Od

przy­i­mek łą­czą­cy się z rze­czow­ni­ka­mi (lub wy­ra­za­mi o ich funk­cji) w do­peł­nia­czu; * forma "ode" moż­li­wa tylko w kilku tra­dy­cyj­nych po­łą­cze­niach (np. ode mnie, re­gio­nal­nie: ode drzwi, ode drogi, ode wsi, re­li­gij­nie: ode złego)


przy­i­mek

 (1.1) …two­rzą­cy kon­struk­cje opi­su­ją­ce źró­dło, z któ­re­go po­cho­dzi pod­miot

 (1.2) …two­rzą­cy kon­struk­cje opi­su­ją­ce po­czą­tek oma­wia­ne­go wy­da­rze­nia lub miej­sce po­cząt­ku cze­goś

 (1.3) …two­rzą­cy kon­struk­cje opi­su­ją­ce przy­czy­nę oma­wia­ne­go wy­da­rze­nia

 (1.4) …two­rzą­cy kon­struk­cje po­rów­naw­cze dwóch pojęć

 (1.5) za jeden eg­zem­plarz, sztu­kę

 (1.6) …two­rzą­cy kon­struk­cje opi­su­ją­ce przez­na­cze­nie cze­goś

 (1.7) …two­rzą­cy kon­struk­cje opi­su­ją­ce ruch prze­ciw­ny do cze­goś

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: oda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Od-

prze­dro­stek

 (1.1) …two­rzą­cy / mo­dy­fi­ku­ją­cy cza­sow­ni­ki; do­da­je zna­cze­nie…

:: (1.1.1) …od­da­le­nia

:: (1.1.2) …prze­ci­wień­stwa

:: (1.1.3) …pow­tó­rze­nia lub re­ak­cji

:: (1.1.4) …od­no­wie­nia

:: (1.1.5) …zmniej­sze­nia

:: (1.1.6) …na­da­nia cechy

 (2.1) …przy­miot­ni­ków, przy­słów­ków i rze­czow­ni­ków; do­da­je zna­cze­nie związ­ku ze źró­dłem


Źródła:

Wiktionary

Oda

1. uro­czy­sty, pa­te­tycz­ny utwór po­e­tyc­ki
2. kom­po­zy­cja wo­kal­no-in­stru­men­tal­na zbli­żo­na do kan­ta­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. pa­te­tycz­ny utwór li­rycz­ny sła­wią­cy wy­bit­ną osobę, do­nio­słe wy­da­rze­nie lub wznio­słe idee;

 (1.2) muz. ro­dzaj ut­wo­ru mu­zycz­ne­go po­dob­ne­go do kan­ta­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odaliska

biała nie­wol­ni­ca w daw­nych ha­re­mach suł­tań­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. etn. biała nie­wol­ni­ca lub kon­ku­bi­na w ha­re­mie suł­tań­skim


Oda­li­ska (tur. "odalık"/"oda­łyk" „po­ko­jów­ka”) – biała nie­wol­ni­ca albo na­łoż­ni­ca w ha­re­mie suł­ta­na tu­rec­kie­go. Oda­li­ski po­dzie­lo­ne są na grupy: kalfa, ha­la­ik, ka­di­na, gözde, ha­se­ki sul­tan, wa­li­de sul­tan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odargowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Odaromatyzować

po­zba­wiać cze­goś za­pa­chu, aro­ma­tycz­nych sub­stan­cji za­pa­cho­wych


Źródła:

SJP.pl

Odasfaltować

usu­nąć as­fal­te­ny pod­czas ra­fi­na­cji


Źródła:

SJP.pl

Odaszać

śro­do­wi­sko­wo: po­kry­wać da­chem; da­szyć, za­da­szać


Źródła:

SJP.pl

Odaszyć

śro­do­wi­sko­wo: po­kryć da­chem; ob­da­szyć


Źródła:

SJP.pl

Odautorski

1. do­da­ny przez au­to­ra, po­cho­dzą­cy od au­to­ra;
2. w ut­wo­rze li­te­rac­kim: opo­wia­da­ny przez nar­ra­to­ra w pier­wszej oso­bie


przy­miot­nik

 (1.1) książk. do­da­ny do ut­wo­ru przez au­to­ra

 (1.2) liter. w ut­wo­rze li­te­rac­kim: prze­ka­zy­wa­ny w po­sta­ci nar­ra­cji pier­wszo­o­so­bo­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odazotowywać

usu­wać azot


Źródła:

SJP.pl

Odbanalniać

po­zba­wiać ba­nal­no­ści, po­spo­li­to­ści, czy­nić ory­gi­nal­nym


Źródła:

SJP.pl

Odbanalnić

po­zba­wić ba­nal­no­ści, po­spo­li­to­ści, uczy­nić ory­gi­nal­nym


Źródła:

SJP.pl

Odbanować

śro­do­wi­sko­wo: zdjąć bana (blo­ka­dę konta in­ter­ne­to­we­go)


Źródła:

SJP.pl

Odbanowywać

śro­do­wi­sko­wo: zdej­mo­wać bana (blo­ka­dę konta in­ter­ne­to­we­go)


Źródła:

SJP.pl

Odbarczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­bar­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odbarczać

w me­dy­cy­nie: zmniej­szać na­cisk, ci­śnie­nie wy­wie­ra­ne na jakąś część or­ga­niz­mu przez ota­cza­ją­ce ją tkan­ki


Źródła:

SJP.pl

Odbarczyć

w me­dy­cy­nie: zmniej­szyć na­cisk, ci­śnie­nie wy­wie­ra­ne na jakąś cześć or­ga­niz­mu przez ota­cza­ją­ce ją tkan­ki


Źródła:

SJP.pl

Odbarwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­bar­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Odbarwiać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­zba­wiać barwy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­bar­wiać się

 (2.1) tra­cić barwę


Źródła:

Wiktionary

Odbarwienie

1. zja­wi­sko utra­ty ko­lo­ru, osła­bie­nie in­ten­syw­no­ści za­bar­wie­nia;
2. miej­sce, które utra­ci­ło barwę lub in­ten­syw­ność ko­lo­ru


Źródła:

SJP.pl

Odbarwić

1. po­zba­wić barwy, wy­wa­bić kolor;
2. od­bar­wić się - stra­cić barwę, utra­cić kolor; wy­bla­knąć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­bar­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­bar­wiać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbeczeć

1. od­po­wie­dzieć be­cze­niem; od­be­knąć;
2. po­tocz­nie:
a) od­po­ku­to­wać pła­czem; od­pła­kać;
b) odś­pie­wać


Źródła:

SJP.pl

Odbeknąć

od­po­wie­dzieć be­knię­ciem; od­be­czeć


Źródła:

SJP.pl

Odbetonować

zmniej­szyć ilość be­to­nu w prze­strze­ni miej­skiej


Źródła:

SJP.pl

Odbetonowywać

zmniej­szać ilość be­to­nu w prze­strze­ni miej­skiej


Źródła:

SJP.pl

Odbezpieczyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. od­bez­pie­czać)

 (1.1) przy­go­to­wać broń palną, po­ci­ski itp. do wy­strza­łu, ek­sploz­ji

 (1.2) wy­łą­czyć urzą­dze­nie za­bez­pie­cza­ją­ce coś


Źródła:

Wiktionary

Odbicie

1. spo­wo­do­wać zmia­nę kie­run­ku;
2. dać obraz cze­goś (o lu­strze, wo­dzie);
3. od­cis­nąć pie­częć;
4. wy­ła­mać;
5. bi­ciem usz­ko­dzić (np. odbić nerki);
6. od­pły­nąć od brze­gu;
7. od­pa­ro­wać ude­rze­nie (piłki, szpa­dy);
8. uwol­nić, odzy­skać, prze­jąć (odbić mia­sto, żonę);
9. oder­wać się od ziemi, od skocz­ni;
10. po­we­to­wać stra­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) obraz w lu­strze lub innej bły­szczą­cej po­wierzch­ni

 (1.2) fiz. re­fleks świetl­ny;

 (1.3) od­cisk, od­bit­ka cze­goś

 (1.4) wier­na kopia kogoś lub cze­goś

 (1.5) przen. pot. za­cho­wa­nie od­bie­ga­ją­ce od normy

 (1.6) oder­wa­nie się sko­kiem od po­dło­ża

 (1.7) ekon. wy­raź­ny wzrost kur­sów akcji lub in­nych ak­ty­wów, który na­stą­pił po okre­sie spad­ków

 (1.8) ude­rze­nie w coś po­ru­sza­ją­ce­go się i zmia­na kie­run­ku jego ruchu

 (1.9) wy­ko­ny­wa­nie kopii, od­ci­sków

 (1.10) na­stęp­stwo ist­nie­nia cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odbiciowy

→ od­bi­cie


Patrz:odbicie

Źródła:

SJP.pl

Odbiec

1. bie­gnąc, od­da­lić się od kogoś albo od cze­goś;
2. odejść od cze­goś, co było usta­lo­ne lub za­ło­żo­ne


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­bie­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­bie­gać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbieg

1. zmia­na cze­goś usta­lo­ne­go, roz­po­czę­te­go;
2. najm­niej­szy od­stęp czasu od­ja­zdu dwóch po­cią­gów ja­dą­cych w tym samym kie­run­ku;
3. lina słu­żą­ca do umo­co­wa­nia stat­ku przy lą­dzie lub do ho­lo­wa­nia; cuma;
4. daw­niej: od­bie­ga­nie, uciecz­ka, od­wrót


Źródła:

SJP.pl

Odbieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­bie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Odbiegać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­biec, od­bie­gnąć)

 (1.1) bie­gnąc, od­da­lać się skądś

 (1.2) od­cho­dzić od przed­mio­tu spra­wy

 (1.3) od­cho­dzić od usta­leń

 (1.4) wy­ka­zy­wać róż­ni­ce

 (1.5) usu­wać się szyb­ko skądś


Źródła:

Wiktionary

Odbiegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­da­le­nie się za po­mo­cą bie­ga­nia


Źródła:

Wiktionary

Odbiegnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­bie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Odbiegły

1. bie­gnąc, od­da­lić się od kogoś albo od cze­goś;
2. odejść od cze­goś, co było usta­lo­ne lub za­ło­żo­ne


Źródła:

SJP.pl

Odbielacz

płyn do usu­wa­nia obra­zu z kli­szy fo­to­gra­ficz­nej lub fil­mo­wej


Źródła:

SJP.pl

Odbielać

1. po­zba­wiać barwy, od­bar­wiać;
2. przy­wra­cać biały kolor


Źródła:

SJP.pl

Odbielić

1. po­zba­wić barwy, od­bar­wić;
2. przy­wró­cić biały kolor


Źródła:

SJP.pl

Odbieraczka

1. urzą­dze­nie słu­żą­ce do au­to­ma­tycz­ne­go od­bie­ra­nia cze­goś z ma­szy­ny;
2. ko­bie­ta pra­cu­ją­ca w fa­bry­ce, któ­rej za­da­niem jest od­bie­ra­nie tego, co wy­cho­dzi z ma­szy­ny


Źródła:

SJP.pl

Odbierak

od­bie­rak prądu - urzą­dze­nie, za poś­red­nict­wem któ­re­go prze­pły­wa prąd z prze­wo­du do sil­ni­ka elek­tro­wo­zu


Źródła:

SJP.pl

Odbieralka

ma­szy­na słu­żą­ca do od­bie­ra­nia cze­goś, np. w prze­my­śle włó­kien­ni­czym


Źródła:

SJP.pl

Odbieralnia

po­mie­szcze­nie słu­żą­ce do od­bie­ra­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odbieralność

→ od­bie­ral­ny


Patrz:odbieralny

Źródła:

SJP.pl

Odbieralny

moż­li­wy do ode­bra­nia


Źródła:

SJP.pl

Odbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Odbierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ode­brać)

 (1.1) za­bie­rać coś z miej­sca, do któ­re­go wcze­śniej się to za­no­si­ło

 (1.2) za­bie­rać kogoś z ja­kie­goś miej­sca

 (1.3) za­bie­rać coś od kogoś, co się wcze­śniej dało/po­ży­czy­ło lub co ktoś wziął

 (1.4) za­bie­rać komuś coś, co miał, po­sia­dał

 (1.5) od­czy­ty­wać coś (słowa, za­cho­wa­nie, re­ak­cje) w okre­ślo­ny in­dy­wi­du­al­ny spo­sób

 (1.6) o te­le­wi­zo­rze, radiu: przyj­mo­wać fale ze sta­cji na­daw­czej

 (1.7) pod­no­sić słu­chaw­kę te­le­fo­nu i roz­po­czy­nać roz­mo­wę


Źródła:

Wiktionary

Odbieżeć

prze­sta­rza­łe: od­biec;
1. bie­gnąc, od­da­lić się od kogoś albo od cze­goś;
2. odejść od cze­goś, co było usta­lo­ne lub za­ło­żo­ne


Źródła:

SJP.pl

Odbijacz

1. wy­peł­nio­ny tro­ci­na­mi lub kor­kiem worek wy­wie­sza­ny za burtę stat­ku dla ochro­ny przed usz­ko­dze­nia­mi przy do­bi­ja­niu do na­brze­ża;
2. pra­cow­nik dru­kar­ni od­bi­ja­ją­cy szpal­ty lub ko­lum­ny do ko­rek­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. ela­stycz­ny przed­miot mo­co­wa­ny na na­brze­żu lub na bur­cie stat­ku w celu ochro­ny burty przed usz­ko­dze­niem wsku­tek tar­cia i zgnio­tu;


Od­bi­jacz – przed­miot po­chła­nia­ją­cy ener­gię ude­rze­nia jed­nost­ki pły­wa­ją­cej o na­brze­że lub inną jed­nost­kę w cza­sie ma­ne­wrów lub pod­czas po­sto­ju oraz za­bez­pie­cza­ją­cy burtę i na­brze­że przed usz­ko­dze­nia­mi na sku­tek tar­cia.

Od­bi­ja­cze mogą być za­mo­co­wa­ne na stałe na na­brze­żu lub po­wie­szo­ne na bur­cie stat­ku na czas po­sto­ju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odbijak

Od­bi­jak - na­rzę­dzie słu­żą­ce do odłu­py­wa­nia frag­men­tów ka­mie­ni lub do ich ro­złu­py­wa­nia po­przez ude­rze­nie, sto­so­wa­ne głów­nie przez ka­mie­nia­rzy.

Od­bi­jak może słu­żyć do przy­go­to­wy­wa­nia for­ma­ków, obrób­ki brze­gów kost­ki gra­ni­to­wej przy bru­ko­wa­niu.


Źródła:

Wikipedia

Odbijalność

→ od­bi­jal­ny


Patrz:odbijalny

Źródła:

SJP.pl

Odbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­da­wa­nie in­ne­go kie­run­ku przed­miot­wi, który leci, jest w ruchu

 (1.2) da­wa­nie przez zwier­cia­dło, wodę itp. od­bi­te­go obra­zu

 (1.3) zo­sta­wia­nie na czymś śladu lub od­ci­sku po­przez na­ci­ska­nie lub tło­cze­nie

 (1.4) wie­lo­krot­ne ko­pio­wa­nie tek­stów, gra­fik przy po­mo­cy ja­kie­goś urzą­dze­nia tech­nicz­ne­go

 (1.5) od­pły­wa­nie od brze­gu po odepch­nię­ciu się

 (1.6) prze­ry­wa­nie tańca parze w celu za­tań­cze­nia z part­ner­ką, rza­dziej part­ne­rem

 (1.7) od­bie­ra­nie po walce z po­wro­tem, odzy­ski­wa­nie w wy­ni­ku wojny cze­goś np. re­gio­nu, te­ry­to­rium, mia­sta


Od­bi­ja­nie, be­ka­nie – uwol­nie­nie gazu z ukła­du tra­wien­ne­go (głów­nie z prze­ły­ku i żo­łąd­ka) przez usta. Czyn­no­ści tej to­wa­rzy­szy czę­sto cha­rak­te­ry­stycz­ny dźwięk i cza­sa­mi odór.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odbijanka

1. kal­ko­ma­nia;
2. ro­dzaj gry w piłkę po­le­ga­ją­cej na od­bi­ja­niu piłki od ścia­ny


Źródła:

SJP.pl

Odbijać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odbić)

 (1.1) o po­wierzch­niach ma­ją­cych wła­ści­wo­ści zwier­cia­dła: odt­wa­rzać, dawać obraz cze­goś

 (1.2) od­ci­skać coś lub dru­ko­wać

 (2.2) od­py­chać się sko­kiem od ziemi


Źródła:

Wiktionary

Odbiorca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, do któ­rej do­cie­ra prze­kaz ar­ty­stycz­ny, in­te­lek­tu­al­ny lub in­for­ma­cyj­ny

 (1.2) osoba upo­waż­nio­na do od­bio­ru cze­goś


Od­bior­ca – osoba lub grupa osób, do któ­rych do­cie­ra prze­kaz ar­ty­stycz­ny, in­te­lek­tu­al­ny lub in­for­ma­cyj­ny. W ję­zy­koz­naw­stwie jest to za­mie­rzo­ny bez­poś­red­ni adre­sat lub adre­sa­ci wy­po­wie­dzi au­to­ra (na­daw­cy). Do od­bior­cy od­no­szą się mor­fe­my dru­giej osoby gra­ma­tycz­nej. W pro­ce­sie ko­mu­ni­ka­cji od­bior­ca pełni rolę uczest­ni­ka. Od­bior­cą jest rów­nież osoba upo­waż­nio­na do od­bio­ru cze­goś.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odbiorczyni

ko­bie­ta od­bie­ra­ją­ca coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poczt. ko­bie­ta upo­waż­nio­na do od­bio­ru listu, prze­sył­ki itp.

 (1.2) ko­bie­ta, do któ­rej kie­ro­wa­na jest dana in­for­ma­cja lub prze­sła­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbiorniczek

zdrob­nie­nie od: od­bior­nik


Źródła:

SJP.pl

Odbiornik

1. urzą­dze­nie od­bie­ra­ją­ce prąd elek­trycz­ny;
2. urzą­dze­nie do od­bio­ru fal ra­dio­wych; ra­dio­wa sta­cja od­bior­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie elek­trycz­ne od­bie­ra­ją­ce fale elek­tro­ma­gne­tycz­ne

 (1.2) fiz. zbior­nik, do któ­re­go coś spły­wa

 (1.3) techn. urzą­dze­nie po­bie­ra­ją­ce ener­gię elek­trycz­ną i prze­ka­zu­ją­ce ją do ob­wo­du elek­trycz­ne­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odbiorowy

→ od­biór


Patrz:odbiór

Źródła:

SJP.pl

Odbitka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zapis gra­ficz­ny otrzy­ma­ny okre­ślo­ną me­to­dą tech­nicz­ną, np. od­ci­sko­wą, dru­kar­ską, fo­to­che­micz­ną

 (1.2) jęz. wyraz albo wy­ra­że­nie ut­wo­rzo­ne na wzór ob­ce­go

 (1.3) liter. jedna albo dwie nie­ak­cen­to­wa­ne sy­la­by na po­cząt­ku wersu przed pier­wszą sy­la­bą ak­cen­to­wa­ną

 (1.4) muz. po­je­dyn­cza lub kilka nut na po­cząt­ku ut­wo­ru czy jego czę­ści, umie­szczo­na przed pier­wszą kre­ską tak­to­wą


Źródła:

Wiktionary

Odbitkowy

przy­miot­nik od: od­bit­ka, np. pa­pier od­bit­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Odbiór

ode­bra­nie ja­kiejś rze­czy, która zo­sta­ła przy­sła­na spe­cjal­nie dla nas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nazwa czyn­no­ści, rze­czow­nik od­cza­sow­ni­ko­wy od od­bie­rać

 (1.2) wzię­cie cze­goś, co jest nasze lub przez­na­czo­ne dla nas, a przej­ścio­wo było w cu­dzych rę­kach (np. było po­ży­czo­ne, albo prze­sy­ła­ne pocz­tą ze skle­pu)

 (1.3) fizj. od­czu­wa­nie sy­gna­łów ze zmy­słów

 (1.4) elek­tron. wy­chwy­ce­nie sy­gna­łu ra­dio­we­go lub te­le­wi­zyj­ne­go

 (1.5) elek­tron. ja­kość tego sy­gna­łu

wy­krzy­knik

 (2.1) słowo uży­wa­ne pod­czas ko­rzy­sta­nia z radia na końcu wy­po­wie­dzi, aby po­in­for­mo­wać roz­mów­cę o jej za­koń­cze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbić

1. spo­wo­do­wać zmia­nę kie­run­ku;
2. dać obraz cze­goś (o lu­strze, wo­dzie);
3. od­cis­nąć pie­częć;
4. wy­ła­mać;
5. bi­ciem usz­ko­dzić (np. odbić nerki);
6. od­pły­nąć od brze­gu;
7. od­pa­ro­wać ude­rze­nie (piłki, szpa­dy);
8. uwol­nić, odzy­skać, prze­jąć (odbić mia­sto, żonę);
9. oder­wać się od ziemi, od skocz­ni;
10. po­we­to­wać stra­ty


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­bi­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­bi­jać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odblask

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) świa­tło od­bi­te od po­wierzch­ni

 (1.2) przed­miot od­bi­ja­ją­cy świa­tło w celu po­pra­wy wi­docz­no­ści

 (1.3) przen. książk. ślad mi­nio­ne­go zja­wi­ska lub czy­je­goś wpły­wu

 (1.4) fot. wada ukła­du op­tycz­ne­go lub ma­te­ria­łu świa­tło­czu­łe­go ob­ni­ża­ją­ca wy­ra­zi­stość obra­zu


Źródła:

Wiktionary

Odblaskiwać

od­bi­jać świa­tło


Źródła:

SJP.pl

Odblaskowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) od­bi­ja­ją­cy świa­tło; bę­dą­cy źró­dłem od­bla­sków

 (1.2) ja­skra­wy


Źródła:

Wiktionary

Odblaskówka

po­tocz­nie: lampa od­bla­sko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. lampa od­bla­sko­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbojnia

belka wózka ko­le­jo­we­go, do któ­rej przy­mo­co­wu­je się zde­rza­ki i łań­cu­chy po­moc­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Odbojnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Odbojnik

blo­ka­da za­bez­pie­cza­ją­ca sprzęt i po­wierzch­nie przed obi­ja­niem


Źródła:

SJP.pl

Odbojność

zdol­ność ciała do po­wro­tu do wyj­ścio­wej formy po uprzed­nim ści­śnię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Odbryzg

cząst­ka wody lub błota roz­pry­sku­ją­ce się od ude­rze­nia bądź od pod­mu­chu wia­tru


Źródła:

SJP.pl

Odbryzgi

cząst­ka wody lub błota roz­pry­sku­ją­ce się od ude­rze­nia bądź od pod­mu­chu wia­tru


Źródła:

SJP.pl

Odbrązawiać

roz­wie­wać le­gen­dę ota­cza­ją­cą jakąś hi­sto­rycz­ną po­stać, jakiś fakt hi­sto­rycz­ny; de­mi­to­lo­gi­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odbrązowić

roz­wiać le­gen­dę ota­cza­ją­cą jakąś hi­sto­rycz­ną po­stać, jakiś fakt hi­sto­rycz­ny; zde­mi­to­lo­gi­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odbudowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­no­wie­nie, wznie­sie­nie cze­goś, co zo­sta­ło zni­szczo­ne

 (1.2) przen. po­wrót do po­przed­nie­go, lep­sze­go stanu cze­goś


Od­bu­do­wa – ro­dzaj bu­do­wy, w wy­ni­ku któ­re­go pow­sta­je nowy obiekt bu­dow­la­ny w miej­scu ist­nie­ją­ce­go wcze­śniej obiek­tu, który uległ cał­ko­wi­te­mu lub czę­ścio­we­mu zni­szcze­niu. Usta­no­wie­nie od­bu­do­wy jako ro­dza­ju bu­do­wy do­ko­na­ne jest w Pra­wie bu­dow­la­nym, w art. 3 pkt.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odbudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­bu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odbudować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­bu­do­wy­wać)

 (1.1) bud. zbu­do­wać na nowo lub odś­wie­żyć bu­do­wę

 (1.2) odt­wo­rzyć po­przed­ni stan

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­bu­do­wać się (ndk. od­bu­do­wy­wać się)

 (2.1) bud. zo­stać od­bu­do­wa­nym

 (2.2) zo­stać przy­wró­co­nym do po­przed­nie­go stanu


Źródła:

Wiktionary

Odbudowująco

w spo­sób przy­wra­ca­ją­cy do daw­ne­go stanu część or­ga­niz­mu, która zo­sta­ła cał­ko­wi­cie lub czę­ścio­wo zni­szczo­na; odt­wór­czo


Źródła:

SJP.pl

Odbudowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bu­do­wa­nie cze­goś od nowa


Źródła:

Wiktionary

Odbudowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­bu­do­wać)

 (1.1) bu­do­wać po­now­nie; odś­wie­żać bu­dow­le

 (1.2) przy­wra­cać do po­przed­nie­go stanu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­bu­do­wy­wać się (dk. od­bu­do­wać się)

 (2.1) być bu­do­wa­nym na nowo

 (2.2) po­wra­cać do swo­je­go po­przed­nie­go stanu


Źródła:

Wiktionary

Odbugować

w in­for­ma­ty­ce: usu­nąć bugi


Źródła:

SJP.pl

Odbugowywać

w in­for­ma­ty­ce: usu­wać bugi


Źródła:

SJP.pl

Odburknięcie

od­po­wie­dzieć nie­u­przej­mie, po cichu, z nie­chę­cią, zło­ścią w gło­sie


Źródła:

SJP.pl

Odburknąć

od­po­wie­dzieć nie­u­przej­mie, po cichu, z nie­chę­cią, zło­ścią w gło­sie


Źródła:

SJP.pl

Odbycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odbyć.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) Ms. i W. lp. od: odbyt


Źródła:

Wiktionary

Odbycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od odbyt


Źródła:

Wiktionary

Odbyt

koń­co­wy otwór prze­wo­du po­kar­mo­we­go, przez który wy­da­la­ne są reszt­ki nie­stra­wio­ne­go po­ży­wie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. koń­co­wy otwór, uj­ście ukła­du po­kar­mo­we­go;

 (1.2) przest. hand. po­wo­dze­nie w sprze­da­ży


 "Zo­bacz też: Odbyt czło­wie­ka."

Odbyt ( anus) – w ana­to­mii koń­co­wy otwór prze­wo­du po­kar­mo­we­go. Odbyt za­my­ka­ny jest przez wie­niec sil­nych, okręż­nych mię­śni two­rzą­cych zwie­racz od­by­tu (roz­róż­nia się zwie­racz wew­nętrz­ny od­by­tu i zwie­racz zew­nętrz­ny od­by­tu). Pod­sta­wo­wą funk­cją od­by­tu jest opróż­nia­nie prze­wo­du po­kar­mo­we­go z kału w pro­ce­sie de­fe­ka­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odbytnica

koń­co­wa, sil­nie umię­śnio­na część je­li­ta gru­be­go u krę­gow­ców, za­koń­czo­na od­by­tem lub ucho­dzą­ca do steku; je­li­to pro­ste; prost­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. koń­co­wy od­ci­nek je­li­ta gru­be­go ssa­ków;


Od­byt­ni­ca, prost­ni­ca ( rec­tum), je­li­to pro­ste (łac. rec­tum in­te­sti­num), daw­niej lub po­tocz­nie kisz­ka stol­co­wa – koń­co­wa część je­li­ta gru­be­go ssa­ków ło­ży­sko­wych. Od góry łączy się z esicą na gra­ni­cy 2 i 3 kręgu krzy­żo­we­go, od dołu na­to­miast ot­wie­ra się do śro­do­wi­ska zew­nętrz­ne­go od­by­tem. W wa­run­kach pra­wi­dło­wych nie za­wie­ra kału, słu­żąc wy­łącz­nie do jego przej­ścia (de­fe­ka­cja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odbytnicowy

→ od­byt­ni­ca; od­byt­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Odbytniczy

→ od­byt­ni­ca; od­byt­ni­co­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z od­byt­ni­cą, do­ty­czą­cy od­byt­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbytowy

→ odbyt; anal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z od­by­tem, do­ty­czą­cy od­by­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odbywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odbyć)

 (1.1) robić coś lub brać udział w wy­ko­ny­wa­niu cze­goś; uczest­ni­czyć w czymś

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zo­o­techn. kar­mić i poić bydło

 (1.3) stpol. praw. odrzu­cać ro­szcze­nia po­wo­da

 (1.4) daw. po­zby­wać się, od­da­wać

 (1.5) daw. wy­da­lać z or­ga­niz­mu

 (1.6) daw. ro­dzić

 (1.7) daw. od­stę­po­wać za pie­nią­dze, sprze­da­wać

 (1.8) daw. wy­da­wać, trwo­nić (o ma­jąt­ku, pie­nią­dzach)

 (1.9) daw. praw. unie­waż­niać, od­da­lać, od­wo­ły­wać, uma­rzać

 (1.10) daw. za­łat­wiać, od­pra­wiać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­by­wać się (dk. odbyć się)

 (2.1) mieć miej­sce, dziać się, do­ko­ny­wać się


Źródła:

Wiktionary

Odbyć

ukoń­czyć, prze­być coś, wziąć udział w okre­ślo­nej czyn­no­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­by­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­by­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odbyć się (ndk. od­by­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­by­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbój

1. ele­ment ogra­ni­cza­ją­cy ruch czę­ści ru­cho­mych ja­kie­goś urzą­dze­nia, przed­mio­tu, np. drzwi, okna;
2. sy­gnał za­koń­cze­nia łowów ode­gra­ny na trąb­ce lub rogu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. za­koń­cze­nie ja­kiejś gru­po­wej czyn­no­ści, akcji

 (1.2) łow. sy­gnał na za­koń­cze­nia po­lo­wa­nia grany na trąb­ce lub rogu

 (1.3) techn. ele­ment, który ogra­ni­cza ruch ja­kie­goś ele­men­tu urzą­dze­nia

 (1.4) ar­chit. ka­mien­ny lub że­liw­ny ogra­nicz­nik umie­szcza­ny na ziemi przy fra­mu­dze po obu stro­nach bramy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbąkiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­bą­knąć)

 (1.1) od­po­wia­dać komuś krót­ko i nie­wy­raź­nie


Źródła:

Wiktionary

Odbąknąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­bą­ki­wać)

 (1.1) od­po­wie­dzieć komuś krót­ko i nie­wy­raź­nie


Źródła:

Wiktionary

Odbębnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. ro­bie­nie cze­goś byle jak


Źródła:

Wiktionary

Odbębniać

1. po­tocz­nie: nied­ba­le wy­ko­ny­wać nie­lu­bia­ne za­ję­cie, aby jak naj­szyb­ciej je za­koń­czyć;
2. wy­gry­wać coś na bęb­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­bęb­nić)

 (1.1) muz. grać coś na bęb­nie

 (1.2) pot. wy­ko­ny­wać obo­wiąz­ki nie­chęt­nie, od niech­ce­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbębnić

1. po­tocz­nie: szyb­ko i mi­ni­mal­nym na­kła­dem wy­sił­ku za­koń­czyć nie­lu­bia­ne za­ję­cie;
2. za­grać coś na bęb­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) muz. za­grać coś na bęb­nie

 (1.2) pot. zro­bić coś nie­chęt­nie, od niech­ce­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odbłaniarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. spoż. ma­szy­na rzeź­ni­cza do usu­wa­nia błon zew­nętrz­nych mię­śni lub po­dro­bów


Źródła:

Wiktionary

Odbłysk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­bi­cie świa­tła od gład­kiej lub bły­szczą­cej po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Odbłyśnik

część opra­wy oś­wiet­le­nio­wej; re­flek­tor


Źródła:

SJP.pl

Odbłyśnięty

taki, który od­błys­nął


Źródła:

SJP.pl

Odc.

skrót od: od­ci­nek


skrót

 (1.1) = od­ci­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odcedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ce­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Odcedzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ce­dzić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|od­ce­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Odcedzić

od­dzie­lić płyn od osadu lub in­nych sta­łych ele­men­tów znaj­du­ją­cych się w nim po­przez od­la­nie płynu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ce­dzać)

 (1.1) od­dzie­lić od sie­bie płyn i znaj­du­ją­ce się w nim cząst­ki stałe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odchamiacz

śro­do­wi­sko­wo: przed­miot hu­ma­ni­stycz­ny dla stu­den­tów nauk ści­słych


Źródła:

SJP.pl

Odchamiać

po­tocz­nie:
1. włą­czać kogoś w życie kul­tu­ral­ne;
2. od­cha­miać się - włą­czać się w życie kul­tu­ral­ne


Źródła:

SJP.pl

Odchamiony

po­tocz­nie:
1. uczy­nić kogoś kul­tu­ral­nym;
2. od­cha­mić się - za­cząć uczest­ni­czyć w życiu kul­tu­ral­nym


Źródła:

SJP.pl

Odchamić

po­tocz­nie:
1. uczy­nić kogoś kul­tu­ral­nym;
2. od­cha­mić się - za­cząć uczest­ni­czyć w życiu kul­tu­ral­nym


Źródła:

SJP.pl

Odcharczeć

po­tocz­nie: od­po­wie­dzieć coś zdu­szo­nym, chry­pli­wym gło­sem


Źródła:

SJP.pl

Odchlipywać

rzad­ko: chli­piąc, upi­jać tro­chę


Źródła:

SJP.pl

Odchlorowywać

usu­wać chlor z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odchodne

tylko w po­tocz­nych wy­ra­że­niach: na od­chod­ne, na od­chod­nym - w chwi­li odej­ścia, opu­szcza­jąc ja­kieś miej­sce


Źródła:

SJP.pl

Odchodowy

przy­miot­nik od: od­chód, od­cho­dy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. od­no­szą­cy się do od­cho­du, zwią­za­ny z od­cho­dem

 (1.2) przest. od­no­szą­cy się do od­cho­dów, zwią­za­ny z od­cho­da­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odchody

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) fizj. stałe po­zo­sta­ło­ści tra­wien­ne i cie­kłe, pro­duk­ty prze­mia­ny ma­te­rii wy­da­la­ne jako kał i mocz

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B., W. lm. od od­chód


Źródła:

Wiktionary

Odchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od| od­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Odchodzić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odejść)

 (1.1) od­da­lać się od ja­kie­goś miej­sca

 (1.2) zry­wać zwią­zek z kimś, opu­szczać kogoś

 (1.3) eufem. umie­rać


Źródła:

Wiktionary

Odchorowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­cho­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odchować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. cho­wać)

 (1.1) wy­ho­do­wać


Źródła:

Wiktionary

Odchrzanić

1. zro­bić coś nie­sta­ran­nie, nied­ba­le; od­wa­lić;
2. od­chrza­nić się:
a) po­zo­sta­wić coś lub kogoś w spo­ko­ju; od­wa­lić się;
b) bar­dzo się wy­stro­ić


Źródła:

SJP.pl

Odchrząkiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­chrzą­knąć)

 (1.1) chrzą­kać w celu po­zby­cia się ciał ob­cych z krta­ni oraz gar­dła


Źródła:

Wiktionary

Odchrząknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­chrzą­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Odchrząknąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­chrzą­ki­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­chrzą­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odchudzacz

śro­dek od­chu­dza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Odchudzający

taki, który wspo­ma­ga od­chu­dza­nie


Źródła:

SJP.pl

Odchudzanie

Od­chu­dza­nie – pro­ces po­le­ga­ją­cy na re­duk­cji za­war­to­ści tkan­ki tłu­szczo­wej w ciele, do war­to­ści op­ty­mal­nej dla płci i wieku. Pro­ces ten, w uję­ciu bio­lo­gicz­nym, zmie­rza do po­pra­wy tra­wie­nia, re­duk­cji po­zio­mu tkan­ki tłu­szczo­wej i zwięk­sze­nia za­war­to­ści tkan­ki mię­śnio­wej, w wy­ni­ku zmia­ny na­wy­ków stylu życia. W uję­ciu psy­cho­lo­gicz­nym osią­gnię­cie op­ty­mal­nej wagi wy­wo­łu­je za­do­wo­le­nie, pod­wyż­sze­nie włas­nej sa­mo­o­ce­ny, po­czu­cie atrak­cyj­no­ści oraz wzrost wiary we włas­ne moż­li­wo­ści.


Źródła:

Wikipedia

Odchudzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­chu­dzić)

 (1.1) fizj. dzia­łać na rzecz zmniej­sze­nia masy ciała lub jego czę­ści

 (1.2) przen. zmniej­szać jakiś zasób

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­chu­dzać się (dk. od­chu­dzić się)

 (2.1) fizj. dzia­łać na rzecz zmniej­sze­nia masy swo­je­go ciała


Źródła:

Wiktionary

Odchylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) róż­ni­ca mię­dzy ist­nie­ją­cym a wła­ści­wym sta­nem cze­goś

 (1.2) idea lub po­gląd niez­god­ne z ofi­cjal­nie obo­wią­zu­ją­cy­mi

 (1.5) mat. stat. ter­min sta­ty­stycz­ny, okre­śla­ją­cy np. roz­miar błędu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odchylić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­chy­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­chy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Odchylnia

urzą­dze­nie stałe lub prze­suw­ne z krąż­ka­mi do od­chy­la­nia kie­run­ku biegu, np. liny


Źródła:

SJP.pl

Odchył

w gwa­rze ucz­niow­skiej: nie­nor­mal­ne za­cho­wa­nie, od­chy­le­nie od normy


Źródła:

SJP.pl

Odchyły

po­tocz­nie: nie­nor­mal­ne za­cho­wa­nie, od­chy­le­nia od normy


Źródła:

SJP.pl

Odchód

1. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) pro­dukt szkod­li­wy lub zbęd­ny, wy­da­la­ny przez or­ga­nizm w po­sta­ci kału i moczu; ek­skre­ment, ek­skret;
2. daw­niej:
a) droga wyj­ścio­wa; wyj­ście;
b) od­pływ


Źródła:

SJP.pl

Odchów

pro­ces do­pro­wa­dza­nia mło­dych zwie­rząt ho­dow­la­nych do wieku od­po­wied­nie­go do uboju lub roz­pło­du


Źródła:

SJP.pl

Odchładzalnia

po­mie­szcze­nie słu­żą­ce do pod­no­sze­nia tem­pe­ra­tu­ry mro­żo­nych pro­duk­tów przed wy­da­niem ich z chłod­ni


Źródła:

SJP.pl

Odciec

cie­knąc, od­dzie­lić się od cze­goś; od­pły­nąć; od­są­czyć się;


Źródła:

SJP.pl

Odciek

ciecz wy­do­by­wa­ją­ca się ze skła­do­wisk od­pa­dów ko­mu­nal­nych


Źródła:

SJP.pl

Odcieknięty

taki, który od­cie­knął (od­ciekł); od­cie­kły


Źródła:

SJP.pl

Odciekły

cie­knąc, od­dzie­lić się od cze­goś; od­pły­nąć; od­są­czyć się;


Źródła:

SJP.pl

Odcieniowywać

daw­niej: uwy­dat­niać, wy­ka­zy­wać róż­ni­ce


Źródła:

SJP.pl

Odcień

1. od­mia­na ja­kie­goś ko­lo­ru róz­nią­ca się stop­niem in­ten­syw­no­ści lub do­miesz­ką ja­kiejś innej barwy;
2. niez­nacz­na od­mia­na cze­goś, drob­na, sub­tel­na róż­ni­ca zaz­na­cza­ją­ca się w czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­mia­na ko­lo­ru, która różni się od niego in­ten­syw­no­ścią lub do­miesz­ką in­ne­go ko­lo­ru

 (1.2) niez­nacz­na róż­ni­ca lub cecha trud­no po­strze­gal­na


Od­cień – w te­o­rii ko­lo­ru jedna z głów­nych cech ko­lo­ru, obok jas­no­ści i na­sy­ce­nia, zde­fi­nio­wa­na tech­nicz­nie (przez CIECAM02) jako „sto­pień, w któ­rym bo­dziec może być opi­sa­ny jako po­dob­ny lub różny od bodź­ców opi­sa­nych jako czer­wo­ny, zie­lo­ny, nie­bie­ski i żółty”. W ma­lar­skiej te­o­rii ko­lo­ru od­po­wia­da ona czy­stym i na­sy­co­nym ko­lo­rom – bez do­mie­szek sza­ro­ści, przy­ciem­nia­nia lub roz­ja­śnia­nia. Jest to jeden z ele­men­tów koła barw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odcinak

ręcz­ne na­rzą­dzie do cię­cia me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Odcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ci­nać.


Źródła:

Wiktionary

Odcinany

uszy­ty z wię­cej niż jed­ne­go ka­wał­ka ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl

Odcinać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ciąć)

 (1.1) tnąc, od­dzie­lać coś od ja­kiejś ca­ło­ści

 (1.2) tnąc, uwal­niać coś lub kogoś

 (1.3) prze­ry­wać do­pływ cze­goś

 (2.2) przen. zry­wać z czymś lub z kimś

 (2.3) przen. zaj­mo­wać odręb­ne sta­no­wi­sko w ja­kiejś spra­wie lub nie brać w czymś udzia­łu

 (2.4) przen. traf­nie i szyb­ko od­po­wia­dać na po­sta­wio­ny za­rzut, na kry­ty­kę itp.

 (2.5) przen. wy­raź­nie za­ry­so­wać się na ja­kimś tle


Źródła:

Wiktionary

Odcineczek

zdrob­nie­nie od: od­ci­nek


Źródła:

SJP.pl

Odcinek

1. film, au­dy­cja lub utwór li­te­rac­ki, bę­dą­cy czę­ścią cyklu;
2. od­cię­ta część ja­kie­goś do­ku­men­tu, bę­dą­ca zwy­kle do­wo­dem do­ko­na­nia tran­sak­cji;
3. to, co zo­sta­ło oder­wa­ne lub od­cię­te od cze­goś, wy­dzie­lo­na część więk­szej ca­ło­ści;
4. wy­dzie­lo­na część ja­kiejś dzia­łal­no­ści; za­kres;
5. część pro­stej ogra­ni­czo­na dwoma punk­ta­mi;
6. teren wyz­na­czo­ny na sa­mo­dziel­ne dzia­ła­nia jed­nost­ki woj­sko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) film. liter. jeden frag­ment po­wie­ści, filmu itp., na­le­żą­cy do więk­szej ca­ło­ści, pu­bli­ko­wa­ny lub emi­to­wa­ny osob­no

 (1.2) geom. zbiór wszyst­kich punk­tów le­żą­cych po­mię­dzy dwoma punk­ta­mi krzy­wej (w do­my­śle: pro­stej), włącz­nie z tymi punk­ta­mi;

 (1.3) frag­ment cze­goś po­dłuż­ne­go, na po­do­bień­stwo od­cin­ka (1.2)

 (1.4) frag­ment więk­szej ca­ło­ści, od­cię­ty od niej


Od­ci­nek – część pro­stej za­war­ta po­mię­dzy dwoma jej punk­ta­mi z tymi punk­ta­mi włącz­nie. Od­ci­nek w ca­ło­ści za­wie­ra się wew­nątrz tej pro­stej.

W prze­strze­ni trój­wy­mia­ro­wej z kar­tez­jań­skim ukła­dem współ­rzęd­nych for­mu­la_1 od­ci­nek o koń­cach for­mu­la_2 jest zbio­rem punk­tów for­mu­la_3 opi­sa­nych ukła­dem rów­nań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odcinka

1. film, au­dy­cja lub utwór li­te­rac­ki, bę­dą­cy czę­ścią cyklu;
2. od­cię­ta część ja­kie­goś do­ku­men­tu, bę­dą­ca zwy­kle do­wo­dem do­ko­na­nia tran­sak­cji;
3. to, co zo­sta­ło oder­wa­ne lub od­cię­te od cze­goś, wy­dzie­lo­na część więk­szej ca­ło­ści;
4. wy­dzie­lo­na część ja­kiejś dzia­łal­no­ści; za­kres;
5. część pro­stej ogra­ni­czo­na dwoma punk­ta­mi;
6. teren wyz­na­czo­ny na sa­mo­dziel­ne dzia­ła­nia jed­nost­ki woj­sko­wej


Źródła:

SJP.pl

Odcinkowiec

po­tocz­nie: film lub pro­gram emi­to­wa­ny w te­le­wiz­ji w kilku od­cin­kach


Źródła:

SJP.pl

Odcinkowy

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się tylko do od­cin­ka, obej­mu­ją­cy od­ci­nek

 (1.2) skła­da­ją­cy się z od­cin­ków, ma­ją­cy od­cin­ki


Źródła:

Wiktionary

Odciosać

cio­sa­jąc, od­dzie­lić od cze­goś jakąś część


Źródła:

SJP.pl

Odcisk

1. ślad po­zo­sta­wio­ny przez od­ci­śnię­cie ja­kie­goś przed­mio­tu; ślad;
2. twar­de zgru­bie­nie na­skór­ka; na­gnio­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­bi­cie kształ­tu ja­kie­goś obiek­tu, przed­mio­tu w innym

 (1.2) med. zgru­bie­nie skóry pow­sta­łe na sku­tek uci­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Odciskać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­cis­nąć)

 (1.1) zo­sta­wiać ślad cze­goś na pew­nej po­wierzch­ni, wci­ska­jąc w nią to coś

 (1.2) ści­skać lub tło­czyć coś, od­dzie­la­jąc od tego płyn

 (1.3) wy­wie­rać trwa­ły, istot­ny wpływ na kimś lub czymś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­ci­skać się (dk. od­cis­nąć się)

 (2.1) zo­sta­wiać swój ślad na pew­nej po­wierzch­ni, wci­ska­jąc się w nią

 (2.2) wy­wie­rać trwa­ły, istot­ny wpływ na kimś lub czymś


Źródła:

Wiktionary

Odciskowy

→ od­cisk


Patrz:odcisk

Źródła:

SJP.pl

Odciąg

1. urzą­dze­nie wen­ty­la­cyj­ne do wy­chwy­ty­wa­nia i usu­wa­nia za­nie­czy­szczeń po­wie­trza w miej­scu ich pow­sta­wa­nia;
2. lina lub pręt z urzą­dze­niem na­prę­ża­ją­cym, utrzy­mu­ją­ce wy­so­ką kon­struk­cję (słup, maszt) we wła­ści­wej po­zy­cji, zwy­kle pio­no­wej


Od­ciąg – ele­ment kon­struk­cyj­ny masz­tu, ro­dzaj cię­gna słu­żą­ce­go prze­no­sze­niu ob­cią­żeń po­zio­mych. Zwy­kle sto­so­wa­ne przy masz­tach ra­dio­wych, ża­glo­wych, tur­bi­nach wia­tro­wych, na­mio­to­wych i in­nych. Jeden ko­niec od­cią­gu jest po­łą­czo­ny prze­gu­bo­wo z kon­struk­cją masz­tu (w miej­scu mo­co­wa­nia sto­su­je się prze­po­nę - stę­że­nie po­przecz­ne kon­struk­cji masz­tu), drugi po­łą­czo­ny prze­gu­bo­wo z fun­da­men­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odciągać

1. cią­gnąc, prze­mie­szczać coś lub kogoś; od­su­wać, odw­le­kać;
2. skła­niać kogoś do po­rzu­ce­nia kogoś lub cze­goś; znie­chę­cać, od­wo­dzić;
3. cią­gnąc, na­prę­żać lub wy­dłu­żać coś;
4. opóź­niać czas wy­ko­na­nia cze­goś; odw­le­kać;
5. wy­do­by­wać skądś jakiś płyn przez odes­sa­nie; od­pom­po­wy­wać, od­są­czać;
6. od­dzie­lać róż­nią­ce się czę­ści z mie­sza­ni­ny róż­nych sub­stan­cji;
7. od­cią­gać się:
a) od­cią­gać na inne miej­sce sie­bie sa­me­go;
b) opóź­niać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­cią­gnąć)

 (1.1) znie­chę­cać kogoś do cze­goś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odciągnąć

1. cią­gnąc, prze­mie­ścić coś lub kogoś; od­su­nąć, odw­lec;
2. skło­nić kogoś do po­rzu­ce­nia kogoś lub cze­goś; znie­chę­cić, od­wieść;
3. cią­gnąc, na­prę­żyć lub wy­dłu­żyć coś;
4. opóź­nić czas wy­ko­na­nia cze­goś; odw­lec;
5. wy­do­być skądś jakiś płyn przez odes­sa­nie; od­pom­po­wać, od­są­czyć;
6. od­dzie­lić róż­nią­ce się czę­ści z mie­sza­ni­ny róż­nych sub­stan­cji;
7. od­cią­gnąć się:
a) od­cią­gnąć na inne miej­sce sie­bie sa­me­go;
b) zo­stać opóź­nio­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­cią­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­cią­gać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odciągowy

→ od­ciąg


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z od­cią­ga­niem, do­ty­czą­cy od­cią­ga­nia


Patrz:odciąg

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odciąć

1. tnąc, od­dzie­lić coś od ja­kiejś ca­ło­ści;
2. przer­wać do­pływ cze­goś;
3. unie­moż­li­wić komuś osią­gnię­cie cze­goś;
4. unie­moż­li­wić kon­takt z kimś lub z czymś;
5. od­ciąć się - szyb­ko od­po­wie­dzieć na sta­wia­ne za­rzu­ty; zająć osob­ne sta­no­wi­sko w ja­kiejś spra­wie; zer­wać z czymś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ci­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­ci­nać.

 (1.2) przer­wać do­pływ cze­goś do­star­cza­ne­go ru­ro­cią­giem lub prze­wo­dem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­ciąć się (ndk. od­ci­nać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­ci­nać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odciążający

→ od­cią­żać


Patrz:odciążać

Źródła:

SJP.pl

Odciążać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­cią­żyć)

 (1.1) odej­mo­wać cze­muś cię­żar, ob­cią­że­nie

 (1.2) przen. po­zba­wiać kogoś nad­mia­ru cze­goś (obo­wiąz­ków, wy­dat­ków)


Źródła:

Wiktionary

Odciążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­cią­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Odciążyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­cią­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­cią­żać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­cią­żyć się (ndk. od­cią­żać się)

 (2.1) odej­mo­wać sobie cię­żar, ob­cią­że­nie

 (2.2) przen. po­zba­wiać się nad­mia­ru cze­goś (obo­wiąz­ków, wy­dat­ków)


Źródła:

Wiktionary

Odcięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­dzie­le­nie cze­goś od pew­nej ca­ło­ści cię­ciem

 (1.2) techn. przer­wa­nie do­pły­wu cze­goś

 (1.3) sport. w szer­mier­ce: szyb­kie ude­rze­nie na­tych­miast po od­pa­ro­wa­niu ciosu prze­ciw­ni­ka


Od­cię­cie, czyli su­spen­sja, z ła­ciń­skie­go: "ab­bre­via­tio per su­spen­sio­nem" – Naj­star­szy spo­sób skra­ca­nia wy­ra­zów pi­sa­nych w al­fa­be­cie ła­ciń­skim, znany ze sta­ro­rzym­skich in­skryp­cji.

Skra­ca­nie po­le­ga­ło na od­cię­ciu koń­co­wej czę­ści wy­ra­zu i po­zo­sta­wie­niu liter po­cząt­ko­wych lub tylko pier­wszej li­te­ry.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odcięta

pier­wsza współ­rzęd­na w kar­tez­jań­skim ukła­dzie współ­rzęd­nych (zwa­nym też pro­sto­kąt­nym ukła­dem współ­rzęd­nych); oz­na­cza­na jest prze­waż­nie sym­bo­lem x, a jej oś sym­bo­lem OX


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geom. jedna ze współ­rzęd­nych, wy­kre­śla­na na osi po­zio­mej i oz­na­cza­na sym­bo­lem x;

 (1.2) mat. licz­ba rze­czy­wi­sta okre­śla­ją­ca war­tość współ­rzęd­nej x


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odcukrzanie

usu­wać cu­kier


Źródła:

SJP.pl

Odcukrzać

usu­wać cu­kier


Źródła:

SJP.pl

Odcukrzyć

usu­nąć cu­kier


Źródła:

SJP.pl

Odczarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­cza­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odczasownikowy

w ję­zy­koz­naw­stwie: po­cho­dzą­cy, ut­wo­rzo­ny od cza­sow­ni­ka; de­wer­bal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. ut­wo­rzo­ny od cza­sow­ni­ka, po­cho­dzą­cy od cza­sow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­cze­kać.


Źródła:

Wiktionary

Odczekać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­cze­ki­wać)

 (1.1) za­cze­kać przez pe­wien czas do okre­ślo­nej chwi­li


Źródła:

Wiktionary

Odczekiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­cze­kać)

 (1.1) cze­kać przez pe­wien czas do okre­ślo­nej chwi­li


Źródła:

Wiktionary

Odczep

od­dzie­lić coś przy­cze­pio­ne­go, przy­mo­co­wa­ne­go; od­piąć


Od­czep – do­dat­ko­we po­łą­cze­nie elek­trycz­ne uz­wo­je­nia. Każda cewka lub uz­wo­je­nie bę­dą­ce czę­ścią ob­wo­du elek­trycz­ne­go po­sia­da dwa po­łą­cze­nia (po­cząt­ko­we i koń­co­we), po­mię­dzy któ­ry­mi znaj­du­je się stała war­tość in­duk­tan­cji cewki. Od­cze­py są do­dat­ko­wy­mi po­łą­cze­nia­mi, znaj­du­ją­cym się po­mię­dzy po­łą­cze­niem po­cząt­ko­wym i koń­co­wym, poz­wa­la­ją­cy­mi na sko­ko­wą re­gu­la­cję cha­rak­te­ry­sty­ki uz­wo­je­nia (in­duk­tan­cji, na­pię­cia, itd.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odczepialny

taki, który można łatwo od­cze­pić lub odłą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Odczepianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­cze­piać.


Źródła:

Wiktionary

Odczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­cze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Odczepić

od­dzie­lić coś przy­cze­pio­ne­go, przy­mo­co­wa­ne­go; od­piąć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­cze­piać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­cze­piać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczepne

daw­niej: coś, co jest da­wa­ne komuś w celu po­zby­cia się go; dziś tylko w po­tocz­nych wy­ra­że­niach: na od­czep­ne, na od­czep­ne­go - w celu po­zby­cia się kogoś lub uwol­nie­nia się od czy­jejś na­tar­czy­wo­ści; na od­czep­kę


Źródła:

SJP.pl

Odczepny

ar­cha­icz­nie: po­wie­dzia­ny lub zro­bio­ny po to, żeby uwol­nić się od kogoś, od czy­je­goś to­wa­rzy­stwa


Źródła:

SJP.pl

Odczerpywać

rzad­ko: czer­piąc, uj­mo­wać, od­le­wać cze­goś tro­chę


Źródła:

SJP.pl

Odczucie

1. prze­żyć coś uczu­cio­wo;
2. uś­wia­do­mić coś cobie, zdać sobie spra­wę z cze­goś;
3. za­re­a­go­wać doz­na­niem zmy­sło­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wra­że­nie, które się od­czu­wa

 (1.2) to, co można od­czu­wać zmy­sła­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczuciowy

→ od­czu­cie


Patrz:odczucie

Źródła:

SJP.pl

Odczulić

1. zmniej­szyć czu­łość ma­te­ria­łu świa­tło­czu­łe­go;
2. zlik­wi­do­wać aler­gię me­to­da­mi far­ma­ko­lo­gicz­ny; wy­le­czyć uczu­le­nie;
3. od­czu­lić się - wy­le­czyć się z aler­gii


Źródła:

SJP.pl

Odczuwalny

da­ją­cy się od­czuć, za­u­wa­żyć; wy­czu­wal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się od­czuć, wy­czu­wal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­czu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odczuwać

cza­sow­nik

 (1.1) re­a­go­wać na coś zmy­sło­wo, doś­wiad­czać cze­goś za po­mo­cą zmy­słów

 (1.2) in­ter­pre­to­wać coś


Źródła:

Wiktionary

Odczuć

1. prze­żyć coś uczu­cio­wo;
2. uś­wia­do­mić coś cobie, zdać sobie spra­wę z cze­goś;
3. za­re­a­go­wać doz­na­niem zmy­sło­wym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­czu­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­czu­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od od­czyt


Źródła:

Wiktionary

Odczyn

w me­dy­cy­nie: od­po­wiedź or­ga­niz­mu na czyn­nik zew­nętrz­ny (np. od­czyn po­szcze­pien­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. cha­rak­te­ry­sty­ka sub­stan­cji uza­leż­nio­na od stę­że­nia w niej jonów wo­do­ru

 (1.2) med. za­bu­rze­nie stanu zdro­wia spo­wo­do­wa­ne re­ak­cją na czyn­nik zew­nętrz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odczynianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­czy­niać.


Źródła:

Wiktionary

Odczyniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. od­czy­nić)

 (1.1) we­dług daw­nych wie­rzeń lu­do­wych: ni­we­czyć siłę cza­rów; zdej­mo­wać urok z kogoś (lub z cze­goś)

 (1.2) przest. wy­kry­wać za po­mo­cą środ­ków che­micz­nych

 (1.3) slang. robić coś dziw­ne­go, in­fan­tyl­ne­go lub bez­sen­sow­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Odczynnik

zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny w ana­li­zie che­micz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sub­stan­cja che­micz­na wy­ko­rzy­sty­wa­na w ja­kimś pro­ce­sie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczynnikowy

przy­miot­nik

 (1.1) chem. zwią­za­ny z od­czyn­ni­kiem


Źródła:

Wiktionary

Odczynowy

→ od­czyn


Patrz:odczyn

Źródła:

SJP.pl

Odczyt

1. wy­kład naj­czę­ściej o tre­ści po­pu­lar­no­na­u­ko­wej, wy­gła­sza­ny lub od­czy­ty­wa­ny przed pu­blicz­no­ścią; pre­lek­cja;
2. od­czy­ta­nie cze­goś, zwła­szcza wy­ni­ku obli­czeń za­re­je­stro­wa­nych przez jakiś przy­rząd


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­kład pu­blicz­nie wy­gło­szo­ny zwy­kle na temat po­pu­lar­no­na­u­ko­wy

 (1.2) spraw­dze­nie war­to­ści za­re­je­stro­wa­nej na przy­rzą­dzie po­mia­ro­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­czy­tać.

 (1.2) książk. spo­sób ro­zu­mie­nia, in­ter­pre­to­wa­nia da­ne­go dzie­ła


Źródła:

Wiktionary

Odczytać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­czy­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odczytywalny

da­ją­cy się od­czy­tać


Źródła:

SJP.pl

Odczytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­czy­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odczytywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­czy­tać)

 (1.1) czy­tać tekst za­pi­sa­ny niez­na­ny­mi zna­ka­mi lub za­pi­sa­ny nie­wy­raź­nie

 (1.2) pu­blicz­nie czy­tać na głos

 (1.3) za­poz­na­wać się ze wska­za­nia­mi urzą­dze­nia po­mia­ro­we­go

 (1.4) in­ter­pre­to­wać coś, do­my­ślać się cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odczłowieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odcz­ło­wie­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odczłowieczać

1. po­zba­wiać cech ludz­kich, wła­ści­wych czło­wie­ko­wi; de­hu­ma­ni­zo­wać;
2. odcz­ło­wie­czać się - tra­cić cechy ludz­kie; de­hu­ma­ni­zo­wać się


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. odcz­ło­wie­czyć)

 (1.1) po­zba­wiać cech ludz­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odczłowieczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­zba­wie­nie cech ludz­kich


Źródła:

Wiktionary

Odczłowieczony

przy­miot­nik

 (1.1) wy­zu­ty z czło­wie­czeń­stwa

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przym. od odcz­ło­wie­czyć


Źródła:

Wiktionary

Odczłowieczyć

1. po­zba­wić cech ludz­kich, wła­ści­wych czło­wie­ko­wi; zde­hu­ma­ni­zo­wać;
2. odcz­ło­wie­czyć się - stra­cić cechy ludz­kie; zde­hu­ma­ni­zo­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odcz­ło­wie­czać)

 (1.1) po­zba­wić ludz­kich cech

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odcz­ło­wie­czyć się (ndk. odcz­ło­wie­czać się)

 (2.1) wy­zbyć się ludz­kich cech


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddal

po­e­tyc­ko: da­le­ka prze­strzeń; dal


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. poet. dal, od­le­gła prze­strzeń

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: od­da­lić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Oddalać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­da­lić)

 (1.1) zwięk­szać od­le­głość po­mię­dzy da­ny­mi jed­nost­ka­mi

 (1.2) prze­su­wać na czas póź­niej­szy

 (1.3) czy­nić mniej re­al­nym, nie do­pu­szczać do wy­stą­pie­nia czego

 (1.4) po­wo­do­wać osła­bie­nie albo utra­tę więzi

 (1.5) czy­nić co rze­ko­mo dal­szym po­przez op­tycz­ne pom­niej­sza­nie

 (1.6) przest. zwal­niać z pracy

 (1.7) daw. na­ka­zy­wać odejść komu

 (1.8) praw. uznać żą­da­nia po­wo­da za nie­u­za­sad­nio­ne ze wzglę­dów me­ry­to­rycz­nych, z moż­li­wo­ścią wnie­sie­nia ape­la­cji

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­da­lać się (dk. od­da­lić się)

 (2.1) zwięk­szać włas­ną od­le­głość od czego lub kogo

 (2.2) sta­wać się mniej wi­dzial­nym czy sły­szal­nym

 (2.3) opu­szczać sa­mo­wol­nie ja­kieś miej­sce

 (2.4) prze­su­wać się w cza­sie

 (2.5) sta­wać się mniej re­al­nym

 (2.6) osła­biać lub tra­cić więź


Źródła:

Wiktionary

Oddalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­da­lić.

 (1.2) od­le­głość

 (1.3) praw. uz­na­nie żą­da­nia po­wo­da za nie­u­za­sad­nio­ne ze wzglę­dów me­ry­to­rycz­nych, z moż­li­wo­ścią wnie­sie­nia ape­la­cji


Od­da­le­nie – so­lo­wy album Ka­zi­ka na­gra­ny tylko przy po­mo­cy sam­ple­ra. Na­grań mu­zy­ki do­ko­na­no w piw­ni­cy Od­da­le­nie (czyli w pry­wat­nej piw­ni­cy Ka­zi­ka, która wid­nie­je na okład­ce) a wo­ka­li w stu­diu Wi­ni­cju­sza Chró­sta w War­sza­wie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oddalić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­da­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­da­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­da­lić się (ndk. od­da­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­da­lać się.


Źródła:

Wiktionary

Oddalony

1. bę­dą­cy w pew­nym od­da­le­niu od cze­goś; od­le­gły, da­le­ki;
2. taki, który się od­da­lił od ludzi; odi­zo­lo­wa­ny


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) po­ło­żo­ny w znacz­nej od­le­gło­ści prze­strzen­nej albo cza­so­wej od cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddanie

1. zwró­cić coś komuś;
2. dać coś komuś w ja­kimś celu;
3. dać coś komuś na włas­ność; po­da­ro­wać, ofia­ro­wać;
4. umie­ścić, ulo­ko­wać kogoś gdzieś;
5. wy­da­lić coś z or­ga­niz­mu;
6. oddać się: poś­wię­cić się cze­muś lub komuś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­da­wać.

 (1.2) wier­ność, poś­wię­ce­nie okre­ślo­nej spra­wie, idei lub oso­bie

 (1.3) od­da­nie się – po­zo­sta­wa­nie do dy­spo­zy­cji innej osoby (lub osób, np. po­li­cji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddany

1. zwró­cić coś komuś;
2. dać coś komuś w ja­kimś celu;
3. dać coś komuś na włas­ność; po­da­ro­wać, ofia­ro­wać;
4. umie­ścić, ulo­ko­wać kogoś gdzieś;
5. wy­da­lić coś z or­ga­niz­mu;
6. oddać się: poś­wię­cić się cze­muś lub komuś


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: oddać

przy­miot­nik

 (2.1) gotów do poś­wię­ceń dla kogoś lub cze­goś; wier­ny, lo­jal­ny, przy­wią­za­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zwra­ca­nie cze­goś komuś

 (1.2) od­pła­ca­nie komuś za coś w po­dob­ny spo­sób

 (1.3) od­da­wa­nie moczu: si­ka­nie


Źródła:

Wiktionary

Oddawać

1. zwra­cać coś komuś;
2. dawać coś komuś w ja­kimś celu;
3. dawać coś komuś na włas­ność; ofia­ro­wy­wać;
4. umie­szczać, lo­ko­wać kogoś gdzieś;
5. wy­da­lać coś z or­ga­niz­mu;
6. od­da­wać się: poś­wię­cać się cze­muś lub komuś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oddać)

 (1.1) dawać coś komuś z po­wro­tem, zwra­cać wła­ści­cie­lo­wi

 (1.2) odz­wier­cied­lać, przed­sta­wiać coś w od­po­wied­ni spo­sób

 (1.3) prze­ka­zy­wać, do­star­czać coś komuś

 (1.4) umie­szczać coś lub kogoś w ja­kimś miej­scu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­da­wać się

 (2.1) an­ga­żo­wać się w coś, robić coś z peł­nym za­an­ga­żo­wa­niem

 (2.2) pod­po­rząd­ko­wy­wać się komuś

 (2.3) przen. o ko­bie­cie od­by­wać sto­su­nek sek­su­al­ny z kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddawczyni

ko­bie­ta do­star­cza­ją­ca coś komuś


Źródła:

SJP.pl

Oddać

1. zwró­cić coś komuś;
2. dać coś komuś w ja­kimś celu;
3. dać coś komuś na włas­ność; po­da­ro­wać, ofia­ro­wać;
4. umie­ścić, ulo­ko­wać kogoś gdzieś;
5. wy­da­lić coś z or­ga­niz­mu;
6. oddać się: poś­wię­cić się cze­muś lub komuś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­da­wać)

 (1.1) dać coś komuś z po­wro­tem, zwró­cić wła­ści­cie­lo­wi

 (1.2) odz­wier­cied­lić, przed­sta­wić coś w od­po­wied­ni spo­sób

 (1.3) prze­ka­zać, do­star­czyć coś komuś

 (1.4) umie­ścić coś lub kogoś w ja­kimś miej­scu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oddać się

 (2.1) za­an­ga­żo­wać się w coś, zro­bić coś z peł­nym za­an­ga­żo­wa­niem

 (2.2) pod­po­rząd­ko­wać się komuś

 (2.3) przen. o ko­bie­cie odbyć sto­su­nek sek­su­al­ny z kimś

 (2.4) daw. reg-pl|Kresy. o ko­bie­cie wyjść za mąż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddech

1. po­bie­ra­nie tlenu do or­ga­niz­mu po­przez odru­cho­we wcią­ga­nie po­wie­trza do płuc i wy­dy­cha­nie;
2. wy­dy­cha­ne po­wie­trze;
3. po­tocz­nie: chwi­la od­po­czyn­ku, tchnie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­bra­nie tlenu po­przez wcią­gnię­cie go do płuc

 (1.2) od­dy­cha­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddechomierz

przy­rząd do mie­rze­nia ilo­ści wdy­cha­ne­go i wy­dy­cha­ne­go po­wie­trza; spi­ro­metr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. rzad. przy­rząd słu­żą­cy do mie­rze­nia ilość po­wie­trza wdy­cha­ne­go i wy­dy­cha­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddechowo

→ od­de­cho­wy


przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­de­cho­wy


Patrz:oddechowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddechowy

→ od­dech


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fizj. do­ty­czą­cy od­de­chu i od­dy­cha­nia


Patrz:oddech

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddeklamowywać

daw­niej: wy­gła­szać utwór li­te­rac­ki w spo­sób ar­ty­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Oddelegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­de­le­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Oddelegowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­de­le­go­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Oddemonizować

1. po­zba­wić kogoś cech de­mo­nicz­nych, do­pro­wa­dzić do po­strze­ga­nia kogoś jako zwy­kłej, nie bu­dzą­cej obaw osoby
2. od­de­mo­ni­zo­wać się - od­de­mo­ni­zo­wać sa­me­go sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Oddemonizowywać

1. po­zba­wiać cech de­mo­nicz­nych;
2. od­de­mo­ni­zo­wy­wać się - tra­cić cechy de­mo­nicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Oddestylowywać

od­dzie­lać przez de­sty­la­cję


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­de­sty­lo­wać)

 (1.1) od­dzie­lać pewną sub­stan­cję od za­wie­ra­ją­cej ją mie­sza­ni­ny po­przez de­sty­la­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddokować

1. od­piąć lap­to­pa od sta­cji do­ku­ją­cej;
2. wy­pro­wa­dzić jed­nost­kę z doku


Źródła:

SJP.pl

Oddolnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­dol­ny


Źródła:

Wiktionary

Oddolność

→ od­dol­ny


Patrz:oddolny

Źródła:

SJP.pl

Oddolny

1. po­cho­dzą­cy od pra­cow­ni­ków, a nie od za­rzą­du;
2. po­cho­dzą­cy od oby­wa­te­li, a nie od władz pań­stwo­wych


przy­miot­nik

 (1.1) po­cho­dzą­cy od pra­cow­ni­ków lub zwy­kłych oby­wa­te­li, a nie od ich kie­row­nict­wa lub ja­kich­kol­wiek władz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddramatyzować

1. po­zba­wić cech dra­ma­tu;
2. po­zba­wić cech dra­ma­tycz­no­ści, tra­giz­mu


Źródła:

SJP.pl

Oddrzewić

usu­nąć z ja­kie­goś ob­sza­ru drze­wa


Źródła:

SJP.pl

Oddychacz

po­tocz­nie:
1. osoba, która czę­sto sapie, od­dy­cha z tru­dem;
2. urzą­dze­nie re­gu­lu­ją­ce od­dech


Źródła:

SJP.pl

Oddychający

wdy­chać i wy­dy­chać tlen at­mos­fe­rycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Oddychalność

zdol­ność ma­te­ria­łu do prze­pu­szcza­nia pary wod­nej


Źródła:

SJP.pl

Oddychalny

o ma­te­ria­le: prze­pu­szcza­ją­cy po­wie­trze, umoż­li­wia­ją­cy od­dy­cha­nie


Źródła:

SJP.pl

Oddychanie

wdy­chać i wy­dy­chać tlen at­mos­fe­rycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­dy­chać.


Od­dy­cha­nie (łac. "re­spi­ra­tio" – od­dy­cha­nie) – pro­ce­sy ży­cio­we zwią­za­ne z uzy­ski­wa­niem przez or­ga­niz­my ener­gii uży­tecz­nej bio­lo­gicz­nie:

Pro­ce­sy te czę­sto są sprzę­żo­ne, jed­nak nie za­wsze muszą być po­wią­za­ne bez­poś­red­nio, co może pro­wa­dzić do nie­jed­noz­nacz­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oddychać

wdy­chać i wy­dy­chać tlen at­mos­fe­rycz­ny


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) fizj. zool. biol. po­bie­rać tlen z na­tu­ral­ne­go dla da­ne­go ga­tun­ku śro­do­wi­ska

 (1.2) przen. med. fizj. fant. prze­ja­wiać funk­cje ży­cio­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddymiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­dy­mić)

 (1.1) po­zba­wiać dymu


Źródła:

Wiktionary

Oddzialik

zdrob­nie­nie od: od­dział


Źródła:

SJP.pl

Oddział

część skła­do­wa in­sty­tu­cji sta­no­wią­ca pewną ca­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odręb­na i sa­mo­dziel­nie dzia­ła­ją­ca część ja­kiejś or­ga­ni­za­cji lub urzę­du

 (1.2) grupa ludzi jako część pew­nej for­ma­cji

 (1.3) geol. jed­nost­ka chro­no­stra­ty­gra­ficz­na dzie­jów Ziemi, część sy­ste­mu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oddziałowa

1. ko­bie­ta kie­ru­ją­ca pie­lę­gniar­ka­mi na od­dzia­le szpi­tal­nym;
2. kie­row­nicz­ka od­dzia­łu w fa­bry­ce


Źródła:

SJP.pl

Oddziaływanie

1. wpły­wać;
2. po­wo­do­wać jakąś re­ak­cję;
3. dzia­łać z okre­ślo­ną siłą na inne obiek­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­dzia­ły­wać.

 (1.2) książk. wy­wie­ra­ny wpływ

 (1.3) fiz. zja­wi­sko przy­cią­ga­nia lub od­py­cha­nia obiek­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddziaływać

1. wpły­wać;
2. po­wo­do­wać jakąś re­ak­cję;
3. dzia­łać z okre­ślo­ną siłą na inne obiek­ty


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­dzia­łać)

 (1.1) wpły­wać, po­wo­do­wać sku­tek

 (1.2) chem. po­wo­do­wać re­ak­cję che­micz­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddziedziczać

daw­niej:
1. odzie­dzi­czać;
2. po­zba­wiać prawa do spad­ku; wy­dzie­dzi­czać


Źródła:

SJP.pl

Oddzielacz

Od­dzie­lacz (ang. "con­nec­ting re­mo­va­ble link") – po­łącz­nik bez­me­cha­niz­mo­wy o trud­no ro­złą­czal­nych ze­sty­kach (np. skrę­ca­nych śru­ba­mi).


Źródła:

Wikipedia

Oddzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­dzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Oddzielać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. od­dzie­lić)

 (1.1) se­pa­ro­wać jedną rzecz od dru­giej

 (1.2) se­pa­ro­wać kogoś od ja­kiejś grupy

 (1.3) po­wo­do­wać że frag­ment prze­sta­je z czymś two­rzyć ca­łość

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­dzie­lać się (dk. od­dzie­lić się)

 (2.1) od­dzie­lać (1.2) sie­bie od ja­kiejś grupy

 (2.2) ule­gać odłą­cza­niu od ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Oddzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­dzie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Oddzielić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­dzie­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­dzie­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­dzie­lić się (ndk. od­dzie­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­dzie­lać się.


Źródła:

Wiktionary

Oddzielnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie razem, osob­no


Źródła:

Wiktionary

Oddzielność

cecha cze­goś sta­no­wią­ce­go osob­ną i sa­mo­dziel­ną ca­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan bycia od­dziel­nym, nie­za­leż­nym lub odręb­nym od cze­goś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddzielny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który sta­no­wi sa­mo­dziel­ną ca­łość


Źródła:

Wiktionary

Oddziobać

odła­mać coś dzio­bem


Źródła:

SJP.pl

Oddzwaniać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oddz­wo­nić)

 (1.1) te­le­kom. kon­tak­to­wać się te­le­fo­nicz­nie z osobą, która wcze­śniej dzwo­ni­ła

 (1.2) wy­da­wać sy­gnał dźwię­ko­wy w okre­ślo­nej go­dzi­nie

 (1.3) ogła­szać roz­po­czę­cie cze­goś za po­mo­cą dzwo­nu lub sy­gna­łu dźwię­ko­we­go


Źródła:

Wiktionary

Oddzwonić

1. od­po­wie­dzieć te­le­fo­nicz­nie na wcze­śniej­szy te­le­fon od kogoś;
2. o dzwo­nie, ze­ga­rze: wybić go­dzi­nę;
3. dzwo­niąc, ogło­sić roz­po­czę­cie ja­kiejś czyn­no­ści


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oddz­wa­niać)

 (1.1) te­le­kom. skon­tak­to­wać się te­le­fo­nicz­nie z osobą, która wcze­śniej dzwo­ni­ła

 (1.2) wydać sy­gnał dźwię­ko­wy w okre­ślo­nej go­dzi­nie

 (1.3) ogło­sić roz­po­czę­cie cze­goś za po­mo­cą dzwo­nu lub sy­gna­łu dźwię­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddłużyć

1. spła­cić lub umo­rzyć czy­jeś zo­bo­wią­za­nia;
2. od­dłu­żyć się - po­zbyć się czę­ści lub ca­ło­ści za­dłu­że­nia przez jego spła­tę lub do­pro­wa­dze­nie do umo­rze­nia


Źródła:

SJP.pl

Oddźwięk

1. dźwięk od­bi­ty lub roz­pro­szo­ny; od­głos, po­głos;
2. re­ak­cja na coś; odzew, re­zo­nans


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) akust. dźwięk od­bi­ty lub roz­pro­szo­ny; wtór­ny dźwięk pow­sta­ją­cy jako od­po­wiedź na inny dźwięk

 (1.2) przen. czy­jaś od­po­wiedź na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oddźwięki

1. dźwięk od­bi­ty lub roz­pro­szo­ny; od­głos, po­głos;
2. re­ak­cja na coś; odzew, re­zo­nans


Źródła:

SJP.pl

Oddźwiękowienie

ogół za­bie­gów zmie­rza­ją­cych do wy­ci­sze­nia źró­dła ha­ła­su lub za­bez­pie­cze­nia wnę­trza przed ha­ła­sa­mi z zew­nątrz; aso­no­ry­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Ode

przy­i­mek

 (1.1) forma obocz­na przy­im­ka od


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ode­brać.


Źródła:

Wiktionary

Odebrać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­bie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Odechciewać

odech­cie­wać się - tra­cić ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl

Odechowiec

Ode­cho­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim, w gmi­nie Ska­ry­szew. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Oda­cho­wiec", po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Odechów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Odegnanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ode­gnać.


Źródła:

Wiktionary

Odegnać

od­pę­dzić, opę­dzać się od cze­goś/kogoś, por. ognać


Źródła:

SJP.pl

Odegrać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­gry­wać)

 (1.1) muz. odt­wo­rzyć utwór za po­mo­cą in­stru­men­tu lub urzą­dze­nia

 (1.2) film. teatr. odt­wo­rzyć po­stać i prze­bieg wy­da­rzeń w ekra­ni­za­cji lub in­sce­ni­za­cji

 (1.3) udać kogoś in­ne­go

 (1.4) gra­jąc, odzy­skać to, co się stra­ci­ło w po­przed­niej grze

 (1.5) sport. podać piłkę lub krą­żek ko­lej­ne­mu za­wod­ni­ko­wi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ode­grać się (ndk. od­gry­wać się)

 (2.1) odro­bić prze­gra­ną; odzy­skać, co się po­przed­nio prze­gra­ło

 (2.2) odbyć się, zajść gdzieś w danym cza­sie

 (2.3) pot. zro­bić komuś coś złego w od­we­cie za doz­na­ne krzyw­dy


Źródła:

Wiktionary

Odegrzewać

daw­niej: od­grze­wać


Źródła:

SJP.pl

Odegrzmieć

daw­niej: od­po­wie­dzieć grzmo­tem; odgrz­mieć


Źródła:

SJP.pl

Odejmowalny

moż­li­wy do odej­mo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Odejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mat. jedno z czte­rech pod­sta­wo­wych dzia­łań aryt­me­tycz­nych, dzia­ła­nie od­wrot­ne do do­da­wa­nia;

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odej­mo­wać.


Odej­mo­wa­nie – dzia­ła­nie od­wrot­ne do do­da­wa­nia. Odej­mo­wa­ne obiek­ty to od­po­wied­nio od­jem­na i od­jem­nik, wynik zaś na­zy­wa­ny jest róż­ni­cą.

Odej­mo­wa­nie oz­na­cza­ne jest zwy­cza­jo­wo zna­kiem mi­nu­sa.

Odej­mo­wa­nie za­li­cza się do czte­rech pod­sta­wo­wych dzia­łań aryt­me­tycz­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odejmować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odjąć)

 (1.1) mat. wy­ko­ny­wać dzia­ła­nie odej­mo­wa­nia;

 (1.2) za­bie­rać część ja­kiejś ca­ło­ści

 (1.3) usu­wać ope­ra­cyj­nie część ciała


Źródła:

Wiktionary

Odejście

1. idąc od­da­lić się, opu­ścić ja­kieś miej­sce;
2. opu­ścić, zer­wać, roz­stać się z kimś;
3. od­je­chać, od­pły­nąć, wy­ru­szyć w drogę;
4. um­rzeć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzecz. od­czas. od odejść

 (1.2) techn. roz­ga­łę­zie­nie w in­sta­la­cji


Odej­ście – forma ma­ne­wru tak­tycz­ne­go. To opu­szcza­nie zaj­mo­wa­nych re­jo­nów, po­zy­cji (linii). Ma­newr ten wy­ko­ny­wa­ny jest w celu wy­pro­wa­dze­nia wojsk spod ude­rzeń prze­wa­ża­ją­cych sił prze­ciw­ni­ka, za­ję­cia bar­dziej do­god­ne­go po­ło­że­nia do przysz­łych ak­tyw­nych dzia­łań, zy­ska­nia czasu do stwo­rze­nia punk­tu cięż­ko­ści na innym ob­sza­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odejść

1. idąc od­da­lić się, opu­ścić ja­kieś miej­sce;
2. opu­ścić, zer­wać, roz­stać się z kimś;
3. od­je­chać, od­pły­nąć, wy­ru­szyć w drogę;
4. um­rzeć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­cho­dzić)

 (1.1) od­da­lić się od ja­kie­goś miej­sca

 (1.2) opu­ścić kogoś, zer­wać zwią­zek z kimś

 (1.3) eufem. um­rzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odelsting

izba niż­sza par­la­men­tu nor­we­skie­go (Stor­tin­gu) do 2009 roku


Źródła:

SJP.pl

Odemglanie

usu­wać skądś mgłę


Źródła:

SJP.pl

Odemglać

usu­wać skądś mgłę


Źródła:

SJP.pl

Odemglić

usu­nąć skądś mgłę


Źródła:

SJP.pl

Odemknąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­my­kać)

 (1.1) uchy­lić zam­knię­cie


Źródła:

Wiktionary

Odemścić

daw­niej:
1. pom­ścić, od­pła­cić zem­stą za coś;
2. odem­ścić się - zem­ścić się, do­ko­nać zem­sty


Źródła:

SJP.pl

Odense

mia­sto w Danii


Oden­se (duń.) – trze­cie pod wzglę­dem wiel­ko­ści mia­sto Danii, po­ło­żo­ne na Fio­nii, u uj­ścia do za­to­ki Oden­se Fjord. Oden­se za­miesz­ku­je 182,4 tys. osób (2023). Jest to jedno z naj­star­szych duń­skich miast; w 1988 r. ob­cho­dzi­ło ty­sięcz­ną rocz­ni­cę pow­sta­nia. Sie­dzi­ba gminy Oden­se.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odeon

1. w an­tycz­nej Gre­cji - okrą­gła bu­dow­la przy­kry­ta da­chem, w któ­rej od­by­wa­ły się kon­kur­sy mu­zycz­ne i re­cy­ta­tor­skie
2. ro­dzaj or­kie­stry roz­ryw­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. hist. za­da­szo­na bu­dow­la z am­fi­te­a­trem, w sta­ro­żyt­nej Gre­cji i Rzy­mie, w któ­rej od­by­wa­ły się kon­kur­sy mu­zycz­ne i re­cy­ta­tor­skie;

 (1.2) muz. typ or­kie­stry gra­ją­cej mu­zy­kę roz­ryw­ko­wą, po­pu­lar­nej na prze­ło­mie XIX i XX w., zło­żo­nej z mu­zy­ków gra­ją­cych na in­stru­men­tach dę­tych z to­wa­rzy­sze­niem kwin­te­tu smycz­ko­we­go i per­ku­sji;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odepchnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­py­chać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­py­chać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odepch­nąć się (ndk. od­py­chać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­py­chać się.


Źródła:

Wiktionary

Odeprzeć

1. zmu­sić siłą do cof­nię­cia się; odrzu­cić, odepch­nąć kogoś lub coś;
2. obro­nić się przed na­pa­ścią (słow­ną lub fi­zycz­ną), prze­ciw­sta­wić się cze­muś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pie­rać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oderotyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ode­ro­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Oderotyzować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) po­zba­wić ero­tycz­nej at­mos­fe­ry, na­pię­cia


Źródła:

Wiktionary

Oderwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przer­wa­nie łącz­no­ści, po­wią­za­nia z kimś lub czymś


Źródła:

Wiktionary

Oderwać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odry­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odry­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oder­wać się (ndk. odry­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|odry­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Odesemesować

od­pi­sać komuś ese­me­sem


Źródła:

SJP.pl

Odesemesowywać

od­pi­sy­wać komuś ese­me­sem


Źródła:

SJP.pl

Odeski

1. → Odes­sa;
2. obwód ode­ski - jeden z 24 ob­wo­dów Ukra­i­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Odes­są, do­ty­czą­cy Odes­sy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odeskowanie

obi­cie z desek


Źródła:

SJP.pl

Odessa

1. mia­sto na po­łud­nio­wej Ukra­i­nie;
2. nazwa kilku miast w USA


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Czar­nym;


Odes­sa ( Одеса, "Odesa"; Одесса, "Odies­sa") – mia­sto i sto­li­ca ob­wo­du ode­skie­go Ukra­i­ny, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Czar­nym. Na po­cząt­ku 2024 roku, z licz­bą miesz­kań­ców prze­kra­cza­ją­cą 1 mln, Odes­sa zaj­mo­wa­ła trze­cie miej­sce (po Ki­jo­wie i Char­ko­wie) wśród naj­lud­niej­szych ukra­iń­skich miast[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odessanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odes­sać.


Źródła:

Wiktionary

Odessyjczyk

miesz­ka­niec Odes­sy


Źródła:

SJP.pl

Odessyjka

miesz­kan­ka Odes­sy


Źródła:

SJP.pl

Odeszły

1. idąc od­da­lić się, opu­ścić ja­kieś miej­sce;
2. opu­ścić, zer­wać, roz­stać się z kimś;
3. od­je­chać, od­pły­nąć, wy­ru­szyć w drogę;
4. um­rzeć


Źródła:

SJP.pl

Odesłać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­sy­łać)

 (1.1) zwró­cić coś na dro­dze prze­sył­ki

 (1.2) skie­ro­wać kogoś do da­ne­go miej­sca lub innej osoby


Źródła:

Wiktionary

Odeta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Odeta − żeń­skie imię, po­łud­nio­wo-sło­wiań­ska forma imie­nia Odyla – po­cho­dze­nia sta­ro­sak­soń­skie­go, od słowa "od" (ma­ją­tek). Oz­na­cza: za­moż­na.

Inne formy: Oda, Ody­lia, Odyla, Odyl­la, Ota, Oty­lia;

Otha (ang.); Oda, Odde, Od­det­te, Uta, Ute (niem.); Oda, Odona, Odet­te (fr.); Oda (hiszp.); Odet­ta (wł.); Odeta (czes., sło­wac.);


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odetchnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (dk. od­dy­chać)

 (1.1) fizj. wy­ko­nać / wziąć od­dech, za­czerp­nąć po­wie­trza

 (1.2) przen. po­czuć ulgę, od­prę­żyć się po trud­nej sy­tu­a­cji


Źródła:

Wiktionary

Odetkać

udroż­nić


Źródła:

SJP.pl

Odetta

imię żeń­skie


Odet­ta, właśc. Odet­ta Hol­mes Fe­lio­us (ur. 31 grud­nia 1930 w Bir­ming­ham, zm. 2 grud­nia 2008 w Nowym Jorku) − ame­ry­kań­ska pio­sen­kar­ka, gi­ta­rzyst­ka, au­tor­ka tek­stów, a także dzia­łacz­ka na rzecz praw czło­wie­ka, Afro­a­me­ry­kan­ka, odz­na­czo­na Na­ro­do­wym Me­da­lem Sztuk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odewrzyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ot­wo­rzyć


Źródła:

Wiktionary

Odezwa

1. apel, zwy­kle pi­sem­ny, do spo­łe­czeń­stwa z wez­wa­niem do ja­kiejś akcji; pro­kla­ma­cja, ma­ni­fest;
2. ar­kusz pa­pie­ru z takim tek­stem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) apel do spo­łe­czeń­stwa

 (1.2) wy­dru­ko­wa­ny apel do spo­łe­czeń­stwa

 (1.3) daw. urzę­do­we za­rzą­dze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odezwanie

odez­wać się -
1. po­wie­dzieć coś; prze­mó­wić;
2. dać się sły­szeć;
3. skon­tak­to­wać się z kimś, zwy­kle pi­sem­nie lub te­le­fo­nicz­nie;
4. o cho­ro­bach lub do­le­gli­wo­ściach: od­no­wić się;
5. zgło­sić kolor lub bez atu i za­mie­rzo­ną wy­so­kość gry


Źródła:

SJP.pl

Odezwać

odez­wać się -
1. po­wie­dzieć coś; prze­mó­wić;
2. dać się sły­szeć;
3. skon­tak­to­wać się z kimś, zwy­kle pi­sem­nie lub te­le­fo­nicz­nie;
4. o cho­ro­bach lub do­le­gli­wo­ściach: od­no­wić się;
5. zgło­sić kolor lub bez atu i za­mie­rzo­ną wy­so­kość gry


Źródła:

SJP.pl

Odezwowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z odez­wą, do­ty­czą­cy odez­wy


Źródła:

Wiktionary

Odeń

od niego


forma ścią­gnię­ta

 (1.1) książk. od niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odfajkować

1. za­łat­wić spra­wę byle jak;
2. od­no­to­wać za po­mo­cą znacz­ka w kształ­cie fajki, że dana po­zy­cja zo­sta­ła za­łat­wio­na


Źródła:

SJP.pl

Odfałszowywać

rzad­ko: usu­wać ele­men­ty fał­szu


Źródła:

SJP.pl

Odfermentować

pod­dać fer­men­ta­cji - pro­ce­so­wi roz­pa­du sub­stan­cji or­ga­nicz­nych; prze­fer­men­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Odfermentowywać

pod­da­wać fer­men­ta­cji - pro­ce­so­wi roz­pa­du sub­stan­cji or­ga­nicz­nych; prze­fer­men­to­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Odfiltrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­fil­tro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odfiltrować

wy­dzie­lić coś z cie­czy przez jej fil­tro­wa­nie; wy­fil­tro­wać


Źródła:

SJP.pl

Odfoliować

usu­nąć folię; roz­fo­lio­wać


Źródła:

SJP.pl

Odfoliowywać

roz­pa­ko­wy­wać z folii


Źródła:

SJP.pl

Odfollowować

[czy­taj: od­fa­lo­ło­wać] po­tocz­nie: prze­stać ob­ser­wo­wać kogoś w me­diach spo­łecz­no­ścio­wych


Źródła:

SJP.pl

Odfrankowić

o kre­dy­cie - przeksz­tał­cić z fran­ko­we­go w zło­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Odfrunąć

od­le­cieć


Źródła:

SJP.pl

Odfuknąć

od­po­wie­dzieć ze zło­ścią; od­bur­knąć


Źródła:

SJP.pl

Odgadniony

moż­li­wy do od­gad­nię­cia, zro­zu­mie­nia


Źródła:

SJP.pl

Odgadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­gad­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Odgadnąć

1. ro­zu­mu­jąc zna­leźć traf­ną od­po­wiedź na coś, roz­wią­za­nie cze­goś; roz­wią­zać, roz­wią­zy­wać, zgad­nąć;
2. do­my­ślić się cze­goś, prze­wi­dzieć, prze­ni­knąć coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ga­dy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­ga­dy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odgadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ga­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odgadywać

1. ro­zu­mu­jąc znaj­do­wać traf­ną od­po­wiedź na coś, roz­wią­za­nie cze­goś; roz­wią­zy­wać, zga­dy­wać;
2. do­my­ślać się cze­goś, prze­wi­dy­wać, prze­ni­kać coś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­gad­nąć)

 (1.1) znaj­do­wać roz­wią­za­nie po­przez ro­zu­mo­wa­nie

 (1.2) sta­rać się prze­ni­knąć, poz­nać; my­śleć, że sa­me­mu roz­poz­na­no sy­tu­a­cję; pró­bo­wać prze­wi­dzieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odgapiać

po­tocz­nie: od­pi­sy­wać od kogoś roz­wią­za­ne za­da­nie szkol­ne; ścią­gać, od­pa­try­wać, spa­try­wać, zga­piać


Źródła:

SJP.pl

Odgapić

po­tocz­nie: od­pi­sać od kogoś roz­wią­za­ne za­da­nie szkol­ne; ścią­gnąć, od­pa­trzyć, spa­trzyć, zga­pić


Źródła:

SJP.pl

Odgarnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­gar­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Odgarnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­gar­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­gar­niać.


Źródła:

Wiktionary

Odgarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gwara. prze­stęp­cza: od­by­cie kary wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Odgarować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gwara. prze­stęp­cza: odbyć karę wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Odgartywać

re­gio­nal­nie: od­gar­niać


Źródła:

SJP.pl

Odgazować

1. poz­wo­lić na ulot­nie­nie się gazu w na­po­ju ga­zo­wa­nym; wy­ga­zo­wać;
2. usu­nąć za­nie­czy­szcze­nia ga­zo­we z cie­czy i ciał sta­łych


Źródła:

SJP.pl

Odgałęzianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ga­łę­ziać.


Źródła:

Wiktionary

Odgałęzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) część od­cho­dzą­ca w bok od trzo­nu

 (1.2) rzad. mniej­szy od­po­wied­nik pla­ców­ka­a­ców­ki pod­sta­wo­wej

 (1.3) rzad. inna forma


Źródła:

Wiktionary

Odgałęziony

taki, który od­cho­dzi w bok, roz­wid­la się, od­dzie­la się od cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odgałęźnik

ele­ment słu­żą­cy do roz­dzie­la­nia jed­ne­go prze­wo­du na kilka od­ga­łę­zień


Źródła:

SJP.pl

Odgdakiwać

rzad­ko o ku­rach: od­po­wia­dać gda­ka­niem


Źródła:

SJP.pl

Odgiąć

1. wy­pro­sto­wać coś zgię­te­go;
2. od­chy­lić się


Źródła:

SJP.pl

Odgięcie

1. wy­pro­sto­wać coś zgię­te­go;
2. od­chy­lić się


Źródła:

SJP.pl

Odgiętka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. ela­stycz­ny ele­ment za­bez­piecz­ją­cy koń­ców­kę prze­wo­du przed nad­mier­nym wy­gi­na­niem się

 (1.2) mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Re­su­pi­na­tus|Nees ex Gray|ref=tak., ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny bocz­nia­ko­wa­tych;

 (1.3) mykol. grzyb z ro­dza­ju od­gię­tek (1.2)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odglebowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bot. po­cho­dzą­cy od gleby, ziemi


Źródła:

Wiktionary

Odgniwać

od­pa­dać po zgni­ciu


Źródła:

SJP.pl

Odgnić

od­paść od resz­ty or­ga­niz­mu wsku­tek zgni­cia frag­men­tu tkan­ki


Źródła:

SJP.pl

Odgniły

taki, który od­gnił (od­padł wsku­tek zgni­cia)


Źródła:

SJP.pl

Odgracać

usu­wać z po­mie­szcze­nia graty


Źródła:

SJP.pl

Odgracić

po­tocz­nie: usu­nąć z po­mie­szcze­nia graty


Źródła:

SJP.pl

Odgradzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­gro­dzić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|od­gro­dzić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­gra­dzać się (dk. od­gro­dzić się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|od­gro­dzić się.


Źródła:

Wiktionary

Odgramiać

daw­niej: od­bi­jać, odzy­ski­wać prze­mo­cą


Źródła:

SJP.pl

Odgrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­gra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Odgrodzenie

kon­struk­cja od­dzie­la­ją­ca jakiś teren od te­re­nu o innym przez­na­cze­niu


Źródła:

SJP.pl

Odgrodzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­gra­dzać)

 (1.1) gro­dząc, od­dzie­lić coś od cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­gro­dzić się (ndk. od­gra­dzać się)

 (2.1) od­dzie­lić miej­sce od kogoś/cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odgromić

daw­niej: odbić, odzy­skać prze­mo­cą


Źródła:

SJP.pl

Odgromniczy

chro­nią­cy przed wy­ła­do­wa­nia­mi elek­trycz­ny­mi; od­gro­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Odgromnik

ele­ment ob­wo­du za­bez­pie­cza­ją­cy urzą­dze­nia elek­trycz­ne przed skut­ka­mi na­głych wzro­stów na­pięć


Źródła:

SJP.pl

Odgromnikowy

→ od­grom­nik


Patrz:odgromnik

Źródła:

SJP.pl

Odgromowy

chro­nią­cy przed wy­ła­do­wa­nia­mi elek­trycz­ny­mi; od­grom­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Odgruzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­nię­cie skądś gruzu


Źródła:

Wiktionary

Odgruzowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­wa­nie skądś gruzu


Źródła:

Wiktionary

Odgrypiacz

żar­to­bli­wie: napój al­ko­ho­lo­wy, który ma za­bez­pie­czyć przed cho­ro­bą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|War­sza­wa. żart. al­ko­hol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odgrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­gry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odgrywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ode­grać)

 (1.1) odt­wa­rzać utwór mu­zycz­ny

 (1.2) peł­nić w czymś jakąś funk­cję, mieć zna­cze­nie

 (1.3) two­rzyć jakąś po­stać w przed­sta­wie­niu te­a­tral­nym lub fil­mie

 (1.4) uda­wać kogoś, kim się nie jest

 (1.5) uda­wać ja­kieś emo­cje

 (1.6) sport. w piłce noż­nej: wła­ści­wie podać piłkę

 (1.7) odt­wa­rzać w in­sce­ni­za­cji rze­czy­wi­ste wy­da­rze­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­gry­wać się (dk. ode­grać się)

 (2.1) odzy­ski­wać w grze to, co się uprzed­nio prze­gra­ło

 (2.2) mścić się

 (2.3) wy­da­rzać się


Źródła:

Wiktionary

Odgryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­dzie­lać kęsy od ca­ło­ści w cza­sie gry­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Odgryźć

od­dzie­lić przy po­mo­cy zębów jedną rzecz od dru­giej


Źródła:

SJP.pl

Odgrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­grzać.


Źródła:

Wiktionary

Odgrzać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­grze­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­grze­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odgrzebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­grze­bać.


Źródła:

Wiktionary

Odgrzebać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­grze­by­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­grze­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odgrzebywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­grze­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odgrzechotać

rzad­ko: od­po­wie­dzieć grze­cho­tem; odgrz­mieć


Źródła:

SJP.pl

Odgrzewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­grzać)

 (1.1) po­now­nie pod­no­sić tem­pe­ra­tu­rę cze­goś; ogrze­wać na nowo

 (1.2) pot. wra­cać do daw­nej spra­wy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­grze­wać się (dk. od­grzać się)

 (2.1) być od­grze­wa­nym (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Odgrzmiewać

rzad­ko: od­po­wia­dać grzmo­tem


Źródła:

SJP.pl

Odgrzmieć

od­po­wie­dzieć grzmo­tem; od­grze­cho­tać


Źródła:

SJP.pl

Odgrzybiacz

śro­dek lub urzą­dze­nie słu­żą­ce do usu­wa­nia grzy­bów i ple­śni


Źródła:

SJP.pl

Odgrzybiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­grzy­bić)

 (1.1) usu­wać skądś grzyb, zwła­szcza pa­so­ży­tu­ją­cy w ja­kimś ma­te­ria­le


Źródła:

Wiktionary

Odgrzybić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­grzy­biać)

 (1.1) usu­nąć skądś grzyb, zwła­szcza pa­so­ży­tu­ją­cy w ja­kimś ma­te­ria­le


Źródła:

Wiktionary

Odgwizdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odg­wi­zdać.


Źródła:

Wiktionary

Odgwizdać

cza­sow­nik

 (1.1) od­po­wie­dzieć gwizd­nię­ciem

 (1.2) sport. gwizd­nąć na znak po­cząt­ku lub końca meczu, przer­wy bądź prze­wi­nie­nia

 (1.3) gwizd­nię­ciem po­wia­do­mić o przer­wie lub końcu cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odgwizdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odg­wi­zdy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odgórny

po­cho­dzą­cy od osoby lub in­sty­tu­cji na­drzęd­nej, sto­ją­cej wyżej w hie­rar­chii


Źródła:

SJP.pl

Odgławiać

1. od­ci­nać rybie głowę;
2. od­ci­nać ko­ro­nę drze­wa; ogła­wiać;
3. od­ci­nać kwiat lub ko­niec głów­ne­go pędu ro­śli­ny; ogła­wiać


Źródła:

SJP.pl

Odgłos

dźwięk to­wa­rzy­szą­cy ja­kiejś czyn­no­ści lub wy­da­wa­ny przez coś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dźwięk to­wa­rzy­szą­cy ja­kiejś czyn­no­ści lub wy­da­wa­ny przez coś, brzmie­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odgłosy

dźwięk to­wa­rzy­szą­cy ja­kiejś czyn­no­ści lub wy­da­wa­ny przez coś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odgłowić

1. od­ciąć rybie głowę;
2. od­ciąć ko­ro­nę drze­wa; ogło­wić;
3. od­ciąć kwiat lub ko­niec głów­ne­go pędu ro­śli­ny; ogło­wić


Źródła:

SJP.pl

Odhaczać

1. po­tocz­nie: sta­wiać zna­czek, zwy­kle w kształ­cie li­te­ry v, od­no­to­wu­jąc za­łat­wie­nie ja­kiejś spra­wy lub czy­jąś obec­ność;
2. zdej­mo­wać z haka


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ha­czyć)

 (1.1) sta­wiać zna­czek w kształ­cie li­te­ry v dla pot­wier­dze­nia ja­kie­goś stanu lub wy­ko­na­nia danej czyn­no­ści

 (1.2) zdej­mo­wać z ha­czy­ka albo haka

 (1.3) pot. robić coś nied­ba­le, w poś­pie­chu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­ha­czać się (dk. od­ha­czyć się)

 (2.1) pot­wier­dzać swoją obec­ność lub wy­ko­na­nie cze­goś przez sie­bie po­przez sta­wia­nie znacz­ka w kształ­cie li­te­ry v

 (2.2) być zdej­mo­wa­ny z ha­czy­ka lub haka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odhaczenie

1. po­tocz­nie: po­sta­wić zna­czek, zwy­kle w kształ­cie li­te­ry v, od­no­to­wu­jąc za­łat­wie­nie ja­kiejś spra­wy lub czy­jąś obec­ność;
2. zdjąć z haka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ha­czyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odhaczyć

1. po­tocz­nie: po­sta­wić zna­czek, zwy­kle w kształ­cie li­te­ry v, od­no­to­wu­jąc za­łat­wie­nie ja­kiejś spra­wy lub czy­jąś obec­ność;
2. zdjąć z haka


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ha­czać)

 (1.1) po­sta­wić zna­czek w kształ­cie li­te­ry v dla pot­wier­dze­nia ja­kie­goś stanu lub wy­ko­na­nia danej czyn­no­ści

 (1.2) zdjąć z ha­czy­ka albo haka

 (1.3) pot. zro­bić coś nied­ba­le, w poś­pie­chu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­ha­czyć się (ndk. od­ha­czać się)

 (2.1) pot­wier­dzić swoją obec­ność lub wy­ko­na­nie cze­goś przez sie­bie po­przez po­sta­wie­nie znacz­ka w kształ­cie li­te­ry v

 (2.2) zo­stać zdję­tym z ha­czy­ka lub haka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odhamowywać

zwal­niać ha­mul­ce, wy­łą­czać urzą­dze­nie ha­mu­ją­ce


Źródła:

SJP.pl

Odhasłować

w in­for­ma­ty­ce: od­szy­fro­wać plik kom­pu­te­ro­wy przez wpi­sa­nie hasła


Źródła:

SJP.pl

Odhibernować

wy­pro­wa­dzić ze stanu hi­ber­na­cji


Źródła:

SJP.pl

Odhierarchizowywać

po­zba­wiać cech hie­rar­chii


Źródła:

SJP.pl

Odhodować

ho­du­jąc młode zwie­rzę, do­pro­wa­dzić je do pew­ne­go stop­nia roz­wo­ju, wiel­ko­ści


Źródła:

SJP.pl

Odhodowywać

ho­du­jąc młode zwie­rzę, do­pro­wa­dzać je do pew­ne­go stop­nia roz­wo­ju, wiel­ko­ści


Źródła:

SJP.pl

Odholować

1. od­cią­gnąć po­jazd za po­mo­cą holu; zho­lo­wać;
2. po­tocz­nie: od­pro­wa­dzić gdzieś kogoś (zwy­kle pi­ja­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Odholowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ho­lo­wać)

 (1.1) mot. za­bie­rać nie­spraw­ny po­jazd za po­mo­cą ho­low­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Odhuczeć

od­po­wie­dzieć hu­knię­ciem; od­hu­kać, od­hu­knąć


Źródła:

SJP.pl

Odhukać

od­po­wie­dzieć hu­knię­ciem; od­hu­czeć, od­hu­knąć


Źródła:

SJP.pl

Odhuknąć

od­po­wie­dzieć hu­knię­ciem; od­hu­kać, od­hu­czeć


Źródła:

SJP.pl

Odhumusować

usu­nąć humus z te­re­nu


Źródła:

SJP.pl

Odhumusowywać

usu­wać humus z te­re­nu


Źródła:

SJP.pl

Odidealizować

prze­stać przy­pi­sy­wać komuś lub cze­muś cechy do­sko­nal­sze niż w rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

SJP.pl

Odidealizowywać

prze­sta­wać przy­pi­sy­wać komuś lub cze­muś cechy do­sko­nal­sze niż w rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

SJP.pl

Odidiociały

po­tocz­nie: prze­stać być wy­jąt­ko­wo głu­pim


Źródła:

SJP.pl

Odidiocieć

po­tocz­nie: prze­stać być wy­jąt­ko­wo głu­pim


Źródła:

SJP.pl

Odidiocić

po­tocz­nie:
1. uczy­nić mniej głu­pim;
2. odi­dio­cić się - stać się mniej głu­pim


Źródła:

SJP.pl

Odil

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Odilla

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Odimienny

1. ut­wo­rzo­ny od imie­nia ja­kiejś osoby;
2. ut­wo­rzo­ny od rze­czow­ni­ka, przy­miot­ni­ka lub za­im­ka


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. ut­wo­rzo­ny od rze­czow­ni­ka, przy­miot­ni­ka lub za­im­ka

 (1.2) po­cho­dzą­cy od imie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odindywidualizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odindywidualizować

po­zba­wić cech in­dy­wi­du­al­nych


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odin­dy­wi­du­a­li­zo­wy­wać)

 (1.1) po­zba­wić cech in­dy­wi­du­al­nych

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać się (ndk. odin­dy­wi­du­a­li­zo­wy­wać się)

 (2.1) po­zba­wić się lub zo­stać po­zba­wio­nym cech in­dy­wi­du­al­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odindywidualizowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odindywidualizowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odin­dy­wi­du­a­li­zo­wy­wać się (dk. odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Odinstalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odłą­cze­nie cze­goś, co zo­sta­ło wcze­śniej za­in­sta­lo­wa­ne


Źródła:

Wiktionary

Odinstalować

usu­nąć za­in­sta­lo­wa­ny pro­gram kom­pu­te­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Odinstalowywać

usu­wać za­in­sta­lo­wa­ny pro­gram kom­pu­te­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Odintelektualizować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odin­te­lek­tu­a­li­zo­wy­wać)

 (1.1) po­zba­wić coś nad­mier­nie in­te­lek­tu­al­ne­go cha­rak­te­ru


Źródła:

Wiktionary

Odintelektualizowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odin­te­lek­tu­a­li­zo­wać)

 (1.1) po­zba­wiać coś nad­mier­nie in­te­lek­tu­al­ne­go cha­rak­te­ru


Źródła:

Wiktionary

Odiosa

rze­czy, które budzą odra­zę, wstręt


Źródła:

SJP.pl

Odiskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odi­skać.


Źródła:

Wiktionary

Odiskać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. odzy­skać


Źródła:

Wiktionary

Odiskiernik

urzą­dze­nie za­bez­pie­cza­ją­ce przed wy­do­by­wa­niem się iskier; odi­skrow­nik; iskro­chron


Źródła:

SJP.pl

Odiskrownik

urzą­dze­nie za­bez­pie­cza­ją­ce przed wy­do­by­wa­niem się iskier; odi­skier­nik; iskro­chron


Źródła:

SJP.pl

Odium

nie­chęć, nies­mak, wstręt do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. nie­chęć lub nie­na­wiść do kogoś, kogo obar­cza się winą za coś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odizolować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odi­zo­lo­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odi­zo­lo­wy­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odi­zo­lo­wać się (ndk. odi­zo­lo­wy­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|odi­zo­lo­wy­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Odizolowywacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do usu­wa­nia izo­la­cji z kabli i prze­wo­dów


Źródła:

Wiktionary

Odizolowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odi­zo­lo­wać)

 (1.1) po­zba­wiać kon­tak­tu ze świa­tem zew­nętrz­nym

 (1.2) od­dzie­lać coś ma­te­ria­łem izo­lu­ją­cym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odi­zo­lo­wy­wać się (dk. odi­zo­lo­wać się)

 (2.1) po­zba­wiać się kon­tak­tu z in­ny­mi


Źródła:

Wiktionary

Odjadać

je­dząc, uzu­peł­niać braki po nie­do­ja­da­niu lub gło­dów­ce; od­ja­dać się


Źródła:

SJP.pl

Odjaniepawlać

żar­to­bli­wie:
1. robić coś nie­o­cze­ki­wa­ne­go, dziw­ne­go, głu­pie­go;
2. od­ja­nie­paw­lać się - dziać się; wy­ra­biać się, wy­pra­wiać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ja­nie­paw­lić)

 (1.1) pot. wy­pra­wiać, wy­czy­niać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­ja­nie­paw­lać się (dk. od­ja­nie­paw­lić się)

 (2.1) pot. wy­pra­wiać się, wy­czy­niać się, dziać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odjaniepawlić

żar­to­bli­wie:
1. zro­bić coś nie­o­cze­ki­wa­ne­go, dziw­ne­go, głu­pie­go;
2. od­ja­nie­paw­lić się - wy­da­rzyć się, stać się


Źródła:

SJP.pl

Odjazd

1. roz­po­czę­cie prze­mie­szcza­nia się ja­kie­goś środ­ka lo­ko­mo­cji; wy­jazd;
2. po­tocz­nie: coś wspa­nia­łe­go, niez­wy­kłe­go, ek­scy­tu­ją­ce­go; czad, bomba, wypas, odlot;
3. śro­do­wi­sko­wo: utra­ta świa­do­mo­ści wy­wo­ła­na nar­ko­ty­ka­mi lub al­ko­ho­lem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ru­sze­nie w drogę, po­czą­tek po­dró­ży ja­kimś środ­kiem lo­ko­mo­cji

 (1.2) stan unie­sie­nia lub bło­go­ści wy­wo­ła­ny nar­ko­ty­ka­mi, al­ko­ho­lem itp.

 (1.3) coś niez­wy­kłe­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odjazdowo

przy­słó­wek

 (1.1) pot. po­do­ba­jąc się


Źródła:

Wiktionary

Odjazdowość

→ od­ja­zdo­wy; cza­der­skość, od­lo­to­wość, bom­bo­wość, su­pe­ro­wość


Źródła:

SJP.pl

Odjazdowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) z któ­re­go od­by­wa­ją się od­ja­zdy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) pot. po­do­ba­ją­cy się


Źródła:

Wiktionary

Odjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Odjebać

wul­gar­nie:
1. zro­bić coś głu­pie­go, dziw­ne­go;
2. zro­bić coś nied­ba­le, nie­chęt­nie;
3. zabić, za­strze­lić;
4. od­je­bać się:
a) wy­stro­ić się, wy­szy­ko­wać się;
b) zo­sta­wić w spo­ko­ju; od­cze­pić się, od­wa­lić się


cza­sow­nik

 (1.1) wulg. zro­bić coś dziw­ne­go, nie­prze­wi­dy­wal­ne­go lub głu­pie­go

 (1.2) wulg. robić coś nied­ba­le, nie­sta­ran­nie, byle tylko szyb­ko skoń­czyć; także robić coś pod przy­mu­sem, nie­chęt­nie, bez za­an­ga­żo­wa­nia

 (1.3) wulg. ogól­ne wy­ra­że­nie apro­ba­ty lub po­chwa­ły czyn­no­ści, po­my­słu

 (1.4) środ. wulg. zabić, za­strze­lić

cza­sow­nik zwrot­ny od­je­bać się

 (2.1) wulg. wy­stro­ić się

 (2.2) wulg. od­cze­pić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odjebywać

wul­gar­nie:
1. robić coś głu­pie­go, dziw­ne­go;
2. robić coś nied­ba­le, nie­chęt­nie;
3. za­bi­jać, od­strze­lać;
4. od­je­by­wać się:
a) ubie­rać się oka­za­le; wy­stra­jać się;
b) zo­sta­wiać w spo­ko­ju; od­cze­piać się, od­wa­lać się


Źródła:

SJP.pl

Odjechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Odjechany

po­tocz­nie: nie­zły, fajny; za­rą­bi­sty, za­cze­pi­sty, za­je­faj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który od­sta­je od normy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odjechać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­jeż­dżać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Odjemna

licz­ba, od któ­rej się odej­mu­je


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. licz­ba, od któ­rej odej­mu­je­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odjemnik

licz­ba odej­mo­wa­na od ja­kiejś licz­by


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. licz­ba, którą odej­mu­je­my od innej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odjezdne

dziś tylko w wy­ra­że­niach: na od­jezd­ne, na od­jezd­nym - na chwi­lę przed od­ja­zdem; na wy­jezd­nym


Źródła:

SJP.pl

Odjezdny

daw­niej: od­ja­zdo­wy (zwią­za­ny z od­ja­zdem)


Źródła:

SJP.pl

Odjeść

je­dząc, uzu­peł­nić braki po nie­do­ja­da­niu lub gło­dów­ce; od­jeść się


Źródła:

SJP.pl

Odjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Odjeżdżać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­je­chać)

 (1.1) jadąc, od­da­lać się


Źródła:

Wiktionary

Odjąć

1. wy­ko­nać dzia­ła­nie ma­te­ma­tycz­ne na od­jem­nej i od­jem­ni­ku, otrzy­mać róż­ni­cę;
2. od­dzie­lić część od ca­ło­ści;
3. ode­brać coś komuś;
4. stra­cić koń­czy­nę lub wła­dzę w koń­czy­nach (np. od­ję­ło mu nogi) 3. za­brać sobie od ust


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odej­mo­wać)

 (1.1) mat. wy­ko­nać dzia­ła­nie odej­mo­wa­nia;

 (1.2) za­brać część ja­kiejś ca­ło­ści

 (1.3) usu­nąć ope­ra­cyj­nie część ciała

spój­nik

 (2.1) mat. minus (spój­nik sta­wia­ny mię­dzy od­jem­ną i od­jem­ni­kiem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odjęczeć

1. od­po­wie­dzieć, wy­da­jąc prze­cią­gły dźwięk pod wpły­wem bólu; od­ję­knąć;
2. odś­pie­wać coś prze­cią­głym, ża­łos­nym gło­sem;
3. przez pe­wien czas wy­da­wać sze­reg ża­łos­nych, prze­cią­głych dźwię­ków pod wpły­wem bólu;
4. na­tręt­nie pro­sić o coś przez pe­wien czas;
5. po­na­rze­kać na coś płacz­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Odjęknąć

od­po­wie­dzieć, wy­da­jąc prze­cią­gły dźwięk pod wpły­wem bólu; od­ję­czeć


Źródła:

SJP.pl

Odk

skró­to­wiec

 (1.1) = osied­lo­wy dom kul­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Odkaligrafowywać

daw­niej: pisać coś ka­li­gra­ficz­nie; wy­ka­li­gra­fo­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Odkamieniacz

śro­dek do usu­wa­nia ka­mie­nia ko­tło­we­go (twar­de­go osadu) z na­czyń me­ta­lo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śro­dek do usu­wa­nia ka­mie­nia ko­tło­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkamieniać

usu­wać ka­mień ko­tło­wy (twar­dy osad)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ka­mie­nić)

 (1.1) usu­wać ka­mień ko­tło­wy (osad w na­czy­niach, in­sta­la­cjach wod­nych, itp.)

 (1.2) usu­wać ka­mień na­zęb­ny (zmi­ne­ra­li­zo­wa­ną płyt­kę na­zęb­ną)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkamienić

usu­nąć ka­mień ko­tło­wy (twar­dy osad)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ka­mie­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­ka­mie­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkasywać

od­chy­lać, wy­pro­sto­wy­wać coś, co było za­wi­nię­te lub pod­gię­te


Źródła:

SJP.pl

Odkaszać

1. od­dzie­lać po­przez ko­sze­nie, od­ci­nać kosą;
2. daw­niej: od­pła­cać, odra­biać ko­sze­niem


Źródła:

SJP.pl

Odkaszlać

oczy­ścić kaszl­nię­ciem gar­dło lub płuca z fleg­my; od­kasz­leć, od­ka­słać, od­kaszl­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odkaszleć

oczy­ścić kaszl­nię­ciem gar­dło lub płuca z fleg­my; od­kasz­lać, od­ka­słać, od­kaszl­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odkaszliwać

oczy­szczać kasz­le­niem gar­dło lub płuca z fleg­my; od­ka­sły­wać


Źródła:

SJP.pl

Odkaszlnięcie

oczy­ścić kaszl­nię­ciem gar­dło lub płuca z fleg­my; od­kasz­leć, od­ka­słać, od­kasz­lać


Źródła:

SJP.pl

Odkaszlnąć

oczy­ścić kaszl­nię­ciem gar­dło lub płuca z fleg­my; od­kasz­leć, od­ka­słać, od­kasz­lać


Źródła:

SJP.pl

Odkasłać

oczy­ścić kaszl­nię­ciem gar­dło lub płuca z fleg­my; od­kasz­leć, od­kasz­lać, od­kaszl­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odkasływać

oczy­szczać kasz­le­niem gar­dło lub płuca z fleg­my; od­kasz­li­wać


Źródła:

SJP.pl

Odkazić

1. zni­szczyć drob­no­u­stro­je cho­ro­bot­wór­cze lub gnil­ne;
2. usu­nąć środ­ki tru­ją­ce ze ska­żo­nych po­wierzch­ni


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ka­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­ka­żać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkażająco

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób od­ka­ża­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Odkażający

1. ni­szczyć drob­no­u­stro­je cho­ro­bot­wór­cze lub gnil­ne;
2. usu­wać środ­ki tru­ją­ce ze ska­żo­nych po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Odkażalnik

1. sub­stan­cja che­micz­na słu­żą­ca do od­ka­ża­nia po­mie­szczeń, te­re­nów itp.
2. przy­rząd przez­na­czo­ny do prze­pro­wa­dza­nia de­zyn­fek­cji; de­zyn­fek­tor


Źródła:

SJP.pl

Odkażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. usu­wa­nie drob­no­u­stro­jów cho­ro­bot­wór­czych


Źródła:

Wiktionary

Odkażać

1. ni­szczyć drob­no­u­stro­je cho­ro­bot­wór­cze lub gnil­ne;
2. usu­wać środ­ki tru­ją­ce ze ska­żo­nych po­wierzch­ni


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ka­zić)

 (1.1) ni­szczyć drob­no­u­stro­je cho­ro­bot­wór­cze lub gnil­ne

 (1.2) usu­wać środ­ki szkod­li­we dla zdro­wia ze ska­żo­nych po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkażenie

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zni­szcze­nie drob­no­u­stro­jów cho­ro­bot­wór­czych lub gnil­nych

 (1.2) usu­wa­nie środ­ków szkod­li­wych dla zdro­wia ze ska­żo­nych po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Odkiblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gwara. prze­stęp­cza: od­by­cie kary wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Odkiblować

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ki­blo­wać)

 (1.1) gwara. prze­stęp­cza: odbyć karę wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Odkiblowywać

po­spo­li­cie: od­sia­dy­wać wyrok w wię­zie­niu


Źródła:

SJP.pl

Odkitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ki­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odkitować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gwara. więz. odbyć karę wię­zie­nia

 (1.2) gwara. więz. mieć sto­lec


Źródła:

Wiktionary

Odklaskać

rzad­ko: od­po­wie­dzieć bra­wa­mi


Źródła:

SJP.pl

Odkleić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­kle­jać)

 (1.1) zob. od­kle­jać.


Źródła:

Wiktionary

Odklejeniec

po­tocz­nie: osoba oder­wa­na od rze­czy­wi­sto­ści; wa­riat, po­my­le­niec, po­strze­le­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba oder­wa­na od rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odklejka

po­tocz­nie: oder­wa­nie się od rze­czy­wi­sto­ści, życie we włas­nym świe­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. stan oder­wa­nia od rze­czy­wi­sto­ści i nie­zo­rien­to­wa­nia w sy­tu­a­cji, zaz­wy­czaj skut­ku­ją­cy niez­ro­zu­mia­łym i dziw­nym za­cho­wa­niem

 (1.2) slang. za­cho­wa­nie su­ge­ru­ją­ce od­klej­kę (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odklejony

po­tocz­nie: oder­wa­ny od rze­czy­wi­sto­ści, ży­ją­cy we włas­nym świe­cie


Źródła:

SJP.pl

Odklejus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba ży­ją­ca we włas­nym świe­cie


Źródła:

Wiktionary

Odklejuska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ży­ją­ca we włas­nym świe­cie, od­kle­jo­na od rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

Wiktionary

Odklepać

po­tocz­nie: pow­tó­rzyć coś bez­myśl­nie, me­cha­nicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Odklepywać

po­tocz­nie: pow­ta­rzać coś bez­myśl­nie, me­cha­nicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Odkleszczowy

po­cho­dzą­cy od kle­szczy


Źródła:

SJP.pl

Odklikać

po­tocz­nie: odz­na­czyć kli­knię­ciem myszy kom­pu­te­ro­wej; od­kli­knąć


Źródła:

SJP.pl

Odklikiwać

po­tocz­nie: odz­na­czać kli­knię­ciem myszy kom­pu­te­ro­wej


Źródła:

SJP.pl

Odkliknąć

po­tocz­nie: odz­na­czyć kli­knię­ciem myszy kom­pu­te­ro­wej; od­kli­kać


Źródła:

SJP.pl

Odklinać

1. zdej­mo­wać z kogoś kląt­wę;
2. zdej­mo­wać urok, czar;
3. od­po­wia­dać kląt­wą na kląt­wę


Źródła:

SJP.pl

Odkluczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­klu­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Odkluczyć

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. ot­wo­rzyć coś klu­czem


Źródła:

Wiktionary

Odkludzić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. od­pro­wa­dzić


Źródła:

Wiktionary

Odkląć

1. zdjąć z kogoś kląt­wę;
2. zdjąć urok, czar;
3. od­po­wie­dzieć kląt­wą na kląt­wę


Źródła:

SJP.pl

Odklęcie

1. zdjąć z kogoś kląt­wę;
2. zdjąć urok, czar;
3. od­po­wie­dzieć kląt­wą na kląt­wę


Źródła:

SJP.pl

Odklęczeć

po­tocz­nie: spę­dzić pe­wien czas w po­zy­cji klę­czą­cej


Źródła:

SJP.pl

Odkochanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ko­chać.


Źródła:

Wiktionary

Odkochiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ko­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odkochiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ko­chać)

 (1.1) spra­wiać, że ktoś prze­sta­je ko­chać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­ko­chi­wać się (dk. od­ko­chać się)

 (2.1) prze­sta­wać czuć mi­łość do kogoś lub cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odkodowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ko­do­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odkodowywać

od­szy­fro­wy­wać kod


Źródła:

SJP.pl

Odkomarzanie

usu­wać skądś ko­ma­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tę­pie­nie, zwal­cza­nie ko­ma­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkomarzać

usu­wać skądś ko­ma­ry


Źródła:

SJP.pl

Odkomarzyć

usu­nąć skądś ko­ma­ry


Źródła:

SJP.pl

Odkomenderować

1. wy­słać kogoś służ­bo­wo z ja­kimś roz­ka­zem;
2. wy­de­le­go­wać kogoś do wy­ko­na­nia okre­ślo­nej pracy


Źródła:

SJP.pl

Odkomentować

w in­for­ma­ty­ce: przy­wró­cić część na­pi­sa­ne­go kodu, za­mie­nio­ne­go wcze­śniej w ko­men­tarz


Źródła:

SJP.pl

Odkomunizować

zlik­wi­do­wać struk­tu­ry wła­ści­we ustro­jo­wi ko­mu­ni­stycz­ne­mu; zde­ko­mu­ni­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odkomunizowywać

lik­wi­do­wać struk­tu­ry wła­ści­we ustro­jo­wi ko­mu­ni­stycz­ne­mu; de­ko­mu­ni­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odkomuszać

po­tocz­nie: od­ko­mu­ni­zo­wy­wać, de­ko­mu­ni­zo­wać; lik­wi­do­wać struk­tu­ry wła­ści­we ustro­jo­wi ko­mu­ni­stycz­ne­mu


Źródła:

SJP.pl

Odkomuszyć

po­tocz­nie: od­ko­mu­ni­zo­wać, zde­ko­mu­ni­zo­wać; zlik­wi­do­wać struk­tu­ry wła­ści­we ustro­jo­wi ko­mu­ni­stycz­ne­mu


Źródła:

SJP.pl

Odkop

odrzu­ce­nie piłki kop­nię­ciem


Źródła:

SJP.pl

Odkopać

1. ko­piąc, od­na­leźć lub wy­do­być;
2. po­wró­cić do cze­goś za­pom­nia­ne­go, np. od­ko­pać temat; od­grze­bać;
3. odrzu­cić coś ude­rze­niem nogą; od­kop­nąć;
4. od­ko­pać się -
a) ko­piąc, wy­do­stać się spod cze­goś;
b) uwol­nić się od cze­goś, co cał­ko­wi­cie po­chła­nia­ło czas i uwagę; od­grze­bać się


Źródła:

SJP.pl

Odkopywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ko­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odkopywać

1. ko­piąc, od­naj­dy­wać lub wy­do­by­wać;
2. po­wra­cać do cze­goś za­pom­nia­ne­go, np. od­ko­py­wać temat; od­grze­by­wać;
3. odrzu­cać coś ude­rze­niem nogą;
4. od­ko­py­wać się -
a) ko­piąc, wy­do­sta­wać się spod cze­goś;
b) uwal­niać się od cze­goś, co cał­ko­wi­cie po­chła­nia­ło czas i uwagę; od­grze­by­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odkorkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­kor­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odkorkować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) ot­wo­rzyć coś zam­knię­te na korek

 (1.2) przen. przy­wró­cić nor­mal­ny ruch po­ja­zdów po za­to­rze, po za­trzy­ma­niu lub wstrzy­ma­niu ruchu dro­go­we­go


Źródła:

Wiktionary

Odkorkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­kor­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odkorkowywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ot­wie­rać coś zam­knię­te na korek


Źródła:

Wiktionary

Odkosić

1. od­dzie­lić po­przez ko­sze­nie, od­ciąć kosą;
2. daw­niej: od­pła­cić, odro­bić ko­sze­niem


Źródła:

SJP.pl

Odkostniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­kost­nić)

 (1.1) od­dzie­lać kości od mięsa


Źródła:

Wiktionary

Odkostnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­kost­niać)

 (1.1) od­dzie­lić kości od mięsa


Źródła:

Wiktionary

Odkosz

daw­niej: odrzu­ce­nie pro­po­zy­cji mał­żeń­skiej; re­ku­za, od­pra­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. odrzu­ce­nie pro­po­zy­cji mał­żeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkradać

kraść coś, co zo­sta­ło uprzed­nio skra­dzio­ne


Źródła:

SJP.pl

Odkraść

ukraść coś, co zo­sta­ło uprzed­nio skra­dzio­ne


Źródła:

SJP.pl

Odkrycie

1. tra­fić na coś niez­na­ne­go, poz­nać coś, o ist­nie­niu czego nie wie­dzia­no;
2. ujaw­nić coś, co było skry­wa­ne;
3. od­sło­nić, zsu­nąć na­kry­cie;
4. zna­leźć niez­na­ną je­szcze uta­len­to­wa­ną osobę i pomóc jej w ka­rie­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­kryć.

 (1.2) na­pot­ka­nie i opi­sa­nie prawa lub rze­czy ist­nie­ją­cej w na­tu­rze, ale przez ni­ko­go do tej pory nie­o­pi­sa­nej

 (1.3) ujaw­nie­nie cze­goś, co dotąd było skry­wa­ne lub niez­na­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkrytka

daw­niej: kart­ka pocz­to­wa; ko­re­spon­dent­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. kart­ka pocz­to­wa, pocz­tów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkryty

1. tra­fić na coś niez­na­ne­go, poz­nać coś, o ist­nie­niu czego nie wie­dzia­no;
2. ujaw­nić coś, co było skry­wa­ne;
3. od­sło­nić, zsu­nąć na­kry­cie;
4. zna­leźć niez­na­ną je­szcze uta­len­to­wa­ną osobę i pomóc jej w ka­rie­rze


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma przy­kry­cia

 (1.2) wy­sta­wio­ny na śro­do­wi­sko zew­nętrz­ne

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od od­kryć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­kry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odkrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­kryć)

 (1.1) poz­na­wać coś no­we­go

 (1.2) od­sła­niać coś za­sło­nię­te­go, ukry­te­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­kry­wać się (dk. od­kryć się)

 (2.1) zdej­mo­wać z sie­bie okry­cie

 (2.2) ujaw­niać swoje skry­wa­ne do tej pory uczu­cia, myśli, bądź pra­gnie­nia

 (2.3) sta­wać się wi­docz­nym


Źródła:

Wiktionary

Odkrywca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto coś od­kry­wa

 (1.2) harc. jeden ze stop­ni har­cer­skich;


Zo­bacz też: Od­kryw­ca (mie­sięcz­nik).

Od­kryw­ca – trze­ci męski sto­pień har­cer­ski w ZHP (wpro­wa­dzo­ny w 2003 wraz z wpro­wa­dze­niem no­we­go po­dzia­łu na grupy me­to­dycz­ne). Jego oz­na­cze­niem jest jedna kro­kiew­ka na pa­go­nie oraz (fa­kul­ta­tyw­nie) srebr­na li­lij­ka na­bi­ta na krzy­żu har­cer­skim. Zdo­by­wa­ją go har­ce­rze w wieku 13–16 lat (har­ce­rze star­si).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odkrywczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest od­kryw­cze; cecha tych, któ­rzy są od­kryw­czy


Źródła:

Wiktionary

Odkrywczy

1. przed­sta­wia­ją­cy coś no­we­go i niez­na­ne­go wcze­śniej; twór­czy;
2. ma­ją­cy na celu do­ko­na­nie od­kry­cia, np. od­kryw­cza wy­pra­wa; ek­splo­ra­cyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z od­kry­ciem

 (1.2) sta­no­wią­cy od­kry­cie

 (1.3) taki, któ­re­go celem jest do­ko­na­nie od­kry­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkrywczyni

ko­bie­ta, która do­ko­na­ła od­kry­cia, zba­da­ła coś niez­na­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odkrywka

1. wy­ro­bi­sko na­ziem­ne słu­żą­ce do wy­do­by­wa­nia ko­pa­lin;
2. (geol.) od­sło­nię­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­wierzch­nio­we złoże ja­kiejś ko­pa­li­ny, od­sło­nię­te w na­tu­ral­ny lub sztucz­ny spo­sób;


Od­kryw­ka – w gór­nict­wie przy­po­wierzch­nio­we złoże su­row­ca, od­sło­nię­te ge­o­lo­gicz­ne, w spo­sób na­tu­ral­ny (eroz­ja) lub sztucz­ny (przez czło­wie­ka).

Od­kryw­ki sta­no­wi­ły pier­wszy etap w hi­sto­rii roz­wo­ju gór­nict­wa ze wzglę­du na bez­poś­red­nią do­stęp­ność złoża i uwa­ża­ne są za pier­wsze ko­pal­nie na­ziem­ne – zwane od spo­so­bu wy­do­by­cia ko­pal­nia­mi od­kryw­ko­wy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odkryć

1. tra­fić na coś niez­na­ne­go, poz­nać coś, o ist­nie­niu czego nie wie­dzia­no;
2. ujaw­nić coś, co było skry­wa­ne;
3. od­sło­nić, zsu­nąć na­kry­cie;
4. zna­leźć niez­na­ną je­szcze uta­len­to­wa­ną osobę i pomóc jej w ka­rie­rze


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­kry­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­kry­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkrzaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­wa­nie skądś krza­ków, oczy­szcza­nie ja­kiejś po­wierzch­ni z krza­ków


Źródła:

Wiktionary

Odkrzaczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­krza­czyć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|od­krza­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Odkrzaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­nię­cie skądś krza­ków, oczy­szcze­nie ja­kiejś po­wierzch­ni z krza­ków


Źródła:

Wiktionary

Odkrzaczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­krza­czać)

 (1.1) usu­nąć skądś krza­ki, oczy­ścić jakąś po­wierzch­nię z krza­ków


Źródła:

Wiktionary

Odkrztuszać

wy­da­lać z kasz­lem wy­dzie­li­nę z płuc i os­krze­li


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odkrz­tu­sić)

 (1.1) kasz­ląc, usu­wać z dróg od­de­cho­wych za­le­ga­ją­cą w nich wy­dzie­li­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkrząkiwać

daw­niej: od­chrzą­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Odkręcacz

1. na­rzę­dzie do od­krę­ca­nia cze­goś;
2. po­tocz­nie: osoba, która coś od­krę­ca


Źródła:

SJP.pl

Odkręcalność

cecha cze­goś da­ją­ce­go się od­krę­cić


Źródła:

SJP.pl

Odkręcalny

1. da­ją­cy się od­krę­cić;
2. taki, któ­rym można krę­cić w celu zwięk­sza­nia do­pły­wu cze­goś;
3. po­tocz­nie: da­ją­cy się cof­nąć i przy­wró­cić do stanu wyj­ścio­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odkręcany

1. zbu­do­wa­ny w taki spo­sób, że można go ot­wo­rzyć lub od­dzie­lić od cze­goś przez od­krę­ca­nie;
2. zbu­do­wa­ny w taki spo­sób, że można zwięk­szać do­pływ cze­goś przez krę­ce­nie danym przed­mio­tem


Źródła:

SJP.pl

Odkręcarka

1. ma­szy­na do od­krę­ca­nia śrub;
2. ma­szy­na do od­krę­ca­nia po­jem­ni­ków;
3. urzą­dze­nie do au­to­ma­tycz­ne­go od­krę­ca­nia i por­cjo­wa­nia okre­ślo­nych pro­duk­tów spo­żyw­czych na dłu­gość


Źródła:

SJP.pl

Odkręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­krę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Odkręcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­krę­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­krę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Odkręcony

po­tocz­nie: za­cho­wu­ją­cy się lub my­ślą­cy w spo­sób od­bie­ga­ją­cy od normy


Źródła:

SJP.pl

Odkręt

1. ruch w kie­run­ku prze­ciw­nym do wcze­śniej­sze­go ruchu, po­wo­du­ją­cy po­wrót do wcze­śniej­szej po­zy­cji;
2. po­tocz­nie: silna, od­bie­ga­ją­ca od normy skłon­ność do cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odkrętka

daw­niej: na­rzę­dzie do za­krę­ca­nia i od­krę­ca­nia śrub; śru­bo­kręt


Źródła:

SJP.pl

Odkształcalny

da­ją­cy się odksz­tał­cić; pla­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Odkształcać

1. dzia­łać na coś tak, aby spo­wo­do­wać zmia­nę kształ­tu lub ob­ję­to­ści; de­for­mo­wać, znieksz­tał­cać;
2. odksz­tał­cać się - zmie­niać swój kształt pod wpły­wem ja­kichś czyn­ni­ków, ule­gać znieksz­tał­ce­niu; de­for­mo­wać się, znieksz­tał­cać się


Źródła:

SJP.pl

Odkształcenie

1. za­dzia­łać na coś tak, aby spo­wo­do­wać zmia­nę kształ­tu lub ob­ję­to­ści; zde­for­mo­wać, znieksz­tał­cić;
2. odksz­tał­cić się - zmie­nić swój kształt pod wpły­wem ja­kichś czyn­ni­ków, ulec znieksz­tał­ce­niu; zde­for­mo­wać się, znieksz­tał­cić się


Odksz­tał­ce­nie – zmia­na po­ło­że­nia punk­tów ciała, przy któ­rej zmie­nia­ją się od­le­gło­ści mię­dzy nimi.

Odksz­tał­ce­nia mogą być spo­wo­do­wa­ne ob­cią­że­niem si­ła­mi (na­prę­że­nie), a także tem­pe­ra­tu­rą.

Opi­sem i ba­da­niem odksz­tał­ceń ciał sta­łych, z po­mi­nię­ciem ich wew­nętrz­nej struk­tu­ry, zaj­mu­je się me­cha­ni­ka oś­rod­ków cią­głych dzie­ląc odksz­tał­ce­nia na sprę­ży­ste i pla­stycz­ne, ba­da­niem któ­rych zaj­mu­ją się dzie­dzi­ny me­cha­ni­ki oś­rod­ków cią­głych takie jak te­o­ria sprę­ży­sto­ści, te­o­ria pla­stycz­no­ści, a oś­rod­ka­mi w któ­rych prze­wi­du­je się także pły­nię­cie oś­rod­ka re­o­lo­gia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odkształceniowy

przy­miot­nik od: odksz­tał­ce­nie (znieksz­tał­ce­nie, de­for­ma­cja), np. kom­pen­sa­tor odksz­tał­ce­nio­wy - typ kom­pen­sa­to­ra ciepl­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odkształcić

1. za­dzia­łać na coś tak, aby spo­wo­do­wać zmia­nę kształ­tu lub ob­ję­to­ści; zde­for­mo­wać, znieksz­tał­cić;
2. odksz­tał­cić się - zmie­nić swój kształt pod wpły­wem ja­kichś czyn­ni­ków, ulec znieksz­tał­ce­niu; zde­for­mo­wać się, znieksz­tał­cić się


Źródła:

SJP.pl

Odkup

1. od­ku­pie­nie cze­goś co zo­sta­ło sprze­da­ne lub za­sta­wio­ne;
2. pie­nią­dze przez­na­czo­ne na wy­ku­pie­nie; okup;
3. daw­niej: dzier­ża­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. od­ku­pie­nie cze­goś, co zo­sta­ło wzię­te w za­staw lub sprze­da­ne

 (1.2) hand. wzię­cie uży­wa­ne­go pro­duk­tu w roz­li­cze­niu za nowy pro­dukt

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) rozk. od: od­ku­pić


Odkup (ang. Re­pur­cha­se agre­e­ment, Repo) – po­ro­zu­mie­nie, kla­u­zu­la w umo­wie, w któ­rej sprze­daw­ca zo­bo­wią­zu­je się od­ku­pić przed­miot sprze­da­ży w okre­ślo­nej dacie i okre­ślo­nej cenie. W przy­pad­ku urzą­dzeń może to być uwa­run­ko­wa­ne wy­ni­ka­mi prób­nej ek­splo­a­ta­cji. W przy­pad­ku pa­pie­rów war­to­ścio­wych może to być ele­ment spe­ku­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odkupiciel

ten, kto kogoś lub coś wy­ba­wił z cze­goś, od­ku­pił; wy­baw­ca; zbaw­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) podn. zbaw­ca, wy­baw­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkupicielka

ko­bie­ta, która kogoś od­ku­pi­ła, wy­ba­wi­ła z cze­goś; wy­ba­wi­ciel­ka, zba­wi­ciel­ka


Źródła:

SJP.pl

Odkupienie

1. kupić od kogoś coś, co zo­sta­ło już raz sprze­da­ne;
2. wy­na­gro­dzić komuś stra­tę, ku­pu­jąc mu przed­miot rów­no­waż­ny zgu­bio­ne­mu lub zni­szczo­ne­mu;
3. wy­na­gro­dzić lub od­po­ku­to­wać krzyw­dę po­peł­nio­ne przez sie­bie lub kogoś; za­do­śću­czy­nić;
4. o Je­zu­sie Chry­stu­sie: przez swoją mękę i śmierć umoż­li­wić lu­dziom zba­wie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ku­pić.

 (1.2) rel. chrze­ści­jań­skie zba­wie­nie po­przez mękę i śmierć Chry­stu­sa


Od­ku­pie­nie – po­ję­cie te­o­lo­gicz­ne obec­ne w róż­nych re­li­giach; w chrze­ści­jań­stwie od­ku­pie­nie zwią­za­ne jest ze zbaw­czym dzie­łem Je­zu­sa Chry­stu­sa, do­ko­na­nym w jego śmier­ci i zmart­wychw­sta­niu, wiąże się z pier­wszym dzie­łem Bożym – stwo­rze­niem świa­ta. Czło­wiek w swej wol­no­ści, danej mu przez Stwór­cę, cią­gle doś­wiad­cza jego po­mo­cy i jego dzia­ła­nia na prze­strze­ni dzie­jów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odkupieńczy

zwią­za­ny z od­ku­pie­niem (wy­da­rze­niem zbaw­czym), np. akt od­ku­pień­czy


Źródła:

SJP.pl

Odkupić

1. kupić od kogoś coś, co zo­sta­ło już raz sprze­da­ne;
2. wy­na­gro­dzić komuś stra­tę, ku­pu­jąc mu przed­miot rów­no­waż­ny zgu­bio­ne­mu lub zni­szczo­ne­mu;
3. wy­na­gro­dzić lub od­po­ku­to­wać krzyw­dę po­peł­nio­ne przez sie­bie lub kogoś; za­do­śću­czy­nić;
4. o Je­zu­sie Chry­stu­sie: przez swoją mękę i śmierć umoż­li­wić lu­dziom zba­wie­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ku­py­wać)

 (1.1) kupić od kogoś to, co ta osoba wcze­śniej ku­pi­ła dla sie­bie

 (1.2) kupić od kogoś to, co już nieg­dyś na­le­ża­ło do ku­pu­ją­ce­go

 (1.3) zre­kom­pen­so­wać komuś stra­tę, ku­pu­jąc mu przed­miot taki sam lub o po­dob­nej war­to­ści do zni­szczo­ne­go czy zgu­bio­ne­go

 (1.4) wy­na­gro­dzić, od­po­ku­to­wać wy­rzą­dzo­ną przez sie­bie lub kogoś in­ne­go krzyw­dę czy zło

 (1.5) rel. zba­wić po­przez ofia­rę z sie­bie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­ku­pić się (ndk. od­ku­py­wać się)

 (2.1) od­po­ku­to­wać, wy­na­gro­dzić wy­rzą­dzo­ną przez sie­bie krzyw­dę lub zło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkurzacz

przy­rząd elek­trycz­ny słu­żą­cy do od­ku­rza­nia, wsy­sa­ją­cy po­wie­trze wraz z ku­rzem; elek­tro­luks


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie do zbie­ra­nia kurzu i drob­nych śmie­ci po­przez wsy­sa­nie ich do spe­cjal­ne­go zbior­ni­ka;


Od­ku­rzacz – urzą­dze­nie słu­żą­ce do usu­wa­nia kurzu i in­nych za­nie­czy­szczeń po­przez za­sy­sa­nie po­wie­trza razem z za­nie­czy­szcze­nia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odkurzaczowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z od­ku­rza­czem, do­ty­czą­cy od­ku­rza­cza


Źródła:

Wiktionary

Odkurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ku­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Odkurzać

czy­ścić, trze­pać, wy­cie­rać z kurzu, po­zby­wać się kurzu za po­mo­cą od­ku­rza­cza


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ku­rzyć)

 (1.1) usu­wać kurz

 (1.2) od­ku­rza­czem usu­wać kurz, brud, śmie­ci itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ku­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Odkurzyć

usu­nąć kurz


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ku­rzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­ku­rzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkuwka

pro­dukt koń­co­wy otrzy­my­wa­ny w pro­ce­sie pla­stycz­ne­go kształ­to­wa­nia me­ta­li


Od­kuw­ka – pro­dukt koń­co­wy uzy­ski­wa­ny w pro­ce­sie pla­stycz­ne­go kształ­to­wa­nia me­ta­li. W za­leż­no­ści od ro­dza­ju tech­no­lo­gii obrób­ki pla­stycz­nej od­kuw­ka może być: ma­try­co­wa (uzy­ska­na w pro­ce­sie kucia ma­try­co­we­go) lub swo­bod­na (uzy­ska­na w pro­ce­sie kucia swo­bod­ne­go). Pro­dukt koń­co­wy pro­ce­su wal­co­wa­nia rów­nież może być naz­wa­ny od­kuw­ką. Ma­te­riał wsa­do­wy, z któ­re­go pow­sta­je od­kuw­ka, na­zy­wa­ny jest przed­kuw­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odkuć

1. od­cze­pić coś, ro­złą­czyć z ca­ło­ścią;
2. odro­bić stra­ty


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ku­wać)

 (1.1) odłą­czyć za po­mo­cą kucia

 (1.2) wykuć

 (1.3) uwol­nić z kaj­dan za po­mo­cą kucia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odkuć się (ndk. od­ku­wać się)

 (2.1) pot. odro­bić swoje wcze­śniej­sze stra­ty

 (2.2) pot. wziąć odwet, zem­ścić się

 (2.3) uwol­nić się z kaj­dan za po­mo­cą kucia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkwikiwać

rzad­ko: od­po­wia­dać kwi­kiem


Źródła:

SJP.pl

Odkwitać

1. kwit­nąć na nowo;
2. prze­sta­wać kwit­nąć; ok­wi­tać, przek­wi­tać;
3. po­wra­cać do do­bre­go stanu, odzy­ski­wać peł­nię sił; odży­wać


Źródła:

SJP.pl

Odkwitnięty

taki, który skoń­czył kwit­nąć; odk­wi­tły, przek­wit­nię­ty, przek­wi­tły, ok­wi­tły, ok­wit­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Odkwitnąć

1. zak­wit­nąć na nowo;
2. prze­stać kwit­nąć; ok­wit­nąć, przek­wit­nąć;
3. po­wró­cić do do­bre­go stanu, odzy­skać peł­nię sił; odżyć;
4. po­tocz­nie: wy­stać się, cze­ka­jąc na coś


Źródła:

SJP.pl

Odkwitły

1. zak­wit­nąć na nowo;
2. prze­stać kwit­nąć; ok­wit­nąć, przek­wit­nąć;
3. po­wró­cić do do­bre­go stanu, odzy­skać peł­nię sił; odżyć;
4. po­tocz­nie: wy­stać się, cze­ka­jąc na coś


Źródła:

SJP.pl

Odkąd

od kiedy


za­i­mek przy­słow­ny

 (1.1) od kiedy

 (1.2) od któ­re­go miej­sca

za­i­mek względ­ny

 (2.1) od kiedy

 (2.2) od kiedy tylko (em­fa­za)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkądże

za­i­mek "odkąd" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą "-że"


Źródła:

SJP.pl

Odkąsić

daw­niej: od­gryźć; od­ką­sać


Źródła:

SJP.pl

Odkład

1. zbęd­na zie­mia skła­do­wa­na wzdłuż wy­ko­pu pod­czas jego wy­ko­ny­wa­nia
2. rozm­na­ża­nie ro­ślin przez prze­gi­na­nie bocz­nych pędów i przy­sy­py­wa­nie ich zie­mią
3. pęd ro­śli­ny przy­kry­wa­ny zie­mią w celu wyt­wo­rze­nia ko­rze­ni
4. pszczo­ły wraz z pla­stra­mi od­dzie­lo­ne od ro­dzi­ny ma­cie­rzy­stej
5. część mro­wi­ska prze­nie­sio­na w inne miej­sce w celu za­sied­le­nia go przez mrów­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pszcz. ce­lo­wo wy­dzie­lo­na przez pszcze­la­rza część pla­ste­ra­strów z ist­nie­ją­cej ro­dzi­ny pszcze­lej np. w celu ut­wo­rze­nia nowej

 (1.2) hy­drol. po­wierzch­nio­we na­gro­ma­dze­nie ma­te­ria­łu na­nie­sio­ne­go stru­mie­niem wody lub po­wie­trza


Od­kład – pęd ro­śli­ny przy­kry­wa­ny zie­mią w celu wyt­wo­rze­nia ko­rze­ni, na­stęp­nie od­ci­na­ny od ro­śli­ny ma­cie­rzy­stej. Od­kład służy do we­ge­ta­tyw­ne­go rozm­na­ża­nia krze­wów (np. jeżyn, malin, wi­no­ro­śli), ro­ślin drze­wia­stych (np. dra­ce­ny, brzosk­wi­ni), wie­lo­let­nich ro­ślin mo­tyl­ko­wa­tych i in­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­kła­dać.

 (1.2) hy­drol. pro­ces aku­mu­la­cji ru­mo­wi­ska przez pły­ną­cą wodę w rze­kach i zbior­ni­kach


Źródła:

Wiktionary

Odkładać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odło­żyć)

 (1.1) kłaść na bok rze­czy, które trzy­ma­ło się w ręku

 (1.2) te­le­kom. od­kła­dać słu­chaw­kę prze­ry­wać roz­mo­wę te­le­fo­nicz­ną

 (1.3) prze­no­sić na póź­niej­szy ter­min

 (1.4) oszczę­dzać pie­nią­dze lub inne za­so­by na okre­ślo­ny cel

 (1.5) geom. wyz­na­czać na pro­stej od­ci­nek równy da­ne­mu

 (1.6) geom. bu­do­wać przy pro­stej kąt równy da­ne­mu

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) ogrod. rozm­na­żać ro­śli­ny za po­mo­cą od­kła­dów

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­kła­dać się (dk. odło­żyć się)

 (3.1) o mule, tłu­szczu, osa­dzie: gro­ma­dzić się w coraz więk­szej ilo­ści


Źródła:

Wiktionary

Odkładczy

słu­żą­cy do od­kła­da­nia lub do­ty­czą­cy od­kła­da­nia cze­goś, np. pole od­kład­cze


przy­miot­nik

 (1.1) taki, gdzie coś się od­kła­da tym­cza­so­wo w celu póź­niej­sze­go tran­spor­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odkładnia

część pługa od­kła­da­ją­ca skiby pod­ci­na­ne przez le­miesz; od­kład­ni­ca, okład­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Odkładnica

część pługa od­kła­da­ją­ca skiby pod­ci­na­ne przez le­miesz; od­kład­nia, okład­ni­ca


Od­kład­ni­ca – część kor­pu­su płuż­ne­go słu­żą­ca do od­wra­ca­nia i od­kła­da­nia skib pod­cię­tych przez le­miesz do po­przed­nio wy­o­ra­nej bru­zdy z jed­no­czes­nym kru­sze­niem i mie­sza­niem gleby.

Od­kład­ni­ca skła­da się z pier­si i skrzy­dła. Ele­men­tem od­kład­ni­cy, który od­ci­na skibę od ścia­ny bru­zdy, jest kra­wędź od­ci­na­ją­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odkładnicowy

→ od­kład­ni­ca


Patrz:odkładnica

Źródła:

SJP.pl

Odkładowy

1. słu­żą­cy do od­kła­da­nia ja­kichś przed­mio­tów;
2. zwią­za­ny z od­kła­dem


Źródła:

SJP.pl

Odkłamywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­kła­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odladzacz

coś słu­żą­ce­go do usu­wa­nia lodu


Źródła:

SJP.pl

Odladzać

usu­wać skądś lód, lik­wi­do­wać oblo­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Odlajkować

odz­na­czyć po­lu­bie­nie posta in­ter­ne­to­we­go na por­ta­lu spo­łecz­no­ścio­wym; od­lu­bić


Źródła:

SJP.pl

Odlajkowywać

odz­na­czać po­lu­bie­nie posta in­ter­ne­to­we­go na por­ta­lu spo­łecz­no­ścio­wym


Źródła:

SJP.pl

Odlakierować

la­kie­ru­jąc, od­no­wić, od­ma­lo­wać la­kie­rem


Źródła:

SJP.pl

Odlakierowywać

od­na­wiać, od­ma­lo­wy­wać la­kie­rem


Źródła:

SJP.pl

Odlatać

1. prze­sta­rza­le: od­la­ty­wać;
2. po­tocz­nie: odry­wać się od cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odlatujący

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: od­la­ty­wać

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) lotn. klient linii lot­ni­czych ocze­ku­ją­cy na lot


Źródła:

Wiktionary

Odlatywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) lecąc, od­da­lać się od ja­kie­goś miej­sca

 (1.2) od­cze­piać się, od­pa­dać od cze­goś

 (1.3) pot. tra­cić kon­takt z rze­czy­wi­sto­ścią pod wpły­wem al­ko­ho­lu lub nar­ko­ty­ków


Źródła:

Wiktionary

Odlać

1. zmniej­szyć ilość płynu w zbior­ni­ku
2. wy­ko­nać odlew (np. z me­ta­lu)
3. wul­gar­ne: oddać mocz


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­le­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­le­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odlać się (ndk. od­le­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­le­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odlecieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­la­ty­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­la­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odlegle

przy­słó­wek miej­sca

 (1.1) z dużej od­le­gło­ści, da­le­ko w prze­strze­ni

przy­słó­wek czasu

 (2.1) da­le­ko w cza­sie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (3.1) przen. w spo­sób nie­zbyt ści­śle zwią­za­ny


Źródła:

Wiktionary

Odleglej

prze­sta­rza­ły sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: od­le­gle


Źródła:

SJP.pl

Odleglejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: od­le­gły


Źródła:

SJP.pl

Odległościomierz

przy­rząd mie­rzą­cy od­le­głość przed­mio­tu od miej­sca ob­ser­wa­cji; dal­mierz, da­lo­mierz, da­le­ko­mierz


Źródła:

SJP.pl

Odległościowy

→ od­le­głość


Patrz:odległość

Źródła:

SJP.pl

Odległość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dłu­gość krzy­wej (w do­my­śle: od­cin­ka) po­mię­dzy dwoma punk­ta­mi

 (1.2) czas dzie­lą­cy wy­da­rze­nia

 (1.3) cecha tego, co od­le­głe


Zo­bacz też: od­le­głość (te­o­ria gra­fów).

Od­le­głość – war­tość me­try­ki; od­le­głość mię­dzy dwoma punk­ta­mi prze­strze­ni me­trycz­nej. Po­tocz­nie ro­zu­mie się pod tą nazwą me­try­kę eu­kli­de­so­wą. Od­le­głość eu­kli­de­so­wa mię­dzy dwoma punk­ta­mi for­mu­la_1 jest równa dłu­go­ści od­cin­ka łą­czą­ce­go te punk­ty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odległy

1. po­ło­żo­ny da­le­ko od ja­kie­goś miej­sca; da­le­ki;
2. znaj­du­ją­cy się w pew­nej od­le­gło­ści; od­da­lo­ny;
3. o wi­do­ku lub dźwię­ku: wi­dzia­ny lub do­cho­dzą­cy z dużej od­le­gło­ści;
4. od­da­lo­ny cza­so­wo od chwi­li obec­nej


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) znaj­du­ją­cy się da­le­ko

 (1.2) taki, który wy­da­rzył się dawno temu lub wy­da­rzy się w da­le­kiej przysz­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odlepiać

odry­wać coś, co jest do cze­goś przy­kle­jo­ne


Źródła:

SJP.pl

Odlepić

oder­wać coś, co jest do cze­goś przy­kle­jo­ne


Źródła:

SJP.pl

Odlesianie

wyrąb lasów, wy­ci­na­nie lasów; kar­czo­wa­nie, kar­czu­nek, wy­le­sia­nie, de­fo­re­sta­cja


Źródła:

SJP.pl

Odlesiać

1. wy­ci­nać las na ja­kimś te­re­nie;
2. spra­wiać, że teren prze­sta­je być grun­tem le­śnym


Źródła:

SJP.pl

Odlesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­łą­cze­nie dział­ki z pro­duk­cji le­śnej


Źródła:

Wiktionary

Odlesić

1. wy­ciąć las na ja­kimś te­re­nie;
2. spra­wić, że teren prze­sta­nie być grun­tem le­śnym


cza­sow­nik

 (1.1) wy­łą­czyć dział­kę z pro­duk­cji le­śnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odlew

1. pro­dukt otrzy­my­wa­ny przez wy­peł­nie­nie formy cie­kłym two­rzy­wem, za­cho­wu­ją­cy po skrzep­nię­ciu jej kształt;
2. pro­ces od­lew­ni­czy;
3. cykl pracy od­lew­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przed­miot pow­sta­ły z wy­peł­nie­nia formy płyn­ną masą, która po za­krzep­nię­ciu, wysch­nię­ciu lub wy­pa­le­niu przyj­mu­je kształt tej formy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odlewalny

da­ją­cy się odlać


Źródła:

SJP.pl

Odlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­le­wa­nie czę­ści płynu z na­czy­nia

 (1.2) wy­ko­ny­wa­nie od­le­wu, przed­mio­tu zro­bio­ne­go z roz­to­pio­ne­go, a na­stęp­nie za­sty­gnię­te­go su­row­ca


Źródła:

Wiktionary

Odlewarowany

beta od­le­wa­ro­wa­na - mo­dy­fi­ka­cja współ­czyn­ni­ka beta, obra­zu­ją­ca ry­zy­ko sy­ste­ma­tycz­ne zwią­za­ne z po­sia­da­niem akcji no­to­wa­nych na gieł­dzie


Źródła:

SJP.pl

Odlewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odlać)

 (1.1) usu­wać płyn z na­czy­nia, lejąc go w ja­kieś miej­sce

 (1.2) od­dzie­lać płyn od czą­stek sta­łych

 (1.3) wy­ko­ny­wać przed­miot po­przez wle­wa­nie cie­kłe­go su­row­ca do spe­cjal­nej formy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­le­wać się (dk. odlać się)

 (2.1) wulg. od­da­wać mocz


Źródła:

Wiktionary

Odlewca

osoba za­wo­do­wo wy­ko­nu­ją­ca od­le­wy; od­lew­nik


Źródła:

SJP.pl

Odlewka

nie­wiel­ka ilość per­fum prze­la­na do mniej­sze­go po­jem­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. kos­met. nie­wiel­ka ilość per­fum (od kilku do kil­ku­na­stu mi­li­li­trów, zaz­wy­czaj od 1 do 10 ml) prze­la­na z ory­gi­nal­ne­go fla­ko­nu do mniej­szej bu­te­lecz­ki, słu­żą­ca do prze­te­sto­wa­nia za­pa­chu

 (1.2) gw-pl|Kra­ków. pa­ra­pet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odlewnia

za­kład prze­my­sło­wy lub wy­dział za­kła­du, w któ­rym się wyt­wa­rza od­le­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odl. za­kład prze­my­sło­wy lub jego dział, w któ­rym wyt­wa­rza­ne są od­le­wy;


Od­lew­nia – za­kład prze­my­sło­wy (lub jego część), w któ­rym prze­pro­wa­dza się od­le­wa­nie me­ta­li. Ist­nie­ją od­lew­nie sta­li­wa, że­li­wa, że­li­wa cią­gli­we­go oraz me­ta­li nie­że­laz­nych. Mogą pro­du­ko­wać od­le­wy w ce­lach usłu­go­wych lub ar­ty­stycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odlewnictwo

tech­no­lo­gia wy­ko­ny­wa­nia od­le­wów


Od­lew­nict­wo – tech­no­lo­gia (nie­kie­dy sztu­ka lub umie­jęt­ność) po­le­ga­ją­ca na za­le­wa­niu uprzed­nio przy­go­to­wa­nej formy cie­kłym ma­te­ria­łem, naj­czę­ściej sto­pem me­ta­li, ale rów­nież gip­sem, wo­skiem czy two­rzy­wa­mi sztucz­ny­mi oraz takim ste­ro­wa­niu pro­ce­sem krzep­nię­cia lub re­ak­cji che­micz­nej tę­że­nia od­le­wu, aby otrzy­mać wyrób o od­po­wied­niej struk­tu­rze i wła­ści­wo­ściach. Do od­lew­nict­wa za­li­cza się także tech­ni­ki przy­go­to­wa­nia form od­lew­ni­czych (for­mier­stwo) oraz obrób­ki od­la­nych obiek­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odlewniczka

→ od­lew­nik


Patrz:odlewnik

Źródła:

SJP.pl

Odlewniczy

1. → od­lew­nik, → od­lew­nict­wo;
2. koks od­lew­ni­czy - pa­li­wo do to­pie­nia że­li­wa w że­li­wia­kach


Źródła:

SJP.pl

Odlewnik

osoba za­wo­do­wo wy­ko­nu­ją­ca od­le­wy; od­lew­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik wy­ko­nu­ją­cy od­le­wy

 (1.2) ro­bot­nik pra­cu­ją­cy przy wyt­wa­rza­niu od­le­wów

 (1.3) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie od­lew­nict­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odlewny

ro­bio­ny przez od­le­wa­nie, pow­sta­ły przez od­la­nie


Źródła:

SJP.pl

Odlewowy

→ odlew, np. forma od­le­wo­wa


Źródła:

SJP.pl

Odleźć

po­tocz­nie: od­kle­ić się, od­paść, od­dzie­lić się od ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Odleżały

od­pa­rzo­ny wsku­tek dłu­gie­go le­że­nia


Źródła:

SJP.pl

Odleżyna

obu­mar­cie tka­nek skóry, bę­dą­ce re­zul­ta­tem długo trwa­ją­ce­go ci­śnie­nia po­wo­du­ją­ce­go za­bu­rze­nia ukr­wie­nia, pow­sta­ją­ce u cho­rych le­żą­cych stale w tej samej po­zy­cji, bez ruchu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. miej­sco­we usz­ko­dze­nie skóry oraz głę­biej po­ło­żo­nych tka­nek, które pow­sta­je w wy­ni­ku dłu­gotr­wa­łe­go lub pow­ta­rza­ją­ce­go się na­ci­sku na ciało


Od­le­ży­na ( de­cu­bi­tus) – ogni­sko mart­wi­cy prze­cho­dzą­ce w owrzo­dze­nie skóry, tkan­ki pod­skór­nej, a nawet mię­śni i kości, prze­waż­nie wtór­nie za­ka­żo­ne, które pow­sta­je na sku­tek dłu­gotr­wa­łe­go uci­sku i zwią­za­ne­go z tym nie­dot­le­nie­nia tka­nek. Od­le­ży­ny mogą pow­sta­wać rów­nież w obrę­bie błony ślu­zo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odleżynowy

→ od­le­ży­na


Patrz:odleżyna

Źródła:

SJP.pl

Odlichtowywać

od­cią­żać sta­tek, prze­no­sząc część ła­dun­ku na lich­tu­gę


Źródła:

SJP.pl

Odliczalność

→ od­li­czal­ny


Patrz:odliczalny

Źródła:

SJP.pl

Odliczalny

moż­li­wy do od­li­cze­nia (naj­czę­ściej w od­nie­sie­niu do kwot od­li­cza­nych od po­dat­ku)


Źródła:

SJP.pl

Odliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odliczać

od­mie­rzać okre­ślo­ną część lub ilość cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odliczebnikowy

ut­wo­rzo­ny od li­czeb­ni­ka, np. przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Odliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Odliczyć

od­mie­rzyć okre­ślo­ną część lub ilość cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odlocik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od odlot


Źródła:

Wiktionary

Odlodzenie

usu­nąć skądś lód, zlik­wi­do­wać oblo­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Odlodzić

usu­nąć skądś lód, zlik­wi­do­wać oblo­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Odlot

1. wy­ru­sze­nie skądś drogą po­wietrz­ną;
2. po­tocz­nie: stan po spo­ży­ciu nar­ko­ty­ków; haj


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) start do po­dró­ży po­wietrz­nej, od­da­le­nie się drogą po­wietrz­ną

 (1.2) środ. młodz. oder­wa­nie się od rze­czy­wi­sto­ści, stan unie­sie­nia, upo­je­nia (pod wpły­wem środ­ków odu­rza­ją­cych)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odlotowo

przy­słó­wek

 (1.1) pot. bar­dzo atrak­cyj­nie


Źródła:

Wiktionary

Odlotowość

→ od­lo­to­wy; cza­der­skość, bom­bo­wość, su­pe­ro­wość


Źródła:

SJP.pl

Odlotowy

1. zwią­za­ny z wy­ru­sze­niem gdzieś drogą po­wietrz­ną;
2. po­tocz­nie: świet­ny, wspa­nia­ły, zna­ko­mi­ty; cza­der­ski, od­ja­zdo­wy, za­rą­bi­sty


przy­miot­nik

 (1.1) slang. wspa­nia­ły, re­we­la­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odlubić

odz­na­czyć po­lu­bie­nie posta in­ter­ne­to­we­go na por­ta­lu spo­łecz­no­ścio­wym; od­laj­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Odludek

czło­wiek stro­nią­cy od ludzi, uni­ka­ją­cy to­wa­rzy­stwa; sa­mot­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. czło­wiek stro­nią­cy od in­nych ludzi, uni­ka­ją­cy to­wa­rzy­stwa, pre­fe­ru­ją­cy sa­mot­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odludniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: od­lud­nie


Źródła:

SJP.pl

Odludniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: od­lud­ny


Źródła:

SJP.pl

Odludność

cecha cze­goś znaj­du­ją­ce­go się da­le­ko od ludzi


Źródła:

SJP.pl

Odludny

znaj­du­ją­cy się da­le­ko od ludzi


przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się da­le­ko od sku­pisk ludzi

 (1.2) daw. ży­ją­cy z dala od ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odludzie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od sku­pisk ludz­kich


Źródła:

Wiktionary

Odludztwo

życie w odo­sob­nie­niu, z dala od ludzi; sa­mot­ni­ko­stwo, mi­zan­tro­pia, sa­mot­ność, sa­mot­nict­wo


Źródła:

SJP.pl

Odlutować

usu­nąć, odłą­czyć coś przy­lu­to­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odlutowywać

usu­wać, odłą­czać coś przy­lu­to­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odluźniacz

ele­ment urzą­dze­nia ha­mul­co­we­go słu­żą­cy do od­ha­mo­wa­nia wa­go­nu po­cią­gu


Od­luź­niacz (po­tocz­nie: "lu­zow­nik") – urzą­dze­nie pne­u­ma­tycz­ne wcho­dzą­ce w skład ukła­du ha­mul­co­we­go po­ja­zdu szy­no­we­go, bę­dą­ce zaz­wy­czaj in­te­gral­ną czę­ścią za­wo­ru roz­rząd­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odm.

skrót od: od­mia­na, od­mien­ny


skrót, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) = bot. od­mia­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odma

1. obec­ność po­wie­trza w ja­mach ciała wsku­tek cho­ro­by lub urazu;
2. za­bieg me­dycz­ny po­le­ga­ją­cy na ogra­ni­cze­niu funk­cji na­rzą­du po­przez wpro­wa­dze­nie po­wie­trza do jamy ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. prze­do­sta­nie się po­wie­trza do jamy lub tkan­ki ciała za­ist­nia­łe na sku­tek cho­ro­by, urazu lub za­bie­gu me­dycz­ne­go;


Odma – prze­do­sta­nie się po­wie­trza at­mos­fe­rycz­ne­go lub in­nych gazów w obręb tka­nek lub jam ciała, gdzie pra­wi­dło­wo gazy te nie wy­stę­pu­ją. Odma może wy­stą­pić na sku­tek urazu, sa­mo­ist­nie (w wy­ni­ku niek­tó­rych pro­ce­sów cho­ro­bo­wych) lub też może zo­stać wy­ko­na­na ce­lo­wo w trak­cie za­bie­gu me­dycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odmach

1. obec­ność po­wie­trza w ja­mach ciała wsku­tek cho­ro­by lub urazu;
2. za­bieg me­dycz­ny po­le­ga­ją­cy na ogra­ni­cze­niu funk­cji na­rzą­du po­przez wpro­wa­dze­nie po­wie­trza do jamy ciała


Źródła:

SJP.pl

Odmaczać

roz­mięk­czać coś po­przez mo­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Odmagnesować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ma­gne­so­wy­wać)

 (1.1) spra­wić, że coś prze­sta­ło wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­ma­gne­so­wać się (ndk. od­ma­gne­so­wy­wać się)

 (2.1) prze­stać wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Odmagnesowywać

przy­wra­cać na­ma­gne­so­wa­ne­mu ciału stan obo­jęt­ny; de­ma­gne­so­wy­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­ma­gne­so­wać)

 (1.1) spra­wiać, że coś prze­sta­je wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­ma­gne­so­wy­wać się (dk. od­ma­gne­so­wać się)

 (2.1) prze­sta­wać wyt­wa­rzać wokół sie­bie pole ma­gne­tycz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmakać

mo­knąc mię­knąć albo oczy­szczać się z cze­goś dzię­ki wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Odmalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ma­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odmalować

1. po­ma­lo­wać coś na nowo
2. opi­sać kogoś, coś


Źródła:

SJP.pl

Odmalowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ma­lo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odmalowywać

1. ma­lo­wać coś na nowo
2. opi­sy­wać kogoś, coś


Źródła:

SJP.pl

Odmarsz

od­ma­sze­ro­wa­nie, odej­ście mar­szem; wy­marsz


Źródła:

SJP.pl

Odmaryj

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szafa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. skrzy­nia

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. szaf­ka ku­chen­na


Źródła:

Wiktionary

Odmarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­sta­wa­nie bycia za­marz­nię­tym

 (1.2) odłą­cza­nie się, prze­sta­jąc być przy­marz­nię­tym


Źródła:

Wiktionary

Odmarzać

[czy­taj: odmar-zać] prze­sta­wać być za­marz­nię­tym; tajać


Źródła:

SJP.pl

Odmarznięty

[czy­taj: odmar-znię­ty] taki, który od­marz­nął (prze­stał być za­marz­nię­ty, od­ta­jał); od­marz­ły, od­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Odmarznąć

[czy­taj: odmar-znąć] prze­stać być za­marz­nię­tym; od­ta­jać


Źródła:

SJP.pl

Odmarzły

[czy­taj: odmar-zły] taki, który od­marzł (prze­stał być za­marz­nię­ty, od­ta­jał); od­marz­nię­ty, od­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Odmarźnięty

taki, który od­marzł (prze­stał być za­marz­nię­ty, od­ta­jał); od­marz­nię­ty, od­marz­ły


Źródła:

SJP.pl

Odmaszerować

odejść mar­szem


Źródła:

SJP.pl

Odmaszerowywać

od­cho­dzić mar­szem


Źródła:

SJP.pl

Odmatczyny

po­cho­dzą­cy od matki, np. cho­ro­by od­mat­czy­ne


Źródła:

SJP.pl

Odmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­ra­ża­nie niez­go­dy na coś, braku apro­ba­ty cze­goś

 (1.2) wy­po­wia­da­nie na głos tek­stu mod­lit­wy lub mod­litw


Źródła:

Wiktionary

Odmawiać

1. nie zga­dzać się; także nie chcieć przy­jąć cze­goś
2. na­ma­wiać kogoś, by cze­goś nie robił
3. wy­po­wia­dać pe­wien tekst, np. pa­cierz; zma­wiać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­mó­wić)

 (1.1) nie zga­dzać się

 (1.2) pot. na­ma­wiać kogoś, by cze­goś nie robił

 (1.3) rel. wy­po­wia­dać słowa mod­lit­wy

 (1.4) re­zy­gno­wać z cze­goś, co za­mó­wio­no


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmałpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­mał­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odmałpować

po­tocz­nie: od­pi­sać, sko­pio­wać od kogoś; zga­pić, od­ga­pić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. mał­po­wać)

 (1.1) pot. od­pi­sać coś, sko­pio­wać od kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmedykalizować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) po­zba­wić kon­tek­stu me­dycz­ne­go, usu­nąć zna­cze­nie me­dycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Odmeldować

od­mel­do­wać się - (zwy­kle w służ­bach mun­du­ro­wych) za­ko­mu­ni­ko­wać swoje odej­ście


Źródła:

SJP.pl

Odmeldowywać

od­mel­do­wy­wać się - (zwy­kle w służ­bach mun­du­ro­wych) ko­mu­ni­ko­wać swoje odej­ście


Źródła:

SJP.pl

Odmiana

1. prze­mia­na, zmia­na
2. wa­riant cze­goś
3. po­tocz­nie o innej po­go­dzie
4. w an­tro­po­lo­gii: jed­nost­ka kla­sy­fi­ka­cyj­na
5. w bo­ta­ni­ce, zo­o­lo­gii: jed­nost­ka po­dzia­łu ga­tun­ku
6. w ję­zy­koz­naw­stwie: flek­sja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmie­nio­na po­stać lub spo­sób, zmie­nia­nie po­sta­ci lub spo­so­bu

 (1.2) jęz. zmia­na formy wy­ra­zu w za­leż­no­ści od przy­pad­ku, osoby itp.

 (1.3) ro­dzaj, ga­tu­nek, wa­riant, klasa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odmianka

od­mien­na po­stać, wa­riant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lud. demon żeń­ski po­ry­wa­ją­cy nie­mow­lę­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmianowy

przy­miot­nik od: od­mia­na


Źródła:

SJP.pl

Odmianoznawczy

zwią­za­ny z nauką o wła­ści­wo­ściach od­mian ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Odmianoznawstwo

nauka o wła­ści­wo­ściach od­mian ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Odmiał

płyt­kie miej­sce na rzece, morzu; łacha


Źródła:

SJP.pl

Odmiedniczkowy

od­mied­nicz­ko­we za­pa­le­nie nerek - cięż­ka cho­ro­ba ukła­du mo­czo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odmiejscawiać

zno­sić ogra­ni­cze­nie cze­goś do jed­ne­go miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Odmiejscowienie

1. umoż­li­wie­nie prze­pro­wa­dze­nia ope­ra­cji na ra­chun­kach ban­ko­wych poza miej­scem ich pro­wa­dze­nia;
2. umoż­li­wie­nie za­łat­wie­nia róż­nych spraw urzę­do­wych w do­wol­nym urzę­dzie na te­re­nie kraju


Źródła:

SJP.pl

Odmiejscowić

znieść ogra­ni­cze­nie cze­goś do jed­ne­go miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Odmiejscowy

po­cho­dzą­cy od nazwy miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Odmienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­mie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Odmieniać

1. czy­nić kogoś innym, zmie­nio­nym
2. w ję­zy­koz­naw­stwie: na­da­wać wy­ra­zom od­po­wied­nie formy gra­ma­tycz­ne
3. od­mie­niać się -
a) sta­wać się innym
b) w ję­zy­koz­naw­stwie, o wy­ra­zach: two­rzyć różne formy gra­ma­tycz­ne


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) czy­nić kogoś innym, zmie­nio­nym

 (1.2) gram. na­da­wać wy­ra­zom od­po­wied­nie formy gra­ma­tycz­ne

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­mie­niać się

 (2.1) sta­wać się innym

 (2.2) gram. o wy­ra­zach: two­rzyć różne formy gra­ma­tycz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmieniec

po­tocz­nie o czło­wie­ku róż­nią­cym się, ra­czej in minus, od in­nych; dzi­wak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba dziw­nie się za­cho­wu­ją­ca, wy­róż­nia­ją­ca się w spo­łecz­no­ści

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. herp. od­mie­niec ja­ski­nio­wy

 (2.2) pot. herp. od­mie­niec ame­ry­kań­ski

 (2.3) pot. mi­kro­biol. od­mie­niec po­spo­li­ty

 (2.4) mit. lud. dia­bli lub wiedź­mi po­drzu­tek;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­mie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Odmienić

1. uczy­nić kogoś innym, zmie­nio­nym
2. w ję­zy­koz­naw­stwie: nadać wy­ra­zom od­po­wied­nie formy gra­ma­tycz­ne
3. od­mie­nić się -
a) stać się innym
b) w ję­zy­koz­naw­stwie, o wy­ra­zach: ut­wo­rzyć różne formy gra­ma­tycz­ne


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­mie­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­mie­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmiennie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w inny, odręb­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Odmienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest od­mien­ne; cecha tych, któ­rzy są od­mien­ni


Źródła:

Wiktionary

Odmienny

1. inny, róż­nią­cy się
2. w ję­zy­koz­naw­stwie, o wy­ra­zach: taki, który pod­le­ga flek­sji, od­mie­nia się


przy­miot­nik

 (1.1) różny

 (1.2) gram. pod­le­ga­ją­cy od­mia­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmiernica

na­czy­nie z po­dział­ką do od­mie­rza­nia pły­nów


Źródła:

SJP.pl

Odmierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­mie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Odmierzać

1. okre­ślać wiel­kość albo licz­bę cze­goś; mie­rzyć
2. wy­dzie­lać pewną część z ca­ło­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­dzie­lać okre­ślo­ną część z ca­ło­ści

 (1.2) okre­ślać wiel­kość lub licz­bę cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­mie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Odmierzyć

1. okre­ślić wiel­kość albo licz­bę cze­goś; zmie­rzyć
2. wy­dzie­lić pewną część z ca­ło­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­mie­rzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­mie­rzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmieńcowate

ro­dzi­na pła­zów z rzędu pła­zów ogo­nia­stych


Od­mień­co­wa­te (Pro­te­i­dae) – ro­dzi­na pła­zów z rzędu pła­zów ogo­nia­stych (Ca­u­da­ta).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odmieńcowaty

o ce­chach od­mień­co­wa­tych (ro­dzi­na pła­zów)


Źródła:

SJP.pl

Odmieńczy

→ od­mie­niec


Patrz:odmieniec

Źródła:

SJP.pl

Odmieść

zmieść na bok


Źródła:

SJP.pl

Odmistyczniać

po­zba­wiać mi­sty­cyz­mu, mi­sty­ki - at­mos­fe­ry ta­jem­ni­czo­ści ota­cza­ją­cej ja­kieś zja­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Odmistycznić

po­zba­wić mi­sty­cyz­mu, mi­sty­ki - at­mos­fe­ry ta­jem­ni­czo­ści ota­cza­ją­cej ja­kieś zja­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Odmitologizować

zde­mi­to­lo­gi­zo­wać;
1. po­zba­wić kogoś lub coś cech mitu, le­gen­dy;
2. oba­lić mit, le­gen­dę


Źródła:

SJP.pl

Odmiękać

sta­wać się mięk­kim, mięk­szym w wy­ni­ku mo­cze­nia; roz­mię­kać


Źródła:

SJP.pl

Odmięknąć

stać się mięk­kim, mięk­szym w wy­ni­ku mo­cze­nia; roz­mię­knąć


Źródła:

SJP.pl

Odmiękły

stać się mięk­kim, mięk­szym w wy­ni­ku mo­cze­nia; roz­mię­knąć


Źródła:

SJP.pl

Odmięsarka

ma­szy­na do miz­dro­wa­nia skór; miz­drow­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Odmoknięty

po­tocz­nie: taki, który od­mo­knął (mo­cząc się, roz­mię­knął); od­mo­kły


Źródła:

SJP.pl

Odmoknąć

1. zmię­knąć przez mo­knię­cie;
2. oczy­ścić się z cze­goś dzię­ki wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Odmokły

po­tocz­nie: taki, który od­mókł (mo­cząc się, roz­miękł); od­mo­knię­ty


Źródła:

SJP.pl

Odmontować

wyjąć za­mon­to­wa­ne urzą­dze­nie lub jego część; wy­mon­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Odmontowywać

wyj­mo­wać za­mon­to­wa­ne urzą­dze­nie lub jego część; wy­mon­to­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Odmowa

brak zgody na coś, odrzu­ce­nie ja­kiejś pro­po­zy­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­ra­że­nie braku zgody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­mow­ny; wy­ra­ża­jąc od­mo­wę


Źródła:

Wiktionary

Odmowny

za­wie­ra­ją­cy od­mo­wę, niez­ga­dza­ją­cy się z czymś (np. od­po­wiedź od­mow­na)


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ra­ża­ją­cy od­mo­wę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmrażalnia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym odm­ra­ża się uprzed­nio zam­ro­żo­ne pro­duk­ty przed skie­ro­wa­niem ich do sprze­da­ży


Źródła:

SJP.pl

Odmrażać

1. po­wo­do­wać usz­ko­dze­nie tka­nek skór­nych ciała przez wy­sta­wie­nie ich na dzia­ła­nie zbyt ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry
2. cofać pro­ces za­ma­rza­nia
3. uwal­niać coś od urzę­do­wych ogra­ni­czeń; li­be­ra­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odmrozina

za­pal­ne zgru­bie­nie skóry pow­sta­łe wsku­tek dłu­gotr­wa­łe­go dzia­ła­nia zimna i wil­go­ci


Źródła:

SJP.pl

Odmrozić

1. spo­wo­do­wać usz­ko­dze­nie tka­nek skór­nych ciała przez wy­sta­wie­nie ich na dzia­ła­nie zbyt ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry
2. cof­nąć pro­ces za­ma­rza­nia
3. uwol­nić coś od urzę­do­wych ogra­ni­czeń; zli­be­ra­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odmrożenie

1. spo­wo­do­wać usz­ko­dze­nie tka­nek skór­nych ciała przez wy­sta­wie­nie ich na dzia­ła­nie zbyt ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry
2. cof­nąć pro­ces za­ma­rza­nia
3. uwol­nić coś od urzę­do­wych ogra­ni­czeń; zli­be­ra­li­zo­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odm­ro­zić.

 (1.2) med. usz­ko­dze­nie tka­nek or­ga­niz­mu wsku­tek dzia­ła­nia ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry


Odm­ro­że­nie ( con­ge­la­tio) – cza­so­we lub nie­od­wra­cal­ne usz­ko­dze­nie skóry (tka­nek po­wło­ki wła­ści­wej), pow­sta­ją­ce w wy­ni­ku dzia­ła­nia na nią ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry. Cięż­kość i roz­le­głość usz­ko­dze­nia skóry za­le­żą od tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia oraz czasu, w jakim skóra była pod­da­na dzia­ła­niu ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odmrożeniowy

1. zwią­za­ny z odm­ro­że­niem - usz­ko­dze­niem skóry;
2. zwią­za­ny z kon­ty­nu­o­wa­niem cze­goś, czego re­a­li­za­cja zo­sta­ła wcze­śniej wstrzy­ma­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z odm­ro­że­niem, do­ty­czą­cy odm­ro­że­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmuchiwać

daw­niej: oczy­szczać z kurzu, śmie­ci i in­nych za­nie­czy­szczeń


Źródła:

SJP.pl

Odmulina

osad, namuł usu­nię­ty z kotła pa­ro­wo­zo­we­go w cza­sie od­mu­la­nia


Źródła:

SJP.pl

Odmulnik

zbior­nik, w któ­rym woda oczy­szcza się z za­wie­sin przez opa­da­nie ich na dno


Źródła:

SJP.pl

Odmyk

ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne od­wrot­ne do wy­my­ku


Źródła:

SJP.pl

Odmykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­my­kać.


Źródła:

Wiktionary

Odmyszać

tępić myszy; od­szczu­rzać, de­ra­ty­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odmyszyć

wy­tę­pić myszy; od­szczu­rzyć, zde­ra­ty­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odmywać

myjąc oczy­szczać, wy­wa­biać


Źródła:

SJP.pl

Odmyć

myjąc, oczy­ścić z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odmówić

1. nie zgo­dzić się; także nie przy­jąć cze­goś
2. na­mó­wić kogoś, by cze­goś nie robił
3. wy­po­wie­dzieć pe­wien tekst, np. pa­cierz; zmó­wić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­ma­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­ma­wiać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmóżdżacz

po­tocz­nie: coś re­lak­su­ją­ce­go, nie­wy­ma­ga­ją­ce­go wy­sił­ku umy­sło­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odmóżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­móż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Odmóżdżać

1. po­zba­wiać kogoś zdol­no­ści sa­mo­dziel­ne­go my­śle­nia; otu­ma­niać, ogłu­piać;
2. od­móż­dżać się - tra­cić zdol­ność sa­mo­dziel­ne­go my­śle­nia; ogłu­piać się, otu­ma­niać się


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. od­móż­dżyć)

 (1.1) pot. ogłu­piać

 (1.2) pot. prze­stać my­śleć dla re­lak­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmóżdżyć

1. po­zba­wić kogoś zdol­no­ści sa­mo­dziel­ne­go my­śle­nia; otu­ma­nić, ogłu­pić;
2. od­móż­dżyć się - stra­cić zdol­ność sa­mo­dziel­ne­go my­śle­nia; ogłu­pić się, otu­ma­nić się


Źródła:

SJP.pl

Odmęt

1. po­e­tyc­ko o głę­bo­kiej wo­dzie; ot­chłań, toń
2. książ­ko­wo o:
a) czymś kłę­bią­cym się
b) za­mie­sza­niu, cha­o­sie


Odmęt (daw. "Od­ment") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie dą­brow­skim, w gmi­nie Mę­drze­chów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odmęty

1. po­e­tyc­ko o głę­bo­kiej wo­dzie; ot­chłań, toń
2. książ­ko­wo o:
a) czymś kłę­bią­cym się
b) za­mie­sza­niu, cha­o­sie


Źródła:

SJP.pl

Odmężowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. ut­wo­rzo­ny od okre­śle­nia męża np. naz­wi­ska albo ty­tu­łu, a za­sto­so­wa­ny do jego żony


Źródła:

Wiktionary

Odmładzacz

śro­dek, urzą­dze­nie lub za­bieg słu­żą­cy do od­mła­dza­nia


Źródła:

SJP.pl

Odmładzający

1. czy­nić kogoś, coś młod­szym
2. za­stę­po­wać star­szych młod­szy­mi
3. w ogrod­nict­wie: wy­ci­nać stare drze­wa i sa­dzić nowe
4. od­mła­dzać się - czy­nić wy­sił­ki, by wy­glą­dać mło­dziej


Źródła:

SJP.pl

Odmładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­mła­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Odmładzać

1. czy­nić kogoś, coś młod­szym
2. za­stę­po­wać star­szych młod­szy­mi
3. w ogrod­nict­wie: wy­ci­nać stare drze­wa i sa­dzić nowe
4. od­mła­dzać się - czy­nić wy­sił­ki, by wy­glą­dać mło­dziej


cza­sow­nik prze­chod­ni (dk. od­mło­dzić)

 (1.1) przy­wra­cać wigor

 (1.2) przy­wra­cać młody wy­gląd

 (1.3) wpro­wa­dzać młod­sze kadry do ze­spo­łu, or­ga­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmłodniały

w wy­ni­ku pew­nych sta­rań wy­glą­dać mło­dziej; rów­nież: po­czuć się młod­szym


Źródła:

SJP.pl

Odmłodnieć

w wy­ni­ku pew­nych sta­rań wy­glą­dać mło­dziej; rów­nież: po­czuć się młod­szym


cza­sow­nik

 (1.1) odzy­skać wi­tal­ność, po­now­nie wy­glą­dać i za­cho­wy­wać się młodo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odmłodzić

1. uczy­nić kogoś, coś młod­szym
2. za­stą­pić star­szych młod­szy­mi
3. w ogrod­nict­wie: wy­ciąć stare drze­wa i za­sa­dzić nowe
4. od­mło­dzić się - uczy­nić wy­sił­ki, by wy­glą­dać mło­dziej


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­mła­dzać)

 (1.1) spra­wić, że ktoś wy­glą­da na młod­sze­go lub czuje się młod­szym, niż jest w rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) za­stą­pić w gru­pie osoby star­sze młod­szy­mi

 (1.3) ogrod. od­no­wić drze­wo­stan przez wy­cię­cie sta­rych i za­sa­dze­nie mło­dych drzew lub przy­cię­cie sta­rych pędów

 (1.4) nadać cze­muś no­wszy wy­gląd; od­no­wić

 (1.5) przy­wró­cić siły wi­tal­ne sta­rze­ją­ce­mu się or­ga­niz­mo­wi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­mło­dzić się (ndk. od­mła­dzać się)

 (2.1) spra­wić, że wy­glą­da się mło­dziej (np. dzię­ki za­bie­gom kos­me­tycz­nym, ubio­ro­wi)

 (2.2) po­czuć się młod­szym

 (2.3) zy­skać w swoim skła­dzie wię­cej osób mło­dych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnajdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­naj­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odnajdywać

cza­sow­nik

 (1.1) szu­ka­jąc usta­lać po­ło­że­nie


Źródła:

Wiktionary

Odnajmować

brać w użyt­ko­wa­nie za wy­na­gro­dze­niem pokój, lokal lub część czy­je­goś miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Odnająć

wziąć w użyt­ko­wa­nie za wy­na­gro­dze­niem pokój, lokal lub część czy­je­goś miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Odnalezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­na­leźć.


Źródła:

Wiktionary

Odnaleźć

1. szu­ka­jąc, usta­lić miej­sce po­by­tu kogoś lub cze­goś;
2. za­u­wa­żyć coś w kimś albo w czymś;
3. wy­brać wła­ści­wą osobę lub wła­ści­wy obiekt spoś­ród in­nych;
4. osią­gnąć jakąś war­tość lub jakiś po­żą­da­ny stan


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­naj­dy­wać, od­naj­do­wać)

 (1.1) tra­fić na to, czego się szuka

 (1.2) za­u­wa­żyć w kimś lub czymś pewną cechę

 (1.3) osią­gnąć po­żą­da­ny stan

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­na­leźć się (ndk. od­naj­dy­wać się, od­naj­do­wać się)

 (2.1) zo­stać od­szu­ka­nym

 (2.2) odzy­skać spraw­ność dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnawialność

→ od­na­wial­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co od­na­wial­ne


Patrz:odnawialny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnawialny

1. da­ją­cy się od­no­wić;
2. nie­u­le­ga­ją­cy wy­czer­pa­niu; nie­wy­czer­pal­ny, nie­wy­czer­pa­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) da­ją­cy się od­no­wić, moż­li­wy do od­no­wie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Odnawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­no­wić)

 (1.1) po­now­nie na­da­wać wy­gląd no­wo­ści, tak by coś wy­glą­da­ło znów jak nowe

 (1.2) po pew­nym cza­sie robić coś po­now­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­na­wiać się (dk. od­no­wić się)

 (2.1) sta­wać się ulep­szo­nym

 (2.2) po­na­wiać się

 (2.3) pod­le­gać od­bu­do­wie, re­mon­to­wi

 (2.4) ko­rzyst­nie od­mie­niać swój styl

 (2.5) odzy­ski­wać ży­wot­ność mo­der­ni­zu­jąc stare ele­men­ty


Źródła:

Wiktionary

Odnazwiskowy

ut­wo­rzo­ny od naz­wi­ska


Źródła:

SJP.pl

Odniemczać

po­zba­wiać cech nie­miec­ko­ści, nie­miec­kie­go cha­rak­te­ru


Źródła:

SJP.pl

Odniemczyć

po­zba­wić cech nie­miec­ko­ści, nie­miec­kie­go cha­rak­te­ru


Źródła:

SJP.pl

Odniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­nieść.

 (1.2) książk. na­wią­za­nie do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odnieść

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­no­sić)

 (1.1) przy­nieść coś z po­wro­tem; do­star­czyć coś, aby to oddać

 (1.2) zy­skać coś, mieć jakiś wynik

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­nieść się (ndk. od­no­sić się)

 (2.1) po­trak­to­wać coś lub kogoś w pe­wien spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Odnoga

od­ga­łę­zie­nie, po­dłuż­na część bie­gną­ca w bok od ja­kiejś ca­ło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­ga­łę­zie­nie, po­dłuż­na część bie­gną­ca w bok od ja­kiejś ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnosić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­nieść)

 (1.1) przy­no­sić coś z po­wro­tem; do­star­czać coś, aby to oddać

 (1.2) zy­ski­wać coś, mieć jakiś wynik

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­no­sić się (dk. brak)

 (2.1) do­ty­czyć cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­no­sić się (dk. od­nieść się)

 (3.1) trak­to­wać coś lub kogoś w pe­wien spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Odnoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Odnotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­no­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odnotować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­no­to­wy­wać)

 (1.1) zwró­cić na coś uwagę

 (1.2) przy­jąć do wia­do­mo­ści

 (1.3) po­wie­dzieć o czymś przy okaz­ji

 (1.4) spo­rzą­dzić no­tat­kę

 (1.5) zro­bić znak przy czymś istot­nym celem pa­mię­ta­nia o tym


Źródła:

Wiktionary

Odnotowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­no­to­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odnotowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­no­to­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|od­no­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odnowa

1. przy­wró­ce­nie cze­muś wy­glą­du rze­czy nowej; re­sta­u­ro­wa­nie; od­bu­do­wa;
2. zmia­na po­lep­sza­ją­ca stan cze­goś;
3. odt­wa­rza­nie przez or­ga­nizm utra­co­nych lub usz­ko­dzo­nych czę­ści, tka­nek i ko­mó­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­wró­ce­nie cze­muś świe­że­go, no­we­go wy­glą­du

 (1.2) sze­reg zmian ulep­sza­ją­cych stan cze­goś

 (1.3) odt­wa­rza­nie usz­ko­dzo­nych czę­ści, ko­mó­rek przez or­ga­nizm


OdNowa – siód­my so­lo­wy album Anity Lip­nic­kiej. Uka­zał się 25 paź­dzier­ni­ka 2019 roku, wy­daw­cą jest War­ner Music Po­land / Po­ma­ton.

Jest to album bę­dą­cy pod­su­mo­wa­niem 25-lecia pracy ar­ty­stycz­nej ar­tyst­ki. Na tym al­bu­mie zna­la­zły się ut­wo­ry Anity w odś­wie­żo­nej wer­sji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odnowiciel

prze­sta­rza­łe: ten, kto od­na­wia, od­bu­do­wu­je coś; ten, kto wpro­wa­dza coś na nowo, wzna­wia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto coś od­na­wia


Od­no­wi­ciel – po­wieść Ka­ro­la Buns­cha z 1984 roku na­le­żą­ca do cyklu "Po­wie­ści Pia­stow­skie". Akcja toczy się w la­tach 1039–1047. Opo­wia­da o po­wro­cie Ka­zi­mie­rza Od­no­wi­cie­la do kraju, pró­bie od­bu­do­wy i sca­le­nia wy­ni­szczo­nej oj­czyz­ny.

Młody Ka­zi­mierz, syn Miesz­ka II na wez­wa­nie moż­nych po­wra­ca z wy­gna­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odnowicielka

prze­sta­rza­łe: ko­bie­ta, która od­na­wia, od­bu­do­wu­je coś; ko­bie­ta, która wpro­wa­dza coś na nowo, wzna­wia


Źródła:

SJP.pl

Odnowienie

zro­bić coś aby stara rzecz była jak nowa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­no­wić.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odnowić

zro­bić coś aby stara rzecz była jak nowa


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­na­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­na­wiać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­no­wić się (ndk. od­na­wiać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­na­wiać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnośnie

przy­i­mek

 (1.1) zob. od­no­śnie do.


Źródła:

Wiktionary

Odnośnik

od­sy­łacz;
1. znak gra­ficz­ny umie­szczo­ny w tek­ście, od­sy­ła­ją­cy czy­tel­ni­ka do przy­pi­su oz­na­czo­ne­go takim samym zna­kiem;
2. przy­pis, do któ­re­go od­sy­ła znak gra­ficz­ny umie­szczo­ny w tek­ście;
3. frag­ment stro­ny in­ter­ne­to­wej lub do­ku­men­tu elek­tro­nicz­ne­go od­sy­ła­ją­cy do in­ne­go frag­men­tu stro­ny, in­ne­go do­ku­men­tu lub innej stro­ny in­ter­ne­to­wej; hi­per­link, link, hi­per­łą­cze, hi­pe­rod­no­śnik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) znak gra­ficz­ny w po­sta­ci gwiazd­ki, li­te­ry, licz­by lub znaku al­ter­na­tyw­ne­go, umie­szczo­ny w pu­bli­ka­cji, od­sy­ła­ją­cy czy­tel­ni­ka do opa­trzo­ne­go takim samym zna­kiem przy­pi­su

 (1.2) przy­pis opa­trzo­ny od­no­śni­kiem (1.1)

 (1.3) in­form. ele­ment na­wi­ga­cyj­ny do­ku­men­tu elek­tro­nicz­ne­go od­sy­ła­ją­cy do in­ne­go do­ku­men­tu

 (1.4) chem. rozt­wór słu­żą­cy do po­rów­na­nia z rozt­wo­rem ba­da­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnośny

ten, o któ­re­go cho­dzi w danej sy­tu­a­cji; od­po­wied­ni; sto­sow­ny


Źródła:

SJP.pl

Odnożyca

po­rost o ple­sze list­ko­wa­tej lub krzacz­ko­wa­tej, ros­ną­cy głów­nie w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Odnóże

na­rząd ruchu sta­wo­no­gów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. pa­rzy­ste przy­dat­ki u sta­wo­no­gów peł­nią­ce różne funk­cje, m.in. mo­to­rycz­ne;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odnóżka

1. część ro­śli­ny, oder­wa­na od ro­śli­ny ma­cie­rzy­stej, zdol­na do sa­mo­dziel­ne­go uko­rze­nie­nia; sa­dzon­ka;
2. zdrob­nie­nie od: od­no­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała od­no­ga

 (1.2) ogrod. część ro­śli­ny uży­wa­na jako sa­dzon­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odo

1. uro­czy­sty, pa­te­tycz­ny utwór po­e­tyc­ki
2. kom­po­zy­cja wo­kal­no-in­stru­men­tal­na zbli­żo­na do kan­ta­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: Oda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odoaker

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. wódz ger­mań­ski z V w.;


Odo­a­ker na­zy­wa­ny także Odo­wac, łac. Fla­vius Odo­va­car, Odo­va­cer albo Fl. Odo­vac (ok. 433–493) – wódz bar­ba­rzyń­ski, praw­do­po­dob­nie z ple­mie­nia He­ru­lów lub. Przez niek­tó­rych ba­da­czy łą­czo­ny rów­nież z Hu­na­mi Wład­ca Kró­le­stwa Ita­lii zwa­ne­go Pań­stwem Odo­a­kra od 4 wrze­śnia 476 do swej śmier­ci.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odobserwować

śro­do­wi­sko­wo: prze­stać ob­ser­wo­wać czyjś pro­fil, wątek itp. w in­ter­ne­cie


Źródła:

SJP.pl

Odojcowski

ut­wo­rzo­ny od naz­wi­ska, imie­nia lub przy­dom­ka ojca; pa­tro­ni­micz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. ut­wo­rzo­ny od imie­nia lub ty­tu­łu ojca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odojewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Odolan

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. ko­złek le­kar­ski


Odo­lan, Odo­len, Ody­len – imię mę­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go. Po­cho­dzi od słowa: "(p)odo­łać" - "oprzeć się, sta­wić opór, po­ko­nać".

Odo­len imie­ni­ny ob­cho­dzi 18 li­sto­pa­da (we­dług ka­len­da­rza cze­skie­go).

Przy­by­woj i Odo­lan (Ody­len) byli przy­wód­ca­mi buntu prze­ciw ob­ję­ciu wła­dzy przez Bo­le­sła­wa I Chro­bre­go po śmier­ci Miesz­ka I; są to także pierw­si za­pi­sa­ni Po­la­cy nie­na­le­żą­cy do rodu ksią­żę­ce­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odolanowianin

miesz­ka­niec Odo­la­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Odolanowianka

miesz­kan­ka Odo­la­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Odolanowski

przy­miot­nik od: Odo­la­nów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Odo­la­no­wem, do­ty­czą­cy Odo­la­no­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odolany

jeden z ośmiu re­jo­nów two­rzą­cych Wolę, dziel­ni­cę War­sza­wy


Odo­la­ny – dawna wieś, współ­cze­śnie ob­szar Miej­skie­go Sy­ste­mu In­for­ma­cji w dziel­ni­cy Wola w War­sza­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odolanów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. gmina miej­sko-wiej­ska w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim;

 (1.2) geogr. mia­sto, sie­dzi­ba gminy Odo­la­nów (1.1), w Ka­li­skiem;


Odo­la­nów (niem. "Adel­nau") – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Odo­la­nów, w Ka­li­skiem, nad Ba­ry­czą i Ku­ro­chem, oś­ro­dek prze­my­sło­wy w Ka­li­sko-Ostrow­skim Okrę­gu Prze­my­sło­wym, w aglo­me­ra­cji ka­li­sko-ostrow­skiej, ok. 11 km na wschód od Sul­mie­rzyc, ok. 13 km na po­łud­nio­wy za­chód od Ostro­wa Wiel­ko­pol­skie­go, ok. 27 km na pół­noc od Twar­do­gó­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odolański

przy­miot­nik od nazwy osied­la: Odo­la­ny


Źródła:

SJP.pl

Odoleić

usu­nąć olej, oczy­ścić z oleju


Źródła:

SJP.pl

Odolejacz

urzą­dze­nie do usu­wa­nia ole­jów i in­nych tłu­stych sub­stan­cji; odo­li­wiacz


Źródła:

SJP.pl

Odolejać

usu­wać olej, oczy­szczać z oleju


Źródła:

SJP.pl

Odoliwiacz

urzą­dze­nie słu­żą­ce do od­dzie­la­nia ole­jów smar­nych od sub­stan­cji, które one po­kry­wa­ją; odo­le­jacz


Źródła:

SJP.pl

Odoliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Odon

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odona

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Odonatologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o waż­kach;


Odo­na­to­lo­gia – dział en­to­mo­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem owa­dów z rzędu ważek (In­sec­ta: Odo­na­ta). Na­u­kow­cy zaj­mu­ją­cy się ba­da­nia­mi ważek to odo­na­to­lo­dzy.

Za pio­nie­ra odo­na­to­lo­gii uwa­ża­ny jest Ed­mond de Sélys Long­champs, który ze­brał dużą ko­lek­cję ważek, opi­sał wiele ga­tun­ków, a w 1854 roku po­dzie­lił ważki na „le­gio­ny” (obec­nie ro­dzi­ny). Ba­da­nia fi­lo­ge­ne­zy ważek za­po­cząt­ko­wał James Ge­or­ge Ne­ed­ham (1903).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odoniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Odony lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Odonostwo

Odon z mał­żon­ką; Odo­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Odonowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Odonowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Odona lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Odonto-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek zna­cze­nio­wy z zę­ba­mi lub zę­bi­ną


Źródła:

Wiktionary

Odontoblast

Odon­to­blast, ko­mór­ka zę­bi­not­wór­cza – ko­mór­ka wyt­wa­rza­ją­ca zę­bi­nę. Odon­to­bla­sty przy­le­ga­ją do wew­nętrz­nych po­wierzch­ni zę­bi­ny od stro­ny miaz­gi.


Źródła:

Wikipedia

Odontolit

ska­mie­nia­ły ząb zwie­rzę­cia ko­pal­ne­go; rów­nież osad i ka­mień na­zęb­ny


Odon­to­lit (kost­ny ka­mień lub kost­ny tur­kus) – kost­ny lub zębny fos­fo­ran wy­mar­łych zwie­rząt ko­pal­nych np. ma­mu­ta, ma­sto­don­ta, di­no­za­u­ra, za­bar­wio­ny wi­wia­ni­tem na kolor „tur­ku­so­wy”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odontolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie odon­to­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie odon­to­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odontologia

dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się zę­ba­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. sto­mat. nauka ba­da­ją­ca bu­do­wę, roz­wój, fiz­jo­lo­gię i pa­to­lo­gię zębów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odontologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z odon­to­lo­gią, do­ty­czą­cy odon­to­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Odorant

sub­stan­cja do­da­wa­na do bez­won­ne­go pa­li­wa ga­zo­we­go; na­wa­niacz


Odo­rant (łac. "odor", za­pach) – do­wol­na sub­stan­cja ma­ją­ca za­pach, nie­za­leż­nie od tego, czy wy­da­je się on przy­jem­ny, czy nie. W in­ży­nie­rii śro­do­wi­ska odo­ran­ta­mi okre­śla się (we­dług normy PN-EN 13725:2007) wszyst­kie za­nie­czy­szcze­nia za­war­te w po­wie­trzu, które po­bu­dza­ją ko­mór­ki ner­wo­we na­błon­ka wę­cho­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odorać

1. orząc, od­dzie­lić z nie­za­o­ra­nej ca­ło­ści;
2. daw­niej: za­o­rać okre­ślo­ną ilość ziemi


Źródła:

SJP.pl

Odorek

smro­dek, nie­mi­ły za­pach


Odo­rek ("Pa­lo­me­na") – ro­dzaj plusk­wia­ków z po­drzę­du róż­nos­krzy­dłych i ro­dzi­ny tar­czów­ko­wa­tych.

Plusk­wia­ki o ciele z wierz­chu ubar­wio­nym zie­lo­no lub oliw­ko­wo, czę­sto z od­cie­niem czer­wo­nym lub brą­zo­wym, które po­ja­wia­ją się zwła­szcza je­sie­nią. Ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce w Pol­sce osią­ga­ją od 9 do 14,5 mm dłu­go­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odorolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie odo­ro­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Odorowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Odorowy

→ odór


Patrz:odór

Źródła:

SJP.pl

Odoryk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.;


Odo­ryk – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go, któ­re­go pa­tro­nem jest bł. Odo­ryk z Por­de­no­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odosabniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) izo­lo­wać od oto­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Odoskrzelowy

po­cho­dzą­cy od os­krze­li, np. odos­krze­lo­we za­pa­le­nie płuc


Źródła:

SJP.pl

Odosobnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odo­sob­nić.

 (1.2) stan odi­zo­lo­wa­nia od in­nych

 (1.3) miej­sce od­da­lo­ne, ze skraj­nie ogra­ni­czo­nym kon­tak­tem ze świa­tem zew­nętrz­nym


Źródła:

Wiktionary

Odosobniony

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy na ubo­czu, odi­zo­lo­wa­ny od in­nych

 (1.2) odróż­nia­ją­cy się od in­nych


Źródła:

Wiktionary

Odowadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) usu­nąć owady ze ścia­ny, z szyby lub in­nych po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Odowocować

skoń­czyć owo­co­wać, wydać owoce


Źródła:

SJP.pl

Odp.

od­po­wiedź


skrót

 (1.1) od­po­wiedź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpad

1. reszt­ka cze­goś, śmieć
2. po­zo­sta­łość po pro­duk­cji, przet­wa­rza­niu w fa­bry­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­zo­sta­łość po zu­ży­ciu cze­goś lub reszt­ka ja­kie­goś su­row­ca odrzu­ca­na przy pro­duk­cji (naj­czę­ściej w licz­bie mno­giej);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpadać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­paść)

 (1.1) od­dzie­lać się od miej­sca przy­mo­co­wa­nia

 (1.2) zo­stać od­dzie­lo­nym

 (1.3) prze­sta­wać obo­wią­zy­wać

 (1.4) prze­sta­wać brać udział wsku­tek prze­gra­nia, wy­e­li­mi­no­wa­nia

 (1.5) żegl. zmie­niać kurs tak, aby wiatr wiał bar­dziej od rufy


Źródła:

Wiktionary

Odpadek

(zwy­kle w licz­bie mno­giej)
1. śmieć;
2. zbęd­ny ka­wa­łek, reszt­ka po­zo­sta­ją­ca po wy­ko­rzy­sta­niu cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śmieć

 (1.2) po­zo­sta­łość po wy­ko­rzy­sta­niu cze­goś, resz­ta odrzu­co­na przy pro­duk­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpadnięty

rzad­ko: taki, który oder­wał się od miej­sca przy­cze­pie­nia, umo­co­wa­nia; od­pa­dły (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Odpadowość

→ od­pa­do­wy


Patrz:odpadowy

Źródła:

SJP.pl

Odpadowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z od­pa­da­mi, do­ty­czą­cy od­pa­dów


Źródła:

Wiktionary

Odpadły

taki, który oder­wał się od miej­sca przy­cze­pie­nia, umo­co­wa­nia; od­pad­nię­ty (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Odpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Odpalać

za­pa­lać coś przez przyt­knię­cie ognia


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pa­lić)

 (1.1) za­pa­lać jedną rzecz od dru­giej

 (1.2) za­pa­lać / uru­cha­miać coś

 (1.3) uru­cha­miać broń palną lub ra­kie­to­wą

 (1.4) pot. dzie­lić się czymś, dawać ka­wa­łek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpalić

za­pa­lić coś przez przyt­knię­cie ognia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pa­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pa­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny od­pa­lić się

 (2.1) zająć się ogniem od cze­goś

 (2.2) pot. przen. wy­ka­zać nagle wzmo­żo­ną, kom­pul­syw­ną ak­tyw­ność fi­zycz­ną lub wer­bal­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpampersować

odu­czyć dziec­ko no­sze­nia jed­no­ra­zo­wych pie­lu­szek


Źródła:

SJP.pl

Odpampersowywać

odu­czać dziec­ko no­sze­nia jed­no­ra­zo­wych pie­lu­szek


Źródła:

SJP.pl

Odparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ode­przeć.


Źródła:

Wiktionary

Odparowalnik

urzą­dze­nie do od­pa­ro­wy­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Odparowalny

da­ją­cy się od­pa­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Odpartyjniać

lik­wi­do­wać wpły­wy par­tii w ja­kimś śro­do­wi­sku


Źródła:

SJP.pl

Odpartyjnić

zlik­wi­do­wać wpły­wy par­tii w ja­kimś śro­do­wi­sku


Źródła:

SJP.pl

Odparzenie

Od­pa­rze­nie (ter­min nie­me­dycz­ny) – po­tocz­nie okre­śle­nie zmian za­pal­nych skóry pow­sta­łych na sku­tek rów­no­czes­ne­go dzia­ła­nia wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry, nad­mier­nej wil­got­no­ści wy­wo­ła­nej np. po­ce­niem oraz tar­cia przy­le­ga­ją­cych do sie­bie po­wierzch­ni.

Od­pa­rze­nia czę­sto są skut­kiem nie­wła­ści­we­go pie­lę­gno­wa­nia cho­re­go w wy­ni­ku po­draż­nień skóry w miej­scu dłu­gotr­wa­łe­go ocie­ra­nia po­wierzch­ni skór­nych, lub skóry o odzież.


Źródła:

Wikipedia

Odpas

1. pora kar­mie­nia zwie­rząt do­mo­wych
2. ina­czej: od­pa­sie­nie


Źródła:

SJP.pl

Odpasiony

1. kar­miąc zwie­rzę paszą do­pro­wa­dzić je do po­żą­da­nej tuszy, na­kar­mić do syta po gło­dów­ce; utu­czyć; od­kar­mić;
2. przy­wró­cić komuś dawną tuszę, dawny dobry wy­gląd; odży­wić


Źródła:

SJP.pl

Odpasować

przy­go­to­wać tka­ni­nę go­to­wą do użyt­ku bez do­dat­ko­we­go cię­cia, szy­cia


Źródła:

SJP.pl

Odpasowywać

daw­niej: spo­rzą­dzać tka­ni­nę go­to­wą do użyt­ku bez do­dat­ko­we­go cię­cia, szy­cia itp.


Źródła:

SJP.pl

Odpatrywać

spa­try­wać; po­tocz­nie:
1. ko­pio­wać cudzy tekst lub po­mysł i po­da­wać go za swój; ścią­gać, od­ga­piać, zga­piać;
2. robić coś w spo­sób po­dob­ny do kogoś, kto zro­bił to już wcze­śniej


Źródła:

SJP.pl

Odpatrzyć

1. po­tocz­nie: sko­pio­wać cudzy tekst lub po­mysł i podać go za swój; ścią­gnąć, spa­trzyć, od­ga­pić, zga­pić;
2. po­tocz­nie: zro­bić coś w spo­sób po­dob­ny do kogoś, kto zro­bił to już wcze­śniej; spa­trzyć;
3. od­pa­trzyć się - daw­niej: na­pa­trzyć się, na­przy­glą­dać się


Źródła:

SJP.pl

Odpał

w slan­gu mło­dzie­żo­wym:
1. nie­nor­mal­ne za­cho­wa­nie; od­chy­ły;
2. he­ro­i­na; hera;
3. szyb­ki start sa­mo­cho­dem;
4. do­sko­na­ła roz­ryw­ka; czad;
5. uczu­cie ra­do­ści, eu­fo­rii lub ek­scy­ta­cji; czad


Źródła:

SJP.pl

Odpaństwowić

o go­spo­dar­ce: unie­za­leż­nić od de­cyz­ji władz pań­stwo­wych, zwy­kle przez usa­mo­dziel­nie­nie i pry­wa­ty­za­cję przed­się­biorstw


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pań­stwa­wiać)

 (1.1) prze­ka­zać z włas­no­ści pań­stwo­wej w ręce pry­wat­ne; spry­wa­ty­zo­wać

 (1.2) wy­łą­czyć spod praw­nej, ad­mi­ni­stra­cyj­nej lub ide­o­lo­gicz­nej kon­tro­li pań­stwa; unie­za­leż­nić od struk­tur i po­li­ty­ki pań­stwo­wej

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­pań­stwo­wić się (ndk. od­pań­stwa­wiać się)

 (2.1) stać się nie­za­leż­nym od pań­stwa, jego ide­o­lo­gii lub ka­pi­ta­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpaść

1. kar­miąc zwie­rzę paszą do­pro­wa­dzić je do po­żą­da­nej tuszy, na­kar­mić do syta po gło­dów­ce; utu­czyć; od­kar­mić;
2. przy­wró­cić komuś dawną tuszę, dawny dobry wy­gląd; odży­wić


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pa­dać.

 (1.2) do­ko­na­ny od|od­pa­sać.

 (1.3) daw. reg-pl|Kresy. zgu­bić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpchlanie

rzad­ko: oczy­szczać z pcheł


Źródła:

SJP.pl

Odpchlać

rzad­ko: oczy­szczać z pcheł


Źródła:

SJP.pl

Odpchlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. oczy­szcze­nie kogoś lub cze­goś z pcheł


Źródła:

Wiktionary

Odpchlić

wy­e­li­mi­no­wać pchły na ja­kimś ob­sza­rze


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) rzad. oczy­ścić kogoś lub coś z pcheł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpestczarka

przy­rząd do usu­wa­nia pe­stek z owo­ców; dry­low­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­my­sło­we urzą­dze­nie do me­cha­nicz­ne­go usu­wa­nia pe­stek z owo­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpełzać

pełz­nąc, od­da­lać się


Źródła:

SJP.pl

Odpełznięty

taki, który gdzieś od­pełzł; od­peł­zły, od­pełź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Odpełznąć

peł­za­jąc, od­da­lić się


Źródła:

SJP.pl

Odpełzły

peł­za­jąc, od­da­lić się


Źródła:

SJP.pl

Odpełźnięty

taki, który gdzieś od­pełzł; od­peł­zły, od­pełz­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Odpicowany

wy­pi­co­wa­ny; po­tocz­nie:
1. bar­dzo sta­ran­nie ubra­ny lub uma­lo­wa­ny w celu zro­bie­nia wra­że­nia;
2. bar­dzo sta­ran­nie wy­czy­szczo­ny, od­no­wio­ny, wy­re­mon­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Odpiec

wy­piec zam­ro­żo­ny i ufor­mo­wa­ny pół­pro­dukt, np. bułkę, chleb


Źródła:

SJP.pl

Odpiek

wy­piek ufor­mo­wa­ne­go i zam­ro­żo­ne­go pół­pro­duk­tu, np. bułki, chle­ba, pizzy


Źródła:

SJP.pl

Odpiekać

wy­pie­kać zam­ro­żo­ny i ufor­mo­wa­ny pół­pro­dukt, np. bułkę, chleb


Źródła:

SJP.pl

Odpieluchować

odu­czyć dziec­ko no­sze­nia pie­luch


Źródła:

SJP.pl

Odpieluchowywać

odu­czać dziec­ko no­sze­nia pie­luch


Źródła:

SJP.pl

Odpieniacz

śro­do­wi­sko­wo: filtr do usu­wa­nia za­nie­czy­szczeń z wody sło­nej, uży­wa­ny w ak­wa­ry­sty­ce


Źródła:

SJP.pl

Odpieprz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. tylko w wy­ra­że­niu: na od­pieprz, na od­pieprz się

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) rozk. 2. os. lp. od: od­pie­przyć


Źródła:

Wiktionary

Odpieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pie­przać.


Źródła:

Wiktionary

Odpieprzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pie­przyć)

 (1.1) wulg. zro­bić coś nie­sta­ran­nie


Źródła:

Wiktionary

Odpieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Odpieprzony

wul­gar­nie:
1. zro­bić coś byle jak, nie­sta­ran­nie, nied­ba­le;
2. spę­dzić gdzieś pe­wien okres czasu;
3. od­pie­przyć się -
a) zo­sta­wić kogoś lub coś w spo­ko­ju;
b) wy­stro­ić się


Źródła:

SJP.pl

Odpieprzyć

wul­gar­nie:
1. zro­bić coś byle jak, nie­sta­ran­nie, nied­ba­le;
2. spę­dzić gdzieś pe­wien okres czasu;
3. od­pie­przyć się -
a) zo­sta­wić kogoś lub coś w spo­ko­ju;
b) wy­stro­ić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pie­przać)

 (1.1) zob. od­pie­przać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­pie­przyć się (ndk. brak)

 (2.1) wulg. zo­sta­wić kogoś w spo­ko­ju, od­cze­pić się od kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ode­przeć)

 (1.1) uży­wać siły do od­su­nię­cia nie­bez­pie­czeń­stwa; zmu­szać do od­wro­tu

 (1.2) bro­nić się w spo­sób sku­tecz­ny przed cio­sa­mi, na­pa­ścią

 (1.3) bro­nić się sku­tecz­nie przed za­rzu­ta­mi

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ode­prać)

 (2.1) usu­wać pla­ma­a­my z czego, pio­rąc to

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­pie­rać się (dk. ode­prać się)

 (3.1) tra­cić brud w wy­ni­ku pra­nia


Źródła:

Wiktionary

Odpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. ury­wa­nie, uła­my­wa­nie cze­goś

 (1.2) wulg. ro­bie­nie cze­goś po­bież­nie, byle jak


Źródła:

Wiktionary

Odpierdalać

wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. robić coś bez sta­ra­nia, bez za­an­ga­żo­wa­nia, na od­czep­ne, źle;
2. robić coś sza­lo­ne­go, śmiesz­ne­go


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pier­do­lić)

 (1.1) wulg. ury­wać, uła­my­wać

 (1.2) wulg. wy­ko­ny­wać po­bież­nie

 (1.3) wulg. od­bi­jać (w zn. wa­rio­wać)

 (1.4) wulg. wy­pra­wiać, wy­czy­niać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­pier­da­lać się (dk. od­pier­do­lić się)

 (2.1) wulg. ury­wać się, uła­my­wać się

 (2.2) wulg. stro­ić się, robić ele­ganc­kim

 (2.3) wulg. zo­sta­wiać w spo­ko­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpierdol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wulg. nie­sta­ran­nie wy­ko­na­na ro­bo­ta

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp., rozk. → zob. od­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Odpierdolić

wul­gar­nie:
1. zro­bić coś byle jak, nie­sta­ran­nie, nied­ba­le;
2. zro­bić coś sza­lo­ne­go, śmiesz­ne­go;
3. od­pier­do­lić się:
a) od­cze­pić się, prze­stać się czymś, kimś in­te­re­so­wać;
b) ubrać się ład­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pier­da­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­pier­do­lić się (ndk. od­pier­da­lać się)

 (2.1) wulg. od­cze­pić się, od­stą­pić (od kogoś, od cze­goś)

 (2.2) wulg. ubrać się bar­dzo szy­kow­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpierdolony

wul­gar­nie:
1. zro­bić coś byle jak, nie­sta­ran­nie, nied­ba­le;
2. zro­bić coś sza­lo­ne­go, śmiesz­ne­go;
3. od­pier­do­lić się:
a) od­cze­pić się, prze­stać się czymś, kimś in­te­re­so­wać;
b) ubrać się ład­nie


przy­miot­nik

 (1.1) wulg. ład­nie wy­glą­da­ją­cy, ład­nie ubra­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: od­pier­do­lić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpierwiastkowywać

po­tocz­nie: od­pier­wiast­ko­wy­wać się - zo­sta­wiać kogoś lub coś w spo­ko­ju; od­pie­przać się, od­pier­ni­czać się


Źródła:

SJP.pl

Odpis

1. kopia lub prze­pi­sa­ny tekst ory­gi­nal­ne­go do­ku­men­tu, pisma; wtór­nik, du­pli­kat;
2. w księ­go­wo­ści: prze­nie­sie­nie sumy z jed­ne­go konta na inne;
3. w księ­go­wo­ści: od­li­cze­nie pew­nej kwoty od ja­kiejś ca­ło­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) udzie­le­nie pi­sem­nej od­po­wie­dzi


Źródła:

Wiktionary

Odpisać

1. od­po­wie­dzieć w for­mie pi­sem­nej na czy­jeś pismo, zwy­kle lis;
2. spo­rzą­dzić pi­sem­nie drugi eg­zem­plarz cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pi­sy­wać)

 (1.1) na­pi­sać coś w od­po­wie­dzi, udzie­lić pi­sem­nej od­po­wie­dzi

 (1.2) przest. pi­sząc, sko­pio­wać coś, ręcz­nie spo­rzą­dzić odpis

 (1.3) uczn. ścią­gnąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpisywacz

1. osoba ko­piu­ją­ca jakiś tekst;
2. in­ter­na­u­ta od­po­wia­da­ją­cy na posty in­nych in­ter­na­u­tów


Źródła:

SJP.pl

Odpisywaczka

→ od­pi­sy­wacz


Patrz:odpisywacz

Źródła:

SJP.pl

Odpisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) udzie­la­nie pi­sem­nej od­po­wie­dzi


Źródła:

Wiktionary

Odpisywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pi­sać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|od­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Odpiąć

ro­złą­czyć coś spię­te­go; ot­wo­rzyć za­pię­cie


Źródła:

SJP.pl

Odpić

1. upić tro­chę płynu
2. za­koń­czyć picie
3. reg. wznieść czyjś toast w re­wan­żu, wypić coś w za­mian za coś


Źródła:

SJP.pl

Odpiłowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pi­ło­wać)

 (1.1) pi­łu­jąc, od­dzie­lać frag­ment cze­goś od ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Odplamiacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. śro­dek che­micz­ny słu­żą­cy do wy­wa­bia­nia pla­ma­am


Źródła:

Wiktionary

Odplamiać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) usu­wać pla­ma­a­my


Źródła:

Wiktionary

Odplamić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pla­miać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pla­miać.


Źródła:

Wiktionary

Odplatać

od­wi­jać coś sple­cio­ne­go; roz­pla­tać


Źródła:

SJP.pl

Odpleść

od­wi­nąć coś sple­cio­ne­go; roz­pleść


Źródła:

SJP.pl

Odplunąć

plu­jąc, usu­nąć coś z ust lub gar­dła; od­pluć


Źródła:

SJP.pl

Odpluskwiacz

śro­do­wi­sko­wo: pro­gram usu­wa­ją­cy błędy pro­gra­mu kom­pu­te­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odpluwać

plu­jąc, usu­wać coś z ust lub gar­dła


Źródła:

SJP.pl

Odpluć

plu­jąc, usu­nąć coś z ust lub gar­dła; od­plu­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odpocznienie

daw­niej: wy­po­czy­nek, od­po­czy­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. od­po­czy­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpoczynek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przer­wa pod­czas ja­kie­goś wy­sił­ku, ma­ją­ca na celu po­now­ne na­bra­nie sił


Źródła:

Wiktionary

Odpoczywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­po­czy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odpoczywać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­po­cząć)

 (1.1) przer­wać czyn­ność fi­zycz­ną w celu zre­lak­so­wa­nia się i na­bra­nia sił


Źródła:

Wiktionary

Odpocząć

1. przer­wać jakąś czyn­ność zwią­za­ną z wy­sił­kiem w celu zre­ge­ne­ro­wa­nia sił
2. po­zbyć się uczu­cia zmę­cze­nia, zaj­mu­jąc się czymś, co spra­wia przy­jem­ność
3. zro­bić sobie przer­wę w wy­ko­ny­wa­niu uciąż­li­wej czyn­no­ści


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. od­po­czy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­po­czy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpoczęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odzy­ska­nie sił

 (1.2) zre­lak­so­wa­nie się od kon­tak­tu z kimś lub czymś


Źródła:

Wiktionary

Odpoczęty

rzad­ko: taki, który od­po­czął, wy­po­czął; wy­po­czę­ty (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Odpodabniać

czy­nić nie­po­dob­nym, po­zba­wiać po­do­bień­stwa; od­po­dob­niać


Źródła:

SJP.pl

Odpodobniać

czy­nić nie­po­dob­nym, po­zba­wiać po­do­bień­stwa; od­po­dab­niać


Źródła:

SJP.pl

Odpodobnienie

zja­wi­sko fo­ne­tycz­ne, w któ­rym jeden z dwóch ta­kich sa­mych fo­ne­mów ulega zmia­nie (zo­sta­je za­stą­pio­ny po­dob­nym); roz­po­dob­nie­nie; dy­sy­mi­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Odpodobniony

uczy­nić nie­po­dob­nym, po­zba­wić po­do­bień­stwa


Źródła:

SJP.pl

Odpodobnić

uczy­nić nie­po­dob­nym, po­zba­wić po­do­bień­stwa


Źródła:

SJP.pl

Odpokutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­po­ku­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odpokutować

1. w re­li­gii: od­pra­wić po­ku­tę, do­peł­nić sa­kra­men­tu po­ku­ty, po­nieść karę za grze­chy;
2. po­nieść karę za swe czyny; od­cier­pieć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­po­ku­to­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­po­ku­to­wy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpoliturować

po­now­nie po­kryć po­li­tu­rą


Źródła:

SJP.pl

Odpoliturowywać

po­now­nie po­kry­wać po­li­tu­rą


Źródła:

SJP.pl

Odpolitycznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­zba­wie­nie cze­goś po­li­tycz­ne­go cha­rak­te­ru


Źródła:

Wiktionary

Odpolitycznić

1. po­zba­wić coś cha­rak­te­ru po­li­tycz­ne­go, od­dzie­lić coś od wpły­wu po­li­ty­ki i po­li­ty­ków;
2. od­po­li­tycz­nić się - ulec od­po­li­tycz­nie­niu


Źródła:

SJP.pl

Odpolityzować

po­zba­wiać cze­goś cha­rak­te­ru po­li­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odpolszczać

po­zba­wiać cech pol­sko­ści, pol­skie­go cha­rak­te­ru


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pol­szczyć)

 (1.1) po­zba­wiać cha­rak­te­ru pol­skie­go, cech pol­skich

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­pol­szczać się (dk. od­pol­szczyć się)

 (2.1) sa­me­mu po­zba­wiać się cha­rak­te­ru pol­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpolszczyć

po­zba­wić cech pol­sko­ści, pol­skie­go cha­rak­te­ru


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pol­szczać)

 (1.1) po­zba­wić cha­rak­te­ru pol­skie­go, cech pol­skich

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­pol­szczyć się (ndk. od­pol­szczać się)

 (2.1) sa­me­mu po­zba­wić się cha­rak­te­ru pol­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpominać

rzad­ko: od­szu­ki­wać w pa­mię­ci osoby, zda­rze­nia; przy­po­mi­nać, wspo­mi­nać


Źródła:

SJP.pl

Odporniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: od­por­nie


Źródła:

SJP.pl

Odporniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: od­por­ny; bar­dziej od­por­ny


Źródła:

SJP.pl

Odpornościowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy od­por­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Odporność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność do prze­ciw­sta­wie­nia się; brak wraż­li­wo­ści

 (1.2) med. zdol­ność do czyn­nej i bier­nej obro­ny or­ga­niz­mu przed pa­to­ge­na­mi


Od­por­ność – stan nie­po­dat­no­ści or­ga­niz­mu na dzia­ła­nie nie­ko­rzyst­nych czyn­ni­ków zew­nętrz­nych ta­kich jak brak wody, brak po­kar­mu, obec­ność tok­syn, pa­so­ży­tów, mi­kro­or­ga­niz­mów cho­ro­bot­wór­czych.

W bio­lo­gii przez od­por­ność ro­zu­mie się utrzy­my­wa­nie stanu rów­no­wa­gi or­ga­niz­mów wie­lo­ko­mór­ko­wych po­mię­dzy spraw­ny­mi me­cha­niz­ma­mi bio­lo­gicz­nej obro­ny przed za­ka­że­niem i sta­na­mi cho­ro­bo­wy­mi, a utrzy­my­wa­niem stanu to­le­ran­cji, która za­po­bie­ga aler­gii i cho­ro­bom au­to­im­mu­no­lo­gicz­nym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odporny

1. nie­wraż­li­wy na dzia­ła­nie cze­goś; nie­czu­ły, wy­trzy­ma­ły;
2. nie­u­le­ga­ją­cy cho­ro­bom, za­ka­że­niom


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wy­so­ką od­por­ność i wy­trzy­ma­łość; silny, wy­trzy­ma­ły

 (1.2) taki, na któ­re­go dana rzecz nie ma wpły­wu; obo­jęt­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odporyszów

Od­po­ry­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim w po­wie­cie tar­now­skim w gmi­nie Żabno. W la­tach 1954–1968 wieś była sie­dzi­bą gro­ma­dy Od­po­ry­szów w po­wie­cie dą­brow­skim w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim. W la­tach 1969–1972 ob­szar Od­po­ry­szo­wa był czę­ścią gro­ma­dy Dą­bro­wa Tar­now­ska. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go. We wsi znaj­du­je się m.in. Sank­tu­a­rium Matki Bo­skiej Zwy­cię­skiej, w któ­rym po­słu­gu­ją księ­ża mi­sjo­na­rze św. Win­cen­te­go a Paulo.


Źródła:

Wikipedia

Odpowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Odpowiadać

1. udzie­lać od­po­wie­dzi na py­ta­nie;
2. wy­po­wia­dać się w kon­tek­ście innej wy­po­wie­dzi;
3. być win­nym cze­goś, spo­wo­do­wać, po­no­sić od­po­wie­dzial­ność;
4. pa­so­wać, być od­po­wied­nim, wła­ści­wym;
5. przy­jąć skut­ki włas­nych dzia­łań, de­cyz­ji;
6. re­a­go­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. od­po­wie­dzieć)

 (1.1) udzie­lać od­po­wie­dzi

 (1.2) od­pi­sy­wać (np. na list)

 (1.3) być rów­no­waż­nym cze­muś

 (1.4) być za coś od­po­wie­dzial­nym

 (1.5) po­no­sić za coś kon­sek­wen­cje

 (1.6) od­po­wia­dać (1.1) na py­ta­nia na­u­czy­cie­la w celu oceny wie­dzy

 (1.7) po­do­bać się

 (1.8) speł­niać ja­kieś wa­run­ki, ocze­ki­wa­nia

 (1.9) re­a­go­wać, odw­za­jem­niać się

 (1.10) być zgod­nym z czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpowiedni

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) speł­nia­ją­cy wy­ma­ga­ne wa­run­ki


Źródła:

Wiktionary

Odpowiedniczka

→ od­po­wied­nik


Patrz:odpowiednik

Źródła:

SJP.pl

Odpowiedniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: od­po­wied­nio


Źródła:

SJP.pl

Odpowiedniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: od­po­wied­ni; bar­dziej od­po­wied­ni


Źródła:

SJP.pl

Odpowiednik

coś od­po­wia­da­ją­ce cze­muś in­ne­mu ze wzglę­du na po­dob­ne cechy; ana­log, ana­lo­gon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­ję­cie, przed­miot lub osoba o po­dob­nych ce­chach, ele­men­tach, ma­ją­ce to samo za­sto­so­wa­nie, mo­gą­ce peł­nić tę samą funk­cję

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba o po­dob­nych ce­chach, ele­men­tach, ma­ją­ce to samo za­sto­so­wa­nie, mo­gą­ce peł­nić tę samą funk­cję


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odpowiednio

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­po­wied­ni; wła­ści­wie, sto­sow­nie

 (1.2) książk. w tej samej ko­lej­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Odpowiedniość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha obiek­tów od­po­wia­da­ją­cych sobie, pa­su­ją­cych do sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Odpowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­po­wie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Odpowiedzialna

ko­bie­ta od­po­wie­dzial­na za coś


Źródła:

SJP.pl

Odpowiedzialnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­po­wie­dzial­ny


Źródła:

Wiktionary

Odpowiedzialniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: od­po­wie­dzial­nie


Źródła:

SJP.pl

Odpowiedzialniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: od­po­wie­dzial­ny


Źródła:

SJP.pl

Odpowiedzialność

1. ak­cep­to­wa­nie kon­sek­wen­cji dzia­łań
2. za kogoś to opie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) obo­wią­zek od­po­wia­da­nia za swoje dzia­ła­nie, bycia od­po­wie­dzial­nym za coś

 (1.2) cecha kogoś, kto jest od­po­wie­dzial­ny, doj­rza­ły, roz­sąd­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odpowiedzialny

1. przy­go­to­wa­ny na po­no­sze­nie kon­sek­wen­cji za swoje czyny;
2. zo­bo­wią­za­ny do do­pil­no­wa­nia cze­goś;
3. po­no­szą­cy winę za coś, co nie po­win­no się zda­rzyć;
4. bę­dą­cy po­wo­dem ja­kie­goś stanu lub pro­ce­su


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny do po­nie­sie­nia kon­sek­wen­cji

 (1.2) kie­ru­ją­cy czymś

 (1.3) po­waż­nie trak­tu­ją­cy swoje obo­wiąz­ki

 (1.4) ma­ją­cy po­czu­cie winy w przy­pad­ku, gdy coś się nie udaje

 (1.5) przez­na­czo­ny do pew­nej czyn­no­ści

 (1.6) bę­dą­cy przy­czy­ną

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś po­no­szą­cy winę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpowiedzieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­po­wia­dać.

 (1.2) stpol. sprze­ci­wić się


Źródła:

Wiktionary

Odpowiedź

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) re­ak­cja na py­ta­nie

 (1.2) roz­wią­za­nie za­da­nia, za­gad­ki, ła­mi­głów­ki

 (1.3) eduk. uczn. bycie od­py­ty­wa­nym na lek­cji


Źródła:

Wiktionary

Odpowietrzacz

1. urzą­dze­nie do usu­wa­nia zbęd­ne­go po­wie­trza z ru­ro­cią­gu lub zbior­ni­ka z cie­czą;
2. urzą­dze­nie do usu­wa­nia po­wie­trza pu­szek kon­ser­wo­wych w pro­ce­sie ich na­peł­nia­nia; ewa­ku­a­tor


Źródła:

SJP.pl

Odpowietrzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­po­wie­trzyć)

 (1.1) wy­pu­szczać zby­tecz­ne po­wie­trze z zam­knię­tych prze­strze­ni

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­po­wie­trzać się (dk. od­po­wie­trzyć się)

 (2.1) wy­pu­szczać z sa­me­go sie­bie zby­tecz­ne po­wie­trze


Źródła:

Wiktionary

Odpoznanie

rzad­ko: roz­poz­na­nie w czymś cze­goś daw­niej zna­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odpoznawać

1. roz­poz­na­wać kogoś;
2. zdo­by­wać wie­dzę o czymś na pod­sta­wie do­stęp­nych da­nych;
3. uzy­ski­wać na nowo jakąś wie­dzę


Źródła:

SJP.pl

Odpoznać

1. roz­poz­nać kogoś;
2. zdo­być wie­dzę o czymś na pod­sta­wie do­stęp­nych da­nych;
3. uzy­skać na nowo jakąś wie­dzę


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­poz­na­wać)

 (1.1) rzad. roz­poz­nać kogoś lub coś daw­niej zna­ne­go

 (1.2) książk. zi­den­ty­fi­ko­wać okre­ślo­ne cechy, ele­men­ty lub mo­ty­wy w ja­kiejś ca­ło­ści

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­poz­nać się (ndk. od­poz­na­wać się)

 (2.1) rzad. roz­poz­nać sie­bie naw­za­jem

 (2.2) przest. rzad. stać się po­now­nie niez­na­jo­my­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpożyczać

po­ży­czać komuś coś, co zo­sta­ło po­ży­czo­ne od kogoś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odpożyczyć

po­ży­czyć komuś coś, co zo­sta­ło po­ży­czo­ne od kogoś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­gła­dze­nie ja­kiejś tka­ni­ny lub czę­ści gar­de­ro­by przez pra­so­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Odprasować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pra­so­wy­wać)

 (1.1) wy­gła­dzić jakąś tka­ni­nę lub część gar­de­ro­by przez pra­so­wa­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­pra­so­wać się (ndk. od­pra­so­wy­wać się)

 (2.1) zo­stać od­pra­so­wa­nym (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Odprasowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­gła­dza­nie ja­kiejś tka­ni­ny lub czę­ści gar­de­ro­by przez pra­so­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Odprasowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pra­so­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|od­pra­so­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­pra­so­wy­wać się (dk. od­pra­so­wać się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|od­pra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odprawa

1. wy­na­gro­dze­nie wy­pła­ca­ne jed­no­ra­zo­wo pra­cow­ni­ko­wi zgod­nie z umową przy roz­wią­za­niu pracy, prze­cho­dze­niu na eme­ry­tu­rę itp.;
2. for­mal­no­ści za­łat­wia­ne przed od­lo­tem pa­sa­że­ra sa­mo­lo­tem lub od­pły­nię­ciem stat­kiem;
3. ze­bra­nie ze­spo­łu zwo­ła­ne w celu udzie­le­nia in­struk­cji przez zwierzch­ni­ka albo pod­su­mo­wa­nia ja­kichś prac


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ze­bra­nie, pod­czas któ­re­go zwierzch­nik udzie­la in­struk­cji pod­wład­nym

 (1.2) ostra, sta­now­cza od­po­wiedź

 (1.3) za­łat­wie­nie for­mal­no­ści zwią­za­nych z wy­ja­zdem osób, wy­sła­niem to­wa­rów lub od­lo­tem sa­mo­lo­tu lub odej­ściem jed­nost­ki pły­wa­ją­cej

 (1.4) jed­no­ra­zo­we wy­na­gro­dze­nie udzie­la­ne pra­cow­ni­ko­wi przy opu­szcza­niu po­sa­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odprawiaczka

→ od­pra­wiacz


Patrz:odprawiacz

Źródła:

SJP.pl

Odprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Odprawiać

za­łat­wiać for­mal­no­ści zwią­za­ne z czy­imś wy­ja­zdem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pra­wić)

 (1.1) od­sy­łać kogoś, nie zro­bi­wszy tego, o co pro­sił

 (1.2) czy­nić coś we­dług usta­lo­ne­go wcze­śniej pro­to­ko­łu lub zwy­cza­ju

 (1.3) dać komuś wy­po­wie­dze­nie, zwol­nić kogoś

 (1.4) za­do­śću­czy­nić wy­mo­gom zwią­za­nym z wy­ja­zdem kogoś lub wy­sła­niem cze­goś

 (1.5) pod­da­wać kon­tro­li cel­nej

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­pra­wiać się (dk. od­pra­wić się)

 (2.1) prze­cho­dzić od­pra­wę, np. na lot­ni­sku, na gra­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Odprawić

za­łat­wić for­mal­no­ści zwią­za­ne z czy­imś wy­ja­zdem


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pra­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pra­wiać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­pra­wić się (ndk. od­pra­wiać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­pra­wiać się.

 (2.2) śrpol. za­łat­wić się (oddać fe­ka­lia), spu­ścić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odprawowy

→ od­pra­wa


Patrz:odprawa

Źródła:

SJP.pl

Odpreparować

rzad­ko: pre­pa­ru­jąc, oczy­ścić, obro­bić; spre­pa­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Odpromieniacz

urzą­dze­nie, przed­miot lub ro­śli­na, które ne­u­tra­li­zu­ją szkod­li­we pro­mie­nio­wa­nie; od­pro­mien­nik


Źródła:

SJP.pl

Odpromiennik

urzą­dze­nie, przed­miot lub ro­śli­na, które ne­u­tra­li­zu­ją szkod­li­we pro­mie­nio­wa­nie; od­pro­mie­niacz


Źródła:

SJP.pl

Odprostować

zmie­nić kształt cze­goś z wy­gię­te­go lub skrzy­wio­ne­go na pro­sty; wy­pro­sto­wać


Źródła:

SJP.pl

Odprostowywać

czy­nić pro­stym; wy­pro­sto­wy­wać, pro­sto­wać


Źródła:

SJP.pl

Odprowadzacz

osoba to­wa­rzy­szą­ca komuś, kto wy­jeż­dża, od­cho­dzi, wy­ru­sza w po­dróż; od­pro­wa­dza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Odprowadzająca

ko­bie­ta to­wa­rzy­szą­ca komuś, kto wy­jeż­dża, od­cho­dzi, wy­ru­sza w po­dróż


Źródła:

SJP.pl

Odprowadzający

osoba to­wa­rzy­szą­ca komuś, kto wy­jeż­dża, od­cho­dzi, wy­ru­sza w po­dróż; od­pro­wa­dzacz


Źródła:

SJP.pl

Odprowadzalnik

rów od­pro­wa­dza­ją­cy wodę ze stawu poza teren ry­bac­kie­go go­spo­dar­stwa sta­wo­we­go, oś­rod­ka za­ry­bie­nio­we­go lub na­wad­nia­nych łąk


Źródła:

SJP.pl

Odprowadzalny

da­ją­cy się usu­nąć za po­mo­cą prze­wo­du, rury itp.


Źródła:

SJP.pl

Odprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Odprowadzać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. od­pro­wa­dzić)

 (1.1) to­wa­rzy­szyć komuś idąc z nim do ja­kie­goś miej­sca; za­pro­wa­dzić kogoś gdzieś

 (1.2) iść z kimś, sta­no­wiąc eskor­tę

 (1.3) przen. prze­no­sić coś (lub po­wo­do­wać prze­nie­sie­nie cze­goś) z ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

Wiktionary

Odprowadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pro­wa­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Odpruwać

1. pru­jąc, od­dzie­lać to, co było przy­szy­te;
2. od­pru­wać się - odry­wać się w miej­scu przy­szy­cia


Źródła:

SJP.pl

Odpruć

1. pru­jąc, od­dzie­lić to, co było przy­szy­te;
2. od­pruć się - oder­wać się w miej­scu przy­szy­cia


Źródła:

SJP.pl

Odprysk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dziu­ra pow­sta­ła na sku­tek od­pry­śnię­cia


Od­prysk, tech­ni­ka od­pry­sko­wa, tech­ni­ka cu­kro­wa – tech­ni­ka gra­ficz­na druku wklę­słe­go.

Na wy­po­le­ro­wa­ną i od­tłu­szczo­ną płytę me­ta­lo­wą na­no­si się ry­su­nek atra­men­tem od­pry­sko­wym (bę­dą­cym mie­sza­ni­ną wody, gumy arab­skiej, cukru i barw­ni­ka) za po­mo­cą pędz­la, pióra lub pa­ty­ka; aby atra­ment le­piej „trzy­mał się” płyty można przy­pró­szyć ją uprzed­nio tal­kiem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odpryskać

po­tocz­nie: od­pry­skać się - oddać mocz; wy­siu­siać się, wylać się, odlać się


Źródła:

SJP.pl

Odpryskiwać

1. od­pa­dać drob­ny­mi ka­wał­ka­mi od po­wierzch­ni cze­goś;
2. po­tocz­nie: od­pry­ski­wać się - od­da­wać mocz; siu­siać, lać


Źródła:

SJP.pl

Odpryskowy

przy­miot­nik od: od­prysk


Źródła:

SJP.pl

Odprysnąć

od­paść drob­ny­mi ka­wał­ka­mi od po­wierzch­ni cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odpryśnięcie

od­paść drob­ny­mi ka­wał­ka­mi od po­wierzch­ni cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odpryśnięty

zwy­kle o po­wierzch­ni cze­goś: usz­ko­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Odprzedawać

sprze­da­wać coś wcze­śniej za­ku­pio­ne­go; ods­prze­da­wać


Źródła:

SJP.pl

Odprzedać

sprze­dać coś wcze­śniej za­ku­pio­ne­go; ods­prze­dać


Źródła:

SJP.pl

Odprzedaż

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. ods­prze­daż.


Źródła:

Wiktionary

Odprzemysłowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. de­zin­du­stria­li­za­cja.


Źródła:

Wiktionary

Odprzezwiskowy

ut­wo­rzo­ny od przez­wi­ska ja­kiejś osoby


Źródła:

SJP.pl

Odprzodowy

przy­miot­nik

 (1.1) wojsk. taki, któ­re­go ła­du­je się od przo­du


Źródła:

Wiktionary

Odprzysiąc

od­przy­siąc (się) - przy­siąc, że się od kogoś lub cze­goś nie­po­wrot­nie od­stę­pu­je; od­przy­się­gnąć


Źródła:

SJP.pl

Odprzysięgać

od­stę­po­wać od cze­goś po­mi­mo zło­żo­nej przy­się­gi


Źródła:

SJP.pl

Odprzysięgnąć

od­przy­się­gnąć (się) - przy­siąc, że się od kogoś lub cze­goś nie­po­wrot­nie od­stę­pu­je; od­przy­siąc


Źródła:

SJP.pl

Odprątkowanie

w me­dy­cy­nie: zlik­wi­do­wa­nie prąt­ko­wa­nia (wy­dzie­la­nia prąt­ków)


Źródła:

SJP.pl

Odprężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­prę­żać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odprężać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) uczy­nić mniej na­prę­żo­nym, roz­luź­nić

 (1.2) techn. ob­ni­żać ci­śnie­nie sprę­ża­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­prę­żać się

 (2.1) usu­wać stan na­pię­cia, od­po­czy­wać


Źródła:

Wiktionary

Odprężenie

1. w po­li­ty­ce mię­dzy­na­ro­do­wej: przej­ście od stanu kon­fron­ta­cji do po­ko­jo­we­go wspó­łist­nie­nia; détente;
2. stan psy­chicz­ny po usta­niu stre­su, na­pię­cia; re­laks;
3. w tech­ni­ce: zwięk­sze­nie się ob­ję­to­ści ciała po usta­niu na­ci­sku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan zmniej­sze­nia na­pię­cia psy­chicz­ne­go, na­sta­nia ulgi

 (1.2) zmniej­sze­nie na­pię­cia w sto­sun­kach mię­dzy stro­na­mi, np. pań­stwa­mi lub in­sty­tu­cja­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odprężeniowy

→ od­prę­że­nie


Patrz:odprężenie

Źródła:

SJP.pl

Odprężnik

Od­pręż­nik, de­kom­pre­sor (też: de­kom­pre­sa­tor) – urzą­dze­nie w sil­ni­ku spa­li­no­wym (może być to zawór – szcze­gól­nie w sil­ni­ku dwu­su­wo­wym), może być dźwi­gnia w gło­wi­cy uchy­la­ją­ca zawór wy­de­cho­wy. Po uży­ciu de­kom­pre­sa­to­ra na­stę­pu­je roz­szczel­nie­nie (od­prę­ża­nie) – część ła­dun­ku ula­tu­je na zew­nątrz sil­ni­ka, przez co wy­dat­nie zmniej­sza się ci­śnie­nie sprę­ża­nia.


Źródła:

Wikipedia

Odprężony

1. w tech­ni­ce: zmniej­szyć na­cisk lub ci­śnie­nie na­prę­ża­ją­ce coś;
2. przy­nieść ulgę, uspo­ko­ić kogoś nie­spo­koj­ne­go lub pod­da­ne­go stre­so­wi;
3. od­prę­żyć się - po­zbyć się nie­po­ko­ju, stać się mniej spię­tym; zre­lak­so­wać się, od­stre­so­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odprężyć

1. w tech­ni­ce: zmniej­szyć na­cisk lub ci­śnie­nie na­prę­ża­ją­ce coś;
2. przy­nieść ulgę, uspo­ko­ić kogoś nie­spo­koj­ne­go lub pod­da­ne­go stre­so­wi;
3. od­prę­żyć się - po­zbyć się nie­po­ko­ju, stać się mniej spię­tym; zre­lak­so­wać się, od­stre­so­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­prę­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­prę­żać.

cza­sow­nik zwrot­ny od­prę­żyć się

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­prę­żać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odptaszkować

odz­na­czyć, oz­na­czyć na li­ście za po­mo­cą znacz­ka w kształ­cie li­te­ry v; od­ha­czyć, od­faj­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Odptaszkowywać

odz­na­czać, oz­na­czać na li­ście za po­mo­cą znacz­ka w kształ­cie li­te­ry v; od­ha­czać, od­faj­ko­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Odpucować

po­tocz­nie: wymyć coś bar­dzo do­kład­nie


Źródła:

SJP.pl

Odpucowywać

po­tocz­nie: myć coś bar­dzo do­kład­nie


Źródła:

SJP.pl

Odpust

1. da­ro­wa­nie kary do­czes­nej za po­peł­nio­ne grze­chy pod wa­run­kiem wy­ko­na­nia pew­nych prak­tyk re­li­gij­nych;
2. uro­czy­stość ko­ściel­na z okaz­ji świę­ta pa­tro­na da­ne­go ko­ścio­ła, zwy­kle po­łą­czo­na z kier­ma­szem i za­ba­wa­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: da­ro­wa­nie przez Boga kary do­czes­nej za grze­chy, które zo­sta­ły od­pu­szczo­ne co do winy;

 (1.2) etn. kośc. uro­czy­stość ko­ściel­na ku czci pa­tro­na da­ne­go ko­ścio­ła po­łą­czo­na z kier­ma­szem bądź fe­sty­nem;


Od­pust (łac. "in­dul­gen­tia") – w te­o­lo­gii ka­to­lic­kiej po­ję­cie oz­na­cza­ją­ce da­ro­wa­nie przez Boga kary do­czes­nej za grze­chy, które zo­sta­ły od­pu­szczo­ne co do winy. Prze­ba­cze­nie grze­chów nie uwal­nia od kary do­czes­nej na ziemi lub w czyść­cu. Przy­no­si je do­pie­ro od­pust, któ­re­go udzie­la Ko­ściół.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odpustowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­pu­sto­wy


Źródła:

Wiktionary

Odpustowy

1. → od­pust;
2. tan­det­ny, ki­czo­wa­ty, ni­skiej ja­ko­ści


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) lichy, tan­det­ny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z od­pu­stem, od­no­szą­cy się do od­pu­stu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpuszczalność

Od­pu­szczal­ność – po­dat­ność za­har­to­wa­nej stali na od­pu­szcza­nie, wy­ra­ża­ją­ca się spad­kiem twar­do­ści przy wzro­ście tem­pe­ra­tu­ry od­pu­szcza­nia.

Z po­ję­ciem od­pu­szczal­no­ści zwią­za­ny jest tzw. pa­ra­metr od­pu­szcza­nia Hol­lo­mo­na-Jaffe’a bądź Lar­so­na–Mil­le­ra. Okre­śla on wpływ tem­pe­ra­tu­ry i czasu od­pu­szcza­nia stali nie­sto­po­wej na uzy­ska­ną twar­dość, co przed­sta­wia za­leż­ność:


Źródła:

Wikipedia

Odpuszczalny

mo­gą­cy być prze­ba­czo­nym, da­ro­wa­nym


Źródła:

SJP.pl

Odpuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pu­szczać.

 (1.2) techn. pro­ces obrób­ki ciepl­nej np. stali, szkła;


Od­pu­szcza­nie – pro­ces obrób­ki ciepl­nej, któ­re­mu pod­da­wa­na jest stal wcze­śniej za­har­to­wa­na. Celem od­pu­szcza­nia jest usu­nię­cie na­prę­żeń har­tow­ni­czych oraz zmia­na wła­ści­wo­ści fi­zycz­nych za­har­to­wa­nej stali, a prze­de wszyst­kim pod­nie­sie­nie udar­no­ści za­har­to­wa­nej stali kosz­tem zmniej­sze­nia twar­do­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odpuszczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pu­ścić)

 (1.1) uwal­niać od cią­żą­cej winy lub obo­wiąz­ku

 (1.2) ule­gać re­zy­gna­cji z cze­goś

 (1.3) met. mocno na­grze­wać i na­stęp­nie ostu­dzać za­har­to­wa­ną stal w celu po­pra­wie­nia wła­ści­wo­ści pla­stycz­nych

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­pu­szczać się (dk. od­pu­ścić się)

 (2.1) być od­pu­szcza­nym


Źródła:

Wiktionary

Odpuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Odpuścik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od od­pust


Źródła:

Wiktionary

Odpuścić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pu­szczać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Odpychacz

1. po­jazd dzie­cię­cy po­ru­sza­ny przez od­py­cha­nie się no­ga­mi; jeź­dzik;
2. w gór­nict­wie: ro­bot­nik od­bie­ra­ją­cy wozy w za­ła­dow­niach


Źródła:

SJP.pl

Odpychający

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wzbu­dza nie­chęć; zra­ża­ją­cy do sie­bie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od od­py­chać


Źródła:

Wiktionary

Odpychać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odepch­nąć)

 (1.1) od­da­lać pchnię­ciem

 (1.2) zmu­szać do wy­co­fy­wa­nia się

 (1.3) zry­wać sto­sun­ki

 (1.4) po­wo­do­wać nie­chęć

 (1.5) nie ule­gać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­py­chać się (dk. odepch­nąć się)

 (2.1) od­da­lać sie­bie skądś pchnię­ciem

 (2.2) od­py­chać sie­bie naw­za­jem

 (2.3) fiz. od­da­lać się od sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Odpylacz

1. urzą­dze­nie do od­py­la­nia gazów;
2. urzą­dze­nie gór­ni­cze słu­żą­ce do od­dzie­la­nia pyłu wę­glo­we­go od miału;
3. ro­bot­nik za­trud­nio­ny przy usu­wa­niu pyłu


Od­py­lacz – ze­spół urzą­dzeń i czę­ści słu­żą­cych do od­py­la­nia spa­lin, znaj­du­ją­cych się po­mię­dzy po­cząt­kiem wlo­to­we­go króć­ca od­py­la­cza i koń­cem króć­ca wy­lo­to­we­go spa­lin oraz króć­ca­mi wy­lo­to­wy­mi lejów zbior­czych pyłu. Wy­na­laz­cą od­py­la­cza był Wil­helm Beth z Lu­be­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odpylarka

filtr na­kła­da­ny na od­po­wied­nie urzą­dze­nie w celu za­trzy­ma­nia pyłów; od­pyl­nik


Źródła:

SJP.pl

Odpylać

usu­wać pył


Źródła:

SJP.pl

Odpylnia

w in­sta­la­cji prze­wie­trza­nia (od­py­la­nia): prze­strzeń, po­mie­szcze­nie, w któ­rych osa­dza się pył


Źródła:

SJP.pl

Odpylnik

filtr na­kła­da­ny na od­po­wied­nie urzą­dze­nie w celu za­trzy­ma­nia pyłów; od­py­lar­ka


Źródła:

SJP.pl

Odpytka

po­tocz­nie: od­py­ty­wa­nie ucz­niów na ocenę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. uczn. od­py­ty­wa­nie ucz­niów na ocenę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) środ. uczn. za­da­wa­nie ucz­niom pytań w celu spraw­dze­nia ich wie­dzy z okre­ślo­ne­go za­kre­su ma­te­ria­łu i zaz­wy­czaj oceny ich od­po­wie­dzi

 (1.2) za­da­nie komuś dużej ilo­ści pytań na kon­kret­ny temat


Od­py­ty­wa­nie ( pol­ling) – cią­głe lub okre­so­we spraw­dza­nie stanu re­je­strów kon­trol­nych urzą­dze­nia pe­ry­fe­ryj­ne­go przez pro­ce­sor.

Pro­to­kół ko­mu­ni­ka­cji mię­dzy pro­ce­so­rem i urzą­dze­niem musi obej­mo­wać za­gad­nie­nie ko­or­dy­na­cji ich współ­pra­cy. Z re­gu­ły pro­ce­sor i urzą­dze­nie (np.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odpytywanka

śro­do­wi­sko­wo: ustne spraw­dza­nie wie­dzy ucz­nia


Źródła:

SJP.pl

Odpór

fi­zycz­nie lub mo­ral­ne prze­ciw­sta­wie­nie się cze­muś; opór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sta­now­cze prze­ciw­dzia­ła­nie cze­muś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpęd

1. czy­sty pro­dukt de­sty­la­cji; de­sty­lat;
2. pro­ces pę­dze­nia al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Odpędowy

→ odpęd


Patrz:odpęd

Źródła:

SJP.pl

Odpędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Odpędzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pę­dzić)

 (1.1) zmu­szać kogoś lub coś do odej­ścia, od­da­le­nia się

 (1.2) przen. nie do­pu­szczać do sie­bie lub usu­wać niech­cia­ne myśli, uczu­cia

 (1.3) fiz. usu­wać gaz z cie­czy


Źródła:

Wiktionary

Odpędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Odpłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Odpłacać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­pła­cić)

 (1.1) od­da­wać w za­mian coś, odw­za­jem­niać się czy­nem, za­cho­wa­niem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­pła­cać się (dk. od­pła­cić się)

 (2.1) re­wan­żo­wać się


Źródła:

Wiktionary

Odpłacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pła­cić.


Źródła:

Wiktionary

Odpłacić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pła­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Odpłakać

spę­dzi­wszy pe­wien czas na pła­czu, dać uj­ście uczu­ciom żalu, smut­ku


Źródła:

SJP.pl

Odpłakiwać

spę­dzać pe­wien czas na pła­czu, dając uj­ście uczu­ciom żalu, smut­ku


Źródła:

SJP.pl

Odpłata

1. odw­dzię­cze­nie się komuś za coś;
2. kwota na­leż­na za usłu­gę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwrot kosz­tów

 (1.2) odw­dzię­cze­nie się; odw­za­jem­nie­nie się; zre­wan­żo­wa­nie się

 (1.3) dzia­ła­nie od­we­to­we za krzyw­dę; zre­wan­żo­wa­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpłatnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­płat­ny, nie za darmo


Źródła:

Wiktionary

Odpłatny

taki, za który się płaci; płat­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, za który się płaci; wy­ma­ga­ją­cy za­pła­ce­nia, zwro­tu kosz­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpłynąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­pły­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­pły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odpływ

1. zja­wi­sko ob­ni­ża­nia się po­zio­mu wód mor­skich i oce­a­nicz­nych pod wpły­wem przy­cią­ga­nia Słoń­ca i Księ­ży­ca w re­gu­lar­nych od­stę­pach czasu, dwa razy na dobę;
2. od­pły­wa­nie cie­czy lub gazu z ja­kie­goś miej­sca;
3. otwór w zbior­ni­ku umoż­li­wia­ją­cy wy­do­sta­wa­nie się z niego cie­czy lub gazu; spust; wylot;
4. stan w któ­rym do­cho­dzi do co­fa­nia się moczu z pę­che­rza mo­czo­we­go do mo­czo­wo­dów i nerek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hy­drol. niski stan wody w ak­we­nie mor­skim wy­ni­ka­ją­cy ze zja­wi­ska pły­wów

 (1.2) uj­ście, otwór, przez który od­pły­wa skądś woda

 (1.3) przen. uby­wa­nie cze­goś z da­ne­go miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odpływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­pły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odpływać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pły­nąc, od­da­lać się

 (1.2) pot. przen. tra­cić świa­do­mość


Źródła:

Wiktionary

Odpływnik

otwór w nad­bur­ciu lub w po­szy­ciu po­kła­du słu­żą­cy do spły­wu wody, która do­sta­ła się zza burty na po­kład; szpi­gat


Źródła:

SJP.pl

Odra

za­kaź­na, wi­ru­so­wa cho­ro­ba wieku dzie­cię­ce­go, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się wy­syp­ką na skó­rze i po­więk­sze­niem wę­złów chłon­nych szyi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wi­ru­so­wa cho­ro­ba za­kaź­na wieku dzie­cię­ce­go, któ­rej ob­ja­wa­mi są: wy­so­ka go­rącz­ka, stan za­pal­ny gór­nych dróg od­de­cho­wych, pla­mi­sty­a­mi­sta wy­syp­ka;


Odra (niem., cz., Wodra, Via­drus, Od­de­ra) – rzeka w Eu­ro­pie Środ­ko­wej, w zle­wi­sku Morza Bał­tyc­kie­go, na te­ry­to­rium Czech, Pol­ski i Nie­miec. Pod wzglę­dem cał­ko­wi­tej dłu­go­ści jest drugą (po Wiśle) rzeką Pol­ski. Bio­rąc pod uwagę tylko jej część w gra­ni­cach Pol­ski, jest trze­cią rzeką pod wzglę­dem dłu­go­ści (po jej do­pły­wie – War­cie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odra-Party

spot­ka­nie dzie­ci zdro­wych z dzieć­mi cho­ry­mi na odrę, zor­ga­ni­zo­wa­ne w celu ich za­ra­że­nia i uod­por­nie­nia na tę cho­ro­bę; odra party


Źródła:

SJP.pl

Odrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Odrabianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. odra­bia­nie lek­cji


Źródła:

Wiktionary

Odrabiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odro­bić)

 (1.1) spła­cać dług

 (1.2) eduk. wy­ko­ny­wać obo­wiąz­ko­wą pracę

 (1.3) robić coś, by zni­we­lo­wać po­ten­cjal­ne skut­ki cze­goś nie­ko­rzyst­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Odraczalny

da­ją­cy się odło­żyć na póź­niej


Źródła:

SJP.pl

Odraczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odra­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odraczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odro­czyć)

 (1.1) praw. ofi­cjal­nie prze­su­wać jakąś spra­wę na póź­niej­szy ter­min


Źródła:

Wiktionary

Odradzać

mówić o czymś jako nie­ko­rzyst­nym, ra­dzić komuś cze­goś nie robić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odra­dzić)

 (1.1) ra­dząc, na­ma­wiać do zre­zy­gno­wa­nia z cze­goś

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odro­dzić)

 (2.1) po­wo­do­wać ist­nie­nie lub dzia­ła­nie na nowo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odra­dzać się (dk. odro­dzić się)

 (3.1) za­czy­nać swoje ist­nie­nie lub dzia­ła­nie na nowo

 (3.2) biol. two­rzyć się znowu jako część or­ga­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odralniać

zmie­nić kwa­li­fi­ka­cję ziemi z rol­nej na inną; odrol­niać


Źródła:

SJP.pl

Odrapaniec

czło­wiek ob­szar­pa­ny, ob­dar­ty; ober­wa­niec; ob­dar­tus; ob­dra­pa­niec


Źródła:

SJP.pl

Odrapany

zni­szczo­ny wsku­tek dłu­gie­go uży­wa­nia; zu­ży­ty


przy­miot­nik

 (1.1) zni­szczo­ny przez upływ czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrarium

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ek­spo­zy­cja uka­zu­ją­ca florę i faunę rzeki Odry


Źródła:

Wiktionary

Odrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Odrastać

cza­sow­nik

 (1.1) po­now­nie wy­ra­stać po ucię­ciu, zni­szcze­niu, zła­ma­niu itp.


Źródła:

Wiktionary

Odratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odra­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odraz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. od­da­ne cię­cie


Źródła:

Wiktionary

Odraza

wstręt do kogoś lub cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uczu­cie wstrę­tu, obrzy­dze­nia, nie­chę­ci do kogoś lub cze­goś


Odra­za – pol­ski ze­spół black­me­ta­lo­wy pow­sta­ły w 2009 roku w Kra­ko­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odrazić

daw­niej:
1. ode­przeć, od­trą­cić, odbić;
2. zra­zić, od­strę­czyć, znie­chę­cić


Źródła:

SJP.pl

Odraźny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. odra­ża­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Odrażająco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób odra­ża­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Odrażający

daw­niej: bu­dzić wstręt; od­strę­czać, od­py­chać, zra­żać


przy­miot­nik

 (1.1) wzbu­dza­ją­cy odra­zę, obrzy­dze­nie; ohyd­ny, wstręt­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrażać

daw­niej: bu­dzić wstręt; od­strę­czać, od­py­chać, zra­żać


Źródła:

SJP.pl

Odrdzewiać

oczy­szczać z rdzy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odr­dze­wić)

 (1.1) po­zba­wiać rdzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrdzewić

oczy­ścić z rdzy


Źródła:

SJP.pl

Odreagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­ży­cie ja­kie­goś doś­wiad­cze­nia w celu oczy­szcze­nia emo­cjo­nal­ne­go, po­zby­cia się ne­ga­tyw­nych emo­cji wy­wo­ła­nych innym doś­wiad­cze­niem


Źródła:

Wiktionary

Odreagować

re­a­gu­jąc w pe­wien spo­sób na coś, po­zbyć się na­pię­cia psy­chicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odreagowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odre­a­go­wy­wać.


Odre­a­go­wy­wa­nie ina­czej abre­ak­cja – emo­cjo­nal­na re­ak­cja na ja­kieś wy­da­rze­nie lub wspom­nie­nie, peł­nią­ca rolę oczy­szcza­ją­cą. Jest to tech­ni­ka słu­żą­ca pa­cjen­to­wi w uzew­nętrz­nia­niu prze­ży­tych emo­cji, po­le­ga­ją­ca na wy­słu­cha­niu, to­wa­rzy­sze­niu w pła­czu, krzy­ku czy innym wy­ra­ża­niu od­czuć. Ma na celu doś­wiad­cze­nie po­czu­cia ulgi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odreagowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odre­a­go­wać)

 (1.1) po­zby­wać się na­pię­cia psy­chicz­ne­go, re­a­gu­jąc na coś w pe­wien spo­sób

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odre­a­go­wy­wać się (dk. odre­a­go­wać się)

 (2.1) po­zby­wać się na­pię­cia psy­chicz­ne­go, re­a­gu­jąc w pe­wien spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Odrealnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odre­al­nić.


Źródła:

Wiktionary

Odredagować

rzad­ko: zre­da­go­wać; wy­re­da­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Odremontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odre­mon­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odrepetowywać

rzad­ko: wpro­wa­dzać nabój do lufy broni pal­nej


Źródła:

SJP.pl

Odrestaurować

przy­wró­cić wcze­śniej­szy stan; od­no­wić, od­bu­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Odrestaurowywać

przy­wra­cać wcze­śniej­szy stan, od­na­wiać, od­bu­do­wy­wać; re­sta­u­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Odrewniały

zdrew­nieć;
1. stać się po­dob­nym do drew­na;
2. o czło­wie­ku: stać się sztyw­nym, dręt­wym


Źródła:

SJP.pl

Odrewnieć

zdrew­nieć;
1. stać się po­dob­nym do drew­na;
2. o czło­wie­ku: stać się sztyw­nym, dręt­wym


Źródła:

SJP.pl

Odrobaczanie

uwal­nia­nie or­ga­niz­mu od pa­so­ży­tów przy uży­ciu od­po­wied­nich środ­ków; de­hel­min­ty­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Odrobek

daw­niej: spła­ca­nie dłu­gów pracą w polu; odrób­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. spła­ca­nie dłu­gów lub przy­ję­tych zo­bo­wią­zań pracą, zwy­kle w polu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrobina

bar­dzo mała ilość cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bar­dzo mała ilość cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrobineczka

zdrob­nie­nie od: odro­bin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: odro­bi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrobineczkę

zdrob­nie­nie od: odro­bin­ka


Źródła:

SJP.pl

Odrobinka

zdrob­nie­nie od: odro­bi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: odro­bi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrobinkę

zdrob­nie­nie od: odro­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Odrobinę

po­tocz­nie: trosz­kę, nieco, co­kol­wiek


przy­słó­wek

 (1.1) w nie­wiel­kiej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrobić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odra­biać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Odrobkowy

zwią­za­ny z odrob­kiem (spła­ca­niem dłu­gów przez pracę)


Źródła:

SJP.pl

Odroczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odro­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Odroczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odra­czać)

 (1.1) zob. odra­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odrodek

daw­niej: czło­wiek wy­rod­ny; wy­ro­dek


Źródła:

SJP.pl

Odrodny

prze­sta­rza­łe: taki, który stra­cił cechy ty­po­we dla ja­kiejś ro­dzi­ny, rodu; zwy­rod­nia­ły; wy­rod­ny


Źródła:

SJP.pl

Odrodzenie

okres w hi­sto­rii kul­tu­ry eu­ro­pej­skiej, trwa­ją­cy od XIV do XVI wieku; odro­dze­nie, Re­ne­sans, re­ne­sans


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odro­dzić.

 (1.2) hist. epoka w hi­sto­rii kul­tu­ry eu­ro­pej­skiej wieku XV i XVI


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrodzeniowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest odro­dze­nio­we; cecha tych, któ­rzy są odro­dze­nio­wi


Źródła:

Wiktionary

Odrodziciel

ktoś, kto wskrze­sza coś, po­wo­łu­je na nowo do ist­nie­nia, dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Odrodzicielka

ko­bie­ta, która wskrze­sza coś, po­wo­łu­je na nowo do ist­nie­nia, dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Odrodzicielski

→ odro­dzi­ciel


Patrz:odrodziciel

Źródła:

SJP.pl

Odrodzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odra­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odra­dzać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odro­dzić się (ndk. odra­dzać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|odra­dzać się.


Źródła:

Wiktionary

Odrolniać

zmie­niać kwa­li­fi­ka­cję ziemi z rol­nej na inną; odral­niać


Źródła:

SJP.pl

Odrolnić

zmie­nić kwa­li­fi­ka­cję ziemi z rol­nej na inną


Źródła:

SJP.pl

Odrosnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odra­stać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Odrost

1. pęd ro­ślin drze­wia­stych;
2. od­ga­łę­zie­nie o dłu­go­ści ponad 2 cm w po­ro­żu je­le­nia, da­nie­la i kozła;
3. przy­rost masy ro­ślin­nej po sko­sze­niu ro­ślin zie­lo­nych;
4. to, co odra­sta po sko­sze­niu ro­ślin zie­lo­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) osią­ga­nie wcze­śniej­szej miary po­przez ro­śnię­cie

 (1.2) część która odro­sła

 (1.3) fryzj. odróż­nia­ją­ca się dolna część wło­sów odro­sła np. po far­bo­wa­niu

 (1.4) bot. ogrod. część ro­śli­ny wy­ra­sta­ją­ca z pnia lub ko­rze­nia

 (1.5) zool. pro­ces wzro­stu ryb

 (1.6) łow. od­ga­łę­zie­nie w po­ro­żu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrosty

1. pęd ro­ślin drze­wia­stych;
2. od­ga­łę­zie­nie o dłu­go­ści ponad 2 cm w po­ro­żu je­le­nia, da­nie­la i kozła;
3. przy­rost masy ro­ślin­nej po sko­sze­niu ro­ślin zie­lo­nych;
4. to, co odra­sta po sko­sze­niu ro­ślin zie­lo­nych


Odro­sty, odro­śla – pędy roz­wi­ja­ją­ce się z pąków śpią­cych lub przy­by­szo­wych na ko­rze­niach lub w dol­nej czę­ści pnia ro­ślin drze­wia­stych.

Pąki śpią­ce w dol­nej czę­ści pnia roz­wi­ja­ją się zwy­kle w przy­pad­ku ścię­cia pnia drze­wa lub krze­wu, pąki przy­by­szo­we pow­sta­ją na pniu lub na ko­rze­niach w miej­scu ich usz­ko­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odrosły

taki, który odrósł; odro­śnię­ty


Źródła:

SJP.pl

Odrowy

→ odra


Patrz:odra

Źródła:

SJP.pl

Odrowąż

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) he­rald. pol­ski herb szla­chec­ki ze zna­kem ro­ga­ci­ny na czer­wo­nym polu;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odrośl

młody pęd wy­ra­sta­ją­cy z pnia lub ko­rze­nia ro­śli­ny; odrost, odro­śle


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. bocz­ny pęd

 (1.2) przen. jedna z linii po­tom­stwa, kon­kret­ny jej przed­sta­wi­ciel, także w sen­sie ma­te­rial­nym w od­nie­sie­niu do kie­run­ku roz­wo­ju sztu­ki, prze­my­słu itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odroślak

w le­śnict­wie: drze­wo, które zo­sta­ło wy­ho­do­wa­ne dzię­ki szcze­pie­niu odro­śla


Źródła:

SJP.pl

Odrośle

rzad­ko: młody pęd wy­ra­sta­ją­cy z pnia lub ko­rze­nia ro­śli­ny; odrost, odrośl


Źródła:

SJP.pl

Odrośnięty

taki, który odrósł; odro­sły


Źródła:

SJP.pl

Odruch

1. re­ak­cja ży­we­go or­ga­niz­mu na dzia­ła­ją­cy bo­dziec, prze­ka­zy­wa­na za poś­red­nict­wem ukła­du ner­wo­we­go;
2. spon­ta­nicz­na re­ak­cja na coś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. re­ak­cja ustro­ju na bo­dziec, prze­bie­ga­ją­ca za poś­red­nict­wem ukła­du ner­wo­we­go

 (1.2) spon­ta­nicz­na re­ak­cja na coś

 (1.3) bez­wied­ne uczu­cie lub stan psy­chicz­ny


Odruch – au­to­ma­tycz­na re­ak­cja fiz­jo­lo­gicz­na na bo­dziec zew­nętrz­ny lub wew­nętrz­ny, za­cho­dzą­ca przy udzia­le oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go. Na tę formę pracy ukła­du ner­wo­we­go uwagę zwró­cił Iwan M. Sie­cze­now.

Droga ner­wo­wa od re­cep­to­ra, bę­dą­ce­go źró­dłem odru­chu, do na­rzą­du wy­ko­naw­cze­go (efek­to­ra) nosi nazwę łuku odru­cho­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odruchowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób odru­cho­wy


Źródła:

Wiktionary

Odruchowość

in­stynk­to­wość, im­pul­syw­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest odru­cho­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odruchowy

1. nie­za­mie­rzo­ny, mi­mo­wol­ny;
2. od­no­szą­cy się do podś­wia­do­mej re­ak­cji or­ga­niz­mu na bodź­ce


przy­miot­nik

 (1.1) fizj. do­ty­czą­cy odru­chu jako re­ak­cji or­ga­niz­mu na bodź­ce

 (1.2) taki, który pow­sta­je nagle w zmie­rze­niu się z kimś lub czymś, bez za­mie­rze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrwić

oszu­kać kogoś; okpić, osz­wa­bić, ocy­ga­nić, na­brać


Źródła:

SJP.pl

Odrybiać

zmniej­szać licz­bę ryb


Źródła:

SJP.pl

Odrybić

zmniej­szyć licz­bę ryb


Źródła:

SJP.pl

Odryczeć

1. po­tocz­nie: od­po­wie­dzieć gło­śno i gru­bym gło­sem, wrzas­nąć w od­po­wie­dzi; odry­knąć;
2. o zwie­rzę­tach: re­a­gu­jąc na coś, wydać niski i prze­cią­gły głos; odry­knąć;
3. po­tocz­nie: odś­pie­wać, wy­gło­sić coś ha­ła­śli­wie, gru­bym gło­sem;
4. po­tocz­nie: spę­dzić pe­wien czas na pła­ka­niu


Źródła:

SJP.pl

Odrykiwać

1. po­tocz­nie: od­po­wia­dać gło­śno i gru­bym gło­sem, wrze­szczeć w od­po­wie­dzi;
2. o zwie­rzę­tach: re­a­gu­jąc na coś, wy­da­wać niski i prze­cią­gły głos;
3. po­tocz­nie: wy­pła­ki­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odryknięcie

odry­czeć;
1. po­tocz­nie: od­po­wie­dzieć gło­śno i gru­bym gło­sem, wrzas­nąć w od­po­wie­dzi;
2. o zwie­rzę­tach: re­a­gu­jąc na coś, wydać niski i prze­cią­gły głos


Źródła:

SJP.pl

Odryknąć

odry­czeć;
1. po­tocz­nie: od­po­wie­dzieć gło­śno i gru­bym gło­sem, wrzas­nąć w od­po­wie­dzi;
2. o zwie­rzę­tach: re­a­gu­jąc na coś, wydać niski i prze­cią­gły głos


Źródła:

SJP.pl

Odryna

gwa­ro­wo o sto­do­le, szo­pie


Odry­na, adry­na, adry­nia, odry­nia (bia­ło­rus. адрына) – bu­dy­nek go­spo­dar­czy, prze­waż­nie drew­nia­ny, słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia w zimie siana, słomy lub na­rzę­dzi go­spo­dar­czych (sań, wozów). We­dług funk­cjo­nal­no­ści w go­spo­dar­stwie zaj­mo­wa­ła poś­red­nie miej­sce po­mię­dzy chle­wem a gum­nem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odrypywać

gwa­ro­wo: strą­cać, odry­wać coś siłą


Źródła:

SJP.pl

Odrys

ry­su­nek lub szkic spo­rzą­dzo­ny z in­ne­go ry­sun­ku


Źródła:

SJP.pl

Odrysowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odry­so­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odrysowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odry­so­wać)

 (1.1) ry­su­jąc, ko­pio­wać coś


Źródła:

Wiktionary

Odrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oder­wać)

 (1.1) odłą­czać część od danej ca­ło­ści po­przez cią­gnię­cie lub szar­pa­nie

 (1.2) po­wo­do­wać, że coś nie styka się z czymś

 (1.3) od­dzie­lać siłą

 (1.4) prze­ry­wać komuś jakąś czyn­ność, zaj­mu­jąc czym innym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odry­wać się (dk. oder­wać się)

 (2.1) być od­dzie­la­nym od ca­ło­ści, odłą­czać się

 (2.2) prze­sta­wać sty­kać się; tra­cić stycz­ność

 (2.3) prze­sta­wać coś robić, zaj­mu­jąc się czym innym; robić przer­wę w pracy


Źródła:

Wiktionary

Odrzański

przy­miot­nik od: Odra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rzeką Odrą, do­ty­czą­cy rzeki Odry

 (1.2) zwią­za­ny z mia­stem Odry, do­ty­czą­cy mia­sta Odry

 (1.3) zwią­za­ny ze wsią Odry, do­ty­czą­cy wsi Odry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrzec

1. od­po­wie­dzieć;
2. odrzec się - daw­niej: wy­przeć się lub wy­rzec się cze­goś; za­rzec się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odrze­kać)

 (1.1) dać od­po­wiedź; za­re­a­go­wać na czy­jeś py­ta­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odrzec się (ndk. odrze­kać się)

 (2.1) prze­stać mieć co­kol­wiek wspól­ne­go z czymś lub kimś; za­prze­czyć związ­kom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrzeczny

daw­niej: nie­do­rzecz­ny, bez­myśl­ny, bez sensu


Źródła:

SJP.pl

Odrzekać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni (dk. odrzec, odrze­knąć)

 (1.1) dawać od­po­wiedź; re­a­go­wać na czy­jeś py­ta­nie

cza­sow­nik zwrot­ny odrze­kać się (dk. odrzec się, odrze­knąć się)

 (2.1) prze­sta­wać mieć co­kol­wiek wspól­ne­go z czymś lub kimś; za­prze­czać związ­kom


Źródła:

Wiktionary

Odrzeknąć

rzad­ko: odrzec (od­po­wie­dzieć)


Źródła:

SJP.pl

Odrzeć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odzie­rać)

 (1.1) ze­drzeć

 (1.2) po­zba­wić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odrzeć się (ndk. odzie­rać się)

 (2.1) po­zba­wić się


Źródła:

Wiktionary

Odrzucająco

→ odrzu­cać


Patrz:odrzucać

Źródła:

SJP.pl

Odrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odrzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Odrzucać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odrzu­cić)

 (1.1) od­da­lać gwał­tow­nie od sie­bie

 (1.2) zmie­niać po­ło­że­nie ru­chem gwał­tow­nym czy rzu­tem

 (1.3) wy­ko­ny­wać czyn­ność świad­czą­cą o nie­ak­cep­to­wa­niu cze­goś

 (1.4) uni­kać pot­wier­dze­nia a nawet za­prze­czać

 (1.5) med. nie przyj­mo­wać prze­szcze­pu

 (1.6) wojsk. zmu­szać do co­fa­nia

 (1.7) praw. uznać żą­da­nia po­wo­da za nie­do­pu­szczal­ne z przy­czyn for­mal­nych, na co przy­słu­gu­je za­ża­le­nie a nie ape­la­cja


Źródła:

Wiktionary

Odrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odrzu­cić.

 (1.2) praw. uz­na­nie żą­da­nia po­wo­da za nie­do­pu­szczal­ne z przy­czyn for­mal­nych, na co przy­słu­gu­je za­ża­le­nie a nie ape­la­cja


Źródła:

Wiktionary

Odrzucić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odrzu­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odrzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Odrzut

1. odrzu­ce­nie cze­goś z po­wro­tem;
2. coś co zo­sta­ło odrzu­co­ne jako nie­na­da­ją­ce się do użyt­ku, nie­przy­dat­ne, wad­li­we;
3. siła pow­sta­ła jako re­ak­cja przy na­da­wa­niu pręd­ko­ści ja­kie­muś ciału, skie­ro­wa­na w kie­run­ku prze­ciw­nym do tej pręd­ko­ści;
4. ruch ciała spo­wo­do­wa­ny dzia­ła­niem siły odrzu­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzu­ce­nie cze­goś z po­wro­tem

 (1.2) fiz. siła pow­sta­ją­ca pod­czas na­da­wa­nia pręd­ko­ści ciału, skie­ro­wa­na prze­ciw­nie do kie­run­ku ruchu tego ciała

 (1.3) coś, co zo­sta­ło od­dzie­lo­ne od in­nych rze­czy z po­wo­du gor­szej ja­ko­ści

 (1.4) med. nie­przy­ję­cie prze­szcze­pu przez or­ga­nizm


Odrzut – zja­wi­sko pow­sta­wa­nia siły, zwa­nej siłą odrzu­tu, wy­wo­ła­ne­go tą siłą przy­spie­sze­nia oraz wy­wo­ła­ne­go nim ruchu ciała (odrzu­tu), gdy dane ciało (A) dzia­ła­jąc siłą na inne ciało (B) na­da­je mu pręd­kość (rzuca to ciało). Pow­sta­wa­nie siły odrzu­tu wy­ni­ka z III za­sa­dy dy­na­mi­ki New­to­na. Obie siły mają takie same war­to­ści i kie­run­ki, prze­ciw­ne zwro­ty, są przy­ło­żo­ne do róż­nych ciał.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odrzutek

to, co zo­sta­ło odrzu­co­ne; odpad


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­pa­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrzutka

to, co zo­sta­ło odrzu­co­ne; odpad


Źródła:

SJP.pl

Odrzutnik

część ka­ta­pul­ty w sa­mo­lo­tach


Odrzut­nik (także: wzmac­niacz odrzu­tu) – urzą­dze­nie wy­lo­to­we zwięk­sza­ją­ce odrzut dzia­ła­ją­cy na ele­men­ty broni pal­nej.

Naj­czę­ściej sto­so­wa­ne w broni dzia­ła­ją­cej na za­sa­dzie odrzu­tu lufy, w przy­pad­ku kiedy lufa po wy­strza­le nie otrzy­mu­je od wy­pły­wa­ją­cych gazów pro­cho­wych ener­gii wy­star­cza­ją­cej do au­to­ma­tycz­ne­go prze­ła­do­wa­nia broni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odrzutowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot, który ma sil­nik odrzu­to­wy – wy­ko­rzy­stu­ją­cy ener­gię odrzu­tu gazów spa­li­no­wych;


Źródła:

Wiktionary

Odrzutowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z odrzu­tem, do­ty­czą­cy odrzu­tu


Źródła:

Wiktionary

Odrzwia

opra­wa bądź bu­dow­la­ne umoc­nie­nie ot­wo­ru, w któ­rym za­mo­co­wa­ne są drzwi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) opra­wa drzwi

 (1.2) za­byt­ko­we drzwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrzychłopski

przy­miot­nik

 (1.1) daw. iron. cie­mię­żą­cy chło­pów


Źródła:

Wiktionary

Odrzykoń

wieś w Pol­sce


Zo­bacz też: Odrzy­koń w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Odrzy­koń – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Wo­ja­szów­ka. Ma sta­tus so­łect­wa.

Do 1939 ist­nia­ła gmina Odrzy­koń. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kro­śnień­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odrzykoński

przy­miot­nik od: Odrzy­koń


Źródła:

SJP.pl

Odrzysko

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. stare ko­ry­to rzeki Odry


Źródła:

Wiktionary

Odrzyskóra

daw­niej: wy­zy­ski­wacz, zdzier­ca; ze­drzyj­skó­ra, krwio­pij­ca, pi­jaw­ka, hiena, sęp


Źródła:

SJP.pl

Odrzywolanin

miesz­ka­niec Odrzy­wo­łu (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Odrzywolanka

miesz­kan­ka Odrzy­wo­łu (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Odrzywolski

przy­miot­nik od: Odrzy­wół


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odrzywół

mia­sto w Pol­sce


Odrzy­wół – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w miej­sko-wiej­skiej gmi­nie Odrzy­wół, nad Drze­wicz­ką. Ma sta­tus so­łect­wa.

Odrzy­wół jest sie­dzi­bą gminy oraz rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Jad­wi­gi.

Uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1418 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odróbka

1. po­tocz­nie: kara po­le­ga­ją­ca na wy­ko­ny­wa­niu pracy na cele spo­łecz­ne;
2. daw­niej: spła­ca­nie dłu­gów pracą w polu; odro­bek


Źródła:

SJP.pl

Odródka

odród­ka dłu­go­o­go­nia­sta - ga­tu­nek jętki


Źródła:

SJP.pl

Odróść

rzad­ko: odros­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odróżnialność

1. moż­li­wość do­strze­że­nia róż­ni­cy mię­dzy kimś a kimś lub czymś a czymś; roz­róż­nial­ność;
2. moż­li­wość roz­poz­na­nia kogoś lub cze­goś wśród cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odróżnialny

da­ją­cy się odróż­nić; roz­róż­nial­ny


Źródła:

SJP.pl

Odróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odróż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Odróżniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) iden­ty­fi­ko­wać od­mien­ne ro­dza­je cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odróżnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odróż­nić.


Źródła:

Wiktionary

Odróżnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odróż­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odróż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Odrąbać

rą­biąc, od­dzie­lić coś od cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odrą­by­wać)

 (1.1) od­dzie­lić, od­ciąć coś od cze­goś rą­biąc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrębność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co odręb­ne


Źródła:

Wiktionary

Odrębny

1. róż­nią­cy się od in­nych; od­mien­ny;
2. wy­dzie­lo­ny spoś­ród in­nych; od­dziel­ny, osob­ny


przy­miot­nik

 (1.1) róż­nią­cy się od in­nych

 (1.2) sta­no­wią­cy sa­mo­dziel­ną ca­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrębywać

rzad­ko: odrą­by­wać; rą­biąc, od­dzie­lać coś od cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odręcznie

przy­słó­wek

 (1.1) ręcz­nie, za po­mo­cą włas­nych sił

 (1.2) ręcz­nie, włas­no­ręcz­nie (o pi­sa­niu, pi­śmie)


Źródła:

Wiktionary

Odręczność

cecha cze­goś wy­ko­na­ne­go ręcz­nie lub na­pi­sa­ne­go włas­no­ręcz­nie


Źródła:

SJP.pl

Odręczny

1. wy­ko­na­ny włas­no­ręcz­nie;
2. wy­ko­na­ny na po­cze­ka­niu, bez przy­go­to­wań


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­na­ny ręcz­nie

 (1.2) na­pi­sa­ny włas­no­ręcz­nie

 (1.3) wy­ko­na­ny od razu, bez przy­go­to­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrętwiający

po­wo­du­ją­cy odręt­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Odrętwiać

daw­niej: czy­nić dręt­wym, zdręt­wia­łym; znie­czu­lać


Źródła:

SJP.pl

Odrętwiały

daw­niej: czy­nić dręt­wym, zdręt­wia­łym; znie­czu­lać


Źródła:

SJP.pl

Odrętwienie

daw­niej: uczy­nić dręt­wym, zdręt­wia­łym; znie­czu­lić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. przej­ścio­wa utra­ta czu­cia lub zesz­tyw­nie­nie ciała bądź jego czę­ści

 (1.2) psych. stan zo­bo­jęt­nie­nia, apa­tii, nie­moż­no­ści lub braku chęci pod­ję­cia dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odrętwić

daw­niej: uczy­nić dręt­wym, zdręt­wia­łym; znie­czu­lić


Źródła:

SJP.pl

Odsada

na­sa­da ogona u konia


Źródła:

SJP.pl

Odsadek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. młody koń (by­czek, ja­łów­ka) od­dzie­lo­ny od matki


Źródła:

Wiktionary

Odsadka

Od­sad­ka – od­le­głość po­mię­dzy ry­sun­kiem (ocz­kiem) znaku a kra­wę­dzią pola znaku. W czcion­ce pole znaku jest pła­szczyz­ną, na któ­rej stoi głów­ka znaku, a od­sad­ka (gwa­ro­wa nazwa to "abzac") to od­le­głość od kra­wę­dzi oczka do kra­wę­dzi bę­dą­cej prze­dłu­że­niem jed­nej z pła­szczyzn słup­ka czcion­ki. Stąd roz­róż­nia się od­sad­ki bocz­ne, górną oraz sy­gna­tu­ro­wą (dolną).


Źródła:

Wikipedia

Odsadnia

Od­sad­nia – ele­ment wy­sta­ją­cy poza bocz­ny obrys łodzi wio­ślar­skiej, przy­mo­co­wa­ny do burty. Do od­sad­ni przy­mo­co­wa­na jest dulka, która utrzy­mu­je wio­sło w od­po­wied­niej po­zy­cji. Od­sad­nie wy­ko­ny­wa­ne są z alu­mi­nium lub mie­sza­nek włó­kna wę­glo­we­go i szkla­ne­go. Wy­róż­nia się kilka typów od­sad­ni: skrzy­dło­wa, wstecz­na oraz tra­dy­cyj­na typu EURO - wszyst­kie one są za­mo­co­wa­ne na trwa­łe do burty łodzi.


Źródła:

Wikipedia

Odsadzka

1. po­zio­my uskok w licu ścia­ny wy­ni­ka­ją­cy z prze­su­nię­cia ścia­ny lub zmniej­sze­nia jej gru­bo­ści;
2. kształt­ka ru­ro­wa dwu­krot­nie wy­gię­ta w kształ­cie nie­peł­nej li­te­ry S, słu­żą­ca do łą­cze­nia ze sobą po­szcze­gól­nych od­cin­ków rur


Od­sadz­ka, także: berma – po­zio­my uskok wału w for­ty­fi­ka­cjach ziem­nych, który za­bez­pie­czał wał przed osu­wa­niem się ziemi. Kon­stru­o­wa­ny na wy­so­ko­ści na­tu­ral­ne­go po­zio­mu grun­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odsalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­sa­lać.


Od­sa­la­nie – ogól­ne okre­śle­nie pro­ce­sów usu­wa­nia soli i in­nych mi­ne­ra­łów z wody mor­skiej, w celu uzy­ska­nia słod­kiej wody zdat­nej do na­wad­nia­nia lub spo­ży­cia.

Od­sa­la­nie jest me­to­dą uzy­ski­wa­nia wody pit­nej na jed­nost­kach pły­wa­ją­cych. Na więk­szą skalę jest sto­so­wa­ne na bo­ga­tych ob­sza­rach ubo­gich w wodę, szcze­gól­nie w Ara­bii Sa­u­dyj­skiej, na Ka­ra­i­bach i w Iz­ra­e­lu (Asz­ke­lon, Pal­ma­chim). Coraz czę­ściej jest też sto­so­wa­ne w USA, Chi­nach, Sin­ga­pu­rze, Hisz­pa­nii i Au­stra­lii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odsalarka

urzą­dze­nie do usu­wa­nia soli z wody; wy­pa­row­nik


Źródła:

SJP.pl

Odsalarnia

za­kład do od­sa­la­nia wody


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład zaj­mu­ją­cy się usu­wa­niem soli z wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odsalać

wy­trą­cać sól z pły­nów w celu uzy­ska­nia wody zdat­nej do spo­ży­cia


Źródła:

SJP.pl

Odsapać

rzad­ko: od­sap­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odsapka

po­tocz­nie: krót­ki od­po­czy­nek pod­czas uciąż­li­wych zajęć


Źródła:

SJP.pl

Odsapnąć

1. po­tocz­nie: od­po­cząć chwi­lę po uciąż­li­wych za­ję­ciach;
2. cięż­ko odetch­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odsentymentalizowywać

usu­wać ele­men­ty prze­sad­nie uczu­cio­we


Źródła:

SJP.pl

Odseparowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­se­pa­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odseparować

od­dzie­lić


Źródła:

SJP.pl

Odseparowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­se­pa­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odsetek

kwota sta­no­wią­ca okre­ślo­ny pro­cent od ja­kiejś sumy pie­nię­dzy, zwy­kle od ka­pi­ta­łu, kre­dy­tu itp.; od­set­ka, od­set­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okre­ślo­ny pro­cent ca­ło­ści

 (1.2) ekon. zob. od­set­ka.

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) D. lm. zob. od­set­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odsetka

kwota sta­no­wią­ca okre­ślo­ny pro­cent od ja­kiejś sumy pie­nię­dzy, zwy­kle od ka­pi­ta­łu, kre­dy­tu itp.; od­se­tek, od­set­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. kwota sta­no­wią­ca okre­ślo­ny pro­cent ca­ło­ści ka­pi­ta­łu

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. zob. od­se­tek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odsetki

kwota sta­no­wią­ca okre­ślo­ny pro­cent od ja­kiejś sumy pie­nię­dzy, zwy­kle od ka­pi­ta­łu, kre­dy­tu itp.; od­se­tek, od­set­ki


Od­set­ki – koszt, na­li­cza­ny za uży­wa­nie po­ży­czo­ne­go ka­pi­ta­łu jego wła­ści­cie­lo­wi; stan­da­ry­zo­wa­ną miarą tego kosz­tu w prze­li­cze­niu na jed­nost­kę ka­pi­ta­łu i rocz­ny czas użyt­ko­wa­nia jest stopa pro­cen­to­wa. W przy­pad­ku banku od­set­ki od­no­szą się do kosz­tu po­zy­ska­nia środ­ków fi­nan­su­ją­cych dzia­łal­ność banku (np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odsetkowy

do­ty­czą­cy od­se­tek, sta­no­wią­cy od­set­ki (np. kal­ku­la­tor od­set­ko­wy)


Źródła:

SJP.pl

Odsezonować

usu­wać w ana­li­zie wa­ha­nia se­zo­no­we, które wy­stę­pu­ją w okre­ślo­nych po­rach roku


Źródła:

SJP.pl

Odsiadka

po­tocz­nie: od­by­wa­nie kary po­zba­wie­nia wol­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. od­by­wa­nie kary w za­kła­dzie kar­nym

 (1.2) pot. od­cze­ki­wa­nie w po­zy­cji sie­dzą­cej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odsiadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­sia­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odsiadywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­sie­dzieć)

 (1.1) sie­dząc, spę­dzać pe­wien czas

 (1.2) od­by­wać karę wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Odsiarczalnia

miej­sce, gdzie prze­pro­wa­dza­ny jest pro­ces od­siar­cza­nia


Źródła:

SJP.pl

Odsiać

1. od­dzie­lić za po­mo­cą sita;
2. do­ko­nać wy­bo­ru, se­lek­cji


Źródła:

SJP.pl

Odsiebka

daw­niej: ora­nie po­le­ga­ją­ce na odrzu­ca­niu skib od sie­bie, tj. na prawo


Źródła:

SJP.pl

Odsiebny

rzad­ko: taki, który kie­ru­je się od sie­bie; od­da­la­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl

Odsiecz

pomoc dla oblę­żo­ne­go woj­ska, twier­dzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pomoc woj­sko­wa dla oblę­żo­nej twier­dzy lub dla osa­czo­nych włas­nych od­dzia­łów albo wojsk so­jusz­ni­czych;


Od­siecz – pomoc woj­sko­wa, dana z zew­nątrz oblę­żo­ne­mu przez nie­przy­ja­cie­la mia­stu.

Słyn­na Od­siecz Wie­deń­ska, po­pro­wa­dzo­na przez króla pol­skie­go Jana III So­bie­skie­go w r. 1683, była osta­tecz­nym cio­sem, za­da­nym zwy­cię­skie­mu po­cho­do­wi Tur­ków w głąb Eu­ro­py. Odtąd za­czy­na się stop­nio­we kur­cze­nie się po­sia­dło­ści tu­rec­kich na kon­ty­nen­cie eu­ro­pej­skim i co­fa­nie się mu­zuł­ma­nów ku Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odsiedzieć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­sia­dy­wać)

 (1.1) sie­dząc, spę­dzić pe­wien czas

 (1.2) odbyć karę wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Odsiew

1. to, co zo­sta­ło po prze­sia­niu przez sito;
2. se­lek­cja, eli­mi­no­wa­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odsiewaczka

urzą­dze­nie do od­sie­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odsikać

po­tocz­nie: od­si­kać się - oddać mocz; wy­si­kać się


Źródła:

SJP.pl

Odsikiwać

po­tocz­nie: od­si­ki­wać się - od­da­wać mocz; wy­si­ki­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odsiwiać

po­zby­wać się si­we­go ko­lo­ru wło­sów


Źródła:

SJP.pl

Odsiwić

po­zbyć się si­we­go ko­lo­ru wło­sów


Źródła:

SJP.pl

Odsiębierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest od­się­bier­ne; cecha tych, któ­rzy są od­się­bier­ni


Źródła:

Wiktionary

Odsiębierny

o ko­par­ce jed­no­na­czy­nio­wej: taka, która służy do ura­bia­nia grun­tu przez skra­wa­nie jego warstw i zbie­ra­nie urob­ku za po­mo­cą na­czy­nia ura­bia­ją­ce­go w po­sta­ci łyżki o spe­cjal­nym kształ­cie, tak zwa­ne­go stru­ga


Źródła:

SJP.pl

Odsklepiać

daw­niej: roz­dzie­lać dwie skle­jo­ne rze­czy, odry­wać coś ze­spo­jo­ne­go z czymś; od­spa­jać


Źródła:

SJP.pl

Odsklepiny

wierzch­ni ele­ment pla­stra, zrwa­ny przez pszcze­la­rza przed wi­ro­wa­niem miodu


Źródła:

SJP.pl

Odsklepić

daw­niej: roz­dzie­lić dwie skle­jo­ne rze­czy, oder­wać coś ze­spo­jo­ne­go z czymś; od­spo­ić


Źródła:

SJP.pl

Odskok

skok na zew­nątrz, unik


Źródła:

SJP.pl

Odskokowy

→ od­skok


Patrz:odskok

Źródła:

SJP.pl

Odskrzydlać

śro­do­wi­sko­wo: usu­wać skrzy­deł­ka z na­sion, zwła­szcza z drzew, w celu po­zo­sta­wie­nia sa­me­go ziar­na


Źródła:

SJP.pl

Odskórzarka

ma­szy­na do zdej­mo­wa­nia skóry z fi­le­tów ryb


Źródła:

SJP.pl

Odskórzać

rzad­ko: zdej­mo­wać z cze­goś skórę


Źródła:

SJP.pl

Odskórzyć

rzad­ko: zdjąć z cze­goś skórę


Źródła:

SJP.pl

Odsmalacz

urzą­dze­nie do usu­wa­nia z gazów smoły albo mgły smo­ło­wej; filtr, po­chła­niacz


Źródła:

SJP.pl

Odsmalać

fil­tro­wać, od­fil­tro­wy­wać, oczy­szczać;
1. usu­wać z gazu kok­sow­ni­cze­go miej­skie­go lub syn­te­tycz­ne­go mgłę smo­ło­wą, która pow­sta­ła wsku­tek na­głe­go ozię­bie­nia gazu w chłod­ni­cach wstęp­nych;
2. usu­wać smołę z gazu ge­ne­ra­to­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odsmalić

usu­nąć smar lub tłuszcz


Źródła:

SJP.pl

Odsmolić

od­fil­tro­wać, oczy­ścić;
1. usu­nąć z gazu kok­sow­ni­cze­go miej­skie­go lub syn­te­tycz­ne­go mgłę smo­ło­wą, która pow­sta­ła wsku­tek na­głe­go ozię­bie­nia gazu w chłod­ni­cach wstęp­nych;
2. usu­nąć smołę z gazu ge­ne­ra­to­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odsolidaryzować

usu­nąć ze sta­no­wisk ludzi po­wią­za­nych z "So­li­dar­no­ścią"


Źródła:

SJP.pl

Odsolidaryzowywać

usu­wać ze sta­no­wisk ludzi po­wią­za­nych z "So­li­dar­no­ścią"


Źródła:

SJP.pl

Odsort

towar lub pro­dukt odrzu­co­ny jako gor­szy ja­ko­ścio­wo; wy­brak, odrzut


Źródła:

SJP.pl

Odspajać

w ro­bo­tach ziem­nych: od­dzie­lać wierzch­nią war­stwę ziemi


Źródła:

SJP.pl

Odspawać

1. usu­nąć coś przy­spa­wa­ne­go;
2. po­tocz­nie: roz­dzie­lić dwa ele­men­ty sil­nie ze sobą po­łą­czo­ne


Źródła:

SJP.pl

Odspawywać

odłą­czać coś przy­spa­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odspoić

w ro­bo­tach ziem­nych: od­dzie­lić wierzch­nią war­stwę ziemi


Źródła:

SJP.pl

Odsprzedanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sprze­da­nie uprzed­nie­go za­ku­pu


Źródła:

Wiktionary

Odsprzedawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ods­prze­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odsprzedawać

sprze­da­wać coś wcze­śniej za­ku­pio­ne­go; od­prze­da­wać


Źródła:

SJP.pl

Odsprzedać

sprze­dać coś wcze­śniej za­ku­pio­ne­go; od­prze­dać


Źródła:

SJP.pl

Odsprzedaż

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sprze­daż cze­goś uprzed­nio ku­pio­ne­go lub na­by­te­go, zwy­kle w celu osią­gnię­cia zysku


Źródła:

Wiktionary

Odstaj

daw­niej: miej­sce odo­sob­nio­ne, po­ło­żo­ne da­le­ko


Źródła:

SJP.pl

Odstający

taki, który od­sta­je od cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odstanowić

śro­do­wi­sko­wo: za­spo­ko­ić popęd płcio­wy krowy lub innej sa­mi­cy zwie­rzę­cia ho­dow­la­ne­go w okre­sie rui po­przez do­pro­wa­dze­nie jej do samca


Źródła:

SJP.pl

Odstawa

1. do­star­cze­nie to­wa­ru na rynek zbytu;
2. towar od­sta­wio­ny


Źródła:

SJP.pl

Odstawać

cza­sow­nik

 (1.1) nie przy­le­gać

 (1.2) odróż­niać się od oto­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Odstawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Odstawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) od­kła­dać coś na inne miej­sce, od­su­wać, prze­su­wać, prze­no­sić

 (1.2) re­zy­gno­wać (z cze­goś)

 (1.3) przen. pot. tran­spor­to­wać, do­star­czać (kogoś/coś do­kądś) bio­rąc za niego od­po­wie­dzial­ność

 (1.4) posp. uda­wać kogoś swym za­cho­wa­niem, wy­stą­pić w roli kogoś in­ne­go

 (1.5) środ. ode­brać komuś sta­no­wi­sko, po­zba­wiać wpły­wu, zna­cze­nia

 (1.6) posp. wy­ko­nać, zro­bić coś

cza­sow­nik zwrot­ny od­sta­wiać się

 (2.1) przen. pot. ubrać się mod­nie, ele­ganc­ko

 (2.2) gw-pl|War­sza­wa. wy­da­rzać się, od­by­wać się


Źródła:

Wiktionary

Odstawienny

zwią­za­ny z od­sta­wie­niem (za­prze­sta­niem uży­wa­nia) środ­ków uza­leż­nia­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Odstawić

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Odstawka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. od­su­nię­cie kogoś od ja­kiejś dzia­łal­no­ści, zre­zy­gno­wa­nie ze współ­pra­cy z kimś


Źródła:

Wiktionary

Odstawny

1. bila od­staw­na - w sno­o­ke­rze: za­gra­nie po­le­ga­ją­ce na bez­piecz­nym usta­wie­niu bia­łej bili tak, aby rywal nie mógł roz­po­cząć bre­a­ka;
2. krok od­staw­ny - ruch pier­wszą z nóg (nogą od­staw­ną)


Źródła:

SJP.pl

Odstać

1. od­dzie­lić się od ca­ło­ści; od­kle­ić się;
2. opu­ścić, po­rzu­cić kogoś lub coś;
3. prze­sta­rza­łe: od­stać się - wró­cić do po­przed­nie­go stanu; od­wró­cić się


Źródła:

SJP.pl

Odstały

1. od­dzie­lić się od ca­ło­ści; od­kle­ić się;
2. opu­ścić, po­rzu­cić kogoś lub coś;
3. prze­sta­rza­łe: od­stać się - wró­cić do po­przed­nie­go stanu; od­wró­cić się


Źródła:

SJP.pl

Odstojnik

sztucz­ny zbior­nik wody, w któ­rym na dnie osa­dza­ją się nie­po­żą­da­ne cząst­ki za­wie­szo­ne w wo­dzie; osad­nik


Od­stoj­nik (także osad­nik) – zbior­nik, w któ­rym prze­bie­ga gra­wi­ta­cyj­ne osia­da­nie za­nie­czy­szczeń za­war­tych (w po­sta­ci za­wie­sin) w za­nie­czy­szczo­nej wo­dzie (rów­nież ście­kach) z go­spo­darstw do­mo­wych, w ko­pal­niach lub za­kła­dach prze­my­sło­wych. Dzię­ki temu moż­li­we jest wy­ko­rzy­sty­wa­nie wody w obie­gu zam­knię­tym, lub od­pro­wa­dze­nie ście­ków do ka­na­li­za­cji w przy­pad­ku ście­ków prze­my­sło­wych, lub rzeki w przy­pad­ku ście­ków ko­mu­nal­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odstojnikowy

→ od­stoj­nik; osad­ni­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Odstosunkować

po­tocz­nie: od­sto­sun­ko­wać się - zo­sta­wić w spo­ko­ju; od­cze­pić się, od­wa­lić się, od­pier­ni­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Odstosunkowywać

po­tocz­nie: od­sto­sun­ko­wy­wać się - zo­sta­wiać w spo­ko­ju; od­cze­piać się, od­wa­lać się, od­pier­ni­czać się


Źródła:

SJP.pl

Odstradanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­stra­dać.


Źródła:

Wiktionary

Odstradać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. utra­cić


Źródła:

Wiktionary

Odstraszacz

urzą­dze­nie do od­stra­sza­nia zwie­rząt lub owa­dów


Źródła:

SJP.pl

Odstraszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­stra­szać.


Źródła:

Wiktionary

Odstraszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­stra­szyć)

 (1.1) stra­sząc, wy­wo­ły­wać czy­jąś re­zy­gna­cję z cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odstraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­stra­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Odstraszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­stra­szać)

 (1.1) wzbu­dzi­wszy strach, wy­wo­łać czy­jąś re­zy­gna­cję z cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odstresować

1. po­dzia­łać na kogoś lub na coś od­prę­ża­ją­ca, umoż­li­wić od­po­czy­nek; zre­lak­so­wać;
2. od­stre­so­wać się - zażyć re­lak­su, po­zbyć się stre­su; od­prę­żyć się, zre­lak­so­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odstresowujący

1. dzia­łać na kogoś lub na coś od­prę­ża­ją­ca, umoż­li­wiać od­po­czy­nek; re­lak­so­wać;
2. od­stre­so­wy­wać się - za­ży­wać re­lak­su, po­zby­wać się stre­su; od­prę­żać się, re­lak­so­wać się


Patrz:odstresowywać

Źródła:

SJP.pl

Odstresowywacz

coś, co od­prę­ża, uspo­ka­ja, re­lak­su­je


Źródła:

SJP.pl

Odstresowywać

1. dzia­łać na kogoś lub na coś od­prę­ża­ją­ca, umoż­li­wiać od­po­czy­nek; re­lak­so­wać;
2. od­stre­so­wy­wać się - za­ży­wać re­lak­su, po­zby­wać się stre­su; od­prę­żać się, re­lak­so­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odstrychnąć

prze­sta­rza­łe:
1. od­su­nąć od kogoś lub cze­goś; od­dzie­lić;
2. od­strych­nąć się - od­dzie­lić się, od­su­nąć się od kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odstrzał

Od­strzał (ang. "Shoot Out") – ame­ry­kań­ski we­stern z 1971 roku w re­ży­se­rii Henry'ego Hat­ha­wa­ya. Sce­na­riusz pow­stał na pod­sta­wie po­wie­ści Willa Ja­me­sa "Sa­mot­ny kow­boj".


Źródła:

Wikipedia

Odstrzelać

od­strze­li­wać;
1. odry­wać coś za po­mo­cą strza­łu;
2. odry­wać część ścia­ny skal­nej za po­mo­cą zde­to­no­wa­nia ła­dun­ku wy­bu­cho­we­go;
3. wy­strze­li­wać okre­ślo­ną licz­bę zwie­rzy­ny


Źródła:

SJP.pl

Odstrzeliwać

od­strze­lać;
1. odry­wać coś za po­mo­cą strza­łu;
2. odry­wać część ścia­ny skal­nej za po­mo­cą zde­to­no­wa­nia ła­dun­ku wy­bu­cho­we­go;
3. wy­strze­li­wać okre­ślo­ną licz­bę zwie­rzy­ny


Źródła:

SJP.pl

Odstrzelić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) tak strze­lić, że coś od­pa­da

 (1.2) tak strze­lić, że ktoś zo­sta­je za­bi­ty


Źródła:

Wiktionary

Odstręczająco

→ od­strę­cza­ją­cy


Patrz:odstręczający

Źródła:

SJP.pl

Odstręczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­strę­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odstręczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­strę­czyć)

 (1.1) książk. wzbu­dzać u kogoś nie­chęć do ja­kie­goś dzia­ła­nia lub wobec kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­strę­czać się (dk. od­strę­czyć się)

 (2.1) przest. znie­chę­cać się do kogoś lub cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odstąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zrze­cze­nie się cze­goś; za­nie­cha­nie dzia­łań


Źródła:

Wiktionary

Odstąpić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­stę­po­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odstęp

1. pewna od­le­głość od cze­goś do cze­goś; od­da­le­nie;
2. od­le­głość w cza­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­le­głość mię­dzy dwoma przed­mio­ta­mi, obiek­ta­mi lub dwie­ma oso­ba­mi

 (1.2) od­le­głość w cza­sie mię­dzy ja­ki­miś wy­da­rze­nia­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odstępca

re­ne­gat, prze­nie­wier­ca, zdraj­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto od­stą­pił od do­tych­czas wyz­wa­nych ide­a­łów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odstępczy

→ od­stęp­ca; od­szcze­pień­czy


Źródła:

SJP.pl

Odstępczyni

ko­bie­ta, która od­stą­pi­ła od cze­goś, sprze­nie­wie­rzy­ła się cze­muś


Źródła:

SJP.pl

Odstępne

1. za­pła­ta za od­stą­pie­nie cze­goś, za zrze­cze­nie się praw do cze­goś;
2. odsz­ko­do­wa­nie za od­stą­pie­nie od umowy


Od­stęp­ne – in­sty­tu­cja prawa zo­bo­wią­zań. Pol­ski ko­deks cy­wil­ny w art. 396 głosi: "Je­że­li zo­sta­ło za­strze­żo­ne, że jed­nej lub obu stro­nom wolno od umowy od­stą­pić za za­pła­tą oz­na­czo­nej sumy (od­stęp­ne), oś­wiad­cze­nie o od­stą­pie­niu jest sku­tecz­ne tylko wtedy, gdy zo­sta­ło zło­żo­ne jed­no­cze­śnie z za­pła­tą od­stęp­ne­go."


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odstępnik

drob­ny ele­ment poz­wa­la­ją­cy na za­cho­wa­nie od­po­wied­nie­go od­stę­pu po­mię­dzy ja­ki­miś ele­men­ta­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ele­ment za­pew­nia­ją­cy utrzy­ma­nie wy­ma­ga­nej od­le­gło­ści mię­dzy dwoma obiek­ta­mi

 (1.2) kla­wisz spa­cji w ma­szy­nie do pi­sa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odstępny

daw­niej: od­bie­ga­ją­cy od cze­goś, niez­god­ny z czymś


Źródła:

SJP.pl

Odstępować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­stą­pić)

 (1.1) od­da­wać coś komuś (bez za­pła­ty)

 (1.2) prze­ka­zy­wać coś, ods­prze­da­jąc to na do­god­nych wa­run­kach

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­stą­pić)

 (2.1) od­cho­dzić nie­da­le­ko

 (2.2) od­cho­dzić od po­sta­no­wień

 (2.3) zo­sta­wiać kogoś sa­me­go

 (2.4) wojsk. za­prze­sta­wać ope­ra­cji woj­sko­wej


Źródła:

Wiktionary

Odstępowy

→ od­stęp


Patrz:odstęp

Źródła:

SJP.pl

Odstępstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) re­zy­gna­cja, po­rzu­ce­nie, od­stą­pie­nie od ja­kichś zasad, war­to­ści, prze­ko­nań

 (1.2) po­stę­po­wa­nie sprzecz­ne z pa­nu­ją­cą normą


Źródła:

Wiktionary

Odsubować

śro­do­wi­sko­wo: prze­stać sub­skry­bo­wać kanał w ser­wi­sie in­ter­ne­to­wym; od­sub­skry­bo­wać, dać un­su­ba


Źródła:

SJP.pl

Odsubskrybować

śro­do­wi­sko­wo: anu­lo­wać sub­skryp­cję; dać un­su­ba


Źródła:

SJP.pl

Odsunąć

1. sunąc, od­da­lić kogoś, coś na nie­wiel­ką od­le­głość;
2. sunąc, ot­wo­rzyć coś, co za­my­ka lub za­sła­nia
3. po­zba­wić kogoś kon­tak­tu z kimś lub związ­ku z czymś;
4. prze­stać się czymś zaj­mo­wać lub o czymś my­śleć;
5. spo­wo­do­wać, że coś od­bę­dzie się w póź­niej­szym ter­mi­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­su­wać)

 (1.1) sunąc, od­da­lić na małą od­le­głość

 (1.2) sunąc, ot­wo­rzyć lub od­sło­nić coś

 (1.3) od­da­lić od sie­bie ja­kieś obiek­ty, osoby, po­zba­wić bez­poś­red­nie­go kon­tak­tu

 (1.4) stra­cić sa­me­mu stycz­ność z czymś

 (1.5) od­da­lić w cza­sie; prze­nieść na póź­niej­szy ter­min

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­su­nąć się (ndk. od­su­wać się)

 (2.1) zo­stać od­su­nię­tym, ot­war­tym, od­sło­nię­tym

 (2.2) od­da­lić się na małą od­le­głość

 (2.3) za­prze­stać kon­tak­tu z czymś lub kimś

 (2.4) zo­stać prze­nie­sio­nym na kiedy in­dziej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odsuszać

od­by­wać post, od­po­ku­to­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Odsuszyć

po­zba­wić wil­go­ci, wody; osu­szyć


Źródła:

SJP.pl

Odsuw

w trak­cjach ko­le­jo­wych: od­le­głość mię­dzy prze­wo­da­mi jezd­ny­mi a li­nia­mi no­śny­mi


Źródła:

SJP.pl

Odsuwacz

1. przy­rząd do od­da­la­nia, prze­su­wa­nia cze­goś;
2. coś, co po­wo­du­je, że prze­sta­je się czymś zaj­mo­wać lub o czymś my­śleć


Źródła:

SJP.pl

Odsuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­su­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odsuwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­su­nąć)

 (1.1) sunąc czym, od­da­lać to na nie­wiel­ką od­le­głość

 (1.2) sunąc, prze­mie­szczać coś, co sta­no­wi przesz­ko­dę

 (1.3) po­zba­wiać kogoś związ­ku z czymś, od­da­lać kogoś od cze­goś

 (1.4) prze­sta­wać o czymś my­śleć lub coś czy­nić

 (1.5) prze­no­sić na póź­niej­szy ter­min

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­su­wać się (dk. od­su­nąć się)

 (2.1) od­da­lać się na nie­wiel­ką od­le­głość

 (2.2) być prze­mie­szcza­nym tak, by prze­sta­wać być przesz­ko­dą

 (2.3) po­zba­wiać sie­bie kon­tak­tu z czymś

 (2.4) ule­gać za­ni­ka­niu

 (2.5) być prze­no­szo­nym na póź­niej­szy ter­min


Źródła:

Wiktionary

Odsuwny

da­ją­cy się od­su­wać; od­su­wal­ny


Źródła:

SJP.pl

Odsycać

zmniej­szać in­ten­syw­ność ko­lo­ru na zdję­ciu


Źródła:

SJP.pl

Odsycić

śro­do­wi­sko­wo:
1. zmniej­szyć in­ten­syw­ność barwy;
2. po­zba­wić coś nad­mia­ru ja­kiejś sub­stan­cji, np. od­sy­cić or­ga­nizm z azotu;
3. spo­wo­do­wać wy­dzie­le­nie się nad­mia­ru ja­kiejś sub­stan­cji z or­ga­niz­mu, np. od­sy­cić azot z or­ga­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Odsyfiać

po­tocz­nie:
1. usu­wać brud, oczy­szczać;
2. usu­wać nie­po­trzeb­ne lub nie­po­żą­da­ne pliki, pro­gra­my z sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odsyfić

po­tocz­nie:
1. usu­nąć brud, oczy­ścić;
2. usu­nąć nie­po­trzeb­ne lub nie­po­żą­da­ne pliki, pro­gra­my z sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odsyp

na­gro­ma­dzo­ne luźne osady, głów­nie pia­sków i żwi­rów, w ko­ry­cie rzecz­nym; łacha ko­ry­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Odsypiać

cza­sow­nik

 (1.1) spać w cza­sie innym niż przez­na­czo­ny na sen po­nie­waż w nor­mal­nej porze snu wy­ko­ny­wa­ło się ja­kieś ak­tyw­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Odsypisko

na­nie­sio­ny przez wodę muł, pia­sek i żwir; odsyp


Źródła:

SJP.pl

Odsysanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­sy­sać.


Źródła:

Wiktionary

Odsyłacz

od­no­śnik;
1. tekst ob­ja­śnie­nia umie­szczo­ny pod od­po­wied­nim zna­kiem; przy­pi­sek;
2. znak gra­ficz­ny od­sy­ła­ją­cy czy­tel­ni­ka do przy­pi­su za­war­te­go pod tymże zna­kiem;
3. frag­ment stro­ny in­ter­ne­to­wej lub do­ku­men­tu elek­tro­nicz­ne­go od­sy­ła­ją­cy do in­ne­go frag­men­tu stro­ny, in­ne­go do­ku­men­tu lub innej stro­ny in­ter­ne­to­wej; hi­per­link, link, hi­per­łą­cze, hi­pe­rod­no­śnik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) znak w tek­ście (gwiazd­ka, licz­ba) kie­ru­ją­cy czy­tel­ni­ka do ob­ja­śnie­nia w innym miej­scu

 (1.2) in­form. ele­ment (np. na stro­nie WWW) prze­no­szą­cy w inne miej­sce (naj­czę­ściej - po kli­knię­ciu)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odsyłaczowy

przy­miot­nik od: od­sy­łacz


Źródła:

SJP.pl

Odsyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zwra­ca­nie cze­goś za po­mo­cą prze­sy­ła­nia

 (1.2) kie­ro­wa­nie kogoś do kogoś in­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Odsyłać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ode­słać)

 (1.1) wy­sy­łać z po­wro­tem


Źródła:

Wiktionary

Odsyłka

prze­sta­rza­łe:
1. od­sy­ła­nie, ode­sła­nie cze­goś;
2. to, co się od­sy­ła


Źródła:

SJP.pl

Odszczać

wul­gar­nie: od­szczać się - oddać mocz; wy­szczać się


Źródła:

SJP.pl

Odszczecinić

usu­nąć szcze­ci­nę z po­wierzch­ni skóry ubi­tej świni


Źródła:

SJP.pl

Odszczepiać

1. od­ci­nać się od cze­goś; odłu­py­wać, od­szcze­py­wać;
2. w che­mii: od­dzie­lać, odłą­czać od ca­ło­ści;
3. od­szcze­piać się - odry­wać się od ca­ło­ści, z którą coś było złą­czo­ne; odłą­czać się, od­dzie­lać się


Źródła:

SJP.pl

Odszczepieniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto zer­wał z jakąś tra­dy­cją, ide­o­lo­gią itp.


Źródła:

Wiktionary

Odszczepieńczy

→ od­szcze­pie­niec; od­stęp­czy


Źródła:

SJP.pl

Odszczepić

1. od­ciąć się od cze­goś; odłu­pać;
2. w che­mii: od­dzie­lić, odłą­czyć od ca­ło­ści;
3. od­szcze­pić się - oder­wać się od ca­ło­ści, z którą coś było złą­czo­ne; odłą­czyć się, od­dzie­lić się


Źródła:

SJP.pl

Odszczepywać

daw­niej: od­ci­nać się od cze­goś; odłu­py­wać, od­szcze­piać


Źródła:

SJP.pl

Odszczurzać

tępić szczu­ry i myszy; de­ra­ty­zo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­szczu­rzyć)

 (1.1) po­zby­wać się szczu­rów, myszy lub in­nych gry­zo­ni z miej­sca, gdzie są nie­po­żą­da­ne, naj­czę­ściej za po­mo­cą trut­ki lub in­ne­go środ­ka gry­zo­nio­bój­cze­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odszczurzyć

wy­tę­pić szczu­ry i myszy; zde­ra­ty­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odszczypać

sku­biąc, oder­wać coś


Źródła:

SJP.pl

Odszczypywać

sku­biąc, odry­wać coś


Źródła:

SJP.pl

Odszczywać

wul­gar­nie: od­szczy­wać się - od­da­wać mocz; wy­szczy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odszkicowywać

daw­niej: wy­ko­ny­wać szkic cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odszklenie

pro­ces kry­sta­li­za­cji skład­ni­ków szkła, za­cho­dzą­cy w wa­run­kach na­tu­ral­nych pod wpły­wem zmian ci­śnie­nia i tem­pe­ra­tu­ry lub w cza­sie pro­duk­cji wy­ro­bów szkla­nych; de­wi­try­fi­ka­cja


Źródła:

SJP.pl

Odszkodowanie

daw­niej:
1. wy­na­gro­dzić za po­nie­sio­ną szko­dę, wy­rów­nać stra­tę;
2. odsz­ko­do­wać się - po­we­to­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. ro­dzaj świad­cze­nia, które wy­ni­ka z od­po­wie­dzial­no­ści za szko­dę;


Odsz­ko­do­wa­nie – świad­cze­nie, które na­le­ży się posz­ko­do­wa­ne­mu za wy­rzą­dze­nie szko­dy od pod­mio­tu prawa cy­wil­ne­go (np. osoby fi­zycz­nej, osoby praw­nej, w tym Skar­bu Pań­stwa), który tę szko­dę wy­rzą­dził lub po­no­si za nią od­po­wie­dzial­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odszkodowawczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z odsz­ko­do­wa­niem, do­ty­czą­cy odsz­ko­do­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Odszkodować

daw­niej:
1. wy­na­gro­dzić za po­nie­sio­ną szko­dę, wy­rów­nać stra­tę;
2. odsz­ko­do­wać się - po­we­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Odszlachcać

daw­niej: po­zba­wiać szla­chect­wa


Źródła:

SJP.pl

Odszlamiacz

urzą­dze­nie lub sub­stan­cja do usu­wa­nia szla­mu


Źródła:

SJP.pl

Odszlamiać

usu­wać szlam


Źródła:

SJP.pl

Odszlamić

usu­nąć szlam


Źródła:

SJP.pl

Odszlifowywać

1. szli­fu­jąc, do­pro­wa­dzać do od­po­wied­niej gład­ko­ści;
2. po­le­ro­wać coś na nowo


Źródła:

SJP.pl

Odszorowywać

szo­ru­jąc, oczy­szczać


Źródła:

SJP.pl

Odszpuntować

ot­wo­rzyć, wyj­mu­jąc szpunt


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odsz­pun­to­wy­wać)

 (1.1) ot­wo­rzyć, wyj­mu­jąc szpunt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odszpuntowywać

ot­wie­rać, wyj­mu­jąc szpunt


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odsz­pun­to­wać)

 (1.1) ot­wie­rać, wyj­mu­jąc szpunt

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odsz­pun­to­wy­wać się (dk. odsz­pun­to­wać się)

 (2.1) być ot­wie­ra­nym przez wy­ję­cie szpun­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odszraniacz

śro­dek do odsz­ra­nia­nia po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Odszraniać

usu­wać szron


Źródła:

SJP.pl

Odszronić

usu­nąć szron


Źródła:

SJP.pl

Odsztachiwać

odsz­ta­chi­wać się - gwa­ro­wo: wy­stra­jać się


Źródła:

SJP.pl

Odsztachnąć

odsz­tach­nąć się - gwa­ro­wo: wy­stro­ić się


Źródła:

SJP.pl

Odsztafirowany

po­tocz­nie: ubra­ny, uma­lo­wa­ny i ucze­sa­ny z prze­sad­ną ele­gan­cją; wysz­ta­fi­ro­wa­ny, od­pi­co­wa­ny, wy­pi­co­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Odsztafirować

odsz­ta­fi­ro­wać się - po­tocz­nie: ubrać się, uma­lo­wać i ucze­sać z prze­sad­ną ele­gan­cją; wysz­ta­fi­ro­wać się, od­pi­co­wać się, wy­pi­co­wać się


Źródła:

SJP.pl

Odsztyftowywać

po­tocz­nie: odsz­tyf­to­wy­wać się - ubie­rać się mod­nie, ele­ganc­ko


Źródła:

SJP.pl

Odszukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­szu­kać.

 (1.2) zna­le­zie­nie dzię­ki dłu­gie­mu szu­ka­niu


Źródła:

Wiktionary

Odszukać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­szu­ki­wać)

 (1.1) po dłuż­szym szu­ka­niu zna­leźć kogoś lub coś


Źródła:

Wiktionary

Odszukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­szu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odszumianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fot. techn. od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­szu­miać.


Źródła:

Wiktionary

Odszumiać

usu­wać szum ze zdjęć lub pli­ków dźwię­ko­wych


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­szu­mić)

 (1.1) fot. techn. usu­wać szum ze zdjęć, pli­ków dźwię­ko­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odszumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­szu­mić.


Źródła:

Wiktionary

Odszumiony

usu­nąć szum ze zdjęć lub pli­ków dźwię­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Odszumić

usu­nąć szum ze zdjęć lub pli­ków dźwię­ko­wych


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­szu­miać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­szu­miać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odszumować

usu­nąć z po­wierzch­ni go­tu­ją­cych się pły­nów lub po­traw szu­mo­wi­ny


Źródła:

SJP.pl

Odszupasować

w cza­sie za­bo­rów: ode­słać wi­no­waj­cę pod stra­żą do miej­sca, w któ­rym bę­dzie są­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Odszycie

plisa lub inny ka­wa­łek ma­te­ria­łu użyty do wy­koń­cze­nia ubio­ru


Źródła:

SJP.pl

Odszydełkować

1. po­tocz­nie: wyt­wo­rzyć ubra­nie przy po­mo­cy szy­deł­ka; uszy­deł­ko­wać, uszy­dło­wać, wy­szy­deł­ko­wać, wy­szy­dło­wać;
2. śro­do­wi­sko­wo: od­dzie­lić dredy od wło­sów przy po­mo­cy szy­deł­ka fryz­jer­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Odszydełkowywać

śro­do­wi­sko­wo: od­dzie­lać dredy od wło­sów przy po­mo­cy szy­deł­ka fryz­jer­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Odszyfrowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­szy­fro­wać)

 (1.1) czy­nić in­for­ma­cję za­pi­sa­ną za po­mo­cą szy­fru moż­li­wą do od­czy­ta­nia

 (1.2) od­czy­ty­wać nie­wy­raź­ny lub trud­ny do zro­zu­mie­nia tekst

 (1.3) poz­na­wać wy­ra­żo­ne nie wprost zna­cze­nie ut­wo­ru lub ko­mu­ni­ka­tu


Źródła:

Wiktionary

Odszyty

wy­koń­czyć część ubio­ru plisą lub innym ka­wał­kiem ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl

Odszywać

wy­kań­czać część ubio­ru plisą lub innym ka­wał­kiem ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl

Odszyć

wy­koń­czyć część ubio­ru plisą lub innym ka­wał­kiem ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl

Odsączalność

Od­są­czal­ność – zdol­ność oś­rod­ka do od­da­wa­nia wody wol­nej. Roz­róż­nia się od­są­czal­ność gra­wi­ta­cyj­ną (de­fil­tra­cja) i sprę­ży­stą.


Źródła:

Wikipedia

Odsączalny

da­ją­cy się od­są­czyć


Źródła:

SJP.pl

Odsączać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­są­czyć)

 (1.1) od­dzie­lać ciecz od czę­ści sta­łych przez są­cze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­są­czać się (dk. od­są­czyć się)

 (2.1) być od­są­cza­nym


Źródła:

Wiktionary

Odsączyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­są­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­są­czać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­są­czyć się (ndk. od­są­czać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­są­czać się.


Źródła:

Wiktionary

Odsądzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­są­dzić)

 (1.1) książk. prze­czyć po­sia­da­niu przez kogoś lub coś pew­nej cechy, zwła­szcza po­zy­tyw­nej


Źródła:

Wiktionary

Odsądzić

za­prze­czyć po­sia­da­niu przez kogoś ja­kichś cech (do­dat­nich)


Źródła:

SJP.pl

Odsłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­sła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Odsłaniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­sło­nić)

 (1.1) po­wo­do­wać, że coś staje się wi­docz­ne

 (1.2) spra­wiać, że coś wy­cho­dzi na jaw

 (1.3) usu­wać to, co za­sła­nia

 (1.4) wojsk. po­zba­wiać za­bez­pie­cze­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­sła­niać się (dk. od­sło­nić się)

 (2.1) po­zba­wiać się za­kry­cia

 (2.2) dawać się poz­nać

 (2.3) prze­mie­szczać się, aby uka­zać to, co było za­sło­nię­te

 (2.4) wojsk. po­zba­wiać się ochro­ny


Źródła:

Wiktionary

Odsłoneczny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się po prze­ciw­nej stro­nie niż słoń­ce, pod­da­ny mniej­szej in­so­la­cji

 (1.2) ma­ją­cy po­cho­dze­nie sło­necz­ne


Źródła:

Wiktionary

Odsłonić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­sła­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­sła­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­sło­nić się (ndk. od­sła­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­sła­niać się.


Źródła:

Wiktionary

Odsłonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czyn­ność po­wo­du­ją­ca, że coś co było uk­ty­te lub za­sło­nię­te, staje się wi­docz­ne

 (1.2) geol. miej­sce uka­zy­wa­nia się ut­wo­rów ge­o­lo­gicz­nych na po­wierzch­ni te­re­nu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odsłowiańszczać

po­zba­wiać cech sło­wiań­skich


Źródła:

SJP.pl

Odsłownik

w ję­zy­koz­naw­stwie: rze­czow­nik od­cza­sow­ni­ko­wy; rze­czow­nik od­słow­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. rze­czow­nik, który jest ut­wo­rzo­ny od cza­sow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odsłuch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. po­je­dyn­cza ko­lum­na lub ze­staw ta­kich ko­lumn umie­szcza­nych nisko na sce­nie przed wy­ko­naw­ca­mi w celu pod­nie­sie­nia ich wza­jem­nej sły­szal­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Odsłuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­słu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Odsłuchiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­słu­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odsłuchowy

przy­miot­nik od: od­słuch


Źródła:

SJP.pl

Odtajać

1. uspo­ko­ić się po sil­nym wzbu­rze­niu, zde­ner­wo­wa­niu;
2. o lo­dzie, mro­zie, za­marz­nię­tych cia­łach: stop­nieć, rozm­ro­zić się, ogrzać się


Źródła:

SJP.pl

Odtajały

1. uspo­ko­ić się po sil­nym wzbu­rze­niu, zde­ner­wo­wa­niu;
2. o lo­dzie, mro­zie, za­marz­nię­tych cia­łach: stop­nieć, rozm­ro­zić się, ogrzać się


Źródła:

SJP.pl

Odtajnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­taj­nić.


Źródła:

Wiktionary

Odtajnić

1. udo­stęp­nić do pu­blicz­nej wia­do­mo­ści coś wcze­śniej taj­ne­go; ujaw­nić;
2. od­taj­nić się - ujaw­nić się


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. od­taj­niać)

 (1.1) uczy­nić jaw­nym

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­taj­nić się (ndk. od­taj­niać się)

 (2.1) wy­ja­śnić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odtamtąd

1. rzad­ko: od tam­te­go czasu;
2. daw­niej: stam­tąd


Źródła:

SJP.pl

Odtarasować

od­blo­ko­wać przej­ście lub prze­jazd w danym miej­scu, usu­wa­jąc przesz­ko­dy


Źródła:

SJP.pl

Odtarasowywać

od­blo­ko­wy­wać przej­ście lub prze­jazd w danym miej­scu, usu­wa­jąc przesz­ko­dy


Źródła:

SJP.pl

Odtarowywać

1. odej­mo­wać cię­żar opa­ko­wa­nia od wagi ogól­nej;
2. rzad­ko: wy­wa­żać opa­ko­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Odtaszczać

po­tocz­nie: dźwi­ga­jąc coś, od­no­sić to gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Odtańcować

za­tań­czyć jakiś ta­niec od po­cząt­ku do końca; od­tań­czyć


Źródła:

SJP.pl

Odtańcowywać

po­tocz­nie: tań­czyć jakiś ta­niec od po­cząt­ku do końca; od­tań­czać


Źródła:

SJP.pl

Odtańczać

tań­czyć jakiś ta­niec od po­cząt­ku do końca; od­tań­co­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Odtańczyć

za­tań­czyć jakiś ta­niec od po­cząt­ku do końca; od­tań­co­wać


Źródła:

SJP.pl

Odteatralizować

po­zba­wić cech te­a­tral­nych


Źródła:

SJP.pl

Odteatralizowywać

rzad­ko: po­zba­wiać cze­goś cha­rak­te­ru te­a­tral­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odtelefonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­te­le­fo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odtentegowany

żar­to­bli­wie:
1. wy­ko­nać jakąś czyn­ność wy­ra­ża­ną cza­sow­ni­kiem z pre­fik­sem od-, np. od­śnie­żyć, od­mo­czyć;
2. od­ten­te­go­wać się - zo­sta­wić kogoś w spo­ko­ju; od­cze­pić się


Źródła:

SJP.pl

Odtentegować

żar­to­bli­wie:
1. wy­ko­nać jakąś czyn­ność wy­ra­ża­ną cza­sow­ni­kiem z pre­fik­sem od-, np. od­śnie­żyć, od­mo­czyć;
2. od­ten­te­go­wać się - zo­sta­wić kogoś w spo­ko­ju; od­cze­pić się


Źródła:

SJP.pl

Odtentegowywać

żar­to­bli­wie: cza­sow­nik uży­wa­ny za­stęp­czo na okre­śle­nie czyn­no­ści wy­ra­ża­nej cza­sow­ni­kiem z pre­fik­sem od-, np. od­cze­piać, od­krę­cać itd.


Źródła:

SJP.pl

Odterenowy

po­cho­dzą­cy od ja­kie­goś te­re­nu, np. nazwa od­te­re­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Odtleniający

1. usu­wać tlenu ze związ­ku che­micz­ne­go; re­du­ko­wać;
2. odt­le­niać się - być odt­le­nia­nym w pro­ce­sie re­duk­cji


Patrz:odtleniać

Źródła:

SJP.pl

Odtleniać

1. usu­wać tlenu ze związ­ku che­micz­ne­go; re­du­ko­wać;
2. odt­le­niać się - być odt­le­nia­nym w pro­ce­sie re­duk­cji


Źródła:

SJP.pl

Odtlenić

1. usu­nąć tlenu ze związ­ku che­micz­ne­go; zre­du­ko­wać;
2. odt­le­nić się - być odt­le­nio­nym w pro­ce­sie re­duk­cji


Źródła:

SJP.pl

Odtlenowany

po­zba­wio­ny tlenu lub za­wie­ra­ją­cy go w znacz­nie zmniej­szo­nej ilo­ści; odt­le­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Odtoksycznić

usu­nąć skądś tok­sy­ny


Źródła:

SJP.pl

Odtraczać

rzad­ko: od­wią­zy­wać coś, co zo­sta­ło wcze­śniej przy­mo­co­wa­ne za po­mo­cą tro­ków (sznur­ka, wstąż­ki lub ta­siem­ki); roz­wią­zy­wać, od­su­pły­wać, roz­su­pły­wać


Źródła:

SJP.pl

Odtroczyć

rzad­ko: od­wią­zać coś, co zo­sta­ło wcze­śniej przy­mo­co­wa­ne za po­mo­cą tro­ków (sznur­ka, wstąż­ki lub ta­siem­ki); roz­wią­zać, od­su­płać, roz­su­płać


Źródła:

SJP.pl

Odtrutka

an­ti­do­tum; an­ty­do­tum;
1. sub­stan­cja lik­wi­du­ją­ca lub zmniej­sza­ją­ca dzia­ła­nie tru­ciz­ny na or­ga­nizm; an­ty­dot;
2. w prze­no­śni: śro­dek mo­gą­cy za­ra­dzić cze­muś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. śro­dek lik­wi­du­ją­cy lub zmniej­sza­ją­cy dzia­ła­nie tru­ciz­ny;


Od­trut­ka, an­ti­do­tum – sub­stan­cja ma­ją­ca zdol­ność ne­u­tra­li­za­cji lub zmniej­sze­nia tok­sycz­no­ści tru­ciz­ny. Jej dzia­ła­nie naj­czę­ściej po­le­ga na two­rze­niu z tru­ciz­ną niew­chła­nial­ne­go lub mniej tok­sycz­ne­go związ­ku che­micz­ne­go. Wy­róż­nia się od­trut­ki swo­i­ste (skie­ro­wa­ne prze­ciw kon­kret­nej tru­ciź­nie) i nies­wo­i­ste (ogól­ne, na przy­kład mleko lub wę­giel ak­tyw­ny przy za­tru­ciach do­ust­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odtruwacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzad. coś zo­bo­jęt­nia­ją­ce­go dzia­ła­nie tru­cizn w or­ga­niz­mie


Źródła:

Wiktionary

Odtruwający

→ od­tru­wać


Patrz:odtruwać

Źródła:

SJP.pl

Odtruwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­tru­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odtruć

usu­nąć z czy­je­goś or­ga­niz­mu sub­stan­cje tru­ją­ce


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­tru­wać)

 (1.1) zob. od­tru­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odtrzaskiwać

rzad­ko: trza­ska­jąc, odry­wać, odła­my­wać


Źródła:

SJP.pl

Odtrąbiać

1. trą­bie­niem dawać sy­gnał ukoń­cze­nia cze­goś; otrą­biać;
2. od­po­wia­dać na coś trą­bie­niem;
3. grać jakiś utwór w ca­ło­ści na trąb­ce;
4. ogła­szać coś uro­czy­ście; otrą­biać, ob­trą­biać


Źródła:

SJP.pl

Odtrąbić

1. trą­bie­niem dać sy­gnał ukoń­cze­nia cze­goś; otrą­bić;
2. od­po­wie­dzieć na coś trą­bie­niem;
3. za­grać jakiś utwór na trąb­ce;
4. ogło­sić coś uro­czy­ście; otrą­bić, ob­trą­bić


Źródła:

SJP.pl

Odtrącać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­trą­cić)

 (1.1) gwał­tow­nie od­su­wać kogoś lub coś od sie­bie

 (1.2) przen. nie przyj­mo­wać

 (1.3) przen. zra­żać do sie­bie

 (1.4) odej­mo­wać część ja­kiejś na­leż­no­ści

 (1.5) odłą­czać lub od­dzie­lać coś od cze­goś przez trą­ce­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­trą­cać się (dk. od­trą­cić się)

 (2.1) od­py­chać się od cze­goś, aby zmie­nić po­ło­że­nie


Źródła:

Wiktionary

Odtrącić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­trą­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­trą­cać.


Źródła:

Wiktionary

Odtwarzacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie odt­wa­rza­ją­ce dźwięk lub obraz i dźwięk

 (1.2) in­form. pro­gram kom­pu­te­ro­wy umoż­li­wia­ją­cy odt­wa­rza­nie dźwię­ku lub obra­zu i dźwię­ku


Źródła:

Wiktionary

Odtwarzalność

moż­li­wość odt­wo­rze­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha poz­wa­la­ją­ca coś odt­wo­rzyć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odtwarzalny

da­ją­cy się odt­wo­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Odtwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odt­wa­rzać.


Odt­wa­rza­nie – pro­ces, po­le­ga­ją­cy na wy­do­by­wa­niu in­for­ma­cji z pa­mię­ci. W po­tocz­nym ję­zy­ku zwy­kle jest uży­wa­ny za­mien­nie z ter­mi­nem "przy­po­mi­na­nie". W psy­cho­lo­gii poz­naw­czej "przy­po­mi­na­nie" ma jed­nak zna­cze­nie szer­sze i prócz odt­wa­rza­nia do­ty­czy także pro­ce­sów roz­poz­na­wa­nia i iden­ty­fi­ka­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odtwarzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odt­wo­rzyć)

 (1.1) po­now­nie two­rzyć

 (1.2) wy­ko­ny­wać na­śla­du­jąc

 (1.3) two­rzyć na pod­sta­wie te­o­rii i pa­mię­ci

 (1.4) pre­zen­to­wać na­gra­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odt­wa­rzać się (dk. odt­wo­rzyć się)

 (2.1) po­now­nie wyksz­tał­cać się


Źródła:

Wiktionary

Odtworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odt­wo­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Odtworzeniowy

→ odt­wo­rze­nie


Patrz:odtworzenie

Źródła:

SJP.pl

Odtworzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odt­wa­rzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odt­wa­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Odtwórczy

1. ma­ją­cy zwią­zek z odt­wa­rza­niem cze­goś, odt­wa­rza­ją­cy coś;
2. opar­ty na na­śla­do­wa­niu cze­goś;
3. lek odt­wór­czy - od­po­wied­nik leku ory­gi­nal­ne­go o ta­kiej samej sub­stan­cji czyn­nej i iden­tycz­nym dzia­ła­niu; ge­ne­ryk, za­mien­nik


Źródła:

SJP.pl

Odtwórczyni

wy­ko­naw­czy­ni ut­wo­ru mu­zycz­ne­go, ak­tor­ka kre­u­ją­ca jakąś po­stać


Źródła:

SJP.pl

Odtykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­ty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Odtylcowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. o broni pal­nej: na­bi­ja­ny od stro­ny na­sa­dy lufy


Źródła:

Wiktionary

Odtylcówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) broń palna na­bi­ja­na od stro­ny na­sa­dy lufy;


Źródła:

Wiktionary

Odtynkowywać

tyn­ko­wać na nowo


Źródła:

SJP.pl

Odtąd

od tego mo­men­tu, od tego miej­sca


za­i­mek

 (1.1) od tej chwi­li, od teraz

 (1.2) od tego miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odtądże

za­i­mek przy­słow­ny "odtąd" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą "-że"


Źródła:

SJP.pl

Odtęskniać

daw­niej: prze­sta­wać tęs­knić


Źródła:

SJP.pl

Odtęsknić

od­tęs­knić się - prze­stać od­czu­wać tęs­kno­tę


Źródła:

SJP.pl

Odtłaczać

1. wy­py­chać coś na zew­nątrz, wy­ko­rzy­stu­jąc siłę ci­śnie­nia; wy­tła­czać;
2. zmniej­szać pa­nu­ją­cy tłok, ścisk;
3. od­tła­czać się - sta­wać się mniej cias­nym


Źródła:

SJP.pl

Odtłoczyć

1. wypch­nąć coś na zew­nątrz, wy­ko­rzy­stu­jąc siłę ci­śnie­nia; wy­tło­czyć;
2. zmniej­szyć pa­nu­ją­cy tłok, ścisk;
3. od­tło­czyć się - stać się mniej cias­nym


Źródła:

SJP.pl

Odtłuc

od­dzie­lić coś od cze­goś w wy­ni­ku ude­rze­nia


Źródła:

SJP.pl

Odtłuścić

usu­nąć tłuszcz


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­tłu­szczać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oduczyć

spra­wić, by ktoś utra­cił na­by­te zdol­no­ści lub przyz­wy­cza­je­nia


Źródła:

SJP.pl

Odumrzeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odu­mie­rać)

 (1.1) daw. um­rzeć, za­koń­czyć życie

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odu­mie­rać)

 (2.1) książk. umie­ra­jąc, opu­ścić kogoś bli­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Odurzający

taki, który odu­rza, ogra­ni­cza świa­do­mość; otę­pia­ją­cy, zam­ra­cza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Odurzać

1. po­wo­do­wać utra­tę przy­tom­no­ści, nie­wraż­li­wość na ból; zam­ra­czać;
2. wy­wo­ły­wać u kogoś stan pod­nie­ce­nia lub otę­pie­nia;
3. odu­rzać się:
a) po­wo­do­wać u sie­bie utra­tę przy­tom­no­ści, nie­wraż­li­wość na ból;
b) wy­wo­ły­wać u sie­bie stan pod­nie­ce­nia lub otę­pie­nia


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­pro­wa­dzać do czę­ścio­we­go lub peł­ne­go stanu nieś­wia­do­mo­ści lub nie­po­czy­tal­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odurzenie

1. spo­wo­do­wać utra­tę przy­tom­no­ści, nie­wraż­li­wość na ból; zam­ro­czyć;
2. wy­wo­łać u kogoś stan pod­nie­ce­nia lub otę­pie­nia;
3. odu­rzyć się:
a) spo­wo­do­wać u sie­bie utra­tę przy­tom­no­ści, nie­wraż­li­wość na ból;
b) wy­wo­łać u sie­bie stan pod­nie­ce­nia lub otę­pie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zam­ro­cze­nie świa­do­mo­ści wy­wo­ła­ne środ­ka­mi odu­rza­ją­cy­mi

 (1.2) pod­nie­ce­nie wy­wo­ła­ne jakąś sy­tu­a­cją, zja­wi­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odurzyć

1. spo­wo­do­wać utra­tę przy­tom­no­ści, nie­wraż­li­wość na ból; zam­ro­czyć;
2. wy­wo­łać u kogoś stan pod­nie­ce­nia lub otę­pie­nia;
3. odu­rzyć się:
a) spo­wo­do­wać u sie­bie utra­tę przy­tom­no­ści, nie­wraż­li­wość na ból;
b) wy­wo­łać u sie­bie stan pod­nie­ce­nia lub otę­pie­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odu­rzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odu­rzać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odu­rzyć się (ndk. odu­rzać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|odu­rzać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwach

w daw­nej ter­mi­no­lo­gii woj­sko­wej:
1. po­mie­szcze­nie dla żoł­nie­rzy peł­nią­cych wartę głów­ną w gar­ni­zo­nie; także areszt w tym po­mie­szcze­niu;
2. żoł­nie­rze peł­nią­cy wartę; straż gar­ni­zo­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. głów­na sie­dzi­ba warty gar­ni­zo­nu

 (1.2) areszt woj­sko­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwadniający

1. taki, który od­pro­wa­dza wodę;
2. taki, który po­wo­du­je od­wod­nie­nie or­ga­niz­mu, sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Odwadniarka

wi­rów­ka do od­wad­nia­nia, usu­wa­nia wody z ma­te­ria­łów pod­da­wa­nych prze­rób­ce


Źródła:

SJP.pl

Odwadniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­wod­nić)

 (1.1) od­pro­wa­dzać nad­miar wody

 (1.2) fizj. zmniej­szać ilość wody w or­ga­niz­mie

 (1.3) chem. usu­nąć wodę ze związ­ku che­micz­ne­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­wad­niać się (dk. od­wod­nić się)

 (2.1) po­zby­wać się nie­zbęd­nej wody


Źródła:

Wiktionary

Odwaga

śmia­ła i zde­cy­do­wa­na po­sta­wa w obli­czu nie­bez­pie­czeń­stwa; mę­stwo; dziel­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność zro­bie­nia cze­goś, pod­ję­cia ry­zy­ka, mimo sil­nych obaw lub stra­chu czy nie­bez­pie­czeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwagi

śmia­ła i zde­cy­do­wa­na po­sta­wa w obli­czu nie­bez­pie­czeń­stwa; mę­stwo; dziel­ność


Źródła:

SJP.pl

Odwalać

cza­sow­nik

 (1.1) pot. robić coś nie­chęt­nie, od niech­ce­nia

 (1.2) pot. robić coś nie­do­kład­nie

 (1.3) komuś – za­czy­nać za­cho­wy­wać się dziw­nie

 (1.4) uczn. od­pi­sy­wać


Źródła:

Wiktionary

Odwalczyć

in­dy­wi­du­al­nie: wal­cząc o coś, odzy­skać


Źródła:

SJP.pl

Odwalić

1. odrzu­cić na bok coś cięż­kie­go;
2. zro­bić coś byle jak, nie­sta­ran­nie, nie wkła­da­jąc w to wy­sił­ku;
3. zro­bić do­brze coś trud­ne­go;
4. sko­pio­wać od kogoś; ścią­gnąć; prze­pi­sać;
5. nie­u­dol­nie na­śla­do­wać;
6. od­wa­lić się - od­cze­pić się, zo­sta­wić w spo­ko­ju; od­chrza­nić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­wa­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­wa­lać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwaniacz

de­zo­do­ry­za­tor;
1. sub­stan­cja eli­mi­nu­ją­ca lub osła­bia­ją­ca nie­przy­jem­ne za­pa­chy
2. urzą­dze­nie prze­my­sło­we do od­wa­nia­nia pro­duk­tów


Źródła:

SJP.pl

Odwaniać

usu­wać lub osła­biać nie­przy­jem­ne za­pa­chy w po­mie­szcze­niach zam­knię­tych lub nie­po­żą­da­ną woń pro­duk­tów spo­żyw­czych


Źródła:

SJP.pl

Odwapnienie

pa­to­lo­gicz­ny spa­dek za­war­to­ści soli wap­nia w ko­ściach


Źródła:

SJP.pl

Odwar

świe­żo przy­rzą­dzo­ny wy­ciąg wodny z ro­ślin­nych su­row­ców lecz­ni­czych; wywar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. wy­ciąg wodny z kłą­czy, ko­rze­ni, kory lub ziela, wy­ma­ga­ją­cych dłuż­sze­go go­to­wa­nia;


"Patrz także: de­kok­cja (w bro­war­nict­wie)"

Odwar – łac. "de­coc­tum" – w zio­ło­lecz­nict­wie jest to ro­dzaj leku zio­ło­we­go – jeden z ro­dza­jów wy­cią­gów wod­nych, zaz­wy­czaj przy­go­to­wy­wa­ny w domu, bez­poś­red­nio przed spo­ży­ciem. Otrzy­mu­je się go w ten spo­sób, że od­mie­rzo­ną ilość ziół za­le­wa się let­nią wodą i go­tu­je przez 5-30 minut (w za­leż­no­ści od kon­sy­sten­cji su­row­ca) pod przy­kry­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odwarowy

→ odwar


Patrz:odwar

Źródła:

SJP.pl

Odwarzać

daw­niej:
1. trzy­mać mleko przez dłuż­szy czas w sta­nie wrze­nia, tak aby od­pa­ro­wa­ła część płynu i pow­stał twa­róg;
2. od­wa­rzać się - o mleku: być przez dłuż­szy czas w sta­nie wrze­nia, tak aby przeksz­tał­cić się w twa­róg


Źródła:

SJP.pl

Odwarzyć

daw­niej: utrzy­mać mleko przez dłuż­szy czas w sta­nie wrze­nia, tak aby od­pa­ro­wa­ła część płynu i pow­stał twa­róg


Źródła:

SJP.pl

Odwał

1. zie­mia na brze­gu wy­ko­pu;
2. od­kład grun­tu;
3. pryz­my ziemi wzdłuż wy­ko­pu


Źródła:

SJP.pl

Odważalnia

dział za­kła­du prze­my­sło­we­go, gdzie od­wa­ża się su­row­ce


Źródła:

SJP.pl

Odważać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­wa­żyć)

 (1.1) ważąc coś, od­mie­rzać od­po­wied­nią ilość tego

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­wa­żać się (dk. od­wa­żyć się)

 (2.1) de­cy­do­wać się na coś nie­bez­piecz­ne­go, nie­łat­we­go


Źródła:

Wiktionary

Odważka

od­mie­rzo­na, okre­ślo­na ilość sub­stan­cji che­micz­nej, słu­żą­ca do spo­rzą­dza­nia rozt­wo­rów o po­żą­da­nym stę­że­niu


Źródła:

SJP.pl

Odważniaczka

→ od­waż­niak; choj­racz­ka


Źródła:

SJP.pl

Odważniak

osoba po­pi­su­ją­ca się swoją od­wa­gą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba oka­zu­ją­ca śmia­łość, czę­sto prze­sad­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­waż­ny, z od­wa­gą, śmia­ło­ścią


Źródła:

Wiktionary

Odważniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: od­waż­nie


Źródła:

SJP.pl

Odważniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: od­waż­ny


Źródła:

SJP.pl

Odważnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przed­miot słu­żą­cy do po­mia­ru masy in­nych przed­mio­tów na wadze szal­ko­wej;


Od­waż­nik – przed­miot o ści­śle okre­ślo­nej masie peł­nią­cy funk­cję wzor­ca masy i uży­wa­ny do jej po­mia­ru.

Od­waż­ni­ków używa się głów­nie w tra­dy­cyj­nych wa­gach szal­ko­wych. Prze­waż­nie mają formę walca, wy­ko­na­ne­go z me­ta­lu, cza­sem ce­ra­mi­ki. Od­waż­ni­ki słu­żą­ce do po­mia­ru najm­niej­szych mas (po­ni­żej jed­ne­go grama) mają po­stać bla­szek o róż­nych kształ­tach i róż­nej gru­bo­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odważnikowy

→ od­waż­nik


Patrz:odważnik

Źródła:

SJP.pl

Odważny

odz­na­cza­ją­cy się od­wa­gą; dziel­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma od­wa­gę

 (1.2) taki, który jest wy­ni­kiem dzia­ła­nia od­wa­gi, świad­czy o czy­jejś od­wa­dze


Od­waż­ny (ang. "The Brave") – ame­ry­kań­ski dra­mat z 1997 roku w re­ży­se­rii John­ny’ego Deppa, gra­ją­ce­go w nim głów­ną rolę, na pod­sta­wie po­wie­ści Gre­go­ry'ego MacDonalda. Film wal­czył o Złotą Palmę na fe­sti­wa­lu w Can­nes, gdzie prze­grał ze "Sma­kiem wiśni" Ab­ba­sa Kia­ro­sta­mie­go. W Pol­sce "Od­waż­ne­go" wyś­wiet­la­no w cza­sie fe­sti­wa­lu Ca­me­ri­ma­ge.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odważyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­wa­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­wa­żać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­wa­żyć się (ndk. od­wa­żać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­wa­żać się.


Źródła:

Wiktionary

Odwdzięczyć

od­pła­cić, odw­za­jem­nić


Źródła:

SJP.pl

Odwecik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od odwet


Źródła:

Wiktionary

Odwet

zem­sta, ri­po­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odw­za­jem­nie­nie za zło


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odwetowiec

uczest­nik akcji od­we­to­wej, osoba dą­żą­ca do od­we­tu


Źródła:

SJP.pl

Odwetyzm

dą­że­nie do od­we­tu, głów­nie w po­li­ty­ce; re­wan­żyzm


Źródła:

SJP.pl

Odwiatr

1. spe­cy­ficz­na woń wy­dzie­la­na przez zwie­rzy­nę i po­zo­sta­wio­na na śla­dach, umoż­li­wia­ją­ca psu jej tro­pie­nie;
2. sub­stan­cja ne­u­tra­li­zu­ją­ca za­pach czło­wie­ka, uży­wa­na do sma­ro­wa­nia sideł, pu­ła­pek itp.; wi­te­ru­nek


Źródła:

SJP.pl

Odwiatrowy

znaj­du­ją­cy się po prze­ciw­nej stro­nie niż ta, z któ­rej wieje wiatr; od­wietrz­ny; za­wietrz­ny


Źródła:

SJP.pl

Odwiać

1. odrzu­cić za po­mo­cą stru­mie­nia po­wie­trza;
2. o wie­trze: od­da­lić coś lub od­su­nąć; zwiać


Źródła:

SJP.pl

Odwidzieć

od­wi­dzieć się - po­tocz­nie: prze­stać się po­do­bać


Źródła:

SJP.pl

Odwieczerz

(ro­dzaj męski) od­wie­cze­rze; daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
1. pora po­po­łud­nio­wa;
2. rzad­ko: po­si­łek wie­czor­ny


Źródła:

SJP.pl

Odwieczerze

(ro­dzaj żeń­ski) od­wie­cze­rze; daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
1. pora po­po­łud­nio­wa;
2. rzad­ko: po­si­łek wie­czor­ny


Źródła:

SJP.pl

Odwieczniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: od­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Odwieczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest od­wiecz­ne; cecha tych, któ­rzy są od­wiecz­ni


Źródła:

Wiktionary

Odwieczny

1. ist­nie­ją­cy od wie­ków; pra­sta­ry; pra­daw­ny;
2. nie­dzi­siej­szy, nie­mod­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ist­nie­ją­cy, trwa­ją­cy od wie­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwiedzający

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która przy­cho­dzi do kogoś lub do ja­kie­goś miej­sca, aby je zo­ba­czyć, spot­kać się lub spę­dzić tam czas


Od­wie­dza­ją­cy (wi­zy­ta­tor) – wzo­rzec pro­jek­to­wy, któ­re­go za­da­niem jest od­se­pa­ro­wa­nie al­go­ryt­mu od struk­tu­ry obiek­to­wej na któ­rej ope­ru­je. Prak­tycz­nym re­zul­ta­tem tego od­se­pa­ro­wa­nia jest moż­li­wość do­da­wa­nia no­wych ope­ra­cji do ak­tu­al­nych struk­tur obiek­tów bez ko­niecz­no­ści ich mo­dy­fi­ka­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odwiedzalność

sto­pień, w jakim dane miej­sce, stro­na in­ter­ne­to­wa lub obiekt są od­wie­dza­ne


Źródła:

SJP.pl

Odwiedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wie­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Odwiedzać

cza­sow­nik

 (1.1) skła­dać wi­zy­tę, pójść na spot­ka­nie z kimś

 (1.2) pójść, udać się, wy­brać się do­kądś

cza­sow­nik zwrot­ny

 (2.1) skła­dać wi­zy­ty sobie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Odwiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wie­dzić.

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wieść.


Źródła:

Wiktionary

Odwiedzinowy

→ od­wie­dzi­ny


Patrz:odwiedziny

Źródła:

SJP.pl

Odwiedziny

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) wi­zy­ta u cho­re­go w szpi­ta­lu

 (1.2) czy­jeś przy­by­cie do kogoś, aby zo­ba­czyć się z nim


Źródła:

Wiktionary

Odwiedzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­wie­dzać)

 (1.1) przy­być do kogoś

 (1.2) przy­być gdzieś

 (1.3) in­form. ot­wo­rzyć wi­try­nę in­ter­ne­to­wą

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny od­wie­dzić się (ndk. od­wie­dzać się)

 (2.1) od­wie­dzić (1.1) jeden dru­gie­go


Źródła:

Wiktionary

Odwierać

daw­niej: ot­wie­rać


Źródła:

SJP.pl

Odwiert

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) górn. wy­ko­na­nie ot­wo­ru w ziemi przy po­mo­cy wpra­wia­ne­go w ruch obro­to­wy na­rzę­dzia

 (1.2) górn. wąski, głę­bo­ki otwór wy­wier­co­ny w ziemi


Od­wiert – otwór wiert­ni­czy, wy­ko­na­ny w gó­rot­wo­rze dla celów ba­daw­czych, po­szu­ki­waw­czych, do­ku­men­ta­cyj­nych lub ek­splo­a­ta­cyj­nych, w któ­rym za­koń­czo­no prace wiert­ni­cze oraz uz­bro­jo­no w gło­wi­cę poz­wa­la­ją­cą na ek­splo­a­ta­cję ko­pa­li­ny.

Roz­róż­nia się od­wier­ty pio­no­we, kie­run­ko­we i po­zio­me. Od­wier­ty kie­run­ko­we mogą być od po­cząt­ku, ce­lo­wo wier­co­ne pod kątem do po­wierzch­ni ziemi, albo mogą się sa­mo­czyn­nie od­chy­lać od pionu w wy­ni­ku od­dzia­ły­wa­nia prze­wier­ca­nych skał.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odwiertowy

→ od­wiert


Patrz:odwiert

Źródła:

SJP.pl

Odwiesić

po­wie­sić coś uprzed­nio zdję­te­go na po­przed­nim miej­scu


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­wie­szać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Odwieszać

wie­szać coś uprzed­nio zdję­te­go na po­przed­nim miej­scu


Źródła:

SJP.pl

Odwietrznik

w okrę­cie pod­wod­nym: urzą­dze­nie umoż­li­wia­ją­ce wyj­ście po­wie­trza z ba­la­stów


Źródła:

SJP.pl

Odwietrzyć

usu­nąć za­pach czło­wie­ka z rąk oraz przed­mio­tów uży­wa­nych pod­czas po­lo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Odwiewać

o wie­trze: wie­jąc z jed­nej stro­ny, odrzu­cać lub od­su­wać coś


Źródła:

SJP.pl

Odwieść

1. od­da­lić, od­cią­gnąć coś;
2. na­mó­wić do za­nie­cha­nia cze­goś;
3. od­su­nąć część ciała od kor­pu­su; od­chy­lić;
4. od­cią­gnąć kurek broni pal­nej


Źródła:

SJP.pl

Odwieźć

prze­tran­spor­to­wać coś lub kogoś w dane miej­sce


Źródła:

SJP.pl

Odwijać

od­sła­niać kogoś lub coś za­wi­nię­te­go


Źródła:

SJP.pl

Odwilgacać

rzad­ko: po­zba­wiać wil­go­ci; od­wil­go­cać, osu­szać


Źródła:

SJP.pl

Odwilgocać

rzad­ko: po­zba­wiać wil­go­ci; od­wil­ga­cać, osu­szać


Źródła:

SJP.pl

Odwilż

okres ocie­ple­nia przy­cho­dzą­cy po okre­sie za­ma­rza­nia, po­łą­czo­ny z top­nie­niem śnie­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) me­te­o­rol. ocie­ple­nie w zimie po­łą­czo­ne z top­nie­niem śnie­gu

 (1.2) przen. polit. zła­go­dze­nie re­pre­syj­nej po­li­ty­ki władz

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. rozk. od od­wil­żyć


Od­wilż – okres ocie­ple­nia przy­cho­dzą­cy po okre­sie za­ma­rza­nia. Skala cza­so­wa od­wil­ży za­le­ży od roz­wa­ża­nych pro­ce­sów kli­ma­tycz­nych i może trwać od kilku dni do ty­się­cy lat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odwilżacz

urzą­dze­nie do usu­wa­nia wil­go­ci


Źródła:

SJP.pl

Odwinąć

od­sło­nić kogoś lub coś za­wi­nię­te­go


Źródła:

SJP.pl

Odwiosłować

wio­słu­jąc, od­da­lić się skądś


Źródła:

SJP.pl

Odwirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wi­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odwirowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wi­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odwirusować

1. śro­do­wi­sko­wo: usu­nąć z kom­pu­te­ra wi­ru­sy;
2. daw­niej: po­zba­wić wi­ru­sów


Źródła:

SJP.pl

Odwirusowywać

1. śro­do­wi­sko­wo: usu­wać z kom­pu­te­ra wi­ru­sy;
2. daw­niej: po­zba­wiać wi­ru­sów


Źródła:

SJP.pl

Odwitać

odw­za­jem­nić po­wi­ta­nie


Źródła:

SJP.pl

Odwiśle

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Igo­ło­mia-Wa­wrzeń­czy­ce;


Zo­bacz też: Od­wi­śle w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Od­wi­śle – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Igo­ło­mia-Wa­wrzeń­czy­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odwlec

1. opóź­nić coś;
2. od­su­nąć coś lub kogoś wlo­kąc


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odw­le­kać, od­włó­czyć)

 (1.1) prze­su­nąć w cza­sie wy­ko­na­nie cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odw­lec się (ndk. odw­le­kać się, od­włó­czyć się)

 (2.1) zo­stać odw­le­czo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwlekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odw­le­kać.


Źródła:

Wiktionary

Odwlekać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odw­lec)

 (1.1) od­su­wać coś dalej (w inne miej­sce), wlo­kąc

 (1.2) od­su­wać coś w cza­sie, po­wo­do­wać opóź­nie­nie cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odw­le­kać się (dk. odw­lec się)

 (2.1) od­su­wać się w cza­sie, ule­gać opóź­nie­niu


Źródła:

Wiktionary

Odwodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fizj. niez­dro­wy stan or­ga­niz­mu pow­sta­ły jako re­zul­tat utra­ty wody przez or­ga­nizm

 (1.2) od­pro­wa­dze­nie nad­mia­ru wody z ja­kie­goś te­re­nu lub obiek­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odwodnieniowy

→ od­wod­nie­nie


Patrz:odwodnienie

Źródła:

SJP.pl

Odwodornianie

usu­wa­nie ato­mów wo­do­ru z czą­stecz­ki związ­ku che­micz­ne­go; de­hy­dro­ge­na­cja; de­hy­dro­ge­ni­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Odwodorniać

usu­wać atomy wo­do­ru z czą­stecz­ki związ­ku che­micz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odwodornienie

re­ak­cja che­micz­na po­le­ga­ją­ca na usu­nię­ciu ato­mów wo­do­ru z czą­ste­czek związ­ku che­micz­ne­go; de­hy­dro­ge­na­cja, de­hy­dro­ge­ni­za­cja


Od­wo­dor­nie­nie (de­hy­dro­ge­na­cja) – re­ak­cja che­micz­na po­le­ga­ją­ca na od­szcze­pia­niu od czą­ste­czek ato­mów wo­do­ru. Jest re­ak­cją od­wrot­ną do uwo­dor­nia­nia.

Re­ak­cje od­wo­dor­nie­nia dzie­li się zaz­wy­czaj we­dług ro­dza­ju wią­zań w czą­stecz­ce, od któ­rych wodór jest od­szcze­pia­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odwodornić

usu­nąć atomy wo­do­ru z czą­stecz­ki związ­ku che­micz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Odwodowy

→ odwód


Patrz:odwód

Źródła:

SJP.pl

Odwodziciel

w ana­to­mii: mię­sień od­cią­ga­ją­cy koń­czy­nę od osi ciała; ab­duk­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. mię­sień od­cią­ga­ją­cy koń­czy­nę od ciała;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwodzić

1. od­da­lać, od­cią­gać coś;
2. na­ma­wiać do za­nie­cha­nia cze­goś;
3. od­su­wać część ciała od kor­pu­su; od­chy­lać;
4. od­cią­gać kurek broni pal­nej


Źródła:

SJP.pl

Odwojować

wo­ju­jąc, odzy­skać


Źródła:

SJP.pl

Odwojowywać

wo­ju­jąc, odzy­ski­wać


Źródła:

SJP.pl

Odwonić

usu­nąć lub osła­bić nie­przy­jem­ne za­pa­chy w po­mie­szcze­niach zam­knię­tych lub nie­po­żą­da­ną woń pro­duk­tów spo­żyw­czych


Źródła:

SJP.pl

Odwozić

1. wio­ząc od­sta­wiać, od­pro­wa­dzać kogoś na ja­kieś miej­sce;
2. zwra­cać coś lub przy­wo­zić kogoś z po­wro­tem


Źródła:

SJP.pl

Odwozowy

→ odwóz


Patrz:odwóz

Źródła:

SJP.pl

Odwołalny

da­ją­cy się od­wo­łać


Źródła:

SJP.pl

Odwołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zwró­ce­nie się osoby nie­ak­cep­tu­ją­cej de­cyz­ji ja­kichś władz do wyż­szej in­stan­cji o po­now­ne roz­pa­trze­nie spra­wy i zmia­nę lub uchy­le­nie wy­da­nej de­cyz­ji

 (1.2) pismo za­wie­ra­ją­ce proś­bę o po­now­ne roz­pa­trze­nie spra­wy

 (1.3) od­nie­sie­nie do cze­goś

 (1.4) usu­nię­cie ze sta­no­wi­ska

 (1.5) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wo­łać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odwołać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­wo­ły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odwoływalny

moż­li­wy do od­wo­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Odwoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wo­ły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odwoływać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­wo­łać)

 (1.1) oz­naj­miać, że coś się nie od­bę­dzie (np. ze­bra­nie, przed­sta­wie­nie)

 (1.2) uz­na­wać coś za nie­o­bo­wią­zu­ją­ce lub nie­ak­tu­al­ne (np. de­cyz­ję, te­sta­ment, zez­na­nie)

 (1.3) usu­wać kogoś ze sta­no­wi­ska (np. dy­rek­to­ra, am­ba­sa­do­ra)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­wo­ły­wać się

 (2.1) po­wo­ły­wać się na coś (np. na upraw­nie­nia, uprzed­nie de­cyz­je), opie­rać się na czymś (np. na fak­tach, przy­kła­dach)

 (2.2) zwra­cać się do in­stan­cji roz­strzy­ga­ją­cej (np. do sądu) o uchy­le­nie ja­kiejś de­cyz­ji, ape­lo­wać (np. do zdro­we­go roz­sąd­ku, uczuć) w celu osią­gnię­cia ko­rzy­ści


Źródła:

Wiktionary

Odwracalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest od­wra­cal­ne


Źródła:

Wiktionary

Odwracalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który daje się od­wró­cić, zdol­ny do po­wro­tu do stanu pier­wot­ne­go

 (1.2) taki, który może się swo­bod­nie obra­cać


Źródła:

Wiktionary

Odwracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Odwracać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­wró­cić)

 (1.1) prze­krę­cać, obra­cać na drugą stro­nę

 (1.2) zmie­niać kie­ru­nek cze­goś na prze­ciw­ny

 (1.3) przen. za­po­bie­gać ne­ga­tyw­nym zda­rze­niom

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny od­wra­cać się (dk. od­wró­cić się)

 (2.1) zwra­cać się w drugą stro­nę

 (2.2) przen. po­rzu­cać kogoś


Źródła:

Wiktionary

Odwrażliwiać

czy­nić mniej wraż­li­wym, mniej po­dat­nym na coś


Źródła:

SJP.pl

Odwrażliwić

uczy­nić mniej wraż­li­wym, mniej po­dat­nym na coś


Źródła:

SJP.pl

Odwrotka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Odwrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) w inny spo­sób, ina­czej niż na­le­ży, na od­wrót

 (1.2) prze­ciw­nie


Źródła:

Wiktionary

Odwrotnik

krocz­nik od­wrot­nik - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Odwrotność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cał­ko­wi­te prze­ci­wień­stwo cze­goś

 (1.2) mat. licz­ba, która pom­no­żo­na przez daną nie­ze­ro­wą licz­bę daje jeden;


Źródła:

Wiktionary

Odwrotny

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy prze­ciw­ne w sto­sun­ku do cech danej rze­czy

 (1.2) sta­no­wią­cy drugą stro­nę cze­goś

 (1.3) od­by­wa­ją­cy się w prze­ciw­nym kie­run­ku


Źródła:

Wiktionary

Odwrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|od­wró­cić.


Źródła:

Wiktionary

Odwrócić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­wra­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|od­wra­cać.

cza­sow­nik zwrot­ny od­wró­cić się

 (2.1) do­ko­na­ny od|od­wra­cać się.


Źródła:

Wiktionary

Odwrót

1. co­fa­nie się woj­ska;
2. od­stą­pie­nie od do­tych­cza­so­wych po­glą­dów, zwy­cza­jów;
3. daw­niej: prze­ciw­na stro­na przed­mio­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. wy­co­fa­nie się woj­ska

 (1.2) wyj­ście z trwa­nia w czymś

 (1.3) daw. druga stro­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwszalnia

miej­sce, gdzie się do­ko­nu­je od­wsze­nia


Źródła:

SJP.pl

Odwyk

po­tocz­nie: le­cze­nie, ku­ra­cja od­wy­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pro­ces zdro­wie­nia osoby uza­leż­nio­nej

 (1.2) przen. odz­wy­cza­ja­nie się od kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwykać

wy­zby­wać się wcze­śniej­szych na­wy­ków; odz­wy­cza­jać się


Źródła:

SJP.pl

Odwyknąć

wy­zbyć się wcze­śniej­szych na­wy­ków; odz­wy­cza­ić się


Źródła:

SJP.pl

Odwykowiec

po­tocz­nie: na­ło­go­wiec pod­da­ny le­cze­niu od­wy­ko­we­mu


Źródła:

SJP.pl

Odwykowy

→ odwyk


Patrz:odwyk

Źródła:

SJP.pl

Odwykły

taki, który odz­wy­cza­ił się od cze­goś; odz­wy­cza­jo­ny


Źródła:

SJP.pl

Odwyrtka

po­tocz­nie: druga stro­na cze­goś; zwy­kle w wy­ra­że­niu: na od­wyrt­kę - na od­wrót, ina­czej niż nor­mal­nie


Źródła:

SJP.pl

Odwzajemnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odw­za­jem­nić.


Źródła:

Wiktionary

Odwzajemnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odw­za­jem­niać)

 (1.1) od­po­wie­dzieć tym samym na dzia­ła­nie, za­cho­wa­nie lub emo­cje skie­ro­wa­ne wobec sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Odwzorowanie

1. ut­wo­rzyć coś we­dług usta­lo­ne­go wzor­ca;
2. stwo­rzyć model lub pro­jek­cję cze­goś; odz­wier­cied­lić;
3. w ma­te­ma­ty­ce: przy­pi­sać ele­men­to­wi pew­ne­go zbio­ru ele­ment in­ne­go zbio­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odt­wo­rze­nie zgod­nie ze wzo­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odwzorować

1. ut­wo­rzyć coś we­dług usta­lo­ne­go wzor­ca;
2. stwo­rzyć model lub pro­jek­cję cze­goś; odz­wier­cied­lić;
3. w ma­te­ma­ty­ce: przy­pi­sać ele­men­to­wi pew­ne­go zbio­ru ele­ment in­ne­go zbio­ru


Źródła:

SJP.pl

Odwzorowywać

1. two­rzyć coś we­dług usta­lo­ne­go wzor­ca;
2. two­rzyć model lub pro­jek­cję cze­goś; odz­wier­cied­lać;
3. w ma­te­ma­ty­ce: przy­pi­sy­wać ele­men­to­wi pew­ne­go zbio­ru ele­ment in­ne­go zbio­ru


Źródła:

SJP.pl

Odwód

re­zer­wo­wy od­dział przez­na­czo­ny do walki w póź­niej­szej fazie bitwy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. od­dzia­ły wy­dzie­lo­ne jako re­zer­wa z pod­sta­wo­we­go skła­du wojsk

 (1.2) przest. od­wie­dze­nie, od­cią­gnię­cie cze­goś, np. kurka u broni

 (1.3) przest. od­wrót, co­fa­nie się

 (1.4) daw. praw. od­pie­ra­nie za­rzu­tów, po­są­dzeń w roz­pra­wie są­do­wej


Odwód – wy­dzie­lo­ne siły i środ­ki po­zo­sta­ją­ce w dy­spo­zy­cji do­wód­cy nie­za­an­ga­żo­wa­ne po­cząt­ko­wo w walce. Odwód two­rzy się i za­cho­wu­je na wy­pa­dek ko­niecz­no­ści wy­ko­ny­wa­nia "dzia­łań nie­prze­wi­dzia­nych", które mogą wy­ni­knąć do­pie­ro w toku dzia­łań bo­jo­wych bądź w celu uży­cia go w mo­men­cie "dzia­łań roz­strzy­ga­ją­cych". Jest ele­men­tem ugru­po­wa­nia bo­jo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odwój

bar­dzo silny wir wodny


Odwój – miej­sce na rzece lub innym cieku wod­nym, w któ­rym na­stę­pu­je lo­kal­na cyr­ku­la­cja nurtu.

Jest ono spo­wo­do­wa­ne spad­kiem ko­ry­ta rzeki za przesz­ko­da­mi na­tu­ral­ny­mi bądź sztucz­ny­mi ta­ki­mi jak jazy, czy za­po­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odwóz

po­tocz­nie: od­wo­że­nie, od­wie­zie­nie; od­wóz­ka


Źródła:

SJP.pl

Odwózka

po­tocz­nie: od­wo­że­nie, od­wie­zie­nie; odwóz


Źródła:

SJP.pl

Odwłok

u niek­tó­rych zwie­rząt (sko­ru­pia­ki, owady itp.) naj­więk­sza, tylna część ciała, czę­sto w paski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zool. tylny od­ci­nek ciała sta­wo­no­gów;


Od­włok ("ab­do­men", "uro­so­ma") – trze­cia, tylna część ciała sta­wo­no­ga, po­łą­czo­na z tu­ło­wiem lub gło­wo­tu­ło­wiem. Od­włok po­kry­ty jest oskór­kiem, ale znacz­nie de­li­kat­niej­szym niż okry­wy głowy czy gło­wo­tu­ło­wia. Na od­wło­ku mogą wy­stę­po­wać od­nó­ża krocz­ne; u form bar­dziej wy­spe­cja­li­zo­wa­nych są one czę­sto przeksz­tał­co­ne w ką­dzioł­ki przęd­ne (pa­ją­ki) czy naj­roz­ma­it­sze na­rzą­dy ko­pu­la­cyj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odwłoka

daw­niej: opóź­nie­nie, zwło­ka; w prze­sta­rza­łych wy­ra­że­niach:
a) pójść w od­wło­kę - odw­lec się (np. Spra­wa ta posz­ła w od­wło­kę.);
b) pu­ścić (pu­szczać) w od­wło­kę - spo­wo­do­wać (po­wo­do­wać), aby spra­wa się odw­le­kła (np. Wojna posz­ła w od­wło­kę.);
c) bez od­wło­ki - nie zwle­ka­jąc (np. Ru­szy­li w pogoń bez od­wło­ki.)


Źródła:

SJP.pl

Odwłokowy

przy­miot­nik

 (1.1) zool. zwią­za­ny z od­wło­kiem, do­ty­czą­cy od­wło­ka


Źródła:

Wiktionary

Odwłóczyć

prze­sta­rza­le: odło­żyć, od­kła­dać coś na póź­niej


Źródła:

SJP.pl

Odymać

wy­peł­niać po­licz­ki wy­dy­cha­nym po­wie­trzem; wy­wi­jać wargi, usta - wy­ra­żać nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Odymiacz

przy­rząd pszcze­lar­ski do ody­mia­nia pszczół; pod­ku­rzacz


Źródła:

SJP.pl

Odymić

1. prze­sy­cić dymem; oka­dzić, okop­cić
2. zabić szkod­ni­ki tru­ją­cy­mi sub­stan­cja­mi wy­stę­pu­ją­cy­mi w dymie pow­sta­łym ze spa­le­nia od­po­wied­niej sub­stan­cji
3. wyt­wo­rzyć ochron­ną war­stwę mgieł, dymów nad upra­wa­mi
4. odu­rzyć pszczo­ły dymem


Źródła:

SJP.pl

Odyn

bóg nor­dyc­ki


Odyn (Odin) – naj­wyż­szy z bogów nor­dyc­kich z dy­na­stii Azów, bóg wojny i wo­jow­ni­ków, ale także "wy­ję­tych spod prawa", bóg sza­man, bó­stwo mą­dro­ści, wła­dzy, po­ez­ji i magii. Cen­tral­na po­stać w mi­to­lo­gii nor­dyc­kiej. Mąż bo­gi­ni Frigg i oj­ciec Thora. Całą trój­kę bogów czczo­no w świą­ty­ni w Upp­sa­li. Prze­wo­dził on po­le­głym wo­jow­ni­kom w Wal­hal­li. Wśród in­nych ludów ger­mań­skich (Fry­zów, An­glów, kon­ty­nen­tal­nych Sasów) znany rów­nież jako Wodan lub Wotan. Współ­cze­śnie czczo­ny przez ne­o­po­gań­skie Ásatrú.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odyniec

sa­miec dzika


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) łow. stary sa­miec sa­mot­nie ży­ją­cy, naj­czę­ściej w od­nie­sie­niu do dzika, rza­dziej do żubra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odynofagia

ból od­czu­wa­ny pod­czas prze­ły­ka­nia


Ody­no­fa­gia (z grec­kie­go "odyno" – ból; "pha­ge­in" – jeść) – w me­dy­cy­nie objaw cho­ro­bo­wy po­le­ga­ją­cy na bo­les­nym po­ły­ka­niu. Może to­wa­rzy­szyć dys­fa­gii lub wy­stę­po­wać nie­za­leż­nie od niej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odys

głów­ny bo­ha­ter "Ody­sei", król Itaki, słyn­ny żoł­nierz i po­dróż­nik, uczest­nik wojny tro­jań­skiej; Ody­se­usz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. imię mi­tycz­ne­go króla Itaki, głów­nej po­sta­ci Ody­sei Ho­me­ra;

 (1.2) imię|pol­ski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odysej

głów­ny bo­ha­ter "Ody­sei", król Itaki, słyn­ny żoł­nierz i po­dróż­nik, uczest­nik wojny tro­jań­skiej; Odys, Ody­se­usz


Źródła:

SJP.pl

Odyseja

długa, ob­fi­tu­ją­ca w prze­róż­ne przy­go­dy wę­drów­ka, tu­łacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. długa po­dróż pełna wy­da­rzeń i przy­gód


Ody­se­ja ( Ὀδύσσεια "Odys­se­ia") – epos sta­ro­grec­ki, przy­pi­sy­wa­ny Ho­me­ro­wi, opar­ty na an­tycz­nej ust­nej tra­dy­cji epic­kiej i spi­sa­ny przy­pu­szczal­nie w VIII wieku p.n.e.

Ody­se­ja była przez Ho­me­ra śpie­wa­na wier­szem, tzw. hek­sa­me­trem. Skła­da się z 24 ksiąg (pie­śni), nie jest to jed­nak po­dział ory­gi­nal­ny, zo­stał wpro­wa­dzo­ny w epoce hel­le­ni­stycz­nej przez gra­ma­ty­ków alek­san­dryj­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odyseusz

głów­ny bo­ha­ter "Ody­sei", król Itaki, słyn­ny żoł­nierz i po­dróż­nik, uczest­nik wojny tro­jań­skiej; Odys


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. imię mi­tycz­ne­go króla Itaki, głów­nej po­sta­ci Ody­sei Ho­me­ra;

 (1.2) imię|pol­ski|m.


Ody­se­usz (Ody­se­usz, Odys, stgr. Ὀδυσσεύς; Ulik­ses, stgr. Οὐλίξης, łac. "Uli­xes"; Ulis­ses, łac. "Ulys­ses") – w mi­to­lo­gii grec­kiej król Itaki i Te­spro­tii, heros znany prze­de wszyst­kim z opi­sa­ne­go w "Ilia­dzie" udzia­łu w woj­nie tro­jań­skiej po stro­nie Acha­jów oraz z opi­sa­nej w "Ody­sei" dzie­się­cio­let­niej tu­łacz­ki pod­czas po­wro­tu z Troi na oj­czy­stą Itakę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odyńczyk

1. ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny war­ga­czo­wa­tych;
2. dawne zdrob­nie­nie od: ody­niec


Odyń­czyk ("Lach­no­la­i­mus ma­xi­mus") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny war­ga­czo­wa­tych, je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Lach­no­la­i­mus". Po­ła­wia­na na nie­wiel­ką skalę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odyńść

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. odejść


Źródła:

Wiktionary

Odzbroić

daw­niej:
1. po­zba­wić zbroi;
2. roz­bro­ić


Źródła:

SJP.pl

Odzew

[czy­taj: od-zew]
1. od­po­wiedź na czy­jeś wez­wa­nie;
2. odzyw­ka, hasło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­po­wiedź na czy­jeś wez­wa­nie

 (1.2) re­ak­cja na coś

 (1.3) wojsk. usta­lo­na od­po­wiedź na hasło, słu­żą­ca do we­ry­fi­ka­cji toż­sa­mo­ści

 (1.4) daw. praw. od­wo­ła­nie się do sądu

 (1.5) daw. muz. re­fren


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odzewowy

→ odzew [czy­taj: od-ze­wo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Odziany

1. za­ło­żyć ubra­nie; ubrać w coś;
2. spra­wić, za­ku­pić ubra­nie


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ubra­ny

 (1.2) stpol. łow. ku­dła­ty (o zwie­rzę­ciu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odziarniarka

[czy­taj: od-ziar­niar­ka] ma­szy­na do odziar­nia­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. urzą­dze­nie odziar­nia­ją­ce ba­weł­nę i len


Odziar­niar­ka – ma­szy­na sto­so­wa­na we wstęp­nym pro­ce­sie prze­ro­bu słomy lnia­nej, słu­żą­ca do od­dzie­la­nia to­re­bek na­sien­nych od słomy. Pro­ces ten na­zy­wa się odziar­nia­niem i przy­go­to­wu­je słomę do pro­ce­su ro­sze­nia.

Odziar­niar­ka to rów­nież ma­szy­na sto­so­wa­na we wstęp­nym pro­ce­sie przet­wa­rza­nia ba­weł­ny, słu­żą­ca do od­dzie­le­nia na­sion od włó­kna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odziarniać

[czy­taj: od-ziar­niać] od­dzie­lać na­sio­na lnu, ko­no­pi lub ba­weł­ny od łodyg przez­na­czo­nych na włó­kno


Źródła:

SJP.pl

Odziarnić

[czy­taj: od-ziar­nić] od­dzie­lić na­sio­na lnu, ko­no­pi lub ba­weł­ny od łodyg przez­na­czo­nych na włó­kno


Źródła:

SJP.pl

Odziać

1. za­ło­żyć ubra­nie; ubrać w coś;
2. spra­wić, za­ku­pić ubra­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odzie­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odzie­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odziczać

odzi­czać się - daw­niej: dzi­czeć


Źródła:

SJP.pl

Odziedziczalność

Odzie­dzi­czal­ność, wskaź­nik odzie­dzi­czal­no­ści (for­mu­la_1 ang. "he­ri­ta­bi­li­ty") – miara sta­ty­stycz­na, która opi­su­je pro­por­cję wa­rian­cji fe­no­ty­po­wej współz­mien­nej z wa­rian­cją ge­ne­tycz­ną w sto­sun­ku do ogól­nej zmien­no­ści w pró­bie. Wy­ra­ża od­po­wiedź na py­ta­nie: jaka część całej za­ob­ser­wo­wa­nej zmien­no­ści fe­no­ty­pu była wy­ja­śnia­na (w sen­sie sta­ty­stycz­nym) przez za­ob­ser­wo­wa­ną zmien­ność ge­ne­tycz­ną?


Źródła:

Wikipedia

Odziedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odzie­dzi­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Odziedziczyć

1. otrzy­mać coś w spad­ku
2. prze­jąć dobra du­cho­we, kul­tu­ral­ne itp. zo­sta­wio­ne jako spu­ściz­na przez przesz­łe po­ko­le­nia
3. prze­jąć cechy ge­ne­tycz­ne ro­dzi­ców, przod­ków


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. dzie­dzi­czyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|dzie­dzi­czyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odziemek

prze­sta­rza­łe: dolna, nie­ma­ją­ca ga­łę­zi część pnia drze­wa, odz­na­cza­ją­ca się zwy­kle naj­lep­szą ja­ko­ścią drew­na; odzio­mek


Źródła:

SJP.pl

Odzienie

prze­sta­rza­le: to, w co się czło­wiek odzie­wa; okry­cie, odzież, ubra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. to, w co czło­wiek ubie­ra się; ubra­nie, odzież

 (1.2) stpol. zbro­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odzieniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. ktoś uz­bro­jo­ny


Źródła:

Wiktionary

Odzier

zew­nętrz­na, nie­roz­wi­jal­na war­stwa oprzę­du jed­wab­ni­ka usu­wa­na pod­czas prze­ro­bu ko­ko­nów


Źródła:

SJP.pl

Odzierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odrzeć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|odrzeć.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odzie­rać się (dk. odrzeć się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|odrzeć się.


Źródła:

Wiktionary

Odzierek

zwy­kle w l.mn.: odzier­ki - od­pad­ki pow­sta­ją­ce przy miz­dro­wa­niu skór w gar­bar­ni


Źródła:

SJP.pl

Odziewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odziać)

 (1.1) reg. przest. ubie­rać kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odzie­wać się (dk. odziać się)

 (2.1) reg. przest. za­kła­dać coś na sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Odzież

okry­cie ciała; to, co się wkła­da na sie­bie; ubra­nie; ubiór; strój; gar­de­ro­ba; kon­fek­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ubra­nie, okry­cie, tka­ni­na słu­żą­ca do ochro­ny przed zim­nem, wil­go­cią oraz okry­wa­ją­ca in­tym­ne miej­sca


Odzież, ubra­nie, strój – spo­sób na okry­cie ludz­kie­go ciała. No­sze­nie odzie­ży jest prze­waż­nie za­re­zer­wo­wa­ne dla ludzi i jest cechą wszyst­kich ludz­kich spo­łe­czeństw. Ilość i ro­dzaj no­szo­nej odzie­ży za­le­ży od płci, typu ciała, sy­tu­a­cji spo­łecz­nej i ge­o­gra­ficz­nej. Odzież pro­du­ko­wa­na jest z róż­nych ma­te­ria­łów na­tu­ral­nych jak jed­wab, len, agawa, ba­weł­na, wełna, skóra lub syn­te­tycz­nych akryl, jed­wab sztucz­ny, bi­stor i inne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odzieżowiec

fa­cho­wiec w dzie­dzi­nie pro­duk­cji odzie­ży; pra­cow­nik prze­my­słu odzie­żo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Odzieżownictwo

prze­mysł odzie­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Odzieżowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z odzie­żą, do­ty­czą­cy odzie­ży


Źródła:

Wiktionary

Odzieżówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. eduk. za­wo­do­wa szko­ła odzie­żo­wa


Źródła:

Wiktionary

Odziomek

dolna, nie­ma­ją­ca ga­łę­zi część pnia drze­wa, odz­na­cza­ją­ca się zwy­kle naj­lep­szą ja­ko­ścią drew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) leśn. naj­niż­sza część pnia drze­wa, tuż przy ziemi, zwy­kle odz­na­cza­ją­ca się naj­wyż­szą ja­ko­ścią drew­na;


Odzio­mek – dolna, zaz­wy­czaj naj­grub­sza część pnia, naj­czę­ściej bez ga­łę­zi, za­wie­ra­ją­ca zwy­kle drew­no o naj­lep­szej ja­ko­ści tech­nicz­nej.

Oprócz ty­po­wych wad drew­na w dol­nej czę­ści odziom­ka wy­stę­pu­je zgru­bie­nie odziom­ko­we oraz na­pły­wy ko­rze­nio­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odziomkowy

1. przy­miot­nik od: odzio­mek
2. w bo­ta­ni­ce: wy­ra­sta­ją­cy wprost z kłą­cza, z ko­rze­nia lub z peł­za­ją­cych po ziemi ro­zło­gów


Źródła:

SJP.pl

Odzipnąć

[czy­taj: od-zip­nąć] po­tocz­nie: od­po­cząć po wy­sił­ku; odetch­nąć, od­sap­nąć, wytch­nąć, zip­nąć


Źródła:

SJP.pl

Odzipować

[czy­taj: od-zi­po­wać] w in­for­ma­ty­ce: roz­pa­ko­wać skom­pre­so­wa­ny plik kom­pu­te­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Odzipowywać

[czy­taj: od-zi­po­wy­wać] w in­for­ma­ty­ce: roz­pa­ko­wy­wać skom­pre­so­wa­ny plik kom­pu­te­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Odziębiać

[czy­taj: od-zię­bić] daw­niej: odm­ra­żać


Źródła:

SJP.pl

Odzięblizna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) usz­ko­dze­nie ciała wy­wo­ła­ne dzia­ła­niem zimna, odm­ro­że­nie


Źródła:

Wiktionary

Odzmysławiać

po­zba­wiać cech od­bie­ra­nych zmy­sła­mi


Źródła:

SJP.pl

Odzmysłowić

po­zba­wić cech od­bie­ra­nych zmy­sła­mi


Źródła:

SJP.pl

Odznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odz­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odznaczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odz­na­czyć)

 (1.1) wy­o­dręb­niać coś

 (1.2) na­da­wać odz­na­cze­nie

 (1.3) pot. usu­wać, cofać zaz­na­cze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odz­na­czać się (dk. odz­na­czyć się)

 (2.1) za­sły­nąć czymś

 (2.2) zo­sta­wiać na czymś ślad

 (2.3) odz­na­czać (1.1-2) sa­me­go sie­bie

 (2.4) odz­na­czać (1.1-2) sie­bie naw­za­jem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odz­na­czać się (dk. brak)

 (3.1) wy­róż­niać się czymś

 (3.2) być wy­raź­nie wi­docz­nym


Źródła:

Wiktionary

Odznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ho­no­ro­we wy­róż­nie­nie w for­mie em­ble­ma­tu: odz­na­ki, me­da­lu, krzy­ża lub gwia­zdy, przyz­na­wa­ne komuś za wy­bit­ny czyn lub osią­gnię­cia – przez wła­dze, do­wództ­wo woj­sko­we lub in­sty­tu­cję;

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odz­na­czyć.


Odz­na­cze­nie – ho­no­ro­we wy­róż­nie­nie o okre­ślo­nym znaku na­da­wa­ne za szcze­gól­ne za­słu­gi lub wy­bit­ne osią­gnię­cia w róż­nych dzie­dzi­nach pracy za­wo­do­wej lub spo­łecz­nej, za akty od­wa­gi i poś­wię­ce­nia, w celu upa­mięt­nie­nia wy­da­rzeń, udzia­łu w woj­nie itp.

Odz­na­cze­nia dzie­lą się na ogół na: or­de­ry, krzy­że, me­da­le, gwia­zdy i odz­na­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odznaka

[czy­taj: od-znaka]
1. medal, order, odz­na­cze­nie;
2. zna­czek przy­na­leż­no­ści or­ga­ni­za­cyj­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) znak przy­na­leż­no­ści do cze­goś, np. or­ga­ni­za­cji, no­szo­ny na ubra­niu

 (1.2) znak wy­róż­nia­ją­cy kogoś za­słu­żo­ne­go, na­gro­dzo­ne­go, no­szo­ny na ubra­niu


Odz­na­ka – gra­ficz­ny sym­bol lub znak sym­bo­li­zu­ją­cy przy­na­leż­ność do ja­kiejś grupy, po­sia­da­nie spe­cjal­nej umie­jęt­no­ści lub spe­cjal­ne­go wy­róż­nie­nia (jako odz­na­cze­nie). Wy­stę­pu­je w for­mie me­ta­lo­we­go znacz­ka, wstąż­ki, na­szyw­ki, me­da­lu bądź in­nych.

Może być na­da­wa­na za­rów­no przez wła­dze pań­stwo­we, jak i in­sty­tu­cje spo­łecz­ne i na­u­ko­we oraz pow­sta­łe w tym celu ko­mi­sje na­daw­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odzobaczyć

[czy­taj: od-zo­ba­czyć] żar­to­bli­wie: za­pom­nieć, usu­nąć z pa­mię­ci jakiś widok


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) żart. prze­stać wi­dzieć, ża­łu­jąc, że się w ogóle zo­ba­czy­ło, chcieć to za­pom­nieć; wy­ra­żo­ne w ka­te­go­rii ży­cze­nio­wej, nie­moż­li­wej do speł­nie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odzowny

daw­niej: zwią­za­ny z od­gło­sem, oddź­wię­kiem, rozbrz­mie­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Odzwierciedlać

od­bi­jać, uka­zy­wać obraz cze­goś jak w zwier­ciad­le; wy­ra­żać, przed­sta­wiać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odz­wier­cied­lić)

 (1.1) przen. przed­sta­wiać obraz, od­da­wać ze­staw cech

 (1.2) dawać zwier­ciad­la­ny obraz, lu­strza­ne od­bi­cie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odz­wier­cied­lać się (dk. odz­wier­cied­lić się)

 (2.1) być wy­ra­ża­nym w czymś

 (2.2) uka­zy­wać się jak w zwier­ciad­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odzwierciedlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) do­kład­ne przed­sta­wie­nie, wy­ra­że­nie cze­goś; wier­ny obraz

 (1.2) obraz od­bi­ty w tafli cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Odzwierciedlić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odz­wier­cied­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odz­wier­cied­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odz­wier­cied­lić się (ndk. odz­wier­cied­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|odz­wier­cied­lać się.


Źródła:

Wiktionary

Odzwierzęcy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy od zwie­rząt, spo­wo­do­wa­ny przez zwie­rzę­ta


Źródła:

Wiktionary

Odzwyczaić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odz­wy­cza­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odz­wy­cza­jać.


Źródła:

Wiktionary

Odzysk

[czy­taj: od-zysk]
1. odzy­ska­nie cze­goś, zwy­kle ja­kichś ma­te­ria­łów na­da­ją­cych się do pow­tór­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia;
2. to, co odzy­ska­no z cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­wra­ca­nie lub przy­wró­ce­nie tego, co utra­co­no

 (1.2) po­zy­ski­wa­nie lub po­zy­ska­nie su­row­ców wtór­nych

 (1.3) środ. to, co odzy­ska­no


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Odzysk – wszel­kie dzia­ła­nia, nie­stwa­rza­ją­ce za­gro­że­nia dla życia, zdro­wia ludzi lub dla śro­do­wi­ska, po­le­ga­ją­ce na wy­ko­rzy­sta­niu od­pa­dów w ca­ło­ści lub w czę­ści, lub pro­wa­dzą­ce do odzy­ska­nia z od­pa­dów sub­stan­cji, ma­te­ria­łów lub ener­gii i ich wy­ko­rzy­sta­nia. Po­ję­cie odzy­sku jest zatem szer­sze od po­ję­cia re­cy­klin­gu, obej­mu­je np. także spa­la­nie od­pa­dów w spa­lar­niach od­pa­dów ko­mu­nal­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odzyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odzy­skać.


Źródła:

Wiktionary

Odzyskać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odzy­ski­wać)

 (1.1) spra­wić, że ma się coś po­now­nie na włas­ność

 (1.2) spra­wić, że po­now­nie się z kimś two­rzy bli­ską re­la­cję


Źródła:

Wiktionary

Odzyskiwalność

moż­li­wość odzy­ska­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Odzyskiwalny

da­ją­cy się odzy­skać


Źródła:

SJP.pl

Odzyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odzy­ski­wać.

 (1.2) spra­wia­nie, że coś może być po­now­nie użyte


Źródła:

Wiktionary

Odzyskiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­now­nie wcho­dzić w po­sia­da­nie ja­kiejś rze­czy

 (1.2) mieć z po­wro­tem war­tość, którą się stra­ci­ło; wró­cić do daw­ne­go stanu


Źródła:

Wiktionary

Odzysknica

[czy­taj: od-zys­kni­ca] urzą­dze­nie do odzy­ski­wa­nia czę­ści cie­pła uno­szo­ne­go przez go­rą­ce gazy z pie­ców hut­ni­czych


Źródła:

SJP.pl

Odzyskowy

→ odzysk


Patrz:odzysk

Źródła:

SJP.pl

Odzywka

[czy­taj: od-zywka]
1. nie­u­przej­ma wy­po­wiedź;
2. w grach kar­cia­nych: odez­wa­nie się przy li­cy­ta­cji in­for­mu­ją­ce o ko­lo­rze i za­mie­rzo­nej wy­so­ko­ści gry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. odez­wa­nie się, zaz­wy­czaj pro­stac­kie, nie­u­przej­me

 (1.2) karc. odez­wa­nie się w trak­cie li­cy­ta­cji in­for­mu­ją­ce o ko­lo­rze i pla­no­wa­ća­no­wa­nej wy­so­ko­ści gry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odór

przy­kry, du­szą­cy za­pach; smród


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. nie­przy­jem­ny za­pach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odąć

wy­peł­nić po­licz­ki wy­dy­cha­nym po­wie­trzem; wy­wi­nąć wargi, usta - wy­ra­zić nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Odębiały

o ugo­to­wa­nych ziem­nia­kach: stward­nieć, stra­cić smak


Źródła:

SJP.pl

Odębieć

o ugo­to­wa­nych ziem­nia­kach: stward­nieć, stra­cić smak


Źródła:

SJP.pl

Odętka

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych


Odęt­ka ("Phy­so­ste­gia" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych. Obej­mu­je 12–13 ga­tun­ków. Rosną one na wil­got­nych łą­kach, pre­riach i w la­sach Ame­ry­ki Pół­noc­nej, z wy­jąt­kiem jej po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści. Jeden ga­tu­nek – odęt­ka wir­gi­nij­ska "P. vir­gi­nia­na" – upra­wia­ny jest jako ro­śli­na ozdob­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odętość

daw­niej: pycha, na­dę­tość


Źródła:

SJP.pl

Odęty

1. de­mon­stru­ją­cy po­gar­dę;
2. na­pęcz­nia­ły, wzdę­ty


Źródła:

SJP.pl

Odładować

wy­pa­ko­wać część przed­mio­tów prze­wo­żo­nych środ­ka­mi tran­spor­tu; wy­ła­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Odłam

1. coś, co zo­sta­ło odła­ma­ne od cze­goś;
2. ugru­po­wa­nie ludzi pow­sta­łe wsku­tek po­dzia­łu więk­szej grupy albo wsku­tek od­dzie­le­nia się od więk­szej grupy;
3. po­wierzch­nia prze­łu­pa­ne­go mi­ne­ra­łu sta­no­wią­ca cechę cha­rak­te­ry­stycz­ną tego mi­ne­ra­łu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) duża część odła­ma­na od ca­ło­ści

 (1.2) ugru­po­wa­nie ludzi pow­sta­łe wsku­tek po­dzia­łu więk­szej grupy albo wsku­tek od­dzie­le­nia się od więk­szej grupy

 (1.3) dział ja­kiejś ca­ło­ści

 (1.4) po­wierzch­nia prze­łu­pa­ne­go mi­ne­ra­łu sta­no­wią­ca cechę cha­rak­te­ry­stycz­ną tego mi­ne­ra­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odłamać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odła­my­wać)

 (1.1) od­dzie­lić część od ca­ło­ści po­przez ła­ma­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odła­mać się (ndk. odła­my­wać się)

 (2.1) ulec odła­ma­niu


Źródła:

Wiktionary

Odłamek

1. nie­wiel­ki, od­kru­szo­ny ka­wa­łe­czek cze­goś; okru­szy­na, okruch;
2. ka­wa­łek po­ci­sku oder­wa­ny odeń pod­czas ek­sploz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mała część odła­ma­na od ca­ło­ści

 (1.2) wojsk. część po­ci­sku oder­wa­na w cza­sie wy­bu­chu


Odła­mek – ka­wa­łek sko­ru­py po­ci­sku, gra­na­tu, bomby i tym po­dob­nych pow­sta­ły w wy­ni­ku ro­zer­wa­nia się sko­ru­py pod wpły­wem wy­bu­chu za­war­te­go w niej ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go. Nie­wła­ści­wie na­zy­wa­ny szrap­ne­lem.

Odła­mek ma pewną ener­gię ki­ne­tycz­ną (masę i pręd­kość), którą może razić cel.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odłamywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odła­mać)

 (1.1) od­dzie­lać część od ca­ło­ści po­przez ła­ma­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odła­my­wać się (dk. odła­mać się)

 (2.1) ule­gać odła­my­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Odłazić

1. od­pa­dać, od­kle­jać się, od­sta­wać;
2. od­da­lać się wolno


Źródła:

SJP.pl

Odłogi

zie­mia nie­u­pra­wia­na przez dłuż­szy czas, po­ro­śnię­ta chwa­sta­mi; ugór


Źródła:

SJP.pl

Odłogiem

zie­mia nie­u­pra­wia­na przez dłuż­szy czas, po­ro­śnię­ta chwa­sta­mi; ugór


Źródła:

SJP.pl

Odłownia

ze­spół ogro­dzeń i kla­tek, mię­dzy które wpę­dza się zwie­rzy­nę w celu jej odło­wu; łow­nia


Źródła:

SJP.pl

Odłowowy

→ odłów


Patrz:odłów

Źródła:

SJP.pl

Odłożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Odłożyć

1. po­ło­żyć gdzieś coś, co prze­sta­ło być po­trzeb­ne;
2. prze­nieść coś na póź­niej­szy ter­min;
3. oszczę­dzić pie­nią­dze;
4. zo­sta­wić coś do póź­niej­sze­go wy­ko­rzy­sta­nia;
5. zgro­ma­dzić w or­ga­niz­mie sub­stan­cje odżyw­cze


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­kła­dać)

 (1.1) po­ło­żyć na bok lub na miej­sce coś, co prze­sta­ło być po­trzeb­ne

 (1.2) te­le­kom. odło­żyć słu­chaw­kę przer­wać roz­mo­wę te­le­fo­nicz­ną

 (1.3) prze­nieść na póź­niej­szy ter­min

 (1.4) oszczę­dzić pie­nią­dze lub inne za­so­by na okre­ślo­ny cel

 (1.5) geom. wyz­na­czyć na pro­stej od­ci­nek równy da­ne­mu

 (1.6) geom. zbu­do­wać przy pro­stej kąt równy da­ne­mu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odło­żyć się (ndk. od­kła­dać się)

 (2.1) o mule, tłu­szczu, osa­dzie: zgro­ma­dzić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odługowywać

usu­wać tłu­szcze łu­giem so­do­wym z do­dat­kiem soli


Źródła:

SJP.pl

Odłup

1. oder­wać, od­dzie­lić coś przez łu­pa­nie
2. odłu­pać się - ulec odłu­pa­niu


Źródła:

SJP.pl

Odłupanie

1. oder­wać, od­dzie­lić coś przez łu­pa­nie
2. odłu­pać się - ulec odłu­pa­niu


Źródła:

SJP.pl

Odłupać

1. oder­wać, od­dzie­lić coś przez łu­pa­nie
2. odłu­pać się - ulec odłu­pa­niu


Źródła:

SJP.pl

Odłupek

to, co zo­sta­ło odłu­pa­ne; odłup


Odłu­pek – frag­ment su­ro­wia­ka od­dzie­lo­ny na sku­tek in­ten­cjo­nal­ne­go ude­rze­nia. Pow­sta­je po­przez ude­rze­nie tłucz­kiem w od­po­wied­nio do­bra­ną pła­szczyz­nę su­ro­wia­ka, zwaną "piętą" lub "pod­sta­wą ude­rzeń". Z chwi­lą od­dzie­le­nia odłup­ka od su­ro­wia­ka su­ro­wiak staje się jego rdze­niem, a po­wierzch­nia su­ro­wia­ka, pow­sta­ła na sku­tek odłu­pa­nia odłup­ka, to tzw. po­wierzch­nia ne­ga­ty­wo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Odłupkowy

→ odłu­pek


Patrz:odłupek

Źródła:

SJP.pl

Odłupywać

1. odry­wać, od­dzie­lać coś przez łu­pa­nie
2. odłu­py­wać się - ule­gać odłu­pa­niu


cza­sow­nik

 (1.1) ude­rze­niem lub sku­ba­niem usu­wać frag­ment cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odłuszczacz

przy­rząd o usu­wa­nia łusek z ryb, skła­da­ją­cy się z uchwy­tu i frezu na­pę­dza­ne­go mo­tor­kiem elek­trycz­nym


Źródła:

SJP.pl

Odłuszczać

po­zba­wiać ryby, na­sio­na, rza­dziej owoce, łuski, zew­nętrz­nej okry­wy ciała lub ziar­na


Źródła:

SJP.pl

Odłużać

daw­niej: ob­cią­żać, obar­czać dłu­ga­mi, za­cią­gać dług na coś; ob­dłu­żać


Źródła:

SJP.pl

Odłykać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) fizj. prze­su­wać treść po­kar­mo­wą z żo­łąd­ka, prze­ły­ku do jamy gę­bo­wej


Źródła:

Wiktionary

Odłóg

zie­mia nie­u­pra­wia­na przez dłuż­szy czas, po­ro­śnię­ta chwa­sta­mi; ugór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. nie­u­pra­wia­ny grunt orny


Odłóg – grun­ty po­rol­ne po­zo­sta­wio­ne bez in­ge­ren­cji czło­wie­ka przez wiele lat, które po­cząt­ko­wo za­ra­sta­ją ro­ślin­no­ścią se­ge­tal­ną, a na­stęp­nie ru­de­ral­ną oraz ek­span­syw­ny­mi ga­tun­ka­mi krze­wów i drzew, jak je­ży­na, wierz­ba, brzo­za, olcha.

W gle­bach odło­go­wa­nych za­cho­dzą na­stę­pu­ją­ce pro­ce­sy:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odłów

1. ła­pa­nie żyw­cem zwie­rzy­ny łow­nej, ryb lub pta­ków; odła­wia­nie;
2. odło­wio­na zwie­rzy­na, ryby, ptaki


Źródła:

SJP.pl

Odłówka

stałe lub prze­no­śne urzą­dze­nie w po­sta­ci ba­se­nu, skrzy­ni albo od­po­wied­nio roz­pię­tej tka­ni­ny sie­cio­wej, słu­żą­ce do odło­wu ryb w cza­sie spu­szcza­nia wody ze stawu; sa­mo­łów­ka


Źródła:

SJP.pl

Odłączalny

da­ją­cy się odłą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Odłączać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odłą­czyć)

 (1.1) od­dzie­lać ele­ment, który wcze­śniej był po­łą­czo­ny z innym

 (1.2) wy­klu­czyć kogoś z grupy


Źródła:

Wiktionary

Odłącznik

urzą­dze­nie do ro­złą­cza­nia ob­wo­du elek­trycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. łącz­nik two­rzą­cy wi­docz­ną przer­wę mię­dzy sty­ka­mi


Odłącz­nik (łącz­nik izo­la­cyj­ny) – łącz­nik elek­trycz­ny, który ma stwo­rzyć w ob­wo­dzie elek­trycz­nym bez­piecz­ną przer­wę izo­la­cyj­ną. Czyn­no­ści ma­ne­wro­we (za­my­ka­nie / ot­wie­ra­nie) wy­ko­ny­wa­ne są wy­łącz­nie w sta­nie bez­prą­do­wym lub przy prą­dach o nie­wiel­kiej war­to­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odłączyć

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|odłą­czać.


Źródła:

Wiktionary

Odściskiwać

daw­niej: od­po­wia­dać uści­skiem na uścisk


Źródła:

SJP.pl

Odśmiać

1. odre­a­go­wać za po­mo­cą śmie­chu;
2. poz­wo­lić na­śmiać się do woli;
3. od­śmiać się - na­sy­cić się śmie­chem; wy­śmiać się, na­śmiać się


Źródła:

SJP.pl

Odśmiecanie

oczy­szcza­nie ze śmie­ci


Źródła:

SJP.pl

Odśmiecać

usu­wać skądś śmie­ci


Źródła:

SJP.pl

Odśmiecić

usu­nąć skądś śmie­ci


Źródła:

SJP.pl

Odśmiewać

daw­niej: wy­śmie­wać, wy­szy­dzać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Odśnieżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­wa­nie śnie­gu z ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Odśnieżarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. ma­szy­na słu­żą­ca do usu­wa­nia śnie­gu z ulic, chod­ni­ków, pod­wó­rek itp.


Źródła:

Wiktionary

Odśnieżać

oczy­szczać ulice, drogi itp. ze śnie­gu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. od­śnie­żyć)

 (1.1) usu­wać śnieg z ulic, chod­ni­ków, da­chów itp. przy po­mo­cy łopat, mio­teł, soli lub płu­gów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odśnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­nię­cie śnie­gu z ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Odśnieżny

zwią­za­ny z od­śnie­ża­niem


Źródła:

SJP.pl

Odśnieżyć

usu­nąć śnieg


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. od­śnie­żać)

 (1.1) zob. od­śnie­żać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odś­pie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odśpiewywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odś­pie­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odśrodkowość

→ odś­rod­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co odś­rod­ko­we


Patrz:odśrodkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odśrodkowy

przy­miot­nik

 (1.1) skie­ro­wa­ny od środ­ka cze­goś w kie­run­ku zew­nętrz­nym

 (1.2) polit. zo­rien­to­wa­ny na więk­sze upraw­nie­nia i dzia­ła­nia or­ga­nów niż­szych szcze­bli

 (1.3) książk. taki, który osła­bia spój­ność danej zbio­ro­wo­ści i nio­są­cy ry­zy­ko jej roz­pa­du


Źródła:

Wiktionary

Odśrubowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odś­ru­bo­wać)

 (1.1) od­krę­ca­jąc śruby, odłą­czać coś od pew­nej ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Odświecić

1. po­tocz­nie: świe­cić przez pe­wien czas; poś­wie­cić;
2. daw­niej:
a) od­kryć, od­sło­nić;
b) odś­wie­cić się - o świet­le, brza­sku: odbić się


Źródła:

SJP.pl

Odświeżacz

1. śro­dek che­micz­ny lub urzą­dze­nie usu­wa­ją­ce nie­przy­jem­ne za­pa­chy;
2. śro­dek odś­wie­ża­ją­cy wy­gląd cze­goś lub kogoś, np. skóry, odzie­ży


Źródła:

SJP.pl

Odświeżający

1. przy­wra­cać pier­wot­ny wy­gląd, stan rze­czom sta­rym lub zni­szczo­nym;
2. o wo­dzie, po­wie­trzu: czy­nić świe­żym, rześ­kim;
3. po­pra­wiać stan ja­kie­goś ze­spo­łu, do­łą­cza­jąc do niego nowe osoby;
4. czy­nić coś po­now­nie ak­tu­al­nym


Źródła:

SJP.pl

Odświeżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odś­wie­żać.;


Odś­wie­ża­nie – licz­ba wy­ko­na­nych przez mo­ni­tor wyś­wiet­leń w cza­sie se­kun­dy. War­tość ta jest czę­ścio­wo zwią­za­na z po­ję­ciem FPS ( frame per se­cond – licz­ba kla­tek na se­kun­dę). Dla wyś­wiet­la­ne­go obra­zu, który ma być in­ter­pre­to­wa­ny przez ludz­kie oko jako cią­gły, wy­ma­ga­ne jest odś­wie­ża­nie częst­sze niż 16 Hz (16 FPS) – po­ni­żej tej war­to­ści czło­wiek bę­dzie po­strze­gał film jako ciąg kla­tek, nie zaś jako ru­cho­my obraz.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odświeżać

1. przy­wra­cać pier­wot­ny wy­gląd, stan rze­czom sta­rym lub zni­szczo­nym;
2. o wo­dzie, po­wie­trzu: czy­nić świe­żym, rześ­kim;
3. po­pra­wiać stan ja­kie­goś ze­spo­łu, do­łą­cza­jąc do niego nowe osoby;
4. czy­nić coś po­now­nie ak­tu­al­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odś­wie­żyć)

 (1.1) czy­nić po­now­nie świe­żym, przy­wró­cić nowy lub nadać po­żą­da­ny stan cze­muś

 (1.2) czy­nić coś świe­żym, rześ­kim

 (1.3) czy­nić ze­spół ludzi świe­żym po­przez wy­mia­nę osób lub do­łą­cza­nie kogoś no­we­go

 (1.4) po­wra­cać do cze­goś po przer­wie i czy­nić na nowo ak­tu­al­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odś­wie­żać się (dk. odś­wie­żyć się)

 (2.1) do­pro­wa­dzać sie­bie do po­żą­da­ne­go stanu

 (2.2) sta­wać się świe­żym, rześ­kim

 (2.3) zo­sta­wać odś­wie­żo­nym po­przez do­łą­cze­nie no­wych osób

 (2.4) sta­wać się na nowo ak­tu­al­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odświeżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odś­wie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Odświeżyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odś­wie­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odś­wie­żać.


Źródła:

Wiktionary

Odświętnie

przy­słó­wek

 (1.1) tylko od świę­ta


Źródła:

Wiktionary

Odświętniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: odś­więt­nie


Źródła:

SJP.pl

Odświętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest odś­więt­ne; cecha tych, któ­rzy są odś­więt­ni


Źródła:

Wiktionary

Odświętny

1. uży­wa­ny w wy­jąt­ko­wych, uro­czy­stych sy­tu­a­cjach; pa­rad­ny;
2. przy­go­to­wy­wa­ny na wy­jąt­ko­we, uro­czy­ste sy­tu­a­cje, np. odś­więt­ny obiad;
3. to­wa­rzy­szą­cy wy­jąt­ko­wej, uro­czy­stej sy­tu­a­cji, np. odś­więt­na at­mos­fe­ra


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny na świę­to

 (1.2) przen. odz­na­cza­ją­cy się czymś nie­co­dzien­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odźwierna

ko­bie­ta pil­nu­ją­ca drzwi; do­zor­czy­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta peł­nią­ca służ­bę przy wej­ściu, drzwiach, bra­mie


Odź­wier­na ( Адзверна; Одверна) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, w re­jo­nie mo­stow­skim, w siel­so­wie­cie Gu­dzie­wi­cze.

W dwu­dzie­sto­le­ciu mię­dzy­wo­jen­nym wieś (oraz fol­wark o tej samej naz­wie) le­ża­ła w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie bia­ło­stoc­kim, w po­wie­cie gro­dzień­skim, w gmi­nie Gu­dzie­wi­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odźwiernia

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: por­tier­nia


Źródła:

SJP.pl

Odźwiernik

po­ję­cie ana­to­micz­ne: zwie­racz od­dzie­la­ją­cy żo­łą­dek od dwu­nast­ni­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. zool. mię­śnio­wy pier­ścień łą­czą­cy żo­łą­dek z dwu­nast­ni­cą;


Odź­wier­nik ( py­lo­rus) – mię­śnio­wy pier­ścień łą­czą­cy

żo­łą­dek z dwu­nast­ni­cą. Bu­du­je go zwie­racz odź­wier­ni­ka ("mu­scu­lus sphinc­ter py­lo­ri"), po­kry­ty od stro­ny świa­tła żo­łąd­ka fał­dem błony ślu­zo­wej, two­rzą­cym za­staw­kę odź­wier­ni­ka ("val­vu­la py­lo­ri"), ot­wie­ra­ją­cą lub za­my­ka­ją­cą się pod wpły­wem mię­śnia i re­gu­lu­ją­ca w ten spo­sób prze­pływ tre­ści po­kar­mo­wej do dwu­nast­ni­cy. W jego bło­nie ślu­zo­wej znaj­du­ją się gru­czo­ły odź­wier­ni­ko­we (wy­dzie­la­ją­ce śluz) oraz ko­mór­ki wyt­wa­rza­ją­ce ga­stry­nę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Odźwiernikowy

→ odź­wier­nik


Patrz:odźwiernik

Źródła:

SJP.pl

Odźwierny

czło­wiek pil­nu­ją­cy drzwi, bramy; stróż; por­tier; do­zor­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba peł­nią­ca służ­bę przy wej­ściu, drzwiach, bra­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odżałować

[czy­taj: od-ża­ło­wać]
1. prze­stać od­czu­wać żal z ja­kie­goś po­wo­du;
2. zde­cy­do­wać się na coś mimo zwią­za­nej z tym stra­ty


Źródła:

SJP.pl

Odżałowywać

1. prze­sta­wać od­czu­wać żal z ja­kie­goś po­wo­du;
2. de­cy­do­wać się na coś mimo wy­dat­ku


Źródła:

SJP.pl

Odżeglowywać

że­glu­jąc, od­da­lać się do ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Odżegnać

1. daw­niej: od­go­nić od sie­bie złe moce przez wy­ko­na­nie znaku krzy­ża lub uży­cie za­klę­cia;
2. prze­sta­rza­łe: za­po­biec cze­muś, ustrzec się przed czymś;
3. odże­gnać się - wy­przeć się związ­ków z kimś lub czymś, zre­zy­gno­wać z cze­goś


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. odże­gny­wać)

 (1.1) daw. w wie­rze­niach lu­do­wych: zna­kiem krzy­ża lub ja­kimś za­klę­ciem od­wró­cić dzia­ła­nie złego; od­da­lić, ode­gnać dia­bła, uroki, złe duchy itp.

 (1.2) przest. za­że­gnać coś, za­po­biec cze­muś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny odże­gnać się (ndk. odże­gny­wać się)

 (2.1) sta­now­czo, zde­cy­do­wa­nie wy­rzec się kogoś lub cze­goś; wy­przeć się ja­kichś związ­ków z kimś lub czymś

 (2.2) przest. uwol­nić się od kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odżegnywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odże­gny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odżegnywać

1. daw­niej: od­ga­niać od sie­bie złe moce przez wy­ko­na­nie znaku krzy­ża lub uży­cie za­klę­cia;
2. prze­sta­rza­łe: za­po­bie­gać cze­muś, za­że­gny­wać coś;
3. odże­gny­wać się - wy­pie­rać się związ­ków z kimś lub czymś, re­zy­gno­wać z cze­goś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. odże­gnać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|odże­gnać.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odże­gny­wać się (dk. odże­gnać się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|odże­gnać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odżelaziać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. odże­la­zić)

 (1.1) usu­wać z wody nad­miar związ­ków że­la­za


Źródła:

Wiktionary

Odżużlacz

[czy­taj: od-żuż­lacz]
1. ele­ment ukła­du wle­wo­we­go, za­po­bie­ga­ją­cy prze­do­sta­wa­niu się za­nie­czy­szczeń nie­me­ta­licz­nych wraz z cie­kłym me­ta­lem;
2. część urzą­dze­nia do me­cha­nicz­ne­go od­po­pie­la­nia ko­tłów skła­da­ją­ca się z kru­szar­ki do roz­drab­nia­nia brył żużla


Źródła:

SJP.pl

Odżużlać

usu­wać żużel; żuż­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odżużlić

usu­nąć żużel, oczy­ścić z żużlu; odżuż­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Odżużlować

usu­nąć żużel, oczy­ścić z żużlu; odżuż­lić


Źródła:

SJP.pl

Odżużlowywać

[czy­taj: od-żuż­lo­wy­wać] oczy­szczać z żużlu, usu­wać żużel


Źródła:

SJP.pl

Odżywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odży­wać.


Źródła:

Wiktionary

Odżywać

cza­sow­nik

 (1.1) odzy­ski­wać siły (fi­zycz­ne, psy­chicz­ne), dawną spraw­ność; wra­cać do życia

 (1.2) przen. od­na­wiać się, zja­wiać się po­now­nie


Źródła:

Wiktionary

Odżywczo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) biol. do­star­cza­jąc or­ga­niz­mo­wi skład­ni­ków po­trzeb­nych do wzro­stu i funk­cjo­no­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Odżywczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest odżyw­cze


Źródła:

Wiktionary

Odżywczy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który służy do odży­wia­nia; po­żyw­ny

 (1.2) taki, który wzmac­nia skórę, włosy, paz­nok­cie, itp.


Źródła:

Wiktionary

Odżywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odży­wiać.


Odży­wia­nie – pro­ces ży­cio­wy po­le­ga­ją­cy na po­zy­ski­wa­niu przez or­ga­nizm ze śro­do­wi­ska po­kar­mu (a do­kład­niej za­war­tych w nim skład­ni­ków odżyw­czych). W za­leż­no­ści od formy, w ja­kiej uzy­ski­wa­ne są skład­ni­ki bu­dul­co­we, elek­tro­ny oraz ener­gia wy­róż­nia się różne stra­te­gie me­ta­bo­licz­ne (prze­de wszyst­kim: sa­mo­żyw­ność lub cu­dzo­żyw­ność).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Odżywiać

[czy­taj: od-ży­wiać]
1. do­star­czać or­ga­niz­mo­wi ży­we­mu sub­stan­cji nie­zbęd­nych do roz­wo­ju i wzro­stu; kar­mić, żywić
2. odży­wiać się - przyj­mo­wać po­kar­my; żywić się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) dawać komuś jeść

 (1.2) do­star­czać or­ga­niz­mo­wi lub jego czę­ści sub­stan­cji nie­zbęd­nych do wzro­stu, zdro­wia i do­bre­go funk­cjo­no­wa­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny odży­wiać się

 (2.1) jeść, spo­ży­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odżywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|odży­wić.


Źródła:

Wiktionary

Odżywić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odży­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odży­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Odżywka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. pro­dukt za­wie­ra­ją­cy skład­ni­ki odżyw­cze w sko­ma­so­wa­nej ilo­ści, naj­czę­ściej w po­sta­ci sy­ro­pu, pasty, mącz­ki lub gra­nu­la­tu

 (1.2) kos­met. śro­dek kos­me­tycz­ny (krem, ma­secz­ka, żel lub pian­ka) o dzia­ła­niu re­ge­ne­ru­ją­cym, wzmac­nia­ją­cym lub pie­lę­gnu­ją­cym


Źródła:

Wiktionary

Odżywkowy

→ odżyw­ka


Patrz:odżywka

Źródła:

SJP.pl

Odżywny

[czy­taj: od-żywny] daw­niej: odżyw­czy


Źródła:

SJP.pl

Odżyć

po­wró­cić do życia, za­cząć żyć na nowo, roz­po­cząć nowe życie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. odży­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|odży­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Odżyłować

cza­sow­nik

 (1.1) kulin. usu­nąć z mięsa skórę, tłuszcz i ścię­gna


Źródła:

Wiktionary

Odżyły

1. taki, który po­wró­cił do życia, roz­po­czął nowe życie; odro­dzo­ny;
2. daw­niej:
a) taki, który stra­cił siły ży­wot­ne, ze­sta­rzał się; prze­ży­ty;
b) taki, który stra­cił swoje zna­cze­nie za życia; prze­ży­ty


Źródła:

SJP.pl

Odżąć

1. od­dzie­lić zboże np. od mie­dzy;
2. daw­niej: od­pła­cić, odro­bić coś żę­ciem


Źródła:

SJP.pl