Oćczyc

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. dzie­dzic


Źródła:

Wiktionary

Oćczym

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) stpol. oj­czym da­ta­def|1424}}


Źródła:

Wiktionary

Oćma

prze­sta­rza­łe: mrok, ciem­ność; ćma


Źródła:

SJP.pl

Oćmiewać

prze­sta­rza­łe: czy­nić coś ciem­nym, mrocz­nym; przy­ciem­niać


Źródła:

SJP.pl

Oćmić

daw­niej: uczy­nić coś ciem­nym, mrocz­nym; przy­ciem­nić, poć­mić


Źródła:

SJP.pl

Oćpany

gwa­ro­wo: taki, który się oćpał (zjadł za dużo, ob­jadł się)


Źródła:

SJP.pl

Oćpać

oćpać się - po­spo­li­cie, gwa­ro­wo: zjeść za dużo, ob­jeść się


Źródła:

SJP.pl

Oćwiczać

bić mocno batem, rózgą itp.


Źródła:

SJP.pl

Oćwiczyć

zbić mocno batem, rózgą itp.; wy­chło­stać, wys­ma­gać


Źródła:

SJP.pl