Oz

wąski wał zbu­do­wa­ny z pia­sków i żwi­rów na­nie­sio­nych przez wody pły­ną­ce szcze­li­na­mi wew­nątrz­lo­dow­co­wy­mi; esker


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. wał lub sil­nie wy­dłu­żo­ny pa­gó­rek, pow­sta­ły wsku­tek osa­dza­nia pia­sku i żwiru przez pły­ną­ce wody po­lo­dow­co­we;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozalid

ma­te­riał świa­tło­czu­ły uczu­lo­ny związ­ka­mi dwu­a­zo­wy­mi, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w dru­kar­stwie do ko­pio­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) druk. wy­druk kon­trol­ny pu­bli­ka­cji po wy­ko­na­niu im­po­zy­cji skła­dek;


Oza­lid – ma­te­riał świa­tło­czu­ły uczu­lo­ny związ­ka­mi dwu­a­zo­wy­mi, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w dru­kar­stwie, a daw­niej w ar­chi­tek­tu­rze i in­ży­nie­rii do ko­pio­wa­nia. Ma szary kolor (kie­dyś fio­le­to­wy).

W po­li­gra­fii oza­li­dy oz­na­cza­ły prób­ne (ro­bo­cze) wy­dru­ki przez­na­czo­ne do spraw­dze­nia przez klien­ta, wy­ko­na­ne tech­ni­ką oza­li­do­wą z ma­te­ria­łów świa­tło­czu­łych (klisz), z któ­rych, po ak­cep­ta­cji i wpro­wa­dze­niu po­pra­wek, naś­wiet­la­ne były osta­tecz­ne formy dru­ko­we (tzw. bla­chy) do druku off­se­to­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozalidowy

przy­miot­nik od: oza­lid


Źródła:

SJP.pl

Ozan

lu­do­wy poeta i pie­śniarz w kra­jach az­ja­tyc­kich; aszyk, akyn, żyrau


Ozan – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Ower­nia-Rodan-Alpy, w de­par­ta­men­cie Ain.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozawa

[czy­taj: oDZAła albo oZAła] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ozdabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ozda­biać.


Źródła:

Wiktionary

Ozdabiać

cza­sow­nik

 (1.1) czy­nić coś ład­niej­szym lub stroj­niej­szym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ozda­biać się (dk. ozdo­bić się)

 (2.1) stro­ić sie­bie sa­me­go, upięk­szać się, spra­wiać, że wy­glą­da się ład­niej


Źródła:

Wiktionary

Ozdjęciować

po­tocz­nie: ob­fo­to­gra­fo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ozdoba

ele­ment zdob­ni­czy obiek­tu, zwy­kle nie­ma­ją­cy war­to­ści użyt­ko­wej, na­to­miast sta­no­wią­cy o od­czu­ciach este­tycz­nych ob­ser­wa­to­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co ozda­bia; do­da­tek upięk­sza­ją­cy coś

 (1.2) coś lub ktoś, z czego można być dum­nym

 (1.3) daw. gw-pl|Pod­kar­pa­cie. oma­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozdobić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|ozda­biać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ozdo­bić się (ndk. ozda­biać się)

 (2.1) upięk­szyć sie­bie sa­me­go


Źródła:

Wiktionary

Ozdobnica

błon­ków­ka z ro­dzi­ny mrów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ozdobnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ozdob­ny


Źródła:

Wiktionary

Ozdobniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ozdob­nie


Źródła:

SJP.pl

Ozdobniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ozdob­ny


Źródła:

SJP.pl

Ozdobnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. szt. ele­ment, który zdobi

 (1.2) druk. ma­te­riał ze­cer­ski słu­żą­cy do otrzy­my­wa­nia or­na­men­tów

 (1.3) muz. dźwię­ki upięk­sza­ją­ce, da­ją­ce uroz­ma­i­ce­nie, oży­wia­ją­ce, uzu­peł­nia­ją­ce me­lo­dię


Ozdob­nik – ele­ment me­lo­dii wpro­wa­dza­ją­cy do­dat­ko­we dźwię­ki ma­ją­ce cha­rak­ter or­na­men­tów.

W daw­nych cza­sach sto­so­wa­nie ozdob­ni­ków za­le­ża­ło od smaku i in­wen­cji wy­ko­naw­cy, lecz z cza­sem usta­lo­no pe­wien zasób stan­dar­do­wych ozdob­ni­ków i za­sa­dy ich za­pi­su. Ozdob­ni­ki nie zwięk­sza­ją czasu trwa­nia taktu i wy­ko­ny­wa­ne są kosz­tem czasu dźwię­ku, który ozda­bia­ją, lub dźwię­ku po­prze­dza­ją­ce­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ozdobnikowy

przy­miot­nik od: ozdob­nik


Źródła:

SJP.pl

Ozdobność

ozdob­ny cha­rak­ter cze­goś; de­ko­ra­cyj­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ozdob­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozdobny

1. po­sia­da­ją­cy ozdo­by;
2. o wy­mo­wie, stylu: ob­fi­tu­ją­cy w prze­no­śnie zwro­ty re­to­rycz­ne;
3. bę­dą­cy ozdo­bą


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy ozdo­bę; o ce­chach wła­ści­wych ozdo­bie

 (1.2) o wy­mo­wie, stylu: ob­fi­tu­ją­cy w prze­no­śnie, zwro­ty re­to­rycz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozdrowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­wrót do zdro­wia, zwal­cze­nie cho­ro­by


Źródła:

Wiktionary

Ozdrowieniec

osoba po­wra­ca­ją­ca do zdro­wia; uz­dro­wie­niec, re­kon­wa­le­scent


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. książk. osoba, która wraca do zdro­wia po ja­kiejś cho­ro­bie


Oz­dro­wie­niec – osoba, u któ­rej ustą­pi­ły ob­ja­wy cho­ro­by za­kaź­nej.

Zgod­nie z Usta­wą o za­po­bie­ga­niu oraz zwal­cza­niu za­ka­żeń i cho­rób za­kaź­nych u ludzi z dnia 5 grud­nia 2008 okre­śle­nie "oz­dro­wie­niec" za­re­zer­wo­wa­ne jest dla osoby, u któ­rej ustą­pi­ły ob­ja­wy cho­ro­by za­kaź­nej. W ję­zy­ku po­tocz­nym, jak rów­nież we­dług Słow­ni­ka Ję­zy­ka Pol­skie­go, mia­nem oz­dro­wień­ca okre­śla się każdą nie­daw­no cho­ru­ją­cą osobę czy re­kon­wa­le­scen­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozdrowieńczy

uz­dro­wień­czy;
1. od­no­szą­cy się do oz­dro­wień­ca, osoby po­wra­ca­ją­cej do zdro­wia po dłu­giej cho­ro­bie; re­kon­wa­le­scen­cyj­ny;
2. w prze­no­śni: taki, który nie­sie po­pra­wę; uz­dra­wia­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Oze

skrót od: od­na­wial­ne źró­dła ener­gii


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = od­na­wial­ne źró­dło ener­gii;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozeasz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.;

 (1.2) bibl. Księ­ga Oze­a­sza;


Oze­asz ( ‏הוֹשֵׁעַ‎, „Oszua” skrót od "Je­ho­szua", "Ho­szea", które zna­czy: "Jahwe jest zba­wie­niem") – pro­rok Sta­re­go Te­sta­men­tu, znany z księ­gi Oze­a­sza; syn Be­e­rie­go. Jest jed­nym z dwu­na­stu pro­ro­ków Bi­blii, zna­nych jako tzw. pro­ro­cy mniej­si. We­dług Tal­mu­du był naj­więk­szym pro­ro­kiem swo­je­go po­ko­le­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ozeaszek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Oze­asz


Źródła:

Wiktionary

Ozeaszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Oze­a­sza


Źródła:

Wiktionary

Ozeki

mistrz sumo


Źródła:

SJP.pl

Ozempikowy

1. po­tocz­nie: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla efek­tów sto­so­wa­nia leków na od­chu­dza­nie;
2. → Ozem­pic


Patrz:Ozempic

Źródła:

SJP.pl

Ozena

za­ni­ko­wy, cuch­ną­cy nie­żyt nosa


Źródła:

SJP.pl

Ozewrzić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sze­ro­ko ot­wo­rzyć


Źródła:

Wiktionary

Ozewrzyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sze­ro­ko ot­wo­rzyć


Źródła:

Wiktionary

Ozi

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = oso­bo­we źró­dło in­for­ma­cji;


Źródła:

Wiktionary

Oziasz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Oziewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ozimczanin

miesz­ka­niec Ozim­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ozimczanka

miesz­kan­ka Ozim­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ozimecki

przy­miot­nik od: Ozi­mek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ozim­kiem, do­ty­czą­cy Ozim­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozimek

mia­sto w Pol­sce


Ozi­mek (niem. "Ma­la­pa­ne") – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Ozi­mek.

Ozi­mek po­ło­żo­ny jest nad rzeką Małą Pan­wią (prawy do­pływ Odry), na Rów­ni­nie Opol­skiej, na po­gra­ni­czu Ni­zi­ny i Wy­ży­ny Ślą­skiej, na Gór­nym Ślą­sku, w od­le­gło­ści 10 km od kom­plek­su je­zior tu­raw­skich. Roz­cią­ga się po­mię­dzy drogą kra­jo­wą nr 46 a linią ko­le­jo­wą nr 144.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozimina

zboże ozime (czyli po­cho­dzą­ce z je­sien­ne­go siewu)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. zboże wy­sie­wa­ne je­sie­nią


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oziminny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. i gwara. przym. od: ozi­mi­na


Źródła:

Wiktionary

Oziminy

zboże ozime (czyli po­cho­dzą­ce z je­sien­ne­go siewu)


Źródła:

SJP.pl

Ozimość

zdol­ność ro­śli­ny do przetr­wa­nia okre­su zi­mo­we­go (po za­sia­niu je­sie­nią)


Źródła:

SJP.pl

Ozimy

siany na je­sień, po­trze­bu­ją­cy do roz­wo­ju ni­skich tem­pe­ra­tur


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) roln. przez­na­czo­ny do je­sien­ne­go siewu, po­cho­dzą­cy z je­sien­ne­go siewu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozimówka

1. śmiet­ka ozi­mów­ka - owad z ro­dzi­ny śmiet­ko­wa­tych, groź­ny szkod­nik zbóż;
2. rol­ni­ca ozi­mów­ka - ga­tu­nek rol­ni­cy wy­stę­pu­ją­cy w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Oziorsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim, w Rosji;

 (1.2) geogr. adm. mia­sto zam­knię­te w ro­syj­skim ob­wo­dzie cze­la­biń­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oziorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ozior­skiem, do­ty­czą­cy Ozior­ska


Źródła:

Wiktionary

Oziębiacz

urzą­dze­nie chłod­ni­cze; chłod­nik


Źródła:

SJP.pl

Oziębialnictwo

chłod­nict­wo


Źródła:

SJP.pl

Oziębiarka

ma­szy­na słu­żą­ca do ob­ni­ża­nia tem­pe­ra­tu­ry i do wyt­wa­rza­nia sztucz­ne­go lodu


Źródła:

SJP.pl

Oziębiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ozię­bić)

 (1.1) ob­ni­żać tem­pe­ra­tu­rę

 (1.2) przen. spra­wiać, że re­la­cje lub uczu­cia stają się chłod­ne, mniej ser­decz­ne

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ozię­biać się (dk. ozię­bić się)

 (2.1) sta­wać się zim­niej­szym

 (2.2) przen. sta­wać się mniej ser­decz­nym; tra­cić bli­skość emo­cjo­nal­ną


Źródła:

Wiktionary

Oziębienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ozię­bić.

 (1.2) fiz. spa­dek tem­pe­ra­tu­ry

 (1.3) me­te­o­rol. zep­su­cie się po­go­dy

 (1.4) osła­bie­nie re­la­cji mię­dzy oso­ba­mi lub in­sty­tu­cja­mi


Źródła:

Wiktionary

Oziębić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ozię­biać)

 (1.1) ob­ni­żyć tem­pe­ra­tu­rę

 (1.2) przen. spra­wić, że re­la­cje lub uczu­cia stają się chłod­ne, mniej ser­decz­ne

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ozię­bić się (ndk. ozię­biać się)

 (2.1) stać się zim­niej­szym

 (2.2) przen. stać się mniej ser­decz­nym; stra­cić bli­skość emo­cjo­nal­ną


Źródła:

Wiktionary

Ozięble

przy­słó­wek

 (1.1) chłod­no, bez uczuć


Źródła:

Wiktionary

Ozięblej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ozię­ble


Źródła:

SJP.pl

Ozięblejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ozię­bły


Źródła:

SJP.pl

Oziębnąć

ozię­bić się;
1. stać się zim­niej­szym;
2. stać się obo­jęt­nym, mniej przy­jaz­nym


Źródła:

SJP.pl

Oziębłość

1. dy­stans wobec kogoś lub cze­goś, brak emo­cjo­nal­nej więzi; os­chłość, obo­jęt­ność, chłód;
2. ozię­błość płcio­wa - za­bu­rze­nie wy­stę­pu­ją­ce głów­nie u ko­biet po­le­ga­ją­ce na nie­zdol­no­ści do prze­ży­wa­nia or­gaz­mu; anor­gaz­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­bo­jęt­nie­nie, os­chłość, brak ży­wszych uczuć

 (1.2) seks. osła­bie­nie po­pę­du płcio­we­go, hi­po­li­bi­de­mia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oziębły

po­zba­wio­ny ży­wszych uczuć, od­no­szą­cy się z re­zer­wą do kogoś lub cze­goś, np. ozię­błe sto­sun­ki, ozię­bły ton; chłod­ny, obo­jęt­ny, os­chły


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się z re­zer­wą

 (1.2) seks. chłod­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozjasz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ozma

1. księż­nicz­ka Ozma - po­stać z se­ria­lu ani­mo­wa­ne­go "W kra­i­nie czar­nok­sięż­ni­ka Oza";
2. pro­jekt Ozma - pio­nier­ski ek­spe­ry­ment SETI z 1960 roku, który miał na celu zna­le­zie­nie śla­dów ob­cych w od­le­głych sy­ste­mach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozn

skrót od:
1. Obóz Zjed­no­cze­nia Na­ro­do­we­go - or­ga­ni­za­cja po­li­tycz­na dzia­ła­ją­ca w la­tach 1937-39; Ozon;
2. Okrę­go­wy Zwią­zek Nar­ciar­ski


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) = osoba z nie­peł­no­spraw­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozn-Owiec

czło­nek OZN-u (Ozonu, Obozu Zjed­no­cze­nia Na­ro­do­we­go); ozo­no­wiec


Źródła:

SJP.pl

Oznaczalność

w ana­li­zie che­micz­nej: moż­li­wość oz­na­cze­nia daną me­to­dą ana­li­tycz­ną okre­ślo­ne­go skład­ni­ka w ba­da­nym ma­te­ria­le


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. najm­niej­sze stę­że­nie lub ilość skład­ni­ka w prób­ce, przy któ­rym można oz­na­czyć ten skład­nik daną me­to­dą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oznaczalny

moż­li­wy do oz­na­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Oznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oz­na­czać.

 (1.2) nauk. czyn­ność la­bo­ra­to­ryj­na pro­wa­dzą­ca do okre­śle­nia pa­ra­me­trów da­ne­go pre­pa­ra­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oznaczać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­ra­żać okre­ślo­ną treść

 (1.2) być oz­na­ką

 (1.3) zna­ko­wać, wy­róż­niać, robić znak


Źródła:

Wiktionary

Oznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oz­na­czyć.

 (1.2) ety­kiet­ka


Źródła:

Wiktionary

Oznacznik

umow­ne oz­na­cze­nie cze­goś; sym­bol licz­bo­wy lub li­te­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Oznaczoność

daw­niej: wy­ra­zi­stość, kon­kret­ność, jed­noz­nacz­ność


Źródła:

SJP.pl

Oznaczony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) mat. o ukła­dach rów­nań: taki, któ­re­go roz­wią­za­niem jest do­kład­nie jedna para liczb;


Źródła:

Wiktionary

Oznaczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oz­na­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oz­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Oznajmiać

in­for­mo­wać o czymś ofi­cjal­nie lub uro­czy­ście; za­wia­da­miać, ko­mu­ni­ko­wać, oś­wiad­czać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oz­naj­mić)

 (1.1) po­da­wać wia­do­mość w spo­sób ofi­cjal­ny, uro­czy­sty lub zde­cy­do­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oznajmienie

po­in­for­mo­wać o czymś ofi­cjal­nie lub uro­czy­ście; za­wia­do­mić, za­ko­mu­ni­ko­wać, oś­wiad­czyć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oz­naj­mić.

 (1.2) jęz. rów­no­waż­nik zda­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oznajmić

po­in­for­mo­wać o czymś ofi­cjal­nie lub uro­czy­ście; za­wia­do­mić, za­ko­mu­ni­ko­wać, oś­wiad­czyć


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|oz­naj­miać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oznajmować

daw­niej: oz­naj­miać; dziś żywe tylko w imie­sło­wie współ­czes­nym "oz­naj­mu­ją­cy"


Źródła:

SJP.pl

Oznajmujący

daw­niej: oz­naj­miać; dziś żywe tylko w imie­sło­wie współ­czes­nym "oz­naj­mu­ją­cy"


Źródła:

SJP.pl

Oznaka

1. to, po czym da się poz­nać jakiś stan lub pro­ces; objaw, prze­jaw, symp­tom, sy­gnał;
2. przed­miot bę­dą­cy sym­bo­lem przy­na­leż­no­ści do ja­kiejś or­ga­ni­za­cji lub peł­nie­nia ja­kiejś funk­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) objaw świad­czą­cy o czymś; dowód, znak cze­goś

 (1.2) przed­miot, który jest sym­bo­lem, zna­kiem cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oznakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) opa­trze­nie zna­ka­mi

 (1.2) zbiór zna­ków do­ty­czą­cych cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Oznakowość

coś, po czym poz­na­je­my jakiś stan lub pro­ces


Źródła:

SJP.pl

Oznakowy

taki, po któ­rym można poz­nać jakiś stan lub pro­ces


Źródła:

SJP.pl

Oznamować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ogła­szać z am­bo­ny


Źródła:

Wiktionary

Ozoja

ga­tu­nek słod­kie­go, aro­ma­tycz­ne­go wina


Źródła:

SJP.pl

Ozokeryt

ko­pal­na mie­sza­ni­na sta­łych wę­glo­wo­do­rów, pow­sta­ją­ca w na­stęp­stwie od­ga­zo­wa­nia ropy naf­to­wej; wosk ziem­ny


Ozo­ke­ryt, daw­niej: wosk ziem­ny – mie­sza­ni­na sta­łych wiel­ko­czą­stecz­ko­wych wę­glo­wo­do­rów, głów­nie "n-" i izo­pa­ra­fi­no­wych. Nazwa zo­sta­ła na­da­na przez w 1833 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozon

od­mia­na tlenu; gaz o cha­rak­te­ry­stycz­nym za­pa­chu i błę­kit­nej bar­wie; silny ut­le­niacz, sto­so­wa­ny do od­ka­ża­nia wody i odś­wie­ża­nia po­wie­trza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. alo­tro­po­wa od­mia­na tlenu o trzech ato­mach;


Zo­bacz też: Ozon (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Ozon (stgr. "ὄζον" [odzon] – pach­ną­cy), trit­len lub trójt­len (O3) – alo­tro­po­wa od­mia­na tlenu skła­da­ją­ca się z tró­ja­to­mo­wych czą­ste­czek.

Po­sia­da silne włas­no­ści asep­tycz­ne i tok­sycz­ne, w związ­ku z czym sto­so­wa­ny jest przy de­zyn­fek­cji wody. Na­tu­ral­nie gro­ma­dzi się w stra­tos­fe­rze two­rząc war­stwę ozo­no­wą, która po­chła­nia część pro­mie­nio­wa­nia z za­kre­su nad­fio­le­tu o dłu­go­ści fali mię­dzy 200 nm a 300 nm do­cho­dzą­ce­go ze Słoń­ca do Ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozonator

urzą­dze­nie wyt­wa­rza­ją­ce ozon z tlenu pod wpły­wem mi­kro­wy­ła­do­wań elek­trycz­nych; ozo­ni­za­tor


Źródła:

SJP.pl

Ozonek

zwią­zek or­ga­nicz­ny pow­sta­ły przez przy­łą­cze­nie czą­stecz­ki ozonu do pod­wój­ne­go wią­za­nia mię­dzy ato­ma­mi węgla; ozo­nid


Źródła:

SJP.pl

Ozonid

zwią­zek or­ga­nicz­ny pow­sta­ły przez przy­łą­cze­nie czą­stecz­ki ozonu do pod­wój­ne­go wią­za­nia mię­dzy ato­ma­mi węgla; ozo­nek


Źródła:

SJP.pl

Ozonidy

zwią­zek or­ga­nicz­ny pow­sta­ły przez przy­łą­cze­nie czą­stecz­ki ozonu do pod­wój­ne­go wią­za­nia mię­dzy ato­ma­mi węgla; ozo­nek


Źródła:

SJP.pl

Ozonit

hand­lo­wa nazwa środ­ka de­zyn­fe­ku­ją­ce­go i wy­bie­la­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Ozonizacja

pod­da­wa­nie cze­goś dzia­ła­niu ozonu; ozo­no­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Ozonizator

urzą­dze­nie wyt­wa­rza­ją­ce ozon z tlenu pod wpły­wem mi­kro­wy­ła­do­wań elek­trycz­nych; ozo­na­tor


Źródła:

SJP.pl

Ozonizowanie

pod­da­wać coś dzia­ła­niu ozonu


Źródła:

SJP.pl

Ozonizować

pod­da­wać coś dzia­ła­niu ozonu


Źródła:

SJP.pl

Ozonki

zwią­zek or­ga­nicz­ny pow­sta­ły przez przy­łą­cze­nie czą­stecz­ki ozonu do pod­wój­ne­go wią­za­nia mię­dzy ato­ma­mi węgla; ozo­nid


Ozon­ki – grupa nie­sta­bil­nych, re­ak­tyw­nych związ­ków che­micz­nych pow­sta­ją­cych pod wpły­wem ozonu. Mają wła­ści­wo­ści ut­le­nia­ją­ce i wy­bu­cho­we, roz­kła­da­ją się w obec­no­ści wody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozonoliza

me­to­da okre­śla­nia miej­sca pod­wój­ne­go wią­za­nia w al­ke­nach


Ozo­no­li­za – tech­ni­ka ana­li­tycz­na usta­la­nia struk­tu­ry che­micz­nej wę­glo­wo­do­ro­wej czę­ści or­ga­nicz­nych związ­ków che­micz­nych opie­ra­ją­ca się na re­ak­cji che­micz­nej ozonu z tymi związ­ka­mi i jed­no­cze­śnie nazwa samej re­ak­cji.

Ana­li­za pro­duk­tów hy­dro­li­zy two­rzą­cych się ozon­ków umoż­li­wia okre­śle­nie niek­tó­rych aspek­tów bu­do­wy or­ga­nicz­nych związ­ków che­micz­nych. Mię­dzy in­ny­mi można tą me­to­dą okre­ślić miej­sce wy­stę­po­wa­nia wią­za­nia pod­wój­ne­go w al­ke­nach:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozonosfera

war­stwa at­mos­fe­ry ziem­skiej na wy­so­ko­ści od 10 do 50 km nad po­wierzch­nią Ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) war­stwa zwięk­szo­nej kon­cen­tra­cji ozonu w stra­tos­fe­rze Ziemi;


Ozo­nos­fe­ra (war­stwa ozo­no­wa, po­wło­ka ozo­no­wa) – war­stwa zwięk­szo­nej kon­cen­tra­cji ozonu w stra­tos­fe­rze. Za ob­szar jej wy­stę­po­wa­nia przyj­mu­je się wy­so­ko­ści 10–50 lub 20–40 km nad po­zio­mem morza. Naj­wyż­sze stę­że­nie ozonu wy­stę­pu­je na wy­so­ko­ści około 32 km nad po­wierzch­nią Ziemi. Na tej wy­so­ko­ści stę­że­nie ozonu może wy­no­sić nawet 15 czę­ści na mi­lion (0,0015%).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozonosferyczny

→ ozo­nos­fe­ra


Patrz:ozonosfera

Źródła:

SJP.pl

Ozonoterapia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. te­ra­pia ozo­nem


Źródła:

Wiktionary

Ozonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ozo­no­wać.


Ozo­no­wa­nie – tech­no­lo­gia oczy­szcza­nia i de­zyn­fek­cji z wy­ko­rzy­sta­niem ozonu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ozonować

de­zyn­fe­ko­wać wodę przy uży­ciu ozonu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) chem. pod­da­wać coś dzia­ła­niu ozonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozonowiec

czło­nek Ozonu (OZN-u, Obozu Zjed­no­cze­nia Na­ro­do­we­go); OZN-owiec


Źródła:

SJP.pl

Ozonowski

do­ty­czą­cy Ozonu (OZN-u); OZN-owski


Źródła:

SJP.pl

Ozonowy

do­ty­czą­cy ozonu, wy­ko­ny­wa­ny przy uży­ciu ozonu


przy­miot­nik

 (1.1) chem. zwią­za­ny z ozo­nem, wy­ko­rzy­stu­ją­cy ozon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozorek

1. ję­zy­czek, ję­zo­rek;
2. po­tra­wa z ję­zy­ka byd­lę­ce­go;
3. ga­tu­nek grzy­ba pa­so­ży­tu­ją­ce­go na dę­bach


Źródła:

SJP.pl

Ozorka

1. ję­zy­czek, ję­zo­rek;
2. po­tra­wa z ję­zy­ka byd­lę­ce­go;
3. ga­tu­nek grzy­ba pa­so­ży­tu­ją­ce­go na dę­bach


Źródła:

SJP.pl

Ozorkowianin

miesz­ka­niec Ozor­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Ozorkowianka

miesz­kan­ka Ozor­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Ozorkowski

przy­miot­nik od: Ozor­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ozor­ko­wem, do­ty­czą­cy Ozor­ko­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ozorków

1. ję­zy­czek, ję­zo­rek;
2. po­tra­wa z ję­zy­ka byd­lę­ce­go;
3. ga­tu­nek grzy­ba pa­so­ży­tu­ją­ce­go na dę­bach


Ozor­ków – mia­sto nad rzeką Bzurą, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zgier­skim. Mia­sto znaj­du­je się 20 km na pół­noc od Łodzi. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do tzw. „ma­łe­go” wo­je­wództ­wa łódz­kie­go.

We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2023 r. mia­sto miało 18 064 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozornica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. gw-pl|Ty­ko­cin. ko­bie­ta ga­dat­li­wa, wy­ga­da­na


Źródła:

Wiktionary

Ozorowice

Ozo­ro­wi­ce (niem. "Spons­berg") – wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Wisz­nia Mała. Na pół­noc od miej­sco­wo­ści roz­cią­ga­ją się Wil­czyń­skie Lasy.


Źródła:

Wikipedia

Ozorowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ozorowy

przy­miot­nik od: ozór


Źródła:

SJP.pl

Ozotypia

za­byt­ko­wa me­to­da fo­to­gra­ficz­na, sto­so­wa­na do po­wie­la­nia ry­sun­ków


Źródła:

SJP.pl

Ozowy

→ oz


Patrz:oz

Źródła:

SJP.pl

Ozurgecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ozur­ge­ti, do­ty­czą­cy Ozur­ge­ti


Źródła:

Wiktionary

Ozurgeti

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w za­chod­niej Gruz­ji, sto­li­ca re­gio­nu Guria;


Ozur­ge­ti ( ოზურგეთი) – mia­sto w za­chod­niej Gruz­ji, sto­li­ca re­gio­nu Guria, sie­dzi­ba gminy Ozur­ge­ti.

Prawa miej­skie po­sia­da od 1840 roku. W la­tach 1934–1989 ofi­cjal­na nazwa mia­sta brzmia­ła Ma­cha­ra­dze, na cześć Fi­li­pe Ma­cha­ra­dze, gru­ziń­skie­go dzia­ła­cza ko­mu­ni­stycz­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ozusować

na­ło­żyć na pra­co­daw­cę obo­wią­zek pła­ce­nia skła­dek ZUS za pra­cow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Ozusowywać

na­kła­dać na pra­co­daw­cę obo­wią­zek pła­ce­nia skła­dek ZUS za pra­cow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Ozuwać

1. wkła­dać, na­kła­dać obu­wie; wzu­wać, obu­wać;
2. rzad­ko o bucie: ubie­rać, osła­niać nogę


Źródła:

SJP.pl

Ozuć

daw­niej: wło­żyć, na­ło­żyć obu­wie; wzuć, obuć


Źródła:

SJP.pl

Ozwany

taki, który się ozwał


Źródła:

SJP.pl

Ozwać

prze­sta­rza­łe: ozwać się -
a) zwró­cić się bez­poś­red­nio do kogoś, za­brać głos;
b) o zwie­rzę­tach: wydać głos;
c) dać się sły­szeć, roz­lec się


Źródła:

SJP.pl

Ozyrys

w sta­ro­żyt­nym Egip­cie: bóg zaś­wia­tów i sę­dzia zmar­łych, mąż i brat Izydy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mi­te­gip. sta­ro­e­gip­ski bóg śmier­ci i odro­dzo­ne­go życia, wiel­ki sę­dzia zmar­łych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (2.1) astr. pla­ne­ta spoza Ukła­du Sło­necz­ne­go;


Ozy­rys (/oʊˈsaɪrɪs/, z egip­skie­go wsjr) – w mi­to­lo­gii egip­skiej bóg śmier­ci i odro­dzo­ne­go życia, Wiel­ki Sę­dzia zmar­łych. Syn bo­gi­ni Nut i boga Geba, brat Seta, Izydy i Nef­ty­dy. Po­ślu­bił Izydę, był wład­cą ziemi, po­dzie­mi i kra­i­ny umar­łych (Pola Jaru). Miał dwóch synów: Anu­bi­sa z Nef­ty­dą i Ho­ru­sa z Izydą. Głów­ny oś­ro­dek kultu: Aby­dos i Bu­si­ris.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozywać

prze­sta­rza­le: zwra­cać się bez­poś­red­nio do kogoś, za­bie­rać głos


Źródła:

SJP.pl

Ozór

język (zwła­szcza zwie­rzę­cia); jęzor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. mięso z ję­zy­ka zwie­rzę­cia

 (1.2) pot. przen. język czło­wie­ka

 (1.3) kulin. od­po­wied­nio przy­rzą­dzo­ny ozór (1.1) byd­lę­cy


Ozór – po­ję­cie z za­kre­su tech­no­lo­gii żyw­no­ści, oz­na­cza­ją­ce język zwie­rzę­cy jako ele­ment po­dro­bów. Razem z wszyst­ki­mi po­dro­ba­mi za­li­cza­ny jest do ubocz­nych ar­ty­ku­łów po­u­bo­jo­wych. Nazwą tą okre­śla się także dania przy­rzą­dzo­ne z ję­zy­ków zwie­rzę­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ozębna

una­czy­nio­na i uner­wio­na tkan­ka łącz­na ota­cza­ją­ca ko­rzeń zęba; wiąże go ze ścia­ną zę­bo­do­łu, two­rzy wię­za­dła zęba


Ozęb­na, wię­za­dło przy­zęb­ne (łac. "pe­rio­don­tium"), des­mo­dont (tj. wię­za­dło przy­zę­bia) – tkan­ka wy­peł­nia­ją­ca prze­strzeń mię­dzy ce­men­tem ko­rze­nio­wym a ko­ścią wy­rost­ka zę­bo­do­ło­we­go, łą­czą­ca jed­no­cze­śnie obie struk­tu­ry.

Zbu­do­wa­na jest z dwóch typów tkan­ki łącz­nej: włó­kni­stej (o ukła­dzie re­gu­lar­nym) oraz wiot­kiej (bo­ga­tej w ko­mór­ki, na­czy­nia i nerwy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ozębnowy

→ ozęb­na


Patrz:ozębna

Źródła:

SJP.pl