Ob

rzeka w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji;

 (1.2) geogr. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie no­wo­sy­bir­skim;


Ob ( Обь, "Ob´") – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, na Ni­zi­nie Za­chod­nio­sy­be­ryj­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ob-

prze­dro­stek

 (1.1) od­po­wia­da zna­cze­nio­wo prze­drost­ko­wi o-, lecz wy­stę­pu­je rza­dziej, cza­sa­mi obocz­nie


Źródła:

Wiktionary

Ob.

1. skrót od: oby­wa­tel, oby­wa­tel­ka (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz);
2. skrót od: obiit (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = oby­wa­tel, oby­wa­tel­ka

 (1.2) = obec­nie

 (1.3) = obec­ny, obec­na

 (1.4) = przest. obacz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oba

li­czeb­nik od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2, sto­so­wa­ny w sto­sun­ku do dwóch osób jed­na­ko­wej płci, a także dwóch zwie­rząt lub przed­mio­tów tego sa­me­go typu; obyd­wa; jeden i drugi


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) dwa kon­kret­ne przed­mio­ty lub zwie­rzę­ta, okre­ślo­ne rze­czow­ni­kiem ro­dza­ju mę­skie­go lub ni­ja­kie­go; i jeden, i drugi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obabiać

po­tocz­nie: oba­biać się - żenić się


Źródła:

SJP.pl

Obabiony

po­tocz­nie: taki, który się oba­bił (oże­nił się)


Źródła:

SJP.pl

Obabić

rzad­ko: oba­bić się - oże­nić się


Źródła:

SJP.pl

Obabuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oba­bu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Obabuchać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot. cie­pło kogoś ubrać, do­kład­nie coś owi­nąć, okryć dla ochro­ny przed zim­nem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oba­bu­chać się

 (2.1) pot. cie­pło się ubrać, owi­nąć się, okryć się czymś cie­płym


Źródła:

Wiktionary

Obaczać

daw­niej, dziś re­gio­nal­nie:
1. wi­dzieć, spo­strze­gać;
2. do­wia­dy­wać się, prze­ko­ny­wać się o czymś


Źródła:

SJP.pl

Obaczyć

daw­niej, dziś re­gio­nal­nie:
1. zo­ba­czyć, uj­rzeć, spo­strzec;
2. do­wie­dzieć się, prze­ko­nać się o czymś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) przest. zo­ba­czyć

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oba­czyć się

 (2.1) przest. zo­ba­czyć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obadać

po­tocz­nie: spraw­dzić coś sa­me­mu, za­poz­nać się z czymś; zba­dać


Źródła:

SJP.pl

Obadiasz

pro­rok bi­blij­ny; Ab­diasz


Oba­diasz, Ab­diasz – we­dług Bi­blii za­rząd­ca pa­ła­cu króla Acha­ba (1Krl 18).

Pod­czas za­rzą­dzo­ne­go przez kró­lo­wą Ize­bel prze­śla­do­wa­nia pro­ro­ków Jahwe, Oba­diasz ukrył stu z nich w gro­cie i nosił im chleb oraz wodę. Na proś­bę Elia­sza ujaw­nił miej­sce jego po­by­tu kró­lo­wi Acha­bo­wi, aran­żu­jąc spot­ka­nie pro­ro­ka z wład­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obadwa

daw­niej: obyd­wa


Źródła:

SJP.pl

Obaj

li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) dwie kon­kret­ne osoby okre­ślo­ne rze­czow­ni­kiem ro­dza­ju mę­sko­o­so­bo­we­go; i jeden, i drugi


Źródła:

Wiktionary

Obalacz

osoba oba­la­ją­ca coś, np. mit, ustrój


Źródła:

SJP.pl

Obalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oba­lać.


Źródła:

Wiktionary

Obalać

1. prze­wra­cać coś, uży­wa­jąc więk­szej siły; po­wa­lać, zwa­lać
2. prze­no­śnie: od­pie­rać ar­gu­men­ty, pod­wa­żać coś, wy­ka­zy­wać bez­pod­staw­ność cze­goś
3. po­spo­li­cie: wy­pi­jać bu­tel­kę al­ko­ho­lu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oba­lić)

 (1.1) od­bie­rać komuś wła­dzę, moc, wpływ itp.

 (1.2) wy­ka­zać o czymś, że jest fał­szy­we

 (1.3) książk. albo gwara. prze­wra­cać, po­wo­do­wać upa­dek cze­goś

 (1.4) pot. (o al­ko­ho­lu) wypić

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny oba­lać się (dk. oba­lić się)

 (2.1) prze­wra­cać się, po­wo­do­wać swój upa­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oba­lić.


Oba­le­nie – w lo­gi­ce wska­za­nie fał­szy­we­go na­stęp­stwa zda­nia.

Je­że­li dane zda­nie jest praw­dzi­we, to wszyst­kie wy­ni­ka­ją­ce z niego zda­nia też są praw­dzi­we. To prawo jest pod­sta­wą ro­zu­mo­wań de­duk­cyj­nych. Wy­ni­ka z niego także pra­wo­moc­ność ope­ra­cji oba­le­nia: je­że­li zo­sta­nie zna­le­zio­ne ja­kieś fał­szy­we zda­nie q, bę­dą­ce na­stęp­stwem zda­nia p, to na­le­ży stwier­dzić, że zda­nie p jest fał­szy­we.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obalić

1. prze­wró­cić coś, uży­wszy więk­szej siły; po­wa­lić, zwa­lić
2. prze­no­śnie: ode­przeć ar­gu­men­ty, pod­wa­żyć coś, wy­ka­zać bez­pod­staw­ność cze­goś
3. po­spo­li­cie: wypić bu­tel­kę al­ko­ho­lu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oba­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oba­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oba­lić się (ndk. oba­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|oba­lać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obama

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obandażowywać

rzad­ko: owi­jać ban­da­żem, umo­co­wy­wać opa­tru­nek za po­mo­cą ban­da­ża; ban­da­żo­wać


Źródła:

SJP.pl

Obandować

oto­czyć teren bandą - ogro­dze­niem za­bez­pie­cza­ją­cym


Źródła:

SJP.pl

Obara

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obarczać

1. zle­cać wy­ko­na­nie cze­goś komuś, na­kła­dać obo­wiąz­ki
2. czy­nić od­po­wie­dzial­nym za coś; ob­cią­żać mo­ral­nie
3. wkła­dać cię­żar na barki (także w zna­cze­niu prze­no­śnym); ob­ju­czać
4. obar­czać się:
a) ob­cią­żać się
b) przyj­mo­wać na sie­bie obo­wią­zek


Źródła:

SJP.pl

Obarczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obar­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Obarczyć

1. zle­cić wy­ko­na­nie cze­goś komuś, na­ło­żyć obo­wiąz­ki
2. uczy­nić od­po­wie­dzial­nym za coś; ob­cią­żyć mo­ral­nie
3. wło­żyć cię­żar na barki (także w zna­cze­niu prze­no­śnym); ob­ju­czyć
4. obar­czyć się:
a) ob­cią­żyć się
b) przy­jąć na sie­bie obo­wią­zek


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) dać jakiś cię­żar do dźwi­ga­nia

 (1.2) przen. uczy­nić od­po­wie­dzial­nym za coś lub ob­cią­żyć mo­ral­nie

 (1.3) przen. na­ło­żyć jakiś obo­wią­zek lub po­wie­rzyć wy­ko­na­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obarierowywać

ota­czać ba­rie­rą


Źródła:

SJP.pl

Obarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obartel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. gwin­to­wa­ny otwór na śrubę

 (1.2) daw. za­su­wa przy drzwiach

 (1.3) stpol. wy­pu­kły ele­ment znaj­du­ją­cy się na środ­ku tar­czy


Źródła:

Wiktionary

Obarykadować

oto­czyć ba­ry­ka­dą


Źródła:

SJP.pl

Obarzaneczek

oba­rza­nek nie­wiel­kich roz­mia­rów; ob­wa­rza­ne­czek


Źródła:

SJP.pl

Obarzanek

okrą­gły wyrób z cia­sta, który przed pie­cze­niem pod­da­wa­ny jest ob­wa­rza­niu; ob­wa­rza­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. wy­piek w kształ­cie obrę­czy wy­ko­na­ny z cia­sta ob­go­to­wa­ne­go przed pie­cze­niem

 (1.2) pot. coś, co przy­po­mi­na wy­glą­dem oba­rza­nek (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obarzanki

okrą­gły wyrób z cia­sta, który przed pie­cze­niem pod­da­wa­ny jest ob­wa­rza­niu; ob­wa­rza­nek


Źródła:

SJP.pl

Obawa

stan nie­po­ko­ju, nie­pew­no­ści co do na­stępstw cze­goś; strach, lęk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­po­kój o przysz­łość po­łą­czo­ny z lę­kiem; prze­wi­dy­wa­nie, że coś może się nie po­wieść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oba­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Obawiać

oba­wiać się: od­czu­wać obawę, strach przed czymś, przed kimś; lękać się, nie­po­ko­ić się


Źródła:

SJP.pl

Obałek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. drze­wo z ko­rze­nia­mi wyr­wa­ne z ziemi i po­wa­lo­ne przez burzę


Źródła:

Wiktionary

Obca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta nie­na­le­żą­cy do danej grupy

 (1.2) sf. kos­mit­ka

 (1.3) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z in­nych miejsc niż te nam znane

 (1.4) ko­bie­ta wno­szą­ca nowe ja­ko­ści i in­for­ma­cje, wcze­śniej niez­na­ne danej jed­nost­ce czy w danym spo­łe­czeń­stwie

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: obcy


Obca ( Die Frem­de, 2010) – nie­miec­ki dra­mat fil­mo­wy w re­ży­se­rii i we­dług sce­na­riu­sza Feo Ala­dag.

Film pre­zen­to­wa­ny pod­czas 60. Mię­dzy­na­ro­do­we­go Fe­sti­wa­lu Fil­mo­we­go w Ber­li­nie w sek­cji Pa­no­ra­ma Spe­cial. Film otrzy­mał na tym fe­sti­wa­lu na­gro­dę Label Eu­ro­pa Ci­ne­mas.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obcas

tylna, spod­nia część buta pod­pie­ra­ją­ca piętę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) obuw. spod­nia tylna część buta, pod­pie­ra­ją­ca piętę i uno­szą­ca ją wyżej;


Obcas – część obu­wia za­pew­nia­ją­ca wspar­cie pięty, wy­ko­na­na z trwa­łe­go ma­te­ria­łu. Obcas przy­mo­co­wa­ny jest do po­desz­wy, zaz­wy­czaj po­przez przy­bi­cie ma­ły­mi gwoź­dzia­mi lub przy­krę­ce­nie. Trak­tu­je się, że obcas to pod­wyż­sze­nie po­wy­żej 0,5 cm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obcasik

mały obcas - tylna, spod­nia część buta pod­pie­ra­ją­ca piętę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od obcas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcasiki

mały obcas - tylna, spod­nia część buta pod­pie­ra­ją­ca piętę


Źródła:

SJP.pl

Obcasiska

po­tocz­nie: duży, cięż­ki, niez­grab­ny obcas


Źródła:

SJP.pl

Obcasisko

po­tocz­nie: duży, cięż­ki, niez­grab­ny obcas


Źródła:

SJP.pl

Obcasowy

→ obcas, np. ele­men­ty ob­ca­so­we


Źródła:

SJP.pl

Obcasy

tylna, spod­nia część buta pod­pie­ra­ją­ca piętę


Źródła:

SJP.pl

Obcałować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­ca­ło­wy­wać)

 (1.1) po­ca­ło­wać kogoś lub coś wie­lo­krot­nie, z róż­nych stron; ob­sy­pać po­ca­łun­ka­mi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­ca­ło­wać się (ndk. ob­ca­ło­wy­wać się)

 (2.1) po­ca­ło­wać wiele razy, z róż­nych stron sie­bie naw­za­jem; ob­sy­pać po­ca­łun­ka­mi jeden dru­gie­go


Źródła:

Wiktionary

Obcałowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­ca­ło­wać)

 (1.1) ca­ło­wać kogoś lub coś wie­lo­krot­nie, z róż­nych stron

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ca­ło­wy­wać się (dk. ob­ca­ło­wać się)

 (2.1) ob­ca­ło­wy­wać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Obces

daw­niej na­tar­czy­wość, gwał­tow­ność


Źródła:

SJP.pl

Obcesem

daw­niej na­tar­czy­wość, gwał­tow­ność


Źródła:

SJP.pl

Obcesowiej

prze­sta­rza­ły sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ob­ce­so­wo


Źródła:

SJP.pl

Obcesowo

przy­słó­wek

 (1.1) z na­tar­czy­wo­ścią, gwał­tow­nie, po­ryw­czo, zu­chwa­le


Źródła:

Wiktionary

Obcesowość

nie­o­krze­sa­nie; bru­tal­na bez­poś­red­niość; zu­chwal­stwo


Źródła:

SJP.pl

Obcesowy

bez­poś­red­ni; nie­tak­tow­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zbyt bez­poś­red­ni w spo­sób nie­mi­ły lub ra­nią­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obchodowy

osoba do­ko­nu­ją­ca ob­cho­dów w celu kon­tro­li


Źródła:

SJP.pl

Obchody

1. ob­cho­dze­nie ja­kiejś in­sty­tu­cji lub te­re­nu w celu kon­tro­li;
2. ob­cho­dze­nie cze­goś do­o­ko­ła; okrą­ża­nie;
3. daw­niej:
a) obręb lasu po­wie­rzo­ny le­śni­ko­wi;
b) spo­sób bycia; obej­ście, za­cho­wa­nie;
c) środ­ki utrzy­ma­nia, wy­dat­ki na życie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) uro­czy­ste świę­to­wa­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Obchodzić

1. idąc okrą­żać kogoś lub coś
2. robić ob­chód
3. przej­mo­wać się czymś, mieć na uwa­dze
4. świę­to­wać z ja­kiejś okaz­ji, jakiś dzień
5. ob­cho­dzić się:
a) trak­to­wać coś w określ. spo­sób
b) po­słu­gi­wać się czymś
c) dawać sobie radę bez cze­goś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. obejść)

 (1.1) krą­żyć, cho­dzić wokół, prze­cho­dzić przez jakiś obiekt; przejść jakąś prze­strzeń, teren, po­mie­szcze­nie

 (1.2) świę­to­wać, ucz­cić jakąś rocz­ni­cę, ra­dos­ne wy­da­rze­nie, suk­ces

 (1.3) ob­cho­dzić kogoś: in­te­re­so­wać się czymś, chcieć wie­dzieć o czymś

 (1.4) omi­jać, igno­ro­wać jakiś pro­blem, za­gad­nie­nie

 (1.5) gw-pl|Bu­ko­wi­na. kar­mić zwie­rzę­ta do­mo­we

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­cho­dzić się (dk. obejść się)

 (2.1) trak­to­wać, zaj­mo­wać się czymś

 (2.2) po­ra­dzić sobie bez cze­goś lub kogoś (okre­śle­nie naj­czę­ściej uży­wa­ne w for­mie do­ko­na­nej)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obchwyt

urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne ułat­wia­ją­ce wy­ry­wa­nie drew­nia­nych sto­ja­ków obu­do­wy wy­ro­bisk gór­ni­czych pod­czas ra­bo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Obchód

1. ob­cho­dze­nie ja­kiejś in­sty­tu­cji lub te­re­nu w celu kon­tro­li;
2. ob­cho­dze­nie cze­goś do­o­ko­ła; okrą­ża­nie;
3. daw­niej:
a) obręb lasu po­wie­rzo­ny le­śni­ko­wi;
b) spo­sób bycia; obej­ście, za­cho­wa­nie;
c) środ­ki utrzy­ma­nia, wy­dat­ki na życie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kon­trol­ne obej­ście da­ne­go miej­sca

 (1.2) ob­cho­dze­nie cze­goś do­ko­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obchędożać

daw­niej: oczy­szczać, opo­rzą­dzać, po­rząd­ko­wać; chę­do­żyć


Źródła:

SJP.pl

Obciach

po­spo­li­cie, slan­go­wo: kom­pro­mi­ta­cja, wstyd; siara, lipa, przy­pał


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. gwara. młodz. wstyd­li­wa, kom­pro­mi­tu­ją­ca sy­tu­a­cja; uczu­cie wsty­du

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. gwara. młodz. osoba płci mę­skiej kom­pro­mi­tu­ją­ca się w jakiś spo­sób, czę­sto przez nie­mod­ny strój lub fry­zu­rę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciachowiec

ktoś ob­cia­cho­wy


Źródła:

SJP.pl

Obciachowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ob­cia­cho­wy


Źródła:

Wiktionary

Obciachowość

→ ob­cia­cho­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ob­cia­cho­we; cecha tych, któ­rzy są ob­cia­cho­wi


Patrz:obciachowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciachowy

przy­miot­nik od: ob­ciach


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) pot. do­ty­czą­cy ob­cia­chu, przy­no­szą­cy wstyd i kom­pro­mi­ta­cję, przez mówcę uwa­ża­ny za nie­a­trak­cyj­ny, nie­mod­ny lub kiep­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciec

1. o cie­czy: spły­nąć, ściec;
2. o przed­mio­tach: po­zbyć się cie­czy w wy­ni­ku jej opa­da­nia


Źródła:

SJP.pl

Obcieczony

taki, który ob­ciekł (ob­cie­knął); ob­cie­kły, ob­cie­knię­ty


Źródła:

SJP.pl

Obcieknięty

taki, który ob­cie­knął (ob­ciekł); ob­cie­kły


Źródła:

SJP.pl

Obciekły

1. o cie­czy: spły­nąć, ściec;
2. o przed­mio­tach: po­zbyć się cie­czy w wy­ni­ku jej opa­da­nia


Źródła:

SJP.pl

Obcierać

1. trzeć czymś po po­wierzch­ni cze­goś w celu oczy­szcze­nia lub osu­sze­nia; wy­cie­rać;
2. ści­śle przy­le­ga­jąc do ciała ście­rać, ka­le­czyć skórę;
3. ob­cie­rać się - wy­cie­rać się, osu­szać; do­ty­kać kogoś, ocie­rać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obe­trzeć)

 (1.1) trąc lub po­cie­ra­jąc, usu­wać wierzch­nią war­stwę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcierka

po­tocz­nie:
1. usz­ko­dze­nie po­wierzch­ni w wy­ni­ku ob­tar­cia o coś; przy­cier­ka, prze­cier­ka;
2. sku­tek usz­ko­dze­nia po­wierzch­ni w wy­ni­ku ob­tar­cia o coś; przy­cier­ka, prze­cier­ka;
3. w bok­sie: cios, który je­dy­nie otarł się o ry­wa­la;
4. śro­do­wi­sko­wo: ob­tar­cie się piłki o któ­re­goś z gra­czy


Źródła:

SJP.pl

Obcinacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­rzę­dzie do ob­ci­na­nia (róż­ne­go typu)


Źródła:

Wiktionary

Obcinaczka

przy­rząd do ob­ci­na­nia; ob­ci­nacz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzę­dzie do ob­ci­na­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcinak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. na­rzę­dzie słu­żą­ce do prze­ci­na­nia rur


Źródła:

Wiktionary

Obcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ci­nać.


Ob­ci­na­nie (ang. "clip­ping") – w ge­o­me­trii obli­cze­nio­wej i gra­fi­ce kom­pu­te­ro­wej nazwa grupy al­go­ryt­mów, któ­rych celem jest zna­le­zie­nie czę­ści wspól­nej obiek­tu (np. okrę­gu, od­cin­ka, pro­sto­ką­ta, wie­lo­ką­ta czy bit­ma­py) wyś­wiet­la­ne­go w oknie, zwy­kle bę­dą­cym pro­sto­ką­tem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obcinać

tnąc skra­cać coś lub od­dzie­lać coś od cze­goś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ob­ciąć)

 (1.1) tnąc skra­cać coś lub od­dzie­lać coś od cze­goś

 (1.2) skra­cać komuś włosy, zwy­kle na­da­jąc im jakąś fry­zu­rę

 (1.3) zmniej­szyć ilość pie­nię­dzy na jakiś cel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcinek

prze­sta­rza­łe: ob­cię­ty ka­wa­łek cze­goś; obrzy­nek, skra­wek


Źródła:

SJP.pl

Obcinka

1. wy­ro­bi­sko gór­ni­cze typu chod­ni­ko­we­go, pro­wa­dzo­ne na gra­ni­cy wy­ek­splo­a­to­wa­nej wcze­śniej czę­ści złoża;
2. po­tocz­nie: ob­cię­cie, np. ga­łę­zi


Źródła:

SJP.pl

Obcios

1. po­zo­sta­łość, odpad po obro­bie­niu albo wy­gła­dze­niu drze­wa lub ka­mie­nia;
2. sie­kie­ra cie­siel­ska słu­żą­ca do ocio­sy­wa­nia gru­be­go drze­wa;
3. daw­niej: ob­cio­sa­nie


Źródła:

SJP.pl

Obciosać

cio­sa­jąc, obro­bić lub wy­gła­dzić ze wszyst­kich stron drze­wo lub ka­mień; ocio­sać


Źródła:

SJP.pl

Obciosywać

cio­sa­jąc, obra­biać lub wy­gła­dzać ze wszyst­kich stron drze­wo lub ka­mień; ocio­sy­wać


Źródła:

SJP.pl

Obcisłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ob­ci­słe


Źródła:

Wiktionary

Obcisły

o ubra­niu: mocno przy­le­ga­ją­cy do ciała


przy­miot­nik

 (1.1) o ubra­niu: ści­śle przy­le­ga­ją­cy do ciała, cias­no opi­na­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciąg

1. guma off­se­to­wa w ma­szy­nie dru­kar­skiej ma­ją­ca za za­da­nie jak naj­wier­niej­sze prze­nie­sie­nie ry­sun­ku z formy dru­ko­wej;
2. zle­wa­nie wina, piwa znad osadu po każ­dym eta­pie fer­men­ta­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) enol. zle­wa­nie wina lub piwa znad osadu po każ­dym eta­pie fer­men­ta­cji

 (1.2) grub. fel­la­tio


Ob­ciąg (ina­czej: ob­ciąg gu­mo­wy, guma off­se­to­wa) – w po­li­gra­fii po­wło­ka na cy­lin­drze poś­red­nim w off­se­to­wej ma­szy­nie dru­kar­skiej, skła­da­ją­ca się z gumy off­se­to­wej oraz ar­ku­szy pod­kła­do­wych lub gumy pod­kła­do­wej.

Tech­ni­ka off­se­to­wa jest tech­ni­ką druku poś­red­nie­go wła­śnie za spra­wą za­sto­so­wa­nia ob­cią­gu gu­mo­we­go: farba z off­se­to­wej formy dru­ko­wej (płyty off­se­to­wej) nie jest prze­no­szo­na bez­poś­red­nio na po­dło­że dru­ko­we, lecz na ob­ciąg i do­pie­ro z niego na po­dło­że.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obciągacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik fi­zycz­ny wy­bie­ra­ją­cy rudę z pieca na dol­nym po­mo­ście

 (1.2) wulg. wy­ko­naw­ca fel­la­tio

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) techn. sztab­ka z ka­mie­nia ścier­ne­go słu­żą­ca do ostrze­nia na­rzę­dzi


Źródła:

Wiktionary

Obciągaczka

daw­niej: ma­szy­na roz­lew­ni­cza do na­peł­nia­nia bu­te­lek; roz­le­war­ka


Źródła:

SJP.pl

Obciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­cią­ga­nie na przed­miot ja­kie­goś ma­te­ria­łu w celu pow­le­cze­nia i po­kry­cia

 (1.2) wy­gła­dza­nie odzie­ży, którą ktoś ma na sobie, po­przez jej po­cią­ga­nie ku do­ło­wi

 (1.3) wy­do­by­wa­nie płynu z na­czy­nia po­przez jego od­sy­sa­nie lub pom­po­wa­nie

 (1.4) pot. picie ja­kiejś ilo­ści al­ko­ho­lu

 (1.5) wulg. do­pro­wa­dza­nie męż­czyz­ny przez inną osobę do eja­ku­la­cji po­przez me­cha­nicz­ną sty­mu­la­cję pe­ni­sa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obciąganko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żart. fel­la­tio


Źródła:

Wiktionary

Obciągara

la­cho­ciąg; obel­ży­wie:
1. osoba upra­wia­ją­ca seks oral­ny (fel­la­tio) z męż­czyz­na­mi;
2. pro­sty­tut­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. wy­ko­naw­czy­ni fel­la­tio


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciągać

1. oble­kać coś czymś
2. po­pra­wiać na sobie odzież po­przez ścią­ga­nie w dół
3. po­tocz­nie: wy­pi­jać bu­tel­kę al­ko­ho­lu
4. wul­gar­nie: mieć sto­su­nek oral­ny z męż­czyz­ną


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­cią­gnąć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|ob­cią­gnąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciągnik

cię­ża­rek przy­wią­za­ny do liny, wyz­na­cza­ją­cy z nią kie­ru­nek pro­sto­pa­dły do po­zio­mu


Źródła:

SJP.pl

Obciągnąć

1. oblec coś czymś
2. po­pra­wić na sobie odzież po­przez ścią­gnię­cie w dół
3. po­tocz­nie: wypić bu­tel­kę al­ko­ho­lu
4. wul­gar­nie: odbyć sto­su­nek oral­ny z męż­czyz­ną


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­cią­gać)

 (1.1) pot. pow­lec lub po­kryć czymś

 (1.2) pot. wy­gła­dzić odzież (na sobie lub na kimś), po­cią­ga­jąc ją w dół

 (1.3) pot. posp. wypić al­ko­hol

 (1.4) enol. zlać fer­men­tu­ją­ce wino z ba­lo­nu do bu­te­lek, po­zo­sta­wia­jąc nie­na­ru­szo­ny osad

 (1.5) wulg. do­pro­wa­dzić męż­czyz­nę do eja­ku­la­cji po­przez oral­ną sty­mu­la­cję pe­ni­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciąć

1. po­zbyć się cze­goś, zmniej­szyć coś za po­mo­cą ostre­go na­rzę­dzia;
2. skró­cić włosy two­rząc nową fry­zu­rę


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­ci­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­ci­nać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­ciąć się (ndk. ob­ci­nać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ob­ci­nać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciążający

1. zwięk­szać cię­żar cze­goś
2. czy­nić coś prze­cią­żo­nym
3. zle­cać komuś wy­ko­na­nie cze­goś
4. czy­nić kogoś od­po­wie­dzial­nym za coś, win­nym cze­goś


Patrz:obciążać

Źródła:

SJP.pl

Obciążalność

Ob­cią­żal­ność – wiel­kość cha­rak­te­ry­zu­ją­ca ele­men­ty prze­wo­dzą­ce torów prą­do­wych takie, jak prze­wo­dy, ze­sty­ki, re­zy­sto­ry, cewki, kon­den­sa­to­ry, diody/ty­ry­sto­ry oraz inne. Wiel­kość ta in­for­mu­je nas o tym, jaki prąd mo­że­my mak­sy­mal­nie prze­pu­ścić przez dany ele­ment nie po­wo­du­jąc jego usz­ko­dze­nia.


Źródła:

Wikipedia

Obciążalny

da­ją­cy się ob­cią­żać


Źródła:

SJP.pl

Obciążanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­cią­żać.


Źródła:

Wiktionary

Obciążać

1. zwięk­szać cię­żar cze­goś
2. czy­nić coś prze­cią­żo­nym
3. zle­cać komuś wy­ko­na­nie cze­goś
4. czy­nić kogoś od­po­wie­dzial­nym za coś, win­nym cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­cią­żyć)

 (1.1) zwięk­szać cię­żar

 (1.2) zle­cać wy­ko­na­nie cze­goś

 (1.3) czy­nić win­nym

 (1.4) obar­czać od­po­wie­dzial­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciążenie

1. zwięk­szyć cię­żar cze­goś
2. uczy­nić coś prze­cią­żo­nym
3. zle­cić komuś wy­ko­na­nie cze­goś
4. uczy­nić kogoś od­po­wie­dzial­nym za coś, win­nym cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cię­żar spo­czy­wa­ją­cy na kimś lub czymś

 (1.2) przen. oko­licz­ność sta­no­wią­ca utrud­nie­nie

 (1.3) ekon. obar­cze­nie kogoś kwotą do za­pła­ty

 (1.4) elektr. cał­ko­wi­ta moc elek­trycz­na po­bie­ra­na ze źró­dła przez wszyst­kie od­bior­ni­ki

 (1.5) fiz. od­dzia­ły­wa­nie sił zew­nętrz­nych na ciało lub ele­ment kon­struk­cyj­ny;

 (1.6) stat. róż­ni­ca po­mię­dzy war­to­ścią ocze­ki­wa­ną roz­kła­du esty­ma­to­ra a war­to­ścią sza­co­wa­ne­go pa­ra­me­tru;

 (1.7) hy­drol. masa ma­te­ria­łu tran­spor­to­wa­ne­go przez rzekę w jed­nost­ce czasu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obciążyć

1. zwięk­szyć cię­żar cze­goś
2. uczy­nić coś prze­cią­żo­nym
3. zle­cić komuś wy­ko­na­nie cze­goś
4. uczy­nić kogoś od­po­wie­dzial­nym za coś, win­nym cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­cią­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­cią­żać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obciślej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: ob­ci­sło, ob­ci­śle


Źródła:

SJP.pl

Obciślejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ob­ci­sły; bar­dziej ob­ci­sły


Źródła:

SJP.pl

Obco

przy­słó­wek

 (1.1) nies­wo­jo, nies­woj­sko, cudzo, nie jak u sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Obco-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wsza część wy­ra­zów zło­żo­nych (przy­miot­ni­ków lub rze­czow­ni­ków) oz­na­cza­ją­ca ob­cość, nies­woj­skość, odręb­ność, cu­dzo­ziem­skość tego, co na­zy­wa druga część zło­że­nia, lub też brak związ­ku, więzi z tym co na­zy­wa druga część zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Obcobrzmiący

ma­ją­cy obce brzmie­nie (np. wyraz ob­cobrz­mią­cy, naz­wi­sko ob­cobrz­mią­ce)


Źródła:

SJP.pl

Obcojęzyczny

in­no­ję­zycz­ny;
1. po­słu­gu­ją­cy się obcym ję­zy­kiem;
2. na­pi­sa­ny w obcym ję­zy­ku;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się obcym ję­zy­kiem


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do in­ne­go ję­zy­ka

 (1.2) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem obcym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcokrajowiec

miesz­ka­niec ob­ce­go kraju; cu­dzo­zie­miec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po­cho­dzą­ca z in­ne­go kraju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcoplemieniec

osoba na­le­żą­ca do ob­ce­go ple­mie­nia; in­no­ple­mie­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. dziś książk. czło­nek ob­ce­go ple­mię­e­mie­nia, czło­wiek in­ne­go po­cho­dze­nia i na­ro­do­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcoplemienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­cho­dzi lub na­le­ży do ob­ce­go, in­ne­go ple­mię­e­mie­nia


Źródła:

Wiktionary

Obcopylność

wła­ści­wość ro­ślin po­le­ga­ją­ca na za­py­la­niu się kwia­tu pył­kiem po­cho­dzą­cym z in­ne­go kwia­tu; alo­ga­mia, al­lo­ga­mia


Źródła:

SJP.pl

Obcopylny

o ro­śli­nach: za­py­la­ny pył­kiem po­cho­dzą­cym z in­nych kwia­tów (np. krze­wy ob­co­pyl­ne); alo­ga­micz­ny, al­lo­ga­micz­ny


Źródła:

SJP.pl

Obcosiewność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. roz­prze­strze­nia­nie dia­spor przy po­mo­cy czyn­ni­ków zew­nętrz­nych


Źródła:

Wiktionary

Obcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­by­wa­nie z kimś, kon­tak­to­wa­nie się

 (1.2) rzad. seks. od­by­wa­nie sto­sun­ku płcio­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obcować

1. kon­tak­to­wać się z kimś lub czymś bli­sko
2. mieć sto­sun­ki płcio­we


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­ob­co­wać)

 (1.1) prze­by­wać z kimś, kon­tak­to­wać się

 (1.2) rzad. seks. od­by­wać sto­sun­ki płcio­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcość

od­mien­ność, trud­ność w od­na­le­zie­niu włas­nej osoby wśród in­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co obce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcy

nie na­le­żą­cy do ja­kie­goś kręgu osób, spraw, rze­czy; nie­wła­ści­wy komuś, nie ob­ję­ty czy­i­miś za­in­te­re­so­wa­nia­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś nie­na­le­żą­cy do danej grupy

 (1.2) sf. po­za­ziem­ski przy­bysz

 (1.3) po­cho­dzą­cy z in­nych miejsc niż te nam znane

 (1.4) wno­szą­cy nowe ja­ko­ści i in­for­ma­cje, wcze­śniej niez­na­ne danej jed­nost­ce czy w danym spo­łe­czeń­stwie

przy­miot­nik

 (2.1) nie­na­le­żą­cy do ja­kie­goś kręgu

 (2.2) taki, o któ­rym nie­wie­le wia­do­mo

 (2.3) nie­wła­ści­wy, w danym miej­scu

 (2.4) może być sto­so­wa­ne do każ­de­go, kto znaj­dzie się w niez­na­nym miej­scu czy wśród ludzi, któ­rzy go nie znają


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obcykany

po­tocz­nie:
1. umie­ją­cy coś lub do­brze się na czymś zna­ją­cy; obez­na­ny;
2. do­brze zba­da­ny, omó­wio­ny


Źródła:

SJP.pl

Obcykać

po­tocz­nie: ob­cy­kać się - do­brze się cze­goś na­u­czyć, orien­to­wać się w czymś do­kład­nie; obez­nać się, wykuć, wy­u­czyć się


cza­sow­nik

 (1.1) ob­fo­to­gra­fo­wać

 (1.2) za­pla­no­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcykiwać

po­tocz­nie: ob­cy­ki­wać się - uczyć się cze­goś bar­dzo sta­ran­nie


Źródła:

SJP.pl

Obcyndalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­cyn­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Obcyndalać

po­tocz­nie: ob­cyn­da­lać się - wzbra­niać się przed zro­bie­niem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obcyndolić

po­tocz­nie: ob­cyn­do­lić się - wzbro­nić się przed zro­bie­niem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obczaić

po­tocz­nie:
1. zro­zu­mieć coś; sku­mać, za­ja­rzyć, ska­po­wać, za­ła­pać;
2. przy­pa­trzeć się do­kład­nie, spraw­dzić pod ja­kimś wzglę­dem;
3. za­poz­nać się z czymś


Źródła:

SJP.pl

Obczajać

po­tocz­nie:
1. ro­zu­mieć coś; kumać, ja­rzyć, ka­po­wać, czaić;
2. za­poz­na­wać się z czymś;
3. spraw­dzać pod ja­kimś wzglę­dem, przy­pa­tru­jąc się do­kład­nie; czaić


cza­sow­nik

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­cza­ić)

 (2.1) pot. usi­ło­wać zro­zu­mieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obczytać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­czy­ty­wać)

 (1.1) pot. rzad. prze­czy­tać do­głęb­nie ca­łość tek­stu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­czy­tać się (ndk. ob­czy­ty­wać się)

 (2.1) przest. rzad. oczy­tać się


Źródła:

Wiktionary

Obczyzna

książ­ko­wo: kraje le­żą­ce poza gra­ni­ca­mi da­ne­go pań­stwa; za­gra­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraje poza oj­czyz­ną

 (1.2) przest. cu­dzo­ziem­szczyz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obczęstowywać

czę­stu­jąc, ob­dzie­lać, czę­sto­wać wiele osób


Źródła:

SJP.pl

Obcążki

małe ob­cę­gi; cążki


rze­czow­nik, ro­dzaj ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) techn. małe ob­cę­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obcążkowy

→ ob­cąż­ki; cąż­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Obcążnica

ob­cąż­ni­ca nad­brzeż­na - ga­tu­nek skor­ka


Źródła:

SJP.pl

Obcęgi

ręcz­ne na­rzę­dzie me­ta­lo­we do chwy­ta­nia przed­mio­tów, wy­cią­ga­nia gwoź­dzi, cię­cia drutu itp.; cęgi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) techn. na­rzę­dzie ręcz­ne wy­ko­na­ne z me­ta­lu, zło­żo­ne z dwóch ru­cho­mych na za­wia­sach uchwy­tów z ostry­mi rę­ko­je­ścia­mi, słu­żą­ce do przy­trzy­my­wa­nia czego, prze­ci­na­nia me­ta­lu, wy­cią­ga­nia gwoź­dzi, itp.

 (1.2) łow. przy­rząd do wy­cią­ga­nia żywej zwie­rzy­ny z nory


Ob­cę­gi – me­ta­lo­we na­rzę­dzie ręcz­ne z czę­ścią ro­bo­czą w po­sta­ci dwóch prze­ciw­staw­nie usta­wio­nych, łu­ko­wa­tych szczęk za­koń­czo­nych ostrza­mi. Służą głów­nie do wy­cią­ga­nia gwoź­dzi i od­ci­na­nia drutu oraz do przy­trzy­my­wa­nia me­ta­lo­wych przed­mio­tów przy obrób­ce. Sto­so­wa­ne głów­nie przez cie­śli, sto­la­rzy i de­ka­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obcęgowy

zwią­za­ny z ręcz­nym na­rzę­dziem me­ta­lo­wym do chwy­ta­nia przed­mio­tów, wy­cią­ga­nia gwoź­dzi, cię­cia drutu itp.; cę­go­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ob­cę­ga­mi, do­ty­czą­cy obcęg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obdarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­da­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obdarowany

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) jedna ze stron umowy da­ro­wiz­ny


Źródła:

Wiktionary

Obdarować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­da­ro­wy­wać)

 (1.1) ofia­ro­wać, dać

 (1.2) oka­zać ja­kieś po­zy­tyw­ne uczu­cia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­da­ro­wać się (ndk. ob­da­ro­wy­wać się)

 (2.1) ofia­ro­wać sobie coś naw­za­jem

 (2.2) oka­zać sobie naw­za­jem ja­kieś po­zy­tyw­ne uczu­cia


Źródła:

Wiktionary

Obdarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) da­wa­nie cze­goś komuś w darze, w pre­zen­cie

 (1.2) oka­zy­wa­nie komuś ja­kichś po­zy­tyw­nych uczuć


Źródła:

Wiktionary

Obdarowywać

dawać komuś pre­zen­ty, dary


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­da­ro­wać)

 (1.1) zob. ob­da­ro­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­da­ro­wy­wać się (dk. ob­da­ro­wać się)

 (2.1) zob. ob­da­ro­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obdartus

osoba w nędz­nym, brud­nym, li­chym ubra­niu; ob­szar­pa­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. obraź. osoba w po­dar­tym, ob­szar­pa­nym ubra­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obdartuska

po­tocz­nie: ko­bie­ta w nędz­nym, po­dar­tym ubra­niu; ob­dar­tus


Źródła:

SJP.pl

Obdarty

no­szą­cy zni­szczo­ne, po­dar­te ubra­nie (np. ob­dar­ty że­brak); ob­szar­pa­ny


Źródła:

SJP.pl

Obdarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­da­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Obdarzać

ob­da­ro­wy­wać, dawać coś komuś w pre­zen­cie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­da­rzyć)

 (1.1) dawać w darze; prze­ka­zy­wać komuś coś cen­ne­go

 (1.2) oka­zy­wać komuś po­zy­tyw­ne uczu­cie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­da­rzać się (dk. ob­da­rzyć się)

 (2.1) ofia­ro­wy­wać sobie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obdarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­da­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Obdarzony

dać komuś coś (z re­gu­ły coś cen­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Obdarzyć

dać komuś coś (z re­gu­ły coś cen­ne­go)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­da­rzać)

 (1.1) dać komuś coś cen­ne­go

 (1.2) po­czuć coś do kogoś (np. sza­cu­nek, mi­łość)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obdaszać

śro­do­wi­sko­wo: po­kry­wać da­chem; oda­szać


Źródła:

SJP.pl

Obdasznica

po­zio­ma, lekko po­chy­lo­na rynna bie­gną­ca wokół dachu, od­pro­wa­dza­ją­ca wodę z dachu do rynny spu­sto­wej; okap­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Obdaszyć

śro­do­wi­sko­wo: po­kryć da­chem; oda­szyć


Źródła:

SJP.pl

Obdać

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Przas­ny­skie, Ostro­łęc­kie, Su­wal­szczyz­na. na­kar­mić zwie­rzę­ta go­spo­dar­skie; zadać im paszę lub podać karmę


Źródła:

Wiktionary

Obdorsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Sa­le­chard (nazwa ofi­cjal­na do 1933 roku);


Źródła:

Wiktionary

Obdorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ob­dor­skiem, do­ty­czą­cy Ob­dor­ska (współcz. Sa­le­chard)


Źródła:

Wiktionary

Obdrapaniec

czło­wiek ob­szar­pa­ny, ob­dar­ty; ober­wa­niec; ob­dar­tus; odra­pa­niec


Źródła:

SJP.pl

Obducent

le­karz do­ko­nu­ją­cy oglę­dzin ciała


Źródła:

SJP.pl

Obducentka

le­kar­ka do­ko­nu­ją­ca oglę­dzin ciała


Źródła:

SJP.pl

Obdukcja

1. ba­da­nie le­kar­skie, po­le­ga­ją­ce na oglę­dzi­nach ciała i jego obra­żeń, pow­sta­łych w wy­ni­ku, np. po­bi­cia, i wy­pi­sa­nie od­po­wied­nie­go zaś­wiad­cze­nia;
2. oglę­dzi­ny zwłok dla usta­le­nia przy­czyn zgonu; sek­cja zwłok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. praw. oglę­dzi­ny zwłok lub osób ży­wych w celu usta­le­nia przy­czyn śmier­ci lub roz­mia­rów doz­na­nych usz­ko­dzeń ciała;


Ob­duk­cja le­kar­ska (łac. "ob­duc­tio, ob­duc­tio­nis", f – za­sła­nie; przy­kry­cie; okry­cie; stra­pie­nie) – zaś­wiad­cze­nie ze spe­cja­li­stycz­ne­go ba­da­nia le­kar­skie­go, w któ­rym le­karz opi­su­je stwier­dzo­ne obra­że­nia ciała, a czę­sto po­da­je też praw­do­po­dob­ną przy­czy­nę tych­że obra­żeń. Pod­sta­wo­wym celem ob­duk­cji le­kar­skiej jest pot­wier­dze­nie doz­na­nych przez po­krzyw­dzo­ne­go obra­żeń oraz praw­na ocena czasu na­ru­sza­nia czyn­no­ści na­rzą­dów ciała. Wy­da­wa­na jest naj­czę­ściej na pi­śmie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obdukcyjny

zwią­za­ny z ob­duk­cją


Źródła:

SJP.pl

Obdukować

prze­sta­rza­le: do­ko­ny­wać oglę­dzin ciała w celu roz­poz­na­nia doz­na­nych obra­żeń


Źródła:

SJP.pl

Obdzierać

1. usu­wać wierzch­nią war­stwę z kogoś lub z cze­goś;
2. po­zba­wiać cze­goś, np. mie­nia, na­dziei, złu­dzeń


Źródła:

SJP.pl

Obdziobać

o pta­kach: dzio­biąc, ob­jeść; ob­dzió­bać


Źródła:

SJP.pl

Obdziobywać

o pta­kach: dzio­biąc, ob­ja­dać; ob­dzió­by­wać


Źródła:

SJP.pl

Obdzióbać

o pta­kach: dzio­biąc, ob­jeść; ob­dzio­bać


Źródła:

SJP.pl

Obdzióbywać

o pta­kach: dzio­biąc, ob­ja­dać; ob­dzio­by­wać


Źródła:

SJP.pl

Obdzwaniać

po­tocz­nie: te­le­fo­no­wać ko­lej­no do wielu osób lub in­sty­tu­cji w ja­kiejś spra­wie


Źródła:

SJP.pl

Obdzwonić

po­tocz­nie: za­te­le­fo­no­wać ko­lej­no do wielu osób lub in­sty­tu­cji w ja­kiejś spra­wie


Źródła:

SJP.pl

Obdłużać

1. ob­cią­żać, obar­czać dłu­ga­mi, za­cią­gać dług na coś;
2. daw­niej: czy­nić dłu­gim, po­dłu­go­wa­tym; wy­dłu­żać


Źródła:

SJP.pl

Obdłużyć

1. ob­cią­żyć, obar­czyć dłu­ga­mi, za­cią­gnąć dług na coś;
2. daw­niej: uczy­nić dłu­gim, po­dłu­go­wa­tym; wy­dłu­żyć


Źródła:

SJP.pl

Obdżektor

osoba od­ma­wia­ją­ca peł­nie­nia służ­by woj­sko­wej z po­wo­du wyz­na­wa­nych po­glą­dów lub prze­ko­nań re­li­gij­nych; ob­jec­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. filoz. osoba od­ma­wia­ją­ca od­by­cia obo­wiąz­ko­wej służ­by woj­sko­wej z po­wo­dów re­li­gij­nych, mo­ral­nych lub etycz­nych;


Ob­dżek­tor (od ang. słów: "con­scien­tio­us ob­jec­tor") – okre­śle­nie osoby od­ma­wia­ją­cej od­by­cia obo­wiąz­ko­wej służ­by woj­sko­wej z po­wo­dów re­li­gij­nych, mo­ral­nych lub etycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obe

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Obecni

1. ist­nie­ją­cy w danym miej­scu, w danym okre­sie, w danej chwi­li;
2. bę­dą­cy przy czymś, znaj­du­ją­cy się gdzieś w danej chwi­li


Źródła:

SJP.pl

Obecnie

przy­słó­wek

 (1.1) teraz, ak­tu­al­nie, w tym mo­men­cie


Źródła:

Wiktionary

Obecność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie, znaj­do­wa­nie się

 (1.2) uczest­nict­wo w wy­da­rze­niu, spot­ka­niu, sta­wie­nie się

 (1.3) eduk. udział w lek­cji, za­ję­ciach itp.


Źródła:

Wiktionary

Obecny

1. ist­nie­ją­cy w danym miej­scu, w danym okre­sie, w danej chwi­li;
2. bę­dą­cy przy czymś, znaj­du­ją­cy się gdzieś w danej chwi­li


przy­miot­nik

 (1.1) oso­bi­ście przy czymś bę­dą­cy, znaj­du­ją­cy się gdzieś w danej chwi­li

 (1.2) dzi­siej­szy, te­raź­niej­szy, współ­czes­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obediencja

1. ju­rys­dyk­cja wła­dzy wol­no­mu­lar­skiej;
2. su­we­ren­ny zwią­zek lóż wol­no­mu­lar­skich;
3. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim:
a) przy­się­ga po­słu­szeń­stwa skła­da­na przez du­chow­nych;
b) po­słu­szeń­stwo wier­nych wobec Ko­ścio­ła;
4. daw­niej: po­słu­szeń­stwo, dy­scy­pli­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w Ko­ście­le rzym­sko­ka­to­lic­kim przy­rze­cze­nie po­słu­szeń­stwa i wier­no­ści skła­da­ne pod­czas świę­ce­nia, kon­se­kra­cji; speł­nia­nie na­ka­zów wy­ni­ka­ją­cych z re­gu­ły za­kon­nej


Obe­dien­cja (z łac. "obo­e­dien­tia" – po­słu­szeń­stwo) hi­sto­rycz­nie miała dwa zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obediencyjny

→ obe­dien­cja


Patrz:obediencja

Źródła:

SJP.pl

Obedrzeć

1. usu­nąć wierzch­nią war­stwę z kogoś lub z cze­goś;
2. po­zba­wić cze­goś, np. mie­nia, na­dziei, złu­dzeń


Źródła:

SJP.pl

Obegnać

daw­niej:
1. go­niąc, oto­czyć, osa­czyć;
2. obe­gnać się - uwol­nić się, obro­nić się


Źródła:

SJP.pl

Obegrać

re­gio­nal­nie: okraść


Źródła:

SJP.pl

Obejma

ro­dzaj uchwy­tu, który za­ci­ska się do­o­ko­ła mo­co­wa­ne­go przed­mio­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) opa­ska, która pod­trzy­mu­je do­o­ko­ła mo­co­wa­ny przed­miot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obej­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obejmować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. objąć)

 (1.1) ota­czać ra­mio­na­mi

 (1.2) roz­po­czy­nać spra­wo­wa­nie funk­cji, urzę­du, sta­no­wi­ska itp.

 (1.3) brać coś w po­sia­da­nie

 (1.4) mie­ścić w sobie

 (1.5) do­ty­czyć cze­goś lub kogoś

 (1.6) roz­prze­strze­niać, roz­sze­rzać

 (1.7) o spoj­rze­niu, wzro­ku: zo­ba­czyć coś w ca­ło­ści

 (1.8) o umy­śle, pa­mię­ci: ro­zu­mieć coś, poj­mo­wać coś, przy­po­mi­nać sobie

 (1.9) o emo­cjach: owład­nąć

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obej­mo­wać się (dk. objąć się)

 (2.1) ota­czać ra­mio­na­mi sie­bie sa­me­go

 (2.2) ota­czać ra­mio­na­mi sie­bie wza­jem­nie


Źródła:

Wiktionary

Obejmowy

→ obej­ma, np. za­ci­ski obej­mo­we


Źródła:

SJP.pl

Obejrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obej­rzeć.


Źródła:

Wiktionary

Obejrzeć

pa­trząc z róż­nych stron poz­nać coś; przyj­rzeć się; przy­pa­trzeć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oglą­dać)

 (1.1) poz­nać coś pa­trząc na to

 (1.2) za­poz­nać się z czymś oglą­da­jąc to

 (1.3) pa­trzeć w ekran lub na scenę przez cały film lub przed­sta­wie­nie

 (1.4) zwie­dzić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obej­rzeć się

 (2.1) przyj­rzeć się sobie sa­me­mu

 (2.2) obra­ca­jąc się, zer­knąć do tyłu

 (2.3) spo­strzec coś, za­u­wa­żyć coś i za­sta­no­wić się nad tym

 (2.4) obej­rzeć się do­o­ko­ła: ro­zej­rzeć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obejście

1. przejść obok kogoś lub cze­goś
2. okrą­żyć kogoś lub coś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obejść.

 (1.2) dom wiej­ski wraz z pod­wó­rzem i bu­dyn­ka­mi go­spo­dar­ski­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obejść

1. przejść obok kogoś lub cze­goś
2. okrą­żyć kogoś lub coś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­cho­dzić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­cho­dzić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obelga

obra­za słow­na kie­ro­wa­na do dru­giej osoby


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) obraź­li­we słowo skie­ro­wa­ne do kogoś

 (1.2) ubli­że­nie komuś sło­wem


Obel­ga, in­wek­ty­wa − obra­za słow­na wy­ra­żo­na mową lub pis­mem, przez przy­pi­sa­nie danej oso­bie cech ne­ga­tyw­nych. Naj­czę­ściej wy­ko­rzy­stu­je się wy­ra­zy na­ce­cho­wa­ne emo­cjo­nal­nie. Gra­ma­tycz­nie naj­czę­ściej rze­czow­nik lub przy­miot­nik. To samo okre­śle­nie może być ne­ga­tyw­ne w opi­nii obra­ża­ją­ce­go, a w opi­nii obra­ża­ne­go wprost prze­ciw­nie, może być np. po­wo­dem do dumy. W przy­pad­ku okre­śleń ne­u­tral­nych, roz­strzy­gnię­cie na­stę­pu­je na pła­szczyź­nie kon­tek­stu uży­te­go okre­śle­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obelisk

czwo­ro­bocz­na ko­lum­na zwę­ża­ją­ca się ku górze i za­koń­czo­na ostro­słu­pem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pom­nik w for­mie wy­so­kie­go, smu­kłe­go słupa, naj­czę­ściej o czwo­ro­bocz­nej pod­sta­wie, wy­ko­na­ne­go z jed­ne­go bloku skal­ne­go;


Obe­lisk (łac. "obe­li­scus", gr. ὀβελίσκος "obe­li­skos" – rożen, słup) – pom­nik w po­sta­ci wy­so­kie­go, smu­kłe­go słupa, naj­czę­ściej o czwo­ro­bocz­nej pod­sta­wie i pi­ra­mi­dal­nym szczy­cie, wy­ko­na­ne­go z jed­ne­go bloku skal­ne­go. Za­koń­cze­nie słupa ma zwy­kle formę ostro­słu­pa, czę­sto obi­te­go złotą bla­chą. Był cha­rak­te­ry­stycz­nym ele­men­tem ar­chi­tek­tu­ry sta­ro­żyt­ne­go Egip­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obeliskowy

przy­miot­nik od: obe­lisk


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy obe­li­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obelnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. bart­nik


Źródła:

Wiktionary

Obelny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. bart­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Obelż.

skrót od: obel­ży­wy, obel­ży­wie (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Obelżywie

przy­słó­wek

 (1.1) książk. w spo­sób wy­rzą­dza­ją­cy obel­gę; ubli­ża­ją­co, hań­bią­co


Źródła:

Wiktionary

Obelżywiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obel­ży­wie


Źródła:

SJP.pl

Obelżywszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obel­ży­wy


Źródła:

SJP.pl

Obelżywy

obraź­li­wy, uwła­cza­ją­cy, ubli­ża­ją­cy; urą­gli­wy, zel­ży­wy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. obra­ża­ją­cy kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obelżyć

po­tocz­nie: obrzu­cić obel­ga­mi; zel­żyć, obra­zić, znie­wa­żyć


Źródła:

SJP.pl

Obenauta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która wy­wo­łu­je u sie­bie od­mien­ne stany świa­do­mo­ści


Źródła:

Wiktionary

Ober

dawny zwrot kie­ro­wa­ny do kel­ne­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. star­szy kel­ner na­dzo­ru­ją­cy pracę in­nych kel­ne­rów

 (1.2) przest. pot. okre­śle­nie sto­so­wa­ne w sto­sun­ku do każ­de­go kel­ne­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oberammergau

mia­sto w Niem­czech


Obe­ram­mer­gau – gmina w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria, w re­jen­cji Górna Ba­wa­ria, w re­gio­nie Ober­land, w po­wie­cie Gar­misch-Par­ten­kir­chen. Leży około 12 km na pół­noc od Gar­misch-Par­ten­kir­chen, nad rzeką Ammer, przy dro­dze B23.

Gmina sły­nie z wy­sta­wia­nej w każ­dym roku koń­czą­cym się na „0” – Pasji. W 1922 r., po dwu­na­stu la­tach po­wró­co­no do or­ga­ni­za­cji mi­ste­rium. [] Tekst Pasji za­wie­rał an­ty­se­mic­kie ele­men­ty, a w 1934 wi­dzo­wie ma­ni­fe­sto­wa­li po­par­cie dla na­ziz­mu. Na wi­dow­ni był Adolf Hit­ler.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oberchapka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Kresy po­łud­nio­we. ekspr. ła­pów­ka


Źródła:

Wiktionary

Obereczek

zdrob­nie­nie od: obe­rek


Źródła:

SJP.pl

Oberek

pol­ski ta­niec lu­do­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) etn. pol­ski ta­niec lu­do­wy

 (1.2) muz. akom­pa­nia­ment do ober­ka (1.1)


Obe­rek – pol­ski ta­niec lu­do­wy, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ryt­ma­mi ma­zur­ko­wy­mi o me­trum trój­mia­ro­wym i szyb­kim tem­pie. Obe­rek jest naj­szyb­szym z trzech ma­zu­ro­wych tań­ców (ku­ja­wiak, mazur, obe­rek). W po­łud­nio­wej Pol­sce nazwa „ober­tas” wy­stę­pu­je rów­nież jako oz­na­cze­nie tań­ców dwu­mia­ro­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oberhausen

[czy­taj: Oba­hałzn] mia­sto w Niem­czech


Ober­ha­u­sen – mia­sto na pra­wach po­wia­tu po­ło­żo­ne w za­chod­niej czę­ści Nie­miec, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia, w re­jen­cji Düsseldorf, w Za­głę­biu Ruhry ( Ruhr­ge­biet).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oberiba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. kulin. ka­la­re­pa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. tra­dy­cyj­na ślą­ska zupa z ka­la­re­py go­to­wa­na na ro­so­le


Źródła:

Wiktionary

Oberkelner

daw­niej: star­szy kel­ner; ober


Źródła:

SJP.pl

Oberkonduktor

daw­niej: nad­kon­duk­tor; ober


Źródła:

SJP.pl

Oberkowy

→ obe­rek


Patrz:oberek

Źródła:

SJP.pl

Oberluft

osob­no ot­wie­ra­na, górna część okna


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. ot­wie­ral­na osob­no górna wąska część okna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oberon

1. księ­życ Urana;
2. król wró­żek z ko­me­dii "Sen nocy let­niej" Wil­lia­ma Szek­spi­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oberpolicmajster

w Rosji car­skiej: szef po­li­cji miej­skiej; ober


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. w Ce­sar­stwie Ro­syj­skim: do­wód­ca po­li­cji w dużym mie­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oberstdorf

miej­sco­wość w Niem­czech


mar­gin-left: auto; mar­gin-right:auto;">


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oberstdorfski

→ Oberst­dorf


Patrz:Oberstdorf

Źródła:

SJP.pl

Oberster

puł­kow­nik w daw­nym pułku pie­cho­ty pol­skiej i dra­go­nów cu­dzo­ziem­skie­go za­cią­gu; obersz­ter


Źródła:

SJP.pl

Obersztajger

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. górn. nadsz­ty­gar


Źródła:

Wiktionary

Oberszter

puł­kow­nik w daw­nym pułku pie­cho­ty pol­skiej i dra­go­nów cu­dzo­ziem­skie­go za­cią­gu; ober­ster


Obersz­ter (Obrist z niem. "Oberst") – w daw­nym Woj­sku Pol­skim au­to­ra­men­tu cu­dzo­ziem­skie­go puł­kow­nik i za­ra­zem wła­ści­ciel re­gi­men­tu pie­cho­ty, dra­go­nów, raj­ta­rów lub ar­ke­bu­ze­rów.

Król, het­man lub inny ma­gnat-mo­co­daw­ca za­wie­rał z obersz­te­rem umowę zwaną "ka­pi­tu­la­cją" na ut­wo­rze­nie (lub wy­na­ję­cie, je­że­li już była go­to­wa) jed­nost­ki woj­ska, o okre­ślo­nej wy­so­ko­ści jed­no­stek obra­chun­ko­wych (sta­wek) żołdu (zwa­nych "por­cja­mi") i prze­wi­dy­wa­nym cza­sie służ­by.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obertas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. obe­rek


Źródła:

Wiktionary

Oberwaniec

czło­wiek cho­dzą­cy w po­dar­tym ubra­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba w po­dar­tym, ob­szar­pa­nym ubra­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oberwany

ob­szar­pa­ny, ob­dar­ty


Źródła:

SJP.pl

Oberwać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obry­wać)

 (1.1) szarp­nię­ciem lub gwał­tow­nym po­cią­gnię­ciem odłą­czyć część od ca­ło­ści

 (1.2) spo­wo­do­wać od­pad­nię­cie, osu­nię­cie się lub zer­wa­nie cze­goś (zwy­kle mas ziemi, brze­gów rzeki, ele­men­tów kon­struk­cyj­nych)

 (1.3) pot. otrzy­mać lub przy­jąć coś nie­ko­rzyst­ne­go, szkod­li­we­go lub bo­les­ne­go (np. cios, karę, na­ga­nę, złą ocenę)

 (1.4) pot. uszczu­plić lub zmniej­szyć na­leż­ną kwotę świad­cze­nia (np. za­rob­ki, pre­mię)

 (1.6) stpol. ode­brać, por­wać lub wy­kraść

 (3.2) osu­nąć się w dół, stra­cić sta­bil­ność (np. o ziemi, stoku, na­wi­sach)

 (3.4) spot­kać się z przy­krą re­ak­cją, karą lub na­ga­ną

 (3.5) rzad. o odzie­ży: ulec zni­szcze­niu, po­dar­ciu lub ob­szar­pa­niu


Źródła:

Wiktionary

Oberwisko

miej­sce oder­wa­nia się skały, brzeg morza, stro­ma ścia­na o nie­rów­nej i po­szar­pa­nej po­wierzch­ni; ur­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Oberża

dom za­jezd­ny, w któ­rym po­dróż­ni za­trzy­mu­ją się na noc­leg, od­po­czy­nek, po­si­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. dom za­jezd­ny przy głów­nym trak­cie, w któ­rym po­dróż­ny mógł za­trzy­mać się na po­si­łek i noc­leg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oberżnąć

1. ściąć na­o­ko­ło, z wierz­chu lub z brze­gu; od­kro­ić; oberz­nąć;
2. od­ciąć coś za po­mo­cą ostre­go na­rzę­dzia;
3. po­tocz­nie: oszu­kać; wy­ko­rzy­stać


Źródła:

SJP.pl

Oberżyna

ro­śli­na wa­rzyw­na z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych; owoc tej ro­śli­ny; ba­kła­żan


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. kulin. zob. ba­kła­żan.

 (1.2) kolor fio­le­to­wo­czar­ny przy­po­mi­na­ją­cy kolor owocu ober­ży­ny (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oberżynowy

→ ober­ży­na; ba­kła­ża­no­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zob. ba­kła­ża­no­wy. (kolor)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oberżysta

wła­ści­ciel go­spo­dy; karcz­marz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. męż­czyz­na pro­wa­dzą­cy ober­żę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oberżystka

ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca ober­żę (karcz­mę)


Źródła:

SJP.pl

Obeschnięty

taki, który ob­sechł (obesch­nął); obes­chły


Źródła:

SJP.pl

Obeschły

taki, który ob­sechł (obesch­nął); obesch­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Obesitolog

le­karz spe­cja­li­zu­ją­cy się w le­cze­niu oty­ło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się le­cze­niem nad­wa­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obesitologia

dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się dia­gno­sty­ką, le­cze­niem i za­po­bie­ga­niem oty­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Obesitolożka

→ obe­si­to­log


Patrz:obesitolog

Źródła:

SJP.pl

Obesranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. za­nie­czy­szcze­nie cze­goś włas­nym kałem

 (1.2) wulg. przen. ob­mó­wie­nie kogoś


Źródła:

Wiktionary

Obesrać

(wul­gar­ne) obs­rać; osrać;
1. od­da­jąc kał, za­bru­dzić coś;
2. ob­ga­dać kogoś;
3. zi­gno­ro­wać coś lub kogoś


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) wulg. od­da­jąc kał, ubru­dzić coś lub kogoś

 (1.2) wulg. przen. ob­mó­wić kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obesrywać

obs­ry­wać, os­ry­wać; wul­gar­nie:
1. od­da­jąc kał, bru­dzić coś;
2. prze­no­śnie: ob­ga­dy­wać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Obeszczać

po­tocz­nie: oddać mocz na kogoś lub na coś; ob­si­kać, ob­szczać


Źródła:

SJP.pl

Obeszczywać

ob­szczy­wać; wul­gar­nie:
1. od­da­wać mocz na kogoś lub na coś; ob­si­ki­wać;
2. lek­ce­wa­żyć kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Obeszły

1. przejść obok kogoś lub cze­goś
2. okrą­żyć kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Obesłać

1. po­słać kogoś do róż­nych miejsc lub osób;
2. daw­niej: obe­słać się - wy­słać kogoś lub coś naw­za­jem do sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Obewrzeć

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ob­wie­rać)

 (1.1) stpol. po­kryć się, prze­sią­knąć czymś lep­kim, co na­stęp­nie za­krze­pło; przyl­gnąć, oble­pić się

 (1.2) stpol. ogra­ni­czyć prze­strzeń, zam­knąć kogoś lub coś w czymś; oto­czyć, zam­knąć

 (1.3) stpol. ob­wa­rzyć, ob­go­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Obeznajmiać

za­poz­na­wać z czymś, zaz­na­ja­miać; obz­naj­miać, obz­na­ja­miać


Źródła:

SJP.pl

Obeznajmić

za­poz­nać z czymś, zaz­na­jo­mić; obz­naj­mić, obz­na­jo­mić


Źródła:

SJP.pl

Obeznanie

prze­sta­rza­le:
1. za­poz­nać, zaz­na­jo­mić;
2. obez­nać się - do­brze się z czymś za­poz­nać, zo­rien­to­wać się w czymś


Źródła:

SJP.pl

Obeznany

zna­ją­cy się na czymś, bar­dzo dobry w czymś


przy­miot­nik

 (1.1) zna­ją­cy się do­brze na czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obeznawać

1. rzad­ko: zdo­by­wać wie­dzę na dany temat;
2. rzad­ko: prze­ka­zy­wać wie­dzę; za­poz­na­wać;
3. obez­na­wać się -
a) zdo­by­wać wie­dzę na dany temat;
b) mieć wie­dzę na dany temat


Źródła:

SJP.pl

Obeznać

prze­sta­rza­le:
1. za­poz­nać, zaz­na­jo­mić;
2. obez­nać się - do­brze się z czymś za­poz­nać, zo­rien­to­wać się w czymś


cza­sow­nik

 (1.1) zaz­na­jo­mić kogoś z czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obezprzytamniać

daw­niej: po­zba­wiać przy­tom­no­ści; obez­przy­tom­niać


Źródła:

SJP.pl

Obezprzytomniać

daw­niej: po­zba­wiać przy­tom­no­ści; obez­przy­tam­niać


Źródła:

SJP.pl

Obezwładniający

po­zba­wiać swo­bo­dy ru­chów; czy­nić nie­zdol­nym do dzia­ła­nia; unie­ru­cha­miać


Źródła:

SJP.pl

Obezwładnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obez­wład­niać.


Źródła:

Wiktionary

Obezwładniać

po­zba­wiać swo­bo­dy ru­chów; czy­nić nie­zdol­nym do dzia­ła­nia; unie­ru­cha­miać


cza­sow­nik

 (1.1) po­zba­wiać kogoś swo­bo­dy po­ru­sza­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obezwładnienie

po­zba­wić swo­bo­dy ru­chów; uczy­nić nie­zdol­nym do dzia­ła­nia; unie­ru­cho­mić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obez­wład­nić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obezwładnić

po­zba­wić swo­bo­dy ru­chów; uczy­nić nie­zdol­nym do dzia­ła­nia; unie­ru­cho­mić


cza­sow­nik

 (1.1) po­zba­wić kogoś swo­bo­dy ruchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obeżreć

1. o zwie­rzę­tach: ob­jeść, ogryźć, zjeść z każ­dej stro­ny;
2. po­spo­li­cie: ob­jeść kogoś;
3. obeż­reć się - po­spo­li­cie: ob­jeść się, spo­żyć po­si­łek w ob­fi­tych ilo­ściach


Źródła:

SJP.pl

Obficie

przy­słó­wek

 (1.1) w dużej ilo­ści, w dużej mie­rze


Źródła:

Wiktionary

Obficiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ob­fi­cie


Źródła:

SJP.pl

Obfito

daw­niej: ob­fi­cie


Źródła:

SJP.pl

Obfitować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­ob­fi­to­wać)

 (1.1) odz­na­czać się ob­fi­to­ścią, mieć pod do­stat­kiem czego; za­wie­rać dużą ilość lub licz­bę cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Obfitość

duża ilość cze­goś; do­sta­tek; bo­gact­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duża, w zu­peł­no­ści wy­star­cza­ją­ca ilość cze­goś


Ob­fi­tość (ang. "Plen­ty") – bry­tyj­sko-ame­ry­kań­ski dra­mat psy­cho­lo­gicz­ny z 1985 roku w re­ży­se­rii Freda Sche­pi­sie­go, zre­a­li­zo­wa­ny we­dług sztu­ki Da­vi­da Hare’a o tym samym ty­tu­le.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obfitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ob­fi­ty


Źródła:

SJP.pl

Obfity

skła­da­ją­cy się z dużej ilo­ści cze­goś, wy­stę­pu­ją­cy w dużej licz­bie lub na­tę­że­niu


przy­miot­nik

 (1.1) wy­stę­pu­ją­cy w dużej ilo­ści lub w dużym na­tę­że­niu, skła­da­ją­cy się z dużej licz­by cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obfotografować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­fo­to­gra­fo­wy­wać)

 (1.1) sfo­to­gra­fo­wać jakąś osobę albo przed­miot z wszel­kich moż­li­wych kie­run­ków


Źródła:

Wiktionary

Obfotografowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­fo­to­gra­fo­wać)

 (1.1) fo­to­gra­fo­wać jakąś osobę albo przed­miot z wszel­kich moż­li­wych kie­run­ków


Źródła:

Wiktionary

Obgadać

1. po­tocz­nie: omó­wić coś;
2. po­tocz­nie: ob­mó­wić kogoś;
3. po­tocz­nie: ob­ga­dać się - ob­mó­wić się wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Obgadywaczka

→ ob­ga­dy­wacz; ob­mów­czy­ni, plot­ka­ra


Źródła:

SJP.pl

Obgadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ga­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obgadywać

mówić o kimś za czy­i­miś ple­ca­mi, z re­gu­ły fał­szy­wie i po­gard­li­wie; oczer­niać, szka­lo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­ga­dać)

 (1.1) pot. mówić nie­poch­leb­ne rze­czy o kimś

 (1.2) pot. roz­wa­żać coś wszech­stron­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ga­dy­wać się (dk. ob­ga­dać się)

 (2.1) pot. ob­ma­wiać jeden dru­gie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obganiać

daw­niej: go­niąc, ota­czać, osa­czać


Źródła:

SJP.pl

Obgartywać

re­gio­nal­nie: ob­gar­niać


Źródła:

SJP.pl

Obgdakiwać

żar­to­bli­wie o kurze: gda­cząc, obie­gać coś do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obgiąć

za­giąć wokół cze­goś; wy­giąć brzeg cze­goś do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obgrywać

czę­sto gry­wać


Źródła:

SJP.pl

Obgryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­gry­zać.


Źródła:

Wiktionary

Obgryzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­gryźć)

 (1.1) gryźć do­o­ko­ła


Źródła:

Wiktionary

Obgłaskać

rzad­ko: po­gła­skać wiele razy z wielu stron


Źródła:

SJP.pl

Obi

pas od ki­mo­na i in­nych ubrań ja­poń­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obiad

na­job­fit­szy, go­rą­cy po­si­łek spo­ży­wa­ny naj­czę­ściej w środ­ku dnia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) go­rą­cy po­si­łek spo­ży­wa­ny zwy­kle w środ­ku dnia;


Obiad – głów­ny i za­ra­zem na­job­fit­szy po­si­łek w ciągu dnia, spo­ży­wa­ny w Pol­sce naj­czę­ściej mię­dzy go­dzi­ną 12 a 16.

Tra­dy­cyj­nie skła­da się z dwóch dań – w Pol­sce zwy­kle z zupy oraz dania głów­ne­go. W Pol­sce, w po­rów­na­niu z in­ny­mi czę­ścia­mi Eu­ro­py, roz­wi­nę­ła się bar­dzo bo­ga­ta tra­dy­cja zup - wy­so­ce zróż­ni­co­wa­nych pod wzglę­dem re­gio­nu czy se­zo­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiadek

zdrob­nie­nie od: obiad; obia­dzik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: obiad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiadokolacja

po­si­łek za­miast obia­du i ko­la­cji spo­ży­wa­ny wie­czo­rem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­si­łek o cha­rak­te­rze obia­du spo­ży­wa­ny w porze ko­la­cji


Obia­do­ko­la­cja – po­ję­cie naj­czę­ściej spo­ty­ka­ne w bran­ży ho­te­lar­skiej, oz­na­cza­ją­ce po­si­łek, który łączy ele­men­ty obia­du i ko­la­cji. Jest zwy­kle ser­wo­wa­ny póź­nym po­po­łud­niem lub wczes­nym wie­czo­rem, zaz­wy­czaj mię­dzy go­dzi­ną 16:00 a 19:00. Z ta­kiej opcji czę­sto ko­rzy­sta­ją wy­ciecz­ki zor­ga­ni­zo­wa­ne, któ­rych uczest­ni­cy spę­dza­ją cały dzień na zwie­dza­niu i wra­ca­ją do ho­te­lu do­pie­ro póź­nym po­po­łud­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spo­ży­wa­nie obia­du


Źródła:

Wiktionary

Obiadować

daw­niej: spo­ży­wać obiad


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. jeść obiad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiadowicz

żar­to­bli­wie: osoba je­dzą­ca w danej chwi­li obiad


Źródła:

SJP.pl

Obiadowy

przy­miot­nik

 (1.1) słu­żą­cy do obia­du, zwią­za­ny z obia­dem


Źródła:

Wiktionary

Obiadzik

zdrob­nie­nie od: obiad; obia­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: obiad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiata

ofia­ra skła­da­na bogom u daw­nych Sło­wian; żert­wa, trze­ba, ob­ja­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. rel. (zwła­szcza w cza­sach po­gań­skiej sło­wiań­szczyz­ny): ofia­ra ze zwie­rząt lub pło­dów ziemi skła­da­na bó­stwom albo ku czci zmar­łych;


Obia­ta – ter­min oz­na­cza­ją­cy ofia­rę skła­da­ną bogom lub siłom nad­na­tu­ral­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obiałka

obiał­ka pę­do­wa, obiał­ka jo­dło­wa - ga­tun­ki mszyc z ro­dzi­ny ochoj­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Obibok

leń, nie­rób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. czło­wiek uni­ka­ją­cy pracy, któ­re­mu nie chce się pra­co­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obibruk

po­tocz­nie, daw­niej: wał­koń, obi­bok, ulicz­nik


Źródła:

SJP.pl

Obice

Obice – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Mo­ra­wi­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Obice, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Dęb­ska Wola. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obicie

ma­te­riał po­kry­wa­ją­cy coś, np. ta­pi­cer­ka mebli


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obić.


Obi­cie ( ta­pe­tum, ta­pe­tum cor­po­ris cal­lo­si, ta­pe­tum Reili) – w ana­to­mii czło­wie­ka war­stwa isto­ty bia­łej ota­cza­ją­ca z boku i czę­ścio­wo od góry róg dolny ko­mo­ry bocz­nej, ut­wo­rzo­na przez włó­kna spo­i­dło­we ciała mo­dze­lo­wa­te­go. Opi­sał je jako pier­wszy Jo­hann Chri­stian Reil (1759–1813).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiciówka

po­tocz­nie: obi­cie, ma­te­riał po­kry­wa­ją­cy coś


Źródła:

SJP.pl

Obidowa

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obidowski

przy­miot­nik od: Obi­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Obidziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obidówek

Obi­dó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Kutno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obie

li­czeb­nik od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2, sto­so­wa­ny w sto­sun­ku do dwóch osób jed­na­ko­wej płci, a także dwóch zwie­rząt lub przed­mio­tów tego sa­me­go typu; obyd­wa; jeden i drugi


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) dwie kon­kret­ne osoby, dwoje zwie­rząt lub dwa przed­mio­ty, okre­ślo­ne rze­czow­ni­kiem ro­dza­ju żeń­skie­go; i jedna, i druga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiec

obie­gnąć;
1. okrą­żyć kogoś albo coś, bie­gnąc;
2. po­tocz­nie: do­trzeć ko­lej­no do wielu miejsc lub wielu osób;
3. o in­for­ma­cjach, plot­kach itp.: do­trzeć do róż­nych osób lub miejsc;
4. o cia­łach nie­bie­skich: prze­mie­ścić się wokół cze­goś; okrą­żyć


Źródła:

SJP.pl

Obiecado

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. abe­ca­dło


Źródła:

Wiktionary

Obiecadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. abe­ca­dło (zbiór liter)

 (1.2) daw. przen. abe­ca­dło (pod­sta­wy)


Źródła:

Wiktionary

Obiecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Obiecanka

po­tocz­nie: obiet­ni­ca bez po­kry­cia, taka, która naj­praw­do­po­dob­niej nie zo­sta­nie speł­nio­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. obiet­ni­ca, która nie zo­sta­nie speł­nio­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiecanowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Obiecać

zło­żyć obiet­ni­cę, przy­siąc


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obie­cy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obie­cy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiecek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. ktoś, komu z łat­wo­ścią przy­cho­dzi obie­cy­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Obiecny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. zwy­czaj­ny


Źródła:

Wiktionary

Obiecująco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób obie­cu­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Obiecujący

1. do­brze pro­gno­zu­ją­cy;
2. o uśmie­chu, spoj­rze­niu itp.: wy­mow­ny, za­lot­ny, ko­kie­te­ryj­ny


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: obie­cy­wać

przy­miot­nik

 (2.1) do­brze się za­po­wia­da­ją­cy, da­ją­cy duże na­dzie­je, ro­ku­ją­cy na­dzie­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiecywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obie­cy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obiecywać

mówić komuś, że coś się dla niego zrobi; za­pew­niać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obie­cać)

 (1.1) mówić, że coś się z pew­no­ścią zrobi; dawać obiet­ni­cę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiedka

obied­ka sze­ro­ko­list­na - ga­tu­nek de­ko­ra­cyj­nej trawy


Źródła:

SJP.pl

Obiedni

daw­niej: obia­do­wy; obied­ni


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. zob. obia­do­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiednieć

rzad­ko: stra­cić ma­ją­tek; zbied­nieć


Źródła:

SJP.pl

Obiedny

daw­niej: obia­do­wy; obied­ni


Źródła:

SJP.pl

Obiedzino

Obie­dzi­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie kol­neń­skim, w gmi­nie Kolno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa łom­żyń­skie­go.

Przez miej­sco­wość prze­pły­wa stru­ga Łabna, do­pływ Skro­dy.


Źródła:

Wikipedia

Obiedziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obieg

1. obra­ca­nie się do­o­ko­ła cze­goś, okrą­ża­nie cze­goś; krą­że­nie; cyr­ku­la­cja;
2. układ zam­knię­ty, w któ­rym od­by­wa się krą­że­nie (zwy­kle cie­czy);
3. obrót czymś; prze­cho­dze­nie cze­goś z rąk do rąk; roz­pro­wa­dza­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czyn­ność fi­zycz­ne­go okrą­ża­nia cze­goś

 (1.2) prze­pływ cie­czy, gazu w danym zam­knię­tym ukła­dzie prze­wo­dów i zbior­ni­ków

 (1.3) krą­że­nie lub roz­po­wszech­nia­nie się cze­goś wśród róż­nych osób lub w różne miej­sca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Obiegać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obiec)

 (1.1) bie­gnąc za­ta­czać okrąg


Źródła:

Wiktionary

Obiegnik

w mu­zy­ce: ozdob­nik me­lo­dycz­ny


Obie­gnik ( grup­pet­to) – ozdob­nik po­le­ga­ją­cy na wy­ko­na­niu w krót­kich war­to­ściach ryt­micz­nych linii me­lo­dycz­nej zło­żo­nej z:

Je­że­li sym­bol obie­gni­ka nie po­sia­da nad lub pod sobą zna­ków chro­ma­tycz­nych, obie­gnik wy­ko­nu­je się za po­mo­cą dźwię­ków ga­mo­wła­ści­wych; je­że­li sym­bol za­wie­ra znaki chro­ma­tycz­ne, na­le­ży je uwz­ględ­nić w re­a­li­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obiegnąć

obiec;
1. okrą­żyć kogoś albo coś, bie­gnąc;
2. po­tocz­nie: do­trzeć ko­lej­no do wielu miejsc lub wielu osób;
3. o in­for­ma­cjach, plot­kach itp.: do­trzeć do róż­nych osób lub miejsc;
4. o cia­łach nie­bie­skich: prze­mie­ścić się wokół cze­goś; okrą­żyć


Źródła:

SJP.pl

Obiegowy

1. zwią­za­ny z obro­tem do­ko­ła cze­goś;
2. bę­dą­cy w ogól­nym uży­ciu, np. mo­ne­ta obie­go­wa;
3. po­wszech­nie ak­cep­to­wa­ny, choć nie za­wsze praw­dzi­wy, np. obie­go­we opi­nie


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z obie­giem, ru­chem okręż­nym

 (1.2) taki, który jest w uży­ciu ogól­nym

 (1.3) ak­cep­to­wa­ny po­wszech­nie, choć nie­ko­niecz­nie za­wsze zgod­ny z praw­dą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiegówka

karta, którą na­le­ży uzu­peł­nić jak się koń­czy np. pracę, stu­dia itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zob. karta obie­go­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiekcik

zdrob­nie­nie od: obiekt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od obiekt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiekcja

za­strze­że­nie w sto­sun­ku do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­strze­że­nie, wąt­pli­wość, brak prze­ko­na­nia do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiekt

wy­o­dręb­nio­ny ele­ment rze­czy­wi­sto­ści, ma­ją­cy zna­cze­nie w roz­pa­try­wa­nym mo­de­lu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzecz fi­zycz­nie ist­nie­ją­ca

 (1.2) osoba lub przed­miot bę­dą­ce adre­sa­tem lub celem wy­ko­ny­wa­nej czyn­no­ści

 (1.3) teren bę­dą­cy wy­dzie­lo­ną, lo­gicz­ną ca­ło­ścią, zwła­szcza miej­sce pu­blicz­ne, bu­dow­la

 (1.4) in­form. ist­nie­ją­ca w pa­mię­ci kom­pu­te­ra re­pre­zen­ta­cja klasy lub struk­tu­ry


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiektowo

przy­słó­wek

 (1.1) in­form. z wy­ko­rzy­sta­niem pa­ra­dyg­ma­tu pro­gra­mo­wa­nia obiek­to­we­go – sto­su­jąc kon­cep­cję obiek­tów, za­wie­ra­ją­cych dane oraz me­to­dy


Źródła:

Wiktionary

Obiektowość

→ obiek­to­wy


Obiek­to­wość (ang. "ob­ject-orien­ta­tion") – kon­cep­cja (pa­ra­dyg­mat) bar­dzo chęt­nie obec­nie wy­ko­rzy­sty­wa­na w in­for­ma­ty­ce, ba­zu­ją­ca na po­ję­ciach "klasy" i "obiek­tu". Upra­szcza pro­ces pro­jek­to­wa­nia, two­rze­nia i te­sto­wa­nia sy­ste­mów in­for­ma­tycz­nych. Obiek­to­wość może być re­a­li­zo­wa­na na róż­nych eta­pach cyklu życia sy­ste­mu in­for­ma­tycz­ne­go, m.in.


Patrz:obiektowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obiektowy

→ obiekt


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) in­form. taki, który do two­rze­nia pro­gra­mów wy­ko­rzy­stu­je kon­cep­cję obiek­tów, za­wie­ra­ją­cych dane oraz me­to­dy


Patrz:obiekt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiektyw

so­czew­ka lub ze­spół so­cze­wek, za po­mo­cą któ­rych można ob­ser­wo­wać rze­czy­wi­stość (obiek­tyw lu­ne­ty) lub zdej­mo­wać jej obraz (obiek­tyw apa­ra­tu)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. fot. so­czew­ka, układ op­tycz­ny lub ma­gne­tycz­ny, prze­no­szą­cy obraz przed­mio­tu do dal­szej czę­ści urzą­dze­nia

 (1.2) przen. au­tor­stwo dzie­ła fo­to­gra­ficz­ne­go


Obiek­tyw – ele­ment (np. so­czew­ka, układ op­tycz­ny lub układ ma­gne­tycz­ny) zbie­ra­ją­cy i prze­no­szą­cy obraz ob­ser­wo­wa­ne­go przed­mio­tu do dal­szej czę­ści urzą­dze­nia. Do naj­czę­ściej sto­so­wa­nych obiek­ty­wów za­li­cza się:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiektywistka

→ obiek­ty­wi­sta


Patrz:obiektywista

Źródła:

SJP.pl

Obiektywistyczny

→ obiek­ty­wizm


Patrz:obiektywizm

Źródła:

SJP.pl

Obiektywizacja

ob­da­rze­nie cze­goś ce­cha­mi przed­mio­to­wy­mi, obiek­tyw­ny­mi po zwe­ry­fi­ko­wa­niu do­tych­cza­so­wej wie­dzy opar­tej na oso­bi­stym prześ­wiad­cze­niu


Źródła:

SJP.pl

Obiektywizm

przed­sta­wia­nie i oce­nia­nie cze­goś w spo­sób zgod­ny ze sta­nem fak­tycz­nym, nie­za­leż­nie od włas­nych opi­nii, uczuć i in­te­re­sów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gło­sze­nie po­glą­dów lub oceny cze­goś zgod­nie z fak­ta­mi, bez wy­ra­ża­nia oso­bi­stych prze­ko­nań czy doś­wiad­czeń

 (1.2) filoz. dok­try­na, która uz­na­je rze­czy­wi­stość obiek­tyw­ną, tj. ist­nie­ją­cą poza pod­mio­tem poz­na­ją­cym (czło­wie­kiem) i nie­za­leż­nie od niego


Obiek­ty­wizm – sta­no­wi­sko fi­lo­zo­ficz­ne gło­szą­ce, że przed­miot poz­na­nia ist­nie­je poza pod­mio­tem poz­na­ją­cym i nie­za­leż­nie od niego. Bez­stron­ność, po­sta­wa ba­daw­cza wolna od prze­są­dów i uprze­dzeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiektywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób obiek­tyw­ny


Źródła:

Wiktionary

Obiektywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obiek­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl

Obiektywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obiek­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Obiektywność

oce­nia­nie ogól­nie, wolne od uprze­dzeń, bez­stron­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest obiek­tyw­ne, bez­stron­ność


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obiektywny

1. opar­ty na fak­tach, nie­za­leż­ny od oso­bi­stych po­glą­dów lub emo­cji
2. ist­nie­ją­cy nie­za­leż­nie od pod­mio­tu poz­na­ją­ce­go


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się obiek­ty­wiz­mem, wolny od uprze­dzeń

 (1.2) ist­nie­ją­cy nie­za­leż­nie od poz­na­ją­ce­go pod­mio­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiektywowy

→ obiek­tyw


Patrz:obiektyw

Źródła:

SJP.pl

Obiela

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych


Obie­la, eg­zo­chor­da ("Exo­chor­da" Lind­ley) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia 3 do 5 ga­tun­ków, przy czym w niek­tó­rych uję­ciach włą­cza­ne są jako od­mia­ny jed­ne­go ga­tun­ku – obie­li wiel­kok­wia­to­wej "Exo­chor­da ra­ce­mo­sa".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obielewo

Obie­le­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Ła­bi­szyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 70 miesz­kań­ców. Jest szes­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Ła­bi­szyn.


Źródła:

Wikipedia

Obielmo

spi­chrzo­wa tkan­ka odżyw­cza wy­stę­pu­ją­ca w na­sio­nach niek­tó­rych ro­ślin okry­to­na­sien­nych; pe­ry­sperm


Obiel­mo ( pe­ry­sper­ma) – tkan­ka za­pa­so­wa na­sion niek­tó­rych ro­ślin okry­to­na­sien­nych znaj­du­ją­ca się po­mię­dzy łu­pi­ną na­sien­ną a biel­mem (zaz­wy­czaj). Stąd nazwa obiel­mo, czyli otocz­ka biel­ma. Obiel­mo ma mar­gi­nal­ne zna­cze­nie i jest po­zo­sta­ło­ścią czę­ści oś­rod­ka (nu­cel­lu­sa) le­żą­cej tuż pod osłon­ka­mi (in­te­gu­men­ta­mi) za­ląż­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obieracz

przy­rząd do obie­ra­nia wa­rzyw, owo­ców lub ziem­nia­ków; obie­racz­ka, obie­rak, obie­rał­ka


Źródła:

SJP.pl

Obieraczka

1. przy­rząd do obie­ra­nia wa­rzyw, owo­ców lub ziem­nia­ków; obie­rak, obie­racz, obie­rał­ka;
2. ko­bie­ta obie­ra­ją­ca ziem­nia­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. przy­rząd słu­żą­cy do obie­ra­nia wa­rzyw ze skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obierak

przy­rząd do obie­ra­nia wa­rzyw, owo­ców lub ziem­nia­ków; obie­racz­ka, obie­racz, obie­rał­ka


Źródła:

SJP.pl

Obieralnia

po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do mycia , obie­ra­nia, oczy­szcza­nia wa­rzyw lub mięsa w za­kła­dach ga­stro­no­micz­nych, wyt­wór­niach spo­żyw­czych itp.


Źródła:

SJP.pl

Obieralność

w po­li­ty­ce: moż­li­wość obio­ru (wy­bo­ru), pod­le­ga­nie obio­ro­wi (wy­bo­ro­wi), po­cho­dze­nie z obio­ru (wy­bo­ru); wy­bie­ral­ność, elek­cyj­ność


Źródła:

SJP.pl

Obieralny

w po­li­ty­ce: mo­gą­cy być wy­bra­nym, po­cho­dzą­cy z wy­bo­ru, pod­le­ga­ją­cy wy­bo­ro­wi; wy­bie­ral­ny, elek­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Obieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obie­rać.

 (1.2) po­zba­wia­nie zew­nętrz­nej okry­wy


Źródła:

Wiktionary

Obierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obrać)

 (1.1) usu­wać wierzch­nią, zew­nętrz­ną war­stwę: łu­pi­nę, łuski, skórę lub sko­ru­pę itp.

 (1.2) zdej­mo­wać, od­dzie­lać lub obry­wać, oczy­szcza­jąc coś z cze­goś

 (1.3) pot. po­zba­wiać kogoś cze­goś

 (1.4) wy­bie­rać sobie coś na­jod­po­wied­niej­sze­go spoś­ród róż­nych moż­li­wo­ści

 (1.5) wy­bie­rać kogoś na sta­no­wi­sko, funk­cję drogą gło­so­wa­nia

 (1.6) gw-pl|Bu­ko­wi­na. zry­wać owoce z drzew

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) daw. żart. bić, grzmo­cić, okła­dać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (3.1) pot. rzad. pod­cho­dzić ropą


Źródła:

Wiktionary

Obierałka

rzad­ko: przy­rząd do obie­ra­nia wa­rzyw, owo­ców lub ziem­nia­ków; obie­racz­ka, obie­rak, obie­racz


Źródła:

SJP.pl

Obierek

rza­dziej: obier­ka


Źródła:

SJP.pl

Obierka

to, co się odrzu­ca, skra­wa przy obie­ra­niu ziem­nia­ków, owo­ców, ja­rzyn itp.; obie­rzy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­zo­sta­łość po obie­ra­niu ja­rzy­ny


Obier­ka (także: obie­rzy­na, stru­ży­na, obie­rek) – skór­ki po­zo­sta­łe po obra­nych wa­rzy­wach i owo­cach; po­zo­sta­ło­ści po obra­nych ziem­nia­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obierki

to, co się odrzu­ca, skra­wa przy obie­ra­niu ziem­nia­ków, owo­ców, ja­rzyn itp.; obie­rzy­na


Źródła:

SJP.pl

Obierz

1. prze­sta­rza­le: teren osa­cze­nia zwie­rząt; mat­nia, pu­łap­ka
2. daw­niej:
a) łup, ofia­ra, pa­stwa
b) ubra­nie, odzież
c) sprzęt, na­rzę­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. łow. lub przen. sidła, mat­nia, pu­łap­ka, sieć; sy­tu­a­cja bez wyj­ścia

 (1.2) przest. miej­sce, w któ­rym zwie­rzy­na zo­sta­ła oto­czo­na; ostęp

 (1.6) daw. łow. sprzęt, na­rzę­dzie (np. broń, amu­ni­cja, odzież, lor­net­ka, nóż)

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od obrać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obierza

1. sznur włó­kien­ny sta­no­wią­cy obra­mo­wa­nie sieci ry­bac­kiej z góry i z dołu;
2. daw­niej: ro­dzaj sideł za­sta­wia­nych na zwie­rzy­nę w lesie


Źródła:

SJP.pl

Obierze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. sieci


Źródła:

Wiktionary

Obierzyna

to, co się odrzu­ca, skra­wa przy obie­ra­niu ziem­nia­ków, owo­ców, ja­rzyn itp.; obier­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. skór­ka z obie­ra­nych lub już obra­nych owo­ców lub wa­rzyw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiesić

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. po­wie­sić


Źródła:

Wiktionary

Obietnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­po­wiedź za­pew­nia­ją­ca kogoś o zro­bie­niu cze­goś w przysz­ło­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obietniczka

zdrob­nie­nie od: obiet­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Obieżykraj

prze­sta­rza­łe: obie­żyś­wiat


Źródła:

SJP.pl

Obieżysas

1. w XIX i w po­cząt­kach XX wieku: ro­bot­nik rolny emi­gru­ją­cy se­zo­no­wo, zwła­szcza do Sak­so­nii;
2. po­tocz­nie: obie­żyś­wiat, włó­czę­ga, włó­czy­kij


Źródła:

SJP.pl

Obieżyświat

czło­wiek lu­bią­cy się włó­czyć; wa­ga­bun­da, tramp, włó­czę­ga, włó­czy­kij


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś wiele po­dró­żu­ją­cy, włó­czą­cy się po świe­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obieżyświatka

→ obie­żyś­wiat


Patrz:obieżyświat

Źródła:

SJP.pl

Obiit

z ła­ci­ny: zmarł (napis na na­grob­kach)


Źródła:

SJP.pl

Obijacz

rzad­ko: leń, próż­niak, wał­koń; obi­bok, bu­me­lant


Źródła:

SJP.pl

Obijak

1. drew­nia­ny młot lub pałka do obi­ja­nia cze­goś, uży­wa­ne w ko­wal­stwie i bed­nar­stwie;
2. rzad­ko: przyt­wier­dzo­ny do rę­ko­je­ści cepa kij słu­żą­cy do młó­ce­nia; bijak


Źródła:

SJP.pl

Obijaniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. gw-pl|Pod­ha­le. ozdob­ny skó­rza­ny pasek na­bi­ja­ny me­ta­lo­wy­mi gu­za­mi

 (1.2) gw-pl|Spisz. skó­rza­ny pasek z ćwie­ka­mi ota­cza­ją­cy głów­kę tra­dy­cyj­ne­go ka­pe­lu­sza

 (1.3) gw-pl|Spisz. długi, wąski pasek do spod­ni zdo­bio­ny rzę­dem me­ta­lo­wych guzów


Źródła:

Wiktionary

Obijać

1. ude­rza­jąc o coś, doz­na­wać obra­żeń, po­tłu­czeń;
2. po­kry­wać coś, zwła­szcza meble, ma­te­ria­łem;
3. ude­rze­nia­mi po­wo­do­wać usz­ko­dze­nie, wy­szczer­bie­nie lub od­pad­nię­cie cze­goś;
4. obi­jać się - włó­czyć się bez celu, spę­dzać czas bez­czyn­nie; próż­no­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obić)

 (1.1) po­wo­do­wać obra­że­nia, usz­ka­dzać, ude­rza­jąc o coś

 (1.2) po­kry­wać ma­te­ria­łem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obi­jać się (dk. obić się)

 (2.1) ulec usz­ko­dze­niu, ude­rza­jąc o coś

 (2.2) o dźwię­ku odbić się od ja­kiejś przesz­ko­dy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obi­jać się (dk. brak)

 (3.1) pot. uni­kać pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obiod

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. obiad


Źródła:

Wiktionary

Obirek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obiszów

Obi­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie pol­ko­wic­kim, w gmi­nie Grę­bo­ci­ce.


Źródła:

Wikipedia

Obity

1. usz­ko­dzić; wy­szczer­bić; ob­tłuc;
2. po­kryć (meble) ma­te­ria­łem, skórą;
3. spra­wić komuś lanie


Źródła:

SJP.pl

Obiór

wy­bra­nie kogoś spoś­ród in­nych; elek­cja; usta­no­wie­nie; wybór


Źródła:

SJP.pl

Obić

1. usz­ko­dzić; wy­szczer­bić; ob­tłuc;
2. po­kryć (meble) ma­te­ria­łem, skórą;
3. spra­wić komuś lanie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obi­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obi­jać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obj

skrót

 (1.1) = bibl. Ob­ja­wie­nie świę­te­go Jana


Źródła:

Wiktionary

Obj.

skrót od: ob­ję­tość (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = ob­ję­tość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objadać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­jeść)

 (1.1) zja­dać coś, ogry­zać do­o­ko­ła lub z wierz­chu; po­zba­wiać coś czę­ści zew­nętrz­nych przez zje­dze­nie

 (1.2) pot. ko­rzy­stać z czy­je­goś wy­ży­wie­nia, na­ra­żać kogoś na kosz­ty zwią­za­ne z je­dze­niem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ja­dać się (dk. ob­jeść się)

 (2.1) jeść w nad­mia­rze, na­sy­cać się po­kar­mem do prze­sy­tu; zja­dać bar­dzo dużo


Źródła:

Wiktionary

Objata

prze­sta­rza­le: ofia­ra skła­da­na bogom u daw­nych Sło­wian; żert­wa, trze­ba, obia­ta


Źródła:

SJP.pl

Objaw

prze­jaw; symp­tom; oz­na­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) oz­na­ka ja­kie­goś zja­wi­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Objawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ja­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Objawiać

1. uzew­nętrz­niać swoje uczu­cie, swój stan psy­chicz­ny lub fi­zycz­ny;
2. ujaw­niać coś lub wyz­na­wać;
3. ob­ja­wiać się - prze­ja­wiać się w jakiś spo­sób, sta­wać się wi­docz­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­ja­wić)

 (1.1) dawać wyraz cze­muś; uka­zy­wać, ujaw­niać coś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ja­wiać się (dk. ob­ja­wić się)

 (2.1) ujaw­niać się dając okre­ślo­ne ob­ja­wy, znaki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objawiciel

prze­sta­rza­łe: ktoś, kto ogła­sza coś, o czymś do­no­si


Źródła:

SJP.pl

Objawicielka

prze­sta­rza­łe: ko­bie­ta, która ogła­sza coś, o czymś do­no­si


Źródła:

SJP.pl

Objawienie

1. uzew­nętrz­nić swoje uczu­cie, swój stan psy­chicz­ny lub fi­zycz­ny;
2. ujaw­nić coś lub wyz­nać;
3. ob­ja­wić się - prze­ja­wić się w jakiś spo­sób, stać się wi­docz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ja­wić.


Ob­ja­wie­nie (gr. "apo­ka­lyp­sis" – od­kry­cie, od­sło­nię­cie) – po­ję­cie od­no­szą­ce się do re­li­gii ob­ja­wio­nych. Dla wyz­naw­ców danej re­li­gii jest to prze­sła­nie lub wy­da­rze­nia, po­przez które Bóg, ich zda­niem, daje się poz­nać jed­nost­kom lub gru­pom ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Objawieniowy

→ ob­ja­wie­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ob­ja­wie­niem, do­ty­czą­cy ob­ja­wie­nia


Patrz:objawienie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objawić

1. uzew­nętrz­nić swoje uczu­cie, swój stan psy­chicz­ny lub fi­zycz­ny;
2. ujaw­nić coś lub wyz­nać;
3. ob­ja­wić się - prze­ja­wić się w jakiś spo­sób, stać się wi­docz­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­ja­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­ja­wiać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­ja­wić się (ndk. ob­ja­wiać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ob­ja­wiać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objawowy

do­ty­czą­cy ob­ja­wów cho­ro­by


przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy ob­ja­wów cho­ro­bo­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objazd

1. ob­jeż­dża­nie cze­goś do­o­ko­ła bocz­ną, okręż­ną drogą;
2. bocz­na, okręż­na droga, wyz­na­czo­na okre­so­wo dla omi­nię­cia ja­kiejś przesz­ko­dy;
3. ko­lej­ne od­wie­dza­nie róż­nych miej­sco­wo­ści lub miejsc w te­re­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ob­jeż­dża­nie, omi­ja­nie (np. korka)

 (1.2) ob­jeż­dża­nie, od­wie­dza­nie

 (1.3) ob­jeż­dża­nie, wy­stę­py

 (1.4) mot. tym­cza­so­wa trasa wyz­na­czo­na w celu omi­nię­cia miej­sca za­blo­ko­wa­ne­go przez ro­bo­ty dro­go­we lub wy­pa­dek


Ob­jazd (oryg. "The De­to­ur") – ame­ry­kań­ski se­rial te­le­wi­zyj­ny (ko­me­dia) wy­pro­du­ko­wa­ny przez TBS Pro­duc­tions, któ­re­go twór­ca­mi są Jason Jones i Sa­mant­ha Bee. Se­rial emi­to­wa­ny był od 11 kwiet­nia 2016 roku do 20 sierp­nia 2019 roku przez TBS. W Pol­sce The De­to­ur jest emi­to­wa­ny od 17 czerw­ca 2016 roku przez TNT Pol­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Objazdowość

to, że ktoś ko­lej­no od­wie­dza różne miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Objazdowy

1. okręż­ny;
2. wę­drow­ny, ru­cho­my, np. kino ob­ja­zdo­we


przy­miot­nik

 (1.1) słu­żą­cy do omi­ja­nia cze­goś

 (1.2) taki, który jeź­dzi z miej­sca do miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objazdówka

po­tocz­nie:
1. wy­ciecz­ka za­gra­nicz­na, któ­rej głów­nym celem jest zwie­dza­nie;
2. droga ob­ja­zdo­wa;
3. ob­ja­zdo­wa grupa ar­ty­stycz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. teatr ob­ja­zdo­wy

 (1.2) mot. pot. droga ob­ja­zdo­wa

 (1.3) tu­ryst. pot. kil­kud­nio­wa lub wie­lod­nio­wa wy­ciecz­ka za­gra­nicz­na, w któ­rej zwie­dza się wię­cej niż jedno miej­sce lub kraj (zaz­wy­czaj au­to­ka­rem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objaśniaczka

→ ob­ja­śniacz; ko­men­ta­tor­ka, in­ter­pre­ta­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Objaśniający

→ ob­ja­śniać


Patrz:objaśniać

Źródła:

SJP.pl

Objaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tłu­ma­cze­nie komuś cze­goś (np. spo­so­bu roz­wią­za­nia ja­kie­goś pro­ble­mu), nie­ko­niecz­nie z po­zy­tyw­nym skut­kiem


Źródła:

Wiktionary

Objaśniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­ja­śnić)

 (1.1) czy­nić coś zro­zu­mia­łym dla kogoś

 (1.2) udzie­lać nie­zbęd­nych in­for­ma­cji na jakiś temat


Źródła:

Wiktionary

Objaśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ja­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Objaśnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­ja­śniać)

 (1.1) zob. ob­ja­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Objechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Objechać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­jeż­dżać)

 (1.1) jadąc, okrą­żyć lub omi­nąć coś albo kogoś

 (1.2) zwie­dzić ko­lej­no wiele miejsc lub osób

 (1.3) pot. zro­bić komuś wy­rzu­ty


Źródła:

Wiktionary

Objector

osoba od­ma­wia­ją­ca peł­nie­nia służ­by woj­sko­wej z po­wo­du wyz­na­wa­nych po­glą­dów lub prze­ko­nań re­li­gij­nych; ob­dżek­tor


Źródła:

SJP.pl

Objedzony

1. zjeść coś, ogry­za­jąc do­o­ko­ła lub cał­ko­wi­cie;
2. je­dząc stale u kogoś, na­ra­zić go na duże kosz­ty


Źródła:

SJP.pl

Objemka

1. mała obej­ma (ro­dzaj uchwy­tu, który za­ci­ska się do­o­ko­ła mo­co­wa­ne­go przed­mio­tu);
2. pier­ścień łą­czą­cy i uszczel­nia­ją­cy dwie rury w miej­scu ich zet­knię­cia się


Źródła:

SJP.pl

Objeść

1. zjeść coś, ogry­za­jąc do­o­ko­ła lub cał­ko­wi­cie;
2. je­dząc stale u kogoś, na­ra­zić go na duże kosz­ty


Źródła:

SJP.pl

Objeżdżacz

po­tocz­nie: pra­cow­nik fa­bry­ki sa­mo­cho­dów, który wy­pró­bo­wu­je nowo wy­pro­du­ko­wa­ne sa­mo­cho­dy


Źródła:

SJP.pl

Objeżdżać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­je­chać)

 (1.1) jadąc, okrą­żać lub omi­jać coś albo kogoś

 (1.2) zwie­dzać ko­lej­no wiele miejsc lub osób

 (1.3) pot. robić komuś wy­rzu­ty


Źródła:

Wiktionary

Objuczyć

obła­do­wać, ob­cią­żyć ju­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Objąć

1. przy­tu­lić, wziąć w ra­mio­na
2. zro­zu­mieć (np. spory za­kres ma­te­ria­łu)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obej­mo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obej­mo­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny objąć się (ndk. obej­mo­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|obej­mo­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objęcia

1. przy­tu­lić, wziąć w ra­mio­na
2. zro­zu­mieć (np. spory za­kres ma­te­ria­łu)


Źródła:

SJP.pl

Objęcie

1. przy­tu­lić, wziąć w ra­mio­na
2. zro­zu­mieć (np. spory za­kres ma­te­ria­łu)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) oto­cze­nie rę­ka­mi, uścisk

 (1.2) przy­ję­cie wy­so­kie­go sta­no­wi­ska, funk­cji, tronu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Objętościowość

1. wiel­kość tek­stu mie­rzo­na w ar­ku­szach, stro­nach lub zna­kach; ob­ję­tość;
2. prze­strzeń zaj­mo­wa­na przez ciało fi­zycz­ne, mie­rzo­na w jed­nost­kach sze­ścien­nych


Źródła:

SJP.pl

Objętościowy

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do ob­ję­to­ści

 (1.2) me­trol. zwią­za­ny z po­mia­rem ob­ję­to­ści


Źródła:

Wiktionary

Objętość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. wiel­kość fi­zycz­na okre­śla­ją­ca roz­miar zaj­mo­wa­nej przez układ fi­zycz­ny prze­strze­ni (wy­ra­ża­na w me­trach sze­ścien­nych, li­trach itp.); pot. roz­miar zaj­mo­wa­nej przez coś prze­strze­ni

 (1.2) od­mie­rzo­na ilość sub­stan­cji, we względ­nych jed­nost­kach ob­ję­to­ści (1.1)

 (1.3) wiel­kość książ­ki (wy­ra­ża­na np. w stro­nach), tek­stu (wy­ra­ża­na np. w sło­wach) itp.

 (1.4) mat. miara prze­strze­ni


Ob­ję­tość – miara prze­strze­ni, którą zaj­mu­je dane ciało w prze­strze­ni trój­wy­mia­ro­wej. W ukła­dzie SI jed­nost­ką ob­ję­to­ści jest metr sze­ścien­ny, jed­nost­ka zbyt duża do wy­ko­rzy­sta­nia w życiu co­dzien­nym. Z tego wzglę­du naj­po­pu­lar­niej­szą w Pol­sce jed­nost­ką ob­ję­to­ści jest jeden litr (l) (1 l = 1 dm3 = 0,001 m³)


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obkadzać

oka­dzać;
1. ota­czać won­nym dymem;
2. ody­miać ro­śli­ny w celu zni­szcze­nia szkod­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Obkadzić

oka­dzić;
1. oto­czyć won­nym dymem;
2. ody­mić ro­śli­ny w celu zni­szcze­nia szkod­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Obkalać

daw­niej: oka­lać


Źródła:

SJP.pl

Obkleić

przy­mo­co­wać coś do­o­ko­ła cze­goś za po­mo­cą kleju; oble­pić; okle­ić


Źródła:

SJP.pl

Obklejanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­kle­jać.


Źródła:

Wiktionary

Obkolędowywać

1. ko­lę­du­jąc, ob­cho­dzić wiele miejsc;
2. po­tocz­nie: cho­dząc, od­wie­dzić wiele osób lub miejsc


Źródła:

SJP.pl

Obkopać

oko­pać;
1. ko­piąc, spulch­nić zie­mię wokół ja­kiejś ro­śli­ny;
2. oto­czyć jakiś obiekt umoc­nie­nia­mi ziem­ny­mi;
3. wy­ko­pać do­o­ko­ła cze­goś rów;
4. na­sy­pać wokół cze­goś ziemi lub pia­sku;
5. ko­piąc, spo­wo­do­wać ból;
6. ko­piąc jakąś po­wierzch­nię, po­bru­dzić ją lub zni­szczyć;
7. ob­ko­pać się - usy­pać okopy wo­ko­ło sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Obkopywać

oko­py­wać;
1. ko­piąc, spulch­niać zie­mię wokół ja­kiejś ro­śli­ny;
2. ota­czać jakiś obiekt umoc­nie­nia­mi ziem­ny­mi;
3. wy­ko­py­wać do­o­ko­ła cze­goś rów;
4. na­sy­py­wać wokół cze­goś ziemi lub pia­sku;
5. ko­piąc, po­wo­do­wać ból;
6. ko­piąc jakąś po­wierzch­nię, bru­dzić ją lub ni­szczyć;
7. oko­py­wać się - usy­py­wać okopy wo­ko­ło sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Obkosić

sko­sić do­o­ko­ła; oko­sić


Źródła:

SJP.pl

Obkręcać

rzad­ko: okrę­cać


Źródła:

SJP.pl

Obkręcić

rzad­ko: okrę­cić;
1. opleść, owi­nąć coś czymś;
2. obró­cić wokół włas­nej osi;
3. ob­krę­cić się:
a) owi­nąć się czymś;
b) owi­nąć się wokół kogoś lub cze­goś;
c) obró­cić się wokół włas­nej osi


Źródła:

SJP.pl

Obkrętka

1. po­tocz­nie: obrót wokół włas­nej osi;
2. prze­sta­rza­le: skuw­ka


Źródła:

SJP.pl

Obkupiony

kupić więk­szą ilość rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Obkupić

kupić więk­szą ilość rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Obkupować

ob­ku­py­wać; po­tocz­nie:
1. ku­po­wać komuś wiele rze­czy;
2. ob­ku­po­wać się - ku­po­wać sobie wiele rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Obkupywać

ob­ku­po­wać; po­tocz­nie:
1. ku­po­wać komuś wiele rze­czy;
2. ob­ku­po­wać się - ku­po­wać sobie wiele rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Obkurczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­kur­czać.


Źródła:

Wiktionary

Obkurzyć

oku­rzyć; daw­niej:
1. po­kryć coś ku­rzem, pyłem itp.;
2. ob­ku­rzyć się - po­kryć się ku­rzem, pyłem itp.


Źródła:

SJP.pl

Obkuty

na­u­czyć się cze­goś na pa­mięć


Źródła:

SJP.pl

Obkuć

na­u­czyć się cze­goś na pa­mięć


Źródła:

SJP.pl

Obkąsać

kąsać, po­ką­sać coś do­o­ko­ła, ze wszyst­kich stron


Źródła:

SJP.pl

Obkład

1. okład, kom­pres
2. w gwa­rze poz­nań­skiej: węd­li­na, ser itp. na ka­nap­ce
3. w bry­dżu: spo­sób obro­ny unie­moż­li­wia­ją­cy re­a­li­za­cję wy­li­cy­to­wa­ne­go kon­trak­tu


Źródła:

SJP.pl

Obkładać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obło­żyć)

 (1.1) umie­szczać sporo cze­goś wokół obiek­tu, przy­kry­wa­jąc go tym

 (1.2) osła­niać okład­ką

 (1.3) na­kła­dać obo­wią­zek lub karę na kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­kła­dać się (dk. obło­żyć się)

 (2.1) kła­dąc coś do­o­ko­ła sie­bie, ota­czać się tym


Źródła:

Wiktionary

Oblachowanie

ze­spół bla­sza­nych czę­ści nad­wo­zia sa­mo­cho­du


Źródła:

SJP.pl

Oblachowywać

na­kła­dać na coś bla­sza­ną obu­do­wę


Źródła:

SJP.pl

Oblaci

1. czło­nek zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go, w któ­rym skła­da się tylko przy­rze­cze­nie;
2. osoba świec­ka prze­strze­ga­ją­ca pew­nych reguł za­kon­nych i upraw­nio­na do no­sze­nia stro­ju za­kon­ne­go;
3. dziec­ko przez­na­czo­ne przez ro­dzi­ców do stanu za­kon­ne­go


Mi­sjo­na­rze obla­ci MN, Zgro­ma­dze­nie Mi­sjo­na­rzy Obla­tów Maryi Nie­po­ka­la­nej (OMI) – zgro­ma­dze­nie za­kon­ne za­ło­żo­ne 25 stycz­nia 1816 roku przez póź­niej­sze­go bi­sku­pa Mar­sy­lii św. Eu­ge­niu­sza de Ma­ze­no­da, a zat­wier­dzo­ne w 17 lu­te­go 1826 roku przez pa­pie­ża Leona XII. Od 2022 su­pe­rio­rem ge­ne­ral­nym zgro­ma­dze­nia jest o. Luis Igna­cio Rois Alon­so OMI, a wi­ka­riu­szem ge­ne­ral­nym o. An­to­ni Bochm OMI.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oblacja

daw­niej lub pod­nio­śle:
1. zło­że­nie ofia­ry;
2. ofia­ra


Obla­cja (łac. "obla­tio", "obla­tum" – ofia­ra, ofia­ro­wa­ny) – sto­so­wa­ny we wczes­nym śred­nio­wie­czu zwy­czaj od­da­wa­nia ma­łych dzie­ci do klasz­to­ru w celu ich wy­cho­wa­nia na przysz­łych za­kon­ni­ków. Obla­cję do­pu­szcza­ła re­gu­ła św. Ba­zy­le­go, choć we­dług jej zasad obla­ci do­pie­ro po osią­gnię­ciu doj­rza­ło­ści skła­da­li śluby za­kon­ne i mieli moż­li­wość re­zy­gna­cji z życia klasz­tor­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oblacki

→ oblat


Patrz:oblat

Źródła:

SJP.pl

Oblacyjny

→ obla­cja


Patrz:oblacja

Źródła:

SJP.pl

Oblaczek

obla­czek gra­na­tek - motyl z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Oblada

ga­tu­nek małej ryby z ro­dzi­ny praż­mo­wa­tych


Obla­da ("Obla­da me­la­nu­ra") – ga­tu­nek ryby za­li­cza­nej do ro­dzi­ny praż­mo­wa­tych, je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Obla­da".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oblader

1. rze­mie­nie prze­cho­dzą­ce przez grzbiet koń­ski, pod­trzy­mu­ją­ce po­stron­ki;
2. skraj­na deska z kloca, z jed­nej stro­ny pła­ska, z dru­giej pó­ło­krą­gła; oko­rek; okraj­ka; opół


Źródła:

SJP.pl

Oblak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) obły ka­wa­łek drew­na

 (1.2) med. rzad­ki no­wot­wór zło­śli­wy z tkan­ki gru­czo­ło­wej, do­ty­czą­cy naj­czę­ściej oko­lic głowy i szyi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oblamowanie

przy­szyć la­mów­kę; ob­szyć


Źródła:

SJP.pl

Oblamować

przy­szyć la­mów­kę; ob­szyć


Źródła:

SJP.pl

Oblamowywać

przy­szy­wać la­mów­kę; ob­szy­wać


Źródła:

SJP.pl

Oblamówka

rzad­ko: wąski ka­wa­łek ma­te­ria­łu do ob­szy­wa­nia brze­gów tka­ni­ny, ubrań; la­mo­wa­nie, la­mów­ka, obla­mo­wa­nie, ob­szyw­ka


Źródła:

SJP.pl

Oblat

1. czło­nek zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go, w któ­rym skła­da się tylko przy­rze­cze­nie;
2. osoba świec­ka prze­strze­ga­ją­ca pew­nych reguł za­kon­nych i upraw­nio­na do no­sze­nia stro­ju za­kon­ne­go;
3. dziec­ko przez­na­czo­ne przez ro­dzi­ców do stanu za­kon­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. adre­sat ofer­ty cy­wil­no­praw­nej zło­żo­nej przez ofe­ren­ta

 (1.2) czło­nek ka­to­lic­kie­go mi­syj­ne­go zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go za­ło­żo­ne­go w 1816 r. we Fran­cji,

 (1.3) osoba świec­ka, która sto­su­je się do zasad za­kon­nych i ma prawo do no­sze­nia stro­ju za­kon­ne­go

 (1.4) hist. w śred­nio­wie­czu: dziec­ko przez­na­czo­ne przez ro­dzi­ców do za­ko­nu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) kulin. cien­ki, okrą­gły wafel wyt­wa­rza­ny z wody, mąki pszen­nej i oleju;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oblata

daw­niej: wpis aktu praw­ne­go do ksiąg są­do­wych


Źródła:

SJP.pl

Oblatanie

1. wy­pró­bo­wać nowo skon­stru­o­wa­ny sa­mo­lot;
2. wyć­wi­czyć ptaka łow­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Oblataniec

po­tocz­nie: osoba ma­ją­ca dużą wie­dzę na dany temat, do­brze zna­ją­ca się na czymś


Źródła:

SJP.pl

Oblatany

1. wy­pró­bo­wać nowo skon­stru­o­wa­ny sa­mo­lot;
2. wyć­wi­czyć ptaka łow­cze­go


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. orien­tu­ją­cy się do­brze w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie, obez­na­ny z czymś; kom­pe­tent­ny, zo­rien­to­wa­ny

 (1.2) pot. ma­ją­cy znacz­ne doś­wiad­cze­nia ży­cio­we, umie­ją­cy sobie ra­dzić w róż­nych sy­tu­a­cjach; by­wa­ły, za­rad­ny, obyty, cwany

 (1.3) łow. o ptaku łow­czym: wyć­wi­czo­ny w swo­bod­nym la­ta­niu

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: obla­tać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblatać

1. wy­pró­bo­wać nowo skon­stru­o­wa­ny sa­mo­lot;
2. wyć­wi­czyć ptaka łow­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Oblatka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: In­sty­tut Sióstr Obla­tek Serca Je­zu­sa


Źródła:

SJP.pl

Oblatywacz

lot­nik pi­lo­tu­ją­cy sa­mo­lo­ty nowej kon­struk­cji w celu spraw­dze­nia ich wła­ści­wo­ści; pilot obla­ty­wacz


Źródła:

SJP.pl

Oblatywaczka

→ obla­ty­wacz


Patrz:oblatywacz

Źródła:

SJP.pl

Oblazły

rzad­ko: od­pa­dły, wy­pa­dły, wy­ły­sia­ły, wy­tar­ty


Źródła:

SJP.pl

Oblać

1. polać pły­nem;
2. nie zdać eg­za­mi­nu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oble­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|oble­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oblać się (ndk. oble­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|oble­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblec

wło­żyć coś na kogoś lub na coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oble­gać)

 (1.1) wojsk. ota­czać zbroj­nie ja­kieś miej­sce celem zdo­by­cia go

 (1.2) ota­czać gro­mad­nie

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. oble­kać)

 (2.1) za­ło­żyć po­włocz­kę

 (2.2) rzad. wło­żyć ubra­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny oblec się (ndk. oble­kać się)

 (3.1) rzad. wło­żyć coś na sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblech

obraź­li­wie: osoba oble­śna, odra­ża­ją­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. męż­czyz­na oble­śny, bu­dzą­cy odra­zę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obleci

po­tocz­nie: jest do przy­ję­cia, może być; uj­dzie


Źródła:

SJP.pl

Oblecieć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obla­ty­wać)

 (1.1) okrą­żyć lecąc

 (1.2) pot. okrą­żyć, obiec, zaz­wy­czaj szyb­ko bie­gnąc

 (1.3) pot. szyb­ko przejść przez ja­kieś miej­sce

 (1.4) pot. w poś­pie­chu od­wie­dzić wiele miejsc po kolei, zaz­wy­czaj w jed­nym, kon­kret­nym celu

 (1.5) środ. spraw­dzić stan urzą­dze­nia la­ta­ją­ce­go po na­pra­wie

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obla­ty­wać)

 (2.1) pot. o in­for­ma­cji: bar­dzo szyb­ko roz­nieść się po wielu miej­scach

 (2.2) rzad. o li­ściu czy płat­ku: od­dzie­li­wszy się od ro­śli­ny spaść na zie­mię

 (2.3) pot. być wy­star­cza­ją­cym do da­ne­go za­sto­so­wa­nia, choć nie naj­lep­szym moż­li­wym

 (2.4) pot. o ne­ga­tyw­nej emo­cji: za­cząć bar­dzo sil­nie od­dzia­ły­wać i być za­u­wa­żal­ną


Źródła:

Wiktionary

Oblegający

1. ota­czać twier­dzę woj­skiem w celu jej zdo­by­cia;
2. ota­czać gro­ma­dą kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Oblegany

1. ota­czać twier­dzę woj­skiem w celu jej zdo­by­cia;
2. ota­czać gro­ma­dą kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Oblegać

1. ota­czać twier­dzę woj­skiem w celu jej zdo­by­cia;
2. ota­czać gro­ma­dą kogoś lub coś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oblec, oble­gnąć)

 (1.1) wojsk. ota­czać zbroj­nie

 (1.2) ota­czać gro­mad­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obległy

oto­czyć gro­ma­dą coś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl

Oblekać

1. ubie­rać, odzie­wać kogoś, wkła­dać coś na kogoś;
2. pow­le­kać tka­ni­ną, po­kry­wać po­krow­cem lub obi­ciem;
3. na­cią­gać po­szew­ki na po­ściel


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oblec)

 (1.1) za­kła­dać po­włocz­kę

 (1.2) rzad. wkła­dać ubra­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny oble­kać się (dk. oblec się)

 (2.1) rzad. wkła­dać coś na sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obleniec

rzad­ko: przed­sta­wi­ciel typu bez­krę­gow­ców za­li­cza­ne­go do kró­le­stwa zwie­rząt, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się niecz­ło­no­wa­nym, prze­waż­nie wy­dłu­żo­nym i zwy­kle ko­li­stym w prze­kro­ju cia­łem; robak obły


Źródła:

SJP.pl

Oblepa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. rzecz, su­ro­wiec, któ­rym się coś oble­pia

 (1.2) daw. po­wło­ka, którą czymś oble­pio­no


Źródła:

Wiktionary

Oblepia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. rzecz, su­ro­wiec, któ­rym się coś oble­pia

 (1.2) daw. po­wło­ka, którą czymś oble­pio­no


Źródła:

Wiktionary

Oblepiać

1. przy­kle­jać dużo cze­goś w ja­kimś miej­scu;
2. zas­ma­ro­wy­wać coś ze wszyst­kich stron jakąś gęstą sub­stan­cją;
3. szczel­nie po­kry­wać czymś jakąś po­wierzch­nię lub miej­sce


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oble­pić)

 (1.1) po­kry­wać jakąś po­wierzch­nię lub miej­sce czymś, co się lepi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblepicha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ro­kit­nik zwy­czaj­ny


Źródła:

Wiktionary

Oblepić

ole­pić (rzad­ko);
1. przy­kle­ić dużo cze­goś w ja­kimś miej­scu;
2. le­piąc się lub mażąc, przy­wrzeć do cze­goś lub kogoś;
3. zas­ma­ro­wać coś ze wszyst­kich stron gęstą sub­stan­cją;
4. szczel­nie po­kryć czymś jakąś po­wierzch­nię lub miej­sce;
5. zwy­kle o ubra­niu: szczel­nie przyl­gnąć do ciała; oble­pić się;
6. oble­pić się:
a) zwy­kle o ubra­niach: szczel­nie przyl­gnąć do ciała; oble­pić;
b) po­kryć się czymś lep­kim, kle­i­stym


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. oble­piać)

 (1.1) po­kryć jakąś po­wierzch­nię lub miej­sce czymś, co się lepi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblepka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. zdrobn. od: oble­pa


Źródła:

Wiktionary

Oblew

1. w fo­to­gra­fii: po­kry­wa­nie ma­te­ria­łów fo­to­gra­ficz­nych (klisz, pa­pie­rów) świa­tło­czu­łą emul­sją;
2. daw­niej: woda oble­wa­ją­ca coś


Źródła:

SJP.pl

Oblewanie

1. po­le­wać czymś po wierz­chu, ze wszyst­kich stron; po­kry­wać pły­nem;
2. po­tocz­nie: czcić jakąś okaz­ję na spot­ka­niu al­ko­ho­lo­wym, pi­ja­ty­ce; pić z ja­kiejś okaz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oble­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblewany

1. po­le­wać czymś po wierz­chu, ze wszyst­kich stron; po­kry­wać pły­nem;
2. po­tocz­nie: czcić jakąś okaz­ję na spot­ka­niu al­ko­ho­lo­wym, pi­ja­ty­ce; pić z ja­kiejś okaz­ji


Źródła:

SJP.pl

Oblewać

1. po­le­wać czymś po wierz­chu, ze wszyst­kich stron; po­kry­wać pły­nem;
2. po­tocz­nie: czcić jakąś okaz­ję na spot­ka­niu al­ko­ho­lo­wym, pi­ja­ty­ce; pić z ja­kiejś okaz­ji


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oblać)

 (1.1) po­le­wać coś z wierz­chu ja­kimś pły­nem

 (1.2) po­kry­wać coś jakąś masą

 (1.3) nie za­li­czać eg­za­mi­nu

 (1.4) świę­to­wać ja­kieś wy­da­rze­nie al­ko­ho­lem

 (1.5) o rzece, je­zio­rze, morzu: ota­czać z kilku stron

 (1.6) o świet­le: oś­wiet­lać z kilku stron

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny oble­wać się (dk. oblać się)

 (2.1) wy­le­wać coś na sa­me­go sie­bie

 (2.2) wy­le­wać coś na sie­bie wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblewo

Zo­bacz też: Oble­wo (ko­lo­nia).

Oble­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Biała Piska.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obleńce

rzad­ko: przed­sta­wi­ciel typu bez­krę­gow­ców za­li­cza­ne­go do kró­le­stwa zwie­rząt, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się niecz­ło­no­wa­nym, prze­waż­nie wy­dłu­żo­nym i zwy­kle ko­li­stym w prze­kro­ju cia­łem; robak obły


Obleń­ce, ro­ba­ki obłe (Ne­mat­hel­mint­hes, As­chel­mint­hes) – tra­dy­cyj­na nazwa grupy bez­krę­gow­ców cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się niecz­ło­no­wa­nym, prze­waż­nie wy­dłu­żo­nym i zwy­kle ko­li­stym w prze­kro­ju cia­łem. Przy­kła­do­wy­mi przed­sta­wi­cie­la­mi tej grupy są: gli­sta ludz­ka, owsik i wło­sień spi­ral­ny. Współ­czes­ne po­rów­naw­cze ba­da­nia mo­le­ku­lar­ne ujaw­ni­ły brak po­kre­wień­stwa fi­lo­ge­ne­tycz­ne­go po­mię­dzy zwie­rzę­ta­mi za­li­cza­ny­mi do obleń­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obleśnawy

1. nieco oble­śny;
2. wzbu­dza­ją­cy obrzy­dze­nie; obrzyd­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Obleśnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób bu­dzą­cy obrzy­dze­nie, odra­zę


Źródła:

Wiktionary

Obleśniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: oble­śnie


Źródła:

SJP.pl

Obleśniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: oble­śny


Źródła:

SJP.pl

Obleśność

→ oble­śny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. cecha tego, co jest oble­śne; cecha tych, któ­rzy są oble­śni


Patrz:obleśny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obleśny

lu­bież­ny, odra­ża­ją­cy, roz­pust­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­gard. cecha kogoś roz­pust­ne­go i wy­wo­łu­ją­cy wstręt

 (1.2) po­gard. wy­ra­ża­ją­cy chęć pod­ję­cia kon­tak­tów sek­su­al­nych w spo­sób nie­przyz­wo­i­ty i wzbu­dza­ją­cy tym obrzy­dze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obleźć

1. o owa­dach: ob­siąść kogoś lub coś ze wszyst­kich stron;
2. wy­trzeć się, stra­cić wierzch­nią war­stwę, od­paść


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obła­zić)

 (1.1) pot. wejść na coś lub na kogoś w znacz­nej licz­bie

 (1.2) pot. stra­cić część wierzch­nią

 (1.3) pot. od­wie­dzić wiele miejsc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obleża

drze­wo, zwła­szcza sosna, z jedną bar­cią; także barć


Źródła:

SJP.pl

Oblicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Oblicować

w bu­dow­nict­wie: obło­żyć ścia­ny bu­dyn­ku li­ców­ką


Źródła:

SJP.pl

Oblicowywać

w bu­dow­nict­wie: ob­kła­dać ścia­ny bu­dyn­ku li­ców­ką


Źródła:

SJP.pl

Obliczalność

→ obli­czal­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co obli­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są obli­czal­ni


Patrz:obliczalny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obliczalny

da­ją­cy się obli­czyć, np. obli­czal­ne stra­ty; wy­mier­ny


Źródła:

SJP.pl

Obliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obli­czać.


Źródła:

Wiktionary

Obliczanka

człon­ki­ni bez­ha­bi­to­we­go zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Wy­na­gro­dzi­cie­lek Najś­więt­sze­go Obli­cza


Źródła:

SJP.pl

Obliczać

li­cząc, usta­lać wiel­kość lub war­tość cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) li­cząc usta­lać wiel­kość lub war­tość cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblicze

1. twarz;
2. po­stać, wy­gląd lub cha­rak­ter kogoś lub cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. twarz ja­kiejś osoby i jej wyraz

 (1.2) przen. cha­rak­ter cze­goś; zarys, po­stać cze­goś

 (1.3) twarz zwie­rzę­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obliczenie

li­cząc, usta­lić wiel­kość lub war­tość cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mat. wy­ko­na­nie dzia­ła­nia ma­te­ma­tycz­ne­go w celu uzy­ska­nia wy­ni­ku licz­bo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obliczeniochłonny

przy­miot­nik

 (1.1) in­form. wy­ma­ga­ją­cy dużej ilo­ści obli­czeń, przet­wo­rze­nia przez kom­pu­ter dużej ilo­ści da­nych


Źródła:

Wiktionary

Obliczeniowiec

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie metod nu­me­rycz­nych; nu­me­ryk


Obli­cze­nio­wiec (ang. "com­pu­ter") – w la­tach 40. i 50. XX wieku nazwa za­wo­du i okre­śle­nie pracy, wy­ko­ny­wa­nej prze­de wszyst­kim przez ko­bie­ty, po­le­ga­ją­cej na ob­słu­dze i pro­gra­mo­wa­niu wczes­nych ma­szyn li­czą­cych. Rze­czow­nik „kom­pu­ter” w zna­cze­niu ma­szy­ny li­czą­cej po­ja­wił się w li­te­ra­tu­rze na­u­ko­wej do­pie­ro w 1958 roku, w ar­ty­ku­le Johna W. Tu­ke­ya "The" "Te­a­ching of Con­cre­te Mat­he­ma­tics", opu­bli­ko­wa­nym w „Ame­ri­can Mat­he­ma­ti­cal Month­ly”. W tym samym ar­ty­ku­le użyto także po­ję­cia "soft­wa­re".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obliczeniowy

→ obli­cze­nie


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy obli­czeń


Patrz:obliczenie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obliczyć

li­cząc, usta­lić wiel­kość lub war­tość cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obli­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obli­czać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblicówka

1. war­stwa okła­dzi­no­wa na ścia­nie wy­ko­na­na z li­ców­ki;
2. dawny układ wsi w for­mie mocno wy­dłu­żo­ne­go placu ob­wie­dzio­ne­go dwoma dro­ga­mi obu­do­wa­ny­mi do­mo­stwa­mi; wieś pla­co­wa, owal­ni­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oblig

1. pi­sem­ne zo­bo­wią­za­nie się do spła­ty długu;
2. daw­niej: obo­wią­zek, po­win­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ekon. pi­sem­ne uz­na­nie długu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obligacja

ro­dzaj pa­pie­ru war­to­ścio­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. pa­pier war­to­ścio­wy o cha­rak­te­rze dłuż­nym da­ją­cy po­sia­da­czo­wi prawo do otrzy­ma­nia świad­cze­nia od emi­ten­ta w okre­ślo­nym ter­mi­nie;


Obli­ga­cja – pa­pier war­to­ścio­wy emi­to­wa­ny w serii, w któ­rym emi­tent stwier­dza, że jest dłuż­ni­kiem obli­ga­ta­riu­sza i zo­bo­wią­zu­je się wobec niego do speł­nie­nia okre­ślo­ne­go świad­cze­nia. Obli­ga­cja na­le­ży do ka­te­go­rii dłuż­nych in­stru­men­tów fi­nan­so­wych. W prze­ci­wień­stwie do akcji, obli­ga­cje nie dają po­sia­da­czo­wi żad­nych upraw­nień wzglę­dem emi­ten­ta typu współ­włas­ność, dy­wi­den­da czy też uczest­nict­wo w wal­nych zgro­ma­dze­niach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obligacyjny

zwią­za­ny z obli­ga­cja­mi


przy­miot­nik

 (1.1) ekon. fi­nans. do­ty­czą­cy obli­ga­cji

 (1.2) praw. do­ty­czą­cy zo­bo­wią­zań; sta­no­wią­cy zo­bo­wią­za­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obligatariusz

wła­ści­ciel obli­ga­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ekon. po­sia­dacz obli­ga­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obligatariuszka

→ obli­ga­ta­riusz


Patrz:obligatariusz

Źródła:

SJP.pl

Obligatio

w daw­nym pra­wie rzym­skim: zo­bo­wią­za­nie


Źródła:

SJP.pl

Obligatoryjnie

przy­słó­wek

 (1.1) obo­wiąz­ko­wo


Źródła:

Wiktionary

Obligatoryjność

obo­wiąz­ko­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest obli­ga­to­ryj­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obligatoryjny

obo­wiąz­ko­wy, ko­niecz­ny; obo­wią­zu­ją­cy, po­win­ny, na­leż­ny


przy­miot­nik

 (1.1) obo­wiąz­ko­wy, ko­niecz­ny, obo­wią­zu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obligo

w eko­no­mii: zo­bo­wią­za­nie, po­rę­cze­nie, dług


Źródła:

SJP.pl

Obligowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obli­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obligować

na­kła­dać obo­wią­zek, zo­bo­wią­zy­wać do cze­goś, zmu­szać do cze­goś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zo­bo­wią­zy­wać, na­kła­dać obo­wią­zek

 (1.2) przest. usil­nie pro­sić, upra­szać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obli­go­wać się

 (2.1) daw. brać na sie­bie obo­wią­zek, zo­bo­wią­zać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obligowy

→ oblig


Patrz:oblig

Źródła:

SJP.pl

Oblikować

wszyć w kra­wędź żagla lik - spe­cjal­ną linkę go wzmac­nia­ją­cą


Źródła:

SJP.pl

Oblina

wąska, obła po­wierzch­nia na bo­kach tar­ci­cy; oflis


Źródła:

SJP.pl

Oblindować

oto­czyć pan­ce­rzem


Źródła:

SJP.pl

Obliniowywać

ota­czać linią


Źródła:

SJP.pl

Obliteracja

1. za­ra­sta­nie jam ciała, na­czyń krwio­no­śnych tkan­ką łącz­ną w na­stęp­stwie przew­le­kłych za­pa­leń, za­krze­pów, ura­zów, a także w wy­ni­ku za­mie­rzo­nych dzia­łań me­dycz­nych;
2. za­tar­cie, za­ma­za­nie na­pi­su


Obli­te­ra­cja – ter­min po­cho­dzą­cy z jęz. ła­ciń­skie­go (od „"oblit­te­ra­tio"”: za­tar­cie, za­pom­nie­nie) okre­śla­ją­cy za­tar­cie (np. frag­men­tu ma­nu­skryp­tu), usu­nię­cie, za­ma­za­nie, wy­ma­za­nie, za­tar­cie, wy­dra­pa­nie (niek­tó­rych liter lub ca­łe­go na­pi­su), czy­niąc go lub jego frag­ment nie­czy­tel­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obliteracyjny

→ obli­te­ra­cja


Patrz:obliteracja

Źródła:

SJP.pl

Oblizać

po­li­zać coś kilka razy lub na­o­ko­ło


Źródła:

SJP.pl

Oblizywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obli­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Oblizywać

lizać coś kilka razy lub na­o­ko­ło


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) lizać coś na­o­ko­ło

 (1.2) lizać coś z kilku stron

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obli­zy­wać się

 (2.1) obli­zy­wać (1.1) sobie wargi

 (2.2) przen. mieć na coś wiel­ką chęć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblodzenie

war­stwa lodu po­kry­wa­ją­ca po­wierzch­nię cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oblo­dzić.


Oblo­dze­nie – zja­wi­sko at­mos­fe­rycz­ne w po­sta­ci war­stwy lodu pow­sta­łej na po­wierzch­ni da­ne­go przed­mio­tu. Pow­sta­je w wy­ni­ku schło­dze­nia się czą­stek wody (mgły) w tem­pe­ra­tu­rze po­ni­żej 10 °C. Osad lo­do­wy wyt­wa­rza się w at­mos­fe­rze na po­wierzch­ni nie sty­ka­ją­cej się z zie­mią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oblodzeniowy

zwią­za­ny z war­stwą lodu po­kry­wa­ją­cą po­wierzch­nię cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Oblodzić

olo­dzić;
1. po­kryć coś war­stwą lodu;
2. oblo­dzić się - po­kryć się lodem


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) po­kryć lodem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblodzony

przy­miot­nik

 (1.1) po­kry­ty war­stwą lodu

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: oblo­dzić


Źródła:

Wiktionary

Oblot

1. okrą­że­nie cze­goś w po­wie­trzu; oble­ce­nie;
2. lot prób­ny ma­szy­ną la­ta­ją­cą;
3. lot owa­dów do­o­ko­ła ja­kie­goś te­re­nu (np. pszczół na po­cząt­ku se­zo­nu pszcze­lar­skie­go);
4. w ło­wiect­wie: swo­bod­ne la­ta­nie pta­ków na wol­no­ści jako ele­ment tre­su­ry;


Źródła:

SJP.pl

Oblubienica

daw­niej:
1. panna młoda lub na­rze­czo­na;
2. ulu­bie­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. na­rze­czo­na lub panna młoda

 (1.2) daw. ulu­bie­ni­ca


Oblu­bie­ni­ca (ang. "The Be­lo­ved") – obraz olej­ny na­le­żą­ce­go do grupy pre­ra­fa­e­li­tów ma­la­rza Dan­te­go Ga­brie­la Ros­set­tie­go, na­ma­lo­wa­ny w la­tach 1865–1866. Zle­ce­nio­daw­cą obra­zu był Ge­or­ge Rae, który za­ku­pił płót­no za 300 fun­tów. Od 1916 dzie­ło znaj­du­je się w Tate Bri­ta­in w Lon­dy­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oblubieniec

uko­cha­ny, pan młody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. na­rze­czo­ny lub pan młody

 (1.2) daw. ulu­bie­niec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblubieńcy

uko­cha­ny, pan młody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. oblu­bie­niec i oblu­bie­ni­ca

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. i W. lm. od: oblu­bie­niec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblubieńczo

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób oblu­bień­czy


Źródła:

Wiktionary

Oblubieńczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co oblu­bień­cze


Źródła:

Wiktionary

Oblubieńczy

→ oblu­bie­niec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. do­ty­czą­cy oblu­bień­ca lub oblu­bie­ni­cy, zwią­za­ny z oblu­bień­cem lub oblu­bie­ni­cą


Patrz:oblubieniec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oblukać

po­tocz­nie: obej­rzeć, za­poz­nać się; ob­cza­ić


Źródła:

SJP.pl

Obluszczony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest po­ro­śnię­ty blu­szczem


Źródła:

Wiktionary

Obluzgać

1. na­u­bli­żać, na­wy­my­ślać, na­u­rą­gać
2. och­la­pać, opry­skać


Źródła:

SJP.pl

Obluzgiwać

1. ubli­żać, urą­gać
2. opry­ski­wać, och­la­py­wać


Źródła:

SJP.pl

Oblęgierz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. oble­ga­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Oblęgorecki

→ Oblę­go­rek; oblę­gor­ski


Źródła:

SJP.pl

Oblęgorek

wieś w Pol­sce


Oblę­go­rek – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Straw­czyn, 18 km na pół­noc­ny za­chód od Kielc. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oblęgorski

→ Oblę­go­rek; oblę­go­rec­ki


Źródła:

SJP.pl

Oblężać

daw­niej: oble­gać


Źródła:

SJP.pl

Oblężenie

oto­cze­nie woj­skiem ja­kichś twierdz, miast w celu ich zdo­by­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wojsk. oto­cze­nie si­ła­mi zbroj­ny­mi ja­kiejś twier­dzy lub mia­sta w celu ich zdo­by­cia

 (1.2) oto­cze­nie ja­kie­goś obiek­tu przez tłum


Oblę­że­nie – od­cię­cie mia­sta, twier­dzy, re­gio­nu, czę­ści kraju lub in­ne­go obiek­tu po­sia­da­ją­ce­go za­ło­gę woj­sko­wą, od głów­nych sił oraz źró­deł za­o­pa­trze­nia, za­rów­no w sprzęt i siły woj­sko­we, jak i żyw­ność i inne po­trzeb­ne do życia ar­ty­ku­ły. Oblę­że­nie po­le­ga na oto­cze­niu ta­kie­go obiek­tu pier­ście­niem wojsk i blo­ka­dzie prób za­rów­no opu­szcze­nia go, jak i wspar­cia z zew­nątrz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oblężniczy

zwią­za­ny z oblę­że­niem, słu­żą­cy do zbroj­ne­go oble­ga­nia, np. dzia­ło oblęż­ni­cze


przy­miot­nik

 (1.1) wojsk. słu­żą­cy do oblę­że­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obmacać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­ma­cy­wać)

 (1.1) spraw­dzić do­kład­nie do­ty­kiem

 (1.2) posp. dot­knąć lu­bież­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­ma­cać się (ndk. ob­ma­cy­wać się)

 (2.1) ob­ma­cać sie­bie sa­me­go

 (2.2) posp. dot­knąć lu­bież­nie sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Obmacywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ma­cy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obmacywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­ma­cać)

 (1.1) spraw­dzać do­kład­nie do­ty­kiem

 (1.2) posp. do­ty­kać lu­bież­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ma­cy­wać się (dk. ob­ma­cać się)

 (2.1) ob­ma­cy­wać sie­bie sa­me­go

 (2.2) posp. do­ty­kać lu­bież­nie sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Obmalować

1. po­ma­lo­wać coś wokół, ze wszyst­kich stron;
2. po­tocz­nie: przed­sta­wić kogoś w nie­ko­rzyst­nym świet­le, oczer­nić kogoś;
3. ob­ma­lo­wać się:
a) po­ma­lo­wać sie­bie sa­me­go z róż­nych stron;
b) po­tocz­nie: przed­sta­wić się w złym świet­le


Źródła:

SJP.pl

Obmarznięty

[czy­taj: obmar-znię­ty] taki, który ob­marzł (za­marzł lub prze­marzł po wierz­chu); ob­marz­ły, ob­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Obmarzły

[czy­taj: obmar-zły] taki, który ob­marzł (za­marzł lub prze­marzł po wierz­chu); ob­marz­nię­ty, ob­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Obmarźnięty

taki, który ob­marzł (za­marzł lub prze­marzł po wierz­chu); ob­marz­ły, ob­marz­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Obmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Obmawiać

wy­gła­szać, prze­ka­zy­wać nie­ko­rzyst­ne lub niez­god­ne z praw­dą in­for­ma­cje o kimś; oczer­niać, ob­ga­dy­wać, oplot­ko­wy­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­mó­wić)

 (1.1) mówić zło­śli­we rze­czy o kimś

 (1.2) przest. pod­da­wać ana­li­zie, dy­sku­sji

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ma­wiać się (dk. ob­mó­wić się)

 (2.1) ob­ma­wiać jeden dru­gie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obmiar

w bu­dow­nict­wie:
1. przed­miar kon­struk­cji mo­no­li­tycz­nych (żel­be­to­wych i be­to­no­wych);
2. po­mie­rze­nie wy­ko­na­nych robót na bu­do­wie w celu kon­tro­li i roz­li­cze­nia się przed­się­bior­stwa z in­we­sto­rem


Źródła:

SJP.pl

Obmiarowy

→ ob­miar


Patrz:obmiar

Źródła:

SJP.pl

Obmiatek

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. obraź. ko­bie­ciarz, dziw­karz


Źródła:

Wiktionary

Obmierzać

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­ny­wać po­mia­ru w jed­nost­kach dłu­go­ści


Źródła:

Wiktionary

Obmierznąć

[czy­taj: ob­mier-znąć] stać się od­py­cha­ją­co brzyd­kim, omierz­łym; omierz­nąć


Źródła:

SJP.pl

Obmierzły

[czy­taj: ob­mier-zły] taki, który ob­mierzł (stał się od­py­cha­ją­co brzyd­ki), taki, który budzi wstręt; omierz­ły, omierz­nię­ty


przy­miot­nik

 (1.1) książk. bu­dzą­cy wstręt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obmierźlejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ob­mierz­ły


Źródła:

SJP.pl

Obmierżać

daw­niej: ob­mie­rzać (obrzy­dzać)


Źródła:

SJP.pl

Obmiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obmodlić

uczy­nić przed­mio­tem mod­lit­wy; omod­lić


Źródła:

SJP.pl

Obmoknięty

mokry do­o­ko­ła, z wielu stron; ob­mo­kły


Źródła:

SJP.pl

Obmoknąć

zmo­knąć do­o­ko­ła, z wielu stron


Źródła:

SJP.pl

Obmokły

mokry do­o­ko­ła, z wielu stron; ob­mo­knię­ty


Źródła:

SJP.pl

Obmowa

ce­lo­we prze­ka­zy­wa­nie komuś nie­ko­rzyst­nych lub niez­god­nych z praw­dą in­for­ma­cji o kimś; oszczer­stwo, oczer­nia­nie, po­mó­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Obmurowanie

1. zbu­do­wać mur wokół cze­goś;
2. oto­czyć coś war­stwą ka­mie­ni lub ce­gieł


Źródła:

SJP.pl

Obmurować

1. zbu­do­wać mur wokół cze­goś;
2. oto­czyć coś war­stwą ka­mie­ni lub ce­gieł


Źródła:

SJP.pl

Obmurowywać

1. bu­do­wać mur wokół cze­goś;
2. ota­czać coś war­stwą ka­mie­ni lub ce­gieł


Źródła:

SJP.pl

Obmurszeć

roz­pa­dać się wsku­tek gni­cia, but­wie­nia; zbut­wieć, zmur­szeć


Źródła:

SJP.pl

Obmurze

część skła­do­wa urzą­dze­nia ko­tło­we­go, pieca lub su­szar­ni kształ­tu­ją­ca ko­mo­rę pa­le­ni­sko­wą i ka­na­ły spa­li­no­we oraz izo­lu­ją­ca urzą­dze­nie od strat ciepl­nych


Źródła:

SJP.pl

Obmuskać

dot­knąć szyb­ko, de­li­kat­nie i ze wszyst­kich stron


Źródła:

SJP.pl

Obmuskiwać

do­ty­kać szyb­ko, de­li­kat­nie i ze wszyst­kich stron


Źródła:

SJP.pl

Obmycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­nię­cie za­nie­czy­szcze­nia cie­czą


Źródła:

Wiktionary

Obmywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) opłu­ki­wa­nie wodą z brudu

 (1.2) o wo­dzie co pe­wien czas na chwi­lę za­le­wa­nie lub mo­cze­nie cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Obmywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obmyć)

 (1.1) opłu­ki­wać za­bru­dzo­ną po­wierzch­nię

 (1.2) ota­czać coś na­pły­wa­ją­cą i od­pły­wa­ją­cą wodą

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­my­wać się (dk. obmyć się)

 (2.1) oczy­szczać się przy uży­ciu cie­czy

 (2.2) wza­jem­nie oczy­szczać się przy uży­ciu cie­czy


Źródła:

Wiktionary

Obmyć

prze­myć, umyć z grub­sza


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­my­wać)

 (1.1) usu­nąć za­nie­czy­szcze­nie z po­wierzch­ni przy uży­ciu cie­czy

 (1.2) cza­so­wo oto­czyć pły­ną­cą wodą

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obmyć się (ndk. ob­my­wać się)

 (2.1) oczy­ścić się przy uży­ciu cie­czy

 (2.2) oczy­ścić się wza­jem­nie przy uży­ciu cie­czy

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D., lm. od ob­my­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obmyślaniej

prze­sta­rza­ły sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ob­my­śla­nie


Źródła:

SJP.pl

Obmyślany

daw­niej: dzia­ła­ją­cy z na­my­słem, wy­ni­ka­ją­cy z na­my­słu; ob­myśl­ny


Źródła:

SJP.pl

Obmyślać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­my­ślić)

 (1.1) opra­co­wy­wać w myśli


Źródła:

Wiktionary

Obmyśliwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­my­ślić)

 (1.1) ukła­dać w myśli spo­sób roz­wią­za­nia ja­kiejś spra­wy


Źródła:

Wiktionary

Obmyślić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­my­ślać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­my­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Obmyślność

→ ob­myśl­ny


Patrz:obmyślny

Źródła:

SJP.pl

Obmyślny

daw­niej: dzia­ła­ją­cy z na­my­słem, wy­ni­ka­ją­cy z na­my­słu; ob­my­śla­ny


Źródła:

SJP.pl

Obmówca

daw­niej: osoba, która wy­gła­sza, prze­ka­zu­je nie­ko­rzyst­ne lub niez­god­ne z praw­dą in­for­ma­cje o kimś; oszczer­ca, plot­karz


Źródła:

SJP.pl

Obmówczyni

→ ob­mów­ca; oszczer­czy­ni, plot­kar­ka, ob­ga­dy­wacz­ka


Źródła:

SJP.pl

Obmówić

wy­gło­sić, prze­ka­zać nie­ko­rzyst­ne lub niez­god­ne z praw­dą in­for­ma­cje o kimś; oczer­nić, ob­ga­dać, oplot­ko­wać


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ob­ma­wiać)

 (1.1) wy­gło­sić, prze­ka­zać nie­ko­rzyst­ne lub niez­god­ne z praw­dą in­for­ma­cje o kimś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­mó­wić się (ndk. ob­ma­wiać się)

 (2.1) ob­mó­wić (1.1) jeden dru­gie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obnaszać

rzad­ko:
1. nieść coś tak, żeby wszy­scy mogli to obej­rzeć; ob­no­sić;
2. po­tocz­nie: oka­zy­wać de­mon­stra­cyj­nie swoje uczu­cia, afi­szo­wać się czymś; ob­no­sić;
3. ob­na­szać się - po­pi­sy­wać się czymś, afi­szo­wać się; ob­no­sić się


Źródła:

SJP.pl

Obnażacz

ob­na­żacz ró­żów­ka - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny ob­na­ża­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Obnażaczowate

o ce­chach ob­na­ża­czo­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Ob­na­ża­czo­wa­te ("Ar­gi­dae") – ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kos­krzy­dłych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obnażaczowaty

o ce­chach ob­na­ża­czo­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Obnażający

1. ro­zbie­rać lub od­sła­niać kogoś;
2. po­ka­zy­wać praw­dę o czymś; czy­nić jaw­nym;
3. ob­na­żać się - po­ka­zy­wać in­tym­ne czę­ści ciała, ro­zbie­rać się


Patrz:obnażać

Źródła:

SJP.pl

Obnażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­na­żać.


Źródła:

Wiktionary

Obnażać

1. ro­zbie­rać lub od­sła­niać kogoś;
2. po­ka­zy­wać praw­dę o czymś; czy­nić jaw­nym;
3. ob­na­żać się - po­ka­zy­wać in­tym­ne czę­ści ciała, ro­zbie­rać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­na­żyć)

 (1.1) czy­nić nagim, po­zba­wio­nym ubio­ru

 (1.2) po­zba­wiać osło­ny

 (1.3) przen. czy­nić jaw­nym, po­zba­wio­nym fał­szu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­na­żać się

 (2.1) czy­nić nagim sie­bie sa­me­go

 (2.2) czy­nić nagim sie­bie wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obnażyć

1. ro­ze­brać z odzie­ży;
2. wy­ja­wić, uka­zać


cza­sow­nik

 (1.1) cał­ko­wi­cie od­sło­nić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obnińsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w środ­ko­wej Rosji, w ob­wo­dzie ka­łu­skim, nad Prot­wą;


Źródła:

Wiktionary

Obniński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ob­niń­skiem, do­ty­czą­cy Ob­niń­ska


Źródła:

Wiktionary

Obniż

ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ob­ni­żo­wa­tych


Obniż ("Lio­cra­num ru­pi­co­la") – ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ob­ni­żo­wa­tych.

Ga­tu­nek ten opi­sa­ny zo­stał w 1830 roku przez Char­le­sa A. Walc­ke­na­e­ra jako "Clu­bio­na ru­pi­co­la". Do ro­dza­ju "Lio­cra­num" prze­niósł go w 1878 roku Eugène Simon.

Samce osią­ga­ją od 4,8 do 6,5 mm, a sa­mi­ce od 5,5 do 8,5 mm dłu­go­ści ciała.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obniżający

→ ob­ni­żać


Patrz:obniżać

Źródła:

SJP.pl

Obniżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ni­żać.


Źródła:

Wiktionary

Obniżać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­ni­żyć)

 (1.1) czy­nić niż­szym

 (1.2) umie­szczać na niż­szym po­zio­mie

 (1.3) zmniej­szać in­ten­syw­ność

 (1.4) muz. czy­nić dźwięk niż­szym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ni­żać się (dk. ob­ni­żyć się)

 (2.1) ule­gać ob­ni­że­niu, opa­dać po­ni­żej po­zio­mu

 (2.2) ule­gać zmniej­sze­niu in­ten­syw­no­ści

 (2.3) ule­gać ob­ni­że­niu brzmie­nia


Źródła:

Wiktionary

Obniżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ni­żyć.

 (1.2) teren po­ło­żo­ny niżej od tych, które go ota­cza­ją


Źródła:

Wiktionary

Obniżka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ob­ni­że­nie, zmniej­sze­nie (naj­czę­ściej ceny)


Źródła:

Wiktionary

Obniżkowy

→ ob­niż­ka


Patrz:obniżka

Źródła:

SJP.pl

Obniżony

1. mniej­szy, niż­szy niż zwy­kle;
2. gor­szy niż zwy­kle, niż po­przed­nio


przy­miot­nik

 (1.1) niż­szy niż zaz­wy­czaj lub niż przy­ję­te normy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od ob­ni­żyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obniżowate

o ce­chach ob­ni­żo­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Ob­ni­żo­wa­te (Lio­cra­ni­dae) – ro­dzi­na pa­ją­ków z po­drzę­du Opist­hot­he­lae i in­fra­rzę­du pa­ją­ków wyż­szych. Grupa kos­mo­po­li­tycz­na, obej­mu­ją­ca ponad 270 opi­sa­nych ga­tun­ków, skla­sy­fi­ko­wa­nych w 32 ro­dza­jach. Za­sied­la­ją ściół­kę, gnia­zda mró­wek i ter­mi­tów. Ak­tyw­nie po­lu­ją na ofia­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obniżowaty

o ce­chach ob­ni­żo­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Obniżyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) uczy­nić coś niż­szym

 (1.2) uczy­nić coś łat­wiej­szym

 (1.3) uczy­nić coś tań­szym


Źródła:

Wiktionary

Obnosić

1. po­tocz­nie: nio­sąc kogoś lub coś z miej­sca na miej­sce po­ka­zy­wać wszyst­kim wokół;
2. nieść coś tak, żeby wszy­scy mogli to obej­rzeć;
3. po­tocz­nie: oka­zy­wać de­mon­stra­cyj­nie swoje uczu­cia, afi­szo­wać się czymś;
4. ob­no­sić się - po­pi­sy­wać się czymś, afi­szo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Obnośny

prze­no­szą­cy się z miej­sca na miej­sce; do­star­cza­ją­cy cze­goś na miej­sce, do rąk na­byw­ców


Źródła:

SJP.pl

Obnóże

za­war­tość ko­szycz­ków pszczo­ły miod­nej zbie­racz­ki


Ob­nó­ża pył­ko­we – grud­ki zbi­te­go pyłku kwia­to­we­go gro­ma­dzo­ne­go na zew­nętrz­nych stro­nach go­le­ni trze­ciej pary nóg zbie­ra­czek pszczo­ły miod­nej w tzw. ko­szycz­kach.

Po przy­nie­sie­niu do ula ob­nó­ża pył­ko­we skła­do­wa­ne są w ko­mór­kach pla­stra w są­siedzt­wie czer­wiu, gdzie po przet­wo­rze­niu przez pszczo­ły do po­sta­ci pierz­gi sta­no­wią re­zer­wę biał­ko­wą ro­dzi­ny pszcze­lej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obocznik

inna po­stać fo­ne­tycz­na lub mor­fo­lo­gicz­na tego sa­me­go wy­ra­zu lub mor­fe­mu


Źródła:

SJP.pl

Oboczność

wspó­łist­nie­nie w ję­zy­ku wy­mie­nia­ją­cych się ele­men­tów fo­ne­tycz­nych lub mor­fo­lo­gicz­nych tego sa­me­go wy­ra­zu, mor­fe­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest obocz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oboczny

za­mien­ny, wy­stę­pu­ją­cy jed­no­cze­śnie, współ­wy­stę­pu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Obodowo

Obo­do­wo (niem. "Oben­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, w gmi­nie Sośno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 90 miesz­kań­ców. Jest sie­dem­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Sośno.


Źródła:

Wikipedia

Obodryci

grupa ple­mion sło­wiań­skich; Obo­drzy­cy


Obo­dry­ci, Obo­drzy­cy, Obo­drzy­ce ( Abo­dri­ti) – grupa ple­mion sło­wiań­skich na­le­żą­ca do Sło­wian po­łab­skich. Do grupy tej za­li­cza­no: Obo­dry­tów wła­ści­wych (Re­re­gów), Po­ła­bian, Wa­grów, War­nów. Mniej­sze grupy Obo­dry­tów to Gli­nia­nie, By­tyń­cy, Smo­liń­cy i Mo­rzy­cza­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obodrycki

do­ty­czą­cy Obo­dry­tów (grupy ple­mion za­chod­nio­sło­wiań­skich), cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Obo­dry­tów; obo­drzyc­ki


Źródła:

SJP.pl

Obodryta

czło­nek grupy ple­mion za­chod­nio­sło­wiań­skich


Źródła:

SJP.pl

Obodrzycki

do­ty­czą­cy Obo­dry­tów (grupy ple­mion za­chod­nio­sło­wiań­skich), cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Obo­dry­tów; obo­dryc­ki


Źródła:

SJP.pl

Obodrzycy

grupa ple­mion sło­wiań­skich; Obo­dry­ci


Źródła:

SJP.pl

Oboista

muzyk gra­ją­cy na oboju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. muzyk, który gra na oboju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oboistka

mu­zycz­ka gra­ją­ca na oboju


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ko­bie­ta, która gra na oboju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obojczyk

kość, która łączy mo­stek z ło­pat­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. kość obrę­czy bar­ko­wej, która łą­czą­cy mo­stek z ło­pat­ką;

 (1.2) hist. część zbroi chro­nią­ca szyję i barki, oraz nie­kie­dy górną część pier­si i kark;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obojczykowy

→ oboj­czyk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy oboj­czy­ka


Patrz:obojczyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oboje

zbio­ro­wo o dwoj­gu ludzi róż­nej płci; obyd­wo­je


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) dwie kon­kret­ne isto­ty (dwoje ludzi lub czło­wiek i zwie­rzę), róż­nią­ce się płcią; on i ona

 (1.2) dwie kon­kret­ne isto­ty (lu­dzie lub zwie­rzę­ta), jedna lub obie okre­ślo­ne za po­mo­cą rze­czow­ni­ka ro­dza­ju ni­ja­kie­go; jedno i dru­gie; on/ona i ono

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) muz. lm. M., B., W. od: obój


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obojnacki

her­ma­fro­dy­to­wy, her­ma­fro­dy­tycz­ny, oboj­na­ko­wy, oboj­na­czy, oboj­na­ki;
1. bę­dą­cy oboj­na­kiem;
2. wła­ści­wy oboj­na­ko­wi


Źródła:

SJP.pl

Obojnactwo

oboj­na­czość, obupł­cio­wość, dwupł­cio­wość, her­ma­fro­dy­tyzm, di­sek­su­a­lizm;
1. u zwie­rząt: jed­no­czes­ne wy­stę­po­wa­nie gru­czo­łów roz­rod­czych mę­skich i żeń­skich w or­ga­niz­mie lub gru­czo­łu oboj­na­cze­go;
2. u czło­wie­ka: wro­dzo­na wada roz­wo­jo­wa po­le­ga­ją­ca na ist­nie­niu u tej samej osoby gonad mę­skich i żeń­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. po­sia­da­nie cie­les­nych cech obu płci


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obojnaczość

oboj­nact­wo, obupł­cio­wość, dwupł­cio­wość, her­ma­fro­dy­tyzm, di­sek­su­a­lizm;
1. u zwie­rząt: jed­no­czes­ne wy­stę­po­wa­nie gru­czo­łów roz­rod­czych mę­skich i żeń­skich w or­ga­niz­mie lub gru­czo­łu oboj­na­cze­go;
2. u czło­wie­ka: wro­dzo­na wada roz­wo­jo­wa po­le­ga­ją­ca na ist­nie­niu u tej samej osoby gonad mę­skich i żeń­skich


Źródła:

SJP.pl

Obojnaczy

her­ma­fro­dy­to­wy, her­ma­fro­dy­tycz­ny, oboj­nac­ki, oboj­na­ko­wy, oboj­na­ki;
1. bę­dą­cy oboj­na­kiem;
2. wła­ści­wy oboj­na­ko­wi


Źródła:

SJP.pl

Obojnak

w me­dy­cy­nie: czło­wiek ma­ją­cy na­rzą­dy płcio­we obu płci; her­ma­fro­dy­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) biol. osob­nik wyt­wa­rza­ją­cy za­rów­no ga­me­ty mę­skie jak i żeń­skie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) med. czło­wiek ma­ją­cy na­rzą­dy płcio­we mę­skie i żeń­skie jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obojnaki

her­ma­fro­dy­to­wy, her­ma­fro­dy­tycz­ny, oboj­nac­ki, oboj­na­czy, oboj­na­ko­wy;
1. bę­dą­cy oboj­na­kiem;
2. wła­ści­wy oboj­na­ko­wi


Źródła:

SJP.pl

Obojnakowy

her­ma­fro­dy­to­wy, her­ma­fro­dy­tycz­ny, oboj­nac­ki, oboj­na­czy, oboj­na­ki;
1. bę­dą­cy oboj­na­kiem;
2. wła­ści­wy oboj­na­ko­wi


Źródła:

SJP.pl

Obojowy

→ obój


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z obo­jem, do­ty­czą­cy oboju


Patrz:obój

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obojski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obojętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie wy­ra­ża­ją­cy za­in­te­re­so­wa­nia, bez prze­ję­cia

 (1.2) w spo­sób do­wol­ny, nie­i­stot­ny, bez róż­ni­cy; wszyst­ko jedno jak

 (1.3) chem. bez re­ak­cji che­micz­nej


Źródła:

Wiktionary

Obojętniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obo­jęt­nie


Źródła:

SJP.pl

Obojętniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obo­jęt­ny


Źródła:

SJP.pl

Obojętnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obo­jęt­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Obojętnieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zo­bo­jęt­nieć)

 (1.1) sta­wać się obo­jęt­nym wobec cze­goś, tra­cić za­in­te­re­so­wa­nie kimś lub czymś

 (1.2) prze­sta­wać bu­dzić czy­jeś za­in­te­re­so­wa­nie, tra­cić zna­cze­nie dla kogoś


Źródła:

Wiktionary

Obojętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak za­in­te­re­so­wa­nia czymś, brak czu­ło­ści wobec cze­goś, kogoś

 (1.2) chem. nie ule­ga­nie prze­mia­nom che­micz­nym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obojętny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wy­ka­zu­je za­in­te­re­so­wa­nia czymś, nie jest wraż­li­wy na coś

 (1.2) taki, który nie wzbu­dza za­in­te­re­so­wa­nia, nie jest cie­ka­wy

 (1.3) taki, który nie ma cech cha­rak­te­ry­stycz­nych; nie jest cha­rak­te­ry­stycz­ny, wy­jąt­ko­wy

 (1.4) chem. taki, który nie ma wła­ści­wo­ści za­sa­do­wych i kwa­so­wych; taki, który nie two­rzy związ­ków che­micz­nych

 (1.5) fiz. taki, który nie ma ła­dun­ku elek­trycz­ne­go

 (1.6) stpol. taki, który można objąć z dwóch stron

 (1.7) stpol. przen. dwuz­nacz­ny


Źródła:

Wiktionary

Obok

1. bli­sko, w po­bli­żu;
2. przy­i­mek łą­czą­cy się z rze­czow­ni­kiem, wska­zu­ją­cy na po­ło­że­nie cze­goś nie­da­le­ko tego, co na­zy­wa łą­czą­cy się z nim rze­czow­nik


przy­i­mek

 (1.1) w nie­du­żej od­le­gło­ści

 (1.2) wyraz wska­zu­ją­cy na wspól­ne wy­stę­po­wa­nie oprócz, poza, prócz

przy­słó­wek

 (2.1) w małej od­le­gło­ści mię­dzy przed­mio­ta­mi; bli­sko


Obok – pol­ski film psy­cho­lo­gicz­no-oby­cza­jo­wy z 1979 roku w re­ży­se­rii i we­dług sce­na­riu­sza Fe­lik­sa Falka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oboknie

oścież­ni­ca, kros­no lub ze­spół obu tych ele­men­tów po osa­dze­niu w ot­wo­rze okien­nym


Źródła:

SJP.pl

Obol

1. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: drob­na mo­ne­ta war­to­ści 1/6 drach­my
2. w Pol­sce śred­nio­wiecz­nej: drob­na mo­ne­ta war­to­ści pół de­na­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) hist. nu­mizm. drob­na mo­ne­ta w sta­ro­żyt­nej Gre­cji;

 (1.2) hist. nu­mizm. drob­na mo­ne­ta w daw­nej Pol­sce;


Obol (stgr. ὀβολός obo­lós, lm. ὀβολοί oboloí; łac. "obo­lus") – drob­na mo­ne­ta obie­go­wa, w sta­ro­żyt­nej Gre­cji równa 1/6 czę­ści drach­my. W Eu­ro­pie we wczes­noś­red­nio­wiecz­nym men­nict­wie ka­ro­liń­skim od­po­wia­da­ła po­ło­wie de­na­ra, sta­no­wiąc 1/480 część funta.

W prze­no­śni ter­min ten funk­cjo­nu­je jako okre­śle­nie drob­ne­go datku ("rzu­cić obol").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obolały

1. od­czu­wa­ją­cy ból fi­zycz­ny lub psy­chicz­ny; zbo­la­ły, cier­pią­cy;
2. bar­dzo bo­lą­cy; do­le­gli­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy ból

 (1.2) książk. świad­czą­cy o tym, że ktoś nad czymś bo­le­je

 (1.3) taki, który kogoś boli, jest przy­czy­ną czy­je­goś bólu (także. przen.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obolewiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. mań­kut


Źródła:

Wiktionary

Obon

ja­poń­skie świę­to lu­do­we poś­wię­co­ne zmar­łym, ob­cho­dzo­ne od 13 do 15 lipca; ura­bon, bon


Źródła:

SJP.pl

Obop

skrót od: Oś­ro­dek Ba­da­nia Opi­nii Pu­blicz­nej; firma zaj­mu­ją­ca się do­star­cza­niem in­for­ma­cji w ce­lach mar­ke­tin­go­wych (obec­nie pod nazwą TNS OBOP Sp. z o.o.)


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) = Oś­ro­dek Ba­da­nia Opi­nii Pu­blicz­nej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obopólność

→ obo­pól­ny


Patrz:obopólny

Źródła:

SJP.pl

Obopólny

do­ty­czą­cy obu za­in­te­re­so­wa­nych stron, osób, in­sty­tu­cji; obu­stron­ny, wspól­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy obu za­in­te­re­so­wa­nych stron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obora

po­mie­szcze­nie dla bydła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. bu­dy­nek go­spo­dar­ski dla bydła, miej­sce jego prze­by­wa­nia;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oborać

za­o­rać do­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obornicki

przy­miot­nik od: Obor­ni­ki, Obor­ni­ki Ślą­skie


przy­miot­nik

 (1.1) od Obor­ni­ki

 (1.2) od Obor­ni­ki Ślą­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oborniczanin

miesz­ka­niec Obor­nik, Obor­nik Ślą­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Obor­nik lub Obor­nik Ślą­skich

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Obor­nik lub Obor­nik Ślą­skich, uro­dzo­na w Obor­ni­kach lub Obor­ni­kach Ślą­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oborniczanka

miesz­kan­ka Obor­nik, Obor­nik Ślą­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Obor­nik

 (1.2) miesz­kan­ka Obor­nik Ślą­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obornik

nawóz or­ga­nicz­ny, bę­dą­cy mie­sza­ni­ną ściół­ki i od­cho­dów zwie­rzę­cych; gnój; mierz­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. od­cho­dy zwie­rząt ho­dow­la­nych uprząt­nię­te wraz ze ściół­ką;

 (1.2) roln. nawóz z obor­ni­ka (1.1)

 (1.3) gwara. miej­sce zrzu­tu gnoju

 (1.4) przest. obora


Obor­nik – nawóz na­tu­ral­ny skła­da­ją­cy się z prze­fer­men­to­wa­ne­go kału i moczu zwie­rząt oraz ściół­ki. Za­wie­ra on wszyst­kie skład­ni­ki odżyw­cze po­trzeb­ne do roz­wo­ju ro­ślin oraz po­pra­wia wła­ści­wo­ści fi­zycz­ne, che­micz­ne i bio­lo­gicz­ne gleby.

Obec­nie w du­żych go­spo­dar­stwach rol­nych czę­ściej sto­so­wa­ny jest nawóz po­cho­dzą­cy z bez­ściół­ko­we­go chowu zwie­rząt go­spo­dar­skich – gno­jo­wi­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oborniki

nawóz or­ga­nicz­ny, bę­dą­cy mie­sza­ni­ną ściół­ki i od­cho­dów zwie­rzę­cych; gnój; mierz­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Obor­ni­ki – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu obor­nic­kie­go oraz gminy miej­sko-wiej­skiej Obor­ni­ki. Usy­tu­o­wa­ne nad Wartą, u uj­ścia rzeki Wełny. We­dług da­nych na 31 grud­nia 2021 za­miesz­ki­wa­ne przez 17 534 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obornikowy

→ obor­nik


Patrz:obornik

Źródła:

SJP.pl

Oborowa

przy­miot­nik od: obora, np. urzą­dze­nia obo­ro­we


Źródła:

SJP.pl

Oborowy

przy­miot­nik od: obora, np. urzą­dze­nia obo­ro­we


Źródła:

SJP.pl

Oborski

przy­miot­nik od: Obora, Obory


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obory

po­mie­szcze­nie dla bydła


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oborywać

za­o­ry­wać do­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obosieczny

obu­siecz­ny;
1. ma­ją­cy ostrze z obu stron;
2. prze­no­śnie: mo­gą­cy sta­no­wić za­gro­że­nie dla obu stron, mo­gą­cy się zwró­cić prze­ciw każ­de­mu z uczest­ni­ków sporu, np. obo­siecz­ne do­wo­dy, ar­gu­men­ty


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ostrze z obu stron

 (1.2) przen. nie­bez­piecz­ny dla obu stron kon­flik­tu, mo­gą­cy zwró­cić się prze­ciw­ko obu stro­nom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obostrzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obo­strzyć)

 (1.1) wpro­wa­dzać su­ro­wsze ogra­ni­cze­nia, bar­dziej ry­go­ry­stycz­ne za­sa­dy

 (1.2) przest. czy­nić coś ostrym ze wszyst­kich stron


Źródła:

Wiktionary

Obostrzenie

uczy­nić coś ostrzej­szym, su­ro­wszym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­pis, za­rzą­dze­nie czy­nią­ce su­ro­wszy­mi do­tych­cza­so­we prawa, za­ka­zy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obostrzyć

uczy­nić coś ostrzej­szym, su­ro­wszym


Źródła:

SJP.pl

Obowiązany

zo­bo­wią­zać;
1. na­ło­żyć na kogoś obo­wią­zek zro­bie­nia cze­goś;
2. obo­wią­zać się - wziąć na sie­bie jakiś obo­wią­zek


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy obo­wią­zek do ro­bie­nia cze­goś

 (1.2) po­czu­wa­ją­cy się do wy­ra­że­nia wdzięcz­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obowiązać

zo­bo­wią­zać;
1. na­ło­żyć na kogoś obo­wią­zek zro­bie­nia cze­goś;
2. obo­wią­zać się - wziąć na sie­bie jakiś obo­wią­zek


Źródła:

SJP.pl

Obowiązek

ko­niecz­ność zro­bie­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nakaz, ko­niecz­ność wy­ko­na­nia cze­goś, cza­sa­mi też pod groź­bą kary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obowiązki

ko­niecz­ność zro­bie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obowiązkowo

przy­słó­wek

 (1.1) zgod­nie z obo­wiąz­kiem

 (1.2) pot. bez wzglę­du na co­kol­wiek


Źródła:

Wiktionary

Obowiązkowość

po­czu­cie od­po­wie­dzial­no­ści za pro­wa­dzo­ne dzia­ła­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha osoby, która su­mien­nie wy­peł­nia swoje obo­wiąz­ki

 (1.2) sy­tu­a­cja, gdy coś jest obo­wiąz­ko­we, obli­ga­to­ryj­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obowiązkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy czy­imś obo­wiąz­kiem

 (1.2) (o czło­wie­ku) do­brze wy­wią­zu­ją­cy się z obo­wiąz­ków


Źródła:

Wiktionary

Obowiązujący

1. ma­ją­cy moc praw­ną; ważny, ak­tu­al­ny;
2. bę­dą­cy czy­imś obo­wiąz­kiem; obo­wiąz­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) który ma moc praw­ną

 (1.2) sta­no­wią­cy normę, wy­pły­wa­ją­cy z usta­lo­ne­go zwy­cza­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obowiązywalność

cecha cze­goś, co obo­wią­zu­je, np. obo­wią­zy­wal­ność prawa


Źródła:

SJP.pl

Obowiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obo­wią­zy­wać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obowiązywać

cza­sow­nik

 (1.1) być czy­imś obo­wiąz­kiem, obej­mo­wać kogoś mocą praw­ną

 (1.2) być po­wszech­nie uz­na­nym pra­wem, za­sa­dą, zwy­cza­jem


Źródła:

Wiktionary

Obozin

Obo­zin – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Skar­sze­wy. Leży i nad je­zio­rem Duży Mer­giel.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Obo­zin". Wskład so­łect­wa wcho­dzi rów­nież miej­sco­wość Ja­strzę­bie Skar­szew­skie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obozować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­by­wać gdzieś, ro­zbi­wszy tam obóz


Źródła:

Wiktionary

Obozowicz

czło­nek obozu


Źródła:

SJP.pl

Obozowiczka

po­tocz­nie:
1. uczest­nicz­ka obozu;
2. ko­bie­ta prze­by­wa­ją­ca w obo­zie dla więź­niów


Źródła:

SJP.pl

Obozowisko

1. miej­sce, gdzie jest lub był wcze­śniej ro­zbi­ty obóz; miej­sce obo­zo­wa­nia;
2. lu­dzie i cały sprzęt ro­zbi­te­go obozu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce ro­zbi­ja­nia obozu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obozownictwo

wie­dza na temat za­kła­da­nia obo­zów


Źródła:

SJP.pl

Obozowy

→ obóz


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy obo­zów


Patrz:obóz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obońka

pła­ska be­czuł­ka uży­wa­na daw­niej do prze­wo­że­nia na koniu mleka


Oboń­ka (lo­kal­nie też: "obłoń­ka", "oboń", "obo­nia", "obań­ka", "obon­ka", "oban­ka") – drew­nia­ne na­czy­nie w for­mie ni­skiej, pła­skiej be­czuł­ki z dwoma sta­ły­mi dnami, uży­wa­ne do tran­spor­tu pro­duk­tów płyn­nych. Sto­so­wa­ne było po­wszech­nie w spo­łecz­no­ściach pa­ster­skich Kar­pat, zwła­szcza tych pro­wa­dzą­cych tra­dy­cyj­ną go­spo­dar­kę sza­ła­śni­czą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oboźna

kie­row­nicz­ka obozu har­cer­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Oboźny

1. głów­ny, obok ko­men­dan­ta, kie­row­nik obozu har­cer­skie­go, od­po­wie­dzial­ny za po­rzą­dek w obo­zie i za or­ga­ni­za­cję zajęć
2. w daw­nej Pol­sce: wyż­szy urzęd­nik woj­sko­wy zaj­mu­ją­cy się za­kła­da­niem obo­zów dla woj­ska, za­o­pa­trze­niem, utrzy­ma­niem po­rząd­ku w armii itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) głów­ny kie­row­nik obozu har­cer­skie­go, obok ko­men­dan­ta

 (1.2) hist. adm. wojsk. w daw­nej Pol­sce: wyż­szy urzęd­nik pań­stwo­wy, do któ­re­go zadań na­le­ża­ło m.in. za­kła­da­nie oraz za­o­pa­try­wa­nie obo­zów woj­sko­wych


Oboź­ny – urząd, funk­cja zwią­za­na z za­kła­da­niem obo­zów woj­sko­wych, har­cer­skich itp., ich za­o­pa­trze­niem oraz utrzy­my­wa­niem w nich po­rząd­ku.

Oboź­ny nad­wor­ny, oboź­ny wiel­ki, oboź­ny polny.

Oboź­ny (łac. "pra­e­fec­tus ca­stro­rum") - w daw­nym woj­sku pol­skim wyż­szy rangą ofi­cer, a jed­no­cze­śnie urzęd­nik cen­tral­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ol­brzym


Źródła:

Wiktionary

Obr.

skrót od: obro­ty


skrót

 (1.1) = obrót


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obra

rzeka w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrabialność

zdat­ność da­ne­go ma­te­ria­łu do obrób­ki me­cha­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Obrabialny

da­ją­cy się łatwo obra­biać; na­da­ją­cy się do obrób­ki


Źródła:

SJP.pl

Obrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Obrabiarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­szy­na do me­cha­nicz­nej obrób­ki przed­mio­tów;


Obra­biar­ka – ma­szy­na do me­cha­nicz­nej obrób­ki przed­mio­tów w celu na­da­nia im okre­ślo­nych kształ­tów, wy­mia­rów i chro­po­wa­to­ści po­wierzch­ni. Obrób­ka re­a­li­zo­wa­na jest za po­mo­cą spe­cjal­nych na­rzę­dzi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obrabiarkowy

→ obra­biar­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z obra­biar­ką, do­ty­czą­cy obra­biar­ki


Patrz:obrabiarka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrabiać

1. na­da­wać cze­muś kształt;
2. przy­go­to­wy­wać zie­mię pod upra­wę;
3. wy­kań­czać brze­gi tka­ni­ny;
4. po­tocz­nie: ob­ga­dy­wać;
5. po­tocz­nie: okra­dać kogoś lub coś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obro­bić)

 (1.1) na­da­wać kształt

 (1.2) wy­kań­czać ma­te­riał

 (1.3) przy­go­to­wy­wać rolę pod upra­wę

 (1.4) pot. mówić o kimś pe­jo­ra­tyw­nie pod­czas jego nie­o­bec­no­ści

 (1.5) pot. za­bie­rać komuś jego rze­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrabowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obrabować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obra­bo­wy­wać)

 (1.1) książk. prze­mo­cą ode­brać coś komuś; wy­nieść, ukraść skądś wiele rze­czy lub dużą sumę pie­nię­dzy


Źródła:

Wiktionary

Obrabowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­bo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obrabowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obra­bo­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|obra­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obracak

na­rzę­dzie do obra­ca­nia kłód


Źródła:

SJP.pl

Obracalny

da­ją­cy się obra­cać; obro­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Obracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Obracać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obró­cić)

 (1.1) wpra­wiać w ruch obro­to­wy, utrzy­my­wać w takim ruchu, po­wo­do­wać obrót

 (1.2) pot. usta­wiać w prze­ciw­nym lub okre­ślo­nym kie­run­ku

 (1.3) ekon. in­we­sto­wać, alo­ko­wać środ­ki

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) pot. posp. upra­wiać seks

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obra­cać się (dk. obró­cić się)

 (3.1) wpra­wiać sie­bie w ruch obro­to­wy, lub w takim ruchu po­zo­sta­wać, wy­ko­ny­wać obrót

 (3.2) pot. usta­wiać sie­bie w prze­ciw­nym kie­run­ku

 (3.3) przest. do­ty­czyć ja­kiejś prze­strze­ni zda­rzeń lub przed­mio­tów

 (3.4) prze­by­wać, spę­dzać czas w czy­imś to­wa­rzy­stwie

 (3.5) przyj­mo­wać po­sta­wę prze­ciw­ną


Źródła:

Wiktionary

Obrachunek

roz­li­cze­nie się z kimś; obra­cho­wa­nie; obli­cze­nie; wy­li­cze­nie się z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obrachunkowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy obra­chun­ku


Źródła:

Wiktionary

Obrada

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) oma­wia­nie spraw o cha­rak­te­rze pu­blicz­nym w sze­ro­kim gro­nie


Źródła:

SJP.pl

Obradlać

ob­sy­py­wać zie­mią niż­sze czę­ści łodyg lub górne czę­ści ko­rze­ni za po­mo­cą radła; obred­lać


Źródła:

SJP.pl

Obradlić

ob­sy­pać zie­mią niż­sze czę­ści łodyg lub górne czę­ści ko­rze­ni za po­mo­cą radła; obred­lić


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) ob­sy­pać zie­mią niż­sze czę­ści łodyg albo górne czę­ści ko­rze­ni za po­mo­cą radła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obradowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uczest­ni­cze­nie w obra­dach ciała ko­le­gial­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Obradować

cza­sow­nik

 (1.1) prze­pro­wa­dzać obra­dy

 (1.2) stpol. ura­do­wać


Źródła:

Wiktionary

Obrady

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) oma­wia­nie spraw pu­blicz­nych w sze­ro­kim gro­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. od: obra­da


Źródła:

Wiktionary

Obradzać

1. wy­da­wać ob­fi­ty plon;
2. po­ja­wiać się lub wy­stę­po­wać w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Obramiać

obra­mo­wy­wać;
1. two­rzyć ramę wokół cze­goś, opra­wiać w ramę;
2. ob­szy­wać brze­gi ubra­nia innym ma­te­ria­łem


Źródła:

SJP.pl

Obramienie

obra­mo­wać;
1. ut­wo­rzyć ramę wokół cze­goś, opra­wić w ramę;
2. ob­szyć brze­gi ubra­nia innym ma­te­ria­łem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rama, ob­wód­ka lub de­ko­ra­cja wokół cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obramić

obra­mo­wać;
1. ut­wo­rzyć ramę wokół cze­goś, opra­wić w ramę;
2. ob­szyć brze­gi ubra­nia innym ma­te­ria­łem


Źródła:

SJP.pl

Obramowanie

obra­mić;
1. ut­wo­rzyć ramę wokół cze­goś, opra­wić w ramę;
2. ob­szyć brze­gi ubra­nia innym ma­te­ria­łem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­mo­wać.

 (1.2) coś, co w for­mie ramy ota­cza jakiś przed­miot

 (1.3) pas tka­ni­ny, któ­rym ob­szy­to brze­gi ubra­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obramowany

obra­mić;
1. ut­wo­rzyć ramę wokół cze­goś, opra­wić w ramę;
2. ob­szyć brze­gi ubra­nia innym ma­te­ria­łem


Źródła:

SJP.pl

Obramować

obra­mić;
1. ut­wo­rzyć ramę wokół cze­goś, opra­wić w ramę;
2. ob­szyć brze­gi ubra­nia innym ma­te­ria­łem


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obra­mo­wy­wać)

 (1.1) oto­czyć, two­rząc coś na kształt ramy obra­zu

 (1.2) wy­koń­czyć brzeg ubra­nia przy­szy­wa­jąc pas in­ne­go ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obramowywać

obra­miać;
1. two­rzyć ramę wokół cze­goś, opra­wiać w ramę;
2. ob­szy­wać brze­gi ubra­nia innym ma­te­ria­łem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obra­mo­wać)

 (1.1) ota­czać, two­rząc coś na kształt ramy obra­zu

 (1.2) wy­kań­czać brzeg ubra­nia przy­szy­wa­jąc pas in­ne­go ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obramówka

po­tocz­nie: obra­mo­wa­nie, ob­wód­ka


Źródła:

SJP.pl

Obrandować

oz­na­czyć okre­ślo­ną marką


Źródła:

SJP.pl

Obrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Obrastać

1. ros­nąc, po­kry­wać coś, ros­nąć do­ko­ła cze­goś;
2. po­kry­wać się war­stwą cze­goś;
3. zy­ski­wać, gro­ma­dzić dużo cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obraz

1. ogól­ne okre­śle­nie gra­fi­ki dwu­wy­mia­ro­wej; dzie­ło sztu­ki, wy­ko­na­ne na pa­pie­rze, płót­nie lub desce;
2. odz­wier­cied­le­nie cze­goś;
3. wy­o­bra­że­nie o czymś;
4. w in­for­ma­ty­ce: po­je­dyn­czy plik odz­wier­cied­la­ją­cy ca­ło­ścio­wą za­war­tość no­śni­ka da­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. dzie­ło pla­stycz­ny­a­stycz­ne, wy­ko­na­ne ręcz­nie dwu­wy­mia­ro­we odw­zo­ro­wa­nie rze­czy­wi­sto­ści lub wizji

 (1.2) widok na ekra­nie urzą­dze­nia

 (1.3) wy­o­bra­że­nie, wizja, kon­cep­cja da­ne­go za­gad­nie­nia

 (1.4) ca­ło­ścio­wy opis osoby, przed­mio­tu lub za­gad­nie­nia

 (1.5) książk. film, dzie­ło fil­mo­we

 (1.6) scena roz­gry­wa­ją­ca się w wy­o­braź­ni lub pa­mię­ci

 (1.7) teatr. od­sło­na sztu­ki, ba­le­tu lub przed­sta­wie­nia ope­ro­we­go

 (1.8) in­form. cy­fro­wy zapis obra­zu (1.1);

 (1.9) in­form. do­kład­na kopia płyty kom­pak­to­wej, dysku twar­de­go lub par­ty­cji;

 (1.10) mat. zbiór war­to­ści funk­cji dla ar­gu­men­tów z za­da­ne­go zbio­ru;

 (1.11) fiz. re­pre­zen­ta­cja rze­czy­wi­ste­go przed­mio­tu w punk­cie prze­cię­cia pro­mie­ni świetl­nych po przej­ściu ukła­du op­tycz­ne­go;

 (1.12) stpol. ogra­ni­cze­nie pła­szczyz­ny na­o­ko­ło ja­kie­goś przed­mio­tu


Obraz – dzie­ło pla­stycz­ne przed­sta­wia­ją­ce osobę, przed­miot lub inny ele­ment, wy­ko­na­ne za po­mo­cą na­rzę­dzi pi­śmien­ni­czych lub ry­sun­ko­wych, farb i tym po­dob­nych na pa­pie­rze, płót­nie lub desce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obraza

1. na­ru­sze­nie czy­jejś god­no­ści oso­bi­stej; na­ru­sze­nie norm;
2. stan osoby, która czuje się obra­żo­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ura­że­nie czy­jejś god­no­ści oso­bi­stej

 (1.2) na­ru­sze­nie obo­wią­zu­ją­cych norm, praw, war­to­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazeczek

zdrob­nie­nie od: obra­zek


Źródła:

SJP.pl

Obrazek

1. zdrob­nie­nie od: obraz (dzie­ło pla­stycz­ne); obra­zik;
2. ilu­stra­cja w książ­ce;
3. krót­ki fa­bu­lar­ny tekst li­te­rac­ki przed­sta­wia­ją­cy rze­czy­wi­stość spo­łecz­no-oby­cza­jo­wą;
4. za­ob­ser­wo­wa­na scen­ka z życia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od obraz

 (1.2) mały obraz

 (1.3) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju obraz­ko­wa­tych, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ara­ce­ae|Juss.|ref=tak.

 (1.4) liter. zwię­zły utwór fa­bu­lar­ny po­e­tyc­ki lub pro­za­tor­ski, wy­róż­nia­ją­cy się au­ten­tyz­mem po­sta­ci i ję­zy­ka;

 (1.5) liter. po­je­dyn­czy seg­ment ilu­stra­cyj­ny w ko­mik­sie


Obra­zek – zwię­zły utwór fa­bu­lar­ny pi­sa­ny wier­szem lub prozą, wy­róż­nia­ją­cy się au­ten­tyz­mem po­sta­ci i ję­zy­ka, upra­wia­ny głów­nie w okre­sie po­zy­ty­wiz­mu. Od­mia­na opo­wia­dań o cha­rak­te­rze scen­ki ro­dza­jo­wej, por­tre­tu psy­cho­lo­gicz­ne­go lub opisu sy­tu­a­cji z życia okre­ślo­ne­go śro­do­wi­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obraziciel

osoba obra­ża­ją­ca in­nych


Źródła:

SJP.pl

Obrazik

zdrob­nie­nie od: obraz (dzie­ło pla­stycz­ne); obra­zek


Źródła:

SJP.pl

Obrazić

1. na­ru­szyć czy­jąś god­ność oso­bi­stą sło­wem lub czy­nem;
2. na­ru­szyć sło­wem lub czy­nem obo­wią­zu­ją­ce war­to­ści, normy lub prawa


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obra­żać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|obra­żać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obra­zić się (ndk. obra­żać się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|obra­żać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazki

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, obej­mu­ją­cy 29 ga­tun­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) bot. ro­dzaj tru­ją­cych ro­ślin z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: obra­zek


Bulwy obraz­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrazkowate

ro­dzi­na ro­ślin jed­no­li­ścien­nych z rzędu kol­bok­wia­tow­ców; ok. 2000 ga­tun­ków ro­ślin ziel­nych, pną­czy, a także krze­wów i drzew po­cho­dzą­cych w więk­szo­ści z ob­sza­rów tro­pik. i sub­tro­pik. (ich cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą jest kol­bo­wa­ty kwia­to­stan)


Obraz­ko­wa­te ("Ara­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych, rza­dziej krze­wów, na­le­żą­ca do rzędu ża­bień­cow­ców. Ro­śli­ny tu na­le­żą­ce cha­rak­te­ry­zu­ją się kwia­to­sta­nem w for­mie kolby, któ­rej zaz­wy­czaj to­wa­rzy­szy pod­sad­ka w po­sta­ci spat­hy. Wy­stę­pu­ją głów­nie w la­sach tro­pi­kal­nych, ale także w kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrazkowaty

o ce­chach obraz­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Obrazkowiec

ro­śli­na z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych; aron, obraz­ki pla­mi­ste


Źródła:

SJP.pl

Obrazkowy

1. zwią­za­ny z małym obra­zem;
2. taki, na któ­re­go prze­ka­zy wi­zu­al­ne mają sil­niej­sze od­dzia­ły­wa­nie niż sam tekst, np. po­ko­le­nie obraz­ko­we


przy­miot­nik

 (1.1) ba­zu­ją­cy na obraz­kach, skła­da­ją­cy się z obraz­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazoburca

1. osoba wy­stę­pu­ją­ca prze­ciw­ko po­wszech­nie sza­no­wa­nym war­to­ściom; kon­te­sta­tor;
2. czło­nek obra­zo­bur­stwa (iko­no­klaz­mu) - ruchu re­li­gij­ne­go, który prze­ciw­sta­wiał się czci figur i obra­zów re­li­gij­nych; iko­no­kla­sta, iko­no­bur­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba wy­stę­pu­ją­ca prze­ciw­ko po­wszech­nie sza­no­wa­nym war­to­ściom i po­glą­dom

 (1.2) rel. prze­ciw­nik kultu obra­zów i figur re­li­gij­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazoburczość

brak po­sza­no­wa­nia dla ogól­nie przy­ję­tych war­to­ści lub świę­to­ści; obra­zo­bur­stwo


Źródła:

SJP.pl

Obrazoburczy

ni­szczą­cy ide­a­ły, za­da­ją­cy kłam ogól­nie przy­ję­tym opi­niom


przy­miot­nik

 (1.1) wy­stę­pu­ją­cy prze­ciw­ko po­wszech­nie sza­no­wa­nym war­to­ściom i po­glą­dom

 (1.2) rel. sprze­ci­wia­ją­cy się kul­to­wi obra­zów i figur re­li­gij­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazoburczyni

→ obra­zo­bur­ca; bluź­nier­czy­ni, pro­fa­na­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Obrazoburstwo

1. po­tocz­nie: brak po­sza­no­wa­nia dla ogól­nie przy­ję­tych war­to­ści lub świę­to­ści;
2. ruch zwal­cza­ją­cy od­da­wa­nie czci obra­zom i fi­gu­rom re­li­gij­nym, roz­wi­ja­ją­cy się na prze­ło­mie VIII i IX wieku w Bi­zan­cjum; iko­no­klazm


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­stę­po­wa­nie prze­ciw­ko po­wszech­nie sza­no­wa­nym war­to­ściom i po­glą­dom

 (1.2) rel. ruch zwal­cza­ją­cy od­da­wa­nie czci obra­zom i fi­gu­rom re­li­gij­nym;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazochwalca

czło­wiek bro­nią­cy czci obra­zów świę­tych; iko­no­dul


Źródła:

SJP.pl

Obrazopodobny

przy­po­mi­na­ją­cy obraz


Źródła:

SJP.pl

Obrazowanie

przed­sta­wiać coś w pla­stycz­ny spo­sób


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrazować

przed­sta­wiać coś w pla­stycz­ny spo­sób


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zo­bra­zo­wać)

 (1.1) być obra­zem czego

 (1.2) po­ka­zy­wać obraz czego

 (1.3) rzad. przed­sta­wiać na obra­zie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób obra­zo­wy, jasny, czy­tel­ny, su­ge­styw­ny


Źródła:

Wiktionary

Obrazowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest obra­zo­we


Źródła:

Wiktionary

Obrazowski

przy­miot­nik od: Obra­zów


Źródła:

SJP.pl

Obrazowy

1. sil­nie dzia­ła­ją­cy na wy­o­braź­nię, poz­wa­la­ją­cy wy­o­bra­zić sobie coś; pla­stycz­ny;
2. zwią­za­ny z tech­ni­ką two­rze­nia i pro­jek­cji obra­zów


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przen. od­dzia­łu­ją­cy na wy­o­braź­nię

 (1.2) med. wy­ko­rzy­stu­ją­cy w dia­gno­sty­ce obraz, dane wi­zu­al­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrazoznawstwo

nauka, wie­dza o obra­zach, za­in­te­re­so­wa­nie obra­za­mi


Źródła:

SJP.pl

Obrazów

1. ogól­ne okre­śle­nie gra­fi­ki dwu­wy­mia­ro­wej; dzie­ło sztu­ki, wy­ko­na­ne na pa­pie­rze, płót­nie lub desce;
2. odz­wier­cied­le­nie cze­goś;
3. wy­o­bra­że­nie o czymś;
4. w in­for­ma­ty­ce: po­je­dyn­czy plik odz­wier­cied­la­ją­cy ca­ło­ścio­wą za­war­tość no­śni­ka da­nych


Obra­zów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Obra­zów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Obra­zów.

Hi­sto­rycz­nie po­ło­żo­ny jest w Ma­ło­pol­sce, w ziemi san­do­mier­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrać

1. zdjąć z cze­goś wierzch­nią war­stwę, zwy­kle skór­kę (np. z owo­ców)
2. przy­jąć jakiś kie­ru­nek
3. do­ko­nać elek­cji kogoś na wład­cę (obrać na tron)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obie­rać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obraźl.

skrót od: obraź­li­wy, obraź­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Obraźliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób spra­wia­ją­cy przy­krość


Źródła:

Wiktionary

Obraźliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obraź­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Obraźliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obraź­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Obraźliwy

1. uwła­cza­ją­cy, ubli­ża­ją­cy, znie­wa­ża­ją­cy; urą­gli­wy, obel­ży­wy, zel­ży­wy;
2. obra­ża­ją­cy się z bła­he­go po­wo­du; draż­li­wy, obra­żal­ski


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy obra­zę dla kogoś, bę­dą­cy obra­zą dla kogoś; spra­wia­ją­cy, że ktoś się obra­ża

 (1.2) obra­ża­ją­cy się z byle po­wo­du, skłon­ny do obra­ża­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obraźnictwo

lu­do­wa sztu­ka ma­lo­wa­nia obra­zów; ma­lar­stwo lu­do­we


Źródła:

SJP.pl

Obraźniczka

→ obraź­nik


Patrz:obraźnik

Źródła:

SJP.pl

Obraźnik

uczest­nik ka­szub­skie­go zwy­cza­ju na­zy­wa­ne­go tań­ca­mi fe­re­tro­nów


Obraź­nik, ochwe­śnik – wy­mar­ły zawód po­le­ga­ją­cy na wyt­wa­rza­niu obra­zów, rycin i od­bi­tek drze­wo­ryt­ni­czych wy­ko­na­nych głów­nie na pa­pie­rze – prze­waż­nie o te­ma­ty­ce de­wo­cyj­nej i re­li­gij­nej, oraz ich do­mo­krąż­nej sprze­da­ży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrażający

1. na­ru­szać czy­je­jąś god­ność oso­bi­stą sło­wem lub czy­nem;
2. na­ru­szać sło­wem lub czy­nem obo­wią­zu­ją­ce war­to­ści, normy lub prawa


Źródła:

SJP.pl

Obrażalska

ko­bie­ta obra­ża­ją­ca się z byle po­wo­du


Źródła:

SJP.pl

Obrażalski

żar­to­bli­wie: obra­ża­ją­cy się z byle przy­czy­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. taki, który obra­ża się z byle po­wo­du

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. ktoś obra­żal­ski (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrażalskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest obra­żal­skie; cecha tych, któ­rzy są obra­żal­scy


Źródła:

Wiktionary

Obrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Obrażać

1. na­ru­szać czy­je­jąś god­ność oso­bi­stą sło­wem lub czy­nem;
2. na­ru­szać sło­wem lub czy­nem obo­wią­zu­ją­ce war­to­ści, normy lub prawa


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obra­zić)

 (1.1) spra­wiać komuś przy­krość

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obra­żać się (dk. obra­zić się)

 (2.1) być ura­żo­nym, dot­knię­tym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrażejowice

Obra­że­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie pro­szo­wic­kim, w gmi­nie Ra­dzie­mi­ce.

W 1595 roku wieś Obra­zo­wi­ce po­ło­żo­na w po­wie­cie pro­szow­skim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go była włas­no­ścią wo­je­wo­dzi­ców kra­kow­skich: Ga­brie­la, An­drze­ja i Jana Ma­gnu­sa Tę­czyń­skich. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obrażenie

1. na­ru­szyć czy­jąś god­ność oso­bi­stą sło­wem lub czy­nem;
2. na­ru­szyć sło­wem lub czy­nem obo­wią­zu­ją­ce war­to­ści, normy lub prawa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obra­zić.

 (1.2) usz­ko­dze­nie tka­nek lub na­rzą­dów ciała, np. po­przez zła­ma­nie, zra­nie­nie, dzia­ła­nie pro­mie­nio­wa­nia itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrażona

1. na­ru­szyć czy­jąś god­ność oso­bi­stą sło­wem lub czy­nem;
2. na­ru­szyć sło­wem lub czy­nem obo­wią­zu­ją­ce war­to­ści, normy lub prawa


Źródła:

SJP.pl

Obrażony

1. na­ru­szyć czy­jąś god­ność oso­bi­stą sło­wem lub czy­nem;
2. na­ru­szyć sło­wem lub czy­nem obo­wią­zu­ją­ce war­to­ści, normy lub prawa


Źródła:

SJP.pl

Obrecja

ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych; żag­win


Źródła:

SJP.pl

Obredlacz

na­rzę­dzie do ob­sy­py­wa­nia ziem­nia­ków oraz za­kry­wa­nia sa­dze­nia­ków; ob­syp­nik


Źródła:

SJP.pl

Obredlać

ob­sy­py­wać zie­mią niż­sze czę­ści łodyg lub górne czę­ści ko­rze­ni za po­mo­cą radła; obrad­lać


Źródła:

SJP.pl

Obredlić

ob­sy­pać zie­mią niż­sze czę­ści łodyg lub górne czę­ści ko­rze­ni za po­mo­cą radła; obrad­lić


Źródła:

SJP.pl

Obremski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obreparować

daw­niej: obre­pe­ro­wać - na­pra­wić wszyst­ko do­kład­nie


Źródła:

SJP.pl

Obreparowywać

na­pra­wiać do­kład­nie, re­pe­ro­wać wszyst­ko; obre­pe­ro­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Obreperowywać

na­pra­wiać do­kład­nie, re­pe­ro­wać wszyst­ko; obre­pa­ro­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Obretka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. gwara. (wschod­nio­pol.) kan­tar, uź­dzie­ni­ca (bez wę­dzi­dła)


Źródła:

Wiktionary

Obrobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obro­bić.


Źródła:

Wiktionary

Obrobić

1. nadać cze­muś kształt;
2. przy­go­to­wać zie­mię pod upra­wę;
3. wy­koń­czyć brze­gi tka­ni­ny;
4. po­tocz­nie: ob­ga­dać;
5. po­tocz­nie: okraść kogoś lub coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obra­biać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obra­biać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrocik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od obrót


Źródła:

Wiktionary

Obroczek

zdrob­nie­nie od: obrok


Źródła:

SJP.pl

Obrodzić

1. wydać ob­fi­ty plon;
2. po­ja­wić się lub wy­stą­pić w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Obrodzony

taki, który się obro­dził


Źródła:

SJP.pl

Obrok

pasza dla koni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. pasza dla zwie­rząt po­cią­go­wych, zaz­wy­czaj dla koni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obromino

Obro­mi­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie py­rzyc­kim, w gmi­nie Py­rzy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go. Po­ło­żo­na jest na po­łud­nio­wy za­chód od Gór Li­po­wych, w są­siedzt­wie Let­ni­na.


Źródła:

Wikipedia

Obrona

1. od­pie­ra­nie na­pa­ści; bro­nie­nie;
2. strze­że­nie kogoś lub cze­goś przed nie­bez­pie­czeń­stwa­mi ; ochro­na;
3. coś, co sta­no­wi osło­nę przed nie­bez­pie­czeń­stwem;
4. dzia­ła­nia wy­ko­ny­wa­ne przez ad­wo­ka­ta oskar­żo­ne­go, zmie­rza­ją­ce do wy­ka­za­nia nie­win­no­ści lub zmniej­sze­nia od­po­wie­dzial­no­ści po­dej­rza­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­ciw­dzia­ła­nie ata­ko­wi, chro­nie­nie się przed obcą agre­sją

 (1.2) wojsk. prze­ciw­dzia­ła­nie ata­ko­wi zbroj­ne­mu;

 (1.3) prze­ciw­sta­wia­nie się za­rzu­tom lub wro­gim ar­gu­men­tom

 (1.4) praw. in­sty­tu­cja w pro­ce­sie są­do­wym ma­ją­ca na celu uchro­nie­nie oskar­żo­ne­go przed wy­so­ką karą

 (1.5) sport. część dru­ży­ny utrud­nia­ją­ca prze­ciw­ni­ko­wi zdo­by­wa­nie punk­tów

 (1.6) sport. dzia­ła­nie, które bez­poś­red­nio za­po­bie­ga utra­cie bram­ki / punk­tu

 (1.7) szach. ro­dzaj de­biu­tu, w któ­rym o cha­rak­te­rze gry za­de­cy­do­wał sza­chi­sta gra­ją­cy czar­ny­mi

 (1.8) szach. prze­ciw­dzia­ła­nie stra­cie fi­gu­ry lub pola na sza­chow­ni­cy


Obro­na – za­sad­ni­czy ro­dzaj dzia­łań, za­mie­rzo­ny lub wy­mu­szo­ny ro­dzaj walki pro­wa­dzo­ny po to, aby za­po­biec opa­no­wa­niu przez woj­ska prze­ciw­ni­ka te­re­nu i unie­moż­li­wie­nia mu re­a­li­za­cji za­kła­da­nych celów, stwa­rza­jąc w ten spo­sób wa­run­ki do dzia­ła­nia za­czep­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obro­nić.


Źródła:

Wiktionary

Obronić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bro­nić)

 (1.1) ode­przeć atak

 (1.2) ustrzec przed czymś nie­po­żą­da­nym lub niech­cia­nym

 (1.3) eduk. zdać eg­za­min zwią­za­ny z przy­go­to­wa­ną uprzed­nio pracą

 (1.4) sport. nie do­pu­ścić do utra­ty punk­tu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obro­nić się (ndk. bro­nić się)

 (2.1) ode­przeć atak na sie­bie

 (2.2) ustrzec się przed czymś nie­po­żą­da­nym lub niech­cia­nym

 (2.3) eduk. zdać eg­za­min zgod­nie z pro­ce­du­ra­mi, po przed­sta­wie­niu uprzed­nio przy­go­to­wa­nej pracy


Źródła:

Wiktionary

Obronniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obron­ny


Źródła:

SJP.pl

Obronno-Obserwacyjny

słu­żą­cy do obro­ny i ob­ser­wa­cji


Źródła:

SJP.pl

Obronnościowy

→ obron­ność


Patrz:obronność

Źródła:

SJP.pl

Obronność

Obron­ność – dzie­dzi­na bez­pie­czeń­stwa na­ro­do­we­go obej­mu­ją­ca prze­ciw­sta­wia­nie się za­gro­że­niom po­li­tycz­no-mi­li­tar­nym przy wy­ko­rzy­sta­niu zor­ga­ni­zo­wa­nych w sy­stem woj­sko­wych i cy­wil­nych za­so­bów pań­stwa. W prak­ty­ce obron­ność oz­na­cza moż­li­wość od­par­cia agre­sji oraz przy­go­to­wa­nia pań­stwa do dzia­łal­no­ści obron­nej.


Źródła:

Wikipedia

Obronny

1. słu­żą­cy do obro­ny;
2. sta­no­wią­cy obro­nę przed ata­kiem


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który sta­no­wi obro­nę przed ata­kiem; taki, który służy do obro­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrosnąć

1. ros­nąc, po­kryć coś, wy­ros­nąć do­ko­ła cze­goś;
2. po­kryć się war­stwą cze­goś;
3. zy­skać, zgro­ma­dzić dużo cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obra­stać)

 (1.1) wy­ros­nąć do­ko­ła cze­goś; ros­nąc, po­kryć coś

 (1.2) po­kryć się war­stwą cze­goś

 (1.3) zdo­być, zgro­ma­dzić dużo cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrost

ro­dzaj grzy­bów za­li­cza­ny do po­ro­stów


Źródła:

SJP.pl

Obrostka

obrost­ka mu­rów­ka - ga­tu­nek pszczo­ły z ro­dzi­ny mie­sier­ko­wa­tych


Obrost­ka ("Da­sy­po­da") – ro­dzaj pszczół z ro­dzi­ny spój­ni­co­wa­tych (Me­lit­ti­dae). Cha­rak­te­ry­zu­ją się sil­nie owło­sio­nym cia­łem. Tylne go­le­nie samic wy­po­sa­żo­ne w gęste szczo­tecz­ki, na któ­rych zbie­ra­ny jest pyłek. Wszyst­kie ga­tun­ki za­kła­da­ją swoje gnia­zda w wy­ko­pa­nych przez sie­bie nor­kach w ziemi. Norki obro­stek są dość głę­bo­kie (u obrost­ki let­niej to ok. 40–60 cm), głęb­sze od na­le­żą­cych do tej samej ro­dzi­ny spój­nic ("Me­lit­ta") i skró­ci­nek ("Ma­cro­pis").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrostnica

krzew lub drze­wo z ro­dzi­ny wią­zo­wa­tych, upra­wia­ne dla wy­so­ko­ga­tun­ko­we­go, bar­dzo twar­de­go drew­na, wy­stę­pu­ją­ce głów­nie w umiar­ko­wa­nej i mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej stre­fie pół­ku­li pół­noc­nej; wią­zo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Obrosły

1. po­ro­śnię­ty, po­kry­ty war­stwą cze­goś; obro­śnię­ty, za­ro­śnię­ty;
2. w prze­no­śni: obro­sły do­stat­kiem, pie­niędz­mi itp. - taki, który się wzbo­ga­cił, na­gro­ma­dził ja­kieś dobra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który zo­stał po­kry­ty czymś ros­ną­cym lub na­war­stwia­ją­cym się

 (1.2) taki, z któ­rym coś po­łą­czy­ło się nie­ro­złącz­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lm. rodz. nmos. czasu przesz. trybu oz­najm. od obros­nąć

 (2.2) 3. os. lm. rodz. nmos. czasu przesz. trybu oz­najm. od obróść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrotnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kolej. urzą­dze­nie słu­żą­ce do zmia­ny kie­run­ku po­ja­zdu do­ko­ny­wa­nej przez obrót plat­for­ma­at­for­my, na któ­rej po­jazd stoi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obrotniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obrot­nie


Źródła:

SJP.pl

Obrotniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obrot­ny


Źródła:

SJP.pl

Obrotnik

jeden z krę­gów szyj­nych, umoż­li­wia­ją­cy obra­ca­nie głowy


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) anat. drugi kręg szyj­ny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrotność

po­tocz­nie: za­rad­ność ży­cio­wa; przed­się­bior­czość, re­zo­lut­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest obrot­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrotny

1. po­tocz­nie: odz­na­cza­ją­cy się spry­tem i ży­cio­wą za­rad­no­ścią; przed­się­bior­czy, re­zo­lut­ny;
2. daw­niej:
a) po­ru­sza­ją­cy się szyb­ko i zwin­nie;
b) da­ją­cy się łatwo obra­cać


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się spry­tem i za­rad­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrotomierz

mier­nik pręd­ko­ści obro­to­wej, wy­ska­lo­wa­ny zaz­wy­czaj w ilo­ści obro­tów na mi­nu­tę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. lotn. mot. przy­rząd mie­rzą­cy licz­bę obro­tów da­ne­go urzą­dze­nia, po­ja­zdu lub ma­szy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrotowa

1. do­ty­czą­cy ruchu wokół włas­nej osi;
2. ma­ją­cy moż­li­wość obra­ca­nia się;
3. zwią­za­ny z obro­tem pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl

Obrotowość

szyb­kość, z jaką firma obra­ca ka­pi­ta­łem obro­to­wym w celu ge­ne­ro­wa­nia przy­cho­dów


Źródła:

SJP.pl

Obrotowy

1. do­ty­czą­cy ruchu wokół włas­nej osi;
2. ma­ją­cy moż­li­wość obra­ca­nia się;
3. zwią­za­ny z obro­tem pie­nię­dzy


przy­miot­nik

 (1.1) fiz. zwią­za­ny z ru­chem do­o­ko­ła osi, obra­ca­nia

 (1.2) techn. taki, który może się obra­cać; obra­ca­ją­cy się

 (1.3) ekon. zwią­za­ny z go­tów­ko­wym albo to­wa­ro­wym obro­tem w przed­się­bior­stwach

 (1.4) polit. iron. taki, który czę­sto do­ko­nu­je zmia­ny swo­jej orien­ta­cji po­li­tycz­nej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sport. za­wod­nik w piłce ręcz­nej, który gra bez­poś­red­nio przed linią pola bram­ko­we­go, po­mię­dzy obroń­ca­mi dru­ży­ny prze­ciw­nej;


Obro­to­wy (spo­ty­ka się także nazwę "ko­ło­wy") – za­wod­nik w piłce ręcz­nej, który gra bez­poś­red­nio przed linią pola bram­ko­we­go, po­mię­dzy obroń­ca­mi dru­ży­ny prze­ciw­nej. Jego funk­cją jest ocze­ki­wa­nie na piłkę, tak by po jej zła­pa­niu od razu obró­cić się (stąd nazwa) i wy­ko­nać rzut na bram­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrotówka

1. księ­ga bi­lan­sów brut­to; księ­ga do spra­wo­zdań za krót­ki okres, np. bi­lan­sów dzien­nych, mie­sięcz­nych;
2. scena obro­to­wa w te­a­trze;
3. sztucz­na przy­nę­ta węd­kar­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teatr. pot. scena obro­to­wa

 (1.2) hand. pot. księ­ga bi­lan­sów brut­to

 (1.3) hand. pot. księ­ga do spra­wo­zdań za krót­ki okres

 (1.4) wędk. ro­dzaj błyst­ki


Obro­tów­ka lub też błyst­ka obro­to­wa – ro­dzaj błyst­ki, przy­nę­ty węd­kar­skiej uży­wa­nej do po­ło­wu ryb. Skła­da się z drutu, na któ­rym osa­dzo­ny jest kor­pus, ko­ra­li­ki ło­ży­sku­ją­ce strze­miącz­ko, na któ­rym znaj­du­je się obra­ca­ją­cy się pod­czas ścią­ga­nia, wy­pro­fi­lo­wa­ne skrzy­deł­ko. To, jak sze­ro­ko obra­cać się bę­dzie skrzy­deł­ko, za­le­ży od jego cię­ża­ru, kształ­tu i od tego, jak mocno jest wy­pro­fi­lo­wa­ne. Drut z obu stron za­koń­czo­ny jest ocz­ka­mi – tylne służy do za­ło­że­nia kot­wicz­ki, dru­gie zaś do umo­co­wa­nia żyłki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrowiec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Obrowo

1. nazwa kilku wsi i osad w Pol­sce;
2. je­zio­ro w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrowski

przy­miot­nik od: Obro­wo


Źródła:

SJP.pl

Obrozek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. obra­zek


Źródła:

Wiktionary

Obrońca

1. ktoś, kto wy­stę­pu­je w czy­jejś obro­nie;
2. praw­nik bro­nią­cy oskar­żo­ne­go; me­ce­nas; ad­wo­kat;
3. gracz na­le­żą­cy do grupy bro­nią­cej bram­ki na te­re­nie pola bram­ko­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która broni, chro­ni przed czymś, wsta­wia się za kimś lub zaj­mu­je się obro­ną cze­goś przed za­gro­że­niem, krzyw­dą, na­pa­ścią itp.

 (1.2) praw. osoba, któ­rej pracą jest obro­na in­te­re­sów oskar­żo­ne­go pod­czas spra­wy kar­nej

 (1.3) sport. gracz bro­nią­cy do­stę­pu do bram­ki swo­jej dru­ży­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrończyni

1. ko­bie­ta upo­waż­nio­na do obro­ny oskar­żo­ne­go w są­dzie;
2. ko­bie­ta bro­nią­ca coś lub kogoś przed na­pa­ścią, za­rzu­ta­mi, ja­kimś za­gro­że­niem


Źródła:

SJP.pl

Obrośnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obros­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Obrośnięty

1. ros­nąc, po­kryć coś, wy­ros­nąć do­ko­ła cze­goś;
2. po­kryć się war­stwą cze­goś;
3. zy­skać, zgro­ma­dzić dużo cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obroża

1. opa­ska za­kła­da­na psu na szyję, umoż­li­wia­ją­ca pro­wa­dze­nie go na smy­czy, trzy­ma­nie na łań­cu­chu;
2. pas sier­ści albo piór innej barwy ota­cza­ją­cy szyję niek­tó­rych ssa­ków lub pta­ków; koł­nierz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) taśma albo łań­cu­szek za­pi­na­ny na szyi zwie­rzę­cia do­mo­we­go


Obro­ża – zaz­wy­czaj taśma albo łań­cu­szek za­pi­na­ny na szyi zwie­rzę­cia, naj­czę­ściej psa, rza­dziej kota, fret­ki do­mo­wej i in­nych. Ist­nie­je wiele ro­dza­jów obro­ży, np. obro­ża łań­cusz­ko­wa, obro­ża ta­śmo­wa, obro­ża skó­rza­na, obro­ża uzdo­wa, kol­czat­ka itd.

Obro­ża służy do przy­pię­cia smy­czy. Poz­wa­la kon­tro­lo­wać zwie­rzę na spa­ce­rach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrożnik

1. ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych;
2. ro­dzaj pta­ków śpie­wa­ją­cych z po­drzę­du ty­ran­kow­ców


Obroż­nik ("Di­cro­sto­nyx") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny kar­czow­ni­ków (Ar­vi­co­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych (Cri­ce­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrożny

1. o zwie­rzę­tach lub pta­kach: ma­ją­cy szyję oto­czo­ną pasem sier­ści lub piór innej barwy;
2. daw­niej: ma­ją­cy obro­żę, np. pies obroż­ny;
3. le­ming obroż­ny - gry­zoń z ro­dzi­ny nor­ni­ko­wa­tych; le­ming śnież­ny;
4. żwi­ro­wiec obroż­ny - ga­tu­nek owa­do­żer­ne­go ptaka z ro­dzi­ny żwi­row­co­wa­tych; żwi­ro­wiec łą­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wokół szyi pas innej barwy

 (1.2) daw. w obro­ży, z za­ło­żo­ną obro­żą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrożowy

twar­dzio­szek obro­żo­wy - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny twar­dziosz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Obrubniki

Obrub­ni­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Do­brzy­nie­wo Duże.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie kny­szyń­skim w ziemi biel­skiej wo­je­wództ­wa pod­la­skie­go w 1795 roku. Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Obrub­ni­ki. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obrumieniać

przy­pie­kać lub pods­ma­żać je­dze­nie ze wszyst­kich stron na kolor jas­no­brą­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Obrumienić

przy­piec lub pods­ma­żyć je­dze­nie ze wszyst­kich stron na kolor jas­no­brą­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Obrus

na­kry­cie na stół ja­dal­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­koń­czo­ny i zaz­wy­czaj zdo­bio­ny ma­te­riał uży­wa­ny do przy­kry­cia ja­dal­ne­go stołu;


Obrus – tka­ni­na lub dzia­ni­na, uży­wa­ne do przy­kry­cia stołu, zwy­kle na czas po­sił­ków. Pełni funk­cję de­ko­ra­cyj­ną i ochron­ną.

Obru­sy wy­ko­na­ne są z tka­nin jed­wab­nych, lnia­nych lub ba­weł­nia­nych, a także z tka­nin sztucz­nych (tzw. obru­sy pla­mo­od­por­ne) w jed­no­li­tych ko­lo­rach, róż­no­ko­lo­ro­we, ze wzo­ra­mi ża­kar­do­wy­mi, dru­ko­wa­ne lub haf­to­wa­ne, a bar­dziej de­ko­ra­cyj­ne z ko­ro­nek. Na uro­czy­ste okaz­je prze­waż­nie wy­ko­rzy­stu­je się białe obru­sy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrusik

zdrob­nie­nie od: obrus (na­kry­cie na stół)


Źródła:

SJP.pl

Obruszać

po­czuć się czymś dot­knię­tym


Źródła:

SJP.pl

Obruszony

1. roz­chwiać coś, co mocno w czymś tkwi; oblu­zo­wać;
2. obru­szyć się - wy­ra­zić obu­rze­nie, nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Obruszyć

1. roz­chwiać coś, co mocno w czymś tkwi; oblu­zo­wać;
2. obru­szyć się - wy­ra­zić obu­rze­nie, nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Obrycki

przy­miot­nik od: Obry­te


Źródła:

SJP.pl

Obrypać

re­gio­nal­nie: odra­pać, obłu­pać (np. tynk, mur)


Źródła:

SJP.pl

Obrypywać

re­gio­nal­nie: obłu­py­wać, odra­py­wać (np. tynk, mur)


Źródła:

SJP.pl

Obrys

linia ob­wo­dzą­ca przed­miot w okre­ślo­nej pła­szczyź­nie prze­kro­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zarys, kon­tu­ry cze­goś

 (1.2) linia ob­wo­dzą­ca dany przed­miot w okre­ślo­nej pła­szczyź­nie prze­kro­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrysowy

→ obrys


Patrz:obrys

Źródła:

SJP.pl

Obrysówka

po­tocz­nie: lampa obry­so­wa po­ja­zdu, wska­zu­ją­ca jego sze­ro­kość lub zarys


Źródła:

SJP.pl

Obryte

1. po­tocz­nie: zryć do­o­ko­ła cze­goś;
2. obryć lub obryć się - w śro­do­wi­sku ucz­niow­skim, stu­denc­kim: na­u­czyć się cze­goś bar­dzo do­brze, zwła­szcza pa­mię­cio­wo; obkuć, obkuć się, wykuć, wykuć się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrytki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Obryty

1. po­tocz­nie: zryć do­o­ko­ła cze­goś;
2. obryć lub obryć się - w śro­do­wi­sku ucz­niow­skim, stu­denc­kim: na­u­czyć się cze­goś bar­dzo do­brze, zwła­szcza pa­mię­cio­wo; obkuć, obkuć się, wykuć, wykuć się


Źródła:

SJP.pl

Obryw

1. gwał­tow­ne od­pad­nię­cie ścia­ny skal­nej, na­wi­su lo­do­we­go itp.;
2. miej­sce pow­sta­łe przez ober­wa­nie się ma­te­ria­łu skal­ne­go;
3. ober­wa­ny kawał skały lub lodu;
4. po­tocz­nie:
a) po­bi­cie; lanie, manto;
b) ostre upom­nie­nie lub ostra kry­ty­ka; bura, ob­skok, ochrzan, opieprz;
c) ko­rzyść uzy­ska­na do­dat­ko­wo w sto­sun­ku do za­rob­ków


Obryw – gwał­tow­ne oder­wa­nie się mas skal­nych od stro­me­go, ur­wi­ste­go stoku, czę­ste przy trzę­sie­niach ziemi. Naj­czę­ściej przyj­mu­je formę la­wi­ny ka­mien­nej. Przy­kła­dem są Wan­tu­le w Do­li­nie Mię­tu­siej w Ta­trach. U pod­nó­ża stoku lub ścia­ny skal­nej pow­sta­je duże na­gro­ma­dze­nie blo­ków skal­nych, two­rzą­ce be­zład­ne blo­ko­wi­sko, tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrywek

od­dar­ty, ur­wa­ny ka­wa­łek cze­goś; strzę­pek


Źródła:

SJP.pl

Obrywka

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) daw­niej, po­tocz­nie: to, co przy­pa­dło komuś w zysku, do­sta­ło się w udzia­le; do­dat­ko­wy do­chód, zysk


Źródła:

SJP.pl

Obrywy

1. gwał­tow­ne od­pad­nię­cie ścia­ny skal­nej, na­wi­su lo­do­we­go itp.;
2. miej­sce pow­sta­łe przez ober­wa­nie się ma­te­ria­łu skal­ne­go;
3. ober­wa­ny kawał skały lub lodu;
4. po­tocz­nie:
a) po­bi­cie; lanie, manto;
b) ostre upom­nie­nie lub ostra kry­ty­ka; bura, ob­skok, ochrzan, opieprz;
c) ko­rzyść uzy­ska­na do­dat­ko­wo w sto­sun­ku do za­rob­ków


Źródła:

SJP.pl

Obryzg

chrząszcz z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Obryzgnąć

rzad­ko: obryz­gać, och­la­pać; obryz­nąć


Źródła:

SJP.pl

Obryznąć

rzad­ko: obryz­gać, och­la­pać; obryz­gnąć


Źródła:

SJP.pl

Obryć

1. po­tocz­nie: zryć do­o­ko­ła cze­goś;
2. obryć lub obryć się - w śro­do­wi­sku ucz­niow­skim, stu­denc­kim: na­u­czyć się cze­goś bar­dzo do­brze, zwła­szcza pa­mię­cio­wo; obkuć, obkuć się, wykuć, wykuć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obry­wać)

 (1.1) pot. opa­no­wać dany ma­te­riał bar­dzo do­brze, zaz­wy­czaj drogą me­cha­nicz­ne­go za­pa­mię­ty­wa­nia

cza­sow­nik

 (2.1) stpol. oko­pać do­o­ko­ła

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obryć się (ndk. obry­wać się

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obryć się

 (4.1) gw-pl|Kresy. ogo­lić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzask

nie­przy­jem­ny smak cze­goś skwa­śnia­łe­go, sfer­men­to­wa­ne­go, zep­su­te­go


Źródła:

SJP.pl

Obrzański

przy­miot­nik od: Obra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Obrą, do­ty­czą­cy Obry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzezanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. med. za­bieg czę­ścio­we­go usu­nię­cia na­plet­ka ze wzglę­dów ry­tu­al­nych, re­li­gij­nych, lecz­ni­czych, hi­gie­nicz­nych bądź este­tycz­nych;

 (1.2) rel. med. za­bieg czę­ścio­we­go lub cał­ko­wi­te­go usu­nię­cia łech­tacz­ki, cza­sem także warg sro­mo­wych mniej­szych, ze wzglę­dów ry­tu­al­nych, re­li­gij­nych lub este­tycz­nych wśród niek­tó­rych ludów afry­kań­skich;


Obrze­za­nie (rza­dziej cyr­kum­cyz­ja, łac. "cir­cum­ci­sio", gr. περιτομή, "peritomé" „do­ko­ła ciąć”) – za­bieg usu­nię­cia na­plet­ka chro­nią­ce­go żo­łądź prą­cia zew­nętrz­nych na­rzą­dów płcio­wych męż­czyz­ny, wy­ko­ny­wa­ny głów­nie z po­wo­dów re­li­gij­nych. Rza­dziej z przy­czyn me­dycz­nych, któ­ry­mi jest, np. stu­lej­ka, za­łu­pek, no­wot­wór.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obrzezaniec

męż­czyz­na lub chło­piec, na któ­rym do­ko­na­no ry­tu­al­ne­go obrze­za­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) obrze­za­ny męż­czyz­na lub chło­piec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzezać

usu­nąć część na­plet­ka


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obrze­zy­wać)

 (1.1) książk. u męż­czyzn: do­ko­nać za­bie­gu usu­nię­cia czę­ści na­plet­ka w ce­lach lecz­ni­czych, hi­gie­nicz­nych bądź este­tycz­nych, a u żydów, mu­zuł­ma­nów oraz niek­tó­rych ludów afry­kań­skich i au­stra­lij­skich także ze wzglę­dów ry­tu­al­nych

 (1.2) książk. u ko­biet: do­ko­nać za­bie­gu czę­ścio­we­go lub cał­ko­wi­te­go usu­nię­cia łech­tacz­ki, cza­sem także warg sro­mo­wych mniej­szych ze wzglę­dów re­li­gij­nych lub este­tycz­nych

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obrze­zać się (ndk. obrze­zy­wać się)

 (2.1) książk. ulec obrze­za­niu, pod­dać się za­bie­go­wi obrze­za­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzezek

obrze­za­ny na­ple­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. część oberz­nię­ta, od­kro­jo­na

 (1.2) daw. część człon­ka mę­skie­go, która u żydów i ma­ho­me­tan pod­le­ga ry­tu­al­ne­mu obrze­za­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzezywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. obrze­za­nie.


Źródła:

Wiktionary

Obrzezywać

do­ko­ny­wać ry­tu­al­ne­go od­cię­cia czę­ści na­plet­ka


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obrze­zać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|obrze­zać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzeża

ota­czać coś czymś wzdłuż brze­gów


Źródła:

SJP.pl

Obrzeżać

ota­czać coś czymś wzdłuż brze­gów


Źródła:

SJP.pl

Obrzeże

usu­nąć część na­plet­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wąski pas przy linii od­gra­ni­cza­ją­cej dwie prze­strze­nie

 (1.2) oko­li­ce koń­czą­ce­go się zja­wi­ska czy czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzeżek

kleszcz ży­wią­cy się krwią ludzi i zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Obrzeżenie

oto­czyć coś czymś wzdłuż brze­gów


Źródła:

SJP.pl

Obrzeżny

cią­gną­cy się wzdłuż brze­gów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obrzeżowy

→ obrze­że


Patrz:obrzeże

Źródła:

SJP.pl

Obrzeżyć

oto­czyć coś czymś wzdłuż brze­gów


Źródła:

SJP.pl

Obrzmiały

na­puch­nię­ty, znieksz­tał­co­ny przez obrzęk


Źródła:

SJP.pl

Obrzmienie

po­więk­szyć się wsku­tek gro­ma­dze­nia się w tkan­ce płynu su­ro­wi­cze­go; na­puch­nąć, obrzę­knąć


Źródła:

SJP.pl

Obrzmiewać

po­więk­szać się wsku­tek gro­ma­dze­nia się w tkan­ce płynu su­ro­wi­cze­go; puch­nąć, obrzę­kać


Źródła:

SJP.pl

Obrzmieć

po­więk­szyć się wsku­tek gro­ma­dze­nia się w tkan­ce płynu su­ro­wi­cze­go; na­puch­nąć, obrzę­knąć


Źródła:

SJP.pl

Obrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obrzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Obrzuszna

błona wy­ście­ła­ją­ca wew­nętrz­ną ścia­nę jamy brzusz­nej i okry­wa­ją­ca więk­szość znaj­du­ją­cych się w niej na­rzą­dów; otrzew­na


Źródła:

SJP.pl

Obrzut

pier­wsza, nie­wy­gła­dzo­na war­stwa tynku wie­lo­war­stwo­we­go; obrzut­ka


Źródła:

SJP.pl

Obrzutka

pier­wsza war­stwa tynku wie­lo­war­stwo­we­go; obrzut


Obrzut­ka – pier­wsza war­stwa tynku wie­lo­war­stwo­we­go wy­ko­na­na w celu zwięk­sze­nia przy­czep­no­ści na­rzu­tu tyn­ko­we­go do po­dło­ża. Zwy­kle wy­ko­ny­wa­na z rzad­kiej, moc­nej za­pra­wy ce­men­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrzyca

rzeka w Pol­sce, do­pływ Odry


Obrzy­ca (niem. "Raule Obra") – rzeka w za­chod­niej Pol­sce, prawy do­pływ Odry o dłu­go­ści 49,05 km i po­wierzch­ni do­rze­cza 1808 km².

Ma cha­rak­ter ty­po­wej rzeki ni­zin­nej, w znacz­nym stop­niu ure­gu­lo­wa­nej. Pły­nie przez Po­je­zie­rze Sław­skie i Kot­li­nę Kar­gow­ską w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrzycczanin

miesz­ka­niec Obrzyc­ka (mia­sta w Pol­sce); Obrzy­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Obrzycczanka

miesz­kan­ka Obrzyc­ka (mia­sta w Pol­sce); Obrzy­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Obrzycki

przy­miot­nik od: Obrzyc­ko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Obrzyc­kiem, do­ty­czą­cy Obrzyc­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzycko

przy­miot­nik od: Obrzyc­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Obrzyc­ko – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, po­ło­żo­ne przy uj­ściu rzeki Samy do Warty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrzyczanin

miesz­ka­niec Obrzyc­ka (mia­sta w Pol­sce); Obrzyc­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Obrzyczanka

miesz­kan­ka Obrzyc­ka (mia­sta w Pol­sce); Obrzyc­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Obrzydlej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obrzyd­le


Źródła:

SJP.pl

Obrzydlistwo

obrzyd­li­wość, szka­ra­da, coś ohyd­ne­go, odra­ża­ją­ce­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) coś pa­skud­ne­go, brzyd­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzydliwie

przy­słó­wek

 (1.1) książk. w spo­sób bu­dzą­cy wstręt, nie­chęć, obrzy­dze­nie


Źródła:

Wiktionary

Obrzydliwiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba ma­ją­ca w zwy­cza­ju ro­bie­nie rze­czy obrzyd­li­wych; osoba oce­nia­na ne­ga­tyw­nie, wzbu­dza­ją­ca nies­mak lub obra­zę, obrzy­dze­nie


Źródła:

Wiktionary

Obrzydliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obrzyd­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Obrzydliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest obrzyd­li­we

 (1.2) coś, co jest obrzyd­li­we


Źródła:

Wiktionary

Obrzydliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obrzyd­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Obrzydliwy

przy­miot­nik

 (1.1) książk. bu­dzą­cy odra­zę


Źródła:

Wiktionary

Obrzydzać

po­wo­do­wać u kogoś nie­chęć, wstręt do cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) spra­wiać, że ktoś czuje nie­chęć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzydzenie

spo­wo­do­wać u kogoś nie­chęć, wstręt do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obrzy­dzić.

 (1.2) bar­dzo silne uczu­cie nie­chę­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzydzić

spo­wo­do­wać u kogoś nie­chęć, wstręt do cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obrzydły

1. taki, który komuś obrzydł;
2. wstręt­ny, odra­ża­ją­cy; obrzyd­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Obrzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obrzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Obrzygać

orzy­gać;
1. wul­gar­nie: po­bru­dzić wy­mio­ci­na­mi; za­rzy­gać;
2. po­tocz­nie: po­bru­dzić czymś bryz­ga­ją­cym; opry­skać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obrzy­gi­wać)

 (1.1) posp. zwy­mio­to­wać na coś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obrzy­gać się (ndk. obrzy­gi­wać się)

 (2.1) posp. zwy­mio­to­wać na sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzygiwać

wy­mio­to­wać na kogoś lub na coś


Źródła:

SJP.pl

Obrzym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. ol­brzym


Źródła:

Wiktionary

Obrzympany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. ma­ją­cy nie­rów­ny i po­szar­pa­ny brzeg


Źródła:

Wiktionary

Obrzyn

broń palna z ucię­tą lufą; urzy­nek, urzyn, obrzy­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) broń zaz­wy­czaj kłu­sow­ni­cza, ka­ra­bin z ob­cię­tą lufą;


Obrzyn – pier­wot­nie długa broń strze­lec­ka, pod­da­na mo­dy­fi­ka­cji po­przez jej znacz­ne skró­ce­nie (do­ko­nu­jąc ob­cię­cia czę­ści lufy a nie­kie­dy rów­nież kolby).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrzynek

1. broń palna z ucię­tą lufą; urzy­nek, urzyn, obrzyn;
2. ob­cię­ty ka­wa­łek cze­goś; skra­wek, ob­ci­nek


Źródła:

SJP.pl

Obrzynki

1. broń palna z ucię­tą lufą; urzy­nek, urzyn, obrzyn;
2. ob­cię­ty ka­wa­łek cze­goś; skra­wek, ob­ci­nek


Źródła:

SJP.pl

Obrządeczek

zdrob­nie­nie od: obrzą­dek


Źródła:

SJP.pl

Obrządek

1. usta­lo­ny tryb czyn­no­ści pod­czas ja­kiejś uro­czy­sto­ści; ce­re­mo­nia;
2. co­dzien­ne prace go­spo­dar­skie, zwła­szcza zwią­za­ne z ho­dow­lą zwie­rząt; opo­rzą­dze­nie;
3. wyz­na­nie re­li­gij­ne;
4. li­tur­gia w ra­mach tego wyz­na­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kult. po­rzą­dek uro­czy­stych ob­cho­dów

 (1.2) pot. stały pow­ta­rza­ją­cy się rytm prac go­spo­dar­skich

 (1.3) rel. ryt w ra­mach jed­nej ro­dzi­ny li­tur­gicz­nej

 (1.4) rel. pu­blicz­ny akt re­li­gij­ny, rów­nież jego po­rzą­dek

 (1.5) rel. wyz­na­nie w ra­mach jed­nej re­li­gii

 (1.6) przen. ry­tu­ał


Obrzą­dek (także ryt li­tur­gicz­ny albo li­tur­gia) – utr­wa­lo­ny spe­cy­ficz­ny spo­sób spra­wo­wa­nia li­tur­gii, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla da­ne­go re­gio­nu.

W chrze­ści­jań­stwie obrzą­dek sta­no­wi odz­wier­cied­le­nie du­cho­wo­ści – nauki, tra­dy­cji – da­ne­go ko­ścio­ła sui iuris, ich zew­nętrz­ną formę. Po­ję­cie obrząd­ku obej­mu­je zaz­wy­czaj rów­nież roz­wią­za­nia z za­kre­su or­ga­ni­za­cji ko­ścio­ła, or­ga­ni­za­cji roku li­tur­gicz­ne­go i po­dob­nych za­gad­nień.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrządzać

wy­ko­ny­wać co­dzien­ne prace go­spo­dar­skie, szcze­gól­nie zwią­za­ne z ho­dow­lą zwie­rząt do­mo­wych; oprzą­tać


Źródła:

SJP.pl

Obrządzić

wy­ko­nać co­dzien­ne prace go­spo­dar­skie, szcze­gól­nie zwią­za­ne z ho­dow­lą zwie­rząt do­mo­wych; oprząt­nąć


Źródła:

SJP.pl

Obrzębin

Obrzę­bin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie tu­rec­kim, w gmi­nie Turek.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.

Obrzę­bin po­ło­żo­ny jest bez­poś­red­nio przy za­chod­niej gra­ni­cy Turku, przy dro­dze kra­jo­wej nr 72.


Źródła:

Wikipedia

Obrzęd

sze­reg tra­dy­cyj­nych prak­tyk to­wa­rzy­szą­cych uro­czy­sto­ści o cha­rak­te­rze re­li­gij­nym, ro­dzin­nym lub spo­łecz­nym; ry­tu­ał; ce­re­mo­nia; obrzą­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) upo­rząd­ko­wa­ny akt o zna­cze­niu sym­bo­licz­nym, ele­ment uro­czy­sto­ści, wy­ni­ka­ją­cy z tra­dy­cji


Obrzęd – ze­spół za­ko­rze­nio­nych w tra­dy­cji, naj­czę­ściej okre­ślo­nych prze­pi­sa­mi, czyn­no­ści i prak­tyk o zna­cze­niu sym­bo­licz­nym, to­wa­rzy­szą­cych ja­kiejś uro­czy­sto­ści o cha­rak­te­rze zwią­za­nym z cha­rak­te­rem spo­łecz­no­ści. Obrzę­dy dzie­li się na re­li­gij­ne i świec­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrzędowość

→ obrzęd


Patrz:obrzęd

Źródła:

SJP.pl

Obrzędowy

→ obrzęd


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy zna­cze­nie obrzę­du, zwią­za­ny z obrzę­dem, opar­ty na obrzę­dach


Patrz:obrzęd

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrzędy

sze­reg tra­dy­cyj­nych prak­tyk to­wa­rzy­szą­cych uro­czy­sto­ści o cha­rak­te­rze re­li­gij­nym, ro­dzin­nym lub spo­łecz­nym; ry­tu­ał; ce­re­mo­nia; obrzą­dek


Źródła:

SJP.pl

Obrzęk

nabrz­mie­nie tkan­ki ciała; miej­sce opuch­nię­te; opuch­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. na­gro­ma­dze­nie się płynu w prze­strze­ni po­za­ko­mór­ko­wej, po­wo­du­ją­ce za­u­wa­żal­ne po­więk­sze­nie na­rzą­du lub czę­ści ciała;

 (1.2) leśn. wada drew­na ze znieksz­tał­ce­nia­mi w po­sta­ci na­ro­śli, zgru­bień, wy­brzu­szeń;


Obrzęk (łac. "oe­de­ma") – stwier­dza­ne w ba­da­niu fi­zy­kal­nym gro­ma­dze­nie się płynu w prze­strze­ni po­za­ko­mór­ko­wej i w ja­mach ciała. Pow­sta­je na sku­tek za­bu­rze­nia rów­no­wa­gi mię­dzy czyn­ni­ka­mi dą­żą­cy­mi do za­trzy­ma­nia płynu w na­czy­niach oraz czyn­ni­ków pro­wa­dzą­cych do prze­do­sta­wa­nia się płynu poza ich świa­tło. Obrzęk może być spo­wo­do­wa­ny zgro­ma­dze­niem prze­się­ku lub wy­się­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrzękać

po­więk­szać się wsku­tek gro­ma­dze­nia się w tkan­ce płynu su­ro­wi­cze­go; puch­nąć, obrz­mie­wać


Źródła:

SJP.pl

Obrzęki

nabrz­mie­nie tkan­ki ciała; miej­sce opuch­nię­te; opuch­li­na


Źródła:

SJP.pl

Obrzęknięcie

spuch­nąć wsku­tek na­gro­ma­dze­nia się w tkan­ce płynu su­ro­wi­cze­go; na­puch­nąć, obrz­mieć


Źródła:

SJP.pl

Obrzęknięty

opuch­nię­ty, nabrz­mia­ły


Źródła:

SJP.pl

Obrzęknąć

spuch­nąć wsku­tek na­gro­ma­dze­nia się w tkan­ce płynu su­ro­wi­cze­go; na­puch­nąć, obrz­mieć


Źródła:

SJP.pl

Obrzękowcowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Obrzę­kow­co­wa­te ("Phy­sa­la­cria­ce­ae" Cor­ner) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrzękowcowaty

o ce­chach obrzę­kow­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Obrzękowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z obrzę­kiem, do­ty­czą­cy obrzę­ku


Źródła:

Wiktionary

Obrzękły

spuch­nąć wsku­tek na­gro­ma­dze­nia się w tkan­ce płynu su­ro­wi­cze­go; na­puch­nąć, obrz­mieć


Źródła:

SJP.pl

Obróbka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­ces na­da­wa­nia obiek­to­wi za­ło­żo­nych wła­ści­wo­ści;

 (1.2) ze­spół czyn­no­ści zwią­za­nych z upra­wą roli


Obrób­ka – na­da­nie no­wych cech przed­mio­to­wi obra­bia­ne­mu, zgod­nie z za­ło­że­nia­mi tech­no­lo­gicz­ny­mi, np. wy­mia­rów, twar­do­ści, gład­ko­ści. Obrób­ka jest pro­ce­sem przet­wa­rza­nia su­row­ca w koń­co­wy pro­dukt. Obrób­ki do­ko­nu­je się za po­mo­cą na­rzę­dzi lub ma­szyn wyt­wór­czych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obró­cić.


Źródła:

Wiktionary

Obrócić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obra­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Obrónić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. obro­nić


Źródła:

Wiktionary

Obrót

1. po­ko­na­nie pew­nej od­le­gło­ści po torze ko­ło­wym wokół osi obro­tu;
2. zmia­na po­ło­że­nia wzglę­dem pew­nej osi obro­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ruch zmie­nia­ją­cy kie­ru­nek, w jakim zwró­co­ny jest obiekt ma­te­rial­ny

 (1.2) geom. odw­zo­ro­wa­nie ge­o­me­trycz­ne, jedna z izo­me­trii, obok prze­su­nię­cia i sy­me­trii;

 (1.3) ekon. tran­sak­cje kupna-sprze­da­ży oraz wy­mia­ny to­wa­ru;

 (1.4) ekon. księg. su­ma­rycz­na war­tość obro­tu (1.3)

 (1.5) in­form. obrót o n\; miejsc: dzia­ła­nie, po­le­ga­ją­ce na zmia­nie po­zy­cji wszyst­kich bitów w taki spo­sób, że bit o in­dek­sie i\; znaj­dzie się na po­zy­cji (i + n)\mod k, gdzie k\; to licz­ba bitów w danym sło­wie;

 (1.6) pot. blp. w zło­że­niu z przy­miot­ni­kiem: pręd­kość pracy sil­ni­ka lub urzą­dze­nia za­wie­ra­ją­ce­go sil­nik, przen. pręd­kość pracy czło­wie­ka, in­sty­tu­cji

 (1.7) pot. kie­ru­nek, w jakim zmie­rza dana spra­wa, roz­mo­wa


Obrót – izo­me­tria pa­rzy­sta pła­szczyz­ny lub prze­strze­ni, ma­ją­ca przy­najm­niej jeden punkt stały.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrów

Obrów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Kieł­czy­głów.


Źródła:

Wikipedia

Obróść

1. ros­nąc, po­kryć coś, wy­ros­nąć do­ko­ła cze­goś;
2. po­kryć się war­stwą cze­goś;
3. zy­skać, zgro­ma­dzić dużo cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obrąb

ob­ciąć coś sie­kie­rą, to­po­rem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrąbać

ob­ciąć coś sie­kie­rą, to­po­rem


Źródła:

SJP.pl

Obrąbek

mały, wąski obręb; obrę­bek


Źródła:

SJP.pl

Obrąbić

za­bez­pie­czyć brzeg ma­te­ria­łu nićmi; ob­szyć, obrzu­cić, obrę­bić


Źródła:

SJP.pl

Obrączka

1. pier­ścio­nek ślub­ny (rza­dziej: za­rę­czy­no­wy) bez oczka;
2. opa­ska alu­mi­nio­wa z od­po­wied­nim na­pi­sem, za­kła­da­na pta­kom (zwy­kle prze­lot­nym) na nogę w celu prze­pro­wa­dze­nia ob­ser­wa­cji or­ni­to­lo­gicz­nych;
3. po­tocz­nie:
a) kółko, zwy­kle me­ta­lo­we, uży­wa­ne do umac­nia­nia cze­goś;
b) ko­li­ste obra­mo­wa­nie wokół cze­goś; ob­wód­ka, otok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: obręcz

 (1.2) jubil. ozdo­ba naj­czę­ściej wy­ko­na­na ze szla­chet­ne­go me­ta­lu w for­mie kółka bez oczka no­szo­na na palcu

 (1.3) jubil. zob. obrącz­ka ślub­na.;

 (1.4) ornit. opa­ska z na­pi­sem, za­kła­da­na na nogę pta­kom w celu pro­wa­dze­nia ob­ser­wa­cji

 (1.5) techn. kółko uży­wa­ne do wzmac­nia­nia lub łą­cze­nia cze­goś

 (1.6) ko­li­ste obra­mo­wa­nie wokół cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrączkarski

zwią­za­ny z obrącz­ko­wa­niem pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Obrączki

1. pier­ścio­nek ślub­ny (rza­dziej: za­rę­czy­no­wy) bez oczka;
2. opa­ska alu­mi­nio­wa z od­po­wied­nim na­pi­sem, za­kła­da­na pta­kom (zwy­kle prze­lot­nym) na nogę w celu prze­pro­wa­dze­nia ob­ser­wa­cji or­ni­to­lo­gicz­nych;
3. po­tocz­nie:
a) kółko, zwy­kle me­ta­lo­we, uży­wa­ne do umac­nia­nia cze­goś;
b) ko­li­ste obra­mo­wa­nie wokół cze­goś; ob­wód­ka, otok


Źródła:

SJP.pl

Obrączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obrącz­ko­wać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obrączkowany

1. za­kła­dać zwie­rzę­tom (głów­nie pta­kom) me­ta­lo­wą lub pla­sti­ko­wą obrącz­kę w ce­lach ba­daw­czych;
2. zdzie­rać, wy­ci­nać pasek kory wraz z miaz­gą z pnia drze­wa w celu przer­wa­nia prze­pły­wu soków w drze­wie przez­na­czo­nym do ścię­cia lub w celu spro­wo­ko­wa­nia jego wcze­śniej­sze­go owo­co­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Obrączkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem obrącz­kę; ko­li­sty, ob­wód­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Obrączkować

1. za­kła­dać zwie­rzę­tom (głów­nie pta­kom) me­ta­lo­wą lub pla­sti­ko­wą obrącz­kę w ce­lach ba­daw­czych;
2. zdzie­rać, wy­ci­nać pasek kory wraz z miaz­gą z pnia drze­wa w celu przer­wa­nia prze­pły­wu soków w drze­wie przez­na­czo­nym do ścię­cia lub w celu spro­wo­ko­wa­nia jego wcze­śniej­sze­go owo­co­wa­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­o­brącz­ko­wać)

 (1.1) zool. za­kła­dać obrącz­kę, zna­ku­jąc np. ptaki lub nie­to­pe­rze

 (1.2) bot. usu­wać pier­ścień zew­nętrz­nych tka­nek z pnia ro­śli­ny drze­wia­stej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obrączkowce

po­drząd gadów łu­sko­no­śnych, pro­wa­dzą­cych po­dziem­ny tryb życia; am­fis­be­ny, zwit­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Obrączkowiec

przed­sta­wi­ciel po­drzę­du gadów łu­sko­no­śnych, pro­wa­dzą­cych po­dziem­ny tryb życia; zwit­nik, am­fis­ben, am­fis­be­na


Źródła:

SJP.pl

Obrączkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z obrącz­ką, do­ty­czą­cy obrącz­ki


Źródła:

Wiktionary

Obręb

obrąb;
1. ob­szar, teren;
2. za­kres, za­sięg wy­stę­po­wa­nia;
3. brzeg, skraj ma­te­ria­łu; obrę­bek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­raź­nie od­gra­ni­czo­ny ob­szar wew­nętrz­ny

 (1.2) za­kres dzia­łań, moż­li­wo­ści, ob­szar wpły­wów

 (1.3) kra­wiect­wo za­wi­nię­ty brzeg tka­ni­ny, przy­szy­ty w ten spo­sób, aby nie strzę­pił się

 (1.4) leśn. wy­dzie­lo­ny teren lasu dla pro­wa­dze­nia jed­no­li­tej go­spo­dar­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obrębalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obrębek

mały, wąski obręb; obrą­bek


Obrę­bek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Po­krzyw­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obrębiec

Obrę­biec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przas­ny­skim, w gmi­nie Czer­ni­ce Bo­ro­we. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obrębowy

→ obręb


Patrz:obręb

Źródła:

SJP.pl

Obrębski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obręcz

1. koło wy­ko­na­ne z paska me­ta­lu, drew­na itp. o róż­no­rod­nym za­sto­so­wa­niu.
2. okrąg opa­su­ją­cy coś; obwód; otok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sztyw­ny pas z po­łą­czo­ny­mi koń­ca­mi, opa­su­ją­cy coś

 (1.2) kolej. część ze­sta­wu ko­ło­we­go

 (1.3) anat. część pół­ku­li mózgu;

 (1.4) anat. struk­tu­ra kost­na pod­pie­ra­ją­ca mię­śnie koń­czy­ny gór­nej;

 (1.5) sto­mat. zgru­bie­nia szkli­wa oko­li­cy szyj­ki zęba

 (1.6) sport. przy­rząd gim­na­stycz­ny w kształ­cie okrę­gu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obręczowy

→ obręcz


Patrz:obręcz

Źródła:

SJP.pl

Obs.

skrót

 (1.1) = lotn. wojsk. ob­ser­wa­tor


Źródła:

Wiktionary

Obsada

1. ze­spół ak­to­rów gra­ją­cych w fil­mie lub sztu­ce; ob­sa­dze­nie ak­to­rów w fil­mie lub sztu­ce;
2. grupa osób zaj­mu­ją­cych wyz­na­czo­ne sta­no­wi­ska w danej pla­ców­ce; ob­sa­dze­nie oso­ba­mi okre­ślo­nych sta­no­wisk w danej pla­ców­ce;
3. część urzą­dze­nia, w któ­rej osa­dzo­na jest jakaś inna część


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teatr. film. ze­spół ludzi, który wcie­la się w role w sztu­ce, fil­mie, przed­sta­wie­niu ba­le­to­wym, ka­ba­re­to­wym, ope­ro­wym itp.

 (1.2) umie­szcze­nie kogoś na ja­kimś sta­no­wi­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsadka

uchwyt do sta­lów­ki


Ob­sad­ka (w niek­tó­rych re­gio­nach Pol­ski na­zy­wa­na "rącz­ką") – uchwyt do sta­lów­ki. Jest to okrą­gły, cza­sem spła­szczo­ny na końcu kołek, z kil­ku­mi­li­me­tro­wym pó­ło­krą­głym wyż­ło­bie­niem na końcu. Wyż­ło­bie­nie to jest przez­na­czo­ne do wci­śnię­cia i w miarę trwa­łe­go ob­sa­dze­nia w nim sta­lów­ki (stąd nazwa).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obsadnik

gruby ju­stu­nek że­liw­ny słu­żą­cy do wy­peł­nia­nia w for­mie dru­kar­skiej mar­gi­ne­sów i świa­teł w tek­ście; szteg


Źródła:

SJP.pl

Obsadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­sa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Obsadzić

cza­sow­nik

 (1.1) ogrod. po­sa­dzić ro­śli­ny na ja­kiejś wyz­na­czo­nej po­wierzch­ni

 (1.2) film. teatr. dać rolę w ja­kimś przed­sta­wie­niu, fil­mie


Źródła:

Wiktionary

Obscena

nie­przyz­wo­i­te, spro­śne rze­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) tre­ści nie­przyz­wo­i­te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obscenicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ob­sce­nicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Obsceniczność

nie­przyz­wo­i­tość, spro­śność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ob­sce­nicz­ne, bezw­styd­ne, wul­gar­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsceniczny

ra­żą­cy, nie­przyz­wo­i­ty, spro­śny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­przyz­wo­i­ty, nie­od­po­wied­ni do po­ka­zy­wa­nia w miej­scach pu­blicz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsedować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. na­rzu­cać się, prze­śla­do­wać, na­tręt­nie przesz­ka­dzać


Źródła:

Wiktionary

Obserwabla

ope­ra­tor her­mi­tow­ski de­fi­nio­wa­ny w me­cha­ni­ce kwan­to­wej, re­pre­zen­tu­ją­cy pewną mie­rzal­ną wiel­kość fi­zycz­ną


Ob­ser­wa­bla – ope­ra­tor her­mi­tow­ski (sa­mos­przę­żo­ny) de­fi­nio­wa­ny w me­cha­ni­ce kwan­to­wej, re­pre­zen­tu­ją­cy pewną mie­rzal­ną wiel­kość fi­zycz­ną.

Przy­dat­ność ope­ra­to­rów her­mi­tow­skich wy­ni­ka stąd, że ich war­to­ści włas­ne są licz­ba­mi rze­czy­wi­sty­mi i z tej racji mogą okre­ślać wy­ni­ki po­mia­rów fi­zycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obserwable

ope­ra­tor her­mi­tow­ski de­fi­nio­wa­ny w me­cha­ni­ce kwan­to­wej, re­pre­zen­tu­ją­cy pewną mie­rzal­ną wiel­kość fi­zycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Obserwacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) do­kład­ne przy­glą­da­nie się cze­muś lub komuś, ce­lo­we za­u­wa­ża­nie jego ru­chów lub czy­nów

 (1.2) sfor­mu­ło­wa­nie pow­sta­łe w wy­ni­ku ob­ser­wa­cji (1.1)

 (1.3) med. okres spę­dza­ny przez pa­cjen­ta w szpi­ta­lu, w któ­rym pod­da­wa­ny jest ba­da­niom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obserwacyjny

→ ob­ser­wa­cja


przy­miot­nik

 (1.1) słu­żą­cy ob­ser­wa­cji


Patrz:obserwacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obserwanci

czło­nek za­ko­nu, za­cho­wu­ją­ce­go su­ro­we, pier­wot­ne re­gu­ły


Źródła:

SJP.pl

Obserwancja

1. ści­słe prze­strze­ga­nie pew­nych reguł, praw;
2. re­gu­ła za­kon­na


Ob­ser­wan­cja (łac. "ob­ser­van­tia" - za­cho­wa­nie, prze­strze­ga­nie) − ści­ślej­szy spo­sób za­cho­wa­nia, prze­strze­ga­ny przez człon­ków da­ne­go zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go w Ko­ście­le Ka­to­lic­kim.

Za­cho­wa­nie re­gu­ły i prze­strze­ga­nie zo­bo­wią­zań wy­ni­ka­ją­cych z po­słu­szeń­stwa w obrę­bie wspól­no­ty za­kon­nej np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obserwancki

→ ob­ser­want


Patrz:obserwant

Źródła:

SJP.pl

Obserwant

czło­nek za­ko­nu, za­cho­wu­ją­ce­go su­ro­we, pier­wot­ne re­gu­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. hist. czło­nek Za­ko­nu Braci Mniej­szych Ob­ser­wan­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obserwantka

→ ob­ser­want


Patrz:obserwant

Źródła:

SJP.pl

Obserwator

1. osoba ob­ser­wu­ją­ca coś, ba­da­ją­ca coś; świa­dek; widz;
2. przed­sta­wi­ciel pań­stwa lub or­ga­ni­za­cji mię­dzy­na­ro­do­wej wy­sła­ny ofi­cjal­nie do śle­dze­nia prze­bie­gu waż­nych wy­da­rzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba do­kład­nie przy­glą­da­ją­ca się cze­muś, wni­kli­wie ob­ser­wu­ją­ca coś

 (1.2) polit. przed­sta­wi­ciel pań­stwa lub or­ga­ni­za­cji ofi­cjal­nie wy­sła­ny w celu śle­dze­nia i zda­wa­nia re­la­cji z istot­nych wy­da­rzeń

 (1.3) wojsk. żoł­nierz śle­dzą­cy dzia­ła­nia wo­jen­ne w róż­nych fa­zach walki

 (1.4) nauk. pra­cow­nik na­u­ko­wy ba­da­ją­cy przez ob­ser­wa­cję zja­wi­ska przy­ro­dy

 (1.5) daw. czło­wiek prze­strze­ga­ją­cy zwy­cza­jów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obserwatorium

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce lub bu­dow­la do ob­ser­wo­wa­nia cze­goś, zwy­kle pla­ców­ka na­u­ko­wa;


Ob­ser­wa­to­rium – pla­ców­ka na­u­ko­wa wy­po­sa­żo­na w urzą­dze­nia słu­żą­ce do pro­wa­dze­nia sy­ste­ma­tycz­nych badań i ob­ser­wa­cji astro­no­micz­nych, me­te­o­ro­lo­gicz­nych, ge­o­ma­gne­tycz­nych, sejs­mo­gra­ficz­nych itp.; także: bu­dy­nek, w któ­rym mie­ści się taka pla­ców­ka. Daw­niej sło­wem "ob­ser­wa­to­rium" okre­śla­ny był rów­nież do­wol­ny punkt, miej­sce lub po­mie­szcze­nie, z któ­re­go była do­ko­ny­wa­na ob­ser­wa­cja.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obserwatorka

1. ko­bie­ta ob­ser­wu­ją­ca coś, ba­da­ją­ca coś; świa­dek; widz;
2. przed­sta­wi­ciel­ka pań­stwa lub or­ga­ni­za­cji mię­dzy­na­ro­do­wej wy­sła­na ofi­cjal­nie do śle­dze­nia prze­bie­gu waż­nych wy­da­rzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: ob­ser­wa­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obserwowalność

Ob­ser­wo­wal­ność – włas­ność ukła­du ste­ro­wa­nia mó­wią­ca, czy na pod­sta­wie od­czy­tu sy­gna­łu ste­ru­ją­ce­go oraz od­czy­tu sy­gna­łu wyj­ścio­we­go moż­li­we jest okre­śle­nie wew­nętrz­ne­go stanu obiek­tu. Zna­jo­mość tego stanu jest ważna na przy­kład w przy­pad­ku sto­so­wa­nia al­go­ryt­mu esty­ma­cji mi­ni­mal­nok­wa­dra­to­wej.


Źródła:

Wikipedia

Obserwowalny

da­ją­cy się do­strzec, moż­li­wy do za­ob­ser­wo­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do za­ob­ser­wo­wa­nia w ja­ki­kol­wiek spo­sób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obserwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­ser­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obserwować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) uważ­nie, przez dłuż­szy czas przy­glą­dać się cze­muś

 (1.2) spo­strze­gać

 (1.3) fiz. w me­cha­ni­ce kwan­to­wej: do­ko­ny­wać po­mia­ru

 (1.4) in­form. otrzy­my­wać in­for­ma­cje o okre­ślo­nych zda­rze­niach

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­ser­wo­wać się

 (2.1) przy­glą­dać się sobie sa­me­mu

 (2.2) ob­ser­wo­wać (1.1) wza­jem­nie jeden dru­gie­go


Źródła:

Wiktionary

Obsesja

1. nie­u­stan­nie po­wra­ca­ją­ca, upor­czy­wa myśl, prze­śla­du­ją­ca kogoś;
2. w me­dy­cy­nie: na­tręct­wo w po­sta­ci bez­sen­sow­ne­go sko­ja­rze­nia, uro­jo­ne­go za­gro­że­nia, bę­dą­ce ob­ja­wem ner­wi­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. myśl, idea, prze­ko­na­nie itp. upor­czy­wie kogoś prze­śla­du­ją­ce, nie­moż­ność uwol­nie­nia się od ta­kich myśli lub od wy­ko­ny­wa­nia pow­ta­rza­ją­cych się czyn­no­ści

 (1.2) psych. objaw cho­ro­by (ner­wi­cy lub psy­cho­ner­wi­cy), po­le­ga­ją­cy na upor­czy­wych my­ślach i czyn­no­ściach i nie­moż­no­ści uwol­nie­nia się od nich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsesjonat

osoba ogar­nię­ta upor­czy­wy­mi my­śla­mi, obra­za­mi, od któ­rych nie może się uwol­nić


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś owład­nię­ty ob­se­sją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsesjonatka

→ ob­se­sjo­nat


Patrz:obsesjonat

Źródła:

SJP.pl

Obsesjonistka

→ ob­se­sjo­ni­sta


Patrz:obsesjonista

Źródła:

SJP.pl

Obsesyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ob­se­syj­ny, na­tar­czy­wie, upar­cie


Źródła:

Wiktionary

Obsesyjno-Kompulsywny

wy­ka­zu­ją­cy za­rów­no cechy ob­se­syj­ne, jak i kom­pul­syw­ne


Źródła:

SJP.pl

Obsesyjność

→ ob­se­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co jest ob­se­syj­ne; cecha tych, któ­rzy są ob­se­syj­ni


Patrz:obsesyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsesyjny

przy­mu­so­wy, na­tręt­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy ob­se­sji, taki, jak w ob­se­sji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Obsiadać

sia­dać wraz z in­ny­mi oso­ba­mi do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) sia­dać wraz z kil­ko­ma oso­ba­mi do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś

 (1.2) zbie­rać się w dużej ilo­ści w ja­kimś miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsiadły

siąść wraz z in­ny­mi oso­ba­mi do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obsiać

za­siać na całym polu lub grząd­ce


Źródła:

SJP.pl

Obsiec

ob­ciąć coś za po­mo­cą sie­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Obsiekiwać

sie­ka­jąc, ob­ci­nać coś


Źródła:

SJP.pl

Obsiepywać

gwa­ro­wo: ob­szar­py­wać, strzę­pić (np. brzeg tka­ni­ny)


Źródła:

SJP.pl

Obsiew

1. ob­sia­nie ja­kie­goś te­re­nu;
2. to, co zo­sta­ło po­sia­ne do­o­ko­ła cze­goś lub na ja­kimś te­re­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. umie­szcze­nie na­sion w ziemi

 (1.2) roln. teren, na któ­rym wy­sia­no na­sio­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­sie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obsikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­si­kać.


Źródła:

Wiktionary

Obsikać

po­tocz­nie:
1. oddać mocz; ob­szczać;
2. o ja­kimś pły­nie:
a) wy­le­cieć wą­skim stru­mie­niem;
b) wy­pu­ścić z cze­goś, np. z węża, wą­skim stru­mie­niem


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­si­ki­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­si­ki­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsikiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­si­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obsikiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ob­si­kać)

 (1.1) sikać na coś


Źródła:

Wiktionary

Obsiąść

siąść wraz z in­ny­mi oso­ba­mi do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obski

→ Ob


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Obem, do­ty­czą­cy Obu (mia­sta lub rzeki)


Patrz:Ob

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obskok

1. nagłe oto­cze­nie ze wszyst­kich stron;
2. zmia­na kie­run­ku jazdy na nar­tach pod­sko­kiem


Źródła:

SJP.pl

Obskurancki

wstecz­ny, za­co­fa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ob­sku­ran­ta i ob­sku­ran­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obskurant

osoba za­co­fa­na pod wzglę­dem kul­tu­ral­nym, prze­ciw­na zmia­nom, nowym ideom i po­stę­po­wi; ob­sku­ran­ty­sta, wstecz­niak, wstecz­nik, za­co­fa­niec, kon­ser­wa­ty­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba o wstecz­nych po­glą­dach, prze­ciw­nik po­stę­pu i wszel­kich no­wi­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obskurantka

→ ob­sku­rant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. ko­bie­ta o wstecz­nych po­glą­dach, prze­ciw­nicz­ka po­stę­pu i wszel­kich no­wi­nek


Patrz:obskurant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obskurantysta

prze­ciw­nik po­stę­pu, czło­wiek za­co­fa­ny; ob­sku­rant; wstecz­nik


Źródła:

SJP.pl

Obskurantyzm

ciem­no­ta umy­sło­wa, wro­gie na­sta­wie­nie do po­stę­pu, za­co­fa­nie, wstecz­nict­wo, koł­tuń­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. nie­chęć do oś­wia­ty, nauki i no­wo­ści


Ob­sku­ran­tyzm (od ob­scu­ra­re, ob­scu­rans „za­ciem­niać, za­ciem­nia­ją­cy”) – ciem­no­ta umy­sło­wa, wstecz­nict­wo, koł­tuń­stwo, wro­gie na­sta­wie­nie do po­stę­pu i oś­wia­ty oraz prak­ty­ka ce­lo­we­go za­po­bie­ga­nia poz­na­niu fak­tów lub szcze­gó­łów ja­kiejś spra­wy. Ter­min pow­sta­ły w okre­sie oś­wie­ce­nia okre­śla­ją­cy dok­try­nę ka­to­lic­ką i na­sta­wie­nie Ko­ścio­ła wobec kul­tu­ry. W sa­ty­rycz­nej wizji Sta­ni­sła­wa Kost­ki Po­toc­kie­go sto­li­cą ob­sku­ran­tyz­mu jest Ciem­no­gród, a sze­rzą­cy ciem­no­tę mieli być odz­na­cza­ni Or­de­rem Niedź­wiad­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obskurnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ob­skur­ny


Źródła:

Wiktionary

Obskurniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ob­skur­nie


Źródła:

SJP.pl

Obskurniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ob­skur­ny


Źródła:

SJP.pl

Obskurność

→ ob­skur­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ob­skur­ne; cecha tych, któ­rzy są ob­skur­ni


Patrz:obskurny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obskurny

brzyd­ki, za­nied­ba­ny, nie­e­ste­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nad­mier­nie brud­ny i brzyd­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsmarkać

po­tocz­nie: za­bru­dzić coś wy­dzie­li­ną z nosa; os­mar­kać, zas­mar­kać


Źródła:

SJP.pl

Obsmarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obs­ma­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obsmarować

os­ma­ro­wać;
1. za­bru­dzić coś z wierz­chu, zwła­szcza czymś lep­kim, płyn­nym; us­ma­ro­wać;
2. prze­no­śnie: oczer­nić kogoś, pop­suć komuś re­pu­ta­cję; oplot­ko­wać;
3. obs­ma­ro­wać się:
a) za­bru­dzić się z wierz­chu, zwła­szcza czymś lep­kim, płyn­nym;
b) prze­no­śnie: wza­jem­nie rzu­cić na sie­bie oskar­że­nia


Źródła:

SJP.pl

Obsmarowywać

os­ma­ro­wy­wać;
1. za­bru­dzać coś z wierz­chu, zwła­szcza czymś lep­kim, płyn­nym; us­ma­ro­wać;
2. prze­no­śnie: oczer­niać kogoś, psuć komuś re­pu­ta­cję; oplot­ko­wy­wać, ob­ma­wiać;
3. obs­ma­ro­wy­wać się:
a) za­bru­dzać się z wierz­chu, zwła­szcza czymś lep­kim, płyn­nym;
b) prze­no­śnie: wza­jem­nie rzu­cać na sie­bie oskar­że­nia


Źródła:

SJP.pl

Obsmażać

sma­żyć krót­ko z róż­nych stron


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obs­ma­żyć)

 (1.1) kulin. opie­kać na pa­tel­ni

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obs­ma­żać się (dk. obs­ma­żyć się)

 (2.1) kulin. być opie­ka­nym na pa­tel­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsmażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obs­ma­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Obsmażony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: obs­ma­żyć

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) kulin. przy­rzą­dzo­ny / przy­rzą­dza­ny w pro­ce­sie obs­ma­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Obsmażyć

us­ma­żyć krót­ko z róż­nych stron


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obs­ma­żać)

 (1.1) kulin. opiec na pa­tel­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsmyczyć

ob­ciąć bar­dzo krót­ko włosy


Źródła:

SJP.pl

Obsobaczyć

obrzu­cić kogoś wyz­wi­ska­mi


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­so­ba­czać)

 (1.1) posp. obrzu­cić kogoś wyz­wi­ska­mi, prze­kleń­stwa­mi, obel­ga­mi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­so­ba­czyć się (ndk. ob­so­ba­czać się)

 (2.1) posp. obrzu­cić się wza­jem­nie wyz­wi­ska­mi, prze­kleń­stwa­mi, obel­ga­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsolutnie

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Obu­cho­wi­cze,Bar­to­szy­ce. ab­so­lut­nie


Źródła:

Wiktionary

Obspawać

za­spa­wać do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obspawywać

spa­wać coś do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obsprawiać

po­tocz­nie: za­o­pa­try­wać kogoś w naj­nie­zbęd­niej­sze rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Obsprawić

po­tocz­nie: za­o­pa­trzyć kogoś w naj­nie­zbęd­niej­sze rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Obsranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. za­nie­czy­szcze­nie cze­goś włas­nym kałem

 (1.2) wulg. przen. ob­mó­wie­nie kogoś


Źródła:

Wiktionary

Obsraniec

wul­gar­nie: tchórz; trzę­si­du­pa, stra­chaj­ło, cykor


Źródła:

SJP.pl

Obsrać

(wul­gar­ne) obes­rać; osrać;
1. od­da­jąc kał, za­bru­dzić coś;
2. ob­ga­dać kogoś;
3. zi­gno­ro­wać coś lub kogoś


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. obs­ry­wać)

 (1.1) wulg. od­da­jąc kał, ubru­dzić coś lub kogoś

 (1.2) wulg. przen. ob­mó­wić kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obs­rać się (ndk. obs­ry­wać się)

 (2.1) wulg. od­da­jąc kał, ubru­dzić sa­me­go sie­bie

 (2.2) wulg. przen. ob­mó­wić sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. za­nie­czy­szcza­nie cze­goś włas­nym kałem

 (1.2) wulg. ob­ma­wia­nie kogoś


Źródła:

Wiktionary

Obsrywać

obes­ry­wać, os­ry­wać; wul­gar­nie:
1. od­da­jąc kał, bru­dzić coś;
2. prze­no­śnie: ob­ga­dy­wać kogoś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. obs­rać)

 (1.1) wulg. za­bru­dzić coś lub kogoś kałem

 (1.2) wulg. przen. ob­mó­wić kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obs­ry­wać się (dk. obs­rać się)

 (2.1) wulg. od­da­jąc kał ubru­dzić sa­me­go sie­bie

 (2.2) wulg. przen. ob­mó­wić sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obstalonek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|War­sza­wa. za­mó­wie­nie


Źródła:

Wiktionary

Obstalować

prze­sta­rza­le: zle­cić rze­mieśl­ni­ko­wi wy­ko­na­nie ja­kie­goś przed­mio­tu


Źródła:

SJP.pl

Obstalowywać

prze­sta­rza­le: zle­cać rze­mieśl­ni­ko­wi wy­ko­na­nie ja­kie­goś przed­mio­tu


Źródła:

SJP.pl

Obstalunek

za­mó­wie­nie pod wy­miar


Źródła:

SJP.pl

Obstawa

grupa osób za­an­ga­żo­wa­nych do czy­jejś ochro­ny w miej­scach pu­blicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lu­dzie sta­no­wią­cy czy­jąś ochro­nę, za­bez­pie­cze­nie cze­goś

 (1.2) to, czym się ob­sta­wia coś, daje za­bez­pie­cze­nie kogoś lub cze­goś

 (1.3) ryb. sieć do po­ło­wu ryb sku­pio­nych w przy­brzeż­nej, za­ro­śnię­tej czę­ści je­zio­ra

 (1.4) osoba lub grupa ludzi to­wa­rzy­szą­ca komuś lub śle­dzą­ca kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obstawać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) nie zmie­niać włas­ne­go zda­nia

 (1.2) rzad. brać czy­jąś stro­nę


Źródła:

Wiktionary

Obstawiać

cza­sow­nik

 (1.1) ty­po­wać praw­do­po­dob­ny wynik po­przez wska­za­nie war­to­ści za­kła­du


Źródła:

Wiktionary

Obstać

zo­stać, za­stą­pić kogoś


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) przest. wy­star­czyć

 (1.2) przest. utrzy­mać się

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. przetr­wać, wy­trzy­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obstoć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. przetr­wać, prze­żyć

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wy­trzy­mać


Źródła:

Wiktionary

Obstruent

spół­gło­ska wy­ma­wia­na ze zwar­ciem lub sil­nym zbli­że­niem na­rzą­dów mowy; spół­gło­ska wła­ści­wa


Nie mylić z: Ob­struk­cja.

Ob­stru­ent (in. spół­gło­ska wła­ści­wa) – nie­bę­dą­ca so­no­ran­tem, wy­ma­wia­na ze zwar­ciem lub sil­nym zbli­że­niem na­rzą­dów mowy, bądź też z taką kom­bi­na­cją po­wyż­szych ar­ty­ku­la­cji, że wyt­wo­rze­nie szcze­li­ny bez­poś­red­nio po zwar­ciu za­po­bie­ga ploz­ji. Przy­kła­da­mi ob­stru­en­tów w ję­zy­ku pol­skim mogą być:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obstrukcja

1. ha­mo­wa­nie roz­wo­ju ja­kiejś spra­wy, utrud­nia­nie;
2. zat­war­dze­nie;
3. ob­struk­cja par­la­men­tar­na - utrud­nia­nie prze­bie­gu obrad lub pod­ję­cia uchwa­ły przy za­sto­so­wa­niu le­gal­nych środ­ków pro­ce­du­ry par­la­men­tar­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ha­mo­wa­nie spraw­ne­go prze­bie­gu cze­goś

 (1.2) pot. med. trud­ność z wy­da­le­niem stol­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obstrukcjonista

osoba pow­strzy­mu­ją­ca bieg ja­kichś wy­da­rzeń, ha­mu­ją­ca prze­bieg ja­kieś spra­wy


Źródła:

SJP.pl

Obstrukcjonistka

→ ob­struk­cjo­ni­sta


Patrz:obstrukcjonista

Źródła:

SJP.pl

Obstrukcjonizm

utrud­nia­nie lub ha­mo­wa­nie ja­kiejś spra­wy, np. prze­ciw­dzia­ła­nie uchwa­le­niu usta­wy w par­la­men­cie


Źródła:

SJP.pl

Obstrukcyjny

1. zwią­za­ny z za­par­ciem stol­ca;
2. utrud­nia­ją­cy lub ha­mu­ją­cy prze­bieg ja­kiejś spra­wy


Źródła:

SJP.pl

Obstrużek

to, co się ze­stru­gu­je; wiór


Źródła:

SJP.pl

Obstrzał

in­ten­syw­ne ostrze­li­wa­nie; ostrzał


Źródła:

SJP.pl

Obstrzyknąć

wstrzy­knąć le­kar­stwo do­o­ko­ła rany


Źródła:

SJP.pl

Obstrzępiać

spra­wiać, że kra­wę­dzie cze­goś stają się nie­rów­ne


Źródła:

SJP.pl

Obsunięty

ob­su­nąć się:
1. oder­wa­wszy się od cze­goś, od­paść, zsu­nąć się; prze­su­nąć się w dół, śliz­ga­jąc się; osy­pać się;
2. zmie­nić po­zy­cję ze sto­ją­cej na le­żą­cą lub klę­czą­cą; opaść, osu­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Obsunąć

ob­su­nąć się:
1. oder­wa­wszy się od cze­goś, od­paść, zsu­nąć się; prze­su­nąć się w dół, śliz­ga­jąc się; osy­pać się;
2. zmie­nić po­zy­cję ze sto­ją­cej na le­żą­cą lub klę­czą­cą; opaść, osu­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Obsuw

1. zie­mia i ma­te­riał skal­ny na­gro­ma­dzo­ne na stoku i u jego pod­nó­ża na sku­tek zsu­wa­nia się mas skal­nych; osu­wi­sko, zsuw, usu­wi­sko;
2. po­tocz­nie: nie­po­wo­dze­nie, wpad­ka, kom­pro­mi­ta­cja; ob­su­wa, ob­suw­ka


Źródła:

SJP.pl

Obsuwa

pot. nie­po­wo­dze­nie, wpad­ka; ob­suw­ka


Źródła:

SJP.pl

Obsuwać

ob­su­wać się:
1. oder­wa­wszy się od cze­goś, od­pa­dać, zsu­wać się; prze­su­wać się w dół, śliz­ga­jąc się; osy­pać się;
2. zmie­niać po­zy­cję ze sto­ją­cej na le­żą­cą lub klę­czą­cą; opa­dać, osu­wać się


Źródła:

SJP.pl

Obsuwisko

zie­mia, odła­my skal­ne i wszyst­ko to, co ule­gło ob­su­nię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Obsuwka

po­tocz­nie: nie­po­wo­dze­nie, wpad­ka; ob­su­wa


Źródła:

SJP.pl

Obsydian

szkli­sta skała wul­ka­nicz­na, uży­wa­na daw­niej do wy­ro­bu broni i na­rzę­dzi, a obec­nie w ju­bi­ler­stwie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. kwa­śna skała wy­lew­na;


Ob­sy­dian (izo­fir) lapis ob­si­dia­nus – kwa­śna skała wy­lew­na, zło­żo­na nie­mal wy­łącz­nie ze szkli­wa wul­ka­nicz­ne­go, za­wie­ra do 1% wody. Na­tu­ral­ne szkło pow­sta­je w wy­ni­ku na­tych­mia­sto­we­go sty­gnię­cia magmy (lawy). Skład che­micz­ny (głów­nie dwut­le­nek krze­mu) zwią­za­ny jest z typem lawy i obej­mu­je bar­dzo wiele form, od ob­sy­dia­nu ry­o­li­to­we­go po fo­no­li­to­wy. Ulega re­kry­sta­li­za­cji, przyj­mu­jąc wy­gląd zwy­czaj­nej, drob­no­ziar­ni­stej skały.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obsydianowy

→ ob­sy­dian


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ob­sy­dia­nem, do­ty­czą­cy ob­sy­dia­nu; wy­ko­na­ny z ob­sy­dia­nu


Patrz:obsydian

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obsyfiać

osy­fiać; po­tocz­nie:
1. mocno coś za­bru­dzać, za­nie­czy­szczać; za­sy­fiać, zaś­wi­niać, za­pa­pry­wać;
2. po­wo­do­wać wy­stą­pie­nie pry­szczy, krost; wy­sy­fiać


Źródła:

SJP.pl

Obsyfiały

za­sy­fio­ny, za­sy­fia­ły, osy­fia­ły, osy­fio­ny, ob­sy­fio­ny; po­tocz­nie:
1. bar­dzo brud­ny, za­nie­czy­szczo­ny;
2. po­kry­ty pry­szcza­mi


Źródła:

SJP.pl

Obsyfić

osy­fić; po­tocz­nie:
1. mocno coś za­bru­dzić, za­nie­czy­ścić; oś­wi­nić, za­sy­fić, uś­wi­nić;
2. spo­wo­do­wać wy­stą­pie­nie pry­szczy, krost; wy­sy­fić


Źródła:

SJP.pl

Obsypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­sy­pać.


Źródła:

Wiktionary

Obsypany

po­kry­ty czymś wy­stę­pu­ją­cym w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Obsypać

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ob­sy­py­wać)

 (1.1) po­kryć coś czymś syp­kim, sy­piąc

 (1.2) wy­stę­pu­jąc w dużej licz­bie, po­kryć coś

 (1.3) ob­da­rzyć czymś hoj­nie

 (1.4) po­wie­dzieć komuś bar­dzo wiele cze­goś

 (1.5) po­kryć coś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­sy­pać się (ndk. ob­sy­py­wać się)

 (2.1) ob­sy­pać (1.1-4) sa­me­go sie­bie

 (2.2) ob­sy­pać (1.1-4) sie­bie wza­jem­nie

 (2.3) zo­stać ob­sy­pa­nym (1.1)

 (2.4) sy­piąc (1.1) się, od­paść od cze­goś

 (2.5) o pszczo­łach: wym­rzeć i opaść na dno ula

 (2.6) po­kryć sie czymś


Źródła:

Wiktionary

Obsypisko

ru­mo­wi­sko pow­sta­łe po­przez osy­pa­nie się wie­trze­ją­cych skał i ziemi; osy­pi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obsypnik

na­rzę­dzie do ob­sy­py­wa­nia ziem­nia­ków oraz za­kry­wa­nia sa­dze­nia­ków; obred­lacz


Źródła:

SJP.pl

Obsypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­sy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obsyłać

1. po­sy­łać kogoś do róż­nych miejsc lub osób;
2. daw­niej: ob­sy­łać się - wy­sy­łać kogoś lub coś naw­za­jem do sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Obsza

wieś w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bił­go­raj­skim


Obsza (nazwa hi­sto­rycz­na: Obsza-Fol­wark, pier­wot­nie "Psza" lub "Psze") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bił­go­raj­skim, w gmi­nie Obsza. Leży na Pła­sko­wy­żu Tar­no­grodz­kim.

Wieś jest so­łect­wem, sie­dzi­bą w gminy Obsza oraz rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Wnie­bow­zię­cia Najś­więt­szej Maryi Panny. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) wieś li­czy­ła 794 miesz­kań­ców i była trze­cią co do licz­by lud­no­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obszamerowywać

ob­szy­wać czymś; obla­mo­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Obszar

1. ogra­ni­czo­na część prze­strze­ni; po­wierzch­nia cze­goś;
2. miej­sce wy­stę­po­wa­nia cze­goś; za­sięg;
3. zbiór ot­war­ty i spój­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogra­ni­czo­na część po­wierzch­ni, zwy­kle du­żych roz­mia­rów

 (1.2) po­wierzch­nia wyz­na­czo­na przez wy­stę­po­wa­nie cze­goś

 (1.3) za­kres ja­kiejś dzia­łal­no­ści

 (1.4) mat. zbiór ot­war­ty i spój­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obszarnictwo

1. go­spo­dar­ka ob­szar­ni­cza;
2. ogół ob­szar­ni­ków; ob­szar­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Obszarniczka

wła­ści­ciel­ka du­że­go ma­jąt­ku ziem­skie­go; dzie­dzicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Obszarniczy

do­ty­czą­cy ob­szar­ni­ka lub ob­szar­nict­wa


Źródła:

SJP.pl

Obszarnik

wła­ści­ciel du­że­go ma­jąt­ku ziem­skie­go; dzie­dzic, zie­mia­nin, agra­riusz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­sia­dacz wiel­kie­go ma­jąt­ku ziem­skie­go


Ob­szar­nik – okre­śle­nie wła­ści­cie­la ziem­skie­go, zaz­wy­czaj pe­jo­ra­tyw­ne. Czę­sto uży­wa­ne, rów­nież w tym zna­cze­niu, w okre­sie II Rze­czy­po­spo­li­tej i Pol­ski Lu­do­wej. Naj­więk­szy­mi ob­szar­ni­ka­mi w Pol­sce byli Za­mo­y­scy herbu Je­li­ta.

Nazwa pow­sta­ła w cza­sie po re­for­mie sy­ste­mu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go Ce­sar­stwa Au­strii usta­wą z dnia 12 sierp­nia 1866 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obszarowy

przy­miot­nik od: ob­szar


Źródła:

SJP.pl

Obszarpaniec

po­tocz­nie: osoba w po­dar­tym, brud­nym, li­chym ubra­niu; ob­dar­tus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba w po­dar­tym, ob­szar­pa­nym ubra­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obszarpany

1. szar­piąc, ober­wać lub po­strzę­pić coś do­o­ko­ła; oszar­pać, otar­gać, ob­tar­gać;
2. ob­szar­pać się - zo­stać od­dzie­lo­nym od cze­goś wsku­tek szar­pa­nia; otar­gać się, ob­tar­gać się


Źródła:

SJP.pl

Obszarpać

1. szar­piąc, ober­wać lub po­strzę­pić coś do­o­ko­ła; oszar­pać, otar­gać, ob­tar­gać;
2. ob­szar­pać się - zo­stać od­dzie­lo­nym od cze­goś wsku­tek szar­pa­nia; otar­gać się, ob­tar­gać się


Źródła:

SJP.pl

Obszarpaństwo

ober­wań­stwo;
1. cho­dze­nie w zni­szczo­nym, niech­luj­nym ubra­niu;
2. ogół osób cho­dzą­cych w zni­szczo­nym, niech­luj­nym ubra­niu


Źródła:

SJP.pl

Obszarpywać

szar­piąc, obry­wać coś do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obszaur

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. straż­nik gra­nicz­ny, także cel­nik


Źródła:

Wiktionary

Obszański

→ Obsza


Patrz:Obsza

Źródła:

SJP.pl

Obszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Obszczać

po­tocz­nie: oddać mocz na kogoś lub na coś; ob­si­kać, obe­szczać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­szczy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­szczy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obszczina

chłop­ska wspól­no­ta gmin­na w car­skiej Rosji


Ob­szczi­na (ros. община – "wspól­no­ta", мир – "mir") – wspól­no­ta wiej­ska w Im­pe­rium Ro­syj­skim.

O wszyst­kich jej spra­wach de­cy­do­wa­ło ogól­ne ze­bra­nie człon­ków ob­szczi­ny. Prze­de wszyst­kim wspól­nie do­ko­ny­wa­ła roz­dzia­łu ziemi — z uwz­ględ­nie­niem licz­by do­ro­słych osób w ro­dzi­nie go­spo­da­rza; poza grun­ta­mi użyt­ko­wa­ny­mi przez po­szcze­gól­nych chło­pów-człon­ków ob­szczi­ny ist­nia­ły wspól­ne pa­stwi­ska, lasy i łąki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obszczymur

ob­szczy­mu­rek; po­gard­li­wie:
1. osoba z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go, żul, menel, lump;
2. pijak spod skle­pu mo­no­po­lo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) obraź. pot. osoba za­łat­wia­ją­ca po­trze­by fiz­jo­lo­gicz­ne w miej­scach pu­blicz­nych

 (1.2) obraź. pot. pijak spod skle­pu mo­no­po­lo­we­go

 (1.3) obraź. pot. przen. o oso­bie god­nej po­gar­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obszczymurek

ob­szczy­mur; po­gard­li­wie:
1. osoba z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go, żul, menel, lump;
2. pijak spod skle­pu mo­no­po­lo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. zob. ob­szczy­mur.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obszczypać

oszczy­pać;
1. szczyp­nąć wiele razy, w wielu miej­scach;
2. sku­biąc, ober­wać tro­chę cze­goś w róż­nych miej­scach;
3. wy­wo­łać uczu­cie kłu­ją­ce­go bólu w róż­nych miej­scach


Źródła:

SJP.pl

Obszczypywać

oszczy­py­wać;
1. szczy­pać wiele razy, w wielu miej­scach;
2. sku­biąc, obry­wać tro­chę cze­goś w róż­nych miej­scach;
3. wy­wo­ły­wać uczu­cie kłu­ją­ce­go bólu w róż­nych miej­scach


Źródła:

SJP.pl

Obszczywać

obe­szczy­wać; wul­gar­nie:
1. od­da­wać mocz na kogoś lub na coś; ob­si­ki­wać;
2. lek­ce­wa­żyć kogoś lub coś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) posp. ob­si­ki­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obszelmować

oszel­mo­wać; daw­niej:
1. zwy­my­ślać kogoś; zbesz­tać;
2. ob­ciąć komuś ucho w ra­mach kary; oszel­mić;
3. obe­drzeć, po­strzę­pić, ob­szar­pać


Źródła:

SJP.pl

Obszernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ob­szer­ny, rozw­le­kle


Źródła:

Wiktionary

Obszerniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ob­szer­nie


Źródła:

SJP.pl

Obszerniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ob­szer­ny


Źródła:

SJP.pl

Obszernić

daw­niej: uczy­nić ob­szer­niej­szym; po­więk­szyć, roz­sze­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Obszerny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) du­żych roz­mia­rów

 (1.2) za­wie­ra­ją­cy mnó­stwo szcze­gó­łów

 (1.3) wiel­ko­ska­lo­wy, ma­ją­cy duży za­sięg

 (1.4) obej­mu­ją­cy, po­ru­sza­ją­cy wiele kwe­stii, te­ma­tów


Źródła:

Wiktionary

Obszewka

ob­szy­cie brze­gu ubra­nia; la­mów­ka, ob­szyw­ka, oszew­ka


Źródła:

SJP.pl

Obszleg

daw­niej:
1. wyłóg u mun­du­ru;
2. nawóz ota­cza­ją­cy in­spek­ty - skrzy­nie do upra­wy ro­ślin w okre­sie wios­ny i póź­nej je­sie­ni


Źródła:

SJP.pl

Obsztorcowywać

kar­cić kogoś ostro, uży­wa­jąc obel­ży­wych słów


Źródła:

SJP.pl

Obszturkiwać

daw­niej: obsz­tur­chi­wać


Źródła:

SJP.pl

Obszukać

przej­rzeć, prze­szu­kać do­kład­nie


Źródła:

SJP.pl

Obszukiwać

prze­glą­dać, prze­szu­ki­wać do­kład­nie


Źródła:

SJP.pl

Obszycie

1. przy­szyć la­mów­kę; obla­mo­wać;
2. oko­lić coś nitką np. dziur­kę od gu­zi­ka;
3. za­szyć w coś;
4. uszyć lub na­pra­wić ubra­nie dla wielu osób;
5. po­kryć po­kład i burty stat­ku li­stwa­mi


Źródła:

SJP.pl

Obszydełkować

1. wy­koń­czyć brzeg ubra­nia przy po­mo­cy szy­deł­ka;
2. po­kryć coś dzia­ni­ną wyt­wo­rzo­ną przy po­mo­cy szy­deł­ka; za­szy­deł­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Obszydełkowywać

1. wy­kań­czać brzeg ubra­nia przy po­mo­cy szy­deł­ka;
2. po­kry­wać coś dzia­ni­ną wyt­wo­rzo­ną przy po­mo­cy szy­deł­ka; za­szy­deł­ko­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Obszywka

wąski ka­wa­łek ma­te­ria­łu do ob­szy­wa­nia brze­gów tka­ni­ny, ubrań; la­mo­wa­nie, la­mów­ka, obla­mo­wa­nie, obla­mów­ka


Źródła:

SJP.pl

Obszyć

1. przy­szyć la­mów­kę; obla­mo­wać;
2. oko­lić coś nitką np. dziur­kę od gu­zi­ka;
3. za­szyć w coś;
4. uszyć lub na­pra­wić ubra­nie dla wielu osób;
5. po­kryć po­kład i burty stat­ku li­stwa­mi


Źródła:

SJP.pl

Obszyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obsłonka

mała osło­na


Źródła:

SJP.pl

Obsługa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czyn­ność ob­cho­dze­nia się z czymś lub kimś

 (1.2) ze­spół osób upo­waż­nio­nych do zaj­mo­wa­nia się czymś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obsługiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­słu­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obsługiwać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ob­słu­żyć)

 (1.1) wy­ko­ny­wać usłu­gi na rzecz kogoś lub na rzecz ja­kie­goś przed­sięw­zię­cia

 (1.2) ste­ro­wać pracą ja­kie­goś urzą­dze­nia, wy­ko­ny­wać czyn­no­ści po­trzeb­ne do jego dzia­ła­nia

 (1.3) o urzą­dze­niach bądź opro­gra­mo­wa­niu: współ­pra­co­wać, umoż­li­wiać dzia­ła­nie


Źródła:

Wiktionary

Obsłużyć

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­słu­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obtakać

daw­niej: opłu­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Obtalkować

po­sy­pać coś na­o­ko­ło bia­łym pu­drem (tal­kiem); otal­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Obtanić

cza­sow­nik

 (1.1) zmniej­szyć cenę


Źródła:

Wiktionary

Obtarcie

lek­kie za­czer­wie­nie­nie na skó­rze spo­wo­do­wa­ne przy­pad­ko­wym otar­ciem się o jakiś kant, bok itp.


Źródła:

SJP.pl

Obtargać

1. szar­piąc, ober­wać lub po­strzę­pić coś do­o­ko­ła; oszar­pać, otar­gać, ob­szar­pać;
2. ob­tar­gać się - zo­stać od­dzie­lo­nym od cze­goś wsku­tek szar­pa­nia; otar­gać się, ob­szar­pać się


Źródła:

SJP.pl

Obtarty

taki, który ob­tarł się z cze­goś brud­ne­go lub wil­got­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Obtańcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­tań­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obtańcować

po­tocz­nie:
1. na­wy­my­ślać komuś, na­krzy­czeć na kogoś; ob­je­chać;
2. za­tań­czyć po kolei z jedną lub kil­ko­ma oso­ba­mi; ob­tań­czyć


Źródła:

SJP.pl

Obtańcowywać

po­tocz­nie:
1. wy­my­ślać komuś, krzy­czeć na kogoś; ob­jeż­dżać;
2. tań­cząc, okrą­żać kogoś lub coś; ob­tań­czać, otań­czać;
3. tań­czyć po kolei z jedną lub kil­ko­ma oso­ba­mi; ob­tań­czać


Źródła:

SJP.pl

Obtańczać

1. tań­cząc, okrą­żyć kogoś lub coś; otań­czać, ob­tań­co­wy­wać;
2. tań­czyć po kolei z jedną lub kil­ko­ma oso­ba­mi; ob­tań­co­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Obtańczyć

1. tań­cząc, okrą­żyć kogoś lub coś; otań­czyć;
2. za­tań­czyć po kolei z jedną lub kil­ko­ma oso­ba­mi; ob­tań­co­wać;
3. ob­tań­czyć się - na­tań­czyć się wy­star­cza­ją­co


Źródła:

SJP.pl

Obtoczki

w tech­ni­ce: wiór­ki to­kar­skie


Źródła:

SJP.pl

Obtocznica

ob­tocz­ni­ca pa­ster­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Obtoczyć

1. ob­sy­pać coś, oble­pić czymś syp­kim;
2. obro­bić coś na to­kar­ce


Źródła:

SJP.pl

Obtoknąć

daw­niej: opłu­kać


Źródła:

SJP.pl

Obtopnieć

sto­pić się z wielu stron; otop­nieć


Źródła:

SJP.pl

Obtracać

daw­niej: tra­cić dużo cze­goś, trwo­nić coś


Źródła:

SJP.pl

Obtropić

w ło­wiect­wie: tro­piąc, okre­ślić miej­sce prze­by­wa­nia zwie­rzy­ny; wy­tro­pić


Źródła:

SJP.pl

Obtrąbiać

otrą­biać;
1. trą­biąc na kogoś klak­so­nem, wy­ra­żać nie­za­do­wo­le­nie; strą­biać;
2. ogła­szać coś uro­czy­ście; od­trą­biać


Źródła:

SJP.pl

Obtrąbić

ogło­sić coś uro­czy­ście; otrą­bić


Źródła:

SJP.pl

Obtulać

otu­lać;
1. okry­wać czymś w celu ochro­ny, np. przed zim­nem; opa­tu­lać;
2. ob­tu­lać się - okry­wać się czymś w celu ochro­ny, np. przed zim­nem; opa­tu­lać się


Źródła:

SJP.pl

Obtulić

otu­lić;
1. okryć czymś w celu ochro­ny, np. przed zim­nem; opa­tu­lić;
2. ob­tu­lić się - okryć się czymś w celu ochro­ny, np. przed zim­nem; opa­tu­lić się


Źródła:

SJP.pl

Obturacja

zwę­że­nie struk­tu­ry ana­to­micz­nej po­sia­da­ją­cej świa­tło (np. os­krze­la, na­czy­nia krwio­no­śne)


Ob­tu­ra­cja – ter­min me­dycz­ny okre­śla­ją­cy zwę­że­nie struk­tu­ry ana­to­micz­nej po­sia­da­ją­cej świa­tło (na przy­kład os­krze­la, na­czy­nia krwio­no­śne). W przy­pad­ku cho­rób prze­bie­ga­ją­cych z ob­tu­ra­cją os­krze­li (np. astma os­krze­lo­wa) do­cho­dzi do upo­śle­dze­nia prze­pły­wu po­wie­trza w dro­gach od­de­cho­wych wy­ni­ka­ją­ce­go ze zmniej­sze­nia ich droż­no­ści, co prze­ja­wia się od­czu­ciem dusz­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obturacyjny

przy­miot­nik od: ob­tu­ra­cja


Źródła:

SJP.pl

Obturator

Ob­tu­ra­tor – prze­sło­na pro­jek­to­ra fil­mo­we­go usu­wa­ją­ca wadę mi­go­ta­nia obra­zów na ekra­nie pod­czas pro­jek­cji taśmy fil­mo­wej. Skon­stru­o­wa­na zo­sta­ła przez pol­skie­go wy­na­laz­cę i kon­struk­to­ra Ka­zi­mie­rza Pró­szyń­skie­go w 1902 roku i bez­poś­red­nio przy­czy­ni­ła się do roz­wo­ju fil­mów dłu­go­me­tra­żo­wych.


Źródła:

Wikipedia

Obtułowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obtłuc

ude­rze­niem spo­wo­do­wać od­pad­nię­cie, od­pry­śnię­cie, ból lub usz­ko­dze­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obtłuczenie

ude­rze­niem spo­wo­do­wać od­pad­nię­cie, od­pry­śnię­cie, ból lub usz­ko­dze­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obuch

1. prze­ciw­le­gła do ostrza, tępo za­koń­czo­na część sie­kie­ry;
2. ro­dzaj daw­nej broni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. tępo za­koń­czo­na część ro­bo­cza na­rzę­dzia


Obuch, obu­szek, obu­szy­sko – broń biała z za­wi­nię­tym w dół dzio­bem (róż­nią­ca się tym od na­dzia­ka) i młot­kiem po jego prze­ciw­le­głej stro­nie. Sto­so­wa­ny od XVI do XVIII wieku przez szlach­tę pol­ską, zwy­kle miał drzew­ce dłu­go­ści 80–100 cm i był no­szo­ny w for­mie laski. Była to broń czę­sto uży­wa­na w po­je­dyn­kach i bur­dach. Miał być bez­piecz­niej­szy od na­dzia­ka, z któ­re­go pow­stał, ale róż­ni­ca nie była wiel­ka, stąd obo­wią­zy­wał zakaz wno­sze­nia tego typu broni na sej­mi­ki, a także do niek­tó­rych ko­ścio­łów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obuchowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obuchowski

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Obu­cho­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obuchowy

przy­miot­nik od: obuch


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z obu­chem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obuchów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ki­jow­skim;


Obu­chów ( Обухів) – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ki­jow­skim, sie­dzi­ba władz re­jo­nu obu­chow­skie­go. Leży około 30 km na po­łud­nie od Ki­jo­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obuczać

zaz­na­ja­miać z czymś


Źródła:

SJP.pl

Obuczyć

zaz­na­jo­mić z czymś, po­u­czyć


Źródła:

SJP.pl

Obudno

Obud­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Gą­sa­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 337 miesz­kań­ców. Jest piątą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Gą­sa­wa.


Źródła:

Wikipedia

Obudowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) obu­do­wy­wa­nie cze­goś

 (1.2) część zew­nętrz­na urzą­dze­nia

 (1.3) wmu­ro­wa­ne w ścia­nę meble lub urzą­dze­nia

 (1.4) ze­spół bu­dow­li ota­cza­ją­cych jakąś prze­strzeń albo sto­ją­cy wzdłuż ja­kiejś drogi

 (1.5) kon­struk­cja wzmac­nia­ją­ca stro­py i ocio­sy wy­ro­bi­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Obudowarka

ma­szy­na do sta­wia­nia odrz­wi obu­do­wy chod­ni­ków sto­so­wa­na w gór­nict­wie


Źródła:

SJP.pl

Obudzać

daw­niej:
1. prze­bu­dzać - prze­ry­wać komuś sen; zbu­dzać;
2. wzbu­dzać - wznie­cać, oży­wiać, wy­wo­ły­wać ja­kieś od­czu­cia, stany itp.


Źródła:

SJP.pl

Obudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Obudzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bu­dzić)

 (1.1) spra­wić, by ktoś prze­stał spać, wyr­wać kogoś ze snu

 (1.2) wy­wo­łać ja­kieś wra­że­nia, od­czu­cia, emo­cje itp.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obu­dzić się (ndk. bu­dzić się)

 (2.1) prze­stać spać, za­koń­czyć sen, wyr­wać się ze snu

 (2.2) książk. o sta­nach emo­cjo­nal­nych, uczu­cio­wych, itp.: po­ja­wić się, zo­stać wy­wo­ła­nym przez coś lub kogoś

 (2.3) pot. zbyt późno lub z opóź­nie­niem za­re­a­go­wać na coś


Źródła:

Wiktionary

Obukomorowy

od­no­szą­cy się do pra­wej i lewej ko­mo­ry serca


Źródła:

SJP.pl

Obumarły

1. o or­ga­niz­mach, tkan­kach, or­ga­nach: za­tra­cić funk­cje ży­cio­we, prze­stać funk­cjo­no­wać; zam­rzeć;
2. w prze­no­śni: za­koń­czyć ak­tyw­ność, skoń­czyć dzia­łal­ność; za­ni­knąć


przy­miot­nik

 (1.1) który stał się mart­wy, który prze­stał speł­niać funk­cje ży­cio­we

 (1.2) który wy­gasł, który się skoń­czył


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obumieranie

pro­ces po­wol­ne­go za­mie­ra­nia ko­mó­rek lub tka­nek, bę­dą­cy eta­pem nor­mal­ne­go cyklu ży­cio­we­go or­ga­niz­mu lub ma­ją­cy zwią­zek z in­fek­cja­mi bądź in­ne­go ro­dza­ju za­bu­rze­nia­mi cho­ro­bo­wy­mi; ne­kro­bio­za


Źródła:

SJP.pl

Obumrzeć

1. o or­ga­niz­mach, tkan­kach, or­ga­nach: za­tra­cić funk­cje ży­cio­we, prze­stać funk­cjo­no­wać; zam­rzeć;
2. w prze­no­śni: za­koń­czyć ak­tyw­ność, skoń­czyć dzia­łal­ność; za­ni­knąć


Źródła:

SJP.pl

Obunerwce

przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu mię­cza­ków o pry­mi­tyw­nej bu­do­wie


Obu­nerw­ce (Amp­hi­ne­u­ra) – pod­typ mię­cza­ków (Mol­lu­sca) o pry­mi­tyw­nej bu­do­wie, wy­róż­nia­ny przez część sy­ste­ma­ty­ków na pod­sta­wie braku czuł­ków, oczu, sta­to­cyst i szczę­ki, oraz obec­no­ści słabo wyksz­tał­co­ne­go worka trze­wio­we­go. Nazwa Amp­hi­ne­u­ra była sy­no­ni­mi­zo­wa­na z Acu­li­fe­ra lub Po­ly­pla­cop­ho­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obunerwiec

przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu mię­cza­ków o pry­mi­tyw­nej bu­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Obunogi

rząd sko­ru­pia­ków z gro­ma­dy pan­ce­rzow­ców


Obu­no­gi (Amp­hi­po­da) – rząd sko­ru­pia­ków z gro­ma­dy pan­ce­rzow­ców ży­ją­cy w pe­la­gia­lu oce­a­nicz­nym i w wo­dach słod­kich. Są one na ogół nie­wiel­kich roz­mia­rów (od 1 do 340 mm, zaz­wy­czaj około 10 mm). Ciało ich jest prze­waż­nie bocz­nie spła­szczo­ne i wy­raź­nie seg­men­to­wa­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obunożność

→ obu­noż­ny


Patrz:obunożny

Źródła:

SJP.pl

Obunóg

przed­sta­wi­ciel rzędu sko­ru­pia­ków z gro­ma­dy pan­ce­rzow­ców


Źródła:

SJP.pl

Obunóż

obie­ma no­ga­mi


przy­słó­wek

 (1.1) obie­ma no­ga­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obuoczny

do­ty­czą­cy oboj­ga oczu, wi­dzą­cy oboj­giem oczu


Źródła:

SJP.pl

Obupłciowość

oboj­na­czość, oboj­nact­wo, dwupł­cio­wość, her­ma­fro­dy­tyzm, di­sek­su­a­lizm;
1. u zwie­rząt: jed­no­czes­ne wy­stę­po­wa­nie gru­czo­łów roz­rod­czych mę­skich i żeń­skich w or­ga­niz­mie lub gru­czo­łu oboj­na­cze­go;
2. u czło­wie­ka: wro­dzo­na wada roz­wo­jo­wa po­le­ga­ją­ca na ist­nie­niu u tej samej osoby gonad mę­skich i żeń­skich


Obupł­cio­wość (an­dro­gy­nia) – wy­stę­po­wa­nie u ro­ślin żeń­skich i mę­skich or­ga­nów płcio­wych w tym samym kwie­cie. Kwia­ty obupł­cio­we za­wie­ra­ją za­rów­no prę­ci­ki, jak i słup­ki. Tego ro­dza­ju kwia­ty wy­stę­pu­ją u więk­szo­ści ro­ślin okry­to­za­ląż­ko­wych (okry­to­na­sien­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obupłciowy

wła­ści­wy oboj­na­ko­wi; oboj­nac­ki, her­ma­fro­dy­tycz­ny; oboj­na­czy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. ma­ją­cy cechy obu płci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburknąć

odez­wać się nie­grzecz­nie, oprys­kli­wie; bur­knąć na kogoś


Źródła:

SJP.pl

Oburz

1. wy­wo­łać odruch gnie­wu, pro­te­stu, sprze­ci­wu; obru­szyć;
2. obu­rzyć się - za­re­a­go­wać na coś sprze­ci­wem, wy­buch­nąć gnie­wem; obru­szyć się


Źródła:

SJP.pl

Oburzający

taki, który budzi sprze­ciw, gniew; bul­wer­su­ją­cy


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy obu­rze­nie, bu­dzą­cy silny gniew lub sprze­ciw ze wzglę­du na swój skan­da­licz­ny lub nie­mo­ral­ny cha­rak­ter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburzać

1. wy­wo­ły­wać odruch gnie­wu, pro­te­stu, sprze­ci­wu; bul­wer­so­wać;
2. obu­rzać się - re­a­go­wać na coś sprze­ci­wem, wy­bu­chać gnie­wem; obru­szać się, bul­wer­so­wać się


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­wo­ły­wać obu­rze­nie – wzbu­dzać sprze­ciw po­łą­czo­ny z gnie­wem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obu­rzać się

 (2.1) od­czu­wać obu­rze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburzenie

1. wy­wo­łać odruch gnie­wu, pro­te­stu, sprze­ci­wu; obru­szyć;
2. obu­rzyć się - za­re­a­go­wać na coś sprze­ci­wem, wy­buch­nąć gnie­wem; obru­szyć się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) silne zde­ner­wo­wa­nie spo­wo­do­wa­ne czy­imś nie­od­po­wied­nim, nie­wła­ści­wym lub nie­spra­wied­li­wym za­cho­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburzonko

zdrob­nie­nie od: obu­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od obu­rze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburzony

1. wy­wo­łać odruch gnie­wu, pro­te­stu, sprze­ci­wu; obru­szyć;
2. obu­rzyć się - za­re­a­go­wać na coś sprze­ci­wem, wy­buch­nąć gnie­wem; obru­szyć się


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: obu­rzyć

przy­miot­nik

 (2.1) od­czu­wa­ją­cy obu­rze­nie

 (2.2) wy­ra­ża­ją­cy obu­rze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburzyć

1. wy­wo­łać odruch gnie­wu, pro­te­stu, sprze­ci­wu; obru­szyć;
2. obu­rzyć się - za­re­a­go­wać na coś sprze­ci­wem, wy­buch­nąć gnie­wem; obru­szyć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obu­rzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|obu­rzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburącz

obie­ma rę­ka­mi


przy­słó­wek

 (1.1) obie­ma rę­ka­mi, uży­wa­jąc obu rąk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburęczność

umie­jęt­ność swo­bod­ne­go po­słu­gi­wa­nia się obie­ma rę­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) umie­jęt­ność po­słu­gi­wa­nia się z równą spraw­no­ścią obie­ma rę­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oburęczny

dwu­ręcz­ny;
1. umie­ją­cy po­słu­gi­wać się z jed­na­ko­wą wpra­wą prawą i lewą ręką ;
2. taki, któ­re­go na­le­ży trzy­mać obu­rącz;
3. wy­ko­ny­wa­ny jed­no­cze­śnie prawą i lewą ręką


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się z równą spraw­no­ścią obie­ma rę­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obusieczny

obo­siecz­ny;
1. ma­ją­cy ostrze z obu stron;
2. prze­no­śnie: mo­gą­cy sta­no­wić za­gro­że­nie dla obu stron, mo­gą­cy się zwró­cić prze­ciw każ­de­mu z uczest­ni­ków sporu, np. obu­siecz­ne do­wo­dy, ar­gu­men­ty


Źródła:

SJP.pl

Obustronność

→ obu­stron­ny


Patrz:obustronny

Źródła:

SJP.pl

Obustronny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­stę­pu­ją­cy po obyd­wu stro­nach

 (1.2) za­cho­dzą­cy po­mię­dzy dwie­ma stro­na­mi re­la­cji


Źródła:

Wiktionary

Obuszcząk

in­dy­wi­du­a­lizm: obie­ma szczę­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Obuszek

ro­dzaj broni po­pu­lar­ny w Pol­sce od XV do XVII wieku, ro­dzaj cze­ka­nu z za­krzy­wio­nym dzio­bem z jed­nej stro­ny i młot­kiem z dru­giej; na­dziak


Źródła:

SJP.pl

Obuty

ma­ją­cy na no­gach buty


przy­miot­nik

 (1.1) no­szą­cy buty

 (1.2) no­szą­cy dany ro­dzaj obu­wia

 (1.3) wy­po­sa­żo­ny w buty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obuwać

po­tocz­nie:
1. wkła­dać komuś buty, ubie­rać kogoś w buty;
2. wkła­dać, na­kła­dać obu­wie; ozu­wać, wzu­wać;
3. obu­wać się - wkła­dać sobie buty, ubie­rać się w buty


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obuć)

 (1.1) wkła­dać obu­wie na stopy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obu­wać się (dk. obuć się)

 (2.1) wkła­dać sobie obu­wie na stopy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obuwie

część ubio­ru czło­wie­ka, za­kła­da­na na stopy, ma­ją­ca bez­poś­red­ni kon­takt z po­dło­żem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) obuw. wierzch­nie okry­cie stóp, z po­desz­wa­mi chro­nią­cy­mi stopy przed obra­że­nia­mi


Obu­wie – część ubio­ru, okry­cie stopy, a czę­sto i in­nych czę­ści nogi. Jego głów­ny­mi czę­ścia­mi są po­desz­wa i cho­lew­ka, ewen­tu­al­nie obcas. Po­wszech­nym ma­te­ria­łem na buty była skóra na­tu­ral­na, która jest jed­nak wy­pie­ra­na przez two­rzy­wa sztucz­ne. Spo­ty­ka się rów­nież obu­wie tek­styl­ne, gu­mo­we czy drew­nia­ne. Prócz ma­te­ria­łów, buty róż­nią się też np. kształ­tem noska, dłu­go­ścią cho­lew­ki czy wy­so­ko­ścią i kształ­tem ob­ca­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obuwik

ro­śli­na z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj /mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Obu­wik, trze­wi­czek ("Cy­pri­pe­dium") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Liczy ok. 50 ga­tun­ków ro­ślin o du­żych, efek­tow­nych kwia­tach z warż­ką przy­po­mi­na­ją­cą pan­to­fe­lek. Wy­stę­pu­ją na pół­ku­li pół­noc­nej w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Eu­raz­ji, naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie osią­ga­jąc w po­łud­nio­wych Chi­nach i w po­łud­nio­wej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obuwnictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się wy­ro­bem obu­wia


Źródła:

SJP.pl

Obuwniczy

do­ty­czą­cy obuw­nict­wa lub obu­wia


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy obu­wia, zwią­za­ny z bu­ta­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. sklep z obu­wiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obuwnik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie obuw­nict­wa


To jest stro­na ujed­noz­nacz­nia­ją­ca. Po­ni­żej znaj­du­ją się różne zna­cze­nia hasła „Obuw­nik”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obuzdać

za­ło­żyć uzdę na głowę konia


Źródła:

SJP.pl

Obuć

1. wło­żyć, na­ło­żyć obu­wie; ozuć, wzuć;
2. prze­sta­rza­le: za­pew­nić komuś buty;
3. obuć się - wło­żyć sobie buty, ubrać się w buty


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obu­wać)

 (1.1) pot. za­ło­żyć buty

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obuć się (ndk. obu­wać się)

 (2.1) pot. za­ło­żyć sobie buty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obw.

skrót

 (1.1) = obwód


Źródła:

Wiktionary

Obwa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w Kraju Perm­skim, prawy do­pływ Kamy


Źródła:

Wiktionary

Obwalać

1. ob­sy­py­wać wiel­ką ilo­ścią, wiel­ką masą cze­goś; obrzu­cać;
2. po­wo­do­wać ob­su­nię­cie się, ober­wa­nie się cze­goś; zwa­lać, obry­wać, za­wa­lać


Źródła:

SJP.pl

Obwalić

1. ob­sy­pać wiel­ką ilo­ścią, wiel­ką masą cze­goś; obrzu­cić;
2. spo­wo­do­wać ob­su­nię­cie się, ober­wa­nie się cze­goś; zwa­lić, ober­wać, za­wa­lić


Źródła:

SJP.pl

Obwar

cho­ro­ba drzew po­wo­du­ją­ca usy­cha­nie czę­ści pnia i ko­ro­ny, wy­wo­ła­na przez grzyb pa­so­żyt­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Obwarowanie

1. oto­czyć murem lub wałem obron­nym;
2. zag­wa­ran­to­wać coś, sta­wia­jąc wa­run­ki;
3. ob­wa­ro­wać się -
a) umoc­nić się na ja­kichś po­zy­cjach obron­nych, oto­czyć się murem, wałem obron­nym; ufor­ty­fi­ko­wać się;
b) zag­wa­ran­to­wać sobie coś, sta­wia­jąc wa­run­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­wa­ro­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwarować

1. oto­czyć murem lub wałem obron­nym;
2. zag­wa­ran­to­wać coś, sta­wia­jąc wa­run­ki;
3. ob­wa­ro­wać się -
a) umoc­nić się na ja­kichś po­zy­cjach obron­nych, oto­czyć się murem, wałem obron­nym; ufor­ty­fi­ko­wać się;
b) zag­wa­ran­to­wać sobie coś, sta­wia­jąc wa­run­ki


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­wa­ro­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­wa­ro­wy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwarowywać

1. ota­czać murem lub wałem obron­nym; for­ty­fi­ko­wać;
2. gwa­ran­to­wać coś, sta­wia­jąc wa­run­ki;
3. ob­wa­ro­wy­wać się -
a) umac­niać się na ja­kichś po­zy­cjach obron­nych, ota­czać się murem, wałem obron­nym; for­ty­fi­ko­wać się;
b) gwa­ran­to­wać sobie coś, sta­wia­jąc wa­run­ki


Źródła:

SJP.pl

Obwarzaneczek

ob­wa­rza­nek nie­wiel­kich roz­mia­rów; oba­rza­ne­czek


Źródła:

SJP.pl

Obwarzanek

okrą­gły wyrób z cia­sta, który przed pie­cze­niem pod­da­wa­ny jest ob­wa­rza­niu; oba­rza­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. wyrób pie­kar­ni­czy w kształ­cie pier­ście­nia ufor­mo­wa­ne­go z wałka skrę­co­ne­go w spi­ra­lę, wy­ko­na­ny z cia­sta pa­rzo­ne­go (ob­wa­rzo­ne­go) przed pie­cze­niem;

 (1.2) pot. coś, co przy­po­mi­na kształ­tem ob­wa­rza­nek (1.1)


Ob­wa­rza­nek (także: oba­rza­nek, pre­cel) – wy­traw­ne pie­czy­wo o śred­ni­cy kil­ku­na­stu cen­ty­me­trów (12–17 cm), po­sy­pa­ne ma­kiem, solą, se­za­mem lub in­ny­mi po­syp­ka­mi.

"Ob­wa­rza­nek kra­kow­ski" to jeden z sym­bo­li Kra­ko­wa, pro­dukt o chro­nio­nym oz­na­cze­niu ge­o­gra­ficz­nym w Unii Eu­ro­pej­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obwarzanki

okrą­gły wyrób z cia­sta, który przed pie­cze­niem pod­da­wa­ny jest ob­wa­rza­niu; oba­rza­nek


Źródła:

SJP.pl

Obwarzankowy

→ ob­wa­rza­nek


Patrz:obwarzanek

Źródła:

SJP.pl

Obwarzać

przy­pa­rzać jakąś po­tra­wę, lekko pod­go­to­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Obwarzyć

przy­pa­rzyć jakąś po­tra­wę, lekko pod­go­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Obwał

ob­su­nię­cie się warstw sko­ru­py ziem­skiej w ko­pal­ni


Źródła:

SJP.pl

Obwałowanie

oto­czyć wałem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wojsk. wał obron­ny

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­wa­ło­wać.

 (1.3) hy­drol. wał ziem­ny usy­pa­ny wokół okre­ślo­ne­go te­re­nu dla ochro­ny przed za­la­niem wodą lub roz­prze­strze­nia­niem się okre­ślo­nych sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwałować

oto­czyć wałem


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­wa­ło­wy­wać)

 (1.1) oto­czyć wałem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwałowywać

ota­czać wałem (po­dłuż­nym wznie­sie­niem)


Źródła:

SJP.pl

Obważanek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Obwe

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = polit. Or­ga­ni­za­cja Bez­pie­czeń­stwa i Współ­pra­cy w Eu­ro­pie;


Źródła:

Wiktionary

Obwersja

w lo­gi­ce: przeksz­tał­ce­nie zda­nia twier­dzą­ce­go na rów­no­waż­ne prze­czą­ce


Ob­wer­sja ( ob­ver­sio) – wnio­sko­wa­nie po­le­ga­ją­ce na do­da­niu ne­ga­cji do orzecz­ni­ka zda­nia z jed­no­czes­ną zmia­ną jego ja­ko­ści, in­ny­mi słowy zgod­nie z na­stę­pu­ją­cy­mi pra­wa­mi lo­gi­ki tra­dy­cyj­nej:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obwiać

ogar­nąć coś po­wie­wem; owiać


Źródła:

SJP.pl

Obwiednia

w ma­te­ma­ty­ce: krzy­wa stycz­na w każ­dym swoim punk­cie do ja­kiejś krzy­wej z danej ro­dzi­ny krzy­wych


Ob­wied­nia ( en­ve­lo­pe) – ma­te­ma­tycz­ne po­ję­cie z za­kre­su ge­o­me­trii róż­nicz­ko­wej. Ob­wied­nia ro­dzi­ny roz­ma­i­to­ści róż­nicz­ko­wych (w szcze­gól­no­ści ro­dzi­ny krzy­wych lub po­wierzch­ni) jest roz­ma­i­to­ścią w każ­dym swoim punk­cie stycz­ną do pew­ne­go człon­ka tej ro­dzi­ny. W oto­cze­niu do­wol­ne­go punk­tu na­le­żą­ce­go do ob­wied­ni znaj­du­ją się zatem za­rów­no punk­ty na­le­żą­ce do człon­ków tej ro­dzi­ny, jak i punk­ty nie­na­le­żą­ce do żad­ne­go z człon­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obwiedniowy

→ ob­wied­nia


Patrz:obwiednia

Źródła:

SJP.pl

Obwiesić

1. po­wie­sić na kimś lub na czymś dużo cze­goś;
2. prze­sta­rza­le: po­wie­sić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Obwieszać

wie­szać na kimś lub na czymś dużo cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obwieszczać

po­da­wać coś do pu­blicz­nej wia­do­mo­ści, oz­naj­miać ofi­cjal­nie lub uro­czy­ście


cza­sow­nik

 (1.1) ofi­cjal­nie albo uro­czy­ście ogła­szać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwieszczenie

ofi­cjal­na wia­do­mość po­da­na do pu­blicz­nej in­for­ma­cji, zwy­kle w for­mie pi­sem­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ofi­cjal­na in­for­ma­cja po­da­na do pu­blicz­nej wia­do­mo­ści na ogół w for­mie pi­sem­nej

 (1.2) po­da­nie do pu­blicz­nej wia­do­mo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwieszony

1. po­wie­sić na kimś lub na czymś dużo cze­goś;
2. prze­sta­rza­le: po­wie­sić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Obwiewać

o stru­mie­niu po­wie­trza: ota­czać coś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl

Obwieś

1. czło­wiek z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go; menel; luj;
2. prze­sta­rza­le: hul­taj, nic­poń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. po­gard. osoba płci mę­skiej, z którą wstyd jest po­ka­zać się pu­blicz­nie, nie­tak­tow­na lub nie­od­po­wied­nio ubra­na

 (1.2) daw. po­gard. osoba po­stę­pu­ją­ca źle

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: ob­wie­sić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwieściciel

daw­niej: gło­si­ciel, osoba ogła­sza­ją­ca coś


Źródła:

SJP.pl

Obwieścić

podać coś do pu­blicz­nej wia­do­mo­ści, oz­naj­mić ofi­cjal­nie lub uro­czy­ście


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­wie­szczać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­wie­szczać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwieść

oto­czyć czymś do­o­ko­ła


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ob­wo­dzić)

 (1.1) oto­czyć czymś do­o­ko­ła

 (1.2) pro­wa­dząc kogoś, obejść wiele miejsc

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) rozk. 2. os. lp. od: ob­wie­ścić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwieźć

za­wieźć do wielu miejsc


Źródła:

SJP.pl

Obwijać

okrę­cać coś czymś do­o­ko­ła


Źródła:

SJP.pl

Obwinianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­wi­niać.


Źródła:

Wiktionary

Obwiniać

cza­sow­nik

 (1.1) przy­pi­sy­wać, za­rzu­cać komuś winę; oskar­żać kogoś o zro­bie­nie cze­goś złego

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­wi­niać się (dk. ob­wi­nić się)

 (2.1) przy­pi­sy­wać winę sa­me­mu sobie

 (2.2) przy­pi­sy­wać winę sobie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Obwinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­wi­nić.


Źródła:

Wiktionary

Obwiniona

uznać kogoś win­nym cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obwiniony

uznać kogoś win­nym cze­goś


Ob­wi­nio­ny – zgod­nie z ko­dek­sem po­stę­po­wa­nia w spra­wach o wy­kro­cze­nia osoba, prze­ciw­ko któ­rej wnie­sio­no wnio­sek o uka­ra­nie w spra­wie o wy­kro­cze­nie. Spra­wy prze­ciw­ko ob­wi­nio­nym roz­pa­try­wa­ne były daw­niej w pier­wszej in­stan­cji przez ko­le­gia do spraw wy­kro­czeń oraz wy­dzia­ły grodz­kie sądów re­jo­no­wych. Od 2010 roku roz­pa­try­wa­ne są przez wy­dzia­ły karne sądów re­jo­no­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obwinić

uznać kogoś win­nym cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­wi­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ob­wi­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ob­wi­nić się (ndk. ob­wi­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ob­wi­niać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwinąć

owi­nąć;
1. okrę­cić coś czymś do­o­ko­ła, np. w celu ochro­ny przed czymś; za­wi­nąć;
2. ob­wi­nąć się:
a) ob­to­czyć coś do­o­ko­ła;
b) otu­lić z każ­dej stro­ny


Źródła:

SJP.pl

Obwisać

zwie­szać się lub po­chy­lać pod cię­ża­rem


Źródła:

SJP.pl

Obwisnąć

zwie­sić się lub po­chy­lić pod cię­ża­rem


Źródła:

SJP.pl

Obwisły

opa­da­ją­cy ku do­ło­wi; oklap­nię­ty


przy­miot­nik

 (1.1) zwi­sa­ją­cy luźno w dół, opa­dły pod włas­nym cię­ża­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwić

oplą­tać; omo­tać


Źródła:

SJP.pl

Obwlekać

daw­niej: owi­jać, po­kry­wać, pow­le­kać; ow­le­kać


Źródła:

SJP.pl

Obwodnica

droga bie­gną­ca do­o­ko­ła mia­sta lub śród­mie­ścia, któ­rej za­da­niem jest od­cią­że­nie ruchu w mie­ście i ułat­wie­nie prze­ja­zdu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) droga po­pro­wa­dzo­na wokół ob­sza­rów miej­skich, umoż­li­wia­ją­ca ich omi­nię­cie;


Ob­wod­ni­ca – droga pro­wa­dzą­ca wokół czę­ści lub ca­łe­go mia­sta.

Umoż­li­wia po­ja­zdom omi­nię­cie pew­ne­go ob­sza­ru miej­skie­go i od­cią­że­nie jego ulic z tran­zy­to­we­go ruchu mię­dzy­mia­sto­we­go, mię­dzy­dziel­ni­co­we­go lub mię­dzy­o­sied­lo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obwodowy

→ obwód


przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się do­o­ko­ła na ob­wo­dzie

 (1.2) med. zwią­za­ny z zew­nętrz­ny­mi czę­ścia­mi ciała

 (1.3) adm. bę­dą­cy sto­li­cą ob­wo­du albo bę­dą­cy przed­sta­wi­ciel­stwem na obwód


Patrz:obwód

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwodzić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ob­wieść)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|ob­wieść.


Źródła:

Wiktionary

Obwoluta

okład­ka, naj­czę­ściej z pa­pie­ru, na­kła­da­na na wła­ści­wą okład­kę książ­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) druk. bi­bliot. pa­pie­ro­wa lub pla­sti­ko­wy­a­sti­ko­wa ochron­na okład­ka za­kła­da­na na wła­ści­wą okład­kę książ­ki;


Ob­wo­lu­ta (od łac. "ob­vol­vo" – za­kryć, za­sło­nić, okryć) – pa­pie­ro­wa lub wy­ko­na­na z two­rzy­wa sztucz­ne­go okład­ka ochron­na za­kła­da­na na wła­ści­wą okład­kę książ­ki, ma­ją­ca za­gię­te brze­gi (skrzy­deł­ka), za­cho­dzą­ce na wew­nętrz­ne stro­ny okła­dzin okład­ki.

Ob­wo­lu­ta jest dru­ko­wa­na tylko z jed­nej stro­ny, sta­no­wi ochro­nę okład­ki oraz speł­nia funk­cje in­for­ma­cyj­no-re­kla­mo­we, jest dru­ko­wa­na na pa­pie­rze wy­so­kiej ja­ko­ści i czę­sto jest la­kie­ro­wa­na lub la­mi­no­wa­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obwozić

za­wo­zić do wielu miejsc; wio­ząc, ob­jeż­dżać (oko­li­cę, kraj)


Źródła:

SJP.pl

Obwoźny

po­le­ga­ją­cy na roz­wo­że­niu to­wa­rów do miejsc za­miesz­ka­nia lub pracy klien­tów


przy­miot­nik

 (1.1) po­le­ga­ja­cy na wo­że­niu to­wa­ru ze sobą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwód

1. linia zam­knię­ta, oka­la­ją­ca pła­szczyz­nę lub bryłę;
2. dłu­gość tej linii;
3. umow­nie wy­dzie­lo­ny ob­szar, sta­no­wią­cy pewną ca­łość; re­gion, rejon, okręg


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brzeg, kra­wędź, ota­cza­ją­ca coś z każ­dej stro­ny, obej­mu­ją­ca obiekt zwy­kle w po­zio­mie

 (1.2) geom. dłu­gość brze­gu fi­gu­ry ge­o­me­trycz­nej;

 (1.3) elektr. układ, w któ­rym może stale pły­nąć prąd;

 (1.4) adm. jed­nost­ka po­dzia­łu te­ry­to­rial­ne­go w niek­tó­rych kra­jach;

 (1.5) jed­nost­ka niek­tó­rych or­ga­ni­za­cji, np. Armii Kra­jo­wej, har­cer­stwa

 (1.6) mat. dłu­gość naj­krót­sze­go cyklu za­war­te­go w gra­fie;

 (1.7) fiz. po­wierzch­nia, przez którą prze­ni­ka stru­mień in­duk­cji ma­gne­tycz­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obwódka

linia ob­wo­dzą­ca coś wo­ko­ło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) linia ob­wo­dzą­ca coś wo­ko­ło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obwódkowy

→ ob­wód­ka


Patrz:obwódka

Źródła:

SJP.pl

Obwój

1. rza­dziej: jedno ob­wi­nię­cie czymś; część opa­ski wy­star­cza­ją­ca na jedno ob­wi­nię­cie
2. war­stwa ochron­na, izo­la­cyj­na lub ekra­nu­ją­ca wy­ko­na­na przez owi­nię­cie prze­wo­du elek­trycz­ne­go przę­dzą, taśmą itp.


Źródła:

SJP.pl

Obwąchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­wą­chać.


Źródła:

Wiktionary

Obwąchiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ob­wą­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obwąchiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wą­chać coś ba­daw­czo

 (1.2) wą­chać coś do­o­ko­ła, ze wszyst­kich stron

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ob­wą­chi­wać się

 (2.1) wą­chać ba­daw­czo sa­me­go sie­bie

 (2.2) wą­chać ba­daw­czo sie­bie wza­jem­nie


Źródła:

Wiktionary

Obwędrowywać

rzad­ko: wę­dru­jąc, ob­cho­dzić wkoło


Źródła:

SJP.pl

Obwędzać

prze­sy­cać coś dymem; owę­dzać


Źródła:

SJP.pl

Obwędzić

prze­sy­cić coś dymem; owę­dzić


Źródła:

SJP.pl

Obwężyn

ob­wę­żyn li­po­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Ob­wę­żyn ("Ste­no­sto­la") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny zgrzy­pi­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oby

par­ty­ku­ła na­da­ją­ca zwro­to­wi cha­rak­ter ży­cze­nia


par­ty­ku­ła

 (1.1) wy­ra­że­nie na­dziei, że coś się sta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obycie

obyć się -
1. dać sobie radę, po­ra­dzić sobie bez cze­goś; obejść się;
2. za­do­wo­lić się czymś, po­prze­stać na czymś (np. obył się drob­ną opła­tą);
3. przyz­wy­cza­ić się do cze­goś, os­wo­ić się z czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­poz­na­nie się i przyz­wy­cza­je­nie się do cze­goś wsku­tek dłuż­sze­go sty­ka­nia się z tym

 (1.2) umie­jęt­ność wła­ści­we­go za­cho­wa­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obyczaj

1. po­wszech­nie przy­ję­ty, tra­dy­cyj­ny spo­sób po­stę­po­wa­nia w da­nych oko­licz­no­ściach;
2. spo­sób po­stę­po­wa­nia, za­cho­wa­nia cha­rak­te­ry­stycz­ny dla da­ne­go czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia;
3. zaz­wy­czaj w licz­bie mno­giej: za­sa­dy etycz­ne i mo­ral­ne, któ­ry­mi ktoś się kie­ru­je


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­wszech­nie przy­ję­ty, tra­dy­cyj­ny spo­sób po­stę­po­wa­nia w da­nych oko­licz­no­ściach

 (1.2) nawyk, spo­sób po­stę­po­wa­nia, za­cho­wa­nia cha­rak­te­ry­stycz­ny dla da­ne­go czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia


Oby­czaj – forma za­cho­wa­nia po­wszech­nie przy­ję­ta w danej zbio­ro­wo­ści spo­łecz­nej i po­par­ta uz­na­wa­ną w niej tra­dy­cją.

Oby­czaj jest ele­men­tem kon­tro­li spo­łecz­nej, stąd jego na­ru­sze­nie po­wo­du­je zaz­wy­czaj ne­ga­tyw­ną re­ak­cję ze stro­ny grupy. Oby­cza­je są prze­ka­zy­wa­ne z po­ko­le­nia na po­ko­le­nie i ule­ga­ją zmia­nom bar­dzo po­wo­li. Ogół oby­cza­jów w danej zbio­ro­wo­ści two­rzy jej oby­cza­jo­wość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obyczajniej

prze­sta­rza­ły sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: oby­czaj­nie


Źródła:

SJP.pl

Obyczajność

1. prze­sta­rza­łe: dobre oby­cza­je, wła­ści­we za­cho­wa­nie; przyz­wo­i­tość, grzecz­ność;
2. po­stę­po­wa­nie zgod­ne z po­wszech­ny­mi nor­ma­mi mo­ral­ny­mi; mo­ral­ność


Źródła:

SJP.pl

Obyczajny

zgod­ny z nor­ma­mi mo­ral­ny­mi lub po­stę­pu­ją­cy zgod­nie z nimi


przy­miot­nik

 (1.1) przest. mo­ral­ny, przyz­wo­i­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obyczajowo

przy­słó­wek

 (1.1) do­ty­cząc sfery oby­cza­jo­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Obyczajowość

1. ogół przy­ję­tych w ja­kimś śro­do­wi­sku tra­dy­cyj­nych oby­cza­jów i za­cho­wań;
2. spo­sób za­cho­wy­wa­nia się zgod­ny z nor­ma­mi to­wa­rzy­ski­mi i mo­ral­ny­mi; ma­nie­ry, oby­czaj­ność


Źródła:

SJP.pl

Obyczajowy

przy­miot­nik od: oby­czaj, np. po­wieść oby­cza­jo­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który do­ty­czy za­sa­da etycz­nych i mo­ral­nych danej spo­łecz­no­ści

 (1.2) liter. film. taki, który opi­su­je oby­cza­je i życie co­dzien­ne da­ne­go śro­do­wi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obyczajówka

po­tocz­nie: jed­nost­ka po­li­cji zaj­mu­ją­ca się prze­stęp­stwa­mi na tle oby­cza­jo­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­li­cja zwal­cza­ją­ca prze­stęp­stwa oby­cza­jo­we, zwła­szcza pro­sty­tu­cję

 (1.2) pot. film, książ­ka bądź sztu­ka opi­su­ją­ce co­dzien­ne pro­ble­my ży­cio­we zwy­kłych ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obydwa

li­czeb­nik od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2, sto­so­wa­ny w sto­sun­ku do dwóch osób jed­na­ko­wej płci, a także dwóch zwie­rząt lub przed­mio­tów tego sa­me­go typu; oba; jeden i drugi


li­czeb­nik

 (1.1) zob. oba.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obydwaj

li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) zob. obaj.


Źródła:

Wiktionary

Obydwie

li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) zob. obie.


Źródła:

Wiktionary

Obydwoje

li­czeb­nik zbio­ro­wy uży­wa­ny wy­łącz­nie w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci i do dzie­ci, od­po­wia­da­ją­cy li­czeb­ni­ko­wi obaj; oboje


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) zob. oboje.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obyty

1. umie­ją­cy się za­cho­wać; to­wa­rzy­sko wy­ro­bio­ny; ma­ją­cy dobre ma­nie­ry;
2. obez­na­ny, os­wo­jo­ny z czymś; przyz­wy­cza­jo­ny do cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Obywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|oby­wać.


Źródła:

Wiktionary

Obywatel

1. czło­nek spo­łe­czeń­stwa w danym pań­stwie, ma­ją­cy okre­ślo­ne upraw­nie­nia i obo­wiąz­ki za­strze­żo­ne przez prawo i kon­sty­tu­cję;
2. stały miesz­ka­niec ja­kie­goś re­gio­nu lub mia­sta;
3. urzę­do­wa forma zwra­ca­nia się do kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek spo­łe­czeń­stwa da­ne­go pań­stwa, który jest praw­nie uz­na­ny przez to pań­stwo, i przez to ma­ją­cy różne prawa, przy­wi­le­je i obo­wiąz­ki;

 (1.2) współcz. książk. miesz­ka­niec ja­kie­goś miej­sca lub miej­sco­wo­ści, w szcze­gól­no­ści mia­sta

 (1.3) przest. zie­mia­nin (po­sia­dacz nie­ru­cho­mo­ści w danej miej­sco­wo­ści)

 (1.4) hist. pan (zwrot urzę­do­wy w sto­sun­ku do męż­czyz­ny, w szcze­gól­no­ści w cza­sach Pol­skiej Rzecz­po­spo­li­tej Lu­do­wej)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obywatelka

1. człon­ki­ni spo­łe­czeń­stwa w danym pań­stwie, ma­ją­ca okre­ślo­ne upraw­nie­nia i obo­wiąz­ki za­strze­żo­ne przez prawo i kon­sty­tu­cję;
2. stała miesz­kan­ka ja­kie­goś re­gio­nu lub mia­sta;
3. urzę­do­wa forma zwra­ca­nia się do ko­bie­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zwią­za­na z kra­jem ofi­cjal­ny­mi pra­wa­mi i obo­wiąz­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obywatelski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z oby­wa­te­lem, wła­ści­wy oby­wa­te­lo­wi


Źródła:

Wiktionary

Obywatelskość

→ oby­wa­tel­ski


Oby­wa­tel­skość (niem. "Bürgerschaft", ang "ci­ti­zens­hip", łac. "ci­vi­lis") - zbiór po­staw poz­naw­czych i nor­ma­tyw­nych wraz z od­po­wia­da­ją­cy­mi im wzor­ca­mi dzia­ła­nia, sy­ste­mów war­to­ści oraz celów sta­no­wią­cych pod­sta­wę in­te­lek­tu­al­ne­go i emo­cjo­nal­ne­go za­an­ga­żo­wa­nia człon­ków danej wspól­no­ty po­li­tycz­nej lub pań­stwo­wej w do­ty­czą­ce jej spra­wy pu­blicz­ne.


Patrz:obywatelski

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obywatelstwo

1. for­mal­nie pot­wier­dzo­na przy­na­leż­ność do ja­kie­goś pań­stwa;
2. ho­no­ro­we oby­wa­tel­stwo - tytuł ho­no­ro­wy, na­da­ny przez wła­dze pań­stwa lub mia­sta oso­bie po­cho­dzą­cej ską­di­nąd


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. urz. zwią­zek praw­ny osoby fi­zycz­nej z ja­kimś pań­stwem, który daje jej okre­ślo­ne prawa i obo­wiąz­ki;


Oby­wa­tel­stwo – przy­na­leż­ność osoby do okre­ślo­ne­go pań­stwa, na mocy któ­rej jed­nost­ka ma okre­ślo­ne prawa i obo­wiąz­ki wobec pań­stwa, a pań­stwo – ana­lo­gicz­nie – ma obo­wiąz­ki i prawa wobec jed­nost­ki. Okre­śle­nie spraw zwią­za­nych z oby­wa­tel­stwem, a w szcze­gól­no­ści spo­so­bów jego na­by­cia i ewen­tu­al­nie także utra­ty, na­le­ży do sa­me­go pań­stwa – jest to jego kom­pe­ten­cja wy­łącz­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obywać

oby­wać się -
1. ra­dzić sobie bez cze­goś lub kogoś;
2. dziać się bez ofiar, strat itp.


Źródła:

SJP.pl

Obyć

obyć się -
1. dać sobie radę, po­ra­dzić sobie bez cze­goś; obejść się;
2. za­do­wo­lić się czymś, po­prze­stać na czymś (np. obył się drob­ną opła­tą);
3. przyz­wy­cza­ić się do cze­goś, os­wo­ić się z czymś


Źródła:

SJP.pl

Obyż

wzmoc­nio­ne oby


Źródła:

SJP.pl

Obznajamiać

za­poz­na­wać z czymś, zaz­na­ja­miać; obez­naj­miać, obz­naj­miać


Źródła:

SJP.pl

Obznajmiać

za­poz­na­wać z czymś, zaz­na­ja­miać; obez­naj­miać, obz­na­ja­miać


Źródła:

SJP.pl

Obznajmić

za­poz­nać z czymś, zaz­na­jo­mić; obez­naj­mić, obz­na­jo­mić


Źródła:

SJP.pl

Obznajomić

za­poz­nać z czymś, zaz­na­jo­mić; obz­naj­mić, obez­naj­mić


Źródła:

SJP.pl

Obzuwać

daw­niej:
1. oble­kać, ubie­rać;
2. na­kła­dać komuś buty; obu­wać;
3. ogra­ni­czać, ota­czać


Źródła:

SJP.pl

Obój

drew­nia­ny in­stru­ment dęty z pod­wój­nym stro­i­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. ro­dzaj in­stru­men­tu dę­te­go drew­nia­ne­go z grupy ae­ro­fo­nów dwu­stro­i­ko­wych;

 (1.2) muz. ję­zy­ko­wy (stro­i­ko­wy) głos or­ga­no­wy, któ­re­go barwa przy­po­mi­na obój (1.1)


Obój (wł. "oboe", skrót: "ob".) – In­stru­ment dęty drew­nia­ny z grupy ae­ro­fo­nów dwu­stro­i­ko­wych. Obój na­le­ży do grupy in­stru­men­tów z pod­wój­nym trzci­no­wym stro­i­kiem. Do tej samej ro­dzi­ny na­le­żą także rożek an­giel­ski, fagot i kon­tra­fa­got.

Po­wszech­nie uży­wa­na skala (za­kres dźwię­ków mu­zycz­nych) in­stru­men­tu wy­no­si od b do g3, rza­dziej do a3. Moż­li­we jest osią­gnię­cie dźwię­ków wyż­szych (do c4), wy­ma­ga to jed­nak du­żych umie­jęt­no­ści od gra­ją­ce­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obóreczka

zdrob­nie­nie od: obór­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: obora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obórka

nie­wiel­ka obora


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. mała obora


Obór­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Gniez­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obóz

1. grupa na­mio­tów; obo­zo­wi­sko; biwak;
2. zjazd o cha­rak­te­rze szko­le­nio­wym lub wy­po­czyn­ko­wym;
3. grupa po­li­tycz­na;
4. miej­sce przy­mu­so­wej izo­la­cji jeń­ców, uchodź­ców itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­dzie­lo­ny teren, na któ­rym tym­cza­so­wo usta­wia się na­mio­ty lub inne zwy­kle pro­wi­zo­rycz­ne kon­struk­cje

 (1.2) im­pre­za wy­po­czyn­ko­wa lub te­ma­tycz­na, któ­rej uczest­ni­cy miesz­ka­ją w obo­zie (1.1)

 (1.3) polit. nies­for­ma­li­zo­wa­na grupa po­li­tycz­na o wspól­nych ce­lach

 (1.4) miej­sce, w któ­rym są izo­lo­wa­ni więź­nio­wie, uchodź­cy lub jeńcy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obębniać

po­tocz­nie:
1. ogła­szać coś po­przez bicie w bęben;
2. ogry­wać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Obębnić

po­tocz­nie:
1. ogło­sić coś po­przez bicie w bęben;
2. ograć kogoś w grze ha­zar­do­wej; orż­nąć, orz­nąć


Źródła:

SJP.pl

Obłaczkowo

Obłacz­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wrze­siń­skim, w gmi­nie Wrze­śnia.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

We wsi znaj­du­je się Kon­su­lat Ho­no­ro­wy Kró­le­stwa Bel­gii. Kon­su­lem ho­no­ro­wym jest Jan Spil­lia­ert.


Źródła:

Wikipedia

Obłam

daw­niej: to, co się obła­ma­ło, bądź zo­sta­ło obła­ma­ne; obła­mek


Źródła:

SJP.pl

Obłamać

oder­wać skra­wek od ca­ło­ści przez na­ci­ska­nie, zgi­na­nie itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. obła­my­wać)

 (1.1) ła­miąc, od­dzie­lić czę­ści od pew­nej ca­ło­ści, zwła­szcza z wielu jej stron

 (1.2) po­ligr. oto­czyć tek­stem ilu­stra­cję lub inny ele­ment gra­ficz­ny

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obła­mać się (ndk. obła­my­wać się)

 (2.1) od­dzie­lić się od pew­nej ca­ło­ści, zwła­szcza z wielu stron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłamek

daw­niej: to, co się obła­ma­ło, bądź zo­sta­ło obła­ma­ne; obłam


Źródła:

SJP.pl

Obłamywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obła­mać)

 (1.1) ła­miąc, od­dzie­lać czę­ści od pew­nej ca­ło­ści, zwła­szcza z wielu jej stron

 (1.2) po­ligr. ota­czać tek­stem ilu­stra­cję lub inny ele­ment gra­ficz­ny

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny obła­my­wać się (dk. obła­mać się)

 (2.1) od­dzie­lać się od pew­nej ca­ło­ści, zwła­szcza z wielu stron


Źródła:

Wiktionary

Obłapianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obła­piać.


Źródła:

Wiktionary

Obłapiać

obła­py­wać;
1. obej­mo­wać, ści­skać w ce­lach ero­tycz­nych;
2. obła­piać się - obej­mo­wać i ści­skać się wza­jem­nie w ce­lach ero­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Obłapka

po­tocz­nie: lu­bież­ne obej­mo­wa­nie i ści­ska­nie się


Źródła:

SJP.pl

Obłapywać

obła­piać;
1. obej­mo­wać, ści­skać w ce­lach ero­tycz­nych;
2. obła­py­wać się - obej­mo­wać i ści­skać się wza­jem­nie w ce­lach ero­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Obłaskawiać

1. na­sta­wiać przy­chyl­nie do sie­bie nie­chęt­ną osobę, po­zy­ski­wać czy­jąś ła­ska­wość;
2. os­wa­jać zwie­rzę;
3. spra­wiać, by coś prze­sta­ło wy­wo­ły­wać ne­ga­tyw­ne emo­cje


Źródła:

SJP.pl

Obłaskawić

1. na­sta­wić przy­chyl­nie do sie­bie nie­chęt­ną osobę, po­zy­skać czy­jąś ła­ska­wość;
2. os­wo­ić zwie­rzę;
3. spra­wić, by coś prze­sta­ło wy­wo­ły­wać ne­ga­tyw­ne emo­cje


Źródła:

SJP.pl

Obława

1. po­lo­wa­nie z na­gon­ką;
2. akcja schwy­ta­nia kogoś po­przez oto­cze­nie ja­kie­goś te­re­nu; uczest­ni­cy ta­kiej akcji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łow. po­lo­wa­nie na zwie­rzy­nę na­pę­dza­ną na sta­no­wi­ska my­śli­wych

 (1.2) łow. grupa ludzi bio­rą­ca udział w obła­wie (1.1) — po­lo­wa­niu na zwie­rzy­nę

 (1.3) po­ścig za po­szu­ki­wa­nym po­le­ga­ją­cy na ob­sta­wie­niu te­re­nu funk­cjo­na­riu­sza­mi w celu unie­moż­li­wie­nia tej oso­bie uciecz­ki

 (1.4) grupa ludzi bio­rą­ca udział w obła­wie (1.3) — po­ści­gu za po­szu­ki­wa­nym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obławnik

osoba uczest­ni­czą­ca w na­gan­ce na zwie­rzy­nę, osa­cza­ją­ca zwie­rza; osocz­nik, osacz­nik


Źródła:

SJP.pl

Obłazić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. obleźć)

 (1.1) pot. wcho­dzić na coś lub na kogoś w znacz­nej licz­bie

 (1.2) pot. tra­cić część wierzch­nią

 (1.3) pot. od­wie­dzać wiele miejsc


Źródła:

Wiktionary

Obło

wal­co­wa­to wy­gię­ta część w po­szy­ciu stat­ku, w któ­rej dno prze­cho­dzi w burtę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żegl. techn. za­o­krą­glo­na część prze­kro­ju po­przecz­ne­go ka­dłu­ba stat­ku, miej­sce w któ­rym część denna prze­cho­dzi w burtę;


Obło – część ka­dłu­ba jed­nost­ki pły­wa­ją­cej, li­czo­na w prze­kro­ju po­przecz­nym, na ob­sza­rze któ­rej pła­skie dno płyn­nie prze­cho­dzi w ścia­nę burty. Po­szy­cie ka­dłu­ba na wy­so­ko­ści obła (tzw. pas obło­wy) jest po­gru­bio­ne z po­wo­du prze­no­sze­nia zwięk­szo­nych ob­cią­żeń. Z przo­du jed­nost­ki obło płyn­nie prze­cho­dzi w dziób, na­to­miast z tyłu (w za­leż­no­ści od kon­struk­cji ka­dłu­ba) może cią­gnąć się nawet aż do sa­me­go końca ka­dłu­ba (w tym także przez jego całą część ru­fo­wą).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obłoczedlnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. miej­sce, w któ­rym się ubie­ra


Źródła:

Wiktionary

Obłoczek

zdrob­nie­nie od: obłok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: obłok

 (1.2) mały obłok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłocznia

war­stwa za­rod­ni­ku­ją­ca grzy­bów wyż­szych, znaj­du­ją­ca się na po­wierzch­ni niek­tó­rych owoc­ni­ków; hy­me­nium; obłócz­nia


Źródła:

SJP.pl

Obłoczniak

grzyb po­sia­da­ją­cy war­stwę ro­dzaj­ną czyli obłócz­nię; wg obec­nej sy­ste­ma­ty­ki dawny rząd obłocz­nia­ków po­dzie­lo­no na dwa rzędy: bez­blasz­kow­ców i bedł­kow­ców; obłócz­niak


Źródła:

SJP.pl

Obłocznik

Obłocz­nik ("Cra­te­ro­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny myszy (Mu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny my­szo­wa­tych (Mu­ri­dae).


Źródła:

Wikipedia

Obłoczny

→ obłok; obło­ko­wy, obłócz­ny


Źródła:

SJP.pl

Obłoga

1. zew­nętrz­ny ar­kusz for­ni­ru w sklej­ce
2. obra­mo­wa­nie z drew­na lub me­ta­lu, któ­rym okła­da się ma­szy­ny, na­rzę­dzia itp.
3. daw­niej (zwy­kle w l. mn.): ba­ga­że, szcze­gól­nie ba­ga­że woj­sko­we


Źródła:

SJP.pl

Obłok

zja­wi­sko at­mos­fe­rycz­ne po­le­ga­ją­ce na za­gę­szcze­niu się nad zie­mią skro­plo­nej pary wod­nej; chmur­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. chmu­ra nie­wiel­kich roz­mia­rów

 (1.2) za­gę­szcze­nie cze­goś lot­ne­go w po­wie­trzu

 (1.3) astr. sku­pi­sko ciał nie­bie­skich, ma­te­rii lub gazów, wi­dzia­ne z Ziemi w po­sta­ci jas­nej pla­ma­a­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłoki

zja­wi­sko at­mos­fe­rycz­ne po­le­ga­ją­ce na za­gę­szcze­niu się nad zie­mią skro­plo­nej pary wod­nej; chmur­ka


Źródła:

SJP.pl

Obłokowy

→ obłok


Patrz:obłok

Źródła:

SJP.pl

Obłomowszczyzna

ma­razm, gnu­śność, bez­czyn­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­chęć do dzia­ła­nia, gnu­śność, pa­syw­ność, bez­czyn­ne ma­rzy­ciel­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłoniony

oto­czo­ny, okry­ty błoną


Źródła:

SJP.pl

Obłowiony

po­tocz­nie: obło­wić się - dużo za­ro­bić, zy­skać wiele dóbr; wzbo­ga­cić się


Źródła:

SJP.pl

Obłowić

po­tocz­nie: obło­wić się - dużo za­ro­bić, zy­skać wiele dóbr; wzbo­ga­cić się


Źródła:

SJP.pl

Obłość

cecha przed­mio­tu ma­ją­ce­go kształt po­dłuż­ny i za­o­krą­glo­ny; wal­co­wa­tość, ja­jo­wa­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co obłe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłoże

mu­ro­wa­na skrzy­nia, ota­cza­ją­ca ło­ży­sko wału trans­mi­sji, w miej­scu prze­cho­dze­nia wału przez mur


Źródła:

SJP.pl

Obłożny

o sta­nie w cza­sie cho­ro­by, nie­mo­cy: taki, który wy­ma­ga cią­głe­go le­że­nia w łóżku; cięż­ki, po­waż­ny


Źródła:

SJP.pl

Obłożyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ob­kła­dać)

 (1.1) umie­ścić wokół cze­goś dużo czego

 (1.2) osło­nić książ­kę lub ze­szyt do­dat­ko­wym ma­te­ria­łem ochron­nym

 (1.3) na­ło­żyć jakiś obo­wią­zek lub karę

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. okła­dać)

 (2.1) zbić wie­lo­krot­nie, ze wszyst­kich stron

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny obło­żyć się (ndk. ob­kła­dać się)

 (3.1) kła­dąc coś przy sobie, oto­czyć się tym


Źródła:

Wiktionary

Obłuda

nie­szcze­re, dwu­li­co­we dzia­ła­nie lub uspo­so­bie­nie; fałsz, hi­po­kryz­ja, za­kła­ma­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uka­zy­wa­nie fał­szy­wych włas­nych in­ten­cji, myśli, po­glą­dów, uczuć itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłudnica

ko­bie­ta fał­szy­wa, dwu­li­co­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) obłud­na osoba płci żeń­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłudnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób obłud­ny


Źródła:

Wiktionary

Obłudniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obłud­nie


Źródła:

SJP.pl

Obłudniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obłud­ny


Źródła:

SJP.pl

Obłudnik

czło­wiek fał­szy­wy, dwu­li­co­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto jest nie­szcze­ry, fał­szy­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłudność

rzad­ko: obłu­da, fał­szy­wość, hi­po­kryz­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest obłud­ne; cecha tych, któ­rzy są obłud­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłudny

za­kła­ma­ny; ży­ją­cy w obłu­dzie


przy­miot­nik

 (1.1) fał­szy­wy, nie­szcze­ry

 (1.2) stpol. złud­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłudzin

Obłu­dzin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Pło­nia­wy-Bra­mu­ra. Leży nad Orzy­cem.

Wieś szla­chec­ka "Obłu­dzi­no" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ma­kow­skim ziemi ró­żań­skiej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Obłuskiwacz

ma­szy­na do usu­wa­nia łusek z zia­ren zbo­żo­wych


Źródła:

SJP.pl

Obłuskiwać

usu­wać łuskę lub łu­pi­nę; obłu­szczać


Źródła:

SJP.pl

Obłuszczać

usu­wać łuskę lub łu­pi­nę; obłu­ski­wać


Źródła:

SJP.pl

Obłuże

dziel­ni­ca Gdyni


Obłu­że ( Òblëżé) – pół­noc­na dziel­ni­ca miesz­ka­nio­wa Gdyni, za­miesz­ka­na przez pra­wie 17 ty­się­cy miesz­kań­ców (2025). Daw­niej wieś o tej samej naz­wie przy­łą­czo­na do Gdyni w 1933 roku.

Wieś du­chow­na po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie puc­kim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obły

książ­ko­wo: ma­ją­cy kształt po­dłuż­ny i za­o­krą­glo­ny; wal­co­wa­ty, ja­jo­wa­ty, bo­chen­ko­wa­ty


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy po­dłuż­ny i za­o­krą­glo­ny kształt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłystek

szklar­ka obły­stek - ga­tu­nek dra­pież­ne­go śli­ma­ka lą­do­we­go


Źródła:

SJP.pl

Obłócznia

war­stwa za­rod­ni­ku­ją­ca grzy­bów wyż­szych, znaj­du­ją­ca się na po­wierzch­ni niek­tó­rych owoc­ni­ków; hy­me­nium; obłocz­nia


Źródła:

SJP.pl

Obłóczniak

grzyb po­sia­da­ją­cy war­stwę ro­dzaj­ną czyli obłócz­nię; wg obec­nej sy­ste­ma­ty­ki dawny rząd obłocz­nia­ków po­dzie­lo­no na dwa rzędy: bez­blasz­kow­ców i bedł­kow­ców; obłócz­niak


Źródła:

SJP.pl

Obłóczny

→ obłok (daw­niej); obło­ko­wy, obłocz­ny


Źródła:

SJP.pl

Obłóczyny

obrzęd ko­ściel­ny: na­ło­że­nie no­wych szat po świę­ce­niach za­kon­nych, dia­koń­skich lub ka­płań­skich


Obłó­czy­ny – uro­czy­stość przyz­na­nia alum­nom se­mi­na­rium du­chow­ne­go su­tann lub za­kon­ni­kom ha­bi­tu. W pol­skich se­mi­na­riach du­chow­nych su­tan­ny przyz­na­je się alum­nom III roku, a w za­ko­nach naj­czę­ściej po po­stu­la­cie.

Ta­kiej uro­czy­sto­ści zaz­wy­czaj prze­wo­dzi bi­skup danej die­cez­ji lub pro­win­cjał za­ko­nu (ewen­tu­al­nie rek­tor se­mi­na­rium lub ma­gi­ster no­wi­cja­tu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obłóczyć

prze­sta­rza­le: wdziać (wdzie­wać), wło­żyć (wkła­dać) coś na kogoś lub na coś; oblec (oble­kać)


Źródła:

SJP.pl

Obłóg

cien­ki pas drew­na otrzy­my­wa­ny przez skra­wa­nie, sto­so­wa­ny do wy­ro­bu płyt sto­lar­skich lub jako pod­kład pod okle­i­nę


Obłóg – cien­ki płat drew­na (ro­dzaj for­ni­ru) uży­wa­ny przy pro­duk­cji płyt sto­lar­skich. Używa się go także jako pod­kład pod okle­i­nę przy pro­duk­cji mebli oraz do pro­fi­lo­wa­nia du­żych po­wierzch­ni drew­nia­nych, które pod wpły­wem „pracy” drew­na odksz­tał­ca­ją się. Kła­dzie się go wtedy po­przecz­nie do słoi drew­na lub, je­że­li płyta jest kle­jo­na z kilku desek, to po­przecz­nie do miejsc kle­jo­nych, a na­stęp­nie po­kry­wa este­tycz­nym for­ni­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obłów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. to, co upo­lo­wa­no

 (1.2) przest. ło­wie­nie cze­goś, zwła­szcza zwie­rząt


Źródła:

Wiktionary

Obłączasty

1. wy­gię­ty w kształt pół­ko­la; łu­ko­wa­ty; pół­ko­li­sty;
2. kol­czak obłą­cza­sty - ro­dzaj grzy­ba z ro­dzi­ny pod­staw­cza­ków, wy­stę­pu­ją­cy w róż­nych ty­pach lasów w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Obłączek

przed­miot w kształ­cie pół­ko­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. bia­ła­wy ob­szar luź­nej skóry w kształ­cie półk­się­ży­ca u na­sa­dy paz­nok­cia;


Obłą­czek ( lu­nu­la) – bia­ła­wy ob­szar w kształ­cie półk­się­ży­ca u dołu paz­nok­cia, wi­docz­ny na pal­cach, naj­czę­ściej na kciu­kach. Jest wi­docz­ną czę­ścią ko­rze­nia paz­nok­cia. Białe za­bar­wie­nie wy­ni­ka ze słab­sze­go przy­le­ga­nia płyt­ki paz­nok­cia do ma­cie­rzy. Obłą­czek jest głów­nym miej­scem wzro­stu paz­nok­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obłąd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. błą­ka­nie się

 (1.2) stpol. błąd, po­mył­ka


Źródła:

Wiktionary

Obłąk

obłęk;
1. pół­ko­le, łuk;
2. łu­ko­wa­to wy­gię­ty przed­miot, np. obłąk wia­dra;
3. ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny w kształ­cie pół­ko­la czę­sto za­my­ka­ją­cy ot­wo­ry okien­ne, drzwio­we itp.;
4. sta­lo­wy pręt słu­żą­cy do przy­mo­co­wy­wa­nia po­przecz­nej belki z izo­la­to­ra­mi do słupa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Obłąkana

1. taki, który po­padł w obłęd;
2. daw­niej: sza­lo­ny, ry­zy­kanc­ki, obłą­kań­czy


Źródła:

SJP.pl

Obłąkanie

sza­leń­stwo, cho­ro­ba psy­chicz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­bu­rze­nie psy­chicz­ne lub cho­ro­ba psy­chicz­na, obłęd, nie­po­czy­tal­ność

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|obłą­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłąkaniec

sza­le­niec, wa­riat


Źródła:

SJP.pl

Obłąkany

1. taki, który po­padł w obłęd;
2. daw­niej: sza­lo­ny, ry­zy­kanc­ki, obłą­kań­czy


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy w sta­nie obłą­ka­nia

 (1.2) świad­czą­cy o obłą­ka­niu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek psy­chicz­nie chory


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłąkańczość

cecha osoby, któ­rej za­cho­wa­nie jest cha­rak­te­ry­stycz­ne dla cho­re­go psy­chicz­nie; obłęd­ność


Źródła:

SJP.pl

Obłąkańczy

obłą­ka­ny;
1. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla cho­re­go psy­chicz­nie; obłęd­ny;
2. ry­zy­kanc­ki, sza­lo­ny, zwa­rio­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Obłąkowatość

cecha cze­goś przy­po­mi­na­ją­ce­go kształ­tem pół­ko­le


Źródła:

SJP.pl

Obłąkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem pół­ko­le


Źródła:

SJP.pl

Obłąkowy

→ obłąk, np. skle­pie­nie obłą­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Obłęd

1. cho­ro­ba psy­chicz­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się uro­je­nia­mi; sza­leń­stwo, obłą­ka­nie, po­mie­sza­nie zmy­słów;
2. coś nie­nor­mal­ne­go, od­bie­ga­ją­ce­go w znacz­nym stop­niu od normy; sza­leń­stwo, wa­riact­wo;
3. po­tocz­nie: coś zna­ko­mi­te­go, wy­śmie­ni­te­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cho­ro­ba psy­chicz­na, sza­leń­stwo, mania

 (1.2) wiel­kie za­mie­sza­nie, sza­leń­stwo

 (1.3) daw. błąd, omył­ka, po­mył­ka

 (1.4) daw. błą­ka­nie się, zbłą­dze­nie

 (1.5) daw. kręta droga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Obłędnie

przy­słó­wek

 (1.1) pot. wspa­nia­le, nie­sa­mo­wi­cie, fan­ta­stycz­nie


Źródła:

Wiktionary

Obłędniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: obłęd­nie


Źródła:

SJP.pl

Obłędniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: obłęd­ny (po­tocz­nie: cu­dow­ny)


Źródła:

SJP.pl

Obłędność

1. po­tocz­nie: cecha cze­goś świet­ne­go, wspa­nia­łe­go; bom­bo­wość, su­pe­ro­wość, od­lo­to­wość, od­ja­zdo­wość;
2. cecha osoby, któ­rej za­cho­wa­nie jest cha­rak­te­ry­stycz­ne dla cho­re­go psy­chicz­nie; obłą­kań­czość


Źródła:

SJP.pl

Obłędny

1. bę­dą­cy wy­ra­zem czy­je­goś sza­leń­stwa, obłę­du; obłą­kań­czy;
2. po­tocz­nie: wspa­nia­ły, nie­sa­mo­wi­ty, fan­ta­stycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) od­bie­ga­ją­cy od nor­mal­no­ści w sen­sie psy­chicz­nym

 (1.2) pot. ro­bią­cy mocne wra­że­nie

 (1.3) pot. po­do­ba­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obłędzik

zdrob­nie­nie od: obłęd


Źródła:

SJP.pl

Obłęk

obłąk;
1. pół­ko­le, łuk;
2. łu­ko­wa­to wy­gię­ty przed­miot, np. obłęk wia­dra;
3. ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny w kształ­cie pół­ko­la czę­sto za­my­ka­ją­cy ot­wo­ry okien­ne, drzwio­we itp.;
4. sta­lo­wy pręt słu­żą­cy do przy­mo­co­wy­wa­nia po­przecz­nej belki z izo­la­to­ra­mi do słupa


Źródła:

SJP.pl

Obślimaczać

rzad­ko: po­kry­wać ślu­zem


Źródła:

SJP.pl

Obśliniać

śli­nić, ośli­niać;
1. bru­dzić lub zwil­żać śliną;
2. ob­śli­niać się -
a) bru­dzić się włas­ną śliną;
b) bru­dzić się wza­jem­nie swo­i­mi śli­na­mi;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zy­wać ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl

Obśliniony

ośli­nić;
1. po­bru­dzić lub zwil­żyć śliną;
2. ob­śli­nić się -
a) po­bru­dzić się włas­ną śliną;
b) po­bru­dzić się wza­jem­nie swo­i­mi śli­na­mi;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zać ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl

Obślinić

ośli­nić;
1. po­bru­dzić lub zwil­żyć śliną;
2. ob­śli­nić się -
a) po­bru­dzić się włas­ną śliną;
b) po­bru­dzić się wza­jem­nie swo­i­mi śli­na­mi;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zać ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl

Obślizgiwać

1. prze­su­wać czymś śli­skim po ja­kiejś po­wierzch­ni;
2. śliz­ga­jąc się, omi­jać coś;
3. ob­śliz­gi­wać się - zsu­wać się po czymś śli­skim; ośliz­gi­wać się


Źródła:

SJP.pl

Obślizgnięty

ob­śliz­gły, ob­śli­zły, ośliz­gły, ośli­zły, ob­śliź­nię­ty (rzad­ko), ośliz­gnię­ty (rzad­ko), ośliz­nię­ty (rzad­ko); rzad­ko:
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


Źródła:

SJP.pl

Obślizgłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ob­śliz­głe


Źródła:

Wiktionary

Obślizgły

ob­śli­zły, ośliz­gły, ośli­zły, ob­śliz­gnię­ty (rzad­ko), ob­śliź­nię­ty (rzad­ko), ośliz­gnię­ty (rzad­ko), ośliz­nię­ty (rzad­ko);
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go po­wierzch­nia jest gład­ka, śli­ska, lepka i wil­got­na

 (1.2) bu­dzą­cy obrzy­dze­nie, wstręt

 (1.3) nieś­wie­ży i lepki (o mię­sie lub węd­li­nach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obślizły

ob­śliz­gły, ośliz­gły, ośli­zły, ob­śliz­gnię­ty (rzad­ko), ob­śliź­nię­ty (rzad­ko), ośliz­gnię­ty (rzad­ko), ośliz­nię­ty (rzad­ko);
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


Źródła:

SJP.pl

Obśliźnięty

ob­śliz­gły, ob­śli­zły, ośliz­gły, ośli­zły, ob­śliz­gnię­ty (rzad­ko), ośliz­gnię­ty (rzad­ko), ośliz­nię­ty (rzad­ko); rzad­ko:
1. śli­ski na sku­tek wil­go­ci;
2. po­kry­ty czymś śli­skim i lep­kim


Źródła:

SJP.pl

Obśmiać

ośmiać, wy­śmiać;
1. wydr­wić, ośmie­szyć kogoś lub coś;
2. ob­śmiać się - śmie­jąc się, uba­wić się


Źródła:

SJP.pl

Obśmieszyć

daw­niej: ośmie­szyć


Źródła:

SJP.pl

Obśpiewać

oś­pie­wać;
1. zaś­pie­wać pio­sen­kę wy­chwa­la­ją­cą kogoś;
2. zaś­pie­wać do­o­ko­ła kogoś lub cze­goś;
3. obś­pie­wać się - na­sy­cić się śpie­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Obświecać

daw­niej:
1. oś­wiet­lać;
2. badać świa­tłem at­mos­fe­rę wy­ro­bi­ska w celu wy­kry­cia gazu wy­bu­cho­we­go


Źródła:

SJP.pl

Obżarciuch

osoba my­ślą­ca je­dy­nie o je­dze­niu, ob­że­ra­ją­ca się oraz z na­tu­ry le­ni­wa, nies­kłon­na do pracy; pa­si­brzuch, żar­łok, ob­żar­tuch


Źródła:

SJP.pl

Obżarciucha

osoba my­ślą­ca je­dy­nie o je­dze­niu, ob­że­ra­ją­ca się oraz z na­tu­ry le­ni­wa, nies­kłon­na do pracy; pa­si­brzuch, żar­łok, ob­żar­tuch


Źródła:

SJP.pl

Obżarstwo

je­dze­nie zbyt czę­ste lub w zbyt dużej ilo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nad­mier­ne spo­ży­wa­nie po­kar­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obżartuch

osoba my­ślą­ca je­dy­nie o je­dze­niu, ob­że­ra­ją­ca się oraz z na­tu­ry le­ni­wa, nies­kłon­na do pracy; pa­si­brzuch, żar­łok, ob­żar­ciuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ktoś ob­ja­da­ją­cy się nad­mier­nie, żar­łok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Obżartucha

osoba my­ślą­ca je­dy­nie o je­dze­niu, ob­że­ra­ją­ca się oraz z na­tu­ry le­ni­wa, nies­kłon­na do pracy; pa­si­brzuch, żar­łok, ob­żar­ciuch


Źródła:

SJP.pl

Obżartus

ła­kom­czuch, gło­do­mór


Źródła:

SJP.pl

Obżarty

po­spo­li­cie: na­je­dzo­ny, syty; na­żar­ty


Źródła:

SJP.pl

Obżegnać

po­że­gnać ko­lej­no wiele osób


Źródła:

SJP.pl

Obżerać

1. o zwie­rzę­tach: ob­ja­dać, ogry­zać, zja­dać z każ­dej stro­ny;
2. po­spo­li­cie: ob­ja­dać kogoś;
3. ob­że­rać się - po­spo­li­cie: ob­ja­dać się, spo­ży­wać po­si­łek w ob­fi­tych ilo­ściach


Źródła:

SJP.pl

Obżąć

1. zżąć coś do­o­ko­ła;
2. obżąć kogoś - zżąć komuś zboże;
3. obżąć się - za­koń­czyć żniwa; zżąć swoje zboże


Źródła:

SJP.pl