Pł

skrót od: Po­li­tech­ni­ka Łódz­ka


Źródła:

SJP.pl

Płaca

pie­nięż­ne wy­na­gro­dze­nie za pracę; pen­sja; po­bo­ry; za­pła­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­ro­bek, wy­na­gro­dze­nie za pracę


Płaca (z pen­sio, inne nazwy "wy­na­gro­dze­nie, pen­sja, za­pła­ta, gra­ty­fi­ka­cja") – ogół wy­dat­ków pie­nięż­nych i in­nych świad­czeń wy­pła­ca­nych pra­cow­ni­kom z ty­tu­łu za­trud­nie­nia w pod­mio­cie go­spo­dar­czym. Obej­mu­je wy­pła­ty pie­nięż­ne, inne świad­cze­nia oraz war­tość tzw. świad­czeń w na­tu­rze (to­wa­ry, ma­te­ria­ły, usłu­gi itp.) lub ek­wi­wa­len­ty wy­pła­ca­ne pra­cow­ni­kom lub innym oso­bom fi­zycz­nym przez pra­co­daw­cę za wy­ko­na­ną na jego rzecz pracę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pła­cić.


Źródła:

Wiktionary

Płachcina

marna, nędz­na płach­ta


Źródła:

SJP.pl

Płachecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płachetek

nie­wiel­ki pła­cheć (spła­cheć, płat, ka­wa­łek cze­goś, naj­czę­ściej li­che­go, wy­ko­na­ne­go z nietr­wa­łe­go lub mało war­to­ścio­we­go ma­te­ria­łu)


Źródła:

SJP.pl

Płachetka

nie­wiel­ka pła­cheć (spła­cheć, płat, ka­wa­łek cze­goś, naj­czę­ściej li­che­go, wy­ko­na­ne­go z nietr­wa­łe­go lub mało war­to­ścio­we­go ma­te­ria­łu)


Źródła:

SJP.pl

Płacheć

daw­niej, dziś tylko gwa­ro­wo: płat, ka­wa­łek cze­goś, naj­czę­ściej li­che­go, wy­ko­na­ne­go z nietr­wa­łe­go lub mało war­to­ścio­we­go ma­te­ria­łu; pła­cheć (ro­dzaj męski), spła­cheć


Źródła:

SJP.pl

Płachta

duży płat gru­bej tka­ni­ny, słu­żą­cy naj­czę­ściej do przy­kry­wa­nia lub prze­no­sze­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duży ka­wa­łek pła­skiej rze­czy, np. tka­ni­ny, pa­pie­ru, bla­chy

 (1.2) daw. środ. polit. sztan­dar par­tyj­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płachtowy

→ płach­ta


Patrz:płachta

Źródła:

SJP.pl

Płacidło

pie­niądz przed­mio­to­wy (w odróż­nie­niu od ban­kno­tów i monet), np. sól, futra


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. przed­miot peł­nią­cy funk­cję pie­nią­dza, głów­nie przed wpro­wa­dze­niem tegoż;


Pła­ci­dło, pie­niądz to­wa­ro­wy – przed­miot peł­nią­cy funk­cje pie­nią­dza, do­dat­ko­wo słu­żą­cy innym po­trze­bom użyt­kow­ni­ka.

War­tość pła­ci­deł była po­cząt­ko­wo zwią­za­na głów­nie z war­to­ścią użyt­ko­wą sa­me­go przed­mio­tu (np. mie­dzia­ne i brą­zo­we sie­kier­ki, pręty że­la­za, sól, futra, skóry, per­kal), z cza­sem jed­nak (w miarę upo­wszech­nia­nia się pła­ci­deł jako środ­ka płat­ni­cze­go) war­tość ta w więk­szym stop­niu za­leż­na była od jego uży­tecz­no­ści jako po­wszech­nie ak­cep­to­wa­ne­go środ­ka wy­mia­ny, niż uży­tecz­no­ści jako dobra zdol­ne­go bez­poś­red­nio za­spo­ka­jać kon­kret­ne po­trze­by kon­sump­cyj­ne lub pro­duk­cyj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płacik

1. pła­cik oko­łoś­rod­ko­wy - struk­tu­ra ana­to­micz­na mózgu;
2. zdrob­nie­nie od: płat (wy­dzie­lo­na część na­rzą­du ludz­kie­go)


Źródła:

SJP.pl

Płaciszewo

Pła­ci­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Gli­no­jeck. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płacić

1. dawać pie­nią­dze jako na­leż­ność za coś;
2. po­no­sić przy­kre kon­sek­wen­cje swych dzia­łań;
3. odw­za­jem­niać się, od­pła­cać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­pła­cić)

 (1.1) dawać (prze­ka­zy­wać) pie­nią­dze za coś

 (1.2) pot. po­no­sić kon­sek­wen­cje

 (1.3) stpol. sta­wać się opła­cal­nym, na­by­wać war­to­ści

 (1.4) stpol. dawać płaty (tka­ni­ny)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płacobiorca

osoba po­bie­ra­ją­ca wy­na­gro­dze­nie za wy­ko­ny­wa­ną pracę, naj­czę­ściej pie­nięż­ne, rza­dziej wy­pła­ca­ne w na­tu­rze


Źródła:

SJP.pl

Płacochłonność

po­chła­nia­nie znacz­nej czę­ści jed­no­ra­zo­wej wy­pła­ty za wy­ko­na­ną pracę, po­trze­ba du­że­go na­kła­du kosz­tów, które w głów­nej mie­rze po­cho­dzą z pen­sji, płacy


Źródła:

SJP.pl

Płacowy

→ płaca


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy płacy


Patrz:płaca

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płacz

wy­le­wa­nie, ro­nie­nie łez, zaz­wy­czaj po­łą­czo­ne ze szlo­cha­niem, naj­czę­ściej wy­wo­ła­ne przez zde­ner­wo­wa­nie, wzru­sze­nie lub ból


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­le­wa­nie łez;

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: pła­kać


Płacz – stan emo­cjo­nal­ny, bę­dą­cy re­ak­cją na strach, ból, smu­tek, żal lub złość. Ob­ja­wa­mi pła­czu są łza­wie­nie, szlo­cha­nie i łka­nie.

Płacz jest także jed­nym z wo­ka­li­za­to­rów, jakie to­wa­rzy­szą nam w trak­cie kon­wer­sa­cji z drugą osobą.

Płacz może być zwią­za­ny z po­zy­tyw­nym, głę­bo­kim, wew­nętrz­nym prze­ży­ciem, któ­re­mu to­wa­rzy­szą tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płacze

wy­le­wa­nie, ro­nie­nie łez, zaz­wy­czaj po­łą­czo­ne ze szlo­cha­niem, naj­czę­ściej wy­wo­ła­ne przez zde­ner­wo­wa­nie, wzru­sze­nie lub ból


Źródła:

SJP.pl

Płaczek

1. ktoś, kto pła­cze czę­sto, z bła­he­go po­wo­du; beksa; maz­gaj;
2. daw­niej: osoba wy­naj­mo­wa­na do opła­ki­wa­nia czy­jejś śmier­ci na po­grze­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba pła­czą­ca z byle po­wo­du


Pła­czek – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ły je 3967 osoby, we­dług no­wszych, in­ter­ne­to­wych da­nych noszą je 4222 osoby. Naz­wi­sko po­cho­dzi od słowa "płacz" i jest naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne w po­łud­nio­wo-cen­tral­nej Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płaczka

1. ko­bie­ta, która czę­sto unosi się pła­czem, zaz­wy­czaj z bła­he­go po­wo­du; beksa (ro­dzaj żeń­ski);
2. daw­niej: ko­bie­ta wy­naj­mo­wa­na do opła­ki­wa­nia czy­jejś śmier­ci na po­grze­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się pła­ka­niem na uro­czy­sto­ściach

 (1.2) ko­bie­ta pła­czą­ca z byle po­wo­du

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. zob. pła­czek.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płaczkowice

Płacz­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Kli­mon­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś le­żą­ca w po­wie­cie san­do­mier­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go wcho­dzi­ła w XVII wieku w skład kom­plek­su kli­mon­tow­sko-os­so­liń­skie­go dóbr Zbi­gnie­wa Os­so­liń­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płaczkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płaczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płaczliwie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób płacz­li­wy

 (1.2) pejor. w spo­sób za­nad­to emo­cjo­nal­ny, uczu­cio­wy i zwła­szcza taki, który wy­wo­łu­je wzru­sze­nie


Źródła:

Wiktionary

Płaczliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: płacz­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Płaczliwość

skłon­ność do pła­czu lub ogół cech po­bu­dza­ją­cych do łez, wy­wo­łu­ją­cych u kogoś płacz, szcze­gól­nie ze wzru­sze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest płacz­li­we; cecha tych, któ­rzy są płacz­li­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaczliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: płacz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Płaczliwy

skłon­ny do pła­czu (np. płacz­li­we dziec­ko) lub po­bu­dza­ją­cy do łez, wy­wo­łu­ją­cy u kogoś płacz, szcze­gól­nie ze wzru­sze­nia (np. płacz­li­wa me­lo­dia, płacz­li­wy głos)


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) skory do pła­czu

 (1.2) po­bu­dza­ją­cy do pła­czu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaczący

wy­le­wać, ronić łzy, naj­czę­ściej przez zde­ner­wo­wa­nie, wzru­sze­nie lub ból, a także: na­rze­kać z pła­czem na coś lub na kogoś, żalić się


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od cza­sow­ni­ka pła­kać

przy­miot­nik

 (2.1) o drze­wach o wiot­kich, opa­da­ją­cych do ziemi ga­łę­ziach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pła­kać.


Źródła:

Wiktionary

Płakać

wy­le­wać, ronić łzy, naj­czę­ściej przez zde­ner­wo­wa­nie, wzru­sze­nie lub ból, a także: na­rze­kać z pła­czem na coś lub na kogoś, żalić się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wy­le­wać łzy, ronić łzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płakliwy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) gwara. (także. liter.) płacz­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Płaksa

(r. męski) męż­czyz­na, chło­piec skłon­ny do pła­ka­nia; beksa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba, ko­bie­ta skłon­na do pła­czu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, męż­czyz­na skłon­ny do pła­czu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaksiwość

żar­to­bli­wie o płacz­li­wo­ści (skłon­no­ści do pła­czu lub ogóle cech po­bu­dza­ją­cych do łez, wy­wo­łu­ją­cych u kogoś płacz, szcze­gól­nie ze wzru­sze­nia)


Źródła:

SJP.pl

Płaksiwy

żar­to­bli­wie: skłon­ny do pła­czu (np. płak­si­we dziec­ko) lub po­bu­dza­ją­cy do łez, wy­wo­łu­ją­cy u kogoś płacz, szcze­gól­nie ze wzru­sze­nia (np. płak­si­wa pieśń, płak­si­wy głos)


Źródła:

SJP.pl

Płaksowate

ro­dzi­na małp sze­ro­ko­no­sych obej­mu­ją­ca mar­mo­ze­ty, ta­ma­ry­ny i ka­pu­cyn­ki, z któ­rych więk­szość zo­sta­ła ob­ję­ta ochro­ną ga­tun­ko­wą


Płak­so­wa­te (Ce­bi­dae) – ro­dzi­na ssa­ków na­czel­nych z par­wo­rzę­du małp sze­ro­ko­no­sych w obrę­bie in­fra­rzę­du mał­poksz­tałt­nych (Si­mii­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaksowaty

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla płak­so­wa­tych (małp sze­ro­ko­no­sych re­pre­zen­to­wa­nych przez mar­mo­ze­ty, ta­ma­ry­ny i ka­pu­cyn­ki, z któ­rych więk­szość zo­sta­ła ob­ję­ta ochro­ną ga­tun­ko­wą)


Źródła:

SJP.pl

Płaksy

(r. męski) męż­czyz­na, chło­piec skłon­ny do pła­ka­nia; beksa


Płak­sy ( Плаксы; Плаксы) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie po­staw­skim, w siel­so­wie­cie Juńki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płakusiać

pie­szczot­li­wie: pła­kać


Źródła:

SJP.pl

Płandowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płaneta

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. chmu­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płanetniczka

→ pła­net­nik


Patrz:płanetnik

Źródła:

SJP.pl

Płanetnik

po­stać z mi­to­lo­gii sło­wiań­skiej, bę­dą­ca pół czło­wie­kiem, pół de­mo­nem, zsy­ła­ją­ca de­szcze na zie­mię


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit­słow. isto­ta na­peł­nia­ją­ca chmu­ry i rzą­dzą­ca po­go­dą, zło­śli­wy duch ka­rzą­cy ludzi;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) etn. osoba prze­po­wia­da­ją­ca po­go­dę, rze­ko­mo po­sia­da­ją­ca wła­dzę nad chmu­ra­mi, de­szczem i burzą


Pła­net­nik (inne nazwy: chmur­nik, obłocz­nik) – po­stać z wie­rzeń sło­wiań­skich, de­mo­nicz­na lub pół­de­mo­nicz­na isto­ta uo­sa­bia­ją­ca zja­wi­ska at­mos­fe­rycz­ne.

Wie­rzo­no, że pła­net­ni­cy kie­ru­ją chmu­ra­mi, zsy­ła­ją burzę i grad. Nazwa „pła­net­nik” po­cho­dzi od słowa "pła­ne­ta" tzn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płanina

re­gio­nal­nie: po­la­na leśna lub hala gór­ska; po­ło­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Płask

daw­niej: po­zio­me po­ło­że­nie, pła­ska stro­na cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Płaska

1. nie­wy­pu­kły, sta­no­wią­cy jed­no­li­tą pła­szczyz­nę, bez wgłę­bień i wy­nio­sło­ści (np. pła­ski teren, pła­ski ta­lerz);
2. w prze­no­śni: nies­macz­ny lub po­spo­li­ty, try­wial­ny (np. pła­ski żart, pła­skie to­wa­rzy­stwo)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś gmin­na w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie au­gu­stow­skim;

 (1.2) geogr. adm. gmina z sie­dzi­bą we wsi Pła­ska (1.1);


Pła­ska – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie au­gu­stow­skim, w gmi­nie Pła­ska. Na jej te­re­nie znaj­du­ją się 3 je­zio­ra: Po­boj­no, Orle oraz Pa­nie­wo. Dwa ostat­nie sta­no­wią część ka­na­łu Au­gu­stow­skie­go.

We­dług Po­wszech­ne­go Spisu Lud­no­ści z 1921 roku wieś za­miesz­ki­wa­ło 368 osób, wśród któ­rych 351 było wyz­na­nia rzym­sko­ka­to­lic­kie­go, a 17 moj­że­szo­we­go. Jed­no­cze­śnie wszy­scy miesz­kań­cy za­de­kla­ro­wa­li pol­ską przy­na­leż­ność na­ro­do­wą. We wsi było 67 bu­dyn­ków miesz­kal­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płaskanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. pla­skan­ka.


Źródła:

Wiktionary

Płaskatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stępa w za­gad­ce


Źródła:

Wiktionary

Płaskawy

tro­chę pła­ski


Źródła:

SJP.pl

Płaski

1. nie­wy­pu­kły, sta­no­wią­cy jed­no­li­tą pła­szczyz­nę, bez wgłę­bień i wy­nio­sło­ści (np. pła­ski teren, pła­ski ta­lerz);
2. w prze­no­śni: nies­macz­ny lub po­spo­li­ty, try­wial­ny (np. pła­ski żart, pła­skie to­wa­rzy­stwo)


przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy wy­brzu­szeń, wgłę­bień

 (1.2) przen. nie­wy­szu­ka­ny, po­wierz­chow­ny, ba­nal­ny

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B., W. lm. od: płask


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskla

ogól­na nazwa każ­de­go ga­tun­ku z ro­dzi­ny pa­prot­ko­wa­tych, ros­ną­cych na te­re­nach Afry­ki, zwrot­ni­ko­wej Azji lub Au­stra­lii; łosie rogi


Płas­kla, łosie rogi ("Pla­ty­ce­rium" Desv.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny pa­prot­ko­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 18 epi­fi­tycz­nych ga­tun­ków, po­cho­dzą­cych z re­gio­nów tro­pi­kal­nych i umiar­ko­wa­nych Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej, Afry­ki, po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji, Au­stra­lii i Nowej Gwi­nei.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płasko

przy­słó­wek

 (1.1) w pła­ski spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Płaskobok

ro­dzaj słod­ko­wod­nych ryb z ro­dzi­ny pi­ra­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaskocin

Pła­sko­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ło­wic­kim, w gmi­nie Ko­cie­rzew Po­łud­nio­wy.

Wieś du­chow­na Pła­sko­ci­no po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gą­biń­skim ziemi go­sty­niń­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. Pła­sko­cin był wsią klu­cza kom­piń­skie­go ar­cy­bi­sku­pów gnieź­nień­skich, od 1777 roku wieś ka­pi­tu­ły ko­le­gia­ty ło­wic­kiej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płaskodachowy

o pła­skim dachu, zwień­czo­ny da­chem, któ­re­go pła­szczyz­na prze­bie­ga rów­no­le­gle do po­dło­ża (np. pła­sko­da­cho­wy barak, pła­sko­da­cho­wa sto­do­ła)


Źródła:

SJP.pl

Płaskodenka

łódź o pła­skim dnie


Źródła:

SJP.pl

Płaskodenny

taki, któ­re­go dno sta­no­wi jed­no­li­ta pod wzglę­dem wy­so­ko­ści pła­szczyz­na (np. pła­sko­den­na do­li­na, pła­sko­den­ny sta­tek, okręt)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma pła­skie dno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskodziobek

pła­sko­dzio­bek mały - ga­tu­nek ptaka z rzędu kra­sko­wych


Źródła:

SJP.pl

Płaskodzioby

1. ma­ją­cy pła­ski dziób;
2. płat­ko­nóg pła­sko­dzio­by - ga­tu­nek ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych;
3. bie­gus pła­sko­dzio­by - ga­tu­nek wę­drow­ne­go ptaka z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych; bie­gu­sik


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma pła­ski dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskogłowie

bar­dzo mały wy­miar wy­so­ko­ści czasz­ki; pla­ty­ce­fa­lia, pla­ty­ke­fa­lia


Źródła:

SJP.pl

Płaskogłowy

1. ma­ją­cy pła­ską głowę;
2. ha­dro­za­u­ry pła­sko­gło­we - po­dro­dzi­na di­no­za­u­rów z ro­dzi­ny ha­dro­za­u­rów;
3. boleń pła­sko­gło­wy - ga­tu­nek ryby;
4. zę­bie­łek pła­sko­gło­wy - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaskolist

pła­sko­list lśnią­cy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny pła­sko­li­sto­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaskolistny

1. taki, któ­re­go li­ście są pła­skie;
2. mi­ko­ła­jek pła­sko­list­ny: nie­wiel­ka ro­śli­na z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych, o nie­bie­ska­wych, kol­cza­stych li­ściach i ku­li­stych kwia­tach


przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy pła­skie li­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskolistowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Płaskomerzyk

pła­sko­me­rzyk orzę­sio­ny - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny pła­sko­me­rzy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaskomerzykowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Płaskonogi

na­pa­dacz pła­sko­no­gi - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny tar­czów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaskonos

jeden z 4 ga­tun­ków ka­czek o dużym łyż­ko­wa­tym dzio­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Anas cly­pe­a­ta|ref=tak., ga­tu­nek kacz­ki z grupy ka­czek pły­wa­ją­cych o cha­rak­te­ry­stycz­nej bu­do­wie dzio­ba, spo­ty­ka­ny rów­nież w Pol­sce;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskonosy

oz­na­cza­ją­cy się spła­szczo­nym nosem, ma­ją­cy pła­ski nos (np. pła­sko­no­sa mał­piat­ka, pła­sko­no­sy pies)


Źródła:

SJP.pl

Płaskookrągły

ja­jo­wa­ty, owal­ny, obły; po­dłu­go­wa­to-okrą­gły


Źródła:

SJP.pl

Płaskorzeźba

ro­dzaj kom­po­zy­cji rzeź­biar­skiej pow­sta­łej z ka­mien­nej, drew­nia­nej lub rza­dziej me­ta­lo­wej płyty, któ­rej tylna ścia­na ma two­rzyć tło dla fron­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. kom­po­zy­cja rzeź­biar­ska na pła­skim ma­te­ria­le, wy­ko­na­na z po­zo­sta­wie­niem na niej tła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskorzeźbić

wy­ko­ny­wać, two­rzyć pła­sko­rzeź­bę (ro­dzaj kom­po­zy­cji rzeź­biar­skiej pow­sta­łej z ka­mien­nej, drew­nia­nej lub rza­dziej me­ta­lo­wej płyty, któ­rej tylna ścia­na ma two­rzyć tło dla fron­tu)


Źródła:

SJP.pl

Płaskorzytka

ro­dzaj pta­ków bro­dzą­cych o dzio­bie dłuż­szym od głowy


Źródła:

SJP.pl

Płaskostopie

ob­ni­że­nie lub cał­ko­wi­ty zanik po­dłuż­ne­go bądź po­przecz­ne­go skle­pie­nia stopy, po­wo­du­ją­cy przy­le­ga­nie całej jej po­wierzch­ni do po­dło­ża; pła­ska stopa, plat­fus


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. znieksz­tał­ce­nie stopy po­le­ga­ją­ce na spła­szcze­niu przez ob­ni­że­nie się jej fiz­jo­lo­gicz­nych skle­pień;


Pła­sko­sto­pie (łac. "pes pla­nus", pot. "plat­fus") – znieksz­tał­ce­nie stopy po­le­ga­ją­ce na ob­ni­że­niu się jej fiz­jo­lo­gicz­nych skle­pień, w wy­ni­ku czego staje się ona pła­ska.

Stopa o pra­wi­dło­wej bu­do­wie nie do­ty­ka po­dło­ża całą po­wierzch­nią. Jej kości ukła­da­ją się w łuk. Przy pła­sko­sto­piu pra­wie cała stopa przy­le­ga do po­dło­ża. Kości w ta­kiej sto­pie uło­żo­ne są w linii pro­stej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płaskostopy

ma­ją­cy pła­sko­sto­pie


Źródła:

SJP.pl

Płaskosz

ro­dzaj grzy­bów z typu pod­staw­cza­ków, pa­so­żyt ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Płaskoszczypy

me­ta­lo­we na­rzę­dzie za­koń­czo­ne roz­su­wa­ją­cy­mi się pła­ski­mi szczę­ka­mi, naj­czę­ściej uży­wa­ne do prze­ci­na­nia dru­tów i przy­krę­ca­nia śrub; kom­bi­ner­ki


Źródła:

SJP.pl

Płaskosłup

pła­ski filar przy­ścien­ny z bazą i gło­wi­cą, peł­nią­cy w ar­chi­tek­tu­rze funk­cję de­ko­ra­cyj­ną i kon­struk­cyj­ną; pi­la­ster, pi­lastr


Źródła:

SJP.pl

Płaskowce

jeden z naj­prost­szych typów zwie­rząt bez­krę­go­wych


Pła­skow­ce (Pla­co­zoa) – jeden z naj­prost­szych typów zwie­rząt bez­krę­go­wych, li­czą­cy trzy do­tych­czas opi­sa­ne ga­tun­ki. Przez ponad sto lat znany był tylko jeden ga­tu­nek: "Tri­cho­plax ad­ha­e­rens". Są to małe, wie­lo­ko­mór­ko­we zwie­rzę­ta mor­skie, naj­czę­ściej w kształ­cie płyt­ki o nie­re­gu­lar­nych kra­wę­dziach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaskowiaczek

ty­szer­ka pła­sko­wia­czek - ga­tu­nek mo­ty­la, szkod­nik dębu


Źródła:

SJP.pl

Płaskowiak

pła­sko­wiak zmien­nik - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaskownik

me­ta­lo­wy pręt o pła­skim prze­kro­ju


Pła­skow­nik – pręt me­ta­lo­wy o prze­kro­ju pro­sto­kąt­nym. Może być cią­gnio­ny, wal­co­wa­ny lub cięty z bla­chy.

Pła­skow­ni­ki sto­su­je się w kon­struk­cjach me­cha­nicz­nych i w bu­dow­nict­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaskowyż

ob­szar wy­żyn­ny o pła­skiej lub lekko fa­li­stej po­wierzch­ni, bę­dą­cy frag­men­tem wydź­wi­gnię­tej rów­ni­ny, naj­czę­ściej za­koń­czo­ny stro­my­mi sto­ka­mi; pła­skowz­gó­rze, pla­te­au


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. ob­szar wy­so­ko po­ło­żo­ny o pła­skiej lub lekko fa­li­stej po­wierzch­ni i o stro­mych sto­kach;


Pła­sko­wyż ("pla­te­au") – ob­szar wy­so­ko po­ło­żo­ny o pła­skiej lub lekko fa­li­stej po­wierzch­ni i o stro­mych sto­kach, bę­dą­cy frag­men­tem wydź­wi­gnię­tej po­wierzch­ni zrów­na­nia lub rów­ni­ny wul­ka­nicz­nej.

Pła­sko­wyż jest słabo uroz­ma­i­co­ny do­li­na­mi i wy­raź­nie zaz­na­cza się wśród ota­cza­ją­cych go niż­szych ob­sza­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płaskowyżowy

→ pła­sko­wyż


Patrz:płaskowyż

Źródła:

SJP.pl

Płaskowzgórze

ob­szar wy­żyn­ny o pła­skiej lub lekko fa­li­stej po­wierzch­ni, bę­dą­cy frag­men­tem wydź­wi­gnię­tej rów­ni­ny, naj­czę­ściej za­koń­czo­ny stro­my­mi sto­ka­mi; pła­sko­wyż, pla­te­au


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geogr. roz­le­gła pła­ska wy­ży­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskoziemca

osoba wie­rzą­ca w to, że Zie­mia ma pła­ski kształt; pła­sko­ziem­ca


Źródła:

SJP.pl

Płaskoziemiec

osoba wie­rzą­ca w to, że Zie­mia ma pła­ski kształt; pła­sko­ziem­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) neol. osoba prze­ko­na­na o tym, że Zie­mia ma pła­ski kształt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskoziemski

→ pła­sko­zie­miec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z pła­sko­ziem­stwem, do­ty­czą­cy pła­sko­ziem­stwa


Patrz:płaskoziemiec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskoziemstwo

prze­ko­na­nie, że Zie­mia jest pła­ska


Źródła:

SJP.pl

Płaskozębny

wrzał­ka pła­sko­zęb­na - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny smu­kli­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaskoć

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pła­ska po­wierzch­nia, pła­skość, pła­szczyz­na


Źródła:

Wiktionary

Płaskoń

ko­no­pie o kwia­tach mę­skich; susz­ka, pło­skoń, pła­skun, pło­skon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ko­no­pie o kwia­tach mę­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaskość

brak wy­nio­sło­ści i wgłę­bień, sta­no­wie­nie jed­no­li­tej pła­szczyz­ny, a w prze­no­śni także: po­wierz­chow­ność, po­spo­li­tość, try­wial­ność


Źródła:

SJP.pl

Płaskun

ko­no­pie o kwia­tach mę­skich; susz­ka, pła­skoń, pło­skoń, pło­skon­ka


Źródła:

SJP.pl

Płaskur

ga­tu­nek zboża z rzędu wiech­li­no­wa­tych, o gru­bym, niez­ro­śnię­tym z ple­wa­mi ziar­nie i łam­li­wej osad­ce kło­so­wej; or­kisz


Źródła:

SJP.pl

Płaskurka

ga­tu­nek psze­ni­cy, obec­nie upra­wia­na jako jara w Egip­cie i niek­tó­rych kra­jach śró­dziem­no­mor­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. roln. ro­śli­na z ga­tun­ku psze­ni­ca pła­skur­ka, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tri­ti­cum di­coc­con|ref=tak.; dziki przo­dek psze­ni­cy upraw­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płasków

daw­niej: po­zio­me po­ło­że­nie, pła­ska stro­na cze­goś


Pła­sków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim, w gmi­nie Jed­lińsk. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład so­łect­wa "Pła­sków" wcho­dzi także ko­lo­nia Jó­ze­fów.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Pla­sków", po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płast

kak­tus o du­żych kwia­tach, wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej w 19 ga­tun­kach; epi­fyl­lum


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pła­ski, sze­ro­ki płat, war­stwa

 (1.2) ent. Cra­e­sus, ga­tu­nek owada z rzędu błon­kos­krzy­dłych


Płast ("Płast – Na­ro­do­wa Or­ga­ni­za­cja Ska­u­to­wa Ukra­i­ny", Пласт – Національна скаутська організація України) – naj­więk­sza or­ga­ni­za­cja wy­cho­waw­cza dzie­ci i mło­dzie­ży na Ukra­i­nie.

Jest wy­cho­waw­czym, pa­trio­tycz­nym, do­bro­wol­nym i sa­mo­rząd­nym sto­wa­rzy­sze­niem, ot­war­tym dla wszyst­kich bez wzglę­du na po­cho­dze­nie, rasę czy wyz­na­nie. Głów­nym celem dzia­ła­nia Pła­stu jest wspie­ra­nie wy­cho­wa­nia pła­stu­nów i pła­stu­nek – stwa­rza­nie wa­run­ków do wszech­stron­ne­go roz­wo­ju czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płasta

kak­tus o du­żych kwia­tach, wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej w 19 ga­tun­kach; epi­fyl­lum


Źródła:

SJP.pl

Płastkowo

Płast­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Ka­mień Po­mor­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płastuga

ryba o cha­rak­te­ry­stycz­nym sil­nie spła­szczo­nym ciele, z oboj­giem oczu prze­mie­szczo­nych na jedną stro­nę; flą­dra


Źródła:

SJP.pl

Płastugi

rząd mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych; pła­stu­goksz­tałt­ne, bo­ko­pły­wy, flą­droksz­tałt­ne


Źródła:

SJP.pl

Płastugokształtne

rząd mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych; pła­stu­gi, bo­ko­pły­wy, flą­droksz­tałt­ne


Źródła:

SJP.pl

Płastugokształtny

o ce­chach pła­stu­goksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Płastugowate

o ce­chach pła­stu­go­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Płastugowaty

o ce­chach pła­stu­go­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Płaszcz

1. ro­dzaj wierzch­nie­go okry­cia z dłu­gi­mi rę­ka­wa­mi, szy­te­go we­dług prze­róż­nych fa­so­nów;
2. izo­la­cyj­na, ochron­na war­stwa na­kła­da­na na ma­szy­ny lub urzą­dze­nia tech­nicz­ne;
3. syn­te­ty­zu­ją­cy musz­lę fałd skór­ny ciała niek­tó­rych mię­cza­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odzież. wierzch­nie okry­cie się­ga­ją­ce do kolan lub dłuż­sze, chro­nią­ce przed zim­nem lub de­szczem;

 (1.2) techn. ele­ment kon­struk­cyj­ny urzą­dze­nia tech­nicz­ne­go, jego osło­na;

 (1.3) zool. anat. fałd tkan­ki okry­wa­ją­cy ciało mię­cza­ków;

 (1.4) he­rald. sto­so­wa­ny głów­nie w her­bach mo­nar­szych i ksią­żę­cych, ele­ment her­bo­wy w for­mie pła­szcza (1.1) lub pe­le­ry­ny okry­wa­ją­cy tar­czę her­bo­wą, czę­sto pod­bi­ty fu­trem;

 (1.5) war­stwa okry­wa­ją­ca lub osła­nia­ją­ca

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od pła­szczyć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płaszczak

1. sztu­ka drze­wa użyt­ko­we­go obro­bio­na w for­mie pro­sto­pa­dło­ścia­nu;
2. ogól­na, po­pu­lar­no­na­u­ko­wa nazwa każ­de­go z two­rów okre­ślo­nych przez dwa wy­mia­ry, zin­te­gro­wa­nych z pła­szczyz­ną, po­wierzch­nią kuli lub ścia­na­mi po­dob­nych brył prze­strzen­nych


Pła­szczak, chla­mi­da ("Chla­my­do­se­la­chus an­gu­i­ne­us") – ga­tu­nek pry­mi­tyw­ne­go re­ki­na z ro­dzi­ny pła­szcza­ko­wa­tych (Chla­my­do­se­la­chi­dae), bli­sko spo­krew­nio­ny z wy­mar­ły­mi ga­tun­ka­mi zna­ny­mi w za­pi­sie ko­pal­nym z po­kła­dów plio­ceń­skich An­ty­li i mio­ceń­skich Eu­ro­py. Wraz z wy­stę­pu­ją­cym u wy­brze­ży Afry­ki "Chla­my­do­se­la­chus afri­ca­na" jest za­li­cza­ny do po­drzę­du Chla­my­do­se­la­cho­i­dei, a nawet pro­po­no­wa­ne jest prze­nie­sie­nie ich do odręb­ne­go rzędu Chla­my­do­se­la­chi­for­mes.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaszczanica

ozdob­na tka­ni­na z na­ma­lo­wa­nym bądź wy­haf­to­wa­nym wi­ze­run­kiem zmar­łe­go Chry­stu­sa le­żą­ce­go w gro­bie; pła­szcze­ni­ca, epi­ta­fion


Pła­szcza­ni­ca ( Плащаница), rza­dziej: pła­szcze­ni­ca, sin­don ("całun", "płót­no") lub epi­ta­fion ( επιτάφιος: ἐπί- „nа-” + τάφος „grób”) – uży­wa­na we wschod­niej tra­dy­cji chrze­ści­jań­skiej bo­ga­to zdo­bio­na, haf­to­wa­na lub ma­lo­wa­na tka­ni­na li­tur­gicz­na z przed­sta­wie­niem umar­łe­go Chry­stu­sa i osób ota­cza­ją­cych jego ciało (Marii z Na­za­re­tu, dwóch Marii, apo­sto­łów, ewan­ge­li­stów, anio­łów oraz Jó­ze­fa z Ary­ma­tei i Ni­ko­de­ma).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaszczenica

płót­no, naj­czę­ściej zdo­bio­ne or­na­men­ta­mi i sce­na­mi re­li­gij­ny­mi, sym­bo­li­zu­ją­ce ma­te­riał, w który zo­sta­ło owi­nię­te ciało Chry­stu­sa, wy­kła­da­ne w cerk­wiach w dniu Wiel­kie­go Piąt­ku


Źródła:

SJP.pl

Płaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pła­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Płaszczeniec

ga­tu­nek mchu wy­stę­pu­ją­cy w bo­rach bu­ko­wych i świer­ko­wych; pła­szcze­niec fa­li­sty, pła­szcze­niec mar­szczo­ny


Pła­szcze­niec ("Buc­kiel­la" Ire­land) – ro­dzaj mchu na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ro­kie­to­wa­tych ("Hyp­na­ce­ae"). Przed­sta­wi­cie­le tego ro­dza­ju wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie (w tym w Pol­sce), Ame­ry­ce Pół­noc­nej, Azji oraz na Ha­wa­jach i Nowej Gwi­nei. Ga­tu­nek "Buc­kiel­la dra­y­to­nii" (Sull.) Ire­land jest en­de­mi­tem wysp ha­waj­skich. Ga­tun­kiem ty­po­wym ro­dza­ju jest "Buc­kiel­la un­du­la­ta" (Hedw.) Ire­land.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaszczka

ryba o spła­szczo­nym ciele, po­dob­nych do skrzy­deł płet­wach i dłu­gim ogo­nie za­koń­czo­nym kol­cem ja­do­wym; ponad 300 ga­tun­ków, m.in. raja, manta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. sil­nie spła­szczo­na ryba ży­ją­ca przy dnie mor­skim;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaszczkokształtne

ogól­na nazwa chrzęst­nosz­kie­le­to­wych ryb mor­skich o dy­sko­wa­tym kształ­cie ciała; płaszcz­ki


Źródła:

SJP.pl

Płaszczkokształtny

o ce­chach płaszcz­koksz­tałt­nych (tak­son ryb)


Źródła:

SJP.pl

Płaszczkowate

ro­dzi­na ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych z rzędu ra­joksz­tałt­nych; ra­jo­wa­te, płaszcz­ki wła­ści­we


Źródła:

SJP.pl

Płaszczkowaty

o ce­chach płaszcz­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Płaszczoobrosłe

pod­gro­ma­da gło­wo­no­gów; dwus­krzel­ne, po­chew­kow­ce


Pła­szczo­o­bro­słe, po­chew­kow­ce (Co­le­o­i­dea, z gr. "ko­le­os" – po­chwa mie­cza + "eidos" – kształt), dwus­krzel­ne (Di­bran­chia), wew­nątrz­musz­low­ce (En­do­coch­lia) – pod­gro­ma­da gło­wo­no­gów (Cep­ha­lo­po­da) obej­mu­ją­ca ga­tun­ki ośmio- i dzie­się­cio­ra­mien­ne, u któ­rych musz­la, w róż­nym stop­niu zre­du­ko­wa­na, jest cał­ko­wi­cie obro­śnię­ta pła­szczem. Po­ja­wi­ły się w kre­dzie. Niek­tó­re są uz­na­wa­ne za zwie­rzę­ta o wy­so­kim stop­niu in­te­li­gen­cji. Wiele ga­tun­ków po­ła­wia się dla celów kon­sump­cyj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaszczopeleryna

ro­dzaj prze­ciw­de­szczo­we­go okry­cia o fa­so­nie zbli­żo­nym do pła­szcza, naj­czę­ściej z dłuż­szy­mi rę­ka­wa­mi i do­szy­tym w tyl­nej czę­ści na­kry­ciem głowy


Źródła:

SJP.pl

Płaszczowina

w ge­o­lo­gii: ro­dzaj fa­li­ste­go uło­że­nia warstw skal­nych


Pła­szczo­wi­na – na­su­nię­cie o cha­rak­te­rze re­gio­nal­nym, pow­sta­łe w wy­ni­ku prze­mie­szcza­nia i prze­waż­nie sfał­do­wa­nia warstw skal­nych zepch­nię­tych z po­dło­ża, na któ­rym się osa­dzi­ły. Prze­mie­szcze­nie od­by­wa się w za­kre­sie kilku do ponad 200 km od pier­wot­ne­go wy­stę­po­wa­nia skał. Zbu­do­wa­ne głów­nie ze skał osa­do­wych, cza­sa­mi też me­ta­mor­ficz­nych lub mag­mo­wych. Pła­szczo­wi­ny cha­rak­te­ry­zu­ją się bar­dzo małą miąż­szo­ścią w sto­sun­ku do sze­ro­ko­ści i dłu­go­ści oraz prze­mie­szcze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaszczowinowy

ut­wo­rzo­ny przez pła­szczo­wi­ny (nie­wiel­kie wznie­sie­nia wi­docz­ne w kilku war­stwach skal­nych) lub w jakiś inny spo­sób z nimi zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Płaszczowy

1. po­dob­ny do pła­szcza (np. okry­cie pła­szczo­we, kom­plet pła­szczo­wy) lub w jakiś inny spo­sób zwią­za­ny z pła­szczem;
2. po­dzie­lo­ny na war­stwy (np. czuj­nik pła­szczo­wy, płyta pła­szczo­wa)


Źródła:

SJP.pl

Płaszczucha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nić skrę­co­na w tka­niu


Źródła:

Wiktionary

Płaszczyca

Pła­szczy­ca (ka­szub. "Płaszczëcô", niem. "Plat­zig") – ka­szub­ska osada szla­chec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie człu­chow­skim, w gmi­nie Przech­le­wo. Lezy nad rzeką Brdą. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w wo­je­wództ­wie po­mor­skim. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płaszczyk

zdrob­nie­nie od: płaszcz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. płaszcz

 (1.2) przen. pozór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaszczyniec

pła­szczy­niec bu­ra­ko­wy: nie­wiel­ki owad z rzędu plusk­wia­ków, znany jako po­spo­li­ty szkod­nik bu­ra­ków, szcza­wiu i szpi­na­ku


Źródła:

SJP.pl

Płaszczynka

fał­dów­ka pła­szczyn­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płaszczyzna

1. po­wierzch­nia nie­po­kry­ta żad­ny­mi wy­nie­sie­nia­mi i wgłę­bie­nia­mi, ide­al­nie pła­ska, a w od­nie­sie­niu do po­wierzch­ni ziemi rów­nież sze­ro­ka, roz­le­gła;
2. sfera kom­pe­ten­cji, dzie­dzi­na, pole do dzia­ła­nia;
3. po­wierzch­nia o nie­skoń­cze­nie wielu punk­tach wspól­nych z do­wol­ną pro­stą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pła­ska po­wierzch­nia

 (1.2) geom. dwu­wy­mia­ro­wa prze­strzeń eu­kli­de­so­wa;


Pła­szczyz­na – jedno z pod­sta­wo­wych pojęć pier­wot­nych ge­o­me­trii (wy­stę­pu­je np. w ge­o­me­trii Eu­kli­de­sa, ge­o­me­trii ab­so­lut­nej, ge­o­me­trii afi­nicz­nej, ge­o­me­trii rzu­to­wej itd.). W niek­tó­rych in­nych ak­sjo­ma­ty­za­cjach ge­o­me­trii, na przy­kład w ge­o­me­trii ana­li­tycz­nej, pła­szczyz­na nie jest po­ję­ciem pier­wot­nym, lecz zbio­rem punk­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płaszczyznowość

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla pła­szczyz­ny, a także: pła­skość, po­spo­li­tość cze­goś, nies­mak lub prze­sad­na po­wierz­chow­ność


Źródła:

SJP.pl

Płaszczyznowy

od­no­szą­cy się w jakiś spo­sób do pła­szczyz­ny (np. mi­kro­fon pła­szczyz­no­wy), zwią­za­ny z nią (np. dre­naż pła­szczyz­no­wy, rzut pła­szczyz­no­wy)


Źródła:

SJP.pl

Płaszczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) czy­nić coś pła­skim

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny pła­szczyć się (dk. brak)

 (2.1) czy­nić pła­skim sie­bie sa­me­go, przy­wie­ra­jąc do ziemi

 (2.2) przen. robić coś, żeby zdo­być przy­chyl­ność innej osoby


Źródła:

Wiktionary

Płaszczówka

po­tocz­nie o czuj­ni­ku pła­szczo­wym (ter­mo­me­trze o skali przy­sto­so­wa­nej do mie­rze­nia wy­so­kich tem­pe­ra­tur)


Źródła:

SJP.pl

Płaszewko

Pła­szew­ko (kaszb. "Płaszéwkò" lub "Miemiecczé Płaszewò", De­utsch Plas­sow) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Re­dzi­ko­wo.

Ad­mi­ni­stra­cyj­nie wieś jest odręb­nym so­łect­wem w gmi­nie Re­dzi­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płaszewo

Pła­sze­wo (kaszb. "Kaszëbsczé Płaszewò", Wen­disch Plas­sow) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Ko­byl­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płaszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płaszowianin

miesz­ka­niec Pła­szo­wa (dziel­ni­cy na obrze­żach Kra­ko­wa, zna­nej z mie­szczą­ce­go się tam ka­mie­nio­ło­mu wa­pie­nia)


Źródła:

SJP.pl

Płaszowianka

miesz­kan­ka Pła­szo­wa (dziel­ni­cy na obrze­żach Kra­ko­wa, zna­nej z mie­szczą­ce­go się tam ka­mie­nio­ło­mu wa­pie­nia)


Źródła:

SJP.pl

Płaszowski

przy­miot­nik od: Pła­szów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Pła­szo­wem, do­ty­czą­cy Pła­szo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaszów

ob­szar Kra­ko­wa


Pła­szów – ob­szar Kra­ko­wa wcho­dzą­cy w skład Dziel­ni­cy XIII Pod­gó­rze. Dawna wieś po­ło­żo­na na pra­wym brze­gu Wisły na po­łud­nio­wy wschód od Kra­ko­wa i przy­łą­czo­na do niego w 1912 roku jako XXI dziel­ni­ca ka­ta­stral­na.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie szczy­rzyc­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go, na­le­ża­ła do wiel­ko­rzą­dów kra­kow­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płat

1. kawał ma­te­ria­łu; płach­ta;
2. od­cię­ty ka­wa­łek cze­goś; pla­ster;
3. okre­śle­nie czę­ści niek­tó­rych na­rzą­dów wew­nętrz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) frag­ment pa­pie­ru, ma­te­ria­łu itp.

 (1.2) od­cię­ty lub oder­wa­ny pła­ski frag­ment cze­goś, np. mięsa

 (1.3) anat. pła­ska wy­o­dręb­nio­na część na­rzą­du wew­nętrz­ne­go

 (1.4) mat. ro­dzaj pod­prze­strze­ni

 (1.5) techn. ele­ment nośny stat­ku po­wietrz­ne­go lub wo­do­lo­tu

 (1.6) stpol. płaca

 (1.7) stpol. da­ni­na

 (1.8) stpol. filc umie­szcza­ny pod sio­dłem

 (1.9) daw. czynsz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płatać

1. za­da­wać ciosy nożem, mie­czem; ciąć coś na ka­wał­ki, płaty;
2. robić komuś coś, czego się nie spo­dzie­wa


Źródła:

SJP.pl

Płateczek

zdrob­nie­nie od: pła­tek


Źródła:

SJP.pl

Płatek

1. pła­te­czek, nie­wiel­ki płat (pła­ski, cien­ki ka­wa­łek cze­goś), pla­ste­rek;
2. li­stek ko­ro­ny kwia­to­wej ja­kiejś ro­śli­ny, naj­czę­ściej barw­ny i de­li­kat­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. część ko­ro­ny u kwia­tów:

 (1.2) nie­wiel­ki, pła­ski ka­wa­łek cze­goś

 (1.3) krysz­tał śnie­gu

 (1.4) anat. dolna część mał­żo­wi­ny usz­nej;

 (1.5) spoż. zwy­kle lm. płat­ki: zbo­żo­wy pro­dukt spo­ży­wa­ny z mle­kiem

 (1.6) zdrobn. od: płat


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płatew

belka łą­czą­ca dźwi­ga­ry w kon­struk­cji no­śnej dachu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. w kon­struk­cji dachu: ele­ment po­zio­my pod­pie­ra­ją­cy krok­wie, pro­sto­pa­dły do wią­za­rów;


Pła­tew – ele­ment kon­struk­cji dachu, ukła­da­ny rów­no­le­gle do ka­le­ni­cy dachu. Wy­róż­nia się płat­wie ka­le­ni­co­we, stro­po­we i poś­red­nie.

Płat­wie prze­no­szą ob­cią­że­nia z płyt da­cho­wych na po­przecz­ne ukła­dy nośne. Ich roz­staw i usy­tu­o­wa­nie za­le­ży od no­śno­ści ele­men­tów po­kry­cia da­cho­we­go oraz roz­mie­szcze­nia wę­złów kon­struk­cji no­śnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płatkarnia

ro­dzaj ele­wa­to­ra lub po­mie­szcze­nia, w któ­rym na­stę­pu­je pro­ces łu­ska­nia i miaż­dże­nia ziar­na zbo­żo­we­go, naj­czę­ściej jęcz­mie­nia i owsa


Źródła:

SJP.pl

Płatki

1. pła­te­czek, nie­wiel­ki płat (pła­ski, cien­ki ka­wa­łek cze­goś), pla­ste­rek;
2. li­stek ko­ro­ny kwia­to­wej ja­kiejś ro­śli­ny, naj­czę­ściej barw­ny i de­li­kat­ny


Źródła:

SJP.pl

Płatkogłowy

ba­zy­li­szek płat­ko­gło­wy - ga­tu­nek ja­szczur­ki z ro­dzi­ny leg­wa­nów


Źródła:

SJP.pl

Płatkolicy

czaj­ka płat­ko­li­ca - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płatkonos

1. ro­dzaj nie­to­pe­rzy z ro­dzi­ny płat­ko­no­so­wa­tych;
2. ro­dzaj pta­ków z rzędu wró­blo­wych


Płat­ko­nos ("Hip­po­si­de­ros") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny płat­ko­no­so­wa­tych (Hip­po­si­de­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płatkonóg

ptak z rzędu siew­ko­wych, za­li­cza­ny do ro­dzi­ny be­ka­so­wych, za­miesz­ku­ją­cy re­jo­ny ark­tycz­ne i su­bark­tycz­ne pół­ku­li pół­noc­nej


Źródła:

SJP.pl

Płatkorożny

wście­kli­ca płat­ko­roż­na - ga­tu­nek mrów­ki


Źródła:

SJP.pl

Płatkowaty

1. o kształ­cie zbli­żo­nym do płat­ka kwia­to­we­go, mi­secz­ko­wa­ty lub w czymś innym po­dob­ny do ta­kie­go płat­ka;
2. rzad­ko: łu­szczą­cy się, po­dat­ny na łu­szcze­nie się


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy płat­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płatkować

łu­skać i miaż­dżyć ziar­no zbo­żo­we, two­rząc pół­pro­dukt prze­ra­bia­ny potem na płat­ki zbo­żo­we lub przez­na­cza­ny na paszę dla dro­biu ho­dow­la­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Płatkownica

Płat­kow­ni­ca (nazwa obocz­na: Płat­ko­wiz­na) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wę­grow­skim, w gmi­nie Sa­dow­ne. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ka­mie­niec­kim ziemi nur­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. Za Kró­le­stwa Pol­skie­go ist­nia­ła gmina Płat­kow­ni­ca. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płatkowy

→ pła­tek


Patrz:płatek

Źródła:

SJP.pl

Płatkówka

płat­ków­ka pstro­ci­necz­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny zwój­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płatnerstwo

za­ję­cie płat­ne­rza, rze­mieśl­ni­ka wy­ra­bia­ją­ce­go me­ta­lo­we zbro­je i broń białą


Płat­ner­stwo – dział rze­mio­sła wy­ko­ny­wa­ny przez płat­ne­rzy, po­le­ga­ją­cy na kształ­to­wa­niu przed­mio­tów z me­ta­lu ta­kich jak ele­men­ty zbroi, tar­cze, hełmy itp..

W Pol­sce rozk­wit płat­ner­stwa wy­stę­po­wał od XIV do XVIII wieku.

W po­cząt­ko­wym okre­sie płat­ne­rze na­le­że­li do jed­ne­go cechu z pan­cer­ni­ka­mi, któ­rzy wy­ko­ny­wa­li zbro­je z ple­cion­ki kol­czy­stej. W XVII wieku ut­wo­rzy­li oni włas­ny cech, który funk­cjo­no­wał do po­ło­wy XVIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płatnerz

rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy me­ta­lo­we zbro­je i broń białą; miecz­nik, mie­czow­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. rzem. wyt­wór­ca zbroi, tarcz i heł­mów;


Płat­nerz – śred­nio­wiecz­ny rze­mieśl­nik wy­ko­nu­ją­cy zbro­je pły­to­we dla ludzi i koni, oraz ele­men­ty to­wa­rzy­szą­ce zbroi, jak np. przył­bi­ce, rę­ka­wi­ce, szy­sza­ki, a także kol­czu­gi.

Wobec za­ni­ku jazdy pan­cer­nej od XVI wieku płat­ne­rza­mi za­czę­to na­zy­wać rze­mieśl­ni­ków wy­ra­bia­ją­cych me­ta­lo­wą broń białą, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płatnia

górna po­wierzch­nia ko­wa­dła; gładź


Źródła:

SJP.pl

Płatnica

piła ręcz­na jed­no­chwy­to­wa do prze­rzy­na­nia kłód i kra­wę­dzia­ków oraz do ścin­ki drzew; roz­płat­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Płatniczka

→ płat­nik


Patrz:płatnik

Źródła:

SJP.pl

Płatniczy

od­no­szą­cy się do pła­ce­nia, np. środ­ki płat­ni­cze


przy­miot­nik

 (1.1) bank. ekon. hand. zwią­za­ny z pła­ce­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płatnik

1. osoba zaj­mu­ją­ca się wy­pła­ca­niem na­leż­no­ści;
2. osoba lub firma pła­cą­ca na­leż­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ekon. osoba lub in­sty­tu­cja ui­szcza­ją­ca płat­ność

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) środ. etui lub po­dob­ny przed­miot, w któ­rym kel­ner wrę­cza klien­to­wi ra­chu­nek i w któ­rym klient umie­szcza na­leż­ność


Płat­nik – osoba fi­zycz­na lub praw­na, która jest po­sia­da­czem ra­chun­ku płat­ni­cze­go i zez­wa­la na wy­ko­na­nie zle­ce­nia płat­ni­cze­go z tego ra­chun­ku płat­ni­cze­go lub w przy­pad­ku gdy nie wy­stę­pu­je ra­chu­nek płat­ni­czy – osoba fi­zycz­na lub praw­na, która skła­da zle­ce­nie płat­ni­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płatnościowy

→ płat­ność


Patrz:płatność

Źródła:

SJP.pl

Płatność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) efekt, akt pła­ce­nia do­ko­ny­wa­ny w wyz­na­czo­nym ter­mi­nie


Źródła:

Wiktionary

Płatny

1. taki, za któ­re­go trze­ba ui­szczać opła­tę;
2. taki, za który do­sta­je się wy­na­gro­dze­nie;
3. taki, któ­re­mu się płaci


przy­miot­nik

 (1.1) taki, za który do­sta­je się wy­na­gro­dze­nie

 (1.2) taki, za który na­le­ży za­pła­cić

 (1.3) taki, któ­re­mu się płaci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płatnąć

1. uciąć na ka­wał­ki, płaty;
2. po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: ude­rzyć coś lub kogoś, zwła­szcza czymś o pła­skiej, sze­ro­kiej po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Płatowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem płat, po­dob­ny do płata


Źródła:

SJP.pl

Płatować

1. kroić, ro­zbie­rać coś na płaty
2. daw­niej: pła­cić zo­bo­wią­za­nia, ui­szczać na­leż­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Płatowcowy

→ pła­to­wiec


Patrz:płatowiec

Źródła:

SJP.pl

Płatowiec

1. głów­na część stat­ku po­wietrz­ne­go zło­żo­na ze skrzy­deł, ka­dłu­ba, gon­do­li, pod­wo­zia i uste­rze­nia, bez ze­spo­łów na­pę­do­wych i wy­po­sa­że­nia;
2. śro­do­wi­sko­wo: sa­mo­lot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot


Pła­to­wiec — głów­na część stat­ku po­wietrz­ne­go słu­żą­ca do za­bu­do­wy jed­no­stek na­pę­do­wych, wy­po­sa­że­nia me­cha­nicz­ne­go i elek­tro­nicz­ne­go, uz­bro­je­nia, a także po­mie­szcze­nia za­ło­gi i tran­spor­tu ła­dun­ków. Głów­nym za­da­niem pła­tow­ca jest wyt­wo­rze­nie ae­ro­dy­na­micz­nej siły no­śnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płatowy

→ płat


przy­miot­nik

 (1.1) anat. po­dzie­lo­ny na płaty; do­ty­czą­cy pła­tów

 (1.2) zwią­za­ny z pła­tem, do­ty­czą­cy pła­tów


Patrz:płat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płatwa

belka pod­pie­ra­ją­ca krok­wie na dachu; pła­tew


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. trat­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płatwiowy

→ pła­tew


Patrz:płatew

Źródła:

SJP.pl

Pław

1. pły­wa­ją­cy znak na­wi­ga­cyj­ny; boja;
2. jeden z ele­men­tów sieci ry­bac­kiej utrzy­mu­ją­cy ją w po­zy­cji pio­no­wej i na za­mie­rzo­nej głę­bo­ko­ści; pła­wik


Pław (niem. "Plau") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Dąbie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pława

1. pły­wa­ją­cy znak na­wi­ga­cyj­ny; boja;
2. jeden z ele­men­tów sieci ry­bac­kiej utrzy­mu­ją­cy ją w po­zy­cji pio­no­wej i na za­mie­rzo­nej głę­bo­ko­ści; pła­wik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. pły­wa­ją­cy, za­kot­wi­czo­ny znak na­wi­ga­cyj­ny za­o­krą­glo­ne­go kształ­tu

 (1.2) ryb. ele­ment sieci ry­bac­kiej słu­żą­cy do utrzy­my­wa­nie jej we wła­ści­wej po­zy­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pławanice

Pła­wa­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie chełm­skim, w gmi­nie Ka­mień.

W la­tach 1973–83 w gmi­nie Chełm. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ka­mień. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 261 miesz­kań­ców i była piątą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

Wikipedia

Pławecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pławek

pły­wak; przed­miot uno­szą­cy się na po­wierzch­ni płynu


Źródła:

SJP.pl

Pławik

1. jeden z ele­men­tów sieci ry­bac­kiej utrzy­mu­ją­cy ją w po­zy­cji pio­no­wej i na za­mie­rzo­nej głę­bo­ko­ści; pława;
2. korek, ka­wa­łek drew­na itp. przy­mo­co­wa­ny do żyłki, utrzy­mu­ją­cy przy­nę­tę na od­po­wied­niej głę­bo­ko­ści, sy­gna­li­zu­ją­cy ruch ha­czy­ka, gdy ryba chwy­ta przy­nę­tę; spła­wik


Źródła:

SJP.pl

Pławikonik

mała ryba mor­ska o cha­rak­te­ry­stycz­nie wy­gię­tym ciele, pły­wa­ją­ca pio­no­wo; konik mor­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hip­po­cam­pus|ref=tak., ro­dzaj ryb mor­skich z ro­dzi­ny iglicz­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pławinek

Pła­wi­nek – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Ino­wroc­ław.


Źródła:

Wikipedia

Pławić

1. za­nu­rzać kogoś w wo­dzie, wpę­dzać do wody;
2. pła­wić się - (zwy­kle w uży­ciu żar­to­bli­wym) za­nu­rzać się w wo­dzie;
3. pła­wić się (w czymś) - roz­ko­szo­wać się czymś, upa­jać się fak­tem po­sia­da­nia cze­goś cen­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Pławka

na­rzę­dzie słu­żą­ce do ob­ser­wa­cji dryfu


Źródła:

SJP.pl

Pławlina

lina sta­lo­wa łą­czą­ca pławę z jej kot­wi­cą


Źródła:

SJP.pl

Pławnica

pro­sto­kąt­na sieć ry­bac­ka uży­wa­na do po­ło­wu ryb pe­la­gicz­nych (głów­nie śle­dzi, sar­dy­nek i ło­so­si)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pławniowice

Pław­nio­wi­ce (niem. "Plaw­nio­witz", od 1936 "Flößingen") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie gli­wic­kim, w gmi­nie Ru­dzi­niec.


Źródła:

Wikipedia

Pławno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Pławność

→ pław­ny


Patrz:pławny

Źródła:

SJP.pl

Pławny

poz­wa­la­ją­cy uno­sić się na po­wierzch­ni wody


przy­miot­nik

 (1.1) ułat­wia­ją­cy pły­wa­nie, słu­żą­cy do pły­wa­nia

 (1.2) daw. na­da­ją­cy się do pły­wa­nia, pła­wie­nia, od­po­wied­ni do że­glo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pławski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pławęcino

Pła­wę­ci­no (do 1945 r. "Pla­nent­hin") – wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Go­ści­no. Na pół­noc od wsi znaj­du­je się Je­zio­ro Pła­wę­ciń­skie.

We­dług da­nych z 30.06.2014 wieś miała 180 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Płaz

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy zmien­no­ciepl­nych krę­gow­ców ziem­no­wod­nych (np. żaba, ro­pu­cha, trasz­ka)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) herp. zwie­rzę z gro­ma­dy krę­gow­ców ziem­no­wod­nych;

 (1.2) obraź. przen. czło­wiek pła­szczą­cy się

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bud. ro­dzaj belki sto­so­wa­nej w bu­dow­nict­wie

 (2.2) daw. sze­ro­ka, pła­ska stro­na cze­goś, w szcze­gól­no­ści broni siecz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaza

belka drew­nia­na, pła­sko obro­bio­na na obu koń­cach, z na­tu­ral­ną okrą­gliz­ną po bo­kach, wy­ko­rzy­sty­wa­na w bu­dow­nict­wie; płaz


Płaza – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie chrza­now­skim, w gmi­nie Chrza­nów. Przez wieś prze­pły­wa rzeka – Pła­zian­ka. W Pła­zie znaj­du­ją się Za­kła­dy Wa­pien­ni­cze oraz linia ko­le­jo­wa wy­ko­rzy­sty­wa­na spo­ra­dycz­nie przez po­cią­gi to­wa­ro­we oraz nie­czyn­na sta­cja ko­le­jo­wa Płaza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płazak

1. rze­mieśl­ni­cze na­rzę­dzie do na­da­wa­nia kształ­tu przed­mio­tom for­ni­ro­wa­nym; gła­dzik pła­ski;
2. ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby dwu­dysz­nej; pra­pła­ziec, pra­płet­wiec po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski


Źródła:

SJP.pl

Płazem

1. daw­niej: pła­sko, na płask;
2. bez­kar­nie; nie­za­u­wa­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Płazi

do­ty­czą­cy płaza; cha­rak­te­ry­stycz­ny dla płaza


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) taki, który na­le­ży do płaza

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla płaza, po­sia­da­ją­cy cechy płaza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaziniec

robak pła­ski, za­li­cza­ny do przy­wry di­ge­ne­tycz­nych, pa­so­żyt prze­wo­dów żół­cio­wych prze­żu­wa­czy


Źródła:

SJP.pl

Płazińce

robak pła­ski, za­li­cza­ny do przy­wry di­ge­ne­tycz­nych, pa­so­żyt prze­wo­dów żół­cio­wych prze­żu­wa­czy


Pła­ziń­ce (Pla­ty­hel­mint­hes) – typ zwie­rząt dwu­bocz­nie sy­me­trycz­nych (Bi­la­te­ria). Ich po­tocz­na nazwa (ro­ba­ki pła­skie) po­cho­dzi od list­ko­wa­te­go lub wy­dłu­żo­ne­go, spła­szczo­ne­go grzbie­to­wo-brzusz­nie ciała. W ich bu­do­wie wy­stę­pu­je wy­łącz­nie pier­wot­na jama ciała, wy­peł­nio­na pa­ren­chy­mą, która pełni funk­cję szkie­le­tu hy­dra­u­licz­ne­go. W więk­szo­ści są to or­ga­niz­my her­ma­fro­dy­tycz­ne, rozm­na­ża­ją­ce się naj­czę­ściej po­przez za­płod­nie­nie krzy­żo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płazowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pła­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Płazować

ude­rzać kogoś pła­zem sza­bli


Źródła:

SJP.pl

Płazowina

le­śni­cze okre­śle­nie słabo za­drze­wio­nej po­wierzch­ni le­śnej


Pła­zo­wi­na – po­wierzch­nia leśna z rzad­ki­mi drze­wa­mi, po­zo­sta­ły­mi po drze­wo­sta­nie, który z róż­nych po­wo­dów uległ nad­mier­ne­mu prze­rze­dze­niu. Zgod­nie z In­struk­cją Urzą­dza­nia Lasu jest to drze­wo­stan II klasy wieku o za­drze­wie­niu do 0,3 włącz­nie, albo drze­wo­stan III i wyż­szych klas wieku o za­drze­wie­niu do 0,2 włącz­nie. Pła­zo­wi­na jest zja­wi­skiem nie­po­żą­da­nym w go­spo­dar­ce le­śnej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płazowizna

słabo za­drze­wio­na po­wierzch­nia leśna; pła­zo­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Płazowo

Pła­zo­wo – (niem. "Plas­so­wo, 1942-1945 Plaßhof") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Lu­bie­wo, przy tra­sie drogi wo­je­wódz­kiej nr 240.

W la­tach 1950–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 266 miesz­kań­ców. Jest siód­mą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Lu­bie­wo.


Źródła:

Wikipedia

Płazy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. herp. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Amp­hi­bia|L.|ref=tak., gro­ma­da zmien­no­ciepl­nych krę­gow­ców;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: płaz


Płazy (Amp­hi­bia) – gro­ma­da zmien­no­ciepl­nych krę­gow­ców z grupy czwo­ro­no­gów. Za­miesz­ku­ją róż­no­rod­ne sied­li­ska, więk­szość ga­tun­ków żyje na lą­dzie, w grun­cie, na drze­wach bądź w wo­dach słod­kich. W roz­wo­ju prze­cho­dzą sta­dium lar­wal­ne, w cza­sie któ­re­go pro­wa­dzą wodny tryb życia, choć niek­tó­re ga­tun­ki wyksz­tał­ci­ły adap­ta­cje be­ha­wio­ral­ne poz­wa­la­ją­ce omi­nąć to ogra­ni­cze­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płazówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płaśnia

re­gio­nal­nie: pła­szczyz­na, równy, pła­ski teren; płaśń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzika po­lan­ka wśród lasu

 (1.2) miej­sce równe, rów­ni­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płaśń

re­gio­nal­nie: pła­szczyz­na, równy, pła­ski teren; pła­śnia


Płaśń lub pła­śnia – w ta­ter­nict­wie jest to ro­dzaj ta­ra­su – pła­skie lub nieco tylko po­chy­łe miej­sce na skal­nej ścia­nie, w żle­bie, lub na grani, o nie­re­gu­lar­nym zwy­kle kształ­cie. Płaśń może być ska­li­sta, piar­ży­sta lub tra­wia­sta.

W pa­ster­stwie na Pod­ha­lu słowo płaśń miało po­dob­ne zna­cze­nia, ale obej­mo­wa­ło także po­chy­ły zwy­kle i tra­wia­sty taras rów­nież na stoku góry lub w dnie do­li­ny. Daw­niej czę­sto bu­do­wa­no na nim szopy lub sza­ła­sy pa­ster­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płażewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płażyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płciowo

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. w spo­sób do­ty­czą­cy płci, pod wzglę­dem płci


Źródła:

Wiktionary

Płciowość

świa­do­mość po­sia­da­nia płci i przy­na­leż­no­ści do płci; toż­sa­mość płcio­wa, gen­der


Źródła:

SJP.pl

Płciowy

→ płeć


przy­miot­nik

 (1.1) zde­ter­mi­no­wa­ny przez płeć, do­ty­czą­cy płci


Patrz:płeć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płd.

skrót od: po­łud­nie, po­łud­nio­wy (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); pd. (rza­dziej)


skrót

 (1.1) = geogr. po­łud­nio­wy

 (1.2) = geogr. po­łud­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płd.-Wsch.

skrót od: po­łud­nio-wschód, po­łud­nio­wo-wschod­ni


Źródła:

SJP.pl

Płd.-Zach.

skrót od: po­łud­nio-za­chód, po­łud­nio­wo-za­chod­ni


Źródła:

SJP.pl

Płeszka

chrząszcz z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych; pcheł­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ent. pcheł­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płesznik

babka płesz­nik - ga­tu­nek rocz­nej ro­śli­ny z ro­dzi­ny bab­ko­wa­tych; babka śró­dziem­no­mor­ska


Płesz­nik ("Pu­li­ca­ria") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych ("Aste­ra­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 70 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na Sta­rym Świe­cie – na znacz­nej czę­ści Eu­ro­py, gdzie ro­śnie 5 ga­tun­ków, Azji (bez jej wschod­niej czę­ści) i w Afry­ce, z wy­jąt­kiem jej czę­ści rów­ni­ko­wej. Do pol­skiej flory na­le­żą dwa ga­tun­ki – ro­dzi­my płesz­nik zwy­czaj­ny "P. vul­ga­ris" i za­do­mo­wio­ny an­tro­po­fit – płesz­nik czer­won­ko­wy "P. dy­sen­te­ri­ca".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płetwa

1. część ciała ryby słu­żą­ca do po­ru­sza­nia się i ste­ro­wa­nia
2. część oprzy­rzą­do­wa­nia nurka słu­żą­ca do po­ru­sza­nia się pod wodą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. icht. na­rząd słu­żą­cy do utrzy­my­wa­nia po­żą­da­nej po­zy­cji ciała oraz do po­ru­sza­nia się, wy­stę­pu­ją­cy u ryb oraz u ssa­ków wod­nych;

 (1.2) sport. ele­ment na­kła­da­ny na stopę, ułat­wia­ją­cy po­ru­sza­nie się czło­wie­ka w wo­dzie;

 (1.3) techn. pła­ski, sze­ro­ki ele­ment kon­struk­cyj­ny urzą­dzeń pły­wa­ją­cych, rza­dziej la­ta­ją­cych

 (1.4) przen. żart. wiel­ka, sze­ro­ka stopa


Płet­wa (łac. "pinna") – część ciała krę­gow­ców wod­nych sta­no­wią­ca na­rząd słu­żą­cy do utrzy­my­wa­nia rów­no­wa­gi ciała oraz do re­gu­lo­wa­nia pręd­ko­ści i kie­run­ku po­ru­sza­nia się w wo­dzie. Płet­wy wy­stę­pu­ją u więk­szo­ści ryb, u ssa­ków wod­nych, niek­tó­rych gadów i u po­sta­ci lar­wal­nych pła­zów (ki­jan­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płetwal

ga­tu­nek wie­lo­ry­ba; płet­wal błę­kit­ny to naj­więk­szy współ­czes­ny ssak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ba­la­e­nop­te­ra|Lacépède|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków wod­nych z ro­dzi­ny płet­wa­lo­wa­tych;

 (1.2) zool. wie­lo­ryb z ro­dza­ju płet­wal (1.1)

 (1.3) kulin. po­tra­wa z płet­wa­la (1.2)


Płet­wal ("Ba­la­e­nop­te­ra") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny płet­wa­lo­wa­tych (Ba­la­e­nop­te­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płetwalowate

ro­dzi­na fisz­bi­now­ców z rzędu wa­le­ni; fał­dow­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ba­la­e­nop­te­ri­dae|Gray|ref=tak., ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du fisz­bi­now­ców;


Płet­wa­lo­wa­te, fał­dow­ce, wie­lo­ry­by fał­dow­ce, pły­wa­czo­wa­te (Ba­la­e­nop­te­ri­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z in­fra­rzę­du wa­le­ni (Ce­ta­cea) w obrę­bie rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Atrio­dac­ty­la). Fał­dow­ce cha­rak­te­ry­zu­ją się obec­no­ścią 10–100 po­dłuż­nych bruzd na pod­gard­lu, a także wy­dłu­żo­nym cia­łem, ostro za­koń­czo­ną głową i spi­cza­sty­mi płet­wa­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płetwalowaty

o ce­chach płet­wa­lo­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Płetwiak

strug do stru­ga­nia płet­win w de­skach, prze­ci­na­ją­cy włó­kna drew­na w po­przek; płet­wień


Źródła:

SJP.pl

Płetwina

li­stwa wpu­szcza­na w wyż­ło­bie­nie w desce dla wzmoc­nie­nia


Źródła:

SJP.pl

Płetwonogi

o ce­chach płet­wo­no­gich (grupa ssa­ków)


przy­miot­nik

 (1.1) wy­po­sa­żo­ny w płet­wy u nóg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płetwonogie

o ce­chach płet­wo­no­gich (grupa ssa­ków)


Płet­wo­no­gie (Pin­ni­pe­dia) – zróż­ni­co­wa­ny klad sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­nych ssa­ków mor­skich wy­po­sa­żo­nych w płet­wy, pro­wa­dzą­cych czę­ścio­wo wodny tryb życia. Obej­mu­je współ­czes­ne ro­dzi­ny mor­so­wa­tych (któ­rej je­dy­nym dzi­siej­szym przed­sta­wi­cie­lem jest mors), uchat­ko­wa­tych oraz fo­ko­wa­tych (wła­ści­wych fok, po­zba­wio­nych mał­żo­win usz­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płetwonurek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) nurek z lek­kim os­przę­tem i płet­wa­mi, które umoż­li­wia­ją swo­bod­ne po­ru­sza­nie się pod wodą


Płet­wo­nu­rek ( Scuba diver) – nurek wy­po­sa­żo­ny w sprzęt nur­ko­wy skła­da­ją­cy się z butli ze sprę­żo­nym do ponad 200 barów gazem (butla nur­ko­wa), au­to­ma­tu od­de­cho­we­go, płetw, ob­ciąż­ni­ków i maski do nur­ko­wa­nia. Płet­wo­nu­rek w prze­ci­wień­stwie do nurka kla­sycz­ne­go może swo­bod­nie po­ru­szać się w toni wod­nej za po­mo­cą płetw i umie­szczo­nej zwy­kle na ple­cach butli sprę­żo­ne­go gazu do od­dy­cha­nia oraz od­po­wied­niej wy­por­no­ści uzy­ska­nej dzię­ki wła­ści­we­mu do­bo­ro­wi wy­mien­nych, naj­czę­ściej oło­wia­nych ob­ciąż­ni­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płetwonurkowanie

pły­wać pod wodą przy po­mo­cy spe­cjal­nych płetw za­kła­da­nych na stopy oraz apa­ra­tu tle­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Płetwonurkować

pły­wać pod wodą przy po­mo­cy spe­cjal­nych płetw za­kła­da­nych na stopy oraz apa­ra­tu tle­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Płetwonurkowy

przy­miot­nik od: płet­wo­nu­rek


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z płet­wo­nur­ka­mi, przez­na­czo­ny dla płet­wo­nur­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płetwonóg

płet­wo­nóg wor­ko­wa­ty - ssak z ro­dzi­ny dy­del­fo­wa­tych, za­li­cza­ny do tor­ba­czy; japok


Źródła:

SJP.pl

Płetwowaty

przy­po­mi­na­ją­cy płet­wę


Źródła:

SJP.pl

Płetwowy

→ płet­wa


Patrz:płetwa

Źródła:

SJP.pl

Płeć

1. ze­spół cech cha­rak­te­ry­zu­ją­cy or­ga­niz­my osob­ni­ków żeń­skich i mę­skich; zbio­ro­wo o lu­dziach: osob­ni­cy o tych ce­chach;
2. prze­sta­rza­łe: skóra, cera


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha or­ga­niz­mów ży­wych w obrę­bie jed­ne­go ga­tun­ku cha­rak­te­ry­zu­ją­ca je pod wzglę­dem ich zdol­no­ści roz­rod­czych;

 (1.2) przest. skóra, cera


Płeć – ze­spół cech bu­do­wy o cha­rak­te­rze struk­tur, funk­cji i za­cho­wań poz­wa­la­ją­cych na skla­sy­fi­ko­wa­nie or­ga­niz­mów we­dług roli w pro­ce­sie rozm­na­ża­nia na mę­skie i żeń­skie.

Rozm­na­ża­nie płcio­we po­le­ga na po­łą­cze­niu i zmie­sza­niu cech ge­ne­tycz­nych: wy­spe­cja­li­zo­wa­ne ko­mór­ki zwane ga­me­ta­mi łączą się, aby stwo­rzyć po­tom­stwo, które odzie­dzi­czy cechy po każ­dym z ro­dzi­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płk

skrót od: puł­kow­nik (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = wojsk. puł­kow­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płn.

skrót od: pół­noc, pół­noc­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); pn. (rza­dziej)


skrót

 (1.1) = geogr. pół­noc­ny

 (1.2) = geogr. pół­noc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płn.-Wsch.

skrót od: pół­noc­no-wschód, pół­noc­no-wschod­ni


Źródła:

SJP.pl

Płn.-Zach.

skrót od: pół­noc­no-za­chód, pół­noc­no-za­chod­ni


Źródła:

SJP.pl

Pło

ko­żuch ro­ślin tor­fo­wi­sko­wych uno­szą­cy się na je­zio­rze, które ulega przeksz­tał­ca­niu w tor­fo­wi­sko lub trzę­sa­wi­sko; sple­ja


Pło (re­gio­nal­nie także pod nazwą sple­ja) – ko­żuch ro­ślin tor­fo­wi­sko­wych wy­stę­pu­ją­cy na wo­dzie w for­mie za­ra­sta­ją­ce­go brze­gu lub ro­dzaj pły­wa­ją­cej wyspy, pow­sta­łej w wy­ni­ku odry­wa­nia się msza­rów tor­fow­co­wych po­ra­sta­ją­cych brze­gi je­zio­ra. Sta­no­wi etap za­ra­sta­nia zbior­ni­ka wod­ne­go, two­rząc trzę­sa­wi­sko. Zwy­kle ma cha­rak­ter tor­fo­wi­ska przej­ścio­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płocczanin

miesz­ka­niec Płoc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Płoc­ka

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Płoc­ka, uro­dzo­na w Płoc­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płocczanka

miesz­kan­ka Płoc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Płoc­ka

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Płoc­ka, uro­dzo­na w Płoc­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płocha

część warsz­ta­tu tkac­kie­go, wy­mien­ny grze­bień za­mo­co­wa­ny w tyl­nej czę­ści belki bidła


Źródła:

SJP.pl

Płochacz

1. nie­wiel­ki ptak z ro­dzi­ny pło­cha­czy;
2. pies my­śliw­ski (naj­czę­ściej spa­niel lub te­rier) wy­ko­rzy­sty­wa­ny do wy­pła­sza­nia ptact­wa z za­ro­śli i apor­to­wa­nia zdo­by­czy


Pło­chacz – pies uży­wa­ny od wielu stu­le­ci do po­lo­wa­nia na drob­ną zwie­rzy­nę (w tym ptaki), przy czym ich rola po­le­ga­ła na wy­szu­ki­wa­niu i wy­pła­sza­niu jej z krze­wów i szu­wa­rów oraz apor­to­wa­niu po strza­le. Obec­nie pło­cha­cze są w my­śli­stwie dość czę­sto sto­so­wa­ne, choć wiele ras ho­du­je się jako psy po­ko­jo­we to­wa­rzy­szą­ce ze wzglę­du na ich urodę i cha­rak­ter.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płochacze

1. nie­wiel­ki ptak z ro­dzi­ny pło­cha­czy;
2. pies my­śliw­ski (naj­czę­ściej spa­niel lub te­rier) wy­ko­rzy­sty­wa­ny do wy­pła­sza­nia ptact­wa z za­ro­śli i apor­to­wa­nia zdo­by­czy


Pło­cha­cze (Pru­nel­li­dae) – mo­no­ty­po­wa ro­dzi­na ma­łych pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płocharski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płochlica

płoch­li­ca księ­ży­ców­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płochliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: płoch­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Płochliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego co płoch­li­we


Źródła:

Wiktionary

Płochliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: płoch­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Płochliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się łatwo pło­szy


Źródła:

Wiktionary

Płochocin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płochocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płochowo

Pło­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie mo­niec­kim, w gmi­nie Go­niądz.

W lipcu i sierp­niu 1944 woj­sko nie­miec­kie wy­sied­li­ło miesz­kań­ców wsi. Za­bu­do­wa­nia Niem­cy ro­ze­bra­li lub spa­li­li.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa łom­żyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płochy

1. taki, któ­re­go łatwo spło­szyć; płoch­li­wy; bo­jaź­li­wy;
2. nie­sta­ły w uczu­ciach, po­stę­pu­ją­cy nie­roz­waż­nie; lek­ko­myśl­ny;
3. do­ty­czą­cy nie­waż­nych spraw, nie­ma­ją­cy istot­ne­go zna­cze­nia; błahy


Źródła:

SJP.pl

Płocianin

miesz­ka­niec Pło­tów


Źródła:

SJP.pl

Płocianka

miesz­kan­ka Pło­tów


Źródła:

SJP.pl

Płocica

re­gio­nal­na nazwa płoci lub ró­żan­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płociczno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płocin

Pło­cin (do 1945 niem. "Plötzin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin


Źródła:

Wikipedia

Płocioleszcz

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płociowy

→ płoć


Patrz:płoć

Źródła:

SJP.pl

Płock

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w środ­ko­wej Pol­sce, nad Wisłą;

 (1.2) geogr. zob. Mały Płock.


Płock – mia­sto w Pol­sce, na pra­wach po­wia­tu, po­ło­żo­ne na Po­je­zie­rzu Do­brzyń­skim i w Kot­li­nie Płoc­kiej, nad Wisłą, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, sie­dzi­ba ziem­skie­go po­wia­tu płoc­kie­go; hi­sto­rycz­na sto­li­ca Ma­zo­wsza oraz sto­li­ca Pol­ski w la­tach 1079–1138; sie­dzi­ba rzym­sko­ka­to­lic­kiej kurii die­cez­ji płoc­kiej (1075), sie­dzi­ba bi­sku­pa na­czel­ne­go Ko­ścio­ła Sta­ro­ka­to­lic­kie­go Ma­ria­wi­tów, port rzecz­ny, ra­fi­ne­ria ropy naf­to­wej (1964), szko­ły wyż­sze, te­a­try, muzea. Pol­skie mia­sto-bo­ha­ter (1921).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płocki

przy­miot­nik od: Płock, Płoty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Płoc­ka, zwią­za­ny z Płoc­kiem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płockie

przy­miot­nik od: Płock, Płoty


Źródła:

SJP.pl

Płocochowo

Pło­co­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Puł­tusk. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954-1959 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Pło­co­cho­wo, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Puł­tusk. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: płod­nie


Źródła:

SJP.pl

Płodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: płod­ny


Źródła:

SJP.pl

Płodnolist

ro­śli­na z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych o kwia­tach ze­bra­nych w bal­da­cho­gro­na; ży­wo­ród­ka; brio­fi­lum


Źródła:

SJP.pl

Płodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. na­tu­ral­na zdol­ność do po­sia­da­nia po­tom­stwa, zdol­ność do zaj­ścia w ciążę

 (1.2) da­wa­nie ob­fi­tych plo­nów

 (1.3) przen. two­rze­nie wielu dzieł


Płod­ność – zdol­ność zwie­rząt do roz­ro­du.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płodny

zdol­ny do pło­dze­nia, rozm­na­ża­nia się, także okre­śle­nie bar­dzo twór­cze­go pi­sa­rza, kom­po­zy­to­ra itp.


przy­miot­nik

 (1.1) zdol­ny do pło­dze­nia po­tom­stwa

 (1.2) ma­ją­cy licz­ne po­tom­stwo

 (1.3) książk. o grun­cie: da­ją­cy ob­fi­te plony

 (1.4) książk. o twór­cy: two­rzą­cy dużo dzieł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płodobus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. fur­go­net­ka, któ­rej na­cze­py są okry­te ba­ne­ra­mi przed­sta­wia­ją­cy­mi zdję­cia mart­wych pło­dów oraz ha­sła­mi an­ty­a­bor­cyj­ny­mi


Źródła:

Wiktionary

Płodobójstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­bi­cie płodu


Źródła:

Wiktionary

Płodowy

zwią­za­ny z ży­ciem ssa­ków w sta­nie za­rod­ko­wym


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy płodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płodozmian

1. sy­stem upra­wy roli usta­la­ją­cy ro­ta­cję za­sie­wów, które mają ko­lej­no na­stę­po­wać po sobie w ko­lej­nych la­tach;
2. prze­no­śnie: na­stę­pu­ją­ce po sobie za­mia­ny rze­czy lub czyn­no­ści, wpro­wa­dza­ją­ce róż­no­rod­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. sy­stem go­spo­dar­ki rol­nej usta­la­ją­cy z góry na wiele lat stałą ro­ta­cję upraw;


Pło­doz­mian – sy­stem za­go­spo­da­ro­wa­nia ziemi upraw­nej, opar­ty na za­pla­no­wa­nym z góry na wiele lat na­stęp­stwie ro­ślin po sobie, na wyz­na­czo­nym do tego celu ob­sza­rze po­dzie­lo­nym na pola, jed­no­cze­śnie do­sto­so­wa­ny do spe­cy­ficz­nych wa­run­ków rol­ni­czo-eko­no­micz­nych go­spo­dar­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płodozmianowy

→ pło­doz­mian, np. sy­stem pło­doz­mia­no­wy; pło­doz­mien­ny


przy­miot­nik

 (1.1) roln. zwią­za­ny z pło­doz­mia­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płodozmienny

→ pło­doz­mian, np. sy­stem pło­doz­mien­ny; pło­doz­mia­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Płody

dobra na­tu­ry, np. płody rolne


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) bo­gact­wa na­tu­ry; ro­ślin­ne bo­gact­wa przy­ro­dy wy­ko­rzy­sty­wa­ne przez ludzi głów­nie jako po­ży­wie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pło­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Płodzić

1. za­pład­nia­jąc, po­wo­do­wać pow­sta­nie isto­ty żywej;
2. po­tocz­nie: wy­da­wać na świat po­tom­stwo; ro­dzić;
3. w prze­no­śni: two­rzyć coś, po­wo­do­wać pow­sta­nie cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. spło­dzić)

 (1.1) po­wo­do­wać pow­sta­nie isto­ty żywej po­przez akt za­płod­nie­nia

 (1.2) przen. być twór­cą cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płomieniak

piec do to­pie­nia me­ta­lu, o ta­kiej kon­struk­cji, że to­pio­ny ma­te­riał styka się tylko z pło­mie­niem lub ga­za­mi spa­li­no­wy­mi; piec pło­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Płomienicowy

→ pło­mie­ni­ca


Patrz:płomienica

Źródła:

SJP.pl

Płomienie

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płomieniec

czer­woń­czyk pło­mie­niec, czer­woń­czyk du­ka­cik - mo­ty­le z ro­dzi­ny mo­drasz­ko­wa­tych


Pło­mie­niec – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie miń­skim, w gmi­nie Mrozy.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płomieniowy

→ pło­mień


Patrz:płomień

Źródła:

SJP.pl

Płomienisty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pa­lą­cy się pło­mie­niem

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy pło­mień ko­lo­rem i bla­skiem


Źródła:

Wiktionary

Płomieniściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: pło­mie­ni­ście


Źródła:

SJP.pl

Płomiennica

1. ro­dzaj sa­pro­tro­ficz­nych i pa­so­żyt­ni­czych grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców;
2. po­e­tyc­ko: fan­ta­stycz­na po­stać, duch ognia


Źródła:

SJP.pl

Płomienniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: pło­mien­nie


Źródła:

SJP.pl

Płomienniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: pło­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Płomiennik

ja­skier pło­mien­nik - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych; ja­skier pło­mień­czyk


Źródła:

SJP.pl

Płomiennorudy

in­ten­syw­nie rudy; ogni­sto­ru­dy


przy­miot­nik

 (1.1) in­ten­syw­nie rudy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płomiennowłosy

ma­ją­cy pło­mien­no­ru­de włosy


Źródła:

SJP.pl

Płomienny

przy­miot­nik

 (1.1) pa­lą­cy się pło­mie­niem

 (1.2) ma­ją­cy kolor pło­mie­nia

 (1.3) książk. od­da­ją­cy się cze­muś z wiel­kim za­pa­łem, prze­ję­ciem


Źródła:

Wiktionary

Płomień

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) język ognia uno­szą­cy się nad pło­ną­cym przed­mio­tem;


Pło­mień – zja­wi­sko spa­la­nia gazu, w któ­rym za­cho­dzą re­ak­cje roz­kła­du i spa­la­nia. Pa­li­wem w pło­mie­niu jest za­wsze gaz. Pło­mień nad cie­czą wy­stę­pu­je wsku­tek pa­ro­wa­nia tej cie­czy, zaś pło­mień nad pa­lą­cym się cia­łem sta­łym świad­czy o wy­dzie­la­niu się pal­ne­go gazu wsku­tek roz­kła­du pa­li­wa (pi­ro­li­za).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płomieńczyk

ro­śli­na z ja­skro­wa­tych; ro­śnie na te­re­nach pod­mo­kłych, kwit­nie w lecie, wy­da­jąc drob­ne żółte kwia­ty; ja­skier pło­mień­czyk; ja­skier pło­mien­nik


Źródła:

SJP.pl

Płomiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płomyczek

zdrob­nie­nie od: pło­myk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: pło­myk, pło­mień


Pło­my­czek – cza­so­pis­mo dla star­szych dzie­ci i póź­niej także młod­szej mło­dzie­ży, wy­da­wa­ne w War­sza­wie w la­tach 1917–2013, do 1927 jako do­da­tek do ty­god­ni­ka „Pło­myk”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płomyczka

zdrob­nie­nie od: pło­myk


Źródła:

SJP.pl

Płomyk

nie­wiel­ki ogień; ogie­niek, ognik, ogie­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały pło­mień

 (1.2) przen. okre­śle­nie od­czu­cia, do­pie­ro po­ja­wia­ją­ce­go się uczu­cia

 (1.3) bot. ro­śli­na z ro­dzi­ny wie­lo­si­ło­wa­tych;


Pło­myk. Ty­god­nik ilu­stro­wa­ny dla dzie­ci i mło­dzie­ży – pol­skie cza­so­pis­mo wy­da­wa­ne od 1917 do 1991 roku. Pier­wszym wy­daw­cą był Zwią­zek Pol­skie­go Na­u­czy­ciel­stwa Szkół Po­wszech­nych, od 1930 r. Zwią­zek Na­u­czy­ciel­stwa Pol­skie­go. Od 1945 r. uka­zy­wał się na­kła­dem „Na­szej Księ­gar­ni”. W ostat­nich dzie­się­cio­le­ciach dzia­łal­no­ści dwu­ty­god­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płomykowo

Pło­my­ko­wo ( Mühlenvorwerk) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie go­rzow­skim, w gmi­nie San­tok.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płomykówka

śred­niej wiel­ko­ści sowa z ro­dzi­ny pło­my­ków­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tyto alba|ref=tak., śred­niej wiel­ko­ści ptak z ro­dzi­ny pło­my­ków­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płomykówkowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu sów


Pło­my­ków­ko­wa­te (Ty­to­ni­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu sów (Stri­gi­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płomykówkowaty

o ce­chach pło­my­ków­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Płona

skała uz­na­na przy ek­splo­a­ta­cji ja­kiejś ko­pa­li­ny za nie­u­ży­tecz­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) górn. skała, która przy ek­splo­a­ta­cji okre­ślo­nej ko­pa­li­ny uwa­ża­na jest za nie­u­ży­tecz­ną

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) zob. płony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płonczyn

Płon­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Wiel­gie.


Źródła:

Wikipedia

Płoniarka

pło­niar­ka zbo­żów­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny niez­miar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płoniawski

→ Pło­nia­wy-Bra­mu­ra (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Płoniawy-Bramura

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płonica

cho­ro­ba za­kaź­na wieku dzie­cię­ce­go wy­wo­ła­na przez pa­cior­kow­ce, cha­rak­te­ry­zu­je się bólem gar­dła, go­rącz­ką i cha­rak­te­ry­stycz­ną wy­syp­ką; szkar­la­ty­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ostra cho­ro­ba za­kaź­na wy­wo­ły­wa­na przez bak­te­rie Strep­to­coc­cus py­o­ge­nes (pa­cior­ko­wiec grupy A);


Pło­ni­ca, szkar­la­ty­na (łac. "scar­la­ti­na") – cho­ro­ba za­kaź­na wy­wo­ły­wa­na przez bak­te­rię Strep­to­coc­cus py­o­ge­nes – pa­cior­kow­ca grupy A. Ob­ja­wy obej­mu­ją ból gar­dła, go­rącz­kę, bóle głowy, obrzęk wę­złów chłon­nych i cha­rak­te­ry­stycz­ną wy­syp­kę na skó­rze. Wy­syp­ka jest czer­wo­na i przy­po­mi­na pa­pier ścier­ny; zwy­kle po­ja­wia się na klat­ce pier­sio­wej i roz­prze­strze­nia po całym ciele z wy­jąt­kiem dłoni i po­deszw stóp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płoniczy

→ pło­ni­ca; szkar­la­ty­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Płoniej

dawny sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: płono


Źródła:

SJP.pl

Płoniwowate

ro­dzi­na mchów z rzędu pło­ni­wow­ców


Pło­ni­wo­wa­te ("Pot­tia­ce­ae" Schimp.) – ro­dzi­na mchów z rzędu pło­ni­wow­ców ("Pot­tia­les" M. Fle­isch). Ga­tun­ki na­le­żą­ce do ro­dzi­ny są sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­ne na ob­sza­rach o kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym, z małą licz­bą ga­tun­ków i ro­dza­jów wy­stę­pu­ją­cych w re­gio­nach tro­pi­kal­nych i ark­tycz­nych. Ro­dza­jem ty­po­wym jest "Pot­tia" (Rchb.) Fürnr.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płonić

książ­ko­wo:
1. wy­wo­ły­wać ru­mie­niec; ru­mie­nić, czer­wie­nić;
2. pło­nić się - ru­mie­nić się, czer­wie­nić się


Źródła:

SJP.pl

Płonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pło­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Płonka

ga­tu­nek ja­bło­ni o drob­nych owo­cach; ja­błoń dzika


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zwy­cza­jo­wa nazwa dzi­kiej ja­bło­ni (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Malus sil­ve­stris.);

 (1.2) ogrod. młode nie­szcze­pio­ne drzew­ko owo­co­we

 (1.3) daw. prze­rę­bel, otwór wy­rą­ba­ny w lo­dzie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płonkowo

Płon­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Ro­je­wo.

W la­tach 1954-1957 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Płon­ko­wo, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Ro­je­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płonnik

ga­tu­nek mchu


Płon­nik ("Po­ly­tri­chum" Hedw.) – ro­dzaj mchów z ro­dzi­ny płon­ni­ko­wa­tych ("Po­ly­tri­cha­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 40 ga­tun­ków. Ro­dzaj jest sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ny. W Pol­sce wy­stę­pu­je w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go ro­dza­ju od 4 do 10 ga­tun­ków płon­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płonnikowate

ro­dzi­na mchów z rzędu płon­ni­kow­ców


Płon­ni­ko­wa­te ("Po­ly­tri­cha­ce­ae" Schwägr.) – ro­dzi­na mchów na­le­żą­ca do mo­no­ty­po­we­go rzędu płon­ni­kow­ców ("Po­ly­tri­cha­les" M. Fle­isch.) w obrę­bie klasy płon­ni­ków ("Po­ly­tri­chop­si­da" Do­weld). Ro­dza­jem ty­po­wym jest płon­nik ("Po­ly­tri­chum" Hedw.). W obrę­bie ro­dzi­ny wy­róż­nia­nych jest 20 ro­dza­jów z ok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płonno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płonność

→ płon­ny


Patrz:płonny

Źródła:

SJP.pl

Płonny

1. nie­e­fek­tyw­ny, nie­sku­tecz­ny;
2. w bo­ta­ni­ce: nie­o­wo­cu­ją­cy, nie­da­ją­cy kwia­tów, na­sion;
3. daw­niej: ja­ło­wy, nie­u­ro­dzaj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bot. nie­da­ją­cy za­rod­ni­ków, na­sion, owo­ców

 (1.2) przen. nie­da­ją­cy re­zul­ta­tów

 (1.3) daw. nie­u­ro­dzaj­ny

 (1.4) stpol. pło­chy

 (1.5) stpol. lekki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płonowo

Pło­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie biel­skim, w gmi­nie Brańsk.

W la­tach 1921 – 1934 wieś na­le­ża­ła do gminy Widź­go­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płony

rzad­ko:
1. prze­sta­rza­łe: mało żyzny, nie­płod­ny, nie­u­ro­dzaj­ny; ja­ło­wy, płon­ny;
2. o pę­dach, kwia­tach, prę­ci­kach lub li­ściach ro­ślin: nie­o­wo­cu­ją­cy, nie­wy­da­ją­cy na­sion, owo­ców, za­rod­ni­ków itp.; płon­ny;
3. gwa­ro­wo:
a) słaby, mi­zer­ny;
b) o po­kar­mach: mało po­żyw­ny, nie­przy­pra­wio­ny, ja­ło­wy


przy­miot­nik

 (1.1) daw. płon­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płonący

1. spa­lać się, palić się, go­rzeć;
2. świe­cić bar­dzo jasno;
3. prze­no­śnie:
a) rzu­cać się w oczy in­ten­syw­ną barwą;
b) być roz­pa­lo­nym, ru­mie­nić się;
c) być ogar­nię­tym np. sil­nym uczu­ciem; o uczu­ciu itp.: opa­no­wy­wać


Patrz:płonąć

Źródła:

SJP.pl

Płonąć

1. spa­lać się, palić się, go­rzeć;
2. świe­cić bar­dzo jasno;
3. prze­no­śnie:
a) rzu­cać się w oczy in­ten­syw­ną barwą;
b) być roz­pa­lo­nym, ru­mie­nić się;
c) być ogar­nię­tym np. sil­nym uczu­ciem; o uczu­ciu itp.: opa­no­wy­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. spło­nąć)

 (1.1) być tra­wio­nym przez ogień

 (1.2) sil­nie świe­cić, bły­szczeć, ja­śnieć

 (1.3) przen. mieć bar­dzo ja­skra­wą barwę, zaz­wy­czaj czer­wo­ną lub żółtą

 (1.4) przen. ru­mie­nić się

 (1.5) przen. od­czu­wać silne emo­cje, jak po­żą­da­nie, wstyd, chęć zem­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płosa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział roli, pas ziemi, w daw­nej Pol­sce okre­śle­nie czę­ści niwy


Płosa – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie strze­liń­skim, w gmi­nie Prze­wor­no.

Do 2024 r. miej­sco­wość była przy­siół­kiem wsi Do­bro­szów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płoski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płoskinia

wieś w Pol­sce


Pło­ski­nia (niem. "Plass­wich") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bra­niew­skim, w gmi­nie Pło­ski­nia.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Pło­ski­nia.

W la­tach 1954-1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Pło­ski­nia. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go. Wieś znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płoskirów

daw­niej: Chmiel­nic­ki (mia­sto na Ukra­i­nie)


Źródła:

SJP.pl

Płoskiński

zwią­za­ny z Pło­ski­nią, do­ty­czą­cy Pło­ski­ni


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Pło­ski­nią, do­ty­czą­cy Pło­ski­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płoskonka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płoskoń

ko­no­pie o kwia­tach mę­skich; susz­ka, pła­skoń, pła­skun, pło­skon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ko­no­pie o kwia­tach mę­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płoskunka

ko­no­pie o kwia­tach mę­skich; susz­ka, pła­skoń, pło­skoń, pło­skun, pło­skon­ka


Źródła:

SJP.pl

Płoskurnica

ga­tu­nek psze­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Płosków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płoszaj

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płoszajski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płoszcz

dawne okre­śle­nie grotu, ostrza strza­ły; pło­szczyk


Źródła:

SJP.pl

Płoszczyca

po­spo­li­ty plusk­wiak wodny z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ent. plusk­wa, owad z ga­tun­ku plusk­wa do­mo­wa, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cimex lec­tu­la­rius|ref=tak.;

 (1.2) ent. owad z ga­tun­ku pło­szczy­ca szara, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nepa ci­ne­rea|ref=tak.;


Pło­szczy­ca – za­ra­sta­ją­ca po­la­na na wschod­nim grzbie­cie Śnież­ni­cy w Be­ski­dzie Wy­spo­wym. Znaj­du­je się w jego gór­nej czę­ści, na po­łud­nio­wym stoku, na wy­so­ko­ści 750–778 m n.p.m. Pro­wa­dzi przez nią zie­lo­ny szlak tu­ry­stycz­ny z Do­brej na szczyt Śnież­ni­cy. Po­la­na znaj­du­je się w obrę­bie wsi Gru­szo­wiec w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie li­ma­now­skim, w gmi­nie Dobra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płoszczyk

dawne okre­śle­nie grotu, ostrza strza­ły; płoszcz


Źródła:

SJP.pl

Płoszewo

Pło­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Som­pol­no, w so­łect­wie Po­li­ce.

Ety­mo­lo­gia nazwy wsi wy­wo­dzi się od imie­nia włas­ne­go "Płosz".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Płoszkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płoszyce

Pło­szy­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie Lelis. Miej­sco­wość leży na Rów­ni­nie Kur­piow­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Płoszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. spło­szyć)

 (1.1) po­wo­do­wać uciecz­kę

 (1.2) onie­śmie­lać

 (1.3) za­kłó­cać coś


Źródła:

Wiktionary

Płot

ro­dzaj ogro­dze­nia; par­kan; * forma do­peł­nia­cza l.poj. "płota" moż­li­wa tylko w przy­sło­wiu "Słowo się rze­kło, ko­był­ka u płota"


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogro­dze­nie domu lub go­spo­dar­stwa;

 (1.2) gw-pl|Bu­ko­wi­na. trat­wa


Płot, par­kan, blan­ka – typ ogro­dze­nia, słu­żą­cy se­pa­ra­cji da­ne­go are­a­łu od śro­do­wi­ska zew­nętrz­ne­go, tu­dzież in­ne­go typu bytów ży­ją­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płoteczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: płot­ka


Źródła:

Wiktionary

Płotek

1. nie­wiel­ki płot
2. w spor­cie: przesz­ko­da usta­wio­na na tra­sie biegu (rama na dwóch pod­sta­wach), którą za­wod­nik musi prze­sko­czyć
3. po­tocz­nie o kom­pu­te­ro­wym znaku: #


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: płot

 (1.2) mały płot

 (1.3) sport. sprzęt lek­ko­at­le­tycz­ny uży­wa­ny w bie­gach płot­kar­skich

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: płot­ka


Pło­tek – kon­struk­cja bu­dow­la­na, wy­ko­ny­wa­na w pod­sta­wo­wym za­kre­sie z na­tu­ral­nych ma­te­ria­łów mart­wych, a także z ży­wych pędów okre­ślo­nych ro­ślin, sto­so­wa­na w hy­dro­tech­ni­ce, me­lio­ra­cjach i bu­dow­nict­wie ziem­nym, do za­bez­pie­cza­nia brze­gów i skarp. Tego ro­dza­ju umoc­nie­nie za­li­cza­ne jest do ka­te­go­rii bio­tech­nicz­ne­go umoc­nie­nia brze­gu lub stoku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płotka

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych; pło­ci­ca; płoć


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. płoć

 (1.2) przen. osoba nie­wie­le zna­czą­ca

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: pło­tek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płotkarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. za­wod­nicz­ka, która upra­wia bieg przez płot­ki


Źródła:

Wiktionary

Płotkarski

przy­miot­nik od: płot­karz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) sport. zwią­za­ny z płot­ka­mi, do­ty­czą­cy płot­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płotkarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. za­wod­nik upra­wia­ją­cy bieg przez płot­ki


Źródła:

Wiktionary

Płotkowy

→ pło­tek


Patrz:płotek

Źródła:

SJP.pl

Płotnicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płotno

Płot­no ( Blan­ken­see, nazwa przej­ścio­wa – "Ustro­nie, Sta­wi­ska") – osada so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie cho­szczeń­skim, w gmi­nie Peł­czy­ce.

Le­śni­czów­ka wcho­dzą­ca w skład so­łect­wa: Suł­ko­wo.


Źródła:

Wikipedia

Płotowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Pło­ta­mi, do­ty­czą­cy Pło­tów


Źródła:

Wiktionary

Płotowy

→ płot


Patrz:płot

Źródła:

SJP.pl

Płoty

ro­dzaj ogro­dze­nia; par­kan; * forma do­peł­nia­cza l.poj. "płota" moż­li­wa tylko w przy­sło­wiu "Słowo się rze­kło, ko­był­ka u płota"


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Płoty ( Plat­he an der Rega) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, po­ło­żo­ne nad Regą, na Rów­ni­nie Gry­fic­kiej. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Płoty.

31 grud­nia 2012 roku mia­sto miało 4100 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płouszowice

Pło­u­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bel­skim, w gmi­nie Jast­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Jast­ków. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 269 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Płow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. danie z kuch­ni ta­tar­skiej i uzbec­kiej, ro­dzaj pi­la­wu po­pu­lar­ne­go rów­nież w Rosji


Źródła:

Wiktionary

Płowce

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płowdiw

mia­sto w Buł­ga­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w środ­ko­wej Buł­ga­rii, po­ło­żo­ne nad rzeką Ma­ri­cą;


Płow­diw ( Плoвдив) – mia­sto w środ­ko­wej Buł­ga­rii, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny ob­wo­du Płow­diw i gminy Płow­diw, w za­chod­niej czę­ści Ni­zi­ny Gór­no­trac­kiej, nad rzeką Ma­ri­cą. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych Ujed­no­li­co­ne­go Sy­ste­mu Ewi­den­cji Lud­no­ści oraz Usług Ad­mi­ni­stra­cyj­nych dla Lud­no­ści, 15 wrze­śnia 2023 roku miej­sco­wość li­czy­ła 368 809 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płowdiwski

przy­miot­nik od: Płow­diw


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Płow­di­wem, do­ty­czą­cy Płow­di­wu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowiecki

przy­miot­nik od: Płow­ce


Źródła:

SJP.pl

Płowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pło­wieć.

 (1.2) geol. prze­mie­szcza­nie się w głąb pro­fi­lu gle­bo­we­go czą­stek ko­lo­i­dal­nych w sta­nie roz­pro­sze­nia, wy­my­tych z wyżej le­żą­cych warstw, bez roz­kła­du tych czą­stek


Pło­wie­nie (les­si­va­ge, pro­ces pło­wie­nia, prze­my­wa­nia, les­si­waż) – pro­ces gle­bot­wór­czy po­le­ga­ją­cy na prze­mie­szcza­niu przez wodę opa­do­wą czą­stek iłu ko­lo­i­dal­ne­go w głąb pro­fi­lu gle­bo­we­go. Jego efek­tem jest pow­sta­nie po­zio­mów elu­wial­ne­go (prze­my­cia) i ilu­wial­ne­go (wmy­wa­nia).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płowieć

1. stra­cić pier­wot­ną in­ten­syw­ność barwy pod wpły­wem świa­tła;
2. sta­wać się pło­wym


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) tra­cić in­ten­syw­ność barwy pod wpły­wem świa­tła

 (1.2) sta­wać się pło­wym, na­bie­rać barwy pło­wej (żół­ta­wo-sza­rej)

 (1.3) geol. o gle­bie: pod­le­gać pro­ce­so­wi pło­wie­nia (prze­my­wa­nia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowić

po­zba­wiać in­ten­syw­nej barwy; wy­pła­wiać


Źródła:

SJP.pl

Płowobrunatny

bru­nat­ny o od­cie­niu pło­wym


przy­miot­nik

 (1.1) bru­nat­ny z od­cie­niem pło­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowobrzuchy

1. ba­weł­niak pło­wo­brzu­chy - ga­tu­nek gry­zo­nia z ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych;
2. drozd pło­wo­brzu­chy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płowobrązowy

brą­zo­wy o pło­wym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) brą­zo­wy z od­cie­niem pło­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowogardły

górak pło­wo­gar­dły - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Płowolicy

kar­łów­ka pło­wo­li­ca, pu­szczyk pło­wo­li­cy - ga­tun­ki pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Płowoliliowy

li­lio­wy o od­cie­niu pło­wym


Źródła:

SJP.pl

Płowopiaskowy

ma­ją­cy kolor pia­sku o pło­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Płowordzawy

przy­miot­nik

 (1.1) rdza­wy z od­cie­niem pło­wym


Źródła:

Wiktionary

Płoworudy

rudy o od­cie­niu pło­wym


przy­miot­nik

 (1.1) rudy z od­cie­niem pło­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowoszary

szary o od­cie­niu pło­wym


przy­miot­nik

 (1.1) szary z od­cie­niem pło­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowowłosy

ma­ją­cy płowe włosy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o pło­wych wło­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowość

cecha tego, co płowe (żół­ta­we z sza­rym od­cie­niem)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co płowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowożółty

żółty o od­cie­niu pło­wym


przy­miot­nik

 (1.1) żółty z od­cie­niem pło­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płowy

1. żółty o od­cie­niu sza­rym, sza­ro­żół­ty;
2. zwie­rzy­na płowa - sarny, je­le­nie, łosie, da­nie­le


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) żółty z od­cie­niem sza­re­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płoz

część pługa opie­ra­ją­ca się o dno bru­zdy i ułat­wia­ją­ca jego pro­wa­dze­nie; płóz


Źródła:

SJP.pl

Płoza

1. ele­ment pod­wo­zia niek­tó­rych po­ja­zdów umoż­li­wia­ją­cy su­nię­cie po po­dło­żu; jedna z dwóch li­stew poz­wa­la­ją­cych sa­niom na po­ru­sza­nie się po śnie­gu;
2. część narty drew­nia­na lub wy­ko­na­na z two­rzy­wa sztucz­ne­go; deska


Płoza – zaz­wy­czaj ele­ment pod­wo­zia, na któ­rym po­jazd się opie­ra, słu­żą­cy do ruchu śliz­go­we­go po wo­dzie, śnie­gu lub lo­dzie. Gładź bę­dą­ca po­wierzch­nią styku płozy z po­dło­żem ma na celu zmniej­sze­nie tar­cia, a tym samym zwięk­sze­nie śliz­gu. Płozy są ele­men­ta­mi po­ja­zdów lub in­nych przy­rzą­dów, dzię­ki któ­rym czło­wiek może się po­ru­szać.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płozik

mszak z klasy wą­tro­bow­ców


Źródła:

SJP.pl

Płozić

pło­zić się - o ro­śli­nach, ich pę­dach, ło­dy­gach: ros­nąć w kie­run­ku po­zio­mym, roz­ra­stać się nisko przy ziemi; pło­żyć się


Źródła:

SJP.pl

Płozownica

po­przecz­na belka z pło­za­mi u dołu, na któ­rej opie­ra się ka­dłub bo­je­ra


Źródła:

SJP.pl

Płozowy

→ płoza


Patrz:płoza

Źródła:

SJP.pl

Płoć

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych; pło­ci­ca; płot­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ru­ti­lus ru­ti­lus|Lin­na­e­us|ref=tak., nie­wiel­ka sre­brzy­sta ryba eu­raz­ja­tyc­ka;


Płoć, płot­ka ("Ru­ti­lus ru­ti­lus") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych (Cy­pri­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płoń

książ­ko­wo:
1. wy­wo­ły­wać ru­mie­niec; ru­mie­nić, czer­wie­nić;
2. pło­nić się - ru­mie­nić się, czer­wie­nić się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płońsk

mia­sto w Pol­sce


Płońsk – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu płoń­skie­go. Po­ło­żo­ny jest 66 km na pół­noc­ny za­chód od cen­trum War­sza­wy, na Wy­so­czyź­nie Płoń­skiej nad rzeką Płon­ką.

Płońsk był mia­stem kró­lew­skim Ko­ro­ny Kró­le­stwa Pol­skie­go w sta­ro­stwie płoń­skim wo­je­wództ­wa płoc­kie­go w 1784. Mia­sto na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go w la­tach 1975–1998.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płoński

przy­miot­nik od: Płońsk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Płoń­skiem, do­ty­czą­cy Płoń­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płońszczanin

miesz­ka­niec Płoń­ska


Źródła:

SJP.pl

Płońszczanka

miesz­kan­ka Płoń­ska


Źródła:

SJP.pl

Płońszy

dawny sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: płony; bar­dziej płony


Źródła:

SJP.pl

Płośnica

wieś w Pol­sce


Pło­śni­ca ( He­in­richs­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na na Wznie­sie­niach Mław­skich, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie dział­dow­skim, w gmi­nie Pło­śni­ca, na szla­ku ko­le­jo­wym po­mię­dzy Dział­do­wem i Lidz­bar­kiem. Jest sie­dzi­bą gminy Pło­śni­ca.

Miej­sco­wość zo­sta­ła przy­łą­czo­na do Pol­ski w wy­ni­ku trak­ta­tu wer­sal­skie­go w stycz­niu 1920 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płośnicki

przy­miot­nik od: Pło­śni­ca


Źródła:

SJP.pl

Płożyk

ro­śli­na z ro­dzi­ny pło­ży­ko­wa­tych, któ­rej je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem jest ob­ję­ty ochro­ną w Pol­sce pło­żyk wonny


Źródła:

SJP.pl

Płożykowate

ro­dzi­na msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Płożyć

pło­żyć się - o ro­śli­nach, ich pę­dach, ło­dy­gach: ros­nąć w kie­run­ku po­zio­mym, roz­ra­stać się nisko przy ziemi; pło­zić się


Źródła:

SJP.pl

Płuciennik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płucka

zdrob­nie­nie od: płuco


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) spoż. płuca zwie­rzę­ce

 (1.2) kulin. po­tra­wa z płu­cek (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|płuc­ko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płucko

zdrob­nie­nie od: płuco


Źródła:

SJP.pl

Płucnica

ga­tu­nek mio­dun­ki; mio­dun­ka pla­mi­sta


Źródła:

SJP.pl

Płucnik

ro­śli­na lecz­ni­cza, uży­wa­na w me­dy­cy­nie lu­do­wej do le­cze­nia m.in. kasz­lu, ka­ta­ru, gruź­li­cy; mio­dun­ka le­kar­ska


Źródła:

SJP.pl

Płucny

od­no­szą­cy się do płuc


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy płuca, zwią­za­ny z płu­ca­mi, znaj­du­ją­cy się w płu­cach, bę­dą­cy czę­ścią płuc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płuco

pa­rzy­sty na­rząd od­de­cho­wy krę­gow­ców od­dy­cha­ją­cych po­wie­trzem at­mos­fe­rycz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. po­je­dyn­czy lub pa­rzy­sty na­rząd od­de­cho­wy wła­ści­wy dla krę­gow­ców;


Płuco ( pulmo) – po­je­dyn­czy lub pa­rzy­sty na­rząd od­de­cho­wy krę­gow­ców. Służy do wy­mia­ny ga­zo­wej (po­tocz­nie od­dy­cha­nia). Do krę­gow­ców tych za­li­cza­ne są też – prócz pła­zów, gadów, pta­ków i ssa­ków – ryby dwu­dysz­ne, które w nies­przy­ja­ją­cych wa­run­kach at­mos­fe­rycz­nych pro­wa­dzą wy­mia­nę ga­zo­wą za po­mo­cą wor­ko­wa­te­go płuca, pow­sta­łe­go z przeksz­tał­co­ne­go pę­che­rza pław­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płucodyszne

pod­gro­ma­da śli­ma­ków od­dy­cha­ją­cych płu­ca­mi, obej­mu­ją­ca około 36 ty­się­cy ga­tun­ków


Płu­co­dysz­ne (Pul­mo­na­ta) – pod­gro­ma­da śli­ma­ków (Ga­stro­po­da) obej­mu­ją­ca około 36 ty­się­cy lą­do­wych i wod­nych, her­ma­fro­dy­tycz­nych ga­tun­ków tra­dy­cyj­nie cha­rak­te­ry­zo­wa­nych zdol­no­ścią do od­dy­cha­nia po­wie­trzem at­mos­fe­rycz­nym za po­mo­cą na­rzą­du od­de­cho­we­go na­zy­wa­ne­go „płu­cem” – una­czy­nio­nej ścian­ki jamy pła­szczo­wej peł­nią­cej rolę płuca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płucodyszny

o ce­chach płu­co­dysz­nych (pod­gro­ma­da śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Płucoserce

apa­rat włą­cza­ny do krwio­o­bie­gu pa­cjen­ta, za­stę­pu­ją­cy cza­so­wo pracę serca i płuc


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. urzą­dze­nie pod­trzy­mu­ją­ce krą­że­nie krwi pod­czas ope­ra­cji na ot­war­tym sercu;


Płu­co­ser­ce – urzą­dze­nie, które pod­czas ope­ra­cji na ot­war­tym sercu przej­mu­je funk­cję serca przy uży­ciu pompy me­cha­nicz­nej, pom­pu­ją­cej krew do ukła­du krą­że­nia cho­re­go i płuc przez za­sto­so­wa­nie ok­sy­ge­na­to­ra, w któ­rym za­cho­dzi wy­mia­na ga­zo­wa. Krą­że­nie takie jest na­zy­wa­ne krą­że­niem po­za­u­stro­jo­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płucotchawka

na­rząd od­de­cho­wy niek­tó­rych bez­krę­gow­ców lą­do­wych (np. pa­ję­cza­ków)


Źródła:

SJP.pl

Płuczka

1. urzą­dze­nie do roz­dzie­la­nia lub oczy­szcza­nia mie­sza­nin ciał sta­łych, za­wie­sin lub rozt­wo­rów ga­zo­wych z uży­ciem cie­czy;
2. po­jem­nik na wodę umie­szczo­ny nad musz­lą klo­ze­to­wą, słu­żą­cy do jej spłu­ki­wa­nia; spłucz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lab. chem. zob. ab­sor­ber.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płuczkarnia

płucz­kar­ka;
1. spe­cjal­ny basen w za­kła­dzie prze­my­sło­wym przy­go­to­wa­ny do płu­ka­nia róż­ne­go ro­dza­ju wy­ro­bów;
2. urzą­dze­nie przez­na­czo­ne do płu­ka­nia zło­to­daj­ne­go pia­sku w celu otrzy­ma­nia złota


Źródła:

SJP.pl

Płuczkarz

w gór­nict­wie: ro­bot­nik za­trud­nio­ny przy ob­słu­dze płu­czek


Źródła:

SJP.pl

Płuczkownia

za­kład zaj­mu­ją­cy się oczy­szcza­niem urob­ku gór­ni­cze­go z do­mie­szek płon­nych; płucz­ka


Źródła:

SJP.pl

Płuczkowy

przy­miot­nik od: płucz­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. lab. górn. zwią­za­ny z płucz­ką, do­ty­czą­cy płucz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płucznik

urzą­dze­nie słu­żą­ce do che­micz­ne­go oczy­szcza­nia ben­zo­lu


Źródła:

SJP.pl

Płudowski

przy­miot­nik od: Płudy, Nowe Płudy, Stare Płudy


Źródła:

SJP.pl

Płudy

1. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
2. osied­le w War­sza­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pług

1. na­rzę­dzie rol­ni­cze słu­żą­ce do ora­nia;
2. spo­sób ha­mo­wa­nia nar­ta­mi, po­le­ga­ją­cy na zbli­że­niu ku sobie dzio­bów oraz od­da­le­niu pię­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. na­rzę­dzie rol­ni­cze, upra­wo­we, słu­żą­ce do prze­pro­wa­dza­nia orki;

 (1.2) po­jazd słu­żą­cy do od­śnie­ża­nia drogi lub torów;

 (1.3) sport. ewo­lu­cja nar­ciar­ska;

 (1.4) hist. agrot. hi­sto­rycz­na jed­nost­ka miary po­wierzch­ni

 (1.5) hist. ekon. ro­dzaj po­dat­ku pła­co­ne­go od pługa (1.4)


Pług – na­rzę­dzie upra­wo­we do wy­ko­ny­wa­nia orki.

Naj­star­szy ry­su­nek pługa (sprzed 5500 lat) zna­le­zio­no w sta­ro­żyt­nym mie­ście Ur (obec­nie Irak).

Pług skła­da się z jed­ne­go lub kilku kor­pu­sów płuż­nych. Każdy kor­pus płuż­ny po­sia­da le­miesz, który od­ci­na pas roli (skibę) od ca­liz­ny, od­kład­ni­cę od­wra­ca­ją­cą i wrzu­ca­ją­cą od­cię­tą skibę w bru­zdę wy­ko­na­ną przez po­przed­ni kor­pus płuż­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pługofrezarka

na­rzę­dzie rol­ni­cze słu­żą­ce do jed­no­czes­ne­go ora­nia i spulch­nia­nia gleby


Płu­go­fre­zar­ka – kom­bi­no­wa­na ma­szy­na upra­wo­wa, za­wie­ra­ją­ca kor­pus płuż­ny oraz wir­nik z ostrza­mi roz­drab­nia­ją­cy­mi skibę.

Kor­pus pługa le­mie­szo­we­go jest zmo­dy­fi­ko­wa­ny po­przez od­cię­cie czę­ści skrzy­dła od­kład­ni­cy. Przy każ­dym kor­pu­sie płuż­nym znaj­du­je się ele­ment czyn­ny w po­sta­ci pio­no­we­go wir­ni­ka za­o­pa­trzo­ne­go w ostrza naj­dłuż­sze na górze i coraz krót­sze niżej. Wir­nik z no­ża­mi, zwany jest fra­zem. Wir­nik na­pę­dza­ny jest z wałka WOM po­przez prze­kład­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pługopiaskarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. sa­mo­chód tech­nicz­ny utrzy­ma­nia zi­mo­we­go dróg, z płu­giem śnież­nym i pia­skar­ką


Płu­go­pia­skar­ka – sa­mo­chód spe­cjal­ny zbu­do­wa­ny na pod­wo­ziu sa­mo­cho­du cię­ża­ro­we­go lub innym i wy­po­sa­żo­ny w urzą­dze­nia przez­na­czo­ne do zi­mo­we­go utrzy­ma­nia dróg i ulic, (lik­wi­da­cja go­ło­le­dzi, za­le­ga­ją­ce­go lodu, zbi­te­go lub kop­ne­go śnie­gu). Urzą­dze­nia­mi tymi są:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Pługoposypywarka

po­jazd do od­śnie­ża­nia i rów­no­czes­ne­go po­sy­py­wa­nia dróg solą lub pia­skiem


Źródła:

SJP.pl

Pługosolarka

po­jazd do od­śnie­ża­nia ulic i po­sy­py­wa­nia ich solą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­jazd słu­żą­cy do od­śnie­ża­nia dróg za po­mo­cą pługa i po­sy­py­wa­nia ich solą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pługowy

przy­miot­nik od: pług


Źródła:

SJP.pl

Płukanie

oczy­szczać coś przez za­nu­rze­nie w cie­czy lub prze­pu­szcze­nie cie­czy przez coś; ob­my­wać; prze­my­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|płu­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płukanka

płyn przy­go­to­wa­ny do płu­ka­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) płyn przez­na­czo­ny do płu­ka­nia cze­goś

 (1.2) przest. na­czy­nie do płu­ka­nia dłoni

 (1.3) przest. woda w płu­kan­ce (1.2)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płukarz

pra­cow­nik zaj­mu­ją­cy się płu­ka­niem su­row­ców


Źródła:

SJP.pl

Płukać

oczy­szczać coś przez za­nu­rze­nie w cie­czy lub prze­pu­szcze­nie cie­czy przez coś; ob­my­wać; prze­my­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) czy­ścić, myć coś pod czy­stą, bie­żą­cą wodą

 (1.2) uzy­ski­wać dro­bi­ny ro­dzi­me­go złota ob­my­wa­jąc pia­sek wodą

 (1.3) do­ko­ny­wać czy­szcze­nia na­rzą­du wsku­tek na­peł­nia­nia i opróż­nia­nia or­ga­nu pły­nem, np. żo­łąd­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płungiany

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu tel­szań­skim;


Płun­gia­ny (lit. Plungė ; żmudz. Plongė) – mia­sto na pół­noc­nym za­cho­dzie Litwy na Żmu­dzi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płusa

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płuski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płutowo

Płu­to­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie cheł­miń­skim, w gmi­nie Ki­je­wo Kró­lew­skie.


Źródła:

Wikipedia

Płużański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płużek

1. zdrob­nie­nie od: pług (w zna­cze­niu na­rzę­dzia rol­ni­cze­go)
2. na­rzę­dzie peł­nią­ce funk­cje spulch­nia­cza, ob­syp­ni­ka lub opie­la­cza, uży­wa­ne po­wszech­nie przy upra­wie szkó­łek, sadów, win­nic


Źródła:

SJP.pl

Płużka

część in­stru­men­tu smycz­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Płużne

na­le­żą­cy do pługa, bę­dą­cy jego czę­ścią


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płużnica

wieś w Pol­sce


Płuż­ni­ca (niem. Pfe­ils­dorf, Plus­nitz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie wą­brze­skim, w gmi­nie Płuż­ni­ca. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Płuż­ni­ca. Naj­waż­niej­sze in­sty­tu­cje to urząd gminy, bank, oś­ro­dek zdro­wia, pocz­ta, szko­ła, po­li­cja, OSP, TRGP, SMGP, GCI, oś­ro­dek szko­le­nia kie­row­ców oraz przed­się­bior­stwa pry­wat­ne. Gmina Płuż­ni­ca pod­ję­ła współ­pra­cę part­ner­ska z gminą Hagen w Niem­czech.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płużnicki

przy­miot­nik od: Płuż­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Płużny

na­le­żą­cy do pługa, bę­dą­cy jego czę­ścią


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z płu­giem

 (1.2) roln. na­da­ją­cy się pod upra­wę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płużyca

dawne na­rzę­dzie rol­ni­cze, słu­żą­ce do orki


Źródła:

SJP.pl

Płużysko

1. nędz­ny, niez­grab­ny pług;
2. drew­nia­na na­sa­da pługa


Źródła:

SJP.pl

Płużyć

w nar­ciar­stwie: ha­mo­wać, wy­ko­nu­jąc pług


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sport. pod­czas jazdy na nar­tach ha­mo­wać wy­ko­nu­jąc pług

 (1.2) gw-pl|Gdów,Boch­nia,Pod­ha­le,Za­gó­rze. wa­łę­sać się, wę­dro­wać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) śrpol. rzad. cią­gnąć pług, orać nim

 (2.2) śrpol., także. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski,San,Lu­ba­to­wa. po­pła­cać, słu­żyć, sprzy­jać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płw.

skrót od: pół­wy­sep


skrót

 (1.1) = geogr. pół­wy­sep


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płycej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: płyt­ko


Źródła:

SJP.pl

Płycieć

sta­wać się płyt­kim, płyt­szym


Źródła:

SJP.pl

Płycina

w sto­lar­stwie: pła­szczyz­na oto­czo­na wy­pu­kłą li­stwą; ra­miak; fi­lung


Pły­ci­na – ele­ment de­ko­ra­cyj­ny w kształ­cie frag­men­tu pła­szczyz­ny (ścia­ny, stro­pu, ele­wa­cji) ujęty w obra­mo­wa­nie, zwy­kle z pro­fi­lo­wa­nych li­stew, cza­sem wklę­sły lub wy­pu­kły. Zaz­wy­czaj pły­ci­na po­sia­da kształt czwo­ro­bo­ku, może być owal­na, okrą­gła lub nie­re­gu­lar­na. Pole pły­ci­ny bywa de­ko­ro­wa­ne pła­sko­rzeź­bą, ma­lo­wi­dłem, in­tar­sją lub in­ny­mi tech­ni­ka­mi zdob­ni­czy­mi. Sto­so­wa­ne szcze­gól­nie w ar­chi­tek­tu­rze sta­ro­żyt­ne­go Rzymu i no­wo­żyt­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płycinowy

→ pły­ci­na


Patrz:płycina

Źródła:

SJP.pl

Płyciusieńki

zdrob­nie­nie od: płyt­ki; pły­ciut­ki, pły­ciu­teń­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: płyt­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płyciuteńki

zdrob­nie­nie od: płyt­ki; pły­ciut­ki, pły­ciu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: płyt­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płyciutki

zdrob­nie­nie od: płyt­ki; pły­ciu­sień­ki, pły­ciu­teń­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: płyt­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płycizna

płyt­kie miej­sce w morzu, rzece lub je­zio­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. hy­drol. płyt­ki ob­szar zbior­ni­ka wod­ne­go lub rzeki

 (1.2) przen. brak istot­nej tre­ści, głębi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płyn

ciało cie­kłe, przyj­mu­ją­ce kształt zbior­ni­ka; ciecz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sub­stan­cja nie­ma­ją­ca okre­ślo­nej po­sta­ci, przyj­mu­ją­ca kształt zbior­ni­ka, do któ­re­go jest wpro­wa­dzo­na

 (1.2) fiz. ciecz lub gaz;


Płyn – każda sub­stan­cja, która może pły­nąć, tj. cha­rak­te­ry­zu­je się wiel­ką łat­wo­ścią zmie­nia­nia wza­jem­ne­go po­ło­że­nia po­szcze­gól­nych ele­men­tów nawet dla nie­wiel­kich sił, w prze­ci­wień­stwie do ciał sta­łych, które przy nie­wiel­kich si­łach wy­ka­zu­ją pro­por­cjo­nal­ność odksz­tał­ce­nia do na­prę­żeń, w wy­ni­ku czego płyn może swo­bod­nie prze­mie­szczać się (prze­pły­wać).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pły­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Płynnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób płyn­ny, spraw­nie


Źródła:

Wiktionary

Płynniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: płyn­nie


Źródła:

SJP.pl

Płynniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: płyn­ny


Źródła:

SJP.pl

Płynnościowy

→ płyn­ność


Patrz:płynność

Źródła:

SJP.pl

Płynność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha cie­czy

 (1.2) przen. lek­kość, zwiew­ność

 (1.3) ekon. zob. płyn­ność fi­nan­so­wa.


Płyn­ność ( li­qu­i­di­ty) to:

Po­mię­dzy aspek­ta­mi płyn­no­ści wy­stę­pu­ją po­wią­za­nia.

Wy­stą­pie­niu ko­niecz­no­ści ure­gu­lo­wa­nia zo­bo­wią­zań, moż­li­wość za­pła­ty jest uza­leż­nio­na od tego czy ist­nie­je spo­sob­ność za­mie­nie­nia ak­ty­wów bę­dą­cych w po­sia­da­niu dłuż­ni­ka na środ­ki pie­nięż­ne. Moż­li­wość ta­kiej za­mia­ny za­le­ży od tego jaką po­jem­ność ma rynek po­sia­da­nych przez dłuż­ni­ka ak­ty­wów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Płynny

1. bę­dą­cy pły­nem, ma­ją­cy po­stać płynu; cie­kły;
2. zmien­ny, nie­sta­ły, nie­o­kre­ślo­ny;
3. taki, któ­re­go fazy prze­cho­dzą ła­god­nie jedna w drugą; har­mo­nij­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy pły­nem

 (1.2) taki, któ­re­go po­szcze­gól­ne fazy prze­cho­dzą ła­god­nie jedna w drugą

 (1.3) odz­na­cza­ją­cy się har­mo­nij­nym ryt­mem, swo­bod­ny, bez błę­dów, za­ha­mo­wań

 (1.4) ła­god­nie za­o­krą­glo­ny

 (1.5) zmien­ny, nie­sta­ły, taki, któ­re­go nie można do­kład­nie okre­ślić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płynowy

→ płyn


Patrz:płyn

Źródła:

SJP.pl

Płynąć

1) lać się, to­czyć się w pew­nym kie­run­ku 2) po­su­wać się w pew­nym kie­run­ku po po­wierzch­ni wody lub w wo­dzie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­ru­szać się w wo­dzie lub na jej po­wierzch­ni, także za po­mo­cą łodzi

 (1.2) o cza­sie: upły­wać, mijać

 (1.3) o cie­czy: po­ru­szać się w ja­kimś kie­run­ku

 (1.4) przen. o chmu­rach: po­ru­szać się po nie­bos­kło­nie

 (1.5) przen. brzmieć

 (1.6) przen. im­pro­wi­zo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płyta

pła­ski ele­ment, np. płyta kom­pak­to­wa, płyta pil­śnio­wa, płyta tek­to­nicz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. pła­ski, sto­sun­ko­wo sztyw­ny przed­miot o gru­bo­ści małej w po­rów­na­niu do dłu­go­ści i sze­ro­ko­ści

 (1.2) pła­szczyz­na, po­wierzch­nia cze­goś

 (1.3) krą­żek słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia mu­zy­ki lub da­nych

 (1.4) ele­ment kon­struk­cyj­ny, któ­re­go gru­bość jest mała w po­rów­na­niu do dłu­go­ści i sze­ro­ko­ści, ob­cią­żo­ny rów­no­le­gle do mniej­sze­go wy­mia­ru

 (1.5) muz. zbiór ut­wo­rów jed­ne­go wy­ko­naw­cy dy­stry­bu­o­wa­ny na wielu no­śni­kach pod jed­nym ty­tu­łem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płytka

zdrob­nie­nie od: płyta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: płyta

 (1.2) mała płyta

 (1.3) bud. ce­ra­micz­na, czwo­ro­bocz­na płyta do wy­kła­da­nia po­dło­gi i ścian;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od zob. płyt­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płytkarski

→ płyt­karz


Patrz:płytkarz

Źródła:

SJP.pl

Płytkarstwo

za­ję­cie płyt­ka­rza


Źródła:

SJP.pl

Płytkarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) bud. spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się ka­fel­ko­wa­niem ścian lub po­dłóg


Źródła:

Wiktionary

Płytki

1. ma­ją­cy małą głę­bo­kość;
2. po­wierz­chow­ny, nie­ma­ją­cy skłon­no­ści do za­sta­na­wia­nia się; nie­prze­my­śla­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma dużej głę­bo­ko­ści; cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się płyt­ko­ścią; nie­głę­bo­ki

 (1.2) przen. po­zba­wio­ny głęb­szych war­to­ści; ba­nal­ny

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lp. D. oraz lm. M. zob. płyt­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płytko

przy­słó­wek

 (1.1) tuż przy po­wierzch­ni

 (1.2) przen. po­wierz­chow­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: płyt­ka


Źródła:

Wiktionary

Płytkomorski

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla mórz płyt­kich, wy­stę­pu­ją­cy w mo­rzach płyt­kich


Źródła:

SJP.pl

Płytkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy płyt­kę


Źródła:

SJP.pl

Płytkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z płyt­ką, do­ty­czą­cy płyt­ki


Źródła:

Wiktionary

Płytkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest płyt­kie; cecha tego, kto jest płyt­ki


Źródła:

Wiktionary

Płytnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Płytnik

strug o bu­do­wie po­dob­nej do wrę­gow­ni­ka, lecz o więk­szej sze­ro­ko­ści noża, słu­żą­cy do wy­ko­ny­wa­nia wrę­żyn; wręż­nik


Źródła:

SJP.pl

Płytografia

rzad­ko: spis płyt na­gra­nych przez mu­zy­ka lub ze­spół mu­zycz­ny; dy­sko­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Płytoman

wiel­bi­ciel mu­zy­ki z płyt gra­mo­fo­no­wych


Źródła:

SJP.pl

Płytomanka

wiel­bi­ciel­ka płyt z na­gra­nia­mi


Źródła:

SJP.pl

Płytota

po­wierz­chow­ność, płyt­kość


Źródła:

SJP.pl

Płytoteka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbiór płyt z róż­ny­mi na­gra­nia­mi


Źródła:

Wiktionary

Płytować

1. ro­zbi­jać ka­mie­nie pły­tow­ni­kiem;
2. wy­kła­dać pły­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Płytowiec

po­tocz­nie: blok zbu­do­wa­ny z wiel­kich be­to­no­wych płyt


Źródła:

SJP.pl

Płytownik

cięż­ki młot dwu­ręcz­ny uży­wa­ny w ka­mie­niar­stwie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) górn. techn. cięż­ki młot dwu­ręcz­ny o dwóch ostrzach rów­no­le­głych do trzon­ka, uży­wa­ny w ka­mie­nio­ło­mach do dzie­le­nia więk­szych cio­sów ka­mien­nych na czę­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płytowy

1. do­ty­czą­cy płyty, wy­ko­na­ny z płyty, ma­ją­cy kształt płyty;
2. o for­ma­cjach ge­o­lo­gicz­nych: zło­żo­ny z warstw uło­żo­nych po­zio­mo; po­zio­my


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z płytą, do­ty­czą­cy płyty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płytszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: płyt­ki


Źródła:

SJP.pl

Pływ

okre­so­we pod­no­sze­nie się lub opa­da­nie po­zio­mu wód, zwią­za­ne z przy­cią­ga­niem Księ­ży­ca i Słoń­ca; przy­pływ lub od­pływ


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hy­drol. cy­klicz­nie pow­ta­rza­ją­ce się pod­no­sze­nie i opa­da­nie po­zio­mu wody w du­żych zbior­ni­kach wod­nych spo­wo­do­wa­ne od­dzia­ły­wa­niem gra­wi­ta­cyj­nym Ziemi z Księ­ży­cem i Słoń­cem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pływacki

od­no­szą­cy się do pły­wa­ka lub pły­wa­nia, na­le­żą­cy do pły­wa­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z pły­wa­niem, do­ty­czą­cy pły­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pływactwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. sport pły­wac­ki, za­wo­dy pły­wac­kie


Źródła:

Wiktionary

Pływacz

wie­lo­ryb za­miesz­ku­ją­cy Pa­cy­fik; wal szary


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Utri­cu­la­ria|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin owa­do­żer­nych z ro­dzi­ny pły­wa­czo­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. zob. pły­wacz szary.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pływaczek

me­ta­lo­wa część skrzy­dła wod­no­pła­tow­ca, słu­żą­ca do utrzy­my­wa­nia się sa­mo­lo­tu na po­wierzch­ni wody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od pły­wak


Pły­wa­czek ("Nec­to­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny ba­weł­nia­ków (Sig­mo­don­ti­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych (Cri­ce­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pływaczewo

Pły­wa­cze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie wą­brze­skim, w gmi­nie Ryńsk.


Źródła:

Wikipedia

Pływaczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pływaczka

1. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca sport pły­wac­ki;
2. ko­bie­ta pły­ną­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: pły­wak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pływaczowate

1. o ce­chach pły­wa­czo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych); tłu­sto­szo­wa­ty;
2. o ce­chach pły­wa­czo­wa­tych (ro­dzi­na wa­le­ni)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pływaczowaty

1. o ce­chach pły­wa­czo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych); tłu­sto­szo­wa­ty;
2. o ce­chach pły­wa­czo­wa­tych (ro­dzi­na wa­le­ni)


Źródła:

SJP.pl

Pływaczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pływadło

ro­dzaj po­ja­zdu wod­ne­go do ho­lo­wa­nia za sku­te­rem lub mo­to­rów­ką


Źródła:

SJP.pl

Pływający

→ pły­wać


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: pły­wać

przy­miot­nik

 (2.1) taki, dla któ­re­go po­wierzch­nia wody jest śro­do­wi­skiem na­tu­ral­nym


Patrz:pływać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pływak

1. osoba pły­wa­ją­ca lub upra­wia­ją­ca sport pły­wac­ki;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: osoba spryt­nie uchy­la­ją­ca się od ja­kie­goś dzia­ła­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ele­ment tech­nicz­ny ma­ją­cy za za­da­nie uno­sić się na wo­dzie lub innej cie­czy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sport. czło­wiek (zwła­szcza spor­to­wiec) zaj­mu­ją­cy się pły­wa­niem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) zob. pły­wak żół­to­brze­żek.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pływaki

1. osoba pły­wa­ją­ca lub upra­wia­ją­ca sport pły­wac­ki;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: osoba spryt­nie uchy­la­ją­ca się od ja­kie­goś dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Pływakowate

o ce­chach pły­wa­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Pły­wa­ko­wa­te (Dy­ti­sci­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu chrzą­szczy na­le­żą­ca do grupy chrzą­szczy wod­nych.

Przed­sta­wi­cie­le z tej ro­dzi­ny to naj­lep­si pły­wa­cy wśród słod­ko­wod­nych bez­krę­gow­ców. Ich bli­ski­mi krew­nia­ka­mi są bie­ga­czo­wa­te. Naj­wię­cej ga­tun­ków żyje w sto­ją­cych słod­kich wo­dach, a nie­licz­ne tylko żyją w mocno nat­le­nio­nych gór­skich stru­mie­niach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pływakowaty

o ce­chach pły­wa­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Pływakowy

→ pły­wak (przed­miot)


Źródła:

SJP.pl

Pływalnia

basen pły­wac­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. obiekt spor­to­wy przez­na­czo­ny do tre­nin­gu pły­wa­nia


Pły­wal­nia – kryty lub od­kry­ty obiekt wy­po­sa­żo­ny w przy­najm­niej jedną niec­kę ba­se­no­wą (basen pły­wac­ki) z trwa­łym brze­giem i dnem, z sy­ste­mem uzdat­nia­nia wody, oraz za­ple­cze sa­ni­tar­ne, szat­nie i na­try­ski. Pły­wal­nie można po­dzie­lić na obiek­ty kryte (wy­po­sa­żo­ne w halę ba­se­no­wą) i od­kry­te.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pływalność

1. zdol­ność ciała do utrzy­my­wa­nia się na po­wierzch­ni cie­czy;
2. zdol­ność stat­ku wod­ne­go do pły­wa­nia przy peł­nym ob­cią­że­niu i za­cho­wa­niu prze­pi­so­we­go za­nu­rze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest pły­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są pły­wal­ni


Pły­wal­ność obiek­tu (stat­ku) jest zdol­no­ścią do utrzy­my­wa­nia się na po­wierzch­ni wody w po­ło­że­niu rów­no­wa­gi (lub pod po­wierzch­nią w przy­pad­ku okrę­tów pod­wod­nych i stat­ków pół­za­nu­rzal­nych).

Za­cho­wa­nie pły­wal­no­ści, jest obok sta­tecz­no­ści, głów­ną skła­do­wą nie­za­ta­pial­no­ści stat­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pływalny

zdol­ny do utrzy­my­wa­nia się na wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Pływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pły­wać.;

 (1.2) sport pły­wac­ki, za­wo­dy pły­wac­kie, zob. pły­wact­wo.;


Pły­wa­nie – me­to­da po­ru­sza­nia się po po­wierzch­ni wody lub w wo­dzie, wy­ko­rzy­sty­wa­na przez czło­wie­ka, zwie­rzę­ta oraz ma­szy­ny.

Jest po­pu­lar­ną ak­tyw­no­ścią re­kre­a­cyj­ną, szcze­gól­nie w kra­jach o cie­plej­szym kli­ma­cie i na­tu­ral­nych zbior­ni­kach wod­nych. Ist­nie­je wiele styli pły­wac­kich.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Pływanka

śro­do­wi­sko­wo: spływ to­wa­rów stat­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Pływać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­ru­szać się w wo­dzie, po wo­dzie lub innym pły­nie

 (1.2) mieć cechy, które unie­moż­li­wia­ją za­to­nię­cie w wo­dzie


Źródła:

Wiktionary

Pływcowate

o ce­chach pływ­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Pływ­co­wa­te ("Ca­bom­ba­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin wod­nych sta­no­wią­ca klad sio­strza­ny dla grzy­bie­nio­wa­tych w obrę­bie rzędu grzy­bie­niow­ców. Na­le­żą tu dwa ro­dza­je z 7 ga­tun­ka­mi wy­stę­pu­ją­cy­mi na obu kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich, w Afry­ce środ­ko­wej i po­łud­nio­wej, we wschod­niej Au­stra­lii, w po­łud­nio­wej i wschod­niej Azji. Ro­śli­ny z ro­dza­ju ka­bom­ba "Ca­bom­ba" zo­sta­ły poza tym sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne na świe­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pływcowaty

o ce­chach pływ­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Pływik

pe­la­gicz­na larwa wielu sko­ru­pia­ków; na­u­plius


Pły­wik (łac. "na­u­plius") – pier­wsze sta­dium lar­wal­ne więk­szo­ści niż­szych sko­ru­pia­ków. Jej ciało nie jest seg­men­to­wa­ne, ma trzy pary od­nó­ży, jedno oko pły­wi­ko­we (na­u­pliu­so­we) zbu­do­wa­ne z oczek pig­men­to­wa­nych, oraz do­brze zróż­ni­co­wa­ne na­rzą­dy wew­nętrz­ne. Pro­wa­dzi życie plank­to­no­we po­ru­sza­jąc się przy po­mo­cy od­nó­ży. Żywi się plank­to­nem drob­niej­szym od sie­bie i ma­te­rią or­ga­nicz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pływka

1. ko­mór­ka słu­żą­ca do bezpł­cio­we­go rozm­na­ża­nia się glo­nów, ślu­zow­ców i grzy­bów niż­szych; zo­o­spo­ra;
2. jed­no­ko­mór­ko­wa pro­ti­sta z wicią


Pływ­ka, za­rod­nik pływ­ko­wy, zo­o­spo­ra, pla­no­spo­ra – ro­dzaj za­rod­ni­ka wy­stę­pu­ją­cy u ślu­zow­ców (u któ­rych na­zy­wa­ny jest myk­so­mo­na­dą), niek­tó­rych glo­nów i grzy­bów wod­nych. Jest to ko­mór­ka zdol­na do po­ru­sza­nia się w wo­dzie za po­mo­cą wici lub rzę­sek. Pływ­ki pow­sta­ją w ko­mór­kach zwa­nych zo­o­spo­ran­gia­mi. Zaz­wy­czaj są mi­to­spo­ra­mi, u niek­tó­rych jed­nak grzy­bów są me­jo­spo­ra­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pływkowy

→ pływ­ka


Patrz:pływka

Źródła:

SJP.pl

Pływny

umoż­li­wia­ją­cy utrzy­my­wa­nie się na wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Pływomierz

mier­nik po­zio­mu pły­wów mor­skich; ma­re­o­graf


Źródła:

SJP.pl

Pływotwórczy

wy­wo­łu­ją­cy przy­pły­wy i od­pły­wy


Źródła:

SJP.pl

Pływowy

→ pływ


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) mar. zwią­za­ny z pły­wem, do­ty­czą­cy pływu


Patrz:pływ

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płócienko

cien­ka tka­ni­na biała lub ko­lo­ro­wa z lnu lub ba­weł­ny


Źródła:

SJP.pl

Płóciennictwo

wyrób płó­cien


Płó­cien­nict­wo – rze­mio­sło i dział prze­my­słu włó­kien­ni­cze­go, wyt­wa­rza­ją­ce tka­ni­ny z włó­kien ba­weł­ny, juty, ko­no­pii i lnu. Płó­cien­nict­wo dzie­li się na dwa pod­sta­wo­we dzia­ły: przę­dzal­nict­wo i tkact­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płócienniczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Płóciennik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Płócienny

1. wy­ko­na­ny z płót­na;
2. pod­sta­wo­wy splot, w któ­rym jedna nitka wątku prze­pla­ta się z jedną nitką os­no­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy płót­na, wy­ko­na­ny z płót­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płód

1. za­ro­dek ssa­ków w póź­niej­szym sta­dium roz­wo­ju;
2. dzie­ło jako wyt­wór ta­len­tu, pracy umy­sło­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. za­ro­dek ssa­ków w póź­niej­szym sta­dium roz­wo­ju

 (1.2) przen. dzie­ło jako wyt­wór ta­len­tu, pracy umy­sło­wej

 (1.3) to, co wy­da­ła zie­mia


Płód (łac. "fētus" „po­tom­stwo”) – w em­brio­lo­gii, ssak od chwi­li za­koń­cze­nia się okre­su za­rod­ko­we­go do chwi­li uro­dze­nia (u ssa­ków ło­ży­sko­wych oraz tor­ba­czy) lub wy­klu­cia (ste­kow­ce). Ludz­ki za­ro­dek osią­ga sta­dium płodu w 11. ty­god­niu ciąży i roz­po­czy­na okres pło­do­wy. U płodu można roz­poz­nać cechy mor­fo­lo­gicz­ne dla da­ne­go ga­tun­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płónka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. jabł­ko


Źródła:

Wiktionary

Płótnianka

daw­niej: ubra­nie z płót­na no­szo­ne przez chło­pów; płó­cien­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. płó­cien­ne ubra­nie no­szo­ne daw­niej przez chło­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Płótniany

re­gio­nal­nie: płó­cien­ny


Źródła:

SJP.pl

Płótno

1. ro­dzaj ma­te­ria­łu tka­ne­go z ba­weł­ny lub lnu, o róż­nej gru­bo­ści, zwy­kle sza­re­go lub bia­łe­go, uży­wa­ne­go do szy­cia odzie­ży, bie­liz­ny po­ście­lo­wej oraz wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go przez ma­la­rzy jako ma­te­riał, na któ­rym się ma­lu­je;
2. od­po­wied­nio za­grun­to­wa­na tka­ni­na, na któ­rej ma­lu­je się obra­zy; obraz na­ma­lo­wa­ny na ta­kiej tka­ni­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tka­ni­na o naj­proszt­szym splo­cie (płó­cien­nym), naj­czę­ściej z su­ro­wej lub bie­lo­nej przę­dzy;

 (1.2) szt. tka­ni­na roz­pię­ta na ramie i za­grun­to­wa­na, przez­na­czo­na do ma­lo­wa­nia obra­zów

 (1.3) szt. obraz ma­lo­wa­ny na płót­nie (1.2)


Płót­no – zwy­cza­jo­wa nazwa tka­ni­ny wy­ko­na­nej w splo­cie płó­cien­nym o wie­lo­ra­kim za­sto­so­wa­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Płótnować

na­da­wać (np. pa­pie­ro­wi) wy­gląd płót­na przez wy­ci­ska­nie sto­sow­ne­go wzoru


Źródła:

SJP.pl

Płóz

część pługa opie­ra­ją­ca się o dno bru­zdy i ułat­wia­ją­ca jego pro­wa­dze­nie; płoz


Płóz – część kor­pu­su płuż­ne­go za­pew­nia­ją­ca płu­go­wi sta­bil­ność w cza­sie orki.

Płóz jest jed­nym z punk­tów opar­cia i pła­szczyz­ną oporu o ścia­nę i dno bru­zdy. Wy­ko­na­ny jest zwy­kle z pła­skow­ni­ka. Przyt­wier­dza się go śru­ba­mi do słu­pi­cy, usta­wia­jąc pod kątem 2–3°. Może być za­koń­czo­ny pięt­ką, za­bez­pie­cza­ją­cą go przed ście­ra­niem. Nad­mier­ne ugnia­ta­nie przez płóz dna bru­zdy może pro­wa­dzić do pow­sta­nia po­desz­wy płuż­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia