Pęc

rze­myk do przy­trzy­my­wa­nia ptaka łow­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Pęca

rze­myk do przy­trzy­my­wa­nia ptaka łow­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Pęcaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od pęcak


Źródła:

Wiktionary

Pęcak

kasza pszen­na lub jęcz­mien­na, otrzy­my­wa­na z nie­roz­drob­nio­nych, ale obłu­ski­wa­nych i po­le­ro­wa­nych ziarn tych zbóż; pę­czak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Kra­ków. spoż. pę­czak (kasza)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pęchcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pęch­cić.


Źródła:

Wiktionary

Pęchcin

Pęch­cin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Cie­cha­nów.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga kra­jo­wa DK60.

W la­tach 1954–1957 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Pęch­cin, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Cie­cha­nów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pęchcić

cza­sow­nik

 (1.1) reg. pozn. - szpe­rać, szu­kać


Źródła:

Wiktionary

Pęcherz

1. wy­peł­nio­ny po­wie­trzem lub pły­nem twór pow­sta­ją­cy na ciele, naj­czę­ściej w wy­ni­ku po­pa­rzeń lub od­ci­śnięć skóry;
2. jeden z na­rzą­dów peł­nią­cych rolę ma­ga­zy­nów w ciele niek­tó­rych zwie­rząt;
3. nie­do­sko­na­łość od­le­wu w po­sta­ci wy­pu­kło­ści lub próż­ni; pę­che­rzyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­peł­nio­ny pły­nem (ropą) pod­skór­ny bąbel, który pow­stał na sku­tek opa­rze­nia lub otar­cia

 (1.2) anat. zbior­nik moczu u krę­gow­ców

 (1.3) zool. zob. pę­cherz pław­ny.

 (1.4) zool. zob. pę­cherz po­wietrz­ny.

 (1.5) techn. bańka gazu w od­le­wie

 (1.6) daw. dętka piłki nad­mu­chi­wa­na po­wie­trzem


Pę­cherz (łac. "bulla") – w der­ma­to­lo­gii – wyk­wit wy­nio­sły ponad po­wierzch­nię skóry, o śred­ni­cy po­wy­żej 0,5 cm. Pę­che­rze to od­dzie­le­nie na­skór­ka od skóry wła­ści­wej, wy­peł­nio­ne pły­nem lim­fa­tycz­nym. Pow­sta­ją na skó­rze stóp lub dłoni w wy­ni­ku otarć, np. butów lub na­rzę­dzi, ustę­pu­ją bez po­zo­sta­wie­nia bliz­ny. "Pę­che­rze" mogą rów­nież wy­stę­po­wać na bło­nach ślu­zo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pęcherzak

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych; des­mo­dium


Źródła:

SJP.pl

Pęcherznica

śred­niej wiel­ko­ści krzew o zło­ci­stych lub czer­wo­na­wych li­ściach przy­po­mi­na­ją­cych klo­no­we, sto­so­wa­ny jako ży­wo­płot lub ro­śli­na umac­nia­ją­ca glebę


Pę­cherz­ni­ca ("Phy­so­car­pus") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych ("Ro­sa­ce­ae"). Obej­mu­je 7 ga­tun­ków, z któ­rych jeden ("P. amu­ren­sis") wy­stę­pu­je w pół­noc­no-wschod­niej Azji, a po­zo­sta­łe w Ame­ry­ce Pół­noc­nej (od pół­noc­ne­go Mek­sy­ku po Ala­skę i Qu­e­bec). Pę­cherz­ni­ca ka­li­no­list­na "P. opu­li­fo­lius" jest po­pu­lar­nie upra­wia­na jako krzew ozdob­ny w Eu­ro­pie i Ame­ry­ce Pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęcherzolistka

mor­ski ga­tu­nek bru­nat­nic; wiel­ko­mor­szczyn


Źródła:

SJP.pl

Pęcherzowce

ko­pal­ny szkar­łu­pień; cy­sto­id


Pę­che­rzow­ce, cy­sto­i­dy (†Cy­sto­i­dea) – gro­ma­da wy­mar­łych szkar­łup­ni (Echi­no­der­ma­ta), ży­ją­cych od or­do­wi­ku do de­wo­nu (franu).

Pę­che­rzow­ce cha­rak­te­ry­zo­wa­ły się ku­li­stym lub wy­dłu­żo­nym pan­ce­rzem zbu­do­wa­nym z licz­nych, nie­re­gu­lar­nie roz­mie­szczo­nych pły­tek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęcherzowiec

ko­pal­ny szkar­łu­pień; cy­sto­id


Źródła:

SJP.pl

Pęcherzowo-Moczowy

do­ty­czą­cy pę­che­rza mo­czo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Pęcherzowy

zwią­za­ny z pę­che­rzem, naj­czę­ściej w od­nie­sie­niu do tworu pow­sta­ją­ce­go na ciele (np. wyk­wit pę­che­rzo­wy) lub jed­ne­go z na­rzą­dów peł­nią­cych rolę ma­ga­zy­nów w ciele niek­tó­rych zwie­rząt (np. wzier­nik pę­che­rzo­wy)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z pę­che­rzem, do­ty­czą­cy pę­che­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pęcherzyca

cho­ro­ba au­to­im­mu­no­lo­gicz­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się pow­sta­wa­niem na skó­rze pę­che­rzy w wy­ni­ku utra­ty łącz­no­ści mię­dzy ko­mór­ka­mi na­skór­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba au­to­im­mu­no­lo­gicz­na po­wo­du­ją­ca pow­sta­wa­nie pę­che­rzy na skó­rze i bło­nach ślu­zo­wych;


Pę­che­rzy­ca – grupa cho­rób au­to­im­mu­no­lo­gicz­nych, któ­rych wio­dą­cy­mi ob­ja­wa­mi jest akan­to­li­za i two­rze­nie się pę­che­rzy, co jest spo­wo­do­wa­ne utra­tą po­łą­czeń mię­dzy ko­mór­ka­mi na­błon­ków skóry i błon ślu­zo­wych wsku­tek dzia­ła­nia au­to­prze­ciw­ciał skie­ro­wa­nych prze­ciw­ko ke­ra­ty­no­cy­tom.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pęcherzyk

1. nie­wiel­ki pę­cherz (twór na ciele pow­sta­ły w wy­ni­ku po­pa­rzeń lub od­ci­śnięć skóry);
2. nie­wiel­ki pę­cherz (na­rząd peł­nią­cy funk­cję ma­ga­zy­nu w ciele niek­tó­rych zwie­rząt); 2. nie­wiel­ka bańka ga­zo­wa, naj­czę­ściej two­rzą­ca się w cie­czach i stop­nio­wo uno­szą­ca się do warstw o niż­szej gę­sto­ści;
3. nie­do­sko­na­łość od­le­wu w po­sta­ci wy­pu­kło­ści lub próż­ni; pę­cherz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: pę­cherz

 (1.2) mała bańka gazu w cie­czy

 (1.3) anat. mały na­rząd bło­nia­sty w or­ga­niz­mach ży­wych;

 (1.4) techn. mała wy­pu­kłość lub próż­nia w od­le­wie


W bio­lo­gii ko­mór­ki, pę­che­rzy­ki to nie­wiel­kie, zam­knię­te kom­part­men­ty, ogra­ni­czo­ne od oto­cze­nia co najm­niej jedną dwu­war­stwą li­pi­do­wą. Te oto­czo­ne po­je­dyn­czą błoną, na­zy­wa się pę­che­rzy­ka­mi jed­no­war­stwo­wy­mi (ang. "uni­la­mel­lar ve­sic­les"), a oto­czo­ne więk­szą ilo­ścią błon wie­lo­war­stwo­wy­mi (ang. "mul­ti­la­mel­lar ve­sic­les"). Błona pę­che­rzy­ków w ko­mór­ce za­pew­nia od­dzie­le­nie wnę­trza pę­che­rzy­ka od oto­cze­nia, za czym może iść stwo­rze­nie zu­peł­nie odręb­nych wa­run­ków bio­che­micz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pęcherzykowaty

z wy­glą­du przy­po­mi­na­ją­cy pę­che­rzyk (np. twór pę­che­rzy­ko­wa­ty) lub wy­stę­pu­ją­cy w po­sta­ci pę­che­rzy­ków, skła­da­ją­cy się z pę­che­rzy­ków


Źródła:

SJP.pl

Pęcherzykowy

→ pę­che­rzyk


Patrz:pęcherzyk

Źródła:

SJP.pl

Pęchowiec

Pę­cho­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Kli­mon­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Miej­sco­wość znaj­du­je się na od­no­wio­nej tra­sie Ma­ło­pol­skiej Drogi św. Ja­ku­ba z San­do­mie­rza do Tyńca, która to jest odz­wier­cied­le­niem daw­nej śred­nio­wiecz­nej drogi do San­tia­go de Com­po­ste­la.


Źródła:

Wikipedia

Pęchów

Pę­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Kli­mon­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś le­żą­ca w po­wie­cie san­do­mier­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go wcho­dzi­ła w XVII wieku w skład kom­plek­su kli­mon­tow­sko-os­so­liń­skie­go dóbr Zbi­gnie­wa Os­so­liń­skie­go. Za Kró­le­stwa Pol­skie­go ist­nia­ła gmina Pę­chów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pęciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pęcice

Zo­bacz też: Pę­ci­ce (znie­sio­na osada).

Pę­ci­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie prusz­kow­skim, w gmi­nie Mi­cha­ło­wi­ce. Leży nad rzeką Utra­tą. Wśród za­byt­ków znaj­du­ją­cych się w miej­sco­wo­ści wy­mie­nić na­le­ży ko­ściół pa­ra­fial­ny, pałac z par­kiem, fol­wark i dwa cmen­ta­rze.


Źródła:

Wikipedia

Pęcina

1. część koń­czy­ny konia nad ko­py­tem;
2. po­tocz­nie: dolna część nogi nad kost­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. zool. część koń­czy­ny u zwie­rząt ko­pyt­nych po­mię­dzy ko­ro­ną ko­py­ta a nad­pę­ciem


Pę­ci­na – część nogi konia, która razem ze znaj­du­ją­cym się nad nią sta­wem pę­ci­no­wym łączy ko­py­to koń­skie z dal­szą czę­ścią nogi. Kąt na­chy­le­nia pę­ci­ny do po­dło­ża po­wi­nien być zgod­ny z kątem na­chy­le­nia ścia­ny ko­py­ta. Pę­ci­na umoż­li­wia po­ru­sza­nie się ko­nio­wi po­przez amor­ty­zo­wa­nie cię­ża­ru konia i wstrzą­sów pod­czas ruchu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pęcinka

nie­wiel­ka pę­ci­na (cześć nogi konia znaj­du­ją­ca się mię­dzy ko­py­tem a po­ło­żo­nym po­ni­żej ko­la­na nad­pę­ciem, usta­wio­na po­chy­ło do pionu)


Źródła:

SJP.pl

Pęcinowy

zwią­za­ny z pę­ci­ną (czę­ścią nogi konia znaj­du­ją­cą się mię­dzy ko­py­tem a po­ło­żo­nym po­ni­żej ko­la­na nad­pę­ciem, usta­wio­ną po­chy­ło do pionu), od­no­szą­cy się do niej (np. kość pę­ci­no­wa)


Źródła:

SJP.pl

Pęciszewo

Pę­ci­sze­wo (niem. "Wal­ters­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bra­niew­skim, w gmi­nie Bra­nie­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pęciszów

Pę­ci­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Za­wo­nia.


Źródła:

Wikipedia

Pęcisław

imię mę­skie


Pę­ci­sław, Pęc­sław, Pęc­ław, Pę­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Pęci-" ("droga, wę­drów­ka") i "-sław" ("sława"). Oz­na­cza "ten, który po­dą­ża drogą sławy".

Pę­ci­sław imie­ni­ny ob­cho­dzi 4 sierp­nia i 24 li­sto­pa­da.

Żeń­skie od­po­wied­ni­ki: Pę­ci­sła­wa, Pęc­sła­wa, Pęc­ła­wa, Pę­sła­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęcisława

imię żeń­skie


Pę­ci­sła­wa, Pęc­sła­wa, Pęc­ła­wa, Pę­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Pęci-" (o zna­cze­niu: droga, wę­drów­ka) i "-sława". Oz­na­cza: „ta, która po­dą­ża drogą sławy”.

Poś­wiad­czo­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich w for­mach jako: Pę­ci­sła­wa (1265), Pęc(s)ława (1265), Pę­sła­wa (1310). W XX w. nie zo­sta­ło od­no­to­wa­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęcisławek

zdrob­nie­nie od: Pę­ci­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Pęcisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Pę­ci­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Pęcisławka

zdrob­nie­nie od: Pę­ci­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Pęcisławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Pę­ci­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Pęcisławostwo

Pę­ci­sław z żoną; Pę­ci­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Pęcisławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Pęcisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Pę­ci­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Pęckowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Pęczaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od pę­czak


Źródła:

Wiktionary

Pęczak

1. kasza pszen­na lub jęcz­mien­na, otrzy­my­wa­na z nie­roz­drob­nio­nych, ale obłu­ski­wa­nych i po­le­ro­wa­nych ziarn tych zbóż; pęcak;
2. nie­wiel­ki pę­czek krót­kich włó­kien, po oczy­szcze­niu sto­so­wa­ny do wy­ro­bu włó­knin, fil­ców i pa­pie­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. gruba, nie­ła­ma­na kasza jęcz­mien­na;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pęczek

nie­wiel­ki pęk, wiąz­ka, więk­sza licz­ba cze­goś, zwy­kle przed­mio­tów po­dob­nych do sie­bie lub o po­dob­nym za­sto­so­wa­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. zdrobn. od: pęk

 (1.2) por­cja to­wa­ru (zwy­kle ja­rzyn) zwią­za­na sznur­kiem lub spię­ta gumką


Pę­czek – mały pęk, pewna licz­ba zło­żo­nych równo i po­łą­czo­nych ze sobą przed­mio­tów. Po­ję­cie sto­so­wa­ne jest w róż­nych dzie­dzi­nach, m.in. w to­wa­roz­naw­stwie, bio­lo­gii i ana­to­mii, a także w ję­zy­ku po­tocz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pęczelice

Pę­cze­li­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, w gmi­nie Busko-Zdrój. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Przez wieś prze­cho­dzi czer­wo­ny szlak tu­ry­stycz­ny z Buska-Zdro­ju do miej­sco­wo­ści Solec-Zdrój.


Źródła:

Wikipedia

Pęczerzyno

Pę­cze­rzy­no (daw­niej "Pę­ce­rzy­no", niem. "Pan­ze­rin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Brzeż­no.

We wsi znaj­du­je się za­byt­ko­wy póź­no­go­tyc­ki ko­ściół św. An­to­nie­go Pa­dew­skie­go z XVI wieku.


Źródła:

Wikipedia

Pęczkowanie

wią­za­nie w pęcz­ki, two­rze­nie pęcz­ków z cze­goś, naj­czę­ściej w od­nie­sie­niu do two­rze­nia bu­kie­tów z kwia­tów


Źródła:

SJP.pl

Pęczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pęczkowy

→ pę­czek


Patrz:pęczek

Źródła:

SJP.pl

Pęcznienie

pro­ces na­bie­ra­nia ob­ję­to­ści, naj­czę­ściej po­łą­czo­ny z na­bie­ra­niem masy wsku­tek po­chła­nia­nia ja­kichś cie­czy z zew­nątrz


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pęcz­nieć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pęczniew

wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim


Pęcz­niew – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Pęcz­niew. Po­ło­żo­na nad rzecz­ką Pich­ną, pra­wym do­pły­wem Warty, i nad brze­giem zbior­ni­ka Je­zior­sko.

Do 1937 roku sie­dzi­ba gminy Nie­my­słów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęczniewski

przy­miot­nik od: Pęcz­niew


Źródła:

SJP.pl

Pęcznieć

po­więk­szać swoją ob­ję­tość o ob­ję­tość cie­czy, która na­sią­ka, wsią­ka; nabrz­mie­wać, gru­bieć


cza­sow­nik

 (1.1) zwięk­szać ob­ję­tość na­sią­ka­jąc ja­kimś pły­nem

 (1.2) sta­wać się więk­szym, wyp­cha­nym wsku­tek przy­by­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pęczotto

po­tra­wa z pę­cza­ku po­dob­na do ri­sot­to


Źródła:

SJP.pl

Pęczyna

pę­czy­na wodna - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych; seler wodny


Pę­czy­na ("He­lo­scia­dium" W.D.J. Koch) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych (bal­dasz­ko­wa­tych). Obej­mu­je 5 ga­tun­ków. Wszyst­kie wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie z cen­trum zróż­ni­co­wa­nia w jej po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści, dwa ga­tun­ki rosną poza tym kon­ty­nen­tem także w pół­noc­no-za­chod­niej Afry­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęcław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęcławski

przy­miot­nik od: Pęc­ław, wieś gmin­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim


Źródła:

SJP.pl

Pęd

1. część ro­śli­ny skła­da­ją­ca się z ło­dy­gi, liści, pąków i kwia­tów;
2. szyb­kie po­su­wa­nie się do przo­du, szyb­ki lot, szyb­ki bieg;
3. za­mi­ło­wa­nie do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szyb­kie po­su­wa­nie się na­przód, szyb­ki ruch, szyb­ki bieg

 (1.2) wew­nętrz­na po­trze­ba, za­mi­ło­wa­nie do cze­goś, wzmo­żo­na chęć dą­że­nia do cze­goś

 (1.3) bot. na­dziem­na część ro­śli­ny skła­da­ją­ca się z ło­dy­gi, liści, pącz­ków, kwia­tów i owo­ców;

 (1.4) fiz. pręd­kość pom­no­żo­na przez masę;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pędel

przed­sta­wi­ciel po­dro­dzi­ny chrzą­szczy z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pędem

wy­krzy­knik na­wo­łu­ją­cy do bar­dzo szyb­kie­go wy­ko­na­nia cze­goś, poś­pie­sze­nia się, przy­spie­sze­nia; ga­lo­pem


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bar­dzo szyb­ko; w poś­pie­chu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pędnia

ze­spół prze­kład­ni pa­so­wych do na­pę­dza­nia grupy ma­szyn ro­bo­czych jed­nym sil­ni­kiem


Pęd­nia – pod okre­śle­niem "pęd­nia" na­le­ży ro­zu­mieć tę część urzą­dzeń me­cha­nicz­nych, która znaj­du­je się po­mię­dzy kołem lub sprzę­głem sil­ni­ka na­pę­do­we­go a kołem lub sprzę­głem ma­szy­ny ro­bo­czej. Ina­czej mó­wiąc, pęd­nia służy do prze­no­sze­nia ener­gii me­cha­nicz­nej w po­sta­ci ruchu obro­to­we­go, od sil­ni­ka na­pę­do­we­go do ma­szy­ny, czy in­ne­go urzą­dze­nia ro­bo­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pędnik

urzą­dze­nie wyt­wa­rza­ją­ce siłę po­ru­sza­ją­cą sta­tek (np. ża­giel, wio­sło, śruba okrę­to­wa)


Pęd­nik – urzą­dze­nie za­mie­nia­ją­ce ener­gię do­star­czo­ną z zew­nątrz lub z sil­ni­ka na­pę­do­we­go na siłę po­ru­sza­ją­cą jed­nost­kę pły­wa­ją­cą.

Pod wzglę­dem za­sa­dy dzia­ła­nia wy­róż­nia się:

Oprócz głów­ne­go za­sto­so­wa­nia pęd­ni­ka, jakim jest na­pę­dza­nie jed­nost­ki, sto­su­je się także pęd­ni­ki ste­ru­ją­ce (stery stru­mie­nio­we), któ­rych za­da­niem jest zwięk­sze­nie zdol­no­ści ma­ne­wro­wych stat­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pędny

uży­wa­ny do na­pę­dza­nia, wpro­wa­dza­nia czę­ści ja­kichś urzą­dzeń lub ca­łe­go urzą­dze­nia w ruch (np. koło pędne, wał pędny)


Źródła:

SJP.pl

Pędowiaczek

drą­żel pę­do­wia­czek - motyl z ro­dzi­ny mo­low­ców wą­skos­krzy­dłych, któ­re­go gą­sie­ni­ce że­ru­ją na pą­kach i pę­dach ja­bło­ni


Źródła:

SJP.pl

Pędowy

→ pęd


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z pędem, do­ty­czą­cy pędu


Patrz:pęd

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pędraczek

zdrob­nie­nie od: pę­drak


Źródła:

SJP.pl

Pędraczysko

zgru­bie­nie od: pę­drak


Źródła:

SJP.pl

Pędrak

1. larwa chrzą­szcza z ro­dzi­ny żu­ko­wa­tych i je­lon­ko­wa­tych, bę­dą­ca szkod­ni­kiem ro­ślin;
2. żar­to­bli­wie o małym chłop­cu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. typ oli­go­po­dial­nej larwy owada w prze­o­bra­że­niu zu­peł­nym, ży­ją­cej w gle­bie, w kale zwie­rząt ro­śli­no­żer­nych lub w próch­nie;

 (1.2) pot. przen. małe dziec­ko


Pę­drak (daw­niej gwa­ro­we "pan­drak") – typ larwy oli­go­po­dial­nej, typ mor­fo­lo­gicz­ny po­sta­ci lar­wal­nej owa­dów, z prze­o­bra­że­niem zu­peł­nym, głów­nie chrzą­szczy (np. z ro­dzi­ny żu­ko­wa­tych, je­lon­ko­wa­tych), ży­ją­cy w gle­bie, w kale zwie­rząt ro­śli­no­żer­nych lub w próch­nie­ją­cym drew­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pędrakowaty

o lar­wie: ma­ją­cy mięk­kie, białe ciało i uw­stecz­nio­ne nogi tu­ło­wio­we


Źródła:

SJP.pl

Pędrusiowate

o ce­chach pę­dru­sio­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Pę­dru­sio­wa­te (Apio­ni­dae) – ro­dzi­na chrzą­szczy z na­dro­dzi­ny ryj­kow­ców (Cur­cu­lio­no­i­dea) lub po­dro­dzi­na chrzą­szczy z ro­dzi­ny Bren­ti­dae. Daw­niej kla­sy­fi­ko­wa­na jako po­dro­dzi­na ryj­kow­co­wa­tych z grupy Cur­cu­lio­nes pha­ne­ro­gnat­hi. Roz­prze­strze­nio­ne są kos­mo­po­li­tycz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pędrusiowaty

o ce­chach pę­dru­sio­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Pędruś

chrząszcz z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Pę­druś – pol­ska nazwa zwy­cza­jo­wa róż­nych chrzą­szczy z ro­dzi­ny pę­dru­sio­wa­tych, które daw­niej za­li­cza­ne były do ro­dza­ju "Apion", np.:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pędzarnia

za­kład, po­mie­szcze­nie, w któ­rym do­mo­wym spo­so­bem wy­ra­bia się al­ko­hol, czę­sto nie­le­gal­nie


Źródła:

SJP.pl

Pędzać

1. biec, po­ru­szać się z dużą szyb­ko­ścią lub na­kła­niać kogoś do poś­pie­chu, poś­pie­szać; pę­dzić (czę­ściej);
2. daw­niej: besz­tać kogoś, kar­cić, uży­wać siły, prze­mo­cy wzglę­dem kogoś lub cze­goś, za­da­wać ból


Źródła:

SJP.pl

Pędzel

1. ręcz­ny przy­rząd skła­da­ją­cy się z trzon­ka i osa­dzo­nym na jego końcu pęcz­ka wło­sia, nieg­dyś zwie­rzę­ce­go, dzi­siaj naj­czę­ściej sztucz­ne­go;
2. w prze­no­śni o ma­la­rzu lub jego rze­mio­śle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. techn. na­rzę­dzie skła­da­ją­ce się z pęcz­ka wło­sia osa­dzo­ne­go na trzon­ku, słu­żą­ce m.in. do ma­lo­wa­nia;


Pę­dzel – na­rzę­dzie ma­lar­skie. Skła­da się z trzon­ka, skuw­ki oraz wło­sia. Służy do prze­no­sze­nia i na­kła­da­nia farby na ma­lo­wa­ną po­wierzch­nię. Pędz­le mają za­sto­so­wa­nie w róż­nych tech­ni­kach ma­lar­skich ta­kich jak: ma­lar­stwo olej­ne, ma­lar­stwo akry­lo­we, en­ka­u­sty­ka, ma­lar­stwo tem­pe­ro­we czy ak­wa­re­la.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pędzelek

1. nie­wiel­ki pę­dzel;
2. nie­wiel­ka kępka, pę­czek wło­sów na koń­cach uszu niek­tó­rych zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: pę­dzel

 (1.2) mały pę­dzel

 (1.3) zool. za­koń­cze­nie uszu niek­tó­rych zwie­rząt w for­mie kępki wło­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pędzelkojęzyczny

pa­pu­gi pę­dzel­ko­ję­zycz­ne - po­dro­dzi­na papug cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się smu­kłym cia­łem i barw­nym upie­rze­niem; lory


Źródła:

SJP.pl

Pędzelkowaty

z wy­glą­du przy­po­mi­na­ją­cy pę­dze­lek, naj­czę­ściej ten na czub­ku ucha niek­tó­rych zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Pędzelkowy

→ pę­dze­lek


Patrz:pędzelek

Źródła:

SJP.pl

Pędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pę­dzić.


Pę­dze­nie – jedna z metod sto­so­wa­nych w ogrod­nict­wie ma­ją­ca na celu przy­spie­sze­nie kwit­nie­nia ro­ślin ozdob­nych. Sto­so­wa­na jest w celu wy­dłu­że­nia czasu trwa­nia sprze­da­ży kwit­ną­cych ro­ślin do­nicz­ko­wych lub kwia­tów cię­tych. W przy­pad­ku niek­tó­rych ro­ślin moż­li­we jest uzy­ski­wa­nie dzię­ki tej me­to­dzie ro­ślin kwit­ną­cych przez cały rok.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Pędzewo

Pę­dze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Zła­wieś Wiel­ka.


Źródła:

Wikipedia

Pędzich

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pędzik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pędziszewo

Pę­dzi­sze­wo – przy­sió­łek wsi Roz­wo­ry w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie człu­chow­skim, w gmi­nie Debrz­no.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pędziwiatr

po­tocz­nie o oso­bie ruch­li­wej, bę­dą­cej cią­gle w ruchu lub o lek­ko­du­chu, czło­wie­ku lek­ko­myśl­nym, nie­od­po­wie­dzial­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ktoś bę­dą­cy cią­gle w ruchu i czę­sto po­dej­mu­ją­cy szyb­kie de­cyz­je bez za­sta­no­wie­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pędzić

1. po­ru­szać się (np. biec) b. szyb­ko
2. zmu­szać do szyb­kie­go po­su­wa­nia się na­przód; gonić
3. na­kła­niać do poś­pie­chu, po­pę­dzać
4. wpra­wiać w ruch, na­pę­dzać
5. pro­du­ko­wać np. bim­ber
6. po­bu­dzać ro­śli­ny ho­do­wa­ne w szklar­ni do szyb­sze­go wzro­stu


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­ru­szać się bar­dzo szyb­ko w pew­nym kie­run­ku

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) wyt­wa­rzać bim­ber

 (2.2) po­ga­niać stado zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pędziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pędzlak

bar­dzo po­spo­li­ty grzyb z klasy wor­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Pędzlarski

zwią­za­ny z ma­lar­stwem, głów­nie w od­nie­sie­niu do ak­ce­so­riów ma­lar­skich i pro­ce­su two­rze­nia obra­zów (np. za­kład pędz­lar­ski)


Źródła:

SJP.pl

Pędzliczek

ro­dzaj mchów z ro­dzi­ny pło­ni­wo­wa­tych


Pędz­li­czek ("Syn­tri­chia" Brid.) – ro­dzaj mchów na­le­żą­cy do ro­dzi­ny pło­ni­wo­wa­tych ("Pot­tia­ce­ae" Schimp.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pędzlisko

zgru­bie­nie od: pę­dzel


Źródła:

SJP.pl

Pędzlogon

ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny po­pie­li­co­wa­tych


Pędz­lo­gon ("Grap­hiu­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny pędz­lo­go­nów (Grap­hiu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny po­pie­li­co­wa­tych (Gli­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pędzloogonowy

my­szo­wór pędz­lo­o­go­no­wy - zwie­rzę dra­pież­ne z ro­dzi­ny nie­ła­zów, tor­bacz ży­ją­cy w la­sach Au­stra­lii; my­szo­wór, mysz wor­ko­wa­ta, tafa


Źródła:

SJP.pl

Pędzlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pędz­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Pędzlować

le­czyć stan za­pal­ny gar­dła, sma­ru­jąc mig­dał­ki i błonę ślu­zo­wą gar­dła środ­ka­mi de­zyn­fe­ku­ją­cy­mi


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pot. robić coś przy po­mo­cy pędz­la

 (1.2) przen. szyb­ko jeść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pędzlowy

→ pę­dzel


Patrz:pędzel

Źródła:

SJP.pl

Pędówka

bru­zdow­ni­ca pę­dów­ka - nie­wiel­ka błon­ków­ka z ro­dzi­ny pi­la­rzo­wa­tych, szkod­nik róż


Źródła:

SJP.pl

Pędźka

pędź­ka ru­do­no­ga - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny ło­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pęgów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Pęk

pewna ilość przed­mio­tów zwią­za­nych razem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbiór jed­no­rod­nych przed­mio­tów zwią­za­nych razem lub wy­stę­pu­ją­cych razem w na­tu­rze

 (1.2) skłę­bio­na lub splą­ta­na rzecz

 (1.4) daw. miej­sce naj­więk­szej śred­ni­cy na­czy­nia

 (1.5) mat. zob. pęk pro­stych.

 (1.6) mat. zob. pęk pła­szczyzn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pękacieć

sta­wać się pę­ka­tym


Źródła:

SJP.pl

Pękacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pękacz

naz­wi­sko


Pę­kacz (310 m) – wznie­sie­nie po­mię­dzy miej­sco­wo­ścia­mi Alek­san­dro­wi­ce, Kle­szczów i Burów w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim. Pod wzglę­dem ge­o­gra­ficz­nym znaj­du­je się na Gar­bie Ten­czyń­skim (część Wy­ży­ny Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej) w obrę­bie Ten­czyń­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pękala

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pękalski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pękać.


Źródła:

Wiktionary

Pękanino

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Pękatość

za­o­krą­gle­nie, gru­bość, naj­czę­ściej znacz­na i wi­docz­na w jed­nym miej­scu lub peł­ność, nad­miar cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Pękaty

za­o­krą­glo­ny, gruby, roz­sze­rza­ją­cy się znacz­nie w jed­nym miej­scu (np. pę­ka­ta dynia) lub na­peł­nio­ny czymś po brze­gi, wyp­cha­ny (np. pę­ka­ty port­fel)


przy­miot­nik

 (1.1) roz­sze­rza­ją­cy się znacz­nie w jed­nym miej­scu, zwy­kle poś­rod­ku

 (1.2) na­peł­nio­ny lub wyp­cha­ny mocno czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pękać

1. np. o lo­dzie: prze­sta­wać być ca­ło­ścią na sku­tek pow­sta­wa­nia rys, szcze­lin; łamać się, roz­pa­dać się;
2. roz­ry­wać się, roz­pa­dać się na dwie (np. stru­na) lub wiele (np. balon) czę­ści;
3. np. o po­ci­skach: wy­bu­chać;
4. pot. bać się


cza­sow­nik

 (1.1) prze­sta­wać być całym na sku­tek pow­sta­nia rysy, szcze­li­ny lub ot­wo­ru

 (1.2) o czymś na­cią­gnię­tym, na­pię­tym: roz­ry­wać się, naj­czę­ściej na dwie czę­ści

 (1.3) pot. bać się, od­czu­wać strach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pękała

1. np. o lo­dzie: prze­sta­wać być ca­ło­ścią na sku­tek pow­sta­wa­nia rys, szcze­lin; łamać się, roz­pa­dać się;
2. roz­ry­wać się, roz­pa­dać się na dwie (np. stru­na) lub wiele (np. balon) czę­ści;
3. np. o po­ci­skach: wy­bu­chać;
4. pot. bać się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęknięcie

wi­docz­ne miej­sce, naj­czę­ściej w po­sta­ci rysy, szcze­li­ny na pła­skiej po­wierzch­ni, spo­wo­do­wa­ne usz­ko­dze­niem me­cha­nicz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pę­knąć.

 (1.2) przer­wa­nie cią­gło­ści ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pęknąć

1. np. o lo­dzie: prze­stać być ca­ło­ścią na sku­tek pow­sta­nia rys, szcze­lin; zła­mać się, roz­paść się
2. ro­zer­wać się, roz­paść się na dwie (np. stru­na) lub wiele (np. balon) czę­ści
3. np. o po­ci­skach: wy­buch­nąć
4. pot. (o kimś) zo­stać zła­ma­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. pękać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|pękać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pękosław

imię mę­skie


Pę­ko­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Pęko-" ("pęk, wiąz­ka", ale "pękać się" – "roz­pa­dać się, prze­sta­wać być całym") i "-sław" ("sława"). Mogło oz­na­czać "ten, któ­re­go sława jest silna i opar­ta na wielu czy­nach", albo też "ten, któ­re­go sława się roz­pa­da".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pękosławek

zdrob­nie­nie od: Pę­ko­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Pękosławice

Pę­ko­sła­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ostro­wiec­kim, w gmi­nie Wa­śniów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Były wsią klasz­to­ru cy­ster­sów wą­choc­kich w wo­je­wództ­wie san­do­mier­skim w ostat­niej ćwier­ci XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pękosławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Pę­ko­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Pękosławostwo

Pę­ko­sław z żoną; Pę­ko­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Pękosławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Pękosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Pę­ko­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Pękowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Pęksa

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pęksowy

przy­miot­nik

 (1.1) gwara. pą­so­wy


Źródła:

Wiktionary

Pększyn

Pęk­szyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Pru­si­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pępawa

ozdob­na ro­śli­na jed­no­rocz­na lub dwu­let­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cre­pis|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny astro­wa­tych, czę­sto kwit­ną­cych na żółto


Pę­pa­wa ("Cre­pis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Obej­mu­je ponad 200 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w Eu­raz­ji, poza tym w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Afry­ce, a jako ro­śli­ny in­tro­du­ko­wa­ne też na in­nych kon­ty­nen­tach. W Pol­sce ro­śnie kil­ka­na­ście ga­tun­ków, z czego 10 ma sta­tus ro­dzi­mych. Licz­ne ga­tun­ki są chwa­sta­mi w upra­wach lub uciąż­li­wy­mi ga­tun­ka­mi in­wa­zyj­ny­mi, niek­tó­re by­wa­ją upra­wia­ne jako ozdob­ne (zwła­szcza pę­pa­wa czer­wo­nok­wia­to­wa "C. rubra").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pępek

bliz­na w cen­tral­nym miej­scu brzu­cha po­zo­sta­ją­ca po pę­po­wi­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. bliz­na w środ­ko­wej czę­ści brzu­cha, która sta­no­wi po­zo­sta­łość po pę­po­wi­nie;

 (1.2) zgru­bie­nie poś­rod­ku go­mół­ki, ślad po przy­le­pia­ku

 (1.3) zool. śro­dek pa­ję­czy­ny


Pępek ( um­bi­li­cus) – bliz­na w środ­ko­wym punk­cie brzu­cha bę­dą­ca po­zo­sta­ło­ścią po od­pad­nię­tej pę­po­wi­nie.

Pępek może być sil­niej lub sła­biej wpu­klo­ny w obręb ścia­ny brzu­cha, two­rząc dołek pęp­ko­wy. Wy­peł­nia prze­strzeń pier­ście­nia pęp­ko­we­go – pier­ście­nio­wa­tej przer­wy war­stwy ścię­gni­stej kresy bia­łej le­żą­cej ku ty­ło­wi od dołka pęp­ko­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pęperzyn

Pę­pe­rzyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, w gmi­nie Więc­bork. Wieś po­ło­żo­na jest nad je­zio­rem Pę­pe­rzyń­skim.

W la­tach 1954–1968 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Pę­pe­rzyn, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Więc­bork. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pępkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy pępek


Źródła:

SJP.pl

Pępkowe

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pępka lub jego oko­lic (np. sznur pęp­ko­wy), zwią­za­ny w jakiś spo­sób z pęp­kiem (np. prze­pu­kli­na pęp­ko­wa, pier­ścień pęp­ko­wy)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) j świę­to­wa­nie na­ro­dzin po­tom­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pępkowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pępka lub jego oko­lic (np. sznur pęp­ko­wy), zwią­za­ny w jakiś spo­sób z pęp­kiem (np. prze­pu­kli­na pęp­ko­wa, pier­ścień pęp­ko­wy)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z pęp­kiem, do­ty­czą­cy pępka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pępkówka

al­ko­hol pity pod­czas spot­ka­nia to­wa­rzy­skie­go zor­ga­ni­zo­wa­ne­go przez ojca nowo na­ro­dzo­ne­go dziec­ka; pę­pów­ka, pęp­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Pęplino

Pę­pli­no (kaszb. "Pãplënò", Horst) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Ustka.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa Pę­pli­no. Nie­o­fi­cjal­ny­mi czę­ścia­mi miej­sco­wo­ści są Ko­lo­nia Pę­pli­no Pier­wsze i Ko­lo­nia Pę­pli­no Trze­cie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pępowianin

miesz­ka­niec Pę­po­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Pępowianka

miesz­kan­ka Pę­po­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Pępowina

una­czy­nio­ny prze­wód u ssa­ków, gadów i pta­ków, łą­czą­cy płód z bło­na­mi pło­do­wy­mi, bę­dą­cy miej­scem tran­spor­tu krwi, tlenu i sub­stan­cji odżyw­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. prze­wód łą­czą­cy płód z bło­na­mi pło­do­wy­mi (u czło­wie­ka z ło­ży­skiem), do­pro­wa­dza­ją­cy do niego treść bo­ga­tą w tlen i sub­stan­cje odżyw­cze

 (1.2) przen. zwią­zek psy­chicz­ny ze śro­do­wi­skiem, z któ­re­go się po­cho­dzi

 (1.3) techn. pot. prze­wo­dy we wspól­nej osło­nie łą­czą­ce urzą­dze­nie z miej­scem ste­ro­wa­nia lub za­si­la­nia


Pę­po­wi­na – prze­wód łą­czą­cy płód z ło­ży­skiem wy­stę­pu­ją­cy u ssa­ków ło­ży­sko­wych. Znaj­du­ją­ce się w pę­po­wi­nie na­czy­nia krwio­no­śne (dwie tęt­ni­ce i żyła pę­po­wi­no­wa) ze­spa­la­ją krą­że­nie za­rod­ka z krą­że­niem błon ślu­zo­wych matki. W pę­po­wi­nie znaj­du­je się tak zwana ga­la­re­ta Whar­to­na, która na­da­je sprę­ży­stość i nie poz­wa­la na za­wią­za­nie się pę­po­wi­ny na szyi bądź koń­czy­nie płodu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pępowinowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pę­po­wi­ny (np. cew­nik pę­po­wi­no­wy), zwią­za­ny z pę­po­wi­ną (np. sznur pę­po­wi­no­wy, kikut pę­po­wi­no­wy)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z pę­po­wi­ną, do­ty­czą­cy pę­po­wi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pępowniczka

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny grzy­bów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pępowo

nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Żu­ko­wo;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pępowski

→ Pę­po­wo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Pę­po­wa, zwią­za­ny z Pę­po­wem


Pę­pow­ski (Pem­pow­ski, Pe­pow­sky, Ju­no­sza od­mien­ny) – po­mor­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Ju­no­sza, herb włas­ny ro­dzi­ny Pę­pow­skich. Herb ten jest niez­na­ny kla­sycz­nym her­ba­rzom, ani pol­skim, ani nie­miec­kim.


Patrz:Pępowo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pępuszek

nie­wiel­ki pępek, głów­nie u nie­mow­la­ków i ma­łych dzie­ci lub nowo na­ro­dzo­nych zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Pępówka

al­ko­hol pity pod­czas spot­ka­nia to­wa­rzy­skie­go zor­ga­ni­zo­wa­ne­go przez ojca nowo na­ro­dzo­ne­go dziec­ka; pęp­ków­ka, pęp­ko­we


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pęseta

ro­dzaj szczy­piec o sprę­ży­stych ra­mio­nach; pin­ce­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kos­met. ro­dzaj szczyp­czy­ków o sprę­ży­stych ra­mio­nach słu­żą­cych do chwy­ta­nia lub usu­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pęsetka

pin­cet­ka, nie­wiel­ka pę­se­ta


Źródła:

SJP.pl

Pęsetkowy

→ pę­set­ka


Patrz:pęsetka

Źródła:

SJP.pl

Pęsetowy

→ pę­se­ta; pin­ce­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Pęta

1. sznur, rze­mień krę­pu­ją­cy ręce, cza­sem nogi więź­nia, ska­zań­ca;
2. to, co krę­pu­je, ogra­ni­cza dzia­ła­nie, po­stę­po­wa­nie, my­śle­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. sznur, łań­cuch lub coś in­ne­go, czym krę­pu­je się ręce lub nogi więź­nia

 (1.2) książk. coś, co ogra­ni­cza czy­jeś dzia­ła­nie lub my­śle­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od pęto

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 3. os. lp. czasu ter. trybu oz­najm. od pętać


Pęta – sto­so­wa­ne w sto­sun­ku do koni, lub bydła. Kon­struk­cja ta ma na celu zmniej­sze­nie moż­li­wo­ści ruchu, lub zu­peł­ne unie­ru­cho­mie­nie zwie­rzę­cia. Więk­szość z nich za­kła­da­na jest na nogi. Wy­róż­nia się mię­dzy in­ny­mi pęta au­stra­lij­skie, które za­kła­da­ne są ko­niom po­wy­żej nad­garst­ków, poz­wa­la­jąc na swo­bod­ny ruch w stę­pie, ale utrud­nia­ją przej­ście do in­nych cho­dów. Obec­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne są głów­nie na wsiach oraz w trak­cie le­cze­nia zwie­rzę­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pętacki

→ pętak


Patrz:pętak

Źródła:

SJP.pl

Pętaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od pętak


Źródła:

Wiktionary

Pętaczka

po­tocz­nie o małej dziew­czyn­ce lub lek­ce­wa­żą­co o ko­bie­cie nie­po­waż­nej, nie­so­lid­nej albo iry­tu­ją­cej in­nych swoim za­cho­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard­li­wie o ko­bie­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pętaczyna

lek­ce­wa­żą­co: męż­czyz­na nie­po­waż­ny, nie­so­lid­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lek­cew. o męż­czyz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pętak

osoba iry­tu­ją­ca in­nych nie mogąc zna­leźć sobie miej­sca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. o dziec­ku, zwła­szcza o do­ra­sta­ją­cym chłop­cu

 (1.2) lek­cew. o kimś nie­po­waż­nym, nie­so­lid­nym lub o kimś, z kim nie trze­ba się li­czyć

 (1.4) daw. gwara. więz. no­wi­cjusz w rze­mio­śle zło­dziej­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pętanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pętać.


Źródła:

Wiktionary

Pętać

1. krę­po­wać pę­ta­mi przed­nie nogi zwie­rzę­cia, np. konia;
2. ogra­ni­czać swo­bo­dę ru­chów, krę­po­wać;
3. pętać się:
a) wią­zać włas­ną osobę;
b) wią­zać się naw­za­jem;
c) po­tocz­nie: włó­czyć się, wa­łę­sać się


Źródła:

SJP.pl

Pętca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. rze­mień przy­trzy­mu­ją­cy ptaka łow­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Pętel

daw­niej, dziś tylko re­gio­nal­nie: pęto (wią­za­dło na­kła­da­ne na przed­nie nogi zwie­rzę­cia dla ogra­ni­cze­nia swo­bo­dy ruchu)


Źródła:

SJP.pl

Pętelka

1. nie­wiel­kie uszko z nitki, sznur­ka, ta­siem­ki two­rzo­ne do róż­nych celów, naj­czę­ściej do za­pi­na­nia odzie­ży na guzik lub mo­co­wa­nia, za­wie­sza­nia cze­goś;
2. ele­ment ście­gu tkac­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od pętla

 (1.2) mała pętla – z nitki lub sznur­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pętelkowy

→ pę­tel­ka


Patrz:pętelka

Źródła:

SJP.pl

Pętko

nie­wiel­kie pęto (ka­wa­łek, wia­nek, krą­żek kieł­ba­sy, rza­dziej: wią­za­dło na­kła­da­ne na przed­nie nogi zwie­rzę­cia dla ogra­ni­cze­nia swo­bo­dy ruchu)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: pęto

 (1.2) małe pęto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pętkowice

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pętkowo

Pęt­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Środa Wiel­ko­pol­ska.

Wieś du­chow­na, włas­ność bi­skup­stwa poz­nań­skie­go, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie pyzdr­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pętla

1. ka­wa­łek sznu­ra lub in­ne­go po­dob­ne­go ma­te­ria­łu, zwią­za­ny w pier­ścień, uży­wa­ny do róż­nych celów, naj­czę­ściej jako pu­łap­ka za­sta­wia­na przez kłu­sow­ni­ków lub że­glar­ski węzeł ra­tow­ni­czy;
2. frag­ment toru ruchu cze­goś, o kształ­cie zbli­żo­nym do okrę­gu;
3. fi­gu­ra akro­ba­cji sa­mo­lo­tu lub szy­bow­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwią­za­ny na po­wrót sznur lub drut

 (1.2) in­form. blok kodu wy­ko­ny­wa­ny wie­lo­krot­nie

 (1.3) mot. koń­co­wa sta­cja ko­mu­ni­ka­cji au­to­bu­so­wej lub tram­wa­jo­wej, na któ­rej po­jazd za­wra­ca

 (1.4) droga, którą wy­ko­na­no po zam­knię­tej tra­sie;

 (1.5) mat. zam­knię­ta fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na

 (1.6) mat. w te­o­rii gra­fów: kra­wędź łą­czą­ca wierz­cho­łek z nim samym;

 (1.7) mat. w to­po­lo­gii: droga, któ­rej po­czą­tek i ko­niec po­kry­wa­ją się

 (1.8) lotn. fi­gu­ra akro­ba­cji lot­ni­czej, wy­ko­ny­wa­na w pła­szczyź­nie pio­no­wej w po­sta­ci zam­knię­tej krzy­wej;

 (1.9) techn. ele­ment ko­lej­ki gór­skiej w kształ­cie pio­no­wo po­sta­wio­ne­go okrę­gu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pętlak

pęt­lak czte­ro­pa­sko­wy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pętlarz

kłu­sow­nik za­sta­wia­ją­cy pętle w celu uło­wie­nia zwie­rzy­ny


Źródła:

SJP.pl

Pętlica

1. daw­niej o pętli, naj­czę­ściej tej zro­bio­nej ze sznu­ra lub in­ne­go po­dob­ne­go ma­te­ria­łu, uży­wa­nej przez kłu­sow­ni­ków;
2. za­pię­cie lub ro­dzaj na­szy­cia w po­sta­ci pę­tel­ki, ozda­bia­ją­cy dawne stro­je pol­skie; sza­me­ro­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. zob. pętla.

 (1.2) daw. kraw. ele­ment daw­ne­go stro­ju pol­skie­go w for­mie pętli

 (1.3) sport. fi­gu­ra łyż­wiar­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pętlicowaty

po­dob­ny do pęt­li­cy (pętli lub ro­dza­ju ozdo­by na daw­nych stro­jach pol­skich), ma­ją­cy ele­men­ty pęt­li­cy


Źródła:

SJP.pl

Pętlicowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pęt­li­cy, pętli (np. pęt­li­co­wy typ linii pa­pi­lar­nych), zwią­za­ny z pęt­li­cą (np. uchwyt pęt­li­co­wy, re­ak­tor pęt­li­co­wy)


Źródła:

SJP.pl

Pętliczka

nie­wiel­ka pęt­li­ca (sza­me­ro­wa­nie, za­pię­cie lub ro­dzaj na­szy­cia w po­sta­ci pę­tel­ki, ozda­bia­ją­cy dawne stro­je pol­skie)


Źródła:

SJP.pl

Pętlisko

zgru­bie­nie od: pętla


Źródła:

SJP.pl

Pętlić

1. w pro­gra­mo­wa­niu: wy­ko­ny­wać cy­klicz­nie in­struk­cje pro­gra­mu;
2. w mu­zy­ce: two­rzyć lub odt­wa­rzać pow­ta­rzal­ną sek­wen­cję dźwię­ków, ryt­mów albo sam­pli


Źródła:

SJP.pl

Pętlowy

w kształ­cie pętli, okrę­gu, przy­po­mi­na­ją­cy okrąg (np. hak pęt­lo­wy) lub w jakiś inny spo­sób zwią­za­ny z pętlą (np. węzeł pęt­lo­wy, prze­kaź­nik pęt­lo­wy)


Źródła:

SJP.pl

Pęto

1. wią­za­dło na­kła­da­ne na przed­nie nogi zwie­rzę­cia dla ogra­ni­cze­nia swo­bo­dy ruchu;
2. pęto kieł­ba­sy - krą­żek kieł­ba­sy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wią­za­dło z po­wro­za, łań­cu­cha, rze­mie­nia na­kła­da­ne na przed­nie nogi zwie­rząt w celu ogra­ni­cze­nia swo­bo­dy ich ru­chów;

 (1.2) ka­wa­łek kieł­ba­sy za­koń­czo­ny sznur­kiem lub me­ta­lo­wym klip­sem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pętówka

chro­nio­ny w Pol­sce ga­tu­nek płaza z ro­dzi­ny ro­pu­szek, któ­re­go sa­miec owija nitki skrze­ku na swych tyl­nych no­gach


Źródła:

SJP.pl

Pęz

wąż mor­ski z ro­dzi­ny zdrad­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pęzino

Pę­zi­no ( Pan­sin) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Star­gard.

Wieś po­ło­żo­na jest nad Krą­pie­lą i Pę­zin­ką.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się przy­sta­nek ko­le­jo­wy Pę­zi­no.


Źródła:

Wikipedia