstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­wa­ża­nie o czymś z dużą pew­no­ścią sie­bie, udo­wad­nia­nie rze­czy oczy­wi­stych, bez­przed­mio­to­we roz­my­śla­nie, po­u­cza­nie


Źródła:

Wiktionary

Rezonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) do­wo­dze­nie cze­goś lub mó­wie­nie o czymś z dużą dozą pew­no­ści sie­bie

 (1.2) drga­nie w re­zo­nan­sie

 (1.3) o in­stru­men­cie mu­zycz­nym: wzmac­nia­nie dźwię­ków po­przez drga­nie z tą samą czę­stot­li­wo­ścią co źró­dło tych dźwię­ków


Źródła:

Wiktionary

Rezonować

1. roz­pra­wiać, po­u­czać, mędr­ko­wać;
2. być w re­zo­nan­sie z siłą po­wo­du­ją­cą drga­nia; współbrz­mieć


Źródła:

SJP.pl

Rezorcyna

biała sub­stan­cja kry­sta­licz­na o słod­kim smaku, łatwo roz­pu­szczal­na w wo­dzie, ete­rze i al­ko­ho­lu, ma­ją­ca za­sto­so­wa­nie w gar­bar­stwie, far­biar­stwie oraz lecz­nict­wie; fenol di­hy­drok­sy­lo­wy


Re­zor­cy­na, re­zor­cy­nol ( re­sor­ci­no­lum, re­sor­ci­num), – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy fe­no­li, w któ­rym dwie grupy hy­drok­sy­lo­we są przy­łą­czo­ne do pier­ście­nia ben­ze­no­we­go w po­zy­cji meta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezorcynowy

→ re­zor­cy­na


Patrz:rezorcyna

Źródła:

SJP.pl

Rezotekst

la­mi­na­to­wa, kom­po­zy­to­wa masa pla­stycz­na uży­wa­na do wy­ro­bu czę­ści ma­szyn, apa­ra­tów elek­tro­tech­nicz­nych i ło­żysk; tek­sto­lit


Źródła:

SJP.pl

Rezultat

wynik, sku­tek dzia­ła­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wynik, sku­tek, efekt ja­kie­goś dzia­ła­nia lub braku dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezultatywność

→ re­zul­ta­tyw­ny


Patrz:rezultatywny

Źródła:

SJP.pl

Rezultowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|re­zul­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Rezultować

cza­sow­nik

 (1.1) rzad. dawać re­zul­tat, skut­ko­wać


Źródła:

Wiktionary

Rezun

daw­niej: mor­der­ca, za­bój­ca; rezuń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. czło­wiek, który do­ko­nu­je na­pa­dów i za­bójstw;

 (1.2) pejor. Ukra­i­niec


Rezun – w ję­zy­ku sta­ro­pol­skim w zna­cze­niu mor­der­ca, za­bój­ca, sie­pacz, za­po­ży­cze­nie z ję­zy­ka ukra­iń­skie­go od wy­ra­zu "rizun", ( різун), oz­na­cza­ją­ce­go rzeź­ni­ka.

Od czasu rzezi wo­łyń­skiej (1943–1944) i czyst­ki et­nicz­nej w wo­je­wództ­wach lwow­skim, tar­no­pol­skim i sta­ni­sła­wow­skim (1944) rezun jest to ste­re­o­ty­po­we, po­tocz­ne okre­śle­nie człon­ków Ukra­iń­skiej Pow­stań­czej Armii (UPA), Or­ga­ni­za­cji Ukra­iń­skich Na­cjo­na­li­stów (OUN), Sa­mo­o­bron­nych Ku­szczo­wych Wid­di­łów (SKW) i in­nych ukra­iń­skich for­ma­cji, uczest­ni­czą­cych w mor­do­wa­niu pol­skiej lud­no­ści cy­wil­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezurekcja

ka­to­lic­ka, uro­czy­sta msza wiel­ka­noc­na z pro­ce­sją


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. uro­czy­ste na­bo­żeń­stwo wiel­ka­noc­ne z pro­ce­sją, ob­wie­szcza­ją­ce zmart­wychw­sta­nie Chry­stu­sa;

 (1.2) rel. rzad. zmart­wychw­sta­nie Chry­stu­sa


Re­zu­rek­cja (z łac. "re­sur­rec­tio" – zmart­wychw­sta­nie) – pro­ce­sja w Ko­ścio­łach ka­to­lic­kich, od­by­wa­ją­ca się w Wiel­ka­noc, która jest ogło­sze­niem zmart­wychw­sta­nia Chry­stu­sa i wez­wa­niem ca­łe­go stwo­rze­nia do udzia­łu w trium­fie Zmart­wychw­sta­łe­go. Jeśli to moż­li­we, pro­ce­sja wy­cho­dzi na zew­nątrz i okrą­ża ko­ściół raz lub trzy razy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezurekcjonista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. daw. zmart­wychw­sta­niec


Źródła:

Wiktionary

Rezurekcyjny

do­ty­czą­cy re­zu­rek­cji


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­zu­rek­cją, do­ty­czą­cy re­zu­rek­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezus

wą­sko­no­sa małpa z grupy kocz­ko­da­nów, ży­ją­ca stad­nie w po­łud­nio­wej Azji; czę­sto po­ka­zy­wa­na w ogro­dach zo­o­lo­gicz­nych i wy­ko­rzy­sty­wa­na przy ba­da­niach la­bo­ra­to­ryj­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ma­ca­ca mu­lat­ta|ref=tak., ga­tu­nek małpy za­miesz­ku­ją­cej ob­szar od Af­ga­ni­sta­nu po Chiny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezuń

daw­niej: mor­der­ca, za­bój­ca; rezun


Źródła:

SJP.pl

Rezydencja

dom, po­se­sja, sie­dzi­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wiel­ki bu­dy­nek miesz­kal­ny o cha­rak­te­rze re­pre­zen­ta­cyj­nym


Re­zy­den­cja – re­pre­zen­ta­cyj­na sie­dzi­ba bi­sku­pia, kró­lew­ska, ro­do­wa, zbu­do­wa­na na wsi lub w mie­ście.

Może być po­je­dyn­czym bu­dyn­kiem (zam­kiem, pa­ła­cem) lub ze­spo­łem bu­dyn­ków (w po­łą­cze­niu z za­bu­do­wa­nia­mi go­spo­dar­czy­mi, par­kiem z pa­wi­lo­na­mi itp.). Roz­róż­nia się re­zy­den­cje let­nie, zi­mo­we i ca­ło­rocz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezydencjalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­zy­do­wa­niem, od­no­szą­cy się do re­zy­do­wa­nia

 (1.2) zwią­za­ny z re­zy­den­cją, od­no­szą­cy się do re­zy­den­cji


Źródła:

Wiktionary

Rezydencjonalny

→ re­zy­den­cja; re­zy­den­cyj­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. peł­nią­cy funk­cję re­zy­den­cji, na­le­żą­cy do re­zy­den­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezydencki

→ re­zy­dent


Patrz:rezydent

Źródła:

SJP.pl

Rezydencko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób re­zy­denc­ki


Źródła:

Wiktionary

Rezydencyjka

zdrob­nie­nie od: re­zy­den­cja


Źródła:

SJP.pl

Rezydencyjny

→ re­zy­den­cja; re­zy­den­cjo­nal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z re­zy­den­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezydent

1. osoba fi­zycz­na lub praw­na ma­ją­ca miej­sce za­miesz­ka­nia w kraju;
2. pra­cow­nik biura po­dró­ży wy­sła­ny służ­bo­wo do ja­kie­goś kraju i zo­bo­wią­za­ny do opie­ki nad prze­by­wa­ją­cy­mi tam klien­ta­mi tego biura;
3. agent ob­ce­go wy­wia­du kie­ru­ją­cy siat­ką wy­wia­dow­czą w danym pań­stwie;
4. pa­cjent le­czo­ny ponad rok w od­dzia­le psy­chia­trycz­nym;
5. ksiądz bez obo­wiąz­ków wi­ka­riusz, miesz­ka­ją­cy na te­re­nie pa­ra­fii;
6. ubogi krew­ny, przy­ja­ciel lub wy­słu­żo­ny urzęd­nik miesz­ka­ją­cy stale na daw­nym dwo­rze szla­chec­kim i bę­dą­cy na utrzy­ma­niu go­spo­da­rza;
7. daw­niej: przed­sta­wi­ciel dy­plo­ma­tycz­ny mo­car­stwa w pań­stwie za­leż­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) agent ob­ce­go wy­wia­du kie­ru­ją­cy siat­ką wy­wia­dow­czą

 (1.2) osoba za­miesz­ku­ją­ca w ja­kimś kraju, a nie po­sia­da­ją­ca jego oby­wa­tel­stwa

 (1.3) daw. ubogi krew­ny, przy­ja­ciel lub wy­słu­żo­ny ofi­cja­li­sta, miesz­ka­ją­cy stale na dwo­rze szla­chec­kim i bę­dą­cy na utrzy­ma­niu go­spo­da­rza

 (1.4) hist. przed­sta­wi­ciel dy­plo­ma­tycz­ny o ran­dze niż­szej od posła, zaz­wy­czaj w pań­stwie klienc­kim albo za­leż­nym

 (1.5) med. le­karz w trak­cie szko­le­nia spe­cja­li­za­cyj­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezydentka

→ re­zy­dent


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta za­miesz­ku­ją­ca w ja­kimś kraju, a nie po­sia­da­ją­ca jego oby­wa­tel­stwa


Patrz:rezydent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezydentny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) in­form. taki, który jest stale obec­ny w pa­mię­ci ope­ra­cyj­nej, za­ła­do­wa­ny na stałe pod­czas pracy kom­pu­te­ra


Źródła:

Wiktionary

Rezydentura

1. miej­sce, gdzie znaj­du­je się oś­ro­dek kie­row­ni­czy ja­kieś or­ga­ni­za­cji, in­sty­tu­cji, np. agen­tu­ra ob­ce­go wy­wia­du;
2. daw­niej:
a) sta­no­wi­sko re­zy­den­ta;
b) sie­dzi­ba re­zy­den­ta


Źródła:

SJP.pl

Rezydować

1. miesz­kać lub prze­by­wać gdzieś;
2. mieć gdzieś sie­dzi­bę, re­zy­den­cję;
3. za­miesz­ki­wać u kogoś jako re­zy­dent - ubogi krew­ny, przy­ja­ciel ro­dzi­ny


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) mieć gdzieś swoją sie­dzi­bę

 (1.2) być re­zy­den­tem, miesz­kać gdzieś

 (1.3) żart. znaj­do­wać się, być po­ło­żo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezydualny

1. po­zo­sta­ły z cze­goś lub po czymś,
2. no­śnik cen­nych war­to­ści


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­si­du­um


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezyduum

re­si­du­um;
1. licz­ba ze­spo­lo­na opi­su­ją­cą za­cho­wa­nie całek po kon­tu­rach ana­li­tycz­nej funk­cji f(z) wokół punk­tu oso­bli­wo­ści;
2. ma­te­riał skal­ny bę­dą­cy efek­tem wie­trze­nia i eroz­ji niek­tó­rych skład­ni­ków skały


Źródła:

SJP.pl

Rezygnacja

zrze­cze­nie się lub za­nie­cha­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zrze­cze­nie się cze­goś lub za­nie­cha­nie ja­kiejś czyn­no­ści

 (1.2) stan przy­gnę­bie­nia, który zwy­kle to­wa­rzy­szy sy­tu­a­cji, na którą nie ma się wpły­wu

 (1.3) for­mal­ny do­ku­ment za­wie­ra­ją­cy oś­wiad­cze­nie o czy­jejś re­zy­gna­cji (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezygnacyjnie

rzad­ko: z re­zy­gna­cją, w spo­sób wy­ra­ża­ją­cy re­zy­gna­cję; zre­zy­gno­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Rezygnacyjny

1. → re­zy­gna­cja, np. list re­zy­gna­cyj­ny;
2. daw­niej: re­zy­gnu­ją­cy z cze­goś, zre­zy­gno­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Rezygnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­prze­sta­wa­nie cze­goś, od­stę­po­wa­nie od cze­goś, zrze­ka­nie się cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Rezygnować

od­stę­po­wać od cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zre­zy­gno­wać)

 (1.1) od­stę­po­wać od cze­goś, zrzec się cze­goś z włas­nej woli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezyliencja

w psy­cho­lo­gii: umie­jęt­ność do­sto­so­wa­nia się, adap­ta­cji do no­we­go oto­cze­nia, zmie­nia­ją­cych się wa­run­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. in­dy­wi­du­al­na zdol­ność do zno­sze­nia prze­ciw­no­ści losu;


Re­zy­lien­cja (ang. "re­si­lien­ce") – zdol­ność do po­wro­tu do stanu rów­no­wa­gi po za­bu­rze­niach lub ka­ta­kliz­mach. Ter­mi­nu tego używa się w roz­ma­i­tych dzie­dzi­nach, m.in. mówi się o re­zy­lien­cji psy­cho­lo­gicz­nej i.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezynit

sztucz­na ży­wi­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. ma­ce­rał z grupy lip­ty­ni­tu, two­rzo­ny naj­czę­ściej przez ży­wi­ce ro­ślin­ne i takie prze­o­bra­żo­ne z olej­ków ete­rycz­nych;


Re­zy­nit – ma­ce­rał z grupy lip­ty­ni­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezynoid

ek­strakt ro­ślin­ny do wy­rów­ny­wa­nia za­pa­chu olej­ków za­pa­cho­wych


Źródła:

SJP.pl

Rezystancja

opór elek­trycz­ny czyn­ny


Re­zy­stan­cja, opór (elek­trycz­ny, czyn­ny), opor­ność (czyn­na) (z re­si­ste­re — sprze­ci­wiać się, sta­wiać opór) – wiel­kość cha­rak­te­ry­zu­ją­ca re­la­cję mię­dzy na­pię­ciem a na­tę­że­niem prądu elek­trycz­ne­go w ob­wo­dach prądu sta­łe­go. W ob­wo­dach prądu prze­mien­ne­go re­zy­stan­cją na­zy­wa się część rze­czy­wi­stą im­pe­dan­cji ze­spo­lo­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezystancyjny

→ re­zy­stan­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­zy­stan­cją, do­ty­czą­cy re­zy­stan­cji


Patrz:rezystancja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rezystencja

1. nie­po­dat­ność or­ga­niz­mu na dzia­ła­nie drob­no­u­stro­jów cho­ro­bot­wór­czych lub ich jadów; od­por­ność dzie­dzicz­na; od­por­ność kon­sty­tu­cjo­nal­na
2. nie­po­dat­ność drob­no­u­stro­jów lub owa­dów szkod­ni­ków na sto­so­wa­ne wobec nich środ­ki che­micz­ne; opor­ność


Re­zy­sten­cja – pol­ski ze­spół z Ustro­nia, gra­ją­cy mu­zy­kę oi!, ut­wo­rzo­ny w 1993 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezystor

przy­rząd wy­ko­na­ny z od­po­wied­nie­go ma­te­ria­łu, sta­wia­ją­ce­go opór prze­pły­wo­wi prądu, włą­cza­ny w ob­wo­dy elek­trycz­ne dla ogra­ni­cze­nia pły­ną­ce­go przez nie prądu; opor­nik elek­trycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. elek­tron. ele­ment mon­to­wa­ny w ob­wo­dach elek­tro­nicz­nych, który wpro­wa­dza do nich za­da­ną re­zy­stan­cję;


Re­zy­stor, opor­nik elek­trycz­ny (z re­si­ste­re „sta­wiać opór”) – ele­ment bier­ny ob­wo­du elek­trycz­ne­go, wy­ko­rzy­sty­wa­ny jest do ogra­ni­cze­nia prądu w nim pły­ną­ce­go. Jest ele­men­tem li­nio­wym: wy­stę­pu­ją­cy na nim spa­dek na­pię­cia jest wprost pro­por­cjo­nal­ny do prądu pły­ną­ce­go przez opor­nik. Przy prze­pły­wie prądu za­mie­nia ener­gię elek­trycz­ną w cie­pło.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rezystywność

opór elek­trycz­ny prze­wod­ni­ka wy­ko­na­ne­go z jed­no­rod­ne­go ma­te­ria­łu o prze­kro­ju po­przecz­nym 1 metra kwa­dra­to­we­go i dłu­go­ści 1 metra; opór elek­trycz­ny wła­ści­wy


Re­zy­styw­ność (opór elek­trycz­ny wła­ści­wy) – wiel­kość cha­rak­te­ry­zu­ją­ca ma­te­ria­ły pod wzglę­dem prze­wod­nict­wa elek­trycz­ne­go. Re­zy­styw­ność jest zaz­wy­czaj oz­na­cza­na jako for­mu­la_1 (mała grec­ka li­te­ra rho).

Jed­nost­ką re­zy­styw­no­ści w ukła­dzie SI jest om⋅metr (Ω·m), ina­czej omo­metr.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rezystywny

zwią­za­ny z re­zy­stan­cją, opo­rem elek­trycz­nym; opor­no­ścio­wy, re­zy­stan­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Reński

1. → Ren (rzeka);
2. → Reń­ska Wieś (wieś w Pol­sce); reń­sko­wiej­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Renem, do­ty­czą­cy Renu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) nu­mizm. skró­to­wo złoty reń­ski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reńskie

po­tocz­nie: wino reń­skie


Źródła:

SJP.pl

Reńskowiejski

→ Reń­ska Wieś; reń­ski


Źródła:

SJP.pl

Reż

daw­niej: żyto


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) roln. stpol. i gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Kra­ków, Górny Śląsk. żyto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reż.

skrót od: re­ży­ser (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = re­ży­ser

 (1.2) = re­ży­se­ria


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżim

reżym;
1. do­kład­nie usta­lo­ny plan pracy, życia itp.; dy­scy­pli­na; rygor;
2. sy­stem rzą­dów, rząd cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się uży­wa­niem bru­tal­nej prze­mo­cy w sto­sun­ku do spo­łe­czeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. pejor. spo­sób spra­wo­wa­nia wła­dzy przy po­mo­cy uci­sku i prze­mo­cy

 (1.2) polit. pejor. rząd, który sto­su­je ucisk i prze­moc

 (1.3) ści­sły tryb po­stę­po­wa­nia w okre­ślo­nym przy­pad­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reżimowiec

zwo­len­nik pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu; re­ży­mo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Reżimowy

zwią­za­ny z re­żi­mem (re­ży­mem), np. rząd re­żi­mo­wy, sąd re­żi­mo­wy; re­ży­mo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy re­żi­mu, zwią­za­ny z re­żi­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżimówka

1. zwo­len­nicz­ka pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu;
2. dzien­nik o kie­run­ku zgod­nym z ide­o­lo­gią pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pismo, sta­cja te­le­wi­zyj­na o kie­run­ku zgod­nym z ide­o­lo­gią pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu

 (1.2) zwo­len­nicz­ka pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżym

reżim;
1. do­kład­nie usta­lo­ny plan pracy, życia itp.; dy­scy­pli­na; rygor;
2. sy­stem rzą­dów, rząd cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się uży­wa­niem bru­tal­nej prze­mo­cy w sto­sun­ku do spo­łe­czeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) war. reżim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżymowiec

zwo­len­nik pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu; re­żi­mo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. polit. zwo­len­nik re­ży­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżymowy

zwią­za­ny z re­ży­mem (re­żi­mem), np. sąd re­ży­mo­wy, rząd re­ży­mo­wy; re­żi­mo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­ży­mu, zwią­za­ny z re­ży­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżymówka

re­żi­mów­ka
1. zwo­len­nicz­ka pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu;
2. dzien­nik o kie­run­ku zgod­nym z ide­o­lo­gią pa­nu­ją­ce­go re­żi­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. polit. zwo­len­nicz­ka re­ży­mu

 (1.2) pot. re­ży­mo­we cza­so­pis­mo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżyser

1. osoba od­po­wie­dzial­na za ca­łoksz­tałt sztu­ki te­a­tral­nej, filmu, au­dy­cji ra­dio­wej itp.; re­ży­ser dźwię­ku - osoba zaj­mu­ją­ca się re­ży­se­rią dźwię­ku (ma­ją­ca umie­jęt­no­ści re­a­li­za­to­ra i mon­ta­ży­sty dźwię­ku oraz in­wen­cję twór­czą)
2. ktoś, kto zor­ga­ni­zo­wał ja­kieś wy­da­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) re­a­li­za­tor kon­cep­cji filmu, pro­gra­mu te­le­wi­zyj­ne­go, sztu­ki te­a­tral­nej;


Re­ży­ser (z "régisseur" – kie­row­nik planu; in­spi­cjent) – autor dzie­ła sce­nicz­ne­go lub fil­mo­we­go od­po­wie­dzial­ny za jego ca­łoksz­tałt; ini­cja­tor spek­ta­klu, filmu, wi­do­wi­ska mu­zycz­ne­go bądź estra­do­we­go. Two­rzy kon­cep­cję ar­ty­stycz­ną sztu­ki (w szcze­gól­no­ści adap­tu­je tekst ory­gi­nal­ny), in­spi­ru­je współ­pra­cow­ni­ków i kie­ru­je nimi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Reżyseria

ogół czyn­no­ści re­ży­se­ra zmie­rza­ją­cych do pow­sta­nia filmu, sztu­ki te­a­tral­nej, au­dy­cji ra­dio­wej itp.; re­ży­se­ro­wa­nie, re­ży­ser­ka; r. dźwię­ku - sztu­ka ste­ro­wa­nia pro­ce­sa­mi aku­stycz­ny­mi, łą­czą­ca re­a­li­za­cję i mon­taż dźwię­ku oraz in­wen­cję twór­czą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogół dzia­łań re­ży­se­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżyserka

1. po­mie­szcze­nie w stu­diu ra­dio­wym lub te­le­wi­zyj­nym bę­dą­ce miej­scem pracy re­ży­se­ra;
2. po­tocz­nie: za­ję­cie re­ży­se­ra;
3. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się re­ży­se­rią, od­po­wie­dzial­na za ca­łoksz­tałt sztu­ki te­a­tral­nej, filmu, au­dy­cji ra­dio­wej itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta upra­wia­ją­ca zawód re­ży­se­ra

 (1.2) po­mie­szcze­nie sta­no­wią­ce miej­sce pracy re­ży­se­ra

 (1.3) pot. za­ję­cie re­ży­se­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżysernia

pokój re­ży­se­ra, z któ­re­go kie­ru­je on au­dy­cją te­le­wi­zyj­ną lub ra­dio­wą; re­ży­ser­ka


Źródła:

SJP.pl

Reżyserować

1. zaj­mo­wać się re­ży­se­rią
2. prze­no­śnie: or­ga­ni­zo­wać ja­kieś wy­da­rze­nie, czu­wać nad jego spraw­nym prze­bie­giem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­re­ży­se­ro­wać)

 (1.1) film. teatr. telew. rad. opra­co­wy­wać film, pro­gram, przed­sta­wie­nie albo słu­cho­wi­sko od po­my­słu do po­sta­ci koń­co­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Reżyserski

przy­miot­nik od: re­ży­ser (np. ko­men­tarz re­ży­ser­ski, de­biut re­ży­ser­ski)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­ży­se­rem

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do re­ży­se­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary