Nu

1. wy­krzy­knik za­ka­zu­ją­cy cze­goś, naj­czę­ściej pow­tó­rzo­ny dwu- lub trzy­krot­nie, zwy­kle uży­wa­ny w roz­mo­wach z dzieć­mi (np. Nu, nu! Nie wolno, nie do­ty­kaj!);
2. re­gio­nal­ne: wy­krzy­knik za­chę­ca­ją­cy, przy­na­gla­ją­cy do dzia­ła­nia, ak­tyw­no­ści (np. Nu, dawaj, idzie­my!)


wy­krzy­knik

 (1.1) wy­krzy­knik za­ka­zu­ją­cy cze­goś, naj­czę­ściej pow­tó­rzo­ny

 (1.2) = gwara. no


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuakszott

sto­li­ca Ma­u­re­ta­nii; Na­wak­szut


Źródła:

SJP.pl

Nuba

język, któ­rym mówią rdzen­ni miesz­kań­cy Nubii; język nu­bij­ski


Źródła:

SJP.pl

Nubia

kra­i­na hi­sto­rycz­na w Afry­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na znaj­du­ją­ca się w pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, w po­łud­nio­wym Egip­cie i pół­noc­nym Su­da­nie;


Zo­bacz też: Nubia Tech­no­lo­gy – chiń­ski pro­du­cent urzą­dzeń mo­bil­nych.

Nubia (nub. Nobīn, ‏النُوبَة‎) – kra­i­na hi­sto­rycz­na w pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce obej­mu­ją­ca środ­ko­wy bieg Nilu po­mię­dzy Asu­a­nem a Char­tu­mem (mię­dzy VI a I ka­ta­rak­tą), obec­nie na te­re­nie po­łud­nio­we­go Egip­tu i pół­noc­ne­go Su­da­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nubijczycy

miesz­ka­niec Nubii


Nu­bij­czy­cy – lud afry­kań­ski za­miesz­ku­ją­cy w sta­ro­żyt­no­ści re­jo­ny od I do V ka­ta­rak­ty na Nilu, czyli rejon zwany przez Egip­cjan Nubią.

Sta­ro­żyt­ni Nu­bij­czy­cy kil­ka­krot­nie pod­bi­li Egipt w róż­nych okre­sach dzie­jów tego pań­stwa. Nubia przy­ję­ła chrze­ści­jań­stwo w III wieku n.e., jako jedno z pier­wszych państw na świe­cie. Pań­stwo to, ze sto­li­cą w Don­go­li, przetr­wa­ło do wczes­ne­go śred­nio­wie­cza, gdy zo­sta­ło pod­bi­te przez Ara­bów. Ten pod­bój po­ło­żył kres ist­nie­niu Nu­bij­czy­ków jako na­ro­du.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nubijczyk

miesz­ka­niec Nubii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nubii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nubijka

miesz­kan­ka Nubii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nubii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nubijski

przy­miot­nik od: Nubia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nubią, do­ty­czą­cy Nubii, po­cho­dzą­cy z Nubii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nubiologia

nauka ba­da­ją­ca dzie­je i kul­tu­rę Nubii


Nu­bio­lo­gia zwana ina­czej ar­che­o­lo­gią Su­da­nu – nauka bę­dą­ca czę­ścią ar­che­o­lo­gii zaj­mu­ją­ca się kul­tu­rą ma­te­rial­ną oraz dzie­ja­mi Nubii, kra­i­ny hi­sto­rycz­nej znaj­du­ją­ca się w pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, w po­łud­nio­wym Egip­cie i pół­noc­nym Su­da­nie mię­dzy VI a I ka­ta­rak­tą. Twór­cą ter­mi­nu był Ka­zi­mierz Mi­cha­łow­ski (1901–1981). Nu­bio­lo­gia jest nauką in­ter­dy­scy­pli­nar­ną do­ty­czą­cą sze­ro­ko po­ję­tych dzie­jów i kul­tu­ry Nubii, Etio­pii i Kop­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nubiologiczny

zwią­za­ny z nauką ba­da­ją­cą dzie­je i kul­tu­rę Nubii


Źródła:

SJP.pl

Nubira

model sa­mo­cho­du marki Da­e­woo


Źródła:

SJP.pl

Nubuk

skóra, głów­nie cie­lę­ca, uży­wa­na do pro­duk­cji obu­wia i ga­lan­te­rii skó­rza­nej


Nubuk – wy­pra­wio­na mięk­ka skóra wy­koń­czo­na od stro­ny lica po jego uprzed­nim osz­li­fo­wa­niu po­le­ru­ją­cym. Jest ona naj­czę­ściej po­cho­dze­nia byd­lę­ce­go, cie­lę­ce­go lub wie­przo­we­go. Gar­bo­wa­na me­to­dą chro­mo­wą (w odróż­nie­niu od zam­szu gar­bo­wa­ne­go me­to­dą tłu­szczo­wą). Su­row­cem na nubuk mogą być tylko skóry o nie­wiel­kim usz­ko­dze­niu lica.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nubukowy

→ nubuk


Patrz:nubuk

Źródła:

SJP.pl

Nucellus

część za­ląż­ka ro­śli­ny za­o­pa­tru­ją­ca prze­dro­śle w sub­stan­cje za­pa­so­we; oś­ro­dek


Źródła:

SJP.pl

Nucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nucić.


Źródła:

Wiktionary

Nuci

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3 os. lp. ter. od nucić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nucić

1. śpie­wać cicho lub śpie­wać jakąś me­lo­dię bez uży­cia słów;
2. po­e­tyc­ko:
a) o pta­kach: wy­da­wać me­lo­dyj­ne od­gło­sy;
b) o owa­dach: brzę­czeć


cza­sow­nik

 (1.1) śpie­wać pół­gło­sem lub bez słów

 (1.2) poet. śpie­wać (o pta­kach)

 (1.3) poet. brzę­czeć (o owa­dach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuckowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nucleus

[czy­taj: nu­kle­us] u ro­ślin kwia­to­wych: wew­nętrz­na część za­ląż­ka oto­czo­na osłon­ka­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nucza

ce­dzi­dło; filtr o dzia­ła­niu okre­so­wym, ot­war­ty lub zam­knię­ty zbior­nik z dnem si­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Nuda

1. nie­przy­jem­ne sa­mo­po­czu­cie spo­wo­do­wa­ne bez­czyn­no­ścią, bra­kiem wra­żeń, mo­no­to­nią życia;
2. coś nud­ne­go, nie­cie­ka­we­go;
3. nudny męż­czyz­na, chło­pak; nu­dziarz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan, gdy jest nudno, gdy nie dzie­je się nic cie­ka­we­go;


Nuda – ne­ga­tyw­ny stan emo­cjo­nal­ny, po­le­ga­ją­cy na uczu­ciu wew­nętrz­nej pust­ki, zwy­kle spo­wo­do­wa­ny jed­no­staj­no­ścią, bra­kiem zmia­ny oto­cze­nia, bra­kiem bodź­ców, a cza­sa­mi cho­ro­bą.

Nuda to stan obo­jęt­no­ści i braku za­in­te­re­so­wa­nia. Jest trak­to­wa­na jako od­mia­na fru­stra­cji lub stre­su. Cza­sa­mi może do­pro­wa­dzić do in­nych sta­nów emo­cjo­nal­nych, jak np. agre­sji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nude

[czy­taj: njud] o ko­lo­rze: cie­li­sty


Nude – album kon­cep­cyj­ny bry­tyj­skiej grupy Camel wy­da­ny w 1981 roku. Opo­wia­da o Hiroo Ono­dzie, ja­poń­skim żoł­nie­rzu po­rzu­co­nym na wy­spie pod­czas II wojny świa­to­wej, który nie wie, że wojna się skoń­czy­ła. Tekst pio­se­nek na­pi­sa­ła głów­nie Susan Ho­o­ver, z wy­jąt­kiem "Ple­a­se Come Home", któ­re­go twór­cą jest An­drew La­ti­mer. "Nude" jest ostat­nią płytą na któ­rej za­grał.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nudelkula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wałek do cia­sta


Źródła:

Wiktionary

Nudelzupa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rosół z ma­ka­ro­nem

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zupa z ma­ka­ro­nem


Źródła:

Wiktionary

Nudes

śro­do­wi­sko­wo: nagie lub pół­na­gie zdję­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdję­cie przed­sta­wia­ją­ce nagą osobę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. ka­wa­łek ma­ka­ro­nu


Źródła:

Wiktionary

Nudle

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gw-pl|Poz­nań. kulin. ma­ka­ron (naj­czę­ściej do­mo­wej ro­bo­ty)


Źródła:

Wiktionary

Nudnawo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) tro­chę nudno; nie­zbyt in­te­re­su­ją­co


Źródła:

Wiktionary

Nudnawy

tro­chę nudny; przy­nud­na­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tro­chę nudny, nu­dzą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudnie

przy­słó­wek

 (1.1) zob. nudno.


Źródła:

Wiktionary

Nudniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: nudno, nud­nie


Źródła:

SJP.pl

Nudniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nudny


Źródła:

SJP.pl

Nudno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nudny, nie­cie­ka­wie


Źródła:

Wiktionary

Nudności

cecha cze­goś nud­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) med. mdło­ści, stan po­prze­dza­ją­cy wy­mio­ty

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., C., Ms., W. lp. od: nud­ność


Nud­no­ści ( ναυτεία, łac. "na­u­sea", "vo­mi­tus", ang. "na­u­sea") – nie­przy­jem­ne, nie­bo­les­ne, su­biek­tyw­ne od­czu­cie sil­nej po­trze­by zwy­mio­to­wa­nia. Mogą mu to­wa­rzy­szyć: śli­no­tok, ta­chy­kar­dia, zbled­nię­cie skóry i pot­li­wość. Nud­no­ści zaz­wy­czaj po­prze­dza­ją wy­mio­ty i odru­chy wy­miot­ne, cho­ciaż mogą wy­stę­po­wać nie­za­leż­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nudność

cecha cze­goś nud­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nudne; cecha tych, któ­rzy są nudni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudny

nie bu­dzą­cy za­in­te­re­so­wa­nia


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy nudę, nie­bu­dzą­cy za­in­te­re­so­wa­nia, po­wo­du­ją­cy apa­tię i zmę­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudy

nudna ko­bie­ta, dziew­czy­na; nu­dzia­ra


Źródła:

SJP.pl

Nudysta

osoba prze­by­wa­ją­ca na zew­nątrz nago


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prze­by­wa­ją­ca to­wa­rzy­sko na zew­nątrz nago dla kon­tak­tu z na­tu­rą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudystka

→ nu­dy­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: nu­dy­sta


Patrz:nudysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudystyczny

→ nu­dyzm; na­tu­ry­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nudyzm

prze­by­wa­nie nago na po­wie­trzu dla peł­ne­go kon­tak­tu z na­tu­rą


Źródła:

SJP.pl

Nudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nudziak

kos­me­tyk o cie­li­stym ko­lo­rze


Źródła:

SJP.pl

Nudziakowy

przy­miot­nik

 (1.1) pot. środ. w ko­lo­rze cie­li­stym


Źródła:

Wiktionary

Nudziara

ko­bie­ta nudna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: nu­dziarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudziarka

→ nu­dziarz; nu­dzia­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lek­cew. ko­bie­ta za­nu­dza­ją­ca to­wa­rzy­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudziarski

do­ty­czą­cy nu­dzia­rza; nudny, nu­dzą­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nu­dziar­stwem, do­ty­czą­cy nu­dziar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudziarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­ję­cie nu­dzia­rza


Źródła:

Wiktionary

Nudziarz

męż­czyz­na nudny; te­tryk; zrzę­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek za­nu­dza­ją­cy in­nych, nudny czło­wiek, zrzę­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nudzić

1. opo­wia­dać o czymś nie­cie­ka­wym; przy­nu­dzać;
2. po­wo­do­wać, że coś staje się nudne;
3. pot. pro­sić o coś, na­le­gać na coś dłuż­szy czas;
4. nu­dzić się:
a) nie mieć za­ję­cia, mę­czyć się z tego po­wo­du;
b) sta­wać się nud­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) po­wo­do­wać nudę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nu­dzić się (dk. brak)

 (2.1) od­czu­wać nudę

 (2.2) stpol. pro­wincj. nie­po­ko­ić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nufcio

zdrob­nie­nie od: Onu­fry (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Nufel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. smo­czek


Źródła:

Wiktionary

Nugat

cia­stecz­ko na­dzie­wa­ne masą orze­cho­wą


Nugat (łac. "nux", fr. "noix" – orze­chy) – ro­dzaj de­se­ru, skła­da­ją­ce­go się z masy z sy­ro­pu go­to­wa­ne­go z mio­dem, wy­mie­sza­nej z sie­ka­ny­mi orze­cha­mi wło­ski­mi lub mig­da­ła­mi oraz pianą ubitą z bia­łek, cza­sem z do­dat­kiem kakao.

We Fran­cji, Wło­szech, Hisz­pa­nii są mia­sta słyn­ne ze swo­ich nu­ga­tów (np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nugatowy

→ nugat


Patrz:nugat

Źródła:

SJP.pl

Nugget

brył­ka me­ta­lu, zwła­szcza szla­chet­ne­go, zna­le­zio­na w pia­sku, mule itp.; sa­mo­ro­dek, ro­dzi­mek


Źródła:

SJP.pl

Nuggets

[czy­taj: na­gets] ka­wa­łek pie­czo­ne­go kur­cza­ka w pa­nier­ce; nug­get


Źródła:

SJP.pl

Nugla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ma­ka­ron


Źródła:

Wiktionary

Nui

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;


Nui – atol na­le­żą­cy do ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu. W 2002 roku na atolu miesz­ka­ło 548 osób. Atol od­krył hisz­pań­ski po­dróż­nik Álvaro de Mendaña de Neyra 16 stycz­nia 1568 roku.

Na Nui znaj­du­je się szko­ła pod­sta­wo­wa (Val­pu­na Pri­ma­ry Scho­ol) i przedsz­ko­le (Pu­na­va­ni Pre-Scho­ol) (stan na 2014 rok).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nujcja

ro­śli­na z ro­dzi­ny gą­zew­ni­ko­wa­tych; tro­pi­kal­ny pół­pa­so­żyt drzew i krze­wów


Nuj­cja ("Nu­yt­sia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny gą­zew­ni­ko­wa­tych ("Lo­rant­ha­ce­ae"). Tak­son mo­no­ty­po­wy z jed­nym ga­tun­kiem – Nu­yt­sia flo­ri­bun­da. Jest on en­de­mi­tem Au­stra­lii Za­chod­niej, w któ­rej ro­śnie w re­jo­nie wy­brze­ży i do kil­ku­set ki­lo­me­trów w głąb lądu w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści stanu (na po­łud­nie od oko­lic Ge­rald­ton).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nukijczyk

miesz­ka­niec Nuuk (sto­li­cy Gren­lan­dii)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nuuku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukijka

miesz­kan­ka Nuuk (sto­li­cy Gren­lan­dii)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nuuku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukijski

przy­miot­nik od: Nuuk (sto­li­ca Gren­lan­dii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nu­u­kiem, do­ty­czą­cy Nuuku (sto­li­cy Gren­lan­dii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukleacja

pow­sta­wa­nie za­rod­ków nowej fazy, od któ­rych roz­po­czy­na się jej dal­szy wzrost; za­rod­ko­wa­nie


Nu­kle­a­cja, za­rod­ko­wa­nie – po­cząt­ko­wy etap prze­mia­ny fa­zo­wej, pod­czas któ­re­go pow­sta­ją w sub­stan­cji nie­wiel­kie za­rod­ki nowej fazy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nuklearność

→ nu­kle­ar­ny


Patrz:nuklearny

Źródła:

SJP.pl

Nuklearny

1. zwią­za­ny z bro­nią ją­dro­wą;
2. zwią­za­ny z ją­drem ato­mo­wym; ją­dro­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. do­ty­czą­cy jądra atomu

 (1.2) wojsk. do­ty­czą­cy broni dzia­ła­ją­cej na za­sa­dzie roz­szcze­pie­nia jądra atomu

 (1.3) wojsk. do­ty­czą­cy kon­flik­tu zbroj­ne­go z uży­ciem broni nu­kle­ar­nej (1.2)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukleaza

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­i­na­za


Źródła:

SJP.pl

Nukleazy

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­i­na­za


Nu­kle­a­zy – en­zy­my prze­ci­na­ją­ce wią­za­nia fos­fo­die­stro­we w kwa­sach nu­kle­i­no­wych. Wy­ka­zu­ją różne stop­nie spe­cy­ficz­no­ści wobec sub­stra­tu, mogą dzia­łać wy­łącz­nie na jeden ro­dzaj kwasu nu­kle­i­no­we­go (np. ry­bo­nu­kle­a­zy, de­ok­sy­ry­bo­nu­kle­a­zy), rów­nież nie­wy­biór­czo na oba z nich. Ich szcze­gól­nym przy­pad­kiem są re­stryk­ta­zy, wy­ka­zu­ją­ce wy­so­ką spe­cy­ficz­ność dla okre­ślo­nej sek­wen­cji nu­kle­o­ty­dów w DNA, prze­ci­na­ją­ce nić wy­łącz­nie w tym miej­scu lub w jego po­bli­żu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nukleina

dawna nazwa kwasu nu­kle­i­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Nukleinaza

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­a­za


Źródła:

SJP.pl

Nukleinazy

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­a­za


Źródła:

SJP.pl

Nukleofil

od­czyn­nik, który w re­ak­cji or­ga­nicz­nej od­da­je swoją parę elek­tro­nów w celu ut­wo­rze­nia no­we­go wią­za­nia z ato­mem węgla na­le­żą­cym do innej czą­stecz­ki


Nu­kle­o­fil – czą­stecz­ka lub grupa, w któ­rej wy­stę­pu­je nad­miar elek­tro­nów i w od­po­wied­nich wa­run­kach może być ich do­no­rem.

W ogól­nym ro­zu­mie­niu tego ter­mi­nu nu­kle­o­fi­la­mi są wszyst­kie za­sa­dy Le­wi­sa, a zatem i Brønsteda. Na­le­ży jed­nak zwró­cić uwagę, że w che­mii or­ga­nicz­nej słowo nu­kle­o­fil ma zwy­kle węż­sze zna­cze­nie i od­no­si się do czą­ste­czek ata­ku­ją­cych atomy elek­tro­fi­lo­we, a nie­ko­niecz­nie sil­nie wią­żą­cych pro­to­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nukleoid

u or­ga­niz­mów pro­ka­rio­tycz­nych (tj. nie po­sia­da­ją­cych jąder ko­mór­ko­wych) ob­szar cy­to­plaz­my za­wie­ra­ją­cy ge­no­for sta­no­wią­cy od­po­wied­nik jądra ko­mór­ko­we­go; pro­ka­rion


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. gęsty ob­szar DNA w ko­mór­ce pro­ka­rio­tycz­nej, który nie jest od­dzie­lo­ny od cy­to­plaz­my

 (1.2) biol. rdzeń pe­rok­sy­so­mu


Nu­kle­o­id ("pro­ka­rion") – ob­szar cy­to­plaz­my ko­mó­rek pro­ka­rio­tycz­nych, w któ­rym znaj­du­je się ko­li­sta nić kwasu de­ok­sy­ry­bo­nu­kle­i­no­we­go (DNA) w po­sta­ci ge­no­fo­ru. Jej od­po­wied­ni­kiem u eu­ka­rion­tów jest jądro ko­mór­ko­we, które do­dat­ko­wo oto­czo­ne jest błoną ją­dro­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nukleolus

twór wew­nątrz jądra ko­mór­ko­we­go, w któ­rym za­cho­dzi in­ten­syw­na syn­te­za RNA; ją­der­ko


Źródła:

SJP.pl

Nukleon

wspól­na nazwa skład­ni­ków jądra ato­mo­we­go: pro­to­nu i ne­u­tro­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. pro­ton lub ne­u­tron;

 (1.2) fiz. w szer­szym zna­cze­niu: ba­rion zło­żo­ny tylko z kwar­ków gór­nych i dol­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukleonik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nu­kle­o­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Nukleonika

nauka o pro­ce­sach ją­dro­wych i tech­no­lo­gii ją­dro­wej


Źródła:

SJP.pl

Nukleonowy

→ nu­kle­on


Patrz:nukleon

Źródła:

SJP.pl

Nukleoplazma

płyn two­rzą­cy śro­do­wi­sko wew­nętrz­ne jądra ko­mór­ko­we­go; ka­rio­lim­fa


Nu­kle­o­plaz­ma (ka­rio­lim­fa, ka­rio­plaz­ma, daw­niej "sok ją­dro­wy") – płyn o dużej lep­ko­ści i na­tu­rze ko­lo­i­du, w skład któ­re­go, oprócz wody i sub­stan­cji drob­no­czą­stecz­ko­wych, wcho­dzą wiel­ko­czą­stecz­ko­we związ­ki or­ga­nicz­ne (biał­ka, kwasy nu­kle­i­no­we itp.). Nu­kle­o­plaz­ma wy­peł­nia wnę­trze jądra ko­mór­ko­we­go i ota­cza ją­der­ko, chro­mo­so­my oraz biał­ka szkie­le­tu ją­dro­we­go or­ga­ni­zu­ją­ce chro­ma­ty­nę i przyt­wier­dza­ją­ce ją do błony ją­dro­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nukleoproteid

biał­ko zło­żo­ne, za­wie­ra­ją­ce jako grupę pro­ste­tycz­ną czą­stecz­kę kwasu nu­kle­i­no­we­go (DNA, RNA), wy­stę­pu­ją­ce w cy­to­plaz­mie, ją­drze ko­mór­ko­wym, chro­mo­so­mach, ry­bo­so­mach, a także w wi­ru­sach


Źródła:

SJP.pl

Nukleoproteidy

biał­ko zło­żo­ne, za­wie­ra­ją­ce jako grupę pro­ste­tycz­ną czą­stecz­kę kwasu nu­kle­i­no­we­go (DNA, RNA), wy­stę­pu­ją­ce w cy­to­plaz­mie, ją­drze ko­mór­ko­wym, chro­mo­so­mach, ry­bo­so­mach, a także w wi­ru­sach


Źródła:

SJP.pl

Nukleoproteinowy

→ nu­kle­o­pro­te­i­na


Patrz:nukleoproteina

Źródła:

SJP.pl

Nukleosom

od­ci­nek DNA o dłu­go­ści około 200 par zasad, jed­nost­ka struk­tu­ral­na chro­ma­ty­ny


Nu­kle­o­som – jed­nost­ka struk­tu­ral­na chro­ma­ty­ny skła­da­ją­ca się z od­cin­ka DNA o dłu­go­ści ok. 200 par zasad, z któ­rych 146 na­wi­nię­tych jest na 8 hi­sto­nów rdze­nio­wych (po dwa hi­sto­ny H2A, H2B, H3 i H4 - tzw. ok­ta­mer hi­sto­no­wy) i two­rzy tzw. cząst­kę rdze­nio­wą lub rdzeń nu­kle­o­so­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nukleosynteza

1. w bio­lo­gii: pro­ces bio­syn­te­zy nu­kle­o­ty­dów z osta­tecz­nym wyt­wo­rze­niem w ko­mór­kach kwa­sów nu­kle­i­no­wych: DNA i RNA;
2. w fi­zy­ce: re­ak­cje ją­dro­we po­wo­du­ją­ce pow­sta­nie no­wych jąder ato­mo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. chem. fiz. pro­ces pow­sta­wa­nia jąder ato­mo­wych pier­wiast­ków che­micz­nych z pro­to­nów i ne­u­tro­nów, za­cho­dzą­cy w wa­run­kach wy­so­kich tem­pe­ra­tur i ci­śnień


Nu­kle­o­syn­te­za – pro­ces, w któ­rym pow­sta­ją nowe jądra ato­mo­we w wy­ni­ku łą­cze­nia się nu­kle­o­nów, czyli pro­to­nów i ne­u­tro­nów, lub ist­nie­ją­cych już jąder ato­mo­wych i nu­kle­o­nów. Obec­ny skład izo­to­po­wy Wszechś­wia­ta jest głów­nie skut­kiem na­tu­ral­nej nu­kle­o­syn­te­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nukleotyd

pod­sta­wo­wy skład­nik bu­dul­co­wy kwa­sów nu­kle­i­no­wych (DNA i RNA)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, pod­sta­wo­wy skład­nik struk­tu­ral­ny kwasu nu­kle­i­no­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukleotydaza

enzym roz­kła­da­ją­cy nu­kle­o­ty­dy na nu­kle­o­zy­dy i kwas fos­fo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Nukleotydazy

enzym roz­kła­da­ją­cy nu­kle­o­ty­dy na nu­kle­o­zy­dy i kwas fos­fo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Nukleotydy

pod­sta­wo­wy skład­nik bu­dul­co­wy kwa­sów nu­kle­i­no­wych (DNA i RNA)


Nu­kle­o­ty­dy – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne z grupy estrów fos­fo­ra­no­wych; są estra­mi nu­kle­o­zy­dów i kwasu fos­fo­ro­we­go (5'-fos­fo­ra­ny nu­kle­o­zy­dów).

Nu­kle­o­ty­dy sta­no­wią pod­sta­wo­we skład­ni­ki kwa­sów nu­kle­i­no­wych (DNA i RNA) oraz in­nych po­li­nu­kle­o­ty­dów, od­gry­wa­ją też zna­czą­cą rolę w me­ta­bo­liz­mie i prze­ka­zy­wa­niu sy­gna­łów w ko­mór­ce:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nukleozyd

gli­ko­zyd zło­żo­ny z za­sa­dy azo­to­wej: pu­ry­no­wej (ade­ni­na lub gu­a­ni­na) lub za­sa­dy pi­ry­mi­dy­no­wej (cy­to­zy­na, ty­mi­na lub ura­cyl) oraz czę­ści cu­kro­wej w po­sta­ci pen­to­zy (ry­bo­za lub de­zok­sy­ry­bo­za), sta­no­wią­cy część kwasu nu­kle­i­no­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. zwią­zek che­micz­ny skła­da­ją­cy się z cukru i za­sa­dy azo­to­wej, po­łą­czo­nych wią­za­niem gli­ko­zy­do­wym; pod­sta­wo­wa jed­nost­ka two­rzą­ca nu­kle­o­ty­dy; głów­ny bu­du­lec kwa­sów nu­kle­i­no­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukleozydaza

enzym z grupy hy­dro­laz


Źródła:

SJP.pl

Nukleozydazy

enzym z grupy hy­dro­laz


Źródła:

SJP.pl

Nukleozydowy

→ nu­kle­o­zyd


Patrz:nukleozyd

Źródła:

SJP.pl

Nukleozydy

gli­ko­zyd zło­żo­ny z za­sa­dy azo­to­wej: pu­ry­no­wej (ade­ni­na lub gu­a­ni­na) lub za­sa­dy pi­ry­mi­dy­no­wej (cy­to­zy­na, ty­mi­na lub ura­cyl) oraz czę­ści cu­kro­wej w po­sta­ci pen­to­zy (ry­bo­za lub de­zok­sy­ry­bo­za), sta­no­wią­cy część kwasu nu­kle­i­no­we­go


Nu­kle­o­zy­dy – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne zbu­do­wa­ne z za­sa­dy azo­to­wej po­łą­czo­nej wią­za­niem β-"N"-gli­ko­zy­do­wym z pen­to­za­mi (ry­bo­zą, de­ok­sy­ry­bo­zą lub ry­bi­to­lem).

W za­leż­no­ści od ro­dza­ju za­sa­dy azo­to­wej wy­róż­nia się (wy­tłu­szcze­niem oz­na­czo­no):

Jeśli w skład nu­kle­o­zy­du wcho­dzi cu­kier de­ok­sy­ry­bo­za, nazwy od­po­wied­nich nu­kle­o­zy­dów na­le­ży po­prze­dzić prze­drost­kiem "de­ok­sy", np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nuklid

jądro ato­mo­we o okre­ślo­nym skła­dzie pro­to­nów i ne­u­tro­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jądro atomu o okre­ślo­nej licz­bie nu­kle­o­nów;


Nu­klid – ter­min dwuz­nacz­ny:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nuku'alofa

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Tonga;


Źródła:

Wiktionary

Nukualofa

sto­li­ca Tonga


Źródła:

SJP.pl

Nukualofanka

miesz­kan­ka Nu­ku­a­lo­fy (sto­li­cy Tonga)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nuku'alofy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukualofańczyk

miesz­ka­niec Nu­ku­a­lo­fy (sto­li­cy Tonga)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nuku’alofy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukualofański

przy­miot­nik od: Nu­ku­a­lo­fa (sto­li­ca i głów­ny port Tonga); nu­ku­a­lof­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Nuku'alofa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nukualofski

przy­miot­nik od: Nu­ku­a­lo­fa (sto­li­ca i głów­ny port Tonga); nu­ku­a­lo­fań­ski


Źródła:

SJP.pl

Nukufetau

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. atol na­le­żą­cy do pań­stwa Tu­va­lu;


Nu­ku­fe­tau – atol na­le­żą­cy to ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu o po­wierzch­ni lą­do­wej 3 km².

Atol po­ło­żo­ny jest 106 km na pół­noc­ny za­chód od Fu­na­fu­ti. Liczy 35 ko­ra­lo­wych wysp (zwa­nych "motu"), uło­żo­nych w kształt pro­sto­ką­ta wokół la­gu­ny o po­wierzch­ni około 13 × 7 km. We­dług spisu z 2012 roku atol za­miesz­ku­je 536 ludzi. Więk­szość osób prze­by­wa na wy­spie Sa­va­ve (po­łud­nio­wo-za­chod­nia część Nu­ku­fe­tau), na któ­rej znaj­du­ją się dwie wio­ski: Au­lo­tu (331 osób) i Ma­ne­a­pa (191 osób)[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nukulaelae

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;


Nu­ku­la­e­lae – atol na­le­żą­cy do ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu o po­wierzch­ni lą­do­wej ok. 1,82 km². Skła­da się z co najm­niej 15 wysp. Na jed­nej z nich, Fan­ga­ua, znaj­du­je się osada Pe­pe­sa­la, w któ­rej miesz­ka 247 osób[].

Na atolu znaj­du­je się jedna szko­ła pod­sta­wo­wa (Fa­i­ki­mua Pri­ma­ry Scho­ol) i jedno przedsz­ko­le (Ulu­ko­loa Pre-Scho­ol) (stan na 2014 rok).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nukunonu

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. atol ko­ra­lo­wy w ar­chi­pe­la­gu To­ke­lau, sta­no­wią­cy jed­nost­kę ad­mi­ni­stra­cyj­ną To­ke­lau, bę­dą­ce­go no­wo­ze­landz­kim te­ry­to­rium za­leż­nym;


Nu­ku­no­nu – ko­ra­lo­wy atol w ar­chi­pe­la­gu To­ke­lau, na­le­żą­cy ad­mi­ni­stra­cyj­nie do te­ry­to­rium za­leż­ne­go Nowej Ze­lan­dii – To­ke­lau. Atol sta­no­wi jed­no­cze­śnie jed­nost­kę ad­mi­ni­stra­cyj­ną o ta­kiej samej naz­wie.

Atol ma po­wierzch­nię 5,46 km² (jest to naj­więk­szy atol ar­chi­pe­la­gu) i ota­cza wew­nętrz­ną la­gu­nę o po­wierzch­ni około 90 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nukus

mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie, sto­li­ca Ka­ra­kał­pa­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w za­chod­nim Uzbe­ki­sta­nie, na pra­wym brze­gu Amu-darii, na za­chod­nim skra­ju pu­sty­ni Kyzył-kum;


Nukus (uzb. cyr. i ros. Нукус; karak. Нөкис, "Nókis") – mia­sto w za­chod­nim Uzbe­ki­sta­nie, na pra­wym brze­gu Amu-darii, na za­chod­nim skra­ju pu­sty­ni Kyzył-kum, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na Re­pu­bli­ki Ka­ra­kał­pac­kiej.

W 1939 r. mia­sto li­czy­ło ok. 10 tys. miesz­kań­ców, a w roku 1962 – ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nukuski

→ Nukus (mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nu­ku­sem, do­ty­czą­cy Nu­ku­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nul

licz­ba okre­ślo­na sym­bo­lem 0; zero, nic


Źródła:

SJP.pl

Nula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż. zdrobn. Anula


Źródła:

Wiktionary

Nulifikacja

rzad­ko: unie­waż­nie­nie, ska­so­wa­nie; nul­li­fi­ka­cja


Źródła:

SJP.pl

Nulka

1. znak gra­ficz­ny uży­wa­ny naj­czę­ściej przy ry­so­wa­niu wy­kre­sów funk­cji si­gnum oraz man­ty­sy;
2. ro­dzaj cyr­kla do kre­śle­nia okrę­gów o bar­dzo ma­łych śred­ni­cach; ze­row­nik


Nulka – znak gra­ficz­ny przy­po­mi­na­ją­cy okrąg (czę­sto dla więk­szej czy­tel­no­ści po­gru­bio­ny) umie­szcza­ny na wy­kre­sach funk­cji. Naj­czę­ściej służy do zaz­na­cza­nia punk­tów nie­na­le­żą­cych do wy­kre­su funk­cji, po­cząt­ku pół­pro­stej, punk­tów nie­cią­gło­ści oraz ot­war­tych koń­ców prze­dzia­łów; rza­dziej in­nych punk­tów oso­bli­wych funk­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Null

[czy­taj: nul] znak ste­ru­ją­cy o war­to­ści licz­bo­wej 0, in­for­mu­ją­cy o braku in­for­ma­cji, do­stęp­ny w sy­ste­mach ko­do­wa­nia zna­ków oraz głów­nych ję­zy­kach pro­gra­mo­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nullifikacja

rzad­ko: unie­waż­nie­nie, ska­so­wa­nie; nu­li­fi­ka­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ze­ro­wa­nie


Nul­li­fi­ka­cja – za­bieg chi­rur­gicz­ny wy­ko­ny­wa­ny na zle­ce­nie, po­le­ga­ją­cy na usu­nię­ciu na­rzą­dów płcio­wych, ukła­du mo­czo­we­go cza­sa­mi rów­nież sut­ków oraz pępka[]. Osoby które pod­da­ły się za­bie­go­wi okre­śla się ter­mi­nem "Nullo".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nullo

Nullo, wła­ści­wie Pa­try­cjusz Ko­cha­now­ski (ur. 14 maja 1982 w Wał­brzy­chu), znany rów­nież jako Nul­liz­ma­tyk – pol­ski raper i pro­du­cent mu­zycz­ny. Znany jest prze­de wszyst­kim z wy­stę­pów w gru­pie hip-ho­po­wej Trze­ci Wy­miar. Nullo pro­wa­dzi także so­lo­wą dzia­łal­ność ar­ty­stycz­ną. W 2018 roku wy­da­no płytę au­tor­skie­go pro­jek­tu Nul­liz­ma­ty­ka łą­czą­ce­go rap i śpiew Nulla w akom­pa­nia­men­cie ży­wych in­stru­men­tów i sam­pli pt. "Live Ses­sion".


Źródła:

Wikipedia

Nullofobia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. pa­nicz­ny lęk przed odrzu­ce­niem


Źródła:

Wiktionary

Nulo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zero


Źródła:

Wiktionary

Num.

skrót od: nu­miz­ma­ty­ka, nu­miz­ma­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Numea

sto­li­ca Nowej Ka­le­do­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. sto­li­ca Nowej Ka­le­do­nii, te­ry­to­rium za­leż­ne­go Fran­cji;


Numea (fr. "Nouméa") – sto­li­ca Nowej Ka­le­do­nii, te­ry­to­rium za­leż­ne­go Fran­cji. Leży na po­łud­nio­wym wy­brze­żu wyspy Nowa Ka­le­do­nia, nad Mo­rzem Ko­ra­lo­wym Oce­a­nu Spo­koj­ne­go. Za­miesz­ku­je ją 94 285 miesz­kań­ców (2019)[]. Znaj­du­je się tu huta niklu (Do­niam­bo), mię­dzy­na­ro­do­wy port lot­ni­czy i mu­ze­um oraz ogród bo­ta­nicz­ny, a także ak­wa­rium mor­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Numeanin

miesz­ka­niec Numei


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Numei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numeanka

miesz­kan­ka Numei


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Numei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numeański

przy­miot­nik od: Numea


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Numeą, do­ty­czą­cy Numei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numen

w re­li­gii sta­ro­żyt­ne­go Rzymu: ta­jem­ni­cza, bez­po­sta­cio­wa i nad­przy­ro­dzo­na siła pa­nu­ją­ca w świe­cie


Numen (łac. po­tę­ga bó­stwa; wy­rocz­nia, l.mn. nu­mi­na) – w re­li­gii sta­ro­rzym­skiej ta­jem­ni­cza, bez­po­sta­cio­wa i nad­przy­ro­dzo­na siła pa­nu­ją­ca w świe­cie. Isto­tą re­li­gii był prze­de wszyst­kim oso­bi­sty sto­su­nek za­u­fa­nia do nu­me­nu. Po­sta­wę re­li­gij­ną okre­śla­ła za­leż­ność od nu­me­nu. W cza­sach ce­sar­stwa na­brał cech oso­bo­wych, np. Pales jako numen życia pa­ster­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Numenariusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) astrol. pro­gno­za nu­me­ro­lo­gicz­na


Źródła:

Wiktionary

Numer

1. licz­ba umie­szczo­na na czymś
2. rzecz, rza­dziej czło­wiek, oz­na­czo­na ko­lej­ną licz­bą
3. ko­lej­ne wy­da­nie cza­so­pis­ma, ga­ze­ty, eg­zem­plarz
4. część pro­gra­mu ar­ty­stycz­ne­go
5. pot. chy­try, za­ska­ku­ją­cy wy­stę­pek
6. pokój ho­te­lo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) licz­ba na­tu­ral­na, która iden­ty­fi­ku­je jakiś ele­ment ze zbio­ru

 (1.2) po­zy­cja w pro­gra­mie (zwy­kle w cyrku)

 (1.3) eg­zem­plarz cza­so­pis­ma z daną datą

 (1.4) iden­ty­fi­ka­tor za­wie­ra­ją­cy, mię­dzy in­ny­mi, cyfry;

 (1.5) przen. żart, prze­kręt, oszu­stwo

 (1.6) pot. ga­ga­tek


Numer – oz­na­cze­nie przed­mio­tu, wy­ro­bu, po­ja­zdu, po­zy­cji na li­ście itp., np. numer re­je­stra­cyj­ny po­ja­zdu, numer te­le­fo­nu z nu­me­rem kie­run­ko­wym, numer użyt­kow­ni­ka ko­mu­ni­ka­to­ra in­ter­ne­to­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Numeracja

oz­na­cze­nie cze­goś nu­me­rem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sy­stem oz­na­cza­nia cze­goś nu­me­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numeracyjny

→ nu­me­ra­cja


Patrz:numeracja

Źródła:

SJP.pl

Numerant

po­tocz­nie: osoba ro­bią­ca ka­wa­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który wy­krę­ca nu­me­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numerantka

→ nu­me­rant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ro­bią­ca ka­wa­ły


Patrz:numerant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numerariusz

czło­nek Opus Dei ży­ją­cy w ce­li­ba­cie i w peł­nej dy­spo­zy­cyj­no­ści wobec or­ga­ni­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek Opus Dei, który żyje w ce­li­ba­cie;


Nu­me­ra­riusz lub nu­me­ra­ria (ko­bie­ta) – czło­nek Opus Dei ży­ją­cy w ce­li­ba­cie. Niek­tó­rzy z nich (w prak­ty­ce 20%) mogą zo­stać księż­mi pra­ła­tu­ry Opus Dei (se­mi­na­rium Dzie­ła to Ca­va­bian­ca). Nie skła­da on żad­nych ślu­bów, ale za­wie­ra z pra­ła­tu­rą umowę.

Bez­żen­ni męż­czyź­ni lub nie­za­męż­ne ko­bie­ty w pełni go­to­wi do prac apo­stol­skich i for­ma­cji in­nych wier­nych Pra­ła­tu­ry Opus Dei.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Numerariuszka

→ nu­me­ra­riusz


Patrz:numerariusz

Źródła:

SJP.pl

Numerator

1. na­rzę­dzie do nu­me­ro­wa­nia;
2. urzą­dze­nie sy­gna­li­za­cyj­ne prze­sy­ła­ją­ce numer po­mie­szcze­nia, bu­dyn­ku itp., bę­dą­ce­go miej­scem na­da­nia wez­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Numeratywny

zwią­za­ny z nu­me­ra­cją - oz­na­cze­niem ko­lej­no­ści przy uży­ciu nu­me­rów; nu­me­ra­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Numerek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: numer

 (1.2) za­wiesz­ka lub bre­lo­czek z umie­szczo­nym na nim nu­me­rem

 (1.3) pot. przen. seks. sto­su­nek sek­su­al­ny, zwła­szcza szyb­ki lub z pro­sty­tut­ką


Źródła:

Wiktionary

Numeri

w me­try­ce an­tycz­nej: stopy dłuż­sze niż trzyz­gło­sko­we


Źródła:

SJP.pl

Numerkomat

au­to­mat do przy­dzie­la­nia nu­mer­ków ocze­ku­ją­cym w ko­lej­ce; ko­lej­ko­mat


Źródła:

SJP.pl

Numerkowy

→ nu­me­rek


Patrz:numerek

Źródła:

SJP.pl

Numerolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nu­me­ro­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Numerologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. pse­u­do­na­u­ka ba­da­ją­ca rze­ko­me pro­fe­tycz­ne wła­ści­wo­ści i sym­bo­li­kę liczb oraz ich wpływ na ko­le­je losu;


Ten ar­ty­kuł opi­su­je te­o­rie, me­to­dy lub czyn­no­ści niez­god­ne ze współ­czes­ną wie­dzą na­u­ko­wą.

Nu­me­ro­lo­gia – pse­u­do­na­u­ka ba­da­ją­ca mi­stycz­ne lub ma­gicz­ne wła­ści­wo­ści liczb; pro­gno­zo­wa­nie z liczb, opie­ra­ją­ce się na prze­ko­na­niu, że numer przy­po­rząd­ko­wa­ny da­ne­mu obiek­to­wi (numer domu, sa­mo­cho­du, te­le­fo­nu, za­ko­do­wa­ne pod po­sta­cią licz­by imię, itp.)


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Numerologiczny

do­ty­czą­cy nu­me­ro­lo­gii


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nu­me­ro­lo­gią, do­ty­czą­cy nu­me­ro­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numerolożka

→ nu­me­ro­log


Patrz:numerolog

Źródła:

SJP.pl

Numerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nu­me­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Numerować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) na­da­wać cze­muś ko­lej­ne nu­me­ry, oz­na­czać coś nu­me­ra­mi


Źródła:

Wiktionary

Numerowy

przy­miot­nik od: numer


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nu­me­rem, do­ty­czą­cy nu­me­ru

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. osoba od­płat­nie no­szą­ca bagaż pa­sa­że­rom ko­le­jo­wym

 (2.2) przest. słu­żą­cy w ho­te­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numeryczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nu­me­rycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Numeryczny

w ma­te­ma­ty­ce:
1. wy­ra­żo­ny za po­mo­cą liczb; licz­bo­wy;
2. nu­me­rycz­ne me­to­dy - sto­so­wa­ne w wielu dzie­dzi­nach ma­te­ma­ty­ki me­to­dy opisu za­gad­nień, zja­wisk, pro­ce­sów za po­mo­cą roz­wią­zań licz­bo­wych


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z liczb lub cyfr

 (1.2) ope­ru­ją­cy na przy­bli­żo­nych war­to­ściach licz­bo­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numeryk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mat. spe­cja­li­sta w za­kre­sie metod nu­me­rycz­nych


Źródła:

Wiktionary

Numida

miesz­ka­niec Nu­mi­dii (sta­ro­żyt­nej kra­i­ny w Afry­ce Pół­noc­nej); Nu­mi­dyj­czyk


Źródła:

SJP.pl

Numidia

sta­ro­żyt­na kra­i­na w Afry­ce Pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. hi­sto­rycz­ne kró­le­stwo Ber­be­rów w pół­noc­nej Afry­ce, obej­mu­ją­ce te­re­ny dzi­siej­szej Al­gie­rii i czę­ści Tu­nez­ji;

 (1.2) hist. geogr. pro­win­cja rzym­ska


Nu­mi­dia – hi­sto­rycz­ne pań­stwo Ber­be­rów w pół­noc­nej Afry­ce. Obej­mo­wa­ło te­ry­to­ria na za­chód od Kar­ta­gi­ny i na wschód od Oranu. Póź­niej pro­win­cja rzym­ska oraz pro­win­cja ko­ściel­na ze sto­li­cą w Mi­le­we.

Nu­mi­dia po­ja­wia się po raz pier­wszy na kar­tach hi­sto­rii pod ko­niec III wieku p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Numidyjczyk

miesz­ka­niec Nu­mi­dii (sta­ro­żyt­nej kra­i­ny w Afry­ce Pół­noc­nej); Nu­mi­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nu­mi­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numidyjka

miesz­kan­ka Nu­mi­dii (sta­ro­żyt­nej kra­i­ny w Afry­ce Pół­noc­nej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nu­mi­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numidyjski

przy­miot­nik od: Nu­mi­dia (kraj sta­ro­żyt­ny)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Nu­mi­dią, do­ty­czą­cy Nu­mi­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numinalny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nu­mi­no­sum


Źródła:

Wiktionary

Numitor

Nu­mi­tor – w mi­to­lo­gii rzym­skiej król la­tyń­skie­go mia­sta Alba Longa, syn Pro­ka­sa, oj­ciec Rei Syl­wii, dziad Ro­mu­lu­sa i Re­mu­sa.

Po­zba­wio­ny wła­dzy przez swego brata Amu­liu­sa, odzy­skał ją przy po­mo­cy wnu­ków Ro­mu­lu­sa i Re­mu­sa.


Źródła:

Wikipedia

Numizm.

skrót od: nu­miz­ma­ty­ka, nu­miz­ma­tycz­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Numizmat

dawna mo­ne­ta lub medal ma­ją­ce war­tość za­byt­ko­wą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dawna mo­ne­ta lub medal o war­to­ści za­byt­ko­wej, bę­dą­ce przed­mio­tem badań albo ko­lek­cjo­no­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numizmatyczka

1. ko­lek­cjo­ner­ka monet, me­da­li ma­ją­cych war­tość za­byt­ko­wą; zbie­racz­ka nu­miz­ma­tów;
2. znaw­czy­ni nu­miz­ma­tów, spe­cja­list­ka ba­da­ją­ca i opi­su­ją­ca dawne mo­ne­ty i me­da­le


Źródła:

SJP.pl

Numizmatyczny

→ nu­miz­mat


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nu­miz­ma­ty­ką


Patrz:numizmat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numizmatyk

1. ko­lek­cjo­ner monet, me­da­li ma­ją­cych war­tość za­byt­ko­wą; zbie­racz nu­miz­ma­tów;
2. znaw­ca nu­miz­ma­tów, spe­cja­li­sta ba­da­ją­cy i opi­su­ją­cy dawne mo­ne­ty i me­da­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nu­miz­ma­ty­ki, na­u­ko­wy ba­dacz hi­sto­rycz­nych monet

 (1.2) zbie­racz nu­miz­ma­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Numizmatyka

nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, opi­sem i kla­sy­fi­ka­cją nu­miz­ma­tów (dawne mo­ne­ty lub me­da­le ma­ją­ce war­tość za­byt­ko­wą)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. hist. nauka po­moc­ni­cza hi­sto­rii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, opi­sem i kla­sy­fi­ko­wa­niem monet i me­da­li;

 (1.2) ko­lek­cjo­no­wa­nie nu­miz­ma­tów

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: nu­miz­ma­tyk


Nu­miz­ma­ty­ka (łac. "nu­mis­ma­ti­ca" z νομισματική) – nauka po­moc­ni­cza hi­sto­rii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, opi­sem i sy­ste­ma­ty­zo­wa­niem nu­miz­ma­tów, w tym: monet, ban­kno­tów oraz in­nych zna­ków pie­nięż­nych, pod wzglę­dem hi­sto­rycz­nym, este­tycz­nym i tech­nicz­nym.

Ter­min ten po­cho­dzi od grec­kie­go "no­mis­ma", co pier­wot­nie było nazwą bi­zan­tyj­skie­go zło­te­go so­li­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Numulit

wy­mar­ły pier­wot­niak z gro­ma­dy ot­wor­nic, ży­ją­cy od okre­su kre­do­we­go do oli­go­ce­nu


Źródła:

SJP.pl

Numulityczny

→ nu­mu­lit


Patrz:numulit

Źródła:

SJP.pl

Nuna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geol. naj­star­szy znany su­per­kon­ty­nent, który w pro­te­ro­zo­i­ku łą­czył więk­szość lądów Ziemi;

 (1.2) geogr. wieś w pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w gmi­nie Na­sielsk;


}|-

Nuna – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Na­sielsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nunatak

skała wy­sta­ją­ca z lo­dow­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. wznie­sie­nie wy­sta­ją­ce nad po­wierzch­nię lo­dow­ca lub lą­do­lo­du i ze­wsząd oto­czo­ne przez po­kry­wę lo­do­wą;


Nu­na­tak (ka­la­al­li­sut: nu­na­taq) – wzgó­rze, szczyt wzno­szą­cy się nad po­wierzch­nię lą­do­lo­du i oto­czo­ny ze­wsząd przez po­kry­wę lo­do­wą.

Nu­na­ta­ki wy­stę­pu­ją w ob­sza­rach po­kry­tych lą­do­lo­dem (na Gren­lan­dii, An­tark­ty­dzie) lub w sil­nie zlo­do­wa­co­nych gó­rach np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nunavut

rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. jedno z trzech te­ry­to­riów ka­na­dyj­skich;


Nu­na­vut (ang. wym. []; ᓄᓇᕗᑦ, wym. []) – te­ry­to­rium Ka­na­dy. Nu­na­vut w inuk­ti­tut oz­na­cza „nasz kraj”. Nu­na­vut gra­ni­czy od za­cho­du z Te­ry­to­ria­mi Pół­noc­no-Za­chod­ni­mi od po­łud­nia z Ma­ni­to­bą. Po­sia­da też po­łud­nio­wą gra­ni­cę mor­ską z Qu­e­be­kiem i On­ta­rio (przez Za­to­kę Hud­so­na) i na wscho­dzie po­przez Cie­śni­nę Da­vi­sa, Na­re­sa i Morze Baf­fi­na z Gren­lan­dią.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nunchaku

[czy­taj: nun­cza­ku] broń, cep z dwóch ka­wał­ków drew­na po­łą­czo­nych łań­cu­chem; nun­cza­ku, nun­cza­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ro­dzaj broni przy­po­mi­na­ją­cej cep;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuncjatorski

→ nun­cja­tu­ra, → nun­cjusz


Patrz:nuncjatura, → nuncjusz

Źródła:

SJP.pl

Nuncjatura

1. przed­sta­wi­ciel­stwo dy­plo­ma­tycz­ne Wa­ty­ka­nu przy rzą­dzie ja­kie­goś pań­stwa;
2. urząd nun­cju­sza; okres spra­wo­wa­nia urzę­du przez nun­cju­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. dy­plo­ma­tycz­ne przed­sta­wi­ciel­stwo pa­pie­ża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuncjusz

stały przed­sta­wi­ciel dy­plo­ma­tycz­ny Wa­ty­ka­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) dy­plo­ma­tycz­ny przed­sta­wi­ciel Wa­ty­ka­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nunczako

broń, cep z dwóch ka­wał­ków drew­na po­łą­czo­nych łań­cu­chem; nun­cza­ku, nun­cha­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. nun­cha­ku.


Nun­cza­ko (jap. ヌンチャク nun­cha­ku) – ro­dzaj broni obu­cho­wej w for­mie dwóch pałek po­łą­czo­nych ze sobą za po­mo­cą łań­cu­cha lub linki (dziś ny­lo­no­wej, daw­niej wy­ko­na­nej z wło­sów z koń­skie­go ogona). Ist­nie­je błęd­na te­o­ria, iż broń pow­sta­ła ze zwy­kłe­go cepa, któ­rym młó­co­no ryż, lecz żaden z wiel­kich mi­strzów kobudō w Ja­po­nii (IOKA) jej nie pot­wier­dza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nunczaku

broń, cep z dwóch ka­wał­ków drew­na po­łą­czo­nych łań­cu­chem; nun­cza­ko, nun­cha­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. nun­cha­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuoxi

ogól­na nazwa chiń­skich przed­sta­wień obrzę­do­wych z tan­ce­rza­mi w ma­skach


Źródła:

SJP.pl

Nupcjalny

daw­niej: od­no­szą­cy się do we­se­la, ślubu; we­sel­ny


przy­miot­nik

 (1.1) przest. do­ty­czą­cy we­se­la czy ślubu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nupel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Górny Śląsk. smo­czek


Źródła:

Wiktionary

Nupelflasza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dzie­cię­ca bu­tel­ka ze smocz­kiem


Źródła:

Wiktionary

Nupturient

1. osoba zgła­sza­ją­ca w urzę­dzie za­miar za­war­cia mał­żeń­stwa;
2. daw­niej: na­rze­czo­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. ktoś pla­no­wa­ća­nu­ją­cy oże­nek


Nup­tu­rient (łac. "nup­tu­riens", dop. "nup­tu­rien­tis") – w pra­wie rzym­skim, stąd także w pra­wie ka­no­nicz­nym oraz ro­dzin­nym osoba ma­ją­ca za­wrzeć zwią­zek mał­żeń­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nupturientka

→ nup­tu­rient


Patrz:nupturient

Źródła:

SJP.pl

Nur

1. cał­ko­wi­te za­nu­rze­nie się w wo­dzie
2. ptak wodny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak wodny za­miesz­ku­ją­cy Ame­ry­kę Pół­noc­ną i pół­noc­ną część Eu­ro­py;

 (1.2) skok do wody


Nur – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Nur.

Nur leży na pra­wym brze­gu Bugu. Sie­dzi­ba gminy Nur. Daw­niej mia­sto; uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1425 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny w 1870 roku.

Mia­sto kró­lew­skie Ko­ro­ny Kró­le­stwa Pol­skie­go, w dru­giej po­ło­wie XVI wieku po­ło­żo­ne było w po­wie­cie nur­skim ziemi nur­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. Miej­sce obrad sej­mi­ków ziem­skich ziemi nur­skiej od XVI wieku do pier­wszej po­ło­wy XVIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nur-Sułtan

dawna nazwa sto­li­cy Ka­zach­sta­nu


Źródła:

SJP.pl

Nurag

stoż­ko­wa­ta wieża wznie­sio­na nad ka­mien­nym oł­ta­rzem, bu­do­wa­na na Sar­dy­nii przez Nu­ra­gij­czy­ków


Nurag – stoż­ko­wa­ta wieża wznie­sio­na nad ka­mien­nym oł­ta­rzem bu­do­wa­ne na Sar­dy­nii przez Nu­ra­gij­czy­ków. Naj­star­sze da­to­wa­ne są na XV wiek p.n.e. Naj­wyż­sze z od­kry­tych wież osią­ga­ły nawet 20 me­trów wy­so­ko­ści.

Wieża zbu­do­wa­na jest z ka­mie­ni uło­żo­nych bez uży­cia za­pra­wy. Na zew­nętrz­nej po­wierzch­ni znaj­du­je się wiele wy­pu­stek i ma­łych okien. Nu­ra­gi były bu­do­wa­ne na wznie­sie­niach, czę­sto pow­sta­wa­ły przy nich wio­ski, które ko­rzy­sta­ły z nu­ra­gów jako for­ty­fi­ka­cji obron­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nuraghi

ro­dzaj bu­dow­li z epoki brązu


Źródła:

SJP.pl

Nuragijski

cy­wi­li­za­cja nu­ra­gij­ska - sta­ro­żyt­na cy­wi­li­za­cja za­miesz­ku­ją­ca te­re­ny po­ło­żo­ne w dzi­siej­szych Wło­szech


Źródła:

SJP.pl

Nurcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nurt


Źródła:

Wiktionary

Nurczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nurecki

przy­miot­nik od: Nurek (mia­sto w Ta­dży­ki­sta­nie)


Źródła:

SJP.pl

Nurek

1. osoba nur­ku­ją­ca za­wo­do­wo;
2. śro­do­wi­sko­wo: pił­karz pró­bu­ją­cy wy­mu­sić faul;
3. lek­ce­wa­żą­co: nurek śmiet­ni­ko­wy - prze­szu­ki­wacz śmiet­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek upra­wia­ją­cy nur­ko­wa­nie za­wo­do­wo lub w ce­lach spor­to­wych

 (1.2) środ. slang. drob­ny do­staw­ca złomu do punk­tu skupu; naj­czę­ściej w celu zdo­by­cia pie­nię­dzy na al­ko­hol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) skok w wodę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ce­ror­hin­ca mo­no­ce­ra­ta|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny alk;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nuristan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na w pół­noc­no-wschod­nim Af­ga­ni­sta­nie, przy gra­ni­cy z Pa­ki­sta­nem;


Źródła:

Wiktionary

Nurka

norka eu­ro­pej­ska


Źródła:

SJP.pl

Nurki

1. osoba nur­ku­ją­ca za­wo­do­wo;
2. śro­do­wi­sko­wo: pił­karz pró­bu­ją­cy wy­mu­sić faul;
3. lek­ce­wa­żą­co: nurek śmiet­ni­ko­wy - prze­szu­ki­wacz śmiet­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Nurkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nurkowanie

1. cał­ko­wi­cie za­nu­rzać się w wo­dzie;
2. schy­lać się nisko, kry­jąc się;
3. o sa­mo­lo­cie: le­cieć po stro­mym torze w stro­nę ziemi;
4. śro­do­wi­sko­wo: upa­dać te­a­tral­nie, sy­mu­lu­jąc faul


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nur­ko­wać.

 (1.2) ska­ka­nie do wody

 (1.3) pły­wa­nie pod wodą;

 (1.4) przen. szyb­kie cho­wa­nie się w czymś

 (1.5) o sa­mo­lo­tach, pta­kach szyb­ki lot w dół


Nur­ko­wa­nie – prze­by­wa­nie pod wodą przy wy­ko­rzy­sta­niu od­po­wied­nie­go sprzę­tu lub na tzw. za­trzy­ma­nym od­de­chu ("fre­e­di­ving"), w ce­lach re­kre­a­cyj­nych, spor­to­wych, na­u­ko­wych, tech­nicz­nych, ra­tun­ko­wych lub mi­li­tar­nych. Nur­ko­wa­nie z ak­wa­lun­giem (ang. "scuba di­ving") oraz nur­ko­wa­nie na za­trzy­ma­nym od­de­chu jest za­li­cza­ne do spor­tów ek­stre­mal­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nurkować

1. cał­ko­wi­cie za­nu­rzać się w wo­dzie;
2. schy­lać się nisko, kry­jąc się;
3. o sa­mo­lo­cie: le­cieć po stro­mym torze w stro­nę ziemi;
4. śro­do­wi­sko­wo: upa­dać te­a­tral­nie, sy­mu­lu­jąc faul


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) pły­wać pod po­wierzch­nią wody

 (1.2) przen. pot. wcho­dzić pod coś cho­wa­jąc się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nurkowiec

sa­mo­lot bom­bo­wy o kon­struk­cji przy­sto­so­wa­nej do zrzu­ca­nia bomb pod­czas lotu nur­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Nurkowisko

miej­sce do nur­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Nurkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nurkowy

1. zwią­za­ny z nur­kiem lub z nur­ko­wa­niem, np. lot nur­ko­wy;
2. do­ty­czą­cy nurki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nur­kiem i nur­ko­wa­niem, do­ty­czą­cy nurka i nur­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nurmi

Nurmi – pol­ska or­ga­ni­za­cja ruchu oporu dzia­ła­ją­ca w po­łud­nio­wej Fran­cji, w okre­sie od wrze­śnia 1941 roku do po­ło­wy 1942 roku, zor­ga­ni­zo­wa­na przez por. Te­o­do­ra Dzierz­gow­skie­go. Siat­ka dy­wer­syj­no-szpie­gow­ska była pod­le­gła wy­wia­do­wi bry­tyj­skie­mu a jej głów­nym celem była głów­nie dzia­łal­ność wy­wia­dow­cza oraz or­ga­ni­zo­wa­nie punk­tów od­bio­ru zrzu­tów. Nurmi zo­sta­ła ro­zbi­ta przez fran­cu­ską po­li­cję w po­ło­wie 1942 roku, przy czym znacz­na część jej człon­ków zo­sta­ła aresz­to­wa­na.


Źródła:

Wikipedia

Nurniczek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny alk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. mały ptak mor­ski z ro­dzi­ny alk, z ro­dza­jów nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aet­hia|ref=tak. i nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pty­cho­ramp­hus|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nurnik

1. ptak nad­mor­ski z ro­dzi­ny alk;
2. ro­dzaj tłoka w pom­pach wod­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cepp­hus|ref=tak., mor­ski ptak z ro­dzi­ny alk;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nurogęś

ptak wodny, ga­tu­nek tra­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mer­gus mer­gan­ser|ref=tak., tracz nu­ro­gęś, ga­tu­nek du­że­go wod­ne­go ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych, grupy tra­czy;


Nu­ro­gęś, tracz nu­ro­gęś ("Mer­gus mer­gan­ser") – ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae), za­miesz­ku­ją­cy Eu­raz­ję i Ame­ry­kę Pół­noc­ną. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nurowate

mo­no­ty­po­wy rząd pta­ków ne­o­gna­tycz­nych; nury


Źródła:

SJP.pl

Nurowaty

o ce­chach nu­ro­wa­tych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Nurowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nursa

po­tocz­nie: pie­lę­gniar­ka


Źródła:

SJP.pl

Nurse

[czy­taj: ners] an­giel­ska nia­nia lub pie­lę­gniar­ka


Nurse – de­biu­tanc­ki album stu­dyj­ny The­ra­py? wy­da­ny przez A&M Re­cords. Na­gry­wa­ny w więk­szo­ści w Loco Stu­dio w Ca­er­le­on, z wy­jąt­kiem ut­wo­ru „Gone”, za­re­je­stro­wa­ne­go w An­na­moe. Sły­szal­ne jest na nim odej­ście ze­spo­łu od noise pun­ko­we­go brzmie­nia na rzecz bar­dziej in­du­strial­ne­go. Album zo­stał do­ce­nio­ny przez kry­ty­ków i osią­gnął po­zy­cję 38 w UK Al­bums Chart.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nursja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Um­bria, w pro­win­cji Pe­ru­gia;


Źródła:

Wiktionary

Nurski

przy­miot­nik od: Nur (wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim)


Źródła:

SJP.pl

Nurt

1. linia wyz­na­cza­ją­ca naj­więk­szą pręd­kość prze­pły­wu wody w rzece; bieg rzeki;
2. ten­den­cje w sztu­ce, fi­lo­zo­fii itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hy­drol. stru­mień wody w rzece na jej środ­ku, który pły­nie szyb­ciej niż resz­ta

 (1.2) ten­den­cje w sztu­ce, fi­lo­zo­fii itp.

 (1.3) ciąg wy­da­rzeń


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nurtować

1. o od­czu­ciach, doz­na­niach: prze­ni­kać kogoś na wskroś;
2. o cho­ro­bach: dawać się od­czu­wać, nie ujaw­nia­jąc się na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl

Nurtowy

→ nurt


Patrz:nurt

Źródła:

SJP.pl

Nurtujący

1. o od­czu­ciach, doz­na­niach: prze­ni­kać kogoś na wskroś;
2. o cho­ro­bach: dawać się od­czu­wać, nie ujaw­nia­jąc się na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl

Nurty

1. linia wyz­na­cza­ją­ca naj­więk­szą pręd­kość prze­pły­wu wody w rzece; bieg rzeki;
2. ten­den­cje w sztu­ce, fi­lo­zo­fii itp.


Źródła:

SJP.pl

Nury

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ga­vii­for­mes|Shar­pe|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;

 (1.2) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ga­vii­dae|J.A. Allen|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z ro­dza­ju nurów (1.1)

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nur


Zo­bacz też: Nury – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim.

Nury – mo­no­ty­po­wy rząd (Ga­vii­for­mes) i ro­dzi­na (Ga­vii­dae) pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych (Ne­o­gnat­hae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nurzaniec

1. jeden z dwóch ga­tun­ków eu­ro­pej­skich pła­zów po­dob­nych do żab;
2. ro­śli­na wodna z ro­dzi­ny ża­bi­ście­ko­wa­tych, czę­sto ho­do­wa­na jako ro­śli­na ak­wa­rio­wa; wa­lis­ne­ria


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nurzać

1. za­głę­biać coś w ja­kimś pły­nie lub w czymś syp­kim;
2. nu­rzać się -
a) za­głę­biać się w wo­dzie lub czymś syp­kim;
b) po­tocz­nie: pła­wić się w zbyt­kach, luk­su­sach


Źródła:

SJP.pl

Nurzec

nu­rzec mały - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny bu­rzy­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pe­le­ca­no­i­di­dae|ref=tak.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nurzec-Stacja

osada w Pol­sce


Nu­rzec-Sta­cja – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Nu­rzec-Sta­cja.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Nu­rzec-Sta­cja, rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Matki Bożej Czę­sto­chow­skiej. Na­to­miast pra­wo­sław­ni miesz­kań­cy wsi na­le­żą do pa­ra­fii św. Dy­mi­tra w Żer­czy­cach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nurzecki

przy­miot­nik od: Nu­rzec, Nu­rzec Sta­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nur­cem, do­ty­czą­cy Nurca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nurzybób

wodna by­li­na z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych, o du­żych sil­nie pach­ną­cych kwia­tach ko­lo­ru bia­łe­go, ró­żo­we­go lub żół­te­go; lotus, ne­lum­bo, nu­rzy­kłąb, lotos


Źródła:

SJP.pl

Nurzyk

ptak nad­mor­ski z ro­dzi­ny alk wy­glą­dem przy­po­mi­na­ją­cy ma­łe­go ping­wi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Uria|ref=tak., ptak mor­ski gnież­dżą­cy się na ska­li­stych pół­noc­nych wy­brze­żach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nurzykłąb

wodna by­li­na z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych, o du­żych sil­nie pach­ną­cych kwia­tach ko­lo­ru bia­łe­go, ró­żo­we­go lub żół­te­go; lotos, ne­lum­bo, nu­rzy­bób


Źródła:

SJP.pl

Nurzypląs

ro­dzaj mchów z ro­dzi­ny nu­rzy­plą­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Nurzypląsowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Nurzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nusajryta

wyz­naw­ca prądu re­li­gij­ne­go, jed­ne­go z odła­mów is­la­mu; ala­wi­ta


Źródła:

SJP.pl

Nusajrytka

→ nu­saj­ry­ta


Patrz:nusajryta

Źródła:

SJP.pl

Nusbaum

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nut

rowek w drew­nie, w który wcho­dzi wy­pust­ka dru­gie­go ele­men­tu w miej­scu spo­je­nia


Nut (egip. noc) — w mi­to­lo­gii egip­skiej bo­gi­ni nieba na­le­żą­ca do Wiel­kiej En­ne­a­dy. Nut była dziec­kiem Szu, boga po­wie­trza oraz Tef­nut uo­sa­bia­ją­cej wil­goć. Za męża oraz brata Nut Egip­cja­nie uz­na­wa­li Geba, re­pre­zen­tu­ją­ce­go Zie­mię. Taka per­so­ni­fi­ka­cja odróż­nia mi­to­lo­gię egip­ską od wielu in­nych, gdzie niebo ko­ja­rzo­no z pier­wiast­kiem mę­skim, a zie­mię z żeń­skim, np. Ura­nos i Gaja u Gre­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nuta

1. znak gra­ficz­ny okre­śla­ją­cy wy­so­kość i war­tość ryt­micz­ną dźwię­ku;
2. ton (np. śpie­wać na jed­nej nucie);
3. od­cień, za­bar­wie­nie;
4. po­tocz­nie: me­lo­dia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. znak gra­ficz­ny oz­na­cza­ją­cy dłu­gość trwa­nia dźwię­ku, a po umie­szcze­niu na pię­cio­li­nii także jego wy­so­kość

 (1.2) przen. de­li­kat­ne wra­że­nie zmy­sło­we: dźwię­ku, smaku lub za­pa­chu

 (1.3) slang. utwór mu­zycz­ny

 (1.4) zob. nuty.


Nuta (od nota, znak) – znak gra­ficz­ny dźwię­ku mu­zycz­ne­go, okre­śla­ją­cy jego wy­so­kość i czas trwa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nutacja

wa­ha­dło­we zmia­ny na­chy­le­nia osi obro­tu ciała wzglę­dem nie­ru­cho­mej osi prze­cho­dzą­cej przez śro­dek obro­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. zja­wi­sko drga­nia osi obro­tu ciała pod­da­ne­go pre­ce­sji;

 (1.2) bot. ruch ro­ślin po­wo­do­wa­ny przez nie­rów­ny wzrost ich boków po­wo­du­ją­cy ich wy­gię­cie


Nu­ta­cja (łac. "nu­ta­tio" ‘po­chy­la­nie się, chwia­nie się’) – zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na drga­niu osi obro­tu ciała pod­da­ne­go pre­ce­sji.

Nu­ta­cja po­ja­wia się, gdy wi­ru­ją­ca bryła nie ma osi sy­me­trii, nie wi­ru­je wokół osi sy­me­trii bądź mo­ment sił dzia­ła­ją­cych na bryłę (wzglę­dem punk­tu za­mo­co­wa­nia) nie jest równy zeru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nutacyjny

zwią­za­ny z nu­ta­cją


Źródła:

SJP.pl

Nutella

marka kre­mów orze­cho­wo-cze­ko­la­do­wych firmy Fer­re­ro


Nu­tel­la – krem cu­kro­wo-tłu­szczo­wy z do­dat­kiem orze­chów la­sko­wych i kakao pro­duk­cji wło­skiej firmy Fer­re­ro. Jest wy­ko­rzy­sty­wa­ny do ka­na­pek, cia­stek, ciast (w tym tor­tów) i wielu in­nych słod­kich wy­ro­bów spo­żyw­czych.

Świa­to­wy Dzień Nu­tel­li jest ob­cho­dzo­ny 5 lu­te­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nutka

zdrob­nie­nie od: nuta


Źródła:

SJP.pl

Nutnik

1. pul­pit, sta­tyw do nut;
2. ze­szyt do za­pi­sy­wa­nia nut


Źródła:

SJP.pl

Nutowy

1. przy­miot­nik od: nuta, np. zapis nu­to­wy;
2. rzad­ko: przy­miot­nik od: nut


Źródła:

SJP.pl

Nutraceutyk

skład­nik w pro­duk­cie spo­żyw­czym, któ­re­mu przy­pi­su­je się dzia­ła­nie odżyw­cze i zdro­wot­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skład­nik odżyw­czy żyw­no­ści, któ­re­mu przy­pi­su­je się dzia­ła­nie lecz­ni­cze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nutria

ssak z rzędu gry­zo­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. zwie­rzę fu­ter­ko­we z ga­tun­ku nu­tria ame­ry­kań­ska (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­o­ca­stor co­y­pus|ref=tak.), pro­wa­dzą­ce ziem­no-wodny tryb życia;

 (1.2) skóra nu­trii (1.1) po wy­pra­wie­niu


Nu­tria ("My­o­ca­stor") – ro­dzaj ssaka z po­dro­dzi­ny kol­cza­ków (Echi­my­i­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kol­cza­ko­wa­tych (Echi­my­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nutriceramid

ce­ra­mid bę­dą­cy skład­ni­kiem odżyw­czym szam­po­nu


Źródła:

SJP.pl

Nutrie

futro z nu­trii


Źródła:

SJP.pl

Nutrient

skład­nik po­kar­mo­wy nie­zbęd­ny do pra­wi­dło­we­go roz­wo­ju or­ga­niz­mu; sub­stan­cja odżyw­cza


Źródła:

SJP.pl

Nutriety

futro ze skór ow­czych, o strzy­żo­nym i pro­sto­wa­nym wło­sie, far­bo­wa­nych na brą­zo­wo


Źródła:

SJP.pl

Nutrigenetyczny

→ nu­tri­ge­ne­ty­ka


Patrz:nutrigenetyka

Źródła:

SJP.pl

Nutrigenetyka

nauka ba­da­ją­ca za­leż­no­ści mię­dzy ge­ne­tycz­ny­mi pre­dy­spo­zy­cja­mi a odży­wia­niem czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl

Nutrigenomiczny

→ nu­tri­ge­no­mi­ka


Patrz:nutrigenomika

Źródła:

SJP.pl

Nutrigenomika

Nu­tri­ge­no­mi­ka – dział nauki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem wpły­wu skład­ni­ków żyw­no­ści na re­gu­la­cję ek­spre­sji genów, które mogą wa­run­ko­wać m.in. wy­stę­po­wa­nie stanu zdro­wia lub cho­ro­by. Jed­nym z celów nu­tri­ge­no­mi­ki jest opra­co­wa­nie in­dy­wi­du­al­nej diety zmniej­sza­ją­cej ry­zy­ko wy­stą­pie­nia cho­ro­by i po­pra­wia­ją­cej stan zdro­wia po­szcze­gól­nych osób i spo­łe­czeństw. Ter­min nu­tri­ge­no­mi­ka czę­sto jest my­lo­ny z ter­mi­nem nu­tri­ge­ne­ty­ka.


Źródła:

Wikipedia

Nutrikosmetyk

pre­pa­rat do sto­so­wa­nia wew­nętrz­ne­go, po­pra­wia­ją­cy kon­dy­cję wło­sów, skóry i paz­nok­ci


Źródła:

SJP.pl

Nutriowate

ro­dzi­na ssa­ków z rzędu gry­zo­ni


Źródła:

SJP.pl

Nutriowaty

o ce­chach nu­trio­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Nutriowy

→ nu­tria


Patrz:nutria

Źródła:

SJP.pl

Nutritarianizm

dieta opie­ra­ją­ca się na pro­duk­tach za­wie­ra­ją­cych naj­wię­cej błon­ni­ka, wi­ta­min, mi­ne­ra­łów i an­ty­ok­sy­dan­tów na jedną ki­lo­ka­lo­rię


Źródła:

SJP.pl

Nutritariański

zwią­za­ny z dietą opie­ra­ją­cą się na pro­duk­tach za­wie­ra­ją­cych naj­wię­cej błon­ni­ka, wi­ta­min, mi­ne­ra­łów i an­ty­ok­sy­dan­tów na jedną ki­lo­ka­lo­rię


Źródła:

SJP.pl

Nuty

zapis ut­wo­ru mu­zycz­ne­go; par­ty­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zapis nu­to­wy me­lo­dii

 (1.2) ze­szyt z nu­ta­mi (1.1)

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: nuta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuuk

sto­li­ca Gren­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto, sto­li­ca Gren­lan­dii;

 (1.2) geogr. adm. pro­win­cja w Danii, na Gren­lan­dii


Nuuk (, Nuuk, daw. Godthåb) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Gren­lan­dii. Mia­sto jest po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści wyspy, nad Cie­śni­ną Da­vi­sa, ok. 250 km na po­łud­nie od koła pod­bie­gu­no­we­go.

Port hand­lo­wy i ry­bac­ki. Za­kła­dy prze­my­słu spo­żyw­cze­go-przet­wór­stwo ryb; nie­wiel­ka stocz­nia oraz port lot­ni­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nuworysz

czło­wiek, który do­ro­bił się ma­jąt­ku nie­ko­niecz­nie cięż­ką pracą, lecz wy­ko­rzy­stu­jąc ko­nek­sje, ukła­dy, sta­ra­ją­cy się na­śla­do­wać za­moż­ne war­stwy spo­łe­czeń­stwa; do­rob­kie­wicz; par­we­niusz; no­wo­bo­gac­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. lek­cew. albo po­gard. osoba, która do­ro­bi­ła się ma­jąt­ku lub po­zy­cji spo­łecz­nej, ale nie jest ak­cep­to­wa­na przez nowe śro­do­wi­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuworyszka

ko­bie­ta, która do­ro­bi­ła się ma­jąt­ku nie­ko­niecz­nie cięż­ką pracą, lecz wy­ko­rzy­stu­jąc ko­nek­sje, ukła­dy, sta­ra­ją­ca się na­śla­do­wać za­moż­ne war­stwy spo­łe­czeń­stwa; no­wo­bo­gac­ka; par­we­niusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Nuworyszostwo

no­wo­bo­gac­kość


Źródła:

SJP.pl

Nuworyszowski

przy­miot­nik od: nu­wo­rysz (np. nu­wo­ry­szow­ski prze­pych, nu­wo­ry­szow­ski styl życia); par­we­niu­szow­ski; no­wo­bo­gac­ki


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nu­wo­ry­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuż

prze­sta­rza­łe:
1. wy­krzy­knik ko­mu­ni­ku­ją­cy, że coś się nagle, nie­o­cze­ki­wa­nie i za­ra­zem w spo­sób gwał­tow­ny za­czy­na, np.: A pies nuż ska­kać; nuże;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy po­na­gle­nie do szyb­sze­go wy­ko­ny­wa­nia czyn­no­ści, np.: Nuż na wroga!; dalej, jazda, a nuże; czę­sto łączy się z be­zo­ko­licz­ni­kiem lub z formą trybu roz­ka­zu­ją­ce­go; nuże;
3. wy­ra­że­nie, któ­re­go używa mó­wią­cy, gdy ma na­dzie­ję, że sta­nie się to, o czym mowa; a nuż


wyraz o cha­rak­te­rze ek­spre­syw­nym

 (1.1) daw. oz­na­cza­ją­cy, że coś się nagle, nie­o­cze­ki­wa­nie i za­ra­zem w spo­sób gwał­tow­ny za­czy­na

 (1.2) na­da­ją­cy wy­po­wie­dzi od­cień obawy, cza­sem na­dziei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nuża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. nud­ność


Źródła:

Wiktionary

Nużby

wyraz nuż, któ­re­go używa mó­wią­cy, gdy ma na­dzie­ję, że sta­nie się to, o czym mowa, pod­kre­ślo­ny par­ty­ku­łą przy­pu­szcza­ją­cą -by


Źródła:

SJP.pl

Nuże

nuż; prze­sta­rza­łe:
1. wy­krzy­knik ko­mu­ni­ku­ją­cy, że coś się nagle, nie­o­cze­ki­wa­nie i za­ra­zem w spo­sób gwał­tow­ny za­czy­na, np.: A pies nuże ska­kać;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy po­na­gle­nie do szyb­sze­go wy­ko­ny­wa­nia czyn­no­ści, np.: Nuże na wroga!; dalej, jazda, a nuże; czę­sto łączy się z be­zo­ko­licz­ni­kiem lub z formą trybu roz­ka­zu­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Nużeniec

roz­tocz, pa­so­żyt to­re­bek wło­so­wych i gru­czo­łów ło­jo­wych ssa­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. med. pa­so­żyt­ni­cze roz­to­cze z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|De­mo­dex|ref=tak.


Nu­że­niec ("De­mo­dex") – ro­dzaj roz­to­czy z rzędu i ro­dzi­ny nu­żeń­co­wa­tych. Obej­mu­je ko­men­sa­le, by­tu­ją­ce głów­nie w to­reb­kach wło­so­wych i gru­czo­łach ło­jo­wych ssa­ków. Mają kształt cy­ga­ra o dłu­go­ści 0,15–0,3 mm, a więc wi­docz­ne są je­dy­nie pod mi­kro­sko­pem. Na przed­niej czę­ści ciała pa­so­ży­ta znaj­du­ją się 4 pary ki­ku­to­wych od­nó­ży, które umoż­li­wia­ją mu tylko bar­dzo po­wol­ne prze­su­wa­nie się do przo­du wzdłuż włosa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nużewko

Nu­żew­ko – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Cie­cha­nów.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nu­żew­ko. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nużewo

Nu­że­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Cie­cha­nów.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Nu­że­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

We wsi znaj­du­je się zruj­no­wa­ny dwór drew­nia­ny oto­czo­ny par­kiem. Przez wieś prze­pły­wa rzeka Ły­dy­nia – do­pływ Wkry.


Źródła:

Wikipedia

Nużeńcowate

ro­dzi­na sta­wo­no­gów z pod­gro­ma­dy roz­to­czy


Źródła:

SJP.pl

Nużeńcowaty

o ce­chach nu­żeń­co­wa­tych (ro­dzi­na sta­wo­no­gów)


Źródła:

SJP.pl

Nużyca

de­mo­de­ko­za; cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza koni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wet. cho­ro­ba skóry wy­wo­ły­wa­na przez nu­żeń­ce mo­gą­ca do­ty­kać wiele ga­tun­ków zwie­rząt;


Nu­ży­ca, de­mo­de­ko­za (łac. "de­mo­de­co­sis") – cho­ro­ba skóry wy­wo­ły­wa­na przez pa­so­ży­ty z ro­dza­ju nu­żeń­ców ("De­mo­di­ci­dae"). Może ata­ko­wać wiele ga­tun­ków zwie­rząt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nużyć

1. spra­wiać, że ktoś staje się zmę­czo­ny; mę­czyć, wy­czer­py­wać;
2. wy­wo­ły­wać znu­dze­nie, nu­dzić;
3. nużyć się:
a) mę­czyć się, tra­cić siły, od­czu­wać wy­czer­pa­nie;
b) nu­dzić się, być, sta­wać się nud­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. znu­żyć)

 (1.1) wy­wo­ły­wać znu­dze­nie lub wy­czer­pa­nie swoją jed­no­staj­no­ścią

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nużyć się (dk. znu­żyć się)

 (2.1) od­czu­wać zmę­cze­nie, ule­gać stop­nio­we­mu wy­czer­pa­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nużąco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nu­żą­cy


Źródła:

Wiktionary

Nużący

taki, który nuży (się); mę­czą­cy, nudny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy znu­że­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary