Owa

za­i­mek

 (1.1) stpol. oto, tak też

forma za­im­ka.

 (2.1) ż. od ów


Źródła:

Wiktionary

Owacja

wy­ra­że­nie zbio­ro­we­go uz­na­nia przez tłum po­przez okrzy­ki, okla­ski itp.; owa­cje


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osten­ta­cyj­ne i pu­blicz­ne wy­ra­że­nie komuś uz­na­nia lub czci, w szcze­gól­no­ści burzą braw

 (1.2) hist. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: przyz­na­wa­na przez senat na­gro­da dla zwy­cię­skie­go wodza w po­sta­ci uro­czy­ste­go wja­zdu do Rzymu, ma­ją­ca sta­tus niż­szy niż triumf;


Owa­cja (łac. "ova­tio") – na­gro­da przyz­na­wa­na w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie zwy­cię­skie­mu wo­dzo­wi, hie­rar­chicz­nie niż­sza od trium­fu.

Owa­cję ob­cho­dzo­no z o wiele mniej­szym prze­py­chem, a od­by­wa­ją­cy ją wódz prze­cho­dził przez mia­sto pie­szo bądź też prze­jeż­dżał konno. Ubra­ny był w ozdob­ną togę, skrom­niej­szą niż w cza­sie trium­fu, z mir­to­wym wień­cem na skro­ni ("co­ro­na ova­lis"). To­wa­rzy­szy­li mu fle­ci­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owacje

wy­ra­że­nie zbio­ro­we­go uz­na­nia przez tłum po­przez okrzy­ki, okla­ski itp.; owa­cje


Źródła:

SJP.pl

Owacyjny

książ­ko­wo: wy­ra­ża­ją­cy za­chwyt, uz­na­nie, po­dziw; eu­fo­rycz­ny, ek­sta­tycz­ny, fre­ne­tycz­ny, en­tuz­ja­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Owad

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy sta­wo­no­gów cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się cia­łem zło­żo­nym z seg­men­tów (głowa, tułów i od­włok)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. nie­wiel­kie zwie­rzę, za­li­cza­ne do sta­wo­no­gów, po­sia­da­ją­ce trzy pary od­nó­ży oraz zaz­wy­czaj dwie pary skrzy­deł;

 (1.2) daw. gw-pl|Pod­kar­pa­cie. zazw. w lm. żywy in­wen­tarz do­mo­wy

rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) daw. owady (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadek

zdrob­nie­nie od: owad; owa­dzik


Źródła:

SJP.pl

Owadobójczy

za­bi­ja­ją­cy owady; in­sek­to­bój­czy


przy­miot­nik

 (1.1) uży­wa­ny do za­bi­ja­nia owa­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadopylność

za­py­la­nie kwia­tów przez owady; en­to­mo­ga­mia, en­to­mo­fi­lia


Owa­do­pyl­ność (en­to­mo­ga­mia, en­to­mo­fi­lia) – jeden z zo­o­ga­micz­nych spo­so­bów za­py­la­nia oz­na­cza­ją­cy za­py­la­nie kwia­tów przez owady prze­no­szą­ce pyłek.

Owa­do­pyl­ność jest za­leż­no­ścią mu­tu­a­li­stycz­ną, pow­sta­ła na dro­dze ko­e­wo­lu­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owadopylny

o ro­śli­nach: za­py­la­ny przez owady


Źródła:

SJP.pl

Owadoznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie zo­o­lo­gii ba­da­ją­cej owady; en­to­mo­log


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) en­to­mo­log


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadoznawczy

zwią­za­ny z dzie­dzi­ną zo­o­lo­gii ba­da­ją­cą owady; en­to­mo­lo­gicz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do owa­doz­naw­stwa, zwią­za­ny z owa­doz­naw­stwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadoznawczyni

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie zo­o­lo­gii ba­da­ją­cej owady; en­to­mo­loż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ba­dacz­ka owa­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadoznawstwo

dzie­dzi­na zo­o­lo­gii ba­da­ją­ca owady; en­to­mo­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. zob. en­to­mo­lo­gia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadożer

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Owadożerca

or­ga­nizm ży­wią­cy się owa­da­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zwie­rzę lub ro­śli­na ży­wią­ca się owa­da­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadożerne

rząd sska­ków na­le­żą­cy do szcze­pu ło­ży­skow­ców


Owa­do­żer­ne (In­sec­ti­vo­ra) – nie­wiel­kie ssaki ło­ży­sko­we o pry­mi­tyw­nej bu­do­wie, ży­wią­ce się głów­nie owa­da­mi. Za­sied­la­ją licz­nie wszyst­kie kon­ty­nen­ty z wy­jąt­kiem Au­stra­lii i An­tark­ty­dy. Pro­wa­dzą po­dziem­ny lub na­ziem­ny tryb życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owadożerność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. spo­sób odży­wia­nia się or­ga­niz­mów po­le­ga­ją­cy na ży­wie­niu się owa­da­mi


Źródła:

Wiktionary

Owadożerny

odży­wia­ją­cy się owa­da­mi


przy­miot­nik

 (1.1) zool. ży­wią­cy się owa­da­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owady

gro­ma­da sta­wo­no­gów z pod­ty­pu tchaw­kow­ców (sta­no­wią­ca naj­licz­niej­szą grupę zwie­rząt), wy­stę­pu­ją­ca we wszyst­kich śro­do­wi­skach na całej kuli ziem­skiej, ma­ją­ca ogrom­ne zna­cze­nie w przy­ro­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|In­sec­ta|ref=tak., gro­ma­da sta­wo­no­gów;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: owad


Owady, in­sek­ty (In­sec­ta) – gro­ma­da sta­wo­no­gów. Naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­na ga­tun­ko­wo gro­ma­da zwie­rząt. Są to zwie­rzę­ta wszyst­kich śro­do­wisk lą­do­wych, wtór­nie przy­sto­so­wa­ne też do śro­do­wisk wod­nych. Były pier­wszy­mi zwie­rzę­ta­mi, które po­sia­dły umie­jęt­ność ak­tyw­ne­go lotu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owadzi

przy­miot­nik od: owad


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla owada; do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do owada


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owadzik

zdrob­nie­nie od: owad; owa­dek


Źródła:

SJP.pl

Owadzisko

zgru­bie­nie od: owad


Źródła:

SJP.pl

Owak

po­tocz­nie: w inny spo­sób, ina­czej


przy­słó­wek

 (1.1) przest. lub książk. w spo­sób od­mien­ny, ina­czej; oz­na­cza wy­ko­na­nie czyn­no­ści lub stan rze­czy róż­nią­cy się od wcze­śniej wspom­nia­ne­go lub ocze­ki­wa­ne­go

 (1.2) w po­łą­cze­niu tak czy owak: nie­za­leż­nie od oko­licz­no­ści

 (1.3) w po­łą­cze­niu tak i owak: w róż­no­rod­ny spo­sób

 (1.4) stpol. byle jak, nie­sta­ran­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owaki

po­tocz­nie: inny, różny (bez dal­sze­go spre­cy­zo­wa­nia róż­nic)


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy cechę prze­ciw­sta­wio­ną innej cesze, do któ­rej od­no­si­my słowo taki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owal

krzy­wa pła­ska, zam­knię­ta, zbli­żo­na kształ­tem do elip­sy; kształt zbli­żo­ny do tej krzy­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. krzy­wa pła­ska, zam­knię­ta, kształ­tem przy­po­mi­na­ją­ca elip­sę;

 (1.2) kon­tur przy­po­mi­na­ją­cy tę krzy­wą


Owal (z ovum – jajko) – fi­gu­ra po­sia­da­ją­ca dwie osie sy­me­trii, wy­kre­ślo­na przez od­po­wied­nie po­łą­cze­nie czte­rech wy­cin­ków łuków o dwóch pro­mie­niach. Wy­cin­ki łuków są tak do­bra­ne, że za­cho­dzi płyn­ne przej­ście z jed­ne­go pro­mie­nia krzy­wiz­ny w drugi. Punkt po­ru­sza­ją­cy się po ob­wo­dzie owalu za­wsze znaj­du­je się na jed­nym z dwóch sta­łych pro­mie­ni krzy­wiz­ny – w prze­ci­wień­stwie do elip­sy, gdzie pro­mień krzy­wiz­ny ulega cią­głej zmia­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owalen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­li­cy­klicz­ny wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny;


Owa­len – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­li­cy­klicz­ny wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny, zbu­do­wa­ny z dzie­się­ciu skon­den­so­wa­nych pier­ście­ni ben­ze­no­wych. Wy­ka­zu­je po­do­bień­stwo do ko­ro­ne­nu.

Owa­len jest czer­wo­no­po­ma­rań­czo­wym związ­kiem, bar­dzo słabo roz­pu­szczal­nym w roz­pu­szczal­ni­kach ta­kich jak ben­zen, to­lu­en i dich­lo­ro­me­tan. Jego rozt­wo­ry wy­ka­zu­ją zja­wi­sko zie­lo­nej flu­o­re­scen­cji pod wpły­wem świa­tła UV.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Owalnica

dawny układ wsi w for­mie mocno wy­dłu­żo­ne­go placu ob­wie­dzio­ne­go dwoma dro­ga­mi obu­do­wa­ny­mi do­mo­stwa­mi; wieś pla­co­wa, obli­ców­ka


Źródła:

SJP.pl

Owalny

ma­ją­cy kształt owalu, elip­sy, po­dłuż­ny i za­o­krą­glo­ny; elip­so­wa­ty


przy­miot­nik

 (1.1) geom. ma­ją­cy kształt owalu

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem owal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owalowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem owal


Źródła:

SJP.pl

Owamten

po­tocz­nie: za­i­mek sy­gna­li­zu­ją­cy za­koń­cze­nie wy­li­cza­nia, np. "Nie ten, nie tam­ten, nie owam­ten."


Źródła:

SJP.pl

Owamto

po­tocz­nie: za­i­mek sy­gna­li­zu­ją­cy za­koń­cze­nie wy­li­cza­nia, np. "On nigdy nie chce przyjść, bo to, bo tamto, bo owam­to."; siam­to


Źródła:

SJP.pl

Owantowanie

osa­dzić na stat­ku wanty


Źródła:

SJP.pl

Owantować

osa­dzić na stat­ku wanty


Źródła:

SJP.pl

Owarowywać

rzad­ko: ob­wa­ro­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Owarunkować

daw­niej: po­sta­wić coś jako wa­ru­nek, po­czy­nić za­strze­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Owarzać

daw­niej: wa­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Owatować

na­ło­żyć po­da­tek VAT


Źródła:

SJP.pl

Owca

ssak z ro­dzi­ny pu­sto­roż­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ovis|ref=tak., zwie­rzę ho­dow­la­ne o bia­łej weł­nie;

 (1.2) zool. sa­mi­ca owcy (1.1)


Owca ("Ovis") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny an­ty­lop (An­ti­lo­pi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owczak

sar­gus ow­czak - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny praż­mo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Owczarczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Owczarczyk

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. po­moc­nik ow­cza­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owczarek

rasa psów o róż­nym przez­na­cze­niu (pa­ster­skie, stró­żu­ją­ce, tro­pią­ce etc.), wy­stę­pu­ją­ca w kil­ku­dzie­się­ciu od­mia­nach, naj­po­pu­lar­niej­szą z nich jest ow­cza­rek nie­miec­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. duży, silny pies o róż­nym przez­na­cze­niu (pa­ster­ski, stró­żu­ją­cy, tro­pią­cy itp.), wy­stę­pu­ją­cy w kil­ku­dzie­się­ciu od­mia­nach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owczarka

rasa psów o róż­nym przez­na­cze­niu (pa­ster­skie, stró­żu­ją­ce, tro­pią­ce etc.), wy­stę­pu­ją­ca w kil­ku­dzie­się­ciu od­mia­nach, naj­po­pu­lar­niej­szą z nich jest ow­cza­rek nie­miec­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. żona ow­cza­rza

 (1.2) przest. pa­ster­ka owiec


Ow­czar­ka (niem. "Schaf­berg", 796 m n.p.m.) – szczyt w Kar­ko­no­szach, w obrę­bie La­soc­kie­go Grzbie­tu.

Po­ło­żo­ny jest w po­łud­nio­wej czę­ści La­soc­kie­go Grzbie­tu, w bocz­nym ra­mie­niu, od­cho­dzą­cym ku pół­noc­ne­mu wscho­do­wi od Ko­pi­ny, na za­chód od ostat­nich za­bu­do­wań Opawy. Za­chod­nie zbo­cza opa­da­ją stro­mo do do­li­ny Srebr­ni­ka, wschod­nie opa­da­ją ła­god­nie w stro­nę Opawy. Na po­łud­nio­wym za­cho­dzie łączy się z Ko­pi­ną, a na pół­noc­nym wscho­dzie z Pań­ską Górą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owczarkowaty

→ ow­cza­rek, np. ow­czar­ko­wa­ta sucz­ka


Źródła:

SJP.pl

Owczarkowy

→ ow­cza­rek


Patrz:owczarek

Źródła:

SJP.pl

Owczarnia

1. po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne dla owiec;
2. oś­ro­dek ho­dow­li owiec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. po­mie­szcze­nie go­spo­dar­skie dla owiec;

 (1.2) zo­o­techn. stado owiec sta­no­wią­ce włas­ność ho­dow­cy

 (1.3) zo­o­techn. ho­dow­la owiec

 (1.4) bibl. wspól­no­ta ko­ścio­ła


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owczarski

do­ty­czą­cy ow­cza­rza, ow­czar­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ow­czar­stwem lub ow­cza­rzem, do­ty­czą­cy ow­czar­stwa lub ow­cza­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owczarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zo­o­techn. pro­duk­cja zwie­rzę­ca obej­mu­ją­ca chów i ho­dow­lę owiec


Źródła:

Wiktionary

Owczarz

po­moc­nik bacy, młod­szy pa­sterz owiec; juhas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) roln. ho­dow­ca owiec

 (1.2) roln. osoba wy­pa­sa­ją­ca owce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owczarzak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owczarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ho­do­wa­nie owiec, wy­pa­sa­nie owiec


Źródła:

Wiktionary

Owczarzyć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. pro­wa­dzić ho­dow­lę owiec

 (1.2) rzad. być pa­ste­rzem owiec


Źródła:

Wiktionary

Owczok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. swe­ter z ow­czej wełny


Źródła:

Wiktionary

Owczor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. pa­sterz


Źródła:

Wiktionary

Owczy

zwią­za­ny z owcą, do­ty­czą­cy owcy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ow­ca­mi, po­cho­dzą­cy od owcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owczyna

1. skóra owcza wraz z wełną;
2. współ­czu­ją­ce okre­śle­nie owcy (bied­na, chora itp.)


Źródła:

SJP.pl

Owczę

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. młode owcy


Źródła:

Wiktionary

Owdowiały

taki, któ­re­mu zmar­ła żona i zo­stał wdow­cem


Źródła:

SJP.pl

Owdowieć

zo­stać wdową lub wdow­cem, osobą, któ­rej zmarł współ­mał­żo­nek


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) zo­stać wdow­cem lub wdową


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owdowić

daw­niej: um­rzeć, po­zo­sta­wia­jąc współ­mał­żon­ka wdow­cem lub wdową


Źródła:

SJP.pl

Owdzie

ów­dzie;
1. w innym miej­scu, gdzieś in­dziej;
2. daw­niej: w owym miej­scu, tam, tutaj


za­i­mek

 (1.1) ów­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owe

forma za­im­ka.

 (1.1) nmos. lm. od: ów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Owen

[czy­taj: ołen] naz­wi­sko obce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owenista

zwo­len­nik owe­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Owenistka

→ owe­ni­sta [czy­taj: ołe­nist­ka]


Źródła:

SJP.pl

Owenizm

[czy­taj: ołe­nizm] te­o­ria po­li­tycz­na i spo­łecz­na wa­lij­skie­go so­cja­li­sty uto­pij­ne­go, pi­sa­rza i dzia­ła­cza Ro­ber­ta Owena (1771-1858)


Źródła:

SJP.pl

Ower

styl pły­wac­ki cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się pły­wa­niem na boku i prze­no­sze­niem ręki do przo­du ponad wodą; ove­rarm


Źródła:

SJP.pl

Owerlok

over­lock;
1. ma­szy­na słu­żą­ca do wy­kań­cza­nia szwów i skra­ca­nia tka­nin, prze­de wszyst­kim try­ko­to­wych;
2. czyn­ność wy­ko­ny­wa­na przez ma­szy­nę o tej samej naz­wie


Ower­lok (z over­lock) – ro­dzaj ście­gu kra­wiec­kie­go słu­żą­ce­go do łą­cze­nia, za­bez­pie­cza­nia lub ozdob­ne­go wy­kań­cza­nia ele­men­tów odzie­ży i in­nych wy­ro­bów prze­my­słu odzie­żo­we­go. Nie­zbęd­ny przy pro­duk­cji odzie­ży wy­ko­na­nej z ma­te­ria­łów ela­stycz­nych, np. dzia­nin. Nazwa ta rów­nież od­no­si się do ma­szyn szwal­ni­czych wy­ko­nu­ją­cych ten ścieg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owerlokowy

→ ower­lok


Patrz:owerlok

Źródła:

SJP.pl

Owernia

kra­i­na hi­sto­rycz­na i re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny w cen­tral­nej Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. re­gion w środ­ko­wej Fran­cji;


Ower­nia ( Au­ver­gne, ; owern. "Auvèrnhe", "Auvèrnha") – re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny w cen­tral­nej Fran­cji. Na mocy usta­wy z dnia 27 stycz­nia 2014 roku, która wesz­ła w życie 1 stycz­nia 2016 roku, zo­stał po­łą­czo­ny z Ro­da­nem-Al­pa­mi, two­rząc tym samym nowy re­gion Ower­nia-Rodan-Alpy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owernia-Rodan-Alpy

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji w jej po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści, przy gra­ni­cy ze Szwaj­ca­rią i Wło­cha­mi;


Ower­nia-Rodan-Alpy ( Au­ver­gne-Rhône-Alpes,) – re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji. Ut­wo­rzo­ny na mocy usta­wy z dnia 27 stycz­nia 2014 roku, która wesz­ła w życie 1 stycz­nia 2016 roku. Pow­stał po­przez po­łą­cze­nie dwóch wcze­śniej ist­nie­ją­cych re­gio­nów – Ower­nii i Ro­da­nu-Alp. Sto­li­cą nowo pow­sta­łe­go re­gio­nu jest Lyon.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Owerniacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ower­nia­ka­mi albo Ower­nią, do­ty­czą­cy Ower­nia­ków albo Ower­nii

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. dia­lekt ower­niac­ki;


Źródła:

Wiktionary

Owerniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ower­nii; osoba z tej kra­i­ny


Źródła:

Wiktionary

Owernianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ower­nii; ko­bie­ta z tej kra­i­ny


Źródła:

Wiktionary

Owernijczyk

miesz­ka­niec Ower­nii (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej i re­gio­nu we Fran­cji)


Źródła:

SJP.pl

Owernijka

miesz­kan­ka Ower­nii (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej i re­gio­nu we Fran­cji)


Źródła:

SJP.pl

Owernijski

do­ty­czą­cy Ower­nii, kra­i­ny hi­sto­rycz­nej i re­gio­nu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go we Fran­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ower­nią, do­ty­czą­cy Ower­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owerol

ove­rall;
1. ro­dzaj kom­bi­ne­zo­nu ro­bo­cze­go, słu­żą­ce­go do ochro­ny ubrań;
2. dres tre­nin­go­wy;
3. strój ko­bie­cy ma­ją­cy fason po­dob­ny do kom­bi­ne­zo­nu o tej samej naz­wie


Źródła:

SJP.pl

Owersztag

ma­newr po­le­ga­ją­cy na przej­ściu dzio­bem stat­ku ża­glo­we­go przez linię wia­tru


Źródła:

SJP.pl

Owełka

ro­śli­na z ro­dzi­ny srebr­ni­ko­wa­tych o pię­knych, du­żych kwia­tach, ros­ną­ca w Afry­ce; pro­tea kró­lew­ska


Źródła:

SJP.pl

Owełkowate

ro­dzi­na ro­ślin drze­wia­stych z rzędu srebr­ni­kow­ców, o barw­nych kwia­tach ze­bra­nych w kwia­to­sta­ny i skó­rza­stych li­ściach, czę­sto sre­brzy­stych na spod­niej stro­nie, wy­stę­pu­ją­cych wy­łącz­nie na pół­ku­li po­łud­nio­wej; srebr­ni­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Owełkowaty

o ce­chach oweł­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin drze­wia­stych); srebr­ni­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Owełnica

oweł­ni­ca lu­cer­nian­ka - drob­ny owad z ro­dzi­ny chrzą­szczy


Oweł­ni­ca ("Sub­coc­ci­nel­la") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny bie­dron­ko­wa­tych i ple­mie­nia Epi­lach­ni­ni. Obej­mu­je dwa opi­sa­ne ga­tun­ki. Wy­stę­pu­je w pa­le­ark­tycz­nej Eu­raz­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owh

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = hand. ogól­ne wa­run­ki hand­lo­we


Źródła:

Wiktionary

Owi

forma za­im­ka.

 (1.1) mos. M. lm. ów

 (1.2) mos. W. lm. ów


Źródła:

Wiktionary

Owianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|owiać.


Źródła:

Wiktionary

Owiać

1. wie­jąc, oto­czyć coś dymem, za­pa­chem itp.;
2. spo­wić coś (mgłą, ale rów­nież w zna­cze­niu prze­no­śnym, np. du­chem, ta­jem­ni­cą);
3. wia­niem oczy­ścić zboże z plew


Źródła:

SJP.pl

Owicyd

chem. pe­sty­cyd słu­żą­cy do ni­szcze­nia jaj owa­dów lub roz­to­czy, które są szkod­ni­ka­mi ro­ślin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śro­dek ja­jo­bój­czy, uniesz­kod­li­wia­ją­cy jaja przę­dzior­ków i owa­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owidiusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) sta­roż. liter. sta­ro­żyt­ny poeta rzym­ski;

 (1.2) imię|pol­ski|m.


Owi­diusz, właśc. Pu­bliusz Owi­diusz Nazo ( Pu­blius Ovi­dius Naso), nie­kie­dy Pu­bliusz Owi­diusz Nazon (ur. 20 marca 43 p.n.e. w Sul­mo­nie, zm. 17 lub 18 n.e. w Tomi) – poeta rzym­ski, czę­sto okre­śla­ny mia­nem naj­wy­bit­niej­sze­go ele­gi­ka sta­ro­żyt­no­ści. Na­le­żał do młod­sze­go po­ko­le­nia pi­sa­rzy epoki Au­gu­sta, uwa­ża­ny jest – obok Wer­gi­liu­sza i Ho­ra­ce­go – za jedną z naj­waż­niej­szych po­sta­ci w dzie­jach po­ez­ji ła­ciń­skiej i eu­ro­pej­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owidiuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Owi­diu­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Owidzki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Owiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Owieczka

1. młoda owca, ja­gnię;
2. prze­no­śnie o lu­dziach kie­ro­wa­nych przez kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: owca

 (1.2) młoda owca

 (1.3) rel. czło­nek chrze­ści­jań­skiej wspól­no­ty re­li­gij­nej


Owiecz­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie li­ma­now­skim, w gmi­nie Łu­ko­wi­ca. Leży nad po­to­kiem Słom­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Łu­ko­wi­ca. W 2025 Owiecz­ka li­czy­ła 330 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owies

ro­śli­na zbo­żo­wa o kwia­to­sta­nie w kształ­cie wie­chy z kło­sa­mi otu­lo­ny­mi ple­wa­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roln. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Avena|L.|ref=tak., ro­śli­na zbo­żo­wa na­le­żą­ca do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych, ma­ją­cych kwia­to­stan w kształ­cie wie­chy;

 (1.2) roln. ziar­no owsa (1.1)


Owies ("Avena" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Obej­mu­je 25 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie, Azji i pół­noc­nej oraz wschod­niej Afry­ce. Kilka ga­tun­ków jest upra­wia­nych, głów­nie owies zwy­czaj­ny "A. sa­ti­va", do naj­bar­dziej uciąż­li­wych chwa­stów na­le­ży owies głu­chy "A. fatua".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owiesek

zdrob­nie­nie od: owies


Źródła:

SJP.pl

Owiesno

Owies­no (niem. "Ha­ben­dorf", do XIX w. także "Owes­no") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie dzier­żo­niow­skim, w gmi­nie Dzier­żo­niów, mię­dzy wzgó­rza­mi Bie­law­ski­mi a Niem­czań­ski­mi.

W la­tach 1945–1954 sie­dzi­ba gminy Owies­no. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Owiew

w tech­ni­ce: owie­wa­nie, owia­nie


Źródła:

SJP.pl

Owiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|owie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Owiewać

o wie­trze, mgle itp.: wie­jąc, ota­czać kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Owiewka

opły­wo­wa osło­na uży­wa­na do zmniej­sze­nia oporu po­wie­trza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ae­ro­dy­na­micz­na osło­na w kon­struk­cji po­ja­zdu lub sa­mo­lo­tu;


Owiew­ka – wy­pro­fi­lo­wa­na osło­na ae­ro­dy­na­micz­na sto­so­wa­na w kon­struk­cji stat­ków po­wietrz­nych (w szcze­gól­no­ści pod­wo­zia), sa­mo­cho­dów wy­ści­go­wych, mo­to­cy­kli itp. Celem sto­so­wa­nia owiew­ki osła­nia­ją­cej wy­sta­ją­ce czę­ści po­ja­zdu jest zmniej­sze­nie ich oporu ae­ro­dy­na­micz­ne­go lub in­ter­fe­ren­cyj­ne­go – np. przy przej­ściu ka­dłu­ba w skrzy­dło.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owiewowy

→ owiew


Patrz:owiew

Źródła:

SJP.pl

Owieńczać

rzad­ko: ota­czać wień­cem


Źródła:

SJP.pl

Owieśny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ow­sia­ny


Źródła:

Wiktionary

Owijacz

pas tka­ni­ny słu­żą­cy do owi­ja­nia nóg po­ni­żej kolan


Owi­jacz – ro­dzaj dłu­gie­go, pro­sto­kąt­ne­go ka­wał­ka płót­na, owi­ja­ne­go spi­ral­nie na nodze od kost­ki do ko­la­na, za­koń­czo­ne­go tro­ka­mi do wią­za­nia.

Za­kła­da­ne na trze­wik i na spod­nie owi­ja­cze sto­so­wa­ne były jako część umun­du­ro­wa­nia pie­cho­ty i strzel­ców kon­nych w wielu kra­jach, także w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owijak

1. pas tka­ni­ny słu­żą­cy do owi­ja­nia nóg po­ni­żej kolan, uży­wa­ny zwła­szcza przez żoł­nie­rzy pie­cho­ty przed II wojną świa­to­wą; owi­jacz;
2. na­rzę­dzie bos­mań­skie, uży­wa­ne przy mo­to­wią­za­niu


Źródła:

SJP.pl

Owijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okrę­ca­nie


Źródła:

Wiktionary

Owijać

za­wi­jać, ob­wi­jać, okrę­cać, okry­wać, otu­lać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. owi­nąć)

 (1.1) ota­czać szczel­nie, osła­niać do­o­ko­ła

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny owi­jać się (dk. owi­nąć się)

 (2.1) okrę­cać czym sa­me­go sie­bie

 (2.2) ota­czać co, wijąc się wokół tego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owijka

1. to, co służy do owi­nię­cia cze­goś; osłon­ka;
2. za­bez­pie­cze­nie an­ty­po­śliz­go­we umie­szcza­ne na rącz­kach np. ro­we­rów, ra­kiet te­ni­so­wych itp


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1)  coś co służy do owi­nię­cia cze­goś, osłon­ka

 (1.2)  za­bez­pie­cze­nie an­ty­po­śliz­go­we na kie­row­ni­cy


Owij­ka – taśma owi­ja­na wokół kie­row­ni­cy ro­we­ru szo­so­we­go, któ­rej za­da­niem jest za­po­bie­gnię­cie śliz­ga­niu się rąk, za­pew­nia­jąc przy tym dobrą kon­tro­lę ro­we­ru pod­czas jazdy.

W kie­row­ni­cy szo­so­wej nie sto­su­je się tzw. „rą­czek” – tak jak w przy­pad­ku in­nych kon­struk­cji – przez wzgląd na to, iż ko­larz pod­czas jazdy ko­rzy­sta z całej jej dłu­go­ści, co jest z kolei spo­wo­do­wa­ne kon­struk­cją tejże kie­row­ni­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owinąć

ob­wi­nąć;
1. okrę­cić coś czymś do­o­ko­ła, np. w celu ochro­ny przed czymś; za­wi­nąć;
2. owi­nąć się:
a) ob­to­czyć coś do­o­ko­ła;
b) otu­lić z każ­dej stro­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. owi­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|owi­jać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny owi­nąć się (ndk. owi­jać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|owi­jać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owiraptor

Owi­rap­tor ("Ovi­rap­tor phi­lo­ce­ra­tops") to nie­wiel­ki te­ro­pod, któ­re­go nazwa oz­na­cza,zło­dziej jaj lu­bią­cy ce­ra­top­sy".

Jego nazwa po­cho­dzi od tego, że pier­wszą ska­mie­nia­łość tego di­no­za­u­ra – zmiaż­dżo­ną czasz­kę, zna­le­zio­no obok rze­ko­mych jaj pro­to­ce­ra­top­sa.


Źródła:

Wikipedia

Owisać

daw­niej: ob­wi­sać


Źródła:

SJP.pl

Owista

zwo­len­nik te­o­rii gło­szą­cej, że w jaju znaj­du­je się mi­nia­tu­ro­wy osob­nik do­ro­sły; owu­li­sta


Źródła:

SJP.pl

Owiynzi

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wo­ło­wy


Źródła:

Wiktionary

Owiynzina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. spoż. wo­ło­wi­na


Źródła:

Wiktionary

Owiynziok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cho­re­ogr. trzy­czę­ścio­wy ta­niec gó­ra­li ślą­skich


Źródła:

Wiktionary

Owić

rzad­ko: opleść do­o­ko­ła; spo­wić


Źródła:

SJP.pl

Owlec

daw­niej:
1. pow­lec, zaw­lec;
2. ubrać kogoś w coś; wdziać; wło­żyć coś; oblec;
3. po­włó­czyć coś


Źródła:

SJP.pl

Owlekać

daw­niej:
1. pow­le­kać, zaw­le­kać;
2. ubie­rać kogoś w coś; wdzie­wać; wkła­dać coś, oble­kać;
3. włó­czyć coś


Źródła:

SJP.pl

Owo

forma za­im­ka.

 (1.1) lp. n. za­im­ka ów


Źródła:

Wiktionary

Owo-

prze­dro­stek

 (1.1) jajo


Źródła:

Wiktionary

Owoc

1. wy­stę­pu­ją­cy u ro­ślin okry­to­za­ląż­ko­wych wyt­wór za­ląż­ni słup­ka kwia­to­we­go;
2. re­zul­tat dzia­łań, wynik, sku­tek;
3. po­tocz­nie, zbio­ro­wo: płody drzew oraz krze­wów owo­co­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. organ roz­rod­czy ro­ślin, pow­sta­ją­cy z za­ląż­ni, za­wie­ra­ją­cy na­sio­na;

 (1.2) przen. sku­tek pew­nych dzia­łań

 (1.3) kulin. mię­si­sty i słod­ki owoc (1.1) lub owo­co­stan róż­nych ro­ślin, który można spo­ży­wać na su­ro­wo


Owoc (łac. "fruc­tus") − w zna­cze­niu bo­ta­nicz­nym wy­stę­pu­ją­cy u ro­ślin okry­to­za­ląż­ko­wych organ pow­sta­ją­cy z za­ląż­ni słup­ka, za­wie­ra­ją­cy w swym wnę­trzu na­sio­na, osła­nia­ją­cy je i ułat­wia­ją­cy roz­sie­wa­nie.

Część owocu ota­cza­ją­ca na­sio­na okre­śla się mia­nem owoc­ni (pe­ry­kar­pu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owocanka

owo­can­ka po­łud­niów­ka - owad z ro­dzi­ny na­sion­ni­co­wa­tych, szkod­nik ro­ślin upraw­nych


Źródła:

SJP.pl

Owocarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­czy­nie do prze­cho­wy­wa­nia lub po­da­wa­nia owo­ców, na ogół de­ko­ra­cyj­ne

 (1.2) ko­bie­ta hand­lu­ją­ca owo­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Owocarnia

1. daw­niej: po­mie­szcze­nie do prze­cho­wy­wa­nia owo­ców;
2. sklep z owo­ca­mi


Źródła:

SJP.pl

Owocarski

do­ty­czą­cy owo­ca­rza, owo­car­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy owo­car­stwa lub owo­ca­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owocarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ho­dow­la owo­ców

 (1.2) nauka o ho­dow­li owo­ców

 (1.3) han­del owo­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Owocarz

sa­dow­nik lub sprze­daw­ca owo­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba ho­du­ją­ca owoce lub nimi hand­lu­ją­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owoce

1. wy­stę­pu­ją­cy u ro­ślin okry­to­za­ląż­ko­wych wyt­wór za­ląż­ni słup­ka kwia­to­we­go;
2. re­zul­tat dzia­łań, wynik, sku­tek;
3. po­tocz­nie, zbio­ro­wo: płody drzew oraz krze­wów owo­co­wych


Źródła:

SJP.pl

Owocek

zdrob­nie­nie od: owoc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: owoc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owocnia

część owocu pow­sta­ła ze ścia­nek za­ląż­ni słup­ka kwia­to­we­go lub z płon­nych ele­men­tów kwia­tu; pe­ry­karp


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. część owocu, pow­sta­ją­ca ze ścia­ny za­ląż­ni;


Owoc­nia ("pe­ry­karp") – część owocu, pow­sta­ją­ca ze ścia­ny za­ląż­ni (tj. z jed­ne­go lub wielu owo­co­list­ków). Je­że­li owoc­nia pow­sta­je z za­ląż­ni dol­nej jest na­zy­wa­na ścia­ną owocu. Owoc­nia ota­cza na­sio­na do czasu osią­gnię­cia przez nie doj­rza­ło­ści, a w przy­pad­ku owo­ców bez­na­sien­nych (par­te­no­kar­picz­nych) bu­du­je cały owoc.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owocnica

błon­ków­ka z ro­dza­ju pi­la­rzy skła­da­ją­ca jaja w za­wiąz­kach owo­ców drzew owo­co­wych


Źródła:

SJP.pl

Owocnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób owoc­ny


Źródła:

Wiktionary

Owocniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: owoc­nie


Źródła:

SJP.pl

Owocniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: owoc­ny


Źródła:

SJP.pl

Owocnik

wyt­wór grzyb­ni grzy­bów wyż­szych, na­dziem­ny lub po­dziem­ny, zbu­do­wa­ny ze zbi­tych strzę­pek tkan­ki rze­ko­mej; wyt­wa­rza za­rod­ni­ki i służy do rozm­na­ża­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mykol. zbita część grzyb­ni, wy­stę­pu­ją­ca u grzy­bów wyż­szych, two­rzą­ca za­rod­ni­ki;


Owoc­nik, kar­po­for, spo­ro­for, spo­ro­karp – zbita część grzyb­ni, w któ­rej na zew­nątrz lub wew­nątrz pow­sta­ją za­rod­ni­ki płcio­we (me­jo­spo­ry). Owoc­ni­ki wy­stę­pu­ją głów­nie u grzy­bów wyż­szych; wor­kow­ców i pod­staw­cza­ków. Ich bu­do­wa jest cha­rak­te­ry­stycz­na dla róż­nych grup grzy­bów. Wy­róż­nia się w nich dwa ro­dza­je grzyb­ni: płon­ną – ha­ma­te­cjum, sta­no­wią­cą rusz­to­wa­nie – i za­rod­nio­no­śną – hy­me­nium (obłocz­nię), w któ­rej wyt­wa­rza­ne są za­rod­ni­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owocnikować

o grzy­bach: wy­da­wać owoc­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Owocnikowy

→ owoc­nik


Patrz:owocnik

Źródła:

SJP.pl

Owocność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co owoc­ne


Źródła:

Wiktionary

Owocny

przy­no­szą­cy zyski, dobry, udany


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) da­ją­cy re­zul­ta­ty, przy­no­szą­cy ko­rzy­ści

 (1.2) przest. ro­dzą­cy owoce, ob­fi­tu­ją­cy w nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owocobranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogrod. je­sien­ne zbio­ry owo­ców


Źródła:

Wiktionary

Owocodajny

ro­dzą­cy owoce, bo­ga­ty w owoce


Źródła:

SJP.pl

Owocojad

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny bła­wat­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Owocolistek

Owo­co­li­stek – ele­ment słup­ka kwia­tu ro­ślin na­sien­nych, organ ho­mo­lo­gicz­ny z żeń­ski­mi liść­mi za­rod­nio­no­śny­mi (ma­kro­spo­ro­fi­la­mi). Owo­co­list­ki mogą się zra­stać po­je­dyn­czo lub po kilka, two­rząc słup­ki.

W cza­sie kwit­nie­nia owo­co­li­stek skła­da się z dwóch czę­ści – doj­rza­łej, two­rzą­cej zna­mię i szyj­kę słup­ka, oraz me­ry­ste­ma­tycz­nej, two­rzą­cej za­ląż­nię.


Źródła:

Wikipedia

Owoconośny

ro­dzą­cy owoce


Źródła:

SJP.pl

Owocorodny

do­star­cza­ją­cy owo­ców


Źródła:

SJP.pl

Owocostan

owoc wie­lo­krot­ny; owoce pow­sta­łe z jed­ne­go kwia­to­sta­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. owoce z jed­ne­go kwia­to­sta­nu;


Owo­co­stan, owoc zło­żo­ny – owoce pow­sta­ją­ce z prze­o­bra­że­nia ca­łych kwia­to­sta­nów. W róż­nych źró­dłach ter­min jest róż­nie uj­mo­wa­ny. W wą­skim uję­ciu owo­co­sta­ny two­rzo­ne są z owo­ców zra­sta­ją­cych się w róż­nym stop­niu z po­zo­sta­ły­mi czę­ścia­mi kwia­to­sta­nu, ta­ki­mi jak: dno kwia­to­we, ok­wiat, li­ście przyk­wia­to­we i oś kwia­to­sta­nu. Takie owo­co­sta­ny po doj­rze­niu w ca­ło­ści od­pa­da­ją od ro­śli­ny. W za­leż­no­ści od spo­so­bu wyksz­tał­ce­nia owocu dzie­li się je na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|owo­co­wać.


Owo­co­wa­nie to przeksz­tał­ca­nie się całej za­ląż­ni lub tylko jej czę­ści i dna kwia­to­we­go (np. grusz­ki, jabł­ka, tru­skaw­ki) w owoc, na­to­miast za­ląż­ków w na­sio­na u ro­ślin wyż­szych, na­to­miast u ro­ślin niż­szych wyksz­tał­ca­ją się w trak­cie owo­co­wa­nia róż­ne­go typu za­rod­ni­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Owocować

cza­sow­nik

 (1.1) ro­dzić owoce

 (1.2) przen. przy­no­sić kon­sek­wen­cje, re­zul­ta­ty ja­kie­goś dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Owocowiec

1. sta­tek przy­sto­so­wa­ny do tran­spor­tu owo­ców;
2. część nazwy sy­ste­ma­tycz­nej wielu owa­dów że­ru­ją­cych na owo­cach, np. przę­dzio­rek owo­co­wiec, kra­san­ka owo­co­wiec, pę­druś owo­co­wiec;
3. po­tocz­nie: cia­sto z owo­ca­mi


Owo­co­wiec ("Ar­ti­be­us") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny owoc­ni­kow­ców (Ste­no­der­ma­ti­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny li­ścio­no­so­wa­tych (Phyl­lo­sto­mi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owocowość

cecha cze­goś zro­bio­ne­go z owo­ców, sma­ku­ją­ce­go lub pach­ną­ce­go jak owoc


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co owo­co­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owocowy

1. zro­bio­ny z owo­ców, np. wino owo­co­we;
2. wy­da­ją­cy ja­dal­ne owoce, np. krzew owo­co­wy;
3. po­wią­za­ny ze sprze­da­żą i przet­wór­stwem owo­ców, np. dział owo­co­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który jest zro­bio­ny z owo­ców, sma­ku­je lub pach­nie jak owoc

 (1.2) do­ty­czą­cy owo­ców, zwią­za­ny z owo­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owocoznawstwo

nauka o drze­wach i krze­wach owo­co­wych; po­mo­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Owocożer

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Owocożerność

→ owo­co­żer­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. spo­sób odży­wia­nia się zwie­rząt, także czło­wie­ka, po­le­ga­ją­cy na ży­wie­niu się owo­ca­mi


Patrz:owocożerny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owocożerny

przy­miot­nik

 (1.1) zool. ży­wią­cy się owo­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Owocożery

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Owocyt

ko­mór­ka ja­jo­wa; oocyt


Źródła:

SJP.pl

Owoczesny

prze­sta­rza­łe: wła­ści­wy wcze­śniej wspom­nia­nym cza­som; ów­czes­ny


Źródła:

SJP.pl

Owocześnie

→ owo­czes­ny


Patrz:owoczesny

Źródła:

SJP.pl

Owocówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. musz­ka owo­co­wa


Źródła:

Wiktionary

Owodnia

wew­nętrz­ny płat błony ota­cza­ją­cej płód u krę­gow­ców; am­nion


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. jedna z błon pło­do­wych;


Owod­nia ( am­nion) – jedna z błon pło­do­wych, pow­sta­je z ek­to­der­my i me­zo­der­my. Po­cząt­ko­wo zbu­do­wa­na jest z jed­nej war­stwy ko­mó­rek na­błon­ka na­zy­wa­nych am­nio­bla­sta­mi. Ze wzglę­du na lo­ka­li­za­cję wy­róż­nia się 3 ro­dza­je owod­ni: owod­nię po­kry­wa­ją­cą pę­cherz pło­do­wy, owod­nię po­kry­wa­ją­cą ło­ży­sko oraz owod­nię pę­po­wi­no­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owodniowce

krę­go­wiec (gad, ptak i ssak), u któ­re­go w roz­wo­ju za­rod­ko­wym po­ja­wia­ją się błony pło­do­we


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Am­nio­ta|Ha­ec­kel|ref=tak., klad obej­mu­ją­cy krę­gow­ce zdol­ne do roz­wo­ju za­rod­ko­we­go na lą­dzie;


Owod­niow­ce (Am­nio­ta) – klad obej­mu­ją­cy krę­gow­ce, ma­ją­ce zdol­ność roz­wo­ju za­rod­ko­we­go na lą­dzie (gady, ptaki i ssaki). Uzy­ska­ły ją dzię­ki wyt­wo­rze­niu błon pło­do­wych, które two­rzą śro­do­wi­sko dla wła­ści­we­go roz­wo­ju za­rod­ka.

W kla­dy­sty­ce przed­sta­wia­ne są jako część grupy czwo­ro­no­gich obej­mu­ją­cą za­u­rop­sy­dy i sy­nap­sy­dy, które roz­dzie­li­ły się od sie­bie w kar­bo­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owodniowiec

krę­go­wiec (gad, ptak i ssak), u któ­re­go w roz­wo­ju za­rod­ko­wym po­ja­wia­ją się błony pło­do­we


Źródła:

SJP.pl

Owodniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z owod­nią, do­ty­czą­cy owod­ni


Źródła:

Wiktionary

Owogeneza

pro­ces two­rze­nia się u czło­wie­ka i zwie­rząt doj­rza­łej ko­mór­ki ja­jo­wej z pier­wot­nych ko­mó­rek płcio­wych; oo­ge­ne­za


Źródła:

SJP.pl

Owoglobulina

pro­te­i­na wy­stę­pu­ją­ca głów­nie w biał­ku jaj


Źródła:

SJP.pl

Owolaktarianin

we­ge­ta­ria­nin, któ­re­go dieta obej­mu­je także mleko, pro­duk­ty mlecz­ne oraz jaja; lak­to­o­wo­we­ge­ta­ria­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) we­ge­ta­ria­nin je­dzą­cy jajka i przet­wo­ry mlecz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owolaktarianizm

forma we­ge­ta­ria­niz­mu do­pu­szcza­ją­ca spo­ży­wa­nie jaj i pro­duk­tów mlecz­nych; lak­to­o­wo­we­ge­ta­ria­nizm


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­mia­na we­ge­ta­ria­niz­mu przyz­wa­la­ją­ca na spo­ży­cie jajek i przet­wo­rów mlecz­nych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owolaktarianka

ko­bie­ta sto­su­ją­ca dietę wy­łą­cza­ją­cą mięso i ryby, ale do­pu­szcza­ją­cą mleko, pro­duk­ty mlecz­ne i jaja; lak­to­o­wo­we­ge­ta­rian­ka


Źródła:

SJP.pl

Owolaktariański

→ owo­lak­ta­ria­nizm, → owo­lak­ta­ria­nin


Patrz:owolaktarianizm, → owolaktarianin

Źródła:

SJP.pl

Owolog

or­ni­to­log ba­da­ją­cy pta­sie jaja; oolog


Źródła:

SJP.pl

Owologia

dzie­dzi­na or­ni­to­lo­gii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem jaj pta­sich; oo­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. dział or­ni­to­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ja­ja­mi, w szcze­gól­no­ści pta­si­mi – ich bu­do­wą, ubar­wie­niem, wiel­ko­ścią, kształ­tem i zmien­no­ścią;


Owo­lo­gia, ina­czej oo­lo­gia (łac. "ovo" - jajo) – dział or­ni­to­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem bu­do­wy, ubar­wie­nia, wiel­ko­ści, kształ­tu i zmien­no­ści wew­nątrz­ga­tun­ko­wej jaj, m.in. jaj pta­sich. Była ona dzie­dzi­ną, w któ­rej do­mi­no­wa­ły me­to­dy mu­ze­al­no-opi­so­we, na­to­miast praca te­re­no­wa po­le­ga­ła na sko­lek­cjo­no­wa­niu ca­łych znie­sień.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owoskop

przy­rząd słu­żą­cy do prześ­wiet­la­nia jaj ptact­wa do­mo­we­go celem spraw­dze­nia ich świe­żo­ści lub kon­tro­li za­rod­ka


Owo­skop (oo­skop) (łac. "ovum" „jajo” + gr. "skopeín" „pa­trzeć”) – przy­rząd słu­żą­cy do prześ­wiet­la­nia pta­sich jak i in­nych jaj, aby spraw­dzić ich świe­żość lub roz­wój za­rod­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owowegetarianin

osoba nie­je­dzą­ca mięsa i ryb, lecz do­pu­szcza­ją­ca w swo­jej die­cie jajka


Źródła:

SJP.pl

Owowegetarianizm

forma we­ge­ta­ria­niz­mu do­pu­szcza­ją­ca spo­ży­wa­nie jaj


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzad. od­mia­na we­ga­niz­mu do­pu­szcza­ją­ca spo­ży­cie jaj;


Owo­we­ge­ta­ria­nizm ("ovo" – łac. jajko) – od­mia­na we­ge­ta­ria­niz­mu przyz­wa­la­ją­ca na spo­ży­cie jaj. Owo­we­ge­ta­ria­nie nie spo­ży­wa­ją mięsa (w tym mięsa ryb) i przet­wo­rów mlecz­nych, a także in­nych pro­duk­tów po­cho­dzą­cych z uboju zwie­rząt, ta­kich jak że­la­ty­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owowegetarianka

→ owo­we­ge­ta­ria­nin


Patrz:owowegetarianin

Źródła:

SJP.pl

Owowegetariański

→ owo­we­ge­ta­ria­nizm, → owo­we­ge­ta­ria­nin


Patrz:owowegetarianizm, → owowegetarianin

Źródła:

SJP.pl

Owoż

prze­sta­rza­le: otóż (par­ty­ku­ła wpro­wa­dza­ją­ca nową wy­po­wiedź); owóż


Źródła:

SJP.pl

Owp

1. Obóz Wiel­kiej Pol­ski - or­ga­ni­za­cja po­li­tycz­na dzia­ła­ją­ca w la­tach 1926-33;
2. Or­ga­ni­za­cja Wyz­wo­le­nia Pa­le­sty­ny - pa­le­styń­ska or­ga­ni­za­cja po­li­tycz­na pow­sta­ła w roku 1964


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub ni­ja­ki

 (1.1) = polit. Or­ga­ni­za­cja Wyz­wo­le­nia Pa­le­sty­ny;

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (2.1) = polit. Obóz Wiel­kiej Pol­ski;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owrzodzenie

okryć się wrzo­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Owrzodzeniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z owrzo­dze­niem, do­ty­czą­cy owrzo­dze­nia


Źródła:

Wiktionary

Owrzodziały

okryć się wrzo­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Owrzodzieć

okryć się wrzo­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Owrzodzony

przy­miot­nik

 (1.1) med. ma­ją­cy wrzo­dy albo po­kry­ty wrzo­da­mi


Źródła:

Wiktionary

Owrzódka

owrzód­ka kon­wa­lio­wa - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny pi­la­rzo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Owręż

ro­dzaj krzy­wej


Źródła:

SJP.pl

Owrężenie

wy­kres kształ­tu ka­dłu­ba stat­ku


Źródła:

SJP.pl

Ows

skró­to­wiec

 (1.1) = ogól­ne wa­run­ki spe­dy­cyj­ne


Źródła:

Wiktionary

Owsiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owsiakowy

przy­miot­nik

 (1.1) na­le­żą­cy do Ow­sia­ka


Źródła:

Wiktionary

Owsianeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ow­sian­ka


Ow­sia­necz­ka – dawny za­ścia­nek. Te­re­ny, na któ­rych leżał, znaj­du­ją się obec­nie na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie mior­skim, w siel­so­wie­cie Nowy Po­host.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Owsianka

1. po­tra­wa przy­go­to­wa­na z płat­ków ow­sia­nych;
2. słoma z wy­młó­co­ne­go owsa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. zupa z płat­ków ow­sia­nych na mleku lub wo­dzie;

 (1.2) roln. słoma z owsa uży­wa­na jako pasza dla zwie­rząt;

 (1.3) icht. zob. sło­necz­ni­ca.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owsiankowy

→ ow­sian­ka


Patrz:owsianka

Źródła:

SJP.pl

Owsiany

→ owies


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy owsa; zro­bio­ny z owsa


Patrz:owies

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owsica

cho­ro­ba prze­wo­du po­kar­mo­we­go wy­wo­ły­wa­na przez pa­so­ży­ty zwane ow­si­ka­mi; en­te­ro­bio­za


Ow­si­ca, en­te­ro­bio­za (łac. "en­te­ro­bio­sis", "oxy­u­ria­sis") – in­wa­zyj­na cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza spo­wo­do­wa­na przez drob­ne­go ni­cie­nia – ow­si­ka ludz­kie­go ("En­te­ro­bius ver­mi­cu­la­ris").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Owsik

1. mały pa­so­żyt wy­stę­pu­ją­cy w je­li­tach ssa­ków, głów­nie u dzie­ci;
2. inna nazwa niek­tó­rych ro­ślin z ro­dzi­ny traw, m.in.:
a) owies głu­chy;
b) owies szorst­ki;
c) owsik zło­ci­sty - ko­niet­li­ca;
d) owsik wy­nio­sły - raj­gras wy­nio­sły a. fran­cu­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|En­te­ro­bius ver­mi­cu­la­ris|ref=tak., owsik ludz­ki, ni­cień pa­so­ży­tu­ją­cy w je­li­cie czło­wie­ka;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) zdrobn. od: owies

 (2.2) bot. pot. owies szorst­ki

 (2.3) bot. zob. owsik zło­ci­sty., ko­niet­li­ca łą­ko­wa

 (2.4) bot. zob. owsik wy­nio­sły., raj­gras wy­nio­sły


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owsiki

1. mały pa­so­żyt wy­stę­pu­ją­cy w je­li­tach ssa­ków, głów­nie u dzie­ci;
2. inna nazwa niek­tó­rych ro­ślin z ro­dzi­ny traw, m.in.:
a) owies głu­chy;
b) owies szorst­ki;
c) owsik zło­ci­sty - ko­niet­li­ca;
d) owsik wy­nio­sły - raj­gras wy­nio­sły a. fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Owsisko

1. zgru­bie­nie od: owies;
2. pole ob­sia­ne owsem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. roln. ścier­ni­sko po owsie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owsiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Owszejki

przy­słó­wek

 (1.1) stpol. cał­kiem, w ogóle, zu­peł­nie

przy­miot­nik

 (2.1) stpol. cał­ko­wi­ty, nie­o­gra­ni­czo­ny

 (2.3) stpol. zwła­szcza

 (2.4) stpol. wsze­la­ko


Źródła:

Wiktionary

Owszem

par­ty­ku­ła pot­wier­dza­ją­ca wy­po­wiedź roz­mów­cy; tak


par­ty­ku­ła

 (1.1) od­po­wiedź twier­dzą­ca, pot­wier­dza­ją­ca słowa roz­mów­cy (także na py­ta­nie z par­ty­ku­łą nie)

 (1.2) z do­dat­ko­wym zda­niem, za­prze­cza­ją­cym sło­wom roz­mów­cy: od­po­wiedź prze­czą­ca

spój­nik / par­ty­ku­ła

 (2.1) książk. wpro­wa­dze­nie zda­nia bę­dą­ce­go pot­wier­dze­niem i in­ten­sy­fi­ka­cją zda­nia po­przed­nie­go


Owszem – de­biu­tanc­ka płyta ze­spo­łu Zmaza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owulacja

uwol­nie­nie doj­rza­łej ko­mór­ki ja­jo­wej z doj­rza­łe­go pę­che­rzy­ka jaj­ni­ko­we­go do ja­jo­wo­du lub jamy ciała u ko­biet i samic ssa­ków; ja­jecz­ko­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. fizj. pro­ces wyt­wa­rza­nia ko­mó­rek ja­jo­wych u ssa­ków płci żeń­skiej;


Owu­la­cja, ja­jecz­ko­wa­nie ( ovu­la­tio) – jeden z ele­men­tów cyklu mie­siącz­ko­we­go (efek­tem owu­la­cji jest uwol­nie­nie gamet żeń­skich czyli ko­mó­rek ja­jo­wych). U ssa­ków w trak­cie owu­la­cji pęka pę­che­rzyk Gra­a­fa, do ja­jo­wo­du lub jamy ciała uwal­nia­na jest ko­mór­ka ja­jo­wa oraz na­stę­pu­je wy­dzie­le­nie hor­mo­nu ha­mu­ją­ce­go na­stęp­ną owu­la­cję, która u więk­szo­ści krę­gow­ców od­by­wa się w re­gu­lar­nych cy­klach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owulacyjny

do­ty­czą­cy owu­la­cji, zwią­za­ny z owu­la­cją (np. pro­ces owu­la­cyj­ny, testy owu­la­cyj­ne)


przy­miot­nik

 (1.1) biol. zwią­za­ny z owu­la­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owulista

zwo­len­nik te­o­rii gło­szą­cej, że w jaju za­war­ty jest mi­nia­tu­ro­wy osob­nik do­ro­sły


Źródła:

SJP.pl

Owulka

po­tocz­nie: owu­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Owulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|owu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Owulować

prze­cho­dzić (przejść) owu­la­cję, czyli ja­jecz­ko­wa­nie; ja­jecz­ko­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) biol. prze­cho­dzić owu­la­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owy

daw­niej: ów (ten, ten wła­śnie)


za­i­mek

 (1.1) daw. ów

forma za­im­ka.

 (2.1) daw. nmos. od: ów (= owe)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owóż

prze­sta­rza­le: otóż (par­ty­ku­ła wpro­wa­dza­ją­ca nową wy­po­wiedź); owoż


za­i­mek przy­słow­ny

 (1.1) przest. … roz­po­czy­na­ją­cy ko­men­tarz lub uzu­peł­nie­nie po­przed­niej wy­po­wie­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owędy

inną drogą, tam­tę­dy; zwy­kle w wy­ra­że­niu "tędy (i) owędy" - tu i tam, róż­ny­mi dro­ga­mi


za­i­mek

 (1.1) inną drogą, ani tędy, ani tam­tę­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owędzać

prze­sy­cać coś dymem; ob­wę­dzać


Źródła:

SJP.pl

Owędzić

prze­sy­cić coś dymem; ob­wę­dzić


Źródła:

SJP.pl

Owładać

1. brać we wła­da­nie, w po­sia­da­nie;
2. o uczu­ciach, na­mięt­no­ściach: opa­no­wy­wać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Owładnąć

1. wziąć we wła­da­nie, objąć w po­sia­da­nie; za­wład­nąć, za­gar­nąć;
2. o uczu­ciach, na­mięt­no­ściach: opa­no­wać, ogar­nąć, za­wład­nąć


Źródła:

SJP.pl

Owłaszać

rzad­ko: owła­szać się - po­kry­wać się wło­sa­mi; uwła­szać się


Źródła:

SJP.pl

Owłosienie

rzad­ko: owło­sić się - po­kryć się wło­sa­mi; uwło­sić się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) włosy na ciele czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia

 (1.2) wło­ski na li­ściach lub in­nych czę­ściach ro­ślin


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Owłosiony

po­kry­ty wło­sa­mi, szcze­ci­ną lub rzę­ska­mi; owło­szo­ny, uwło­szo­ny, uwło­sio­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który ma włosy, owło­sie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Owłosić

rzad­ko: owło­sić się - po­kryć się wło­sa­mi; uwło­sić się


Źródła:

SJP.pl

Owłoszony

po­kry­ty wło­sa­mi, szcze­ci­ną lub rzę­ska­mi; owło­sio­ny, uwło­szo­ny, uwło­sio­ny


Źródła:

SJP.pl