Ps

[czy­taj: pe-ES] skrót od:
a) posts­crip­tum - do­pi­sek na końcu listu; P.S.;
b) PlayStation - 32-bi­to­wa kon­so­la do gier wideo; PSX;
c) Prze­gląd Spor­to­wy;
d) Prze­gląd Sza­cho­wy;
e) Po­li­tech­ni­ka Szcze­ciń­ska


sym­bol

 (1.1) daw. par­sek


ps – pro­gram kom­pu­te­ro­wy kon­so­li Unik­sa wyś­wiet­la­ją­cy listę pro­ce­sów ak­tu­al­nie uru­cho­mio­nych w sy­ste­mie, do któ­rych użyt­kow­nik wy­ko­nu­ją­cy ma do­stęp.

Pa­ra­metr l wy­mu­sza szcze­gó­ło­we dane (w for­mie dłu­giej), a pa­ra­metr A wyś­wiet­la wszyst­kie pro­ce­sy dzia­ła­ją­ce na ser­we­rze (bez niego po­ka­zy­wa­ne są tylko pro­ce­sy ak­tu­al­nie za­lo­go­wa­ne­go użyt­kow­ni­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ps.

skrót od: pse­u­do­nim; pseud.


skrót

 (1.1) = pse­u­do­nim

 (1.2) = pra­sło­wiań­ski

 (1.3) = prąd stały

 (1.4) = przy­słó­wek

 (1.5) = psalm


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psaligrafia

sztu­ka wy­ci­na­nia, rze­mio­sło ar­ty­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na wy­ko­ny­wa­niu ozdób z pa­pie­ro­wych wy­ci­nek, naj­czę­ściej sy­me­trycz­nych, two­rzą­cych ażu­ro­we or­na­men­ty


Źródła:

SJP.pl

Psalm

bi­blij­na pieśń re­li­gij­na lub utwór li­te­rac­ki opar­ty na ta­kiej pie­śni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. bi­blij­ny utwór mod­li­tew­no-hym­nicz­ny;

 (1.2) liter. li­rycz­ny utwór mod­li­tew­ny wzo­ro­wa­ny na po­ez­ji sta­ro­te­sta­men­tal­nej


Psalm (" ψαλμός – psal­mós", po­cho­dzi od "psal­le­in" i oz­na­cza śpiew przy akom­pa­nia­men­cie in­stru­men­tu stru­no­we­go zwa­ne­go psal­te­rio­nem) – li­rycz­ny utwór mod­li­tew­ny, ro­dzaj pie­śni re­li­gij­nej o pod­nio­słym cha­rak­te­rze, któ­re­go adre­sa­tem jest zaz­wy­czaj Bóg, rza­dziej czło­wiek. Ze wzglę­du na treść wy­róż­nia się psal­my dzięk­czyn­ne, bła­gal­ne, po­kut­ne, pro­ro­cze, po­chwal­ne, pa­trio­tycz­ne, ża­łob­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psalmiczny

→ psalm; psal­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Psalmista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) bibl. autor psal­mów bi­blij­nych

 (1.2) rel. śpie­wa­ją­cy psal­my pod­czas li­tur­gii


Źródła:

Wiktionary

Psalmistka

→ psal­mi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta śpie­wa­ją­ca psal­my pod­czas li­tur­gii


Patrz:psalmista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psalmodia

zbiór re­li­gij­nych, naj­czę­ściej mo­ra­li­za­tor­skich ut­wo­rów po­e­tyc­kich pi­sa­nych sty­lem wzo­ro­wa­nym na psal­mach, a także: re­cy­ta­cja lub śpiew tego typu tek­stów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) śpie­wa­nie psal­mów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psalmodyczny

po­wią­za­ny w jakiś spo­sób z psal­mo­dią (zbio­rem re­li­gij­nych, naj­czę­ściej mo­ra­li­za­tor­skich ut­wo­rów po­e­tyc­kich pi­sa­nych sty­lem wzo­ro­wa­nym na psal­mach)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z psal­mo­dią, do­ty­czą­cy psal­mo­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psalmograf

autor psal­mów; psal­mi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) autor psal­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psalmowy

→ psalm; psal­micz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z psal­mem, do­ty­czą­cy psal­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psalterium

Psal­te­rium, psał­te­rium, psal­te­rion (daw­niej szal­tarz, zal­tarz, zoł­tarz) – dawny in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy chor­do­fo­nów; ro­dzaj cytry. Po­pu­lar­ny w śred­nio­wiecz­nej Eu­ro­pie, znany w kul­tu­rze per­skiej i he­braj­skiej od sta­ro­żyt­no­ści; za­czął za­ni­kać w epoce re­ne­san­su. Od­mia­ną psal­te­rium jest cytra ude­rza­na – cym­ba­ły.


Źródła:

Wikipedia

Psametyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię niek­tó­rych sta­ro­żyt­nych wład­ców egip­skich


Źródła:

Wiktionary

Psamit

osa­do­wa skała okru­cho­wa, do któ­rej za­li­cza się pia­sek i pia­sko­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. zwię­zła skała okru­cho­wa lub luźny osad skła­da­ją­ce się z czą­stek wiel­ko­ści zia­ren pia­sku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psammit

okru­cho­wa skała osa­do­wa o wiel­ko­ści zia­ren od 0,01 do 2 mi­li­me­trów, np. pia­sek, pia­sko­wiec; psa­mit


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) miner. mniej wię­cej mi­li­me­tro­we ziar­na skał

 (1.2) bud. ma­te­riał bu­dow­la­ny z psam­mi­tów (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psammofit

ro­śli­na przy­sto­so­wa­na do życia w śro­do­wi­sku pia­szczy­stym, od­gry­wa­ją­ca za­sad­ni­czą rolę w pro­ce­sie za­ra­sta­nia wydm i utr­wa­la­nia lot­nych pia­sków


Psam­mo­fit, ro­śli­na psam­mo­fil­na ( ψάμμος, psámmos – pia­sek; φυτόν "phu­tón" – ro­śli­na) – ro­śli­na wy­stę­pu­ją­ca na po­dło­żu pia­szczy­stym, zwła­szcza na pia­skach ru­cho­mych, ta­kich jakie kształ­tu­ją wydmy.

Cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną sied­lisk pia­szczy­stych jest ich two­rze­nie przez luźne, nie zwią­za­ne wza­jem­nie ziar­na pia­sku, łatwo po­ru­sza­ne w efek­cie przez wiatr.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psammofity

ro­śli­na przy­sto­so­wa­na do życia w śro­do­wi­sku pia­szczy­stym, od­gry­wa­ją­ca za­sad­ni­czą rolę w pro­ce­sie za­ra­sta­nia wydm i utr­wa­la­nia lot­nych pia­sków


Źródła:

SJP.pl

Psammon

drob­ne ro­śli­ny i zwie­rzę­ta (np. wrot­ki, okrzem­ki, zie­le­ni­ce) za­sied­la­ją­ce prze­strze­nie po­mię­dzy ziar­na­mi wil­got­ne­go pia­sku stre­fy przy­brzeż­nej mórz, je­zior i rzek


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) biol. or­ga­niz­my ży­ją­ce w wil­got­nym pia­sku;


Psam­mon, psam­mo­ben­tos – grupa or­ga­niz­mów za­miesz­ku­ją­cych wil­got­ny pia­sek przy­brzeż­ny. W jego skład wcho­dzą głów­nie bak­te­rie, glony, pier­wot­nia­ki i wrot­ki, a także wirki, brzu­cho­rzę­ski, ni­cie­nie, pier­ście­ni­ce, nie­spor­cza­ki i wi­dło­no­gi. Śro­do­wi­skiem ich życia jest woda znaj­du­ją­ca się mię­dzy zia­ren­ka­mi pia­sku, zaz­wy­czaj sil­nie na­sy­co­na so­la­mi mi­ne­ral­ny­mi oraz związ­ka­mi or­ga­nicz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psar

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. sługa zaj­mu­ją­cy się psiar­nią


Psar – wieś po­ło­żo­na w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Al­ba­nii w gmi­nie Qendër Ersekë. Wieś znaj­du­je się 131 ki­lo­me­trów od sto­li­cy pań­stwa, Ti­ra­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psarski

przy­miot­nik od: Psary


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Psary


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psary

nazwa wielu wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa kil­ku­na­stu miej­sco­wo­ści w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psałterz

zbiór psal­mów, czyli mod­litw przez­na­czo­nych do śpie­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbiór psal­mów


Psał­terz (w śred­nio­wiecz­nej ła­ci­nie psal­te­rium) – wy­da­na od­dziel­nie księ­ga za­wie­ra­ją­ca 150 bi­blij­nych psal­mów uży­wa­na jako mod­li­tew­nik, śpiew­nik, bądź też przez­na­czo­na do celów li­tur­gicz­nych w chrze­ści­jań­stwie lub ju­da­iz­mie. Śred­nio­wiecz­na ła­ciń­ska nazwa księ­gi ("Psal­te­rium") oz­na­cza stru­no­wy szar­pa­ny in­stru­ment mu­zycz­ny z pła­skim pu­dłem re­zo­nan­so­wym (samo słowo zaś po­cho­dzi z gr.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psałterzysta

1. w li­tur­gii: osoba wy­ko­nu­ją­ca psalm mię­dzy czy­ta­nia­mi; psal­mi­sta;
2. du­chow­ny od­ma­wia­ją­cy psał­terz za be­ne­fi­cjum


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. du­chow­ny zo­bo­wią­za­ny do od­ma­wia­nia psał­te­rza za be­ne­fi­cjum

 (1.2) osoba śpie­wa­ją­ca psal­my


Psał­te­rzy­sta – w li­tur­gii osoba, od­po­wie­dzial­na za wy­ko­ny­wa­nie śpie­wów mię­dzy­lek­cyj­nych. Zwana także "psal­mi­stą" lub "kan­to­rem psal­mu".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psb

skró­to­wiec

 (1.1) = sport. Pol­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Bie­gów

 (1.2) = Pol­skie Skła­dy Bu­dow­la­ne;


Źródła:

Wiktionary

Psc

skró­to­wiec

 (1.1) = ang. Po­lish So­cie­ty of Ci­ne­ma­to­grap­hers → Sto­wa­rzy­sze­nie Twór­ców Obra­zu Filmu Fa­bu­lar­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psd

[czy­taj: pe-es-DE]
1. skrót od: Pol­skie Stron­nict­wo De­mo­kra­tycz­ne (a) stron­nict­wo li­be­ral­no-kon­ser­wa­tyw­ne dzia­ła­ją­ce w la­tach 1848-1918 głów­nie w Ga­li­cji Za­chod­niej i we Lwo­wie;
b) or­ga­ni­za­cja kon­spi­ra­cyj­na dzia­ła­ją­ca w la­tach II wojny świa­to­wej);
2. skrót od: Pol­skie Sto­wa­rzy­sze­nie De­ka­rzy;
3. skrót od: Pra­wo­sław­ne Se­mi­na­rium Du­chow­ne;
4. for­mat pliku


Źródła:

SJP.pl

Pse

[czy­taj: pe-es-E] skrót od: Pol­skie Sieci Elek­tro­e­ner­ge­tycz­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psefit

skała okru­cho­wa luźna bądź zwię­zła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. zwię­zła skała okru­cho­wa lub luźny osad skła­da­ją­ce się z okru­chów wiel­ko­ści żwiru;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psefologia

nauka o wy­bo­rach, sy­ste­mach gło­so­wa­nia, pra­wie wy­bor­czym czyn­nym i bier­nym itp.


Źródła:

SJP.pl

Psek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) stpol. pie­sek


Źródła:

Wiktionary

Pseud.

skrót od: pse­u­do­nim; ps. (czę­ściej)


skrót

 (1.1) = pse­u­do­nim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudancjum

1. kwia­to­stan przy­po­mi­na­ją­cy po­je­dyn­czy kwiat;
2. hi­po­te­za wy­ja­śnia­ją­ca po­cho­dze­nie kwia­tu ro­ślin okry­to­za­ląż­ko­wych; hi­po­te­za kwia­to­sta­no­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudo

po­tocz­nie: pse­u­do­nim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. pse­u­do­nim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudo-

prze­dro­stek

 (1.1) …pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych bę­dą­cych naz­wa­mi i okre­śle­nia­mi osób, rze­czy lub zja­wisk, które nie są tym, co udają lub na­śla­du­ją


Źródła:

Wiktionary

Pseudo-Polak

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Po­la­kiem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Po­la­ka; niby-Polak


Źródła:

SJP.pl

Pseudo-Rosjanin

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Ro­sja­ni­nem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Ro­sja­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Pseudo-Szekspir

marny poeta uwa­ża­ją­cy się za dru­gie­go Szek­spi­ra; pse­u­do-Te­o­kryt


Źródła:

SJP.pl

Pseudo-Teokryt

marny poeta uwa­ża­ją­cy się za dru­gie­go Te­o­kry­ta


Źródła:

SJP.pl

Pseudoafera

rze­ko­ma afera, wy­kre­o­wa­na w celu od­cią­gnię­cia opi­nii pu­blicz­nej od re­al­ne­go pro­ble­mu


Źródła:

SJP.pl

Pseudoakacja

ro­bi­nia pse­u­do­a­ka­cja - ga­tu­nek drze­wa z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych; ro­bi­nia aka­cjo­wa, gro­cho­drzew aka­cjo­wy, ro­bi­nia biała


Źródła:

SJP.pl

Pseudoaktor

osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia ak­to­rem, nie­słusz­nie uwa­ża­na za ak­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Pseudoaktywista

lek­ce­wa­żą­co: osoba pra­gną­ca ucho­dzić za ak­ty­wi­stę, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw


Źródła:

SJP.pl

Pseudoaktywny

spra­wia­ją­cy wra­że­nie ak­tyw­ne­go, czyn­ne­go, zdol­ne­go do dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Pseudoaldehyd

sub­stan­cja za­pa­cho­wa na­zy­wa­na al­de­hy­dem, ale nie­ma­ją­ca grupy al­de­hy­do­wej


Źródła:

SJP.pl

Pseudoalkaloid

zwią­zek po­dob­ny do al­ka­lo­i­du, który nie po­cho­dzi od ami­nok­wa­sów


Źródła:

SJP.pl

Pseudoanegdota

dyk­te­ryj­ka przy­po­mi­na­ją­ca aneg­do­tę, jed­nak nie­mo­gą­ca peł­nić funk­cji aneg­do­ty, np. z po­wo­du braku pu­en­ty


Źródła:

SJP.pl

Pseudoanglicyzm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. słowo ut­wo­rzo­ne z słów lub zwro­tów po­cho­dzą­cych z ję­zy­ka an­giel­skie­go, ale nie­ma­ją­ce swo­je­go od­po­wied­ni­ka w ję­zy­ku an­giel­skim

 (1.2) jęz. za­po­ży­cze­nie, któ­re­go zna­cze­nie znacz­nie się różni od słowa lub zwro­tu z ję­zy­ka an­giel­skie­go


Pse­u­do­an­gli­cyzm – wyraz ist­nie­ją­cy w ję­zy­ku innym niż an­giel­ski, ut­wo­rzo­ny ze słów i zwro­tów ję­zy­ka an­giel­skie­go. W odróż­nie­niu od an­gli­cyz­mu nie ma jed­nak od­po­wied­ni­ka w ję­zy­ku an­giel­skim. Są to rów­nież za­po­ży­cze­nia, któ­rych zna­cze­nie od­bie­ga od słowa lub zwro­tu an­giel­sko­ję­zycz­ne­go, róż­nią się for­mal­nie lub se­man­tycz­nie. Pse­u­do­an­gli­cyz­my wy­stę­pu­ją w tych ję­zy­kach, w któ­rych ist­nie­ją za­po­ży­cze­nia z ję­zy­ka an­giel­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudoargument

fakt lub twier­dze­nie nie­słusz­nie uwa­ża­ne za ar­gu­ment


Źródła:

SJP.pl

Pseudoartysta

lek­ce­wa­żą­co: marny ar­ty­sta, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za ar­ty­stę; ni­by­ar­ty­sta


Źródła:

SJP.pl

Pseudoartystka

→ pse­u­do­ar­ty­sta; niby-ar­tyst­ka


Źródła:

SJP.pl

Pseudoartystyczny

nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ar­ty­stycz­ny, nie­przed­sta­wia­ją­cy war­to­ści ar­ty­stycz­nej


Źródła:

SJP.pl

Pseudoarystokrata

osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia ary­sto­kra­tą, nie­słusz­nie uwa­ża­na za ary­sto­kra­tę; ni­by­a­ry­sto­kra­ta


Źródła:

SJP.pl

Pseudoarystokratka

ko­bie­ta stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia ary­sto­krat­ką, nie­słusz­nie uwa­ża­na za ary­sto­krat­kę


Źródła:

SJP.pl

Pseudoawangardowy

po­zor­nie awan­gar­do­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za awan­gar­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Pseudobank

in­sty­tu­cja fi­nan­so­wa za­ło­żo­na w celu prze­pro­wa­dza­nia nie­le­gal­nych tran­sak­cji fi­nan­so­wych


Źródła:

SJP.pl

Pseudobazylika

ko­ściół, w któ­rym nawa głów­na jest tylko niez­nacz­nie wyż­sza od naw bocz­nych


Pse­u­do­ba­zy­li­ka – typ ko­ścio­ła, w któ­rym nawa głów­na jest wyż­sza od naw bocz­nych, ale w prze­ci­wień­stwie do ba­zy­li­ki ko­ściół taki nie po­sia­da okien w ścia­nach nawy głów­nej ponad rzę­da­mi pod­pór (ko­lumn lub fi­la­rów). Nawa głów­na doś­wiet­la­na jest poś­red­nio, okna­mi umie­szczo­ny­mi w ścia­nach naw bocz­nych. Moż­li­we spo­so­by prze­kry­cia ko­ścio­ła pse­u­do­ba­zy­li­ko­we­go to jeden wspól­ny dach nad trze­ma na­wa­mi lub dach dwu­spa­do­wy nad nawą głów­ną i dachy pul­pi­to­we nad bocz­ny­mi (po­dob­nie jak w ba­zy­li­ce).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudobiedermeierowski

nie­u­dol­nie na­śla­du­ją­cy bie­der­me­ier (styl me­blar­stwa)


Źródła:

SJP.pl

Pseudobrookit

Pse­u­do­bro­o­kit – mi­ne­rał z grupy tlen­ków.


Źródła:

Wikipedia

Pseudobulwa

na­dziem­ny frag­ment ło­dy­gi u ro­ślin stor­czy­ko­wa­tych, peł­nią­cy funk­cje po­dob­ne do bulwy


Pse­u­do­bul­wa, ni­by­bul­wa – zgru­bia­ły, na­dziem­ny frag­ment ło­dy­gi obec­ny u wielu ro­ślin stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae") ce­chu­ją­cych się wzro­stem sym­po­dial­nym. W odróż­nie­niu od bulw nie jest skró­co­nym pędem o ogra­ni­czo­nym wzro­ście. Pse­u­do­bul­wy pow­sta­ją z jed­ne­go mię­dzy­węź­la (he­te­ro­bla­stycz­ne) lub z kilku mię­dzy­węź­li (ho­mo­bla­stycz­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudocel

wtór­na jama ciała pow­sta­ła na sku­tek roz­su­nię­cia się ko­mó­rek me­zo­der­my; pse­u­do­ce­lo­ma


Pse­u­do­cel, pse­u­do­ce­lo­ma – nazwa kilku róż­nych typów pier­wot­nej jamy ciała wy­peł­nio­nej pły­nem, cha­rak­te­ry­zo­wa­nych bra­kiem me­zo­der­my mię­dzy jamą ciała a je­li­tem, tra­dy­cyj­nie na­zy­wa­nych także schi­zo­ce­lem lub schi­zo­ce­lo­mą. Pse­u­do­cel cza­sa­mi jest de­fi­nio­wa­ny jako "wtór­na jama ciała pow­sta­ła na sku­tek roz­su­nię­cia się ko­mó­rek me­zo­der­my". Ze wzglę­du na trud­no­ści in­ter­pre­ta­cyj­ne ter­mi­nu "pse­u­do­cel" nie jest dobrą cechą tak­so­no­micz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudoceloma

wtór­na jama ciała pow­sta­ła na sku­tek roz­su­nię­cia się ko­mó­rek me­zo­der­my; pse­u­do­cel


Źródła:

SJP.pl

Pseudochoroba

coś, co tylko z po­zo­ru jest cho­ro­bą, coś nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za cho­ro­bę; ni­by­cho­ro­ba


Źródła:

SJP.pl

Pseudodebilizm

ze­spół ob­ja­wów zbli­żo­nych do de­bi­liz­mu, wy­ni­ka­ją­cych z okre­so­we­go za­ha­mo­wa­nia emo­cjo­nal­ne­go unie­moż­li­wia­ją­ce­go ujaw­nie­nie swo­ich re­al­nych zdol­no­ści in­te­lek­tu­al­nych


Źródła:

SJP.pl

Pseudodemokracja

forma rzą­dów, w któ­rych tylko po­zor­nie wła­dzę spra­wu­je lud, a w rze­czy­wi­sto­ści osta­tecz­ne roz­strzy­gnię­cia po­dej­mo­wa­ne są przez wła­dze cen­tral­ne; qu­a­si­de­mo­kra­cja


Źródła:

SJP.pl

Pseudodemokrata

po­li­tyk stwa­rza­ją­cy po­zo­ry bycia de­mo­kra­tą, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za de­mo­kra­tę


Źródła:

SJP.pl

Pseudodemokratka

→ pse­u­do­de­mo­kra­ta


Patrz:pseudodemokrata

Źródła:

SJP.pl

Pseudodemokratyczny

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry de­mo­kra­tycz­ne­go; ni­by­de­mo­kra­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudodipteros

typ świą­ty­ni w an­tycz­nej Gre­cji, od­mia­na dip­te­ro­su; pse­u­do­dyp­te­ros


Źródła:

SJP.pl

Pseudodowcip

rzad­ko: słaby, marny, nie­u­da­ny dow­cip


Źródła:

SJP.pl

Pseudodowcipny

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry dow­cip­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Pseudodyplomata

lek­ce­wa­żą­co o sła­bym, mar­nym dy­plo­ma­cie


Źródła:

SJP.pl

Pseudodyskusja

coś nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za dy­sku­sję; qu­a­si­dy­sku­sja


Źródła:

SJP.pl

Pseudodziennikarka

ko­bie­ta uwa­ża­ją­ca się za dzien­ni­kar­kę, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano


Źródła:

SJP.pl

Pseudodziennikarski

nie­słusz­nie uwa­ża­ny za dzien­ni­kar­ski, po­zor­nie dzien­ni­kar­ski


Źródła:

SJP.pl

Pseudodziennikarz

osoba uwa­ża­ją­ca się za dzien­ni­ka­rza, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano


Źródła:

SJP.pl

Pseudoefedryna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, pre­kur­sor do pro­duk­cji me­tam­fe­ta­mi­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. farm. che­micz­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­chod­na fe­ny­lo­e­ty­lo­a­mi­ny, syn­te­tycz­ny ana­log efe­dry­ny, sub­stan­cja sto­so­wa­na w za­pa­le­niach gór­nych dróg od­de­cho­wych;


Pse­u­do­e­fe­dry­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na fe­ny­lo­e­ty­lo­a­mi­ny, syn­te­tycz­ny ana­log wy­stę­pu­ją­cej na­tu­ral­nie efe­dry­ny. Jest sub­stan­cją sym­pa­ty­ko­mi­me­tycz­ną, po­wszech­nie sto­so­wa­ną w za­pa­le­niach gór­nych dróg od­de­cho­wych w le­kach bez re­cep­ty w po­sta­ci chlo­ro­wo­dor­ku lub siar­cza­nu. Może być wy­łącz­nym skład­ni­kiem te­ra­pe­u­tycz­nym leku albo po­łą­czo­na z le­ka­mi prze­ciw­hi­sta­mi­no­wy­mi i prze­ciw­bó­lo­wy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudoekologiczny

po­zor­nie eko­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudoelegancja

po­zor­na ele­gan­cja, nie­u­dol­ne na­śla­do­wa­nie ele­ganc­kie­go ubio­ru i spo­so­bu bycia


Źródła:

SJP.pl

Pseudoelegancki

po­zor­nie ele­ganc­ki, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ele­ganc­ki


Źródła:

SJP.pl

Pseudoempora

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. prześ­wit w ścia­nie mar­ku­ją­cy em­po­rę


Źródła:

Wiktionary

Pseudoepigraf

1. utwór fał­szy­wie pod­pi­sa­ny, roz­po­wszech­nio­ny jako dzie­ło ja­kiejś zna­nej po­sta­ci;
2. dzie­ło o cha­rak­te­rze po­dob­nym do pism Sta­re­go Te­sta­men­tu, ale nie­na­le­żą­ce do pism ka­no­nicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tekst, któ­re­go au­tor­stwo jest nie­praw­dzi­wie przy­pi­sy­wa­ne po­sta­ci hi­sto­rycz­nej;

 (1.2) pismo przy­po­mi­na­ją­ce sty­li­stycz­nie tek­sty Sta­re­go Te­sta­men­tu, lecz nie­na­le­żą­ce do niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudoepigrafia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­pi­sa­nie au­tor­stwa dzie­ła li­te­rac­kie­go po­sta­ci hi­sto­rycz­nej, która dzie­ła tego nie stwo­rzy­ła


Źródła:

Wiktionary

Pseudofachowiec

osoba uda­ją­ca spe­cja­li­stę


Źródła:

SJP.pl

Pseudofan

po­tocz­nie: ob­se­syj­ny, na­tar­czy­wy fa­na­tyk, prze­śla­du­ją­cy swo­je­go idola; psy­cho­fan


Źródła:

SJP.pl

Pseudofanka

po­tocz­nie: ob­se­syj­na, na­tar­czy­wa fa­na­tycz­ka, prze­śla­du­ją­ca swo­je­go idola; psy­cho­fan­ka


Źródła:

SJP.pl

Pseudofilozoficzny

po­zor­nie fi­lo­zo­ficz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za fi­lo­zo­ficz­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­gard. pre­ten­du­ją­cy do miana te­o­rii fi­lo­zo­ficz­nej, ale na to nie­za­słu­gu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudofilozofka

→ pse­u­do­fi­lo­zof


Patrz:pseudofilozof

Źródła:

SJP.pl

Pseudofrancuski

po­zor­nie fran­cu­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za fran­cu­ski; ni­by­fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Pseudogen

nie­ak­tyw­ny gen, który utra­cił zdol­ność ko­do­wa­nia biał­ka


Pse­u­do­gen – frag­ment kwasu de­ok­sy­ry­bo­nu­kle­i­no­we­go, który – mimo po­do­bień­stwa do genów – nie jest funk­cjo­nal­ny, tzn. nie ko­du­je bia­łek. Pse­u­do­ge­ny pow­sta­ją w wy­ni­ku de­zak­ty­wa­cji genów da­ne­go ga­tun­ku w wy­ni­ku dłu­gotr­wa­łej aku­mu­la­cji mu­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudogotycki

na­śla­du­ją­cy gotyk, bę­dą­cy imi­ta­cją go­ty­ku


Źródła:

SJP.pl

Pseudogotyk

styl ar­chi­tek­to­nicz­ny na­śla­du­ją­cy gotyk, bę­dą­cy imi­ta­cją go­ty­ku; ni­by­go­tyk


Źródła:

SJP.pl

Pseudograffiti

na­śla­dow­nict­wo graf­fi­ti, po­zba­wio­ne jego cech sty­lo­wych


Źródła:

SJP.pl

Pseudohalucynacja

za­bu­rze­nie spo­strze­ga­nia pow­sta­ją­ce bez od­po­wied­nich bodź­ców zew­nętrz­nych; omam rze­ko­my, ha­lu­cy­na­cja rze­ko­ma


Źródła:

SJP.pl

Pseudohodowca

ho­dow­ca zwie­rząt nie­ma­ją­cy upraw­nień, nie­za­pew­nia­ją­cy zwie­rzę­tom na­le­ży­tych wa­run­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba pro­wa­dzą­ca pse­u­do­ho­dow­lę; osoba rozm­na­ża­ją­ca nie­ro­do­wo­do­we psy lub koty w nie­wła­ści­wy spo­sób i bez na­le­ży­tej wie­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudohodowczyni

ho­dow­czy­ni zwie­rząt nie­ma­ją­ca upraw­nień, nie­za­pew­nia­ją­ca zwie­rzę­tom na­le­ży­tych wa­run­ków


Źródła:

SJP.pl

Pseudohodowla

nie­za­re­je­stro­wa­na ho­dow­la zwie­rząt do­mo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­wła­ści­wa ho­dow­la (psów lub kotów) pro­wa­dzo­na bez upraw­nień ho­dow­la­nych, naj­czę­ściej przez nie­kom­pe­tent­ną osobę;


Pse­u­do­ho­dow­la – nie­za­re­je­stro­wa­na ho­dow­la nie­ra­so­wych, w typie rasy, nie­ro­do­wo­do­wych zwie­rząt do­mo­wych, nie­po­sia­da­ją­ca upraw­nień ho­dow­la­nych lub ho­dow­la psów ra­so­wych w nie­za­re­je­stro­wa­nej dzia­łal­no­ści.

Ho­dow­le tego typu pro­wa­dzo­ne są za­rów­no przez osoby niez­rze­szo­ne w żad­nym sto­wa­rzy­sze­niu ky­no­lo­gicz­nym (w przy­pad­ku ho­dow­li psów) bądź fe­li­no­lo­gicz­nym (w przy­pad­ku ho­dow­li kotów), jak i wy­stę­pu­ją przy­pad­ki ła­ma­nia etyki ho­dow­cy przez człon­ków zrze­szo­nych np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudohumanistyczny

po­zor­nie hu­ma­ni­stycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za hu­ma­ni­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudohumanitarny

po­zor­nie hu­ma­ni­tar­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za hu­ma­ni­tar­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudoidea

coś, co tylko z po­zo­ru jest ideą, wznio­słą myślą


Źródła:

SJP.pl

Pseudoideologiczny

po­zor­nie ide­o­lo­gicz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ide­o­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudointelektualista

lek­ce­wa­żą­co: osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry in­te­lek­tu­a­li­sty, nie­słusz­nie uwa­ża­na za in­te­lek­tu­a­li­stę


Źródła:

SJP.pl

Pseudointelektualistka

lek­ce­wa­żą­co: ko­bie­ta stwa­rza­ją­ca po­zo­ry in­te­lek­tu­a­list­ki, nie­słusz­nie uwa­ża­na za in­te­lek­tu­a­list­kę


Źródła:

SJP.pl

Pseudointelektualizm

lek­ce­wa­żą­co: ogół za­cho­wań osób usi­łu­ją­cych ucho­dzić za in­te­lek­tu­a­li­stów, a nie­ma­ją­cych do tego pod­staw


Źródła:

SJP.pl

Pseudointelektualny

po­zor­nie in­te­lek­tu­al­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za in­te­lek­tu­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudointeligencja

lek­ce­wa­żą­co:
1. grupa ludzi nie­do­u­czo­nych, aspi­ru­ją­cych do miana osób wyksz­tał­co­nych;
2. stwa­rza­nie po­zo­rów in­te­li­gen­cji


Źródła:

SJP.pl

Pseudointeligent

osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia in­te­li­gen­tem, nie­słusz­nie uwa­ża­na za in­te­li­gen­ta


Źródła:

SJP.pl

Pseudointeligentka

ko­bie­ta stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia in­te­li­gent­ką, nie­słusz­nie uwa­ża­na za in­te­li­gent­kę


Źródła:

SJP.pl

Pseudoizochromatyczny

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry jed­no­barw­no­ści; po­zor­nie jed­no­barw­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudokatalog

zbiór lub spis zbli­żo­ny bu­do­wą do ka­ta­lo­gu


Źródła:

SJP.pl

Pseudokibic

po­gard­li­wie: osoba uczest­ni­czą­ca w im­pre­zach spor­to­wych w celu wznie­ca­nia burd i bójek poś­ród wi­dzów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) publ. kibic (naj­czę­ściej piłki noż­nej), któ­re­go głów­nym celem jest wszczy­na­nie burd w cza­sie me­czów i bez­poś­red­nio po nich, za­cho­wu­ją­cy się agre­syw­nie wobec ki­bi­ców innej dru­ży­ny, po­li­cji itp.; chu­li­gan sta­dio­no­wy


Pse­u­do­ki­bic (ina­czej chu­li­gan sta­dio­no­wy, po­tocz­nie "kibol", "sza­li­ko­wiec") – osoba zwią­za­na z sub­kul­tu­rą sta­dio­no­wą, uczest­ni­czą­ca w zbio­ro­wym na­ru­sza­niu prawa na obiek­tach spor­to­wych, naj­czę­ściej na sta­dio­nach piłki noż­nej. Mia­nem pse­u­do­ki­bi­ców okre­śla się rów­nież osoby pro­wo­ku­ją­ce do na­ru­sze­nia prawa (bójek) i uczest­ni­czą­ce w tzw. ustaw­kach. Na­ru­sza­ją one prawo w spo­sób zbio­ro­wy, czę­sto także zor­ga­ni­zo­wa­ny (two­rzą tzw. "bo­jów­ki").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudokibicka

→ pse­u­do­ki­bic; ki­bol­ka


Źródła:

SJP.pl

Pseudoklasycystyczny

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kie­run­ku li­te­rac­kie­go roz­wi­ja­ją­ce­go się na po­cząt­ku XIX wieku w Księ­stwie War­szaw­skim, od­wo­łu­ją­ce­go się do głów­nych za­ło­żeń kla­sy­cyz­mu fran­cu­skie­go; pse­u­do­kla­sycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudoklasycyzm

kie­ru­nek li­te­rac­ki roz­wi­ja­ją­cy się na po­cząt­ku XIX wieku w Księ­stwie War­szaw­skim, od­wo­łu­ją­cy się do głów­nych za­ło­żeń kla­sy­cyz­mu fran­cu­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Pseudoklasyczność

cechy ty­po­we dla kie­run­ku li­te­rac­kie­go roz­wi­ja­ją­ce­go się na po­cząt­ku XIX wieku w Księ­stwie War­szaw­skim, od­wo­łu­ją­ce­go się do głów­nych za­ło­żeń kla­sy­cyz­mu fran­cu­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Pseudoklasyczny

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kie­run­ku li­te­rac­kie­go roz­wi­ja­ją­ce­go się na po­cząt­ku XIX wieku w Księ­stwie War­szaw­skim, od­wo­łu­ją­ce­go się do głów­nych za­ło­żeń kla­sy­cyz­mu fran­cu­skie­go; pse­u­do­kla­sy­cy­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudoklasyk

przed­sta­wi­ciel kie­run­ku li­te­rac­kie­go roz­wi­ja­ją­ce­go się na po­cząt­ku XIX wieku w Księ­stwie War­szaw­skim, od­wo­łu­ją­ce­go się do głów­nych za­ło­żeń kla­sy­cyz­mu fran­cu­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Pseudokod

spo­sób za­pi­su al­go­ryt­mu, który re­zy­gnu­je ze ści­słych reguł skład­nio­wych na rzecz pro­sto­ty i za­cho­wu­je struk­tu­rę ty­po­wą dla kodu za­pi­sa­ne­go w ję­zy­ku pro­gra­mo­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. spo­sób za­pi­su al­go­ryt­mu w spo­sób czy­tel­ny dla czło­wie­ka, zwy­kle z za­cho­wa­niem struk­tu­ry wła­ści­wej ję­zy­kom pro­gra­mo­wa­nia;


Pse­u­do­kod – spo­sób za­pi­su al­go­ryt­mu, w któ­rym, za­cho­wu­jąc struk­tu­rę cha­rak­te­ry­stycz­ną dla kodu za­pi­sa­ne­go w ję­zy­ku pro­gra­mo­wa­nia, re­zy­gnu­je się ze ści­słych reguł skład­nio­wych na rzecz pro­sto­ty i czy­tel­no­ści. Pse­u­do­kod nie za­wie­ra szcze­gó­łów im­ple­men­ta­cyj­nych (jak np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudokomfort

po­zor­ny kom­fort; ni­by­kom­fort


Źródła:

SJP.pl

Pseudokomunista

osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia ko­mu­ni­stą, nie­słusz­nie uwa­ża­na za ko­mu­ni­stę


Źródła:

SJP.pl

Pseudokomunistka

→ pse­u­do­ko­mu­ni­sta


Patrz:pseudokomunista

Źródła:

SJP.pl

Pseudokomunistyczny

po­zor­nie ko­mu­ni­stycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ko­mu­ni­stycz­ny; ni­by­ko­mu­ni­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudokonstytucyjny

po­zor­nie kon­sty­tu­cyj­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za kon­sty­tu­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudokras

rzeź­ba po­wierzch­ni Ziemi zbli­żo­na do rzeź­by kra­so­wej (krasu)


Źródła:

SJP.pl

Pseudokrasowy

o rzeź­bie po­wierzch­ni Ziemi: zbli­żo­na do rzeź­by kra­so­wej (krasu), ale róż­nią­ca się od niej spo­so­bem pow­sta­nia


Źródła:

SJP.pl

Pseudokrup

za­pa­le­nie krta­ni cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się szcze­ka­ją­cym kasz­lem


Źródła:

SJP.pl

Pseudokultura

coś stwa­rza­ją­ce­go po­zo­ry kul­tu­ry, nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za kul­tu­rę; ni­by­kul­tu­ra


Źródła:

SJP.pl

Pseudoleczenie

po­zor­ne le­cze­nie, czyn­no­ści nie­słusz­nie uwa­ża­ne za lecz­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Pseudolekarka

ko­bie­ta uda­ją­ca le­kar­kę, zaj­mu­ją­ca się le­cze­niem bez od­po­wied­nich kwa­li­fi­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Pseudolekarz

osoba uda­ją­ca le­ka­rza, zaj­mu­ją­ca się le­cze­niem bez od­po­wied­nich kwa­li­fi­ka­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek pod­szy­wa­ją­cy się pod le­ka­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudolewicowy

po­zor­nie le­wi­co­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za le­wi­co­wy; ni­by­le­wi­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Pseudoliberalizm

kie­ru­nek po­li­tycz­ny nie­słusz­nie uwa­ża­ny za li­be­ra­lizm, stwa­rza­nie po­zo­rów li­be­ra­liz­mu


Źródła:

SJP.pl

Pseudologia

za­bu­rze­nie psy­chicz­ne po­le­ga­ją­ce na bez­wied­nej skłon­no­ści do kła­ma­nia, opo­wia­da­nia nie­praw­dzi­wych hi­sto­rii, bez in­ten­cji oszu­ka­nia roz­mów­cy; kłam­stwo pa­to­lo­gicz­ne; ze­spół Del­bruc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. scho­rze­nie ob­ja­wia­ją­ce się kom­pul­syw­nym opo­wia­da­niem fał­szy­wych hi­sto­rii

 (1.2) rzad. żart. błęd­ne ob­ja­śnie­nie po­cho­dze­nia wy­ra­zu


Pse­u­do­lo­gia (ina­czej pse­u­do­lo­gia fan­ta­sti­ca, mi­to­ma­nia, kłam­stwo pa­to­lo­gicz­ne, ze­spół Delbrücka, mi­to­ma­nia, pat­ho­lo­gi­cal lying) – za­bu­rze­nie psy­chicz­ne ob­ja­wia­ją­ce się pa­to­lo­gicz­ną skłon­no­ścią do opo­wia­da­nia kłamstw naj­czę­ściej pod po­sta­cią zmy­ślo­nych opo­wia­dań przed­sta­wia­ją­cych opo­wia­da­ją­ce­go w ko­rzyst­nym świet­le.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudolosowość

→ pse­u­do­lo­so­wy


Patrz:pseudolosowy

Źródła:

SJP.pl

Pseudolosowy

w ma­te­ma­ty­ce, in­for­ma­ty­ce: zbli­żo­ny cha­rak­te­rem do lo­so­we­go, przy­po­mi­na­ją­cy w pew­nym stop­niu lo­so­wy


przy­miot­nik

 (1.1) stat. bę­dą­cy lub zwią­za­ny z da­ny­mi ge­ne­ro­wa­ny­mi de­ter­mi­ni­stycz­nie, jed­nak z po­zo­ru nie­o­dróż­nial­ny­mi od praw­dzi­wie lo­so­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudoludowość

cecha cze­goś ma­ją­ce­go pewne cechy lu­do­we, na­śla­du­ją­ce­go lu­do­wość, ale nie­bę­dą­ce­go lu­do­wym


Źródła:

SJP.pl

Pseudoludowy

ma­ją­cy pewne cechy lu­do­we, na­śla­du­ją­cy lu­do­wość, ale nie­bę­dą­cy lu­do­wym; ni­by­lu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Pseudoluksusowy

po­zor­nie luk­su­so­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za luk­su­so­wy; ni­by­luk­su­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Pseudomalachit

Pse­u­do­ma­la­chit (znany także jako lun­nit, ehlit, fos­fo­ro­kal­cyt, trom­bo­lit, dy­hy­dryt, pra­syn, ta­gi­lit) – mi­ne­rał bar­dzo rzad­ki, po­dob­ny do ma­la­chi­tu.

Mi­ne­rał ten bywa na­zy­wa­ny także fos­fo­ro­kal­cy­tem, lun­ni­tem (od naz­wi­ska che­mi­ka, Lunna) oraz eh­li­tem (od nazwy miej­sco­wo­ści Ehle w Niem­czech, gdzie zo­stał od­kry­ty).


Źródła:

Wikipedia

Pseudomedycyna

prak­ty­ki uda­ją­ce me­dy­cy­nę, po­zba­wio­ne wia­ry­god­nych pod­staw na­u­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Pseudomedyczny

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry me­dycz­ne­go, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za me­dycz­ny; pa­ra­me­dycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudomorfizm

zja­wi­sko przy­bie­ra­nia przez krysz­ta­ły kształ­tu wła­ści­we­go krysz­ta­łom in­ne­go mi­ne­ra­łu


Źródła:

SJP.pl

Pseudomorfoza

twór kry­sta­licz­ny, któ­re­go zew­nętrz­na po­stać nie od­po­wia­da jego bu­do­wie wew­nętrz­nej i skła­do­wi che­micz­ne­mu; krysz­tał fał­szy­wy


Pse­u­do­mor­fo­za (ina­czej pse­u­do­mor­fizm od gr. ψευδο "fał­szy­wy" i μορφή "kształt") - zja­wi­sko dzie­dzi­cze­nia formy zew­nętrz­nej przez mi­ne­rał wtór­ny lub agre­gat mi­ne­ral­ny, który ut­wo­rzył się w miej­scu in­ne­go, pier­wot­ne­go mi­ne­ra­łu. Po­stać nowo pow­sta­łe­go mi­ne­ra­łu na­wią­zu­je do wcze­śniej ist­nie­ją­ce­go krysz­ta­łu, na­to­miast skład che­micz­ny i bu­do­wa wew­nętrz­na od­po­wia­da­ją nowo ut­wo­rzo­ne­mu mi­ne­ra­ło­wi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudonarodowy

po­zor­nie na­ro­do­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za na­ro­do­wy; qu­a­si­na­ro­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Pseudonauka

sy­stem te­o­rii i metod błęd­nie uwa­ża­nych za na­u­ko­we; niby-nauka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbiór twier­dzeń nie­ak­cep­to­wa­nych po­wszech­nie przez śro­do­wi­sko na­u­ko­we, które aspi­ru­ją do miana nauki;


Pse­u­do­na­u­ka – zbiór twier­dzeń, które aspi­ru­ją do miana nauki, lecz nie speł­nia­ją jej pod­sta­wo­wych reguł, a w szcze­gól­no­ści nie są opar­te na me­to­dzie na­u­ko­wej i nie są in­ter­su­biek­tyw­nie we­ry­fi­ko­wal­ne (nie mają opar­cia w spraw­dzal­nych i moż­li­wych do pow­tó­rze­nia doś­wiad­cze­niach).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudonaukowiec

osoba uwa­ża­ją­ca się za na­u­kow­ca, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano


Źródła:

SJP.pl

Pseudonaukowość

cecha cze­goś stwa­rza­ją­ce­go po­zo­ry na­u­ko­we­go, nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za na­u­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Pseudonaukowy

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry na­u­ko­we­go, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za na­u­ko­wy; qu­a­si­na­u­ko­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który będąc bred­nią, pod­szy­wa się pod naukę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pseudonim

przy­bra­na lub na­da­na nazwa (np. imię, naz­wi­sko) bądź znak (np. pik­to­gram, kryp­to­gram), któ­rych ktoś używa, aby ukryć swoje praw­dzi­we imię lub naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. przy­bra­ne imię, naz­wi­sko lub inna nazwa, uży­wa­ne naj­czę­ściej przez ar­ty­stów lub kon­spi­ra­to­rów za­miast lub oprócz praw­dzi­wych;


Pse­u­do­nim (z ψευδώνυμος "pse­u­do­ny­mos", dosł. „pod fał­szy­wym imie­niem”; w skró­cie: "ps." lub "pseud.") – in­dy­wi­du­al­na nazwa danej osoby, inna niż jej ofi­cjal­ne imię i naz­wi­sko.

Naj­czę­ściej pse­u­do­nim sto­so­wa­ny jest w celu ukry­cia ofi­cjal­nych per­so­na­liów, cza­sa­mi też jego na­da­nie ma ułat­wić za­pa­mię­ta­nie ja­kiejś osoby lub ma pod­kre­ślać czy­jeś cechy oso­bo­we czy fi­zycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pseudonimia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­pi­sa­nie au­tor­stwa dzie­ła li­te­rac­kie­go po­sta­ci hi­sto­rycz­nej, która dzie­ła tego nie stwo­rzy­ła


Źródła:

Wiktionary

Pseudonimizacja

przet­wa­rza­nie da­nych oso­bo­wych w taki spo­sób, by nie można ich było przy­pi­sać kon­kret­nej oso­bie bez uży­cia do­dat­ko­wych in­for­ma­cji, które są prze­cho­wy­wa­ne i za­bez­pie­czo­ne w innym miej­scu


Pse­u­do­ni­mi­za­cja – po­ję­cie wpro­wa­dzo­ne do prawa za po­mo­cą Roz­po­rzą­dze­nia Par­la­men­tu Eu­ro­pej­skie­go i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwiet­nia 2016 r. w spra­wie ochro­ny osób fi­zycz­nych w związ­ku z przet­wa­rza­niem da­nych oso­bo­wych i w spra­wie swo­bod­ne­go prze­pły­wu ta­kich da­nych oraz uchy­le­nia dy­rek­ty­wy 95/46/WE (ogól­ne roz­po­rzą­dze­nie o ochro­nie da­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudonimizować

przet­wa­rzać dane oso­bo­we w taki spo­sób, by nie można ich było przy­pi­sać kon­kret­nej oso­bie bez uży­cia do­dat­ko­wych in­for­ma­cji, które są prze­cho­wy­wa­ne i za­bez­pie­czo­ne w innym miej­scu


Źródła:

SJP.pl

Pseudonowatorski

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry no­wa­tor­skie­go, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za no­wa­tor­ski


Źródła:

SJP.pl

Pseudoodległość

Pse­u­do­od­le­głość – od­le­głość po­mie­rzo­na jed­no­stron­nie. W przy­pad­ku ge­o­de­zyj­nych po­mia­rów od­le­gło­ści, pro­ces ten na­stę­pu­je na dro­dze wy­sła­nia fali z in­stru­men­tu, od­bi­cia od obiek­tu (lu­stra) i po­wro­cie do in­stru­men­tu. W rze­czy­wi­sto­ści zmie­rzo­na jest od­le­głość dwa razy więk­sza (tam i z po­wro­tem). W przy­pad­ku po­mia­ru pse­u­do­od­le­gło­ści (w sy­ste­mach na­wi­ga­cji sa­te­li­tar­nej) po­miar ten na­stę­pu­je tylko na dro­dze od na­daj­ni­ka (sa­te­li­ty) do od­bior­ni­ka.


Źródła:

Wikipedia

Pseudoodwaga

za­cho­wa­nie po­zor­nie od­waż­ne, nie­słusz­nie uwa­ża­ne za od­waż­ne


Źródła:

SJP.pl

Pseudoodwrotny

ma­cierz pse­u­do­od­wrot­na - uo­gól­nie­nie po­ję­cia ma­cie­rzy od­wrot­nej dla ma­cie­rzy, które nie są kwa­dra­to­we lub które są oso­bli­we


Źródła:

SJP.pl

Pseudoorientalny

po­zor­nie orien­tal­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za orien­tal­ny; ni­by­o­rien­tal­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudopartyzancki

po­zor­nie par­ty­zanc­ki, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za par­ty­zanc­ki


Źródła:

SJP.pl

Pseudopatriota

osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia pa­trio­tą, nie­słusz­nie uwa­ża­na za pa­trio­tę


Źródła:

SJP.pl

Pseudopatriotyczny

po­zor­nie pa­trio­tycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za pa­trio­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudopałanka

ro­dzaj tor­ba­czy


Pse­u­do­pa­łan­ka ("Pse­u­do­che­i­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny pse­u­do­pa­ła­nek (Pse­u­do­che­i­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny pse­u­do­pa­łan­ko­wa­tych (Pse­u­do­che­i­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudoperipteros

w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: ro­dzaj świą­ty­ni, w któ­rej naos był oto­czo­ny jedną ko­lum­na­dą, usy­tu­o­wa­ną w tej samej od­le­gło­ści, co zew­nętrz­na ko­lum­na­da dip­te­ro­su; fał­szy­wy dip­te­ros


Pse­u­do­pe­rip­te­ros (pse­u­do­pe­ryp­te­ros, pse­u­do­pe­ryp­ter) – świą­ty­nia (cza­sa­mi inny bu­dy­nek) w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie.

Pse­u­do­pe­rip­te­ros po­sia­dał układ, gdzie ko­lum­na­dę do­o­ko­ła naosu za­stą­pio­no pół­ko­lum­na­mi wto­pio­ny­mi w ścia­nę izby (celli).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudopierwszy

licz­by pse­u­do­pier­wsze - licz­by na­tu­ral­ne speł­nia­ją­ce niek­tó­re włas­no­ści cha­rak­te­ry­zu­ją­ce licz­by pier­wsze, ale nie­bę­dą­ce licz­ba­mi pier­wszy­mi


Źródła:

SJP.pl

Pseudopodialny

→ pse­u­do­po­dium


Patrz:pseudopodium

Źródła:

SJP.pl

Pseudopodium

kurcz­li­wa wy­pust­ka plaz­ma­tycz­na wy­stę­pu­ją­ca u niek­tó­rych pier­wot­nia­ków oraz w niek­tó­rych ko­mór­kach zwie­rząt wie­lo­ko­mór­ko­wych; ni­by­nóż­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudopoeta

osoba pra­gną­ca ucho­dzić za poetę, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw; ni­by­po­e­ta


Źródła:

SJP.pl

Pseudopolityk

lek­ce­wa­żą­co: marny po­li­tyk


Źródła:

SJP.pl

Pseudopolski

po­zor­nie pol­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za pol­ski; ni­by­pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Pseudopoprawny

po­zor­nie po­praw­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za po­praw­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudoposeł

lek­ce­wa­żą­co: marny poseł


Źródła:

SJP.pl

Pseudopostawa

rzad­ko: uda­wa­na, nie­a­u­ten­tycz­na po­sta­wa


Źródła:

SJP.pl

Pseudopostępowy

po­zor­nie po­stę­po­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za po­stę­po­wy


Źródła:

SJP.pl

Pseudopraca

coś, co tylko z po­zo­ru jest pracą; ni­by­pra­ca


Źródła:

SJP.pl

Pseudoprawny

po­zor­nie zgod­ny z pra­wem, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za zgod­ny z pra­wem


Źródła:

SJP.pl

Pseudoprofilaktyczny

po­zor­nie pro­fi­lak­tycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za pro­fi­lak­tycz­ny; ni­by­pro­fi­lak­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudopsychologiczny

→ pse­u­dop­sy­cho­lo­gia


Patrz:pseudopsychologia

Źródła:

SJP.pl

Pseudoreferendum

re­fe­ren­dum nie­ma­ją­ce mocy praw­nej


Źródła:

SJP.pl

Pseudoreforma

po­zor­na, uda­wa­na re­for­ma


Źródła:

SJP.pl

Pseudoreligia

ruch lub ide­o­lo­gia ma­ją­ce cechy re­li­gii


Pse­u­do­re­li­gia – po­ję­cie bli­skoz­nacz­ne ter­mi­no­wi "an­ty­re­li­gia". Prze­dro­stek "pse­u­do-" (z gr. "nie­praw­dzi­wy") wska­zu­je brak cech, które poz­wa­la­ły­by skla­sy­fi­ko­wać okre­ślo­ne zja­wi­sko jako re­li­gię, przy jed­no­czes­nym speł­nia­niu pew­nych kry­te­riów re­li­gii.

Au­to­rzy ka­to­lic­cy po­słu­gu­ją się ter­mi­nem "pse­u­do­re­li­gia" w zna­cze­niu pe­jo­ra­tyw­nym np. w od­nie­sie­niu do ruchu New Age, ezo­te­ry­ki, róż­nych form okul­tyz­mu itp. Chcą w ten spo­sób po­ka­zać, że zja­wi­ska takie są je­dy­nie na­miast­ką praw­dzi­wej re­li­gii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudoreligijny

po­zor­nie re­li­gij­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za re­li­gij­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudorewolucyjny

po­zor­nie re­wo­lu­cyj­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za re­wo­lu­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudorodzina

ro­dzi­na nie­speł­nia­ją­ca pod­sta­wo­wych wa­run­ków i funk­cji de­fi­niu­ją­cych nor­mal­ną ro­dzi­nę; ni­by­ro­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Pseudoromantyczny

po­zor­nie ro­man­tycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ro­man­tycz­ny; niby-ro­man­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudorynkowy

po­zor­nie ryn­ko­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ryn­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Pseudoryzalit

pła­ski ry­za­lit, niez­nacz­nie wy­sta­ją­cy przed lico są­sia­du­ją­cej ścia­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudosfera

po­wierzch­nia obro­to­wa ut­wo­rzo­na przez obrót trak­try­sy (krzy­wej, któ­rej od­ci­nek stycz­nej od punk­tu stycz­no­ści do okre­ślo­nej pro­stej ma stałą dłu­gość) wokół jej asymp­to­ty


Pse­u­dos­fe­ra – po­wierzch­nia obro­to­wa ut­wo­rzo­na przez obrót trak­try­sy wokół jej asymp­to­ty. Była ana­li­zo­wa­na przez Eu­ge­nio Bel­tra­mie­go w 1868 roku.

Oz­na­cza­jąc przez for­mu­la_1 mak­sy­mal­ną od­le­głość punk­tów tej po­wierzch­ni od jej osi (tzw. pro­mień pse­u­dos­fe­ry), do­sta­nie­my dla pse­u­dos­fe­ry:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudoskalar

wiel­kość licz­bo­wa za­cho­wy­wa­na w prze­su­nię­ciu rów­no­le­głym i obro­cie ukła­du współ­rzęd­nych, ale zmie­nia­ją­ca znak przy zmia­nie zwro­tu każ­dej osi na prze­ciw­ny


Pse­u­do­ska­lar – wiel­kość licz­bo­wa za­cho­wy­wa­na w prze­su­nię­ciu rów­no­le­głym i obro­cie ukła­du współ­rzęd­nych, ale zmie­nia­ją­ca znak przy zmia­nie zwro­tu każ­dej osi na prze­ciw­ny.

W te­o­rii al­gebr Clif­for­da nad "n"-wy­mia­ro­wą prze­strze­nią li­nio­wą z bazą for­mu­la_1 "prze­strze­nią pse­u­do­ska­la­rów" jest jed­no­wy­mia­ro­wa prze­strzeń roz­pię­ta na ilo­czy­nie for­mu­la_2.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudoskalarny

→ pse­u­do­ska­lar


Patrz:pseudoskalar

Źródła:

SJP.pl

Pseudosmuklik

pszczo­ła z ro­dzi­ny smu­kli­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pseudosocjalistyczny

po­zor­nie so­cja­li­stycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za so­cja­li­stycz­ny; ni­by­so­cja­li­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudosocjologiczny

po­zor­nie so­cjo­lo­gicz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za so­cjo­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudosolaryzacja

tech­ni­ka in­ge­ren­cji w obraz fo­to­gra­ficz­ny, po­le­ga­ją­ca na czę­ścio­wym pow­tór­nym od­wró­ce­niu tonów obra­zu ne­ga­ty­wo­we­go na po­zy­ty­wo­wy; zja­wi­sko Sa­bat­tie­ra


Źródła:

SJP.pl

Pseudosporochnus

ko­pal­ny ga­tu­nek ro­ślin z gro­ma­dy pa­prot­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Pseudostereo

tech­ni­ka przet­wa­rza­nia za­pi­su mo­no­fo­nicz­ne­go na zapis da­ją­cy złu­dze­nie ste­re­o­fo­nicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Pseudostop

mie­sza­ni­na jed­ne­go lub kilku me­ta­li albo sto­pów z two­rzy­wa­mi nie­me­ta­licz­ny­mi, sto­so­wa­na jako two­rzy­wo ło­ży­sko­we


Źródła:

SJP.pl

Pseudosymetria

w mi­ne­ra­lo­gii: wy­stę­po­wa­nie krysz­ta­łów mi­ne­ra­łów w po­sta­ciach po­zo­ru­ją­cych wyż­szą sy­me­trię niż sy­me­tria rze­czy­wi­sta sieci prze­strzen­nej tych krysz­ta­łów; sy­me­tria fał­szy­wa


Źródła:

SJP.pl

Pseudoteoretyk

osoba uwa­ża­ją­ca się za te­o­re­ty­ka, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano


Źródła:

SJP.pl

Pseudoteoria

ro­zu­mo­wa­nie ma­ją­ce wy­łącz­nie po­zo­ry te­o­rii na­u­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Pseudoterapeuta

osoba po­da­ją­ca się za te­ra­pe­u­tę bez od­po­wied­nich kwa­li­fi­ka­cji lub upraw­nień


Źródła:

SJP.pl

Pseudoterapia

nie­na­u­ko­wa, nie­sku­tecz­na forma le­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Pseudotkanka

nazwa nit­ko­wa­tych, sple­cio­nych i czę­ścio­wo poz­ra­sta­nych ze sobą grup ko­mó­rek o du­żych prze­stwo­rzach mię­dzy­ko­mór­ko­wych, two­rzą­cych ciało ro­ślin niż­szych; tkan­ka rze­ko­ma, plek­ten­chy­ma


Źródła:

SJP.pl

Pseudotorbiel

nie­no­wot­wo­ro­wa prze­strzeń ja­mi­sta wy­peł­nio­na pły­nem; tor­biel rze­ko­ma


Źródła:

SJP.pl

Pseudoturysta

osoba uda­ją­ca, na­śla­du­ją­ca tu­ry­stę


Źródła:

SJP.pl

Pseudoturystyczny

ma­ją­cy wy­łącz­nie z po­zo­ru cha­rak­te­ry tu­ry­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudoturystyka

dzia­łal­ność, która tylko z po­zo­ru mo­gła­by być uz­na­na za tu­ry­sty­kę, ma­ją­ca zwy­kle nie­wie­le wspól­ne­go z tu­ry­sty­ką


Źródła:

SJP.pl

Pseudouczony

osoba uwa­ża­ją­ca się za uczo­ne­go, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano; ni­by­u­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudourydyna

izo­mer ury­dy­ny uży­wa­ny w two­rze­niu szcze­pio­nek


Źródła:

SJP.pl

Pseudousprawiedliwienie

po­zor­ne uspra­wied­li­wie­nie ma­ją­ce za­stą­pić uspra­wied­li­wie­nie od­wo­łu­ją­ce się do rze­czy­wi­stych prze­sła­nek


Źródła:

SJP.pl

Pseudousprawnienie

zmia­na, która tylko z po­zo­ru służy po­pra­wie funk­cjo­no­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Pseudowektor

wiel­kość fi­zycz­na, która przy cią­głych trans­for­ma­cjach ukła­du od­nie­sie­nia (ta­kich jak trans­la­cja lub obrót) przeksz­tał­ca się jak wek­tor, na­to­miast przy od­bi­ciu zwier­ciad­la­nym i sy­me­trii środ­ko­wej trans­for­mu­je się od­mien­nie


Pse­u­do­wek­tor (wek­tor osio­wy) – wiel­kość fi­zycz­na, która przy cią­głych trans­for­ma­cjach ukła­du od­nie­sie­nia (ta­kich jak trans­la­cja lub obrót) przeksz­tał­ca się jak wek­tor, na­to­miast przy od­bi­ciu zwier­ciad­la­nym i sy­me­trii środ­ko­wej trans­for­mu­je się od­mien­nie (np. zmie­nia zwrot wek­to­ra).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pseudowektorowy

→ pse­u­do­wek­tor


Patrz:pseudowektor

Źródła:

SJP.pl

Pseudowiedza

nie­rze­tel­na, nie­praw­dzi­wa wie­dza o kimś lub czymś


Źródła:

SJP.pl

Pseudowirus

sztucz­nie wyt­wo­rzo­na cząst­ka wi­ru­so­wa bez zdol­no­ści do peł­nej re­pli­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Pseudowybory

wy­bo­ry, któ­rych wynik jest sfał­szo­wa­ny; farsa wy­bor­cza


Źródła:

SJP.pl

Pseudowykwintny

po­zor­nie wyk­wint­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za wyk­wint­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudowyraz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. twór ję­zy­ko­wy po­zba­wio­ny tre­ści, choć czę­sto po­praw­nie zbu­do­wa­ny, zgod­nie z re­gu­ła­mi da­ne­go ję­zy­ka


Źródła:

Wiktionary

Pseudowytworny

po­zor­nie wyt­wor­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za wyt­wor­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudowytwórca

lek­ce­wa­żą­co: marny wyt­wór­ca


Źródła:

SJP.pl

Pseudozabytek

coś, co tylko z po­zo­ru jest za­byt­kiem; ni­by­za­by­tek


Źródła:

SJP.pl

Pseudozboże

ro­śli­na nie­bę­dą­ca trawą, ale wyt­wa­rza­ją­ca ziar­na po­dob­ne do zia­ren zbóż (np. gryka, szar­łat, ko­mo­sa)


Źródła:

SJP.pl

Pseudoznawca

osoba uwa­ża­ją­ca się za znaw­cę, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano; ni­byz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl

Pseudoznawczyni

ko­bie­ta uwa­ża­ją­ca się za znaw­cę, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano


Źródła:

SJP.pl

Pseudozuch

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny wczes­no­tria­so­wych ar­cho­za­u­rów


Źródła:

SJP.pl

Pseudozuchy

ro­dzi­na wczes­no­tria­so­wych ar­cho­za­u­rów


Źródła:

SJP.pl

Pseudozwiązek

zwią­zek po­zor­ny, nie­for­mal­ny lub po­zo­ru­ją­cy praw­dzi­wą re­la­cję


Źródła:

SJP.pl

Pseudołaciński

po­zor­nie ła­ciń­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ła­ciń­ski


Źródła:

SJP.pl

Pseudośredniowieczny

po­zor­nie śred­nio­wiecz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za śred­nio­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Pseudożona

ko­bie­ta ma­ją­ca ucho­dzić za czy­jąś żonę


Źródła:

SJP.pl

Psi

przy­miot­nik od: pies


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do psa

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy psa, okre­śla­ją­cy psa, uży­wa­ny przy psie

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla psa, ma­ją­cy cechy psa

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (4.1) dwu­dzie­sta trze­cia li­te­ra al­fa­be­tu grec­kie­go, ψ;

 (4.2) hist. li­te­ra wczes­nej cy­ry­li­cy po­cho­dzą­ca od psi (4.1), ѱ;

forma rze­czow­ni­ka.

 (5.1) daw. (dziś gwara.) M. i W. lm. od: pies


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiaczek

pie­szczot­li­wie: pies; psiu­tek, psiu­nia, psiak, pie­se­niek, psina, psin­ka, pie­sio, psiu­niek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: psiak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiadusza

(r. żeń­ski) wyz­wi­sko kie­ro­wa­ne do ko­biet; psia­ju­cha, psia­no­ga, psia­wia­ra


wy­krzy­knik

 (1.1) eufem. prze­kleń­stwo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (2.1) eufem. wyz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiajucha

(r. męski) osoba, któ­rej po­stę­po­wa­nie nie jest ak­cep­to­wa­ne przez mó­wią­ce­go; osoba de­pre­cjo­no­wa­na przez mó­wią­ce­go


wy­krzy­knik

 (1.1) eufem. prze­kleń­stwo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (2.1) eufem. wyz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiak

1. mały pies; psię, szcze­nię, szcze­niak;
2. po­tocz­nie: nie­ja­dal­ny grzyb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) młody pies

 (1.2) pieszcz. pies

 (1.3) pot. nie­ja­dal­ny grzyb ka­pe­lu­szo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiakostka

ła­god­ne prze­kleń­stwo; psia­du­sza, psia­ju­cha, psia­kość, psia­no­ga, psia­krew, psia­mać, psia­wia­ra


Źródła:

SJP.pl

Psiakość

ła­god­ne prze­kleń­stwo; psia­du­sza, psia­ju­cha, psia­kost­ka, psia­no­ga, psia­krew, psia­mać, psia­wia­ra


wy­krzy­knik

 (1.1) de­li­kat­ne prze­kleń­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiakrew

ła­god­ne prze­kleń­stwo; psia­du­sza, psia­ju­cha, psia­kost­ka, psia­kość, psia­no­ga, psia­mać, psia­wia­ra


wy­krzy­knik

 (1.1) …pow­ta­rza­ny jako prze­kleń­stwo, wyraz ra­czej bez wul­gar­ne­go, czy gru­biań­skie­go wydź­wię­ku, w mowie po­tocz­nej czę­sto jako prze­ryw­nik w zda­niu lub par­ty­ku­ła em­fa­tycz­na (bez­poś­red­nio po wy­ra­zie, który mówca chce pod­kre­ślić)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiamać

ła­god­ne prze­kleń­stwo; psia­du­sza, psia­ju­cha, psia­kost­ka, psia­kość, psia­no­ga, psia­krew, psia­wia­ra


wy­krzy­knik

 (1.1) eufem. prze­kleń­stwo wy­ra­ża­ją­ce nie­za­do­wo­le­nie, za­sko­cze­nie, zde­ner­wo­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psianka

ro­śli­na ziel­na lub krzew z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w wielu ga­tun­kach, w Pol­sce naj­bar­dziej po­spo­li­ta psian­ka słod­ko­górz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|So­la­num|ref=tak., ro­śli­na ziel­na lub krzew z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych ma­ją­cy kwia­ty białe, żółte, fio­le­to­we lub nie­bie­skie i za­wie­ra­ją­cy so­la­ni­nę;


Psian­ka ("So­la­num" L.) – ro­dzaj z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 1200–1400–1700 ga­tun­ków ro­ślin (jeden z kil­ku­na­stu naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­nych ga­tun­ko­wo ro­dza­jów wśród okry­to­na­sien­nych). Są one sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne – ro­dzaj jest kos­mo­po­li­tycz­ny, przy czym naj­bar­dziej jest zróż­ni­co­wa­ny w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej. Licz­ne ga­tun­ki zo­sta­ły sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne jako ga­tun­ki upraw­ne lub zaw­le­czo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiankowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu psian­kow­ców, li­czą­ca ponad 2400 ga­tun­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|So­la­na­ce­ae|Juss.|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin z rzędu psian­kow­ców;


Psian­ko­wa­te ("So­la­na­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu psian­kow­ców. Obej­mu­je 102 ro­dza­je li­czą­ce ok. 2460 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem oko­lic oko­ło­bie­gu­no­wych, przy czym naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie jest w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej, gdzie wy­stę­pu­ją 63 ro­dza­je z ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiankowaty

o ce­chach psian­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Psiankowce

rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|So­la­na­les|Du­mort.|ref=tak., rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych na­le­żą­cy do kladu astro­wych;


Psian­kow­ce ("So­la­na­les" Du­mort.) – rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych na­le­żą­cy do kladu astro­wych (ang. "aste­rids") czy też sze­ro­ko uj­mo­wa­ne­go na­drzę­du astro­po­dob­nych "Aste­ra­nae". W obrę­bie rzędu wy­róż­nia się 5 ro­dzin obej­mu­ją­cych 165 ro­dza­jów z ok. 4125 ga­tun­ka­mi. Ro­śli­ny tu na­le­żą­ce wy­o­dręb­ni­ły się ok. 76–78 mi­lio­nów lat temu (we­dług niek­tó­rych ana­liz mogą być star­sze).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiankowianka

mi­niar­ka psian­ko­wian­ka - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny mi­niar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Psianoga

(r. żeń­ski) ko­bie­ta, któ­rej po­stę­po­wa­nie nie jest ak­cep­to­wa­ne przez mó­wią­ce­go; ko­bie­ta de­pre­cjo­no­wa­na przez mó­wią­ce­go


wy­krzy­knik

 (1.1) eufem. uży­wa­ny jako prze­kleń­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiapara

osoba, któ­rej po­stę­po­wa­nie nie jest ak­cep­to­wa­ne przez mó­wią­ce­go; osoba de­pre­cjo­no­wa­na przez mó­wią­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Psiapsi

po­u­fa­le, żar­to­bli­wie: przy­ja­ciół­ka; psiap­siół­ka, psiap­sió­ła, psiap­sia


Źródła:

SJP.pl

Psiapsia

po­u­fa­le, żar­to­bli­wie: przy­ja­ciół­ka; psiap­siół­ka, psiap­sió­ła, psiap­si


Źródła:

SJP.pl

Psiapsiuś

żar­to­bli­wie: mały pie­sek


Źródła:

SJP.pl

Psiapsióła

po­u­fa­le, żar­to­bli­wie: przy­ja­ciół­ka; psiap­siół­ka, psiap­sia, psiap­si


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żart. przy­ja­ciół­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiapsiółka

po­u­fa­le, żar­to­bli­wie: przy­ja­ciół­ka; psiap­sió­ła, psiap­sia, psiap­si


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żart. przy­ja­ciół­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiara

1. niska mu­ra­wa z pa­nu­ją­cą gę­sto­kęp­ko­wą trawą - bliź­nicz­ką psią traw­ką, wy­stę­pu­ją­ca na ja­ło­wych i zak­wa­szo­nych gle­bach, użyt­ko­wa­na głów­nie jako ubo­gie pa­stwi­sko dla owiec;
2. po­tocz­nie: wiel­bi­ciel­ka psów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. mi­ło­śnicz­ka psów

 (1.2) ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiarczyk

po­moc­nik łow­cze­go i do­jeż­dża­cza, opie­ku­ją­cy się psami my­śliw­ski­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. osoba spra­wu­ją­ca opie­kę nad psami my­śliw­ski­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiarek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zob. psiar­czyk.


Źródła:

Wiktionary

Psiarka

1. ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych; bliź­nicz­ka psia traw­ka, psia traw­ka;
2. po­tocz­nie: mi­ło­śnicz­ka psów;
3. re­gio­nal­nie: mle­czaj rudy - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny go­łąb­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. posp. mi­ło­śnicz­ka psów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiarnia

1. po­mie­szcze­nie dla psów my­śliw­skich lub ho­dow­la­nych;
2. gro­ma­da psów my­śliw­skich;
3. po­gard­li­wie: po­li­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie dla psów my­śliw­skich lub ho­dow­la­nych

 (1.2) łow. zgra­ja psów my­śliw­skich

 (1.3) środ. obraź. po­li­cja


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiarski

→ psiarz


Patrz:psiarz

Źródła:

SJP.pl

Psiarstwo

1. po­tocz­nie:
a) pewna licz­ba psów do­mo­wych; psiar­nia;
b) ky­no­lo­gia (nauka o psach);
2. po­gard­li­wie:
a) ogół mi­ło­śni­ków psów;
b) po­li­cja, po­li­cjan­ci; psiar­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół mi­ło­śni­ków psów

 (1.2) daw. sfora psów

 (1.3) pot. ky­no­lo­gia

 (1.4) za­mi­ło­wa­nie do psów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiarz

1. mi­ło­śnik psów;
2. ho­dow­ca psów;
3. daw­niej: łow­czy zaj­mu­ją­cy się ho­dow­lą i tre­su­rą psów my­śliw­skich na po­trze­by dworu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. słu­żeb­ny zaj­mu­ją­cy się ho­dow­lą i tre­su­rą psów na po­trze­by mo­nar­chy w śred­nio­wie­czu

 (1.2) pot. posp. mi­ło­śnik psów

 (1.3) pot. posp. wła­ści­ciel psa

 (1.4) pot. po­li­cjant


Psia­rze (psa­rze, psary, psiar­czy­ki, łac "can­ni­duc­to­res", "cu­sto­des canum", niem. "Hun­de­fu­eh­rer" lub "Hun­de­war­ter") – w okre­sie wczes­ne­go śred­nio­wie­cza grupa ksią­żę­cej lud­no­ści słu­żeb­nej zaj­mu­ją­ca się ho­dow­lą, tre­su­rą i pro­wa­dze­niem psów na po­trze­by mo­nar­chów świec­kich i ksią­żąt Ko­ścio­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiawiara

(r. męski) osoba, któ­rej po­stę­po­wa­nie nie jest ak­cep­to­wa­ne przez mó­wią­ce­go; osoba de­pre­cjo­no­wa­na przez mó­wią­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Psica

suka;
1. po­tocz­nie: sa­mi­ca psa;
2. obraź­li­wie o ko­bie­cie; sucz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. sa­mi­ca psa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiecko

żar­to­bli­wie: pies, który jest trak­to­wa­ny jako dziec­ko, zwy­kle przez parę, która nie ma dzie­ci


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) neol. (iron. lub żart.) pies, który speł­nia rolę dziec­ka w ro­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psieć

żar­to­bli­wie: tra­cić na zna­cze­niu, na war­to­ści; mar­nieć, po­du­pa­dać, scho­dzić na psy


Źródła:

SJP.pl

Psik

psi­knię­cie


wy­krzy­knik

 (1.1) dźwięk. …słu­żą­cy do prze­ga­nia­nia kota

 (1.2) dźwięk. …na­zy­wa­ją­cy kich­nię­cie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) kich­nię­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psika

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: psi­kać


Źródła:

Wiktionary

Psikacz

po­tocz­nie:
1. sprej, roz­py­lacz;
2. za­baw­ka do po­le­wa­nia wodą; psi­kaw­ka, si­kaw­ka


Źródła:

SJP.pl

Psikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czyn­ność po­le­ga­ja­ca na po­le­wa­niu wodą


Źródła:

Wiktionary

Psikawka

po­tocz­nie: za­baw­ka do po­le­wa­nia wodą; psi­kacz, si­kaw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­baw­ka do psi­ka­nia, uży­wa­na zwy­kle w śmi­gus-dyn­gus lub pod­czas zabaw w wo­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psikać

1. roz­pry­ski­wać płyn na kogoś lub coś;
2. ki­chać


Źródła:

SJP.pl

Psiknąć

1. opry­skać kogoś lub coś pły­nem;
2. kich­nąć


Źródła:

SJP.pl

Psikus

kawał, żart, fi­giel, psota


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. coś zro­bio­ne dla żartu


Psi­kus, fi­giel lub kawał – czyn­ność wy­ko­na­na w celu zro­bie­nia komuś dow­ci­pu lub dla za­ba­wy i roz­ryw­ki, po to, aby zak­pić z kogoś. Osoba ro­bią­ca innym tego ro­dza­ju żarty na­zy­wa­na jest ka­wa­la­rzem.

W wielu kul­tu­rach za­chod­nich pod­czas prima apri­lis, oby­cza­ju ob­cho­dzo­ne­go co­rocz­nie 1 kwiet­nia, do­ko­ny­wa­ne są róż­ne­go ro­dza­ju niesz­kod­li­we psi­ku­sy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psina

pie­szczot­li­wie: pies; psiu­tek, psiu­nia, psiak, psia­czek, pie­sio, psin­ka, psiu­niek, pie­se­niek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. zdrobn. od: pies

 (1.2) pot. rzad. spoż. mięso z psa

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pieszcz. zdrobn. od: pies


Psina ("Cyna", daw­niej rów­nież "Cynna"; niem. "Zinna", [], czes. "Cina" lub "Pština") – rzeka, lewy do­pływ Odry o dłu­go­ści 52,56 km.

Rzeka prze­pły­wa przez wo­je­wództ­wo opol­skie i ślą­skie. Jej źró­dła znaj­du­ją się w oko­li­cy Go­łu­szo­wic. Pły­nie przez Głub­czy­ce, Ba­bo­rów, Grob­ni­ki. Za miej­sco­wo­ścią Bień­ko­wi­ce wpły­wa do Odry. Jej pra­wy­mi do­pły­wa­mi są Troja i Biała Woda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiniec

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. po­mie­szcze­nie, w któ­rym trzy­ma się psy, psiar­nia


Psi­niec (nazwa obocz­na Ko­lo­no­wic­ki) – potok na ziemi prud­nic­kiej, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, po­wie­cie prud­nic­kim. Do­pływ rzeki Biała, dłu­go­ści 8,15 km. Prze­pły­wa przez gminy Prud­nik i Biała.

Źró­dło po­to­ku znaj­du­je się na grun­tach gminy Prud­nik, po­mię­dzy wsia­mi Ru­dzicz­ka i La­sko­wiec, na pół­noc od mia­sta Prud­nik. Prze­pły­wa w re­jo­nie La­skow­ca, Kol­no­wic i Mi­ło­wic[]. W gra­ni­cach ad­mi­ni­stra­cyj­nych mia­sta Biała ucho­dzi do rzeki Biała, bę­dą­cej do­pły­wem Oso­bło­gi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psinka

pie­szczot­li­wie: pies; psiu­tek, psiu­nia, psiak, psia­czek, psina, pie­sio, psiu­niek, pie­se­niek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: psina


Psin­ka (zwana też "Cyną", niem. "Mühlgraben") – sztucz­ny kanał, który zo­stał wy­bu­do­wa­ny naj­praw­do­po­dob­niej przez Fla­man­dów. Daw­niej biegł spod Bień­ko­wic do Ra­ci­bo­rza, za­o­pa­tru­jąc mia­sto w wodę po­zy­ski­wa­ną z ko­ry­ta Psiny. Zo­stał za­sy­pa­ny w la­tach 1969-70. Do dziś przetr­wał je­dy­nie ślad su­che­go ko­ry­ta mię­dzy Bień­ko­wi­ca­mi i Stu­dzien­ną, po­łud­nio­wą dziel­ni­cą Ra­ci­bo­rza. Kanał uz­na­wa­ny jest za pier­wszy pot­wier­dzo­ny źró­dło­wo wo­do­ciąg na Gór­nym Ślą­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psio

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób psi


Źródła:

Wiktionary

Psiocha

1. po­tocz­nie: żeń­ski organ płcio­wy; pipa, picza, bro­cha, ku­cia­pa;
2. po­tra­wa kuch­ni lu­bel­skiej, z ziem­nia­ków i za­pa­rzo­nej mąki


Źródła:

SJP.pl

Psioczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gło­śne wy­ra­ża­nie swo­je­go nie­za­do­wo­le­nia z kogoś lub z cze­goś; na­rze­ka­nie na kogoś lub na coś


Źródła:

Wiktionary

Psioczyć

kląć, prze­kli­nać, obra­żać kogoś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gło­śno wy­ra­żać swoje nie­za­do­wo­le­nie z kogoś lub z cze­goś; na­rze­kać na kogoś lub na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiogłowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mit. fan­ta­stycz­na isto­ta ma­ją­ca ciało czło­wie­ka i głowę psa, ży­ją­ca we­dług śred­nio­wiecz­nych le­gend w od­le­głych kra­i­nach


Źródła:

Wiktionary

Psiogłowy

boa psio­gło­wy - wąż du­si­ciel z po­dro­dzi­ny boa


Źródła:

SJP.pl

Psiok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. tru­ją­cy grzyb


Źródła:

Wiktionary

Psiolubny

ak­cep­tu­ją­cy obec­ność psów


Źródła:

SJP.pl

Psioniczny

[czy­taj: psjo­nicz­ny] zwią­za­ny z psio­ni­ką - ogó­łem zja­wisk pa­ra­nor­mal­nych (te­le­pa­tią, psy­cho­ki­ne­zą, pre­ko­gni­cją itd.)


Źródła:

SJP.pl

Psionika

[czy­taj: psjo­ni­ka] ogół zja­wisk pa­ra­nor­mal­nych (te­le­pa­tia, psy­cho­ki­ne­za, pre­ko­gni­cja itd.)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sf. psych. wspól­ne okre­śle­nie dla zja­wisk pa­ra­nor­mal­nych;


Psio­ni­ka, w skró­cie (Ψ, ψ) – w pa­rap­sy­cho­lo­gii wspól­ne okre­śle­nie wszyst­kich zja­wisk pa­ra­nor­mal­nych. Zo­sta­ło wpro­wa­dzo­ne w 1943 roku przez Ro­ber­ta Tho­u­les­sa i Ber­tol­da Paula Wies­ne­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psiorka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zły owoc


Źródła:

Wiktionary

Psipsi

słowo o od­cie­niu dźwię­ko­na­śla­dow­czym, okre­śla­ją­ce od­da­wa­nie moczu


Źródła:

SJP.pl

Psipsiać

po­tocz­nie: od­da­wać mocz; siu­siać, robić siu­siu


Źródła:

SJP.pl

Psisko

zgru­bie­nie od: pies; z po­li­to­wa­niem lub współ­czu­ciem o wy­nędz­nia­łym psie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. od pies


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psitakozaur

ro­dzaj pry­mi­tyw­ne­go di­no­za­u­ra z grupy ce­ra­top­sów


Psi­ta­ko­za­ur ("Psit­ta­co­sa­u­rus") – ro­dzaj pry­mi­tyw­ne­go ce­ra­top­sa z ro­dzi­ny psi­ta­ko­za­u­rów (Psit­ta­co­sa­u­ri­dae). Jego nazwa, od­no­szą­ca się do kształ­tu jego dzio­ba, przy­po­mi­na­ją­ce­go dziób pa­pu­gi, oz­na­cza „pa­pu­zi ja­szczur” ( ψιττακη "psittakē" „pa­pu­ga”; σαυρος "sa­u­ros" „ja­szczur­ka”)".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psitakozaury

ro­dzi­na di­no­za­u­rów z grupy ce­ra­top­sów


Psi­ta­ko­za­u­ry (Psit­ta­co­sa­u­ri­dae) – ro­dzi­na di­no­za­u­rów z grupy ce­ra­top­sów ("Ce­ra­top­sia")

Były to nie­wiel­kie (do 2 m dłu­go­ści), ro­śli­no­żer­ne di­no­za­u­ry. Żyły w Azji w okre­sie kredy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psitka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eufem. cipka


Źródła:

Wiktionary

Psiuk

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) bia­ły­stok. mały pies


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiukać

po­tocz­nie: wy­pu­szczać stru­mień ja­kie­goś płynu z po­jem­ni­ka z roz­py­la­czem; psi­kać


Źródła:

SJP.pl

Psiuknąć

po­tocz­nie: wy­pu­ścić stru­mień ja­kie­goś płynu z po­jem­ni­ka z roz­py­la­czem; psi­knąć


Źródła:

SJP.pl

Psiul

po­tocz­nie: pies


Źródła:

SJP.pl

Psiunia

pie­szczot­li­wie: pies; psiu­tek, pie­sio, psiak, psia­czek, psina, psin­ka


Źródła:

SJP.pl

Psiuniek

pie­szczot­li­wie: pies; psiu­tek, psiu­nia, psiak, psia­czek, psina, psin­ka, pie­sio, pie­se­niek


Źródła:

SJP.pl

Psiunio

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pieszcz. pies


Źródła:

Wiktionary

Psiur

po­tocz­ne zgru­bie­nie od: pies; psi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zgrub. pies


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psiutek

pie­szczot­li­wie: pies; psiak, psia­czek, psina, psin­ka, pie­sio, psiu­nia, psiu­niek, pie­se­niek


Źródła:

SJP.pl

Psiząb

by­li­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych (kos­mo­po­li­tycz­nych ro­ślin jed­no­li­ścien­nych), kwit­nie w maju i czerw­cu


Psi­ząb ("Eryth­ro­nium") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych obej­mu­ją­cy około 30 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w chłod­niej­szych i żyz­nych la­sach Ame­ry­ki Pół­noc­nej, po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, za­chod­niej Azji, pół­noc­nych Chi­nach (Lia­o­ning, Jilin), Korei, Ja­po­nii, Ka­zach­sta­nie oraz w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji. Nazwa ro­dza­jo­wa od­no­si się do kształ­tu cebul, który fak­tycz­nie przy­po­mi­na psie zęby. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "Eryth­ro­nium dens-canis" L.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psiątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: psię


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: psię

 (1.2) pieszcz. mały pie­sek, szcze­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psię

młode psa; szcze­nię, szcze­niak, psiak


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. młody pie­sek, szcze­nię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psj

1. Pol­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Jaz­zo­we, sto­wa­rzy­sze­nie dzia­ła­ją­ce od roku 1969, zrze­sza­ją­ce pol­skich dżez­me­nów;
2. Po­sła­niec Serca Je­zu­so­we­go, mie­sięcz­nik ka­to­lic­ki wy­da­wa­ny od roku 1872


Źródła:

SJP.pl

Pskowianin

miesz­ka­niec Psko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Psko­wa; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pskowianka

miesz­kan­ka Psko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Psko­wa; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pskowski

przy­miot­nik od: Psków (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Psko­wem, do­ty­czą­cy Psko­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psków

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, po­ło­żo­ne nad je­zio­rem Pej­pus;


Psków ( Псков, Pskow) – mia­sto w Rosji nad rzeką Wie­li­ka­ją, sto­li­ca ob­wo­du pskow­skie­go, w 2020 roku li­czy­ło 210,3 tys. miesz­kań­ców, licz­ne za­byt­ki: kreml, cerk­wie, pa­ła­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psl

[czy­taj: pe-es-EL] skrót od: Pol­skie Stron­nict­wo Lu­do­we


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = Pol­skie Stron­nict­wo Lu­do­we;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psl-Owiec

czło­nek PSL (Pol­skie­go Stron­nict­wa Lu­do­we­go); pe­e­se­lo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. czło­nek Pol­skie­go Stron­nict­wa Lu­do­we­go (PSL)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psl-Owski

→ PSL (Pol­skie Stron­nict­wo Lu­do­we); pe­e­se­low­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z PSL-em, do­ty­czą­cy PSL-u

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla dla po­li­ty­ki, po­glą­dów, pro­gra­mów, za­ło­żeń itp. PSL-u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psm

[czy­taj: pe-es-EM] skrót od:
1. Pań­stwo­wa Szko­ła Mor­ska;
2. Pań­stwo­wa Szko­ła Mu­zycz­na;
3. Pań­stwo­wa Szko­ła Me­dycz­na


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = Pol­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Mon­ta­ży­stów

 (1.2) = eduk. Pań­stwo­wa Szko­ła Mu­zycz­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ro­bie­nie psot


Źródła:

Wiktionary

Psocić

pła­tać figle, wy­rzą­dzać psoty, robić psi­ku­sy


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) robić psoty

 (1.2) daw. upra­wiać nie­rząd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psofometr

przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru za­kłó­ceń w urzą­dze­niach te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych


Pso­fo­metr (od sta­ro­grec­kie­go: ψόφος, "psóp­hos – hałas, szum)" ro­dzaj przy­rzą­du po­mia­ro­we­go, który służy do po­mia­ru po­zio­mu szu­mów w pa­śmie aku­stycz­nym.

Naj­bar­dziej cha­rak­te­ry­stycz­na czę­ścią pso­fo­no­me­tru są jego fil­try, (np. pso­fo­metr firmy PZT, model PSTR-3 po­sia­da aż trzy: ra­dio­fo­nicz­ny, sze­ro­ko­pas­mo­wy oraz te­le­fo­nicz­ny), które zo­sta­ły spe­cy­ficz­nie uksz­tał­to­wa­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psofometryczny

→ pso­fo­metr


Patrz:psofometr

Źródła:

SJP.pl

Psolubny

po­tocz­nie:
1. lu­bią­cy psy;
2. przy­jaz­ny psom, przy­sto­so­wa­ny do po­trzeb psów


Źródła:

SJP.pl

Psor

po­tocz­nie: pro­fe­sor; pso­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. środ. uczn. na­u­czy­ciel, pro­fe­sor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psoralen

fu­ra­no­wa po­chod­na ku­ma­ry­ny wy­stę­pu­ją­ca w wielu ro­śli­nach


Pso­ra­len, fu­ra­no­ku­ma­ry­na – he­te­ro­cy­klicz­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy lak­to­nów, fu­ra­no­wa po­chod­na ku­ma­ry­ny.

Jest to na­tu­ral­ny zwią­zek wy­stę­pu­ją­cy w wielu ro­śli­nach, np. w lub­czy­ku ogro­do­wym ("Le­vi­sti­cum of­fi­ci­na­le"), rucie zwy­czaj­nej ("Ruta gra­ve­o­lens"), dyp­ta­mie je­sio­no­list­nym ("Dic­tam­nus albus") i se­le­rze. Śro­dek sto­so­wa­ny w fo­to­che­mio­te­ra­pii jako fo­to­u­czu­lacz w le­cze­niu łu­szczy­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psorek

po­tocz­nie o pro­fe­sor­ce


Źródła:

SJP.pl

Psoriasis

(r. żeń­ski) przew­le­kłe, nie­za­kaź­ne scho­rze­nie skóry po­le­ga­ją­ce na nie­pra­wi­dło­wym ro­go­wa­ce­niu na­skór­ka, zwy­kle na ko­la­nach, łok­ciach i oko­li­cy krzy­żo­wej; łu­szczy­ca


Źródła:

SJP.pl

Psorka

po­tocz­nie o pro­fe­sor­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. środ. uczn. lek­cew. na­u­czy­ciel­ka w szko­le śred­niej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psota

żart, fi­giel, psi­kus


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś dla jed­nej stro­ny po­ten­cjal­nie dow­cip­ne­go, a dla dru­giej przy­kre, uciąż­li­we

 (1.2) reg. brzyd­ka po­go­da

 (1.3) daw. to, co jest psie → pot. coś ne­ga­tyw­ne­go → pot. roz­pu­sta, szko­da, wy­stę­pek


Zo­bacz też: Psota w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Psota – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Lu­to­cin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psotka

zdrob­nie­nie od: psota; żar­cik, fi­gie­lek


Źródła:

SJP.pl

Psotliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób psot­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Psotliwość

→ psot­li­wy


Patrz:psotliwy

Źródła:

SJP.pl

Psotliwy

psot­ny, fi­glar­ny, fi­glar­ski;
1. skłon­ny do ro­bie­nia psot, figli, psi­ku­sów;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla psot­ni­ka, np. psot­li­wy uśmiech


Źródła:

SJP.pl

Psotnica

ko­bie­ta lub dziew­czy­na uwiel­bia­ją­ca psoty, psi­ku­sy, żarty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta co psoci, lubi pso­cić, skłon­na jest do psot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psotnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób psot­ny, nie­grzecz­nie


Źródła:

Wiktionary

Psotniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: psot­nie


Źródła:

SJP.pl

Psotniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: psot­ny


Źródła:

SJP.pl

Psotnik

osoba lu­bią­ca psoty, figle; fi­glarz, psot­niś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten kto psoci, lubi pso­cić, skłon­ny jest do psot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psotnisia

→ psot­niś


Patrz:psotniś

Źródła:

SJP.pl

Psotniś

→ psot­niś


Patrz:psotniś

Źródła:

SJP.pl

Psotność

→ psot­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego kto jest psot­ny


Patrz:psotny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psotny

psot­li­wy, fi­glar­ny, fi­glar­ski;
1. skłon­ny do ro­bie­nia psot, figli, psi­ku­sów;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla psot­ni­ka, np. psot­ny uśmiech


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który psoci

 (1.2) reg. de­szczo­wy

 (1.3) daw. skory do roz­pu­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pso­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Psowacz

1. pso­wacz ró­ża­ny - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny pi­la­rzo­wa­tych;
2. daw­niej: osoba, która coś psuje; psuj


Źródła:

SJP.pl

Psowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pso­wać.


Źródła:

Wiktionary

Psowate

ro­dzi­na ssa­ków za­li­cza­nych do rzędu dra­pież­nych, ma­ją­ca ta­kich przed­sta­wi­cie­li jak: pies do­mo­wy, lis, wilk, kojot; psy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­ni­dae|G. Fis­cher|ref=tak., ro­dzi­na lą­do­wych ssa­ków dra­pież­nych obej­mu­ją­ca ponad trzy­dzie­ści współ­cze­śnie ży­ją­cych ga­tun­ków;


Pso­wa­te (Ca­ni­dae) – ro­dzi­na lą­do­wych ssa­ków z po­drzę­du psoksz­tałt­nych (Ca­ni­for­mia) w obrę­bie rzędu dra­pież­nych (Car­ni­vo­ra) obej­mu­ją­ca mię­dzy in­ny­mi psy, wilki, lisy, ko­jo­ty i sza­ka­le – łącz­nie ponad 30 współ­cze­śnie ży­ją­cych ga­tun­ków roz­prze­strze­nio­nych na wszyst­kich kon­ty­nen­tach poza An­tark­ty­dą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psowaty

na­le­żą­cy do ro­dzi­ny psów (pso­wa­tych)


przy­miot­nik

 (1.1) zool. na­le­żą­cy do ro­dzi­ny pso­wa­tych, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­ni­dae|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. i gwara. psuć


Źródła:

Wiktionary

Psp

[czy­taj: pe-es-PE]
1. skrót od: Pol­skie Siły Po­wietrz­ne;
2. skrót od: Pań­stwo­wa Straż Po­żar­na;
3. skrót od: Paint Shop Pro;
4. skrót od: PlayStation Por­ta­ble


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = lotn. sport. Pol­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Pa­ra­lot­nio­we

 (1.2) = adm. Pań­stwo­wa Straż Po­żar­na;

 (1.3) = wojsk. hist. Pol­skie Siły Po­wietrz­ne;

 (1.4) = szt. Pra­cow­nie Sztuk Pla­stycz­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psr

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = adm. wędk. Pań­stwo­wa Straż Ry­bac­ka

 (1.2) = po­ziom swo­bo­dy ruchu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Pss

wy­krzy­knik uży­wa­ny, gdy chce­my kogoś uci­szyć lub zwró­cić czy­jąś uwagę; pst, psyt, psss, psst


skró­to­wiec

 (1.1) = Po­wszech­na Spół­dziel­nia Spo­żyw­ców

 (1.2) = Poz­nań­ska Spół­dziel­nia Spo­żyw­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psss

wy­krzy­knik uży­wa­ny, gdy chce­my kogoś uci­szyć lub zwró­cić czy­jąś uwagę; pst, psyt, pss, psst


Źródła:

SJP.pl

Psst

wy­krzy­knik uży­wa­ny, gdy chce­my kogoś uci­szyć lub zwró­cić czy­jąś uwagę; pst, psyt, psss, pss


Źródła:

SJP.pl

Pst

wy­krzy­knik uży­wa­ny, gdy chce­my kogoś uci­szyć lub zwró­cić czy­jąś uwagę; pss, psyt, psss, psst


wy­krzy­knik

 (1.1) …na­ka­zu­ją­cy mil­cze­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pstro

nie­chęt­na, po­gard­li­wa, wy­mi­ja­ją­ca od­po­wiedź na py­ta­nie "co?"


przy­słó­wek

 (1.1) barw­nie, wie­lo­ko­lo­ro­wo

par­ty­ku­ła

 (2.1) pot. żart. nic (jako od­po­wiedź na py­ta­nie „co?”)

 (2.2) daw. mniej wię­cej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstrocineczka

płat­ków­ka pstro­ci­necz­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny zwój­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pstrodzioby

kacz­ka pstro­dzio­ba, an­do­tu­kan pstro­dzio­by - ga­tun­ki pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Pstrogłowy

1. sęp­nik pstro­gło­wy - ga­tu­nek du­że­go ptaka z ro­dzi­ny kon­do­ro­wa­tych;
2. osko­mik pstro­gło­wy - ga­tu­nek ma­łe­go, wę­drow­ne­go ptaka z ro­dzi­ny dzię­cio­ło­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma pstrą głowę


Pstro­gło­wy (Me­ga­la­i­mi­nae) – po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny tu­ka­no­wa­tych (Ramp­ha­sti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pstrogłów

pstro­głów żół­to­gar­dły - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny tu­ka­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pstrok

1. koń lub wół maści pstrej; sro­kacz, pstrosz;
2. ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny zło­żo­nych, upra­wia­na na ja­rzy­nę lub jako ro­śli­na ozdob­na; ostro­pest pla­mi­sty


Źródła:

SJP.pl

Pstrokaciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: pstro­ka­to


Źródła:

SJP.pl

Pstrokacizna

ze­sta­wie­nie wielu ko­lo­rów two­rzą­ce nie­przy­jem­ną dla oka mie­sza­ni­nę barw


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mie­sza­ni­na wielu ja­skra­wych ko­lo­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstrokacić

czy­nić coś pstro­ka­tym, czyli zbyt ja­skra­wo i ko­lo­ro­wo ubar­wio­nym


Źródła:

SJP.pl

Pstrokaczek

owad z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


Pstro­ka­czek ("Po­e­ci­li­mon") – ro­dzaj owa­dów pro­stos­krzy­dłych z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych.

Głowę tych owa­dów ce­chu­ją dłuż­sze od ciała czuł­ki i nieco szer­szy od ich pier­wszych czło­nów, ku­li­sta­wy wierz­cho­łek cie­mie­nia z bru­zdą lub wgłę­bie­niem. Czoło jest bro­daw­ko­wa­to wy­pu­kłe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pstrokatość

→ pstro­ka­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co pstro­ka­te


Patrz:pstrokaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstrokaty

1. na­zbyt barw­ny, ko­lo­ro­wy;
2. o zwie­rzę­ciu: nie­jed­no­rod­nie uma­szczo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się roz­ma­i­to­ścią barw, naj­czę­ściej ja­skra­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstrokówka

pstro­ków­ka na­dob­na - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pstrolistka

pstro­list­ka ser­co­wa­ta - de­ko­ra­cyj­na by­li­na o trój­ko­lo­ro­wych li­ściach w kształ­cie serca; hu­tuj­nia ser­co­list­na


Źródła:

SJP.pl

Pstrolistny

ma­ją­cy róż­no­ko­lo­ro­we li­ście, np. ak­ti­ni­dia pstro­list­na


przy­miot­nik

 (1.1) o pstrych – róż­no­barw­nych – li­ściach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstropiór

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pstropióry

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma pióra, pie­rze w pstrych bar­wach


Pstro­pió­ry (Rol­lu­li­nae) – po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych (Pha­sia­ni­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Pstrorudawy

pstry (róż­no­ko­lo­ro­wy) z prze­wa­gą ko­lo­ru ru­da­we­go


Źródła:

SJP.pl

Pstroskrzydły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma pstre skrzy­dła


Źródła:

Wiktionary

Pstrosz

koń maści pstro­ka­tej; pstrok; sro­kacz


Źródła:

SJP.pl

Pstroszka

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny la­só­wek


Pstrosz­ka ("Mnio­til­ta varia") – ga­tu­nek ma­łe­go, wę­drow­ne­go ptaka z ro­dzi­ny la­só­wek (Pa­ru­li­dae). Wy­stę­pu­je w pół­noc­nej i wschod­niej Ame­ry­ce Pół­noc­nej; zi­mu­je na po­łud­nie od za­się­gu let­nie­go aż po pół­noc­no-za­chod­nią część Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pstroszyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Pstrowice

Pstro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie py­rzyc­kim, w gmi­nie Py­rzy­ce. Wieś po­ło­żo­na jest 11 km na po­łud­nio­wy wschód od Py­rzyc.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Pstrowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pstrozłocisty

pstry (róż­no­ko­lo­ro­wy) z prze­wa­gą ko­lo­ru zło­ci­ste­go


Źródła:

SJP.pl

Pstrość

pstrość tu­li­pa­nów - wi­ru­so­wa cho­ro­ba tu­li­pa­nów


Źródła:

SJP.pl

Pstry

odz­na­cza­ją­cy się na­zbyt barw­nym, krzy­kli­wym ko­lo­ry­tem


przy­miot­nik

 (1.1) o roz­ma­i­tych bar­wach, wie­lo­ko­lo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstryczek

1. przy­cisk do włą­cze­nia ja­kie­goś urzą­dze­nia lub do włą­cze­nia prądu;
2. ude­rze­nie pal­cem o kciuk; prztyk, przty­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. prze­łącz­nik elek­trycz­ny

 (1.2) gest strze­le­nia pal­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstryczkowy

→ pstry­czek


Patrz:pstryczek

Źródła:

SJP.pl

Pstryk

wy­krzy­knik na­zy­wa­ją­cy dźwięk wy­da­wa­ny przy prze­krę­ce­niu włącz­ni­ka lub ude­rze­niu pal­cem o kciuk; prztyk


wy­krzy­knik

 (1.1) dźwięk. od­głos ro­bie­nia zdję­cia

 (1.2) dźwięk. od­głos włą­cza­nia, wy­łą­cza­nia lub prze­łą­cza­nia

 (1.3) dźwięk. od­głos pstry­ka­nia pal­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstrzyć

po­zo­sta­wiać na po­wierzch­ni cze­goś drob­ne plam­ki w od­mien­nym ko­lo­rze


Źródła:

SJP.pl

Pstrzący

po­zo­sta­wiać na po­wierzch­ni cze­goś drob­ne plam­ki w od­mien­nym ko­lo­rze


Źródła:

SJP.pl

Pstrąg

ce­nio­na w węd­kar­stwie ryba słod­ko­wod­na z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych o smacz­nym mię­sie; w Pol­sce wy­stę­pu­je p. po­to­ko­wy, p. źród­la­ny i p. tę­czo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. dra­pież­na ryba słod­ko­wod­na z cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi plam­ka­mi na bo­kach;

 (1.2) kulin. spoż. mięso lub po­tra­wa z pstrą­ga (1.1)


Zo­bacz też: Stu­denc­ki Teatr Sa­ty­ry „Pstrąg”.

Pstrąg – zwy­cza­jo­wa nazwa kilku ga­tun­ków dra­pież­nych ryb z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych (Sal­mo­ni­dae), za­sied­la­ją­cych słod­kie wody o by­strym prą­dzie, zwła­szcza górne od­cin­ki rzek. Grupa ta obej­mu­je bli­sko spo­krew­nio­ne ga­tun­ki i pod­ga­tun­ki ryb ka­ta­dro­micz­nych i ana­dro­micz­nych, ma­ją­ce oliw­ko­wo­bru­nat­ny grzbiet, boki zło­ta­we z czar­ny­mi plam­ka­mi i sre­brzy­sty brzuch.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pstrągarnia

go­spo­dar­stwo rybne ho­du­ją­ce pstrą­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) go­spo­dar­stwo rybne z ho­dow­lą pstrą­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstrągiewka

sztucz­na przy­nę­ta uży­wa­na w węd­kar­stwie do ło­wie­nia pstrą­gów


Źródła:

SJP.pl

Pstrągowiec

mag­mo­wa skała głę­bi­no­wa z ro­dzi­ny gabro; trok­to­lit


Źródła:

SJP.pl

Pstrągowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pstrągowy

→ pstrąg


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się pstrą­ga, ma­ją­cy zwią­zek z pstrą­giem


Patrz:pstrąg

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pstrągówka

wieś w Pol­sce


Pstrą­gów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie strzy­żow­skim, w gmi­nie Wi­śnio­wa. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954-19 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Pstrą­gów­ka, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Wi­śnio­wa. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pstrążek

mały pstrąg


Źródła:

SJP.pl

Pstrążenica

pstrą­że­ni­ca mała - ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby z ro­dzi­ny pstrą­że­nio­wa­tych; to­por­ni­ca mała


Źródła:

SJP.pl

Psubrat

nie­go­dzi­wiec, nik­czem­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. przest. osoba uwa­ża­na za podłą lub do któ­rej mó­wią­cy ma ne­ga­tyw­ny sto­su­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psuj

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: czło­wiek, który wszyst­ko psuje, szkod­nik; psuja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba lub zwie­rzę, które psuje

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) gwara. koń, który nie chce cią­gnąć

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 2. os. lp. rozk. od: psuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psuja

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: osoba płci mę­skiej, która wszyst­ko psuje, szkod­nik; psuj


Psuja ( Псуя; Псуя) – agro­mia­stecz­ko na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie głę­boc­kim, w siel­so­wie­cie Psuja, nad Je­zio­rem Psuja.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą pa­ra­fii pra­wo­sław­nej; znaj­du­je się tu cer­kiew pw. Świę­tej Trój­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psujon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. in­fant. ktoś, kto coś psuje lub zep­suł


Źródła:

Wiktionary

Psurów

Psu­rów (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Psu­row) – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ole­skim, w gmi­nie Ra­dłów, w so­łect­wie Li­go­ta Ole­ska.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Psuć

1. po­wo­do­wać, że coś staje się be­zu­ży­tecz­ne, prze­sta­je peł­nić swą funk­cję; ni­szczyć, usz­ka­dzać;
2. po­wo­do­wać zmia­nę cze­goś na gor­sze;
3. roz­pie­szczać, roz­pu­szczać; de­pra­wo­wać, de­mo­ra­li­zo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. pop­suć, zep­suć)

 (1.1) spra­wiać, że coś prze­sta­je speł­niać swoją funk­cję

 (1.2) po­gar­szać

 (1.3) spra­wiać, że prze­sta­je być wła­ści­we

 (1.4) o dziec­ku: źle wy­cho­wy­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny psuć się (dk. pop­suć się, zep­suć się)

 (2.1) usz­ka­dzać się, prze­sta­wać speł­niać swoją funk­cję

 (2.2) o żyw­no­ści: sta­wać się nie­ja­dal­ną w wy­ni­ku gni­cia, roz­kła­du, fer­men­ta­cji

 (2.3) po­gar­szać się

 (2.4) o dziec­ku: na­bie­rać złych cech, na­wy­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psv

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Pswr

skró­to­wiec

 (1.1) = Pol­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Walk Ry­cer­skich


Źródła:

Wiktionary

Psy

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) plu­ral|pies.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psych

po­gard­li­wie: osoba chora psy­chicz­nie lub swoim za­cho­wa­niem spra­wia­ją­ca takie wra­że­nie; wa­riant, świr, psy­chol


Źródła:

SJP.pl

Psych.

skrót od:
1. psy­cho­lo­gia;
2. psy­cho­lo­gicz­ny;
3. psy­chicz­ny; psy­chia­trycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psycha

po­gard­li­wie: osoba chora psy­chicz­nie lub swoim za­cho­wa­niem spra­wia­ją­ca takie wra­że­nie; wa­riant, świr, psy­chol


Źródła:

SJP.pl

Psychagog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cha­go­gii - ogółu metod wy­cho­waw­czych (bar­dziej psy­cho­lo­gicz­nych niż pe­da­go­gicz­nych), zmie­rza­ją­cych głów­nie do wyt­wo­rze­nia ko­rzyst­nych wa­run­ków do roz­wo­ju oso­bo­wo­ści bez na­rzu­ca­nia jej okre­ślo­ne­go kształ­tu


Źródła:

SJP.pl

Psychagogia

ogół metod wy­cho­waw­czych (bar­dziej psy­cho­lo­gicz­nych niż pe­da­go­gicz­nych), zmie­rza­ją­cych głów­nie do wyt­wo­rze­nia ko­rzyst­nych wa­run­ków do roz­wo­ju oso­bo­wo­ści bez na­rzu­ca­nia jej okre­ślo­ne­go kształ­tu


Źródła:

SJP.pl

Psychagogiczny

zwią­za­ny z psy­cha­go­gią - ogó­łem metod wy­cho­waw­czych (bar­dziej psy­cho­lo­gicz­nych niż pe­da­go­gicz­nych), zmie­rza­ją­cych głów­nie do wyt­wo­rze­nia ko­rzyst­nych wa­run­ków do roz­wo­ju oso­bo­wo­ści bez na­rzu­ca­nia jej okre­ślo­ne­go kształ­tu


Źródła:

SJP.pl

Psychastenia

w psy­cho­lo­gii: ro­dzaj ner­wi­cy ob­ja­wia­ją­cy się bra­kiem ak­tyw­no­ści, po­czu­ciem nie­przy­dat­no­ści, ob­se­syj­ny­mi za­cho­wa­nia­mi, nad­mier­ny­mi skru­pu­ła­mi, nie­śmia­ło­ścią i ogól­nym osła­bie­niem woli


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. za­bu­rze­nie psy­chicz­ne ob­ja­wia­ją­ce się m.in. lę­ka­mi, na­tręc­ta­mi i nie­po­ko­jem


Psy­cha­ste­nia – (z gr. ψυχή, "psy­che" «dusza» i ἀσθένεια, "aste­ne­ia" «bez­sil­ność, sła­bość») za­bu­rze­nie lę­ko­we zwią­za­ne z za­bu­rze­nia­mi ob­se­syj­no-kom­pul­syj­ny­mi. Cho­rzy nie po­tra­fią spre­cy­zo­wać swo­ich uczuć (am­bi­wa­len­cja) lub wy­pra­co­wać swo­je­go zda­nia na pe­wien temat (am­bi­ten­den­cja). Nie są też pewni sie­bie i muszą prze­my­śleć każdą swoją akcję.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychasteniczka

→ psy­cha­ste­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. ko­bie­ta cier­pią­ca na psy­cha­ste­nię


Patrz:psychastenik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychastenicznie

przy­słó­wek

 (1.1) psych. w spo­sób psy­cha­ste­nicz­ny; w spo­sób ty­po­wy dla psy­cha­ste­nii i psy­cha­ste­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Psychasteniczny

zwią­za­ny z psy­cha­ste­nią - ro­dza­jem ner­wi­cy ob­ja­wia­ją­cym się bra­kiem ak­tyw­no­ści, po­czu­ciem nie­przy­dat­no­ści, ob­se­syj­ny­mi za­cho­wa­nia­mi, nad­mier­ny­mi skru­pu­ła­mi, nie­śmia­ło­ścią i ogól­nym osła­bie­niem woli


przy­miot­nik

 (1.1) psych. wła­ści­wy psy­cha­ste­nii i psy­cha­ste­ni­kom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychastenik

osoba cier­pią­ca na psy­cha­ste­nię - ro­dzaj ner­wi­cy ob­ja­wia­ją­cy się bra­kiem ak­tyw­no­ści, po­czu­ciem nie­przy­dat­no­ści, ob­se­syj­ny­mi za­cho­wa­nia­mi, nad­mier­ny­mi skru­pu­ła­mi, nie­śmia­ło­ścią i ogól­nym osła­bie­niem woli


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. męż­czyz­na cier­pią­cy na psy­cha­ste­nię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychastenotymia

w psy­cho­lo­gii: uspo­so­bie­nie cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się bra­kiem pew­no­ści sie­bie i zde­cy­do­wa­nia w dzia­ła­niu, po­czu­ciem niż­szo­ści, doz­na­wa­niem lęków oraz na­tręt­nych myśli


Źródła:

SJP.pl

Psyche

książ­ko­wo: psy­chi­ka czło­wie­ka, jego stan psy­chicz­ny, życie du­cho­we; dusza, duch


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. dusza, duch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychedelic

[czy­taj: sajkiDElik] styl w mu­zy­ce roc­ko­wej, po­pu­lar­ny na prze­ło­mie last sześć­dzie­sią­tych i sie­dem­dzie­sią­tych XX wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dłu­gi­mi, im­pro­wi­zo­wa­ny­mi kom­po­zy­cja­mi oraz tek­sta­mi o te­ma­tach sek­su­al­nych, re­li­gij­nych lub du­cho­wych; psy­cho­de­lia, mu­zy­ka psy­cho­de­licz­na, psy­cho­de­lic


Źródła:

SJP.pl

Psychedryna

śro­dek po­bu­dza­ją­cy ak­tyw­ność psy­cho­mo­to­rycz­ną, lik­wi­du­ją­cy m.in. ob­ja­wy zmę­cze­nia i zwięk­sza­ją­cy zdol­ność kon­cen­tra­cji, łatwo uza­leż­nia­ją­cy; am­fe­ta­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Psychiatra

le­karz spe­cja­li­zu­ją­cy się w dzie­dzi­nie psy­chia­trii - dzia­le me­dy­cy­ny, nauce zaj­mu­ją­cej się ba­da­niem wa­run­ków pow­sta­nia, pro­fi­lak­ty­ką oraz le­cze­niem za­bu­rzeń psy­chicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się roz­poz­na­wa­niem i le­cze­niem cho­rób psy­chicz­nych

 (1.2) środ. karc. długo na­my­śla­ją­cy się gracz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychiatria

1. dział me­dy­cy­ny, nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem wa­run­ków pow­sta­nia, pro­fi­lak­ty­ką oraz le­cze­niem za­bu­rzeń psy­chicz­nych; fre­no­pa­to­lo­gia (daw­niej);
2. od­dział psy­chia­trycz­ny w szpi­ta­lu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się po­cho­dze­niem, roz­poz­na­wa­niem i le­cze­niem cho­rób psy­chicz­nych;

 (1.2) med. skró­ce­nie od|od­dział psy­chia­trycz­ny. (kli­ni­ki, szpi­ta­la itp.)


Psy­chia­tria – jedna z pod­sta­wo­wych spe­cja­li­za­cji me­dycz­nych, zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, za­po­bie­ga­niem i le­cze­niem za­bu­rzeń i cho­rób psy­chicz­nych. Bada ich uwa­run­ko­wa­nia bio­lo­gicz­ne, psy­cho­lo­gicz­ne, ro­dzin­no-ge­ne­tycz­ne, spo­łecz­ne, kon­sty­tu­cjo­nal­ne.

We­dług de­fi­ni­cji UEMS psy­chia­tria jest ga­łę­zią me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cą się ba­da­niem i sto­so­wa­niem biop­sy­cho­spo­łecz­nych zasad w etio­lo­gii, oce­nie, roz­poz­na­niu, le­cze­niu, re­ha­bi­li­ta­cji i za­po­bie­ga­niu umy­sło­wym, emo­cjo­nal­nym i be­ha­wio­ral­nym za­bu­rze­niom wy­stę­pu­ją­cym sa­mo­dziel­nie lub wspól­nie z in­ny­mi za­bu­rze­nia­mi me­dycz­ny­mi w ciągu ca­łe­go życia czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychiatrka

→ psy­chia­tra; psy­chia­trycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Psychiatryczka

→ psy­chia­tra; psy­chiatr­ka


Źródła:

SJP.pl

Psychiatryczno-Psychologiczny

do­ty­czą­cy psy­chia­trii i psy­cho­lo­gii, np. oś­ro­dek psy­chia­trycz­no-psy­cho­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychiatryczny

taki, który zwią­za­ny jest z psy­chia­trią - dzia­łem me­dy­cy­ny, nauką zaj­mu­ją­cą się ba­da­niem wa­run­ków pow­sta­nia, pro­fi­lak­ty­ką oraz le­cze­niem za­bu­rzeń psy­chicz­nych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z psy­chia­trią, do­ty­czą­cy psy­chia­trii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychiatryk

po­tocz­nie: szpi­tal psy­chia­trycz­ny; psy­chusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. pejor. szpi­tal psy­chia­trycz­ny

 (1.2) pot. pejor. za­kład psy­chia­trycz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychiczna

po­tocz­nie: ko­bie­ta chora psy­chicz­nie lub za taką uwa­ża­na; świr­nię­ta, nie­nor­mal­na


Źródła:

SJP.pl

Psychiczniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwara. nar­ko­ma­nów: złe sa­mo­po­czu­cie spo­wo­do­wa­ne gło­dem nar­ko­ty­ko­wym


Źródła:

Wiktionary

Psychicznie

przy­słó­wek

 (1.1) od­no­sząc się do spraw psy­chi­ki


Źródła:

Wiktionary

Psychiczno-Duchowy

do­ty­czą­cy psy­chi­ki i ducha (duszy w ro­zu­mie­niu re­li­gij­nym), np. roz­wój psy­chicz­no-du­cho­wy; psy­cho­du­cho­wy


Źródła:

SJP.pl

Psychiczno-Zmysłowy

w psy­cho­lo­gii: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sfery psy­chicz­nej i zmy­sło­wej, np. ob­ja­wy psy­chicz­no-zmy­sło­we; psy­cho­sen­so­rycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychiczność

rzad­ko: ca­łoksz­tałt wro­dzo­nych i na­by­tych dy­spo­zy­cji du­cho­wych i in­te­lek­tu­al­nych, uczu­cio­wych, woli, sta­no­wią­cych o życiu wew­nętrz­nym czło­wie­ka i za­rzą­dza­nych przez mózg; dusza, duch, psy­che, psy­chizm, psy­chi­ka


Źródła:

SJP.pl

Psychiczny

1. od­no­szą­cy się do psy­chi­ki, zwią­za­ny z pro­ce­sa­mi za­cho­dzą­cy­mi w psy­chi­ce; du­cho­wy, wew­nętrz­ny;
2. po­tocz­nie: chory psy­chicz­nie lub za ta­kie­go uwa­ża­ny; świr­nię­ty, nie­nor­mal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z psy­chi­ką i pro­ce­sa­mi w niej za­cho­dzą­cy­mi

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) pot. o czło­wie­ku: chory psy­chicz­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) męż­czyz­na chory psy­chicz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychika

ca­łoksz­tałt wro­dzo­nych i na­by­tych dy­spo­zy­cji du­cho­wych i in­te­lek­tu­al­nych, uczu­cio­wych, woli, sta­no­wią­cych o życiu wew­nętrz­nym czło­wie­ka i za­rzą­dza­nych przez mózg; dusza, duch, psy­che, psy­chizm, psy­chicz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ca­łoksz­tałt du­cho­wych, in­te­lek­tu­al­nych i uczu­cio­wych dy­spo­zy­cji isto­ty żywej;


Psy­chi­ka (gr. ψυχή, psy­che – dusza) – «ca­łoksz­tałt cech i pro­ce­sów wew­nętrz­nych czło­wie­ka, zwią­za­nych z emo­cja­mi, in­te­lek­tem, pre­dy­spo­zy­cja­mi i doś­wiad­cze­niem ży­cio­wym» (źró­dło: Słow­nik ję­zy­ka pol­skie­go pod red. W. Do­ro­szew­skie­go). Ze­spół in­dy­wi­du­al­nych cech psy­cho­fi­zycz­nych two­rzy oso­bo­wość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychizm

w psy­cho­lo­gii: ca­łoksz­tałt wro­dzo­nych i na­by­tych dy­spo­zy­cji du­cho­wych i in­te­lek­tu­al­nych, uczu­cio­wych, woli, sta­no­wią­cych o życiu wew­nętrz­nym czło­wie­ka i za­rzą­dza­nych przez mózg; dusza, duch, psy­che, psy­chi­ka, psy­chicz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. nauka o duszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psycho-

prze­dro­stek

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek z psy­chi­ką


Źródła:

Wiktionary

Psychoaktywność

→ psy­cho­ak­tyw­ny


Patrz:psychoaktywny

Źródła:

SJP.pl

Psychoaktywny

w far­ma­ko­lo­gii: taki, który dzia­ła po­bu­dza­ją­co na psy­chi­kę i stany emo­cjo­nal­ne czło­wie­ka; psy­cho­a­na­lep­tycz­ny, psy­cho­to­nicz­ny, psy­cho­po­bu­dza­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) farm. bio­chem. dzia­ła­ją­cy po­bu­dza­ją­co na psy­chi­kę i stany emo­cjo­nal­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychoakustyczny

zwią­za­ny z psy­cho­a­ku­sty­ką - dzie­dzi­ną nauki ba­da­ją­cą i opi­su­ją­cą związ­ki za­cho­dzą­ce mię­dzy falą dźwię­ko­wą do­cie­ra­ją­cą do uszu słu­cha­cza a su­biek­tyw­nie od­czu­wa­nym wra­że­niem, wy­wo­ła­nym przez tę falę, np. model psy­cho­a­ku­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychoakustyka

dzie­dzi­na nauki ba­da­ją­ca i opi­su­ją­ca związ­ki za­cho­dzą­ce mię­dzy falą dźwię­ko­wą do­cie­ra­ją­cą do uszu słu­cha­cza a su­biek­tyw­nie od­czu­wa­nym wra­że­niem, wy­wo­ła­nym przez tę falę


Psy­cho­a­ku­sty­ka, aku­sty­ka psy­cho­lo­gicz­na – dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem i opi­sy­wa­niem związ­ków za­cho­dzą­cych mię­dzy falą dźwię­ko­wą do­cie­ra­ją­cą do uszu słu­cha­cza (bodź­cem) a su­biek­tyw­nie od­czu­wa­nym wra­że­niem, które u niego wy­wo­łu­je. Jest to nauka z po­gra­ni­cza aku­sty­ki i psy­cho­lo­gii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychoanaleptyczny

w far­ma­ko­lo­gii: taki, który dzia­ła sty­mu­lu­ją­co i to­ni­zu­ją­co na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy; psy­cho­ak­tyw­ny, psy­cho­to­nicz­ny, psy­cho­po­bu­dza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Psychoanaleptyk

w far­ma­ko­lo­gii: śro­dek dzia­ła­ją­cy sty­mu­lu­ją­co i to­ni­zu­ją­co na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy


Źródła:

SJP.pl

Psychoanalityczka

1. w psy­cho­lo­gii: ko­bie­ta psy­cho­log wy­ko­rzy­stu­ją­ca ana­li­zę oso­bo­wo­ści po­przez hip­no­zę, su­ge­stię, tech­ni­kę swo­bod­nych sko­ja­rzeń w celu le­cze­nia za­bu­rzeń psy­chicz­nych i emo­cjo­nal­nych;
2. zwo­len­nicz­ka, przed­sta­wi­ciel­ka psy­cho­a­na­li­zy - kon­cep­cji psy­cho­lo­gicz­nej Zyg­mun­ta Fre­u­da


Źródła:

SJP.pl

Psychoanalityczny

1. do­ty­czą­cy psy­cho­a­na­li­zy - kon­cep­cji psy­cho­lo­gicz­nej stwo­rzo­nej przez Zyg­mun­ta Fre­u­da na po­cząt­ku XX wieku, wy­ja­śnia­ją­cej struk­tu­rę, funk­cjo­no­wa­nie i roz­wój oso­bo­wo­ści czło­wie­ka, a także zja­wisk spo­łecz­nych i kul­tu­ro­wych dzia­ła­niem podś­wia­do­mych in­stynk­tów, po­pę­dów i dążeń po­zo­sta­ją­cych we wza­jem­nym kon­flik­cie;
2. w me­dy­cy­nie: do­ty­czą­cy psy­cho­a­na­li­zy - me­to­dy dia­gno­sty­ki oraz te­ra­pii za­bu­rzeń psy­chicz­nych i emo­cjo­nal­nych, wy­ko­rzy­stu­ją­cej hip­no­zę, su­ge­stię oraz tech­ni­kę swo­bod­nych sko­ja­rzeń


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy psy­cho­a­na­li­zy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychoanalityk

1. w psy­cho­lo­gii: psy­cho­log wy­ko­rzy­stu­ją­cy ana­li­zę oso­bo­wo­ści po­przez hip­no­zę, su­ge­stię, tech­ni­kę swo­bod­nych sko­ja­rzeń w celu le­cze­nia za­bu­rzeń psy­chicz­nych i emo­cjo­nal­nych;
2. zwo­len­nik, przed­sta­wi­ciel psy­cho­a­na­li­zy - kon­cep­cji psy­cho­lo­gicz­nej Zyg­mun­ta Fre­u­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) psy­cho­log, który sto­su­je psy­cho­a­na­li­zę w le­cze­niu swo­ich pa­cjen­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychoanaliza

1. kon­cep­cja psy­cho­lo­gicz­na stwo­rzo­na przez Zyg­mun­ta Fre­u­da na po­cząt­ku XX wieku, wy­ja­śnia­ją­ca struk­tu­rę, funk­cjo­no­wa­nie i roz­wój oso­bo­wo­ści czło­wie­ka, a także zja­wisk spo­łecz­nych i kul­tu­ro­wych dzia­ła­niem podś­wia­do­mych in­stynk­tów, po­pę­dów i dążeń po­zo­sta­ją­cych we wza­jem­nym kon­flik­cie; psy­cho­lo­gia głębi;
2. w me­dy­cy­nie: me­to­da dia­gno­sty­ki oraz te­ra­pii za­bu­rzeń psy­chicz­nych i emo­cjo­nal­nych, wy­ko­rzy­stu­ją­ca hip­no­zę, su­ge­stię oraz tech­ni­kę swo­bod­nych sko­ja­rzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. kie­ru­nek w psy­cho­lo­gii XX w. stwo­rzo­ny przez Zyg­mun­ta Fre­u­da, tłu­ma­czą­cy struk­tu­rę, dzia­ła­nie i roz­wój oso­bo­wo­ści, a także zja­wi­ska spo­łecz­no-hi­sto­rycz­ne od­dzia­ły­wa­niem nieś­wia­do­mych me­cha­niz­mów mo­ty­wa­cyj­nych po­zo­sta­ją­cych we wza­jem­nych kon­flik­tach

 (1.2) psych. med. me­to­da le­cze­nia za­bu­rzeń psy­chicz­nych opar­ta na za­ło­że­niach psy­cho­a­na­li­zy (1.1)


Psy­cho­a­na­li­za (od gr. ψυχη = „psy­che”, „dusza” i ανάλυσις = „ana­li­za”) – me­to­da poz­na­nia i le­cze­nia czło­wie­ka, te­o­ria psy­cho­pa­to­lo­gii i te­o­ria poz­wa­la­ją­ca wy­ja­śnić różne zja­wi­ska spo­łecz­ne i kul­tu­ro­we. Zo­sta­ła za­po­cząt­ko­wa­na na prze­ło­mie XIX i XX wieku przez wie­deń­skie­go le­ka­rza Sig­mun­da Fre­u­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychoanalizować

w psy­cho­lo­gii, psy­chia­trii: wy­ko­rzy­sty­wać ana­li­zę oso­bo­wo­ści w celu le­cze­nia za­bu­rzeń psy­chicz­nych i emo­cjo­nal­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychobilly

[czy­taj: sajkoBIli] śro­do­wi­sko­wo: styl mu­zy­ki roc­ko­wej lat osiem­dzie­sią­tych XX wieku, opar­ty na rock'n'rollu lat pięć­dzie­sią­tych


Psy­cho­bil­ly – ga­tu­nek mu­zy­ki wy­wo­dzą­cej się z bry­tyj­skie­go punk rocka lat sie­dem­dzie­sią­tych oraz ame­ry­kań­skie­go roc­ka­bil­ly lat pięć­dzie­sią­tych.

Za twór­ców psy­cho­bil­ly uz­na­je się ze­spół The Me­te­ors. Li­rycz­nie opie­ra się głów­nie na hor­ro­rach, prze­mo­cy, sek­su­al­no­ści oraz in­nych te­ma­tach sta­no­wią­cych temat tabu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychobiograficzny

do­ty­czą­cy prze­żyć psy­chicz­nych, które można od­czy­tać z czy­jejś bio­gra­fii


Źródła:

SJP.pl

Psychobiolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­bio­lo­gii - dzie­dzi­ny nauki ba­da­ją­cej wza­jem­ne po­wią­za­nia zja­wisk psy­chicz­nych i bio­lo­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychobiologia

dzie­dzi­na nauki ba­da­ją­ca wza­jem­ne po­wią­za­nia zja­wisk psy­chicz­nych i bio­lo­gicz­nych


Psy­cho­bio­lo­gia to dział psy­cho­lo­gii, który ma na celu wy­ja­śnie­nie za­cho­wa­nia i sta­nów świa­do­mo­ści w ka­te­go­riach pro­ce­sów fiz­jo­lo­gicz­nych, ewo­lu­cji ga­tun­ków, funk­cji i ko­niecz­no­ści eko­lo­gicz­nych oraz roz­wo­ju osob­ni­cze­go or­ga­niz­mu. Innym, trud­niej­szym za­da­niem jest okre­śla­nie re­la­cji po­mię­dzy fiz­jo­lo­gią mózgu a zja­wi­ska­mi uz­na­ny­mi za umy­sło­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychobiologiczny

do­ty­czą­cy psy­cho­bio­lo­gii - dzie­dzi­ny nauki ba­da­ją­cej wza­jem­ne po­wią­za­nia zja­wisk psy­chicz­nych i bio­lo­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychobiolożka

→ psy­cho­bio­log


Patrz:psychobiolog

Źródła:

SJP.pl

Psychobiotyk

pro­bio­tyk wpły­wa­ją­cy ko­rzyst­nie na zdro­wie psy­chicz­ne


Psy­cho­bio­ty­ki – bak­te­rie pro­bio­tycz­ne, które spo­ży­wa­ne w od­po­wied­nich daw­kach wy­ka­zu­ją dzia­ła­nie na oś je­li­to­wo-móz­go­wą i mają ko­rzyst­ny wpływ na zdro­wie psy­chicz­ne pa­cjen­tów cier­pią­cych na cho­ro­by psy­chicz­ne oraz ła­go­dzą ob­ja­wy de­pre­sji, ze­spo­łu je­li­ta draż­li­we­go i chro­nicz­ne­go zmę­cze­nia. Ter­min psy­cho­bio­tyk zo­stał ut­wo­rzo­ny przez psy­chia­trę Teda Di­na­na i ne­u­ro­lo­ga Johna F. Cry­a­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychoból

ból głowy o po­dło­żu psy­chicz­nym, wy­ni­ka­ją­cy naj­czę­ściej z de­pre­sji


Źródła:

SJP.pl

Psychochirurgia

w me­dy­cy­nie: le­cze­nie niek­tó­rych za­bu­rzeń psy­chicz­nych, po­le­ga­ją­ce na chi­rur­gicz­nym usu­wa­niu nie­wiel­kich od­cin­ków oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go lub na prze­ry­wa­niu po­łą­czeń mię­dzy oś­rod­ka­mi ner­wo­wy­mi


Psy­cho­chi­rur­gia – le­cze­nie za­bu­rzeń psy­chicz­nych me­to­da­mi ne­u­ro­chi­rur­gicz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychochirurgiczny

w me­dy­cy­nie: do­ty­czą­cy psy­cho­chi­rur­gii - le­cze­nia niek­tó­rych za­bu­rzeń psy­chicz­nych, po­le­ga­ją­ce­go na chi­rur­gicz­nym usu­wa­niu nie­wiel­kich od­cin­ków oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go lub na prze­ry­wa­niu po­łą­czeń mię­dzy oś­rod­ka­mi ner­wo­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Psychodegeneracja

w psy­cho­lo­gii: trwa­łe za­bu­rze­nia psy­chi­ki czło­wie­ka wsku­tek or­ga­nicz­nych zmian w ner­wo­wym ukła­dzie oś­rod­ko­wym, wy­wo­ła­ne czyn­ni­ka­mi zew­nętrz­ny­mi; de­ge­ne­ra­cja psy­chicz­na, de­gra­da­cja psy­chicz­na, psy­cho­de­gra­da­cja, cha­rak­te­ro­pa­tia


Źródła:

SJP.pl

Psychodegradacja

w psy­cho­lo­gii: trwa­łe za­bu­rze­nia psy­chi­ki czło­wie­ka wsku­tek or­ga­nicz­nych zmian w ner­wo­wym ukła­dzie oś­rod­ko­wym, wy­wo­ła­ne czyn­ni­ka­mi zew­nętrz­ny­mi; de­ge­ne­ra­cja psy­chicz­na, de­gra­da­cja psy­chicz­na, psy­cho­de­ge­ne­ra­cja, cha­rak­te­ro­pa­tia


Źródła:

SJP.pl

Psychodelia

styl w mu­zy­ce roc­ko­wej, po­pu­lar­ny na prze­ło­mie last sześć­dzie­sią­tych i sie­dem­dzie­sią­tych XX wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dłu­gi­mi, im­pro­wi­zo­wa­ny­mi kom­po­zy­cja­mi oraz tek­sta­mi o te­ma­tach sek­su­al­nych, re­li­gij­nych lub du­cho­wych; psy­che­de­lic, psy­cho­de­lic, mu­zy­ka psy­cho­de­licz­na


Psy­cho­de­lia – ter­min okre­śla­ją­cy styl mu­zy­ki, sztu­ki wi­zu­al­nej, mody i kul­tu­ry, ory­gi­nal­nie przy­pi­sy­wa­ny schył­ko­wi lat 60. XX wieku i hip­pi­som. Zo­stał on stwo­rzo­ny w 1966, lecz naj­więk­szą po­pu­lar­ność zdo­był pod­czas Lata Mi­ło­ści (ang. "Sum­mer of Love") w 1967. Jego po­cząt­ki zwy­kle lo­ka­li­zu­je się w San Fran­ci­sco w sta­nie Ka­li­for­nia, jed­nak szyb­ko roz­prze­strze­nił się w Sta­nach Zjed­no­czo­nych i na całym świe­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychodelic

[czy­taj: sajkoDElik] styl w mu­zy­ce roc­ko­wej, po­pu­lar­ny na prze­ło­mie last sześć­dzie­sią­tych i sie­dem­dzie­sią­tych XX wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dłu­gi­mi, im­pro­wi­zo­wa­ny­mi kom­po­zy­cja­mi oraz tek­sta­mi o te­ma­tach sek­su­al­nych, re­li­gij­nych lub du­cho­wych; psy­cho­de­lia, mu­zy­ka psy­cho­de­licz­na, psy­che­de­lic


Źródła:

SJP.pl

Psychodeliczka

ko­bie­ta, któ­rej stan psy­chi­ki odz­na­cza się głę­bo­kim spo­ko­jem, wzmo­żo­nym od­czu­wa­niem bodź­ców, wy­stę­po­wa­niem ha­lu­cy­na­cji i natch­nie­nia twór­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Psychodeliczność

w psy­cho­lo­gii: stan psy­chicz­ny wy­wo­ła­ny sil­nym prze­ży­ciem emo­cjo­nal­nym lub środ­ka­mi odu­rza­ją­cy­mi, prze­ja­wia­ją­cy się m.in. w wiz­jach zbli­żo­nych do ha­lu­cy­na­cji, w zwięk­szo­nej wraż­li­wo­ści na bodź­ce i w po­bu­dze­niu wy­o­braź­ni twór­czej; psy­cho­de­lizm


Źródła:

SJP.pl

Psychodeliczny

w psy­cho­lo­gii:
1. o sta­nie umy­słu, sa­mo­po­czu­ciu: odz­na­cza­ją­cy się głę­bo­kim spo­ko­jem, wzmo­żo­nym od­czu­wa­niem bodź­ców, wy­stę­po­wa­niem ha­lu­cy­na­cji i natch­nie­nia twór­cze­go;
2. na­ce­cho­wa­ny takim na­stro­jem, np. psy­cho­de­licz­ny wiersz;
3. o pew­nych nar­ko­ty­kach: wy­wo­łu­ją­cy taki stan


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który prze­ja­wia wzmo­żo­ną wraż­li­wość na bodź­ce

 (1.2) skłon­ny do uro­jeń, w szcze­gól­no­ści eu­fo­rycz­nych

 (1.3) bę­dą­cy prze­ja­wem lub po­wo­du­ją­cy stan psy­cho­de­licz­ny (1.1-2)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychodelik

czło­wiek, któ­re­go stan psy­chi­ki odz­na­cza się głę­bo­kim spo­ko­jem, wzmo­żo­nym od­czu­wa­niem bodź­ców, wy­stę­po­wa­niem ha­lu­cy­na­cji i natch­nie­nia twór­cze­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. med. sub­stan­cja ne­u­ro­ak­tyw­na o dzia­ła­niu psy­cho­de­licz­nym, wy­wo­łu­ją­ca zwy­kle odu­rze­nie i wizje, ma­ją­ca zdol­ność do wy­wo­ły­wa­nia zmian per­cep­cji, świa­do­mo­ści, spo­so­bu my­śle­nia oraz spo­so­bu od­czu­wa­nia emo­cji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychodelizm

w psy­cho­lo­gii: stan psy­chicz­ny wy­wo­ła­ny sil­nym prze­ży­ciem emo­cjo­nal­nym lub środ­ka­mi odu­rza­ją­cy­mi, prze­ja­wia­ją­cy się m.in. w wiz­jach zbli­żo­nych do ha­lu­cy­na­cji, w zwięk­szo­nej wraż­li­wo­ści na bodź­ce i w po­bu­dze­niu wy­o­braź­ni twór­czej; psy­cho­de­licz­ność


Źródła:

SJP.pl

Psychodepresyjny

o leku: prze­ciw­dzia­ła­ją­cy de­pre­sji; an­ty­de­pre­syj­ny, prze­ciw­de­pre­syj­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychodermatolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie dzie­dzi­ny me­dy­cy­ny ba­da­ją­cej wpływ psy­chi­ki czło­wie­ka na pow­sta­wa­nie i prze­bieg cho­rób der­ma­to­lo­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychodermatologia

dzie­dzi­na me­dy­cy­ny ba­da­ją­ca wpływ psy­chi­ki czło­wie­ka na pow­sta­wa­nie i prze­bieg cho­rób der­ma­to­lo­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychodermatologiczny

→ psy­cho­der­ma­to­lo­gia


Patrz:psychodermatologia

Źródła:

SJP.pl

Psychodiagnosta

rzad­ko w psy­cho­lo­gii: spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­dia­gno­sty­ki - te­o­rii i metod badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­gno­styk, psy­cho­dia­gno­styk


Źródła:

SJP.pl

Psychodiagnostyczny

w psy­cho­lo­gii: zwią­za­ny z psy­cho­dia­gno­sty­ką - te­o­rią i me­to­da­mi badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­gno­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychodiagnostyk

w psy­cho­lo­gii: spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­dia­gno­sty­ki - te­o­rii i metod badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­gno­styk, psy­cho­dia­gno­sta


Źródła:

SJP.pl

Psychodiagnostyka

w psy­cho­lo­gii: te­o­ria i me­to­dy badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­gno­sty­ka, psy­cho­gnoz­ja, dia­gno­sty­ka psy­cho­lo­gicz­na


Źródła:

SJP.pl

Psychodietetyczka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się za­sa­da­mi ra­cjo­nal­ne­go odży­wia­nia sto­su­jąc tech­ni­ki psy­cho­lo­gicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Psychodietetyczny

zwią­za­ny z dzia­łem die­te­ty­ki sto­su­ją­cym tech­ni­ki psy­cho­lo­gicz­ne wobec osób z za­bu­rze­nia­mi je­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Psychodietetyk

die­te­tyk sto­su­ją­cy tech­ni­ki psy­cho­lo­gicz­ne wobec osób z za­bu­rze­nia­mi je­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Psychodietetyka

dział die­te­ty­ki sto­su­ją­cy tech­ni­ki psy­cho­lo­gicz­ne wobec osób z za­bu­rze­nia­mi je­dze­nia


Psy­cho­die­te­ty­ka – in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na wie­dzy, łą­czą­ca za­gad­nie­nia z ob­sza­ru psy­cho­lo­gii (głów­nie psy­cho­lo­gii zdro­wia), die­te­ty­ki i zasad zdro­we­go stylu życia.

We­dług Ob­ser­wa­to­rium Ję­zy­ko­we­go Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go psy­cho­die­te­ty­ka to "dział die­te­ty­ki zaj­mu­ją­cy się sto­so­wa­niem róż­ne­go ro­dza­ju tech­nik psy­cho­lo­gii u osób z za­bu­rze­nia­mi odży­wia­nia".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychodrama

me­to­da sto­so­wa­na w psy­cho­te­ra­pii gru­po­wej, po­le­ga­ją­ca na od­gry­wa­niu im­pro­wi­zo­wa­nych scen, obra­zu­ją­cych prze­ży­cia uczest­ni­ków grupy


Dra­ma­te­ra­pia, psy­cho­dra­ma (ang. "drama the­ra­py, psy­cho­dra­ma") – me­to­da psy­cho­te­ra­pii ma­ją­ca na celu roz­poz­na­nie i le­cze­nie za­bu­rzeń psy­chicz­nych, wy­ko­rzy­stu­ją­ca ele­men­ty te­a­tru i dramy, po­le­ga­ją­ca na przy­go­to­wy­wa­niu przez człon­ków grupy te­ra­pe­u­tycz­nej (lub klien­ta in­dy­wi­du­al­ne­go w przy­pad­ku mo­no­dra­my) bez za­ło­żo­ne­go sce­na­riu­sza scen do­ty­czą­cych rze­czy­wi­sto­ści zew­nętrz­nej lub świa­ta wew­nętrz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychoduchowy

do­ty­czą­cy psy­chi­ki i ducha (duszy w ro­zu­mie­niu re­li­gij­nym), np. roz­wój psy­cho­du­cho­wy; psy­chicz­no-du­cho­wy


Źródła:

SJP.pl

Psychodydaktyczny

zwią­za­ny z psy­cho­dy­dak­ty­ką - dzia­łem psy­cho­lo­gii pe­da­go­gicz­nej, zaj­mu­ją­cym się za­gad­nie­nia­mi związ­ku psy­cho­lo­gii z dy­dak­ty­ką ogól­ną i me­to­dy­ką przed­mio­tów szkol­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychodydaktyk

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­dy­dak­ty­ki - dzia­łu psy­cho­lo­gii pe­da­go­gicz­nej, zaj­mu­ją­ce­go się za­gad­nie­nia­mi związ­ku psy­cho­lo­gii z dy­dak­ty­ką ogól­ną i me­to­dy­ką przed­mio­tów szkol­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychodydaktyka

dział psy­cho­lo­gii pe­da­go­gicz­nej, zaj­mu­ją­cy się za­gad­nie­nia­mi związ­ku psy­cho­lo­gii z dy­dak­ty­ką ogól­ną i me­to­dy­ką przed­mio­tów szkol­nych


Źródła:

SJP.pl

Psychodysleptyczny

w psy­chia­trii, far­ma­ko­lo­gii: ma­ją­cy wła­ści­wo­ści ha­lu­cy­no­gen­ne i mo­gą­cy wy­wo­łać psy­cho­zę doś­wiad­czal­ną; psy­cho­mi­me­tycz­ny, psy­cho­zo­mi­me­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychoedukacja

edu­ka­cja w za­kre­sie wie­dzy psy­cho­lo­gicz­nej; edu­ka­cja psy­cho­lo­gicz­na


Psy­cho­e­du­ka­cja – me­to­da edu­ka­cyj­na adre­so­wa­na do ludzi, któ­rzy żyją z za­bu­rze­nia­mi psy­chicz­ny­mi stanu zdro­wia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychoedukacyjny

→ psy­cho­e­du­ka­cja


Patrz:psychoedukacja

Źródła:

SJP.pl

Psychoedukator

spe­cja­li­sta na­u­cza­ją­cy pa­cjen­tów i ich ro­dzin o cho­ro­bie psy­chicz­nej, jej ob­ja­wach, le­cze­niu i ra­dze­niu sobie z nią


Źródła:

SJP.pl

Psychoedukatorka

→ psy­cho­e­du­ka­tor


Patrz:psychoedukator

Źródła:

SJP.pl

Psychoedukować

edu­ko­wać w za­kre­sie wie­dzy psy­cho­lo­gicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Psychoemocjonalny

w psy­cho­lo­gii: do­ty­czą­cy emo­cjo­nal­nych zja­wisk psy­chicz­nych, np. kon­tro­la psy­cho­e­mo­cjo­nal­na


Źródła:

SJP.pl

Psychofan

ob­se­syj­ny, na­tar­czy­wy fa­na­tyk prze­śla­du­ją­cy swo­je­go idola; pse­u­do­fan


Źródła:

SJP.pl

Psychofanka

ob­se­syj­na, na­tar­czy­wa fa­na­tycz­ka prze­śla­du­ją­ca swo­je­go idola; pse­u­do­fan­ka


Źródła:

SJP.pl

Psychofarmakolog

ba­dacz skut­ków wy­wo­ła­nych przez le­kar­stwa i nar­ko­ty­ki w psy­chi­ce czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl

Psychofarmakologia

dział far­ma­ko­lo­gii ba­da­ją­cy skut­ki wy­wo­ła­ne przez le­kar­stwa i nar­ko­ty­ki w psy­chi­ce czło­wie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. farm. gałąź far­ma­ko­lo­gii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem wpły­wu leków psy­cho­ak­tyw­nych na stan psy­chicz­ny czło­wie­ka;


Psy­cho­far­ma­ko­lo­gia – zaj­mu­je się ba­da­niem wpły­wu leków psy­cho­ak­tyw­nych na funk­cjo­no­wa­nie oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go na wszyst­kich po­zio­mach ana­li­zy. W ra­mach tego ba­da­ne jest poz­na­nie, za­cho­wa­nie, stan psy­chicz­ny, ne­u­ro­fiz­jo­lo­gia, ne­u­ro­che­mia, ek­spre­sja genów i bio­lo­gia mo­le­ku­lar­na. Far­ma­ko­lo­gicz­ne le­cze­nie za­bu­rzeń psy­chicz­nych jest kry­ty­ko­wa­ne w oś­rod­kach psy­chia­trycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychofarmakologiczny

zwią­za­ny z psy­cho­far­ma­ko­lo­gią - dzia­łem far­ma­ko­lo­gii ba­da­ją­cym skut­ki wy­wo­ła­ne przez le­kar­stwa i nar­ko­ty­ki w psy­chi­ce czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl

Psychofarmakoterapia

w me­dy­cy­nie: far­ma­ko­te­ra­pia za­bu­rzeń psy­chicz­nych


Psy­cho­far­ma­ko­te­ra­pia – jest jedną z metod le­cze­nia za­bu­rzeń psy­chicz­nych po­le­ga­ją­cą na po­da­wa­niu leków o dzia­ła­niu psy­cho­tro­po­wym. Leki psy­cho­tro­po­we, za poś­red­nict­wem od­dzia­ły­wa­nia na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy, mają wpływ na stan psy­chicz­ny i wy­wie­ra­ją wpływ lecz­ni­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychofizjolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­fiz­jo­lo­gii - nauki zaj­mu­ją­cej się związ­ka­mi mię­dzy pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi (np. wra­że­nia) i fiz­jo­lo­gicz­ny­mi (np. od­dech)


Źródła:

SJP.pl

Psychofizjologia

dział nauki zaj­mu­ją­cy się związ­ka­mi mię­dzy pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi (np. wra­że­nia) i fiz­jo­lo­gicz­ny­mi (np. od­dech)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. nauka z po­gra­ni­cza psy­cho­lo­gii i fiz­jo­lo­gii, zaj­mu­ją­ca się związ­kiem mię­dzy pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi i fiz­jo­lo­gicz­ny­mi;


Psy­cho­fiz­jo­lo­gia — dział nauki z po­gra­ni­cza psy­cho­lo­gii i fiz­jo­lo­gii, zaj­mu­ją­cy się wza­jem­nym związ­kiem pro­ce­sów psy­chicz­nych i fiz­jo­lo­gicz­nych. Opi­su­je on wza­jem­ną za­leż­ność emo­cji, zmian świa­do­mo­ści, spo­so­bów za­cho­wa­nia z funk­cjo­no­wa­niem mózgu, ukła­du krą­że­nia, od­dy­cha­nia, mo­to­ry­ki i ukła­du hor­mo­nal­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychofizjologiczny

do­ty­czą­cy psy­cho­fiz­jo­lo­gii - dzia­łu nauki zaj­mu­ją­ce­go się związ­ka­mi mię­dzy pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi (np. wra­że­nia) i fiz­jo­lo­gicz­ny­mi (np. od­dech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) psych. zwią­za­ny z psy­cho­fiz­jo­lo­gią, do­ty­czą­cy psy­cho­fiz­jo­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychofizjonomiczny

zwią­za­ny z psy­cho­fiz­jo­no­mią - rze­ko­mą dzie­dzi­ną wie­dzy pre­ten­du­ją­cą do miana nauki, ba­da­ją­cą zwią­zek wy­glą­du zew­nętrz­ne­go czło­wie­ka z jego cha­rak­te­rem i po­sta­wa­mi uczu­cio­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Psychofizjonomik

osoba rze­ko­mo po­tra­fią­ca od­czy­tać cechy cha­rak­te­ru i po­sta­wy uczu­cio­we da­ne­go czło­wie­ka z jego wy­glą­du


Źródła:

SJP.pl

Psychofizjonomika

rze­ko­ma dzie­dzi­na wie­dzy pre­ten­du­ją­ca do miana nauki, ba­da­ją­ca zwią­zek wy­glą­du zew­nętrz­ne­go czło­wie­ka z jego cha­rak­te­rem i po­sta­wa­mi uczu­cio­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Psychofizycznie

→ psy­cho­fi­zycz­ny


Patrz:psychofizyczny

Źródła:

SJP.pl

Psychofizyczny

do­ty­czą­cy zja­wisk psy­chicz­nych i fi­zycz­nych


przy­miot­nik

 (1.1) psych. do­ty­czą­cy sfery psy­chicz­nej i fi­zycz­nej czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychofizyk

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­fi­zy­ki - badań i po­mia­rów wra­żeń wy­wo­ła­nych przez od­po­wied­nie bodź­ce


Źródła:

SJP.pl

Psychofizyka

dział psy­cho­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem i po­mia­rem wra­żeń wy­wo­ła­nych przez od­po­wied­nie bodź­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. dział psy­cho­lo­gii i nauk przy­rod­ni­czych ba­da­ją­cy za­leż­no­ści mię­dzy fi­zycz­ny­mi wła­ści­wo­ścia­mi bodź­ców a wra­że­nia­mi i spo­strze­że­nia­mi, które wy­wo­łu­ją u czło­wie­ka


Psy­cho­fi­zy­ka – nauka in­ter­dy­scy­pli­nar­na z po­gra­ni­cza psy­cho­lo­gii, fiz­jo­lo­gii zmy­słów oraz fi­zy­ki; bada głów­nie za­leż­no­ści mię­dzy fi­zycz­ny­mi wła­ści­wo­ścia­mi bodź­ców dzia­ła­ją­cych na zmy­sły a wra­że­nia­mi psy­chicz­ny­mi, jakie się wtedy po­ja­wia­ją.

W końcu XIX wieku, po­cząt­ko­wym okre­sie na­u­ko­we­go roz­wo­ju psy­cho­lo­gii, wy­ni­ki ek­spe­ry­men­tów psy­cho­fi­zycz­nych zło­ży­ły się na treść pier­wszych praw psy­cho­fi­zycz­nych (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychoforma

rzad­ko: forma psy­chicz­na


Źródła:

SJP.pl

Psychogalwanometr

apa­rat do po­mia­ru elek­trycz­nej re­ak­cji skóry na bodź­ce psy­chicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Psychogenetycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób do­ty­czą­cy psy­cho­ge­ne­zy


Źródła:

Wiktionary

Psychogenetyczny

→ psy­cho­ge­ne­za


Patrz:psychogeneza

Źródła:

SJP.pl

Psychogeniczny

w psy­cho­lo­gii: uwa­run­ko­wa­ny czyn­ni­ka­mi psy­chicz­ny­mi, ma­ją­cy swoje źró­dło w psy­chi­ce, w świa­do­mo­ści czło­wie­ka; psy­cho­gen­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychogenny

w psy­cho­lo­gii: uwa­run­ko­wa­ny czyn­ni­ka­mi psy­chicz­ny­mi, ma­ją­cy swoje źró­dło w psy­chi­ce, w świa­do­mo­ści czło­wie­ka; psy­cho­ge­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychogeriatria

Psy­cho­ge­ria­tria (psy­chia­tria wieku po­desz­łe­go) – dzie­dzi­na psy­chia­trii zaj­mu­ją­ca się le­cze­niem za­bu­rzeń psy­chicz­nych wy­stę­pu­ją­cych w wieku po­desz­łym, tj. po 65. roku życia. W pol­skim sy­ste­mie kształ­ce­nie le­ka­rzy psy­cho­ge­ria­tria nie zo­sta­ła wy­o­dręb­nio­na jako osob­na dzie­dzi­na spe­cja­li­za­cyj­na.


Źródła:

Wikipedia

Psychognostyczny

rzad­ko w psy­cho­lo­gii: zwią­za­ny z psy­cho­dia­gno­sty­ką - te­o­rią i me­to­da­mi badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­dia­gno­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychognostyk

rzad­ko w psy­cho­lo­gii: spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­dia­gno­sty­ki - te­o­rii i metod badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­dia­gno­styk, psy­cho­dia­gno­sta


Źródła:

SJP.pl

Psychognostyka

rzad­ko w psy­cho­lo­gii: te­o­ria i me­to­dy badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­dia­gno­sty­ka, psy­cho­gnoz­ja, dia­gno­sty­ka psy­cho­lo­gicz­na


Źródła:

SJP.pl

Psychognozja

rzad­ko w psy­cho­lo­gii: te­o­ria i me­to­dy badań zmie­rza­ją­cych do stwier­dze­nia stop­nia i ro­dza­ju wła­ści­wo­ści psy­chicz­nych jed­nost­ki; psy­cho­gno­sty­ka, psy­cho­dia­gno­sty­ka, dia­gno­sty­ka psy­cho­lo­gicz­na


Źródła:

SJP.pl

Psychograf

psy­cho­log spo­rzą­dza­ją­cy psy­cho­gra­my


Źródła:

SJP.pl

Psychografia

Psy­cho­gra­fia – me­to­da ba­da­nia stylu życia lud­no­ści na pod­sta­wie spo­so­bów spę­dza­nia wol­ne­go czasu, za­in­te­re­so­wań (np. upo­do­ba­nia co do mu­zy­ki), oso­bo­wo­ści. W ba­da­niach do­ty­czą­cych za­cho­wań współ­czes­nych kon­su­men­tów kry­te­ria te coraz czę­ściej za­stę­pu­ją tra­dy­cyj­ne już ka­te­go­rie de­mo­gra­ficz­ne (wieku, sta­tu­su spo­łecz­ne­go, wyksz­tał­ce­nia etc.).


Źródła:

Wikipedia

Psychografologia

ro­dzaj ba­da­nia pisma ręcz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Psychohigieniczny

→ psy­cho­hi­gie­nicz­ny


Patrz:psychohigieniczny

Źródła:

SJP.pl

Psychohistoria

for­mu­ła ba­daw­cza po­le­ga­ją­ca na łą­cze­niu badań hi­sto­rycz­nych z ka­te­go­ria­mi psy­cho­a­na­li­tycz­ny­mi


Psy­cho­hi­sto­ria – szcze­gó­ło­wa dzie­dzi­na z po­gra­ni­cza hi­sto­rii i psy­cho­lo­gii, od­wo­łu­ją­ca się do orien­ta­cji psy­cho­dy­na­micz­nej w psy­cho­lo­gii, w szcze­gól­no­ści do psy­cho­a­na­li­zy. Ter­min ten może rów­nież oz­na­czać za­in­te­re­so­wa­nie prze­bie­giem osob­ni­cze­go roz­wo­ju jed­nost­ki hi­sto­rycz­nie zlo­ka­li­zo­wa­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychokinetyczny

→ psy­cho­ki­ne­za


Patrz:psychokineza

Źródła:

SJP.pl

Psychokineza

opis ruchu na od­le­głość, wy­wo­ła­ne­go za po­mo­cą mocy psy­chicz­nej; inne okre­śle­nie te­le­ki­ne­zy


Te­le­ki­ne­za, psy­cho­ki­ne­za – rze­ko­my wpływ na fi­zycz­ne oto­cze­nie na od­le­głość, mocą psy­chicz­ną, bez fi­zycz­nej in­ge­ren­cji, która po­pu­lar­na jest w fan­ta­sty­ce na­u­ko­wej i pa­rap­sy­cho­lo­gii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychokrytyka

w psy­cho­lo­gii: kry­ty­ka te­ma­tycz­na, psy­cho­a­na­li­za


Źródła:

SJP.pl

Psychol

po­tocz­nie, po­spo­li­cie: osoba chora psy­chicz­nie lub swoim za­cho­wa­niem spra­wia­ją­ca takie wra­że­nie; wa­riat, świr, psych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. obraź. psy­cho­pa­ta, osoba chora psy­chicz­nie, wa­riat


Psy­chol ( "Psy­cho") – ame­ry­kań­ski hor­ror z 1998 r. w re­ży­se­rii Gusa Van Santa, re­ma­ke filmu "Psy­cho­za" Al­fre­da Hitch­coc­ka z 1960. Otrzy­mał Złotą Ma­li­nę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychol.

skrót od: psy­cho­lo­gia, psy­cho­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psycholamarkizm

odłam ne­o­la­mar­kiz­mu z końca XIX wieku, który przyj­mu­je wpływ wew­nętrz­nych, "du­cho­wych" czyn­ni­ków na pow­sta­wa­nie przy­sto­so­wań ewo­lu­cyj­nych


Psy­cho­la­mar­kizm – kie­ru­nek ne­o­la­mar­ki­stycz­ny o cha­rak­te­rze wi­ta­li­stycz­nym za­po­cząt­ko­wa­ny przez Co­pe­go. W swo­jej kon­cep­cji ewo­lu­cji po­ło­żył on szcze­gól­ny na­cisk na wew­nętrz­ną dąż­ność or­ga­niz­mów do świa­do­me­go sa­mo­do­sko­na­le­nia się. Szcze­gó­ły swo­jej te­o­rii ewo­lu­cji przed­sta­wił w "O po­cho­dze­niu naj­le­piej przy­sto­so­wa­nych" ("The ori­gin of the fit­test" 1887) oraz w "Głów­ne czyn­ni­ki ewo­lu­cji or­ga­nicz­nej" ("The Pri­ma­ry Fac­tors of Or­ga­nic Evo­lu­tion" - 1896).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psycholekt

Psy­cho­lekt – ter­min z za­kre­su psy­cho­ling­wi­sty­ki oraz so­cjo­ling­wi­sty­ki, wpro­wa­dzo­ny przez Alek­san­dra Wil­ko­nia w 1987 r., oz­na­cza­ją­cy takie formy re­a­li­za­cji ję­zy­ka, które są uza­leż­nio­ne od czyn­ni­ków na­tu­ry psy­chicz­nej. Psy­cho­lek­ty za­li­cza­ne są do od­mian funk­cjo­nal­nych ję­zy­ka.


Źródła:

Wikipedia

Psycholeptyczny

→ psy­cho­lep­tyk


Patrz:psycholeptyk

Źródła:

SJP.pl

Psycholingwistyczny

→ psy­cho­ling­wi­sty­ka


Patrz:psycholingwistyka

Źródła:

SJP.pl

Psycholingwistyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. psych. dzie­dzi­na nauki na po­gra­ni­czu psy­cho­lo­gii i ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­ca się psy­cho­lo­gicz­ny­mi pod­sta­wa­mi funk­cjo­no­wa­nia ję­zy­ka;


Psy­cho­ling­wi­sty­ka, psy­cho­lo­gia ję­zy­ka – dzie­dzi­na nauki na po­gra­ni­czu psy­cho­lo­gii i ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­ca się psy­cho­lo­gicz­ny­mi pod­sta­wa­mi funk­cjo­no­wa­nia ję­zy­ka, tzn. tym, jak język jest przys­wa­ja­ny, przet­wa­rza­ny oraz wy­ko­rzy­sty­wa­ny przez ludz­ki umysł.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psycholka

→ psy­chol; świ­ru­ska, wa­riat­ka


Źródła:

SJP.pl

Psycholog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) psych. ab­sol­went stu­diów w dzie­dzi­nie psy­cho­lo­gii

 (1.2) środ. karc. długo na­my­śla­ją­cy się gracz

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) psych. ab­sol­went­ka stu­diów w dzie­dzi­nie psy­cho­lo­gii


Psy­cho­log – zawód za­u­fa­nia pu­blicz­ne­go po­le­ga­ją­cy na udzie­la­niu świad­czeń psy­cho­lo­gicz­nych, w szcze­gól­no­ści na: dia­gno­zie psy­cho­lo­gicz­nej, opi­nio­wa­niu, orze­ka­niu, psy­cho­te­ra­pii (po ukoń­cze­niu stu­diów po­dy­plo­mo­wych w tym za­kre­sie), na udzie­la­niu po­mo­cy psy­cho­lo­gicz­nej, na­u­cza­nia, pro­wa­dze­nia wy­kła­dów, kur­sów, szko­leń warsz­ta­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychologia

nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem me­cha­niz­mów i praw rzą­dzą­cych zja­wi­ska­mi psy­chicz­ny­mi oraz za­cho­wa­nia­mi czło­wie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka ba­da­ją­ca psy­chi­kę oraz za­cho­wa­nie czło­wie­ka;


Psy­cho­lo­gia (od ψυχή "psy­che" „dusza”; λόγος "logos" „słowo, myśl, ro­zu­mo­wa­nie”) – nauka ba­da­ją­ca me­cha­niz­my i prawa rzą­dzą­ce psy­chi­ką oraz za­cho­wa­nia­mi czło­wie­ka. Psy­cho­lo­gia bada rów­nież wpływ zja­wisk psy­chicz­nych na in­te­rak­cje mię­dzy­ludz­kie oraz in­te­rak­cję z oto­cze­niem. We­dług Spen­ce­ra A. Rat­hu­sa psy­cho­lo­gia jest ba­da­niem na­u­ko­wym za­rów­no za­cho­wa­nia, jak i pro­ce­sów umy­sło­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychologicznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) psych. od­no­sząc się do psy­cho­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Psychologiczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: psy­cho­lo­gicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Psychologiczny

przy­miot­nik

 (1.1) med. psych. do­ty­czą­cy psy­cho­lo­gii

 (1.2) sto­su­ją­cy za­sa­dy psy­cho­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Psychologistka

→ psy­cho­lo­gi­sta


Patrz:psychologista

Źródła:

SJP.pl

Psychologistyczny

→ psy­cho­lo­gizm


Patrz:psychologizm

Źródła:

SJP.pl

Psychologizacja

psy­cho­lo­gicz­na in­ter­pre­ta­cja zja­wisk


Źródła:

SJP.pl

Psychologizm

Psy­cho­lo­gizm (gr. "psy­che" – dusza, życie) – po­gląd w róż­nych dzie­dzi­nach wie­dzy (pe­da­go­gi­ka, te­o­ria li­te­ra­tu­ry – zob. re­li­gioz­naw­stwo, fi­lo­zo­fia) za­kła­da­ją­cy, że czyn­ni­ki psy­cho­lo­gicz­ne mają de­ter­mi­nu­ją­cy i naj­waż­niej­szy cha­rak­ter, albo wręcz sta­no­wią os­no­wę zja­wisk.


Źródła:

Wikipedia

Psychologizować

uj­mo­wać za­gad­nie­nia na­u­ko­we od stro­ny psy­cho­lo­gicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Psycholożka

→ psy­cho­log


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zaw. psych. ko­bie­ta, która spe­cja­li­zu­je się w dzie­dzi­nie psy­cho­lo­gii


Patrz:psycholog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psycholstwo

za­cho­wy­wa­nie się jak osoba chora psy­chicz­nie; wa­riact­wo


Źródła:

SJP.pl

Psychomachia

1. w li­te­ra­tu­rze: walka du­chów do­brych i złych o duszę czło­wie­ka, motyw śred­nio­wiecz­nych mo­ra­li­te­tów;
2. prze­no­śnie: walka dobra ze złem


Psy­cho­ma­chia – ale­go­rycz­ny po­e­mat chrze­ści­jań­skie­go poety rzym­skie­go Au­re­liu­sza Pru­den­cju­sza Kle­men­sa, ży­ją­ce­go na prze­ło­mie IV i V wieku n.e. Po­e­mat opi­su­je walkę dobra ze złem w duszy czło­wie­ka. Utwór wpro­wa­dził topos na­zy­wa­ny od jego ty­tu­łu psy­cho­ma­chią, obec­ny w wielu póź­niej­szych dzie­łach li­te­rac­kich, a także jako motyw w rzeź­bie i ilu­stra­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychomanipulacja

ce­lo­we ma­ni­pu­lo­wa­nie psy­chi­ką, emo­cja­mi lub za­cho­wa­niem innej osoby.


Źródła:

SJP.pl

Psychomanipulacyjny

→ psy­cho­ma­ni­pu­la­cja


Patrz:psychomanipulacja

Źródła:

SJP.pl

Psychometr

urzą­dze­nie do wnio­sko­wa­nia o praw­do­mów­no­ści ba­da­ne­go na pod­sta­wie re­je­stra­cji nieś­wia­do­mych re­ak­cji osoby prze­słu­chi­wa­nej na za­da­wa­ne py­ta­nia; wa­rio­graf


Źródła:

SJP.pl

Psychometria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. dział psy­cho­lo­gii zaj­mu­ją­cy się po­mia­ra­mi zja­wisk i war­to­ści psy­cho­lo­gicz­nych jak i ich me­to­da­mi

 (1.2) psych. dział psy­cho­lo­gii ba­da­ją­cy me­to­do­lo­gię i pod­sta­wy te­o­re­tycz­ne te­stów psy­cho­lo­gicz­nych, też: umie­jęt­ność ta­kie­go od­kry­wa­nia


Psy­cho­me­tria (od ψυχή "Psy­che" = dusza, oraz łac. -me­tria, od gr. μετρεῖν me­tre­in, „mie­rzyć”) – dział psy­cho­lo­gii, który zaj­mu­je się te­o­rią i prak­ty­ką sto­so­wa­nia te­stów psy­cho­lo­gicz­nych. Usta­la jakie wa­run­ki po­wi­nien speł­niać dobry test psy­cho­lo­gicz­ny, zaj­mu­je się za­rów­no two­rze­niem sa­mych na­rzę­dzi te­sto­wych i po­zy­cji, które za­wie­ra­ją, jak i kwe­stia­mi zwią­za­ny­mi ze zli­cza­niem i in­ter­pre­to­wa­niem wy­ni­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psychomimetyczny

w psy­chia­trii, far­ma­ko­lo­gii: ma­ją­cy wła­ści­wo­ści ha­lu­cy­no­gen­ne i mo­gą­cy wy­wo­łać psy­cho­zę doś­wiad­czal­ną; psy­cho­dys­lep­tycz­ny, psy­cho­zo­mi­me­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychomotoryka

Psy­cho­mo­to­ry­ka − dzie­dzi­na zaj­mu­ją­ca się te­o­rią i me­to­da­mi psy­cho­lo­gii ruchu. Po­ję­cie „psy­cho­mo­to­ry­ka” skła­da się z dwóch słów psy­chi­ka i mo­to­ry­ka i w ten spo­sób opi­su­je za­leż­ność po­mię­dzy per­cep­cją, ru­chem, prze­ży­wa­niem, ucze­niem się a dzia­ła­niem. Pro­ce­sy umy­sło­we, takie jak emo­cjo­nal­ność czy kon­cen­tra­cja, oraz in­dy­wi­du­al­ne cechy oso­bo­wo­ści wpły­wa­ją na spon­ta­nicz­ność ru­chów oraz spo­sób po­ru­sza­nia się.


Źródła:

Wikipedia

Psychonauta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba doś­wiad­cza­ją­ca doś­wiad­czeń psy­cho­de­licz­nych w celu poz­na­nia swo­je­go umy­słu;


Psy­cho­na­u­ta (od ψυχή "psychē" „dusza/duch/umysł”) i ναύτης ("naútēs" „ma­ry­narz/na­wi­ga­tor”) – osoba doś­wiad­cza­ją­ca ce­lo­wo wy­wo­ła­nych zmian świa­do­mo­ści (doś­wiad­czeń psy­cho­de­licz­nych), w celu poz­na­nia swo­je­go umy­słu po­przez bez­poś­red­nie doś­wiad­cze­nie. Zmia­na stanu świa­do­mo­ści może zo­stać wy­wo­ła­na przez:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psychoneurolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­ne­u­ro­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Psychoneurotyczny

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla psy­cho­ner­wi­cy


Źródła:

SJP.pl

Psychoonkolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie psy­cho­on­ko­lo­gii, łą­czą­cej wie­dzę z za­kre­su psy­cho­lo­gii i on­ko­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Psychoonkologia

dzie­dzi­na me­dy­cy­ny łą­czą­ca wie­dzę z za­kre­su psy­cho­lo­gii i on­ko­lo­gii


Psy­cho­on­ko­lo­gia to in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na me­dy­cy­ny, któ­rej roz­wój przy­pa­da w Eu­ro­pie na lata 80. XX wieku. Pro­ble­ma­ty­kę ba­daw­czą psy­cho­on­ko­lo­gii można ująć w trzy grupy:

Pod­sta­wo­we za­da­nia psy­cho­on­ko­lo­gii to: sta­ra­nie o po­pra­wę ja­ko­ści życia pa­cjen­tów z cho­ro­bą no­wot­wo­ro­wą i ich ro­dzin, włą­cze­nie pro­ble­mów psy­cho­on­ko­lo­gicz­nych do pro­gra­mu na­u­cza­nia stu­den­tów i per­so­ne­lu me­dycz­ne­go, dzia­łal­ność na­u­ko­wo-ba­daw­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychoonkolożka

→ psy­cho­on­ko­log


Patrz:psychoonkolog

Źródła:

SJP.pl

Psychopata

1. osoba cier­pią­ca na psy­cho­pa­tię;
2. osoba bu­dzą­ca lęk swym za­cho­wa­niem, za­cho­wu­ją­ca się niez­god­nie z przy­ję­ty­mi nor­ma­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) psych. med. czło­wiek cier­pią­cy na psy­cho­pa­tię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychopatia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. za­bu­rze­nie oso­bo­wo­ści cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się trwa­łym wzor­cem lek­ce­wa­że­nia i ła­ma­nia norm spo­łecz­nych oraz praw in­nych ludzi;


Źródła:

Wiktionary

Psychopatka

→ psy­cho­pa­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. ko­bie­ta cier­pią­ca na psy­cho­pa­tię


Patrz:psychopata

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychopatolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­pa­to­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Psychopatologia

dział psy­chia­trii zaj­mu­ją­cy się za­bu­rze­nia­mi psy­chicz­ny­mi, ich ba­da­niem i me­cha­niz­ma­mi pow­sta­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. med. psych. dzie­dzi­na psy­cho­lo­gii i psy­chia­trii, która bada za­bu­rze­nia i cho­ro­by psy­chicz­ne


Nie mylić z: Pa­top­sy­cho­lo­gia.

Psy­cho­pa­to­lo­gia ( psy­cho­pat­ho­lo­gy, z ję­zy­ka grec­kie­go ψυχή "psy­che" „dusza”, πάθος "pat­hos" „cier­pie­nie” i λόγος "logos" „słowo, myśl, ro­zu­mo­wa­nie”) – gałąź psy­chia­trii, któ­rej do­me­ną jest opi­sy­wa­nie, wy­ja­śnia­nie i po­rząd­ko­wa­nie nie­pra­wi­dło­wych, cho­ro­bo­wych zja­wisk psy­chicz­nych, któ­rym przy­pi­su­je się zna­cze­nie kli­nicz­ne, czyli ob­ja­wów psy­cho­pa­to­lo­gicz­nych lub ze­spo­łów ob­ja­wo­wych, a któ­rych roz­poz­na­nie, ana­li­za i ocena są przy­dat­ne w po­stę­po­wa­niu te­ra­pe­u­tycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychopatolożka

→ psy­cho­pa­to­log


Patrz:psychopatolog

Źródła:

SJP.pl

Psychopatycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób psy­cho­pa­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Psychopatyczność

→ psy­cho­pa­tycz­ny


Patrz:psychopatyczny

Źródła:

SJP.pl

Psychopatyczny

→ psy­cho­pa­tia


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy psy­cho­pa­tę, o ce­chach psy­cho­pa­ty; świad­czą­cy o psy­cho­pa­tii


Patrz:psychopatia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychopedagogika

Psy­cho­pe­da­go­gi­ka – dział pe­da­go­gi­ki zaj­mu­ją­cy się pro­ble­ma­mi na­u­ko­wy­mi i za­gad­nie­nia­mi psy­cho­lo­gii roz­wo­ju i wy­cho­wa­nia czło­wie­ka. Psy­cho­pe­da­go­gi­ka jako nauka jest po­łą­cze­niem dwóch sa­mo­dziel­nych dzie­dzin nauki psy­cho­lo­gii i pe­da­go­gi­ki w jeden wspól­ny nurt, bę­dą­cy nową dzie­dzi­ną wie­dzy, ek­splo­ro­wa­ną i sto­so­wa­ną we współ­czes­nym życiu spo­łecz­nym czło­wie­ka.


Źródła:

Wikipedia

Psychopedagożka

→ psy­cho­pe­da­gog


Patrz:psychopedagog

Źródła:

SJP.pl

Psychoplegiczny

lek psy­cho­ple­gicz­ny - lek sto­so­wa­ny w le­cze­niu psy­choz i ner­wic; lek ne­u­ro­lep­tycz­ny, lek prze­ciwp­sy­cho­tycz­ny, ne­u­ro­lep­tyk


Źródła:

SJP.pl

Psychopobudzający

w far­ma­ko­lo­gii: taki, który dzia­ła po­bu­dza­ją­co na psy­chi­kę i stany emo­cjo­nal­ne czło­wie­ka; psy­cho­a­na­lep­tycz­ny, psy­cho­to­nicz­ny, psy­cho­ak­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychopomp

osoba (duch, bóg, zwie­rzę itp.) od­pro­wa­dza­ją­ca dusze zmar­łych na tam­ten świat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) rel. isto­ta (anioł, bó­stwo, duch, zwie­rzę) od­pro­wa­dza­ją­ca lub prze­no­szą­ca dusze zmar­łych do świa­ta po­za­gro­bo­we­go;


Psy­cho­pomp ( ψυχοπομπóς psy­cho­pom­pós, psy­cho­pom­pus ‘prze­wod­nik dusz’) – w re­li­gii isto­ta (anioł, bó­stwo, duch, zwie­rzę), któ­rej za­da­niem jest od­pro­wa­dze­nie lub prze­nie­sie­nie duszy zmar­łe­go czło­wie­ka do świa­ta po­za­gro­bo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychoprawica

pe­jo­ra­tyw­nie: pra­wi­ca ce­chu­ją­ca się ir­ra­cjo­nal­ny­mi po­glą­da­mi i dzia­ła­nia­mi, kłam­li­wą i agre­syw­ną re­to­ry­ką


Źródła:

SJP.pl

Psychorelaksacyjny

→ psy­cho­re­lak­sa­cja


Patrz:psychorelaksacja

Źródła:

SJP.pl

Psychoruchowo

→ psy­cho­ru­cho­wy


Patrz:psychoruchowy

Źródła:

SJP.pl

Psychoruchowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze zja­wi­ska­mi i pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi za­cho­dzą­cy­mi przy wy­ko­ny­wa­niu czyn­no­ści ru­cho­wych


Źródła:

Wiktionary

Psychoseksualność

→ psy­cho­sek­su­al­ny


Patrz:psychoseksualny

Źródła:

SJP.pl

Psychoseksualny

zwią­za­ny z psy­chi­ką i sek­su­al­no­ścią


Źródła:

SJP.pl

Psychosensoryczny

1. do­ty­czą­cy zja­wisk psy­chicz­nych zwią­za­nych z od­bio­rem i per­cep­cją wra­żeń zmy­sło­wych;
2. ob­ja­wy psy­cho­sen­so­rycz­ne - za­bu­rze­nia w od­bio­rze wra­żeń zmy­sło­wych, ich po­strze­ga­nia i ro­zu­mie­nia


Źródła:

SJP.pl

Psychosocjolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie psy­cho­so­cjo­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi za­cho­dzą­cy­mi w zbio­ro­wo­ściach ludz­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychosocjologia

dział psy­cho­lo­gii zaj­mu­ją­cy się pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi za­cho­dzą­cy­mi w zbio­ro­wo­ściach ludz­kich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział psy­cho­lo­gii, który zaj­mu­je się pro­ce­sa­mi psy­chicz­ny­mi za­cho­dzą­cy­mi w zbio­ro­wo­ściach ludz­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychosocjologiczny

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od psy­cho­so­cjo­lo­gia


Źródła:

Wiktionary

Psychosomatyczny

do­ty­czą­cy wza­jem­nych za­leż­no­ści mię­dzy psy­chi­ką a cia­łem


przy­miot­nik

 (1.1) med. psych. do­ty­czą­cy re­la­cji psy­chicz­nych i cie­les­nych w or­ga­niz­mie; wy­ni­ka­ją­cy z od­dzia­ły­wań psy­chi­ki na ciało


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychosomatyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dział me­dy­cy­ny, który bada zwią­zek po­mię­dzy za­bu­rze­nia­mi psy­chicz­ny­mi i so­ma­tycz­ny­mi


Psy­cho­so­ma­ty­ka – ca­ło­ścio­we uj­mo­wa­nie pro­ble­mów czło­wie­ka cho­re­go. Ter­min wpro­wa­dził do me­dy­cy­ny w 1818 roku J.Ch. He­in­roth.

Psy­cho­so­ma­ty­ka zaj­mu­je się roz­pa­try­wa­niem za­leż­no­ści psy­cho­so­ma­tycz­nych, czyli do­ty­czą­cych wpły­wu czyn­ni­ków psy­chicz­nych na or­ga­nizm czło­wie­ka. Ba­da­nia w mo­de­lu pa­to­ge­ne­tycz­nym po­szu­ku­ją czyn­ni­ków na­tu­ry psy­chicz­nej w pow­sta­wa­niu cho­rób so­ma­tycz­nych i wpły­wa­ją­cych na ich prze­bieg.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psychospołeczny

przy­miot­nik

 (1.1) psych. do­ty­czą­cy sfery psy­chicz­nej i spo­łecz­nej


Źródła:

Wiktionary

Psychostazja

w wy­o­bra­że­niach re­li­gij­nych: wa­że­nie dusz zmar­łych dla po­rów­na­nia wagi ich do­brych i złych uczyn­ków


Za­su­ge­ro­wa­no, aby "Psy­cho­sta­sis" Nie opi­sa­no po­wo­du pro­po­zy­cji in­te­gra­cji.

Psy­cho­staz­ja (gr. "wa­że­nie dusz") – sym­bo­licz­ne przed­sta­wie­nie w sztu­ce sceny sądu pod­czas któ­re­go do­ko­ny­wa­na jest ocena, czy dana dusza godna jest zba­wie­nia. Wy­wo­dzi się z wy­o­bra­żeń re­li­gij­nych sta­ro­żyt­nych Egip­cjan. Po­pu­lar­ne w śred­nio­wie­czu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychostymulant

śro­dek po­bu­dza­ją­cy pro­ce­sy psy­chicz­ne i wzma­ga­ją­cy napęd ru­cho­wy; śro­dek sty­mu­lu­ją­cy, śro­dek psy­cho­to­nicz­ny, śro­dek psy­cho­sty­mu­lu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Psychostymulujący

śro­dek psy­cho­sty­mu­lu­ją­cy - śro­dek po­bu­dza­ją­cy pro­ce­sy psy­chicz­ne i wzma­ga­ją­cy napęd ru­cho­wy; śro­dek sty­mu­lu­ją­cy, śro­dek psy­cho­to­nicz­ny, psy­cho­sty­mu­lant


Źródła:

SJP.pl

Psychotechnik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie psy­cho­tech­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Psychotechnika

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie psy­cho­tech­ni­ki


Psy­cho­tech­ni­ka jest de­fi­nio­wa­na jako:

Niek­tó­rzy au­to­rzy uwa­ża­ją te de­fi­ni­cje za błęd­ne i pro­wa­dzą­ce do sze­re­gu nie­po­ro­zu­mień ze wzglę­du na ich znacz­ne spo­pu­la­ry­zo­wa­nie.

We­dług nich pra­wi­dło­we zna­cze­nie ter­mi­nu psy­cho­tech­ni­ka to:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychoterapeuta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie psy­cho­te­ra­pii


Psy­cho­te­ra­pe­u­ta – osoba po­sia­da­ją­ca od­po­wied­nie kwa­li­fi­ka­cje za­wo­do­we i oso­bi­ste nie­zbęd­ne do pro­wa­dze­nia psy­cho­te­ra­pii.

Obec­nie w Pol­sce wy­mo­gi for­mal­ne co do kwa­li­fi­ka­cji psy­cho­te­ra­pe­u­tów udzie­la­ją­cych świad­czeń zdro­wot­nych oso­bom z za­bu­rze­nia­mi psy­chicz­ny­mi w pod­mio­tach wy­ko­nu­ją­cych dzia­łal­ność lecz­ni­czą lub jed­nost­kach po­mo­cy spo­łecz­nej okre­śla art.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Psychoterapeutka

→ psy­cho­te­ra­pe­u­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie psy­cho­te­ra­pii


Patrz:psychoterapeuta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychoterapeutyczny

do­ty­czą­cy psy­cho­te­ra­pii, zwią­za­ny z psy­cho­te­ra­pią (np. oś­ro­dek psy­cho­te­ra­pe­u­tycz­ny, po­rad­nia psy­cho­te­ra­pe­u­tycz­na)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy psy­cho­te­ra­pii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychoterapeutyka

jedna z dzie­dzin psy­cho­lo­gii, zaj­mu­ją­ca się te­o­rią i prak­ty­ką le­cze­nia za­bu­rzeń psy­chicz­nych po­przez od­dzia­ły­wa­nie na psy­chi­kę pa­cjen­ta su­ge­stią, radą, pers­waz­ją i uspo­ka­ja­niem


Źródła:

SJP.pl

Psychoterapia

le­cze­nie za­bu­rzeń psy­chicz­nych po­przez od­dzia­ły­wa­nie na psy­chi­kę pa­cjen­ta su­ge­stią, radą, pers­waz­ją i uspo­ka­ja­niem oraz po­przez ana­li­zę i in­ter­pre­ta­cję jego za­cho­wa­nia, dla uś­wia­do­mie­nia mu i zmo­dy­fi­ko­wa­nia jego sto­sun­ku do sie­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. le­cze­nie me­to­dą bez uży­cia leków przy za­sto­so­wa­niu np. pers­waz­ji czy su­ge­stii;


Psy­cho­te­ra­pia – sto­so­wa­nie metod psy­cho­lo­gicz­nych, zwła­szcza opar­tych na re­gu­lar­nym kon­tak­cie mię­dzy­ludz­kim, w celu po­mo­cy oso­bom zma­ga­ją­cym się z róż­no­rod­ny­mi pro­ble­ma­mi. Psy­cho­te­ra­pia służy po­pra­wie do­bro­sta­nu i zdro­wia psy­chicz­ne­go, roz­wo­jo­wi re­la­cji i umie­jęt­no­ści spo­łecz­nych, może do­ty­czyć zmia­ny lub ra­dze­nia sobie z do­kucz­li­wy­mi za­cho­wa­nia­mi, prze­ko­na­nia­mi, ob­se­sja­mi, my­śla­mi lub emo­cja­mi. Niek­tó­re tech­ni­ki psy­cho­te­ra­pe­u­tycz­ne są uz­na­ne za opar­te na do­wo­dach na­u­ko­wych me­to­dy le­cze­nia okre­ślo­nych za­bu­rzeń psy­chicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychotest

test ma­ją­cy zba­dać cechy psy­cho­lo­gicz­ne, dru­ko­wa­ny jako forma roz­ryw­ki dla czy­tel­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. test psy­cho­lo­gicz­ny, naj­czę­ściej taki dru­ko­wa­ny w pra­sie dla roz­ryw­ki czy­tel­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychothriller

[czy­taj: psy­cho­tri­ler] od­mia­na thril­le­ra, w któ­rym osią kon­flik­tu jest cho­ro­ba lub de­wia­cja psy­chicz­na głów­ne­go bo­ha­te­ra; thril­ler psy­cho­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychotoniczny

w far­ma­ko­lo­gii: taki, który dzia­ła sty­mu­lu­ją­co i to­ni­zu­ją­co na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy; psy­cho­a­na­lep­tycz­ny, psy­cho­ak­tyw­ny, psy­cho­po­bu­dza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Psychotraumatolog

spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się skut­ka­mi psy­chicz­ny­mi traum i ich te­ra­pią


Źródła:

SJP.pl

Psychotraumatologia

dzie­dzi­na psy­cho­lo­gii i psy­chia­trii zaj­mu­ją­ca się skut­ka­mi tra­u­my psy­chicz­nej, jej le­cze­niem i me­cha­niz­ma­mi ra­dze­nia sobie z tra­u­mą


Psy­cho­tra­u­ma­to­lo­gia – dzie­dzi­na psy­cho­lo­gii zaj­mu­ją­ca się oso­ba­mi doś­wiad­cza­ją­cy­mi tra­u­my – ba­da­niem zja­wisk i me­cha­niz­mów wy­stę­pu­ją­cych po doś­wiad­cze­niu sy­tu­a­cji, która za­gra­ża­ła zdro­wiu lub życiu, po­mo­cą oso­bom, które doś­wiad­czy­ły tego ro­dza­ju sy­tu­a­cji i kry­zy­sów oraz me­to­da­mi pracy i ro­zu­mie­nia zja­wisk psy­chicz­nych zwią­za­nych z tra­u­mą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychotraumatolożka

→ psy­cho­tra­u­ma­to­log


Patrz:psychotraumatolog

Źródła:

SJP.pl

Psychotroniczka

→ psy­cho­tro­nik


Patrz:psychotronik

Źródła:

SJP.pl

Psychotroniczny

zwią­za­ny z psy­cho­tro­ni­ką, do­ty­czą­cy psy­cho­tro­ni­ki (np. sprzęt psy­cho­tro­nicz­ny, cza­so­pis­mo psy­cho­tro­nicz­ne)


Źródła:

SJP.pl

Psychotronik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie psy­cho­tro­ni­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ba­dacz dom­nie­ma­nych za­leż­no­ści mię­dzy świa­do­mo­ścią ludz­ką a zja­wi­ska­mi ener­ge­tycz­ny­mi


Psy­cho­tro­nik (tyt. oryg. "Psion") – pier­wsza część cyklu o Kocie – po­wieść scien­ce fic­tion au­tor­stwa ame­ry­kań­skiej pi­sar­ki Joan D. Vinge. Po­wieść ta uka­za­ła się w 1982 r., pol­skie wy­da­nie, w tłu­ma­cze­niu Kingi Do­bro­wol­skiej, wy­da­ło wy­daw­nict­wo Pró­szyń­ski i S-ka w 1997 r. Po­zo­sta­łe czę­ści try­lo­gii: "Kocia łapka" oraz "Deszcz snów".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychotronika

dzie­dzi­na do­cie­kań ko­rzy­sta­ją­ca z nauk psy­cho­lo­gii i bio­fi­zy­ki, ba­da­ją­ca zja­wi­ska pa­ra­nor­mal­ne, zwła­szcza od­dzia­ły­wa­nia bio­pól na żywe or­ga­niz­my


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzie­dzi­na ba­da­ją­ca dom­nie­ma­ne za­leż­no­ści mię­dzy świa­do­mo­ścią ludz­ką a zja­wi­ska­mi ener­ge­tycz­ny­mi;


Ten ar­ty­kuł opi­su­je te­o­rie, me­to­dy lub czyn­no­ści niez­god­ne ze współ­czes­ną wie­dzą na­u­ko­wą.

Psy­cho­tro­ni­ka – kon­tro­wer­syj­na dy­scy­pli­na pa­ra­na­u­ko­wa, po­pu­lar­na głów­nie we wczes­nych la­tach 1970 w kra­jach Bloku So­wiec­kie­go. Choć psy­cho­tro­ni­ka nigdy nie zy­ska­ła po­wszech­nej ak­cep­ta­cji spo­łecz­no­ści na­u­ko­wej, w kon­tek­ście zim­nej wojny zna­la­zła po­par­cie, w tym fi­nan­so­we, niek­tó­rych agen­cji po obu stro­nach kon­flik­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychotrop

po­tocz­nie o leku lub środ­ku psy­cho­tro­po­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. pot. lek psy­cho­tro­po­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychotropowy

śro­dek lub lek psy­cho­tro­po­wy - sub­stan­cja dzia­ła­ją­ca na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy, ma­ją­ca zdol­ność do ko­ry­go­wa­nia za­bu­rzeń psy­chicz­nych; psy­cho­trop (po­tocz­nie)


przy­miot­nik

 (1.1) farm. od­dzia­łu­ją­cy na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychotyczka

ko­bie­ta cier­pią­ca na psy­cho­zę


Źródła:

SJP.pl

Psychotycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób psy­cho­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Psychotyczność

→ psy­cho­tycz­ny


Psy­cho­tycz­ność – w psy­cho­lo­gii oz­na­cza cechę oso­bo­wo­ści zwią­za­ną z niską wraż­li­wo­ścią na normy spo­łecz­ne i wy­so­ką im­pul­syw­no­ścią. W za­ło­że­niu au­to­ra, wy­so­ka psy­cho­tycz­ność miała wią­zać się z ob­ja­wa­mi psy­chia­trycz­ny­mi – psy­cho­tycz­nym, psy­cho­pa­tycz­nym lub schi­zo­fre­nicz­nym funk­cjo­no­wa­niem. Za wy­miar prze­ciw­ny psy­cho­tycz­no­ści można uznać uspo­łecz­nie­nie, kon­wen­cjo­nal­ność, kon­for­mizm i al­tru­izm.


Patrz:psychotyczny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychotyczny

do­ty­czą­cy psy­cho­ty­ka lub psy­cho­zy, wy­stę­pu­ją­cy w cho­ro­bach psy­chicz­nych (np. epi­zod psy­cho­tycz­ny, de­pre­sja psy­cho­tycz­na)


przy­miot­nik

 (1.1) psych. med. wła­ści­wy psy­cho­zie, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się psy­cho­zą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psychotyk

osoba cier­pią­ca na psy­cho­zę


Źródła:

SJP.pl

Psychotyzm

skłon­ność do za­bu­rzeń cha­rak­te­ru


Źródła:

SJP.pl

Psychowashing

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­e­tycz­na te­o­ria lub prak­ty­ka, która używa ter­mi­nów z za­kre­su psy­cho­lo­gii w celu wpły­wa­nia, oszu­ki­wa­nia albo ma­ni­pu­lo­wa­nia jed­nost­ka­mi lub gru­pa­mi


Źródła:

Wiktionary

Psychoza

1. cho­ro­ba psy­chicz­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się ogra­ni­cze­niem lub utra­tą zdol­no­ści kry­tycz­nej oceny rze­czy­wi­sto­ści, zmien­no­ścią na­stro­ju i wy­stę­po­wa­niem uro­jeń, za­bu­rze­nia­mi w my­śle­niu i dzia­ła­niu, np. pa­ra­no­ja;
2. stan szcze­gól­nej po­dat­no­ści na jakiś na­strój


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. cho­ro­ba psy­chicz­na ob­ja­wia­ją­ca się ha­lu­cy­na­cja­mi, uro­je­nia­mi, nie­zdol­no­ścią do współ­ży­cia spo­łecz­ne­go;

 (1.2) książk. przen. skłon­ność do ule­ga­nia in­ten­syw­nym emo­cjom, na­stro­jom, szcze­gól­nie sze­rzą­cym się w ja­kiejś zbio­ro­wo­ści


Nie mylić z: psy­cho­pa­tią.

Psy­cho­za (gr. "psy­che" – dusza i "osis" – sza­leń­stwo, stan psy­cho­tycz­ny, za­bu­rze­nie psy­cho­tycz­ne) – w psy­chia­trii okre­śle­nie to oz­na­cza stan umy­słu, w któ­rym na sku­tek za­kłó­ceń w po­strze­ga­niu (per­cep­cji) rze­czy­wi­sto­ści, a cza­sem także za­bu­rzeń świa­do­mo­ści, osoba ma trud­ność z odróż­nie­niem tego, co jest rze­czy­wi­ste, a co nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psychozabawa

za­ba­wa przy­go­to­wa­na w po­sta­ci te­stów, wska­zu­ją­ca ja­kieś cechy osoby te­sto­wa­nej, zgod­nie z opra­co­wa­ny­mi wcze­śniej ze­sta­wa­mi od­po­wie­dzi


Źródła:

SJP.pl

Psychoznawczy

rzad­ko: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla za­in­te­re­so­wań ludz­ką psy­chi­ką


Źródła:

SJP.pl

Psychozomimetyczny

w psy­chia­trii, far­ma­ko­lo­gii: ma­ją­cy wła­ści­wo­ści ha­lu­cy­no­gen­ne i mo­gą­cy wy­wo­łać psy­cho­zę doś­wiad­czal­ną; psy­cho­dys­lep­tycz­ny, psy­cho­mi­me­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Psychrofil

or­ga­nizm ży­ją­cy w ni­skich tem­pe­ra­tu­rach; krio­fil, chio­no­fil


Źródła:

SJP.pl

Psychrofit

ro­śli­na wy­ka­zu­ją­ca cechy kse­ro­mor­ficz­ne, wy­stę­pu­ją­ca w pół­noc­nych sze­ro­ko­ściach ge­o­gra­ficz­nych lub wy­so­ko w gó­rach


Psy­chro­fit (gr. ψυχρος "psy­chrós" – zimny + φυτό "fito" – ro­śli­na) – ro­śli­ny o bu­do­wie kse­ro­mor­ficz­nej, tj. wska­zu­ją­cej na adap­ta­cję do życia w wa­run­kach o ogra­ni­czo­nej do­stęp­no­ści wody, wy­stę­pu­ją­ce w kli­ma­cie chłod­nym, także na sied­li­skach wil­got­nych. Bu­do­wa tych ro­ślin służy oszczęd­ne­mu go­spo­da­ro­wa­niu wodą po­nie­waż w ob­sza­rach ich wy­stę­po­wa­nia utrud­nio­na jest do­stęp­ność do niej w wa­run­kach ni­skich tem­pe­ra­tur.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psychrometr

przy­rząd do ob­ser­wa­cji względ­nej wil­got­no­ści po­wie­trza


Źródła:

SJP.pl

Psychuszka

po­tocz­na nazwa szpi­ta­la psy­chia­trycz­ne­go w ZSRR, zwła­szcza roz­pa­try­wa­ne­go jako miej­sce prze­trzy­my­wa­nia dy­sy­den­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład lub szpi­tal psy­chia­trycz­ny wy­ko­rzy­sty­wa­ny przez wła­dze jako forma re­pre­sji;


Psy­chusz­ka – po­tocz­na nazwa szpi­ta­la psy­chia­trycz­ne­go w ZSRR, sta­no­wią­ce­go miej­sce prze­trzy­my­wa­nia dy­sy­den­tów.

Do roku 1989 psy­chusz­ki pod­le­ga­ły ra­dziec­kie­mu mi­ni­ster­stwu spraw wew­nętrz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psydia

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych, upra­wia­ne m.in. dla smacz­nych owo­ców w kształ­cie grusz­ki; guawa, gwa­ja­wa, gu­a­ja­wa, gu­ja­wa, grusz­la


Źródła:

SJP.pl

Psyk

dźwięk wy­da­wa­ny przy uci­sza­niu kogoś; psy­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Psykać

wy­da­wać sy­czą­ce dźwię­ki w celu uci­sze­nia kogoś lub wy­ra­że­nia de­za­pro­ba­ty


Źródła:

SJP.pl

Psylle

na­dro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków; mio­dów­ki, ko­lisz­ki


Źródła:

SJP.pl

Psylocybina

al­ka­lo­id o wła­ści­wo­ściach psy­cho­de­licz­nych, wy­stę­pu­ją­cy w grzyb­kach ha­lu­cy­no­gen­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny o wła­ści­wo­ściach psy­cho­de­licz­nych;


Psy­lo­cy­bi­na, 4-PO-DMT – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy tryp­ta­min, al­ka­lo­id o wła­ści­wo­ściach psy­cho­de­licz­nych wy­stę­pu­ją­cy na­tu­ral­nie w set­kach ga­tun­ków grzy­bów psy­lo­cy­bi­no­wych, m.in. w "Psi­lo­cy­be cu­ben­sis" i "Psi­lo­cy­be se­mi­lan­ce­a­ta". Psy­lo­cy­bi­na obok LSD jest naj­bar­dziej po­pu­lar­nym i naj­czę­ściej uży­wa­nym psy­cho­de­li­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Psylocybinowy

grzy­by psy­lo­cy­bi­no­we - grzy­by o wła­ści­wo­ściach ha­lu­cy­no­gen­no-psy­cho­de­licz­nych


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy psy­lo­cy­bi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Psylocyna

al­ka­lo­id, po­chod­na tryp­ta­mi­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na


Psy­lo­cy­na, 4-HO-DMT – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, psy­cho­de­licz­na sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na, al­ka­lo­id grzy­bów "Psi­lo­cy­be spp." po­chod­na tryp­ta­mi­ny. W na­tu­rze zwy­kle wy­stę­pu­je razem z psy­lo­cy­bi­ną i ba­e­o­cy­sty­ną.

Struk­tu­ral­nie psy­lo­cy­na jest bar­dzo po­dob­na do innej sub­stan­cji psy­cho­de­licz­nej, rów­nież wy­stę­pu­ją­cej w na­tu­rze, bu­fo­te­ni­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psylofit

nie­wiel­ki pa­prot­nik ko­pal­ny; pra­pa­proć


Źródła:

SJP.pl

Psylofity

nie­wiel­ki pa­prot­nik ko­pal­ny; pra­pa­proć


Psy­lo­fi­ty ("Psi­lop­hy­ta" He­int­ze) – gro­ma­da ro­ślin ko­pal­nych, naj­pier­wot­niej­szych, pio­nier­skich ro­ślin lą­do­wych. Po­ja­wi­ły się w lud­lo­wie a wy­mar­ły w de­wo­nie. Naj­praw­do­po­dob­niej od psy­lo­fi­tów wy­wo­dzą się pa­prot­ni­ki.

Współ­czes­ne prace po­da­ją, że psy­lo­fi­ty to tak­son po­li­fi­le­tycz­ny, obej­mu­ją­cy trzy nie­spo­krew­nio­ne bli­żej ze sobą gro­ma­dy: ry­nio­fi­ty, try­me­ro­fi­ty i zo­ste­ro­fi­lo­fi­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psylomelan

uwod­nio­ny tle­nek man­ga­nu


Psy­lo­me­lan ("ro­ma­ne­chit") – drob­no­ziar­ni­sta lub skry­to­kry­sta­licz­na mie­sza­ni­na tlen­ków baru i man­ga­nu. Daw­niej uwa­ża­na była za odręb­ny mi­ne­rał.

Nazwa mi­ne­ra­łu wy­wo­dzi się od grec­kie­go "psi­los = gład­ki (nagi)" i "melas = czar­ny", co jest zwią­za­ne z barwą i wy­glą­dem sku­pień tej sub­stan­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Psylotowe

przed­sta­wi­ciel typu ro­ślin na­le­żą­ce­go do grupy pa­prot­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Psylotowy

przed­sta­wi­ciel typu ro­ślin na­le­żą­ce­go do grupy pa­prot­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Psyt

wy­krzy­knik na­ka­zu­ją­cy za­cho­wa­nie ciszy, spo­ko­ju; psyk


Źródła:

SJP.pl

Psz

skrót od: Pol­skie Siły Zbroj­ne (na Za­cho­dzie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszawetia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na w pół­noc­no-wschod­niej Gruz­ji


Źródła:

Wiktionary

Pszcz.

skrót od: pszcze­lar­stwo, pszcze­lar­ski


Źródła:

SJP.pl

Pszczel

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Pszczel.

skrót od: pszcze­lar­stwo, pszcze­lar­ski (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Pszczelarka

→ pszcze­larz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pszcz. ko­bie­ta ho­du­ją­ca pszczo­ły w celu uzy­ska­nia pro­duk­tów pszcze­lich, ta­kich jak miód, wosk, pyłek, pierz­ga, pro­po­lis lub za­pew­nie­nia do­sta­tecz­nej ilo­ści pszczół do za­py­la­nia użyt­ków rol­nych


Patrz:pszczelarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczelarski

do­ty­czą­cy pszcze­la­rza, pszcze­lar­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pszcze­lar­stwa lub pszcze­la­rzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczelarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. ho­dow­la pszczół;


Pszcze­lar­stwo – rze­mio­sło (pier­wot­nie rol­ni­cze) zaj­mu­ją­ce się ho­dow­lą pszczół, wy­wo­dzą­ce się od bart­nict­wa. Od­mien­nym po­ję­ciem jest "pszczel­nict­wo", czyli nauka o pszcze­lar­stwie.

Pszczo­ły utrzy­my­wa­ne są w ulach. Zbiór uli na­zy­wa­ny jest pa­sie­ką. W za­leż­no­ści od sto­so­wa­nej go­spo­dar­ki pa­siecz­nej roz­róż­nia się pa­sie­ki sta­cjo­nar­ne i pa­sie­ki wę­drow­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Pszczelarz

czło­wiek zaj­mu­ją­cy się ho­dow­lą pszczół


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pszcz. osoba ho­du­ją­ca pszczo­ły w celu uzy­ska­nia pro­duk­tów pszcze­lich, ta­kich jak miód, wosk, pyłek, pierz­ga, pro­po­lis lub za­pew­nie­nia do­sta­tecz­nej ilo­ści pszczół do za­py­la­nia użyt­ków rol­nych


Pszcze­larz, bart­nik – osoba zaj­mu­ją­ca się pracą w pa­sie­ce lub barci, przy pszczo­łach. Jest to zawód skla­sy­fi­ko­wa­ny w Pol­sce roz­po­rzą­dze­niem Mi­ni­stra Ro­dzi­ny, Pracy i Po­li­ty­ki Spo­łecz­nej z dnia 21 paź­dzier­ni­ka 2025 r. w spra­wie kla­sy­fi­ka­cji za­wo­dów i spe­cjal­no­ści na po­trze­by rynku pracy ().


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszczeli

zwią­za­ny z pszczo­ła­mi, skła­da­ją­cy się z pszczół, pro­du­ko­wa­ny przez pszczo­ły (np. miód pszcze­li, rój pszcze­li)


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do pszczo­ły

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z pszczo­łą, do­ty­czą­cy pszczo­ły

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pszczo­ły, ma­ją­cy cechy pszczo­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczelnictwo

prze­sta­rza­łe: pszcze­lar­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) eduk. nauka o pszcze­lar­stwie

 (1.2) pszcz. ogół za­gad­nień zwią­za­nych z ho­dow­lą pszczół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczelniczy

prze­sta­rza­łe: do­ty­czą­cy pszcze­lar­stwa, pszcze­la­rza; pszcze­lar­ski


Źródła:

SJP.pl

Pszczelnik

ro­śli­na spo­ty­ka­na na su­chych, le­śnych lub ste­po­wych te­re­nach Azji i ob­sza­rów śró­dziem­no­mor­skich


Pszczel­nik (do 1945 niem. "Kuh­damm") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie my­śli­bor­skim, w gmi­nie My­śli­bórz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.

W po­bli­żu miej­sco­wo­ści znaj­du­je się Je­zio­ro Zie­lin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|pszczyć.


Źródła:

Wiktionary

Pszczew

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w za­chod­niej Pol­sce;


Pszczew (pol. hist. „Pczew”) – wieś o cha­rak­te­rze miej­skim w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, w gmi­nie Pszczew. Sie­dzi­ba gminy Pszczew. Daw­niej mia­sto – lo­ka­cja w 1288 roku, zde­gra­do­wa­ny w 1945 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszczewski

przy­miot­nik od: Pszczew


Źródła:

SJP.pl

Pszczolinka

owad błon­kos­krzy­dły z pszczo­ło­wa­tych


Pszczo­lin­ka ("An­dre­na") – ro­dzaj błon­kó­wek z ro­dzi­ny pszczo­lin­ko­wa­tych. Obej­mu­je ponad 1500 opi­sa­nych ga­tun­ków. Przed­sta­wi­cie­le za­miesz­ku­ją Stary Świat i Ame­ry­kę Pół­noc­ną. Są sa­mot­ni­ca­mi gnia­zdu­ją­cy­mi w gle­bie lub szcze­li­nach skał i murów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszczolinkowate

o ce­chach pszczo­lin­ko­wa­tych (ro­dzi­na pszczół)


Pszczo­lin­ko­wa­te (An­dre­ni­dae) – ro­dzi­na owa­dów błon­kos­krzy­dłych na­le­żą­ca do na­dro­dzi­ny pszczół. Obej­mu­je ponad 2500 opi­sa­nych ga­tun­ków. Cha­rak­te­ry­stycz­na jest dla nich obec­ność szwów pod­czuł­ko­wych, które łą­cząc się ze szwem epi­sto­mal­nym na­da­ją pod­czuł­ko­wej czę­ści twa­rzy pro­sto­kąt­ny kształt.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszczolinkowaty

o ce­chach pszczo­lin­ko­wa­tych (ro­dzi­na pszczół)


Źródła:

SJP.pl

Pszczonów

Pszczo­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie skier­nie­wic­kim, w gmi­nie Maków.

W roku 1579 na­le­żał do wło­ści ar­cy­bi­sku­pa gnieź­nień­skie­go.

Wieś ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w ziemi so­cha­czew­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go w 1792 roku.


Źródła:

Wikipedia

Pszczoła

owad, ży­ją­cy w ro­jach, ho­do­wa­ny ze wzglę­du na miód i wosk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Apis mel­li­fe­ra|ref=tak., pszczo­ła miod­na, la­ta­ją­cy owad wyt­wa­rza­ją­cy miód, ży­ją­cy w zor­ga­ni­zo­wa­nych spo­łecz­no­ściach;

 (1.2) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Apis|ref=tak., ro­dzaj owa­dów z ro­dzi­ny pszczo­ło­wa­tych

 (1.3) ent. lm. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Apo­i­dea|ref=tak., owad z na­dro­dzi­ny pszczół z rzędu błon­kos­krzy­dłych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczoło-Jamnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) daw. zool. zob. ratel.


Źródła:

Wiktionary

Pszczołojad

1. ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych; trzmie­lo­jad zwy­czaj­ny;
2. żołna pszczo­ło­jad - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny żołn


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszczołowate

o ce­chach pszczo­ło­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Pszczo­ło­wa­te (Api­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kos­krzy­dłych i na­dro­dzi­ny Apo­i­dea. Obej­mu­je ponad 5800 opi­sa­nych ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszczołowaty

o ce­chach pszczo­ło­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Pszczołowiec

bar­ciel pszczo­ło­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny prze­kra­sko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Pszczoły

owad, ży­ją­cy w ro­jach, ho­do­wa­ny ze wzglę­du na miód i wosk


Pszczo­ły (Ant­hop­hi­la, Api­for­mes) – mo­no­fi­le­tycz­na grupa owa­dów bez usta­lo­nej rangi tak­so­no­micz­nej w obrę­bie na­dro­dzi­ny Apo­i­dea z rzędu błon­kos­krzy­dłych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszczołówka

owad z rzędu błon­kó­wek


Źródła:

SJP.pl

Pszczyna

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wej czę­ści Pol­ski;


Pszczy­na ( Pless, rów­nież Pleß; Pština) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, sie­dzi­ba władz po­wia­tu pszczyń­skie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Pszczy­na. Czę­sto na­zy­wa­ne Perłą Gór­ne­go Ślą­ska.

We­dług da­nych GUS z 30 czerw­ca 2023 r., mia­sto było za­miesz­ki­wa­ne przez 25,177 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszczynianin

miesz­ka­niec Pszczy­ny (mia­sta w po­łud­nio­wej Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Pszczy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczynianka

miesz­kan­ka Pszczy­ny (mia­sta w po­łud­nio­wej Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Pszczy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczyć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. bły­szczeć, lśnić


Źródła:

Wiktionary

Pszczyński

zwią­za­ny z mia­stem Pszczy­na, do­ty­czą­cy mia­sta Pszczy­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Pszczy­ny, zwią­za­ny z Pszczy­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczółecki

przy­miot­nik od: Pszczół­ki


Źródła:

SJP.pl

Pszczółeczka

zdrob­nie­nie od: pszczół­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: pszczo­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszczółka

zdrob­nie­nie od: pszczo­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: pszczo­ła

 (1.2) pot. mot. cię­ża­rów­ka Star 660

 (1.3) kulin. od­mia­na cia­sta


Pszczół­ka – cza­so­pis­mo o cha­rak­te­rze spo­łecz­no-po­li­tycz­nym, wy­da­wa­ne we­spół z „Wień­cem” w Ga­li­cji na prze­ło­mie XIX i XX w.

Tytuł za­ło­żo­no w Kra­ko­wie ok. 1860 jako ty­god­nik. W 1875 jego re­dak­to­rem zo­stał ks. Sta­ni­sław Sto­ja­łow­ski, który wy­da­wał je we Lwo­wie a póź­niej w Cie­szy­nie, Wied­niu, Biel­sku (Biel­sku-Bia­łej). Od 1900 roku pod nazwą „Wie­niec-Pszczół­ka”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszczółki

zdrob­nie­nie od: pszczo­ła


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszczółkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszenica

1. ro­śli­na rocz­na z ro­dzi­ny traw, jedno z naj­po­pu­lar­niej­szych zbóż upra­wia­ne na wszyst­kich kon­ty­nen­tach;
2. ziar­no tej ro­śli­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tri­ti­cum|L.|ref=tak., ro­śli­na zbo­żo­wa z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych;

 (1.2) roln. ziar­no psze­ni­cy (1.1)

 (1.3) gw-pl|Bu­ko­wi­na. kutia


Psze­ni­ca ("Tri­ti­cum" L.) – ro­dzaj zbóż z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Po­cho­dzi z po­łud­nio­wo-za­chod­niej i środ­ko­wej Azji. Wy­róż­nia się około 20 ga­tun­ków psze­ni­cy i około 10 mie­szań­ców mię­dzy­ga­tun­ko­wych. Oprócz jęcz­mie­nia jest naj­daw­niej upra­wia­nym zbo­żem. Zaj­mu­je trze­cie (po ku­ku­ry­dzy i ryżu) miej­sce w świa­to­wej pro­duk­cji zbóż. W 2018 roku pro­duk­cja na świe­cie wy­nio­sła 734 045 174 ton.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszenicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszeniczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) słoma z psze­ni­cy uży­wa­na jako pasza dla zwie­rząt


Źródła:

Wiktionary

Pszeniczka

zdrob­nie­nie od: psze­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Pszenicznik

ryba po­dob­na do kar­pia; ka­li­niak, lin, ocze­ret­niak


Źródła:

SJP.pl

Pszeniczny

przy­miot­nik od: psze­ni­ca; pszen­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z psze­ni­cą, do­ty­czą­cy psze­ni­cy

 (1.2) wy­ko­na­ny z psze­ni­cy, za­wie­ra­ją­cy psze­ni­cę

 (1.3) o ko­lo­rze przy­po­mi­na­ją­cym doj­rza­łe kłosy psze­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszeniczysko

pole po ze­bra­niu ros­ną­cej na nim psze­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Pszeniec

ro­śli­na o jas­no­żół­tych kwia­tach, wy­stę­pu­je głów­nie w la­sach i na tor­fo­wi­skach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­lam­py­rum|L.|ref=tak., ro­dzaj jed­no­rocz­nych ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny za­ra­zo­wa­tych;


Psze­niec ("Me­lam­py­rum") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny za­ra­zo­wa­tych, daw­niej za­li­cza­ny do tra­dy­cyj­nie sze­ro­ko uj­mo­wa­nej ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych. Na­le­ży tu 38 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej. Są to pół­pa­so­ży­ty, któ­rych go­spo­da­rza­mi są ro­śli­ny z róż­nych ro­dzin i sied­lisk. Ro­dzaj wy­róż­nia się w ro­dzi­nie za­ra­zo­wa­tych sto­sun­ko­wo du­ży­mi i nie­licz­ny­mi na­sio­na­mi, za­o­pa­trzo­ny­mi w ela­jo­so­my, dzię­ki czemu są one roz­prze­strze­nia­ne przez mrów­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszenno

Pszen­no ( "We­i­zen­ro­dau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Świd­ni­ca. W 2019 miej­sco­wość li­czy­ła 1744 miesz­kań­ców i było naj­więk­szą miej­sco­wo­ścią gminy Świd­ni­ca.

Pszen­no, no­to­wa­ne w do­ku­men­tach jako We­i­sin­rod lub Wi­syn­ge­ro­de, było lo­ko­wa­ne na pra­wie nie­miec­kim w 1243 roku.


Źródła:

Wikipedia

Pszenno-Buraczany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) roln. o gle­bie: na­da­ją­cy się pod upra­wę psze­ni­cy i bu­ra­ków

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. iron. pro­stac­ki i nie­o­krze­sa­ny; także. świad­czą­cy o pro­stact­wie i nie­o­krze­sa­niu


Źródła:

Wiktionary

Pszenny

1. od­no­szą­cy się do psze­ni­cy; psze­nicz­ny
2. zro­bio­ny z ziarn psze­ni­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do psze­ni­cy; psze­nicz­ny

 (1.2) zro­bio­ny z ziarn psze­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszenżytni

→ pszen­ży­to


Patrz:pszenżyto

Źródła:

SJP.pl

Pszenżyto

1. mię­dzy­ga­tun­ko­wa krzy­żów­ka, hy­bry­da żyta i psze­ni­cy; tri­ti­ca­le;
2. ziar­no tej ro­śli­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. sztucz­na hy­bry­da żyta i psze­ni­cy;


Pszen­ży­to ("×Tri­ti­co­se­ca­le") – mie­sza­niec zbóż na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Nie­płod­ne mie­szań­ce psze­ni­cy i żyta opi­sa­ne zo­sta­ły po raz pier­wszy w 1875, w 1889 od­kry­ty zo­stał płod­ny mie­sza­niec. Pow­stał praw­do­po­dob­nie w wy­ni­ku pod­wo­je­nia licz­by chro­mo­so­mów w pier­wot­nym mie­szań­cu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszociel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. krew­ny


Źródła:

Wiktionary

Pszociołka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. krew­na


Źródła:

Wiktionary

Pszok

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju mę­skie­go

 (1.1) = Punkt Se­lek­tyw­ne­go Zbie­ra­nia Od­pa­dów Ko­mu­nal­nych


Źródła:

Wiktionary

Pszonaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od pszo­nak


Źródła:

Wiktionary

Pszonacznik

ro­śli­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych, wy­stę­pu­ją­ca głów­nie jako chwast na po­lach


Pszo­nacz­nik ("Con­rin­gia") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Obej­mu­je 6 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w cen­tral­nej i po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji, poza tym w re­gio­nie Ka­u­ka­zu i w Eu­ro­pie. Do flory Pol­ski na­le­ży jako za­do­mo­wio­ny an­tro­po­fit pszo­nacz­nik wschod­ni ("C. orien­ta­lis").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszonak

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. zwy­kle dwu­let­nia ro­śli­na o żół­tych kwia­tach ze­bra­nych w grona;


Pszo­nak ("Ery­si­mum" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych obej­mu­ją­cy co najm­niej 271 ga­tun­ków ro­ślin za­sied­la­ją­cych stre­fę umiar­ko­wa­ną i cie­płą pół­ku­li pół­noc­nej. Wy­stę­pu­ją głów­nie w Eu­ro­pie i Azji, tylko kilka ga­tun­ków ro­śnie dziko w Ame­ry­ce Pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszoniak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Pszonka

niska by­li­na z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych, kwit­ną­ca wczes­ną wios­ną, we flo­rze Pol­ski spo­ty­ka­na głów­nie w la­sach, par­kach, za­ro­ślach; ziar­no­płon wio­sen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. pot. zob. ziar­no­płon wio­sen­ny.


Pszon­ka – część wsi Łu­kó­wiec po­ło­żo­na w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gar­wo­liń­skim, w gmi­nie Pa­ry­sów.

W dru­giej po­ło­wie XVI wiek Pszon­ka, jako wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Pszono

prze­sta­rza­le: wy­młó­co­ne proso


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. roln. otłu­czo­ne proso


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszowianin

miesz­ka­niec Pszo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Pszowianka

miesz­kan­ka Pszo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Pszowski

przy­miot­nik od: Pszów


przy­miot­nik

 (1.1) od Pszów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Pszów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ślą­skim;


}|-

Pszów ( Pschow) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie wo­dzi­sław­skim.

Pszów od XVIII w. jest jed­nym z głów­nych oś­rod­ków piel­grzym­ko­wych na Gór­nym Ślą­sku. W po­bli­żu mia­sta znaj­du­je się za­byt­ko­wa Kal­wa­ria, a w pszow­skiej ba­zy­li­ce znaj­du­je się Obraz Matki Bożej Uśmiech­nię­tej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia