Oj

po­tocz­nie:
1. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojo­joj, ojej, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, jejku;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy ostrze­że­nie, po­gróż­kę lub re­pry­men­dę; ejże


wy­krzy­knik

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­cy spon­ta­nicz­ną re­ak­cję, za­sko­cze­nie

 (1.2) …wy­ra­ża­ją­cy na­pom­nie­nie, re­pry­men­dę albo po­gróż­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojcaszek

ek­spre­syw­nie: oj­ciec; oj­czu­lo, ojcuś, oj­czu­lek, oj­czu­nio, oj­czuś, oj­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. o ojcu

 (1.2) pieszcz. lub żart. o za­kon­ni­ku ma­ją­cym świę­ce­nia ka­płań­skie, prze­de wszyst­kim star­szym wie­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. ro­dzi­ce

 (1.2) przest. przod­ko­wie


Źródła:

Wiktionary

Ojcewo

Oj­ce­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie Tro­szyn.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Wa­wrzyń­ca w Klecz­ko­wie.


Źródła:

Wikipedia

Ojciec

1. męż­czyz­na, który ma włas­ne dziec­ko lub dzie­ci; ro­dzic; tata;
2. w niek­tó­rych za­ko­nach: tytuł uży­wa­ny w sto­sun­ku do za­kon­ni­ka po świę­ce­niach;
3. ten, kto coś stwo­rzył, wy­na­lazł, za­i­ni­cjo­wał; autor, wy­na­laz­ca, pre­kur­sor;
4. po­u­fa­le o włas­nym mężu albo o star­szym męż­czyź­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy włas­ne dziec­ko (w sto­sun­ku do tego dziec­ka);

 (1.2) biol. sa­miec ma­ją­cy po­tom­stwo

 (1.3) za­ło­ży­ciel, pier­wszy przed­sta­wi­ciel;

 (1.4) rel. forma ty­tu­lar­na za­kon­ni­ków, rza­dziej księ­ży;

 (1.5) zob. oj­co­wie. → przod­ko­wie

 (1.6) zob. ojce.


Oj­ciec – męż­czyz­na, który znaj­du­je się w re­la­cji po­kre­wień­stwa z dziec­kiem. Po­kre­wień­stwo to może być opar­te na tym, że uczest­ni­czy on w wy­cho­wa­niu dziec­ka albo że je po­czął; jest to jedna z pod­sta­wo­wych re­la­cji w ro­dzi­nie. An­tro­po­lo­gia uz­na­je "oj­co­stwo spo­łecz­ne" ("pater") i "oj­co­stwo ge­ne­tycz­ne" ("ge­ni­tor").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ojcobójca

za­bój­ca włas­ne­go ojca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. za­bój­ca włas­ne­go ojca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojcobójczy

zwią­za­ny z za­bi­ciem włas­ne­go ojca


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy oj­co­bój­cy lub oj­co­bój­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojcobójczyni

za­bój­czy­ni włas­ne­go ojca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­bój­czy­ni włas­ne­go ojca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojcobójstwo

za­bój­stwo włas­ne­go ojca


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­bój­stwo włas­ne­go ojca


Oj­co­bój­stwo – czyn prze­stęp­ny skut­ku­ją­cy śmier­cią ojca spraw­cy.

W pra­wie rzym­skim oj­co­bój­stwo było za­gro­żo­ne poena cul­lei. Karę tę prze­ję­ły re­gu­la­cje prawa miej­skie­go miast śred­nio­wiecz­nej Eu­ro­py.

Obec­nie w pol­skim pra­wie kar­nym oj­co­bój­stwo nie jest odręb­nym typem czynu za­bro­nio­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ojcojebca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. męż­czyz­na pe­ner­tu­ją­cy anal­nie włas­ne­go ojca


Źródła:

Wiktionary

Ojcostwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bycie ojcem


Źródła:

Wiktionary

Ojcować

po­tocz­nie:
1. tro­szczyć się o kogoś jak oj­ciec lub mu go za­stę­po­wać;
2. pa­tro­no­wać cze­muś


Źródła:

SJP.pl

Ojcowianin

miesz­ka­niec Oj­co­wa


Źródła:

SJP.pl

Ojcowianka

miesz­kan­ka Oj­co­wa


Źródła:

SJP.pl

Ojcowie

1. męż­czyz­na, który ma włas­ne dziec­ko lub dzie­ci; ro­dzic; tata;
2. w niek­tó­rych za­ko­nach: tytuł uży­wa­ny w sto­sun­ku do za­kon­ni­ka po świę­ce­niach;
3. ten, kto coś stwo­rzył, wy­na­lazł, za­i­ni­cjo­wał; autor, wy­na­laz­ca, pre­kur­sor;
4. po­u­fa­le o włas­nym mężu albo o star­szym męż­czyź­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) podn. przod­ko­wie

 (1.2) przest. ro­dzi­ce

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|oj­ciec.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ojcowizna

otrzy­my­wa­ny w spad­ku ma­ją­tek, naj­czę­ściej ojca, prze­ka­zy­wa­ny naj­star­sze­mu sy­no­wi lub całej jego ro­dzi­nie; pa­try­mo­nium


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zie­mia, ma­ją­tek odzie­dzi­czo­ne po ojcu lub na­le­żą­ce do jed­nej ro­dzi­ny od wielu lat


Oj­co­wiz­na (do 1921 "Ko­mi­sa­rzów­ka") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wysz­kow­skim, w gmi­nie Brań­szczyk. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 8.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jana Chrzci­cie­la w Brań­szczy­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ojcowski

do­ty­czą­cy ojca, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ojca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ojca

 (1.2) geogr. zwią­za­ny z Oj­co­wem, do­ty­czą­cy Oj­co­wa

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do ojca

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) wła­ści­wy ojcu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojcowskość

→ oj­cow­ski


Patrz:ojcowski

Źródła:

SJP.pl

Ojcowy

na­le­żą­cy do ojca


Źródła:

SJP.pl

Ojcuś

ek­spre­syw­nie: oj­ciec; oj­ca­szek, oj­czu­lo, oj­czu­lek, oj­czu­nio, oj­czuś, oj­czyk


Źródła:

SJP.pl

Ojczenasz

po­tocz­nie: mod­lit­wa za­czy­na­ją­ca się od słów "Ojcze nasz"; Mod­lit­wa Pań­ska, oj­cze­na­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. mod­lit­wa chrze­ści­jan za­czy­na­ją­ca się od słów „Ojcze nasz”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojczenaszek

po­tocz­nie: mod­lit­wa za­czy­na­ją­ca się od słów "Ojcze nasz"; Mod­lit­wa Pań­ska, oj­cze­nasz


Źródła:

SJP.pl

Ojczulek

1. ek­spre­syw­nie: oj­ciec; oj­ca­szek, ojcuś, oj­czu­lo, oj­czu­nio, oj­czuś, oj­czyk;
2. pie­szczot­li­wie: star­szy męż­czyz­na;
3. po­błaż­li­wie lub lek­ce­wa­żą­co o księ­dzu rzym­sko-ka­to­lic­kim; księ­żu­lo, księ­żul­ko, księ­żu­lek, księ­żu­nio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pieszcz. o ojcu

 (1.2) pieszcz. lub żart. o za­kon­ni­ku ma­ją­cym świę­ce­nia ka­płań­skie, prze­de wszyst­kim star­szym wie­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojczulo

ek­spre­syw­nie: oj­ciec; oj­ca­szek, ojcuś, oj­czu­lek, oj­czu­nio, oj­czuś, oj­czyk


Źródła:

SJP.pl

Ojczunio

ek­spre­syw­nie: oj­ciec; oj­ca­szek, ojcuś, oj­czu­lek, oj­czu­lo, oj­czuś, oj­czyk


Źródła:

SJP.pl

Ojczuś

ek­spre­syw­nie: oj­ciec; oj­ca­szek, oj­czu­lo, oj­czu­lek, oj­czu­nio, ojcuś, oj­czyk


Źródła:

SJP.pl

Ojczyc

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. rze­czy­wi­sty i praw­ny syn swego ojca, dzie­dzic ro­do­we­go gnia­zda

 (1.2) stpol. rodak, ro­do­wi­ty syn swej ziemi


Źródła:

Wiktionary

Ojczyk

ek­spre­syw­nie: oj­ciec; oj­ca­szek, ojcuś, oj­czu­lek, oj­czu­nio, oj­czuś, oj­czu­lo


Źródła:

SJP.pl

Ojczym

mąż matki w sto­sun­ku do dzie­ci z jej po­przed­nie­go mał­żeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. mąż matki, który nie jest ojcem bio­lo­gicz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojczymostwo

bycie dla kogoś oj­czy­mem


Źródła:

SJP.pl

Ojczymowski

→ oj­czym


Patrz:ojczym

Źródła:

SJP.pl

Ojczysko

zgru­bie­nie od: oj­ciec; pie­szczot­li­wie lub żar­to­bli­wie o ojcu


Źródła:

SJP.pl

Ojczysty

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy oj­czyz­ny, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy oj­czyz­nę, wy­wo­dzą­cy się z oj­czyz­ny

 (1.2) daw. do­ty­czą­cy ojca, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy ojca, wy­wo­dzą­cy się od ojca, spo­krew­nio­ny przez ojca


Źródła:

Wiktionary

Ojczyzna

1. kraj, w któ­rym ktoś się uro­dził i który jest kra­jem jego ro­da­ków;
2. miej­sce, z któ­rym ktoś jest głę­bo­ko zwią­za­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraj, w któ­rym ktoś się uro­dził;

 (1.2) daw. miej­sce uro­dze­nia

 (1.3) przest. oj­co­wiz­na

 (1.4) przest. reg. ge­ni­ta­lia mę­skie


Oj­czyz­na – ter­min o dwo­ja­kim zna­cze­niu, od­no­szą­cym się do prze­strze­ni istot­nej dla po­je­dyn­cze­go czło­wie­ka (jed­nost­ki) bądź zbio­ro­wo­ści (na­ro­du), wyz­na­czo­ne zwła­szcza miej­scem uro­dze­nia tych osób, ich za­miesz­ki­wa­niem przez istot­ną część życia, czy miej­scem po­cho­dze­nia ich przod­ków bądź ro­dzi­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ojczyźniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. środ. polit. na­ro­do­wiec


Źródła:

Wiktionary

Ojczyźniany

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z oj­czyz­ną, do­ty­czą­cy oj­czyz­ny


Źródła:

Wiktionary

Ojców

1. męż­czyz­na, który ma włas­ne dziec­ko lub dzie­ci; ro­dzic; tata;
2. w niek­tó­rych za­ko­nach: tytuł uży­wa­ny w sto­sun­ku do za­kon­ni­ka po świę­ce­niach;
3. ten, kto coś stwo­rzył, wy­na­lazł, za­i­ni­cjo­wał; autor, wy­na­laz­ca, pre­kur­sor;
4. po­u­fa­le o włas­nym mężu albo o star­szym męż­czyź­nie


Ojców – wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Skała, na te­re­nie Wy­ży­ny Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej, w Do­li­nie Prąd­ni­ka, na Szla­ku Or­lich Gniazd.

W Kró­le­stwie Pol­skim ist­nia­ła gmina Ojców. W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ojców, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Skała. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ojebać

wul­gar­nie:
1. oszu­kać;
2. okraść;
3. zjeść łap­czy­wie;
4. ostrzyc na łyso


Źródła:

SJP.pl

Ojebywać

wul­gar­nie:
1. kar­cić, ganić kogoś; opier­da­lać, opie­przać, opier­ni­czać, ochrza­niać, opier­dzie­lać;
2. okra­dać; opier­da­lać, opier­dzie­lać;
3. oszu­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Ojedwabiać

rzad­ko: owi­jać, omo­ty­wać jed­wa­biem


Źródła:

SJP.pl

Ojej

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojo­joj, ojeju, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, jejku


wy­krzy­knik

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­cy znie­cier­pli­wie­nie, prze­strach, po­dziw, czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojeja

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; ojeju, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, jejku


Źródła:

SJP.pl

Ojejciu

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojo­joj, ojej, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, ojeju, jejku, jej­ciu


Źródła:

SJP.pl

Ojejej

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojo­joj, ojej, ojeju, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, jejku


wy­krzy­knik

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­cy znie­cier­pli­wie­nie, prze­strach, po­dziw, czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojejku

wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy zdzi­wie­nie, za­kło­po­ta­nie, prze­strach


wy­krzy­knik

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­cy zdzi­wie­nie, prze­strach, za­kło­po­ta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojeju

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojo­joj, ojej, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, jejku


Źródła:

SJP.pl

Ojejuniu

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojo­joj, ojej, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, ojeju, je­ju­siu, je­ju­niu, oje­ju­siu


Źródła:

SJP.pl

Ojejusiu

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojo­joj, ojej, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, ojeju, je­ju­siu, oje­ju­niu, je­ju­niu


Źródła:

SJP.pl

Ojek

cięż­ki, skó­rza­ny but z cho­lew­ką się­ga­ją­cą do po­ło­wy łydek, no­szo­ny przez przed­sta­wi­cie­li niek­tó­rych sub­kul­tur mło­dzie­żo­wych; ojka


Źródła:

SJP.pl

Ojerzyce

Oje­rzy­ce (niem. "Oggerschütz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Szcza­niec.

W XV wieku dobra ziem­skie le­żą­ce w re­jo­nie dzi­siej­szej wsi Oje­rzy­ce były przed­mio­tem za­in­te­re­so­wa­nia róż­nych rodów, m.in.


Źródła:

Wikipedia

Ojgen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Eu­ge­niusz


Źródła:

Wiktionary

Ojka

cięż­ki, skó­rza­ny but z cho­lew­ką się­ga­ją­cą do po­ło­wy łydek, no­szo­ny przez przed­sta­wi­cie­li niek­tó­rych sub­kul­tur mło­dzie­żo­wych; ojka


Źródła:

SJP.pl

Ojki

cięż­ki, skó­rza­ny but z cho­lew­ką się­ga­ją­cą do po­ło­wy łydek, no­szo­ny przez przed­sta­wi­cie­li niek­tó­rych sub­kul­tur mło­dzie­żo­wych; ojka


Źródła:

SJP.pl

Ojkofob

osoba od­czu­wa­ją­ca nie­chęć, nie­na­wiść do włas­ne­go na­ro­du


Źródła:

SJP.pl

Ojkofobia

nie­chęć, nie­na­wiść do włas­ne­go na­ro­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) filoz. psych. odrzu­ca­nie ro­dzi­mej kul­tu­ry i apo­lo­gia ob­cych sy­ste­mów war­to­ści;


Oj­ko­fo­bia, także "oi­ko­fo­bia" ( οἶκος + φόβος „strach przed domem, ro­dzi­ną”) – ter­min wpro­wa­dzo­ny przez kon­ser­wa­tyw­ne­go in­te­lek­tu­a­li­stę Ro­ge­ra Scru­to­na oz­na­cza­ją­cy odrzu­ce­nie (od re­zer­wy do nie­na­wi­ści) ro­dzi­mej kul­tu­ry i apo­lo­gię in­nych sy­ste­mów war­to­ści. Scru­ton uży­wał ter­mi­nu „oj­ko­fo­bia” jako prze­ci­wień­stwa kse­no­fo­bii. Oj­ko­fo­bia jest zwią­za­na z kse­no­fi­lią, czyli bez­kry­tycz­no­ścią ot­war­to­ścią i sym­pa­tią do tego, co obce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ojkofobiczny

→ oj­ko­fo­bia


Patrz:ojkofobia

Źródła:

SJP.pl

Ojkofobka

→ oj­ko­fob


Patrz:ojkofob

Źródła:

SJP.pl

Ojkonim

w to­po­no­ma­sty­ce: nazwa obiek­tu za­miesz­ka­łe­go przez ludzi, np. wieś, mia­sto, osied­le, osada, przy­sió­łek, ko­lo­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. nazwa włas­na te­re­nu lub obiek­tu za­miesz­ka­łe­go;


Oj­ko­nim (grec. "oikos" - dom, miesz­ka­nie, go­spo­dar­stwo), nazwy miej­sco­we – nazwy wszel­kich osad ludz­kich: miast, wsi, przy­siół­ków. Nie­kie­dy przez ten ter­min ro­zu­mie się nazwy ge­o­gra­ficz­ne w ogóle. Kla­sy­fi­ka­cja nazw miej­sco­wych może się opie­rać na róż­nych kry­te­riach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ojkonimia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. dział ono­ma­sty­ki obej­mu­ją­cy ba­da­nie nazw osad


Źródła:

Wiktionary

Ojla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. guz, si­niak

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. sowa

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. przen. se­kut­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Ojmiakon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w ro­syj­skiej Ja­ku­cji, w ułu­sie oj­mia­koń­skim nad In­dy­gir­ką;


Oj­mia­kon ( Оймякон, Өймөкөөн) – wieś (ros. село, trb. sieło) w ro­syj­skiej Ja­ku­cji (wschod­nia Sy­be­ria), w ułu­sie oj­mia­koń­skim nad In­dy­gir­ką. Miej­sco­wość liczy 521 miesz­kań­ców (2001). Oj­mia­kon jest naj­zim­niej­szą stale za­miesz­ka­łą wio­ską na świe­cie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ojmiakoński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Oj­mia­ko­nem, do­ty­czą­cy Oj­mia­ko­nu


Źródła:

Wiktionary

Ojnoche

w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: na­czy­nie ce­ra­micz­ne lub me­ta­lo­we o for­mie zbli­żo­nej do dzba­na, słu­żą­ce do czer­pa­nia i roz­le­wa­nia wina; oi­no­choe


Źródła:

SJP.pl

Ojnolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nauki o pro­duk­cji, pie­lę­gna­cji i ro­dza­jach wina; eno­log, wi­noz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl

Ojnologia

nauka o pro­duk­cji, pie­lę­gna­cji i ro­dza­jach wina; eno­lo­gia, wi­noz­naw­stwo


Źródła:

SJP.pl

Ojnologiczny

→ oj­no­lo­gia; eno­lo­gicz­ny, wi­noz­naw­czy


Źródła:

SJP.pl

Ojnomancja

wró­że­nie ze struż­ki roz­le­wa­ne­go wina


Źródła:

SJP.pl

Ojoj

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojeju, ojo­joj, ojej, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, jejku


wy­krzy­knik

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­cy spon­ta­nicz­ną re­ak­cję, za­sko­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojojoj

po­tocz­nie: wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy różne stany emo­cjo­nal­ne, np. po­dziw, bez­rad­ność, prze­strach, za­gro­że­nie, zdzi­wie­nie, za­sko­cze­nie itp., czę­sto wzmac­nia­ją­cy wy­po­wiedź; oj, ojoj, ojeju, ojej, oje­jej, ojej­ku, joj, jej, jej­ciu, jejku


wy­krzy­knik

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­cy spon­ta­nicz­ną re­ak­cję, za­sko­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ojra

wy­krzy­knik bę­dą­cy przyś­piew­ką w tańcu


Źródła:

SJP.pl

Ojracki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Oj­ra­ta­mi, do­ty­czą­cy Oj­ra­tów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język oj­rac­ki;


Źródła:

Wiktionary

Ojratka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka naj­bar­dziej na za­chód wy­su­nię­tej grupy Mon­go­łów;


Źródła:

Wiktionary

Ojropa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Eu­ro­pa


Źródła:

Wiktionary

Ojrzanów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ojrzeń

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ojrzeński

przy­miot­nik od: Oj­rzeń


Źródła:

SJP.pl

Ojrzyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ojstrach

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ojsławice

Oj­sła­wi­ce (daw­niej Woj­sła­wi­ce) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Rad­ków. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

We wsi znaj­du­ją się dwie ka­plicz­ki: fi­gu­ro­wa z wi­ze­run­kiem Matki Bo­skiej (w małym parku) i dom­ko­wa pod wez­wa­niem św. An­to­nie­go (na łuku przy dro­dze), a także sklep.


Źródła:

Wikipedia

Ojć

wy­krzy­knik oz­na­cza­ją­cy za­sko­cze­nie czymś ne­ga­tyw­nym; ajć, ups


Źródła:

SJP.pl