Oc

1. Ordo Fra­trum Be­a­tae Ma­riae Vir­gi­nis de Monte Car­me­lo; zakon kar­me­li­tów;
2. Mo­nia­les Or­di­nis Ca­ma­du­len­sis; zakon ka­me­du­łek;
3. ro­dzaj ubez­pie­cze­nia: od­po­wie­dzial­ność cy­wil­na


skró­to­wiec

 (1.1) = ubez­pie­cze­nie od­po­wie­dzial­no­ści cy­wil­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocalać

ra­to­wać kogoś lub coś przed za­gła­dą, zni­szcze­niem, za­cho­wy­wać kogoś lub coś w ca­ło­ści; chro­nić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oca­lić)

 (1.1) książk. ra­to­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny oca­lać się (dk. oca­lić się)

 (2.1) rzad. ra­to­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocalały

uni­knąć śmier­ci, za­gła­dy, zni­szcze­nia; ura­to­wać się, ujść cało


Źródła:

SJP.pl

Ocalenie

ura­to­wać kogoś lub coś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oca­lić.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ocaleniec

osoba, która prze­ży­ła ka­ta­stro­fę, wojnę, wy­pa­dek lub inne za­gro­że­nie życia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto oca­lał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocaleć

uni­knąć śmier­ci, za­gła­dy, zni­szcze­nia; ura­to­wać się, ujść cało


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (brak ndk.)

 (1.1) książk. uni­knąć uni­ce­stwie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocalić

ura­to­wać kogoś lub coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oca­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oca­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oca­lić się (ndk. oca­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|oca­lać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocalona

ura­to­wać kogoś lub coś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ocalony

ura­to­wać kogoś lub coś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ocb

[czy­taj: o-ce-be] in­ter­ne­to­wy skrót od: o co biega (po­tocz­nie: o co cho­dzi)


OCB ("Off­set Co­de­bo­ok Mode") – uwie­rzy­tel­nia­ją­co-szy­fru­ją­cy tryb pracy szy­fru blo­ko­we­go.

Tryb pracy szy­fru blo­ko­we­go za­pew­nia­ją­cy w jed­nym kroku po­uf­ność, in­te­gral­ność oraz au­ten­tycz­ność in­for­ma­cji stwo­rzo­ny przez ame­ry­kań­skie­go kryp­to­lo­ga Phi­li­pa Ro­ga­wa­ya.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Occidental

sztucz­ny język ut­wo­rzo­ny na bazie ję­zy­ków za­chod­nio­e­u­ro­pej­skich przez Ed­ga­ra de Wahla; in­ter­lin­gue (uwaga, in­ter­lin­gua to inny sztucz­ny język)


Źródła:

SJP.pl

Ocd

skrót od:
1. Ordo Fra­trum Car­me­li­ta­rum Di­scal­ce­a­to­rum Be­a­tae Ma­riae Vir­gi­nis de Monte Car­me­lo - zakon kar­me­li­tów bo­sych;
2. skrót od: ob­ses­si­ve-com­pul­si­ve di­sor­der - za­bu­rze­nia ob­se­syj­no-kom­pul­syj­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ocean

roz­le­gły, nie­przer­wa­ny ob­szar sło­nych wód oble­wa­ją­cy lądy ze wszyst­kich stron; każda z pię­ciu czę­ści tego ob­sza­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. hy­drol. roz­le­gły ob­szar sło­nej wody, po­kry­wa­ją­cy więk­szą część po­wierzch­ni Ziemi


Ocean (łac. "Oce­a­nus", Ὠκεανός "Oke­a­nos" – u sta­ro­żyt­nych Gre­ków i Rzy­mian mi­tycz­na rzeka oble­wa­ją­ca cały świat, także nazwa jej boga) – wiel­ka część hy­dros­fe­ry ziem­skiej, sta­no­wią­ca roz­le­gły ob­szar sło­nej wody. Wody słone po­kry­wa­ją w sumie bli­sko ¾ (70,8%) Ziemi. Po­wierzch­nia oce­a­nów wy­no­si ok. 361 mln km², a ich łącz­na ob­ję­tość ok. 1,3×1018 m³.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oceanarium

miej­sce z ak­wa­ria­mi i ba­se­na­mi, w któ­rych ho­du­je i ob­ser­wu­je się okazy zwie­rząt i ro­ślin oce­a­nicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) in­sty­tu­cja ba­da­ją­ca i pre­zen­tu­ją­ca florę i faunę mor­ską;

 (1.2) park roz­ryw­ki pre­zen­tu­ją­cy oce­a­nicz­ną faunę i florę


Oce­a­na­rium, ak­wa­rium mor­skie – ze­spół zbior­ni­ków wy­peł­nio­nych wodą mor­ską przez­na­czo­nych do ho­dow­li fauny i flory mor­skiej oraz oce­a­nicz­nej. Oce­a­na­rium może być wy­ko­rzy­sty­wa­ne do ho­dow­li, pre­zen­ta­cji ro­ślin i zwie­rząt oraz do pro­wa­dze­nia badań nad ich bio­lo­gią i psy­chi­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oceania

grupy wysp na Oce­a­nie Spo­koj­nym wcho­dzą­ce w skład Me­la­nez­ji, Mi­kro­nez­ji, Po­li­nez­ji i Nowej Ze­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. grupa wysp na Pa­cy­fi­ku, uz­na­wa­nych cza­sem za osob­ny kon­ty­nent;


Oce­a­nia – nazwa zbio­ro­wa wysp na Oce­a­nie Spo­koj­nym.

Sam ter­min "Oce­a­nia" jest po­ję­ciem umow­nym, pow­sta­łym w I po­ło­wie XIX wieku. Jej ob­szar jest róż­nie in­ter­pre­to­wa­ny w wy­daw­nict­wach ge­o­gra­ficz­nych, po­li­tycz­nych, hi­sto­rycz­nych i tu­ry­stycz­nych. W naj­szer­szym tego słowa zna­cze­niu obej­mu­je on ob­szar mię­dzy Azją a Ame­ry­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oceaniczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest oce­a­nicz­ne


Źródła:

Wiktionary

Oceaniczny

→ ocean; oce­a­no­wy (rza­dziej)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy oce­a­nu, zwią­za­ny z oce­a­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oceanida

w mi­to­lo­gii grec­kiej: nimfa mor­ska; oke­a­ni­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mitgr. nimfa mor­ska, każda z córek Oke­a­no­sa i Te­ty­dy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oceanik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ocean


Źródła:

Wiktionary

Oceanit

mag­mo­wa skała wy­lew­na lub sub­wul­ka­nicz­na


Źródła:

SJP.pl

Oceanitowy

→ oce­a­nit


Patrz:oceanit

Źródła:

SJP.pl

Oceannik

ptak oce­a­nicz­ny z rzędu rur­ko­no­sych, np. oce­an­nik bia­łos­krzy­dły


Źródła:

SJP.pl

Oceanobiolog

spe­cja­li­sta ba­da­ją­cy życie mórz i oce­a­nów oraz zja­wi­ska i me­cha­niz­my w nich za­cho­dzą­ce


Źródła:

SJP.pl

Oceanograf

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie oce­a­no­gra­fii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie oce­a­no­gra­fii (oce­a­no­lo­gii)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oceanografia

nauka o po­szcze­gól­nych oce­a­nach i mo­rzach, obej­mu­ją­ca swym za­kre­sem ba­da­nie zja­wisk i pro­ce­sów za­cho­dzą­cych w śro­do­wi­sku mor­skim oraz związ­ków po­mię­dzy oce­a­nem, at­mos­fe­rą i sko­ru­pą ziem­ską; oce­a­no­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o oce­a­nach i mo­rzach;


Oce­a­no­gra­fia (od grec­kie­go "Ωκεανός" 'ocean' + "γράφειν" 'pisać'), także oce­a­no­lo­gia – dział hy­dro­lo­gii ba­da­ją­cy oce­a­ny ziem­skie w spo­sób in­ter­dy­scy­pli­nar­ny, me­to­da­mi fi­zy­ki, che­mii, bio­lo­gii oraz in­nych nauk o Ziemi jak me­te­o­ro­lo­gia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oceanograficzny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z oce­a­no­gra­fią, do­ty­czą­cy oce­a­no­gra­fii


Źródła:

Wiktionary

Oceanografka

→ oce­a­no­graf


Patrz:oceanograf

Źródła:

SJP.pl

Oceanolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie oce­a­no­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie oce­a­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oceanologia

nauka o po­szcze­gól­nych oce­a­nach i mo­rzach, obej­mu­ją­ca swym za­kre­sem ba­da­nie zja­wisk i pro­ce­sów za­cho­dzą­cych w śro­do­wi­sku mor­skim oraz związ­ków po­mię­dzy oce­a­nem, at­mos­fe­rą i sko­ru­pą ziem­ską; oce­a­no­gra­fia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. nauka o oce­a­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oceanologiczny

do­ty­czą­cy oce­a­no­lo­gii


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z oce­a­no­lo­gią, do­ty­czą­cy oce­a­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oceanolożka

→ oce­a­no­log


Patrz:oceanolog

Źródła:

SJP.pl

Oceanotechniczny

→ oce­a­no­tech­ni­ka


Patrz:oceanotechnika

Źródła:

SJP.pl

Oceanotechnika

Oce­a­no­tech­ni­ka (ocean + tech­ni­ka, gr. "oke­a­nós" – grec­ki mi­tycz­ny bóg wód oraz "tech­ni­kós" – wy­ko­na­ny zgod­nie ze sztu­ką) – in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na tech­ni­ki i nauk ści­słych zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem i opra­co­wy­wa­niem metod ek­splo­a­ta­cji i ek­splo­ra­cji mórz i oce­a­nów. Nauka ta obej­mu­je wie­dzę o środ­kach tech­nicz­nych, ich bu­do­wie i ek­splo­a­ta­cji oraz umie­jęt­no­ści i środ­ki tech­nicz­ne słu­żą­ce do wy­ko­rzy­sta­nia morza i jego za­so­bów


Źródła:

Wikipedia

Oceanowy

→ ocean; oce­a­nicz­ny (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Oceański

→ Oce­a­nia


Patrz:Oceania

Źródła:

SJP.pl

Ocechowywać

oz­na­czać jakiś przed­miot cechą; ce­cho­wać


Źródła:

SJP.pl

Ocel

hak, naj­czę­ściej sta­lo­wy, wkrę­ca­ny na koń­cach pod­ko­wy w celu uni­knię­cia po­śliz­gnię­cia się przez konia; hacel


Źródła:

SJP.pl

Oceloci

→ oce­lot; oce­lo­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Ocelot

dra­pież­nik z ro­dzi­ny ko­to­wa­tych, wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej; był obiek­tem po­lo­wań dla cen­ne­go futra, obec­nie chro­nio­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Le­o­par­dus|Gray|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny ko­to­wa­tych;

 (1.2) zool. kot z ro­dza­ju oce­lo­tów (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) wy­pra­wio­na skóra oce­lo­ta (1.2)


Oce­lot ("Le­o­par­dus") – ro­dzaj dra­pież­nych ssa­ków z po­dro­dzi­ny kotów (Fe­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny ko­to­wa­tych (Fe­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ocelotowy

→ oce­lot; oce­lo­ci


Źródła:

SJP.pl

Oceloty

dra­pież­nik z ro­dzi­ny ko­to­wa­tych, wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej; był obiek­tem po­lo­wań dla cen­ne­go futra, obec­nie chro­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Ocelowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. sta­lo­wy


Źródła:

Wiktionary

Ocembrowanie

za po­mo­cą ce­gieł lub be­to­nu umoc­nić np. ścia­ny stud­ni, brze­gi rzek itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocem­bro­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocembrować

za po­mo­cą ce­gieł lub be­to­nu umoc­nić np. ścia­ny stud­ni, brze­gi rzek itp.


Źródła:

SJP.pl

Ocembrowywać

wzmac­niać ścia­ny zbior­ni­ków wod­nych lub brze­gi rzek, morza itp.; cem­bro­wać


Źródła:

SJP.pl

Ocena

1. sąd o war­to­ści cze­goś; osąd, kry­ty­ka;
2. sto­pień szkol­ny;
3. okre­śle­nie ma­te­rial­nej war­to­ści cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) opi­nia kogoś o czymś lub kimś

 (1.2) eduk. nota da­wa­na ucz­nio­wi lub stu­den­to­wi

 (1.3) osza­co­wa­nie war­to­ści cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oceniaczka

→ oce­niacz


Patrz:oceniacz

Źródła:

SJP.pl

Oceniający

za­wie­ra­ją­cy ocenę, np. ko­men­tarz oce­nia­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Ocenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oce­niać.


Oce­nia­nie (ang. "as­sess­ment") jest kry­te­rial­nym wyz­na­cza­niem re­zul­ta­tu okre­ślo­nych od­dzia­ły­wań lub stanu obiek­tów pod­da­nych oce­nie po­przez róż­no­rod­ne pro­ce­du­ry, po­le­ga­ją­ce głów­nie na: spraw­dza­niu speł­nia­nia pro­gów wy­ma­gań, po­rów­ny­wa­niu osią­ga­nych efek­tów wzglę­dem ocze­ki­wań, róż­ni­co­wa­niu jed­no­stek, grup, wyt­wo­rów, pro­ce­sów bądź sza­co­wa­niu ja­ko­ści pro­jek­tów, pro­gra­mów, tre­ści, celów i środ­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oceniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oce­nić)

 (1.1) wy­da­wać sąd, opi­nię

 (1.2) eduk. sta­wiać ocenę, sto­pień


Źródła:

Wiktionary

Ocenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oce­nić.


Źródła:

Wiktionary

Ocenić

1. wydać opi­nię;
2. okre­ślić war­tość


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oce­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oce­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oce­nić się (ndk. oce­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|oce­niać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocenka

zdrob­nia­le: ocena


Źródła:

SJP.pl

Ocenność

→ ocen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ocen­ne; cecha tych, któ­rzy są ocen­ni


Patrz:ocenny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocenny

za­wie­ra­ją­cy ele­men­ty oceny; oce­nia­ją­cy, ewa­lu­a­cyj­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. bę­dą­cy wy­ra­zem opi­nii kogoś o kimś lub o czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocenowy

→ ocena


Patrz:ocena

Źródła:

SJP.pl

Ocenoza

zbyt czę­ste pod­da­wa­nie ucz­niów spraw­dza­niu ich po­stę­pów w nauce


Źródła:

SJP.pl

Ocenzurować

1. do­ko­nać urzę­do­wej kon­tro­li tek­stu, wi­do­wi­ska itp. pod wzglę­dem oby­cza­jo­wym lub po­li­tycz­nym;
2. usu­nąć z tek­stu, wi­do­wi­ska itp. tre­ści uz­na­ne za nie­po­żą­da­ne dla od­bior­ców


Źródła:

SJP.pl

Ocet

rozt­wór wodny kwasu oc­to­we­go uży­wa­ny jako przy­pra­wa do po­traw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. spo­żyw­czy kwas oc­to­wy o stę­że­niu 5-10%, cza­sem z do­miesz­ka­mi sma­ko­wy­mi lub aro­ma­ty­zu­ją­cy­mi;

 (1.2) pot. chem. kwas oc­to­wy


Ocet ( ace­tum) – wodny rozt­wór kwasu oc­to­we­go o cha­rak­te­ry­stycz­nym ostrym za­pa­chu i kwa­śnym smaku, zwy­kle 6-pro­cen­to­wy lub 10-pro­cen­to­wy. Pow­sta­je w wy­ni­ku fer­men­ta­cji oc­to­wej al­ko­ho­lu. Sto­so­wa­ny jako przy­pra­wa zak­wa­sza­ją­ca. Spo­ży­wa­ny w nad­mia­rze jest szkod­li­wy, w nie­wiel­kich ilo­ściach po­bu­dza ape­tyt i sprzy­ja lep­sze­mu tra­wie­niu cięż­ko­straw­nych po­traw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Och

wyraz wy­ra­ża­ją­cy za­chwyt, ra­dość, zdzi­wie­nie, prze­strach; oh


wy­krzy­knik

 (1.1) …słu­żą­cy wy­ra­ża­niu sta­nów uczu­cio­wych (za­chwy­tu, za­sko­cze­nia, prze­stra­chu)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) zwy­kle w wy­ra­że­niach: och i ach, achy i ochy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochab

naz­wi­sko, np. Ed­ward Ochab (1906-1989), pol­ski dzia­łacz ko­mu­ni­stycz­ny, w 1956 roku I se­kre­tarz KC PZPR


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochajtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ochaj­tać.


Źródła:

Wiktionary

Ochajtany

ohaj­tać, ochajt­nąć, ohajt­nąć;
1. re­gio­nal­nie: do­pro­wa­dzić coś z grub­sza do ładu; ogar­nąć;
2. po­tocz­nie: ochaj­tać się - oże­nić się, za­wrzeć zwią­zek mał­żeń­ski


Źródła:

SJP.pl

Ochajtać

ohaj­tać, ochajt­nąć, ohajt­nąć;
1. re­gio­nal­nie: do­pro­wa­dzić coś z grub­sza do ładu; ogar­nąć;
2. po­tocz­nie: ochaj­tać się - oże­nić się, za­wrzeć zwią­zek mał­żeń­ski


Źródła:

SJP.pl

Ochajtnięty

ochaj­tać, ohaj­tać, ohajt­nąć;
1. re­gio­nal­nie: do­pro­wa­dzić coś z grub­sza do ładu; ogar­nąć;
2. po­tocz­nie: ochajt­nąć się - oże­nić się, za­wrzeć zwią­zek mał­żeń­ski


Źródła:

SJP.pl

Ochajtnąć

ochaj­tać, ohaj­tać, ohajt­nąć;
1. re­gio­nal­nie: do­pro­wa­dzić coś z grub­sza do ładu; ogar­nąć;
2. po­tocz­nie: ochajt­nąć się - oże­nić się, za­wrzeć zwią­zek mał­żeń­ski


Źródła:

SJP.pl

Ochapiać

ocha­piać się - daw­niej:
1. przy­po­mi­nać się, przy­cho­dzić na myśl, wy­da­wać się;
2. być po­dob­nym do cze­goś, przy­po­mi­nać coś


Źródła:

SJP.pl

Ochapić

ocha­pić się - daw­niej: przy­pom­nieć się, przyjść na myśl, wydać się


Źródła:

SJP.pl

Ochendowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochenkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochełznywać

daw­niej: okiełz­ny­wać


Źródła:

SJP.pl

Ochlaj

po­tocz­nie: po­pi­ja­wa, pi­ja­ty­ka


Źródła:

SJP.pl

Ochlajtus

czło­wiek na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu; al­ko­ho­lik, bi­bosz, mo­czy­gę­ba, mo­czy­mor­da, och­lap­tus, och­la­pus, opi­jus, opil­ca, opi­lec, opój, pi­ja­czek, pi­ja­czy­na, pi­ja­czy­sko, pijak, pi­ja­ni­ca, pijus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba lu­bią­ca chlać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochlany

taki, który się och­lał (wypił cze­goś bar­dzo dużo)


Źródła:

SJP.pl

Ochlapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|och­la­pać.


Źródła:

Wiktionary

Ochlapać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. och­la­py­wać)

 (1.1) obrzu­cić czymś płyn­nym lub pół­płyn­nym

 (1.2) pot. nie­zdar­nie po­ma­lo­wać

 (1.3) slang. umyć

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny och­la­pać się (ndk. och­la­py­wać się)

 (2.1) tra­fić czymś cie­kłym w sie­bie

 (2.2) slang. umyć się (czę­sto na pręd­ce, byle jak, po­bież­nie)


Źródła:

Wiktionary

Ochlaptus

czło­wiek na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu; al­ko­ho­lik, bi­bosz, mo­czy­gę­ba, mo­czy­mor­da, och­laj­tus, och­la­pus, opi­jus, opil­ca, opi­lec, opój, pi­ja­czek, pi­ja­czy­na, pi­ja­czy­sko, pijak, pi­ja­ni­ca, pijus


Źródła:

SJP.pl

Ochlapus

czło­wiek na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu; al­ko­ho­lik, bi­bosz, mo­czy­gę­ba, mo­czy­mor­da, och­laj­tus, och­lap­tus, opi­jus, opil­ca, opi­lec, opój, pi­ja­czek, pi­ja­czy­na, pi­ja­czy­sko, pijak, pi­ja­ni­ca, pijus


Źródła:

SJP.pl

Ochlastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|och­la­stać.


Źródła:

Wiktionary

Ochlać

och­lać się - wypić za dużo, ponad miarę (zwła­szcza al­ko­ho­lu); opić się


Źródła:

SJP.pl

Ochlewać

po­tocz­nie: och­le­wać się - wy­pi­jać za dużo, ponad miarę (zwła­szcza al­ko­ho­lu); upi­jać się


Źródła:

SJP.pl

Ochlokracja

ustrój, w któ­rym wła­dza na­le­ży do tłumu, wy­stę­po­wał w cza­sach Pla­to­na; zwy­rod­nia­ła forma de­mo­kra­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. rządy mo­tło­chu, zwy­rod­nia­ła forma de­mo­kra­cji, w któ­rej wła­dza jest spra­wo­wa­na bez żad­nych struk­tur i zasad praw­nych, bez­poś­red­nio przez nie­zor­ga­ni­zo­wa­ny i ule­ga­ją­cy emo­cjom tłum;


Och­lo­kra­cja ( ὀχλοκρατία "och­lo­kra­tia" – rządy tłumu, od ὄχλος "óch­los" – tłum, mo­tłoch i κρατέω "kratéõ" – wła­dam) – rządy mo­tło­chu, tłumu ciem­ne­go po­spól­stwa; pa­no­wa­nie gminu ulicz­ne­go, gmi­no­władzt­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochlokratyczny

przy­miot­nik od: och­lo­kra­cja


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z och­lo­kra­cją, wła­ści­wy och­lo­kra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochman

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochmatowski

do­ty­czą­cy Och­ma­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Ochmatów

wieś na Ukra­i­nie


Och­ma­tów (ukr. Охматів, "Och­ma­tiw") – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie czer­ka­skim, w re­jo­nie hu­mań­skim. W 2001 roku li­czy­ła 877 miesz­kań­ców.

Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie brac­ław­skim, w 1739 roku na­le­ża­ło do klu­cza Te­ty­jów Lu­bo­mir­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochmański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochmistrz

daw­niej: urzęd­nik spra­wu­ją­cy na­dzór nad służ­bą na dwo­rze kró­lew­skim lub ma­gnac­kim, dba­ją­cy o ety­kie­tę; mar­sza­łek dworu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mors. ofi­cer floty hand­lo­wej i pa­sa­żer­skiej, kie­ru­ją­cy dzia­łem ho­te­lo­wym i spra­wu­ją­cy na­dzór nad ad­mi­ni­stra­cją oraz go­spo­dar­ką stat­ku;

 (1.2) hist. urzęd­nik za­rzą­dza­ją­cy dwo­rem pa­nu­ją­ce­go lub ma­gna­ta, eg­zek­wu­ją­cy za­sa­dy ety­kie­ty oraz na­dzo­ru­ją­cy pracę i po­rzą­dek służ­by;

 (1.3) hist. za­u­fa­na osoba peł­nią­ca funk­cję wy­cho­waw­cy i opie­ku­na dzie­ci na dwo­rze kró­lew­skim lub ma­gnac­kim, w tym pry­wat­ny na­u­czy­ciel do­mo­wy zaj­mu­ją­cy się edu­ka­cją dzie­ci; gu­wer­ner

 (1.4) daw. przen. mo­ral­ny prze­wod­nik czu­wa­ją­cy nad czy­imś wła­ści­wym i cnot­li­wym po­stę­po­wa­niem

 (1.5) przest. mistrz ce­re­mo­nii kie­ru­ją­cy uro­czy­sto­ścia­mi we­sel­ny­mi, star­szy swat lub dzie­wo­słąb


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochmistrzowa

mał­żon­ka och­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Ochmistrzowski

→ och­mistrz


Patrz:ochmistrz

Źródła:

SJP.pl

Ochmistrzyni

1. daw­niej: ko­bie­ta za­rzą­dza­ją­ca go­spo­dar­stwem w dużym ma­jąt­ku; go­spo­dy­ni; sza­far­ka;
2. daw­niej: na­u­czy­ciel­ka do­mo­wa, kie­ru­ją­ca wy­cho­wa­niem i wyksz­tał­ce­niem dzie­ci;
3. ko­bie­ta ma­ją­ca na­dzór nad żeń­ską służ­bą na dwo­rze ma­gnac­kim lub kró­lew­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. ko­bie­ta och­mistrz; go­spo­dy­ni pil­nu­ją­ca po­rząd­ku na dwo­rze; Glo­ger.

 (1.2) hist. nad­wor­na na­u­czy­ciel­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochnik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochocice

Ocho­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Ka­mieńsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ochociński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochock

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osied­le typu miej­skie­go w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Kraju Cha­ba­row­skim, port nad Mo­rzem Ochoc­kim;


Ochock (ros. "Охотск") – osied­le typu miej­skie­go w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Kraju Cha­ba­row­skim, w re­jo­nie ochoc­kim. Port nad Mo­rzem Ochoc­kim.

Pier­wsze mia­sto za­ło­żo­ne na Da­le­kim Wscho­dzie Rosji w roku 1647. W Ochoc­ku miał swoją bazę duń­ski po­dróż­nik i od­kryw­ca w służ­bie ro­syj­skiej Vitus Be­ring, który w cza­sie tych wy­praw od­krył Cie­śni­nę Be­rin­ga i Ala­skę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochocki

przy­miot­nik od: Ochock


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ochoc­kiem, do­ty­czą­cy Ochoc­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochoczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ocho­czy, chęt­nie


Źródła:

Wiktionary

Ochoczość

duża gor­li­wość, zapał w po­dej­mo­wa­niu de­cyz­ji, dzia­ła­nia; gor­li­wość, go­to­wość, skwa­pli­wość


Źródła:

SJP.pl

Ochoczy

1. pełen ocho­ty, za­pa­łu, gor­li­wo­ści; skwa­pli­wy, skory, chęt­ny, skłon­ny;
2. pełen werwy, ra­do­ści; po­god­ny, raźny, żwawy


przy­miot­nik

 (1.1) pełen za­pa­łu do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochojczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ochoj­ca


Źródła:

Wiktionary

Ochojczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ochoj­ca


Źródła:

Wiktionary

Ochojec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa dziel­ni­cy Ka­to­wic i Ryb­ni­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ochojnik

drob­ny owad z mszy­co­wa­tych po­wo­du­ją­cy na­ro­śle na drze­wach igla­stych


Źródła:

SJP.pl

Ochojnikowate

ro­dzi­na mszyc


Ochoj­ni­ko­wa­te ("Adel­gi­dae") – ro­dzi­na nie­wiel­kich, ja­jo­rod­nych owa­dów za­li­cza­na do mszyc.

Ochoj­ni­ko­wa­te że­ru­ją wy­łącz­nie na drze­wach igla­stych. W za­leż­no­ści od ga­tun­ku mają tylko jedną ro­śli­nę ży­wi­ciel­ską, albo w trak­cie roz­wo­ju zmie­nia­ją ży­wi­cie­la. Zi­mu­ją larwy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochojnikowaty

o ce­chach ochoj­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na mszyc)


Źródła:

SJP.pl

Ochojno

Ochoj­no – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Świąt­ni­ki Górne.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ochojski

naz­wi­sko


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Ochoj­ca, zwią­za­ny z Ochoj­cem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochota

chęć, po­ciąg do cze­goś, pra­gnie­nie cze­goś; zapał, gor­li­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pra­gnie­nie osią­gnię­cia, po­sia­da­nia lub doś­wiad­cze­nia cze­goś


Ocho­ta – dziel­ni­ca War­sza­wy po­ło­żo­na w le­wo­brzeż­nej czę­ści mia­sta. Jest jedną z 18 jed­no­stek po­moc­ni­czych m.st. War­sza­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochotka

mu­chów­ka, któ­rej larwy żyją w wo­dzie, sta­no­wiąc po­karm ryb


Ochot­ka – po­pu­lar­na nazwa larw mu­chó­wek z ro­dzi­ny ochot­ko­wa­tych. Larwy dłu­go­ści od 2 do 40 mm w ko­lo­rze czer­wo­nym, brą­zo­wym lub czar­nym. Żyją w miej­scach z ogra­ni­czo­ną obec­no­ścią tlenu w wo­dzie o mu­li­stym dnie w ob­sza­rach den­nych o wy­so­kim za­nie­czy­szcze­niu or­ga­nicz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochotki

mu­chów­ka, któ­rej larwy żyją w wo­dzie, sta­no­wiąc po­karm ryb


Źródła:

SJP.pl

Ochotkowate

ro­dzi­na mu­chó­wek po­dob­nych do ko­ma­rów


Ochot­ko­wa­te (Chi­ro­no­mi­dae) – ro­dzi­na mu­chó­wek. Są to małe i bar­dzo małe owady po­dob­ne do ko­ma­rów, o wy­dłu­żo­nych przed­nich no­gach i wy­dat­nych czuł­kach.

Są jedną z naj­licz­niej­szych w ga­tun­ki ro­dzin w świe­cie zwie­rząt – na świe­cie opi­sa­no ponad 10 000 ga­tun­ków, w Pol­sce około 500.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochotkowaty

o ce­chach ochot­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Ochotnicki

przy­miot­nik od: Ochot­ni­ca Dolna


Źródła:

SJP.pl

Ochotniczka

ko­bie­ta do­bro­wol­nie po­dej­mu­ją­ca się ja­kiejś pracy lub do­bro­wol­nie po­ma­ga­ją­ca komuś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta do­bro­wol­nie zgła­sza­ją­ca się do udzia­łu w czymś


Ochot­nicz­ka – pier­wszy żeń­ski sto­pień har­cer­ski we wszyst­kich or­ga­ni­za­cjach har­cer­skich w Pol­sce. Zdo­by­wa­ją go dziew­czę­ta w wieku 10-13 lat. Oz­na­cze­niem stop­nia jest ok­sy­do­wa­ny krzyż har­cer­ski (ZHR) bądź jedna belka na pa­go­nie (ZHP). W za­leż­no­ści od tra­dy­cji śro­do­wi­ska jego zdo­by­cie może być zwią­za­ne z do­pu­szcze­niem do zło­że­nia Przy­rze­cze­nia har­cer­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochotniczo

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób ochot­ni­czy, w spo­sób do­bro­wol­ny


Źródła:

Wiktionary

Ochotniczy

zwią­za­ny z ochot­ni­kiem lub wła­ści­wy ochot­ni­ko­wi; do­bro­wol­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy ochot­ni­ko­wi, do­ty­czą­cy ochot­ni­ka, skła­da­ją­cy się z ochot­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochotnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z ocho­tą, z chę­cią


Źródła:

Wiktionary

Ochotniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ochot­nie


Źródła:

SJP.pl

Ochotniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ochot­ny


Źródła:

SJP.pl

Ochotnik

osoba do­bro­wol­nie po­dej­mu­ją­ca się ja­kiejś pracy lub do­bro­wol­nie po­ma­ga­ją­ca komuś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś do­bro­wol­nie zgła­sza­ją­cy się do udzia­łu w czymś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochotny

daw­niej: ocho­czy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ra­ża­ją­cy chęć, ocho­tę; ocho­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochoński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochra

żółta lub bru­nat­na farba otrzy­my­wa­na z glin­ki, sto­so­wa­na w ma­lar­stwie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) barwa żół­to­bru­nat­na

 (1.2) chem. farba o bar­wie żół­to­bru­nat­nej otrzy­my­wa­na z ochry (1.3), uży­wa­na w ma­lar­stwie, prze­my­śle kos­me­tycz­nym, włó­kien­ni­czym itp;

 (1.3) miner. glin­ka o żół­tym lub bru­nat­nym za­bar­wie­niu wy­ko­rzy­sty­wa­na do wy­ro­bu farb


Ochra ( ὤχρα "ōchra", z ὠχρός " ōchrós" – „żółty, blady”) – ro­dzaj pe­li­tycz­nej zwie­trze­li­ny skał i iłów bo­ga­tych w związ­ki że­la­za, wy­ko­rzy­sty­wa­ny jako na­tu­ral­ny, nie­or­ga­nicz­ny pig­ment o bar­wie od żół­tej do brą­zo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochrana

tajna po­li­cja po­li­tycz­na w car­skiej Rosji


Zo­bacz też: Oh­ra­na.

Ochra­na ( Отделение по охранению порядка и общественной безопасности, "Ot­die­le­ni­je po ochra­nie­ni­ju po­riad­ka i ob­szczie­stwien­noj bie­zo­pas­no­sti", Od­dział ochro­ny po­rząd­ku i bez­pie­czeń­stwa pu­blicz­ne­go) – tajna po­li­cja car­ska dzia­ła­ją­ca w Im­pe­rium Ro­syj­skim, ut­wo­rzo­na po za­bój­stwie cara Alek­san­dra II, na mocy ukazu cara Alek­san­dra III z 14 sierp­nia 1881, w miej­sce ist­nie­ją­ce­go do 1880 roku III Od­dzia­łu Kan­ce­la­rii Oso­bi­stej Jego Ce­sar­skiej Mości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochraniacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przed­miot chro­nią­cy coś przed usz­ko­dze­niem


Źródła:

Wiktionary

Ochraniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ochro­nić)

 (1.1) strzec lub za­bez­pie­czać przed za­gro­że­niem


Źródła:

Wiktionary

Ochromiały

stać się ku­la­wym - uty­ka­ją­cym na nogę; oku­leć, oku­la­wieć


Źródła:

SJP.pl

Ochromieć

stać się ku­la­wym - uty­ka­ją­cym na nogę; oku­leć, oku­la­wieć


Źródła:

SJP.pl

Ochrona

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dba­nie o to, aby coś się nie zni­szczy­ło; pil­no­wa­nie, aby coś nie ule­gło szko­dzie, skrzyw­dze­niu

 (1.2) służ­ba od­po­wie­dzial­na za bez­pie­czeń­stwo

 (1.3) rzecz, która przed czymś chro­ni

 (1.4) daw. ro­dzaj przedsz­ko­la


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ochroniarka

→ ochro­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­u­czy­ciel­ka w ochron­ce

 (1.2) ko­bie­ta ochro­niarz


Patrz:ochroniarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochroniarski

przy­miot­nik od: ochro­niarz


Źródła:

SJP.pl

Ochroniarz

osoba wy­na­ję­ta do ochro­ny waż­nych obiek­tów lub ja­kichś osób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pra­cow­nik służb ochro­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ochro­nić.


Źródła:

Wiktionary

Ochronić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|ochra­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ochro­nić się (ndk. ochra­niać się)

 (2.1) ochro­nić sie­bie sa­me­go


Źródła:

Wiktionary

Ochronka

1. daw­niej: ro­dzaj przedsz­ko­la dla bied­nych lub osie­ro­co­nych dzie­ci;
2. zdrob­nie­nie od: ochro­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. zaz­wy­czaj przy­za­kon­ny oś­ro­dek opie­kuń­czy dla dzie­ci;

 (1.2) przest. przedsz­ko­le (naj­czę­ściej pro­wa­dzo­ne przez za­kon­ni­ce)


Ochron­ka – ro­dzaj przedsz­ko­la, wcze­śniej za­kład opie­ku­ją­cy się ubo­gi­mi i/lub osie­ro­co­ny­mi dzieć­mi, uz­na­wa­ny za formę przedsz­ko­la lub domu dziec­ka. Dawne ochron­ki były z re­gu­ły pro­wa­dzo­ne przez za­ko­ny albo in­sty­tu­cje do­bro­czyn­ne. Za­czę­ły pow­sta­wać na po­cząt­ku XIX wieku[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochronność

cecha tego, co przed czymś ochra­nia


Źródła:

SJP.pl

Ochronny

taki, który ochra­nia, za­bez­pie­cza


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy ochro­nę przed czymś; chro­nią­cy, da­ją­cy ochro­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochronoza

cho­ro­ba ge­ne­tycz­na pro­wa­dzą­ca do za­pa­le­nia sta­wów i ścię­gien, któ­rej ob­ja­wa­mi są m.in. ciem­no­bru­nat­ne za­bar­wie­nie moczu i nie­bie­ska­wo-czar­ne prze­bar­wie­nia tkan­ki łącz­nej; al­kap­to­nu­ria


Źródła:

SJP.pl

Ochrowiak

krocz­nik ochro­wiak - motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ochrowobrązowy

brą­zo­wy o ochro­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ochrowożółty

żółty o ochro­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ochrowy

→ ochra


przy­miot­nik

 (1.1) ko­lo­ru ochry, ko­lo­ru żół­to­bru­nat­ne­go


Patrz:ochra

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochryda

mia­sto w Ma­ce­do­nii Pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Ma­ce­do­nii;

 (1.2) geogr. Je­zio­ro Ochrydz­kie


Ochry­da ( Охрид – "Ohrid", sta­roż. ilir. "Dias­sa­ri­tes", gr. Λύχνιδος – "Lych­ni­dos", alb. "Ohër, Ohri") – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Ma­ce­do­nii Pół­noc­nej, nad Je­zio­rem Ochrydz­kim, u stóp gór Ga­li­czi­ca. Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny gminy Ochry­da. Licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si 42 033 (80% Ma­ce­doń­czy­ków, 7% Al­bań­czy­ków, 5% Tur­ków – dane z 2002 r.), co czyni mia­sto siód­mym w kraju pod wzglę­dem wiel­ko­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ochrydzki

przy­miot­nik od: Ochry­da


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ochry­dą, do­ty­czą­cy Ochry­dy (mia­sta w Ma­ce­do­nii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochrypiały

ochryp­nąć, schry­pieć, schryp­nąć, za­chryp­nąć, za­chry­pieć; prze­sta­rza­le:
1. na­ba­wić się chryp­ki;
2. o gło­sie: stać się chry­pli­wym, za­cząć brzmieć nisko i ma­to­wo


Źródła:

SJP.pl

Ochrypieć

ochryp­nąć, schry­pieć, schryp­nąć, za­chryp­nąć, za­chry­pieć; prze­sta­rza­le:
1. na­ba­wić się chryp­ki;
2. o gło­sie: stać się chry­pli­wym, za­cząć brzmieć nisko i ma­to­wo


Źródła:

SJP.pl

Ochryple

przy­słó­wek

 (1.1) mając chry­pli­we brzmie­nie


Źródła:

Wiktionary

Ochrypnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­ba­wie­nie się chry­py


Źródła:

Wiktionary

Ochrypnięty

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) med. taki, który ochryp­nął

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) quasi-imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: ochryp­nąć


Źródła:

Wiktionary

Ochrypnąć

ochry­pieć, schry­pieć, schryp­nąć, za­chryp­nąć, za­chry­pieć;
1. na­ba­wić się chryp­ki;
2. o gło­sie: stać się chry­pli­wym, za­cząć brzmieć nisko i ma­to­wo


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. chryp­nąć)

 (1.1) na­ba­wić się chry­py


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochrypłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego co ochry­płe


Źródła:

Wiktionary

Ochrypły

1. taki, który ochryp­nął; ochryp­nię­ty;
2. ma­ją­cy chry­pli­we brzmie­nie


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) med. taki, który ochrypł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochrzan

po­spo­li­cie: ostre upom­nie­nie, re­pry­men­da; opier­dol, opier­nicz, opeer, opieprz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) opieprz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochrzanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ochrza­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ochrzanić

po­tocz­nie: skar­cić, zga­nić, zwy­my­ślać kogoś; opier­ni­czyć, opie­przyć, zbesz­tać, opier­wiast­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Ochrzcić

1. udzie­lić sa­kra­men­tu chrztu;
2. nadać komuś lub cze­muś ja­kieś imię lub jakąś nazwę; naz­wać;
3. po­tocz­nie: dodać wody do ja­kiejś cie­czy, np. do al­ko­ho­lu, mleka; roz­cień­czyć wodą;
4. ochrz­cić się - przy­jąć sa­kra­ment chrztu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. chrzcić)

 (1.1) kośc. udzie­lić komuś sa­kra­men­tu chrztu

 (1.2) rel. daw. uczy­nić nad kimś znak ini­cju­ją­cy nową ja­kość w życiu, zry­wa­ją­cy z przesz­ło­ścią

 (1.3) pot. nadać komuś lub cze­muś imię lub nazwę

 (1.4) pot. za­i­ni­cjo­wać kogoś w czymś

 (1.5) roz­cień­czyć coś wodą, po­gar­sza­jąc ja­kość

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ochrz­cić się (ndk. chrzcić się)

 (2.1) kośc. przy­jąć sa­kra­men­tu chrztu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochrzczeni

1. udzie­lić sa­kra­men­tu chrztu;
2. nadać komuś lub cze­muś ja­kieś imię lub jakąś nazwę; naz­wać;
3. po­tocz­nie: dodać wody do ja­kiejś cie­czy, np. do al­ko­ho­lu, mleka; roz­cień­czyć wodą;
4. ochrz­cić się - przy­jąć sa­kra­ment chrztu


Źródła:

SJP.pl

Ochrzczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ochrz­cić.


Źródła:

Wiktionary

Ochrzczony

1. udzie­lić sa­kra­men­tu chrztu;
2. nadać komuś lub cze­muś ja­kieś imię lub jakąś nazwę; naz­wać;
3. po­tocz­nie: dodać wody do ja­kiejś cie­czy, np. do al­ko­ho­lu, mleka; roz­cień­czyć wodą;
4. ochrz­cić się - przy­jąć sa­kra­ment chrztu


Źródła:

SJP.pl

Ochrzęstna

cien­ka, włó­kni­sta błona ut­wo­rzo­na z tkan­ki łącz­nej zbi­tej, po­kry­wa­ją­ca więk­szość chrzą­stek


Ochrzęst­na ( pe­ri­chon­drium) – włó­kni­sta błona po­kry­wa­ją­ca od zew­nątrz chrzęst­ne ele­men­ty ukła­du kost­ne­go czło­wie­ka (oprócz chrzą­stek sta­wo­wych, chrzą­stek na­sa­do­wych i chrzą­stek włó­kni­stych), sta­no­wią­ca prze­dłu­że­nie okost­nej (np. na chrząst­kach że­bro­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochuchiwać

chu­chać wiele razy ze wszyst­kich stron


Źródła:

SJP.pl

Ochudno

Ochud­no – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wysz­kow­skim, w gmi­nie Rzą­śnik. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży u źró­deł rzecz­ki Prut na Mię­dzy­rze­czu Łom­żyń­skim, na te­re­nie Pu­szczy Bia­łej, w oto­cze­niu lasów. Naj­bliż­szym mia­stem jest Wysz­ków.


Źródła:

Wikipedia

Ochujały

wul­gar­nie: taki, który zwa­rio­wał, ogłu­piał; oci­pia­ły


Źródła:

SJP.pl

Ochujeć

wul­gar­nie: zwa­rio­wać, ogłu­pieć; oci­pieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) wulg. za­gu­bić się w czymś, nie zro­zu­mieć o co cho­dzi

 (1.2) wulg. zwa­rio­wać, zgłu­pieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochwacać

1. po­wo­do­wać u konia ochwat;
2. ochwa­cać się - o koniu: do­sta­wać ochwa­tu


Źródła:

SJP.pl

Ochwacenie

1. spo­wo­do­wać wy­stą­pie­nie u konia ochwa­tu (gość­co­we­go za­pa­le­nia mięk­kich czę­ści ko­py­ta), prze­waż­nie przez nie­wła­ści­we ży­wie­nie lub nad­mier­ne prze­mę­cze­nie;
2. ochwa­cić się - o koniu: do­stać ochwa­tu


Źródła:

SJP.pl

Ochwacić

1. spo­wo­do­wać wy­stą­pie­nie u konia ochwa­tu (gość­co­we­go za­pa­le­nia mięk­kich czę­ści ko­py­ta), prze­waż­nie przez nie­wła­ści­we ży­wie­nie lub nad­mier­ne prze­mę­cze­nie;
2. ochwa­cić się - o koniu: do­stać ochwa­tu


Źródła:

SJP.pl

Ochwat

gość­co­we za­pa­le­nie mięk­kich czę­ści ko­py­ta koń­skie­go


Ochwat – u konia ostre, roz­la­ne za­pa­le­nie two­rzy­wa ko­py­to­we­go, okry­wa­ją­ce­go kość ko­py­to­wą. Ochwat może być "ostry" lub "przew­le­kły". Zaz­wy­czaj do­ty­ka przed­nich nóg konia, choć może też po­ja­wić się we wszyst­kich czte­rech ko­py­tach. Scho­rze­nie jest bar­dzo nie­bez­piecz­ne, po­nie­waż róg ko­py­ta może ulec trwa­łe­mu znieksz­tał­ce­niu w wy­ni­ku po­wi­kłań.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ochweśnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hand­larz de­wo­cjo­na­lia­mi pro­du­ko­wa­ny­mi w XIX wieku w oko­li­cy Skul­ska


Źródła:

Wiktionary

Ochy

achy i ochy - westch­nie­nia za­chwy­tu, ra­do­ści itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zob. och.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochybny

daw­niej: nie­pew­ny, wąt­pli­wy, omyl­ny


Źródła:

SJP.pl

Ochynia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zob. ło­chy­nia.


Źródła:

Wiktionary

Ochynąć

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. za­to­nąć


Źródła:

Wiktionary

Ochódno

Ochód­no ( Achod­den, 1938–1945 "Neuvölklingen (Ostpr.)") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie szczy­cień­skim, w gmi­nie Szczyt­no. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Wieś za­ło­żo­na w po­ło­wie XV w.


Źródła:

Wikipedia

Ochędowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ochędożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ochę­do­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Ochędożniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ochę­doż­nie


Źródła:

SJP.pl

Ochędożniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ochę­doż­ny


Źródła:

SJP.pl

Ochędożny

prze­sta­rza­le: po­rząd­ny, czy­sty, schlud­ny


Źródła:

SJP.pl

Ochędożyć

daw­niej: ozdo­bić, oczy­ścić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) przest. rów­nież gw-pl|Poz­nań. wy­czy­ścić, opo­rzą­dzić, do­ko­na­ny od|chę­do­żyć.

cza­sow­nik zwrot­ny ochę­do­żyć się

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. opo­rzą­dzić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochędóstwo

daw­niej:
1. czy­stość, schlud­ność, po­rzą­dek;
2. strój, ubra­nie


Źródła:

SJP.pl

Ochładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ochła­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Ochładzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ochło­dzić)

 (1.1) ob­ni­żać tem­pe­ra­tu­rę cze­goś

 (1.2) czy­nić mniej in­ten­syw­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ochła­dzać się

 (2.1) sta­wać się chłod­niej­szym

 (2.2) sta­wać się mniej in­ten­syw­nym w ser­decz­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Ochłap

1. reszt­ka ja­kie­goś je­dze­nia, zwy­kle mięsa;
2. coś o ni­skiej war­to­ści, ofe­ro­wa­ne z ko­niecz­no­ści lub z li­to­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. kulin. ka­wa­łek mięsa gor­szej ja­ko­ści lub reszt­ki je­dze­nia

 (1.2) pot. przen. coś o małej war­to­ści, co daje się komuś z łaski lub z po­gar­dą

 (1.3) daw. środ. więz. wyrok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochłapowy

bę­dą­cy czymś o ni­skiej war­to­ści, ma­ło­war­to­ścio­wy


Źródła:

SJP.pl

Ochłoda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) schło­dze­nie się, orzeź­wie­nie


Ochło­da – przy­sió­łek wsi Ro­go­że­wo w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Ju­tro­sin.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek na­le­żał ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa le­szczyń­skie­go.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na wów­czas jako fol­wark Ochło­da na­le­ża­ła do wsi mniej­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kröben (krob­skim) w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ochłodzenie

1. ob­ni­żyć tem­pe­ra­tu­rę cze­goś lub kogoś; ozię­bić, schło­dzić, ostu­dzić;
2. zmniej­szyć in­ten­syw­ność ja­kichś re­la­cji, uczuć;
3. ochło­dzić się -
a) być ochło­dzo­nym; ozię­bić się, ostu­dzić się;
b) ochło­dzić sa­me­go sie­bie;
c) w od­nie­sie­niu do uczuć, re­la­cji: stać się mniej in­ten­syw­nym, ser­decz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) me­te­o­rol. spa­dek tem­pe­ra­tu­ry po­wie­trza

 (1.2) uczy­nie­nie mniej in­ten­syw­ny­mi jakiś po­zy­tyw­nych uczuć lub re­la­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochłodzić

1. ob­ni­żyć tem­pe­ra­tu­rę cze­goś lub kogoś; ozię­bić, schło­dzić, ostu­dzić;
2. zmniej­szyć in­ten­syw­ność ja­kichś re­la­cji, uczuć;
3. ochło­dzić się -
a) być ochło­dzo­nym; ozię­bić się, ostu­dzić się;
b) ochło­dzić sa­me­go sie­bie;
c) w od­nie­sie­niu do uczuć, re­la­cji: stać się mniej in­ten­syw­nym, ser­decz­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ochła­dzać)

 (1.1) spra­wić, że coś sta­nie się chłod­niej­sze; do­pro­wa­dzić do zmniej­sze­nia tem­pe­ra­tu­ry cze­goś

 (1.2) przen. osła­bić po­zy­tyw­ne re­la­cje czy uczu­cia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ochło­dzić się (ndk. ochła­dzać się)

 (2.1) stać się mniej cie­płym; ulec ob­ni­że­niu tem­pe­ra­tu­ry

 (2.2) przen. stać się mniej bli­skim lub mniej uczu­cio­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ochłodły

taki, który ochłódł


Źródła:

SJP.pl

Ochłonąć

1. odzy­skać rów­no­wa­gę psy­chicz­ną po sil­nym prze­ży­ciu, wstrzą­sie; uspo­ko­ić się, ochłod­nąć, ochłod­nieć;
2. po­zbyć się uczu­cia go­rą­ca po in­ten­syw­nym wy­sił­ku; odetch­nąć, od­sap­nąć, odzip­nąć, zła­pać od­dech


Źródła:

SJP.pl

Ocicat

[czy­taj: os-ikat] ga­tu­nek kota bę­dą­cy krzy­żów­ką kotów sy­jam­skie­go, abi­syń­skie­go i ame­ry­kań­skie­go krót­ko­wło­se­go


Oci­cat – rasa kota.

Oci­cat zo­stał wy­ho­do­wa­ny po „po­łą­cze­niu” kotów sy­jam­skich, abi­syń­skich i ame­ry­kań­skich krót­ko­wło­sych. Ho­dow­cy chcie­li uzy­skać moc­ne­go i ele­ganc­kie­go kota o wspa­nia­łym cha­rak­te­rze i uma­szcze­niu. Po swo­ich przod­kach odzie­dzi­czył bar­dzo po­zy­tyw­ne cechy:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ocice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ociec

ocie­knąć;
1. spły­nąć, ście­knąć z cze­goś
2. wysch­nąć, poz­wo­li­wszy ście­knąć wo­dzie
3. po­kryć się cie­kną­cym pły­nem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. oj­ciec

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ocie­kać)

 (2.1) zob. ocie­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocieczony

taki, który ociekł (1. wysch­nął, poz­wa­la­jąc ście­knąć wo­dzie;
2. po­krył się cie­kną­cym pły­nem); ocie­kły, ocie­knię­ty


Źródła:

SJP.pl

Ociek

1. górna, bocz­na część zlewu; ocie­kacz;
2. w tech­ni­ce: ocie­ka­nie, ocie­knię­cie


Źródła:

SJP.pl

Ociekacz

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) techn. przed­miot do sa­mo­czyn­ne­go osą­cza­nia mo­krych na­czyń i/lub sztuć­ców po ich umy­ciu


Źródła:

Wiktionary

Ociekarka

ro­dzaj su­szar­ki do na­czyń


Źródła:

SJP.pl

Ocieknięty

taki, który ocie­knął (ociekł); ocie­kły, ocie­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Ocieknąć

ociec;
1. spły­nąć, ście­knąć z cze­goś
2. wysch­nąć, poz­wo­li­wszy ście­knąć wo­dzie
3. po­kryć się cie­kną­cym pły­nem


Źródła:

SJP.pl

Ociekowy

→ ociek


Patrz:ociek

Źródła:

SJP.pl

Ociekły

taki, który ociekł (1. wysch­nął, poz­wa­la­jąc ście­knąć wo­dzie;
2. po­krył się cie­kną­cym pły­nem); ocie­czo­ny, ocie­knię­ty


Źródła:

SJP.pl

Ocielić

ocie­lić się (o kro­wie i niek­tó­rych in­nych zwie­rzę­tach): wydać na świat cielę; wy­cie­lić się


Źródła:

SJP.pl

Ocielonka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. krowa po ocie­le­niu


Źródła:

Wiktionary

Ocielony

o zwie­rzę­ciu, np. o kro­wie: taki, który się ocie­lił, wydał na świat cielę


Źródła:

SJP.pl

Ociemniać

1. ogłu­piać, otu­ma­niać;
2. daw­niej: przy­ciem­niać, za­ciem­niać


Źródła:

SJP.pl

Ociemniała

taki, który stra­cił wzrok, prze­stał wi­dzieć; nie­wi­do­my, ślepy, ośle­pły


Źródła:

SJP.pl

Ociemniały

taki, który stra­cił wzrok, prze­stał wi­dzieć; nie­wi­do­my, ślepy, ośle­pły


Źródła:

SJP.pl

Ociemnieć

stra­cić wzrok, zdol­ność wi­dze­nia; oślep­nąć, za­nie­wi­dzieć


Źródła:

SJP.pl

Ociemnić

1. ogłu­pić, otu­ma­nić;
2. daw­niej: przy­ciem­nić, za­ciem­nić


Źródła:

SJP.pl

Ocieniowywać

ota­czać cie­niem, czymś ciem­nym; za­cie­niać


Źródła:

SJP.pl

Ocienić

rzu­cić cień na coś


Źródła:

SJP.pl

Ociepa

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ociepka

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wiąz­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ocieplający

1. po­wo­do­wać pod­no­sze­nie tem­pe­ra­tu­ry cze­goś, ogrze­wać coś;
2. za­bez­pie­czać po­mie­szcze­nie przed utra­tą cie­pła, izo­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ocieplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocie­plać.


Źródła:

Wiktionary

Ocieplany

1. po­wo­do­wać pod­no­sze­nie tem­pe­ra­tu­ry cze­goś, ogrze­wać coś;
2. za­bez­pie­czać po­mie­szcze­nie przed utra­tą cie­pła, izo­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ocieplać

1. po­wo­do­wać pod­no­sze­nie tem­pe­ra­tu­ry cze­goś, ogrze­wać coś;
2. za­bez­pie­czać po­mie­szcze­nie przed utra­tą cie­pła, izo­lo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ocie­plić)

 (1.1) sto­so­wać za­bez­pie­cze­nie przed utra­tą cie­pła

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ocie­plać się (dk. ocie­plić się)

 (2.1) sta­wać się cie­płym

 (2.2) o tem­pe­ra­tu­rze pod­no­sić się

 (2.3) o re­la­cjach ule­gać po­pra­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocieplenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocie­plić.


Źródła:

Wiktionary

Ociepleniowiec

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ocie­pleń bu­dyn­ków


Źródła:

SJP.pl

Ociepleniowy

→ ocie­ple­nie


Patrz:ocieplenie

Źródła:

SJP.pl

Ocieplina

ma­te­riał lub war­stwa słu­żą­ca do ocie­pla­nia odzie­ży albo in­nych przed­mio­tów


Źródła:

SJP.pl

Ocieplić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ocie­plać)

 (1.1) za­bez­pie­czyć przed utra­tą cie­pła

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ocie­plić się (ndk. ocie­plać się)

 (2.1) stać się cie­płym, mniej zim­nym

 (2.2) o tem­pe­ra­tu­rze pod­nieść się

 (2.3) o re­la­cjach ulec po­pra­wie


Źródła:

Wiktionary

Ocieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Ocierać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­su­wać czymś po po­wierzch­ni cze­goś

 (1.2) usu­wa­jąc coś z po­wierzch­ni prze­su­wa­jąc czymś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ocie­rać się

 (2.1) prze­su­nąć włas­nym cia­łem po ja­kiejś po­wierzch­ni

 (2.2) prze­su­nąć cia­łem po sobie wza­jem­nie

 (2.3) przen. poz­nać coś ledwo po­wierz­chow­nie


Źródła:

Wiktionary

Ocierniać

ota­czać, ogra­dzać cier­nia­mi


Źródła:

SJP.pl

Ociernica

ocier­ni­ca czar­na - chrząszcz z ro­dzi­ny tar­czy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ocin

Ocin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Wró­blew.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

Była ona na gra­ni­cy po­mię­dzy dwoma ma­jąt­ka­mi Ko­ście­rzy­nem i Ko­bie­rzyc­kiem. W 1902 r. wieś prze­cię­ła linia ko­le­jo­wa. Póź­niej prze­cię­ła ją trasa Sie­radz – Ka­lisz.


Źródła:

Wikipedia

Ocio

zdrob­nie­nie od: Otto, Otton (imio­na mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ocios

po­wierzch­nia bocz­na wy­ro­bi­ska ko­pal­nia­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) górn. bocz­na ścia­na wy­ro­bi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ociosać

1. cio­sa­jąc, obro­bić lub wy­gła­dzić ze wszyst­kich stron drze­wo lub ka­mień; ob­cio­sać;
2. spo­wo­do­wać, że ktoś na­bie­ra ogła­dy


Źródła:

SJP.pl

Ociosywać

1. cio­sa­jąc, obra­biać lub wy­gła­dzać ze wszyst­kich stron drze­wo lub ka­mień; ob­cio­sy­wać;
2. po­wo­do­wać, że ktoś na­bie­ra ogła­dy


Źródła:

SJP.pl

Ocipiały

wul­gar­nie: zwa­rio­wać, ogłu­pieć; ochu­jeć


Źródła:

SJP.pl

Ocipieć

wul­gar­nie: zwa­rio­wać, ogłu­pieć; ochu­jeć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) pot. zwa­rio­wać, zgłu­pieć, sfik­so­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ociskać

daw­niej:
1. ści­ska­jąc, otrzą­sać;
2. przy­le­gać szczel­nie; ob­ci­skać, otu­lać


Źródła:

SJP.pl

Ociulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ociu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Ociulać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) wulg. oszu­kać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (2.1) wulg. stra­cić zmy­sły, osza­leć


Źródła:

Wiktionary

Ociupeńki

bar­dzo mały


Źródła:

SJP.pl

Ociupina

po­tocz­nie: nie­wiel­ka ilość cze­goś; ociu­pin­ka; krzty­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­wiel­ka ilość cze­goś, cząst­ka, ka­wa­łe­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ociupinka

po­tocz­nie: nie­wiel­ka ilość cze­goś; ociu­pi­na


Źródła:

SJP.pl

Ociupinkę

po­tocz­nie: nie­wiel­ka ilość cze­goś; ociu­pi­na


Źródła:

SJP.pl

Ociupinę

po­tocz­nie: nie­wiel­ka ilość cze­goś; ociu­pin­ka; krzty­na


Źródła:

SJP.pl

Ociągający

ocią­gać się - zwle­kać z czymś lub robić coś nie­chęt­nie, bez poś­pie­chu


Patrz:ociągać

Źródła:

SJP.pl

Ociągać

ocią­gać się - zwle­kać z czymś lub robić coś nie­chęt­nie, bez poś­pie­chu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ocią­gnąć)

 (1.1) łow. zdej­mo­wać skórę ze zwie­rzę­cia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ocią­gać się (dk. ocią­gnąć się)

 (2.1) robić coś zbyt po­wol­nie, nie­chęt­nie, wa­ha­jąc się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ociągliwy

daw­niej: ocią­ga­ją­cy się, zwle­ka­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Ociągnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ocią­gać)

 (1.1) łow. zdjąć skórę ze zwie­rzę­cia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ocią­gnąć się (ndk. ocią­gać się)

 (2.1) zro­bić coś zbyt po­wol­nie, nie­chęt­nie, wa­ha­jąc się


Źródła:

Wiktionary

Ociąć

daw­niej:
1. ocio­sać, ob­ciąć coś;
2. obić kogoś; os­ma­gać, oć­wi­czyć;
3. oszu­kać, okpić, odr­wić


Źródła:

SJP.pl

Ociążać

daw­niej:
1. ob­cią­żać;
2. sta­wać się cię­ża­rem


Źródła:

SJP.pl

Ociętny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. ocią­ga­ją­cy się


Źródła:

Wiktionary

Ociężale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ocię­ża­ły


Źródła:

Wiktionary

Ociężalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ocię­ża­le


Źródła:

SJP.pl

Ociężalszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ocię­ża­ły


Źródła:

SJP.pl

Ociężałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ocię­ża­łe


Źródła:

Wiktionary

Ociężały

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­ny­wa­ny po­wol­nie, bez ener­gii

 (1.2) nie­ma­ją­cy ener­gii do dzia­ła­nia

 (1.3) po­zba­wio­ny by­stro­ści, po­lo­tu


Źródła:

Wiktionary

Ockham

Ock­ham – wieś w An­glii, w hrab­stwie Sur­rey, w dy­stryk­cie Gu­ild­ford. Leży 33 km na po­łud­nio­wy za­chód od cen­trum Lon­dy­nu. Miej­sco­wość liczy 384 miesz­kań­ców.

Wieś sły­nie z tego, iż jest dom­nie­ma­nym miej­scem uro­dzin Wil­lia­ma Ock­ha­ma.


Źródła:

Wikipedia

Ockhamizm

[czy­taj: ok­ha­mizm] kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­ny w scho­la­sty­ce XIV wieku, bę­dą­cy kon­ty­nu­a­cją po­glą­dów Wil­hel­ma Ock­ha­ma; ok­ha­mizm


Źródła:

SJP.pl

Ocki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Oką, do­ty­czą­cy Oki


Źródła:

Wiktionary

Ocknąć

1. wyr­wać kogoś z ja­kie­goś stanu (snu, za­du­my), spo­wo­do­wać czy­jeś nagłe odzy­ska­nie po­czu­cia rze­czy­wi­sto­ści; zbu­dzić, obu­dzić, prze­bu­dzić;
2. oc­knąć się -
a) obu­dzić się;
b) oprzy­tom­nieć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzad. ocy­kać)

 (1.1) wyr­wać ze snu

 (1.2) po­zba­wić stanu za­my­śle­nia lub odręt­wie­nia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oc­knąć się (ndk. rzad. ocy­kać się)

 (2.1) prze­bu­dzić się

 (2.2) po­wró­cić do przy­tom­no­ści lub trzeź­wo­ści umy­słu

 (2.3) zro­zu­mieć zbyt późno za­ist­nia­ły pro­blem

 (2.4) książk. o uczu­ciach i in­stynk­tach: gwał­tow­nie się ujaw­nić

 (2.5) przest. za­prze­stać grze­sze­nia lub bez­czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oclenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oclić.


Źródła:

Wiktionary

Oclić

na­ło­żyć cło


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. clić)

 (1.1) na­ło­żyć cło lub po­brać cło ze sprze­da­ży cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocr

skrót od: Op­ti­cal Cha­rac­ter Re­co­gni­tion, op­tycz­ne roz­poz­na­wa­nie zna­ków przy wczy­ty­wa­niu tek­stu za po­mo­cą ska­ne­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) in­form. pro­ces za­mie­nia­ją­cy tekst za­war­ty w obra­zie w jego cy­fro­wą re­pre­zen­ta­cję, op­tycz­ne roz­poz­na­wa­nie pisma;

 (1.2) in­form. opro­gra­mo­wa­nie umoż­li­wia­ją­ce OCR (1.1)

 (1.3) in­form. cy­fro­wy tekst bę­dą­cy wy­ni­kiem dzia­ła­nia OCR (1.2)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ocso

skrót od: Ordo Ci­ster­cien­sium Stric­tio­nis Ob­ser­van­tiae - zakon mni­szy za­ło­żo­ny we fran­cu­skim klasz­to­rze cy­ster­skim La Trap­pe w 1664 roku; tra­pi­ści, Zakon Cy­ster­sów Ści­ślej­szej Ob­ser­wan­cji


Źródła:

SJP.pl

Octan

sól lub ester kwasu oc­to­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. ester albo sól kwasu oc­to­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Octanowy

→ octan


Patrz:octan

Źródła:

SJP.pl

Octaptyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ośmio­czę­ścio­we ma­lo­wi­dło lub pła­sko­rzeź­ba


Źródła:

Wiktionary

Octavia

[czy­taj: ok­taw­ja] model sa­mo­cho­du marki Škoda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Octavo

[czy­taj: ok­ta­wo] bi­blio­gra­ficz­ny for­mat książ­ki otrzy­my­wa­ny po­przez trzy­krot­ne zło­że­nie ar­ku­sza pa­pie­ru i uzy­ska­nie w ten spo­sób 32 stron, czyli 16 kart; ósem­ka, in oc­ta­vo


Źródła:

SJP.pl

Octomierz

mier­nik stę­że­nia kwasu oc­to­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. are­o­metr z po­dział­ką przy­sto­so­wa­ną do oz­na­cza­nia za­war­to­ści pro­cen­to­wej kwasu oc­to­we­go w occie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Octować

za­mie­niać w ocet


Źródła:

SJP.pl

Octowiec

sumak oc­to­wiec - ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych; sumak odu­rza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Octownia

za­kład pro­du­ku­ją­cy ocet


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład pro­du­ku­ją­cy ocet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Octownictwo

gałąź prze­my­słu spo­żyw­cze­go zaj­mu­ją­ca się pro­duk­cją octu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dział prze­my­słu spo­żyw­cze­go, zaj­mu­ja­ca się pro­duk­cją octu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Octowy

→ ocet, np. za­le­wa oc­to­wa


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od: ocet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Octówka

mu­chów­ka wy­stę­pu­ją­ca ma­so­wo na fer­men­tu­ją­cych pro­duk­tach; musz­ka owo­co­wa


Źródła:

SJP.pl

Ocucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Ocucać

wy­ry­wać kogoś z omd­le­nia, zam­ro­cze­nia, snu itp., przy­wra­cać kogoś do przy­tom­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Ocucić

przy­wró­cić kogoś do przy­tom­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Ocukrować

po­sło­dzić


Źródła:

SJP.pl

Ocukrowywać

po­kry­wać coś war­stwą cukru


Źródła:

SJP.pl

Oculus

[czy­taj: Oku­lus] okrą­gły otwór prze­pu­szcza­ją­cy po­wie­trze i świa­tło, umie­szcza­ny naj­czę­ściej w szczy­cie ko­pu­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. okrą­gły lub owal­ny otwór w szczy­to­wej ścia­nie bu­dyn­ku

 (1.2) ar­chit. okrą­gły otwór w szczy­cie ko­pu­ły


Ocu­lus ( ocu­lus ‘oko’) – okrą­gły bądź owal­ny nie­za­my­ka­ny otwór w ścia­nie lub szczy­to­wej czę­ści skle­pie­nia (jak np. w ko­pu­le rzym­skie­go Pan­te­o­nu), który prze­pu­szcza po­wie­trze i świa­tło do wnę­trza bu­dow­li. Obra­mie­nie ot­wo­ru w prze­ci­wień­stwie do wo­le­go oka jest nie­zdo­bio­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ocyfrowywać

umie­szczać cyfry na po­dział­ce


Źródła:

SJP.pl

Ocyganić

po­tocz­nie: roz­myśl­nie wpro­wa­dzić w błąd; oszu­kać, na­brać


Źródła:

SJP.pl

Ocykać

1. prze­ry­wać sen, bu­dzić ze snu;
2. wy­ry­wać z za­du­my, za­my­śle­nia;
3. ocy­kać się - przy­tom­nieć


Źródła:

SJP.pl

Ocynk

ro­dzaj po­wło­ki sto­so­wa­ny na pro­duk­tach z me­ta­li (np. do da­chów, drzwi)


Źródła:

SJP.pl

Ocynkowywacz

osoba za­trud­nio­na przy cyn­ko­wa­niu bla­chy; cyn­ko­wacz


Źródła:

SJP.pl

Ocynkowywać

po­kry­wać przed­mio­ty me­ta­lo­we war­stwą cynku; cyn­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Ocynowanie

po­kryć cyną me­ta­lo­wą po­wierzch­nię; po­cy­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Ocynować

po­kryć cyną me­ta­lo­wą po­wierzch­nię; po­cy­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Ocynownia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. za­kład lub dział za­kła­du, który zaj­mu­je się cy­no­wa­niem ele­men­tów


Źródła:

Wiktionary

Ocyrklowywać

wy­rów­ny­wać dół su­kien­ki, pła­szcza, spód­ni­cy itp.


Źródła:

SJP.pl

Oczadziały

taki, który ocza­dział (otruł się cza­dem)


Źródła:

SJP.pl

Oczadzieć

1. za­truć się cza­dem; za­cza­dzić się;
2. w prze­no­śni: stra­cić roz­są­dek i by­strość umy­słu


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) pot. (także. przen.) naw­dy­chać się czadu, za­truć się cza­dem

 (1.2) reg-pl|Kresy. zwa­rio­wać, po­stra­dać zmy­sły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczajdusza

łobuz, oszust, łotr


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. urwis, hul­taj, nic­poń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczamczyra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto por­to­we nad Mo­rzem Czar­nym, po­ło­żo­ne na wy­brze­żu Ab­chaz­ji;


Oczam­czy­ra (Oczam­czi­re, Oczam­czi­ra, Oczam­czi­ri; gruz.: ოჩამჩირე "Oczam­czi­re"; ab­chaz.: Очамчыра, "Oczam­czy­ra"; ros.: Очамчира "Oczam­czi­ra") – mia­sto por­to­we na Morzu Czar­nym, po­ło­żo­ne na wy­brze­żu Ab­chaz­ji, sie­dzi­ba re­jo­nu Oczam­czy­ra.

We­dług spisu po­wszech­ne­go z 1978 r.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oczamczyrski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Oczam­czy­rą, do­ty­czą­cy Oczam­czy­ry


Źródła:

Wiktionary

Oczar

ro­śli­na z ocza­ro­wa­tych; ha­ma­me­lis


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ha­ma­me­lis|ref=tak., ro­dzaj krze­wu i drze­wa z ro­dzi­ny ocza­ro­wa­tych;


Oczar ("Ha­ma­me­lis" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ocza­ro­wa­tych. W obrę­bie ro­dza­ju wy­róż­nia­ne są zwy­kle czte­ry ga­tun­ki, z któ­rych oczar ja­poń­ski i om­szo­ny wy­stę­pu­ją we wschod­niej Azji (od­po­wied­nio w Ja­po­nii i Chi­nach), a oczar wio­sen­ny i wir­gi­nij­ski we wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej. W niek­tó­rych uję­ciach wy­róż­nia­ny jest także "Ha­ma­me­lis ova­lis", także z Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Są to wolno ros­ną­ce krze­wy i drze­wa, wy­stę­pu­ją­ce w na­tu­rze w wil­got­nych la­sach, czę­sto w do­li­nach cie­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczarowanie

wzbu­dzić czyjś po­dziw, za­chwyt, wy­wo­łać po­zy­tyw­ne uczu­cia wzglę­dem sie­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocza­ro­wać.


Ocza­ro­wa­nie (tyt. oryg. "En­chant­ment") – po­wieść z ga­tun­ku fan­ta­sy au­tor­stwa Or­so­na Scot­ta Carda. W Pol­sce uka­za­ła się w 2001 roku, na­kła­dem wy­daw­nict­wa Pró­szyń­ski i S-ka w tłu­ma­cze­niu Ma­ciej­ki Mazan. Utwór za­in­spi­ro­wa­ny jest bajką o śpią­cej kró­lew­nie, jak rów­nież ro­syj­ski­mi ba­śnia­mi lu­do­wy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczarowany

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) po­zo­sta­ją­cy pod sil­nym wra­że­niem kogoś lub cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Oczarowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu skal­ni­cow­ców


Ocza­ro­wa­te ("Ha­ma­me­li­da­ce­ae" R. Br. in Abel) – ro­dzi­na ro­ślin obej­mu­ją­ca 26 ro­dza­jów z około 86 ga­tun­ka­mi. Wy­stę­pu­ją one w roz­pro­sze­niu na ob­sza­rach pod wpły­wem kli­ma­tu tro­pi­kal­ne­go i umiar­ko­wa­ne­go, głów­nie na wschod­nich i po­łud­nio­wo-wschod­nich krań­cach Azji, poza tym w Ame­ry­ce Środ­ko­wej, wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej i wschod­niej czę­ści Afry­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oczarowaty

o ce­chach ocza­ro­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Oczarować

wzbu­dzić czyjś po­dziw, za­chwyt, wy­wo­łać po­zy­tyw­ne uczu­cia wzglę­dem sie­bie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ocza­ro­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ocza­ro­wy­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ocza­ro­wać się (ndk. ocza­ro­wy­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ocza­ro­wy­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczarowy

→ oczar


Patrz:oczar

Źródła:

SJP.pl

Oczarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocza­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Oczarowywać

wzbu­dzać czyjś po­dziw, za­chwyt, wy­wo­ły­wać po­zy­tyw­ne uczu­cia wzglę­dem sie­bie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ocza­ro­wać)

 (1.1) wy­wo­ły­wać u kogo uczu­cie fa­scy­na­cji, urze­cze­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ocza­ro­wy­wać się (dk. ocza­ro­wać się)

 (2.1) wzbu­dzać za­fa­scy­no­wa­nie sobą naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczateczka

wy­dłub­ka ocza­tecz­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny zwój­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Oczatka

ro­dzaj grzy­bów za­li­cza­nych do typu wor­kow­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oczekiwaczka

→ ocze­ki­wacz


Patrz:oczekiwacz

Źródła:

SJP.pl

Oczekiwanie

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) to, czego się pra­gnie i spo­dzie­wa; przy­pu­szcze­nie, na­dzie­ja, pra­gnie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cze­ka­nie na kogoś lub na coś z na­dzie­ją lub nie­cier­pli­wo­ścią

 (1.2) pra­gnie­nie, żą­da­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczekiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spo­dzie­wać się cze­goś, li­czyć na coś, chcieć cze­goś

 (1.2) dłu­żej cze­kać


Źródła:

Wiktionary

Oczekująco

→ ocze­ki­wać


Patrz:oczekiwać

Źródła:

SJP.pl

Oczekujący

osoba, która na coś czeka


Źródła:

SJP.pl

Oczennica

przed­sta­wi­ciel po­dro­dzi­ny mo­ty­li z ro­dzi­ny ru­sał­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Oczennice

po­dro­dzi­na mo­ty­li z ro­dzi­ny ru­sał­ko­wa­tych; oczen­ni­co­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Oczennicowate

po­dro­dzi­na mo­ty­li z ro­dzi­ny ru­sał­ko­wa­tych; oczen­ni­ce


Oczen­ni­co­wa­te, oczen­ni­ce (Sa­ty­ri­nae) – po­dro­dzi­na owa­dów z rzędu mo­ty­li i ro­dzi­ny ru­sał­ko­wa­tych.

Mo­ty­le te mają czuł­ki zwy­kle krót­sze od po­ło­wy dłu­go­ści skrzy­dła przed­nie­go, spła­szczo­ne i dość dłu­gie przy­ocz­ka, przed­nie od­nó­ża o zre­du­ko­wa­nych roz­mia­rach (po­zo­sta­łe nor­mal­nie wyksz­tał­co­ne), trój­kąt­ne przed­nie skrzy­dła z sil­nie łu­ko­wa­ty­mi brze­ga­mi przed­ni­mi oraz owal­ne lub pra­wie ko­li­ste skrzy­dła tylne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oczep

po­zio­ma belka sta­no­wią­ca zwień­cze­nie słu­pów ścia­ny szkie­le­to­wej i pod­po­rę stro­pu


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) bud. po­zio­ma belka wią­żą­ca górne końce usta­wio­nych sze­re­go­wo pali fun­da­men­to­wych:


Oczep (spin­ka)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczepinowy

→ ocze­pi­ny


Patrz:oczepiny

Źródła:

SJP.pl

Oczepiny

1. część we­se­la roz­po­czy­na­ją­ca się o pół­no­cy, pod­czas któ­rej mają miej­sce różne za­ba­wy to­wa­rzy­skie z udzia­łem pary mło­dej i gości;
2. dawny obrzęd we­sel­ny u więk­szo­ści ludów sło­wiań­skich, po­le­ga­ją­cy na zdję­ciu pan­nie mło­dej wian­ka i na­ło­że­niu czep­ca na znak, że zo­sta­ła mę­żat­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) obrzęd we­sel­ny, sym­bo­licz­ne przej­ście ze stanu pa­nień­skie­go w za­męż­ny;


Ocze­pi­ny (zwane też "przed­ba­bi­na­mi, cze­pie­niem, cze­pi­na­mi") – dawny obrzęd we­sel­ny znany u więk­szo­ści ludów sło­wiań­skich, pod­czas któ­re­go panna młoda sym­bo­licz­nie prze­cho­dzi­ła ze stanu pa­nień­skie­go w za­męż­ny. Nazwa "ocze­pi­ny" po­cho­dzi od czep­ca, na­kry­cia głowy, jakie no­si­ły mę­żat­ki w miej­sce pa­nień­skie­go wian­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczepiona

wło­żyć pan­nie mło­dej cze­piec (na­kry­cie głowy mę­żat­ki) pod­czas lu­do­we­go obrzę­du we­sel­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Oczepić

wło­żyć pan­nie mło­dej cze­piec (na­kry­cie głowy mę­żat­ki) pod­czas lu­do­we­go obrzę­du we­sel­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Oczepowy

→ oczep


Patrz:oczep

Źródła:

SJP.pl

Oczeret

1. kłą­czo­wa ro­śli­na z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych (ci­bo­ro­wa­tych), spo­ty­ka­na przy brze­gach rzek, je­zior, na ba­gnach, głów­nie w umiar­ko­wa­nej stre­fie pół­ku­li pół­noc­nej;
2. gęste za­ro­śla, szu­wa­ry przy­brzeż­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Scho­e­no­plec­tus|Rchb.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin kłą­czo­wych z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych;

 (1.2) daw. szu­wa­ry


Ocze­ret ("Scho­e­no­plec­tus") – ro­dzaj ro­ślin kłą­czo­wych z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych ("Cy­pe­ra­ce­ae"). W za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go obej­mu­je ok. 18 ga­tun­ków lub ok. 77. Nie­za­leż­nie od uję­cia ro­dzaj jest kos­mo­po­li­tycz­ny. W Pol­sce wy­stę­pu­ją czte­ry ga­tun­ki (naj­po­spo­lit­szym jest ocze­ret je­zior­ny).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczeretniak

słod­ko­wod­na ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych; lin, psze­nicz­nik, ka­li­niak


Źródła:

SJP.pl

Oczeretowy

→ ocze­ret


Patrz:oczeret

Źródła:

SJP.pl

Oczerk

1. ar­ty­stycz­no-li­te­rac­ki szkic no­we­li­stycz­ny w li­te­ra­tu­rze ro­syj­skiej, swo­bod­ny w kom­po­zy­cji, czę­sto z licz­ny­mi wtrę­ta­mi oda­u­tor­ski­mi;
2. do­ku­men­tal­no-pu­bli­cy­stycz­ny szkic li­te­rac­ki o kon­struk­cji mniej ści­słej i for­mal­nej niż esej czy re­por­taż


Źródła:

SJP.pl

Oczernianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oczer­niać.


Źródła:

Wiktionary

Oczerniać

Przed­sta­wiać kogoś w nie­ko­rzyst­nym świet­le.


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) roz­gła­szać nie­praw­dzi­we in­for­ma­cje o kimś, mając na celu przed­sta­wie­nie go w nie­ko­rzyst­nym świet­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczkarka

ręcz­ne urzą­dze­nie do mon­to­wa­nia oczek w ba­ne­rach, plan­de­kach, na­mio­tach itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzę­dzie do ręcz­ne­go za­ku­wa­nia oczek me­ta­lo­wych w ba­ne­rach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczko

zdrob­nie­nie od: oko (na­rząd wzro­ku)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od oko

 (1.2) krop­ka na kost­ce do gry

 (1.3) karc. ha­zar­do­wa gra w karty;

 (1.4) hy­drol. nie­wiel­ki zbior­nik wodny;

 (1.5) najm­niej­szy ele­ment w splo­cie dzia­ni­ny;

 (1.6) dziu­ra w poń­czo­sze lub raj­sto­pach

 (1.7) druk. wy­sta­ją­ca część po­wierzch­ni czcion­ki;

 (1.8) ogrod. pą­czek w bul­wie ziem­nia­ka

 (1.9) jubil. ka­mień w pier­ścion­ku

 (1.10) otwór w splo­cie sieci lub siat­ki

 (1.11) pot. adm. punkt sa­ni­tar­ny, naj­czę­ściej po­je­dyn­czy ustęp

 (1.12) bot. ogrod. za­wią­zek pędu, w sta­nie spo­czyn­ku

 (1.13) pszcz. otwór w ulu umoż­li­wia­ją­cy pszczo­łom opu­szcza­nie ula i po­wra­ca­nie do niego

 (1.14) karc. 21 punk­tów ze­bra­nych w grze w oczko (1.3)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ocz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Oczkowaty

czasz­ni­ca ocz­ko­wa­ta - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny pur­chaw­ko­wa­tych; pur­chaw­ka ocz­ko­wa­na


Źródła:

SJP.pl

Oczkować

1. do­ko­ny­wać oku­li­za­cji; oku­li­zo­wać
2. ro­biąc ko­rek­tę spraw­dzać ko­lej­ność wier­szy, zwra­ca­jąc uwagę tylko na po­cząt­ko­we li­te­ry w wier­szach ko­lum­ny


Źródła:

SJP.pl

Oczkowice

Ocz­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Miej­ska Górka.

Wieś Ocz­ko­wi­ce pow­sta­ła w dru­giej po­ło­wie XIII wieku. Praw­do­po­dob­nie so­łect­wo Ocz­ko­wi­ce ist­nia­ło już w 1294 roku. Wio­ska na­le­ża­ła do rodu Aw­dań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Oczkowicz

po­tocz­nie: kie­row­ca, który w ciągu roku otrzy­mał 21 punk­tów za wy­kro­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Oczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Oczkowy

→ oczko


Patrz:oczko

Źródła:

SJP.pl

Oczkoś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Oczlik

Cyc­lo­po­i­dea, drob­ny sko­ru­piak z rzędu wi­dło­no­gów; cy­klop


Ocz­lik ("Cyc­lops") – ro­dzaj sko­ru­pia­ków z ro­dzi­ny Cyc­lo­pi­dae.

Nazwa ich po­cho­dzi od mi­tycz­ne­go Cy­klo­pa, po­nie­waż po­sia­da­ją one jedno duże oko. Ciało dłu­go­ści od 0,5 do 5 mm skła­da się z gło­wo­tu­ło­wia i seg­men­to­wa­ne­go od­wło­ka. Na gło­wie po­sia­da oko na­u­pliu­so­we i 2 pary czuł­ków 8-17 czło­no­we, które są na­rzą­dem ruchu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oczliki

ro­dzi­na sko­ru­pia­ków z rzędu wi­dło­no­gów; cy­klo­py


Źródła:

SJP.pl

Oczniak

w po­ro­żu je­le­nia i da­nie­la: pier­wsza od­no­ga nad okiem; ocz­ni­ca, od­no­ga oczna


Źródła:

SJP.pl

Ocznica

w po­ro­żu je­le­nia i da­nie­la: pier­wsza od­no­ga nad okiem; ocz­niak, od­no­ga oczna


Źródła:

SJP.pl

Ocznice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) daw. oku­la­ry

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|ocz­ni­ca.


Źródła:

Wiktionary

Oczny

→ oko (na­rząd)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy oka, zwią­za­ny z okiem, ocza­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczobarwnica

oczo­barw­ni­ca więk­sza, oczo­barw­ni­ca mniej­sza - ga­tun­ki ważki z ro­dzi­ny łąt­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Oczodołowy

→ oczo­dół


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z oczo­do­łem, do­ty­czą­cy oczo­do­łu


Patrz:oczodół

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczodół

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. jama kost­na po­mię­dzy móz­go­czasz­ką a twa­rzo­czasz­ką, w któ­rej umie­szczo­na jest gałka oczna;


Oczo­dół ( or­bi­ta) – jama kost­na po­mię­dzy móz­go­czasz­ką a twa­rzo­czasz­ką, w któ­rej umie­szczo­na jest gałka oczna. Wy­stę­pu­je pa­rzy­ście. Oczo­dół ma kształt stoż­ka, któ­re­go pod­sta­wę two­rzy wej­ście do oczo­do­łu. U góry wej­ście do oczo­do­łu ogra­ni­cza brzeg na­do­czo­do­ło­wy kości czo­ło­wej, u dołu szczę­ka i kość jarz­mo­wa, two­rząc brzeg po­do­czo­do­ło­wy, po­nad­to bu­du­ją go kość łzowa, si­to­wa, kli­no­wa oraz pod­nie­bien­na.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oczojebność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest oczo­jeb­ne


Źródła:

Wiktionary

Oczojebny

wul­gar­nie: ja­skra­wy, rzu­ca­ją­cy się w oczy, wy­róż­nia­ją­cy się


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wulg. taki, który rzuca się w oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczomyjka

urzą­dze­nie ochron­ne i ra­tow­ni­cze do płu­ka­nia oczu


Źródła:

SJP.pl

Oczopląs

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. mi­mo­wol­ne drga­nie gałek ocz­nych wy­wo­ła­ne cho­ro­bą lub wadą wzro­ku;

 (1.2) pot. wra­że­nie mi­ga­nia przed ocza­mi spo­wo­do­wa­ne nad­mia­rem lub zbyt­nią in­ten­syw­no­ścią bodź­ców wzro­ko­wych


Oczo­pląs (łac. "ny­stag­mus") – mi­mo­wol­ne, ryt­micz­ne oscy­la­cje gałek ocz­nych, wy­ni­ka­ją­ce z braku rów­no­wa­gi w na­pię­ciu mię­śni ocz­nych. Może być na­stęp­stwem usz­ko­dze­nia ob­wo­do­wej lub oś­rod­ko­wej czę­ści przed­sion­ka lub być prze­ja­wem tzw. oczo­plą­su ocz­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oczy

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) nie­re­gu­lar­na licz­ba mnoga od: oko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oczymgnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gwara. okam­gnie­nie


Źródła:

Wiktionary

Oczysko

zgru­bie­nie od: oko


Źródła:

SJP.pl

Oczyszczacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który oczy­szcza

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) urzą­dze­nie do oczy­szcza­nia


To jest stro­na ujed­noz­nacz­nia­ją­ca. Po­ni­żej znaj­du­ją się różne zna­cze­nia hasła „Oczy­szczacz”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oczyszczalnia

1. za­kład lub urzą­dze­nie, w któ­rym oczy­szcza się ście­ki; czy­szczal­nia;
2. po­mie­szcze­nie, gdzie wy­ko­nu­je się oczy­szcza­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie lub za­kład, które coś oczy­szcza­ją

 (1.2) pot. oczy­szczal­nia ście­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczyszczalny

1. da­ją­cy się oczy­ścić;
2. w cza­sie lu­strum: ma­ją­cy na celu oczy­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl

Oczyszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oczy­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Oczyszczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oczy­ścić)

 (1.1) usu­wać nie­czy­sto­ści, brudy; do­pro­wa­dzać do stanu czy­sto­ści

 (1.2) przen. odrzu­cać za­rzu­ty wzglę­dem kogoś; unie­win­niać kogoś; uwal­niać od po­dej­rzeń, oskar­żeń lub winy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny oczy­szczać się (dk. oczy­ścić się)

 (2.1) przen. usu­wać nie­czy­sto­ści z sie­bie sa­me­go

 (2.2) przen. odrzu­cać za­rzu­ty wzglę­dem sie­bie; unie­win­niać sie­bie; uwal­niać się od po­dej­rzeń, oskar­żeń lub winy

 (2.3) przen. być po­zba­wia­nym nie­po­żą­da­nych ele­men­tów

 (2.4) być uwal­nia­nym od bru­dów, za­nie­czy­szczeń


Źródła:

Wiktionary

Oczyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oczy­ścić.

 (1.2) przy­wró­ce­nie po­rząd­ku, hi­gie­ny

 (1.3) usu­nię­cie za­nie­czy­szczeń (ska­że­nia, brudu, drob­no­u­stro­jów itd.)

 (1.4) otrzy­ma­nie czy­stej sub­stan­cji z sub­stra­tu

 (1.5) rel. ry­tu­al­ne przy­wró­ce­nie rów­no­wa­gi lub czy­sto­ści du­cho­wej

 (1.6) znie­sie­nie winy

 (1.7) usu­nię­cie rze­czy, osób lub tre­ści nie­przy­chyl­nych, niez­god­nych z ide­o­lo­gią


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oczytanie

oczy­tać się - za­poz­nać się z kul­tu­rą li­te­rac­ką, zdo­być wie­dzę dzię­ki prze­czy­ta­niu dużej licz­by tek­stów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. dy­spo­no­wa­nie dużą wie­dzą na­by­tą przez prze­czy­ta­nie wielu ksią­żek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczytany

taki, który dużo czy­tał i dzię­ki temu dużo wie; eru­dy­cyj­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który prze­czy­tał wiele ksią­żek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczytać

oczy­tać się - za­poz­nać się z kul­tu­rą li­te­rac­ką, zdo­być wie­dzę dzię­ki prze­czy­ta­niu dużej licz­by tek­stów


Źródła:

SJP.pl

Oczytywać

oczy­ty­wać się - poz­na­wać przez wie­lo­krot­ne czy­ta­nia, czy­tać coś czę­sto


Źródła:

SJP.pl

Oczywista

rzad­ko: oczy­wi­ście, na­tu­ral­nie


Źródła:

SJP.pl

Oczywisto

daw­niej: oso­bi­ście, na­ocz­nie


Źródła:

SJP.pl

Oczywistość

1. coś, co nie budzi żad­nych wąt­pli­wo­ści, po­wszech­nie uz­na­wa­ny pew­nik;
2. cha­rak­ter cze­goś łatwo i bez wąt­pli­wo­ści do­strze­gal­ne­go, pew­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest oczy­wi­ste; cecha tych, któ­rzy są oczy­wi­ści


Oczy­wi­stość, ewi­den­cja (gr. "enárgeia", łac. "evi­den­tia") – taka cecha poz­na­nia danej tre­ści, że poz­na­ją­cy przy­pi­su­je mu peł­nię do­stęp­no­ści, cał­ko­wi­tą jas­ność, wy­raź­ność i na­sy­ce­nie. Wy­róż­nić można trzy głów­ne zna­cze­nia tego ter­mi­nu – epi­ste­mo­lo­gicz­ny, me­to­do­lo­gicz­ny (jedno z kry­te­riów praw­dzi­wo­ści zdań) i etycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczywistszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: oczy­wi­sty


Źródła:

SJP.pl

Oczywisty

nie­bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści, łatwy do stwier­dze­nia; nie­wąt­pli­wy, bez­spor­ny, pewny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest bez­spor­ny, jasny, pewny, okre­ślo­ny; taki, co do któ­re­go nie ma wąt­pli­wo­ści, któ­re­go nie trze­ba ob­ja­śniać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oczywiście

nie­bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści, łatwy do stwier­dze­nia; nie­wąt­pli­wy, bez­spor­ny, pewny


par­ty­ku­ła

 (1.1) par­ty­ku­ła wy­ra­ża­ją­ca brak wąt­pli­wo­ści

wy­krzy­knik

 (2.1) wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy apro­ba­tę, pot­wier­dze­nie


Oczy­wi­ście – tytuł dru­gie­go stu­dyj­ne­go al­bu­mu pol­skie­go ze­spo­łu szan­to­we­go EKT-Gdy­nia.

Na­grań do­ko­na­no w czerw­cu 1994 roku w stu­diu S3 i S7 Pol­skie­go Radia w War­sza­wie, gdzie wy­ko­na­no także wstęp­ny mix. Osta­tecz­ny mix pow­stał w "BCF Stu­dio" w Biel­sku-Bia­łej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oczywiściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: oczy­wi­ście (wy­raź­nie, wi­docz­nie)


Źródła:

SJP.pl

Oczyścić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oczy­szczać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oczy­szczać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oczy­ścić się (ndk. oczy­szczać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|oczy­szczać się.


Źródła:

Wiktionary

Oczęta

pie­szczot­li­wie o oczach


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary