Ogacać

prze­sta­rza­łe: ocie­plać, uszczel­niać bu­dy­nek przez obło­że­nie ścian mchem, słomą, zie­mią


Źródła:

SJP.pl

Ogacić

prze­sta­rza­łe: ocie­plić, uszczel­nić bu­dy­nek przez obło­że­nie ścian mchem, słomą, zie­mią


Źródła:

SJP.pl

Ogadać

daw­niej: ob­ga­dać;
1. ob­mó­wić, oczer­nić, osz­ka­lo­wać;
2. omó­wić coś, wy­mie­nić się po­glą­da­mi na jakiś temat


Źródła:

SJP.pl

Ogaden

rejon hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­ny w Etio­pii


Oga­den – re­gion hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­ny we wschod­niej Etio­pii, wcho­dzą­cy obec­nie w skład pro­win­cji So­ma­li.

Obej­mu­ją­cy 400 000 km² Oga­den za­miesz­ku­ją w prze­wa­ża­ją­cej więk­szo­ści wyz­na­ją­cy islam So­ma­lij­czy­cy, któ­rzy dążą do po­łą­cze­nia re­gio­nu z So­ma­lią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogadeński

→ Oga­den (rejon hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­ny w Etio­pii)


Źródła:

SJP.pl

Ogak

ga­tu­nek ryby mor­skiej z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych; dorsz gren­landz­ki


Ogak, dorsz gren­landz­ki ("Gadus ogac") – ryba mor­ska z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych (Ga­di­dae) po­ła­wia­na w ilo­ściach prze­my­sło­wych. Wy­stę­pu­je na głę­bo­ko­ściach do 200 m p.p.m. w Oce­a­nie Ark­tycz­nym i w pół­noc­nym At­lan­ty­ku. Kształt ciała bar­dzo po­dob­ny do dor­sza at­lan­tyc­kie­go i pa­cy­ficz­ne­go, z któ­ry­mi jest bli­sko spo­krew­nio­ny. Różni się od nich bra­kiem cęt­ko­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogam

sta­ro­cel­tyc­ki sy­stem pi­sow­ni


Źródła:

SJP.pl

Ogamiczny

pismo oga­micz­ne - al­fa­be­tycz­ne pismo skła­da­ją­ce się z kółek i kre­sek, sto­so­wa­ne w Ir­lan­dii, Szko­cji i Walii do VII wieku


Źródła:

SJP.pl

Oganeson

pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 118 (sym­bol Og)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Og i licz­bie ato­mo­wej 118;


Oga­ne­son (Og, oga­nes­son) – nie­wy­stę­pu­ją­cy na­tu­ral­nie na Ziemi pier­wia­stek che­micz­ny z grupy tran­sak­ty­now­ców o licz­bie ato­mo­wej 118. Zo­stał otrzy­ma­ny po raz pier­wszy w 2002 w Zjed­no­czo­nym In­sty­tu­cie Badań Ją­dro­wych (JINR) w Dub­nej przez ze­spół ro­syj­skich i ame­ry­kań­skich na­u­kow­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oganiać

oga­niać się;
1. od­pę­dzać owady od sie­bie;
2. prze­no­śnie: od­pę­dzać, uni­kać na­trę­tów


Źródła:

SJP.pl

Oganka

daw­niej:
1. przed­miot do od­pę­dza­nia much, ko­ma­rów itp.;
2. wach­larz;
3. kro­pi­dło


Źródła:

SJP.pl

Ogar

my­śliw­ski pies goń­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. goń­czy pies my­śliw­ski

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. łobuz

 (2.2) gw-pl|Bu­ko­wi­na. pra­co­ho­lik

 (2.3) slang. ktoś kto ogar­nia (jest opa­no­wa­ny, po­tra­fi spro­stać danej sy­tu­a­cji)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) opa­le­niz­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogarek

mały, nie­do­pa­lo­ny do końca ka­wa­łek świe­cy, pa­pie­ro­sa, knota itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­wiel­ka, do­pa­la­ją­ca się reszt­ka cze­goś (świe­cy, pa­pie­ro­sa, po­chod­ni)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zdrobn. ogar


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogarniacz

po­tocz­nie: osoba ro­zum­na, by­stra, za­rad­na; by­strzak


Źródła:

SJP.pl

Ogarniaczka

po­tocz­nie: ko­bie­ta ro­zum­na, by­stra, za­rad­na; by­strzacz­ka


Źródła:

SJP.pl

Ogarnialny

moż­li­wy do ogar­nię­cia


Źródła:

SJP.pl

Ogarnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogar­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ogarniać

1. ota­czać ra­mio­na­mi; uj­mo­wać w ra­mio­na, obej­mo­wać;
2. ota­czać ze­wsząd; okrą­żać, osa­czać;
3. obej­mo­wać za­się­giem; roz­prze­strze­niać się, roz­sze­rzać się;
4. o uczu­ciach, wra­że­niach: na­cho­dzić, opa­no­wy­wać, prze­ni­kać;
5. poj­mo­wać coś; zda­wać sobie spra­wę, ro­zu­mieć;
6. po­tocz­nie: nie­zbyt do­kład­nie sprzą­tać; uprzą­tać, ła­dzić;
7. ogar­niać się - po­tocz­nie: do­pro­wa­dzać się do po­rząd­ku


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ogar­nąć)

 (1.1) książk. ota­czać

 (1.2) książk. o uczu­ciu, emo­cji, wra­że­niu: za­wład­nąć kimś, stać się sil­nie od­czu­wa­nym

 (1.3) pot. ro­zu­mieć, poj­mo­wać

 (1.4) pot. dawać sobie radę, po­tra­fić

 (1.5) o woj­nie, po­ża­rze, bun­cie: roz­prze­strze­niać się w ko­lej­ne miej­sca

 (1.6) pot. nie­zbyt do­kład­nie po­rząd­ko­wać, sprzą­tać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ogar­niać się (dk. ogar­nąć się)

 (2.1) pa­no­wać nad sobą, do­pro­wa­dzać się do ładu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogarnienie

fi­gu­ra sty­li­stycz­na, w któ­rej za­stę­pu­je się nazwę przed­mio­tu nazwą jego czę­ści (np. "dach" za­miast "dom"), po­ję­cie ogól­ne po­ję­ciem o węż­szym za­kre­sie (np. "wier­sze" za­miast "po­ez­ja"), lub od­wrot­nie (np. "czwo­ro­nóg" za­miast "pies"); sy­nek­do­cha


Źródła:

SJP.pl

Ogarnięcie

1. oto­czyć ra­mio­na­mi; ująć w ra­mio­na, objąć;
2. oto­czyć ze­wsząd; za­wład­nąć, osa­czyć;
3. objąć za­się­giem; roz­prze­strze­nić się, roz­sze­rzyć się;
4. o uczu­ciach, wra­że­niach: najść, opa­no­wać, prze­ni­knąć;
5. pojąć coś; zdać sobie spra­wę, zro­zu­mieć;
6. po­tocz­nie: nie­zbyt do­kład­nie pos­przą­tać; uprząt­nąć, uła­dzić;
7. ogar­nąć się - po­tocz­nie: do­pro­wa­dzić się do po­rząd­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogar­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogarnięty

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) skrót|imiesł.|imie­słów|imie­słów. przym. bier­ny od: ogar­nąć

przy­miot­nik

 (2.1) pot. obez­na­ny w sy­tu­a­cji, wie­dzą­cy, co i jak

 (2.2) pot. trzeź­wo i ra­cjo­nal­nie my­ślą­cy

 (2.3) pot. uło­żo­ny, wie­dzą­cy, jak się za­cho­wać, opa­no­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Ogarnąć

1. oto­czyć ra­mio­na­mi; ująć w ra­mio­na, objąć;
2. oto­czyć ze­wsząd; za­wład­nąć, osa­czyć;
3. objąć za­się­giem; roz­prze­strze­nić się, roz­sze­rzyć się;
4. o uczu­ciach, wra­że­niach: najść, opa­no­wać, prze­ni­knąć;
5. pojąć coś; zdać sobie spra­wę, zro­zu­mieć;
6. po­tocz­nie: nie­zbyt do­kład­nie pos­przą­tać; uprząt­nąć, uła­dzić;
7. ogar­nąć się - po­tocz­nie: do­pro­wa­dzić się do po­rząd­ku


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ogar­niać)

 (1.1) zob. ogar­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ogar­nąć się (ndk. ogar­niać się)

 (2.1) zob. ogar­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogartowo

Ogar­to­wo (do 1945 r. niem. "Ja­ger­tow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Poł­czyn-Zdrój.


Źródła:

Wikipedia

Ogbomosho

mia­sto w Ni­ge­rii


Og­bo­mos­ho – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Ni­ge­rii w sta­nie Oyo.

Zo­sta­ło za­ło­żo­ne w po­ło­wie XVII wieku. W marcu 2005 r., osza­co­wa­no lud­ność na około 1,2 mi­lio­na miesz­kań­ców. Więk­szość ludzi to człon­ko­wie grupy et­nicz­nej Jo­ru­ba.

Ważne pro­duk­ty rol­ni­cze w re­gio­nie to: ignam, ma­niok, ku­ku­ry­dza i tytoń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogdoada

(mi­to­lo­gia egip­ska) grupa ośmior­ga bóstw z Her­mo­po­lis


Og­do­a­da (gr. "ογδοάς" "ogdoás" - "ósem­ka", egip. "he­me­nu") – w mi­to­lo­gii egip­skiej grupa ośmiu bóstw czczo­nych w Her­mo­po­lis i ści­śle zwią­za­nych z tam­tej­szą kon­cep­cją kos­mo­go­nicz­ną. We­dług tej kon­cep­cji w pier­wot­nym pra­o­ce­a­nie ist­nia­ło wła­śnie osiem bóstw sta­no­wią­cych Og­do­a­dę. Pra­bó­stwa te, wy­stę­pu­ją­ce pod po­sta­cia­mi węży (bó­stwa żeń­skie) i żab (bó­stwa mę­skie) lub małp, po­dzie­lo­ne były na czte­ry pary:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogi

ja­poń­ski wach­larz skła­da­ny, sym­bol szczę­ścia; sensu; su­e­hi­ro


Źródła:

SJP.pl

Ogibać

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zgi­nać


Źródła:

Wiktionary

Ogienek

nie­wiel­ki ogień; ogie­niek, pło­myk, ognik


Źródła:

SJP.pl

Ogieniek

nie­wiel­ki ogień; ogie­nek, pło­myk, ognik


Źródła:

SJP.pl

Ogier

sa­miec konia lub wiel­błą­da zdol­ny do roz­pło­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. nie­ka­stro­wa­ny sa­miec konia i in­nych ko­nio­wa­tych;

 (1.2) zo­o­techn. nie­ka­stro­wa­ny sa­miec wiel­błą­da

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. pot. męż­czyz­na o dużej spraw­no­ści i po­trze­bach sek­su­al­nych


Ogier – do­ro­sły, nie­ka­stro­wa­ny, zdol­ny do roz­ro­du sa­miec ko­nio­wa­tych (po­rów­naj: wa­łach) oraz wiel­błą­do­wa­tych. Ter­min ten zwy­kle uży­wa­ny jest w od­nie­sie­niu do konia do­mo­we­go.

Mło­de­go samca, przed osią­gnię­ciem doj­rza­ło­ści płcio­wej, okre­śla się zwy­cza­jo­wo mia­nem ogie­rek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogierek

1. zdrob­nie­nie od: ogier;
2. sa­miec konia w wieku od 12 do 36 mie­się­cy


Ogie­rek – sa­miec konia w wieku od 12 do 36 mie­się­cy, młod­szy od ogie­ra. Żeń­skim od­po­wied­ni­kiem ogier­ka jest klacz­ka.

Ten okres doj­rze­wa­nia konia cha­rak­te­ry­zu­je się m.in. za­mia­ną cęgów mlecz­nych na stałe.

W dzi­kich sta­dach ogier­ki odrzu­ca­ne są przez przy­wód­cę stada gdy do­ra­sta­ją i stają się ogie­ra­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogiernicze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Biała;


Ogier­ni­cze (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Le­gels­dorf) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Biała. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi prud­nic­kiej. Po­ło­żo­na jest na te­re­nie Kot­li­ny Ra­ci­bor­skiej, bę­dą­cej czę­ścią Ni­zi­ny Ślą­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ogień

1. pło­mie­nie i cie­pło to­wa­rzy­szą­ce pa­le­niu się ciał;
2. pa­le­nie się, pło­mień;
3. pożar;
4. ogni­sko, za­pa­lo­ny stos drew­na;
5. blask, od­blask, łuna;
6. strza­ły z broni pal­nej; ka­no­na­da; strze­la­ni­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pło­mie­nie i żar pow­sta­ją­ce pod­czas pro­ce­su gwał­tow­ne­go ut­le­nia­nia;

 (1.2) wojsk. strze­la­nie z broni pal­nej

 (1.3) przen. głę­bo­kie za­an­ga­żo­wa­nie w coś, prze­ży­wa­nie cze­goś

 (1.4) pot. ma­te­riał słu­żą­cy do za­pa­la­nia, zwy­kle za­pał­ki lub za­pal­nicz­ka


Ogień – suma ob­ser­wo­wal­nych zja­wisk to­wa­rzy­szą­cych fi­zycz­no-che­micz­ne­mu pro­ce­so­wi spa­la­nia, a prze­de wszyst­kim:

Ogień nie jest plaz­mą, ma zbyt niską tem­pe­ra­tu­rę, by nią być (nie­za­leż­nie od spa­la­ne­go ma­te­ria­łu). Choć z fi­zycz­no-che­micz­ne­go punk­tu wi­dze­nia nie sta­no­wi "jed­no­li­te­go zja­wi­ska", ale "ko­in­cy­den­cję róż­nych zja­wisk", w kul­tu­rze utr­wa­li­ło się od­bie­ra­nie ognia jako po­je­dyn­cze­go, spój­ne­go bytu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogigiel

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. pozn. zwy­kle w lm. ogi­gle - ba­dy­le, ło­dy­gi, ga­łę­zie bez liści

 (1.2) reg. pozn. przen. chu­dzie­lec


Źródła:

Wiktionary

Ogipsowywać

ob­kła­dać gip­sem


Źródła:

SJP.pl

Ogiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Oglejenie

odt­le­nie­nie sub­stan­cji gle­bo­wych w wy­ni­ku na­sy­ce­nia wodą i wy­par­cia po­wie­trza


Ogle­je­nie, pro­ces gle­jo­wy – pro­ces bę­dą­cy wy­ni­kiem re­ak­cji re­doks w gle­bie prze­ja­wia­ją­cy się barw­ny­mi zmia­na­mi ma­te­ria­łu gle­bo­we­go. Jego efek­tem jest ogle­je­nie (zja­wi­sko gle­jo­we), które jest cechą mor­fo­lo­gicz­ną gleby ob­ser­wo­wa­ną pod­czas opisu od­kryw­ki gle­bo­wej. Ob­ja­wia się ono wy­stę­po­wa­niem barw gle­jo­wych: si­no­nie­bie­skich, czę­sto w to­wa­rzy­stwie rdza­wych wy­trą­ceń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogląd

obej­rze­nie cze­goś; wi­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) obej­rze­nie cze­goś w celu zro­zu­mie­nia spraw­dza­nej rze­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oglądactwo

de­wia­cja sek­su­al­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się skłon­no­ścią do oglą­da­nia osób upra­wia­ją­cych seks; pod­glą­dact­wo, wo­je­ryzm, vo­y­e­u­ryzm, sko­po­fi­lia, skop­to­fi­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) psych. seks. za­bu­rze­nie sek­su­al­ne cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się skłon­no­ścią do oglą­da­nia in­nych ludzi pod­czas za­cho­wań sek­su­al­nych;


Oglą­dact­wo, vo­y­e­u­ryzm, vo­y­e­ryzm, vo­y­e­u­rism, wo­je­ryzm, sko­po­fi­lia, skop­to­fi­lia – za­bu­rze­nie za­cho­wa­nia z grupy za­bu­rzeń pre­fe­ren­cji sek­su­al­nych cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się skłon­no­ścią do oglą­da­nia in­nych ludzi pod­czas za­cho­wań sek­su­al­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oglądacz

1. ten, kto coś oglą­da;
2. czło­wiek za­wo­do­wo ba­da­ją­cy mięso przez­na­czo­ne do spo­ży­cia


Źródła:

SJP.pl

Oglądaczka

→ oglą­dacz


Patrz:oglądacz

Źródła:

SJP.pl

Oglądalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. in­ten­syw­ność oglą­da­nia pro­gra­mów te­le­wi­zyj­nych;


Oglą­dal­ność – pro­cent grupy do­ce­lo­wej oglą­da­ją­cy dany pro­gram te­le­wi­zyj­ny, sta­cję te­le­wi­zyj­ną, re­kla­mę itp. Wy­ni­ki badań te­le­me­trycz­nych są źró­dłem in­for­ma­cji dla sta­cji te­le­wi­zyj­nych, dzię­ki któ­rym na­daw­cy wie­dzą, jak kon­stru­o­wać ra­mów­ki, by cie­szy­ły się po­pu­lar­no­ścią wśród wi­dzów. Na­to­miast domy me­dio­we po­słu­gu­ją się wy­ni­ka­mi jako na­rzę­dziem do pla­no­wa­nia kam­pa­nii re­kla­mo­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oglądalny

da­ją­cy się oglą­dać


Źródła:

SJP.pl

Oglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oglą­dać.

 (1.2) dłuż­sze pa­trze­nie na coś, przy­pa­try­wa­nie się


Źródła:

Wiktionary

Oglądać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obej­rzeć lub reg. ogląd­nąć)

 (1.1) przy­pa­try­wać się komuś lub cze­muś

 (1.2) wzro­ko­wo za­poz­na­wać się z roz­wo­jem wy­da­rzeń lub nar­ra­cji, np. na fil­mie, na sce­nie, na are­nie, na ulicy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny oglą­dać się (dk. obej­rzeć się lub reg. ogląd­nąć się)

 (2.1) przy­pa­try­wać się sa­me­mu sobie

 (2.2) przy­pa­try­wać się sobie wza­jem­nie

 (2.3) spo­glą­dać za sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Oglądnąć

po­tocz­nie, re­gio­nal­nie: obej­rzeć


Źródła:

SJP.pl

Oglądowy

→ ogląd


Patrz:ogląd

Źródła:

SJP.pl

Oględnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób oględ­ny


Źródła:

Wiktionary

Oględniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: oględ­nie


Źródła:

SJP.pl

Oględniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: oględ­ny


Źródła:

SJP.pl

Oględność

→ oględ­ny


Patrz:oględny

Źródła:

SJP.pl

Oględny

de­li­kat­ny i pow­ścią­gli­wy w za­cho­wa­niu, uni­ka­ją­cy ostrych sfor­mu­ło­wań


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. ostroż­ny w osą­dza­niu cze­goś lub kogoś, sta­ra­ją­cy się nie wys­nu­wać zbyt po­chop­nych wnio­sków

 (1.2) daw. zwa­ża­ją­cy na coś lub kogoś

 (1.3) daw. mo­gą­cy być oglą­da­nym, wi­dzia­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oględzinować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zo­glę­dzi­no­wać)

 (1.1) o upo­waż­nio­nej oso­bie, zwła­szcza spe­cja­li­ście z pew­nej dzie­dzi­ny: szcze­gó­ło­wo oglą­dać coś lub kogoś w związ­ku z pew­nym zda­rze­niem


Źródła:

Wiktionary

Oględzinowy

→ oglę­dzi­ny


Patrz:oględziny

Źródła:

SJP.pl

Oględziny

1. obej­rze­nie miej­sca, osoby lub rze­czy przez upo­waż­nio­ną do tego osobę, ko­mi­sję; wizja, lu­stra­cja;
2. w me­dy­cy­nie i pra­wie: ob­duk­cja;
a) ba­da­nie le­kar­skie wy­ko­ny­wa­ne w celu usta­le­nia doz­na­nych usz­ko­dzeń ciała;
b) zew­nętrz­ne ba­da­nie zwłok w celu usta­le­nia przy­czy­ny śmier­ci


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) praw. urz. oglą­da­nie cze­goś lub kogoś przez upo­waż­nio­ną osobę, ko­mi­sję

 (1.2) med. praw. ob­duk­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oględów

Oglę­dów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­szow­skim, w gmi­nie Sta­szów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Oglę­dów liczy 402 miesz­kań­ców i ok. 150 domów.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Oglę­dów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ogma

bóg cel­tyc­ki; Og­mios


Ogma (Ogme, Og­mios) – w mi­to­lo­gii ir­landz­kiej bóg uczo­nych, na­u­cza­nia, pisma i elok­wen­cji. Był synem Danu i Dagdy i na­le­żał do ludu Tu­at­ha Dé Da­nann. Wy­na­lazł pismo oga­micz­ne, sto­so­wa­ne we wczes­nym ję­zy­ku ir­landz­kim.

Zo­stał za­bi­ty w dru­giej bit­wie pod Mag Tu­i­re­adh po tym, jak za­brał miecz Ba­lo­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogmios

bóg cel­tyc­ki; Ogma


Źródła:

SJP.pl

Ogn.

skrót od: ognio­mistrz


skrót

 (1.1) = ognio­mistrz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ognać

1. od­pę­dzić od cze­goś, kogoś (zwła­szcza muchy, ko­ma­ry itp.); od­go­nić, ogo­nić;
2. daw­niej: obiec, oble­cieć, ob­jeź­dzić coś do­o­ko­ła;
3. ognać się - od­pę­dzić od sie­bie (zwła­szcza muchy, ko­ma­ry itp.); opę­dzić się, ogo­nić się


Źródła:

SJP.pl

Ognia

1. pło­mie­nie i cie­pło to­wa­rzy­szą­ce pa­le­niu się ciał;
2. pa­le­nie się, pło­mień;
3. pożar;
4. ogni­sko, za­pa­lo­ny stos drew­na;
5. blask, od­blask, łuna;
6. strza­ły z broni pal­nej; ka­no­na­da; strze­la­ni­na


wy­krzy­knik

 (1.1) wojsk. ko­men­da do od­da­nia po­je­dyn­cze­go strza­łu lub salwy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., zob. ogień.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogniatać

daw­niej: gnieść na około, uwie­rać


Źródła:

SJP.pl

Ognica

1. ro­dzaj ryb mor­skich z ro­dzi­ny skor­pe­no­wa­tych; skrzyd­li­ca;
2. ko­bie­ta demon zwią­za­na z ży­wio­łem ognia, wy­stę­pu­ją­ca w wie­rze­niach sło­wiań­skich;
3. daw­niej:
a) ba­śnio­wa bo­gi­ni ognia;
b) świet­lik świę­to­jań­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ognicha

lu­do­wa nazwa gor­czy­cy pol­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ognicho

lu­do­wa nazwa gor­czy­cy pol­nej


Źródła:

SJP.pl

Ognichowy

→ ogni­cho, → ogni­cha


Patrz:ognicho, → ognicha

Źródła:

SJP.pl

Ogniczek

1. ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny my­si­kró­li­ków;
2. ogni­czek więk­szy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ognicz­ko­wa­tych


Ogni­czek ("Cort­hy­lio ca­len­du­la") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny my­si­kró­li­ków (Re­gu­li­dae), wcze­śniej za­li­cza­ny do po­krzew­ko­wa­tych. Za­miesz­ku­je Ame­ry­kę Pół­noc­ną, nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogniczkowate

o ce­chach ognicz­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Ognicz­ko­wa­te (Py­ro­chro­i­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu chrzą­szczy.

Przed­sta­wi­cie­li tej nie­zbyt licz­nej ro­dzi­ny cha­rak­te­ry­zu­je szkar­łat­ne lub żół­to­czer­wo­ne ubar­wie­nie ostrze­gaw­cze. Głowa duża wy­su­nię­ta w przód, prze­wę­żo­na za ocza­mi, przed­ple­cza znacz­nie węż­sze niż po­kry­wy i za­o­krą­glo­ne. Dłu­gie 11-czło­no­we czuł­ki są grze­bie­nia­ste lub pił­ko­wa­ne. Po­spo­li­tym ga­tun­kiem środ­ko­wo­e­u­ro­pej­skim jest ogni­czek więk­szy ("Py­ro­chroa coc­ci­nea").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogniczkowaty

o ce­chach ognicz­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Ognieżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ognież­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Ognieżdżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ognieź­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Ognik

nie­wiel­ki ogień; ogie­niek, pło­myk, ogie­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) drob­ny ogień


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogniki

nie­wiel­ki ogień; ogie­niek, pło­myk, ogie­nek


Źródła:

SJP.pl

Ogniomierz

daw­niej: przy­rząd do mie­rze­nia wy­so­kich tem­pe­ra­tur; py­ro­metr, ża­ro­mierz


Źródła:

SJP.pl

Ogniomistrz

sto­pień po­do­fi­cer­ski w ar­ty­le­rii od­po­wia­da­ją­cy stop­nio­wi sier­żan­ta w in­nych ro­dza­jach wojsk lą­do­wych; po­do­fi­cer ma­ją­cy ten sto­pień


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sto­pień po­do­fi­cer­ski w ar­ty­le­rii; też: po­do­fi­cer ma­ją­cy ten sto­pień

 (1.2) czwar­ty sto­pień po­do­fi­cer­ski w Pań­stwo­wej Stra­ży Po­żar­nej


Ognio­mistrz (ogn.) – sto­pień po­do­fi­cer­ski w Woj­sku Pol­skim i Pań­stwo­wej Stra­ży Po­żar­nej.

W Pań­stwo­wej Stra­ży Po­żar­nej niż­szym stop­niem jest młod­szy ognio­mistrz, a wyż­szym star­szy ognio­mistrz.

5 sierp­nia 1919 roku Mi­ni­ster Spraw Woj­sko­wych zat­wier­dził ty­tu­la­tu­rę stop­ni po­do­fi­cer­skich i żoł­nier­skich w ar­ty­le­rii. Sto­pień ognio­mi­strza w ar­ty­le­rii był od­po­wied­ni­kiem stop­nia sier­żan­ta w pie­cho­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogniomistrzyni

→ ognio­mistrz


Patrz:ogniomistrz

Źródła:

SJP.pl

Ogniomur

ścia­na bu­dyn­ku wy­sta­ją­ca ponad dach, ogra­ni­cza­ją­ca roz­prze­strze­nia­nie się po­ża­ru; ścia­na ognio­wa


Źródła:

SJP.pl

Ognioodporny

od­por­ny na dzia­ła­nie wy­so­kich tem­pe­ra­tur; ogniotr­wa­ły, ża­ro­od­por­ny, prze­ci­wo­gnio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wraż­li­wy, nie­po­dat­ny na dzia­ła­nie ognia i wy­so­kich tem­pe­ra­tur, mo­gą­cy jed­nak ulec znieksz­tał­ce­niu pod ich wpły­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogniotrwałość

wła­ści­wość ma­te­ria­łów po­le­ga­ją­ca na ich od­por­no­ści na dzia­ła­nie wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry i ognia


Źródła:

SJP.pl

Ogniotrwały

od­por­ny na dzia­ła­nie wy­so­kich tem­pe­ra­tur; ognio­od­por­ny, ża­ro­od­por­ny, prze­ci­wo­gnio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­trzy­mu­ją­cy bar­dzo wy­so­kie tem­pe­ra­tu­ry, nie­u­le­ga­ją­cy sto­pie­niu, roz­kła­do­wi ani znieksz­tał­ce­niu w wa­run­kach sil­ne­go na­grza­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogniotrysk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) try­śnię­cie ognia lub fa­jer­wer­ków


Źródła:

Wiktionary

Ogniowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ognio­wy


Źródła:

Wiktionary

Ogniowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ognio­we; cecha tych, któ­rzy są ognio­wi


Źródła:

Wiktionary

Ogniowy

1. do­ty­czą­cy ognia, po­ża­ru, pa­le­nia się;
2. chro­nią­cy przed ogniem; prze­ciw­po­ża­ro­wy;
3. zwią­za­ny ze strze­la­niem, walką zbroj­ną


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do ognia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ognipiór

cho­ro­ba skór­na, ło­jo­tok owło­sio­nej skóry głowy


Źródła:

SJP.pl

Ognisko

1. pło­ną­cy stos drew­na lub chru­stu;
2. spot­ka­nie to­wa­rzy­skie przy takim sto­sie;
3. forma zajęć kul­tu­ral­nych lub oś­wia­to­wych;
4. in­sty­tu­cja pro­wa­dzą­ca takie za­ję­cia lub miej­sce ich pro­wa­dze­nia;
5. w op­ty­ce: punkt prze­cię­cia się pro­mie­ni świa­tła prze­cho­dzą­cych przez so­czew­kę lub od­bi­tych od zwier­cia­dła, pa­da­ją­cych na nie rów­no­le­gle do osi op­tycz­nej;
6. miej­sce bę­dą­ce źró­dłem lub punk­tem na­si­le­nia ja­kie­goś zja­wi­ska;
7. daw­niej: miej­sce roz­pa­la­nia ognia; pa­le­ni­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uło­żo­ny, pło­ną­cy stos drew­na

 (1.2) pot. za­ba­wa, im­pre­za przy ogni­sku (1.1)

 (1.3) opt. punkt na zew­nątrz so­czew­ki lub zwier­cia­dła, w któ­rym sku­pia­ją się prze­cho­dzą­ce przez nią pro­mie­nie;

 (1.4) geom. punkt krzy­wej stoż­ko­wej, okre­śla­ją­cy ją przez od­po­wied­ni sto­su­nek od­le­gło­ści jej punk­tów od kie­row­ni­cy i tego punk­tu

 (1.5) przest. miej­sce, na któ­rym roz­pa­la się ogień; także: ogień pa­lą­cy się w tym miej­scu

 (1.6) miej­sce, w któ­rym coś się za­czy­na lub z któ­re­go się roz­prze­strze­nia


Ogni­sko – pło­ną­cy stos, naj­czę­ściej z drew­na lub innej sub­stan­cji łat­wo­pal­nej. Uży­wa­ne do ogrze­wa­nia, oś­wiet­la­nia i przy­go­to­wy­wa­nia po­sił­ków, może także peł­nić rolę miej­sca spot­kań to­wa­rzy­skich i spa­la­nia od­pa­dów (głów­nie po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogniskowa

od­le­głość po­mię­dzy pła­szczyz­ną głów­ną ukła­du op­tycz­ne­go a jego pła­szczyz­ną ogni­sko­wą (dla so­cze­wek cien­kich - po­mię­dzy środ­kiem so­czew­ki a jej ogni­skiem)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. fot. od­le­głość ogni­ska ukła­du op­tycz­ne­go od so­czew­ki lub zwier­cia­dła;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: ogni­sko­wy


Ogni­sko­wa, od­le­głość ogni­sko­wa – od­le­głość mię­dzy ogni­skiem ukła­du op­tycz­ne­go a punk­tem głów­nym ukła­du op­tycz­ne­go, na przy­kład od­le­głość środ­ka so­czew­ki cien­kiej od punk­tu, w któ­rym sku­pio­ne zo­sta­ną pro­mie­nie świetl­ne, które przed przej­ściem przez so­czew­kę bie­gły rów­no­le­gle do jej osi. Ogni­sko­wą można okre­ślić za­rów­no dla so­cze­wek i ich ukła­dów, jak i dla zwier­cia­deł.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogniskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogni­sko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ogniskować

1. w op­ty­ce: sku­piać w jed­nym punk­cie pro­mie­nie świa­tła;
2. sku­piać wokół ja­kiejś spra­wy lub osoby; kon­cen­tro­wać, gro­ma­dzić;
3. ogni­sko­wać się - sku­piać się, kon­cen­tro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Ogniskowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ogni­skiem, do­ty­czą­cy ogni­ska


Źródła:

Wiktionary

Ognistobrzuchy

świer­got­ka ogni­sto­brzu­cha, afry­kan­ka ogni­sto­brzu­cha - ga­tun­ki pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Ognistoczerwony

in­ten­syw­nie czer­wo­ny; krwa­wo­czer­wo­ny, krwi­sto­czer­wo­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru in­ten­syw­nie czer­wo­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ognistoczuby

ka­ka­du ogni­sto­czu­ba - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ka­ka­du­o­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ognistopióry

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma ogni­ste pióra, pie­rze


Źródła:

Wiktionary

Ognistopomarańczowy

po­ma­rań­czo­wy o ogni­stym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ognistopurpurowy

pur­pu­ro­wy o czer­wo­nym, ogni­stym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ognistopłynny

ma­ją­cy po­stać roz­ża­rzo­nej cie­czy


Źródła:

SJP.pl

Ognistorudy

in­ten­syw­nie rudy; pło­mien­no­ru­dy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru in­ten­syw­nie ru­de­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ognistoryży

in­ten­syw­nie ryży (rudy)


Źródła:

SJP.pl

Ognistoskrzydły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma skrzy­dła w ogni­stych bar­wach


Źródła:

Wiktionary

Ognistowłosy

ma­ją­cy ogni­ste, rude włosy; ru­do­wło­sy


Źródła:

SJP.pl

Ognistozłoty

złoty o czer­wo­nym, ogni­stym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ognistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ogni­ste; cecha tych, któ­rzy są ogni­ści


Źródła:

Wiktionary

Ognistożółty

żółty o ogni­stym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) żółty w ogni­stym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ognistszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ogni­sty


Źródła:

SJP.pl

Ognisty

1. pełen ognia, żaru; pło­mie­ni­sty, roz­pa­lo­ny, go­re­ją­cy;
2. pełen ener­gii, na­mięt­no­ści; gor­li­wy, żar­li­wy, pło­mien­ny;
3. ma­ją­cy kolor ognia


przy­miot­nik

 (1.1) pa­ła­ją­cy ogniem

 (1.2) ko­lo­ru czer­wo­ne­go o in­ten­syw­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogniwać

daw­niej: psuć się, gnić z wierz­chu, do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Ogniwkowy

→ ogniw­ko


Patrz:ogniwko

Źródła:

SJP.pl

Ogniwo

1. skła­do­wa część łań­cu­cha, ele­ment, jedno z kółek;
2. skła­do­wa część ja­kiejś or­ga­ni­za­cji;
3. źró­dło prądu elek­trycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kółko w łań­cu­chu

 (1.2) książk. coś ma­te­rial­ne­go lub nie­ma­te­rial­ne­go, co jed­no­czy

 (1.3) techn. źró­dło prądu elek­trycz­ne­go dzia­ła­ją­ce­go na za­sa­dzie re­ak­cji che­micz­nej, ciepl­nej lub pro­mie­nio­wa­nia elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go

 (1.4) część danej or­ga­ni­za­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogniwowy

→ ogni­wo


Patrz:ogniwo

Źródła:

SJP.pl

Ogniówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. skład­ka ubez­pie­cze­nio­wa od skut­ków ognia

 (1.2) górn. dzień ro­bo­czy stra­ża­ka gór­ni­cze­go


Źródła:

Wiktionary

Ognić

zgnić z wierz­chu, do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Ogniły

zgnić z wierz­chu, do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Ogniściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: ogni­sto, ogni­ście


Źródła:

SJP.pl

Ognoić

cza­sow­nik

 (1.1) po­kryć gno­jem


Źródła:

Wiktionary

Ognojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogno­ić.


Źródła:

Wiktionary

Ogolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Ogolić

1. usu­nąć za­rost, włosy po­przez go­le­nie; zgo­lić;
2. ogo­lić się - usu­nąć za­rost, włosy ze swo­je­go ciała po­przez go­le­nie


cza­sow­nik

 (1.1) usu­nąć za­rost, włosy

 (1.2) pot. okraść, zwła­szcza ze wszyst­kie­go, co się dało


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogon

1. u zwie­rząt krę­go­wych: tylna część ciała, zło­żo­na zwy­kle z coraz drob­niej­szych krę­gów;
2. tylna, zwę­żo­na część ciała wielu bez­krę­gow­ców;
3. futro, skóra z ta­kiej czę­ści ciała; kitka, kita;
4. koń­co­wa część przed­mio­tu, urzą­dze­nia, stro­ju itp., bę­dą­ca jego prze­dłu­że­niem;
5. po­tocz­nie: zwie­rzę ho­do­wa­ne w go­spo­dar­stwie rol­nym;
6. rząd ludzi sto­ją­cych jeden za dru­gim i cze­ka­ją­cych na coś; ko­lej­ka, ogo­nek;
7. po­tocz­nie: osoba (osoby) cho­dzą­ca za kimś, śle­dzą­ca kogoś;
8. śro­do­wi­sko­wo: epi­zo­dycz­na, dru­go­rzęd­na rola sce­nicz­na, nie­poz­wa­la­ją­ca za­pre­zen­to­wać ak­to­ro­wi swo­ich umie­jęt­no­ści;
9. koń­ski ogon - ucze­sa­nie ko­bie­ce, w któ­rym dłu­gie włosy ujęte są wy­so­ko i zwią­za­ne z tyłu przy samej gło­wie;
10. ogon ko­me­ty - świet­li­sta smuga ut­wo­rzo­na z roz­rze­dzo­nych gazów i pyłu, cia­gną­ca się od jądra ko­me­ty w stro­nę prze­ciw­ną niż Słoń­ce; war­kocz ko­me­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zool. anat. część ciała niek­tó­rych zwie­rząt, skła­da­ją­ca się z wło­sów, piór lub krę­gów, także futro z tej czę­ści ciała;

 (1.2) koń­co­wa część ja­kie­goś przed­mio­tu

 (1.3) pot. długa ko­lej­ka

 (1.4) środ. teatr. film. rola dru­go­pla­no­wa, epi­zo­dycz­na

 (1.5) pot. sa­mo­chód, osoba lub grupa osób itp. śle­dzą­cy kogoś

 (1.6) astr. ga­zo­wy stru­mień za ko­me­tą

 (1.7) eufem. penis

 (1.8) daw. gwara. więz. de­wiz­ka

 (1.9) środ. kos­met. za­pach per­fum, który unosi się za osobą no­szą­cą je


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogonatka

wolno ży­ją­ca larwa przywr, za­o­pa­trzo­na w umię­śnio­ny, ruch­li­wy ogo­nek umoż­li­wia­ją­cy po­ru­sza­nie się w wo­dzie; cer­ka­ria


Źródła:

SJP.pl

Ogoneczek

zdrob­nie­nie od: ogo­nek


Źródła:

SJP.pl

Ogonek

1. zdrob­nie­nie od: ogon
2. po­tocz­nie: ro­dzaj krót­kiej ło­dyż­ki;
3. uko­śny zna­czek do­pi­sy­wa­ny u spodu niek­tó­rych liter;
4. rząd ludzi; ko­lej­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: ogon

 (1.2) mały ogon u zwie­rzę­cia

 (1.3) kształt po­dob­ny do za­krę­co­ne­go ogona, za­wi­jas

 (1.4) jęz. znak dia­kry­tycz­ny w po­sta­ci ogon­ka (1.2) umie­szcza­ny pod li­te­rą

 (1.5) ko­lej­ka, np. do kasy

 (1.6) pot. szy­puł­ka owocu lub li­ścia


Zo­bacz też: ogo­nek w ana­to­mii oraz ogon.

Ogo­nek (˛) – znak dia­kry­tycz­ny uży­wa­ny dla oz­na­cze­nia:

Ogon­ków używa się też w trans­li­te­ra­cji ję­zy­ka staro-cer­kiew­no-sło­wiań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogoniarz

1. aktor gra­ją­cy dru­go­rzęd­ne role;
2. zło­dziej krad­ną­cy na jar­mar­kach;
3. w gwa­rze żoł­nier­skiej: strze­lec ogo­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ko­cha­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogoniasty

1. ma­ją­cy długi ogon (za­koń­cze­nie ciała);
2. ma­ją­cy prze­dłu­że­nie przy­po­mi­na­ją­ce kształ­tem ogon zwie­rzę­cia;
3. płazy ogo­nia­ste - rząd pła­zów ma­ją­cych wy­dłu­żo­ne ciało, krót­kie nogi i cha­rak­te­ry­stycz­ny spła­szczo­ny lub wal­co­wa­ty ogon


przy­miot­nik

 (1.1) zool. o zwie­rzę­ciu: ma­ją­cy ogon, zwła­szcza długi, po­kaź­ny

 (1.2) za­koń­czo­ny czymś wy­dłu­żo­nym, ma­ją­cy prze­dłu­że­nie przy­po­mi­na­ją­ce kształ­tem ogon (np. o ko­me­cie, ubio­rze, ro­śli­nie, ma­szy­nie)

 (1.4) przest. o mie­rze od­le­gło­ści: z okła­dem, z górą (więk­szy niż no­mi­nał)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. gwara. dia­beł, bies


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogoniatka

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pta­ków z rzędu wró­blo­wych


Źródła:

SJP.pl

Ogoniatki

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pta­ków z rzędu wró­blo­wych


Ogo­niat­ki (Pa­ra­do­xor­nit­hi­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogonica

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy ogo­nic ży­ją­cy w toni wod­nej na nie­wiel­kich głę­bo­ko­ściach


Źródła:

SJP.pl

Ogonice

gro­ma­da ma­łych zwie­rząt mor­skich z pod­ty­pu osło­nic, z typu stru­now­ców


Zo­bacz też: "Ap­pen­di­cu­la­ria" – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny za­czer­nio­wa­tych.

Ogo­ni­ce (Ap­pen­di­cu­la­ria) – gro­ma­da ma­łych zwie­rząt mor­skich za­li­cza­nych do osło­nic.

Zna­nych jest około 60 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją we wszyst­kich mo­rzach do głę­bo­ko­ści 200 m.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogonić

1. od­pę­dzić, od­go­nić coś (np. muchy) od kogoś (np. od dziec­ka) albo od cze­goś (np. od cia­sta); ognać, opę­dzić;
2. ogo­nić się - od­pę­dzić, od­go­nić coś (np. ko­ma­ry) od sie­bie; ognać się, opę­dzić się


Źródła:

SJP.pl

Ogonkowicz

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: ten, kto stoi w ogon­ku, w ko­lej­ce


Źródła:

SJP.pl

Ogonokleszcz

sma­glec ogo­no­kleszcz - ga­tu­nek ważki


Źródła:

SJP.pl

Ogonopiór

ogo­no­piór usza­ty - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny ogo­no­pió­ro­wa­tych; ogo­no­piór usza­sty


Źródła:

SJP.pl

Ogonopiórowate

o ce­chach ogo­no­pió­ro­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Ogo­no­pió­ro­wa­te (Pti­lo­cer­ci­dae) – mo­no­ty­po­wa ro­dzi­na ssa­ków ło­ży­sko­wych z rzędu wie­wió­recz­ni­ków (Scan­den­tia), cza­sem trak­to­wa­na jako po­dro­dzi­na tu­pa­jo­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogonopiórowaty

o ce­chach ogo­no­pió­ro­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Ogonowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kulin. zupa z ogona wo­ło­we­go lub wie­przo­we­go


Źródła:

Wiktionary

Ogonowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ogonowo

Ogo­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Gli­no­jeck. Leży nad Wkrą do­pły­wem Narwi. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ogonowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogonowy

1. do­ty­czą­cy ogona, zwią­za­ny z ogo­nem;
2. kość ogo­no­wa - kość bę­dą­ca za­koń­cze­niem krę­go­słu­pa u czło­wie­ka, pow­sta­ła przez zro­śnię­cie się ostat­nich, szcząt­ko­wych krę­gów;
3. kręgi ogo­no­we - kręgi, z któ­rych skła­da się kość ogo­no­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z ogo­nem, do­ty­czą­cy ogona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogonówka

1. ro­dzaj węd­li­ny;
2. tro­pi­kal­ny owo­co­żer­ny gołąb


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zupa ogo­no­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogorzałek

1. ob­ję­ta cał­ko­wi­tą ochro­ną ga­tun­ko­wą kacz­ka o po­pie­la­to­sza­rym lub bia­łym upie­rze­niu, za­miesz­ku­ją­ca eu­ro­az­ja­tyc­kie i pół­noc­no­a­me­ry­kań­skie bagna i zbior­ni­ki wodne;
2. drze­wo z ro­dzi­ny se­recz­ni­ko­wa­tych, któ­re­go drew­na uży­wa­no daw­niej do bu­do­wy tratw, dziś jach­tów; balsa


Źródła:

SJP.pl

Ogorzałka

1. ob­ję­ta cał­ko­wi­tą ochro­ną ga­tun­ko­wą kacz­ka o po­pie­la­to­sza­rym lub bia­łym upie­rze­niu, za­miesz­ku­ją­ca eu­ro­az­ja­tyc­kie i pół­noc­no­a­me­ry­kań­skie bagna i zbior­ni­ki wodne;
2. drze­wo z ro­dzi­ny se­recz­ni­ko­wa­tych, któ­re­go drew­na uży­wa­no daw­niej do bu­do­wy tratw, dziś jach­tów; balsa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ayt­hya ma­ri­la|ref=tak., ga­tu­nek kacz­ki z grupy grą­życ;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogorzałość

śnia­dość, ciem­ność skóry spo­wo­do­wa­na dzia­ła­niem pro­mie­ni sło­necz­nych; opa­le­niz­na


Źródła:

SJP.pl

Ogorzały

mocno, trwa­le opa­lo­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. o skó­rze czło­wie­ka: taki, który przy­brał ciem­niej­szy kolor na sku­tek dzia­ła­nia pro­mie­ni sło­necz­nych

 (1.2) książk. taki, któ­re­go skóra przy­bra­ła ciem­niej­szy kolor na sku­tek dzia­ła­nia pro­mie­ni sło­necz­nych

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lm. nmos. trybu oz­najm. od ogo­rzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogorzelczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ogorzelec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ogorzelina

prze­sta­rza­le: ogo­rza­łość


Źródła:

SJP.pl

Ogorzelizna

ogo­rza­łość


Źródła:

SJP.pl

Ogorzeć

na­brać śnia­dej cery wsku­tek czę­ste­go prze­by­wa­nia na słoń­cu


Źródła:

SJP.pl

Ogołocić

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|ogo­ła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Ogołotniak

zi­mo­wek ogo­łot­niak - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ogończa

ryba z ro­dzi­ny pła­szczek, wy­stę­pu­ją­ca cie­płych i go­rą­cych stre­fach mórz


Źródła:

SJP.pl

Ogończowate

ro­dzi­na ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych


Ogoń­czo­wa­te, ogoń­cze (Da­sy­a­ti­dae) – ro­dzi­na ryb chrzęst­nosz­kie­le­to­wych z rzędu or­le­nioksz­tałt­nych (My­lio­ba­ti­for­mes), obej­mu­ją­ca ponad 70 ga­tun­ków, w tym ja­do­wi­te. Niek­tó­re są nie­bez­piecz­ne dla czło­wie­ka. Mają nie­wiel­kie zna­cze­nie go­spo­dar­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogończowaty

o ce­chach ogoń­czo­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Ogończyk

motyl z ro­dzi­ny mo­drasz­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogp.

skrót od: ogól­no­pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Ogr

ol­brzy­mi stwór z le­gend i baśni lu­do­wych, agre­syw­ny i mało in­te­li­gent­ny hu­ma­no­id


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) le­gen­dar­ne stwo­rze­nie;


Ogr – le­gen­dar­ne stwo­rze­nie z mitów Eu­ro­py Pół­noc­nej. Ogry to rasa człe­koksz­tałt­nych stwo­rzeń, gwał­tow­nych i okrut­nych pot­wo­rów je­dzą­cych ludz­kie mięso.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogr.

skrót od: ogra­ni­czo­ny, ogrod­ni­czy, ogrod­nict­wo (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Ograbek

1. zbie­ra­nie gra­bia­mi; zgra­bia­nie, ogra­bia­nie;
2. reszt­ki sko­szo­ne­go zboża, siana


Źródła:

SJP.pl

Ograbiać

1. prze­mo­cą, bez­praw­nie za­bie­rać cudzą włas­ność; ra­bo­wać, łupić;
2. zgar­niać coś gra­bia­mi wokół cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ograbić

1. prze­mo­cą, bez­praw­nie za­brać cudzą włas­ność; obra­bo­wać, złu­pić;
2. zgar­nąć coś gra­bia­mi wokół cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gra­bić, ogra­biać)

 (1.1) za­brać siłą cudze rze­czy; do­ko­nać gra­bie­ży

 (1.2) ogrod. poz­gar­niać gra­bia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ograbki

1. zbie­ra­nie gra­bia­mi; zgra­bia­nie, ogra­bia­nie;
2. reszt­ki sko­szo­ne­go zboża, siana


Źródła:

SJP.pl

Ogradzać

1. robić do­o­ko­ła cze­goś ogro­dze­nie; ota­czać pło­tem;
2. sta­no­wić ogro­dze­nie; ota­czać, oka­lać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ogro­dzić)

 (1.1) ota­czać ogro­dze­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ograniczający

→ ogra­ni­czać


Patrz:ograniczać

Źródła:

SJP.pl

Ograniczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogra­ni­czać.


Źródła:

Wiktionary

Ograniczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ogra­ni­czyć)

 (1.1) uj­mo­wać w pewną li­mi­to­wa­ną prze­strzeń; wyz­na­czać ob­szar cze­goś; ota­czać czymś, co od­dzie­la od resz­ty

 (1.2) być prze­strzen­nym od­dzie­le­niem, ota­czać, sta­no­wić ba­rie­rę

 (1.3) zmniej­szać coś, re­du­ko­wać do­stęp­ność cze­goś, uszczu­plać coś

 (1.4) sta­no­wić nie­ma­te­rial­ną ba­rie­rę, przesz­ko­dę, trud­ność nie do po­ko­na­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ogra­ni­czać się (dk. ogra­ni­czyć się)

 (2.1) mieć okre­ślo­ny, nie za duży za­kres dzia­ła­nia czy te­ma­ty­ki, którą się zaj­mu­je; spro­wa­dzać się do cze­goś

 (2.2) po­prze­sta­wać na czymś, dzia­łać w ja­kimś za­kre­sie tylko do pew­ne­go stop­nia, w li­mi­to­wa­nym za­kre­sie


Źródła:

Wiktionary

Ograniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) norma, prze­pis, za­rzą­dze­nie krę­pu­ją­ce czy­jąś swo­bo­dę dzia­ła­nia

 (1.2) brak szer­szych ho­ry­zon­tów my­ślo­wych, brak in­te­li­gen­cji

 (1.3) ogra­ni­czo­ny cha­rak­ter cze­goś

 (1.4) mat. licz­ba od któ­rej wszyst­kie licz­by z da­ne­go zbio­ru są niem­niej­sze (ogra­ni­cze­nie dolne) lub nie­więk­sze (ogra­ni­cze­nie górne)


Źródła:

Wiktionary

Ogranicznik

1. coś co ogra­ni­cza, ha­mu­je;
2. urzą­dze­nie ogra­ni­cza­ją­ce dzia­ła­nie ja­kie­goś me­cha­niz­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ograniczoność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest ogra­ni­czo­ne

 (1.2) cecha tego, kto ma ogra­ni­czo­ne ho­ry­zon­ty myśli


Źródła:

Wiktionary

Ograniczony

1. o czymś: ma­ją­cy nie­wiel­ki za­sięg;
2. o kimś: ma­ją­cy cias­ne ho­ry­zon­ty my­ślo­we; tępy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma jasno okre­ślo­ne gra­ni­ce, mie­szczą­cy się w okre­ślo­nym za­kre­sie (naj­czę­ściej nie­wiel­kim)

 (1.2) o czło­wie­ku, jego umy­śle: taki, który ma wą­skie ho­ry­zon­ty my­ślo­we lub jest mało in­te­li­gent­ny, ma cias­ny umysł

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: ogra­ni­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ograniczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ogra­ni­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ogra­ni­czać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ogra­ni­czyć się (ndk. ogra­ni­czać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ogra­ni­czać się.


Źródła:

Wiktionary

Ograny

1. po­ko­nać kogoś w grze; po­zba­wić kogoś pie­nię­dzy przez po­ko­na­nie go w grze;
2. wy­ro­bić jakiś in­stru­ment mu­zycz­ny przez czę­ste gra­nie na nim;
3. spra­wić, że coś, np. sztu­ka te­a­tral­na, sta­nie się nie­cie­ka­we z po­wo­du czę­ste­go pow­ta­rza­nia


Źródła:

SJP.pl

Ograszka

wieś w Pol­sce


Ograsz­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Czer­ni­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go.

W okre­sie oku­pa­cji nie­miec­kiej 1939–1945 miej­sco­wość no­si­ła nazwę Graßhof.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ograć

1. po­ko­nać kogoś w grze; po­zba­wić kogoś pie­nię­dzy przez po­ko­na­nie go w grze;
2. wy­ro­bić jakiś in­stru­ment mu­zycz­ny przez czę­ste gra­nie na nim;
3. spra­wić, że coś, np. sztu­ka te­a­tral­na, sta­nie się nie­cie­ka­we z po­wo­du czę­ste­go pow­ta­rza­nia


Źródła:

SJP.pl

Ogrodnica

Ogrod­ni­ca (niem. Schönau) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Środa Ślą­ska.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ogrodnictwo

1. dział rol­nict­wa obej­mu­ją­cy upra­wę i ho­dow­lę ro­ślin ozdob­nych, sa­dow­nict­wo i wa­rzyw­nict­wo;
2. wy­dział wyż­szej uczel­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. upra­wa drzew owo­co­wych, ro­ślin ozdob­nych i wa­rzyw

 (1.2) dział rol­nict­wa zaj­mu­ją­cy się ta­ki­mi upra­wa­mi

 (1.3) pot. dział uczel­ni rol­ni­czej zaj­mu­ją­cy się ta­ki­mi upra­wa­mi


Zo­bacz też: stro­nę ujed­noz­nacz­nia­ją­cą.

Ogrod­nict­wo, hor­to­lo­gia – wy­spe­cja­li­zo­wa­ny dział nauk rol­ni­czych, trak­tu­ją­cy o ho­dow­li i upra­wie ro­ślin sa­dow­ni­czych, wa­rzyw­nych i ozdob­nych oraz pro­jek­to­wa­niu, urzą­dza­niu i pie­lę­gno­wa­niu te­re­nów zie­le­ni, czyli ar­chi­tek­tu­rze kra­jo­bra­zu, zwy­kle cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dużym na­kła­dem środ­ków pro­duk­cji, ener­gii, bu­dyn­ków, kosz­tów, a co za tym idzie – dużą wy­daj­no­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogrodniczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od ogrod­nik

 (1.2) chło­piec pra­cu­ją­cy w ogro­dzie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od ogrod­nicz­ka

 (2.2) D. lm. od ogrod­nicz­ki


Źródła:

Wiktionary

Ogrodniczka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się za­kła­da­niem i upra­wą ogro­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, dziew­czy­na pra­cu­ją­ca w ogro­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogrodniczki

spod­nie na szel­kach ma­ją­ce na­pier­śnik na wzór far­tu­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. kraw. ro­dzaj spod­ni z cha­rak­te­ry­stycz­nym karcz­kiem z przo­du i szal­ka­mi;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) M. i W. plu­ral|ogrod­ni­czek.

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (3.1) M., B., i W. plu­ral|ogrod­nicz­ka.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogrodniczo-Handlowy

ogrod­ni­czy i hand­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Ogrodniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ogrod. zwią­za­ny z ogrod­nict­wem, do­ty­czą­cy ogrod­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Ogrodnik

osoba zaj­mu­ją­ca się za­kła­da­niem i upra­wą ogro­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ogrod. osoba zaj­mu­ją­ca się ogro­dem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogrodno

Ogrod­no (niem. "Ka­vels­berg") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Poł­czyn-Zdrój. W 2011 roku licz­ba miesz­kań­ców we wsi Ogrod­no 195.

Na ob­sza­rze so­łect­wa Ogrod­no, oko­li­cy osady Zdro­je swoje źró­dła ma rzeka Drawa.


Źródła:

Wikipedia

Ogrodolecznictwo

te­ra­pia po­le­ga­ją­ca na pracy w ogro­dzie i prze­by­wa­niu wśród ro­ślin; hor­ti­te­ra­pia


Źródła:

SJP.pl

Ogrodowczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ogrodowiak

krocz­nik ogro­do­wiak - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ogrodowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ogrodowizna

prze­sta­rza­łe: ogół ja­dal­nych ro­ślin ogro­do­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ja­dal­na ro­śli­na ogro­do­wa

 (1.2) zbio­ro­wo: wa­rzy­wa ogro­do­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogrodownictwo

daw­niej: ogrod­nict­wo


Źródła:

SJP.pl

Ogrodowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ogrodowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ogro­du, na­le­żą­cy do ogro­du, znaj­du­ją­cy się, spo­ty­ka­ny w ogro­dzie

 (1.2) upra­wia­ny, ho­do­wa­ny w ogro­dzie


Źródła:

Wiktionary

Ogrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogro­dzić.

 (1.2) przesz­ko­da ogra­dza­ją­ca jakiś teren, np. w po­sta­ci płotu, par­ka­nu, muru

 (1.3) pot. prze­strzeń, która zo­sta­ła ogro­dzo­na


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Ogro­dze­nie – oto­cze­nie dział­ki lub te­re­nu za po­mo­cą urzą­dze­nia ochron­ne­go (płotu, muru, ży­wo­pło­tu itp.) ma­ją­ce na celu ochro­nę przed do­stę­pem osób trze­cich lub zwie­rząt nie­ma­ją­cych prawa wstę­pu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ogrodzeniowy

→ ogro­dze­nie, np. słup­ki ogro­dze­nio­we


Źródła:

SJP.pl

Ogrodzienianin

miesz­ka­niec Ogro­dzień­ca (mia­sta w Pol­sce); Ogro­dzień­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Ogrodzienianka

miesz­kan­ka Ogro­dzień­ca (mia­sta w Pol­sce); Ogro­dzień­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Ogrodzieniec

mia­sto w Pol­sce


Ogro­dzie­niec – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Ogro­dzie­niec.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2010 roku mia­sto miało 4401 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogrodzieniecki

przy­miot­nik od: Ogro­dzie­niec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ogro­dzień­cem, do­ty­czą­cy Ogro­dzień­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogrodzieńczanin

miesz­ka­niec Ogro­dzień­ca (mia­sta w Pol­sce); Ogro­dzie­nia­nin


Źródła:

SJP.pl

Ogrodzieńczanka

miesz­kan­ka Ogro­dzień­ca (mia­sta w Pol­sce); Ogro­dzie­nian­ka


Źródła:

SJP.pl

Ogrodzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ogra­dzać)

 (1.1) oto­czyć ogro­dze­niem


Źródła:

Wiktionary

Ogrodówka

mi­niar­ka ogro­dów­ka - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny mi­niar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ogrojec

ogró­jec;
1. ogród na Górze Oliw­nej w Je­ro­zo­li­mie, gdzie prze­by­wał Jezus z apo­sto­ła­mi przed swoim poj­ma­niem; Ogró­jec, Get­se­ma­ni;
2. książ­ko­wo: pię­kny park, raj­ski ogród


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. rel. zob. ogró­jec.


Ogro­jec – pas skał w le­wych zbo­czach Do­li­ny Prąd­ni­ka w Oj­cow­skim Parku Na­ro­do­wym. Cią­gnie się na dłu­go­ści około 400 m od skały Wieża w kie­run­ku skały Krzy­żo­wa. Wieża jest naj­wyż­szym wznie­sie­niem tego pasma skał.

Ogro­jec jest do­brze wi­docz­ny z drogi wio­dą­cej dnem Do­li­ny Prąd­ni­ka na od­cin­ku od skały Sto­ko­wej do za­bu­do­wań Domu Po­mo­cy Spo­łecz­nej braci Al­ber­ty­nów, dno do­li­ny Prąd­ni­ka na tym od­cin­ku bo­wiem to pła­ska, duża łąka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogrom

1. duży sto­pień na­si­le­nia cze­goś;
2. wiel­ka ilość cze­goś lub duże roz­mia­ry cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bar­dzo duża ilość cze­goś

 (1.2) bar­dzo duże roz­mia­ry cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogromić

daw­niej:
1. ogłu­szyć grzmo­tem;
2. prze­stra­szyć, na­peł­nić trwo­gą


Źródła:

SJP.pl

Ogromniasty

po­tocz­nie: ogrom­ny; wiel­ki; ol­brzy­mi


przy­miot­nik

 (1.1) pot. nie­sły­cha­nie wiel­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogromnie

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo, mocno, w wy­so­kim stop­niu


Źródła:

Wiktionary

Ogromniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ogrom­nie


Źródła:

SJP.pl

Ogromniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ogrom­ny


Źródła:

SJP.pl

Ogromnisty

przy­miot­nik

 (1.1) nie­sły­cha­nie wiel­ki


Źródła:

Wiktionary

Ogromność

prze­sta­rza­le: ogrom, ol­brzy­mia wiel­kość


Źródła:

SJP.pl

Ogromny

ol­brzy­mi;
1. ma­ją­cy bar­dzo wiel­kie roz­mia­ry; gi­gan­tycz­ny, ko­lo­sal­ny;
2. dość duży pod wzglę­dem licz­by, war­to­ści, ilo­ści; wiel­ki;
3. o uczu­ciach, zja­wi­skach itp.: wy­stę­pu­ją­cy w dużym, na­tę­że­niu, za­kre­sie; wiel­ki, silny, in­ten­syw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy bar­dzo duży roz­miar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogryczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ogryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogry­zać.


Źródła:

Wiktionary

Ogryzeczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: ogry­zek


Źródła:

Wiktionary

Ogryzek

nie­do­je­dzo­ny ka­wa­łek cze­goś; po­zo­sta­łość po zje­dzo­nym owocu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogry­zio­ny, nie­do­je­dzo­ny ka­wa­łek cze­goś (np. jabł­ka)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogryzkowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ogryz­ka


Źródła:

Wiktionary

Ogryźć

ogo­ło­cić z otocz­ki (np. mięsa) za po­mo­cą zębów


Źródła:

SJP.pl

Ogrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogrzać.


Źródła:

Wiktionary

Ogrzać

pod­wyż­szyć tem­pe­ra­tu­rę, ocie­plić, na­grzać


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|ogrze­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ogrzać się (ndk. ogrze­wać się)

 (2.1) stać się cie­plej­szym, do­star­czyć sobie cie­pła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogrzewacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) to, co ogrze­wa;


Źródła:

Wiktionary

Ogrzewająco

ocie­pla­ją­co;
1. w spo­sób pod­wyż­sza­ją­cy tem­pe­ra­tu­rę cze­goś;
2. w spo­sób zwięk­sza­ją­cy wra­że­nie cie­pła


Źródła:

SJP.pl

Ogrzewalnia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym się coś ogrze­wa


Źródła:

SJP.pl

Ogrzewalnictwo

ogół za­gad­nień zwią­za­nych z ogrze­wa­niem po­mie­szczeń; ogrzew­nict­wo


Źródła:

SJP.pl

Ogrzewanie

pod­wyż­szać tem­pe­ra­tu­rę cze­goś, czy­nić coś cie­płym; ocie­plać; na­grze­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogrze­wać.

 (1.2) urzą­dze­nie lub in­sta­la­cja, która za­pew­nia cie­pło


Ogrze­wa­nie – do­star­cza­nie ener­gii ter­micz­nej do ciała, po­mie­szcze­nia, w celu pod­nie­sie­nia lub utrzy­ma­nia jego tem­pe­ra­tu­ry.

Ar­ty­kuł ten oma­wia ogrze­wa­nie w kon­tek­ście wszel­kie­go ro­dza­ju po­mie­szczeń, bu­dow­li i bu­dyn­ków, gdyż takie jest naj­częst­sze sto­so­wa­nie tego wy­ra­że­nia. Ogrze­wa­nie może do­ty­czyć rów­nież:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogrzewać

pod­wyż­szać tem­pe­ra­tu­rę cze­goś, czy­nić coś cie­płym; ocie­plać; na­grze­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zwięk­szać tem­pe­ra­tu­rę cze­goś, do­star­czać cze­muś cie­pła, czy­nić coś cie­plej­szym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ogrze­wać się

 (2.1) sta­wać się cie­plej­szym, do­star­czać sobie cie­pła skądś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogrzewczy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny do ogrze­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Ogrzewnictwo

1. dział tech­ni­ki do­ty­czą­cy ogrze­wa­nia;
2. urzą­dze­nia i czyn­no­ści zwią­za­ne z ogrze­wa­niem po­mie­szczeń


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. dział tech­ni­ki zaj­mu­ją­cy się ogrze­wa­niem

 (1.2) techn. ze­spół urzą­dzeń przez­na­czo­nych do ogrze­wa­nia po­mie­szczeń i ogół czyn­no­ści z tym zwią­za­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogrzewnik

fa­cho­wiec zaj­mu­ją­cy się in­sta­la­cją i kon­ser­wa­cją urzą­dzeń cen­tral­ne­go ogrze­wa­nia; spe­cja­li­sta w za­kre­sie ogrzew­nict­wa


Źródła:

SJP.pl

Ogrzy

→ ogr


Patrz:ogr

Źródła:

SJP.pl

Ogrzyca

sa­mi­ca ogra


Źródła:

SJP.pl

Ogród

1. teren za­sa­dzo­ny ro­śli­na­mi (kwia­to­wy, bo­ta­nicz­ny) lub wa­rzy­wa­mi (wa­rzyw­ny);
2. ogród zo­o­lo­gicz­ny; zoo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogrod. miej­sce, gdzie upra­wia się ro­śli­ny – np. kwia­ty, drze­wa, krze­wy – w ce­lach kon­sump­cyj­nych lub este­tycz­nych;

 (1.2) daw. ogro­dzo­ne miej­sce


Ogród – po­ję­cie z za­kre­su ogrod­nict­wa oz­na­cza­ją­ce miej­sce przez­na­czo­ne do upra­wy ro­ślin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogródeczek

zdrob­nie­nie od: ogró­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: ogró­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogródek

mały ogród


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: ogród

 (1.2) mały ogród

 (1.3) wy­dzie­lo­ny teren ga­stro­no­micz­ny na zew­nątrz lo­ka­lu

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: ogród­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogródka

daw­niej: nie­jas­ne, omow­ne wy­ra­że­nie myśli


Źródła:

SJP.pl

Ogródkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ogród­kiem, do­ty­czą­cy ogród­ka


Źródła:

Wiktionary

Ogrójec

ogro­jec;
1. ogród na Górze Oliw­nej w Je­ro­zo­li­mie, gdzie prze­by­wał Jezus z apo­sto­ła­mi przed swoim poj­ma­niem; Ogró­jec, Get­se­ma­ni;
2. książ­ko­wo: pię­kny park, raj­ski ogród


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. rel. gaj oliw­ko­wy na stoku Góry Oliw­nej w Je­ro­zo­li­mie, miej­sce ago­nii Chry­stu­sa;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogumiać

za­kła­dać na koła po­ja­zdu gu­mo­we opony


Źródła:

SJP.pl

Ogumienie

za­o­pa­trzyć koła po­ja­zdu w opony z gumy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogumiony

za­o­pa­trzyć koła po­ja­zdu w opony z gumy


Źródła:

SJP.pl

Ogumić

za­o­pa­trzyć koła po­ja­zdu w opony z gumy


Źródła:

SJP.pl

Ogumowany

po­kryć gumą


Źródła:

SJP.pl

Ogumować

po­kryć gumą


Źródła:

SJP.pl

Ogurek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. śrpol. ogó­rek


Źródła:

Wiktionary

Oguzowie

grupa tu­rec­kich ple­mion pa­ster­skich, ist­nie­ją­ca po­mię­dzy VIII a XII wie­kiem


Ogu­zo­wie – tra­dy­cyj­na tu­rec­ka nazwa związ­ku ple­mion oraz grupa tu­rec­kich ple­mion ist­nie­ją­ca po­mię­dzy VIII a XII wie­kiem, od któ­rej wy­wo­dzą się m.in. dzi­siej­si Turk­me­ni i Turcy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oguzyjski

1. → Ogu­zo­wie;
2. ję­zy­ki ogu­zyj­skie - głów­na gałąź ję­zy­ków tur­kij­skich


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ple­mię­e­mie­nia Ogu­zów, zwią­za­ny z ple­mię­e­mie­niem Ogu­zów

 (1.2) o ję­zy­ku: na­le­żą­cy grupy ję­zy­ków ogu­zyj­skich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ogól­niak


Źródła:

Wiktionary

Ogólniak

po­tocz­nie: śred­nia szko­ła ogól­noksz­tał­cą­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. li­ce­um ogól­noksz­tał­cą­ce


Ogól­niak ( Gympl) – cze­ski film ko­me­dio­wy z 2007 r. w re­ży­se­rii Tomáša Vo­re­la, na pod­sta­wie po­wie­ści Tomáša Houški – "Graf­fi­ti rules".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogólnie

przy­słó­wek

 (1.1) po­wszech­nie, w spo­sób przy­ję­ty przez ogół okre­ślo­nych ludzi lub grupy

 (1.2) w spo­sób po­zba­wio­ny wni­ka­nia w szcze­gó­ły


Źródła:

Wiktionary

Ogólniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ogól­nie


Źródła:

SJP.pl

Ogólniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ogól­ny


Źródła:

SJP.pl

Ogólnik

zda­nie wy­ra­ża­ją­ce ba­nal­ną, znaną wszyst­kim treść


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ba­nal­na praw­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnikowy

→ ogól­nik


Patrz:ogólnik

Źródła:

SJP.pl

Ogólnoafrykański

do­ty­czą­cy całej Afry­ki


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoamerykański

do­ty­czą­cy całej Ame­ry­ki


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoaustriacki

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy całej Au­strii, obej­mu­ją­cy całą Au­strię


Źródła:

Wiktionary

Ogólnobiologiczny

do­ty­czą­cy bio­lo­gii ogól­nej, zaj­mu­ją­cy się bio­lo­gią ogól­ną, np. po­dej­ście ogól­no­bio­lo­gicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Ogólnobranżowy

do­ty­czą­cy całej bran­ży


Źródła:

SJP.pl

Ogólnochiński

do­ty­czą­cy ca­łych Chin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ca­łych Chin, obej­mu­ją­cy całe Chiny, obo­wią­zu­ją­cy w ca­łych Chi­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnocywilizacyjny

do­ty­czą­cy całej cy­wi­li­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Ogólnodostępność

→ ogól­no­do­stęp­ny


Patrz:ogólnodostępny

Źródła:

SJP.pl

Ogólnodostępny

do­stęp­ny dla wszyst­kich


przy­miot­nik

 (1.1) do­stęp­ny dla wszyst­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnoetniczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ca­łe­go et­no­su


Źródła:

Wiktionary

Ogólnoeuropejski

do­ty­czą­cy całej Eu­ro­py


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy całej Eu­ro­py, obej­mu­ją­cy całą Eu­ro­pę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnogeograficzny

1. do­ty­czą­cy ge­o­gra­fii ogól­nej, zaj­mu­ją­cy się ge­o­gra­fią ogól­ną, np. cha­rak­ter ogól­no­ge­o­gra­ficz­ny;
2. mapa ogól­no­ge­o­gra­ficz­na - mapa za­wie­ra­ją­ca wszyst­kie głów­ne obiek­ty po­wierzch­ni Ziemi wraz z jej uksz­tał­to­wa­niem, przed­sta­wio­ne z jed­na­ko­wym względ­nym stop­niem szcze­gó­ło­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Ogólnogospodarczy

do­ty­czą­cy całej go­spo­dar­ki


Źródła:

SJP.pl

Ogólnogrecki

do­ty­czą­cy całej Gre­cji, obej­mu­ją­cy wszyst­kich Gre­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy całej Gre­cji, obej­mu­ją­cy całą Gre­cję, obo­wią­zu­ją­cy w całej Gre­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnoindyjski

do­ty­czą­cy ca­łych Indii


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoitalski

do­ty­czą­cy całej Ita­lii


Źródła:

SJP.pl

Ogólnojęzykoznawczy

do­ty­czą­cy za­gad­nień ję­zy­koz­naw­stwa ogól­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Ogólnokościelny

do­ty­czą­cy ca­łe­go Ko­ścio­ła, obo­wią­zu­ją­cy w całym Ko­ście­le


Źródła:

SJP.pl

Ogólnokrajowy

do­ty­czą­cy ca­łe­go kraju


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ca­łe­go kraju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnokształcący

da­ją­cy wyksz­tał­ce­nie ogól­ne


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) eduk. kształ­cą­cy w za­kre­sie wie­dzy ogól­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnoliteracki

język ogól­no­li­te­rac­ki - język warstw wyksz­tał­co­nych uży­wa­ny w całym kraju


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoludowy

do­ty­czą­cy ca­łe­go ludu


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoludzki

do­ty­czą­cy wszyst­kich ludzi


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoludzkość

→ ogól­no­ludz­ki


Patrz:ogólnoludzki

Źródła:

SJP.pl

Ogólnomiejski

do­ty­czą­cy ca­łe­go mia­sta


Źródła:

SJP.pl

Ogólnomęski

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ogółu męż­czyzn


Źródła:

Wiktionary

Ogólnonarodowy

do­ty­czą­cy ca­łe­go na­ro­du


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ca­łe­go na­ro­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnoniemiecki

do­ty­czą­cy ca­łych Nie­miec


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ca­łych Nie­miec, obej­mu­ją­cy całe Niem­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnookrętowy

obej­mu­ją­cy ogół za­gad­nień zwią­za­nych z okrę­tem


Źródła:

SJP.pl

Ogólnopaństwowy

do­ty­czą­cy ca­łe­go pań­stwa


Źródła:

SJP.pl

Ogólnopolityczny

obej­mu­ją­cy ogół za­gad­nień po­li­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ogólnopolski

do­ty­czą­cy całej Pol­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy całej Pol­ski, obej­mu­ją­cy całą Pol­skę, obo­wią­zu­ją­cy w całej Pol­sce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnopolskość

→ ogól­no­pol­ski


Patrz:ogólnopolski

Źródła:

SJP.pl

Ogólnoprzemysłowy

obej­mu­ją­cy lub do­ty­czą­cy ca­łe­go prze­my­słu, a nie jed­nej kon­kret­nej bran­ży


Źródła:

SJP.pl

Ogólnorosyjski

do­ty­czą­cy całej Rosji


Źródła:

SJP.pl

Ogólnorozwojowy

sku­pia­ją­cy się na ogól­nym roz­wo­ju or­ga­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Ogólnorozwojówka

po­tocz­nie: tre­ning ogól­no­roz­wo­jo­wy


Źródła:

SJP.pl

Ogólnosemicki

wspól­ny dla wszyst­kich Se­mi­tów


Źródła:

SJP.pl

Ogólnospołeczny

do­ty­czą­cy ca­łe­go spo­łe­czeń­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z całym spo­łe­czeń­stwem

 (1.2) zwią­za­ny z ogól­ny­mi za­gad­nie­nia­mi spo­łecz­ny­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnospławny

ka­na­li­za­cja ogól­nos­pław­na - ka­na­li­za­cja, do któ­rej spły­wa­ją wszyst­kie ście­ki z te­re­nu ob­ję­te­go jej za­się­giem


Źródła:

SJP.pl

Ogólnosłowacki

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy całej Sło­wa­cji, obej­mu­ją­cy całą Sło­wa­cję


Źródła:

Wiktionary

Ogólnosłowiański

obej­mu­ją­cy całą Sło­wiań­szczyz­nę, do­ty­czą­cy wszyst­kich Sło­wian


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który do­ty­czy wszyst­kich Sło­wian, obej­mu­je całą Sło­wiań­szczyz­nę, wy­stę­pu­je we wszyst­kich kra­jach, ję­zy­kach sło­wiań­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnotechniczny

obej­mu­ją­cy ogół za­gad­nień tech­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ogólnotematyczny

obej­mu­ją­cy wiele róż­nych te­ma­tów; wie­lo­te­ma­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoteoretyczny

obej­mu­ją­cy ogół za­gad­nień te­o­re­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ogólnounijny

do­ty­czą­cy ogółu za­gad­nień zwią­za­nych z Unią Eu­ro­pej­ską


Źródła:

SJP.pl

Ogólnouniwersytecki

do­ty­czą­cy ca­łe­go uni­wer­sy­te­tu, a nie kon­kret­ne­go wy­dzia­łu czy jed­nost­ki


Źródła:

SJP.pl

Ogólnoustrojowy

do­ty­czą­cy ca­łe­go or­ga­niz­mu, np. za­bu­rze­nia ogól­no­u­stro­jo­we


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z całym ustro­jem, do­ty­czą­cy ca­łe­go ustro­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólnoużytkowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny do ogól­ne­go użyt­ku


Źródła:

Wiktionary

Ogólnozakładowy

do­ty­czą­cy ca­łe­go za­kła­du pracy


Źródła:

SJP.pl

Ogólnozawodowy

do­ty­czą­cy wszyst­kich za­wo­dów, obej­mu­ją­cy wszyst­kie za­wo­dy


Źródła:

SJP.pl

Ogólnozwiązkowy

przy­miot­nik

 (1.1) obej­mu­ją­cy cały zwią­zek


Źródła:

Wiktionary

Ogólnoświatowy

do­ty­czą­cy ca­łe­go świa­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ca­łe­go świa­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogólność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ogól­ne


Źródła:

Wiktionary

Ogólny

1. do­ty­czą­cy ogółu; po­wszech­ny, pu­blicz­ny;
2. obej­mu­ją­cy ca­łość cze­goś, nie­ma­ją­cy cha­rak­te­ru szcze­gó­ło­we­go;
3. pow­sta­ły z czę­ści skła­do­wych, łącz­ny, zbio­ro­wy, wspól­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zbie­ra­ją­cy w ca­łość

 (1.2) nie­uwz­ględ­nia­ją­cy szcze­gó­łów

 (1.3) po­wszech­ny, czę­sto wy­stę­pu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogór

zgru­bie­nie od: ogó­rek; ogó­ras


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od ogó­rek

 (1.2) uczn. nos

 (1.3) wulg. przen. eufem. penis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogóras

po­tocz­ne zgru­bie­nie od: ogó­rek; ogór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od ogó­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogórasek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekspr. ogó­rek


Źródła:

Wiktionary

Ogórczany

prze­sta­rza­le: ogór­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Ogóreczek

zdrob­nie­nie od: ogó­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: ogó­rek

 (1.2) mały ogó­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogórecznik

lecz­ni­cza ro­śli­na ziel­na


Ogó­recz­nik ("Bo­ra­go" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych. Na­le­ży do niego 5 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go. Upra­wia­ny i sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ny zo­stał ogó­recz­nik le­kar­ski "B. of­fi­ci­na­lis", upra­wia­ny i przej­ścio­wo dzi­cze­ją­cy (jako efe­me­ro­fit) także w Pol­sce. Sa­dzo­ny jest jako ro­śli­na ozdob­na, mio­do­daj­na i ole­jo­daj­na (z na­sion wyt­wa­rza się olej z ogó­recz­ni­ka). Kwia­ty do­da­wa­ne są do sa­ła­tek, a daw­niej ro­śli­na wy­ko­rzy­sty­wa­na była także jako wa­rzy­wo li­ścia­ste.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogórecznikowate

ro­dzi­na z klasy dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca około 2000 ga­tun­ków ro­ślin ziel­nych (rza­dziej drzew i krze­wów) ze stre­fy umiar­ko­wa­nej i zwrot­ni­ko­wej; szorst­ko­list­ne


Ogó­recz­ni­ko­wa­te, szorst­ko­list­ne ("Bo­ra­gi­na­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych i krze­wów z rzędu ogó­recz­ni­kow­ców ("Bo­ra­gi­na­les"). Na­le­ży do niej w za­leż­no­ści od uję­cia od bli­sko 1800 ga­tun­ków z 94 ro­dza­jów do ponad 2500 ga­tun­ków z 135 ro­dza­jów. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na pół­ku­li pół­noc­nej, ale obec­ne są na wszyst­kich kon­ty­nen­tach od Ark­ty­ki po wyspy Su­ban­tark­ty­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ogórecznikowaty

o ce­chach ogó­recz­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin); szorst­ko­list­ny


Źródła:

SJP.pl

Ogórek

1. ro­śli­na wa­rzyw­na z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych o dłu­giej, pło­żą­cej się ło­dy­dze i szorst­kich li­ściach, z mię­si­sty­mi owo­ca­mi w wy­dłu­żo­nym kształ­cie, po­kry­ty­mi zie­lo­ną skór­ką;
2. owoc tej ro­śli­ny
3. gra w karty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roln. ogrod. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cu­cu­mis|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin jed­no­rocz­nych z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych;

 (1.2) spoż. kulin. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cu­cu­mis sa­ti­vus|L.|ref=tak., owoc ogór­ka siew­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) mot. pot. stary au­to­bus marki San o obłym kształ­cie

 (2.2) uczn. penis


Ogó­rek ("Cu­cu­mis" L.) – ro­dzaj ro­ślin jed­no­rocz­nych z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych. Obej­mu­je co najm­niej 52 ga­tun­ki (we­dług in­nych źró­deł około 55 ga­tun­ków). Ro­dzaj naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w Afry­ce, poza tym jego przed­sta­wi­cie­le rosną na wy­spach ota­cza­ją­cych ten kon­ty­nent, w Azji po­łud­nio­wej i po­łud­nio­wo-wschod­niej, na Fi­li­pi­nach i w Au­stra­lii, zo­sta­li także zaw­le­cze­ni lub in­tro­du­ko­wa­ni na inne ob­sza­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogórki

1. ro­śli­na wa­rzyw­na z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych o dłu­giej, pło­żą­cej się ło­dy­dze i szorst­kich li­ściach, z mię­si­sty­mi owo­ca­mi w wy­dłu­żo­nym kształ­cie, po­kry­ty­mi zie­lo­ną skór­ką;
2. owoc tej ro­śli­ny
3. gra w karty


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. sezon ogór­ko­wy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|ogó­rek.


Ogór­ki (do­dat­ko­wa nazwa w Agur­kiai) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sej­neń­skim, w gmi­nie Puńsk.

We­dług Pier­wsze­go Po­wszech­ne­go Spisu Lud­no­ści z 1921 roku wieś Ogór­ki li­czy­ła 15 domów i 82 miesz­kań­ców (46 ko­biet i 36 męż­czyzn). Wszy­scy miesz­kań­cy miej­sco­wo­ści za­de­kla­ro­wa­li wów­czas wyz­na­nie rzym­sko­ka­to­lic­kie. Jed­no­cze­śnie więk­szość miesz­kań­ców wsi po­da­ła na­ro­do­wość li­tew­ską (81 osób), po­zo­sta­ła jedna osoba zgło­si­ła na­ro­do­wość pol­ską.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogórkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ogórkopodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści ogór­ka, przy­po­mi­na­ją­cy ogó­rek


Źródła:

SJP.pl

Ogórkowa

po­tocz­nie: zupa ogór­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kulin. zupa z ki­szo­nych ogór­ków, z ziem­nia­ka­mi, za­bie­la­na śmie­ta­ną;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: ogór­ko­wy


Ogór­ko­wa – po­la­na w Pa­śmie Ja­wo­rzy­ny Kry­nic­kiej w Be­ski­dzie Są­dec­kim. Znaj­du­je się na wschod­nich sto­kach grzbie­tu, który po wschod­niej stro­nie Ma­ko­wi­ca od­cho­dzi od głów­nej grani Pasma Ja­wo­rzy­ny Kry­nic­kiej w kie­run­ku pół­noc­nym do Ostrej. Stoki z po­la­ną Ogór­ko­wą opa­da­ją do do­li­ny po­to­ku Sucha Ka­mion­ka. Znaj­du­je się w gra­ni­cach wsi Złot­ne w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Na­wo­jo­wa.


Patrz:ogórek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogórkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem ogó­rek, po­dob­ny do ogór­ka


Źródła:

SJP.pl

Ogórkowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ogór­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Ogórkowonny

mię­si­chów­ka ogór­ko­won­na - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny twar­dziosz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ogórkowy

→ ogó­rek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ogór­kiem, do­ty­czą­cy ogór­ka, spo­rzą­dzo­ny z ogór­ka


Patrz:ogórek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogół

ze­spół przed­mio­tów, zja­wisk two­rzą­cych pewną ca­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pewna ca­łość; zbiór zja­wisk, przed­mio­tów

 (1.2) wszy­scy miesz­kań­cy (re­gio­nu, kraju)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogółem

w ca­ło­ści; w sumie; razem


przy­słó­wek

 (1.1) uwz­ględ­nia­jąc ca­łość, wszyst­kie ele­men­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogłada

umie­jęt­ność od­po­wied­nie­go za­cho­wa­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność wła­ści­we­go za­cho­wa­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogłapiać

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. obej­mo­wać


Źródła:

Wiktionary

Ogłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Ogłaszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­da­wać do wia­do­mo­ści

 (1.2) pu­bli­ko­wać

 (1.3) przest. na­da­wać komuś god­ność, tytuł

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ogła­szać się

 (2.1) po­da­wać do wia­do­mo­ści in­for­ma­cje o sobie

 (2.2) na­da­wać sobie god­ność, tytuł


Źródła:

Wiktionary

Ogławiać

1. od­ci­nać ko­ro­nę drze­wa; od­gła­wiać;
2. od­ci­nać kwiat lub ko­niec głów­ne­go pędu ro­śli­ny; od­gła­wiać;
3. od­ci­nać li­ście wraz z na­sa­dą u ro­ślin oko­po­wych


Źródła:

SJP.pl

Ogłodek

ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny kor­ni­ko­wa­tych, kor­nik że­ru­ją­cy pod korą drzew li­ścia­stych


Źródła:

SJP.pl

Ogłodzić

daw­niej: na­ra­zić kogoś na głód, zmo­rzyć gło­dem


Źródła:

SJP.pl

Ogłosić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ogła­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ogła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Ogłoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogło­sić.

 (1.2) pi­sem­ny ko­mu­ni­kat umie­szczo­ny w miej­scu pu­blicz­nym lub wia­do­mość roz­po­wszech­nio­na przez środ­ki ma­so­we­go prze­ka­zu


Ogło­sze­nie – krót­ka forma wy­po­wie­dzi, w któ­rej autor ogła­sza coś od­bior­cy. W ogło­sze­niu treść po­win­na być mak­sy­mal­nie stre­szczo­na, przy czym za­war­te po­win­ny być wszel­kie nie­zbęd­ne in­for­ma­cje.

W ogło­sze­niu muszą się zna­leźć takie in­for­ma­cje jak:

Miej­sca, gdzie mogą wy­stą­pić ogło­sze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ogłoszeniodawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pod­miot zle­ca­ją­cy roz­po­wszech­nia­nie ogło­sze­nia


Źródła:

Wiktionary

Ogłoszeniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ogło­sze­niem, do­ty­czą­cy ogło­sze­nia


Źródła:

Wiktionary

Ogłowie

część rzędu jeź­dziec­kie­go lub uprzę­ży na­kła­da­na na głowę zwie­rzę­cia, poz­wa­la­ją­ca na kie­ro­wa­nie nim; uzda, uź­dzie­ni­ca, tran­zel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jeźdz. ele­ment uprzę­ży za­kła­da­ny na głowę konia;


Ogło­wie (ina­czej: "uzda, uź­dzie­ni­ca", daw­niej: "tręz­la, tranz­la, trenz­la, trędz­la, trę­zel­ka, tran­zel­ka") – głów­na część rzędu jeź­dziec­kie­go lub uprzę­ży. Jest to, mó­wiąc ogól­nie, uprząż rze­mien­na na głowę konia (rza­dziej osła lub muła) z wę­dzi­dłem wkła­da­nym do pyska zwie­rzę­cia (lub bez – ogło­wia bez­wę­dzi­dło­we, np. hac­ka­mo­re, bosal). Głów­nym za­da­niem ogło­wia jest utrzy­ma­nie kiełz­na (lub paska na­ci­ska­ją­ce­go na nos w wy­pad­ku ogło­wi bez­wę­dzi­dło­wych) we wła­ści­wym miej­scu w pysku konia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ogłowić

1. od­ciąć ko­ro­nę drze­wa; od­gło­wić;
2. od­ciąć kwiat lub ko­niec głów­ne­go pędu ro­śli­ny; od­gło­wić;
3. od­ciąć li­ście wraz z na­sa­dą u ro­ślin oko­po­wych


Źródła:

SJP.pl

Ogłuchnąć

stra­cić słuch


Źródła:

SJP.pl

Ogłuchły

taki, który ogłuchł (stra­cił słuch)


Źródła:

SJP.pl

Ogłupiacz

po­tocz­nie:
1. coś po­wo­du­ją­ce­go osła­bie­nie in­te­lek­tu, np. te­le­wi­zor;
2. lek lub nar­ko­tyk osła­bia­ją­cy spraw­ne funk­cjo­no­wa­nie umy­słu


Źródła:

SJP.pl

Ogłupianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogłu­piać.


Źródła:

Wiktionary

Ogłupić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ogłu­piać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ogłu­piać.


Źródła:

Wiktionary

Ogłuszacz

urzą­dze­nie do ogłu­sza­nia, np. pa­ra­li­za­tor, taser


Źródła:

SJP.pl

Ogłuszający

taki, który przy­tła­cza ha­ła­sem, masą dźwię­ków


przy­miot­nik

 (1.1) brzmią­cy bar­dzo gło­śno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogłuszać

1. po­zba­wiać słu­chu, po­wo­do­wać głu­cho­tę;
2. przy­tła­czać ha­ła­sem, unie­moż­li­wiać sły­sze­nie in­nych dźwię­ków;
3. osza­ła­miać, po­zba­wiać przy­tom­no­ści;
4. ogłu­szać się - wpro­wa­dzać się w stan zam­ro­cze­nia; osza­ła­miać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ogłu­szyć)

 (1.1) czy­nić głu­chym; upo­śle­dzać słuch

 (1.2) ude­rza­jąc, po­zba­wiać przy­tom­no­ści

 (1.3) przen. wy­wie­rać duże wra­że­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ogłu­szać się (dk. ogłu­szyć się)

 (2.1) po­zba­wiać sie­bie zdol­no­ści sły­sze­nia

 (2.2) ude­rze­niem po­zba­wiać się przy­tom­no­ści

 (2.3) być ogłu­sza­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ogłuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ogłu­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Ogłuszyć

1. po­zba­wić słu­chu, spo­wo­do­wać głu­cho­tę;
2. przy­tło­czyć ha­ła­sem, unie­moż­li­wić sły­sze­nie in­nych dźwię­ków;
3. oszo­ło­mić, po­zba­wić przy­tom­no­ści;
4. ogłu­szyć się - wpro­wa­dzić się w stan zam­ro­cze­nia; oszo­ło­mić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ogłu­szać)

 (1.1) uczy­nić głu­chym; upo­śle­dzić słuch

 (1.2) ude­rze­niem po­zba­wić przy­tom­no­ści

 (1.3) przen. wy­wrzeć duże wra­że­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ogłu­szyć się (ndk. ogłu­szać się)

 (2.1) po­zba­wić sie­bie zdol­no­ści sły­sze­nia

 (2.2) ude­rze­niem po­zba­wić się przy­tom­no­ści

 (2.3) zo­stać ogłu­szo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary