Oś

1. część ma­szy­ny, po­ja­zdu itp., na któ­rej osa­dzo­ne są inne czę­ści, obra­ca­ją­ce się do­ko­ła niej lub wraz z nią
2. pro­sta bę­dą­ca cen­tral­ną linią ja­kie­goś ukła­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cen­tral­na linia da­ne­go ukła­du

 (1.2) przen. głów­ny punkt cze­goś; rdzeń, isto­ta cze­goś

 (1.3) techn. ele­ment me­cha­niz­mu lub ma­szy­ny, słu­żą­cy utrzy­ma­niu w okre­ślo­nym po­ło­że­niu osa­dzo­nych na osi (1.1) wi­ru­ją­cych ele­men­tów;

 (1.4) mat. pro­sta, na któ­rej wy­róż­nio­no zwrot i punkt O zwany ze­ro­wym oraz usta­lo­no od­ci­nek jed­nost­ko­wy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ościał

krzew z ro­dzi­ny ber­be­ry­so­wa­tych; ma­ho­nia


Źródła:

SJP.pl

Ościca

ro­śli­na z ro­dzi­ny traw


Źródła:

SJP.pl

Ościenność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ościen­ne; cecha tych, któ­rzy są ościen­ni


Źródła:

Wiktionary

Ościenny

są­sia­du­ją­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­ło­żo­ny po dru­giej stro­nie gra­ni­cy; taki, który są­sia­du­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oścień

1. na­rzę­dzie - ostre wi­deł­ki osa­dzo­ne na drew­nia­nym trzon­ku - słu­żą­ce do po­ło­wu ryb
2. skaza fi­zycz­na lub emo­cjo­nal­na


Oścień (inna nazwa: ość) – ro­dzaj na­rzę­dzia w po­sta­ci ostrych sta­lo­wych wi­de­łek osa­dzo­nych na drew­nia­nym trzon­ku, słu­żą­ce­go do kłu­cia ryb przy po­ło­wie;

daw­niej oście­niem zwano także spi­cza­sty kij (ko­stur) do po­pę­dza­nia bydła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oścież

daw­niej: oście­że - wew­nętrz­na po­wierzch­nia ot­wo­ru okien­ne­go lub drzwio­we­go; ro­ścież; roz­cież


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) daw. zob. na oścież.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ościeże

wew­nętrz­na po­wierzch­nia ot­wo­ru okien­ne­go lub drzwio­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bud. wew­nętrz­na po­wierzch­nia ot­wo­ru okien­ne­go lub drzwio­we­go;


Oście­że – po­wierzch­nie po­przecz­ne do pła­szczyz­ny muru przy ot­wo­rze okien­nym lub drzwio­wym. Mogą być to po­wierzch­nie bocz­ne (pio­no­we), górna (po­zio­ma, uko­śna lub w kształ­cie łuku) za­my­ka­ją­ca od góry otwór. Po­wierzch­nia po­przecz­na może być pro­wa­dzo­na pro­sto­pad­le do lica ścia­ny lub uko­śnie (glif).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ościeżnica

rama przy­le­ga­ją­ca do oście­ża drzwio­we­go lub okien­ne­go; fu­try­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rama okna lub drzwi za­mon­to­wa­na w ot­wo­rze ścia­ny;


Oścież­ni­ca – nie­ru­cho­ma rama osa­dzo­na w oście­ży, czyli wew­nętrz­nej kra­wę­dzi ot­wo­ru ścia­ny bu­dyn­ku – w ot­wo­rze okien­nym lub drzwio­wym. Oścież­ni­ca drzwio­wa różni się od okien­nej tym, że ma tylko trzy boki: dwa sto­ja­ki i nad­pro­że. Czwar­ty bok two­rzy tzw. ślepy próg. Do oścież­ni­cy mon­tu­je się na za­wia­sach skrzy­dła drzwio­we, okien­ne lub bra­mo­we, rza­dziej bez­poś­red­nio przesz­kle­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ościeżnicowy

→ oścież­ni­ca


Patrz:ościeżnica

Źródła:

SJP.pl

Ościstość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ości­ste


Źródła:

Wiktionary

Ościsty

1. ma­ją­cy wiele ry­bich ości;
2. o ro­śli­nach: po­kry­ty kol­ca­mi, ple­wa­mi; kłu­ją­cy, ko­lą­cy;
3. o pie­czy­wie: za­wie­ra­ją­cy ości, plewy itp.


przy­miot­nik

 (1.1) icht. o rybie: ma­ją­ca dużo ości

 (1.2) bot. o kło­sie: ma­ją­cy dużo ości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ościsłowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ościęgna

w ana­to­mii: łącz­not­kan­ko­wa błona ota­cza­ją­ca ścię­gno


Źródła:

SJP.pl

Oścowate

o ce­chach ośco­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Ośco­wa­te (Ap­he­li­ni­dae) – ro­dzi­na błon­kó­wek z na­dro­dzi­ny ble­sko­tek (Chal­ci­do­i­dea).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oścowaty

o ce­chach ośco­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Ośka

zdrob­nie­nie od: oś (część urzą­dze­nia)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała oś

 (1.2) slang. pot. osied­le


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oślada

1. daw­niej: trop, ślad;
2. w ło­wiect­wie: ślad kuny na śnie­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ślad, trop

 (1.2) łow. ślad kuny na śnie­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oślak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. młody osioł


Oślak (705 m) – prze­łęcz w Pa­śmie Ło­so­siń­skim w Be­ski­dzie Wy­spo­wym. Nie znaj­du­je się w głów­nym grzbie­cie tego pasma, lecz w bocz­nym, od­bie­ga­ją­cym na pół­noc grzbie­cie Sa­ła­sza Wschod­nie­go, po­mię­dzy Sa­ła­szem (903 m) a Cu­prów­ką (753 m). Grzbiet ten od­dzie­la do­li­nę Ja­wo­rzań­skie­go Po­to­ku (po za­chod­niej stro­nie) od do­li­ny Żmiącz­ki po wschod­niej stro­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oślarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. zo­o­techn. męż­czyz­na pa­są­cy osły


Źródła:

Wiktionary

Oślepiający

po­zba­wiać zdol­no­ści wi­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Oślepiać

po­zba­wiać zdol­no­ści wi­dze­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ośle­pić)

 (1.1) po­zba­wiać wzro­ku

 (1.2) po­przez silne świe­ce­nie czy blask unie­moż­li­wiać pa­trze­nie

 (1.3) po­zba­wiać ro­zu­mu, unie­moż­li­wiać pa­no­wa­nie nad sobą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oślepić

po­zba­wić zdol­no­ści wi­dze­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ośle­piać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ośle­piać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oślepnąć

stra­cić wzrok, zdol­ność wi­dze­nia; ociem­nieć, za­nie­wi­dzieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ślep­nąć)

 (1.1) med. stać się śle­pym; prze­stać wi­dzieć, stra­cić wzrok

 (1.2) przen. prze­stać coś do­strze­gać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oślepły

taki, który prze­stał wi­dzieć; nie­wi­do­my


Źródła:

SJP.pl

Ośli

zwią­za­ny z osłem, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla osła


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do osła

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy osła, okre­śla­ją­cy osła, uży­wa­ny przy ośle

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla osła, ma­ją­cy cechy osła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oślica

1. sa­mi­ca osła;
2. po­tocz­nie: ko­bie­ta nie­zbyt in­te­li­gent­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca osła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośliczka

1. zdrob­nie­nie od: ośli­ca (sa­mi­ca osła);
2. słod­ko­wod­ny sko­ru­piak


Źródła:

SJP.pl

Oślik

bez­płod­ny mie­sza­niec pow­sta­ły ze skrzy­żo­wa­nia konia i ośli­cy; osło­muł


Źródła:

SJP.pl

Oślina

mięso z osła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. mięso osła

 (1.2) po­błaż­li­wie o ośle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośliniać

śli­nić, ob­śli­niać;
1. bru­dzić lub zwil­żać śliną;
2. ośli­niać się -
a) bru­dzić się włas­ną śliną;
b) bru­dzić się wza­jem­nie swo­i­mi śli­na­mi;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zy­wać ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl

Ośliniony

ob­śli­nić;
1. po­bru­dzić lub zwil­żyć śliną;
2. ośli­nić się -
a) po­bru­dzić się włas­ną śliną;
b) po­bru­dzić się wza­jem­nie swo­i­mi śli­na­mi;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zać ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl

Oślinić

ob­śli­nić;
1. po­bru­dzić lub zwil­żyć śliną;
2. ośli­nić się -
a) po­bru­dzić się włas­ną śliną;
b) po­bru­dzić się wza­jem­nie swo­i­mi śli­na­mi;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zać ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl

Oślisko

zgru­bie­nie od: osioł; po­gard­li­wie o sta­rym lub brzyd­kim ośle


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. osioł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oślizgać

daw­niej: spo­wo­do­wać po­śliź­nię­cie się


Źródła:

SJP.pl

Oślizgiwać

ośliz­gi­wać się - zsu­wać się po czymś śli­skim; ob­śliz­gi­wać się


Źródła:

SJP.pl

Oślizgnięty

ob­śliz­gły, ob­śli­zły, ośliz­gły, ośli­zły, ob­śliz­gnię­ty (rzad­ko), ob­śliź­nię­ty (rzad­ko), ośliz­nię­ty (rzad­ko); rzad­ko:
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


Źródła:

SJP.pl

Oślizgłość

1. mokra, lepka gład­kość;
2. wła­ści­wość skóry ryb i niek­tó­rych pła­zów, np. wę­go­rza, żaby


Źródła:

SJP.pl

Oślizgły

ob­śliz­gły, ob­śli­zły, ośli­zły, ob­śliz­gnię­ty (rzad­ko), ob­śliź­nię­ty (rzad­ko), ośliz­gnię­ty (rzad­ko), ośliz­nię­ty (rzad­ko);
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


przy­miot­nik

 (1.1) o śli­skiej, gład­kiej i wil­got­nej po­wierzch­ni

 (1.2) przen. bu­dzą­cy obrzy­dze­nie, odra­zę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośliznięty

ob­śliz­gły, ob­śli­zły, ośliz­gły, ośli­zły, ob­śliz­gnię­ty (rzad­ko), ob­śliź­nię­ty (rzad­ko), ośliz­gnię­ty (rzad­ko); rzad­ko:
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


Źródła:

SJP.pl

Oślizłość

→ ośli­zły


Patrz:oślizły

Źródła:

SJP.pl

Oślizły

ob­śliz­gły, ob­śli­zły, ośliz­gły, ob­śliz­gnię­ty (rzad­ko), ob­śliź­nię­ty (rzad­ko), ośliz­gnię­ty (rzad­ko), ośliz­nię­ty (rzad­ko);
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


Źródła:

SJP.pl

Oślątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: oślę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. oślę, młode osła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oślę

źre­bię osła


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. młode osła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiać

ob­śmiać, wy­śmiać;
1. wydr­wić, ośmie­szyć kogoś lub coś;
2. ośmiać się - śmie­jąc się, uba­wić się


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ro­ze­śmiać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiał

ro­śli­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych


Ośmiał ("Ce­rint­he") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych ("Bo­ra­gi­na­ce­ae"). Obej­mu­je około 10 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w Eu­ro­pie (4 ga­tun­ki) i ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go po Ka­u­kaz, Iran i Ka­zach­stan na wscho­dzie. W Pol­sce wy­stę­pu­ją w na­tu­rze dwa ga­tun­ki: ośmiał mniej­szy "C. minor" i al­pej­ski "C. gla­bra". Pier­wszy uz­na­ny jest za ga­tu­nek ro­dzi­my, a drugi wy­stę­pu­je tylko jako efe­me­ro­fit (przej­ścio­wo dzi­cze­ją­cy z upraw).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ośmielający

→ ośmie­lać


Patrz:ośmielać

Źródła:

SJP.pl

Ośmielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ośmie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Ośmielać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ośmie­lić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|ośmie­lić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ośmie­lać się (dk. ośmie­lić się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|ośmie­lić się.


Źródła:

Wiktionary

Ośmielić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ośmie­lać)

 (1.1) dodać śmia­ło­ści

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ośmie­lić się (ndk. ośmie­lać się)

 (2.1) stać się śmiel­szym; na­brać otu­chy

 (2.2) zde­cy­do­wać się na zro­bie­nie cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Ośmieszająco

→ ośmie­szać


Patrz:ośmieszać

Źródła:

SJP.pl

Ośmieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­wo­do­wa­nie, że ktoś lub coś staje się przed­mio­tem śmie­chu i drwin


Źródła:

Wiktionary

Ośmieszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ośmie­szyć)

 (1.1) czy­nić przed­mio­tem śmie­chu; wy­sta­wiać na po­śmie­wi­sko

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ośmie­szać się (dk. ośmie­szyć się)

 (2.1) wy­sta­wiać sie­bie na po­śmie­wi­sko; sta­wać się przed­mio­tem śmie­chu


Źródła:

Wiktionary

Ośmieszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ośmie­szać)

 (1.1) uczy­nić przed­mio­tem śmie­chu; wy­sta­wić na po­śmie­wi­sko

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ośmie­szyć się (ndk. ośmie­szać się)

 (2.1) wy­sta­wić sie­bie na po­śmie­wi­sko; stać się przed­mio­tem śmie­chu


Źródła:

Wiktionary

Ośmiewać

wydr­wi­wać, ośmie­szać kogoś lub coś; ob­śmie­wać


Źródła:

SJP.pl

Ośmina

dawna ro­syj­ska miara po­jem­no­ści; 32 garn­ce


Źródła:

SJP.pl

Ośmioabonentowy

do­ty­czą­cy ośmiu abo­nen­tów


Źródła:

SJP.pl

Ośmioaktowy

o ut­wo­rze sce­nicz­nym: ma­ją­cy osiem aktów


Źródła:

SJP.pl

Ośmioarkuszowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu ar­ku­szy


Źródła:

SJP.pl

Ośmioarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię ośmiu arów


Źródła:

SJP.pl

Ośmioatomowy

zło­żo­ny z ośmiu ato­mów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiobarwny

skła­da­ją­cy się z ośmiu barw; ośmio­ko­lo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiobiegowy

ma­ją­cy osiem bie­gów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiobiegunowy

ma­ją­cy osiem bie­gu­nów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiobitowy

w in­for­ma­ty­ce:
1. za­wie­ra­ją­cy osiem bitów;
2. dzia­ła­ją­cy w opar­ciu o roz­ka­zy, dane dłu­go­ści ośmiu bitów


przy­miot­nik

 (1.1) in­form. taki, który za­wie­ra osiem bitów

 (1.2) in­form. taki, który dzia­ła w opar­ciu o słowa (roz­ka­zy, dane) dłu­go­ści ośmiu bitów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmioboczny

do­ty­czą­cy ośmio­bo­ku, ma­ją­cy osiem boków, ogra­ni­czo­ny ośmio­ma pła­szczyz­na­mi itp.


Źródła:

SJP.pl

Ośmiobok

fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na pła­ska ogra­ni­czo­na ośmio­ma li­nia­mi pro­sty­mi; ośmio­kąt


Źródła:

SJP.pl

Ośmiobramkowy

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się strze­le­niem ośmiu bra­mek


Źródła:

SJP.pl

Ośmiobój

kon­ku­ren­cja lek­ko­at­le­tycz­na zło­żo­na z ośmiu dy­scy­plin


Źródła:

SJP.pl

Ośmiocalowy

ma­ją­cy dłu­gość ośmiu cali


Źródła:

SJP.pl

Ośmiocyfrowy

zło­żo­ny z ośmiu cyfr


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z ośmiu cyfr, ma­ją­cy osiem cyfr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiocylindrowy

ma­ją­cy osiem cy­lin­drów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. ma­ją­cy osiem cy­lin­drów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmioczęściowy

ma­ją­cy osiem czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Ośmioczłonowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu czło­nów


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy osiem czło­nów, skła­da­ją­cy się z ośmiu czło­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiodaniowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu dań


Źródła:

SJP.pl

Ośmiodniowy

ma­ją­cy osiem dni, trwa­ją­cy osiem dni itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy osiem dni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku ośmiu dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiodolarowy

ma­ją­cy war­tość ośmiu do­la­rów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiodrzwiowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ośmio­ro drzwi


Źródła:

Wiktionary

Ośmiodzielny

dzie­lą­cy się na osiem czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Ośmioelementowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Ośmioetapowo

przy­słó­wek

 (1.1) w ośmiu eta­pach, fa­zach


Źródła:

Wiktionary

Ośmioetapowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu eta­pów


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z ośmiu stop­ni, eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiofazowo

przy­słó­wek

 (1.1) w ośmiu fa­zach, eta­pach


Źródła:

Wiktionary

Ośmiofazowy

1. skła­da­ją­cy się z ośmiu faz, eta­pów;
2. dzia­ła­ją­cy w ukła­dzie od­po­wied­nich ośmiu prą­dów prze­mien­nych


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z ośmiu stop­ni, faz, eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiofrankowy

ma­ją­cy war­tość ośmiu fran­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmiofunkcyjny

ma­ją­cy osiem funk­cji


Źródła:

SJP.pl

Ośmiofuntowy

ma­ją­cy war­tość ośmiu fun­tów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiogodzinny

trwa­ją­cy osiem go­dzin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy osiem go­dzin

 (1.2) bę­dą­cy w wieku ośmiu go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiogramowy

wa­żą­cy osiem gra­mów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiogroszowy

ma­ją­cy war­tość ośmiu gro­szy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiogwiazdkowy

oce­nio­ny na osiem gwia­zdek


Źródła:

SJP.pl

Ośmiogłosowy

zło­żo­ny z ośmiu gło­sów, skom­po­no­wa­ny na osiem gło­sów, wy­ko­ny­wa­ny przez osiem gło­sów itp.


Źródła:

SJP.pl

Ośmiogłowy

ma­ją­cy osiem głów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiohektarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię ośmiu hek­ta­rów


Źródła:

SJP.pl

Ośmioipółgodzinny

trwa­ją­cy osiem i pół go­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl

Ośmioipółletni

ma­ją­cy osiem lat i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Ośmioipółmilionowy

li­czą­cy osiem i pół mi­lio­na cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ośmioizbowy

ma­ją­cy osiem izb


Źródła:

SJP.pl

Ośmiojajeczny

ma­ją­cy w skła­dzie osiem jajek


Źródła:

SJP.pl

Ośmiojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ośmio­ma ję­zy­ka­mi;
2. na­pi­sa­ny w ośmiu ję­zy­kach;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ośmio­ma ję­zy­ka­mi


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ośmio­ma ję­zy­ka­mi

 (1.2) na­pi­sa­ny w ośmiu ję­zy­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiokanałowy

ma­ją­cy osiem ka­na­łów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokant

1. szlif ka­mie­ni szla­chet­nych o okrą­głym kształ­cie i 16 fa­set­kach bocz­nych;
2. ka­mień szla­chet­ny o takim szli­fie


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokaratowy

wa­żą­cy osiem ka­ra­tów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokartkowy

ma­ją­cy osiem kar­tek


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokierunkowy

pro­wa­dzo­ny w ośmiu kie­run­kach


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokilogramowy

1. wa­żą­cy 8 ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na 8 ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość ośmiu ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy osiem ki­lo­me­trów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiel­kość (dłu­gość) ośmiu ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiokilowy

po­tocz­nie: ośmio­ki­lo­gra­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmioklasista

ktoś, kto ukoń­czył osiem klas


Źródła:

SJP.pl

Ośmioklasistka

→ ośmio­kla­si­sta


Patrz:ośmioklasista

Źródła:

SJP.pl

Ośmioklasowy

obej­mu­ją­cy osiem klas, ma­ją­cy osiem klas


Źródła:

SJP.pl

Ośmioklasówka

po­tocz­nie: szko­ła ma­ją­ca osiem klas


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokolorowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu ko­lo­rów; ośmio­barw­ny


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokolumnowy

ma­ją­cy osiem ko­lumn


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który skła­da się z ośmiu ko­lumn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiokomorowy

ma­ją­cy osiem komór


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokomórkowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu ko­mó­rek


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokondygnacyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma osiem kon­dy­gna­cji


Źródła:

Wiktionary

Ośmiokonny

1. o po­jeź­dzie: za­przę­żo­ny w osiem koni;
2. o sil­ni­ku: ma­ją­cy moc ośmiu koni me­cha­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokołowy

ma­ją­cy osiem kół


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma osiem kół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) osiem razy


Źródła:

Wiktionary

Ośmiokrotność

→ ośmio­krot­ny


Patrz:ośmiokrotny

Źródła:

SJP.pl

Ośmiokrotny

pow­ta­rza­ją­cy się osiem razy


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się/pow­ta­rza­ją­cy się osiem razy

 (1.2) taki, który osią­gnął/zdo­był/robił coś osiem razy

 (1.3) osiem razy więk­szy bądź mniej­szy od cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmioksiąg

cykl ośmiu ut­wo­rów li­te­rac­kich stwo­rzo­nych przez jed­ne­go au­to­ra i od­po­wied­nio po­wią­za­nych ze sobą te­ma­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Ośmiokącik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ośmio­kąt


Źródła:

Wiktionary

Ośmiokąt

wie­lo­kąt pła­ski o ośmiu bo­kach; ośmio­bok, ok­ta­gon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na ma­ją­ca osiem kątów;


Ośmio­kąt, ośmio­bok, ok­ta­gon – wie­lo­kąt o ośmiu bo­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ośmiokątny

ma­ją­cy osiem kątów; ok­ta­go­nal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma osiem kątów; ma­ją­cy kształt ośmio­ką­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiolatek

chło­piec ośmio­let­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chło­piec ma­ją­cy osiem lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca osiem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od ośmio­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiolatka

dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca osiem lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziew­czyn­ka ma­ją­ca osiem lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca osiem lat

 (1.3) eduk. ośmio­let­nia szko­ła pod­sta­wo­wa

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od ośmio­la­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiolatki

dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca osiem lat


Źródła:

SJP.pl

Ośmiolecie

1. okres ośmiu lat;
2. ósma rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ośmioletni

1. trwa­ją­cy osiem lat; przy­pa­da­ją­cy za osiem lat;
2. bę­dą­cy w wieku ośmiu lat, ma­ją­cy osiem lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy osiem lat

 (1.2) trwa­ją­cy osiem lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmioliniowy

ma­ją­cy osiem linii


Źródła:

SJP.pl

Ośmiolistkowy

ma­ją­cy osiem list­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmiolistny

ma­ją­cy osiem liści


Źródła:

SJP.pl

Ośmioliterowy

zło­żo­ny z ośmiu liter


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który skła­da się z ośmiu liter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiolitrowy

ma­ją­cy ob­ję­tość ośmiu li­trów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiolufowy

ma­ją­cy osiem luf


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomandatowy

ośmio­man­da­to­wy okręg wy­bor­czy - okręg, w któ­rym do ob­ję­cia jest osiem man­da­tów po­sel­skich


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomasztowy

ma­ją­cy osiem masz­tów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomecz

spot­ka­nie roz­gry­wa­ne z udzia­łem ośmiu dru­żyn jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl

Ośmiometrowy

ma­ją­cy dłu­gość ośmiu me­trów, wy­no­szą­cy osiem me­trów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomiejscowy

ma­ją­cy osiem miejsc


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomiesięczny

ma­ją­cy osiem mie­się­cy, trwa­ją­cy osiem mie­się­cy itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy osiem mie­się­cy

 (1.2) bę­dą­cy w wieku ośmiu mie­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiomiliardowy

li­czą­cy osiem mi­liar­dów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomilionowy

li­czą­cy osiem mi­lio­nów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomilowy

mie­rzą­cy osiem mil


Źródła:

SJP.pl

Ośmiominutowy

trwa­ją­cy osiem minut


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy osiem minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiomodułowy

zbu­do­wa­ny z ośmiu mo­du­łów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiomorgowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię ośmiu mórg


Źródła:

SJP.pl

Ośmionabojowy

o ręcz­nej broni pal­nej: mie­szczą­cy w ma­ga­zyn­ku mak­sy­mal­nie osiem na­bo­jów; ośmio­strza­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmionitkowy

ma­ją­cy osiem nitek


Źródła:

SJP.pl

Ośmionogi

ma­ją­cy osiem nóg


Źródła:

SJP.pl

Ośmionożny

ma­ją­cy osiem nóg


Źródła:

SJP.pl

Ośmioodcinkowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu od­cin­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmiooddziałowy

ma­ją­cy osiem od­dzia­łów


Źródła:

SJP.pl

Ośmioodsłonowy

ma­ją­cy osiem od­słon


Źródła:

SJP.pl

Ośmiooktawowy

ma­ją­cy roz­pię­tość ośmiu oktaw


Źródła:

SJP.pl

Ośmioosiowy

ma­ją­cy osiem osi


Źródła:

SJP.pl

Ośmioosobowy

1. skła­da­ją­cy się z ośmiu osób;
2. przez­na­czo­ny dla ośmiu osób


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla ośmiu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić osiem osób

 (1.2) zło­żo­ny z ośmiu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez osiem osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmioostrzowy

ma­ją­cy osiem par ostrzy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiootworowy

ma­ją­cy osiem ot­wo­rów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopak

1. zgrzew­ka za­wie­ra­ją­ca osiem jed­no­stek da­ne­go pro­duk­tu, np. piwa, wody mi­ne­ral­nej;
2. po­tocz­nie: wyć­wi­czo­ne mię­śnie brzu­cha; sze­ścio­pak, ABS, six-pack, ka­lo­ry­fer, krat­ka, dzie­się­cio­pak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. pacz­ka zbior­cza po osiem sztuk to­wa­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiopalnikowy

ma­ją­cy osiem pal­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopartyjny

skła­da­ją­cy się z ośmiu par­tii


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopasmowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu pasm


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma osiem pasm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiopiętrowy

ma­ją­cy osiem pię­ter


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zło­żo­ny z par­te­ru i ośmiu wyż­szych kon­dy­gna­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiopokojowy

zło­żo­ny z ośmiu po­ko­jów


przy­miot­nik

 (1.1) z ośmio­ma po­ko­ja­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiopokładowy

ma­ją­cy osiem po­kła­dów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopolowy

ma­ją­cy osiem pól


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopoziomowy

ma­ją­cy osiem po­zio­mów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopołaciowy

ma­ją­cy osiem po­ła­ci da­cho­wych


Źródła:

SJP.pl

Ośmioprocentowy

sta­no­wią­cy osiem pro­cent cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopromienny

o czymś ma­ją­cym kształt gwia­zdy: ma­ją­cy osiem pro­mie­ni; ośmio­ra­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopromilowy

ma­ją­cy osiem pro­mi­li


Źródła:

SJP.pl

Ośmioprzewodowy

ma­ją­cy osiem prze­wo­dów elek­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ośmioprzęsłowy

ma­ją­cy osiem przę­seł


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopręcikowy

ma­ją­cy osiem prę­ci­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopunktowy

1. skła­da­ją­cy się z ośmiu punk­tów;
2. ma­ją­cy wy­miar ośmiu punk­tów (np. czcion­ka)


Źródła:

SJP.pl

Ośmiopłaszczyznowy

przy­miot­nik

 (1.1) roz­mie­szczo­ny na ośmiu pła­szczyz­nach


Źródła:

Wiktionary

Ośmiopłatkowy

1. ma­ją­cy osiem płat­ków;
2. dębik ośmio­płat­ko­wy - ga­tu­nek z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, ro­śli­na o bia­łych lub biało-żół­tych kwia­tach skła­da­ją­cych się z ośmiu płat­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bot. ma­ją­cy osiem płat­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiopłytowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu płyt


Źródła:

SJP.pl

Ośmioraczek

dziew­czyn­ka wśród ośmio­racz­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmioraczka

dziew­czyn­ka wśród ośmio­racz­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmioraczki

ośmio­ro dzie­ci z jed­nej ciąży


Źródła:

SJP.pl

Ośmioraki

wy­stę­pu­ją­cy w ośmiu ro­dza­jach, ga­tun­kach, od­mia­nach itp.


li­czeb­nik wie­lo­ra­ki

 (1.1) do­ty­czą­cy ośmiu typów, ro­dza­jów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiorako

przy­słó­wek

 (1.1) przysł. od przy­miot­ni­ka → ośmio­ra­ki


Źródła:

Wiktionary

Ośmioramienny

ma­ją­cy osiem ra­mion, odnóg itp.


Źródła:

SJP.pl

Ośmiordzeniowy

ma­ją­cy osiem rdze­ni, np. ośmior­dze­nio­wy pro­ce­sor


Źródła:

SJP.pl

Ośmiornica

1. ośmio­ra­mien­ny mor­ski gło­wo­nóg;
2. mięso z tego gło­wo­no­ga;
3. zor­ga­ni­zo­wa­na grupa prze­stęp­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. dra­pież­ny gło­wo­nóg o ośmiu ra­mio­nach;

 (1.2) kulin. danie z ośmior­ni­cy (1.1)

 (1.3) przen. mafia lub po­dob­na or­ga­ni­za­cja prze­stęp­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiornice

1. ośmio­ra­mien­ny mor­ski gło­wo­nóg;
2. mięso z tego gło­wo­no­ga;
3. zor­ga­ni­zo­wa­na grupa prze­stęp­cza


Ośmior­ni­ce ("Oc­to­po­da") – rząd gło­wo­no­gów, ośmio­ra­mien­nych mię­cza­ków, do któ­re­go za­li­czo­no około 300 ga­tun­ków. Są to zwie­rzę­ta dwu­bocz­nie sy­me­trycz­ne, mają dwoje oczu i dziób oraz otwór gę­bo­wy usy­tu­o­wa­ny w cen­tral­nym punk­cie wzglę­dem ra­mion. Ich gib­kie ciało odz­na­cza się ogrom­ny­mi moż­li­wo­ścia­mi, jeśli cho­dzi o za­kres ruchu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ośmiornicowy

→ ośmior­ni­ca; ośmior­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiorniczka

1. mała ośmior­ni­ca;
2. po­tocz­nie: przy­rząd do prze­pom­po­wy­wa­nia gazu z butli do cy­stern


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ośmiorniczy

→ ośmior­ni­ca; ośmior­ni­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmioro

li­czeb­nik zbio­ro­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 8, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­giej


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) …od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 8


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiorodzinny

skła­da­ją­cy się z ośmiu ro­dzin


Źródła:

SJP.pl

Ośmiorundowy

trwa­ją­cy osiem rund


Źródła:

SJP.pl

Ośmiosalowy

ma­ją­cy osiem sal


Źródła:

SJP.pl

Ośmiosekcyjny

ma­ją­cy osiem sek­cji


Źródła:

SJP.pl

Ośmiosekundowy

trwa­ją­cy osiem se­kund


Źródła:

SJP.pl

Ośmiosesyjny

skła­da­ją­cy się z ośmiu sesji


Źródła:

SJP.pl

Ośmiosezonowy

o se­ria­lu: ma­ją­cy osiem se­zo­nów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiosilnikowy

ma­ją­cy osiem sil­ni­ków


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest wy­po­sa­żo­ny w osiem sil­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmioskibowy

zwią­za­ny z ośmio­ma ski­ba­mi, np. pług ośmio­ski­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostopniowo

przy­słó­wek

 (1.1) w ośmiu eta­pach, fa­zach


Źródła:

Wiktionary

Ośmiostopniowy

1. ma­ją­cy osiem stop­ni (w ja­kiejś skali);
2. ma­ją­cy osiem stop­ni, eta­pów


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z ośmiu stop­ni, schod­ków

 (1.2) skła­da­ją­cy się z ośmiu stop­ni, eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiostopowiec

wiersz skła­da­ją­cy się z ośmiu stóp


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostopowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu stóp


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostrefowy

zwią­za­ny z ośmio­ma stre­fa­mi


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostrofowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu strof; ośmioz­wrot­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostronicowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu stro­nic


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostronny

ma­ją­cy osiem stron


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostrunny

ma­ją­cy osiem strun; ośmio­stru­no­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy osiem strun


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiostrunowy

ma­ją­cy osiem strun; ośmio­strun­ny


Źródła:

SJP.pl

Ośmiostrzałowy

o ręcz­nej broni pal­nej: mie­szczą­cy w ma­ga­zyn­ku mak­sy­mal­nie osiem na­bo­jów; ośmio­na­bo­jo­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiosylabowy

zło­żo­ny z ośmiu sylab (zgło­sek); ośmioz­gło­sko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy osiem sylab, skła­da­ją­cy się z ośmiu sylab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiotaktowy

zło­żo­ny z ośmiu tak­tów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiotomowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu tomów, za­war­ty w ośmiu to­mach


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) skła­da­ją­cy się z ośmiu tomów, za­war­ty w ośmiu to­mach, wy­da­ny w ośmiu to­mach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiotonowy

wa­żą­cy osiem ton


Źródła:

SJP.pl

Ośmiotorowy

ma­ją­cy osiem torów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiotygodniowy

ma­ją­cy osiem ty­god­ni, trwa­ją­cy osiem ty­god­ni itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy osiem ty­god­ni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku ośmiu ty­god­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiotysięcznik

gór­ski szczyt o wy­so­ko­ści ponad ośmiu ty­się­cy me­trów nad po­zio­mem morza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) góra o wy­so­ko­ści prze­kra­cza­ją­cej osiem ty­się­cy me­trów n.p.m.;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) wędk. ryba o wadze prze­kra­cza­ją­cej osiem ki­lo­gra­mów


Ośmio­ty­sięcz­nik – po­pu­lar­ne wśród hi­ma­la­i­stów, jak rów­nież mi­ło­śni­ków gór i ge­o­gra­fów, okre­śle­nie szczy­tu, któ­re­go wierz­cho­łek wzno­si się na 8000 lub wię­cej me­trów nad po­ziom morza. Ze wzglę­du na za­sto­so­wa­ne kry­te­rium mi­ni­mal­nej de­ni­we­la­cji względ­nej wy­no­szą­ce mi­ni­mum 500 me­trów przyj­mu­je się, że na Ziemi znaj­du­je się czter­na­ście głów­nych ośmio­ty­sięcz­ni­ków – 10 w Hi­ma­la­jach i 4 w Ka­ra­ko­rum.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ośmiotysięczny

przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) li­czą­cy osiem ty­się­cy

 (1.2) bę­dą­cy ostat­nim ele­men­tem zbio­ru wiel­ko­ści ośmiu ty­się­cy


Źródła:

Wiktionary

Ośmiouncjowy

1. wa­żą­cy 8 uncji;
2. przez­na­czo­ny na 8 uncji cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ośmiowarstwowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu warstw


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy osiem warstw, skła­da­ją­cy się z ośmiu warstw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiowatowy

ma­ją­cy moc ośmiu watów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiowiekowy

ma­ją­cy osiem wie­ków, trwa­ją­cy osiem wie­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmiowiersz

stro­fa ośmio­wier­szo­wa lub utwór ośmio­wier­szo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. utwór li­te­rac­ki skła­da­ją­cy się z ośmiu wer­sów

 (1.2) liter. stro­fa o ośmiu wer­sach, w któ­rej sześć pier­wszych ry­mu­ją na­prze­mien­nie i siód­my z ósmym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiowierszowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu wier­szy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy osiem wier­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiowiosłówka

łódź o ośmiu wio­słach


Źródła:

SJP.pl

Ośmiowodny

w che­mii: za­wie­ra­ją­cy 8 czą­ste­czek wody


Źródła:

SJP.pl

Ośmiowyrazowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu wy­ra­zów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiowęglowy

ma­ją­cy osiem ato­mów węgla w czą­stecz­ce


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozakresowy

obej­mu­ją­cy osiem za­kre­sów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozaworowy

ma­ją­cy osiem za­wo­rów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozdaniowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu zdań


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozgłoskowiec

ro­dzaj ut­wo­ru po­e­tyc­kie­go, w któ­rym każdy wers skła­da się z ośmiu zgło­sek


Ośmioz­gło­sko­wiec – po­pu­lar­ny w pol­skiej po­ez­ji krót­ki for­mat wier­sza sy­la­bicz­ne­go: 8-zgło­sko­wy wers bez śred­niów­ki, z ak­cen­tem wy­ra­zo­wym w kla­u­zu­li. Po­dzie­lo­ny śred­niów­ką (4+4, 5+3, 3+5) łatwo staje się for­ma­tem wier­sza sy­la­bo­to­nicz­ne­go. Czę­sto jest wią­za­ny w stro­fy. Ośmioz­gło­sko­wiec wy­stę­pu­je w li­ry­ce i ta­kich ga­tun­kach, jak frasz­ka, bajka, bal­la­da, rza­dziej zaś w epice i w dra­ma­cie. Od­gry­wa istot­ną rolę w po­ez­ji lu­do­wej i w wier­szach dla dzie­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ośmiozgłoskowy

zło­żo­ny z ośmiu zgło­sek (sylab); ośmio­sy­la­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmioznakowy

skła­da­ją­cy się z ośmiu zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozwrotkowy

ma­ją­cy osiem zwro­tek; ośmio­stro­fo­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozębny

ma­ją­cy osiem zębów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozębowy

ma­ją­cy osiem zębów


Źródła:

SJP.pl

Ośmiozłotowy

ma­ją­cy war­tość ośmiu zło­tych


Źródła:

SJP.pl

Ośmiołóżkowy

ma­ją­cy osiem łóżek


Źródła:

SJP.pl

Ośmiościan

bryła ge­o­me­trycz­na ogra­ni­czo­na ośmio­ma ścia­na­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian o ośmiu ścia­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośmiościenny

ma­ją­cy osiem ścian


Źródła:

SJP.pl

Ośmiościeżkowy

ma­ją­cy osiem ście­żek, np. ma­gne­to­fon ośmio­ścież­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Ośmioświecowy

ma­ją­cy osiem świec


Źródła:

SJP.pl

Ośmiożyłowy

o kablu: ma­ją­cy osiem żył


Źródła:

SJP.pl

Ośnianin

miesz­ka­niec Ośna Lu­bu­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ośnianka

miesz­kan­ka Ośna Lu­bu­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ośniedziały

rzad­ko: po­kryć się śnie­dzią; po­śnie­dzieć


Źródła:

SJP.pl

Ośniedzieć

rzad­ko: po­kryć się śnie­dzią; po­śnie­dzieć


Źródła:

SJP.pl

Ośnieński

→ Ośno Lu­bu­skie; osień­ski, ośniań­ski


Źródła:

SJP.pl

Ośnieża

krzew lub drze­wo z ro­dzi­ny sty­ra­ko­wa­tych; ha­lez­ja


Ośnie­ża ("Ha­le­sia" J. Ellis ex L.) – ro­dzaj drzew i krze­wów z ro­dzi­ny sty­ra­ko­wa­tych. Wy­róż­nia­no w jego obrę­bie (w za­leż­no­ści od uję­cia tak­so­no­micz­ne­go) od dwóch do pię­ciu ga­tun­ków. Współ­cze­śnie licz­ba ta re­du­ko­wa­na jest do dwóch ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych tylko we wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej (za­li­cza­ny daw­niej do tego ro­dza­ju ga­tu­nek chiń­ski prze­nie­sio­ny zo­stał do ro­dza­ju "Per­kin­sio­den­dron").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ośnieżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­kry­wa­nie po­wierzch­ni śnie­giem


Źródła:

Wiktionary

Ośnieżać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ośnie­żyć)

 (1.1) zob. ośnie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Ośnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­kry­cie po­wierzch­ni śnie­giem


Źródła:

Wiktionary

Ośnieżyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ośnie­żać)

 (1.1) po­kryć śnie­giem


Źródła:

Wiktionary

Ośnik

nóż do drew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ręcz­ne na­rzę­dzie do stru­ga­nia i ko­ro­wa­nia drew­na,


Ośnik – ręcz­ne na­rzę­dzie do stru­ga­nia i ko­ro­wa­nia drew­na. Ma dwie rę­ko­je­ści i sta­lo­we ostrze. Ruch ro­bo­czy jest w kie­run­ku do sie­bie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ośno

1. wieś w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim;
2. wieś w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim;
3. wieś w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim;
4. wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ośpiewany

obś­pie­wać;
1. zaś­pie­wać pio­sen­kę wy­chwa­la­ją­cą kogoś;
2. zaś­pie­wać do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś;
3. oś­pie­wać się - na­sy­cić się śpie­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Ośpiewać

obś­pie­wać;
1. zaś­pie­wać pio­sen­kę wy­chwa­la­ją­cą kogoś;
2. zaś­pie­wać do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś;
3. oś­pie­wać się - na­sy­cić się śpie­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Ośpiewywać

1. śpie­wać pio­sen­kę wy­chwa­la­ją­cą kogoś;
2. śpie­wać do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś;
3. oś­pie­wy­wać się - na­sy­cać się śpie­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Ośrodek

1. śro­dek, cen­tral­ny punkt cze­goś, np. oś­ro­dek ner­wo­wy, oś­ro­dek trzę­sie­nia ziemi; cen­trum;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ne miej­sce, śro­do­wi­sko, w któ­rym dzie­je się coś zna­czą­ce­go, wokół któ­re­go coś się sku­pia, np. oś­ro­dek prze­my­sło­wy, go­spo­dar­czy; cen­trum;
3. in­sty­tu­cja zaj­mu­ją­ca się kom­plek­so­wą dzia­łal­no­ścią w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie i na okre­ślo­nym te­re­nie, np. oś­ro­dek ho­dow­la­ny, rolny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ­ko­wy, cen­tral­ny punkt cze­goś

 (1.2) śro­do­wi­sko, okręg, cen­trum, w któ­rym lub wokół któ­re­go coś się sku­pia

 (1.3) in­sty­tu­cja obej­mu­ją­ca za­się­giem dzia­ła­nia ca­łoksz­tałt spraw zwią­za­nych z jakąś dzie­dzi­ną życia na pew­nym te­re­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ośrodkowość

→ oś­rod­ko­wy


Patrz:ośrodkowy

Źródła:

SJP.pl

Ośrodkowy

1. taki, który ma cechy oś­rod­ka, np. kom­po­zy­cja o cha­rak­te­rze oś­rod­ko­wym;
2. taki, który sku­pia się wokół oś­rod­ka, np. oś­rod­ko­wy (cen­tral­ny) układ ner­wo­wy - za­sad­ni­cze czę­ści ukła­du ner­wo­we­go czło­wie­ka i wyż­szych zwie­rząt: mózg, móż­dżek, rdzeń prze­dłu­żo­ny i rdzeń krę­go­wy


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy oś­ro­dek cze­goś; do­ty­czą­cy oś­rod­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ośródek

prze­sta­rza­le: oś­ro­dek


Źródła:

SJP.pl

Ośródka

wew­nętrz­na część, śro­dek


Oś­ród­ka – typ ska­mie­nia­ło­ści, bę­dą­cy formą na­tu­ral­ne­go od­le­wu pu­stych prze­strze­ni po wy­tra­wio­nych ele­men­tach twar­dych ska­mie­nia­ło­ści wła­ści­wych lub po czę­ściach mięk­kich or­ga­niz­mów. Wa­run­kiem pow­sta­wa­nia oś­ró­dek jest wcze­śniej­sza li­ty­fi­ka­cja skały ota­cza­ją­cej ska­mie­nia­łość. Puste prze­strze­nie wy­peł­nio­ne mogą być drob­no­ziar­ni­stym osa­dem lub, wy­kry­sta­li­zo­wa­ny­mi w tych prze­strze­niach, mi­ne­ra­ła­mi (np. kal­cy­tem).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ośródkowy

→ oś­ród­ka


Patrz:ośródka

Źródła:

SJP.pl

Oświadczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oś­wiad­czać.


Źródła:

Wiktionary

Oświadczać

1. wy­po­wia­dać, oz­naj­miać coś, zwła­szcza uro­czy­ście lub ofi­cjal­nie;
2. oś­wiad­czać się - pro­po­no­wać komuś mał­żeń­stwo, pro­sić o rękę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oś­wiad­czyć)

 (1.1) ko­mu­ni­ko­wać w pod­nio­sły lub for­mal­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświadczenie

1. wy­po­wie­dzieć, oz­naj­mić coś, zwła­szcza uro­czy­ście lub ofi­cjal­nie;
2. oś­wiad­czyć się - za­pro­po­no­wać komuś mał­żeń­stwo, po­pro­sić o rękę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ofi­cjal­na wy­po­wiedź przed­sta­wia­ją­ca czyjś punkt wi­dze­nia, stan wie­dzy o czymś lub wolę oś­wiad­cza­ją­ce­go

 (1.2) pismo za­wie­ra­ją­ce oś­wiad­cze­nie (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oświadczyny

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) tra­dy­cyj­ne, ofi­cjal­ne wy­ra­że­nie chęci za­war­cia mał­żeń­stwa, które zaz­wy­czaj obej­mu­je za­pro­sze­nie do ślubu jed­nej osoby przez drugą


Źródła:

Wiktionary

Oświadczyć

1. wy­po­wie­dzieć, oz­naj­mić coś, zwła­szcza uro­czy­ście lub ofi­cjal­nie;
2. oś­wiad­czyć się - za­pro­po­no­wać komuś mał­żeń­stwo, po­pro­sić o rękę


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oś­wiad­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oś­wiad­czać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświata

1. kształ­ce­nie spo­łe­czeń­stwa, upo­wszech­nia­nie wie­dzy i kul­tu­ry;
2. ogół in­sty­tu­cji i ludzi zaj­mu­ją­cych się kształ­ce­niem i upo­wszech­nia­niem wie­dzy i kul­tu­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­ces kształ­ce­nia, upo­wszech­nie­nia wie­dzy i kul­tu­ry w spo­łe­czeń­stwie

 (1.2) ogół in­sty­tu­cji i ludzi zaj­mu­ją­cych się upo­wszech­nia­niem wie­dzy i kul­tu­ry


Zo­bacz też: Oś­wia­ta – ujed­noz­nacz­nie­nie.

Oś­wia­ta – dzia­łal­ność edu­ka­cyj­na po­le­ga­ją­ca na upo­wszech­nia­niu wyksz­tał­ce­nia ogól­ne­go i za­wo­do­we­go oraz re­a­li­zo­wa­niu zadań wy­cho­waw­czych w celu za­pew­nie­nia jed­nost­kom wszech­stron­ne­go roz­wo­ju i po­myśl­nej eg­zy­sten­cji, a spo­łe­czeń­stwu więzi kul­tu­ral­nych łą­czą­cych jego przesz­łość hi­sto­rycz­ną z te­raź­niej­szo­ścią i bu­do­wą po­myśl­nej przysz­ło­ści. Jest ona re­a­li­zo­wa­na po­przez sy­stem oś­wia­ty, tj.:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oświatowiec

osoba dzia­ła­ją­ca w oś­wia­cie


Źródła:

SJP.pl

Oświatowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy oś­wia­ty


Źródła:

Wiktionary

Oświec.

skrót od: oś­wie­ce­nie


skrót w funk­cji rze­czow­ni­ka

 (1.1) = kult. oś­wie­ce­nie

skrót w funk­cji przy­miot­ni­ka

 (2.1) = oś­wie­ce­nio­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświecający

przy­miot­nik

 (1.1) wy­sy­ła­ją­cy świa­tło


Źródła:

Wiktionary

Oświecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oś­wie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Oświecać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oś­wie­cić)

 (1.1) podn. uś­wia­da­miać coś komuś

 (1.2) podn. sze­rzyć oś­wia­tę; zwięk­szać po­ziom wie­dzy i kul­tu­ry

 (1.3) przest. rzu­cać świa­tło

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny oś­wie­cać się (dk. oś­wie­cić się)

 (2.1) podn. po­sze­rzać swoją wie­dzę i kul­tu­rę

 (2.2) przest. być ota­cza­nym świa­tłem


Źródła:

Wiktionary

Oświecenie

1. prąd umy­sło­wy pa­nu­ją­cy w Eu­ro­pie w XVIII w., gło­szą­cy kult ro­zu­mu i wie­dzy;
2. w niek­tó­rych re­li­giach: stan umy­słu, w któ­rym doz­na­je on poz­na­nia po­cho­dzą­ce­go od siły wyż­szej; ilu­mi­na­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) filoz. kon­cep­cja uwy­pu­kla­ją­ca rolę ro­zu­mu i wie­dzy, do­mi­nu­ją­ca w fi­lo­zo­fii eu­ro­pej­skiej od końca XVII w.

 (1.2) kult. okres w kul­tu­rze eu­ro­pej­skiej od końca XVII w., zwią­za­ny z do­mi­na­cją idei oś­wie­ce­nio­wych;

 (1.3) osią­gnię­cie świa­do­mo­ści, poz­na­nie praw­dy

 (1.4) kult. sze­rze­nie wie­dzy, osią­gnię­cie po­stę­pu

 (1.5) rel. w re­li­giach Wscho­du: stan osią­gnię­ty przez wytr­wa­łą me­dy­ta­cję;

 (1.6) przest. oś­wia­ta

 (1.7) daw. wyksz­tał­ce­nie

 (1.8) daw. oś­wiet­le­nie

 (1.9) spra­wie­nie, że coś staje się rozś­wiet­lo­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oświeceniowiec

pi­sarz lub uczo­ny ży­ją­cy i dzia­ła­ją­cy w okre­sie Oś­wie­ce­nia


Źródła:

SJP.pl

Oświeceniowo

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. w spo­sób cha­rak­te­ry­stycz­ny dla oś­wie­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Oświeceniowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest oś­wie­ce­nio­we; cecha tych, któ­rzy są oś­wie­ce­nio­wi


Źródła:

Wiktionary

Oświeceniowy

1. od­no­szą­cy się do Oś­wie­ce­nia, okre­su w kul­tu­rze eu­ro­pej­skiej mię­dzy Ba­ro­kiem a Ro­man­tyz­mem;
2. na­wią­zu­ją­cy do oś­wie­ce­nia, prądu umy­sło­we­go osiem­na­sto­wiecz­nej Eu­ro­py, gło­szą­ce­go kult ro­zu­mu i wie­dzy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) filoz. kult. do­ty­czą­cy oś­wie­ce­nia, wy­stę­pu­ją­cy w epoce oś­wie­ce­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświeceńszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: oś­wie­co­ny; bar­dziej oś­wie­co­ny


Źródła:

SJP.pl

Oświecić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oś­wie­cać)

 (1.1) zob. oś­wie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Oświecony

wyksz­tał­co­ny, świa­tły


Źródła:

SJP.pl

Oświetlacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się oś­wiet­le­niem na pla­nie fil­mo­wym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) urzą­dze­nie do oś­wiet­la­nia


Źródła:

Wiktionary

Oświetlaczka

ko­bie­ta oś­wiet­la­ją­ca scenę w te­a­trze albo w fil­mie


Źródła:

SJP.pl

Oświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Oświetlać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzu­cać, kie­ro­wać na coś świa­tło


Źródła:

Wiktionary

Oświetlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oś­wiet­lać.

 (1.2) sy­stem lamp za­pew­nia­ją­cy świa­tło


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oświetleniowiec

1. spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie funk­cjo­no­wa­nia urzą­dzeń oś­wiet­le­nio­wych;
2. pra­cow­nik te­a­tru zaj­mu­ją­cy się oś­wiet­le­niem sceny


Źródła:

SJP.pl

Oświetlić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oś­wiet­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Oświn

je­zio­ro w Pol­sce


Oświn "(Je­zio­ro Sied­miu Wysp)" – je­zio­ro po­ło­żo­ne w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Ni­zi­ny Sę­po­pol­skiej, na pół­noc­ny za­chód od Wę­go­rze­wa w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie wę­go­rzew­skim, w gmi­nie Wę­go­rze­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oświnka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w pół­noc­nej Pol­sce i w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim Rosji, do­pływ Łyny;


Źródła:

Wiktionary

Oświęcim

mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim;

 (1.2) pot. nazwa hit­le­row­skie­go obozu za­gła­dy Aus­chwitz-Bir­ke­nau zlo­ka­li­zo­wa­ne­go w mie­ście Oś­wię­cim (1.1)


Oś­wię­cim ( Aus­chwitz, ‏אָשפּיצין‎ "Osz­pi­cin", Ausz­wi­ca) – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, sie­dzi­ba władz po­wia­tu oś­wię­cim­skie­go i dwóch gmin – miej­skiej (mia­sto Oś­wię­cim) oraz gminy wiej­skiej Oś­wię­cim (oko­licz­ne so­łect­wa bez sa­me­go mia­sta).

W la­tach 1315–1564 sto­li­ca księ­stwa oś­wię­cim­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oświęcim-Brzezinka

obóz kon­cen­tra­cyj­ny i za­gła­dy w Oś­wię­ci­miu


Źródła:

SJP.pl

Oświęcimiaczka

więź­niar­ka Oś­wię­ci­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. więź­niar­ka nie­miec­kie­go obozu za­gła­dy w Aus­chwitz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświęcimiak

wię­zień Oś­wię­ci­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wię­zień nie­miec­kie­go obozu za­gła­dy w Aus­chwitz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświęcimianin

miesz­ka­niec Oś­wię­ci­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Oś­wię­ci­mia

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Oś­wię­ci­mia, uro­dzo­na w Oś­wię­ci­miu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświęcimianka

miesz­kan­ka Oś­wię­ci­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Oś­wię­ci­mia

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Oś­wię­ci­mia, uro­dzo­na w Oś­wię­ci­miu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oświęcimski

przy­miot­nik od: Oś­wię­cim


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Oś­wię­ci­miem, do­ty­czą­cy Oś­wię­ci­mia

 (1.2) zwią­za­ny z obo­zem za­gła­dy w Oś­wię­ci­miu, do­ty­czą­cy obozu za­gła­dy w Oś­wię­ci­miu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ość

część szkie­le­tu kost­ne­go ryby


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. mała kość u ryb;

 (1.2) bot. ostry, sztyw­ny wy­ro­stek u plew­ka­ew­ki zia­ren kłosa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary