Ni

1. spój­nik, naj­czę­ściej w zna­cze­niu: ani;
2. nazwa jed­nej z liter al­fa­be­tu grec­kie­go; ny


spój­nik współ­rzęd­ny

 (1.1) przest. ani

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) nazwa trzy­na­stej li­te­ry al­fa­be­tu grec­kie­go, „ν”;

par­ty­ku­ła

 (3.1) gwara. przest. nie

forma za­im­ka.

 (4.1) gw-pl|Ma­zu­ry. jej

 (4.2) gw-pl|Ma­zu­ry. mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niacyna

wi­ta­mi­na B3, pre­kur­sor ko­en­zy­mów, jej nie­do­bór po­wo­du­je pe­la­grę; wi­ta­mi­na PP; kwas ni­ko­ty­no­wy; amid kwasu ni­ko­ty­no­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. wi­ta­mi­na PP.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niacynamid

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. amid kwasu ni­ko­ty­no­we­go


Źródła:

Wiktionary

Niacynowy

→ nia­cy­na


Patrz:niacyna

Źródła:

SJP.pl

Niagara

ro­dzaj spłucz­ki klo­ze­to­wej; gór­no­płuk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na gra­ni­cy Ka­na­dy i Sta­nów Zjed­no­czo­nych;

 (1.2) geogr. wo­do­spad na rzece Nia­ga­ra (1.1);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niagarski

przy­miot­nik od: Nia­ga­ra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z Nia­ga­rą, do­ty­czą­cy Nia­ga­ry (rzeki lub wo­do­spa­du)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niala

ro­dzaj afry­kań­skiej an­ty­lo­py


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tra­ge­lap­hus|Bla­in­vil­le|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny ba­wo­łów;

 (1.2) zool. ssak z ro­dza­ju niala (1.1)


Niala ("Tra­ge­lap­hus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny ba­wo­łów (Bo­vi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nialamid

po­chod­na hy­dra­zy­ny, lek sto­so­wa­ny w sta­nach de­pre­syj­nych, a także w re­u­ma­tyz­mie i w ne­u­ral­gii


Nia­la­mid – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, nie­se­lek­tyw­ny, nie­od­wra­cal­ny in­hi­bi­tor mo­no­a­mi­no­ok­sy­da­zy (MAOI) z grupy hy­dra­zyd sto­so­wa­ny w przesz­ło­ści jako lek prze­ciw­de­pre­syj­ny. Wy­co­fa­ny w 1974 roku ze wzglę­du na ry­zy­ko he­pa­to­tok­sycz­no­ści.

Dzia­ła­nia nie­po­żą­da­ne obej­mu­ją po­bu­dze­nie i bez­sen­ność, rza­dziej su­chość w ustach, za­wro­ty głowy, nie­wy­raź­ne wi­dze­nie i hi­po­ma­nię, a rzad­ko le­u­ko­pe­nię i za­pa­le­nie wą­tro­by.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niamej

sto­li­ca Nigru; Nia­mey


Źródła:

SJP.pl

Niamejczyk

miesz­ka­niec Nia­me­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nia­mey


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niamejka

miesz­kan­ka Nia­me­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nia­mey


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niamejski

przy­miot­nik od: Nia­mej (sto­li­ca Nigru)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Nia­mey


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niamey

[czy­taj: nia­mej] sto­li­ca Nigru; Nia­mej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Nigru;


Nia­mey (wym. Nja­mej""; dawny pol­ski eg­zo­nim: "Nia­mej") – sto­li­ca Nigru"" po­ło­żo­na nad rzeką Niger, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny dy­stryk­tu sto­łecz­ne­go Nia­mey.

Nia­mey jest oś­rod­kiem hand­lu, rze­mio­sła, prze­my­słu spo­żyw­cze­go, włó­kien­ni­cze­go, skó­rza­ne­go, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych oraz cen­trum re­gio­nu upra­wy orzesz­ków ziem­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niania

pie­szczot­li­wie o niań­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo dzieć­mi, opie­ku­ją­ca się nimi


Nia­nia (także: opie­kun/opie­kun­ka dziec­ka, niań­ka) – zaz­wy­czaj ko­bie­ta za­wo­do­wo trud­nią­ca się opie­ką oraz wy­cho­wy­wa­niem cu­dzych dzie­ci. Prze­waż­nie zaj­mu­je się dzieć­mi na­le­żą­cy­mi do jed­nej ro­dzi­ny i po­bie­ra za te czyn­no­ści wy­na­gro­dze­nie.

Daw­niej nia­nia była jedną ze słu­żą­cych w domu na­le­żą­cym do za­moż­nych pra­co­daw­ców, za­miesz­ku­jąc tam na stałe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nianiusia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od nia­nia

 (1.2) pieszcz. nia­nia


Źródła:

Wiktionary

Niasa

1. Ma­la­wi; je­zio­ro w Afry­ce;
2. do 1963 nazwa afry­kań­skie­go pań­stwa Ma­la­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. je­zio­ro na­le­żą­ce do grupy Wiel­kich Je­zior Afry­kań­skich, po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej Afry­ce;

 (1.2) hist. polit. po­sia­dłość bry­tyj­ska po­ło­żo­na w po­łud­nio­wej Afry­ce, nad je­zio­rem Niasa (1.1), ist­nia­ła w la­tach 1907–1953;

 (1.3) geogr. adm. jedna z pro­win­cji Mo­zam­bi­ku, po­ło­żo­na w pół­noc­nej czę­ści kraju przy gra­ni­cy z Tan­za­nią;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niańczyny

obej­mu­ją­cy, sta­no­wią­cy obo­wiąz­ki niani (np. niań­czy­ne prze­pi­sy) lub w ja­ki­kol­wiek inny spo­sób zwią­za­ny z nia­nią (np. niań­czy­na opie­ka)


Źródła:

SJP.pl

Niańczyć

opie­ko­wać się małym dziec­kiem


Źródła:

SJP.pl

Niańka

1. opie­kun­ka do dziec­ka
2. pot. osoba bar­dzo tro­szczą­ca się, zwy­kle prze­sad­nie, o kogoś


Źródła:

SJP.pl

Nibelungowie

mi­tycz­ny naród


Ni­be­lun­go­wie – lud mi­tycz­nych kar­łów z podań ger­mań­skich. Miesz­ka­li oni w po­dziem­nym pań­stwie, Ni­bel­he­i­mie, a ich za­ję­cia­mi były ko­wal­stwo i gór­nict­wo. Lud Ni­be­lun­gów swoją te­tra­lo­gią "Pier­ścień Ni­be­lun­ga" roz­sła­wił prze­de wszyst­kim nie­miec­ki kom­po­zy­tor Ri­chard Wa­gner. W wa­gne­row­skim cyklu z imie­nia wy­mie­nio­ny jest Al­be­ryk, który w "Zło­cie Renu" zdo­by­wa przy­wództ­wo nad Ni­be­lun­ga­mi, oraz jego brat, Mime. Ni­be­lun­giem w po­ło­wie jest także syn Al­be­ry­ka – Hagen.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nibiru

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) hist. astr. ciało nie­bie­skie z ba­bi­loń­skich tek­stów w ję­zy­ku ar­ka­dyj­skim, iden­ty­fi­ko­wa­ne naj­czę­ściej jako Gwia­zda Po­lar­na lub Jo­wisz;


Ni­bi­ru, Ne­bi­ru, Ne­be­ru (akad. "nēberu"; asyr. "nēburu") – słowo z ję­zy­ka aka­dyj­skie­go, naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­ce w ba­bi­loń­skich tek­stach li­te­rac­kich i hi­sto­rycz­nych, zwy­kle w kon­tek­stach zwią­za­nych z prze­kra­cza­niem/po­ko­ny­wa­niem rzek. Po­ja­wia się ono rów­nież, choć rza­dziej, w ba­bi­loń­skich tek­stach mi­to­lo­gicz­nych i astro­no­micz­nych, tym razem jako nazwa poś­wię­co­ne­go bogu Mar­du­ko­wi ciała nie­bie­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nibler

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne do cię­cia ar­ku­szy bla­chy


Źródła:

Wiktionary

Niby

par­ty­ku­ła łą­czą­ca z czło­nem na­drzęd­nym człon po­rów­naw­czy


przy­i­mek

 (1.1) przy­i­mek wy­ra­ża­ją­cy re­la­cję po­do­bień­stwa

spój­nik

 (2.1) spój­nik wy­ra­ża­ją­cy re­la­cję po­do­bień­stwa

par­ty­ku­ła

 (3.1) par­ty­ku­ła wy­ra­ża­ją­ca dy­stans mówcy wobec przy­ta­cza­ne­go sądu

 (3.2) par­ty­ku­ła wy­ra­ża­ją­ca nie­do­wie­rza­nie, obu­rze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niby-

prze­dro­stek

 (1.1) quasi-


Źródła:

Wiktionary

Niby-Amerykanin

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Ame­ry­ka­ni­nem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Ame­ry­ka­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Niby-Francuz

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Fran­cu­zem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Fran­cu­za


Źródła:

SJP.pl

Niby-Polak

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Po­la­kiem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Po­la­ka; pse­u­do-Polak


Źródła:

SJP.pl

Niby-Szwed

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Szwe­dem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Szwe­da


Źródła:

SJP.pl

Nibyartysta

lek­ce­wa­żą­co: marny ar­ty­sta, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za ar­ty­stę; pse­u­do­ar­ty­sta


Źródła:

SJP.pl

Nibyarystokrata

osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia ary­sto­kra­tą, nie­słusz­nie uwa­ża­na za ary­sto­kra­tę; pse­u­do­a­ry­sto­kra­ta


Źródła:

SJP.pl

Nibybluzka

ubra­nie przy­po­mi­na­ją­ce z wy­glą­du bluz­kę


Źródła:

SJP.pl

Nibychoroba

coś, co tylko z po­zo­ru jest cho­ro­bą, coś nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za cho­ro­bę; pse­u­do­cho­ro­ba


Źródła:

SJP.pl

Nibychusteczka

przed­miot przy­po­mi­na­ją­cy chu­stecz­kę


Źródła:

SJP.pl

Nibydemokratyczny

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry de­mo­kra­tycz­ne­go; pse­u­do­de­mo­kra­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nibyfrancuski

po­zor­nie fran­cu­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za fran­cu­ski; pse­u­do­fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Nibygotyk

styl ar­chi­tek­to­nicz­ny na­śla­du­ją­cy gotyk, bę­dą­cy imi­ta­cją go­ty­ku; pse­u­do­go­tyk


Źródła:

SJP.pl

Nibygwiazda

od­le­głe ciało nie­bie­skie bę­dą­ce źró­dłem pro­mie­nio­wa­nia ra­dio­we­go; kwa­zar; kwa­sar


Źródła:

SJP.pl

Nibyjagoda

typ owocu rze­ko­me­go, w któ­re­go wyksz­tał­ce­niu prócz za­ląż­ni słup­ka mają udział rów­nież inne czę­ści kwia­tu


Ni­by­ja­go­da – typ owocu po­dob­ny do ja­go­dy. Pow­sta­je z za­ląż­ni oraz in­nych czę­ści kwia­tu. Ni­by­ja­go­dą są np. owoce dyni i po­rzecz­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nibyjęzyczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy ję­zy­czek (wy­ro­stek u traw, zbóż lub wi­dła­ków)


Źródła:

SJP.pl

Nibykapelusik

na­kry­cie głowy przy­po­mi­na­ją­ce wy­glą­dem mały ka­pe­lusz


Źródła:

SJP.pl

Nibykobra

ni­by­ko­bra siat­ko­wa­na - ga­tu­nek węża z ro­dzi­ny zdrad­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Nibykomfort

po­zor­ny kom­fort; pse­u­do­kom­fort


Źródła:

SJP.pl

Nibykomunistyczny

po­zor­nie ko­mu­ni­stycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ko­mu­ni­stycz­ny; pse­u­do­ko­mu­ni­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nibykuliste

o ce­chach ni­by­ku­li­stych (rząd grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Nibykulisty

o ce­chach ni­by­ku­li­stych (rząd grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Nibykultura

coś stwa­rza­ją­ce­go po­zo­ry kul­tu­ry, nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za kul­tu­rę; pse­u­do­kul­tu­ra


Źródła:

SJP.pl

Nibylandia

ba­śnio­wa kra­i­na, wyspa z po­wie­ści Pio­truś Pan J.M. Bar­rie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) liter. film. ba­śnio­wa kra­i­na za­miesz­ka­ła przez Pio­tru­sia Pana


Ni­by­lan­dia (ang. "Ne­ver­land") – fik­cyj­na, uto­pij­na wyspa ze świa­ta po­wie­ści Pio­truś Pan J.M. Bar­rie­go, do któ­rej udają się dzie­ci i z niej przy­by­wa­ją. Ni­by­lan­dia jest kra­i­ną Wiecz­ne­go Dzie­ciń­stwa, Ma­rzeń i Wy­o­braź­ni. Tra­fia­ją do niej dzie­ci, które po­sia­da­ją wiarę, tak zwani Wy­brań­cy Pio­tru­sia. Ni­by­lan­dią rzą­dzi Pio­truś Pan. W oczach każ­de­go dziec­ka Ni­by­lan­dia wy­glą­da ina­czej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nibylewicowy

po­zor­nie le­wi­co­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za le­wi­co­wy; pse­u­do­le­wi­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Nibylis

1. ro­dzaj dra­pież­ne­go ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych;
2. ni­by­lis pam­pa­so­wy - ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych; lis pam­pa­so­wy, li­so­sza­kal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ly­ca­lo­pex|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny pso­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­ni­dae|ref=tak.);

 (1.2) zool. zwie­rzę z ro­dza­ju ni­by­li­sów (1.1)


Ni­by­lis ("Ly­ca­lo­pex") – ro­dzaj ssa­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny pso­wa­tych (Ca­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nibyliść

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. spła­szcze­nie ga­łąz­ki peł­nią­ce funk­cję li­ścia


Ni­by­li­ście, pa­ra­fi­lia – drob­ne twory wy­ra­sta­ją­ce mię­dzy list­ka­mi u niek­tó­rych ro­dza­jów mchów pla­gio­tro­po­wych (dwu­bocz­nie sy­me­trycz­nych i pło­żą­cych po ziemi), np. w ro­dza­ju tu­jo­wiec "Thu­i­dium". Mają one po­stać nit­ko­wa­tą, czę­sto są roz­ga­łę­zio­ne, cza­sem blasz­ko­wa­te, po­dob­ne do drob­nych liści (wów­czas też pod nazwą pse­u­do­pa­ra­fi­lia).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nibyludowy

ma­ją­cy pewne cechy lu­do­we, na­śla­du­ją­cy lu­do­wość, ale nie­bę­dą­cy lu­do­wym; pse­u­do­lu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Nibyluksusowy

po­zor­nie luk­su­so­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za luk­su­so­wy; pse­u­do­luk­su­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Nibymarchwica

Ni­by­mar­chwi­ca ("Pa­chy­ple­u­rum" Ledeb.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "Pa­chy­ple­u­rum al­pi­num" Ledeb.


Źródła:

Wikipedia

Nibymilioner

osoba pra­gną­ca ucho­dzić za mi­lio­ne­ra, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw


Źródła:

SJP.pl

Nibynauka

sy­stem te­o­rii i metod błęd­nie uwa­ża­nych za na­u­ko­we; pse­u­do­na­u­ka


Źródła:

SJP.pl

Nibynóżka

kurcz­li­wa wy­pust­ka plaz­ma­tycz­na wy­stę­pu­ją­ca u niek­tó­rych pier­wot­nia­ków oraz w niek­tó­rych ko­mór­kach zwie­rząt wie­lo­ko­mór­ko­wych; pse­u­do­po­dium


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. spe­cjal­na wy­pust­ka plaz­ma­tycz­ny­az­ma­tycz­na o zmien­nym kształ­cie, wy­stę­pu­ją­ca u niek­tó­rych pier­wot­nia­ków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nibyodbyt

u pier­wot­nia­ków: otwór, przez który są wy­da­la­ne nie­stra­wio­ne reszt­ki po­kar­mu; cy­to­py­ge


Źródła:

SJP.pl

Nibyokno

coś, co tylko z po­zo­ru pełni funk­cję okna


Źródła:

SJP.pl

Nibyokółek

ro­dzaj kwia­to­sta­nu z kwia­ta­mi roz­mie­szczo­ny­mi wokół pędu na jed­nym po­zio­mie; okó­łek po­zor­ny


Źródła:

SJP.pl

Nibyorientalny

po­zor­nie orien­tal­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za orien­tal­ny; pse­u­do­o­rien­tal­ny


Źródła:

SJP.pl

Nibyorzech

w bio­lo­gii: jeden z fał­szy­wych na­sien­ni­ków ro­ślin, któ­rych ko­ro­na zra­sta się z kie­li­chem, tward­nie­je w sko­ru­pę ro­ga­tą i na­śla­du­je na­sien­nik orze­cha


Źródła:

SJP.pl

Nibyowoc

twór zło­żo­ny z kilku za­rod­ni oto­czo­nych osłon­ką, wy­stę­pu­ją­cy u pa­pro­ci wod­nych; spo­ro­kar­pium, spo­ro­karp


Źródła:

SJP.pl

Nibypoeta

osoba pra­gną­ca ucho­dzić za poetę, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw; pse­u­do­po­e­ta


Źródła:

SJP.pl

Nibypojazd

coś, co tylko z po­zo­ru jest po­ja­zdem


Źródła:

SJP.pl

Nibypolski

po­zor­nie pol­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za pol­ski; pse­u­do­pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Nibypolszczyzna

coś, co tylko z po­zo­ru jest w ję­zy­ku pol­skim


Źródła:

SJP.pl

Nibypraca

coś, co tylko z po­zo­ru jest pracą; pse­u­do­pra­ca


Źródła:

SJP.pl

Nibyprofilaktyczny

po­zor­nie pro­fi­lak­tycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za pro­fi­lak­tycz­ny; pse­u­do­pro­fi­lak­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nibyprątnik

ni­by­prąt­nik tor­fo­wy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny pła­sko­me­rzy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Nibyromantycznie

→ ni­by­ro­man­tycz­ny


Patrz:nibyromantyczny

Źródła:

SJP.pl

Nibysocjalistyczny

po­zor­nie so­cja­li­stycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za so­cja­li­stycz­ny; pse­u­do­so­cja­li­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nibytkankowce

przed­sta­wi­ciel pod­kró­le­stwa zwie­rząt, który nie wyksz­tał­cił wła­ści­wych tka­nek i or­ga­nów; bezt­kan­ko­wiec, przedt­kan­ko­wiec, niet­kan­ko­wiec


Ni­byt­kan­kow­ce (Pa­ra­zoa), okre­śla­ne też jako przedt­kan­kow­ce, niet­kan­kow­ce (Ahi­sto­zoa), a daw­niej bezt­kan­kow­ce – pod­kró­le­stwo zwie­rząt (Ani­ma­lia) gru­pu­ją­ce zwie­rzę­ta, które w swoim roz­wo­ju nie wyksz­tał­ci­ły wła­ści­wych tka­nek, or­ga­nów (na­rzą­dów), ukła­du mię­śnio­we­go i ner­wo­we­go. Cha­rak­te­ry­zu­ją się dużą sa­mo­dziel­no­ścią ko­mó­rek. Ich ko­mór­ki zróż­ni­co­wa­ne są na war­stwy okry­wa­ją­cą i wew­nętrz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nibytkankowiec

przed­sta­wi­ciel pod­kró­le­stwa zwie­rząt, który nie wyksz­tał­cił wła­ści­wych tka­nek i or­ga­nów; bezt­kan­ko­wiec, przedt­kan­ko­wiec, niet­kan­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Nibyuczony

osoba uwa­ża­ją­ca się za uczo­ne­go, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano; pse­u­do­u­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Nibywęgierski

po­zor­nie wę­gier­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za wę­gier­ski


Źródła:

SJP.pl

Nibyzabytek

coś, co tylko z po­zo­ru jest za­byt­kiem; pse­u­do­za­by­tek


Źródła:

SJP.pl

Nibyznawca

osoba uwa­ża­ją­ca się za znaw­cę, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano; pse­u­doz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl

Nibyłodyga

Ni­by­ło­dy­ga – frag­ment ple­chy ma­kro­glo­nów przy­po­mi­na­ją­cy funk­cją i kształ­tem ło­dy­gę wy­stę­pu­ją­cą u ro­ślin na­czy­nio­wych.

U bru­nat­nic o zło­żo­nej, tkan­ko­wej bu­do­wie ni­by­ło­dy­ga okre­śla­na jest jako część ło­dy­goksz­tałt­na ple­chy lub ka­u­lo­id. Po­zo­sta­łe czę­ści ple­chy to chwyt­ni­ki (ry­zo­i­dy) i część li­ścioksz­tałt­na ().


Źródła:

Wikipedia

Nibyśpiewak

osoba pra­gną­ca ucho­dzić za śpie­wa­ka, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw


Źródła:

SJP.pl

Nic

za­i­mek rze­czow­ny prze­czą­cy, sy­gna­li­zu­ją­cy nie­ist­nie­nie obiek­tu lub zda­rze­nia o wła­ści­wo­ściach okre­ślo­nych w danym zda­niu, np. nic (ni­cze­go) im nie bra­ku­je, to ni­cze­mu nie służy


za­i­mek rze­czow­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) …sy­gna­li­zu­ją­cy – zaz­wy­czaj w po­łą­cze­niu z prze­cze­niem – nie­ist­nie­nie obiek­tu lub zda­rze­nia o wła­ści­wo­ściach okre­ślo­nych w danym zda­niu

za­i­mek przy­słow­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (2.1) …pod­kre­śla­ją­cy – w po­łą­cze­niu z prze­cze­niem – że w żad­nym stop­niu dane zda­rze­nie nie miało miej­sca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nica

daw­niej:
1. lewa stro­na cze­goś, zwła­szcza ubra­nia, tka­ni­ny;
2. re­gio­nal­nie: beza; dziś żywe w zwro­cie "obró­cić (prze­wró­cić) coś na nice":
a) obró­cić na lewą stro­nę
b) zmie­nić coś zu­peł­nie, prze­wró­cić do góry no­ga­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. lewa (wew­nętrz­na, od­wrot­na) stro­na ubra­nia, futra lub tka­ni­ny


Nica (ros. Ница) – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, prawy do­pływ Tury. Pły­nie po Ni­zi­nie Za­chod­nio­sy­be­ryj­skiej, przez te­ry­to­rium ob­wo­du swier­dłow­skie­go. Pow­sta­je przez po­łą­cze­nie rzek Nejwa i Rież.

Dłu­gość rzeki – 262 km, wraz z Nejwą – 556 km. Po­wierzch­nia zlew­ni 22 300 km². Śred­ni prze­pływ na 165 km od uj­ścia, w oko­li­cach mia­sta Irbit – 42,5 m³/s. Za­si­la­nie w prze­wa­ża­ją­cej czę­ści śnie­go­we. Skuta lodem od po­cząt­ku paź­dzier­ni­ka do końca kwiet­nia. Że­glow­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nicam

[czy­taj: nikam] sy­stem na­da­wa­nia ste­re­o­fo­nicz­ne­go dźwię­ku cy­fro­we­go w te­le­wiz­ji ana­lo­go­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nicdobrego

nic­poń, la­da­co


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzad. daw. czło­wiek lek­ko­myśl­ny i nie­od­po­wie­dzial­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. od­wrot­na stro­na cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nicea

1. mia­sto we Fran­cji;
2. sta­ro­żyt­ne mia­sto w Azji, obec­nie: Iznik (Tur­cja)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. por­to­we mia­sto w po­łud­nio­wo-wschod­niej Fran­cji nad Mo­rzem Śró­dziem­nym;

 (1.2) geogr. hist. dawne mia­sto w śred­nio­wiecz­nej Bi­ty­nii, współ­cze­śnie İznik w Tur­cji;


Nicea ( Nice, ; Nizza, Niça, Nissa) – mia­sto we Fran­cji, w re­gio­nie Pro­wan­sja-Alpy-La­zu­ro­we Wy­brze­że, w de­par­ta­men­cie Alpy Nad­mor­skie. Jest pią­tym co do wiel­ko­ści mia­stem Fran­cji z licz­bą lud­no­ści wy­no­szą­cą 342 295 osób w gra­ni­cach ad­mi­ni­stra­cyj­nych. Aglo­me­ra­cja jak i ma około 1 mi­lion miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nicefor

imię mę­skie


Ni­ce­for – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go. Od grec­kie­go "Νικηφόρος (Ni­ki­fo­ros)", czyli „nio­są­cy zwy­cię­stwo”. Jego wschod­nio­sło­wiań­ską wer­sją jest Ni­ki­for.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nicejczyk

wyz­naw­ca lub zwo­len­nik chrze­ści­jań­stwa zgod­ne­go z po­sta­no­wie­nia­mi so­bo­ru ni­cej­skie­go I


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nicei (mia­sta we Fran­cji)

 (1.2) hist. miesz­ka­niec Nicei (mia­sta w Tur­cji)

 (1.3) hist. kośc. wier­ny lub zwo­len­nik chrze­ści­jań­stwa zgod­ne­go z po­sta­no­wie­nia­mi so­bo­ru ni­cej­skie­go I


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nicejka

wyz­naw­czy­ni lub zwo­len­nicz­ka chrze­ści­jań­stwa zgod­ne­go z po­sta­no­wie­nia­mi so­bo­ru ni­cej­skie­go I


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nicei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nicejski

przy­miot­nik od: Nicea


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy, wy­wo­dzą­cy się z Nicei; od­by­wa­ją­cy się, znaj­du­ją­cy się w Nicei; ma­ją­cy zwią­zek z Niceą (we Fran­cji)

 (1.2) hist. po­cho­dzą­cy, wy­wo­dzą­cy się z Nicei; od­by­wa­ją­cy się, znaj­du­ją­cy się w Nicei; ma­ją­cy zwią­zek z Niceą (obec­nie İznik w Tur­cji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nicergolina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. lek roz­sze­rza­ją­cy na­czy­nia, pół­syn­te­tycz­na po­chod­na al­ka­lo­i­dów spo­ry­szu


Ni­cer­go­li­na ( ni­cer­go­li­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, pół­syn­te­tycz­na po­chod­na er­go­li­ny, któ­rej struk­tu­ra na­tu­ral­nie wy­stę­pu­je w al­ka­lo­i­dach spo­ry­szu, ester kwasu 5-bro­mo­ni­ko­ty­no­we­go i 8-hy­drok­sy­me­ty­lo­wej po­chod­nej kwasu lu­mi­li­zer­go­we­go. Lek z grupy wa­zo­dy­la­ta­to­rów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nicestwo

daw­niej: ni­cość, nie­byt, nie­ist­nie­nie


Źródła:

SJP.pl

Nicewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nich

forma za­im­ka.

 (1.1) D., B. i Ms. od: oni

 (1.2) D. i Ms. od: one

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gwara. zo­o­techn. osoba zaj­mu­ją­ca się ka­stra­cją zwie­rząt


Źródła:

Wiktionary

Nicholas

[czy­taj: ni­ko­las]
1. imię obce;
2. naz­wi­sko obce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nichols

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Nicholson

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nichrom

stop niklu i chro­mu (lub niklu, chro­mu i że­la­za), sto­so­wa­ny do wy­ro­bu ele­men­tów grzej­nych, ter­mo­e­le­men­tów oraz re­zy­sto­rów


Źródła:

SJP.pl

Nici

1. bar­dzo cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia itp.;
2. cien­kie włó­kno pow­sta­łe z wy­dzie­li­ny z gru­czo­łów pa­ją­ków lub pocz­wa­rek mo­ty­li


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przen. nie­po­wo­dze­nie, nie­u­da­ne plany

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|nić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niciak

ro­dzaj nie­wiel­kich roz­mia­rów sto­li­ka lub wą­skiej ko­mo­dy przez­na­czo­ny do ro­bó­tek ręcz­nych


Ni­ciak – ro­dzaj nie­wiel­kich roz­mia­rów sto­li­ka lub wą­skiej ko­mo­dy przez­na­czo­ny do ro­bó­tek ręcz­nych.

Sto­lik po­ja­wił się w An­glii i Fran­cji około po­ło­wy XVIII wieku.

Mebel ten był bar­dzo modny w XIX wieku. Wy­stę­po­wał w róż­nych for­mach, naj­czę­ściej w sty­lach bie­der­me­ier, Lud­wi­ka Fi­li­pa i eklek­tycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nicianka

ma­szy­no­wa ko­ron­ka ba­weł­nia­na


Źródła:

SJP.pl

Niciany

wy­ko­na­ny z nici, naj­czę­ściej lnia­nych lub ba­weł­nia­nych


Źródła:

SJP.pl

Niciarnia

dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym wy­ra­bia się nici do haftu, szy­cia itp.


Źródła:

SJP.pl

Niciarz

osoba za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się łą­cze­niem blach tech­ni­ką ni­to­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Niciejewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nicielnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część kros­na tkac­kie­go, ro­dzaj ramy ze stru­na­mi, przez które przew­le­ka się nitki os­no­wy;


Ni­ciel­ni­ca (ang. "shed­ding de­vi­ce") – me­ta­lo­wa lub drew­nia­na rama bę­dą­ca czę­ścią kros­na tkac­kie­go.

Służy ona do roz­pi­na­nia strun, zwa­nych ni­ciel­ni­co­wy­mi, z ocz­ka­mi, przez które przew­le­ka się po­szcze­gól­ne nitki os­no­wy – przez jedną pa­rzy­ste, przez drugą nie­pa­rzy­ste. Pod­czas pod­no­sze­nia jed­nej ni­ciel­ni­cy na­stę­pu­je jed­no­czes­ne opu­szcza­nie dru­giej, co two­rzy przes­myk tkac­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nicienie

typ zwie­rząt na­le­żą­cy do bez­krę­gow­ców


Ni­cie­nie (Ne­ma­to­da) – typ zwie­rząt bez­krę­go­wych, wol­no­ży­ją­cych lub pa­so­żyt­ni­czych, daw­niej kla­sy­fi­ko­wa­nych jako gro­ma­da w typie obleń­ce.

Około 80 tys. ga­tun­ków ni­cie­ni jest pa­so­ży­ta­mi krę­gow­ców, z czego około 50 pa­so­ży­tu­je na czło­wie­ku (np. gli­sta ludz­ka, wło­sień kręty, owsik ludz­ki, tę­go­ry­jec dwu­nast­ni­cy). Niek­tó­re ga­tun­ki żyją w wo­dach szcze­li­no­wych znaj­du­ją­cych się nawet 3,6 km pod po­wierzch­nią ziemi – czyli głę­biej niż ja­kie­kol­wiek inne znane or­ga­niz­my wie­lo­ko­mór­ko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nicieniobójczy

za­bi­ja­ją­cy ni­cie­nie


Źródła:

SJP.pl

Nicień

przed­sta­wi­ciel ni­cie­ni (Ne­ma­to­da), typu bez­krę­gow­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­ma­to­da|Ru­dolp­hi|ref=tak., pa­so­żyt o wy­dłu­żo­nym, obłym ciele;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niciowaty

przy­po­mi­na­ją­cy nić, po­dob­ny do nici


Źródła:

SJP.pl

Niciowy

→ nić


Patrz:nić

Źródła:

SJP.pl

Niciński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nick

[czy­taj: nik] pse­u­do­nim, login przyj­mo­wa­ny przez użyt­kow­ni­ka In­ter­ne­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pse­u­do­nim uży­wa­ny w In­ter­ne­cie (na fo­rach, cza­tach, por­ta­lach spo­łecz­no­ścio­wych itp.);


Nick (od nic­kna­me – pse­u­do­nim) – ciąg zna­ków two­rzą­cy iden­ty­fi­ka­tor, login itp., po któ­rym użyt­kow­nik jest roz­poz­na­wa­ny w po­szcze­gól­nych ser­wi­sach przez sy­stem i in­nych użyt­kow­ni­ków.

An­giel­skie słowo "nic­kna­me" pow­sta­ło z wcze­śniej­sze­go "eke­na­me" na sku­tek nie­po­praw­ne­go po­dzie­le­nia w wy­ra­że­niu z do­da­nym prze­dim­kiem "an eke­na­me" – "a ne­ke­na­me".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nickelodeon

[czy­taj: ni­ke­lo­de­on] nazwa wczes­nych kin w USA


Nic­ke­lo­de­on (skr. Nick) – ame­ry­kań­ski kanał te­le­wi­zyj­ny przez­na­czo­ny dla dzie­ci i mło­dzie­ży, uru­cho­mio­ny 1 grud­nia 1977 roku. Emi­to­wa­ny rów­nież w in­nych kra­jach, mię­dzy in­ny­mi w Wiel­kiej Bry­ta­nii, Au­stra­lii, a także w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nicnierobienie

żar­to­bli­wie: obi­ja­nie się, le­niu­cho­wa­nie, nie­wy­ko­ny­wa­nie żad­nych czyn­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­wy­ko­ny­wa­nie żad­nej czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nicola

[czy­taj: ni­ko­la] wło­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Nicolae

ru­muń­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Nicolas

[czy­taj: nikoLA albo ni­ko­las] obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nicole

[czy­taj: ni­ko­la] wło­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ni­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nicować

prze­ra­biać jakąś część gar­de­ro­by, od­wra­ca­jąc tka­ni­nę na lewą stro­nę


cza­sow­nik

 (1.1) wy­wra­cać tka­ni­nę na lewą stro­nę

 (1.2) stpol. wy­próż­niać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nicość

1. nie­ist­nie­nie, nie­byt;
2. mar­ność, bez­war­to­ścio­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pust­ka, brak, nie­ist­nie­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nicponiowaty

po­tocz­nie: bez­war­to­ścio­wy, lek­ko­myśl­ny


Źródła:

SJP.pl

Nicpota

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Śląsk Cie­szyń­ski. nic­poń, urwis


Źródła:

Wiktionary

Nicpotem

prze­sta­rza­łe:
1. ktoś nic nie­wart; łobuz, nic­poń;
2. do ni­cze­go; bez­war­to­ścio­wy, ba­dziew­ny


Źródła:

SJP.pl

Nicpotok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­go­dzi­wiec


Źródła:

Wiktionary

Nicpoń

ina­czej urwis, roz­ra­bia­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) łaj­dak, hul­taj, czło­wiek bez­war­to­ścio­wy, lek­ko­myśl­ny

 (1.2) urwis, psot­nik, łobuz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nicwart

prze­sta­rza­łe: nic­poń, nic­do­bre­go


Źródła:

SJP.pl

Nicwałd

Nic­wałd (niem. "Nitz­wal­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie gru­dziądz­kim, w gmi­nie Gruta.


Źródła:

Wikipedia

Niczego

za­i­mek rze­czow­ny prze­czą­cy, sy­gna­li­zu­ją­cy nie­ist­nie­nie obiek­tu lub zda­rze­nia o wła­ści­wo­ściach okre­ślo­nych w danym zda­niu, np. nic (ni­cze­go) im nie bra­ku­je, to ni­cze­mu nie służy


Źródła:

SJP.pl

Niczegowaty

po­tocz­nie: nie naj­gor­szy, dość ładny, ni­cze­go sobie


Źródła:

SJP.pl

Niczyj

za­i­mek przy­miot­ny prze­czą­cy;
1. nie­na­le­żą­cy do ni­ko­go;
2. nie­do­ty­czą­cy ni­ko­go; żaden


za­i­mek przy­miot­ny prze­czą­cy

 (1.1) nie na­le­żą­cy do ni­ko­go/żad­nej osoby, nie po­cho­dzą­cy od ni­ko­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niczym

spój­nik wpro­wa­dza­ją­cy po­rów­na­nie


spój­nik

 (1.1) …przy­łą­cza­ją­cy wyraz lub wy­ra­że­nie, które okre­śla­ją pod­sta­wę po­rów­na­nia

przy­i­mek

 (2.1) …przy­łą­cza­ją­cy wyraz, który okre­śla pod­sta­wę po­rów­na­nia

forma za­im­ka.

 (3.1) lp. Ms. i N. od: nic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niczyporuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niczława

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru;


Nicz­ła­wa ( Нічлава "Nicz­ła­wa") – rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru.

Pły­nie przez obwód tar­no­pol­ski, dłu­gość rzeki 83 km. Prze­pły­wa m.in. przez Ko­py­czyń­ce, Ko­tów­kę, Ko­lę­dzia­ny i Bor­szczów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nid

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = Na­ro­do­wy In­sty­tut Dzie­dzict­wa;


Źródła:

Wiktionary

Nida

nazwa rzeki, le­wo­brzeż­ny do­pływ Wisły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nidecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niderl.

skrót

 (1.1) = ni­der­landz­ki


Źródła:

Wiktionary

Niderlandczyk

rzad­ko: miesz­ka­niec Ni­der­lan­dów; Ho­len­der


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­der­lan­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niderlandka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­der­lan­dów


Źródła:

Wiktionary

Niderlandy

hi­sto­rycz­na nazwa ni­zin­nych te­re­nów le­żą­cych u uj­ścia rzek: Renu, Mozy i Skal­dy aż do Morza Pół­noc­ne­go, w póź­niej­szym okre­sie nazwa ob­ję­ła także Ar­de­ny i po­bli­skie wy­ży­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na skła­da­ją­ca się z ziem nad Mo­rzem Pół­noc­nym, nad rze­ka­mi: Renem, Mozą, Skal­dą i Emsem, obec­nie po­dzie­lo­na mię­dzy Ho­lan­dię, Bel­gię, Luk­sem­burg oraz w nie­wiel­kiej czę­ści Fran­cję i Niem­cy;

 (1.2) geogr. książk. rzad. Ho­lan­dia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niderlandzki

przy­miot­nik od: Ni­der­lan­dy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­der­lan­da­mi, do­ty­czą­cy Ni­der­lan­dów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język uży­wa­ny w Ni­der­lan­dach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niderlandzkojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem ni­der­landz­kim;
2. na­pi­sa­ny w ję­zy­ku ni­der­landz­kim;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem ni­der­landz­kim


Źródła:

SJP.pl

Nidowo

Ni­do­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie mal­bor­skim, w gmi­nie Nowy Staw. Leży na ob­sza­rze "Wiel­kich Żuław Mal­bor­skich". Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w wo­je­wództ­wie mal­bor­skim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nidziański

przy­miot­nik od: Nida (rzeka)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nidą, do­ty­czą­cy Nidy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nidzica

1. mia­sto w Pol­sce;
2. rzeka w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim;


Nie mylić z: Nie­dzi­ca.

Ni­dzi­ca (daw­niej "Ni­bork", Ne­i­den­burg) – mia­sto w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu ni­dzic­kie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Ni­dzi­ca, po­ło­żo­ne nad rzeką Nidą.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto li­czy­ło 12 629 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nidzicki

przy­miot­nik od: Ni­dzi­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­dzi­cą, do­ty­czą­cy Ni­dzi­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nidziczanin

miesz­ka­niec Ni­dzi­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­dzi­cy

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Ni­dzi­cy, uro­dzo­na w Ni­dzi­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nidziczanka

miesz­kan­ka Ni­dzi­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­dzi­cy

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Ni­dzi­cy, uro­dzo­na w Ni­dzi­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nidzki

przy­miot­nik od: Nida (miej­sco­wość)


Źródła:

SJP.pl

Nie

par­ty­ku­ła prze­czą­ca


par­ty­ku­ła

 (1.1) za­prze­cze­nie w od­po­wie­dzi na py­ta­nie o praw­dzi­wość cze­goś

 (1.2) za­prze­cze­nie orze­cze­nia, także in­nych wy­ra­zów

 (1.3) pod­kre­śle­nie obo­jęt­no­ści mó­wią­ce­go co do czyn­no­ści

 (1.4) w po­łą­cze­niu z rze­czow­ni­kiem two­rzy za­prze­czo­ne zda­nie bez­pod­mio­to­we

 (1.5) wy­ra­ża zakaz

 (1.6) sto­so­wa­na w funk­cji sty­li­stycz­nej w celu uczy­nie­nia pro­po­zy­cji bądź su­ge­stii bar­dziej uprzej­my­mi

 (1.7) pot. uży­wa­na na końcu frazy, w celu wy­ra­że­nia chęci pot­wier­dze­nia jej praw­dzi­wo­ści przez współ­roz­mów­cę lub otrzy­ma­nia apro­ba­ty; czę­sto sto­so­wa­na wraz ze zmia­ną in­to­na­cji

forma za­im­ka.

 (2.1) B. od: ono

 (2.2) B. od: one


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nie-

prze­dro­stek

 (1.1) jęz. pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy…

:: (1.1.1) zaz­wy­czaj za­prze­cze­nie zna­cze­nia przy­miot­ni­ka pod­sta­wo­we­go; znacz­ny lub zni­ko­my sto­pień na­si­le­nia cechy, którą na­zy­wa przy­miot­nik pod­sta­wo­wy

:: (1.1.2) nie­moż­li­wość re­a­li­za­cji tego, co oz­na­cza cza­sow­nik, od któ­re­go po­cho­dzi przy­miot­nik

 (1.2) jęz. pier­wszy człon zło­żo­nych imie­sło­wów przy­miot­ni­ko­wych

 (1.3) jęz. pier­wszy człon rze­czow­ni­ków zło­żo­nych…

:: (1.3.1) oz­na­cza­ją­cy brak lub prze­ci­wień­stwo do tego, co oz­na­cza rze­czow­nik pod­sta­wo­wy

:: (1.3.2) sta­no­wią­cych nazwę wy­ko­naw­ców czyn­no­ści lub no­si­cie­li cech

:: (1.3.3) za­koń­czo­nych na -nie, -cie, oz­na­cza­ją­cy ich za­prze­cze­nie

 (1.4) jęz. pier­wszy człon przy­słów­ków zło­żo­nych ut­wo­rzo­nych od za­prze­czo­nych przy­miot­ni­ków, od imie­sło­wów czyn­nych lub od imie­sło­wów bier­nych

 (1.5) jęz. pier­wszy człon nie­licz­nych za­im­ków i li­czeb­ni­ków ma­ją­cych inne zna­cze­nie z prze­cze­niem „nie” i bez prze­cze­nia (w tym dru­gim przy­pad­ku pi­sa­ne osob­no)

 (1.6) jęz. pier­wszy człon cza­sow­ni­ków po­chod­nych od pod­staw dziś rzad­kich lub nie­u­ży­wa­nych

 (1.7) jęz. pier­wszy człon wy­ra­zów po­chod­nych, ut­wo­rzo­nych za po­mo­cą róż­nych su­fik­sów od in­nych wy­ra­zów po­łą­czo­nych z „nie-” lub od wy­ra­zów pod­sta­wo­wych, które mają „nie-” w swoim skła­dzie sło­wot­wór­czym


Źródła:

Wiktionary

Nie-Arab

osoba nie­bę­dą­ca Ara­bem


Źródła:

SJP.pl

Nie-Europejczyk

osoba nie­bę­dą­ca Eu­ro­pej­czy­kiem


Źródła:

SJP.pl

Nie-Górnoślązak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie jest Gór­no­ślą­za­kiem


Źródła:

Wiktionary

Nie-Japończyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1)  męż­czyz­na lub chło­piec, który nie jest Ja­poń­czy­kiem


Źródła:

Wiktionary

Nie-Kaszub

osoba nie­bę­dą­ca Ka­szu­bem


Źródła:

SJP.pl

Nie-Murzyn

osoba nie­bę­dą­ca Mu­rzy­nem


Źródła:

SJP.pl

Nie-Polak

osoba nie­bę­dą­ca Po­la­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która nie jest na­ro­do­wo­ści pol­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nie-Polka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na nie­pol­skiej na­ro­do­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Nie-Turek

osoba nie­bę­dą­ca Tur­kiem


Źródła:

SJP.pl

Nie-Ślązak

osoba nie­bę­dą­ca Ślą­za­kiem


Źródła:

SJP.pl

Nie-Żyd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba na­ro­do­wo­ści nie­ży­dow­skiej


Źródła:

Wiktionary

Nieabakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aba­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieabdykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­dy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieablaktowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ablak­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieablegrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|able­gro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieabonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|abo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieabsolwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­sol­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieabsorbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­sor­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieabstrahowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­stra­ho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieabszytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­szy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieachanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|achać.


Źródła:

Wiktionary

Nieadaptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adap­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieadekwatnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­a­dek­wat­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieadekwatniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­a­dek­wat­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieadekwatny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. niez­god­ny z czymś, nie­do­kład­nie cze­muś od­po­wia­da­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Nieadiustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adiu­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieadministrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ad­mi­ni­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieadoptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adop­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieadornowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ador­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieadorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ado­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieadresowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adre­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieafektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieaferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieafirmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afir­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieafiszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afi­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieagitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|agi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieagresja

w sto­sun­kach mię­dzy­na­ro­do­wych: re­gu­lo­wa­nie wszyst­kich mię­dzy­na­ro­do­wych spo­rów środ­ka­mi po­ko­jo­wy­mi; pakt o nie­a­gre­sji - zo­bo­wią­za­nie się dwóch lub wię­cej państw do nie­wy­stę­po­wa­nia zbroj­ne­go prze­ciw­ko sobie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. nie­wy­stę­po­wa­nie zbroj­ne jed­ne­go pań­stwa prze­ciw­ko in­ne­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieakcentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­cen­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieakcentowany

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. nie­bę­dą­cy pod ak­cen­tem


Źródła:

Wiktionary

Nieakceptacja

brak ak­cep­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Nieakceptowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ak­cep­to­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ak­cep­to­wal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieakceptowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest nie­moż­li­wy do za­ak­cep­to­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieakceptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­cep­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieakompaniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|akom­pa­nio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieakredytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|akre­dy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieaktorzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­to­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieaktualność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ak­tu­al­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ak­tu­al­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieaktualny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ak­tu­al­ny; prze­sta­rza­ły, stary


Źródła:

Wiktionary

Nieaktywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak ak­tyw­no­ści, bez­czyn­ność


Źródła:

Wiktionary

Nieaktywny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie dzia­ła, nie jest ak­tyw­ny/włą­czo­ny do dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieaktywowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­ty­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieakuratność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­a­ku­rat­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­a­ku­rat­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieakustyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­a­ku­stycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Niealergik

osoba nie­bę­dą­ca aler­gi­kiem


Źródła:

SJP.pl

Niealimentacja

prze­stęp­stwo po­le­ga­ją­ce na uchy­la­niu się od pła­ce­nia ali­men­tów


Nie­a­li­men­ta­cja – prze­stęp­stwo po­le­ga­ją­ce na uchy­la­niu się przez spraw­cę od cią­żą­ce­go na nim obo­wiąz­ku ali­men­ta­cyj­ne­go. Do prze­stęp­stwa do­cho­dzi, je­że­li łącz­na wy­so­kość pow­sta­łych wsku­tek tego za­le­gło­ści sta­no­wi rów­no­war­tość co najm­niej 3 świad­czeń okre­so­wych albo je­że­li opóź­nie­nie za­le­głe­go świad­cze­nia in­ne­go niż okre­so­we wy­no­si co najm­niej 3 mie­sią­ce. Od 31 maja 2017 r. prze­stęp­stwo to ma typ kwa­li­fi­ko­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niealkalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|al­ka­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieamarykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ama­ry­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieamerykanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kult. nie­na­rzu­ca­nie kul­tu­ry ame­ry­kań­skiej, nie­prze­pro­wa­dza­nie ame­ry­ka­ni­za­cji


Źródła:

Wiktionary

Nieamnestionowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|am­ne­stio­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieamortyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|amor­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieamputowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|am­pu­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieanalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ana­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieanektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|anek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieantretenowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|an­tre­te­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieantydatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|an­ty­da­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieanulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|anu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieapatycznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apa­tycz­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieapelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ape­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieapetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) znie­chę­ca­ją­cy do je­dze­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieaplikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apli­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieaportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apor­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieapostołowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apo­sto­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieaprobowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apro­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niearcheolog

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ar­che­o­lo­giem


Źródła:

SJP.pl

Niearendowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aren­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niearesztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aresz­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niearfowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ar­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieartykułowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ar­ty­ku­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieasfaltowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|as­fal­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieasocjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aso­cjo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieastrologowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|astro­lo­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieatakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ata­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieatandzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|atan­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieateizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ate­i­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieatrakcyjniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­a­trak­cyj­ny; bar­dziej nie­a­trak­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieatrakcyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­a­trak­cyj­ny, bycie nie­a­trak­cyj­nym

 (1.2) cecha tego, co jest nie­a­trak­cyj­ne, brak atrak­cyj­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieatrakcyjny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie przy­cią­ga za­in­te­re­so­wa­nia; po­zba­wio­ny atrak­cyj­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieautentycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­a­u­ten­tycz­ny, fał­szy­wie


Źródła:

Wiktionary

Nieautentyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­a­u­ten­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieautentyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak au­ten­tycz­no­ści; cecha tego, co nie­a­u­ten­tycz­ne; cecha tego, kto jest nie­a­u­ten­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieautentyczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny au­ten­tycz­no­ści, fał­szy­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieautochton

osoba nie­bę­dą­ca rdzen­nym miesz­kań­cem da­ne­go ob­sza­ru


Źródła:

SJP.pl

Nieautonomiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­a­u­to­no­micz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­a­u­to­no­micz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niebabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­bieć.


Źródła:

Wiktionary

Niebabranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­brać.


Źródła:

Wiktionary

Niebachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niebacznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­bacz­ny, nie­u­waż­ny, nie­o­stroż­ny


Źródła:

Wiktionary

Niebaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. rzad. brak adek­wat­nej uwagi na coś, nie­do­pa­trze­nie


Źródła:

Wiktionary

Niebaczny

bio­rą­cy się z braku roz­wa­gi, nie­o­patrz­ny (np. nie­bacz­ne słowa)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem roz­wa­gi, prze­zor­no­ści; nie­o­stroż­ny, nie­u­waż­ny; niez­wa­ża­ją­cy na coś, obo­jęt­ny

 (1.2) wy­ni­ka­ją­cy z braku roz­wa­gi, prze­zor­no­ści; nie­o­patrz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|badać.


Źródła:

Wiktionary

Niebagatelny

przy­miot­nik

 (1.1) cał­kiem istot­ny, nie­ma­łej wagi


Źródła:

Wiktionary

Niebagrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­gro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bajać.


Źródła:

Wiktionary

Niebajerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­je­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebajtlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bajt­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebakteryjny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy związ­ku z bak­te­ria­mi; nie po­wo­do­wa­ny przez bak­te­rie


Źródła:

Wiktionary

Niebalangowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­lan­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebanalność

nie­prze­cięt­ność; niez­wy­kłość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ba­nal­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebandażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ban­da­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebandurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ban­du­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niebanitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ni­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebarwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bar­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niebarykadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ry­ka­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebatożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­to­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niebawem

po upły­wie krót­kie­go czasu; nie­dłu­go, wkrót­ce, nie­za­dłu­go


przy­słó­wek

 (1.1) w nie­dłu­gim cza­sie, w naj­bliż­szym cza­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bawić.


Źródła:

Wiktionary

Niebazgranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|baz­grać.


Źródła:

Wiktionary

Niebazowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebałaganienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ła­ga­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niebałamucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ła­mu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niebeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|be­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niebekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bekać.


Źródła:

Wiktionary

Niebesztanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|besz­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niebetonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|be­to­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebezpieczeństwo

stan za­gro­że­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sy­tu­a­cja za­gra­ża­ją­ca cze­muś lub komuś, mo­gą­ca wy­wo­łać szko­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebezpiecznie

przy­słó­wek

 (1.1) tak, iż jest to groź­nym, ry­zy­kow­nym


Źródła:

Wiktionary

Niebezpieczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­bez­piecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Niebezpieczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­bez­piecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niebezpieczny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który sta­no­wi nie­bez­pie­czeń­stwo: jest groź­ny, szkod­li­wy lub taki, który może spo­wo­do­wać wy­pa­dek lub coś złego


Źródła:

Wiktionary

Niebezpośrednio

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­bez­poś­red­ni


Źródła:

Wiktionary

Niebełtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|beł­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niebianin

dom­nie­ma­ny miesz­ka­niec nieba, Olim­pu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) poet. miesz­ka­niec nieba (bo­go­wie, anio­ły)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebianka

dom­nie­ma­na miesz­kan­ka nieba, Olim­pu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet. miesz­kan­ka nieba (bo­gi­ni)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiański

taki jak w nie­bie, po­cho­dzą­cy z nieba; za­chwy­ca­ją­cy, roz­kosz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­tycz­nym nie­bem, do­ty­czą­cy tego nieba

 (1.2) bu­dzą­cy za­chwyt, po­dziw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiańsko

przy­słó­wek

 (1.1) przy­jem­nie, błogo


Źródła:

Wiktionary

Niebiańskość

→ nie­biań­ski


Patrz:niebiański

Źródła:

SJP.pl

Niebicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bić.


Źródła:

Wiktionary

Niebiednienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bied­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niebieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niebiegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niebielistka

ro­śli­na z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w 29 ga­tun­kach; swer­cja


Nie­bie­list­ka, swer­cja ("Swer­tia" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych ("Gen­tia­na­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 150–160 ga­tun­ków. Naj­licz­niej przed­sta­wi­cie­le tego ro­dza­ju re­pre­zen­to­wa­ni są w Afry­ce i Azji, mniej licz­ne ga­tun­ki rosną w Eu­ro­pie i Ame­ry­ce Pół­noc­nej. W Pol­sce wy­stę­pu­je tylko jeden – nie­bie­list­ka trwa­ła ("Swer­tia pe­ren­nis"). Ła­ciń­ska nazwa ro­dza­ju po­cho­dzi od naz­wi­ska ży­ją­ce­go na prze­ło­mie XVI i XVII w. ho­len­der­skie­go ogrod­ni­ka – Em­ma­nu­e­la Swer­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niebierzmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bierz­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebiesiadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­sia­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebiesiech

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) daw. Ms. lm. od nie­bio­sa


Źródła:

Wiktionary

Niebieskawo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­bie­ska­wy


Źródła:

Wiktionary

Niebieskawobiały

biały o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) biały o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawoczerwony

czer­wo­ny o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) czer­wo­ny o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawofioletowy

fio­le­to­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) fio­le­to­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawolila

1. lila o nie­bie­ska­wym od­cie­niu; nie­bie­ska­wo­li­lio­wy;
2. nie­bie­ska­wo­li­lio­wo


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) lila o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawoliliowy

li­lio­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) li­lio­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawopopielaty

po­pie­la­ty o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­pie­la­ty o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawoszary

szary o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) szary o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu nie­bie­ska­wym, tur­ku­so­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zie­lo­ny z nie­bie­ska­wym od­cie­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskawość

→ nie­bie­ska­wy


Patrz:niebieskawy

Źródła:

SJP.pl

Niebieskawy

zbli­żo­ny do nie­bie­skie­go, nie do końca nie­bie­ski, pra­wie nie­bie­ski


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) w ko­lo­rze po­dob­nym do nie­bie­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieski

ma­ją­cy kolor bezch­mur­ne­go nieba; błę­kit­ny, modry


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor pią­te­go pasma tęczy, taki jak kolor po­god­ne­go, bezch­mur­ne­go nieba, kwia­tu lnu itp.; ma­ją­cy kolor pod­sta­wo­wy;

 (1.2) przen. zob. za­chwy­ca­ją­cy; cu­dow­ny, nie­biań­ski.

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) emi­tu­ją­cy nie­bie­skie (1.1) świa­tło

 (2.2) astr. do­ty­czą­cy nieba jako po­zor­ne­go skle­pie­nia Ziemi

 (2.3) rel. do­ty­czą­cy nieba jako wy­o­bra­ża­ne­go miej­sca po­by­tu Boga, bogów, anio­łów, świę­tych itp.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) pot. zob. po­li­cjant.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiesko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­skiej barwy, z obec­no­ścią nie­bie­sko­ści


Źródła:

Wiktionary

Niebiesko-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­bie­ski od­cień barwy okre­ślo­nej przez drugi człon zło­że­nia

 (1.2) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­bie­ską barwę jed­nej lub wielu czę­ści wie­lo­barw­nej ca­ło­ści

 (1.3) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­bie­ską barwę tego, co na­zy­wa drugi, rze­czow­ni­ko­wy człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Niebiesko-Biały

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści biały; biało-nie­bie­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski i biały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiesko-Czerwony

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski i czer­wo­ny


Źródła:

Wiktionary

Niebiesko-Fioletowy

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści fio­le­to­wy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­bie­ski i fio­le­to­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiesko-Granatowy

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści gra­na­to­wy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­bie­ski i gra­na­to­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiesko-Lila

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści lila


Źródła:

SJP.pl

Niebiesko-Seledynowo-Rdzawy

ma­ją­cy trzy ko­lo­ry: nie­bie­ski, se­le­dy­no­wy i rdza­wy


Źródła:

SJP.pl

Niebiesko-Szary

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści szary


Źródła:

SJP.pl

Niebiesko-Zielony

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści zie­lo­ny; zie­lo­no-nie­bie­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski i zie­lo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiesko-Żółty

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski iżół­ty


Źródła:

Wiktionary

Niebieskobiały

biały o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) biały o nie­bie­skim od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskoczarny

czar­ny o od­cie­niu nie­bie­skim


Źródła:

SJP.pl

Niebieskoczelny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o nie­bie­skim czole


Źródła:

Wiktionary

Niebieskodzioby

czu­bacz nie­bie­sko­dzio­by - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny czu­ba­czo­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­ski dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskofioletowy

fio­le­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor fio­le­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskofiołkowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­fioł­ko­wej barwy; w nie­bie­sko­fioł­ko­wym ko­lo­rze, od­cie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niebieskofiołkowy

fioł­ko­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) fioł­ko­wy o nie­bie­skim od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskogranatowy

gra­na­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik

 (1.1) gra­na­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskogłowy

piona nie­bie­sko­gło­wa - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny pa­pu­go­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go głowa czę­ścio­wo lub cał­ko­wi­cie jest ko­lo­ru nie­bie­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskolicy

list­ko­gon­ka nie­bie­sko­li­ca - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny papug wschod­nich


Źródła:

SJP.pl

Niebieskolila

lila o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik

 (1.1) lila o od­cie­niu nie­bie­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskoliliowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­li­lio­wej barwy; w nie­bie­sko­li­lio­wym ko­lo­rze, od­cie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niebieskoliliowy

li­lio­wy o nie­bie­skim od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) li­lio­wy o nie­bie­skim od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskonogi

głup­tak nie­bie­sko­no­gi - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny głup­ta­ko­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskoogonowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma nie­bie­ski ogon


Źródła:

Wiktionary

Niebieskooki

ma­ją­cy oczy ko­lo­ru nie­bie­skie­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskopióry

ma­ją­cy nie­bie­skie pióra


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie pióra lub pie­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskoplamy

pa­tel­ni­ca nie­bie­sko­pla­ma - ga­tu­nek ja­do­wi­tej płaszcz­ki


Źródła:

SJP.pl

Niebieskopopielato

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­po­pie­la­tej barwy; w nie­bie­sko­po­pie­la­tym ko­lo­rze, od­cie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niebieskopopielaty

po­pie­la­ty o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­pie­la­ty o nie­bie­skim od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskopurpurowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­pur­pu­ro­wej barwy; w nie­bie­sko­pur­pu­ro­wym ko­lo­rze, od­cie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niebieskopurpurowy

pur­pu­ro­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pur­pu­ro­wy o nie­bie­skim od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskorzytny

afry­kan­ka nie­bie­sko­rzyt­na - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny pa­pu­go­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niebieskosino

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­si­nej barwy; w nie­bie­sko­si­nym ko­lo­rze, od­cie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niebieskosiny

siny o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) siny o nie­bie­skim od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskoskrzydły

ma­ją­cy nie­bie­skie skrzy­dła


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskoskóry

ma­ją­cy nie­bie­ską skórę


Źródła:

SJP.pl

Niebieskoszaro

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­sza­rej barwy; w nie­bie­sko­sza­rym ko­lo­rze, od­cie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niebieskoszary

szary o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) szary o od­cie­niu nie­bie­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskoszyi

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma nie­bie­ską szyję


Źródła:

Wiktionary

Niebieskouchy

kwia­tow­nik nie­bie­sko­u­chy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny nek­tar­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Niebieskozielonkawo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­zie­lon­ka­wej barwy; w nie­bie­sko­zie­lon­ka­wym ko­lo­rze, od­cie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niebieskozielonkawy

nieco zie­lo­ny o nie­bie­skim od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zie­lon­ka­wy o nie­bie­skim od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu nie­bie­skim


przy­miot­nik

 (1.1) zie­lo­ny o od­cie­niu nie­bie­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieskość

→ nie­bie­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­bie­skie; cecha tych, któ­rzy są nie­bie­scy


Patrz:niebieski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiesny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. nie­bie­ski (także. przen.)


Źródła:

Wiktionary

Niebieszczeć

zmie­niać kolor na nie­bie­ski


Źródła:

SJP.pl

Niebieściutki

zdrob­nie­nie od: nie­bie­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: nie­bie­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieścić

zmie­niać kolor na nie­bie­ski


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spra­wiać, że coś staje się nie­bie­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­żeć.


Źródła:

Wiktionary

Niebiglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bi­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebigowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bi­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebimbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bim­bać.


Źródła:

Wiktionary

Niebinarność

ogół toż­sa­mo­ści płcio­wych, które wy­kra­cza­ją poza po­dział na męż­czyz­nę i ko­bie­tę; gen­der­qu­e­er


Nie­bi­nar­ność, także: gen­der­qu­e­er, nie­bi­nar­ne toż­sa­mo­ści płcio­we – zbior­cze okre­śle­nie spek­trum toż­sa­mo­ści płcio­wych ("gen­der iden­ti­ty"), które nie są wy­łącz­nie mę­skie lub ko­bie­ce, i wy­cho­dzą w ten spo­sób poza tę po­la­ry­za­cję i bi­nar­ność.

Osoby nie­bi­nar­ne mogą iden­ty­fi­ko­wać się jako osoby o dwóch lub wię­cej toż­sa­mo­ściach płcio­wych


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niebinarny

1. skła­da­ją­cy się wy­łącz­nie z zer i je­dy­nek; zero-je­dyn­ko­wy;
2. skła­da­ją­cy się z dwóch prze­ciw­sta­wio­nych sobie czę­ści


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie iden­ty­fi­ku­je się z żadną z dwóch pod­sta­wo­wych płci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebiosa

pod­nio­śle o nie­bie (po­zor­nym skle­pie­niu Ziemi lub wy­o­bra­żal­nej sie­dzi­bie Boga); nie­bio­sy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rzad. podn. fir­ma­ment, niebo

 (1.2) rel. podn. Bóg, Opatrz­ność

 (1.3) rel. podn. raj, niebo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebioska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Re­szel. rzad. nie­za­po­mi­naj­ka


Źródła:

Wiktionary

Niebiosy

pod­nio­śle o nie­bie (po­zor­nym skle­pie­niu Ziemi lub wy­o­bra­żal­nej sie­dzi­bie Boga); nie­bio­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rzad. podn. niebo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebisurmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bi­sur­ma­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niebiurokratycznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|biu­ro­kra­tycz­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieblachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bla­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieblaknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bla­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieblichowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bli­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieblokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|blo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebluźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bluź­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niebo

1. po­zor­ne skle­pie­nie nad Zie­mią; fir­ma­ment, nie­bio­sa (pod­nio­śle);
2. w wielu re­li­giach:
a) sie­dzi­ba Boga, bogów, dusz zmar­łych;
b) Bóg, opatrz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) astr. me­te­o­rol. część at­mos­fe­ry lub kos­mo­su wi­dzia­na z Ziemi jako ota­cza­ją­ca ją sfera;

 (1.2) rel. mi­tycz­ne miej­sce, gdzie prze­by­wa Bóg, bo­go­wie

 (1.3) przen. Bóg, bó­stwo


Niebo – część at­mos­fe­ry oraz prze­strze­ni kos­micz­nej wi­dzia­nej z po­wierzch­ni do­wol­ne­go obiek­tu astro­no­micz­ne­go. Cza­sa­mi niebo de­fi­nio­wa­ne jest rów­nież jako gęsta po­wło­ka at­mos­fe­rycz­na pla­ne­ty.

Jako po­ję­cie astro­no­micz­ne niebo okre­śla­ne jest mia­nem sfery nie­bie­skiej. Jest to umow­ne skle­pie­nie, na któ­rym Słoń­ce, Księ­życ, pla­ne­ty i gwia­zdy prze­mie­szcza­ją się. Sfera nie­bie­ska po­dzie­lo­na jest na ob­sza­ry zwane kon­ste­la­cja­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niebodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bóść.


Źródła:

Wiktionary

Nieboga

1. osoba bu­dzą­ca li­tość lub współ­czu­cie z po­wo­du sy­tu­a­cji, w ja­kiej się znaj­du­je; bie­dact­wo, bie­da­czek, nie­bo­żę;
2. daw­niej: uko­cha­na ko­bie­ta, na­rze­czo­na; naj­droż­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ktoś lub coś, co budzi współ­czu­cie

 (1.2) przest. uko­cha­na ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebogata

ko­bie­ta nie­za­moż­na


Źródła:

SJP.pl

Niebogaty

czło­wiek nie­za­moż­ny


Źródła:

SJP.pl

Niebogi

przy­miot­nik

 (1.1) nie­szczę­śli­wy

 (1.2) ubogi


Źródła:

Wiktionary

Nieboksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bok­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|boleć.


Źródła:

Wiktionary

Niebombardowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bom­bar­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebomblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bom­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieboraczek

zdrob­nie­nie od: nie­bo­rak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­bo­rak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieboraczka

zdrob­nie­nie od: nie­bo­rak


Źródła:

SJP.pl

Nieboraczysko

zgru­bie­nie od: nie­bo­rak


Źródła:

SJP.pl

Nieborak

współ­czu­ją­co o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu; bie­dak, nie­szczę­śnik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ze współ­czu­ciem o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu


Nie­bo­rak (ok. 1220 m) – garb w pół­noc­no-wschod­niej grani Ka­spro­we­go Wier­chu w pol­skich Ta­trach Za­chod­nich, po­mię­dzy No­sa­lo­wą Prze­łę­czą (1102 m) a Wy­so­kim (1287 m), od któ­re­go od­dzie­lo­ny jest prze­łącz­ką wcię­tą za­led­wie na ok. 3 m. Za­chod­nie stoki Nie­bo­ra­ka opa­da­ją do Do­li­ny By­strej, wschod­nie do Do­li­ny Ol­czy­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieborgowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bor­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieborowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieborowianin

miesz­ka­niec Nie­bo­ro­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Nieborowianka

miesz­kan­ka Nie­bo­ro­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Nieborowice

Nie­bo­ro­wi­ce ( "Nie­bo­ro­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie gli­wic­kim, w gmi­nie Pil­cho­wi­ce. Nazwa wsi po­cho­dzi od imie­nia Nie­bo­ra.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­bo­ro­wi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Żer­ni­ca. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieborowo

Nie­bo­ro­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie py­rzyc­kim, w gmi­nie Py­rzy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Nieborowski

przy­miot­nik od: Bo­ro­wa, Bo­ro­wie, Borów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieborzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Nieborów

1. wieś w Pol­sce;
2. część mia­sta Stą­por­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niebosiężnie

→ nie­bo­sięż­ny


Patrz:niebosiężny

Źródła:

SJP.pl

Niebosiężny

bar­dzo wy­so­ki


Źródła:

SJP.pl

Nieboski

→ bóg


Patrz:bóg

Źródła:

SJP.pl

Nieboskłon

dolna część, krań­ce ko­pu­ły nieba; wid­no­krąg, ho­ry­zont, wid­no­kres


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. ko­pu­ła nieba, zwła­szcza jej dolna część


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieboszczka

zmar­ła ko­bie­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która umar­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieboszczyca

daw­niej: nie­boszcz­ka


Źródła:

SJP.pl

Nieboszczyk

zmar­ły męż­czyz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek zmar­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebotyczny

1. bar­dzo wy­so­ki, się­ga­ją­cy nieba; nie­bo­sięż­ny;
2. wiel­ki, ogrom­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo wy­so­ki, wy­da­ją­cy się się­gać nieba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebotyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dra­pacz chmur


Źródła:

Wiktionary

Niebowid

ho­dow­la­na od­mia­na ka­ra­sia zło­ci­ste­go


Nie­bo­wid – od­mia­na ho­dow­la­na chiń­skiej po­pu­la­cji zło­tej rybki wy­wo­dzą­cej się od jed­ne­go z pod­ga­tun­ków ka­ra­sia zło­ci­ste­go – Ca­ras­sius au­ra­tus au­ra­tus, w ho­dow­li ak­wa­ry­stycz­nej po­pu­lar­nie zwa­ny­mi we­lo­na­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieboznawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. astro­nom


Źródła:

Wiktionary

Niebożec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. nie­bo­szczyk


Źródła:

Wiktionary

Niebożątko

zdrob­nie­nie od: nie­bo­żę


Źródła:

SJP.pl

Niebożę

ze współ­czu­ciem, li­to­ścią o ja­kiejś isto­cie (zwy­kle mło­dej); bie­dact­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. ze współ­czu­ciem o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu cier­pią­cym lub posz­ko­do­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebradziażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­dzia­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niebraknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niebrakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebramowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brać.


Źródła:

Wiktionary

Niebrawędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­wę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niebrechtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brech­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niebredzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bre­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niebrnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niebrodacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­da­cieć.


Źródła:

Wiktionary

Niebrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niebrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|broić.


Źródła:

Wiktionary

Niebronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niebronowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebrudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bru­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niebrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bru­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebrzegów

Nie­brze­gów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie pu­ław­skim, w gmi­nie Pu­ła­wy.

Z są­sied­nim przy­siół­kiem Obła­py, po­ło­żo­nym na wschód od wsi nad Wie­przem, za za­ko­lem rzeki, two­rzy so­łect­wo.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie lu­bel­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niebrzmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brzmieć.


Źródła:

Wiktionary

Niebrzydki

dość ładny (np. nie­brzyd­ka oko­li­ca)


przy­miot­nik

 (1.1) pot. cał­kiem ładny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebrzydowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niebrzęczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brzę­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niebuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|buch­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niebudek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niebudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niebujanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bujać.


Źródła:

Wiktionary

Niebukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebuksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|buk­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bulić.


Źródła:

Wiktionary

Niebulwersowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bul­wer­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebumblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bum­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebumelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­me­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebuntowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bun­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieburzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niebuszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebutwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|but­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niebycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|być.


Źródła:

Wiktionary

Niebylec

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niebylecki

→ Nie­by­lec


Patrz:Niebylec

Źródła:

SJP.pl

Niebyt

nie­ist­nie­nie, ni­cość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­ist­nie­nie, ni­cość


Nie­byt, ni­cość – prze­ci­wień­stwo bytu; jedno z klu­czo­wych pojęć on­to­lo­gii.

Cza­sem po­da­je się nazwę "me­on­to­lo­gia" na oz­na­cze­nie „nauki o nie­by­cie”; jest to jed­nak ter­min prak­tycz­nie nie­u­ży­wa­ny – mię­dzy in­ny­mi dla­te­go, że moż­li­wo­ści roz­pra­wia­nia o ni­co­ści są ogra­ni­czo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niebywale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­by­wa­ły, nie­ty­po­wo, niez­wy­kle


Źródła:

Wiktionary

Niebywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bywać.


Źródła:

Wiktionary

Niebywałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­by­wa­łe; cecha tych, któ­rzy są nie­by­wa­li


Źródła:

Wiktionary

Niebywały

niez­wy­kły, nie­zda­rza­ją­cy się czę­sto (np. nie­by­wa­ły odruch)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który pra­wie się nie zda­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niebzyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bzy­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niebzykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bzy­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niebzyknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bzy­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niebąbelkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bą­bel­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niebębnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bęb­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niebędzino

Nie­bę­dzi­no (kaszb. "Niebãdzëno" lub też "Nieòbãdzëno", "Òbãdzëno", niem. "Wo­ben­sin") – osada ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Nowa Wieś Lę­bor­ska. Leży w za­chod­niej czę­ści gminy.

Wieś jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa "Red­ko­wi­ce".


Źródła:

Wikipedia

Niebędąca

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju żeń­skie­go cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Niebędące

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju ni­ja­kie­go cza­sow­ni­ka być

 (1.2) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju nie­mę­sko­so­o­bo­we­go cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Niebędący

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju mę­skie­go cza­sow­ni­ka być

 (1.2) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju mę­sko­so­o­bo­we­go cza­sow­ni­ka być


Źródła:

Wiktionary

Niebłaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bła­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niebłagonadiożny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. nie­pra­wo­myśl­ny, prze­ciw­ny wła­dzy


Źródła:

Wiktionary

Niebłaźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|błaź­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niebłogosławienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bło­go­sła­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niebłyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bły­szczeć.


Źródła:

Wiktionary

Niebłękitnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|błę­kit­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niecackanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cac­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niecapienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|capić.


Źródła:

Wiktionary

Niecaplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ca­plo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ca­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecały

przy­miot­nik

 (1.1) mniej niż cały


Źródła:

Wiktionary

Niecechowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecedowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) niez­rze­ka­nie się swo­ich praw na rzecz kogoś in­ne­go

 (1.2) o pań­stwie: nie­prze­ka­zy­wa­nie czę­ści swo­je­go te­ry­to­rium in­ne­mu pań­stwu


Źródła:

Wiktionary

Niecedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niecelebrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­le­bro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecelniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­cel­nie


Źródła:

SJP.pl

Niecelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecelowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ce­lo­wy


Źródła:

Wiktionary

Niecembrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cem­bro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cenić.


Źródła:

Wiktionary

Niecenzuralność

nie­przyz­wo­i­tość, wul­gar­ność


Źródła:

SJP.pl

Niecerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niech

część skła­do­wa wy­ra­żeń w try­bie roz­ka­zu­ją­cym


par­ty­ku­ła wzmac­nia­ją­ca

 (1.1) …uży­wa­na do two­rze­nia trybu roz­ka­zu­ją­ce­go dla 3 os. lp. oraz 3 os. lm.

 (1.2) …do two­rze­nia groź­by w zda­niu wa­run­ko­wym kiedy, gdy tylko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niechadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niechaj

prze­sta­rza­ły od­po­wied­nik "niech"


par­ty­ku­ła

 (1.1) przest. zob. niech.

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: nie­chać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechajże

wzmoc­nio­ne "nie­chaj"


Źródła:

SJP.pl

Niechanowo

wieś w Pol­sce


Nie­cha­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Nie­cha­no­wo.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Nie­cha­no­wo i prze­bie­ga przez nią Szlak Pa­ła­ców i Dwo­rów Po­wia­tu Gnieź­nień­skie­go. We wsi znaj­du­ją się m.in.: szko­ła pod­sta­wo­wa, bi­blio­te­ka i dom kul­tu­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niechanowski

przy­miot­nik od: Nie­cha­no­wo


Źródła:

SJP.pl

Niechapsnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chaps­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niecharakterystyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­cha­rak­te­ry­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­cha­rak­te­ry­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niecharakteryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­rak­te­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecharczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|char­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niecharkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|char­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niechatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niechać

daw­niej: za­prze­sta­wać (za­prze­stać), po­zo­sta­wiać (po­zo­sta­wić) w spo­ko­ju


cza­sow­nik prze­chod­ni dwu­a­spek­to­wy

 (1.1) daw. za­prze­sta­wać cze­goś, zo­sta­wiać coś w spo­ko­ju

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. zo­sta­wić

 (2.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. poz­wo­lić sobie

 (2.3) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. po­le­cić, na­ka­zać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechałturzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chał­tu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niechby

'niech' po­łą­czo­ne z try­bem przy­pu­szcza­ją­cym


Źródła:

SJP.pl

Niechcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chcieć.


Źródła:

Wiktionary

Niechciany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie chce


Źródła:

Wiktionary

Niechcianów

Niech­cia­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Nowe Ostro­wy.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niechcice

Niech­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Roz­prza.

Wieś kró­lew­ska te­nu­ty ra­dom­szczań­skiej, po­ło­żo­na w po­wie­cie szad­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Niech­ci­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niechciejstwo

po­tocz­nie: brak chęci do dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Niechcący

przy­słó­wek

 (1.1) nie­u­myśl­nie, nie­za­mie­rze­nie, przy­pad­ko­wo, nieś­wia­do­mie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny za­prze­czo­ny od: chcieć


Źródła:

Wiktionary

Niechechłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|che­chłać.


Źródła:

Wiktionary

Niechlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlać.


Źródła:

Wiktionary

Niechlastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chla­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niechlipanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chli­pać.


Źródła:

Wiktionary

Niechlorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niechlowski

przy­miot­nik od: Niech­lów


Źródła:

SJP.pl

Niechluj

po­tocz­nie: czło­wiek brud­ny, za­nied­ba­ny, nie­po­rząd­ny; bru­das, flej­tuch, fleja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba nie dba­ją­ca o swój po­rząd­ny wy­gląd, o sta­ran­ne wy­ko­ny­wa­nie pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechluja

po­tocz­nie: ko­bie­ta brud­na, za­nied­ba­na, nie­po­rząd­na; bru­da­ska, flej­tu­cha, fleja; także o męż­czyź­nie (z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym)


Źródła:

SJP.pl

Niechlujnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niech­luj­ny, nie­sta­ran­ny, nied­ba­ły


Źródła:

Wiktionary

Niechlujniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niech­luj­nie


Źródła:

SJP.pl

Niechlujniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niech­luj­ny


Źródła:

SJP.pl

Niechlujność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­sta­ran­ne, po­zba­wio­ne schlud­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niechlujny

wy­róż­nia­ją­cy się bra­kiem czy­sto­ści, po­rząd­ku; za­nied­ba­ny, brud­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie dba o czy­stość i po­rzą­dek

 (1.2) nie­sta­ran­ny, ge­ne­ru­ja­cy błędy, nied­ba­ły, byle jaki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechlujstwo

nied­ba­nie o po­rzą­dek, czy­stość; brud, za­nied­ba­nie


Źródła:

SJP.pl

Niechlustanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlu­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niechluśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlus­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niechlów

wieś w Pol­sce


Niech­lów (niem. "Nech­lau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie gó­row­skim, w gmi­nie Niech­lów, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 324.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niechmirów

Niech­mi­rów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Bu­rze­nin. Wieś leży nad rzeką Ole­śni­cą, 9 km od Bu­rze­ni­na, w są­siedzt­wie spo­rych ob­sza­rów le­śnych.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Niech­mi­rów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Ka­mion­ka. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niechobrz

Nie­chobrz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie Bo­gu­chwa­ła. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­chobrz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niechodki

buty dla dzie­ci, które je­szcze nie cho­dzą


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ma­lut­kie buty dla dziec­ka, które je­szcze nie cho­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niechomikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­mi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niechorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niechorski

przy­miot­nik od: Nie­cho­rze


Źródła:

SJP.pl

Niechorzanin

miesz­ka­niec Nie­cho­rza


Źródła:

SJP.pl

Niechorzanka

miesz­kan­ka Nie­cho­rza


Źródła:

SJP.pl

Niechorze

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś ry­bac­ka w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Nie­cho­rze (do 1945 roku niem. "Horst", "Ost­se­e­bad Horst"; od 1945 po­cząt­ko­wo "Gniez­dzi­no", a na­stęp­nie "Ho­rze­wo") – wieś so­łec­ka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Rewal. Leży na Po­brze­żu Szcze­ciń­skim, Wy­brze­żu Trze­bia­tow­skim, nad Mo­rzem Bał­tyc­kim na pół­no­cy i je­zio­rem Liwia Łuża na po­łud­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niechorzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­rzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niechowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niechrapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chra­pać.


Źródła:

Wiktionary

Niechromanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chro­mać.


Źródła:

Wiktionary

Niechromolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chro­mo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niechronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chro­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niechrystianizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chry­stia­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niechrzanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrza­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niechrzczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzcić.


Źródła:

Wiktionary

Niechrzczeniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. nie­ochrz­czo­ne dziec­ko, zwła­szcza zmar­łe


Źródła:

Wiktionary

Niechrześcijanin

osoba nie­bę­dą­ca chrze­ści­ja­ni­nem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­wyz­na­ją­ca chrze­ści­jań­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechrześcijanka

ko­bie­ta nie bę­dą­ca wyz­naw­czy­nią re­li­gii chrze­ści­jań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Niechrześcijański

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wyz­na­je chrze­ści­jań­skiej re­li­gii

 (1.2) taki, który nie jest zgod­ny z za­sa­da­mi chrze­ści­jań­stwa


Źródła:

Wiktionary

Niechrześcijańsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­chrze­ści­jań­ski


Źródła:

Wiktionary

Niechrześcijańskość

→ nie­chrze­ści­jań­ski


Patrz:niechrześcijański

Źródła:

SJP.pl

Niechrząknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzą­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niechrząstnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrząst­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niechrząśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrząs­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niechrzęstnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzęst­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niechrzęszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzę­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niechrzęśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzęs­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niechuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niechuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chuch­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niechwalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chwa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niechwycenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chwy­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niechwytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chwy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niechybianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tra­fia­nie do celu


Źródła:

Wiktionary

Niechybnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie do uni­knię­cia, na pewno, ko­niecz­nie


Źródła:

Wiktionary

Niechybny

1. taki, który się z pew­no­ścią wy­da­rzy; nie­u­chron­ny
2. daw­niej: tra­fia­ją­cy do celu; celny


Źródła:

SJP.pl

Niechylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chy­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niechędożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chę­do­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niechętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­chęt­ny, pełen nie­chę­ci

 (1.2) od­no­sząc się nie­przy­chyl­nie do kogoś lub cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Niechętny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­sko­ry, taki, który nie chcą­cy cze­goś zro­bić; także. wy­ra­ża­ją­cy nie­chęć, brak en­tuz­jaz­mu

 (1.2) nie­przy­chyl­nie na­sta­wio­ny do kogoś


Źródła:

Wiktionary

Niechęć

brak chęci do cze­goś; nie­życz­li­wość, uprze­dze­nie wobec kogoś lub cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak chęci, pra­gnie­nia cze­goś

 (1.2) uprze­dze­nie, brak po­zy­tyw­nych uczuć wobec ja­kiejś osoby lub rze­czy


Nie­chęć – pol­ski ze­spół jaz­zo­wy za­ło­żo­ny w War­sza­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niechłeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chłep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niechłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chło­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niechłostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chło­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niechże

wzmoc­nio­ne "niech"


par­ty­ku­ła

 (1.1) niech, nie­chaj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niechżeby

"niech­że" wraz z cząst­ką trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Niechżeż

wzmoc­nio­ne "niech­że"


Źródła:

SJP.pl

Niechżeżby

"niech­żeż" wraz z cząst­ką trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Nieciecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieciecz

sta­ro­rze­cze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieciekaw

przy­miot­nik

 (1.1) przest. zob. nie­cie­ka­wy. (forma orzecz­ni­ko­wa)


Źródła:

Wiktionary

Nieciekawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­ka­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieciekawość

→ nie­cie­ka­wy


Patrz:nieciekawy

Źródła:

SJP.pl

Nieciekawy

przy­miot­nik

 (1.1) niew­zbu­dza­ją­cy za­in­te­re­so­wa­nia; zwy­czaj­ny, prze­cięt­ny

 (1.2) nie­przy­jem­ny, wzbu­dza­ją­cy obawy


Źródła:

Wiktionary

Nieciepanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­pać.


Źródła:

Wiktionary

Niecieplin

Nie­cie­plin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gar­wo­liń­skim, w gmi­nie Gar­wo­lin.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Prze­mie­nie­nia Pań­skie­go w Gar­wo­li­nie.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieciepnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciep­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niecierlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cier­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niecierpek

ro­śli­na ziel­na lub pół­krzew z ro­dzi­ny nie­cierp­ko­wa­tych; bal­sa­mi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Im­pa­tiens|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny nie­cierp­ko­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju nie­cier­pek (1.1)


Nie­cier­pek ("Im­pa­tiens" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny nie­cierp­ko­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 1070 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one prze­de wszyst­kim na ob­sza­rach tro­pi­kal­nych i sub­tro­pi­kal­nych Afry­ki i Azji. W Eu­ro­pie i Pol­sce ro­dzi­my jest tylko jeden ga­tu­nek – nie­cier­pek po­spo­li­ty "I.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niecierpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cier­pieć.


Źródła:

Wiktionary

Niecierpkowate

o ce­chach nie­cierp­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Nie­cierp­ko­wa­te ("Bal­sa­mi­na­ce­ae" A. Rich. in Bory) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu wrzo­sow­ców. Na­le­żą do niej dwa ro­dza­je – jeden mo­no­ty­po­wy z ga­tun­kiem "Hy­dro­ce­ra tri­flo­ra" i drugi – nie­cier­pek "Im­pa­tiens" z około ty­sią­cem ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, Eu­raz­ji i Afry­ce. Do ro­dzi­mej flory Pol­ski na­le­ży tylko jeden ga­tu­nek nie­cierp­ka (nie­cier­pek po­spo­li­ty), ale kilka ko­lej­nych jest zaw­le­czo­nych i zdzi­cza­łych lub upra­wia­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niecierpkowaty

o ce­chach nie­cierp­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Niecierpliwie

przy­słó­wek

 (1.1) oka­zu­jąc brak cier­pli­wo­ści, z nie­cier­pli­wo­ścią


Źródła:

Wiktionary

Niecierpliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­cier­pli­wie


Źródła:

SJP.pl

Niecierpliwić

1. wy­wo­ły­wać czy­jeś znie­cier­pli­wie­nie; de­ner­wo­wać, draż­nić
2. nie­cier­pli­wić się - ob­ja­wiać znie­cier­pli­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Niecierpliwość

brak cier­pli­wo­ści, znie­cier­pli­wie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak cier­pli­wo­ści, brak umie­jęt­no­ści cze­ka­nia na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niecierpliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­cier­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Niecierpliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie umie długo cze­kać lub zno­sić cze­goś; taki, który nie ma cier­pli­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Niecieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieciesławice

Nie­cie­sła­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, w gmi­nie Tu­czę­py. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Dawne czę­ści wsi – obiek­ty fiz­jo­gra­ficz­ne.


Źródła:

Wikipedia

Niecikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieciosanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cio­sać.


Źródła:

Wiktionary

Nieciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieciszów

Nie­ci­szów (daw­niej niem. "Nets­che") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ole­śnic­kim, w gmi­nie Ole­śni­ca.


Źródła:

Wikipedia

Niecisław

imię mę­skie


Nie­ci­sław – imię mę­skie nie­no­to­wa­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich, praw­do­po­dob­nie ne­o­lo­gizm z po­cząt­ku XIX wieku. Zło­żo­ne z czło­nu "Nieci-" ("wznie­cać, wzbu­dzać"), który jest nie­spo­ty­ka­ny w sta­ro­pol­skich imio­nach dwucz­ło­no­wych, oraz czło­nu "-sław" ("sława").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niecisławostwo

Nie­ci­sław z mał­żon­ką; Nie­ci­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Niecisławowie

Nie­ci­sław z mał­żon­ką; Nie­ci­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Niecisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­ci­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieciulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieciulnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciul­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieciupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciu­pać.


Źródła:

Wiktionary

Nieciupcianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciup­ciać.


Źródła:

Wiktionary

Nieciupnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciup­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieciułanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciu­łać.


Źródła:

Wiktionary

Nieciągliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­cią­gli­we


Źródła:

Wiktionary

Nieciągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cią­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieciągłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­cią­głe


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieciągły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest cią­gły, czyli wy­stę­pu­je z przer­wa­mi, skła­da się z od­dziel­nych czę­ści albo nie zmie­nia się płyn­nie


Źródła:

Wiktionary

Niecić

wznie­cać, po­wo­do­wać, zwy­kle o ogniu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wznie­cić)

 (1.1) książk. lub daw. po­wo­do­wać pow­sta­wa­nie ognia (także w sen­sie me­ta­fo­rycz­nym)

 (1.2) po­wo­do­wać lub wzbu­dzać coś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nie­cić się (dk. wznie­cić się)

 (2.1) książk. lub daw. palić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niecięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciąć.


Źródła:

Wiktionary

Niecka

1. drew­nia­ne, po­dłuż­ne na­czy­nie pół­ko­li­ste wy­drą­żo­ne w jed­nym ka­wał­ku drew­na, uży­wa­ne na wsi; nie­cuł­ka;
2. na­czy­nie z bla­chy lub drew­na, w kształ­cie ko­ry­ta z bocz­ny­mi uchwy­ta­mi, sto­so­wa­ne w ko­pal­niach do prze­no­sze­nia urob­ku;
3. ilość pro­duk­tu mie­szczą­ca się w ta­kich na­czy­niach; dawna miara po­jem­no­ści;
4. po­dłuż­ne ob­ni­że­nie te­re­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­czy­nie drew­nia­ne pół­ku­li­ste wy­drą­ża­ne w jed­nym ka­wał­ku drew­na, po­wszech­nie uży­wa­ne w do­mach - głów­nie na wsi - w XIX wieku

 (1.2) na­czy­nie - z bla­chy lub drew­na - w kształ­cie ko­ry­ta z bocz­ny­mi uchwy­ta­mi, sto­so­wa­ne w ko­pal­niach do prze­no­sze­nia urob­ku

 (1.3) nie­wiel­kie po­dłuż­ne ob­ni­że­nie te­re­nu, pow­sta­łe na sku­tek prze­mian gór­nej war­stwy sko­ru­py ziem­skiej


Niec­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieckarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieckowaty

o po­wierzch­ni wzno­szą­cej się od środ­ka ku brze­gom; wgłę­bio­ny, za­pad­nię­ty, wklę­sły, wklę­śnię­ty


Źródła:

SJP.pl

Nieckowe

przy­miot­nik od: niec­ka, np. skle­pie­nie niec­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Nieckowo

Niec­ko­wo (kaszb. "Niecekòwò") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Po­tę­go­wo. Leży nad je­zio­rem Niec­kow­skim. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieckowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieckowy

przy­miot­nik od: niec­ka, np. skle­pie­nie niec­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Niecniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niec­nie


Źródła:

SJP.pl

Niecniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niec­ny; bar­dziej niec­ny


Źródła:

SJP.pl

Niecnota

(r. męski) męż­czyz­na po­stę­pu­ją­cy źle, podle lub lek­ko­myśl­nie; la­da­co


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. albo żart. ktoś, kto po­stę­pu­je źle lub lek­ko­myśl­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niecność

→ niec­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niec­ne; cecha tych, któ­rzy są niec­ni


Patrz:niecny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niecny

ha­nieb­ny, nie­go­dzi­wy, zły


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. ha­nieb­ny, nie­go­dzi­wy, nik­czem­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek niec­ny (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieco

odro­bi­nę, tro­chę


przy­słó­wek

 (1.1) przy­słó­wek in­for­mu­ją­cy o nie­wiel­kim na­si­le­niu bądź za­kre­sie zja­wi­ska lub cechy

 (1.2) w nie­wiel­kim stop­niu in­ten­syw­niej

za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (2.1) za­i­mek in­for­mu­ją­cy o nie­wiel­kim na­si­le­niu bądź za­kre­sie zja­wi­ska lub cechy

 (2.2) za­i­mek in­for­mu­ją­cy o nie­wiel­kiej licz­bie (ilo­ści)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niecodziennie

przy­słó­wek

 (1.1) niez­wy­kle, nie­po­spo­li­cie, nie­prze­cięt­nie


Źródła:

Wiktionary

Niecodzienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|nie­co­dzien­ny.; cecha tego co rzad­kie, oso­bli­we


Źródła:

Wiktionary

Niecodzienny

przy­miot­nik

 (1.1) zda­rza­ją­cy się nie każ­de­go dnia; rzad­ko spo­ty­ka­ny


Źródła:

Wiktionary

Niecofanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cofać.


Źródła:

Wiktionary

Niecofniony

daw­niej: nie­od­wra­cal­ny, nie­od­wo­łal­ny, nie­u­ni­knio­ny


Źródła:

SJP.pl

Niecoś

daw­niej: wzmoc­nio­ne "nieco"; dziś tylko w wy­ra­że­niu: coś nie­coś - tro­chę, nie­wie­le


Źródła:

SJP.pl

Niecuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cuch­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niecudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niecudzołożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cu­dzo­ło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niecumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cu­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cupać.


Źródła:

Wiktionary

Niecułka

drew­nia­ne, po­dłuż­ne na­czy­nie pół­ko­li­sto wy­drą­żo­ne w jed­nym ka­wał­ku drew­na; po­jem­ność tegoż na­czy­nia; niec­ka


Źródła:

SJP.pl

Niecwelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cwe­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niecyckanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cyc­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niecykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cykać.


Źródła:

Wiktionary

Niecykliczność

brak okre­so­wo­ści, pow­ta­rzal­no­ści; acy­klicz­ność


Źródła:

SJP.pl

Niecytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niecyzelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cy­ze­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczajenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czaić.


Źródła:

Wiktionary

Nieczapkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czap­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cza­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczatów

Nie­cza­tów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim, w gmi­nie Za­krzew.

W skład so­łect­wa wcho­dzą Nie­cza­tów i Ko­zin­ki. W 2023 so­łect­wo li­czy­ło 484 miesz­kań­ców.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieczczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czcić.


Źródła:

Wiktionary

Nieczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cze­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczerpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czer­pać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczerwienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czer­wie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieczesanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cze­sać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czkać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czknąć.


Źródła:

Wiktionary

Niecznianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czniać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczochranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czo­chrać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czuć.


Źródła:

Wiktionary

Nieczule

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez uczuć, bez współ­czu­cia; w spo­sób po­zba­wio­ny wraż­li­wo­ści emo­cjo­nal­nej


Źródła:

Wiktionary

Nieczuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczułość

brak czu­ło­ści, obo­jęt­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|nie­czu­ły.

 (1.2) od­por­ność na coś, nie­od­czu­wa­nie cze­goś (np. bólu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieczuły

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wraż­li­wo­ści, współ­czu­cia, oka­zy­wa­nia re­ak­cji emo­cjo­nal­nych

 (1.2) od­por­ny na szkod­li­we wpły­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieczynienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czy­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieczynny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­funk­cjo­nu­ją­cy, zam­knię­ty; nie­od­da­ny do użyt­ku; nie­na­da­ją­cy się do ek­splo­a­ta­cji

 (1.2) nie­wy­ko­nu­ją­cy żad­nej czyn­no­ści; nie­bę­dą­cy w sta­nie czyn­nym

 (1.3) chem. fiz. nie po­wo­du­ją­cy żad­nych zmian; nie­wy­wo­łu­ją­cy żad­nych re­ak­cji che­micz­nych


Źródła:

Wiktionary

Nieczysto

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­czy­sty, nie­po­praw­ny lub nie­wła­ści­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieczystości

śmie­ci, od­pad­ki, za­nie­czy­szcze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) brudy, śmie­ci, od­cho­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieczystość

brak czy­sto­ści - w zna­cze­niu ucz­ci­wo­ści, przyz­wo­i­to­ści (np. nie­czy­stość myśli) lub w zna­cze­niu nie­za­wie­ra­nia ob­cych skład­ni­ków (np. nie­czy­stość rasy)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. nie­za­cho­wy­wa­nie za­le­ceń lub przy­ka­zań swo­jej re­li­gii od­no­śnie życia sek­su­al­ne­go

 (1.2) przen. obec­ność ele­men­tów nie­po­żą­da­nych, za­kłó­ceń, do­mie­szek itp.

 (1.3) przen. nie­ucz­ci­wość, nie­trzy­ma­nie się reguł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieczysty

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z na­ka­za­mi obo­wią­zu­ją­cej w danym śro­do­wi­sku etyki

 (1.2) po­zba­wio­ny skru­pu­łów

 (1.3) za­wie­ra­ją­cy obce, nie­po­żą­da­ne skład­ni­ki

 (1.4) mało wy­ra­zi­sty, za­ma­za­ny

 (1.5) o dźwię­ku: nie­wy­raź­ny w brzmie­niu, znieksz­tał­co­ny

 (1.6) o niek­tó­rych czyn­no­ściach: nie­pre­cy­zyj­ny, wy­ko­na­ny nie­do­kład­nie

 (1.7) sport. niez­god­ny z obo­wią­zu­ją­cy­mi prze­pi­sa­mi


Źródła:

Wiktionary

Nieczyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czy­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieczytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieczytelność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­czy­tel­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­czy­tel­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieczytelny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do od­czy­ta­nia, nie da­ją­cy się prze­czy­tać


Źródła:

Wiktionary

Nieczłowiek

w fan­ta­sty­ce: przed­sta­wi­ciel rasy innej niż ludz­ka, np. kras­no­lud, gnom, ni­zio­łek, elf itd.


Źródła:

SJP.pl

Niedaleki

przy­miot­nik

 (1.1) po­ło­żo­ny w nie­du­żej od­le­gło­ści

 (1.2) nie­zbyt od­da­lo­ny w cza­sie


Źródła:

Wiktionary

Niedaleko

przy­słó­wek

 (1.1) dość bli­sko, nie­zbyt da­le­ko


Źródła:

Wiktionary

Niedalino

Nie­da­li­no (daw­niej: niem. "Ned­lin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Świe­szy­no, przy tra­sie drogi wo­je­wódz­kiej nr 167 i nad rzeką Radew.

We­dług da­nych z końca grud­nia 1999 r. wieś miała 497 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Niedamir

dawne imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedamirów

dawne imię mę­skie


Nie­da­mi­rów (przed 1945 r. niem. "Kun­zen­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, w gmi­nie Lu­baw­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedamowo

Nie­da­mo­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Jadamòwé; niem. "Nie­da­mo­wo") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ścier­skim, w gmi­nie Ko­ście­rzy­na. Le­ży­na wschod­nim krań­cu Po­je­zie­rza Ka­szub­skie­go.

Sie­dzi­ba so­łect­wa "Nie­da­mo­wo" o po­wierzch­ni 1166,70 ha.


Źródła:

Wikipedia

Niedanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dać.


Źródła:

Wiktionary

Niedanowo

Nie­da­no­wo (niem. "Nie­de­nau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim, w gmi­nie Ko­zło­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

W po­bli­żu wsi znaj­du­je się wiel­ki kur­han, zba­da­ny ar­che­o­lo­gicz­nie w la­tach 70. XX wieku.


Źródła:

Wikipedia

Niedarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niedarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|da­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|da­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|da­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedarzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niedarzyno

Zo­bacz też: Nie­da­rzy­no w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Nie­da­rzy­no (ka­szub. "Niedarzëno", niem. "Med­der­sin") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Bo­rzy­tu­chom. Leży na Po­je­zie­rzu By­tow­skim. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Niedasizm

po­tocz­nie: pe­sy­mi­stycz­na po­sta­wa opar­ta na prze­ko­na­niu, że cze­goś nie da się zro­bić


Źródła:

SJP.pl

Niedaszów

Nie­da­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ja­wor­skim, w gmi­nie Mści­wo­jów, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 374. Wieś po­ło­żo­na jest 6 km na po­łud­nio­wy wschód od Ja­wo­ra na po­gra­ni­czu Rów­ni­ny Ja­wo­ra i Wzgórz Strze­gom­skich na­le­żą­cych do ma­kro­re­gio­nu Przed­gó­rze Su­dec­kie, na wy­so­ko­ści 200 m n.p.m., a naj­wyż­szym miej­scem w obrę­bie jest punkt o wy­so­ko­ści 213,0 m n.p.m.


Źródła:

Wikipedia

Niedawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dawać.


Źródła:

Wiktionary

Niedawno

przy­słó­wek

 (1.1) w nie­da­le­kiej przesz­ło­ści


Nie­daw­no – pięt­na­sty sin­gel ze­spo­łu Lady Pank. Utwór po­cho­dzą­cy z tego sin­gla zna­lazł się póź­niej tylko na kom­pi­la­cji róż­nych wy­ko­naw­ców "Hit za hitem" (hity '98) oraz jako bonus na wy­da­nym w 2007 roku ze­sta­wie "Lady Pank – Box 13 CD".

Utwór ten zo­stał skom­po­no­wa­ny przez Jana Bo­ry­se­wi­cza do na­pi­sa­ne­go wcze­śniej tek­stu Jacka Sku­bi­kow­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niedawny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­cho­dzi z nie­od­le­głej przesz­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Niedałtowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedaś

żar­to­bli­wie: osoba czę­sto upie­ra­ją­ca się, że cze­goś nie da się zro­bić


Źródła:

SJP.pl

Niedbale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nied­ba­ły


Źródła:

Wiktionary

Niedbalec

czło­wiek nied­ba­ły, nie­po­rząd­ny, nie­sta­ran­ny; nied­ba­luch


Źródła:

SJP.pl

Niedbalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedbalstwo

brak od­po­wied­niej dba­ło­ści o coś; za­nied­by­wa­nie cze­goś, nie­sta­ran­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­sta­ran­ność, nied­ba­łość, brak dba­ło­ści


Nied­bal­stwo ( ne­gli­gen­tia, culpa) – po­ję­cie z za­kre­su te­o­rii prawa oz­na­cza­ją­ce nie­u­myśl­ne spo­wo­do­wa­nie szko­dy lub czynu za­bro­nio­ne­go. W za­leż­no­ści od epoki, ga­łę­zi prawa i przed­sta­wi­cie­li dok­try­ny bywa uj­mo­wa­na jako na­drzęd­na w sto­sun­ku do lek­ko­myśl­no­ści (jest wtedy uj­mo­wa­na jako nie­u­myśl­ność) lub rów­no­rzęd­na do niej (wtedy jest po­sta­cią nie­u­myśl­no­ści). Prze­ci­wień­stwem nied­bal­stwa jest di­li­gen­tia (łac. sta­ran­ność, tro­ska, de­li­kat­ność).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedbaluch

po­tocz­nie:
1. osoba nie­sta­ran­na, ro­bią­ca coś nie­u­dol­nie; fu­szer, par­tacz;
2. osoba nied­ba­ją­ca o swój wy­gląd lub po­rzą­dek


Źródła:

SJP.pl

Niedbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dbać.


Źródła:

Wiktionary

Niedbała

taki, który dba, tro­szczy się; tros­kli­wy, pie­czo­ło­wi­ty


Źródła:

SJP.pl

Niedbałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dba­ło­ści o co

 (1.2) cecha bycia lek­ce­wa­żą­cym w stylu, za­cho­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Niedbały

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­nu­ją­cy coś nie­do­kład­nie

 (1.2) świad­czą­cy o braku sta­ran­no­ści

 (1.3) wy­ra­ża­ją­cy lek­ce­wa­że­nie


Źródła:

Wiktionary

Niedebatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ba­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedechrystianizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­chry­stia­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedecydowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­cy­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niededykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­dy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeewangelizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­e­wan­ge­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedefilowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­fi­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedefiniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­fi­nio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedefragmentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­frag­men­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeglomerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­glo­me­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedegradowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­gra­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­kla­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedekolonizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ko­lo­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedekorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ko­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedelektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­lek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeliberowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­li­be­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedelikatniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­de­li­kat­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedelikatny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny de­li­kat­no­ści; taki, który za­cho­wu­je się lub wy­po­wia­da w spo­sób po­zba­wio­ny taktu i wy­czu­cia


Źródła:

Wiktionary

Niedementowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­men­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedemokratycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­de­mo­kra­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedemokratyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­de­mo­kra­tycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Niedemokratyczny

przy­miot­nik

 (1.1) polit. bę­dą­cy za­prze­cze­niem de­mo­kra­cji; inny niż de­mo­kra­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedemokratyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mo­kra­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedemolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mo­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedemonizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mo­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedemonstrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mon­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedemontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mon­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedenerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ner­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedenthal

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedenuncjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­nun­cjo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedepaletyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­ro­zła­do­wy­wa­nie to­wa­ru z palet


Źródła:

Wiktionary

Niedepilowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pi­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­por­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeprecjatywny

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. wy­ra­ża­ją­cy ne­u­tral­ny sto­su­nek do kogoś lub cze­goś, po­zba­wio­ny ne­ga­tyw­ne­go na­sta­wie­nia; nie de­pre­cja­tyw­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedeprecjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pre­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeprymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pry­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niedeputowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pu­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niederselters

[czy­taj: nider-zel­ters] wieś w nie­miec­kiej Hesji


Źródła:

SJP.pl

Niedesztaplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­roz­kła­da­nie to­wa­ru ze szta­pli


Źródła:

Wiktionary

Niedewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­wa­lu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedewastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­wa­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedezawuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­za­wu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedezelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ze­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedezodoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­zo­do­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedezynfekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­zyn­fe­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niediagnozowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dia­gno­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niediegetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) film. (np. o dźwię­ku, mu­zy­ce) taki, który nie jest czę­ścią nar­ra­cji, sta­no­wią­cy tło, po­cho­dzą­cy spoza świa­ta przed­sta­wio­ne­go filmu i nie­sły­szal­ny dla po­sta­ci w nim wy­stę­pu­ją­cych


Źródła:

Wiktionary

Niedmuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dmu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niedmuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dmuch­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niednienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dnieć.


Źródła:

Wiktionary

Niedobczyce

dziel­ni­ca Ryb­ni­ka


Nie­dob­czy­ce (śl. "Ńy­dob­czy­ce", niem. "Niedobschütz", cz. "Nedobčice") – część mia­sta i dziel­ni­ca Ryb­ni­ka po­ło­żo­na w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści mia­sta. W la­tach 1955–1975 sta­no­wi­ły sa­mo­dziel­ne mia­sto. Liczy ponad 10 000 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość Nie­dob­czy­ce była w la­tach 1945–1954 sie­dzi­bą gminy Nie­dob­czy­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedobczycki

przy­miot­nik od: Nie­dob­czy­ce


Źródła:

SJP.pl

Niedobiałczenie

nie­do­biał­cze­nie krwi - spa­dek po­zio­mu biał­ka we krwi; hi­po­pro­te­i­ne­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. niski po­ziom biał­ka we krwi i w or­ga­niz­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dobić.


Źródła:

Wiktionary

Niedobijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­bi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niedobitek

jedna z nie­licz­nych osób, które przetr­wa­ły po­grom


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba oca­la­ła z po­gro­mu, lu­do­bój­stwa, wię­zie­nia, ka­ta­stro­fy na­tu­ral­nej, itp., zaz­wy­czaj jedna z nie­licz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedobitka

jedna z nie­licz­nych osób, które przetr­wa­ły po­grom


Źródła:

SJP.pl

Niedoborowy

zwią­za­ny z nie­do­bo­rem, bra­kiem cze­goś, po­wo­du­ją­cy spa­dek cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Niedobrowolnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­bro­wol­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedobrowolność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­bro­wol­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­bro­wol­ni


Źródła:

Wiktionary

Niedobrowolny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­ni­ka­ją­cy z włas­nej woli, dzia­ła­ją­cy pod przy­mu­sem


Źródła:

Wiktionary

Niedobruszek

z ła­god­ną przy­ga­ną o uko­cha­nym


Źródła:

SJP.pl

Niedobry

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny do­bro­ci

 (1.2) przy­no­szą­cy szko­dę

 (1.3) który jest wbrew za­sa­dom, ka­no­nom, war­to­ściom

 (1.4) taki, który nie jest od­po­wied­ni, nie pa­su­je

 (1.5) nie za­po­wia­da­ją­cy się, nie ro­ku­ją­cy

 (1.6) bez sta­ran­no­ści

 (1.7) bez op­ty­miz­mu

 (1.8) (o po­tra­wie) bez smaku lub o nie­wła­ści­wym smaku


Źródła:

Wiktionary

Niedobrze

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wła­ści­wy, zły, nie­po­myśl­ny, nie­szczę­śli­wy

 (1.2) źle pod wzglę­dem fi­zycz­nym

 (1.3) w spo­sób po­zba­wio­ny życz­li­wo­ści, nie­przy­jaz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedobycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dobyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedobór

1. brak, nie­do­sta­tek cze­goś
2. nad­wyż­ka roz­cho­dów nad przy­cho­da­mi; de­fi­cyt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbyt mała ilość cze­goś


Nie­do­bór – w eko­no­mii sy­tu­a­cja, w któ­rej wiel­kość za­po­trze­bo­wa­nia jest więk­sza niż ilość ofe­ro­wa­na przy bie­żą­cej cenie ryn­ko­wej. W ra­chun­ko­wo­ści − ujaw­nio­na w toku in­wen­ta­ry­za­cji ujem­na róż­ni­ca po­mię­dzy sta­nem rze­czy­wi­stym skład­ni­ków ma­jąt­ku jed­nost­ki go­spo­dar­czej, a ich sta­nem ewi­den­cyj­nym (wy­ka­za­nym w księ­gach ra­chun­ko­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedocenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ce­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niedocenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ce­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niedochodowy

przy­miot­nik

 (1.1) ekon. nie przy­no­szą­cy zy­sków, ale stra­ty

 (1.2) ekon. z za­sa­dy na­sta­wio­ny nie na osią­ga­nie zy­sków, ale na re­a­li­za­cję celów np. cha­ry­ta­tyw­nych, oś­wia­to­wych


Źródła:

Wiktionary

Niedochodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niedocieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­cie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niedociągnięcie

brak po­trzeb­nej do­kład­no­ści, wad­li­wość wy­ko­na­nia cze­goś; wada, błąd


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak do­sko­na­ło­ści, wad­li­wość wy­ko­na­nia lub nie­do­pra­co­wa­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedociśnieniowiec

czło­wiek ma­ją­cy nie­do­ci­śnie­nie tęt­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Niedocukrzenie

cho­ro­bli­wy stan or­ga­niz­mu wy­ni­ka­ją­cy ze zbyt małej za­war­to­ści cukru we krwi; hi­po­gli­ke­mia


Źródła:

SJP.pl

Niedoczas

1. sy­tu­a­cja w par­tii sza­cho­wej, kiedy gra­czo­wi grozi prze­gra­na z po­wo­du prze­kro­cze­nia li­mi­tu czasu;
2. po­tocz­nie: brak czasu na zro­bie­nie cze­goś, nie­na­dą­ża­nie z czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szach. sy­tu­a­cja w par­tii sza­cho­wej, kiedy jed­ne­mu lub obyd­woj­gu gra­czom grozi prze­gra­na z po­wo­du prze­kro­cze­nia li­mi­tu czasu

 (1.2) nie­na­dą­ża­nie, opóź­nia­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedoczekanie

za­po­wiedź utrud­nia­nia komuś re­a­li­za­cji cze­goś; także ostrze­że­nie, że nie wy­da­rzy się to, czego ktoś ocze­ku­je


wy­krzy­knik

 (1.1) za­po­wiedź utrud­nia­nia komuś re­a­li­za­cji cze­goś

 (1.2) ostrze­że­nie, że nie wy­da­rzy lub nie wy­da­rzy­ło się to, czego ktoś ocze­ku­je

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|do­cze­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedoczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­cze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niedoczulica

upo­śle­dze­nie czu­cia po­wierz­chow­ne­go; hi­pe­stez­ja


Źródła:

SJP.pl

Niedoczynnościowy

→ nie­do­czyn­ność


Patrz:niedoczynność

Źródła:

SJP.pl

Niedoczynność

nie­pra­wi­dło­we funk­cjo­no­wa­nie ja­kie­goś na­rzą­du w or­ga­niz­mie; hi­po­funk­cja


Źródła:

SJP.pl

Niedoczynny

o na­rzą­dzie: funk­cjo­nu­ją­cy nie­pra­wi­dło­wo


Źródła:

SJP.pl

Niedodanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dodać.


Źródła:

Wiktionary

Niedodatni

przy­miot­nik

 (1.1) mat. mniej­szy lub równy zero


Źródła:

Wiktionary

Niedodawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedodiagnozować

po­sta­wić nie­peł­ną lub zbyt po­wierz­chow­ną dia­gno­zę


Źródła:

SJP.pl

Niedodma

bez­po­wietrz­ność miąż­szu płuc­ne­go spo­wo­do­wa­na zam­knię­ciem os­krze­la do­pro­wa­dza­ją­ce­go po­wie­trze do okre­ślo­ne­go ob­sza­ru miąż­szu płuc­ne­go lub uci­skiem (nie­dod­ma z uci­sku)


Nie­dod­ma (łac. "ate­lec­ta­sis") – bez­po­wietrz­ność miąż­szu płuc­ne­go spo­wo­do­wa­na zam­knię­ciem os­krze­la do­pro­wa­dza­ją­ce­go po­wie­trze do okre­ślo­ne­go ob­sza­ru miąż­szu płuc­ne­go lub uci­skiem (nie­dod­ma z uci­sku) bę­dą­cym skut­kiem obec­no­ści płynu w jamie opłuc­no­wej lub innej zmia­ny uci­ska­ją­cej na miąższ płuc­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedodmowy

przy­miot­nik od: nie­dod­ma, np. zmia­ny nie­dod­mo­we


Źródła:

SJP.pl

Niedofakturowanie

wy­sta­wić do­dat­ko­wą fak­tu­rę od­bior­cy


Źródła:

SJP.pl

Niedoganianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ga­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niedogarek

prze­sta­rza­łe: nie­do­pa­lo­na reszt­ka cze­goś; nie­do­pa­łek


Źródła:

SJP.pl

Niedogaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ga­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niedogodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­god­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedogodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co jest nie­do­god­ne


Źródła:

Wiktionary

Niedogodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­go­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niedogodzina

go­dzi­na pracy nie­prze­pra­co­wa­na w danym okre­sie roz­li­cze­nio­wym


Źródła:

SJP.pl

Niedogon

pro­dukt ubocz­ny fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej; fuzel


Nie­do­gon (nie­do­go­ny, po­go­ny, fuzel, olej fuz­lo­wy; niem. "fusel") – pro­dukt ubocz­ny fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej, zbie­ra­ny w koń­co­wych eta­pach de­sty­la­cji za­cie­ru pod­czas pro­duk­cji spi­ry­tu­su su­ro­we­go. Jest to mie­sza­ni­na szkod­li­wych pro­duk­tów ubocz­nych fer­men­ta­cji, ta­kich jak al­ko­hol pen­ty­lo­wy, izo­bu­ty­lo­wy, pro­py­lo­wy oraz z estrów niż­szych kwa­sów tłu­szczo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedogorywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­go­ry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedogryzy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roln. kępy wy­bu­ja­łych ro­ślin po­zo­sta­wio­ne przez zwie­rzę­ta na pa­stwi­sku


Źródła:

Wiktionary

Niedoinformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­in­for­mo­wać.

 (1.2) brak do­sta­tecz­nej, peł­nej wie­dzy


Źródła:

Wiktionary

Niedojadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ja­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niedojadać

mało jadać, mieć pro­ble­my z je­dze­niem


Źródła:

SJP.pl

Niedojadek

żar­to­bli­wie: osoba nie­do­ja­da­ją­ca, wiecz­nie głod­na; gło­do­mór


Źródła:

SJP.pl

Niedojazd

śro­do­wi­sko­wo: nie­po­ja­wie­nie się go­ścia w ho­te­lu po uprzed­niej re­zer­wa­cji noc­le­gu


Źródła:

SJP.pl

Niedojda

(r. męski) nie­zdar­ny, nie­za­rad­ny męż­czyz­na; nie­do­łę­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) ktoś nie­po­rad­ny lub nie­zdar­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedojdowaty

po­tocz­nie: nie­po­rad­ny, nie­zdar­ny, niez­ręcz­ny; nie­do­raj­do­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Niedojeb

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. czło­wiek nie­do­roz­wi­nię­ty psy­chicz­nie lub fi­zycz­nie


Źródła:

Wiktionary

Niedojebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Niedojechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niedojedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­jeść.


Źródła:

Wiktionary

Niedojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doić.


Źródła:

Wiktionary

Niedojeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Niedojrzalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­doj­rza­le


Źródła:

SJP.pl

Niedojrzałość

1. sta­dium roz­wo­jo­we po­prze­dza­ją­ce doj­rza­łość
2. brak doś­wiad­cze­nia, oby­cia


Źródła:

SJP.pl

Niedojrzały

przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku: nie­do­ro­sły; taki, który nie osią­gnął doj­rza­ło­ści, nie jest w pełni uksz­tał­to­wa­ny psy­chicz­nie lub fi­zycz­nie

 (1.2) o owocu, wa­rzy­wie: taki, który je­szcze nie na­da­je się do je­dze­nia


Źródła:

Wiktionary

Niedojrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doj­rze­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedojście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dojść.


Źródła:

Wiktionary

Niedok.

skrót od: nie­do­ko­na­ny


Źródła:

SJP.pl

Niedokarmianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­kar­miać.


Źródła:

Wiktionary

Niedokonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ko­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niedokonany

przy­miot­nik

 (1.1) gram. opi­su­ją­cy czyn­ność trwa­ją­cą lub pow­ta­rza­ją­cą się

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie do­ko­nać


Źródła:

Wiktionary

Niedokonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ko­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedokończony

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie do­pro­wa­dzo­ny do końca, nie ma­ją­cy za­koń­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Niedokrewność

daw­niej: nie­dokr­wi­stość


Źródła:

SJP.pl

Niedokrwienie

stan na­rzą­du, ży­wych tka­nek or­ga­niz­mu spo­wo­do­wa­ny nie­do­sta­tecz­nym do­pły­wem krwi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. lo­kal­ne za­bu­rze­nie ukr­wie­nia bę­dą­ce skut­kiem ogra­ni­cze­nia lub cał­ko­wi­te­go za­trzy­ma­nia do­pły­wu krwi do tkan­ki lub na­rzą­du;


Nie­dokr­wie­nie (gr. ἰσχαιμία, "is­cha­e­mia", "isch" – ogra­ni­cze­nie, "haema" – krew) – lo­kal­ne za­bu­rze­nie ukr­wie­nia bę­dą­ce skut­kiem ogra­ni­cze­nia lub cał­ko­wi­te­go za­trzy­ma­nia do­pły­wu krwi do tkan­ki lub na­rzą­du. Na­stęp­stwem tego stanu jest nie­do­sta­tecz­na podaż tlenu i skład­ni­ków odżyw­czych. W efek­cie do­cho­dzi do nie­dot­le­nie­nia (hi­pok­sji), nie­do­ży­wie­nia, a osta­tecz­nie do mart­wi­cy tka­nek dot­knię­tych pro­ce­sem nie­dokr­wien­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedokrwienny

zwią­za­ny z nie­dokr­wie­niem - nie­do­sta­tecz­nym do­pły­wem krwi


Źródła:

SJP.pl

Niedokrwiony

do­pro­wa­dzić wy­star­cza­ją­cą ilość krwi do na­rzą­dów i tka­nek ży­wych or­ga­niz­mów


Źródła:

SJP.pl

Niedokrwistość

cho­ro­bli­wy brak do­sta­tecz­nej ilo­ści czer­wo­nych krwi­nek lub za­war­to­ści w nich he­mo­glo­bi­ny; ane­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba po­le­ga­ją­ca na niż­szym po­zio­mie niek­tó­rych skład­ni­ków krwi;


Nie­dokr­wi­stość, ane­mia (łac. "ana­e­mia") – za­bu­rze­nie spo­wo­do­wa­ne przez:

Gdy nie­dokr­wi­stość na­ra­sta po­wo­li, jej ob­ja­wy są z re­gu­ły mało na­si­lo­ne i obej­mo­wać mogą uczu­cie zmę­cze­nia, osła­bie­nie, dusz­ność i mniej­szą wy­dol­ność fi­zycz­ną. Gdy ane­mia po­stę­pu­je szyb­ko, ob­ja­wa­mi są: uczu­cie de­zo­rien­ta­cji, wra­że­nie, jakby się miało zemd­leć, utra­ta przy­tom­no­ści i zwięk­szo­ne pra­gnie­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedokrwisty

cier­pią­cy na ane­mię (nie­dokr­wi­stość); ane­micz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niedokręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­krę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niedokuczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ku­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niedokuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ku­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedokunka

w gwa­rze my­śliw­skiej: młoda kuna


Źródła:

SJP.pl

Niedokwas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. chem. tle­nek


Źródła:

Wiktionary

Niedokwasota

zbyt ni­skie stę­że­nie kwasu sol­ne­go w soku żo­łąd­ko­wym; nie­dok­wa­śność


Źródła:

SJP.pl

Niedokwaśność

zbyt ni­skie stę­że­nie kwasu sol­ne­go w soku żo­łąd­ko­wym; nie­dok­wa­so­ta


Źródła:

SJP.pl

Niedokwaśny

nie­dok­wa­śny nie­żyt żo­łąd­ka - zbyt ni­skie stę­że­nie kwasu sol­ne­go w soku żo­łąd­ko­wym; nie­dok­wa­śność, nie­dok­wa­so­ta


Źródła:

SJP.pl

Niedokładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niedokładnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­kład­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedokładniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­kład­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedokładniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­kład­ny


Źródła:

SJP.pl

Niedokładność

brak do­kład­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­kład­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­kład­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedokładny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­nu­ją­cy coś bez dba­ło­ści o do­kład­ność

 (1.2) wy­ko­na­ny nied­ba­le

 (1.3) nie­za­wie­ra­ją­cy wielu ele­men­tów


Źródła:

Wiktionary

Niedola

złe po­ło­że­nie, zły los, bieda, nie­po­wo­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) złe po­ło­że­nie, zły los, bieda, nie­po­wo­dze­nie


Nie­do­la – osada leśna w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Nakło nad No­te­cią. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Go­rzeń.

Fol­wark Nie­do­la za­ło­żo­no we wrze­śniu 1849 roku.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedolaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­la­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedolas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. za­ro­śla roz­po­czy­na­ją­ce las


Źródła:

Wiktionary

Niedolewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedoliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedolisek

w gwa­rze my­śliw­skiej: młody lis


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) łow. nie­do­ro­sły lis, do wieku sze­ściu, dzie­wię­ciu mie­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedolot

nie­do­le­ce­nie do cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Niedoludnienie

nie­do­bór licz­bo­wy lud­no­ści na danym te­re­nie, po­wo­du­ją­cy nie­wy­ko­rzy­sta­nie moż­li­wo­ści (np. w sek­to­rze za­trud­nie­nia)


Źródła:

SJP.pl

Niedomacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ma­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niedomaganie

stan cho­ro­by, za­słab­nię­cia itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­do­ma­gać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedomagać

1. za­czy­nać cho­ro­wać, po­du­pa­dać na zdro­wiu
2. prze­no­śnie: nie funk­cjo­no­wać na­le­ży­cie


cza­sow­nik

 (1.1) cho­ro­wać

 (1.2) źle funk­cjo­no­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedomalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ma­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedomalowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ma­lo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedomiar

za mało cze­goś, kogoś


Źródła:

SJP.pl

Niedomiarowy

→ nie­do­miar


Patrz:niedomiar

Źródła:

SJP.pl

Niedomice

Nie­do­mi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, w gmi­nie Żabno.


Źródła:

Wikipedia

Niedomieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­miesz­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niedominowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­mi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedomoga

1. osła­bie­nie czyn­no­ści ustro­jo­wej na­rzą­du, na sku­tek za­cho­dzą­cych w nim zmian cho­ro­bo­wych
2. prze­no­śnie (zwy­kle w licz­bie mno­giej): wady, braki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wada, braki, nie­do­sko­na­łość, nie­wy­dol­ność zdro­wot­na na­rzą­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedomogi

ina­czej: wady, braki


Źródła:

SJP.pl

Niedomykalność

w me­dy­cy­nie: brak moż­li­wo­ści cał­ko­wi­te­go zam­knię­cia cze­goś (zam­knię­cia się)


Źródła:

SJP.pl

Niedomyty

przy­miot­nik

 (1.1) umyty nie­do­kład­nie, niech­luj­nie

 (1.2) pejor. brud­ny, nied­ba­ją­cy o hi­gie­nę oso­bi­stą


Źródła:

Wiktionary

Niedomyślny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. taki, który się trud­no do­my­śla; mało by­stry


Źródła:

Wiktionary

Niedomówienie

1. nie­jas­ne, nie­peł­ne wy­po­wie­dze­nie się, unie­moż­li­wia­ją­ce lub utrud­nia­ją­ce jego cał­ko­wi­te zro­zu­mie­nie; nie­do­po­wie­dze­nie
2. w li­te­ra­tu­rze: fi­gu­ra re­to­rycz­na po­le­ga­ją­ca na przer­wa­niu wy­po­wie­dzi dla wy­wo­ła­nia więk­sze­go wra­że­nia


Nie­do­mó­wie­nie, "zda­nie ur­wa­ne", ina­czej "apo­sio­pe­sis" (gr. ἀποσιώπησις "aposiṓpēsis") – fi­gu­ra re­to­rycz­na po­le­ga­ją­ca na przer­wa­niu wy­po­wie­dzi i po­rzu­ce­niu jej wątku mo­ty­wo­wa­nym wzru­sze­niem, odra­zą, wstyd­li­wo­ścią, przy czym nie­do­po­wie­dzia­ny ele­ment jest łatwo do­myśl­ny z kon­tek­stu wy­po­wie­dzi. Może być tzw. prze­mil­cze­niem po­stu­lu­ją­cym, czyli wy­ma­ga­ją­cym, żą­da­ją­cym uzu­peł­nie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedoniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­nieść.


Źródła:

Wiktionary

Niedonosek

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: płód nie­do­no­szo­ny, wy­da­ny przedw­cze­śnie na świat


Źródła:

SJP.pl

Niedonoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niedopalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niedopasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pa­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedopatrzenie

szko­da, po­mył­ka, brak wy­ni­ka­ją­cy z nie­u­wa­gi, prze­o­cze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pa­trzyć.

 (1.2) brak do­sta­tecz­nej czuj­no­ści; omył­ka wsku­tek nie­u­wa­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedopałek

koń­ców­ka spa­lo­ne­go pa­pie­ro­sa; pet, oku­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­do­pa­lo­na po­zo­sta­łość pa­pie­ro­sa lub in­ne­go przed­mio­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedopałka

koń­ców­ka spa­lo­ne­go pa­pie­ro­sa; pet, oku­rek


Źródła:

SJP.pl

Niedopicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan, uczu­cie, w któ­rym or­ga­nizm od­czu­wa po­trze­bę wy­pi­cia wię­cej niż do­tych­czas


Źródła:

Wiktionary

Niedopierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niedopilnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pil­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedopisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niedopitek

osoba nie­ma­ją­ca dosyć picia


Źródła:

SJP.pl

Niedopitki

resz­ta nie­do­pi­te­go na­po­ju; nie­do­pi­tek


Źródła:

SJP.pl

Niedopity

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał wy­pi­ty do końca, nie do dna

 (1.2) pot. taki, który za mało wypił; nie zdą­żył się upić


Źródła:

Wiktionary

Niedopięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­piąć.


Źródła:

Wiktionary

Niedopił

część pnia, któ­rej się nie prze­ci­na pod­czas ści­na­nia drze­wa; za­wia­sa


Źródła:

SJP.pl

Niedopowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niedopowiedzenie

nie­jas­ne, nie­peł­ne wy­po­wie­dze­nie się, unie­moż­li­wia­ją­ce lub utrud­nia­ją­ce jego cał­ko­wi­te zro­zu­mie­nie; nie­do­mó­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedoprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niedoprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niedoprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pro­wa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niedoprzęd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. pół­pro­dukt przę­dzy w po­sta­ci roz­cią­gnię­tej, lekko skrę­co­nej ta­siem­ki włó­kien


Źródła:

Wiktionary

Niedopuszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można to­le­ro­wać


Źródła:

Wiktionary

Niedopuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niedopuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niedopłacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pła­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niedopłata

1. za­pła­ce­nie sumy mniej­szej niż się na­le­ży;
2. suma, którą na­le­ży do­ło­żyć do usta­lo­nej na­leż­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Niedopłetwe

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych; wę­go­rzoksz­tałt­ne


Źródła:

SJP.pl

Niedopłetwy

o ce­chach nie­do­płet­wych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Niedorajda

(r. męski) męż­czyz­na nie­po­rad­ny, niez­ręcz­ny; nie­do­łę­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) ktoś nie­po­rad­ny lub nie­zdar­ny


Nie­do­raj­da – pol­ski film ko­me­dio­wy z 1937 w re­ży­se­rii Mie­czy­sła­wa Kra­wi­cza, o przy­go­dach me­cha­ni­ka Flor­ka (Adolf Dym­sza), który wcie­lić się musi w rolę syna i córki swo­je­go pra­co­daw­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedorajdowaty

po­tocz­nie: nie­po­rad­ny, nie­zdar­ny, niez­ręcz­ny; nie­doj­do­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Niedordzewienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dor­dze­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niedoreprezentowany

wy­stę­pu­ją­cy rza­dziej, niż po­wi­nien w danej gru­pie lub kon­tek­ście


Źródła:

SJP.pl

Niedorobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ro­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niedorostek

młody chło­pak, na­sto­la­tek, mło­kos


Źródła:

SJP.pl

Niedorosłość

stan przed osią­gnię­ciem do­ro­sło­ści


Źródła:

SJP.pl

Niedorosły

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który je­szcze nie jest do­ro­sły

 (1.2) taki, który do­ty­czy osoby nie­do­ro­słej (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Niedorozwinięty

1. za­ha­mo­wa­ny w pra­wi­dło­wym roz­wo­ju umy­sło­wym; nie­nor­mal­ny
2. słabo roz­wi­nię­ty fi­zycz­nie; kar­ło­wa­ty


przy­miot­nik

 (1.1) pot. psych. opóź­nio­ny lub za­ha­mo­wa­ny w roz­wo­ju umy­sło­wym

 (1.2) nie w pełni roz­wi­nię­ty; nie­cał­ko­wi­cie uksz­tał­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedorozwój

1. stan wy­ni­ka­ją­cy z za­ha­mo­wa­nia pra­wi­dło­we­go roz­wo­ju umy­sło­we­go, psy­chicz­ne­go lub fi­zycz­ne­go
2. nie­peł­ne uksz­tał­to­wa­nie się cze­goś, np. tkan­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­zu­peł­ne uksz­tał­to­wa­nie się ja­kie­goś na­rzą­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedorzecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­rzecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedorzeczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­rzecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedorzeczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­rzecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niedorzecznik

żar­to­bli­wie: rzecz­nik mó­wią­cy same bzdu­ry


Źródła:

SJP.pl

Niedorzeczność

coś nie­ma­ją­ce sensu, po­kry­cia w rze­czy­wi­sto­ści; bzdu­ra, ab­surd


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś bez sensu, nie ma­ją­ce uza­sad­nie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedorzeczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie do rze­czy, nie­ma­ją­cy sensu


Źródła:

Wiktionary

Niedoróba

zgru­bie­nie od: nie­do­rób­ka


Źródła:

SJP.pl

Niedoróbka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. coś, co nie zo­sta­ło zro­bio­ne do końca lub wy­ko­na­ne zo­sta­ło wad­li­wie


Źródła:

Wiktionary

Niedorżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dorż­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niedosiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niedosięgły

taki, któ­re­go nie da się do­się­gnąć, zdo­być, osią­gnąć; nie­do­stęp­ny; nie­do­się­żo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) fi­zycz­nie nie­do­stęp­ny

 (1.2) tak wy­bit­ny, że wy­da­je się nie do osią­gnię­cia lub nie do do­rów­na­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedosiężność

nie­o­sią­gal­ność


Źródła:

SJP.pl

Niedosiężny

taki, któ­re­go nie da się do­się­gnąć, zdo­być, osią­gnąć; nie­do­stęp­ny; nie­do­się­gły


przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, któ­re­go nie można do­się­gnąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedoskonale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­sko­na­ły


Źródła:

Wiktionary

Niedoskonalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­sko­na­le


Źródła:

SJP.pl

Niedoskonalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­sko­na­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niedoskonałość

brak do­sko­na­ło­ści; skaza, wada, błąd


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak do­sko­na­ło­ści

 (1.2) publ. w lm.: wady skóry twa­rzy, trą­dzik, wy­pry­ski, nie­rów­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedoskonały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­zba­wio­ny wad; po­sia­da­ją­cy słabe stro­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedoskwieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dosk­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niedosmaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dos­ma­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niedosmaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dos­ma­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niedostarczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­star­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niedostarczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­star­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedostatecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­sta­tecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedostateczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­sta­tecz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­sta­tecz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niedostateczny

ocena szkol­na; je­dyn­ka, jeden, pała (po­tocz­nie)


przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­wy­star­cza­ją­cy, zbyt mały, nie­speł­nia­ją­cy wy­ma­gań

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) urz. eduk. naj­niż­sza ocena szkol­na, sto­pień nie­do­sta­tecz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedostatek

1. brak środ­ków do życia, bieda
2. prze­sta­rza­le:
a) nie­wy­star­cza­ją­ca licz­ba cze­goś
b) wada, nie­do­cią­gnię­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbyt mała ilość

 (1.2) brak środ­ków do życia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedostawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­sta­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedostrzegalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do do­strze­że­nia, zo­ba­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Niedostrój

daw­niej: nie­do­stro­je­nie (cze­goś)


Źródła:

SJP.pl

Niedostąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­stą­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niedostępniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­stęp­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedostępniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­stęp­ny; bar­dziej nie­do­stęp­ny


Źródła:

SJP.pl

Niedostępność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­stęp­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­stęp­ni


Źródła:

Wiktionary

Niedostępny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, do któ­re­go nie ma do­stę­pu, do któ­re­go nie każdy może do­trzeć

 (1.2) hand. ak­tu­al­nie nie­bę­dą­cy w ofer­cie hand­lo­wej lub w sprze­da­ży

 (1.3) te­le­kom. poza za­się­giem sieci lub ma­ją­cy wy­łą­czo­ny te­le­fon


Źródła:

Wiktionary

Niedostępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedosycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­do­syt


Źródła:

Wiktionary

Niedosypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­do­sy­piać.


Źródła:

Wiktionary

Niedosyt

po­czu­cie braku do­sta­tecz­ne­go za­spo­ko­je­nia ja­kiejś po­trze­by


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) uczu­cie nie­na­sy­ce­nia


Nie­do­syt (ang. "Stay Hun­gry") – ame­ry­kań­ski film z 1976 roku w re­ży­se­rii Boba Ra­fel­so­na. W 1977 roku za rolę w tym fil­mie, w ka­te­go­rii "naj­bar­dziej obie­cu­ją­cy nowy aktor" zo­stał uho­no­ro­wa­ny Zło­tym Glo­bem Ar­nold Schwa­rze­neg­ger.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedosytek

osoba nie­ma­ją­ca dosyć je­dze­nia; ła­kom­ca


Źródła:

SJP.pl

Niedoszacowywać

sza­co­wać coś po­ni­żej rze­czy­wi­stej war­to­ści


Źródła:

SJP.pl

Niedoszkwiołek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Za­ol­zie. słabe dziec­ko


Źródła:

Wiktionary

Niedoszkwiołki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­doj­rza­łe owoce


Źródła:

Wiktionary

Niedoszły

1. taki, który nie miał miej­sca, nie zda­rzył się mimo uprzed­nich pla­nów (nie­dosz­ły ślub)
2. o czło­wie­ku: taki, który nie urze­czy­wist­nił za­mie­rzeń (np. nie­dosz­ły ma­gi­ster)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie do­szedł do skut­ku, nie zo­stał zre­a­li­zo­wa­ny

 (1.2) o czło­wie­ku: taki, który nie osią­gnął za­mie­rzo­ne­go celu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedosłuch

upo­śle­dze­nie słu­chu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. za­bu­rze­nie funk­cjo­no­wa­nia na­rzą­du słu­chu


Nie­do­słuch ( hy­po­a­cu­sis) – za­bu­rze­nie funk­cjo­no­wa­nia ucha po­le­ga­ją­ce na nie­pra­wi­dło­wym prze­wo­dze­niu lub od­bio­rze dźwię­ków. Czę­stość wy­stę­po­wa­nia nie­do­słu­chu ro­śnie z wie­kiem:

Nie­do­słuch może wy­stę­po­wać jako izo­lo­wa­ny objaw lub mogą mu to­wa­rzy­szyć inne ob­ja­wy oto­lo­gicz­ne, np. szumy uszne lub za­wro­ty głowy oraz po­za­o­to­lo­gicz­ne two­rzą­ce okre­ślo­ne jed­nost­ki cho­ro­bo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedosłyszenie

słabo sły­szeć, mieć pro­ble­my ze słu­chem


Źródła:

SJP.pl

Niedosłyszeć

słabo sły­szeć, mieć pro­ble­my ze słu­chem


cza­sow­nik

 (1.1) mieć kło­po­ty ze słu­chem, słabo sły­szeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedosłyszący

męż­czyz­na słabo sły­szą­cy, ma­ją­cy kło­po­ty ze słu­chem; głu­cha­wy, przy­głu­chy


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: nie­do­sły­szeć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba z ubyt­kiem słu­chu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedotknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dot­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niedotlenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dot­le­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niedotlenienie

stan or­ga­niz­mu wy­ni­ka­ją­cy z braku ta­kiej ilo­ści tlenu, jaka jest ko­niecz­na do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia ko­mó­rek, tka­nek lub na­rzą­du


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fizj. stan wy­ni­kły z nie­do­star­cze­nia or­ga­niz­mo­wi do­sta­tecz­nej ilo­ści tlenu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedotrawowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z grupy ko­me­li­no­wych


Źródła:

SJP.pl

Niedotyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ty­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedotykalska

ko­bie­ta szcze­gól­nie draż­li­wa, obra­ża­ją­ca się z byle po­wo­du


Źródła:

SJP.pl

Niedotykalski

czło­wiek szcze­gól­nie draż­li­wy, obraź­li­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie lubi być do­ty­ka­ny

 (1.2) przen. ktoś prze­wraż­li­wio­ny na swoim punk­cie

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) taki, który nie lubi być do­ty­ka­ny

 (2.2) przen. taki, który jest prze­wraż­li­wio­ny na swoim punk­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niedoubrany

ubra­ny za mało ofi­cjal­nie lub ele­ganc­ko


Źródła:

SJP.pl

Niedouczek

zdrob­nie­nie od: nie­do­uk


Źródła:

SJP.pl

Niedouczony

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy grun­tow­ne braki w wie­dzy na jakiś temat


Źródła:

Wiktionary

Niedouk

po­gard­li­wie o oso­bie ma­ją­cej braki w wyksz­tał­ce­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. czło­wiek nie­do­u­czo­ny, ma­ją­cy braki w wyksz­tał­ce­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedowaga

ilość bra­ku­ją­ca do pra­wi­dło­wej wagi cze­goś


Nie­do­wa­ga – stan nie­do­bo­ru masy ciała. Jest to okre­śle­nie naj­czę­ściej od­no­szą­ce się do ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedowarzony

słabo wyksz­tał­co­ny, ma­ją­cy braki w pod­sta­wo­wej wie­dzy; świad­czą­cy o nie­doj­rza­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Niedowiarek

1. żar­to­bli­wie o kimś wiecz­nie nie­uf­nym, uspo­so­bio­nym scep­tycz­nie; scep­tyk
2. ktoś scep­tycz­nie od­no­szą­cy się do prawd wiary lub cał­kiem nie­wie­rzą­cy (okre­śle­nie sto­so­wa­ne zwy­kle przez wyz­naw­ców danej re­li­gii)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba nie­do­wie­rza­ją­ca lub nie­wie­rzą­ca

 (1.2) pot. osoba scep­tycz­nie na­sta­wio­na do cze­goś przyj­mo­wa­ne­go przez in­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedowiarka

1. żar­to­bli­wie o kimś wiecz­nie nie­uf­nym, uspo­so­bio­nym scep­tycz­nie; scep­tyk
2. ktoś scep­tycz­nie od­no­szą­cy się do prawd wiary lub cał­kiem nie­wie­rzą­cy (okre­śle­nie sto­so­wa­ne zwy­kle przez wyz­naw­ców danej re­li­gii)


Źródła:

SJP.pl

Niedowiarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) z punk­tu wi­dze­nia re­li­gii: po­wąt­pie­wa­nie, brak wiary, ate­izm


Źródła:

Wiktionary

Niedowidzenie

mieć wadę wzro­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. upo­śle­dze­nie wi­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedowidzieć

mieć wadę wzro­ku


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wi­dzieć nie­wy­raź­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedowidzący

taki, który słabo widzi


Źródła:

SJP.pl

Niedowierzająco

przy­słó­wek

 (1.1) z nie­do­wie­rza­niem


Źródła:

Wiktionary

Niedowierzający

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: do­wie­rzać

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) z bra­kiem wiary


Źródła:

Wiktionary

Niedowierzanie

książ­ko­wo: po­wąt­pie­wa­nie, nie­do­wie­rza­nie; nie­uf­ność, scep­ty­cyzm, po­dejrz­li­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie da­wa­nie wiary cze­muś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedowodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­wo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niedowład

czę­ścio­we po­ra­że­nie mię­śni ru­cho­wych; pa­ra­pa­re­za


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. zmniej­sze­nie siły mię­śnio­wej lub ogra­ni­cze­nie za­kre­su ruchu, bądź czę­ścio­wa utra­ta moż­li­wo­ści ruchu;


Nie­do­wład ( pa­re­sis) – zmniej­sze­nie siły lub ogra­ni­cze­nie za­kre­su ruchu pow­sta­łe naj­czę­ściej na sku­tek zmian or­ga­nicz­nych oś­rod­ko­wych, ob­wo­do­wych lub do­ty­czą­cych sa­me­go mię­śnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedoznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doz­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niedoznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doz­na­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedozowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedozwoloność

cecha tego, co jest nie­doz­wo­lo­ne; abu­zyw­ność


Źródła:

SJP.pl

Niedozwolony

przy­miot­nik

 (1.1) urz. za­ka­za­ny ja­kimś prze­pi­sem, za­le­ce­niem itp.


Źródła:

Wiktionary

Niedozór

daw­niej: brak do­zo­ru, nie­do­pa­trze­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedołowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedołożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedołączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­łą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedołęga

(r. męski) męż­czyz­na niez­ręcz­ny, nie­po­rad­ny; nie­zda­ra, nie­do­raj­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) po­gard. czło­wiek nie­za­rad­ny ży­cio­wo

 (1.2) po­gard. czło­wiek fi­zycz­nie nie­spraw­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedołęstwo

1. brak spraw­no­ści fi­zycz­nej; nie­po­rad­ność
2. nie­zdol­ność do dzia­ła­nia; nie­u­dol­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) słaba spraw­ność fi­zycz­na

 (1.2) nie­zdol­ność dzia­ła­nia, nie­u­dol­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedołężniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­łęż­nie


Źródła:

SJP.pl

Niedołężniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­łęż­ny


Źródła:

SJP.pl

Niedołężnieć

sta­wać się nie­do­łęż­nym, tra­cić spraw­ność fi­zycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Niedołężność

brak spraw­no­ści fi­zycz­nej, bez­sil­ność, nie­po­rad­ność; nie­do­łę­stwo


Źródła:

SJP.pl

Niedołężny

ma­ją­cy ob­ni­żo­ną spraw­ność fi­zycz­ną, bę­dą­cy ob­ja­wem nie­spraw­no­ści; nie­u­dol­ny, nie­zdar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy spraw­no­ści fi­zycz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedościgniony

nie­do­ści­gły;
1. taki, któ­re­go nie można do­ści­gnąć
2. taki, któ­re­mu nie można do­rów­nać; niez­rów­na­ny
3. taki, któ­re­go nie da się zdo­być; nie­o­sią­gal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu nie da się do­rów­nać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedościgłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­ści­głe; cecha tych, któ­rzy są nie­do­ści­gli


Źródła:

Wiktionary

Niedościgły

nie­do­ści­gnio­ny;
1. taki, któ­re­go nie można do­ści­gnąć
2. taki, któ­re­mu nie można do­rów­nać; niez­rów­na­ny
3. taki, któ­re­go nie da się zdo­być; nie­o­sią­gal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu nie da się do­rów­nać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedośpian

ro­dzaj ro­ślin ozdob­nych z ro­dzi­ny akan­to­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hy­po­e­stes|L.|ref=tak. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny akan­to­wa­tych;


Nie­doś­pian ("Hy­po­e­stes" Sol. ex R.Br.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny akan­to­wa­tych ("Acant­ha­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 150 ga­tun­ków (138 ga­tun­ków zwe­ry­fi­ko­wa­nych wy­mie­nia baza tak­so­no­micz­na Kew Gar­dens), przy czym niek­tó­re źró­dła za­li­cza­ją tu tylko ok. 40 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedośrodkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doś­rod­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedośrodkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doś­rod­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedoświadczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doś­wiad­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niedoświadczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak doś­wiad­cze­nia, orien­ta­cji


Źródła:

Wiktionary

Niedoświadczony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy doś­wiad­cze­nia w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie


Źródła:

Wiktionary

Niedożywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. nie­pra­wi­dło­wy stan or­ga­niz­mu bę­dą­cy skut­kiem trwa­ją­ce­go przez dłuż­szy czas nie­do­bo­ru skład­ni­ków po­kar­mo­wych, wy­ni­ka­ją­cy z nie­do­bo­ru okre­ślo­nych skład­ni­ków odżyw­czych w po­kar­mach lub z nie­wiel­kiej ilo­ści spo­ży­wa­nych po­kar­mów;


Nie­do­ży­wie­nie (łac. "ina­ni­tio", ang. un­der­nu­tri­tion) – stan or­ga­niz­mu ży­we­go bę­dą­cy skut­kiem, zaz­wy­czaj prze­dłu­żo­ne­go, nie­do­bo­ru skład­ni­ków po­kar­mo­wych (naj­czę­ściej tłu­szczów i wę­glo­wo­da­nów) wy­ni­ka­ją­cym bądź z nie­do­bo­ru okre­ślo­nych skład­ni­ków w spo­ży­wa­nych po­kar­mach, bądź to z ich nie­wiel­kiej ilo­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niedożywiony

taki, który za słabo się odży­wia; nie­od­po­wied­nio odży­wia­ny, słaby z braku po­ży­wie­nia


Źródła:

SJP.pl

Niedrapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dra­pać.


Źródła:

Wiktionary

Niedrażnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|draż­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niedrewnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drew­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niedrganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drgać.


Źródła:

Wiktionary

Niedrobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dro­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niedrogi

przy­miot­nik

 (1.1) kosz­tu­ją­cy nie­wie­le, tani


Źródła:

Wiktionary

Niedrożność

w me­dy­cy­nie: brak swo­bod­ne­go ruchu gazów, tre­ści je­li­to­wej itp., wsku­tek zam­knię­cia lub zat­ka­nia się ja­kie­goś prze­wo­du w or­ga­niz­mie ludz­kim lub zwie­rzę­cym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zator, brak droż­no­ści – swo­bod­ne­go prze­pły­wu w prze­wo­dzie, rurze itd.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedrożny

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­droż­no­ścią, bra­kiem swo­bod­ne­go prze­pły­wu


Źródła:

Wiktionary

Niedrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dru­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedrwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drwić.


Źródła:

Wiktionary

Niedryblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dry­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedryganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dry­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niedrylowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dry­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedryndnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drynd­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niedrzaków

Nie­drza­ków – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Strzel­ce.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.

Wieś kró­lew­ska "Nie­drza­ko­wo" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie go­sty­niń­skim ziemi go­sty­niń­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niedrzwicki

przy­miot­nik od: Niedrz­wi­ca Duża


Źródła:

SJP.pl

Niedrążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drą­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedrżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drżeć.


Źródła:

Wiktionary

Niedubbingowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dub­bin­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieduch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. cho­ro­ba


Źródła:

Wiktionary

Niedudlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dud­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niedudnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dud­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niedukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dukać.


Źródła:

Wiktionary

Niedumanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dumać.


Źródła:

Wiktionary

Nieduszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dusić.


Źródła:

Wiktionary

Nieduszpasterzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dusz­pa­ste­rzo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedużo

przy­słó­wek, li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) nie­wie­le, mało


Źródła:

Wiktionary

Nieduży

przy­miot­nik

 (1.1) mały, nie­wiel­ki, nie­po­kaź­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedwuznaczność

nie­wąt­pli­wość, jed­noz­nacz­ność, oczy­wi­stość unie­moż­li­wia­ją­ca dwo­ja­kie in­ter­pre­ta­cje


Źródła:

SJP.pl

Niedwuznaczny

przy­miot­nik

 (1.1) jed­noz­nacz­ny, oczy­wi­sty

 (1.2) przest. nie­po­dej­rza­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dygać.


Źródła:

Wiktionary

Niedymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dymać.


Źródła:

Wiktionary

Niedymienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dymić.


Źródła:

Wiktionary

Niedyndanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dyn­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niedyrygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­ry­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedyscernowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­scer­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedyskrecja

brak dy­skre­cji; nie­de­li­kat­ność, nie­takt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dy­skre­cji, brak umie­jęt­no­ści za­cho­wa­nia ta­jem­ni­cy, nie­u­mie­jęt­ność mil­cze­nia w ja­kichś spra­wach

 (1.2) czyn nie­dy­skret­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedyskretnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­dy­skret­ny


Źródła:

Wiktionary

Niedyskryminacja

brak prze­śla­do­wa­nia czę­ści spo­łecz­no­ści na tle ra­so­wym, et­nicz­nym, re­li­gij­nym lub kul­tu­ro­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dy­skry­mi­na­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedyskryminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­sto­so­wa­nie dy­skry­mi­na­cji


Źródła:

Wiktionary

Niedyskutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­sku­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedysponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­spo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedyspozycja

cza­so­wy brak zdol­no­ści do pra­wi­dło­we­go, peł­ne­go funk­cjo­no­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Niedywagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­wa­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedz.

skrót od: nie­dzie­la; ndz., nd.


skrót

 (1.1) = nie­dzie­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedziak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedziamdzianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dziam­dziać.


Źródła:

Wiktionary

Niedzianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dziać.


Źródła:

Wiktionary

Niedziałanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzia­łać.


Źródła:

Wiktionary

Niedziałek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedziałkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedzica

1. rzeka, do­pływ Du­naj­ca;
2. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Łap­sze Niżne;


Nie­dzi­ca ( Ne­de­ca, Nedec / Ne­decz / Nyz­necz, Net­zdorf / Ni­sitz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Łap­sze Niżne. Miej­sco­wość po­ło­żo­na jest u pd.-wsch. pod­nó­ży góry Ci­sów­ki (777 m) i Hom­bar­ku (743 m) – szczy­tów Pie­nin Spi­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedzicki

przy­miot­nik od: Nie­dzi­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nie­dzi­cy, zwią­za­ny z Nie­dzi­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzi­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niedziedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzie­dzi­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedziela

siód­my dzień ty­god­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) siód­my i ostat­ni dzień ty­god­nia;

 (1.2) gwara. ty­dzień


Nie­dzie­la (', skrót ndz. lub niedz.) – dzień ty­god­nia wy­stę­pu­ją­cy po­mię­dzy so­bo­tą a po­nie­dział­kiem. Po­dob­nie jak w wielu in­nych kra­jach na­le­żą­cych do kręgu cy­wi­li­za­cji chrze­ści­jań­skiej, w Pol­sce nie­dzie­la jest dniem wol­nym od pracy i dniem świą­tecz­nym. Od 2018 r. wpro­wa­dza­no stop­nio­wo zakaz hand­lu w nie­dzie­le. Od 2020 roku zakaz hand­lu obo­wią­zu­je pra­wie we wszyst­kie nie­dzie­le.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niedzielewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedzielka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od nie­dzie­la


Źródła:

Wiktionary

Niedzielność

→ nie­dziel­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­dziel­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­dziel­ni


Patrz:niedzielny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedzielny

zwią­za­ny z nie­dzie­lą; odś­więt­ny; nie­dziel­ny kie­row­ca - osoba rzad­ko jeż­dżą­ca sa­mo­cho­dem, o ma­łych umie­jęt­no­ściach w kie­ro­wa­niu po­ja­zdem


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się w nie­dzie­lę (nie­dzie­le), na­wią­zu­ją­cy do nie­dzie­li

 (1.2) przen. odś­więt­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedzielski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedzielsko

Nie­dziel­sko – wieś cał­ko­wi­cie włą­czo­na w 1988 roku do Wie­lu­nia. W 1912 roku wy­bu­do­wa­no w Nie­dziel­sku cu­krow­nię „Wie­luń”, nie­czyn­ną od 2002 roku.

Wła­ści­cie­lem Nie­dziel­ska był oj­ciec kro­ni­ka­rza Jana Dłu­go­sza, rów­nież Jan Dłu­gosz.


Źródła:

Wikipedia

Niedzierżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzier­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedziesiątkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzie­siąt­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedziunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dziu­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niedziółka

naz­wi­sko


Nie­dziół­ka – je­zio­ro ryn­no­we w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Sie­ra­ków, le­żą­ce na te­re­nie Kot­li­ny Go­rzow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedziękowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzię­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niedzwiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedzwiedzki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedzwonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzwo­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niedów

Nie­dów – wieś w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zgo­rze­lec­kim, w gmi­nie Zgo­rze­lec.


Źródła:

Wikipedia

Niedążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dążyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dąć.


Źródła:

Wiktionary

Niedławienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dła­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niedłubanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dłu­bać.


Źródła:

Wiktionary

Niedługi

przy­miot­nik

 (1.1) krót­ki; taki, który nie jest długi


Źródła:

Wiktionary

Niedługo

przy­słó­wek

 (1.1) nie­ba­wem; o czymś, co ma się zda­rzyć w nie­da­le­kiej przysz­ło­ści

 (1.2) krót­ko


Źródła:

Wiktionary

Niedłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dłu­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niedźganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dźgać.


Źródła:

Wiktionary

Niedźwiada

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. potok w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedźwiadek

mały niedź­wiedź


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: niedź­wiedź

 (1.2) młody niedź­wiedź

 (1.3) przen. za­baw­ka wy­o­bra­ża­ją­ca niedź­wiad­ka (1.1)

 (1.4) daw. przen. zool. skor­pion


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedźwiadki

mały niedź­wiedź


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedźwiadkowy

przy­miot­nik od: niedź­wia­dek


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiadnik

sko­ru­piak z ro­dza­ju pu­stel­ni­kow­ców, ży­ją­cy w stre­fie przy­den­nej mórz cie­płych i go­rą­cych


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiednictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pro­fe­sja niedź­wied­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Niedźwiednik

osoba tre­su­ją­ca i opro­wa­dza­ją­ca niedź­wie­dzie; sko­mo­roch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) tre­ser, po­grom­ca niedź­wie­dzi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedźwiedzi

1. na­le­żą­cy do niedź­wie­dzia; zro­bio­ny z futra lub mięsa niedź­wie­dzia (np. niedź­wie­dzia łapa)
2. taki jak u niedź­wie­dzia (np. niedź­wie­dzia siła)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z niedź­wie­dziem, do­ty­czą­cy niedź­wie­dzia

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do niedź­wie­dzia

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) przy­po­mi­na­ją­cy niedź­wie­dzia

forma rze­czow­ni­ka.

 (4.1) D. lm. od niedź­wiedź


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedźwiedzica

sa­mi­ca niedź­wie­dzia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca niedź­wie­dzia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedźwiedzie

1. ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie
2. żar­to­bli­wie lub zło­śli­wie o czło­wie­ku niez­grab­nym, nie­u­mie­ją­cym się po­ru­szać lub za­cho­wać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedźwiedzina

1. mięso z niedź­wie­dzia;
2. z po­li­to­wa­niem, żar­to­bli­wie o niedź­wie­dziu


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiedzioodporny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest od­por­ny na dzia­ła­nie niedź­wie­dzi


Źródła:

Wiktionary

Niedźwiedziowate

przy­po­mi­na­ją­cy po­sta­cią lub ru­cha­mi niedź­wie­dzia


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ur­si­dae|G. Fis­cher|ref=tak., ro­dzi­na du­żych ssa­ków lą­do­wych z rzędu dra­pież­nych;


Niedź­wie­dzio­wa­te (Ur­si­dae) – ro­dzi­na du­żych, wszyst­ko­żer­nych ssa­ków z po­drzę­du psoksz­tałt­nych (Ca­ni­for­mia) w obrę­bie rzędu dra­pież­nych (Car­ni­vo­ra) sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­nych na pół­ku­li pół­noc­nej. W za­pi­sie ko­pal­nym znane są od mio­ce­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedźwiedziowatość

ogół cech przy­po­mi­na­ją­cych niedź­wie­dzia po­sta­cią lub spo­so­bem po­ru­sza­nia się


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiedziowaty

przy­po­mi­na­ją­cy po­sta­cią lub ru­cha­mi niedź­wie­dzia


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. przy­po­mi­na­ją­cy niedź­wie­dzia (po­sta­cią lub ru­cha­mi); niez­grab­ny, wiel­ki, ocię­ża­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedźwiedziowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. zwią­za­ny z niedź­wie­dziem, do­ty­czą­cy niedź­wie­dzia

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) przest. na­le­żą­cy do niedź­wie­dzia

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) przest. przy­po­mi­na­ją­cy niedź­wie­dzia


Źródła:

Wiktionary

Niedźwiedzisko

duży, stary niedź­wiedź


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. od niedź­wiedź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niedźwiedziówka

ga­tu­nek mo­ty­la noc­ne­go, że­ru­ją­ce­go na ro­śli­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. motyl z po­dro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Arc­tii­nae|ref=tak.)


Niedź­wie­dziów­ka – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Ste­gna. na ob­sza­rze Żuław Wi­śla­nych.

Osada jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa Dwo­rek - Niedź­wie­dzi­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedźwiedziówki

ga­tu­nek mo­ty­la noc­ne­go, że­ru­ją­ce­go na ro­śli­nach


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiedziówkowate

po­dro­dzi­na mo­ty­li z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


Niedź­wie­dziów­ko­wa­te (Arc­tii­nae) – licz­na w ga­tun­ki po­dro­dzi­na mo­ty­li z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych. Wcze­śniej miały rangę nie­za­leż­nej ro­dzi­ny. Zna­nych jest około 6000 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niedźwiedziątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: niedź­wie­dzię


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiedzię

mały niedź­wiedź


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiedzki

do­ty­czą­cy miej­sco­wo­ści: Niedź­wia­da, Niedź­wiedź


Źródła:

SJP.pl

Niedźwiedź

1. ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie
2. żar­to­bli­wie lub zło­śli­wie o czło­wie­ku niez­grab­nym, nie­u­mie­ją­cym się po­ru­szać lub za­cho­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. duży, dra­pież­ny ssak po­kry­ty fu­trem z ro­dzi­ny niedź­wie­dzio­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ur­si­dae|ref=tak.);

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. żart. lub zło­śli­wie o czło­wie­ku niez­grab­nym, nie­zdar­nym, nie­u­mie­ją­cym się po­ru­szać lub za­cho­wać

 (2.2) fi­nans. środ. in­we­stor gieł­do­wy gra­ją­cy na spad­ki kur­sów akcji lub in­nych ak­ty­wów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niedźwiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dźwi­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niee-Mailowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|e-ma­i­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieedukacyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. nie­po­sia­da­ją­cy wa­lo­rów edu­ka­cyj­nych, za­gra­ża­ją­cy nor­mal­ne­mu to­ko­wi kształ­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieedukowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­du­ko­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­e­du­ko­wal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieedytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|edy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieefektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|efek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieefektywny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy do­brych wy­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Nieegzaminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­za­mi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieegzekwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zek­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieegzercytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zer­cy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieegzorcyzmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zor­cyz­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieegzystowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zy­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieekonomiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­ko­no­micz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­e­ko­no­micz­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieekonomista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca eko­no­mi­stą


Źródła:

SJP.pl

Nieekscerpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­scer­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieekskomunikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­sko­mu­ni­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieeksplikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­spli­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieeksploatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­splo­a­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieeksplodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­splo­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieeksportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­spor­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieelastyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­e­la­stycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieelastyczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny ela­stycz­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieelegancki

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ele­ganc­ki


Źródła:

Wiktionary

Nieeleganckość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­le­ganc­kie; cecha tych, któ­rzy są nie­e­le­ganc­cy


Źródła:

Wiktionary

Nieelektrolit

sub­stan­cja che­micz­na, która ani w sta­nie sto­pio­nym, ani w rozt­wo­rze wod­nym nie prze­wo­dzi prądu elek­trycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Nieelektryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|elek­try­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieeliminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eli­mi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieemablowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ema­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieemancypowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eman­cy­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieemigrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|emi­gro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieemitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|emi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieemocjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|emo­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieepatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|epa­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieergonomiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­er­go­no­micz­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieerygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ery­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieestetyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­ste­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­e­ste­tycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieestetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z wy­ma­ga­nia­mi este­ty­ki


Źródła:

Wiktionary

Nieetycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­e­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieetyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­e­tycz­ne; cecha tego, kto jest nie­e­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z etyką


Źródła:

Wiktionary

Nieeuklidesowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geom. nie­speł­nia­ją­cy ak­sjo­ma­tów ge­o­me­trii opi­sa­nych przez Eu­kli­de­sa w jego trak­ta­cie „Ele­men­ty”;


Źródła:

Wiktionary

Nieeuroizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eu­ro­i­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieeuropejski

przy­miot­nik

 (1.1) nie­do­ty­czą­cy Eu­ro­py, niez­wią­za­ny z Eu­ro­pą


Źródła:

Wiktionary

Nieeuropejskość

→ nie­e­u­ro­pej­ski


Patrz:nieeuropejski

Źródła:

SJP.pl

Nieewakuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewa­ku­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieewangelizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewan­ge­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieewinkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewin­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieewokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefachowiec

osoba nie­bę­dą­ca fa­chow­cem w danej dzie­dzi­nie; laik


Źródła:

SJP.pl

Niefajnie

przy­słó­wek

 (1.1) kiep­sko


Źródła:

Wiktionary

Niefajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­faj­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­faj­ni


Źródła:

Wiktionary

Niefajny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. zły, kiep­ski


Źródła:

Wiktionary

Niefaksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fak­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefalcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fal­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefandzolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fan­dzo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niefanzolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fan­zo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niefarbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|far­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefarcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|far­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niefarcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­fart


Źródła:

Wiktionary

Niefarmakologiczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy pro­duk­tem far­ma­ko­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Niefart

po­tocz­nie: nies­przy­ja­ją­ce oko­licz­no­ści, brak szczę­ścia; pech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. nie­po­myśl­ny bieg zda­rzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niefartem

po­tocz­nie: nies­przy­ja­ją­ce oko­licz­no­ści, brak szczę­ścia; pech


Źródła:

SJP.pl

Niefascynowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­scy­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefasetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­se­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefaworyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­wo­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefałszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fał­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefedrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fe­dro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefermentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fer­men­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fe­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefiletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­le­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefilmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fil­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefilowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefinalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­na­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefiniszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­ni­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefirmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fir­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefizyk

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca fi­zy­kiem


Źródła:

SJP.pl

Nieflankowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|flan­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefolgowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fol­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieformalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­for­mal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieformalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­for­mal­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieformalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma cha­rak­te­ru ofi­cjal­ne­go, nie opie­ra się na obo­wią­zu­ją­cych prze­pi­sach


Źródła:

Wiktionary

Nieformatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|for­ma­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|for­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefortunniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ni­ka: nie­for­tun­nie


Źródła:

SJP.pl

Niefortunny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­szczę­śli­wy, który nie ma szczę­ścia

 (1.2) który ma nie­po­myśl­ny prze­bieg


Źródła:

Wiktionary

Nieforytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fo­ry­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefotografowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fo­to­gra­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefragowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fra­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefrasobliwiec

czło­wiek nie­fra­so­bli­wy, lek­ko­myśl­ny


Źródła:

SJP.pl

Niefrasobliwość

bez­tro­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co nie­fra­so­bli­we; cecha tych, któ­rzy są nie­fra­so­bli­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niefrasobliwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy pod wpły­wem zmart­wień, trosk


Źródła:

Wiktionary

Niefrezowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fre­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefroterowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fro­te­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefrymarczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fry­mar­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieftiejugansk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto wy­dzie­lo­ne w Rosji, sto­li­ca Chan­ty-Man­syj­skie­go Okrę­gu Au­to­no­micz­ne­go – Jugry;


Nief­tie­ju­gansk ( Нефтеюганск) – mia­sto w Rosji, w Chan­ty-Man­syj­skim Okrę­gu Au­to­no­micz­nym – Ju­grze. Mia­sto leży w Re­jo­nie Nief­tie­ju­gań­skim i jest jego cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­nym, samo jed­nak nie wcho­dzi w skład Re­jo­nu, sta­no­wiąc - po­dob­nie jak wszyst­kie więk­sze mia­sta – mia­sto wy­dzie­lo­ne Chan­ty-Man­syj­skie­go OA – Jugry.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieftiejugański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nief­tie­ju­gan­skiem, do­ty­czą­cy Nief­tie­ju­gan­ska


Źródła:

Wiktionary

Niefujarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fu­jar­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefundnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fund­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niefungowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fun­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefunkcjonalność

nie­przy­sto­so­wa­nie lub złe, nie­pra­wi­dło­we przy­sto­so­wa­nie cze­goś do peł­nie­nia okre­ślo­nych funk­cji; dys­funk­cjo­nal­ność


Źródła:

SJP.pl

Niefunkcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|funk­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefurażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fu­ra­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niefurmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fur­ma­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niefutrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fu­tro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gacić.


Źródła:

Wiktionary

Niegadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gadać.


Źródła:

Wiktionary

Niegalaretowacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­la­re­to­wa­cieć.


Źródła:

Wiktionary

Niegalaretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­la­re­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegardzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gar­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niegarnirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gar­ni­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegaszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gasić.


Źródła:

Wiktionary

Niegaworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­wo­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niegazowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegazowany

przy­miot­nik

 (1.1) spoż. nie­na­sy­co­ny dwut­len­kiem węgla


Źródła:

Wiktionary

Niegaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gas­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niegdakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gda­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niegdysiejszy

dawny, mi­nio­ny, przesz­ły; zasz­ły, ów­czes­ny


przy­miot­nik

 (1.1) przest. taki, który był daw­niej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegdyś

tyle co: daw­niej, kie­dyś


za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) w przesz­ło­ści (zwy­kle od­le­głej), daw­niej, kie­dyś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegestykulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ge­sty­ku­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegibalice

Nie­gi­ba­li­ce (nazwa obocz­na: Nie­gi­ba­li­ce-Fol­wark) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim, w gmi­nie Bytoń.


Źródła:

Wikipedia

Niegiercowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gier­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegiglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gi­glać.


Źródła:

Wiktionary

Niegilanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gilać.


Źródła:

Wiktionary

Nieginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ginąć.


Źródła:

Wiktionary

Niegipsowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gip­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|giąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieglajchszaltowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|glajch­szal­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieglancowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|glan­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieględzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|glę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niegmatwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gmat­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegnanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnać.


Źródła:

Wiktionary

Niegniazdowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnia­zdo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegniecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnieść.


Źródła:

Wiktionary

Niegnojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnoić.


Źródła:

Wiktionary

Niegocin

je­zio­ro w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. je­zio­ro mo­re­no­we w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa miej­sco­wo­ści w Pol­sce lub ich czę­ści;


Zo­bacz też: Nie­go­cin w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Nie­go­cin ( Löwentinsee) – je­zio­ro mo­re­no­we w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim; po­wierzch­nia 2604 ha, głę­bo­kość do 39,7 m. Nie­go­cin jest trze­cim pod wzglę­dem roz­mia­rów ak­we­nem w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior Ma­zur­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niegociński

zwią­za­ny z Nie­go­ci­nem, do­ty­czą­cy Nie­go­ci­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­go­ci­nem, do­ty­czą­cy Nie­go­ci­na (je­zio­ra)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­god­ny


Źródła:

SJP.pl

Niegodność

cecha tego, co jest nie­god­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­god­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­god­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegodny

1. wart cze­goś lub kogoś, za­słu­gu­ją­cy na coś
2. pełen po­czu­cia włas­nej war­to­ści, wy­ra­ża­ją­cy to po­czu­cie


przy­miot­nik

 (1.1) nie za­słu­gu­ją­cy na co lub na kogo

 (1.2) bez ho­no­ru, god­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niegodzien

przy­miot­nik

 (1.1) przest. nie­god­ny, nie­wart cze­goś, nie­za­słu­gu­ją­cy na coś


Źródła:

Wiktionary

Niegodziwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­go­dzi­wy


Źródła:

Wiktionary

Niegodziwiec

ktoś po­stę­pu­ją­cy nie­ucz­ci­wie, nie­god­nie, zdra­dziec­ko; nik­czem­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. ktoś nie­go­dzi­wy, zły, nie­ucz­ci­wy, nik­czem­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegodziwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­go­dzi­wie


Źródła:

SJP.pl

Niegodziwość

nie­go­dzi­we po­stę­po­wa­nie, podły, nik­czem­ny czyn; po­dłość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. ha­nieb­ne, nie­go­dzi­we po­stę­po­wa­nie; wy­stę­pek za­słu­gu­ją­cy na po­tę­pie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegodziwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­go­dzi­wy


Źródła:

SJP.pl

Niegodziwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­stę­pu­je niesz­la­chet­nie, nie­ucz­ci­wie; także. świad­czą­cy o nie­go­dzi­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Niegodzóny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­od­po­wied­ni, nie­do­bra­ny


Źródła:

Wiktionary

Niegolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|golić.


Źródła:

Wiktionary

Niegolewo

Nie­go­le­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Opa­le­ni­ca, 7 km na pół­noc od sie­dzi­by gminy.


Źródła:

Wikipedia

Niegomir

dawne imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Niegonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gonić.


Źródła:

Wiktionary

Niegooglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­o­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegorszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gor­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niegospodarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­rzą­dza­nie czymś w spo­sób przy­no­szą­cy stra­ty przez nie­ucz­ci­wość lub nie­u­mie­jęt­ność


Źródła:

Wiktionary

Niegoszowice

Nie­go­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Za­bie­rzów. In­te­gral­ną czę­ścią miej­sco­wo­ści jest przy­sió­łek So­wiar­ka.


Źródła:

Wikipedia

Niegoszów

Nie­go­szów (niem. "Nits­chen­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Świd­ni­ca.


Źródła:

Wikipedia

Niegosław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niegosława

imię żeń­skie


Nie­go­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Niego-" ("roz­kosz") i "-sława" ("sława"). Mogło oz­na­czać "tę, która sławi roz­kosz".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niegosławice

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niegosławicki

przy­miot­nik od: Nie­go­sła­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Niegosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­go­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Niegosławostwo

Nie­go­sław z mał­żon­ką; Nie­go­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Niegosławowie

Nie­go­sław z mał­żon­ką; Nie­go­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Niegosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­go­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Niegotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegotowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał je­szcze wy­ko­na­ny do końca

 (1.2) nie bę­dą­cy go­to­wym do tego, co ma na­dejść


Źródła:

Wiktionary

Niegowa

wieś w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie mysz­kow­skim


Nie­go­wa – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie mysz­kow­skim, w gmi­nie Nie­go­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niegowiec

Nie­go­wiec – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Mał­ki­nia Górna.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Najś­więt­sze­go Serca Pana Je­zu­sa w Mał­ki­ni Gór­nej.


Źródła:

Wikipedia

Niegowonice

Nie­go­wo­ni­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Łazy, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 790.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­go­wo­ni­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niegowski

→ Nie­go­wa


Patrz:Niegowa

Źródła:

SJP.pl

Niegościnny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest go­ścin­ny


Źródła:

Wiktionary

Niegrabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niegrabieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­bie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niegramatyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­gra­ma­tycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Niegramotny

po­tocz­nie: nie­wyksz­tał­co­ny, nie­o­by­ty


przy­miot­nik

 (1.1) pot. nie­u­mie­ją­cy czy­tać i pisać

 (1.2) pot. mało roz­gar­nię­ty, o ni­skim stop­niu in­te­li­gen­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niegraniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­ni­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niegranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grać.


Źródła:

Wiktionary

Niegrasejowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­se­jo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegrasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegratulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­tu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegrillowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gril­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegromadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gro­ma­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niegroźny

przy­miot­nik

 (1.1) niesz­kod­li­wy, który nie sta­no­wi za­gro­że­nia dla ni­ko­go ani ni­cze­go


Źródła:

Wiktionary

Niegrożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gro­zić.


Źródła:

Wiktionary

Niegruchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gru­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niegruntowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grun­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegrupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gru­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegrygolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gry­go­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niegrywalność

→ nie­gry­wal­ny


Patrz:niegrywalny

Źródła:

SJP.pl

Niegryzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gryźć.


Źródła:

Wiktionary

Niegrzebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grze­bać.


Źródła:

Wiktionary

Niegrzecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­grzecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niegrzeczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­grzecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Niegrzeczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­grzecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niegrzeczności

formy za­cho­wa­nia się bę­dą­ce oz­na­ką złego za­cho­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Niegrzeczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­grzecz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­grzecz­ni

 (1.2) ce­lo­we za­cho­wa­nie wobec kogoś, od­bie­ga­ją­ce od norm kul­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Niegrzeczny

przy­miot­nik

 (1.1) za­cho­wu­ją­cy się nie­wła­ści­wie, nie­u­przej­my

 (1.2) o dziec­ku: nie­po­słusz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niegrzeszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grze­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niegrzmotnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grzmot­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieguglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­glać.


Źródła:

Wiktionary

Nieguglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegustowny

przy­miot­nik

 (1.1) w złym gu­ście, bez smaku


Źródła:

Wiktionary

Niegwarantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwa­ran­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegwałcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwał­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niegwizdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwi­zdać.


Źródła:

Wiktionary

Niegwizdnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwizd­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niegwoździowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwoź­dzio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegórowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gó­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegów

Nie­gów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wysz­kow­skim, w gmi­nie Za­bro­dzie. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Nie­go­wo" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ka­mie­niec­kim ziemi nur­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niegęganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gęgać.


Źródła:

Wiktionary

Niegładzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gła­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niegładzica

Nie­gła­dzi­ca ("Hip­po­glos­so­i­des pla­tes­so­i­des") – ga­tu­nek ryby flą­droksz­tałt­nej z ro­dzi­ny flą­dro­wa­tych (Ple­u­ro­nec­ti­dae).


Źródła:

Wikipedia

Niegłaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gła­skać.


Źródła:

Wiktionary

Niegłodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|głod­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niegłodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niegłosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niegłoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niegłośny

przy­miot­nik

 (1.1) słabo sły­szal­ny


Źródła:

Wiktionary

Niegłupi

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) dość roz­sąd­ny

 (1.2) taki, który nie jest głupi

 (1.3) pot. taki, który może się przy­dać i jest po­my­sło­wy

 (1.4) pot. spryt­ny, by­stry


Źródła:

Wiktionary

Niegłębek

sie­ciech nie­głę­bek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niehaftowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|haf­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehajcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|haj­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehajtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|haj­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niehajtnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hajt­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niehalo

po­tocz­nie: nie w po­rząd­ku; nie tak, nie halo


Źródła:

SJP.pl

Niehalsowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hal­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehamletyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ham­le­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehandlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hand­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieharanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|harać.


Źródła:

Wiktionary

Nieharatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­ra­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieharaśny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. brzyd­ki, nie­wy­da­rzo­ny

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nies­macz­ny, nie­u­da­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieharcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|har­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehardkodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hard­ko­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieharmonijnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­har­mo­nij­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieharmonijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­har­mo­nij­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­har­mo­nij­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieharmonijny

przy­miot­nik

 (1.1) bez har­mo­nii; po­zba­wio­ny har­mo­nii


Źródła:

Wiktionary

Nieharowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehasanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hasać.


Źródła:

Wiktionary

Niehałasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­ła­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehańbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hań­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nieheftowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hef­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehejcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hej­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niehejtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hej­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieheklowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|he­klo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieheteronormatywność

→ nie­he­te­ro­nor­ma­tyw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­he­te­ro­nor­ma­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­he­te­ro­nor­ma­tyw­ni


Patrz:nieheteronormatywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieheteronormatywny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który od­bie­ga od uo­gól­nio­nych cech, za­cho­wań i norm osób he­te­ro­sek­su­al­nych


Źródła:

Wiktionary

Nieheteroseksualny

przy­miot­nik

 (1.1) ho­mo­sek­su­al­ny lub bi­sek­su­al­ny


Źródła:

Wiktionary

Niehigienicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­hi­gie­nicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niehigieniczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­hi­gie­nicz­ne


Źródła:

Wiktionary

Niehigieniczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z pod­sta­wo­wy­mi za­sa­da­mi hi­gie­ny


Źródła:

Wiktionary

Niehisteryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hi­ste­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehistoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hi­sto­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehitlerowski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest hit­le­row­ski, nie ma hit­le­row­skich cech


Źródła:

Wiktionary

Niehodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ho­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieholowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ho­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehomeopata

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ho­me­o­pa­tą


Źródła:

SJP.pl

Niehonor

nie­go­dzi­wy po­stę­pek


Źródła:

SJP.pl

Niehonorowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ho­no­ro­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ho­no­ro­wi


Źródła:

Wiktionary

Niehonorowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma ho­no­ru

 (1.2) niez­god­ny z po­czu­ciem ho­no­ru


Źródła:

Wiktionary

Niehospitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ho­spi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niehumanitarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­hu­ma­ni­tar­ny


Źródła:

Wiktionary

Niehumanitarny

przy­miot­nik

 (1.1) prze­czą­cy hu­ma­ni­ta­ryz­mo­wi, ła­mią­cy normy tro­ski o czło­wie­ka i jego po­trze­by


Źródła:

Wiktionary

Niehuśtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|huś­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieidentyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iden­ty­fi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieignorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|igno­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieilustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ilu­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieimanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|imać.


Źródła:

Wiktionary

Nieimitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|imi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieimponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|im­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieimputowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|im­pu­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieindagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­da­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieindoktrynowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­dok­try­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieindywidualizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­dy­wi­du­a­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­for­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieingerencja

za­sa­da niew­trą­ca­nia się w cudze spra­wy; nie­in­ter­wen­cja


Źródła:

SJP.pl

Nieinicjalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ini­cja­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinkasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ka­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinkomodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ko­mo­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinkryminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­kry­mi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinstalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­sta­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinstruowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­stru­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinteligentnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­in­te­li­gent­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieinteragowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­te­ra­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinteresowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­te­re­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinteresująco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­in­te­re­su­ją­cy, nudno, nie­cie­ka­wie


Źródła:

Wiktionary

Nieinternalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­na­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinternowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinterpretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­pre­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinterwencja

za­sa­da niew­trą­ca­nia się w cudze spra­wy; nie­in­ge­ren­cja


Źródła:

SJP.pl

Nieinterweniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­we­nio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieintonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­to­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieinwazyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­in­wa­zyj­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieinwazyjny

przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy ba­da­nia lub za­bie­gu nie­wią­żą­ce­go się z in­ge­ren­cją w or­ga­nizm


Źródła:

Wiktionary

Nieinwentaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­spo­rzą­dza­nie spisu mie­nia z na­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Nieinwestowanie

lo­ko­wać środ­ki fi­nan­so­we (ka­pi­tał) w róż­ne­go ro­dza­ju środ­ki i ak­tyw­no­ści go­spo­dar­cze w celu osią­gnię­cia ko­rzy­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­we­sto­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieironizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iro­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieirytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iry­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieiskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iskać.


Źródła:

Wiktionary

Nieislamizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|is­la­mi­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieistnienie

mieć miej­sce w rze­czy­wi­sto­ści; być; trwać; żyć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fakt, że coś nie ist­nie­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieistotność

→ nie­i­stot­ny


Patrz:nieistotny

Źródła:

SJP.pl

Nieistotny

przy­miot­nik

 (1.1) bez zna­cze­nia, po­zba­wio­ny tre­ści; nie­waż­ny, błahy


Źródła:

Wiktionary

Niejadalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ja­dal­ne


Źródła:

Wiktionary

Niejadalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­na­da­ją­cy się do je­dze­nia

 (1.2) nies­macz­ny, źle przy­rzą­dzo­ny


Źródła:

Wiktionary

Niejadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jadać.


Źródła:

Wiktionary

Niejadek

osoba (naj­czę­ściej dziec­ko), która mało je


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) dziec­ko, które je nie­chęt­nie lub bar­dzo mało


Patrz:niejadek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niejadka

osoba (naj­czę­ściej dziec­ko), która mało je


Patrz:niejadek

Źródła:

SJP.pl

Niejadowity

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy jadu, nie­tru­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Niejaki

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny; jakiś, pe­wien


za­i­mek

 (1.1) jakiś, pe­wien, coś nie­o­kre­ślo­ne­go lub ktoś nie­o­kre­ślo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niejakiś

daw­niej: nie­ja­ki


Źródła:

SJP.pl

Niejako

par­ty­ku­ła osła­bia­ją­ca do­słow­ność zna­cze­nia wy­ra­zu okre­śla­ją­ce­go


par­ty­ku­ła

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­ca nie­peł­ną do­słow­ność wy­ra­zu, któ­re­mu to­wa­rzy­szy

 (1.2) …wy­ra­ża­ją­ca po­do­bień­stwo, przy­po­mi­na­nie lub ko­ja­rze­nie się cze­goś z czymś innym

 (1.3) …wy­ra­ża­ją­ca ogra­ni­cze­nie za­kre­su sto­so­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niejapienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|japić.


Źródła:

Wiktionary

Niejaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jarać.


Źródła:

Wiktionary

Niejasno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób trud­ny do zro­zu­mie­nia, męt­nie, nie­wy­raź­nie, za­wi­le


Źródła:

Wiktionary

Niejasność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak jas­no­ści, do­o­kre­śle­nia, pre­cyz­ji; dwuz­nacz­ność, nie­jed­noz­nacz­ność, niez­ro­zu­mia­łość

 (1.2) spra­wa nie­jas­na, niez­ro­zu­mia­ła


Źródła:

Wiktionary

Niejasny

przy­miot­nik

 (1.1) ciem­ny, słabo oś­wiet­lo­ny

 (1.2) trud­ny do zro­zu­mie­nia, mętny, za­wi­ły, bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Niejawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­jaw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­jaw­ni


Źródła:

Wiktionary

Niejawny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest jawny, po­wszech­nie znany


Źródła:

Wiktionary

Niejebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jebać.


Źródła:

Wiktionary

Niejechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niejeden

1. wię­cej niż jeden; sporo, wielu, wiele
2. wię­cej niż jeden, kilku ludzi, wiele ludzi itp.


za­i­mek przy­miot­ny

 (1.1) wię­cej niż jeden

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) wię­cej niż jeden czło­wiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niejednakowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie taki sam, nie­jed­no­li­ty pod wzglę­dem cech


Źródła:

Wiktionary

Niejednokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) pow­ta­rza­jąc się kilka lub wiele razy


Źródła:

Wiktionary

Niejednokrotność

→ nie­jed­no­krot­ny


Patrz:niejednokrotny

Źródła:

SJP.pl

Niejednokroć

rzad­ko: nie­jed­no­krot­nie, wie­le­kroć


przy­słó­wek li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) przest. zob. nie­jed­no­krot­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niejednolicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­jed­no­li­ty


Źródła:

Wiktionary

Niejednolitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skła­da­nie się z róż­nych ele­men­tów

 (1.2) niet­wo­rze­nie zwar­tej ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Niejednolity

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest jed­no­li­ty


Źródła:

Wiktionary

Niejednomyślność

niez­god­ność opi­nii na jakiś temat; nie­jed­no­gło­śność


Źródła:

SJP.pl

Niejednorodny

przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z ele­men­tów o róż­nych ce­chach lub po­cho­dze­niu


Źródła:

Wiktionary

Niejednostajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­jed­no­staj­ne


Źródła:

Wiktionary

Niejednoznacznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­jed­noz­nacz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niejednoznaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. cecha tego, co nie­jed­noz­nacz­ne, ma­ją­ce wię­cej niż jedno zna­cze­nie

 (1.2) książk. cecha tego, co nie­jed­noz­nacz­ne, am­bi­wa­lent­ne i dwuz­nacz­ne


Źródła:

Wiktionary

Niejednoznaczny

przy­miot­nik

 (1.1) o wię­cej niż jed­nym zna­cze­niu; da­ją­cy się in­ter­pre­to­wać róż­no­ra­ko

 (1.2) taki, który wzbu­dza wąt­pli­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Niejedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jeść.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niejeżdżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jeź­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niejeżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jeżyć.


Źródła:

Wiktionary

Niejodłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jo­dło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niejudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ju­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niejęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekablowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niekalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kalać.


Źródła:

Wiktionary

Niekaligrafowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­li­gra­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekalikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­li­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekamerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­me­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekampienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kam­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niekamuflowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­mu­flo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekandydowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kan­dy­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kapać.


Źródła:

Wiktionary

Niekapek

blo­ka­da na bu­tel­ce, kubku itp. unie­moż­li­wia­ją­ca ka­pa­nie płynu; nie­ka­pek


Źródła:

SJP.pl

Niekapitalista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ka­pi­ta­li­stą


Źródła:

SJP.pl

Niekapka

blo­ka­da na bu­tel­ce, kubku itp. unie­moż­li­wia­ją­ca ka­pa­nie płynu; nie­ka­pek


Źródła:

SJP.pl

Niekapowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekapryszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­pry­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niekaralność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. praw. cecha tego, co jest nie­ka­ral­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ka­ra­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekarana

na­kła­dać, wy­mie­rzać karę * formy trybu roz­ka­zu­ją­ce­go "karaj" itp. prze­sta­rza­łe


Źródła:

SJP.pl

Niekaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|karać.


Źródła:

Wiktionary

Niekarany

na­kła­dać, wy­mie­rzać karę * formy trybu roz­ka­zu­ją­ce­go "karaj" itp. prze­sta­rza­łe


Źródła:

SJP.pl

Niekarczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kar­czo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekarmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kar­mić.


Źródła:

Wiktionary

Niekarnawałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kar­na­wa­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekartkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kart­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekarykaturowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­ry­ka­tu­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekastrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekaszlnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kaszl­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekatalogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­ta­lo­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekatoliczka

ko­bie­ta nie­bę­dą­ca ka­to­licz­ką


Źródła:

SJP.pl

Niekatolik

osoba nie­bę­dą­ca ka­to­li­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­bę­dą­ca człon­kiem Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niekawaler

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ka­wa­le­rem; żo­na­ty


Źródła:

SJP.pl

Niekawałkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­wał­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekazanice

Nie­ka­za­ni­ce ( Nekázanice, Oster­witz) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Bra­ni­ce, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niekazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kazać.


Źródła:

Wiktionary

Niekibicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­bi­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekiblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekicanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kicać.


Źródła:

Wiktionary

Niekichanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niekiciorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­cio­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekiedy

co pe­wien czas; cza­sa­mi


przy­słó­wek czasu

 (1.1) książk. nie­zbyt czę­sto, w nie­re­gu­lar­nych od­stę­pach czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niekiereszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kie­re­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kie­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekiełkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kieł­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekiełznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kiełz­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niekimanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kimać.


Źródła:

Wiktionary

Niekinoman

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ki­no­ma­nem


Źródła:

SJP.pl

Niekipnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kip­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekiszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kisić.


Źródła:

Wiktionary

Niekitranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­trać.


Źródła:

Wiktionary

Niekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kiwać.


Źródła:

Wiktionary

Nieklajdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klaj­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieklarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kla­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieklaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kla­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieklasyfikowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kla­sy­fi­ko­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kla­sy­fi­ko­wal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieklasyfikowalny

nie­moż­li­wy do przy­pi­sa­nia do kon­kret­nej ka­te­go­rii, grupy lub sche­ma­tu


Źródła:

SJP.pl

Nieklatkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klat­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieklejenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kleić.


Źródła:

Wiktionary

Nieklikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kli­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niekliknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kli­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieklopnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klop­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekludzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieklęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kląć.


Źródła:

Wiktionary

Nieklękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klę­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieklęknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klę­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekminienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kmi­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieknowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kno­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekochanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­chać.


Nie­ko­cha­nie – utwór ze­spo­łu PIN i pier­wszy sin­gel pro­mu­ją­cy ich drugą płytę "Mu­zy­ko­pla­sty­ka", która uka­za­ła się w sierp­niu 2008.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niekodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niekoherentny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­spój­ny, wew­nętrz­nie sprzecz­ny lub od­mien­ny; nie­lo­gicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekohezyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­he­zyj­ne


Źródła:

Wiktionary

Niekojarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ja­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niekojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|koić.


Źródła:

Wiktionary

Niekokietowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­kie­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekolaborowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­la­bo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekolekcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lek­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekoleżeński

przy­miot­nik

 (1.1) po­stę­pu­ją­cy nie po ko­le­żeń­sku


Źródła:

Wiktionary

Niekoleżeńskość

→ nie­ko­le­żeń­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­le­żeń­skie; cecha tych, któ­rzy są nie­ko­le­żeń­scy


Patrz:niekoleżeński

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niekolidowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­li­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekoligacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­li­ga­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niekolorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekoloryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lo­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekolędowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lę­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekomasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ma­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekombajnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­baj­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekombatant

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca kom­ba­tan­tem


Źródła:

SJP.pl

Niekombatantka

→ nie­kom­ba­tant


Patrz:niekombatant

Źródła:

SJP.pl

Niekomedogenny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­ty­ka­ją­cy porów skóry


Źródła:

Wiktionary

Niekomentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­men­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekomfortowy

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny kom­for­tu, nie­wy­god­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekompatybilność

niez­god­ność, nie­do­pa­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Niekompensowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­pen­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekompetencja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak od­po­wied­nich kom­pe­ten­cji


Źródła:

Wiktionary

Niekompetentnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­kom­pe­tent­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekompetentność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kom­pe­tent­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kom­pe­tent­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekompetentny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy peł­nych kom­pe­ten­cji lub pro­fe­sjo­na­liz­mu


Źródła:

Wiktionary

Niekomplementarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co nie­kom­ple­men­tar­ne


Źródła:

Wiktionary

Niekompletność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kom­plet­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kom­plet­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekompletny

przy­miot­nik

 (1.1) niet­wo­rzą­cy kom­ple­tu, niet­wo­rzą­cy ca­ło­ści, nie­peł­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekompletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­ple­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekomponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekompromitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­pro­mi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekomunikatywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­mu­ni­ka­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ko­mu­ni­ka­tyw­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekomunista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ko­mu­ni­stą


Źródła:

SJP.pl

Niekoncelebrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ce­le­bro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekoncentrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­cen­tro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonfigurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­fi­gu­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonfiskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­fi­sko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonfliktowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­flik­to­we; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­flik­to­wi


Źródła:

Wiktionary

Niekonfliktowy

przy­miot­nik

 (1.1) uni­ka­ją­cy kon­flik­tów


Źródła:

Wiktionary

Niekonformista

osoba sprze­ci­wia­ją­ca się bez­kry­tycz­ne­mu ule­ga­niu obo­wią­zu­ją­cym nor­mom i po­glą­dom; non­kon­for­mi­sta


Źródła:

SJP.pl

Niekonformistka

→ nie­kon­for­mi­sta; non­kon­for­mist­ka


Źródła:

SJP.pl

Niekonfundowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­fun­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekoniecznie

przy­słó­wek

 (1.1) op­cjo­nal­nie, nie za­wsze

 (1.2) być może

 (1.3) ra­czej nie


Źródła:

Wiktionary

Niekonieczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­niecz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ko­niecz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekoniunkturalizm

po­sta­wa nie­po­le­ga­ją­ca na kie­ro­wa­niu się w życiu włas­nym in­te­re­sem


Źródła:

SJP.pl

Niekonkludowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­klu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonkluzywnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez wnio­sków, roz­strzy­gnię­cia, kon­kluz­ji


Źródła:

Wiktionary

Niekonkluzywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak da­wa­nia wnio­sków


Źródła:

Wiktionary

Niekonkluzywny

przy­miot­nik

 (1.1) unie­moż­li­wia­ją­cy wy­cią­gnię­cie jed­noz­nacz­nych wnio­sków

 (1.2) unie­moż­li­wia­ją­cy jed­noz­nacz­ną in­ter­pre­ta­cję; nie­bę­dą­cy je­dy­ną in­ter­pre­ta­cją


Źródła:

Wiktionary

Niekonkurencyjny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie sta­no­wi kon­ku­ren­cji


Źródła:

Wiktionary

Niekonsekwencja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak kon­sek­wen­cji; nie­spój­ność w dzia­ła­niu, wy­po­wie­dzi lub ro­zu­mo­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Niekonsekwentność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­sek­went­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­sek­went­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekonsekwentny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny kon­sek­wen­cji (np. w dzia­ła­niu, pla­nach); sprzecz­ny, nie­lo­gicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekonserwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ser­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonstatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­sta­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonstruktywny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie pro­wa­dzi do roz­wią­za­nia pro­ble­mu, nie przy­no­si ko­rzy­ści ani po­zy­tyw­ne­go efek­tu


Źródła:

Wiktionary

Niekonstruowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­stru­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonstytucyjnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­kon­sty­tu­cyj­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekonstytucyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. niez­god­ność z kon­sty­tu­cją


Źródła:

Wiktionary

Niekonstytucyjny

przy­miot­nik

 (1.1) praw. niez­god­ny z kon­sty­tu­cją


Źródła:

Wiktionary

Niekonsultowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­sul­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonsumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­su­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekontemplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­tem­plo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekontentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ten­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekontrastowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­tra­sto­we; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­tra­sto­wi


Źródła:

Wiktionary

Niekontrolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­tro­lo­wać.

przy­słó­wek

 (2.1) bez kon­tro­li


Źródła:

Wiktionary

Niekontrolowany

przy­miot­nik

 (1.1) nad któ­rym nikt nie ma kon­tro­li

 (1.2) mi­mo­wol­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekontrowersyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­tro­wer­syj­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­tro­wer­syj­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekontuzjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­tuz­jo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekontynuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ty­nu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonwencjonalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­kon­wen­cjo­nal­ne


Źródła:

Wiktionary

Niekonwencjonalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który wy­kra­cza poza usta­lo­ne sche­ma­ty

 (1.2) niez­god­ny z okre­ślo­ną tra­dy­cją


Źródła:

Wiktionary

Niekonwertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­wer­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekonwojowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­wo­jo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekopanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kopać.


Źródła:

Wiktionary

Niekopcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kop­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niekopertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­per­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekopiowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­pio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekopsnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kops­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekopulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­pu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekorelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­re­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekorespondowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­re­spon­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekorkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kor­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekorodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ro­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekorzystanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­rzy­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niekorzystnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ko­rzyst­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekorzystniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ko­rzyst­nie


Źródła:

SJP.pl

Niekorzystniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ko­rzyst­ny


Źródła:

SJP.pl

Niekorzystność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­rzyst­ne


Źródła:

Wiktionary

Niekorzystny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który przy­no­si stra­ty


Źródła:

Wiktionary

Niekorzyść

daw­niej: brak ko­rzy­ści, stra­ta; dziś w zwro­tach praw­ni­czych i wy­ra­że­niu "na (czy­jąś) nie­ko­rzyść" - z (czy­jąś) stra­tą, szko­dą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. nie­po­żą­da­na utra­ta cze­goś, za­ist­nia­ła na sku­tek pew­ne­go zja­wi­ska lub czy­je­goś dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niekoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kosić.


Źródła:

Wiktionary

Niekoszerność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­szer­ne


Źródła:

Wiktionary

Niekoszerny

przy­miot­nik

 (1.1) rel. żyd. taki, który nie speł­nia wy­mo­gów ko­szer­no­ści wy­wo­dzą­cych się z Tory


Źródła:

Wiktionary

Niekosztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kosz­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekołowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|koń­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niekpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kpić.


Źródła:

Wiktionary

Niekradzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kraść.


Źródła:

Wiktionary

Niekrakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kra­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niekrasow

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niekrasowiec

doń­ski Kozak, który osied­lił się w im­pe­rium os­mań­skim w 1740 roku


Źródła:

SJP.pl

Niekraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kra­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niekrasów

Nie­kra­sów (dawn. "Nie­kra­sów Uka­zo­wy") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­szow­skim, w gmi­nie Osiek. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go. Przez wieś bie­gnie droga po­wia­to­wa nr 42341 (0813T – Wi­śniów­ka – Strze­go­mek – Strze­gom – Za­le­szcze – Mu­cha­rzew – Dą­bro­wa – Nie­kra­sów); oraz trzy drogi gmin­ne nr 4233019 (002668T – Nie­kra­sów – Mu­cha­rzew); nr 4233015 (002664T – droga kra­jo­wa nr 79 – Nie­kra­sów); nr 4233014 (002663T – Nie­kra­sów – Os­sa­la), w tym inne drogi gmin­ne nie­ze­wi­den­cjo­no­wa­ne.


Źródła:

Wikipedia

Niekreowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kre­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekreślanka

nie­kre­ślan­ka wierz­bów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la


Źródła:

SJP.pl

Niekreślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kre­ślić.


Źródła:

Wiktionary

Niekrochmalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kroch­ma­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niekroczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kro­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niekrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kroić.


Źródła:

Wiktionary

Niekropień

1. po­le­wać pły­nem w po­sta­ci kro­pel; zra­szać;
2. o de­szczu: padać nie­zbyt in­ten­syw­nie;
3. po­tocz­nie: bić;
4. po­tocz­nie: strze­lać;
5. kro­pić się - po­le­wać się pły­nem w po­sta­ci kro­pel; opry­ski­wać się, pry­skać się; bić się; kro­pić się wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Niekrwawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krwa­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niekrytykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kry­ty­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekrzepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niekrzyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzy­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niekrzyknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzy­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekrzywdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzyw­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niekrzywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzy­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niekrążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krą­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niekręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niekrępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekształtność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nieksz­tałt­ne; cecha tych, któ­rzy są nieksz­tałt­ni


Źródła:

Wiktionary

Niekształtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kształ­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niektóry

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w po­łą­cze­niu z rze­czow­ni­kiem: nie wszy­scy, nie wszyst­kie
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym: nie wszy­scy; lu­dzie bli­żej nie­o­kre­śle­ni


za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) pe­wien na­le­żą­cy do ja­kie­goś zbio­ru, ale nie każdy

 (1.2) niek­tó­rzy, niek­tó­re w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym pewne osoby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niektórzy

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w po­łą­cze­niu z rze­czow­ni­kiem: nie wszy­scy, nie wszyst­kie
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym: nie wszy­scy; lu­dzie bli­żej nie­o­kre­śle­ni


Źródła:

SJP.pl

Niekucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kucać.


Źródła:

Wiktionary

Niekucharzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­cha­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niekuchcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kuch­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niekucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kuć.


Źródła:

Wiktionary

Niekujonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­jo­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niekukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kukać.


Źródła:

Wiktionary

Niekukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kulać.


Źródła:

Wiktionary

Niekulturalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­kul­tu­ral­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekulturalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ce­chu­ją­cy się bra­kiem kul­tu­ry

 (1.2) świad­czą­cy o braku kul­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Niekumanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kumać.


Źródła:

Wiktionary

Niekumaty

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ro­zum­ny


Źródła:

Wiktionary

Niekumulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­mu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekupczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kup­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niekupienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kupić.


Źródła:

Wiktionary

Niekupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekurczliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kurcz­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­kurcz­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Niekursko

zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Kursk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niekurwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kur­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niekuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kusić.


Źródła:

Wiktionary

Niekwalifikowalny

przy­miot­nik

 (1.1) adm. nie­moż­li­wy do za­ak­wa­li­fi­ko­wa­nia, do za­ak­cep­to­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Niekwestionowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwe­stio­no­wać.

przy­słó­wek

 (2.1) w spo­sób nie da­ją­cy się zak­we­stio­no­wać, nie­wąt­pli­wie


Źródła:

Wiktionary

Niekwestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwe­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekwiecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwie­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niekwitnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwit­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niekwokanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwo­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niekąpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kąpać.


Źródła:

Wiktionary

Niekąsanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kąsać.


Źródła:

Wiktionary

Niekętnarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kęt­na­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niekładzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kłaść.


Źródła:

Wiktionary

Niekłamanie

1. świa­do­mie mówić nie­praw­dę; łgać;
2. daw­niej: uda­wać coś, stwa­rzać po­zo­ry cze­goś, np. kła­mać ra­dość; łgać;
3. daw­niej: prze­czyć cze­muś, być z czymś w niez­go­dzie, np. kła­mać za­sa­dom; za­prze­czać, sprze­ci­wiać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kła­mać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niekłamany

szcze­ry, praw­dzi­wy


Źródła:

SJP.pl

Niekłócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kłó­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nielajkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|laj­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielajśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lajs­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nielakierowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest po­kry­ty war­stwą la­kie­ru


Źródła:

Wiktionary

Nielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lać.


Źródła:

Wiktionary

Nielansowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lan­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielaserowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|la­se­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|la­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|latać.


Źródła:

Wiktionary

Nielecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­cieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieleczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieleczony

przy­miot­nik

 (1.1) med. o pa­cjen­cie nie­pod­da­ny ani nie­pod­da­wa­ny za­bie­gom przy­wra­ca­ją­cym zdro­wie lub eli­mi­nu­ją­cym stan cho­ro­bo­wy

 (1.2) med. o cho­ro­bie nie­pod­da­ny ani nie­pod­da­wa­ny za­bie­gom eli­mi­nu­ją­cym lub ogra­ni­cza­ją­cym wpływ na or­ga­nizm


Źródła:

Wiktionary

Nieledwie

par­ty­ku­ła uwy­dat­nia­ją­ca, że coś jest bli­skie cze­goś, ale nie jest iden­tycz­ne; nie­led­wo, nie­o­mal, bez mała, pra­wie że


Źródła:

SJP.pl

Nieledwo

par­ty­ku­ła uwy­dat­nia­ją­ca, że coś jest bli­skie cze­goś, ale nie jest iden­tycz­ne; nie­led­wie, nie­o­mal, bez mała, pra­wie że


Źródła:

SJP.pl

Nielegal

po­tocz­nie:
1. dzia­ła­nia nie­le­gal­ne;
2. pro­dukt nie­le­gal­ny (nie­o­ry­gi­nal­ny)


Nie­le­gal – ro­dzaj al­bu­mu lub ut­wo­ru mu­zycz­ne­go, który zo­stał wy­pro­du­ko­wa­ny z uży­ciem sam­pli uzy­ska­nych bez zgody i wie­dzy wła­ści­cie­la praw au­tor­skich, a także ui­szcze­nia po­cho­dzą­cych z tego ty­tu­łu opłat. Za­an­ga­żo­wa­nie sa­mych wy­ko­naw­ców w pro­duk­cję, wy­da­nie i roz­po­wszech­nia­nie na­grań wpi­su­je się w ideę „zrób to sam”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nielegalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­le­gal­ny; niez­god­nie z pra­wem


Źródła:

Wiktionary

Nielegalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­le­gal­ne; sprzecz­ność z pra­wem


Źródła:

Wiktionary

Nielegalny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z pra­wem

 (1.2) pro­du­ko­wa­ny, uży­wa­ny, roz­po­wszech­nia­ny w spo­sób niez­god­ny z pra­wem


Źródła:

Wiktionary

Nielegał

agent wy­wia­du dzia­ła­ją­cy na te­re­nie ob­ce­go pań­stwa pod przy­kry­ciem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) (z ro­syj­skiej ter­mi­no­lo­gii wy­wia­dow­czej) agent albo ka­dro­wy pra­cow­nik wy­wia­du („nie­le­gal­ne­go”), który ope­ru­je na te­ry­to­rium ob­ce­go pań­stwa pod przy­kry­ciem, bez sta­tu­su dy­plo­ma­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nielegitymizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­gi­ty­mi­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lec.


Źródła:

Wiktionary

Nielekceważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lek­ce­wa­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieleniwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­ni­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Nielepice

Nie­le­pi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Za­bie­rzów.

Wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim wcho­dzi­ła wraz z fol­war­kiem w 1662 roku w skład hrab­stwa tę­czyń­skie­go Łu­ka­sza Opa­liń­skie­go. W cza­sie II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś na­le­ża­ła do po­wia­tu chrza­now­skie­go w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim.


Źródła:

Wikipedia

Nielepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lepić.


Źródła:

Wiktionary

Nielepkowice

Nie­lep­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, w gmi­nie Wią­zow­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ru­skim, w 1739 roku na­le­ża­ła wraz z fol­war­kiem do klu­cza Ja­ro­sław Lu­bo­mir­skich. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieletalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­wo­du­je śmier­ci


Źródła:

Wiktionary

Nieletni

mło­do­cia­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. który nie osią­gnął peł­no­let­nio­ści

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) w pra­wie kar­nym: osoba, która w mo­men­cie po­peł­nie­nia czynu za­bro­nio­ne­go nie ukoń­czy­ła 17. roku życia


Nie­let­ni – w ro­zu­mie­niu prawa kar­ne­go osoba, która w mo­men­cie po­peł­nie­nia czynu za­bro­nio­ne­go nie ukoń­czy­ła 17. roku życia. Od­po­wia­da ona kar­nie tylko w szcze­gól­nych przy­pad­kach, okre­ślo­nych w art. 10 § 2 i 2a ko­dek­su kar­ne­go.

W ro­zu­mie­niu usta­wy o wspie­ra­niu i re­so­cja­li­za­cji nie­let­nich, jako nie­let­nią, kwa­li­fi­ku­je się osobę:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieletnia

młoda, nie­peł­no­let­nia dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl

Nieletniość

nie­o­sią­gnię­cie wieku do­ro­słe­go; ma­ło­let­niość, nie­peł­no­let­niość


Źródła:

SJP.pl

Nieleżakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­ża­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieleżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|leżeć.


Źródła:

Wiktionary

Nieliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieliczni

skła­da­ją­cy się z wielu jed­no­stek; czę­sto się zda­rza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Nielicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w nie­wiel­kiej ilo­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieliczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­licz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­licz­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieliczny

przy­miot­nik

 (1.1) który nie jest licz­ny, któ­re­go nie jest dużo


Źródła:

Wiktionary

Nieliderowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­de­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielikwidowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lik­wi­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielimitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­mi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielinczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lin­czo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielinearność

brak za­cho­wa­nia chro­no­lo­gicz­nej ko­lej­no­ści lub sek­wen­cyj­ne­go po­rząd­ku


Źródła:

SJP.pl

Nieliniowość

1. cecha ukła­du po­le­ga­ją­ca na tym, że war­tość wyj­ścio­wa nie jest wprost pro­por­cjo­nal­na do da­nych wej­ścio­wych;
2. cecha fa­bu­ły, w któ­rej hi­sto­ria nie jest pro­wa­dzo­na w jed­nym, okre­ślo­nym po­rząd­ku


Nie­li­nio­wość – cecha ukła­du po­le­ga­ją­ca na tym, że war­tość wyj­ścio­wa nie jest wprost pro­por­cjo­nal­na do da­nych wej­ścio­wych.

W al­ge­brze ope­ra­tor lub funk­cja li­nio­wa for­mu­la_1 z de­fi­ni­cji ma speł­niać na­stę­pu­ją­ce włas­no­ści:

W przy­pad­ku nie­speł­nie­nia po­wyż­szych za­ło­żeń mamy do czy­nie­nia z nie­li­nio­wo­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieliski

przy­miot­nik od: Nie­lisz (wieś na Za­moj­szczyź­nie)


Źródła:

SJP.pl

Nielisz

wieś w Pol­sce


Nie­lisz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Nie­lisz, któ­rej jest sie­dzi­bą. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 837

, nad rzeką Wieprz, na któ­rej ut­wo­rzo­no sztucz­ny zbior­nik Nie­lisz z za­po­rą i elek­trow­nią wodną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nielitościwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy li­to­ści


Źródła:

Wiktionary

Nielituanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­tu­a­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielizanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lizać.


Źródła:

Wiktionary

Niello

tech­ni­ka ozda­bia­nia zło­tych i srebr­nych przed­mio­tów po­le­ga­ją­ca na ryciu w nich wzo­rów i za­peł­nia­niu ich barw­ną pastą


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szt. sztu­ka zdo­bie­nia me­ta­lo­wych przed­mio­tów;


Niel­lo – me­to­da zdo­bie­nia przed­mio­tów me­ta­lo­wych, sto­so­wa­na w złot­nict­wie. Wzór wy­ry­ty w me­ta­lu wy­peł­nia się pastą zło­żo­ną z siarcz­ków sre­bra, mie­dzi i oło­wiu, a na­stęp­nie pod­da­je po­le­ro­wa­niu w celu uzy­ska­nia gra­na­to­we­go, czar­ne­go lub sza­fi­ro­wo-czar­ne­go ry­sun­ku, kon­tra­stu­ją­ce­go z tłem. Tech­ni­ka znana od sta­ro­żyt­no­ści, szcze­gól­nie po­pu­lar­na w śred­nio­wie­czu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nielogicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­lo­gicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nielogiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­lo­gicz­ne


Źródła:

Wiktionary

Nielogiczny

przy­miot­nik

 (1.1) sprzecz­ny z pra­wi­dła­mi lo­gi­ki


Źródła:

Wiktionary

Nielogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lo­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielojalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­lo­jal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nielojalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­lo­jal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­lo­jal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nielojalny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny lo­jal­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nielosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lo­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielot

1. taki nie­ma­ją­cy zdol­no­ści la­ta­nia;
2. nie­la­ta­ją­cy ptak ży­ją­cy w Nowej Ze­lan­dii; kiwi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak, który nie lata;


Nie­lot – ptak, który wtór­nie w wy­ni­ku ewo­lu­cji utra­cił zdol­ność lotu (z po­wo­du braku za­gro­żeń ze stro­ny dra­pież­ni­ków lub obra­nia innej stra­te­gii przetr­wa­nia). Obec­nie ist­nie­je około czter­dzie­stu ga­tun­ków nie­lot­nych pta­ków. W trak­cie ewo­lu­cji nie­zdol­ność do lotu po­ja­wia­ła się u pta­ków wie­lo­krot­nie i do­ty­czy­ła za­rów­no ga­tun­ków wod­nych jak i lą­do­wych. Jest to więc sztucz­na, po­li­fi­le­tycz­na grupa pta­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nielotność

cecha tego, co jest nie­lot­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. za­tra­ce­nie zdol­no­ści lotu, zwią­za­ne z cał­ko­wi­tym przy­sto­so­wa­niem się pta­ków do życia na lą­dzie lub wo­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nielotny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie może latać


Źródła:

Wiktionary

Niels

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Nielsbohr

[czy­taj: nils­bor] przej­ścio­wa nazwa bohru, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Nielsen

naz­wi­sko duń­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nielubiany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie lubi, nie wzbu­dza­ją­cy sym­pa­tii


Źródła:

Wiktionary

Nielubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lubić.


Źródła:

Wiktionary

Nieludzie

w fan­ta­sty­ce: przed­sta­wi­ciel rasy innej niż ludz­ka, np. kras­no­lud, gnom, ni­zio­łek, elf itd.


Źródła:

SJP.pl

Nieludzki

przy­miot­nik

 (1.1) nie taki, jaki po­wi­nien ce­cho­wać czło­wie­ka i sto­sun­ki mię­dzy ludź­mi

 (1.2) nie taki, jaki jest wła­ści­wy czło­wie­ko­wi, prze­ra­sta­ją­cy moż­li­wo­ści czy siły czło­wie­ka


Źródła:

Wiktionary

Nielukrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lu­kro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lulać.


Źródła:

Wiktionary

Nielustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lu­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lu­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielądowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lą­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nielęgowo

→ lę­go­wy


Nie­lę­go­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Ko­ścian.


Patrz:lęgowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nielśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lśnić.


Źródła:

Wiktionary

Niem.

skrót od: nie­miec­ki


skrót

 (1.1) = nie­miec­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niema

ko­bie­ta nie­po­tra­fią­ca mówić; nie­mo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która nie jest w sta­nie mówić

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: niemy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemachanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niemaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niemagazynowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­ga­zy­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemaglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemailowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­i­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemajsterkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|maj­ster­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemal

pra­wie (że), o mało co; nie­mal­że, nie­o­mal, nie­o­mal­że, omal, omal­że


par­ty­ku­ła

 (1.1) par­ty­ku­ła oz­na­cza­ją­ca, że wy­ra­że­nie, któ­re­go do­ty­czy nie jest zgod­ne z praw­dą, jed­nak nie­wie­le bra­ku­je, aby było


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemaltretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mal­tre­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemalże

par­ty­ku­ła in­for­mu­ją­ca o bli­sko­ści osią­gnię­cia stanu, o któ­rym mowa; nie­o­mal, nie­mal


par­ty­ku­ła

 (1.1) nie­mal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieman

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w Rosji, w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim;


Nie­man, Ra­gne­ta ( Неман, Ra­gnit i Ragainė) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu nie­man­skie­go. W 2021 roku li­czy­ło 10 765 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość po­ło­żo­na jest na lewym brze­gu Niem­na, przy gra­ni­cy z Litwą, ok. 8 km na wschód od Tylży.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niemanie

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: nie­po­sia­da­nie


Źródła:

SJP.pl

Niemanipulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­ni­pu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemanygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­ny­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemarkotnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­kot­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niemarksista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca mark­si­stą


Źródła:

SJP.pl

Niemarmoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­mo­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemarmurkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­mur­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemarnotrawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­no­tra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niemarnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemartwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mart­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niemarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemarznięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|marz­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niemasturbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­stur­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemaszerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­sze­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niematerialny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie bę­dą­cy ma­te­rią

 (1.2) nie do­ty­czą­cy spraw fi­nan­so­wych


Źródła:

Wiktionary

Niematkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mat­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niematowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niematowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­to­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niemazurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­zu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemały

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest mały w od­nie­sie­niu do roz­mia­ru lub zna­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Niemański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­ma­nem, do­ty­czą­cy Nie­ma­na


Źródła:

Wiktionary

Niemce

1. w gwa­rze ucz­niow­skiej: lek­cja ję­zy­ka nie­miec­kie­go;
2. w pre­fe­ran­sie: gra po­le­ga­ją­ca na wzię­ciu jak najm­niej­szej licz­by lew


Zo­bacz też: Niem­ce w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Niem­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na na Wy­so­czyź­nie Lu­bar­tow­skiej, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bel­skim, w gmi­nie Niem­ce.

Wieś jest drugą (po Niedrz­wi­cy Dużej) naj­więk­szą wsią wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemcewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemcewiczowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Niem­ce­wi­cza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Niemcowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. szczyt w Be­ski­dzie Są­dec­kim

 (1.2) geogr. po­la­na w Be­ski­dzie Są­dec­kim

 (1.3) geogr. przy­sió­łek w Be­ski­dzie Są­dec­kim

 (1.4) geogr. część wsi Lip­ni­cy Mu­ro­wa­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niemcoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wie­dzy o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kult. spe­cja­li­sta w za­kre­sie po­li­to­lo­gicz­nej, fi­lo­lo­gicz­nej, hi­sto­rycz­nej i kul­tu­ro­wej wie­dzy o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemcoznawczy

zwią­za­ny z wie­dzą o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od niem­coz­naw­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemcoznawczyni

spe­cja­list­ka w za­kre­sie wie­dzy o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cja­list­ka w za­kre­sie po­li­to­lo­gicz­nej, fi­lo­lo­gicz­nej, hi­sto­rycz­nej i kul­tu­ro­wej wie­dzy o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemcoznawstwo

wie­dza o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dy­scy­pli­na na­u­ko­wa obej­mu­ją­ca po­li­to­lo­gicz­ną, fi­lo­lo­gicz­ną, hi­sto­rycz­ną i kul­tu­ro­wą wie­dzę o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych;


Niem­coz­naw­stwo – dy­scy­pli­na na­u­ko­wa obej­mu­ją­ca po­li­to­lo­gicz­ną, fi­lo­lo­gicz­ną, hi­sto­rycz­ną i kul­tu­ro­wą wie­dzę o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych, pow­sta­ła w hi­sto­rio­gra­fii pol­skiej po odzy­ska­niu nie­pod­le­gło­ści w 1918 roku.

W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym tymi za­gad­nie­nia­mi zaj­mo­wał się In­sty­tut Bał­tyc­ki w To­ru­niu oraz Uni­wer­sy­tet Poz­nań­ski. Od 1945 r. głów­ny­mi oś­rod­ka­mi ba­daw­czy­mi stały się: Poz­nań (In­sty­tut Za­chod­ni), Opole (In­sty­tut Ślą­ski), Gdańsk (In­sty­tut Bał­tyc­ki).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemcożerca

osoba ma­ją­ca wrogi sto­su­nek do wszyst­kie­go, co nie­miec­kie; ger­ma­no­żer­ca, ger­ma­no­fob


Źródła:

SJP.pl

Niemcy

Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na Nie­miec; pań­stwo w Eu­ro­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Eu­ro­pie;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (2.1) naród nie­miec­ki;

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) M., W. lm. od: Nie­miec


Niem­cy; Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na Nie­miec, RFN ( De­utsch­land; "Bun­des­re­pu­blik De­utsch­land", "BRD", [],) – pań­stwo fe­de­ra­cyj­ne po­ło­żo­ne w za­chod­niej i środ­ko­wej Eu­ro­pie. Skła­da się z 16 kra­jów związ­ko­wych (lan­dów), spoś­ród któ­rych jeden to jego sto­li­ca i za­ra­zem naj­więk­sze mia­sto – Ber­lin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemcza

1. mia­sto w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce;
3. wieś w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Niem­cza ( Nimptsch) – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie dzier­żo­niow­skim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Niem­cza. Po­ło­żo­ne nad rzeką Ślęzą, na ob­sza­rze Wzgórz Niem­czań­sko-Strze­liń­skich. Hi­sto­rycz­nie leży na Dol­nym Ślą­sku. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. wał­brzy­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemczanin

miesz­ka­niec Niem­czy


Źródła:

SJP.pl

Niemczanka

miesz­kan­ka Niem­czy


Źródła:

SJP.pl

Niemczański

przy­miot­nik od: Niem­cza


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niem­czą, do­ty­czą­cy Niem­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzu­ca­nie komuś kul­tu­ry nie­miec­kiej i ję­zy­ka nie­miec­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Niemczewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niemczewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zniem­czeć)

 (1.1) przys­wa­jać kul­tu­rę i język nie­miec­ki, sta­wać się Niem­cem


Źródła:

Wiktionary

Niemczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemczura

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. po­gard. lub żart. Nie­miec

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) przest. po­gard. lub żart. Niem­ka


Źródła:

Wiktionary

Niemczycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niemczysko

zgru­bie­nie od: Nie­miec; Niem­czy­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemczyzna

1. język nie­miec­ki;
2. to, co zwią­za­ne z Niem­ca­mi, ich kul­tu­rą, oby­cza­ja­mi i po­li­ty­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. jęz. język nie­miec­ki

 (1.2) to, co nie­miec­kie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemczyć

1. wy­mu­szać na kimś przy­ję­cie ję­zy­ka, kul­tu­ry, na­ro­do­wo­ści nie­miec­kiej; ger­ma­ni­zo­wać
2. niem­czyć się - sta­wać się Niem­cem, ule­gać ger­ma­ni­za­cji; niem­czeć, ger­ma­ni­zo­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zniem­czyć)

 (1.1) na­rzu­cać kul­tu­rę i język nie­miec­ki

 (1.2) na­da­wać cze­muś cha­rak­ter nie­miec­ki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny niem­czyć się (dk. zniem­czyć się)

 (2.1) przys­wa­jać kul­tu­rę i język nie­miec­ki, sta­wać się Niem­cem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemcówka

wieś w Pol­sce


Niem­ców­ka – przy­sió­łek wsi Su­cho­dół­ka w Pol­sce po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie opa­tow­skim, w gmi­nie Oża­rów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie tar­no­brze­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemdlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mdleć.


Źródła:

Wiktionary

Niemeczka

zdrob­nie­nie od: Niem­ka


Źródła:

SJP.pl

Niemedytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|me­dy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemejlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mej­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemelancholizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|me­lan­cho­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemen

rzeka na Bia­ło­ru­si i Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka pły­ną­ca przez Bia­ło­ruś, Litwę i Rosję;


Nie­men ( Нёман – "Nio­man", lit. "", Неман – "Nie­man", Memel) – rzeka pły­ną­ca przez Bia­ło­ruś, Litwę i Rosję (obwód kró­le­wiec­ki) o dłu­go­ści 937 km. Wy­pły­wa z oko­lic Miń­ska. W gór­nym biegu ma kręty, me­an­dru­ją­cy prze­bieg, w dol­nym two­rzy za­ko­la i progi. Dzie­li się na dwa ra­mio­na (Ma­tro­sow­kę i Rusnė), ucho­dzi ośmio­ra­mien­ną deltą do Za­le­wu Ku­roń­skie­go (Morze Bał­tyc­kie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemenczyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim.


Nie­men­czyn ( Nemenčinė) – mia­sto na Lit­wie po­ło­żo­ne w re­jo­nie wi­leń­skim ok. 25 km na płn-wsch od Wilna przy uj­ściu rzeki Nie­men­czyn­ki (Nie­men­czy) ("Nemenčia") do Wilii ("Neris"), na hi­sto­rycz­nej Wi­leń­szczyz­nie. Mia­sto liczy 5 054 miesz­kań­ców, z któ­rych 56,5% sta­no­wią Po­la­cy. Mia­sto sta­no­wi sta­ro­stwo miej­skie Nie­men­czyn, jest ono także sie­dzi­bą gminy Nie­men­czyn.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niemenek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­nej Lit­wie i po­łud­nio­wej Łot­wie;


Nie­me­nek ( Nemunėlis, Mēmele) – rzeka w pół­noc­nej Lit­wie i po­łud­nio­wej Łot­wie.

Wy­pły­wa z jez. Lūšna – 6 km na po­łud­nie od Ra­ki­szek i roz­cią­ga się na dy­stan­sie 191 km z czego 75 km leży na Lit­wie, 76 km sta­no­wi gra­ni­cę li­tew­sko-ło­tew­ską, a po­zo­sta­łe 40 km leży na Łot­wie. W Bow­sku łączy się z rzeką Musza, dając po­czą­tek Le­lu­pie. W wi­dłach Nie­men­ka i Muszy tuż przed miej­scem ich po­łą­cze­nia znaj­du­je się zamek Bow­ski.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niemenowski

taki jak u Nie­me­na, wła­ści­wy Nie­me­no­wi, na­wią­zu­ją­cy do mu­zy­ki Nie­me­na itp.


Źródła:

SJP.pl

Niemerdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mer­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niemerowiński

przy­miot­nik

 (1.1) nie zwią­za­ny z Me­ro­win­ga­mi, nie do­ty­czą­cy Me­ro­win­gów


Źródła:

Wiktionary

Niemerytoryczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­me­ry­to­rycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­me­ry­to­rycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niemetal

pier­wia­stek che­micz­ny nie­bę­dą­cy me­ta­lem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny, który nie wy­ka­zu­je żad­nych wła­ści­wo­ści me­ta­licz­nych, np. nie prze­wo­dzi prądu elek­trycz­ne­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemetaliczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie wy­ka­zu­je wła­ści­wo­ści cha­rak­te­ry­stycz­nych dla me­ta­li; nie jest me­ta­lem


Źródła:

Wiktionary

Niemetalowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) skła­da­ją­cy się z cze­goś in­ne­go niż metal; nie wy­ko­na­ny z me­ta­lu


Źródła:

Wiktionary

Niemeyer

[czy­taj: NImajer] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemeński

przy­miot­nik od: Nie­men


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niem­nem, do­ty­czą­cy Niem­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemi

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: niemy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. i W. lm. od: niemy


Źródła:

Wiktionary

Niemianowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mia­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemiara

daw­niej: brak umia­ru, roz­pu­sta, ob­żar­stwo, zby­tek; dziś tylko w wy­ra­że­niu: co nie­mia­ra - bar­dzo dużo, bez ogra­ni­czeń


Źródła:

SJP.pl

Niemiaszek

lek­ce­wa­żą­co: Nie­miec; Nie­mia­szek


Źródła:

SJP.pl

Niemiauczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mia­u­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niemiauknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mia­u­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niemica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niemiec

1. w gwa­rze ucz­niow­skiej: lek­cja ję­zy­ka nie­miec­kie­go;
2. w pre­fe­ran­sie: gra po­le­ga­ją­ca na wzię­ciu jak najm­niej­szej licz­by lew


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. uczn. język nie­miec­ki (przed­miot)

 (1.2) pot. uczn. język nie­miec­ki (lek­cja)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. pro­te­stant, lu­te­ra­nin


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemiecki

1. zwią­za­ny z pań­stwem Niem­cy;
2. przy­miot­nik od: Niem­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niem­ca­mi, do­ty­czą­cy Niem­ców lub Nie­miec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język uży­wa­ny w Niem­czech, Au­strii i czę­ści Szwaj­ca­rii (język nie­miec­ki);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemiecko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób nie­miec­ki, po nie­miec­ku


Źródła:

Wiktionary

Niemiecko-Polski

do­ty­czą­cy Nie­miec i Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Niemieckojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem nie­miec­kim;
2. na­pi­sa­ny w ję­zy­ku nie­miec­kim;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem nie­miec­kim


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem nie­miec­kim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem nie­miec­kim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku nie­miec­kim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemieckość

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla Nie­miec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­miec­kie; cecha tych, któ­rzy są nie­miecc­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemieczkowo

Nie­miecz­ko­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, w gmi­nie Obor­ni­ki.


Źródła:

Wikipedia

Niemielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mleć.

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niemienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­mieć.


Źródła:

Wiktionary

Niemierzalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się zmie­rzyć, obli­czyć


Źródła:

Wiktionary

Niemierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemierzewo

Nie­mie­rze­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Kwilcz.


Źródła:

Wikipedia

Niemierzyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niemierzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niemierzyno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niemierzyński

przy­miot­nik od: Nie­mie­rzyn


Źródła:

SJP.pl

Niemierżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­rzić.


Źródła:

Wiktionary

Niemieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niemieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niemieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niemieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|miesz­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niemiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemieć

sta­wać się nie­mym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. onie­mieć)

 (1.1) tra­cić mowę, umie­jęt­ność wy­sło­wie­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|migać.


Źródła:

Wiktionary

Niemignięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niemijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mijać.


Źródła:

Wiktionary

Niemilczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mil­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niemilec

1. po­tocz­nie: osoba nie­przy­jem­na, nie­mi­ła;
2. slan­go­wo: wróg, prze­ciw­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. rzad. ktoś nie­przy­jem­ny

 (1.2) slang. wróg, prze­ciw­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemilej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mi­ło


Źródła:

SJP.pl

Nieminięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|minąć.


Źródła:

Wiktionary

Niemiotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mio­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niemir

imię mę­skie


Nie­mir, Nie­mirz, Nie­mierz – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "nie-" (ne­ga­cja) i "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Być może oz­na­cza­ło „tego, kto nie zna po­ko­ju” albo pow­sta­ło przez ne­ga­cję imion z czło­nem "Mir-" (ta­kich, jak "Mi­ro­gniew" albo "Mi­ro­god").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemira

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemirostwo

Nie­mir z mał­żon­ką; Nie­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Niemirowice

Nie­mi­ro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Biała Raw­ska.

Wieś wy­stę­pu­je w 1404 r. jako Ny­e­my­ro­u­i­cze.

We wsi znaj­du­je się ka­pli­ca fi­lial­na pa­ra­fii św. Woj­cie­cha w Bia­łej Raw­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Niemirowie

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Niemirski

→ Mirsk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Mirsk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemitrężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­trę­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemizernienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­zer­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niemizianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­ziać.


Źródła:

Wiktionary

Niemiędolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mię­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niemięsopustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mię­so­pu­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemiło

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mi­ły, da­ją­cy nie­przy­jem­ne od­czu­cia


Źródła:

Wiktionary

Niemiłosiernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mi­ło­sier­ny

 (1.2) pot. pejor. bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Niemiłosierny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. po­zba­wio­ny mi­ło­sier­dzia, nie­od­czu­wa­ją­cy li­to­ści ani współ­czu­cia

 (1.2) książk. wy­ni­ka­ją­cy z braku mi­ło­sier­dzia, świad­czą­cy o braku mi­ło­sier­dzia

 (1.3) trud­ny do znie­sie­nia


Źródła:

Wiktionary

Niemiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemiłość

prze­sta­rza­le: brak mi­ło­ści; nie­przy­jaźń, wro­gość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. brak mi­ło­ści


Nie­mi­łość (ros. Нелюбовь, "Nie­lu­bow") – ro­syj­ski dra­mat fil­mo­wy z 2017 roku w re­ży­se­rii An­drie­ja Zwia­gin­ce­wa.

Zdję­cia krę­co­no w ca­ło­ści w Mosk­wie. Świa­to­wa pre­mie­ra filmu miała miej­sce 18 maja 2017 roku pod­czas 70. MFF w Can­nes, gdzie obraz był wyś­wiet­la­ny w kon­kur­sie głów­nym i otrzy­mał osta­tecz­nie Na­gro­dę Jury. Pol­ska pre­mie­ra filmu miała miej­sce 2 lu­te­go 2018 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemiły

przy­miot­nik

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy nie­przy­jem­ne uczu­cie

 (1.2) nie­sym­pa­tycz­ny, wred­ny, za­cho­wu­ją­cy się wobec in­nych w od­py­cha­ją­cy spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Niemiśkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|miś­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemka

oby­wa­tel­ka Nie­miec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na na­ro­do­wo­ści nie­miec­kiej, oby­wa­tel­ka Nie­miec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mknąć.


Źródła:

Wiktionary

Niemlaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mla­skać.


Źródła:

Wiktionary

Niemniej

spój­nik pod­kre­śla­ją­cy, że coś się dzie­je, ma miej­sce wbrew temu, czego w danej sy­tu­a­cji można było ocze­ki­wać; mimo to


spój­nik

 (1.1) książk. mimo to


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemniemanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mnie­mać.


Źródła:

Wiktionary

Niemnożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mno­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemobilność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co nie­mo­bil­ne; trud­ność wpro­wa­dze­nia w ruch; brak zdol­no­ści do prze­mie­szcza­nia, ako­mo­da­cji do no­wych wa­run­ków


Źródła:

Wiktionary

Niemoc

1. brak sił fi­zycz­nych, sła­bość; nie­do­ma­ga­nie, cho­ro­ba;
2. brak sił wew­nętrz­nych, ener­gii, hartu ducha; bez­sil­ność, bier­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sła­bość

 (1.2) bez­sil­ność

 (1.3) med. im­po­ten­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemodlin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Nie­mod­lin ( Fal­ken­berg O.S., Fal­ken­berg Obersch­le­sien, Ńy­mod­lin) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Nie­mod­lin. Po­ło­żo­ne na Gór­nym Ślą­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemodlinianin

miesz­ka­niec Nie­mod­li­na


Źródła:

SJP.pl

Niemodlinianka

miesz­kan­ka Nie­mod­li­na


Źródła:

SJP.pl

Niemodliński

przy­miot­nik od: Nie­mod­lin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­mod­li­nem, do­ty­czą­cy Nie­mod­li­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mod­nie


Źródła:

SJP.pl

Niemodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­mod­ny


Źródła:

SJP.pl

Niemodny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest w mo­dzie


Źródła:

Wiktionary

Niemodrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­drzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemodyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­dy­fi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemojewko

Nie­mo­jew­ko (niem. "Ebers­wal­de")– wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Strzel­no.


Źródła:

Wikipedia

Niemojewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemojów

Nie­mo­jów (niem. "Ma­rient­hal") – wieś łań­cu­cho­wa w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Mię­dzy­le­sie.


Źródła:

Wikipedia

Niemontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mon­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemoralnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mo­ral­ny, źle


Źródła:

Wiktionary

Niemoralność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­mo­ral­ne; cecha tego, kto jest nie­mo­ral­ny


Źródła:

Wiktionary

Niemoralny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z za­sa­da­mi po­strze­ga­ny­mi w danej spo­łecz­no­ści za dobre i słusz­ne


Źródła:

Wiktionary

Niemordowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mor­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemortyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mor­ty­fi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemorzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemota

1. brak zdol­no­ści mó­wie­nia
2. (r. żeń­ski) ko­bie­ta wolno my­ślą­ca, nie­roz­gar­nię­ta; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba po­le­ga­ją­ca na nie­moż­no­ści mó­wie­nia

 (1.2) nie­chęć do mó­wie­nia

 (1.3) pot. ktoś nie­roz­gar­nię­ty, mało in­te­li­gent­ny


Nie­mo­ta – brak zdol­no­ści mó­wie­nia przy za­cho­wa­niu słu­chu, które może być spo­wo­do­wa­ne: usz­ko­dze­niem oś­rod­ka mowy w mózgu, np. wsku­tek urazu, wy­le­wu krwi, lub też cięż­kim za­bu­rze­niem psy­chicz­nym np. schi­zo­fre­nią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemotylkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­tyl­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemowa

(r. żeń­ski)
1. ko­bie­ta niema; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym
2. pot. ko­bie­ta ma­ło­mów­na; mil­czek; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba niema


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemowlaczek

zdrob­nie­nie od: nie­mow­lak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: nie­mow­lak

 (1.2) pieszcz. nie­mow­lę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemowlak

dziec­ko nie­ma­ją­ce je­szcze roku; nie­mow­lę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. małe dziec­ko nie­u­mie­ją­ce je­szcze mówić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemowlątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: nie­mow­lę


Źródła:

SJP.pl

Niemowlę

dziec­ko nie­ma­ją­ce je­szcze roku; nie­mow­lak


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) małe dziec­ko nie umie­ją­ce je­szcze mówić;


Nie­mow­lę (okres nie­mow­lę­cy) – dziec­ko od uro­dze­nia do końca pier­wsze­go roku życia. Wy­o­dręb­nie­nie to w psy­cho­lo­gii roz­wo­jo­wej do­ko­ny­wa­ne ze wzglę­du na szcze­gól­ną wagę roz­wo­ju ma­łe­go dziec­ka w tym okre­sie. Wy­o­dręb­nie­nie okre­su nie­mow­lęct­wa jest ważne także z uwagi na mno­gość i in­ten­syw­ność prze­mian za­cho­dzą­cych w or­ga­niz­mie dziec­ka w tym cza­sie. Pier­wszy mie­siąc życia dziec­ka jest okre­sem no­wo­rod­ko­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemowlęctwo

wiek nie­mow­lę­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres roz­wo­ju czło­wie­ka obej­mu­ją­cy pier­wsze dwa­na­ście mie­się­cy życia od mo­men­tu na­ro­dzin


Za­su­ge­ro­wa­no, aby "Nie­mow­lę" Nie opi­sa­no po­wo­du pro­po­zy­cji in­te­gra­cji.

Nie­mow­lęct­wo – okres roz­wo­ju czło­wie­ka (dziec­ka) obej­mu­ją­cy pier­wsze dwa­na­ście mie­się­cy życia od mo­men­tu na­ro­dzin. W tym cza­sie do­cho­dzi do in­ten­syw­ne­go roz­wo­ju ca­łe­go or­ga­niz­mu, ma­ni­fe­stu­ją­ce­go się przy­ro­stem masy ciała (trzy­krot­nym) i dłu­go­ści (o śred­nio 50%). Nigdy póź­niej czło­wiek nie roz­wi­ja się tak szyb­ko i tak wy­daj­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niemowlęcy

przy­miot­nik od: nie­mow­lę (np. wiek nie­mow­lę­cy, odzież nie­mow­lę­ca)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nie­mow­lę­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemożebniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mo­żeb­nie


Źródła:

SJP.pl

Niemożebny

nie­moż­li­wy; prze­sta­rza­le:
1. niez­no­śny, okrop­ny;
2. nie­da­ją­cy się urze­czy­wist­nić


Źródła:

SJP.pl

Niemożliwe

1. da­ją­cy się wy­ko­nać, zre­a­li­zo­wać, urze­czy­wist­nić;
2. bę­dą­cy w za­kre­sie czy­ichś moż­li­wo­ści; do­stęp­ny;
3. taki, który może się zda­rzyć, za­ist­nieć;
4. po­tocz­nie: zno­śny, nie­zły, dość dobry


Zo­bacz też: Nie­moż­li­we (album).

Nie­moż­li­we ( Lo im­po­si­ble) – hisz­pań­sko-ame­ry­kań­ski film ka­ta­stro­ficz­ny z 2012 roku w re­ży­se­rii Juana An­to­nio Ba­y­o­ny, opo­wia­da­ją­cy praw­dzi­wą hi­sto­rię doś­wiad­czeń ro­dzi­ny w trak­cie tsu­na­mi na Oce­a­nie In­dyj­skim w 2004 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niemożliwość

coś nie do wy­ko­na­nia, zre­a­li­zo­wa­nia; nie­po­do­bień­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­moż­li­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemożliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­moż­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Niemożliwy

nie do znie­sie­nia, nie do wy­trzy­ma­nia


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się urze­czy­wist­nić

 (1.2) bę­dą­cy nie do znie­sie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemożność

brak moż­li­wo­ści, spo­sob­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zdol­no­ści do czynu, brak moż­no­ści

 (1.2) brak spo­sob­no­ści zre­a­li­zo­wa­nia cze­goś, brak moż­li­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemra

po­gard­li­wie: Niem­ka; Niem­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. Niem­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemrawiec

śla­ma­za­ra, nie­do­łę­ga


Źródła:

SJP.pl

Niemrawiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: niem­ra­wie, niem­ra­wo


Źródła:

SJP.pl

Niemrawo

przy­słó­wek

 (1.1) bez ener­gii ży­cio­wej


Źródła:

Wiktionary

Niemrawość

→ niem­ra­wy


Patrz:niemrawy

Źródła:

SJP.pl

Niemrawy

po­wol­ny, śla­ma­zar­ny, ospa­ły; bę­dą­cy wy­ra­zem ta­kich cech


przy­miot­nik

 (1.1) zbyt po­wol­ny i bez ener­gii

 (1.2) o nie­wiel­kiej in­ten­syw­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemrożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mro­zić.


Źródła:

Wiktionary

Niemruganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mru­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niemrugnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mru­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niemuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mu­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niemulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mulić.


Źródła:

Wiktionary

Niemultyplikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mul­ty­pli­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mu­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemuzułmanin

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca wyz­naw­cą is­la­mu


Źródła:

SJP.pl

Niemuzykalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zdol­no­ści mu­zycz­nych


Źródła:

Wiktionary

Niemuzykalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma zdol­no­ści mu­zycz­nych


Źródła:

Wiktionary

Niemuzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mu­zy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemuśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mus­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niemy

1. nie­o­dzy­wa­ją­cy się, onie­mia­ły;
2. nie­ma­ją­cy zdol­no­ści mó­wie­nia;
3. nie­wy­ra­żo­ny sło­wa­mi;
4. np. o gło­sce: nie­wy­ma­wia­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie może mówić

 (1.2) nie­wy­ma­wia­ny, taki, któ­re­go nie sły­chać (np. o li­te­rze)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niemycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|myć.


Źródła:

Wiktionary

Niemycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemyjski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niemylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mylić.


Źródła:

Wiktionary

Niemysłowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Prud­nik;


Nie­my­sło­wi­ce ( Bu­chels­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Prud­nik. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi prud­nic­kiej. Po­ło­żo­na jest na te­re­nie Ob­ni­że­nia Prud­nic­kie­go, bę­dą­ce­go czę­ścią Ni­zi­ny Ślą­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niemysłowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1)  do­ty­czą­cy Nie­my­sło­wic, zwią­za­ny z Nie­my­sło­wi­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Niemysłów

Zo­bacz też: Ze­spół Przy­rod­ni­czo-Kra­jo­bra­zo­wy „Nie­my­słów”.

Nie­my­słów – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Pod­dę­bi­ce. Po­ło­żo­na w od­le­gło­ści ok. 13 km na za­chód od Pod­dę­bic.

Nie­my­słów uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1563 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny przed 1580 ro­kiem. Wieś ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w po­wie­cie szad­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.


Źródła:

Wikipedia

Niemyślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|my­śleć.


Źródła:

Wiktionary

Niemówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mówić.


Źródła:

Wiktionary

Niemącenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mącić.


Źródła:

Wiktionary

Niemączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mącz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemądry

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy małą wie­dzę, nie­zbyt mądry


Źródła:

Wiktionary

Niemądrzej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mą­drze


Źródła:

SJP.pl

Niemądrzejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­mą­dry; nie­mędr­szy


Źródła:

SJP.pl

Niemęczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niemędrszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­mą­dry; nie­mą­drzej­szy


Źródła:

SJP.pl

Niemędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niemęski

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tchórz­li­wy, o sła­bym cha­rak­te­rze


Źródła:

Wiktionary

Niemęsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mę­ski


Źródła:

Wiktionary

Niemęskość

→ nie­mę­ski


Patrz:niemęski

Źródła:

SJP.pl

Niemężatka

ko­bie­ta nie­za­męż­na


Źródła:

SJP.pl

Niemłody

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest już młody; dość stary


Źródła:

Wiktionary

Niemłotkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|młot­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niemścice

Niem­ści­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­szow­skim, w gmi­nie Sta­szów. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży na tra­sie Sta­szów–Ku­roz­wę­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Dawne czę­ści wsi – obiek­ty fiz­jo­gra­ficz­ne.


Źródła:

Wikipedia

Nienabieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nienachalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­chal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­na­chal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nienachodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nienachylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­chy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nienachylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­chy­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nienaciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaciągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cią­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienaciśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cis­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienacjonalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cjo­na­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nienadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nadać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­da­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nienadawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nienadepnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dep­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienadeptywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dep­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadlatywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­la­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadmienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­mie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­mie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadpicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nienadrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaduszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­du­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nienadużywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­du­ży­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadwyrężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­wy­rę­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadwyrężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­wy­rę­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nienadymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadziewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dzie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadzorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dzo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienadówka

wieś w Pol­sce


Nie­na­dów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie So­ko­łów Ma­ło­pol­ski. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­na­dów­ka. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nienadęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nadąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienaelektryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­e­lek­try­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienagannie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­na­gan­ny, bez za­rzu­tu


Źródła:

Wiktionary

Nienaganność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­gan­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­na­gan­ni


Źródła:

Wiktionary

Nienaganny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­da­ją­cy po­wo­du do ja­kich­kol­wiek za­rzu­tów


Źródła:

Wiktionary

Nienaginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienaglenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­glić.


Źródła:

Wiktionary

Nienagotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­go­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienagradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gra­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nienagranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­grać.


Źródła:

Wiktionary

Nienagrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nienagrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienagłaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gła­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Nienagłośnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gło­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Nienahajcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­haj­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienajechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nienajeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kie­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakreślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kre­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakreślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kre­ślić.


Źródła:

Wiktionary

Nienakrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­krę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­krę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nienakładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nienakłonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kło­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nienakłuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kłu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nalać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­le­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nienalewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienależny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­na­le­żą­cy się, nie­przy­słu­gu­ją­cy komuś lub cze­muś


Źródła:

Wiktionary

Nienaliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nienalinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­li­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nienamalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ma­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienamawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nienamierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­mie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nienamierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­mie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nienamówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­mó­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nienaniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­nieść.


Źródła:

Wiktionary

Nienanizanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ni­zać.


Źródła:

Wiktionary

Nienanizywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ni­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaoliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­o­li­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaoliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­o­li­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nienapełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­peł­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nienapełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­peł­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nienapierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nienapierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nienapinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nienapisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Nienapomknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pom­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienapotkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pot­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nienapotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­po­ty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaprawialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­na­pra­wial­ne


Źródła:

Wiktionary

Nienaprawialny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można na­pra­wić


Źródła:

Wiktionary

Nienaprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nienaprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pro­wa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nienapędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nienapędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nienapłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pły­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienaradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ra­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nienarajenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ra­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nienarażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ra­zić.


Źródła:

Wiktionary

Nienareperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­re­pe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienarodzony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się (je­szcze) nie na­ro­dził/uro­dził


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nienartowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nienaruszalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­na­ru­szal­ne


Źródła:

Wiktionary

Nienaruszalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie może zo­stać na­ru­szo­ny, zmie­nia­ny


Źródła:

Wiktionary

Nienaruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaruszenie

prze­sta­rza­łe: bez usz­ko­dze­nia, zep­su­cia lub na­ru­sze­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ru­szyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nienaruszony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał na­ru­szo­ny, za­cho­wał się w sta­nie pier­wot­nym


Źródła:

Wiktionary

Nienarychtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rych­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienarysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ry­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienarzekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rze­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nienarzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nienarzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nienasiąknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sią­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienastawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nienastawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sta­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nienastrajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stra­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nienastrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stro­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nienastąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stą­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nienastępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienasycanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sy­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nienasycenie

1. za­spo­ko­ić czyjś głód;
2. o wil­go­ci, za­pa­chu itp.: wy­peł­nić całą prze­strzeń, prze­po­ić;
3. spo­wo­do­wać wchło­nię­cie ja­kiejś sub­stan­cji;
4. na­sy­cić się:
a) za­spo­ko­ić głód; na­jeść się;
b) wy­peł­nić, prze­po­ić się czymś, np. wil­go­cią


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sy­cić.


Nie­na­sy­ce­nie – po­wieść fan­ta­stycz­na Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go Wit­kie­wi­cza wy­da­na w dwóch czę­ściach ("Prze­bu­dze­nie" i "Obłęd") w 1930 w War­sza­wie w wy­daw­nict­wie „Dom Książ­ki Pol­skiej”.

"Nie­na­sy­ce­nie" uwa­ża­ne jest za naj­lep­szą po­wieść Wit­kie­wi­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nienasycony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­mo­gą­cy się na­sy­cić; nie­po­tra­fią­cy na­jeść się do syta

 (1.2) przen. niez­na­ją­cy umia­ru; stale pra­gną­cy wię­cej

 (1.3) chem. po­sia­da­ją­cy atomy węgla po­łą­czo­ne z in­ny­mi ato­ma­mi wią­za­nia­mi wie­lo­krot­ny­mi

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od nie na­sy­cić


Nie­na­sy­co­ny (tytuł oryg. "In­sa­tia­ble") – ame­ry­kań­ski film te­le­wi­zyj­ny z 1984 roku w re­ży­se­rii Wil­lia­ma A. Gra­ha­ma; w Sta­nach Zjed­no­czo­nych znany także pod ty­tu­ła­mi "Ca­len­dar Girl Mur­ders" i "Vic­ti­mi­zed". W Pol­sce film znany też jako Mor­der­ca dziew­czyn z ka­len­da­rza.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nienaszów

Nie­na­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Nowy Żmi­gród.

Nie­na­szów po­dzie­lo­ny jest na dwa so­łect­wa: "Nie­na­szów" i "Nie­na­szów So­śni­ny".

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą pa­ra­fii Wnie­bow­zię­cia Najś­więt­szej Maryi Panny, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Nowy Żmi­gród, die­cez­ji rze­szow­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Nienasłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­słać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaturalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­tu­ra­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaturalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­na­tu­ral­ny


Źródła:

Wiktionary

Nienaturalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­na­tu­ral­ne


Źródła:

Wiktionary

Nienaturalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie wy­ni­ka z praw na­tu­ry

 (1.2) niez­god­ny z nor­mal­nym po­rząd­kiem rze­czy

 (1.3) który nie wy­ni­ka z czy­jejś na­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Nienatłuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­tłu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nienatłuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­tłu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nienauczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­u­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nienauczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­u­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nienaukowiec

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca na­u­kow­cem


Źródła:

SJP.pl

Nienaukowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­u­ko­we


Źródła:

Wiktionary

Nienaukowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma cha­rak­te­ru na­u­ko­we­go


Źródła:

Wiktionary

Nienawalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nienawalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nienawidzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­na­wi­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nienawidzieć

daw­niej: nie­na­wi­dzić, np. "Był on nie­na­wi­dzia­ny za swój nie­to­wa­rzy­ski cha­rak­ter."


Źródła:

SJP.pl

Nienawidzić

1. nie zno­sić kogoś, cze­goś, mieć o kimś, o czymś jak naj­gor­sze zda­nie; żywić do kogoś nie­na­wiść
2. nie­na­wi­dzić się - nie­na­wi­dzić jeden dru­gie­go


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. znie­na­wi­dzić)

 (1.1) czuć nie­na­wiść do ja­kie­goś obiek­tu (osoby czy przed­mio­tu) lub po­ję­cia; być do cze­goś lub kogoś bar­dzo ne­ga­tyw­nie na­sta­wio­nym; mieć silną awer­sję, nie­chęć wobec cze­goś lub kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nie­na­wi­dzić się (dk. znie­na­wi­dzić się)

 (2.1) wza­jem­nie czuć nie­na­wiść; gdy jedna osoba nie znosi dru­giej ze wza­jem­no­ścią

 (2.2) od­czu­wać nie­na­wiść do sie­bie sa­me­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nienawilżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wil­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nienawinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nienawistnica

→ nie­na­wist­nik


Patrz:nienawistnik

Źródła:

SJP.pl

Nienawistnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­na­wist­ny, pełen nie­na­wi­ści


Źródła:

Wiktionary

Nienawistniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­na­wist­nie


Źródła:

SJP.pl

Nienawistnik

osoba owład­nię­ta nie­na­wi­ścią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie­na­wi­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nienawistność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­wist­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­na­wist­ni


Źródła:

Wiktionary

Nienawistny

1. wy­ra­ża­ją­cy nie­na­wiść (np. nie­na­wist­ne spoj­rze­nie)
2. wzbu­dza­ją­cy nie­na­wiść (np. nie­na­wist­ny są­siad)


przy­miot­nik

 (1.1) bu­dzą­cy nie­na­wiść

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy nie­na­wiść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nienawiść

wro­gość, wiel­ka nie­chęć do cze­goś lub kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) silna nie­chęć, awer­sja, wro­gość;


Nie­na­wiść – bar­dzo silne uczu­cie nie­chę­ci wobec kogoś lub cze­goś, czę­sto po­łą­czo­ne z pra­gnie­niem, by obiekt nie­na­wi­ści spot­ka­ło coś złego.

Nie­na­wiść bywa prze­ciw­sta­wia­na mi­ło­ści i opi­sy­wa­na jako mę­czą­ce uczu­cie, na­stę­pu­ją­ce w wy­ni­ku bólu zwią­za­ne­go z uczu­ciem zra­nie­nia, zem­sty, wro­go­ści i oszu­ka­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nienawtykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naw­ty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nienazwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naz­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienazwany

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy nazwy


Źródła:

Wiktionary

Nienazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ła­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienałożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nienałtowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nienaśladowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­śla­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nienaświetlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naś­wiet­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nienażarty

przy­miot­nik

 (1.1) usta­wicz­nie głod­ny


Źródła:

Wiktionary

Nienażraniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ską­piec, skne­ra


Źródła:

Wiktionary

Nienegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ne­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienewtonowski

płyn nie­new­to­now­ski, ciecz nie­new­to­now­ska - płyn nie­speł­nia­ją­cy hy­dro­dy­na­micz­ne­go prawa New­to­na


Źródła:

SJP.pl

Nienicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ni­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieniec

czło­nek ludu sa­mo­dyj­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) przed­sta­wi­ciel ludu sa­mo­jedz­kie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pół­noc­no-za­chod­nią Sy­be­rię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieniecki

przy­miot­nik od: Nie­niec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nień­ca­mi, do­ty­czą­cy Nień­ców

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język nie­niec­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieniedomaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­do­ma­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieniemienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­mieć.


Źródła:

Wiktionary

Nienienawidzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­na­wi­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieniepokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­po­ko­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nieniepokojony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­bę­dą­cy nie­po­ko­jo­nym


Źródła:

Wiktionary

Nieniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nieść.


Źródła:

Wiktionary

Nieniszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ni­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Nienitkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nit­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieniuansowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|niu­an­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieniuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|niu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nienka

człon­ki­ni ludu sa­mo­dyj­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) przed­sta­wi­ciel­ka ludu sa­mo­jedz­kie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pół­noc­no-za­chod­nią Sy­be­rię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nienocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|no­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienominowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|no­mi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienormalna

ko­bie­ta chora psy­chicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Nienormalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­nor­mal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nienormalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­chy­le­nie od normy

 (1.2) pot. prze­ja­wia­nie cech ty­po­wych dla za­bu­rzeń psy­chicz­nych


Źródła:

Wiktionary

Nienormalny

osoba chora psy­chicz­nie


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który od­bie­ga od pew­nej normy

 (1.2) posp. o czło­wie­ku: chory psy­chicz­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) posp. męż­czyz­na chory psy­chicz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nienormatywność

Nie­nor­ma­tyw­ność – zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na prze­kra­cza­niu normy.

Po­ję­cie nie­nor­ma­tyw­no­ści sto­so­wa­ne jest m.in. w na­u­kach spo­łecz­nych, prze­de wszyst­kim w psy­cho­lo­gii i so­cjo­lo­gii, na okre­śle­nie za­cho­wań wy­kra­cza­ją­cych poza normę spo­łecz­ną. Za­cho­wa­nie nie­nor­ma­tyw­ne może mieć cha­rak­ter stały lub epi­zo­dycz­ny. W przy­pad­ku trwa­łych za­cho­wań nie­nor­ma­tyw­nych można mówić o kształ­to­wa­niu się toż­sa­mo­ści nie­nor­ma­tyw­nej.


Źródła:

Wikipedia

Nienoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nosić.


Źródła:

Wiktionary

Nienotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|no­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienowice

Nie­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, w gmi­nie Ra­dym­no. Ma sta­tus so­łect­wa.

W II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś w po­wie­cie ja­ro­sław­skim wo­je­wództ­wa lwow­skie­go. W 1945 na­cjo­na­li­ści ukra­iń­scy z OUN-UPA za­mor­do­wa­li tutaj 10 Po­la­ków, w tym 6 żoł­nie­rzy Woj­ska Pol­skie­go, oraz 5 Ukra­iń­ców za "zdra­dę spra­wy ukra­iń­skiej".


Źródła:

Wikipedia

Nienowoczesny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest prze­sta­rza­ły


Źródła:

Wiktionary

Nienowotworowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy no­wot­wo­rem


Źródła:

Wiktionary

Nienołlajfienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|noł­laj­fić.


Źródła:

Wiktionary

Nienucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nucić.


Źródła:

Wiktionary

Nienudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nienumerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nu­me­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienurkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nur­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nienęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nęcić.


Źródła:

Wiktionary

Nienękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nękać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobabuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oba­bu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oba­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oba­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobarczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obar­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ci­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobciążanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­cią­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobciążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­cią­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobdalno

przy­słó­wek

 (1.1) stpol. nie­da­le­ko


Źródła:

Wiktionary

Nieobdarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­da­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobdarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­da­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobdarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­da­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobecna

1. ist­nie­ją­cy w danym miej­scu, w danym okre­sie, w danej chwi­li;
2. bę­dą­cy przy czymś, znaj­du­ją­cy się gdzieś w danej chwi­li


Źródła:

SJP.pl

Nieobecność

brak kogoś lub cze­goś w danym miej­scu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak kogoś w ja­kimś miej­scu

 (1.2) urz. opu­szcze­nie lek­cji, zajęć, dnia pracy itp.

 (1.3) przen. brak uwagi, brak kon­cen­tra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieobecny

ktoś, kogo nie ma w danej chwi­li w danym miej­scu


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie ma tam, gdzie być po­wi­nien lub gdzie się go spo­dzie­wa

 (1.2) przen. bę­dą­cy my­śla­mi gdzie in­dziej

 (1.3) taki, który nie zaz­na­cza swo­je­go ist­nie­nia w ja­kiejś dzie­dzi­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męż­czyz­na, któ­re­go nie ma w ja­kimś miej­scu

 (2.2) eufem. zmar­ły


Nie­o­bec­ny (tytuł oryg. "Au­sen­te") – ar­gen­tyń­ski film fa­bu­lar­ny (dra­mat sty­li­zo­wa­ny na thril­ler) z 2011 roku, na­pi­sa­ny, wy­re­ży­se­ro­wa­ny i zmon­to­wa­ny przez Marco Ber­ge­ra, z Car­lo­sem Echevarríą i Ja­vie­rem De Pie­tro ob­sa­dzo­ny­mi w ro­lach na­u­czy­cie­la i ucz­nia, uwi­kła­nych w ho­mo­e­ro­tycz­ną in­try­gę. Pre­mie­ra filmu na­stą­pi­ła pod­czas Mię­dzy­na­ro­do­we­go Fe­sti­wa­lu Fil­mo­we­go w Ber­li­nie w lutym 2011; wów­czas re­ży­ser wy­róż­nio­ny zo­stał na­gro­dą Teddy. Film na­krę­co­ny zo­stał w Bu­e­nos Aires.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieobejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obej­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobejrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obej­rzeć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobeszły

nie­da­ją­cy się obejść


Źródła:

SJP.pl

Nieobeznany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­zaz­na­jo­mio­ny z czymś; niez­na­ją­cy, nie­wie­dzą­cy cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Nieobezwładnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obez­wład­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobezwładnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obez­wład­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobgryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­gry­zać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobiecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobiecywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obie­cy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobiektywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­biek­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­biek­tyw­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieobieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobjawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobjawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobjaśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobjechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|objąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieoblewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oble­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobliczalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­bli­czal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieobliczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­o­bli­czal­ne, nie­po­li­czal­ne

 (1.2) cecha tego, co nie­o­bli­czal­ne, nie­prze­wi­dy­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­bli­czal­ni, nie­prze­wi­dy­wal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieobliczalny

1. nie­da­ją­cy się prze­wi­dzieć, wy­tłu­ma­czyć;
2. re­a­gu­ją­cy w spo­sób nie­o­cze­ki­wa­ny, nie­po­czy­tal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można obli­czyć

 (1.2) nie­da­ją­cy się prze­wi­dzieć lub wy­tłu­ma­czyć

 (1.3) re­a­gu­ją­cy w spo­sób nie­o­cze­ki­wa­ny


Nie­o­bli­czal­ny (ang. "Sha­dow Man") – ame­ry­kań­ski film sen­sa­cyj­ny z 2006 roku w re­ży­se­rii Mi­cha­el Ke­usch.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieobliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobligowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoblizywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoblodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oblo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobnażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­na­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobniżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ni­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobniżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ni­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobowiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obo­wią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrabowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrabowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­bo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobradowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­zić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obro­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobronny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał przy­sto­so­wa­ny do obro­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieobrośnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obros­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrzezanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obrze­zać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obrzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obró­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobrączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obrącz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobsadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­sa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobserwowalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do za­ob­ser­wo­wa­nia w ja­ki­kol­wiek spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Nieobserwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ser­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobsiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobsikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­si­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobsikiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­si­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobsmażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obs­ma­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieobsługiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­słu­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobwarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wa­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobwinianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wi­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobwinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wi­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieobwąchiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wą­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieobycie

obyć się -
1. dać sobie radę, po­ra­dzić sobie bez cze­goś; obejść się;
2. za­do­wo­lić się czymś, po­prze­stać na czymś (np. obył się drob­ną opła­tą);
3. przyz­wy­cza­ić się do cze­goś, os­wo­ić się z czymś


Źródła:

SJP.pl

Nieobyczajniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­o­by­czaj­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieobyczajny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. nie­mo­ral­ny, nie­przyz­wo­i­ty


Źródła:

Wiktionary

Nieobyty

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy obez­na­nia

 (1.2) nie­wy­ro­bio­ny to­wa­rzy­sko


Źródła:

Wiktionary

Nieocalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oca­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieocenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oce­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoceniony

niez­wy­kle cenny, po­moc­ny, dobry, nie da­ją­cy się oce­nić (np. nie­o­ce­nio­na pomoc, nie­o­ce­nio­ny czło­wiek)


Źródła:

SJP.pl

Nieochlapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|och­la­pać.


Źródła:

Wiktionary

Nieochronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochro­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieochrzczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochrz­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieochędożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochę­do­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieochładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochła­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieocieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ocie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieociulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ociu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoclenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oclić.


Źródła:

Wiktionary

Nieoczekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ocze­ki­wać.

przy­słó­wek

 (2.1) nagle, nie­spo­dzie­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieoczekiwaniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­o­cze­ki­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieoczekiwany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nikt nie ocze­ki­wał, nie spo­dzie­wał się


Źródła:

Wiktionary

Nieoczyszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oczy­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoczyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oczy­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieoczywistość

cecha cze­goś, co nie jest oczy­wi­ste


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­czy­wi­ste


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieodbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­bi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodbycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odbyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodbywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodchrząknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­chrzą­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodchylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­chy­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ci­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodciążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­cią­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­cze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czuć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodczuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodczytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodczytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czy­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodczłowieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odcz­ło­wie­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoddanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oddać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoddawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoddychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­dy­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoddziaływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­dzia­ły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoddzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­dzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ode­brać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odej­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoderotyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ode­ro­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodgadniony

nie­moż­li­wy do od­gad­nię­cia; nie­po­ję­ty


przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do od­gad­nię­cia, za­gad­ko­wy, nie­po­ję­ty, niez­głę­bio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieodgadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­gad­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodgadły

nie­moż­li­wy do od­gad­nię­cia, prze­wi­dze­nia; nie­od­gad­nio­ny, nie­po­ję­ty, nie­zba­da­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieodgarnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­gar­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodgarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ga­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodgrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­gry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodgrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­grzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodgrzebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­grze­bać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodgwizdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odg­wi­zdać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodhaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ha­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodindywidualizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodindywidualizowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodjechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkiblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ki­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ki­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkluczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­klu­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkrycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­kryć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­kry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­krę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ku­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ku­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodm.

skrót od: nie­od­mien­ny; ndm


Źródła:

SJP.pl

Nieodmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodmałpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mał­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodmienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­od­mien­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieodmienny

przy­miot­nik

 (1.1) gram. o wy­ra­zie: taki, który nie od­mie­nia się, który ma wszyst­kie formy gra­ma­tycz­ne takie same

 (1.2) przest. taki sam od dłuż­sze­go czasu, taki, który się nie zmie­nił


Źródła:

Wiktionary

Nieodmierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodmierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodmóżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­móż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodnawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­nieść.


Źródła:

Wiktionary

Nieodnoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodnotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodnotowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­to­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodnowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ode­przeć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpartość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­od­par­te


Źródła:

Wiktionary

Nieodparty

taki, któ­re­go nie da się ode­przeć (np. nie­od­par­ty urok)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie spo­sób ode­przeć

 (1.2) taki, któ­re­mu nie da się oprzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieodpieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pie­przać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpoczywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­po­czy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpowiedni

szkol­na ocena z za­cho­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wła­ści­wy, nie­speł­nia­ją­cy wa­run­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieodpowiednio

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­od­po­wied­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieodpowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­po­wie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpowiedzialnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­od­po­wie­dzial­ny; bez po­czu­cia od­po­wie­dzial­no­ści za skut­ki swo­ich dzia­łań


Źródła:

Wiktionary

Nieodpowiedzialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­od­po­wie­dzial­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­od­po­wie­dzial­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieodpowiedzialny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­czu­wa się do od­po­wie­dzial­no­ści za swoje czyny, nie prze­wi­du­je kon­sek­wen­cji, na któ­rym nie można po­le­gać

 (1.2) bę­dą­cy wy­ni­kiem, świa­dect­wem ta­kiej po­sta­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieodprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpłacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pła­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodpłatnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez­płat­nie, bez po­bra­nia opła­ty, za darmo


Źródła:

Wiktionary

Nieodpłatny

przy­miot­nik

 (1.1) bez po­bie­ra­nia opła­ty


Źródła:

Wiktionary

Nieodpływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodraczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odra­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodroczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odro­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodrodny

bar­dzo ty­po­wy jako re­pre­zen­tant swo­ich przod­ków


Źródła:

SJP.pl

Nieodrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodrysowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odry­so­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odrzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodróżnialność

1. nie­moż­ność do­strze­że­nia róż­ni­cy mię­dzy kimś a kimś lub czymś a czymś; nie­roz­róż­nial­ność;
2. nie­moż­ność roz­poz­na­nia kogoś lub cze­goś wśród cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Nieodróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odróż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodstawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodstępniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­od­stęp­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieodstępny

stale to­wa­rzy­szą­cy cze­muś lub komuś; nie­o­dłącz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieodszumianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­szu­miać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodszumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­szu­mić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodtajnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­taj­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieodtwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odt­wa­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodwiedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­wie­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodwołalnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez od­wo­ła­nia, bez­po­wrot­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieodwołalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­od­wo­łal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­od­wo­łal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieodwołalny

da­ją­cy się od­wo­łać


przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do od­wo­ła­nia, cof­nię­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieodwołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­wo­łać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodwracalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­od­wra­cal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieodwracalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­od­wra­cal­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieodwracalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można usu­nąć, cof­nąć; unie­moż­li­wia­ją­cy przy­wró­ce­nie do po­przed­nie­go stanu


Źródła:

Wiktionary

Nieodwracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­wra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odz­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodzowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­dzow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­dzow­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieodzowny

taki, bez któ­re­go nie da się obyć; ko­niecz­ny, nie­zbęd­ny, nie­za­stą­pio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, bez któ­re­go nie można przetr­wać, nor­mal­nie funk­cjo­no­wać; ko­niecz­ny, nie­za­stą­pio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieodzyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odzy­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodzyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odzy­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodłącznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­dłącz­ny, nie­ro­zer­wal­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieodłączny

stale to­wa­rzy­szą­cy cze­muś lub komuś (np. nie­o­dłącz­ny to­wa­rzysz, nie­o­dłącz­na cecha)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­wsze to­wa­rzy­szy komuś lub cze­muś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieodśnieżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­śnie­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodśnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­śnie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodświeżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odś­wie­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodświeżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odś­wie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieodżałowanie

[czy­taj: od-ża­ło­wać]
1. prze­stać od­czu­wać żal z ja­kie­goś po­wo­du;
2. zde­cy­do­wać się na coś mimo zwią­za­nej z tym stra­ty


Źródła:

SJP.pl

Nieodżywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odży­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieodżywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odży­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ofe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieofiarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ofia­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieofiarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ofia­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoficjalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­fi­cjal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieoficjalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał po­da­ny ofi­cjal­nie do wia­do­mo­ści

 (1.2) taki, który nie od­po­wia­da ofi­cjal­nie usta­lo­nym for­mom


Źródła:

Wiktionary

Nieogar

po­tocz­nie: ba­ła­gan, nie­po­rzą­dek; baj­zel, bur­del


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. osoba nie­o­gar­nia­ją­ca pod­sta­wo­wych kwe­stii; osoba nie­po­rad­na, nie­ro­zum­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieogarnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogar­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieogarniony

nie­da­ją­cy się ogar­nąć, zmie­rzyć, pojąć; niez­mie­rzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieogarnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogar­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieogarnięty

przy­miot­nik

 (1.1) slang. nie­po­rad­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieoglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oglą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieognojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogno­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nieogolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieograniczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogra­ni­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieograniczony

1. o czymś: ma­ją­cy nie­wiel­ki za­sięg;
2. o kimś: ma­ją­cy cias­ne ho­ry­zon­ty my­ślo­we; tępy


przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy żad­nych ogra­ni­czeń, ni­czym nie skrę­po­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieogrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieogrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogrzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieogrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogrze­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieogłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieogłupianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogłu­piać.


Źródła:

Wiktionary

Nieogłuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogłu­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieokalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oka­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okan­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokazały

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy małe roz­mia­ry

 (1.2) pro­sty ja­ko­ścio­wo


Źródła:

Wiktionary

Nieokazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokiełzanie

okiełz­nać;
1. w jeź­dziect­wie: za­ło­żyć wę­dzi­dło ko­nio­wi lub in­ne­mu zwie­rzę­ciu jucz­ne­mu;
2. prze­no­śnie: zmu­sić kogoś do po­słu­szeń­stwa, ukró­cić za­cho­wa­nia, na­wy­ki uz­na­wa­ne za szkod­li­we; po­ha­mo­wać, po­skro­mić, pow­ścią­gnąć


Źródła:

SJP.pl

Nieokiełznanie

okieł­zać;
1. w jeź­dziect­wie: za­ło­żyć wę­dzi­dło ko­nio­wi lub in­ne­mu zwie­rzę­ciu jucz­ne­mu;
2. prze­no­śnie: zmu­sić kogoś do po­słu­szeń­stwa, ukró­cić za­cho­wa­nia, na­wy­ki uz­na­wa­ne za szkod­li­we; po­ha­mo­wać, po­skro­mić, pow­ścią­gnąć


Źródła:

SJP.pl

Nieokiełznany

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­da­ją­cy się pow­ścią­gnąć, po­ha­mo­wać, opa­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Nieoklaskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okla­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokopcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okop­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oko­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokorowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oko­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokreślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okre­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokreślony

1. nie­da­ją­cy się okre­ślić, spre­cy­zo­wać; nie­u­sta­lo­ny, nie­jas­ny;
2. taki, któ­re­go nie okre­ślo­no, nie oz­na­czo­no; nie­oz­na­czo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­jas­ny, nie­pre­cy­zyj­ny, nie­zu­peł­nie zde­fi­nio­wa­ny, nie­zu­peł­nie okre­ślo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieokrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokrzesanie

nie­ma­ją­cy ogła­dy to­wa­rzy­skiej; pro­stac­ki, or­dy­nar­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieokrzesaniec

czło­wiek bez ma­nier, źle wy­cho­wa­ny; cham, pro­stak, gru­bia­nin, im­per­ty­nent


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­po­sia­da­ją­ca ogła­dy to­wa­rzy­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieokrzesany

nie­ma­ją­cy ogła­dy to­wa­rzy­skiej; pro­stac­ki, or­dy­nar­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy ogła­dy to­wa­rzy­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieokupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oku­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieokłamywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okła­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oli­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieomal

tyle co: pra­wie (że), o mało co; nie­mal


par­ty­ku­ła

 (1.1) …książk. oz­na­cza­ją­ca, że wy­ra­że­nie, któ­re­go do­ty­czy nie jest zgod­ne z praw­dą, jed­nak nie­wie­le bra­ku­je, aby było


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieomawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieomdlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mdleć.


Źródła:

Wiktionary

Nieomieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|omiesz­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieomijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|omi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieomurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|omu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieomylnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­myl­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieomylniejszy

dawny sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­o­myl­ny; bar­dziej nie­o­myl­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieomylność

nie­po­peł­nia­nie błę­dów; bez­błęd­ność, nie­za­wod­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­myl­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­myl­ni


Nie­o­myl­ność – po­ję­cie i dog­mat w Ko­ście­le ka­to­lic­kim.

Za­kła­da, że Bóg po­wie­rzył Ko­ścio­ło­wi de­po­zyt Ob­ja­wie­nia. Po­nie­waż po­cho­dzi on od Boga, nie może za­wie­rać błędu ani po­mył­ki. Ko­ściół od po­cząt­ku swego ist­nie­nia jest prze­ko­na­ny o wier­no­ści w za­cho­wa­niu i prze­ka­zie prawd wiary. Aby Ob­ja­wie­nie przetr­wa­ło w Ko­ście­le nie­ska­żo­ne i toż­sa­me, Chry­stus wy­po­sa­żył go w spe­cjal­ny cha­ryz­mat zwany nie­o­myl­no­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieomylny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się nie myli

 (1.2) pewny, celny, wła­ści­wy komuś, kto się nie myli, świad­czą­cy o nie­o­myl­no­ści

 (1.3) daw. wolny od błę­dów i od­chy­leń


Źródła:

Wiktionary

Nieopadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieopanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopanowany

za­cho­wu­ją­cy spo­kój w każ­dej sy­tu­a­cji


przy­miot­nik

 (1.1) nie­pa­nu­ją­cy nad sobą; nie­pow­ścią­gli­wy, gwał­tow­ny

 (1.2) taki, nad któ­rym ktoś nie pa­nu­je; nie­za­leż­ny od czy­jej woli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieoparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oprzeć.


Źródła:

Wiktionary

Nieopatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­try­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopatrzny

nie­o­stroż­ny, nie­roz­waż­ny, lek­ko­myśl­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy kon­sek­wen­cją braku roz­wa­gi

 (1.2) taki, który za­cho­wu­je się nie­roz­waż­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieopatulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­tu­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieoperacyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­pe­ra­cyj­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieoperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ope­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieopierzony

1. o pta­kach: po­kry­ty, po­ro­sły pió­ra­mi;
2. o czło­wie­ku: świe­żo, led­wie opie­rzo­ny - taki, który do­pie­ro co osią­gnął doj­rza­łość


Źródła:

SJP.pl

Nieopiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopisany

1. pi­sząc przed­sta­wić szcze­gó­ły wy­glą­du lub funk­cji cze­goś;
2. scha­rak­te­ry­zo­wać kogoś sło­wa­mi


przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się opi­sać, wy­ra­zić

 (1.2) taki, który nie zo­stał opi­sa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieopisywalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do opi­sa­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieopisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopiłowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opi­ło­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopodal

w po­bli­żu, obok, nie­da­le­ko; nie opo­dal, opo­dal


przy­i­mek

 (1.1) w są­siedzt­wie, oto­cze­niu

przy­słó­wek

 (2.1) w są­siedzt­wie, oto­cze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieoponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opo­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opo­wie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieopracowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opra­co­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oprać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoprogramowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opro­gra­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopryskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opry­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opróż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|op­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoptymalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­op­ty­mal­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieopublikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opu­bli­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opę­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopłacalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­o­pła­cal­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieopłacalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­kry­wa po­nie­sio­nych kosz­tów i przy­no­si stra­ty


Źródła:

Wiktionary

Nieopłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieopłakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opła­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orać.


Źródła:

Wiktionary

Nieorbitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|or­bi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieorg.

skrót od: nie­or­ga­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieorganiczny

przy­miot­nik

 (1.1) pow­sta­ją­cy bez ko­niecz­no­ści udzia­łu or­ga­niz­mów ży­wych


Źródła:

Wiktionary

Nieorganik

śro­do­wi­sko­wo: spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie che­mii nie­or­ga­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Nieorganizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|or­ga­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoryginalny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny ory­gi­nal­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieorzeźwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orzeź­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieorzeźwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orzeź­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieorżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orż­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieos.

skrót od: nie­o­so­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Nieosiągalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­sią­gal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­sią­gal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieosiągalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się osią­gnąć


Źródła:

Wiktionary

Nieosiąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieosiągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osią­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieoskarżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oskar­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoskorupiony

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy sko­ru­py


Źródła:

Wiktionary

Nieosmalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|os­ma­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieosobliwszy

dawny sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­o­so­bli­wy; bar­dziej nie­o­so­bli­wy


Źródła:

SJP.pl

Nieostracyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ostra­cy­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieostrość

Nie­o­strość nazw po­le­ga na tym, że mimo za­poz­na­nia się z ce­cha­mi da­nych przed­mio­tów, nie o każ­dym po­tra­fi się orzec, czy jest on, czy nie jest de­sy­gna­tem okre­ślo­nej nazwy.


Źródła:

Wikipedia

Nieostrożnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­stroż­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieostrożniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­o­stroż­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieostrożność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak ostroż­no­ści; po­stę­po­wa­nie lek­ko­myśl­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieostrożny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ostroż­ny, który nie uważa


Źródła:

Wiktionary

Nieostry

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy tępe za­koń­cze­nie tnące

 (1.2) fot. wy­ko­na­ny z nie­wła­ści­wym usta­wie­niem ostro­ści

 (1.3) kulin. nie­po­sia­da­ją­cy ostre­go smaku


Źródła:

Wiktionary

Nieostrzeganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ostrze­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieostrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ostrzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieoszacowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osza­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoszczędny

przy­miot­nik

 (1.1) trwo­nią­cy pie­nią­dze, źle go­spo­da­ru­ją­cy

 (1.2) taki, przy któ­rym na­stę­pu­je byt duże zu­ży­cie ja­kichś za­so­bów


Źródła:

Wiktionary

Nieoszczędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszczę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoszukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoszwabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osz­wa­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoszwabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osz­wa­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nieoszyldwachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszyld­wa­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieosądzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osą­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieosądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieosłabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osła­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nieosłuchiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osłu­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieotaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ota­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieotarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|otrzeć.


Źródła:

Wiktionary

Nieotoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oto­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieotrząsanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|otrzą­sać.


Źródła:

Wiktionary

Nieotwieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ot­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieowocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|owo­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieowulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|owu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieowłosiony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy wło­sów, nie­po­ro­śnię­ty wło­sa­mi


Źródła:

Wiktionary

Nieozdabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ozda­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oz­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoznaczoność

Za­sa­da nie­oz­na­czo­no­ści He­i­sen­ber­ga, mó­wią­ca o tym, że nie można z do­wol­ną do­kład­no­ścią zmie­rzyć po­ło­że­nia i pręd­ko­ści da­ne­go obiek­tu.


Źródła:

SJP.pl

Nieoznaczony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) mat. o ukła­dach rów­nań: taki, który ma nie­skoń­cze­nie wiele roz­wią­zań;


Źródła:

Wiktionary

Nieoznajmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oz­naj­mić.


Źródła:

Wiktionary

Nieozonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ozo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieośmielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośmie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieośmieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośmie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieośnieżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośnie­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieośnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośnie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieoświadczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oś­wiad­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieoświadczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oś­wiad­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieoświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieożenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oże­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieożywiony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest żywym or­ga­niz­mem

 (1.2) po­wol­ny, nudny


Źródła:

Wiktionary

Niepachnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pach­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepachnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pach­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepacnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pac­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepaczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pacz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|padać.


Źródła:

Wiktionary

Niepadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|paść.


Źródła:

Wiktionary

Niepaginowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­gi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|palić.


Źródła:

Wiktionary

Niepaletyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­kła­da­nie to­wa­ru na pa­le­tach


Źródła:

Wiktionary

Niepalikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­li­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepalnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pal­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepalność

nie­zdol­ność do pa­le­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­zdol­ność do pa­le­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepaląca

ko­bie­ta, która nie pali ty­to­niu


Źródła:

SJP.pl

Niepalący

czło­wiek, który nie pali ty­to­niu


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: palić

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, która nie pali pa­pie­ro­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepamiętanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­mię­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niepamięć

1. nie­pa­mię­ta­nie o kimś lub o czymś, za­pom­nie­nie;
2. osła­bie­nie lub utra­ta pa­mię­ci, zwła­szcza po ura­zach głowy, prze­by­tych cho­ro­bach, za­tru­ciach; am­nez­ja;
3. daw­niej: nie­przy­tom­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pa­mię­ci o czymś lub kimś, za­pom­nie­nie

 (1.2) am­nez­ja

 (1.3) daw. nie­przy­tom­ność


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niepanierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­nie­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepanikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ni­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepaplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­plać.


Źródła:

Wiktionary

Niepapugowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­pu­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepapusianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­pu­siać.


Źródła:

Wiktionary

Nieparadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ra­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przeć.


Źródła:

Wiktionary

Nieparek

motyl nocny z ro­dzi­ny brud­nic, szkod­nik ja­bło­ni


Źródła:

SJP.pl

Nieparka

motyl nocny z ro­dzi­ny brud­nic, szkod­nik ja­bło­ni


Źródła:

SJP.pl

Nieparkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|par­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieparlamentarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­cen­zu­ral­ny, na­ru­sza­ją­cy dobre oby­cza­je


Źródła:

Wiktionary

Nieparlamentarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­kra­cza poza normy oby­cza­jo­we lub mo­ral­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieparlamentarny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­kra­cza­ją­cy poza normy oby­cza­jo­we lub mo­ral­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieparowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepartaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|par­ta­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieparzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieparzystokopytne

o ce­chach cha­rak­te­ry­stycz­nych dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, ty­po­wy dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pe­ris­so­dac­ty­la|Owen|ref=tak., rząd du­żych, lą­do­wych ssa­ków ło­ży­sko­wych;


Nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­ne (Pe­ris­so­dac­ty­la) – rząd du­żych, lą­do­wych ssa­ków z in­fra­gro­ma­dy ło­ży­skow­ców (Pla­cen­ta­lia). Po­ja­wi­ły się w pa­le­o­ge­nie (dolny eocen), sze­ro­ko się roz­prze­strze­nia­jąc. Żyły rów­nież na te­re­nie Pol­ski (no­so­ro­żec wło­cha­ty). Współ­cze­śnie re­pre­zen­to­wa­ne je­dy­nie przez ko­nio­wa­te, ta­pi­ry i no­so­roż­ce. Do ko­nio­wa­tych na­le­żą udo­mo­wio­ne konie i osły. Za­sied­la­ją te­re­ny Ame­ry­ki, Afry­ki i Azji, na­to­miast formy udo­mo­wio­ne rów­nież Eu­ro­pę i Au­stra­lię.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieparzystokopytny

o ce­chach cha­rak­te­ry­stycz­nych dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, ty­po­wy dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych


przy­miot­nik

 (1.1) ty­po­wy dla nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieparzystosiekaczowiec

ssak z rzędu gry­zo­ni


Źródła:

SJP.pl

Nieparzysty

przy­miot­nik

 (1.1) mat. nie­dzie­lą­cy się przez dwa

 (1.2) nie­wy­stę­pu­ją­cy w parze, pa­ra­mi, bę­dą­cy nie do pary


Źródła:

Wiktionary

Niepasiecznikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­siecz­ni­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepasienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|paść.


Źródła:

Wiktionary

Niepasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepatriotycznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­pa­trio­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepatriotyczny

przy­miot­nik

 (1.1) sprze­ci­wia­ją­cy się pa­trio­tyz­mo­wi


Źródła:

Wiktionary

Niepatrolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­tro­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepatroszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­tro­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­trzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niepałanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pałać.


Źródła:

Wiktionary

Niepałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pchać.


Źródła:

Wiktionary

Niepchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pchnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepedagogiczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z za­sa­da­mi pe­da­go­gi­ki

 (1.2) nie­na­le­żą­cy do grupy za­wo­do­wej na­u­czy­cie­li


Źródła:

Wiktionary

Niepedałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pe­da­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepeeselowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. niez­wią­za­ny z PSL-em, nie­do­ty­czą­cy PSL-u


Źródła:

Wiktionary

Niepensjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pen­sjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieperfekcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|per­fek­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepermanentność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­per­ma­nent­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­per­ma­nent­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieperorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pe­ro­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieperswadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pers­wa­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepewnie

przy­słó­wek

 (1.1) od: nie­pew­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepewniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­pew­ny; bar­dziej nie­pew­ny


Źródła:

SJP.pl

Niepewność

brak pew­no­ści, wa­ha­nie się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pew­no­ści


Nie­pew­ność – stan psy­chicz­ny, w któ­rym ktoś nie jest pewny praw­dzi­wo­ści da­ne­go zda­nia lub nie jest pewny skut­ków ja­kie­goś dzia­ła­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niepewny

1. nie­chyb­ny;
2. godny za­u­fa­nia;
3. nie­wąt­pli­wy;
4. nie­za­wod­ny;
5. cał­ko­wi­cie prze­ko­na­ny o czymś


przy­miot­nik

 (1.1) cięż­ki do prze­wi­dze­nia, nie­bez­piecz­ny, ry­zy­kow­ny; taki, który nie jest pewny, oczy­wi­sty, jasny

 (1.2) taki, na któ­rym nie można po­le­gać, nie za­u­fa­ny

 (1.3) chwiej­ny, ma­ją­cy wąt­pli­wo­ści lub wzbu­dza­ją­cy wąt­pli­wo­ści

 (1.4) bę­dą­cy oz­na­ką braky pew­no­ści sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepełganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|peł­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niepełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|peł­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niepełnoletni

1. osoba nie­peł­no­let­nia;
2. bę­dą­cy w wieku, w któ­rym nie uzy­ska­ło się je­szcze pełni praw oby­wa­tel­skich


przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy doj­rza­łym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba przed wkro­cze­niem w wiek doj­rza­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepełnoletnia

taki, który osią­gnął peł­no­let­niość (we­dług Ko­dek­su Cy­wil­ne­go "peł­no­let­nim jest ten, kto ukoń­czył lat osiem­na­ście" oraz "przez za­war­cie mał­żeń­stwa ma­ło­let­ni uzy­sku­je peł­no­let­niość")


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziew­czy­na przed wkro­cze­niem w wiek doj­rza­ły

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. M. lp. od nie­peł­no­let­ni

 (2.2) ż. W. lp. od nie­peł­no­let­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepełnoletniość

wiek, w któ­rym osoba fi­zycz­na nie ma je­szcze peł­nej zdol­no­ści do czyn­no­ści praw­nych (w Pol­sce do ukoń­cze­nia 18 lat); nie­peł­no­let­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. nie­po­sia­da­nie wieku okre­ślo­ne­go przez prawo jako wy­ma­ga­ny dla peł­no­let­nio­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niepełnoletność

wiek, w któ­rym osoba fi­zycz­na nie ma je­szcze peł­nej zdol­no­ści do czyn­no­ści praw­nych (w Pol­sce do ukoń­cze­nia 18 lat); nie­peł­no­let­niość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. nie­peł­no­let­niość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepełnosprawna

ko­bie­ta ułom­na fi­zycz­nie lub upo­śle­dzo­na umy­sło­wo


Źródła:

SJP.pl

Niepełnosprawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie nie­peł­no­spraw­nym, cecha osoby nie­peł­no­spraw­nej


Nie­peł­no­spraw­ność ( di­sa­bi­li­ty) – stan, który zna­czą­co utrud­nia oso­bie wy­ko­ny­wa­nie okre­ślo­nych ak­tyw­no­ści lub wcho­dze­nie w in­te­rak­cje z ota­cza­ją­cym ją świa­tem. Nie­peł­no­spraw­no­ści mogą mieć cha­rak­ter poz­naw­czy, ogól­no­roz­wo­jo­wy, in­te­lek­tu­al­ny, psy­chicz­ny, fi­zycz­ny, sen­so­rycz­ny lub mogą być wy­ni­kiem in­te­rak­cji wielu czyn­ni­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niepełnosprawny

męż­czyz­na ułom­ny fi­zycz­nie lub upo­śle­dzo­ny umy­sło­wo


przy­miot­nik

 (1.1) nie­o­sią­ga­ją­cy wy­star­cza­ją­cych władz fi­zycz­nych lub umy­sło­wych wsku­tek ułom­no­ści swego ciała

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba nie­peł­no­spraw­na (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepełnosprytny

po­tocz­nie: mało in­te­li­gent­ny lub nie­peł­no­spraw­ny in­te­lek­tu­al­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepełny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­peł­nio­ny po brze­gi

 (1.2) nie­o­bej­mu­ją­cy ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Niepianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piać.


Źródła:

Wiktionary

Niepiaskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pia­sko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepiastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pia­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepichcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pich­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niepicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pić.


Źródła:

Wiktionary

Niepieczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piec.


Źródła:

Wiktionary

Niepieczętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­czę­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepielgrzymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piel­grzy­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepielęgnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­lę­gno­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niepieniężnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bank. praw. w for­mie innej niż za po­mo­cą go­tów­ki


Źródła:

Wiktionary

Niepieniężny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bank. praw. nie wy­pła­ca­ny lub nie pła­co­ny w pie­nią­dzach


Źródła:

Wiktionary

Niepieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepieprznięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pieprz­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepierdnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pierd­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepierdolnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dol­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepierdyknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dy­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepierdzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dzie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepierniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­ni­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepieskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­sko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niepijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pijać.


Źródła:

Wiktionary

Niepijąca

ko­bie­ta, która nie pije al­ko­ho­lu; ab­sty­nent­ka


Źródła:

SJP.pl

Niepijący

męż­czyz­na, który nie pije al­ko­ho­lu; ab­sty­nent


Źródła:

SJP.pl

Niepikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepilnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pil­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pisać.


Źródła:

Wiktionary

Niepisany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest gwa­ran­to­wa­ny na pi­śmie; nie jest spi­sa­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepisowski

przy­miot­nik

 (1.1) przym. za­prze­czo­ny od PiS (Prawo i Spra­wied­li­wość); niez­wią­za­ny z PiS-em, nie­do­ty­czą­cy PiS-u


Źródła:

Wiktionary

Niepitraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pi­tra­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niepiwkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piw­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepięknienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pię­knieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepiśmienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie umie pisać


Źródła:

Wiktionary

Niepiżdżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piź­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieplanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­a­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieplanowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie ob­ję­ty pla­nem


Źródła:

Wiktionary

Nieplanowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie opar­ty na pla­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieplażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­a­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieplecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­eść.


Źródła:

Wiktionary

Nieplotkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­ot­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieplożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­o­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieplucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nieuć.


Źródła:

Wiktionary

Niepluskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­u­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieplądrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­ą­dro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pobić.


Źródła:

Wiktionary

Niepobiegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­biec.


Źródła:

Wiktionary

Niepobieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niepobranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­brać.


Źródła:

Wiktionary

Niepobudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­bu­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepobłękitnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­błę­kit­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepocałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ca­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepochlastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poch­la­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niepochodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niepochowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy po­grze­ba­nym, za­sy­pa­nym w ziemi


Nie­po­cho­wa­ny ( A te­me­tet­len ha­lott, Nepochovaný mŕtvy) – wę­gier­sko-pol­sko-sło­wac­ki film fa­bu­lar­ny z 2004 roku w re­ży­se­rii Márty Mészáros, z mu­zy­ką Zyg­mun­ta Ko­niecz­ne­go. Zdję­cia krę­co­no m.in. w Bu­da­pesz­cie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niepochylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepochylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chy­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepochłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niepochłonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chło­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepocieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niepocieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cie­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepoczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­spę­dze­nie ja­kie­goś czasu na ocze­ki­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Niepoczerwienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­czer­wie­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepocześnie

przy­słó­wek

 (1.1) przest. nie­po­zor­nie, nie­o­ka­za­le, skrom­nie


Źródła:

Wiktionary

Niepoczołowice

Nie­po­czo­ło­wi­ce (do­dat­ko­wa nazwa w ka­szub. "Niepòczołowice") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Linia. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży na obrze­żu Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go na tra­sie daw­nej linii ko­le­jo­wej z Kar­tuz do Lę­bor­ka.


Źródła:

Wikipedia

Niepoczworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pocz­wo­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepoczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­czy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoczytalność

cho­ro­bli­wy stan braku świa­do­mo­ści do­ko­ny­wa­nych czy­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. brak moż­li­wo­ści roz­poz­na­nia zna­cze­nia swego czynu lub po­kie­ro­wa­nia swoim po­stę­po­wa­niem z po­wo­du cho­ro­by psy­chicz­nej, upo­śle­dze­nia umy­sło­we­go lub in­ne­go za­kłó­ce­nia czyn­no­ści psy­chicz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepoczytalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest zdol­ny do kie­ro­wa­nia swoim po­stę­po­wa­niem z po­wo­du za­bu­rzeń psy­chicz­nych


Źródła:

Wiktionary

Niepoczęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cząć.


Źródła:

Wiktionary

Niepodanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|podać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­bi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodburzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­bu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoddanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoddawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dej­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodejrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dej­rze­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoderwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­der­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodgrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­grzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodgrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­grze­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodjadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­ja­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodkradanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­kra­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodkreślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­kre­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­le­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodległościowiec

czło­nek stron­nict­wa nie­pod­le­gło­ścio­we­go; osoba dą­żą­ca do nie­pod­le­gło­ści na­ro­du


Źródła:

SJP.pl

Niepodległościowy

zwią­za­ny z walką o nie­pod­le­głość; wol­no­ścio­wy (np. hasła nie­pod­le­gło­ścio­we)


przy­miot­nik

 (1.1) książk. zwią­za­ny z walką o nie­pod­le­głość, wy­ra­ża­ją­cy dąż­ność do nie­pod­le­gło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepodległość

nie­za­leż­ność pań­stwa w de­cy­do­wa­niu o spra­wach wew­nętrz­nych i sto­sun­kach zew­nętrz­nych; su­we­ren­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­za­leż­ność pań­stwa od in­nych państw pod wzglę­dem sto­sun­ków zew­nętrz­nych i spraw wew­nętrz­nych;

 (1.2) przest. nie­za­leż­ność oso­bi­sta, swo­bo­da dzia­ła­nia


Nie­pod­le­głość – po­ję­cie z za­kre­su po­li­to­lo­gii lub psy­cho­lo­gii:

Niek­tó­re akty odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści upa­mięt­nia­ne są jako świę­ta na­ro­do­we, np.:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niepodległy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy nie­pod­le­głość; nie­za­leż­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepodlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodmaślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­ma­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­nie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­nieść.


Źródła:

Wiktionary

Niepodnoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niepodobieństwo

coś nie do wy­ko­na­nia, zre­a­li­zo­wa­nia; nie­moż­li­wość


Źródła:

SJP.pl

Niepodobna

tyle co: nie można, nie spo­sób


cza­sow­nik ułom­ny nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. gdy coś jest nie­moż­li­we

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od nie­po­dob­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepodobnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­dob­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepodobny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­ka­zu­ją­cy po­do­bień­stwa


Źródła:

Wiktionary

Niepodpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodpieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepodpieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodpisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodpowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodpowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­po­wie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepodrasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodreptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­drep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­drzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodróżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dró­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodtapianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­ta­piać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodtrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­trzy­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodważalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pod­wa­żal­ny, nie­zbi­cie


Źródła:

Wiktionary

Niepodważalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pod­wa­żal­ne


Źródła:

Wiktionary

Niepodważalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się pod­wa­żyć


Źródła:

Wiktionary

Niepodwijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodwinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepodwiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wią­zać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodwyższanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wyż­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodziałkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dział­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­po­dzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepodzielny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się po­dzie­lić, nie do po­dzia­łu

 (1.2) taki, który nie jest dzie­lo­ny z kimś; na­le­żą­cy do tylko jed­nej osoby; wy­łącz­ny

 (1.3) mat. nie­moż­li­wy do po­dzie­le­nia bez resz­ty


Źródła:

Wiktionary

Niepodziewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodziwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzi­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodziękowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzię­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodążanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dą­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niepodłączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dłą­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niepofatygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­fa­ty­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepogardzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­gar­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepogoda

stan złej, brzyd­kiej po­go­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zła, nie­przy­jem­na po­go­da

 (1.2) przen. nie­od­po­wied­nia, zła sy­tu­a­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepogodny

przy­miot­nik

 (1.1) dżdży­sty, poch­mur­ny, słot­ny

 (1.2) przen. nie­we­so­ły, poch­mur­ny, po­sęp­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepogromny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. ła­god­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepogrzebany

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy po­cho­wa­nym, za­sy­pa­nym w ziemi


Źródła:

Wiktionary

Niepogrążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­grą­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepohamowany

1. za­ha­mo­wać bieg cze­goś, zwol­nić, zmniej­szyć pręd­kość lub za­trzy­mać coś cał­ko­wi­cie;
2. po­ha­mo­wać (się) - opa­no­wać (się), pow­strzy­mać (się) od cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się po­ha­mo­wać, pow­strzy­mać, pow­ścią­gnąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepojechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niepojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poić.


Źródła:

Wiktionary

Niepojmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepojęcie

1. zro­zu­mieć, przy­jąć wy­ja­śnie­nie;
2. wziąć w po­sia­da­nie; za­wład­nąć


Źródła:

SJP.pl

Niepojętny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma trud­no­ści z ro­zu­mie­niem i przys­wa­ja­niem wie­dzy


Źródła:

Wiktionary

Niepojęty

taki, który nie daje się pojąć; niez­ro­zu­mia­ły, nie­od­gad­nio­ny, ta­jem­ni­czy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się pojąć; trud­ny lub nie­moż­li­wy do wy­ja­śnie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepokalana

1. książ­ko­wo: zhań­bić, zbez­cze­ścić, skom­pro­mi­to­wać, a daw­niej także: zbru­dzić, za­nie­czy­ścić coś;
2. po­ka­lać się: do­pu­ścić się cze­goś hań­bią­ce­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) teol. Matka Boska

 (1.2) ka­to­lic­ka uro­czy­stość Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Maryi Panny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepokalanek

nie­po­ka­la­nek po­spo­li­ty - krzew z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych (wi­tuł­ko­wa­tych), ros­ną­cy dziko w ob­sza­rze śró­dziem­no­mor­skim; ba­ra­nek


Nie­po­ka­la­nek ("Vitex" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych. Obej­mu­je ok. 210–250 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te rosną głów­nie w stre­fie tro­pi­kal­nej, z mniej licz­ny­mi ga­tun­ka­mi się­ga­ją­cy­mi stref umiar­ko­wa­nych obu pół­kul.

Licz­ne ga­tun­ki do­star­cza­ją war­to­ścio­we­go drew­na uży­wa­ne­go do celów kon­struk­cyj­nych, wy­ro­bu mebli, kolb, in­stru­men­tów mu­zycz­nych i in., do rzeź­bie­nia oraz wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go jako opał.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niepokalanie

1. książ­ko­wo: zhań­bić, zbez­cze­ścić, skom­pro­mi­to­wać, a daw­niej także: zbru­dzić, za­nie­czy­ścić coś;
2. po­ka­lać się: do­pu­ścić się cze­goś hań­bią­ce­go


przy­słó­wek

 (1.1) bez na­ru­sze­nia dzie­wict­wa

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) za­prze­cze­nie do po­ka­la­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepokalanka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Marii Panny


Źródła:

SJP.pl

Niepokalanki

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Marii Panny


Nie­po­ka­lan­ki, właśc. Zgro­ma­dze­nie Sióstr Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Maryi Panny (łac. Con­gre­ga­tio So­ro­rum Im­ma­cu­la­tae Con­cep­tio­nis Be­a­tae Vir­gi­nis Ma­riae) – żeń­skie zgro­ma­dze­nie za­kon­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niepokalanowski

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nie­po­ka­la­no­wa, zwią­za­ny z Nie­po­ka­la­no­wem


Źródła:

Wiktionary

Niepokalaność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. stan bycia nie­po­ka­la­nym


Źródła:

Wiktionary

Niepokalany

przy­miot­nik

 (1.1) w sen­sie du­cho­wym: nie­o­bar­czo­ny winą czy zmazą

 (1.2) w sen­sie ma­te­rial­nym: bez skaz, nie­za­kłó­co­ny ni­czym


Źródła:

Wiktionary

Niepokalanów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. tu­ryst. ze­spół klasz­tor­ny w Pa­prot­ni na Ma­zo­wszu;


Nie­po­ka­la­nów – fran­cisz­kań­ski klasz­tor-sank­tu­a­rium („Gród Maryi”), po­ło­żo­ny na te­re­nie ar­chi­die­cez­ji war­szaw­skiej, we wsi Pa­prot­nia w gmi­nie Te­re­sin, w po­wie­cie so­cha­czew­skim. Klasz­tor, zaj­mu­ją­cy po­wierzch­nię 28 ha, znaj­du­je się przy linii ko­le­jo­wej nr 3 z War­sza­wy, w od­le­gło­ści ok.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niepokaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ka­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niepokazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Niepokazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Niepokaźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­kaź­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepokaźny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­du­ży i skrom­nie wy­glą­da­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Niepokoić

1. wpra­wiać kogoś w nie­po­kój, wzbu­dzać u kogoś obawę
2. zaj­mo­wać komuś czas, spra­wiać kło­pot
3. nie­po­ko­ić się - być nie­spo­koj­nym, nie­pew­nym, oba­wiać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wzbu­dzać nie­po­kój, mart­wić

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nie­po­ko­ić się

 (2.1) mieć obawy, mart­wić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­po­ko­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niepokojony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­bu­dza­ny do nie­po­ko­ju

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie­po­ko­ić


Źródła:

Wiktionary

Niepokojąco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­ko­ją­cy kogoś


Źródła:

Wiktionary

Niepokojący

wzbu­dza­ją­cy obawę, nie­po­kój, np. nie­po­ko­ją­ce ob­ja­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wzbu­dza­ją­cy nie­po­kój; za­kłó­ca­ją­cy spo­kój

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od nie­po­ko­ić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepokonalny

nie­da­ją­cy się po­ko­nać, trud­ny do po­ko­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Niepokonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ko­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niepokonany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nigdy nie po­ko­na­no, który nie doz­nał po­raż­ki

 (1.2) taki, któ­re­go po­ko­nać nie można


Źródła:

Wiktionary

Niepokonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ko­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepokornie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­kor­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepokorniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­kor­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepokorność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­po­kor­ne; cecha tego, kto jest nie­po­kor­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepokorny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny po­ko­ry


Źródła:

Wiktionary

Niepokrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­kry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepokutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ku­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepokój

obawa, nie­pew­ność, brak spo­ko­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stan emo­cjo­nal­ny, który cha­rak­te­ry­zu­je się na­pię­ciem, po­bu­dze­niem psy­chicz­nym, bra­kiem rów­no­wa­gi

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: nie­po­ko­ić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niepokłócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­kłó­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niepolecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niepolecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­cieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepoleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niepolepszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­lep­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niepolerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepolewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoliczalność

nie­moż­ność po­li­cze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­li­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­li­czal­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepoliczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się po­li­czyć

 (1.2) (o rze­czow­ni­kach) taki, który ma tylko licz­bę po­je­dyn­czą i nie może mieć prze­dim­ka nie­o­kre­ślo­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Niepoliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepolonista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca po­lo­ni­stą


Źródła:

SJP.pl

Niepolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepolski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest pol­ski, nie ma pol­skich cech

 (1.2) obcy


Źródła:

Wiktionary

Niepolubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­lu­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niepomaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ma­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niepomajtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­maj­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niepomalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ma­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepomiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niepomiaukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mia­u­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepomierny

niez­wy­kle duży, in­ten­syw­ny


Źródła:

SJP.pl

Niepomieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niepomijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niepominięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepomknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pom­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepomordowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mor­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepomożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pomóc.


Źródła:

Wiktionary

Niepomylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­my­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepomyślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­my­śleć.


Źródła:

Wiktionary

Niepomyślnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­myśl­ne


Źródła:

Wiktionary

Niepomyślność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­po­myśl­ne


Źródła:

Wiktionary

Niepomyślny

przy­miot­nik

 (1.1) który nie jest po czy­jejś myśli, który komuś nie sprzy­ja


Źródła:

Wiktionary

Nieponawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieponsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pon­so­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieponumerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­nu­me­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoopalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­o­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepopamiętanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pa­mię­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­przeć.


Źródła:

Wiktionary

Niepopełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­peł­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niepopełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­peł­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niepopieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepopieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niepopiskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pi­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepopr.

skrót od: nie­po­praw­ny, nie­po­praw­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepoprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoprawnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­praw­ny, niez­god­nie z okre­ślo­ny­mi re­gu­ła­mi

 (1.2) w spo­sób nie­prze­wi­du­ją­cy lub nie­do­pu­szcza­ją­cy moż­li­wo­ści zmia­ny, po­pra­wy


Źródła:

Wiktionary

Niepoprawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­praw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­praw­ni


Źródła:

Wiktionary

Niepoprawny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny czę­ścio­wo lub zu­peł­nie z usta­lo­ny­mi re­gu­ła­mi

 (1.2) taki, który nie za­mie­rza lub nie daje się po­pra­wić


Nie­po­praw­ny (fr. "L'in­cor­ri­gi­ble") – ko­me­dio­wy film fa­bu­lar­ny z 1975. Pow­stał na pod­sta­wie książ­ki Alex Va­ro­ux pt. "Ah mon pote".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niepoprzedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­prze­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepopularny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­cie­szą­cy się po­pu­lar­no­ścią, niez­na­ny

 (1.2) niez­god­ny z opi­nią ogółu, nie­lu­bia­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepopularyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pu­la­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepopylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­py­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporadniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­rad­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieporadność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. brak umie­jęt­no­ści ra­dze­nia sobie w czymś lub z czymś


Źródła:

Wiktionary

Nieporadny

1. nie­u­mie­ją­cy sobie po­ra­dzić; nie­za­rad­ny; niew­praw­ny;
2. świad­czą­cy o braku umie­jęt­no­ści lub wpra­wy; niez­grab­ny, nie­fa­cho­wy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­tra­fią­cy sobie po­ra­dzić

 (1.2) świad­czą­cy o braku ra­dze­nia sobie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieporadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ra­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieporastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporcjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|por­cjo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporozmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­roz­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporozumienie

1. po­mył­ka, błąd wy­ni­ka­ją­cy z róż­nej oceny sy­tu­a­cji, in­ne­go zro­zu­mie­nia słów
2. spór, awan­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­mył­ka wy­ni­kła z nie­wła­ści­we­go zro­zu­mie­nia słów, sy­tu­a­cji

 (1.2) spór po­mię­dzy oso­ba­mi z po­wo­du róż­ni­cy zdań

 (1.3) sy­tu­a­cja, zja­wi­sko lub wy­da­rze­nie oce­nia­ne kry­tycz­nie jako nie­sto­sow­ne lub nie­roz­sąd­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieportretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|por­tre­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ru­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieporuszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ru­szyć.

przy­słó­wek

 (2.1) bez ruchu


Źródła:

Wiktionary

Nieporuszony

taki, który bar­dzo się czymś prze­jął, wzru­szył; nie­spo­koj­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieporwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|por­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ry­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporzygiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rzy­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporządeczek

zdrob­nie­nie od: nie­po­rzą­dek


Źródła:

SJP.pl

Nieporządek

brak po­rząd­ku; nie­ład


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak po­rząd­ku

 (1.2) mat. per­mu­ta­cja ele­men­tów zbio­ru, nie­po­zo­sta­wia­ją­ca żad­ne­go ele­men­tu na swoim pier­wot­nym miej­scu;


Nie­po­rzą­dek – per­mu­ta­cja ele­men­tów zbio­ru, która nie po­zo­sta­wia żad­ne­go ele­men­tu na swoim ory­gi­nal­nym miej­scu (in­ny­mi słowy nie po­sia­da żad­ne­go punk­tu sta­łe­go).

Licz­bę nie­po­rząd­ków da­ne­go n-ele­men­to­we­go zbio­ru oz­na­cza się sym­bo­lem pod­sil­ni !n, n¡ lub for­mu­la_1 (zwa­nej rów­nież „dolną sil­nią”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieporządki

brak po­rząd­ku; nie­ład


Źródła:

SJP.pl

Nieporządkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rząd­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporządnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny po­rząd­ku

 (1.2) w spo­sób skut­ku­ją­cy nie­po­rząd­kiem


Źródła:

Wiktionary

Nieporządniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­rząd­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieporządniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­rząd­ny; bar­dziej nie­po­rząd­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieporządność

brak po­rząd­ku, sta­ran­no­ści; niech­luj­ność, nied­ba­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­rząd­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­rząd­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieporządny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie utrzy­mu­je po­rząd­ku; nied­ba­le wy­ko­nu­ją­cy coś

 (1.2) ce­chu­ją­cy się bra­kiem po­rząd­ku


Źródła:

Wiktionary

Nieporównanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rów­nać.

przy­słó­wek

 (2.1) w spo­sób nie­po­rów­na­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieporównany

zna­leźć róż­ni­ce i cechy wspól­ne dwóch lub wię­cej rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Nieporównywalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­rów­ny­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­rów­ny­wal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieporównywalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się po­rów­nać, zbyt różny/od­mien­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieporównywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rów­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieporęcianin

miesz­ka­niec Nie­po­rę­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nie­po­rę­tu

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Nie­po­rę­tu, uro­dzo­na w Nie­po­rę­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieporęcianka

miesz­kan­ka Nie­po­rę­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nie­po­rę­tu

 (1.2) ko­bie­ta, dziew­czy­na po­cho­dzą­ca z Nie­po­rę­tu, uro­dzo­na w Nie­po­rę­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieporęcki

przy­miot­nik od: Nie­po­ręt


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­po­rę­tem, do­ty­czą­cy Nie­po­rę­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieporęczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­ręcz­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieporęczny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­wy­god­ny w uży­ciu


Źródła:

Wiktionary

Nieporęt

wieś w Pol­sce


Nie­po­ręt – wieś so­łec­ka (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie le­gio­now­skim, w gmi­nie Nie­po­ręt. Leży nad Za­le­wem Ze­grzyń­skim, 25 ki­lo­me­trów od cen­trum War­sza­wy, 11 km od gra­nic sto­li­cy.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Nie­po­ręt.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieposadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieposesjonat

osoba nie­po­sia­da­ją­ca włas­no­ści ziem­skiej lub nie­ru­cho­mo­ści miej­skiej


Źródła:

SJP.pl

Nieposiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposiekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposmarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pos­ma­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­so­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepospieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­spie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niepospieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­spie­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepospolicie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób niez­wy­kły, wy­jąt­ko­wy, rzad­ki, nie­ty­po­wy


Źródła:

Wiktionary

Niepospolitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­po­spo­li­te


Źródła:

Wiktionary

Nieposprzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pos­przą­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposrebrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pos­re­brzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepostanawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sta­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niepostarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sta­rzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niepostawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sta­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niepostponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|post­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepostrzeganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­strze­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niepostrzeżenie

nie­za­u­wa­że­nie, bez zwra­ca­nia czy­jejś uwagi, nie rzu­ca­jąc się w oczy


przy­słó­wek

 (1.1) nie­za­u­wa­żal­nie, poza za­się­giem czy­je­goś wzro­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepostulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­stu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepostępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepostępowość

przy­wią­za­nie do tra­dy­cji, ist­nie­ją­cych in­sty­tu­cji i sy­ste­mu war­to­ści, wy­ra­ża­nie nie­chęt­ne­go lub wro­gie­go sto­sun­ku do po­waż­niej­szych zmian, sprze­ci­wia­nie się no­wo­ściom; tra­dy­cjo­na­lizm, za­cho­waw­czość, or­to­dok­syj­ność, kon­ser­wa­tyw­ność


Źródła:

SJP.pl

Nieposypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposzanowanie

1. prze­sta­rza­le: usza­no­wać;
2. daw­niej: utrzy­mać w po­rząd­ku


Źródła:

SJP.pl

Nieposzczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieposzerzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sze­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposzerzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sze­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieposzlakowanie

daw­niej:
1. ob­wi­nić, po­są­dzić;
2. dojść do cze­goś po śla­dach, zna­kach; od­kryć, wy­kryć


Źródła:

SJP.pl

Nieposzlakowany

daw­niej:
1. ob­wi­nić, po­są­dzić;
2. dojść do cze­goś po śla­dach, zna­kach; od­kryć, wy­kryć


przy­miot­nik

 (1.1) bez za­rzu­tu, naj­czę­ściej pod wzglę­dem mo­ral­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieposzukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­szu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposzukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­szu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposądzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­są­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposługiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­słu­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieposłuszeństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cecha kogoś, kto jest nie­po­słusz­ny; brak po­słu­szeń­stwa


Źródła:

Wiktionary

Nieposłusznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­słusz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieposłuszniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­słusz­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieposłuszniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­słusz­ny; bar­dziej nie­po­słusz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieposłuszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­po­słusz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­słusz­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieposłuszny

przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się nie­po­słu­szeń­stwem

 (1.2) nie­pod­da­ją­cy się czy­jejś woli


Źródła:

Wiktionary

Niepotrzebnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­trzeb­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepotrzebniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­trzeb­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepotrzebniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­trzeb­ny


Źródła:

SJP.pl

Niepotrzebność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­trzeb­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­trzeb­ni


Źródła:

Wiktionary

Niepotrzebny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest po­trzeb­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepotrzebowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­trze­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepotwierdzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pot­wier­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepotwierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pot­wier­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niepotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niepotęgowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­tę­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepotępianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­tę­piać.


Źródła:

Wiktionary

Niepouczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­u­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­waż­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepoważniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­waż­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepoważniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­waż­ny


Źródła:

SJP.pl

Niepoważność

nie­za­cho­wy­wa­nie po­wa­gi


Źródła:

SJP.pl

Niepoważny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się trak­to­wać po­waż­nie

 (1.2) nie­za­cho­wu­ją­cy po­wa­gi i od­po­wie­dzial­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niepowetowanie

wy­na­gro­dzić sobie po­nie­sio­ne krzyw­dy, stra­ty


Źródła:

SJP.pl

Niepowetowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go stra­ty, szko­dy lub krzyw­dy nie da się na­pra­wić


Źródła:

Wiktionary

Niepowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepowielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niepowiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowiązany

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie ma po­wią­zań, związ­ków z oma­wia­ną rze­czą lub osobą


Źródła:

Wiktionary

Niepowiększanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­więk­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowiększenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­więk­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepowodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wo­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­ci­wień­stwo po­wo­dze­nia, suk­ce­su; prze­gra­na, po­raż­ka


Źródła:

Wiktionary

Niepowołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wo­łać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowołany

nie­ma­ją­cy prawa do czy­nie­nia cze­goś; nie­u­po­waż­nio­ny, nie­od­po­wied­ni (np. do­ku­ment wpadł w nie­po­wo­ła­ne ręce)


Źródła:

SJP.pl

Niepowożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wo­zić.


Źródła:

Wiktionary

Niepowracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowrotny

taki, który jest przez­na­czo­ny na po­wrót


Źródła:

SJP.pl

Niepowrót

Nie­po­wrót ("art. 242 § 2 i 3 k.k.") – praw­ni­cze okre­śle­nie dwóch prze­stępstw skie­ro­wa­nych prze­ciw­ko wy­mia­ro­wi spra­wied­li­wo­ści, po­le­ga­ją­cych na:

Prze­stęp­stwa sta­no­wią wy­stęp­ki za­gro­żo­ne grzyw­ną, karą ogra­ni­cze­nia wol­no­ści albo po­zba­wie­nia wol­no­ści do roku.

Spraw­ca pod­le­ga su­ro­wszej od­po­wie­dzial­no­ści (karze po­zba­wie­nia wol­no­ści do lat 3), je­że­li dzia­ła w po­ro­zu­mie­niu z in­ny­mi oso­ba­mi, używa prze­mo­cy lub grozi jej uży­ciem albo usz­ka­dza miej­sce zam­knię­cia.


Źródła:

Wikipedia

Niepowstanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pow­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowstrzymany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się pow­strzy­mać, pow­ścią­gnąć


Nie­pow­strzy­ma­ny (ang. "Un­stop­pa­ble") – ame­ry­kań­ski thril­ler, film akcji z 2010 w re­ży­se­rii Tony’ego Scot­ta, z Den­ze­lem Was­hing­to­nem i Chri­sem Pinem w ro­lach głów­nych. Film zre­a­li­zo­wa­no na pod­sta­wie au­ten­tycz­nych wy­da­rzeń, które ro­ze­gra­ły się 15 maja 2001 roku w Ohio. Był to ostat­ni film wy­re­ży­se­ro­wa­ny przez Tony’ego Scot­ta (po­peł­nił sa­mo­bój­stwo w 2012 roku).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niepowstrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pow­strzy­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowtarzalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pow­ta­rzal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­pow­ta­rzal­ni


Źródła:

Wiktionary

Niepowtarzalny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­jąt­ko­wy, nadz­wy­czaj­ny, je­dy­ny w swoim ro­dza­ju


Źródła:

Wiktionary

Niepowtarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pow­ta­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowątpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wąt­pie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepowściągliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie pa­nu­je nad sobą; też: świad­czą­cy o ta­kiej po­sta­wie


Źródła:

Wiktionary

Niepozamykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­za­my­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niepozbawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zba­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niepozbawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zba­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niepozdrawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­dra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoznaka

daw­niej: nie­poz­na­nie; dziś tylko w wy­ra­że­niach "dla nie­poz­na­ki" - tak, żeby nie można było poz­nać kogoś lub cze­goś, albo "do nie­poz­na­ki" - nie do poz­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Niepoznanie

1. zdo­być wia­do­mo­ści o czymś;
2. doś­wiad­czyć cze­goś, prze­ko­nać się o czymś;
3. roz­poz­nać kogoś, coś po in­dy­wi­du­al­nych ce­chach;
4. za­wrzeć zna­jo­mość z kimś; przed­sta­wić kogoś komuś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­nać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepoznawalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­moż­ność poz­na­nia, zro­zu­mie­nia, wy­ja­śnie­nia cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Niepoznawalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie da się poz­nać


Źródła:

Wiktionary

Niepozorka

nie­po­zor­ka oj­cow­ska - ga­tu­nek słod­ko­wod­ne­go śli­ma­ka skrze­lo­dysz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Niepozorniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­zor­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepozorny

nie­bę­dą­cy tym, czym się wy­da­je


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wiel­ki, nie rzu­ca­ją­cy się w oczy, nie zwra­ca­ją­cy na sie­bie uwagi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepozostawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zo­sta­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepozostawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zo­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niepozowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepozwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niepozwolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­wo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niepozywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepozłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niepołomice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim;


Nie­po­ło­mi­ce – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Nie­po­ło­mi­ce.

We­dług da­nych Głów­ne­go Urzę­du Sta­ty­stycz­ne­go z 31 grud­nia 2025 r. mia­sto li­czy­ło 17 572 miesz­kań­ców i zaj­mo­wa­ło po­wierzch­nię 27,4 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niepołomicki

zwią­za­ny z Nie­po­ło­mi­ca­mi, do­ty­czą­cy Nie­po­ło­mic; nie­po­łom­ski (re­gio­nal­nie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­po­ło­mi­ca­mi, do­ty­czą­cy Nie­po­ło­mic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepołomiczanin

miesz­ka­niec Nie­po­ło­mic


Źródła:

SJP.pl

Niepołomiczanka

miesz­kan­ka Nie­po­ło­mic


Źródła:

SJP.pl

Niepołomski

re­gio­nal­nie: do­ty­czą­cy Nie­po­ło­mic, zwią­za­ny z Nie­po­ło­mi­ca­mi; nie­po­ło­mic­ki


Źródła:

SJP.pl

Niepołożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepołykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ły­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niepołączalny

nie­da­ją­cy się po­łą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Niepołączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­łą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepoślubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ślu­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niepośpieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­pie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niepośpieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­pie­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepoświadczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­wiad­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoświęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­wię­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niepoświęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­wię­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niepożeranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­że­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niepożyczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ży­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niepożyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ży­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepożyty

daw­niej:
1. spo­żyć, zjeść;
2. po­ko­nać, prze­móc, zła­mać


Źródła:

SJP.pl

Niepożywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ży­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niepożądanie

1. bar­dzo cze­goś pra­gnąć
2. czuć fi­zycz­ny po­ciąg w sto­sun­ku do kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­żą­dać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepożądany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, ja­kie­go się unika; od­wrot­ny do za­mie­rzo­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Niepracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepragnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepraktycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­prak­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepraktykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prak­ty­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepraktykujący

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wier­ny, który nie uczest­ni­czy w prak­ty­kach re­li­gij­nych

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od nie prak­ty­ko­wać


Źródła:

Wiktionary

Niepranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepraw

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. nie­win­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieprawda

wy­krzy­knik sy­gna­li­zu­ją­cy, że uwa­ża­my coś za niez­god­ne z praw­dą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co jest niez­god­ne z praw­dą;

wy­krzy­knik

 (2.1) czy­jaś od­po­wiedź wy­ra­ża­ją­ca gwał­tow­ne i sta­now­cze za­prze­cze­nie

 (2.2) uży­wa­ny na końcu frazy, w celu wy­ra­że­nia chęci pot­wier­dze­nia jej praw­dzi­wo­ści przez współ­roz­mów­cę, lub otrzy­ma­nia apro­ba­ty wobec po­prze­dza­ją­cej wy­krzy­knik frazy; czę­sto sto­so­wa­ny wraz z zmia­ną in­to­na­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieprawdaż

wy­krzy­knik "nie­praw­da" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą "-ż"


par­ty­ku­ła

 (1.1) wzmoc­nio­na forma wy­krzy­kni­ka/par­ty­ku­ły „nie­praw­da”, uży­wa­na na końcu frazy w celu skło­nie­nia do jej pot­wier­dze­nia przez współ­roz­mów­cę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprawdopodobieństwo

coś nie­praw­do­po­dob­ne­go, nie­ma­ją­ce cech praw­dzi­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Nieprawdopodobnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­praw­do­po­dob­ny

 (1.2) bar­dzo, nie­by­wa­le


Źródła:

Wiktionary

Nieprawdopodobniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­praw­do­po­dob­ny; bar­dziej nie­praw­do­po­dob­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieprawdopodobność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­praw­do­po­dob­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieprawdopodobny

po­tocz­nie: bar­dzo duży (np. nie­praw­do­po­dob­ny hałas)


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny cech praw­do­po­do­bień­stwa, nie­da­ją­cy się uznać za praw­dzi­wy

 (1.2) bar­dzo duży, niez­wy­kły, nie­sły­cha­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprawdziwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­praw­dzi­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieprawdziwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­praw­dzi­we


Źródła:

Wiktionary

Nieprawdziwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest praw­dzi­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieprawidłowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pra­wi­dło­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieprawidłowość

1. od­stęp­stwo od zasad, prze­pi­sów
2. zja­wi­sko, fakt po­zba­wio­ne pra­wi­dło­wo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pra­wi­dło­wo­ści

 (1.2) od­stęp­stwo od norm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprawidłowy

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z normą; niez­god­ny z tym, co pra­wi­dło­we


Źródła:

Wiktionary

Nieprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprawny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z pra­wem


Źródła:

Wiktionary

Nieprawomocność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pra­wo­moc­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieprawomocny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) praw. taki, który można za­skar­żyć lub od któ­re­go można się od­wo­łać do wyż­szej in­stan­cji


Źródła:

Wiktionary

Niepraworządność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­pra­wo­rząd­ne, brak pra­wo­rząd­no­ści

 (1.2) cecha tych, któ­rzy są nie­pra­wo­rząd­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieprawowicie

le­gal­ny, wła­ści­wy, ma­ją­cy prawo do cze­goś


przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pra­wo­wi­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprawowierność

w re­li­gii: wyz­na­wa­nie po­glą­dów, dog­ma­tów od­mien­nych od obo­wią­zu­ją­cych w danej re­li­gii, lecz nie­uz­na­nych przez nią za he­rez­ję; he­te­ro­dok­sja, he­te­ro­dok­sal­ność


Źródła:

SJP.pl

Nieprawość

czyn niesz­la­chet­ny; wy­stę­pek; wy­kro­cze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto nie jest prawy

 (1.2) zły czyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprawy

przy­miot­nik

 (1.1) (o czło­wie­ku) nie­ucz­ci­wy, niesz­la­chet­ny

 (1.2) za­ist­nia­ły w wy­ni­ku zła­ma­nia prawa


Źródła:

Wiktionary

Nieprażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprecyzyjny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny pre­cyz­ji, nie­do­kład­ny, nie­ści­sły


Źródła:

Wiktionary

Niepreferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pre­fe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprezentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pre­zen­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieproces

jeden z try­bów cy­wil­ne­go są­do­we­go po­stę­po­wa­nia roz­poz­naw­cze­go; po­stę­po­wa­nie nie­pro­ce­so­we


Źródła:

SJP.pl

Nieprocesowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­ce­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprocesowy

→ nie­pro­ces


Patrz:nieproces

Źródła:

SJP.pl

Nieprodukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­du­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprofesjonalista

osoba nie­bę­dą­ca fa­chow­cem w danej dzie­dzi­nie, nie­zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo daną dzie­dzi­ną


Źródła:

SJP.pl

Nieprofesjonalistka

→ nie­pro­fe­sjo­na­li­sta


Patrz:nieprofesjonalista

Źródła:

SJP.pl

Nieprofesjonalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny pro­fe­sjo­na­liz­mu


Źródła:

Wiktionary

Nieprogramowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­gra­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieproklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­kla­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprokurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­ku­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieproliferacja

nie­roz­po­wszech­nia­nie, nie­roz­prze­strze­nia­nie (zwła­szcza broni nu­kle­ar­nej); non­pro­li­fe­ra­cja


Źródła:

SJP.pl

Niepromienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­mie­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepromowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieproponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieproporcjonalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pro­por­cjo­nal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieproporcjonalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pro­por­cjo­nal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­pro­por­cjo­nal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieprorokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­ro­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprosperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­spe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieproszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nieproszony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie ocze­ku­je


Źródła:

Wiktionary

Nieprotestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­te­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­wa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprowiantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­wian­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprowice

Nie­pro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie piń­czow­skim, w gmi­nie Złota. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieprowokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­wo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepruszewo

Nie­pru­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Buk. Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 307 (Nowy To­myśl-Poz­nań), która w węźle Buk krzy­żu­je się z au­to­stra­dą A2.


Źródła:

Wikipedia

Nieprychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pry­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niepryskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pry­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzebaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ba­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzebicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzebieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzebieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzebrany

nie­da­ją­cy się zmie­rzyć, po­li­czyć, ogar­nąć; niez­mie­rzo­ny, nie­wy­czer­pa­ny (np. nie­prze­bra­ne za­pa­sy, nie­prze­bra­ny tłum)


Źródła:

SJP.pl

Nieprzebukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bu­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzebywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzecenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ce­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzechodni

przy­miot­nik

 (1.1) gram. o cza­sow­ni­ku: nie­ma­ją­cy formy stro­ny bier­nej


Źródła:

Wiktionary

Nieprzechodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzechowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cho­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzechylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­chy­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzecieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzecinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ci­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeciwdziałanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ciw­dzia­łać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeciwstawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ciw­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeciwstawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ciw­sta­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeciętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­prze­cięt­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeciętność

wy­róż­nia­nie się spoś­ród ogółu; szcze­gól­ność; nie­tu­zin­ko­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­prze­cięt­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­cięt­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzeciętny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się wy­róż­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeczekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cze­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czuć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeczuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeczytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzedefiniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­de­fi­nio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzedkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przed­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzedobrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­do­brzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzedstawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przed­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­glą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzegradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­gra­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzegrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­gry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzegryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­gry­zać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzegrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­grzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzegrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­grze­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzejednanie

brak skłon­no­ści do ustępstw, kom­pro­mi­sów; bez­kom­pro­mi­so­wość, nie­u­gię­tość, nie­u­stę­pli­wość


Źródła:

SJP.pl

Nieprzejednany

1. uzy­skać czy­jeś prze­ba­cze­nie lub czy­jąś zgodę na coś, zjed­nać sobie czy­jąś przy­chyl­ność; prze­bła­gać, uła­go­dzić;
2. rzad­ko: prze­jed­nać się - dać się uła­go­dzić, prze­stać się gnie­wać; prze­ba­czyć


przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się prze­ko­nać, na­kło­nić do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzejezdny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można po­ko­nać drogą


Źródła:

Wiktionary

Nieprzejeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzejrzyściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przej­rzy­ście


Źródła:

SJP.pl

Nieprzejście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przejść.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekarnawałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kar­na­wa­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekazywalność

cecha cze­goś nie­da­ją­ce­go się prze­ka­zać, przed­sta­wić w pełni


Źródła:

SJP.pl

Nieprzekazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeklinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kli­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ko­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekonująco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­prze­ko­nu­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekonujący

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy mocy prze­ko­ny­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekonywalność

cecha kogoś nie­da­ją­ce­go się prze­ko­nać


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­prze­ko­ny­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­ko­ny­wal­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzekonywalny

nie­da­ją­cy się prze­ko­nać


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­da­ją­cy się prze­ko­nać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzekonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ko­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekraczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kra­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekrajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kra­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekrzywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­krzy­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekształcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przeksz­tał­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekupność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co jest nie­prze­kup­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­kup­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekupny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się prze­ku­pić


Źródła:

Wiktionary

Nieprzekładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzelanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzelewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeliczony

po­li­czyć coś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl

Nieprzemakalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­ma­kal­ne, nie­prze­pu­szcza­ją­ce wil­go­ci

 (1.2) przen. cecha tych, któ­rzy są nie­prze­ma­kal­ni, od­por­ni na wpły­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemakalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­prze­pu­szcza­ją­cy wody ani wil­go­ci

 (1.2) przen. nie­po­dat­ny na wpły­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­mie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­mie­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­mie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemijalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­mi­jal­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przem­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzemyślany

przy­miot­nik

 (1.1) po­czy­nio­ny bez głęb­sze­go za­sta­no­wie­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieprzenoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­paść.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeparty

taki, któ­re­go nie można ode­przeć, przez­wy­cię­żyć ro­zu­mo­wa­niem, wy­sił­kiem woli (np. nie­prze­par­ta chęć uciecz­ki)


Źródła:

SJP.pl

Nieprzepicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­po­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­po­wie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepraszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pra­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pro­wa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pę­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzepływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzerażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzerażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ra­zić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzerwalność

cią­głość, nie­przer­wa­na trwa­łość; nie­prze­ry­wal­ność


Źródła:

SJP.pl

Nieprzerwanie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez przer­wy, cią­gle, przez cały czas


Źródła:

Wiktionary

Nieprzerwany

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy bez przer­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieprzerywalność

cią­głość, nie­przer­wa­na trwa­łość; nie­przer­wal­ność


Źródła:

SJP.pl

Nieprzerywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzerzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzerzynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­rzy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeskakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ska­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzestraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­stra­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzestrzeganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­strze­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­su­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sy­łać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeszkadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przesz­ka­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeszkodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przesz­ko­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeszukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­szu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesądność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­prze­sąd­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­sąd­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieprzesłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­słać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzetaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ta­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzetoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­to­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzetrwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przetr­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzetworzony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał przet­wo­rzo­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieprzetłumaczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­tłu­ma­czal­ne


Nie­prze­tłu­ma­czal­ność lub nie­prze­kła­dal­ność – cecha tek­stu lub wy­po­wie­dzi, dla któ­rej nie ist­nie­je adek­wat­ny od­po­wied­nik w innym (okre­ślo­nym) ję­zy­ku. Tek­sty uz­na­ne za nie­prze­tłu­ma­czal­ne okre­śla się mia­nem luk lub bra­ków lek­sy­kal­nych. Ter­min ten po­ja­wia się w kon­tek­ście trud­no­ści zwią­za­nych z osią­gnię­ciem tak zwa­ne­go ide­al­ne­go tłu­ma­cze­nia, co wy­ni­ka z ist­nie­nia kon­cep­cji i ter­mi­nów tak mocno osa­dzo­nych w danym ję­zy­ku i kul­tu­rze, że pre­cy­zyj­ne odw­zo­ro­wa­nie ich zna­cze­nia w innym ję­zy­ku staje się nie­wy­ko­nal­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieprzetłumaczalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do prze­tłu­ma­cze­nia, nie da­ją­cy się prze­tłu­ma­czyć na inny język


Źródła:

Wiktionary

Nieprzetłumaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­tłu­ma­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewidywalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­wi­dy­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­wi­dy­wal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewidywalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się prze­wi­dzieć


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewidywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wi­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewidziany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go cięż­ko było prze­wi­dzieć; nie­spo­dzie­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewiercanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wier­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wier­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wie­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewodniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wod­ni­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wo­zić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzewyższanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wyż­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przez­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przez­na­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzezroczysto

1. prze­pu­szcza­ją­cy pro­mie­nie świetl­ne; przej­rzy­sty; ażu­ro­wy;
2. umoż­li­wia­ją­cy wgląd oto­cze­nia za sobą; tran­spa­rent­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieprzezroczysty

przy­miot­nik

 (1.1) o sub­stan­cji nie­prze­pu­szcza­ją­cy świa­tła, nie­przej­rzy­sty

 (1.2) o tka­ni­nie nie­prześ­wie­ca­ją­cy na wylot, nie­prześ­wi­tu­ją­cy, nie ażu­ro­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieprzezwyciężenie

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. w spo­sób nie­przez­wy­cię­żo­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieprzezwyciężony

nie­moż­li­wy do przez­wy­cię­że­nia; nie­przez­wy­cię­żal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się przez­wy­cię­żyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzeładowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ła­do­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzełożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprześcigniony

1. taki, któ­re­go nie da się prze­ści­gnąć, wy­prze­dzić w biegu
2. taki, któ­re­go nie da się prze­wyż­szyć; niez­rów­na­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieprzeświecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prześ­wie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprześwitywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prześ­wi­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeźroczysto

1. de­li­kat­ny, jasny; przez­ro­czy­sty;
2. prze­pu­szcza­ją­cy pro­mie­nie świa­tła; ażu­ro­wy; przez­ro­czy­sty


Źródła:

SJP.pl

Nieprzeżuwające

gryźć, żuć długo i do­kład­nie, roz­drab­niać zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Nieprzeżuwający

gryźć, żuć długo i do­kład­nie, roz­drab­niać zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Nieprzeżycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzeżywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ży­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzybijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­bi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzybywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzychodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzychylność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­przy­chyl­ne; cecha tego, kto jest nie­przy­chyl­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieprzychylny

przy­miot­nik

 (1.1) na­sta­wio­ny nie­życz­li­wie; świad­czą­cy o czy­jejś nie­chę­ci

 (1.2) niez­god­ny z czy­imś ocze­ki­wa­niem


Źródła:

Wiktionary

Nieprzycinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ci­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyciszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ci­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyciśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­cis­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzydatność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­dat­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­dat­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieprzydatny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie przy­da­je się do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Nieprzydźwiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przydź­wi­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzygnębianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­gnę­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzygotowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­nied­bał przy­go­to­wań


Źródła:

Wiktionary

Nieprzygotowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­go­to­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjaciel

1. ktoś wrogo na­sta­wio­ny wobec kogoś lub cze­goś
2. wroga armia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś wrogo na­sta­wio­ny wobec kogoś lub cze­goś

 (1.2) wojsk. wroga armia, ogół wro­gich wojsk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzyjacielski

1. do­ty­czą­cy przy­ja­cie­la, skła­da­ją­cy się z przy­ja­ciół - osób po­zo­sta­ją­cych ze sobą w bli­skich sto­sun­kach, np. przy­ja­ciel­ska kom­pa­nia, pacz­ka, grupa;
2. taki jak wśród przy­ja­ciół, pełen życz­li­wo­ści, tro­ski i za­u­fa­nia; dobry, przy­jaz­ny, życz­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nie­przy­ja­cie­lem mi­li­tar­nym

 (1.2) przest. do­ty­czą­cy za­cho­wań lub emo­cji po­cho­dzą­cych od osoby wrogo na­sta­wio­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzyjazność

→ nie­przy­jaz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­jaz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­jaź­ni


Patrz:nieprzyjazny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzyjazny

przy­miot­nik

 (1.1) na­sta­wio­ny nie­chęt­nie, wrogo

 (1.2) taki, który nie sprzy­ja, sta­no­wią­cy przesz­ko­dę


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjaźnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­przy­jaz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjaźniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­przy­jaz­ny; bar­dziej nie­przy­jaz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieprzyjaźń

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan wro­go­ści wobec kogoś; brak przy­jaz­nych uczuć


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjemnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­przy­jem­ny, nie­mi­ło


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjemniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przy­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieprzyjemniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­przy­jem­ny; bar­dziej nie­przy­jem­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieprzyjemność

przy­kre zda­rze­nie, nie­przy­jem­na rzecz; przy­krość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­przy­jem­na sy­tu­a­cja albo rzecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzyjemny

przy­miot­nik

 (1.1) spra­wia­ją­cy przy­krość, wy­wo­łu­ją­cy nie­mi­łe od­czu­cia

 (1.2) za­cho­wu­ją­cy się w spo­sób nie­mi­ły dla oto­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­jąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyjście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyjść.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzykinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ki­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyklejanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­kle­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzykręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­krę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzykręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­krę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzykucnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­kuc­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzymierzalny

nie­da­ją­cy się przy­mie­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Nieprzymierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­mie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzymknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przym­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzymulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­mu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzymusowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­mu­so­we; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­mu­so­wi


Źródła:

Wiktionary

Nieprzymykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­my­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzynoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypadkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­pad­ko­we; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­pad­ko­wi


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypieczętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pie­czę­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypominanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­po­mi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzypuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyrządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­rzą­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyrządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­rzą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzysiadalny

o na­stro­ju: taki, w któ­rym nie ma się ocho­ty na kon­takt z ludź­mi


Źródła:

SJP.pl

Nieprzysięganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­się­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyspieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­spie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyspieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­spie­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzysporzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­spo­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzystawalnie

pa­su­ją­cy do cze­goś; zgod­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieprzystawalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­sta­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­sta­wal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieprzystojniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przy­stoj­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieprzystojność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. cecha tego, co nie­o­by­czaj­ne

 (1.2) przest. czyn niez­god­ny z do­bry­mi oby­cza­ja­mi


Źródła:

Wiktionary

Nieprzystojny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o męż­czyź­nie nie­a­trak­cyj­ny zew­nętrz­nie, o nie­mi­łej, nie­cie­ka­wej po­wierz­chow­no­ści

 (1.2) przest. niez­god­ny z do­bry­mi oby­cza­ja­mi


Źródła:

Wiktionary

Nieprzystosowalność

nie­moż­ność przy­sto­so­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Nieprzystosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­sto­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzystępniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przy­stęp­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieprzystępniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­przy­stęp­ny; bar­dziej nie­przy­stęp­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieprzystępny

przy­miot­nik

 (1.1) psych. za­cho­wu­ją­cy dy­stans w re­la­cjach z ludź­mi

 (1.2) zbyt za­wi­ły; trud­ny do zro­zu­mie­nia

 (1.3) taki, do któ­re­go trud­no do­trzeć


Źródła:

Wiktionary

Nieprzystępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyswajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przys­wa­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzysyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­sy­łać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzysłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­sła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzytoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­to­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzytomność

utra­ta świa­do­mo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. stan cał­ko­wi­tej utra­ty przy­tom­no­ści; brak przy­tom­no­ści

 (1.2) daw. stan bycia nie­o­bec­nym gdzieś w kon­kret­nym cza­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzytomny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który stra­cił przy­tom­ność, świa­do­mość

 (1.2) przen. oszo­ło­mio­ny, nie my­ślą­cy ra­cjo­nal­nie, trzeź­wo


Źródła:

Wiktionary

Nieprzytulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­tu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzytulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­tu­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyturanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­tu­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzywiezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wieźć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzywitanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wi­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzywiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzywoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wo­ły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzywłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wła­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyz­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyz­na­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyzwoicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­przyz­wo­i­ty


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyzwoiciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przyz­wo­i­cie


Źródła:

SJP.pl

Nieprzyzwoitość

1. brak przyz­wo­i­to­ści
2. coś nie­przyz­wo­i­te­go, na­ru­sza­ją­ce­go normy, za­sa­dy (czyn, zwrot itp.)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak przyz­wo­i­to­ści

 (1.2) coś nie­przyz­wo­i­te­go, bu­dzą­ce­go obu­rze­nie i zgor­sze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieprzyzwoity

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) niez­god­ny z po­wszech­ny­mi za­sa­da­mi mo­ral­ny­mi (czę­sto w kon­tek­ście sek­su­al­nym)


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przys­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyśpieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyś­pie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprzyświecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyś­wie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niepróbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pró­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepróżnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|próż­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieprędko

przy­słó­wek

 (1.1) po­wo­li, bez poś­pie­chu


Źródła:

Wiktionary

Niepsioczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|psio­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepsuj

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niepszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pszczyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieptaszkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ptasz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepublikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­bli­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niepucowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepudłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­dło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pukać.


Źródła:

Wiktionary

Niepunktualniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­punk­tu­al­nie


Źródła:

SJP.pl

Niepunktualniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­punk­tu­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Niepunktualność

nie­przy­cho­dze­nie na czas, spóź­nia­nie się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­punk­tu­al­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­punk­tu­al­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niepustoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­sto­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niepuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niepylak

nie­py­lak apol­lo - motyl, w Pol­sce chro­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Niepyskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|py­sko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pytać.


Źródła:

Wiktionary

Niepójście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pójść.


Źródła:

Wiktionary

Niepóźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­póź­no


Źródła:

SJP.pl

Niepączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pącz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepąsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pą­so­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepęchcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pęch­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niepęcznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pęcz­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niepędzlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pędz­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niepękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pękać.


Źródła:

Wiktionary

Niepłacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pła­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niepłakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pła­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niepłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pła­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Niepłodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. brak płod­no­ści, przej­ścio­wa nie­zdol­ność do roz­ro­du

 (1.2) bot. nie­da­wa­nie owo­ców

 (1.3) nie­u­ro­dzaj­ność


Nie­płod­ność – stan, w któ­rym za­cho­dzi nie­moż­ność zaj­ścia w ciążę po­mi­mo rocz­ne­go współ­ży­cia sek­su­al­ne­go z prze­cięt­ną czę­stot­li­wo­ścią 3–4 sto­sun­ków ty­god­nio­wo, bez sto­so­wa­nia ja­kich­kol­wiek środ­ków an­ty­kon­cep­cyj­nych.

Pro­blem do­ty­czy 10–15% par w wieku re­pro­duk­cyj­nym; w 35% przy­czy­na nie­płod­no­ści leży po stro­nie ko­bie­ty i w tylu samo po stro­nie męż­czyz­ny, a za 10% od­po­wia­da­ją oboje.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niepłodny

przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku, zwie­rzę­ciu: nie­zdol­ny do roz­ro­du, pło­dze­nia; nie wy­da­ją­cy po­tom­stwa

 (1.2) o ro­śli­nie: nie ro­dzą­cy owo­ców

 (1.3) o ziemi, gle­bie: ja­ło­wy, nie­u­ro­dzaj­ny, pu­styn­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepłonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pło­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepłowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pło­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niepłukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|płu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niepłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pły­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niepłynnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­płyn­ny


Źródła:

Wiktionary

Niepływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierabowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieracjonalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­kie­ru­ją­cy się ro­zu­mem


Źródła:

Wiktionary

Nieraczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieraczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|racz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierad

tyle co: nie­chęt­nie


Nie­rad, Nie­red – sta­ro­pol­skie imię mę­skie zło­żo­ne z czło­nów "Nie-" (prze­cze­nie) i "-rad" ("być za­do­wo­lo­nym, chęt­nym, cie­szyć się"). Być może oz­na­cza­ło "ten, który się nie cie­szy".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieradka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieradowice

Nie­ra­do­wi­ce – część mia­sta Ot­mu­chów w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Ot­mu­chów.

Wieś Nie­ra­do­wi­ce zo­sta­ła włą­czo­na do mia­sta 1 stycz­nia 2018.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieradowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Nieradzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieradzik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nierafinowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­fi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierafinowany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie zo­stał pod­da­ny pro­ce­so­wi ra­fi­na­cji (oczy­szcza­nia)


Źródła:

Wiktionary

Nierajzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|raj­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieranienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ranić.


Źródła:

Wiktionary

Nieraportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­por­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierasowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ra­so­we


Źródła:

Wiktionary

Nierasowy

przy­miot­nik

 (1.1) o zwie­rzę­tach: nie bę­dą­cy ra­so­wym, nie­na­le­żą­cy do żad­nej rasy


Źródła:

Wiktionary

Nieraszplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rasz­plo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieraz

1. czę­sto, wie­lo­krot­nie;
2. cza­sem, nie­kie­dy


przy­słó­wek

 (1.1) wiele razy, czę­sto

 (1.2) cza­sa­mi, nie­kie­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|razić.


Źródła:

Wiktionary

Nierdzewienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rdze­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Nierdzewka

po­tocz­nie:
1. stal nier­dzew­na;
2. przed­miot ze stali nier­dzew­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. stal nier­dzew­na

 (1.2) pot. przed­miot ze stali nier­dzew­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierdzewny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­u­le­ga­ją­cy rdze­wie­niu, od­por­ny na rdze­wie­nie


Źródła:

Wiktionary

Niereagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­a­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierealizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­a­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierealnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­re­al­ny


Źródła:

Wiktionary

Nierealniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­re­al­nie


Źródła:

SJP.pl

Nierealniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­re­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Nierealność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­re­al­ne


Źródła:

Wiktionary

Nierealny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ist­nie­je w rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) taki, któ­re­go nie da się urze­czy­wist­nić

 (1.3) po­zba­wio­ny zdro­we­go roz­sąd­ku, nie ma­ją­cy re­al­nych pod­staw


Źródła:

Wiktionary

Nierechtownie

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Kresy. nie­słusz­nie


Źródła:

Wiktionary

Nierecyklingowalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ekol. taki, który nie na­da­je się do re­cy­klin­gu


Źródła:

Wiktionary

Nieredukowalność

nie­moż­ność zre­du­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Niereferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­fe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niereflektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­flek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niereformowalność

nie­moż­ność ulep­sze­nia, zre­for­mo­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie daje się zre­for­mo­wać, zmie­nić, na­pra­wić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niereformowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie daje się zre­for­mo­wać, na­pra­wić, na­wró­cić, zmie­nić


Źródła:

Wiktionary

Nierefowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieregularnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­re­gu­lar­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieregularniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­re­gu­lar­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieregularniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­re­gu­lar­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieregularnik

coś uka­zu­ją­ce­go lub od­by­wa­ją­ce­go się nie­re­gu­lar­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieregularność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­re­gu­lar­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieregularny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­ja­wia­ją­cy się, dzia­ła­ją­cy, wy­stę­pu­ją­cy w nie­rów­nych od­stę­pach czasu

 (1.2) ma­ją­cy kształt, wy­gląd lub formę inną, nie­ty­po­wą dla obiek­tów da­ne­go typu

 (1.3) jęz. gram. taki, który nie pod­le­ga danej re­gu­le, od­bie­ga od niej

 (1.4) wojsk. nie­na­le­żą­cy do wojsk sta­łych, for­mo­wa­ny do­raź­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieregulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­gu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niereklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­kla­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierekomendowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­ko­men­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierekompensowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­kom­pen­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierekrutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­kru­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierelatywistyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­re­la­ty­wi­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­re­la­ty­wi­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niereligijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak re­li­gij­no­ści, bycie nie­re­li­gij­nym, nie­wia­ra


Nie­re­li­gij­ność ( irréligion) lub bez­wyz­na­nio­wość – brak wyz­na­nia re­li­gij­ne­go, po­sta­wa obo­jęt­no­ści lub nie­chę­ci wobec re­li­gii.

Po­ję­cie poś­wiad­czo­ne po raz pier­wszy jako irréligion w 1527 roku. Za­leż­nie od kon­tek­stu może być od­no­szo­ne do ate­iz­mu, agno­sty­cyz­mu, de­iz­mu, pan­te­iz­mu, scep­ty­cyz­mu, wol­no­my­śli­ciel­stwa, świec­kie­go hu­ma­niz­mu lub se­ku­la­ryz­mu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niereligijny

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem re­li­gij­no­ści

 (1.2) taki, który nie do­ty­czy re­li­gii


Źródła:

Wiktionary

Nieremontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­mon­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierentowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ren­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Nierentowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ren­tow­ny


Źródła:

SJP.pl

Niereperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­pe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niereprezentatywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­re­pre­zen­ta­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­re­pre­zen­ta­tyw­ni


Źródła:

Wiktionary

Niereprezentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­pre­zen­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niereranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rerać.


Źródła:

Wiktionary

Nieresetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­se­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­wa­lu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierewidowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­wi­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierewokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­wo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierezerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­zer­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierezultowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­zul­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierezydent

1. osoba nie­ma­ją­ca miej­sca za­miesz­ka­nia w danym kraju;
2. pod­miot nie­ma­ją­cy sie­dzi­by w danym kraju


Źródła:

SJP.pl

Nierezydentka

ko­bie­ta nie­ma­ją­ca miej­sca za­miesz­ka­nia w danym kraju


Źródła:

SJP.pl

Nierezygnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­zy­gno­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieriungri

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Ja­ku­cji;


Nie­riun­gri ( Нерюнгри) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Ja­ku­cji.

Leży u pod­nó­ża Gór Sta­no­wych, u uj­ścia rzeki Nie­riun­gri do rzeki Czul­man (do­pływ Timp­to­nu); ok. 650 km na po­łud­nio­wy za­chód od Ja­kuc­ka; głów­ne mia­sto Po­łud­nio­wo­ja­kuc­kie­go Za­głę­bia Wę­glo­we­go; oś­ro­dek wy­do­by­cia węgla ka­mien­ne­go; prze­mysł ma­szy­no­wy; fa­bry­ka domów; elek­trow­nia ciepl­na; po­łą­cze­nie ko­le­jo­we w kie­run­ku po­łud­nio­wym z Tyndą i Tom­mo­tem na pół­noc; w po­bli­skiej miej­sco­wo­ści Czul­man port lot­ni­czy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nierl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w pół­noc­nej Rosji prze­du­ral­skiej, prawy do­pływ Wołgi;


Nierl (ros. "Нерль", t. Nierl Woł­żań­ska – "Нерль Волжская", Wiel­ka Nierl – "Нерль Большая") – rzeka w pół­noc­nej Rosji prze­du­ral­skiej (ob­wo­dy ja­ro­sław­ski i twer­ski), prawy do­pływ Wołgi w zle­wi­sku Morza Ka­spij­skie­go. Dłu­gość – 112 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 3270 km², śred­ni prze­pływ 55 km przed uj­ściem – 12,8 m³/s. Że­glow­na 40 km od uj­ścia. Reżim mie­sza­ny z prze­wa­gą śnież­ne­go. Po­kry­wa lo­do­wa od li­sto­pa­da do kwiet­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieroba

re­gio­nal­nie: nie­rób (o ko­bie­cie)


Źródła:

SJP.pl

Nierobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|robić.


Źródła:

Wiktionary

Nieroborowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­bo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierochmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roch­ma­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieroda

naz­wi­sko


Nie­ro­da – przy­sió­łek wsi Ruda w Pol­sce po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie sta­lo­wo­wol­skim, w gmi­nie Bo­ja­nów. Do końca 2017 roku był to przy­sió­łek wsi Przy­szów}.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nierodowodowy

przy­miot­nik

 (1.1) zool. nie ma­ją­cy do­ku­men­tu ro­do­wo­du


Źródła:

Wiktionary

Nierodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nierogacizna

trzo­da chlew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. świ­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieromanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­ma­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieromantyczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­wią­za­ny z ro­man­tyz­mem

 (1.2) nie­wy­ka­zu­ją­cy ro­man­tyz­mu, ani uczu­cio­wy ani ma­rzy­ciel­ski


Źródła:

Wiktionary

Nieronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ronić.


Źródła:

Wiktionary

Nierostowo

Nie­ro­sto­wo (kaszb. "Nierzostowò" lub "Nie­ro­sław", niem. "Nie­ro­staw") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Ko­na­rzy­ny. Leży nad po­łud­nio­wym brze­giem je­zio­ra Nie­rzo­sto­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nierosyjski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ro­syj­ski, nie ma ro­syj­skich cech


Źródła:

Wiktionary

Nierozanielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­za­nie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozbicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zbić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zbie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zbi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozchlapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozch­la­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozchwierutanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­chwie­ru­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozcieńczony

przy­miot­nik

 (1.1) taki któ­re­go gę­stość nie zo­sta­ła zmie­nio­na przez do­da­nie roz­cień­czal­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Nierozciągliwie

da­ją­cy się roz­cią­gać, roz­cią­gnąć


Źródła:

SJP.pl

Nierozczarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­cza­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozczęstowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­czę­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozdawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zda­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozdrabnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­drab­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozdysponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zdy­spo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozdziawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­dzia­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozdzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­dzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozdzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­dzie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozdzielność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­roz­dziel­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­roz­dziel­ni


Źródła:

Wiktionary

Nierozdzielny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się roz­dzie­lić, nie do po­dzia­łu


Źródła:

Wiktionary

Nierozebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­ze­brać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozegrana

remis


Źródła:

SJP.pl

Nierozerwalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób trwa­ły


Źródła:

Wiktionary

Nierozerwalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­moż­ność ro­zer­wa­nia, ro­złą­cze­nia, roz­dzie­le­nia da­nych ele­men­tów


Źródła:

Wiktionary

Nierozerwalny

da­ją­cy się ro­zer­wać, ro­złą­czyć


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się ro­zer­wać; trwa­le wią­żą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierozgarnięty

przy­miot­nik

 (1.1) my­ślą­cy wol­niej od in­nych; o ni­kłej by­stro­ści umy­słu; mało in­te­li­gent­ny


Źródła:

Wiktionary

Nierozgoryczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­go­ry­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ja­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozjaśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ja­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozkazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozkoszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ko­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozkuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ku­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozkwitanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozk­wi­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozmarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­od­ma­rza­nie

 (1.2) niew­pra­wia­nie w stan ma­rze­nia


Źródła:

Wiktionary

Nierozmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­mie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozminowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­mi­no­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozmyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­my­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Nieroznamiętnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­na­mięt­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­nie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozp.

skrót od: nie­roz­pu­szczal­ny


Źródła:

SJP.pl

Nierozpaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozparcelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­par­ce­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­try­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­trzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozplantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­plan­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpoczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­po­czy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpowszechnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­po­wszech­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpoznawalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się roz­poz­nać


Źródła:

Wiktionary

Nierozprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozprężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­prę­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpuszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można roz­pu­ścić


Źródła:

Wiktionary

Nierozpuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozpłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pła­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Nierozrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­rzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozróżnialność

nie­moż­ność do­strze­że­nia róż­ni­cy mię­dzy kimś a kimś lub czymś a czymś; nie­o­dróż­nial­ność


Źródła:

SJP.pl

Nierozsadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­sa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozsadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­sa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozsmarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozs­ma­ro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozstrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­strze­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozstrzygalny

da­ją­cy się roz­strzy­gnąć; roz­wią­zy­wal­ny, roz­wią­zal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­moż­li­wy do roz­strzy­gnię­cia, nie­da­ją­cy się roz­strzy­gnąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierozszarpywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­szar­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozszczepianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­szcze­piać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozszerzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­sze­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozsądek

brak zdol­no­ści traf­nej oceny sy­tu­a­cji i od­po­wied­nie­go za­cho­wa­nia się; brak roz­sąd­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak roz­sąd­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierozsądnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­roz­sąd­ny


Źródła:

Wiktionary

Nierozsądniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­roz­sąd­nie


Źródła:

SJP.pl

Nierozsądniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­roz­sąd­ny


Źródła:

SJP.pl

Nierozsądny

przy­miot­nik

 (1.1) bez roz­sąd­ku

 (1.2) świad­czą­cy o braku roz­sąd­ku


Źródła:

Wiktionary

Nieroztańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­tań­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieroztkliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozt­kli­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieroztropnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­roz­trop­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieroztropniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­roz­trop­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieroztropniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­roz­trop­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieroztropność

brak roz­wa­gi lub roz­sąd­ku; lek­ko­myśl­ność, bez­tro­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak roz­trop­noś­sci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieroztropny

przy­miot­nik

 (1.1) po­stę­pu­ją­cy bez do­sta­tecz­ne­go na­my­słu i prze­wi­dy­wa­nia skut­ków swo­ich dzia­łań lub świad­czą­cy o takim za­cho­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Nierozum

daw­niej: brak roz­sąd­ku, roz­wa­gi; głu­po­ta


Źródła:

SJP.pl

Nierozumnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ro­zum­ny


Źródła:

Wiktionary

Nierozumniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ro­zum­nie


Źródła:

SJP.pl

Nierozumniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ro­zum­ny


Źródła:

SJP.pl

Nierozumny

przy­miot­nik

 (1.1) głupi, bez­myśl­ny

 (1.2) nie­zdol­ny do my­śle­nia, ro­zu­mo­wa­nia, wnio­sko­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Nierozwaga

lek­ko­myśl­ność


Źródła:

SJP.pl

Nierozważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wa­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nierozważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­roz­waż­ny, bez­myśl­nie, nie­roz­sąd­nie, lek­ko­myśl­nie


Źródła:

Wiktionary

Nierozważniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­roz­waż­nie


Źródła:

SJP.pl

Nierozważniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­roz­waż­ny


Źródła:

SJP.pl

Nierozważność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­roz­waż­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­roz­waż­ni


Źródła:

Wiktionary

Nierozważny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który dzia­ła bez roz­wa­gi, na­my­słu


Źródła:

Wiktionary

Nierozweselanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­we­se­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozweselenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­we­se­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nierozwieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozwieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozwijalny

o fi­gu­rze ste­re­o­me­trycz­nej, po­wierzch­ni: da­ją­cy się przeksz­tał­cić na pła­szczyz­nę z za­cho­wa­niem dłu­go­ści


Źródła:

SJP.pl

Nierozwijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozwinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nierozwiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wią­zać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozwiązywalny

nie­da­ją­cy się roz­wią­zać


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­moż­li­wy do roz­wią­za­nia lub roz­wi­kła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierozwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozwojowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­roz­wo­jo­we; cecha tych, któ­rzy są nie­roz­wo­jo­wi


Źródła:

Wiktionary

Nierozładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zła­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozładowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zła­do­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozłączalny

nie­da­ją­cy się ro­złą­czyć; nie­ro­złącz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nierozłączka

mała pa­puż­ka z ro­dza­ju o tej samej naz­wie z ro­dzi­ny gład­ko­ję­zycz­nych, o dłu­gim ogo­nie i róż­no­barw­nym upie­rze­niu; sa­miec i sa­mi­ca za­wsze żyją bli­sko sie­bie - stąd nazwa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. mała pa­pu­ga ży­ją­ca w Afry­ce, za­wsze w parze z inną;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierozłączny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się ro­złą­czyć, nie­moż­li­wy do ro­złą­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Nierozśmieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­śmie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozś­pie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierozświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nierośnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ros­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nierośno

Nie­ro­śno – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Dą­bro­wa Bia­ło­stoc­ka.

W roku 1613 wieś w po­wie­cie Gro­dzień­skim WKL.

W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym dzia­ła­ła tu Spół­dziel­nia Mle­czar­ska w Nie­ro­śniu sp.z o.o.


Źródła:

Wikipedia

Nieruchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieruchawiec

daw­niej: czło­wiek ocię­ża­ły, po­wol­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieruchawość

→ nie­ru­cha­wy


Patrz:nieruchawy

Źródła:

SJP.pl

Nieruchawy

1. po­tocz­nie: ruch­li­wy, żwawy, rześ­ki;
2. daw­niej: ru­sza­ją­cy się, ru­cho­my


Źródła:

SJP.pl

Nieruchliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ruch­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ruch­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Nieruchomo

przy­słó­wek

 (1.1) bez ruchu, nie po­ru­sza­jąc się, nie wy­ko­nu­jąc żad­nych ru­chów


Źródła:

Wiktionary

Nieruchomościowy

→ nie­ru­cho­mość


Patrz:nieruchomość

Źródła:

SJP.pl

Nieruchomość

1. stan bez­ru­chu; bycie nie­ru­cho­mym
2. część po­wierzch­ni ziem­skiej, sta­no­wią­ca odręb­ny przed­miot włas­no­ści, jak rów­nież bu­dy­nek trwa­le z grun­tem zwią­za­ny lub część ta­kie­go bu­dyn­ku, je­że­li sta­no­wi odręb­ny od grun­tu przed­miot włas­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. ekon. grunt, bu­dy­nek trwa­le zwią­za­ny z grun­tem lub część bu­dyn­ku, które sta­no­wią odręb­ny przed­miot włas­no­ści;

 (1.2) stan bez­ru­chu

 (1.3) od­przym. cecha tego, co jest nie­ru­cho­me; cecha tych, któ­rzy są nie­ru­cho­mi


Nie­ru­cho­mość – jeden z ro­dza­jów rze­czy w ro­zu­mie­niu prawa cy­wil­ne­go.

Po­ję­cie nie­ru­cho­mo­ści w pol­skim sy­ste­mie praw­nym.

Zgod­nie z art. 46 § 1 Ko­dek­su cy­wil­ne­go (k.c.), „nie­ru­cho­mo­ścia­mi są czę­ści po­wierzch­ni ziem­skiej sta­no­wią­ce odręb­ny przed­miot włas­no­ści (grun­ty), jak rów­nież bu­dyn­ki trwa­le z grun­tem zwią­za­ne lub czę­ści ta­kich bu­dyn­ków, je­że­li na mocy prze­pi­sów szcze­gól­nych sta­no­wią odręb­ny od grun­tu przed­miot włas­no­ści”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieruchomy

przy­miot­nik

 (1.1) bez ruchu, nie zmie­nia­ją­cy po­zy­cji, po­ło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Nierujnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ruj­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|runąć.


Źródła:

Wiktionary

Nierurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieruszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nierycerskość

→ nie­ry­cer­ski


Patrz:nierycerski

Źródła:

SJP.pl

Nierychliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­rych­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­rych­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Nierychliwy

przy­miot­nik

 (1.1) przest. taki, który nie spie­szy się z dzia­ła­nia­mi, re­ak­cją


Źródła:

Wiktionary

Nierychtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rych­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierychłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ry­chłe; cecha tych, któ­rzy są nie­rych­li


Źródła:

Wiktionary

Nieryczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Nierymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rypać.


Źródła:

Wiktionary

Nierysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierytmiczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy rytmu, nie­re­gu­lar­ny


Źródła:

Wiktionary

Nierywalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­wa­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieryzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­zy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nierzadko

przy­słó­wek

 (1.1) dość czę­sto


Źródła:

Wiktionary

Nierzeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzec.


Źródła:

Wiktionary

Nierzeczywisty

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ist­nie­je w rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) taki, który nie jest au­ten­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nierzetelny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z wy­ma­ga­nia­mi lub za­sa­da­mi; wy­ko­na­ny nie­pra­wi­dło­wo, bez za­cho­wa­nia wy­ma­ga­nej sta­ran­no­ści

 (1.2) taki, który nie wy­ko­nu­je swo­ich obo­wiąz­ków na­le­ży­cie, nie można na nim po­le­gać

 (1.3) nie­o­par­ty na praw­dzi­wych lub spraw­dzo­nych in­for­ma­cjach


Źródła:

Wiktionary

Nierzeźbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzeź­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nierzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nierzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nierzwicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nierzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nierzygnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzy­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Nierząd

1. od­by­wa­nie sto­sun­ków płcio­wych w ce­lach za­rob­ko­wych; pro­sty­tu­cja;
2. czyny wy­kra­cza­ją­ce poza normy mo­ral­no-oby­cza­jo­we da­ne­go spo­łe­czeń­stwa w za­kre­sie sto­sun­ków sek­su­al­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) praw. czyny sek­su­al­ne niez­god­ne z nor­ma­mi oby­cza­jo­wy­mi i mo­ral­ny­mi

 (1.2) przest. brak rządu, chaos spo­łecz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierządnica

prze­sta­rza­le: ko­bie­ta upra­wia­ją­ca nie­rząd; pro­sty­tut­ka, jaw­no­grzesz­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca nie­rząd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierządny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nie­rzą­dem


Źródła:

Wiktionary

Nierządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nierzępolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzę­po­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nierób

męż­czyz­na le­ni­wy, wy­mi­gu­ją­cy się od pracy; leń, le­niuch, próż­niak, bu­me­lant, leser, nygus, obi­bok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. czło­wiek stro­nią­cy od pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieróbka

nie­rób­ka czar­nia­wa - ga­tu­nek ho­lark­tycz­nej mrów­ki z rzędu błon­kos­krzy­dłych


Źródła:

SJP.pl

Nieróbstwo

po­gard­li­wie o mar­no­tra­wie­niu czasu, który po­win­no przez­na­czyć się pracę; nie­chęć do pracy, próż­niact­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. uchy­la­nie się od pracy, obo­wiąz­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nierówienka

nie­ró­wien­ka zmien­na - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych; list­nik zmien­no­barw­ny


Źródła:

SJP.pl

Nierównanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rów­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nierównie

gład­ki, pła­ski, bez dołów i wznie­sień


Źródła:

SJP.pl

Nierówniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­rów­no


Źródła:

SJP.pl

Nierównoczesność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­rów­no­czes­ne


Źródła:

Wiktionary

Nierównomierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak rów­no­mier­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nierównomierny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest równy, jed­no­li­ty ani stały


Źródła:

Wiktionary

Nierównowaga

nie­rów­ny układ


Źródła:

SJP.pl

Nierównoząbkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy nie­rów­ne ząbki (na li­ściach)


Źródła:

Wiktionary

Nierówność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak rów­no­ści, nie­rów­no­wa­ga lub brak spra­wied­li­wo­ści

 (1.2) brak rów­no­ści po­wierzch­ni, brak gład­ko­ści

 (1.3) mat. wy­ra­że­nia al­ge­bra­icz­ne po­łą­czo­ne zna­kiem <, >, ≤ lub ≥, okre­śla­ją­cym wa­ru­nek jaki mają speł­niać roz­wią­za­nia;


Nie­rów­ność – pewna re­la­cja po­rząd­ku mię­dzy dwoma wy­ra­że­nia­mi.

Jest to więc jedno z na­stę­pu­ją­cych wy­ra­żeń lo­gicz­nych, ina­czej for­muł lo­gicz­nych:

Dwie pier­wsze nie­rów­no­ści na­zy­wa­ne są ostry­mi lub moc­ny­mi; dwie na­stęp­ne nie­o­stry­mi lub sła­by­mi. Ostre są prze­ciwz­wrot­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nierówny

gład­ki, pła­ski, bez dołów i wznie­sień


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy rów­nej, gład­kiej, jed­no­li­tej po­wierzch­ni

 (1.2) ma­ją­cy nie­re­gu­lar­ny kształt

 (1.3) inny, róż­nią­cy się pod wzglę­dem wiel­ko­ści, siły, na­tę­że­nia

 (1.4) ma­ją­cy zmien­ne tempo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieróżnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|róż­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nierąbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rąbać.


Źródła:

Wiktionary

Nieręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nierżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rżnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niesabotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­bo­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niesalutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­lu­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesamodzielnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sa­mo­dziel­ny; z czy­jąś po­mo­cą


Źródła:

Wiktionary

Niesamodzielniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sa­mo­dziel­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesamodzielność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­sa­mo­dziel­ne


Źródła:

Wiktionary

Niesamodzielny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest sa­mo­dziel­ny, który czę­sto ko­rzy­sta z cu­dzej po­mo­cy

 (1.2) taki, który zo­stał wy­ko­na­ny przy czy­jejś po­mo­cy

 (1.3) zwią­za­ny z czymś, nie two­rzą­cy sa­mo­dziel­nej ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Niesamowicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sa­mo­wi­ty

 (1.2) bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Niesamowitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sa­mo­wi­te; cecha tych, któ­rzy są nie­sa­mo­wi­ci


Nie­sa­mo­wi­tość ( das Un­he­im­li­che, un­can­ny) – czyn­nik wy­wo­łu­ją­cy uczu­cia nie­po­ko­ju i stra­chu po­przez jed­no­czes­ne po­sia­da­nie cech ob­co­ści i ta­jem­ni­czo­ści oraz cech zja­wi­ska do­brze zna­ne­go. Strach wy­wo­ły­wa­ny przez nie­sa­mo­wi­te wy­ni­ka z za­ist­nie­nia dy­so­nan­su poz­naw­cze­go w per­cep­cji da­ne­go zja­wi­ska.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niesamowitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sa­mo­wi­ty


Źródła:

SJP.pl

Niesamowity

1. bu­dzą­cy obawę swą nie­ty­po­wo­ścią; nie­po­ko­ją­cy
2. ogrom­ny, nadz­wy­czaj­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się, niez­wy­kły, bar­dzo nie­ty­po­wy

 (1.2) bar­dzo in­ten­syw­ny, wy­róż­nia­ją­cy się na­si­le­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niesamplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sam­plo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesankcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sank­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesarkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sar­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niesarknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sar­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niesatysfakcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­tys­fak­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesaunowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­u­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieschematyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­che­ma­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­che­ma­tycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieschodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|scho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieschowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|scho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieschrystianizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|schry­stia­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieschwytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|schwy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieschylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|schy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieseedowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­e­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesegregowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­gre­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sej­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesejsmiczny

przy­miot­nik

 (1.1) geol. zob. asejs­micz­ny.


Źródła:

Wiktionary

Niesekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieseksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sek­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieseksowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sek­sow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­sek­sow­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieseplenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­ple­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieserfowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ser­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieserwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ser­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesforniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nies­for­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesforniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nies­for­ny


Źródła:

SJP.pl

Niesforny

niech­cą­cy pod­po­rząd­ko­wać się, nie­zdy­scy­pli­no­wa­ny, nie­po­słusz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­słusz­ny, nie­grzecz­ny, nie­zdy­scy­pli­no­wa­ny

 (1.2) o wło­sach: trud­ny do uło­że­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niesiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niesianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|siać.


Źródła:

Wiktionary

Niesiebędowice

Nie­sie­bę­do­wi­ce ( Nüßdorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Kor­fan­tów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niesiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niesiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Niesiekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nieść.


Źródła:

Wiktionary

Niesikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sikać.


Źródła:

Wiktionary

Niesiknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|si­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niesiodłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sio­dłać.


Źródła:

Wiktionary

Niesiołowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niesiołowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niesiuranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|siu­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niesiwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|si­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niesiąkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sią­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niesięganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|się­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskalany

zbru­dzić, zbez­cze­ścić, zhań­bić, spro­fa­no­wać, splu­ga­wić


przy­miot­nik

 (1.1) nie­spla­mio­ny ni­czym mo­ral­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieskamienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­mie­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieskanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskazitelnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ska­zi­tel­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieskazitelność

przy­słó­wek

 (1.1) cecha tego, co nie­ska­zi­tel­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieskazitelny

1. nie­na­gan­ny, taki, któ­re­mu nie można nic za­rzu­cić
2. wiel­kiej pra­wo­ści, zac­no­ści; krysz­ta­ło­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bez skazy, bez za­nie­czy­szczeń

 (1.2) nie­ma­ją­cy żad­nej skazy mo­ral­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieskazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskażony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­nie­czy­szczo­ny, wolny od in­nych sub­stan­cji


Źródła:

Wiktionary

Nieskibanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ski­bać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skie­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskitranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ski­trać.


Źródła:

Wiktionary

Niesklnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sklnić.


Źródła:

Wiktionary

Niesklupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sklu­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesknocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skno­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieskoligacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sko­li­ga­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieskomplikowany

przy­miot­nik

 (1.1) pro­sty, łatwy, nie­zło­żo­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieskoncentrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­cen­tro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskonsumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­su­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskontaktowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­tak­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskonteneryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­te­ne­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskopiowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sko­pio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskor

nie­skor czar­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Nieskorodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sko­ro­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskosztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skosz­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skoń­czyć.

przy­słó­wek

 (2.1) cał­ko­wi­cie, wiel­ce, bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Nieskończonościowy

→ nie­skoń­czo­ność


Patrz:nieskończoność

Źródła:

SJP.pl

Nieskończoność

1. bez­miar, bez­kres, czas lub prze­strzeń nie­ma­ją­ca gra­nic
2. w ma­te­ma­ty­ce: prze­dział nie­skoń­czo­ny, a także ilość okre­ślo­na w takim prze­dzia­le


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak końca i gra­nic w prze­strze­ni

 (1.2) brak końca i gra­nic w cza­sie

 (1.3) mat. wła­ści­wość zbio­ru licz­niej­sze­go od każ­de­go zbio­ru n-ele­men­to­we­go, gdzie n jest licz­bą na­tu­ral­ną

 (1.4) mat. do­wol­na licz­ba kar­dy­nal­na więk­sza od każ­dej licz­by na­tu­ral­nej

 (1.5) mat. punkt le­żą­cy "na ho­ry­zon­cie" do któ­re­go może dążyć funk­cja lub ciąg

 (1.6) pot. lem­ni­ska­ta, sym­bol nie­skoń­czo­no­ści (1.5), ∞


Nie­skoń­czo­ność (sym­bol: ∞) – byt nie­o­gra­ni­czo­ny (w sen­sie wiel­ko­ści bądź ilo­ści), który przy­ję­ło się oz­na­czać za po­mo­cą znaku for­mu­la_1 po­dob­ne­go do „prze­wró­co­nej ósem­ki” (lem­ni­ska­ta).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieskończony

1. za­koń­czyć wy­ko­ny­wa­nie ja­kiejś czyn­no­ści;
2. zdać eg­za­mi­ny, za­li­czyć pro­gram danej szko­ły, uczel­ni;
3. um­rzeć


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­ma­ją­cy końca, nie­koń­czą­cy się

 (1.2) przen. trwa­ją­cy niez­wy­kle długo, nie­u­sta­ją­cy

 (1.3) przen. niez­wy­kle duży, ogrom­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieskracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskrawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skra­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskreczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skre­czo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskrewienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skre­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieskromnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­skrom­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieskromniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­skrom­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieskromniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­skrom­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieskromność

1. brak skrom­no­ści, przyz­wo­i­to­ści, wsty­du;
2. wy­gó­ro­wa­ne mnie­ma­nie o sobie; za­ro­zu­mial­stwo, cheł­pli­wość, py­szał­ko­wa­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­skrom­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieskromny

przy­miot­nik

 (1.1) bez oznak zaw­sty­dze­nia

 (1.2) za­ro­zu­mia­ły


Źródła:

Wiktionary

Nieskrwawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrwa­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieskrzywdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrzyw­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieskrzyżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrzy­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieskrępowanie

1. ogra­ni­czyć ruchy, zwią­zać;
2. zaw­sty­dzić kogoś, onie­śmie­lić kogoś;
3. ogra­ni­czyć swo­bo­dę dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Nieskrępowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy przesz­kód


Źródła:

Wiktionary

Nieskucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skuć.


Źródła:

Wiktionary

Nieskupianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sku­piać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskupienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sku­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nieskutecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sku­tecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieskuteczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sku­tecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieskuteczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sku­tecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieskuteczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­sku­tecz­ne; cecha tego, kto jest nie­sku­tecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieskuteczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wią­cy sku­tecz­no­ści, nie­dzia­ła­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Nieskutkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skut­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sku­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieskładność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­kład­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­kład­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieskładny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­ręcz­nie sfor­mu­ło­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieskładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skła­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesmaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nies­mak


Źródła:

Wiktionary

Niesmaczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nies­macz­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesmaczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nies­macz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niesmaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­macz­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­macz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niesmaczny

przy­miot­nik

 (1.1) kulin. źle sma­ku­ją­cy

 (1.2) przen. nie­grzecz­ny, or­dy­nar­ny, wzbu­dza­ją­cy nies­mak, w złym smaku


Źródła:

Wiktionary

Niesmak

1. przy­kre uczu­cie w ustach po zje­dze­niu cze­goś nie­do­bre­go lub wy­wo­ła­ne za­bu­rze­nia­mi tra­wie­nia
2. nie­przy­jem­ne wra­że­nie od­nie­sio­ne po zo­ba­cze­niu, usły­sze­niu cze­goś gor­szą­ce­go, nie­przyz­wo­i­te­go; obrzy­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­kry smak

 (1.2) przen. przy­kre wra­że­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niesmakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sma­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesmarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sma­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesmażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sma­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niesmolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|smo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niesmrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|smro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niesms-Owanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|SMS-ować.


Źródła:

Wiktionary

Niesnaska

zwy­kle w licz­bie mno­giej: sprzecz­ki, kłót­nie, nie­po­ro­zu­mie­nia


Źródła:

SJP.pl

Niesnuja

nies­nu­ja ró­ża­na - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny os­nu­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niesnujowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kó­wek; os­nu­jo­wa­te


Nies­nu­jo­wa­te, os­nu­jo­wa­te (Pamp­hi­lii­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kó­wek, z po­drzę­du ro­śli­nia­rek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niesnujowaty

o ce­chach nies­nu­jo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Niesobka

nie­sob­ka chmie­lan­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny nie­sob­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w Azji i Eu­ro­pie


Źródła:

SJP.pl

Niesobski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niesolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|solić.


Źródła:

Wiktionary

Niesolenizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|so­le­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesolidniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­so­lid­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesolidność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­so­lid­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­so­lid­ni


Źródła:

Wiktionary

Niesolwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sol­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesort

ma­te­riał lub towar nie­sor­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Niesortowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sor­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niespacerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­ce­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niespadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niespadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spaść.


Źródła:

Wiktionary

Niespalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niespalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niespanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spać.


Źródła:

Wiktionary

Niesparzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niespasienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spaść.


Źródła:

Wiktionary

Niespaw

wada od­le­wu wi­docz­na jako przer­wa cią­gło­ści, szcze­li­na pow­sta­ła na sku­tek nie­zu­peł­ne­go po­łą­cze­nia się dwóch stru­mie­ni me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Niespawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niespecjalista

osoba nie­bę­dą­ca spe­cja­li­stą w danej dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl

Niespecjalistka

→ nie­spe­cja­li­sta


Patrz:niespecjalista

Źródła:

SJP.pl

Niespecjalnie

przy­słó­wek

 (1.1) słabo, mało; nie bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Niespecyficzność

brak spe­cy­ficz­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Niespełna

słowo uży­wa­ne, by wy­ra­zić, że pewna wiel­kość, licz­ba, miara bli­skie są wska­za­nym w zda­niu, ale oce­nia­ne jako nie­wy­sta­cza­ją­ce; bez mała, pra­wie


par­ty­ku­ła

 (1.1) pra­wie, nie cał­kiem, nie do końca, nie­zu­peł­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niespełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|speł­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niespieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spie­przać.


Źródła:

Wiktionary

Niespieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Niespierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niespierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niespieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spie­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niespiskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spi­sko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niespisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niespięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spiąć.


Źródła:

Wiktionary

Niespiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spi­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesplajtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|splaj­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesplatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spla­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niesplik

małe drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, o ja­dal­nych owo­cach, wy­stę­pu­ją­ce od Hi­ma­la­jów po Ma­lez­ję; nieś­plik; misz­pel­nik; gro­ni­weł


Źródła:

SJP.pl

Niespodzianeczka

zdrob­nie­nie od: nie­spo­dzian­ka


Źródła:

SJP.pl

Niespodzianie

przy­słó­wek

 (1.1) książk. zob. nie­spo­dzie­wa­nie.


Źródła:

Wiktionary

Niespodzianiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spo­dzia­nie; nie­spo­dzie­wa­niej


Źródła:

SJP.pl

Niespodzianka

pewne zda­rze­nie, rzecz itp., które za­sko­czy­ło kogoś, nie było spo­dzie­wa­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, czego się ktoś nie spo­dzie­wa

 (1.2) pre­zent bę­dą­cy dla ob­da­ro­wa­ne­go za­sko­cze­niem


Nie­spo­dzian­ka – dra­mat Ka­ro­la Hu­ber­ta Ro­stwo­row­skie­go z 1929. Ro­stwo­row­ski za ten dra­mat zo­stał na­gro­dzo­ny Pań­stwo­wą Na­gro­dą Li­te­rac­ką w 1932.

Dra­mat dzie­je się w wiej­skiej ro­dzi­nie Szy­wa­łów, ży­ją­cej w skraj­nej nędzy. Ro­dzi­na ocze­ku­je wspar­cia od syna, który wiele lat wcze­śniej wy­je­chał do Ame­ry­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niespodziankowy

→ nie­spo­dzian­ka


Patrz:niespodzianka

Źródła:

SJP.pl

Niespodziany

za­ska­ku­ją­cy, nie­spo­dzie­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Niespodziewanie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­o­cze­ki­wa­ny, nie­spo­dzie­wa­ny, po­wo­du­ją­cy za­sko­cze­nie


Źródła:

Wiktionary

Niespodziewaniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spo­dzie­wa­nie; nie­spo­dzia­niej


Źródła:

SJP.pl

Niespodziewany

taki, któ­re­go ktoś się spo­dzie­wa, ocze­ki­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie spo­dzie­wa­no; który nie był ocze­ki­wa­ny ani pla­no­wa­ća­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niespoglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­glą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niespojrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spoj­rzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niespokojnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta nie­spo­koj­na, kłót­li­wa


Źródła:

Wiktionary

Niespokojnicka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. żart. posp. nie­spo­koj­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Niespokojnicki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. żart. posp. nie­spo­koj­nik, awan­tur­nik


Źródła:

Wiktionary

Niespokojniczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw., zdrobn. od nie­spo­koj­nik

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lm. D. nie­spo­koj­nicz­ka


Źródła:

Wiktionary

Niespokojniczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. zdrobn. od nie­spo­koj­ni­ca

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lp. D. i B. nie­spo­koj­ni­czek


Źródła:

Wiktionary

Niespokojnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­spo­koj­ny


Źródła:

Wiktionary

Niespokojniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spo­koj­nie


Źródła:

SJP.pl

Niespokojniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spo­koj­ny


Źródła:

SJP.pl

Niespokojnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. czło­wiek nie­spo­koj­ny, po­wo­du­ją­cy zamęt, nie­po­kój


Źródła:

Wiktionary

Niespokojność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­po­kój, za­nie­po­ko­je­nie, zde­ner­wo­wa­nie

 (1.2) brak spo­ko­ju w życiu pu­blicz­nym, za­miesz­ki, roz­ru­chy


Źródła:

Wiktionary

Niespokojny

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy cią­gle w ruchu, wciąż po­dej­mu­ją­cy nowe dzia­ła­nia

 (1.2) prze­ję­ty nie­po­ko­jem, lę­kiem, tro­ską

 (1.6) taki, który swym kształ­tem, brzmie­niem itp. wy­wo­łu­je wra­że­nie nie­po­ko­ju


Źródła:

Wiktionary

Niespolszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spol­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Niesponiewieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­nie­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niesponsorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spon­so­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesponsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spon­so­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niespopularyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­pu­la­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesporczak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tar­di­gra­da|ref=tak., typ bar­dzo ma­łych zwie­rząt bez­krę­go­wych;

 (1.2) zool. zwie­rzę z typu nie­spor­czak (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Niesporek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niesporowice

Nie­spo­ro­wi­ce ( Has­sel­busch) – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie cho­szczeń­skim, w gmi­nie Peł­czy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 158 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Niesportretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spor­tre­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesporządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­rzą­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niesporządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­rzą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niesposobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­so­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niespostrzeżenie

1. pa­trząc, uś­wia­do­mić sobie coś;
2. zdać sobie z cze­goś spra­wę


Źródła:

SJP.pl

Niespotkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spot­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niespotwarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spot­wa­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niespotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­ty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niespotykaność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. cecha tego, co nie­spo­ty­ka­ne


Źródła:

Wiktionary

Niespotykany

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­do­wa­ny bar­dzo rzad­ko albo nie­ob­ser­wo­wa­ny przed­tem


Źródła:

Wiktionary

Niespowalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­wal­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niespowolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­wol­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niespozieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­zie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niespożycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niespożytość

cecha cze­goś nie­da­ją­ce­go się wy­czer­pać


Źródła:

SJP.pl

Niespożyty

taki, który ma wiel­ki zasób sił, ener­gii; nie­wy­czer­pa­ny


Źródła:

SJP.pl

Niespożywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­ży­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprawdzalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się spraw­dzić, nie­moż­li­wy do we­ry­fi­ka­cji


Źródła:

Wiktionary

Niesprawdzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spraw­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprawiedliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­spra­wied­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Niesprawiedliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spra­wied­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Niesprawiedliwość

1. brak spra­wied­li­wo­ści
2. nie­spra­wied­li­wy czyn, wyrok, nie­spra­wied­li­wa de­cyz­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak spra­wied­li­wo­ści

 (1.2) nie­spra­wied­li­wy czyn; przy­kre, nie­spra­wied­li­we zda­rze­nie

 (1.3) na­da­wa­nie praw oso­bom, które nie za­słu­ży­ły na nie lub od­wrot­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niesprawiedliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spra­wied­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Niesprawiedliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest spra­wied­li­wy; po­stę­pu­ją­cy wbrew za­sa­dom spra­wied­li­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Niesprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niesprawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spraw­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesprawniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spraw­ny


Źródła:

SJP.pl

Niesprawny

przy­miot­nik

 (1.1) o urzą­dze­niu taki, który nie dzia­ła w ogóle lub dzia­ła nie­pra­wi­dło­wo (niez­god­nie z przez­na­cze­niem)

 (1.2) o czło­wie­ku lub czę­ści ciała o ogra­ni­czo­nej zdol­no­ści ru­cho­wej

 (1.3) o in­sty­tu­cji źle zor­ga­ni­zo­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Niesprawowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spra­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprejowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spre­jo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesproszkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprosz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesproszkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprosz­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprowokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spro­wo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprzeczność

Nies­przecz­ność – brak sprzecz­no­ści te­o­rii lo­gicz­nej. Można go zde­fi­nio­wać se­man­tycz­nie albo syn­tak­tycz­nie. De­fi­ni­cja se­man­tycz­na po­stu­lu­je, że te­o­ria jest nies­przecz­na, jeśli po­sia­da model. Od­po­wia­da to po­ję­ciu nies­przecz­no­ści w tra­dy­cyj­nej lo­gi­ce Ary­sto­te­le­sa, acz­kol­wiek w dzi­siej­szej lo­gi­ce ma­te­ma­tycz­nej używa się w za­mian okre­śle­nia speł­nial­no­ści.


Źródła:

Wikipedia

Niesprzedanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprze­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprzeniewierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprze­nie­wie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niesprzyjający

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie two­rzy do­brych wa­run­ków; taki, który utrud­nia coś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: nie sprzy­jać


Źródła:

Wiktionary

Niesprzyjanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprzy­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprzą­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprzęganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprzę­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niespróbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spró­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesprężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprę­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niespsienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spsieć.


Źródła:

Wiktionary

Niespulchnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spulch­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niespuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niespuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niespylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niespylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spy­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niespytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niespójnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­spój­ny, w spo­sób po­zba­wio­ny spój­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niespójniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spój­nie


Źródła:

SJP.pl

Niespójniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spój­ny


Źródła:

SJP.pl

Niespójność

niez­god­ność, nie­do­pa­so­wa­nie, brak kon­sek­wen­cji, brak cią­gło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­spój­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­spój­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niespójny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy zwar­tą ca­ło­ścią

 (1.2) nie­u­kła­da­ją­cy się w lo­gicz­ną ca­łość


Źródła:

Wiktionary

Niespółkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spół­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niespąsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spą­so­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niespędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niespędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niespękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spę­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niespłacalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­pła­cal­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­pła­cal­ni


Źródła:

Wiktionary

Niespłacalny

nie­da­ją­cy się spła­cić


Źródła:

SJP.pl

Niespłatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spła­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niespłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spły­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niesranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|srać.


Źródła:

Wiktionary

Niessanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ssać.


Źródła:

Wiktionary

Niestabilność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest chwiej­ne, nie­za­cho­wu­ją­ce rów­no­wa­gi

 (1.2) od­przym. cecha tego, co jest nie­sta­bil­ne, zmien­ne, ule­ga­ją­ce czę­stym wa­ha­niom


Źródła:

Wiktionary

Niestabilny

przy­miot­nik

 (1.1) łatwo prze­chy­la­ją­cy się na boki

 (1.2) chwiej­ny, który nie ma sta­bi­li­za­cji, który się łatwo zmie­nia


Źródła:

Wiktionary

Niestablicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­bli­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestandardowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­stan­dar­do­we


Źródła:

Wiktionary

Niestanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stać.


Źródła:

Wiktionary

Niestanięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niestanne

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. grzyw­na za nie­sta­wie­nie się w są­dzie


Źródła:

Wiktionary

Niestanowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­no­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niestarannie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sta­ran­ny


Źródła:

Wiktionary

Niestaranniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sta­ran­nie


Źródła:

SJP.pl

Niestaranniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sta­ran­ny; bar­dziej nie­sta­ran­ny


Źródła:

SJP.pl

Niestaranny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­do­kła­da­ją­cy sta­rań, aby wy­ko­nać coś do­brze

 (1.2) wy­ni­ka­ją­cy z braku sta­ran­no­ści; świad­czą­cy o poś­pie­chu i nie­do­kład­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niestartowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|star­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­rzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niestawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niestawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niestawiennictwo

nie­sta­wie­nie się w danym ter­mi­nie na okre­ślo­nym miej­scu


Źródła:

SJP.pl

Niestałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmien­ność, brak sta­ło­ści, trwa­ło­ści (np. w prze­ko­na­niach)


Źródła:

Wiktionary

Niestały

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który czę­sto zmie­nia upo­do­ba­nia, po­glą­dy, świad­czą­cy o braku sta­ło­ści

 (1.2) taki, który pod­le­ga zmia­nom


Źródła:

Wiktionary

Niestelmachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stel­ma­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestemplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stem­plo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesterczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ster­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Niestereotypowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ste­re­o­ty­po­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ste­re­o­ty­po­wi


Źródła:

Wiktionary

Niesteroidowy

przy­miot­nik

 (1.1) bio­chem. farm. nie­bę­dą­cy ste­ro­i­dem


Źródła:

Wiktionary

Niesterowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­rym nie da się ste­ro­wać

 (1.2) przen. o czło­wie­ku taki, który nie pod­da­je się ste­ro­wa­niu przez in­nych ludzi; nie ule­ga­ją­cy wpły­wom


Źródła:

Wiktionary

Niesterowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ste­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesterylność

cecha cze­goś nie­po­zba­wio­ne­go szkod­li­wych bak­te­rii i in­nych drob­no­u­stro­jów; brak ste­ryl­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Niestety

słowo, któ­re­go używa się, by wy­ra­zić swoje nie­za­do­wo­le­nie i za­su­ge­ro­wać, że spo­dzie­wa­ny był ko­rzyst­niej­szy roz­wój wy­pad­ków


par­ty­ku­ła

 (1.1) …słu­żą­ca do wy­ra­ża­nia żalu, że dana sy­tu­a­cja ma miej­sce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niestierow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim w Rosji;


Nie­stie­row, Sto­łu­pia­ny ( Нестеров; dawn. Stallupönen, 1938-1946 Eben­ro­de) – mia­sto w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim w Rosji, sie­dzi­ba re­jo­nu. W 2021 roku li­czy­ło 3937 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość po­ło­żo­na we wschod­niej czę­ści ob­wo­du kró­le­wiec­kie­go około 25 ki­lo­me­trów na wschód od Gu­sie­wa i 10 ki­lo­me­trów od gra­ni­cy z Litwą, na linii ko­le­jo­wej Ka­li­nin­grad-Mosk­wa i tra­sie E28.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niestierowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­stie­ro­wem, do­ty­czą­cy Nie­stie­ro­wa


Źródła:

Wiktionary

Niestosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­ży­wa­nie cze­goś w ja­kimś celu w okre­ślo­nych sy­tu­a­cjach


Źródła:

Wiktionary

Niestosownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sto­sow­ny


Źródła:

Wiktionary

Niestosowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sto­sow­nie


Źródła:

SJP.pl

Niestosowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sto­sow­ny


Źródła:

SJP.pl

Niestosowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak sto­sow­no­ści; cecha tego, co jest nie­sto­sow­ne


Źródła:

Wiktionary

Niestosowny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest do­sto­so­wa­ny do oko­licz­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niestosunek

prze­sta­rza­łe: brak współ­za­leż­no­ści, pro­por­cji


Źródła:

SJP.pl

Niestracenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stra­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niestrajkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|straj­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stra­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niestraszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­strasz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­strasz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niestrawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niestrawiony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ule­gły tra­wie­niu


Źródła:

Wiktionary

Niestrawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­straw­nie


Źródła:

SJP.pl

Niestrawność

pro­ble­my w funk­cjo­no­wa­niu ukła­du tra­wien­ne­go ob­ja­wia­ją­ce się w słab­szy (np. po­je­dyn­cze be­knię­cia, pierd­nię­cia, zgaga) lub moc­niej­szy spo­sób (np. bó­la­mi brzu­cha, bie­gun­ką, wzdę­cia­mi)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ostre za­bu­rze­nie w tra­wie­niu, dy­spep­sja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niestrawny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się tra­wić lub jest trud­ny do stra­wie­nia

 (1.2) przen. trud­ny do zro­zu­mie­nia lub do za­ak­cep­to­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Niestreszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stre­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niestreszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stre­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niestrofowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stro­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestroj

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niestrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stro­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niestrudek

nie­stru­dek lśnią­cy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niestrudzenie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­stru­dzo­ny


Źródła:

Wiktionary

Niestrudzony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­sta­ją­cy mimo wy­sił­ku, od­por­ny na trud, prze­ciw­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niestruganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stru­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niestrzelanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|strze­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niestrzeżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|strzec.


Źródła:

Wiktionary

Niestrzęp

nie­strzęp gło­go­wiec - duży motyl dzien­ny z ro­dzi­ny bie­lin­ków


Źródła:

SJP.pl

Niestrój

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niestrętek

ga­tu­nek by­li­ny z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych; za­wi­lec ga­jo­wy, wietrz­ni­ca ga­jo­wa


Źródła:

SJP.pl

Niestudiowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stu­dio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niestuszewo

Nie­stu­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, w gmi­nie Ra­cią­żek.


Źródła:

Wikipedia

Niestwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stwa­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niestylak

nie­sty­lak wąsal - ga­tu­nek osy


Źródła:

SJP.pl

Niestymulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sty­mu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestypulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sty­pu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niestąpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stą­pać.


Źródła:

Wiktionary

Niestępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stę­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niestępowo

Nie­stę­po­wo (ka­szub. Niestãpòwò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Żu­ko­wo.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Nie­stę­po­wo". W skład so­łect­wa wcho­dzą rów­nież miej­sco­wo­ści Stara Piła i Man­ko­cin. Znaj­du­je się na tu­ry­stycz­nym szla­ku Kar­tu­skim. W miej­sco­wo­ści jest pla­ców­ka Ochot­ni­czej Stra­ży Po­żar­nej.


Źródła:

Wikipedia

Niestłaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stła­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niestłoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stło­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niestłuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stłuc.


Źródła:

Wiktionary

Niesubordynacja

brak pod­po­rząd­ko­wa­nia się, nie­wy­peł­nia­nie po­le­ceń, roz­ka­zów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak su­bor­dy­na­cji

 (1.2) akt roz­myśl­ne­go nie­po­słu­szeń­stwa wobec usta­lo­ne­go po­rząd­ku do­ko­ny­wa­ny przez pod­wład­ne­go;


Nie­su­bor­dy­na­cja – akt roz­myśl­ne­go nie­po­słu­szeń­stwa wobec usta­lo­ne­go po­rząd­ku do­ko­ny­wa­ny przez pod­wład­ne­go. Nie­su­bor­dy­na­cja w pracy może być po­wo­dem udzie­le­nia kary upom­nie­nia i na­ga­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niesubskrybowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sub­skry­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesubtelność

→ nie­sub­tel­ny


Patrz:niesubtelny

Źródła:

SJP.pl

Niesugerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­ge­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesulice

Nie­su­li­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Skąpe.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.

Wieś let­ni­sko­wa nad Je­zio­rem Nie­słysz ("Je­zio­ro Nie­su­lic­kie"), ok. 6 km na pół­noc­ny za­chód od Ską­pe­go. Nad je­zio­rem znaj­du­je się kilka oś­rod­ków wy­po­czyn­ko­wych, baza obo­zo­wa ZHP, plaże, wy­po­ży­czal­nie sprzę­tu wod­ne­go i ro­we­rów.


Źródła:

Wikipedia

Niesumienniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­su­mien­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesumienniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­su­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Niesumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sunąć.


Źródła:

Wiktionary

Niesuponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesuprymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­pry­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niesuwerenność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­su­we­ren­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­su­we­ren­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieswojo

przy­słó­wek

 (1.1) (czu­jąc się lub wy­glą­da­jąc) ina­czej lub go­rzej niż zaz­wy­czaj


Źródła:

Wiktionary

Nieswój

za­cho­wu­ją­cy się w nie­po­dob­ny do sie­bie spo­sób, zwy­kle z po­wo­du złego sa­mo­po­czu­cia lub skrę­po­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­cho­wu­je się lub wy­glą­da bądź czuje się ina­czej albo go­rzej niż zwy­kle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieswędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|swę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niesygnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sy­gno­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesymbolizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sym­bo­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesymetryczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sy­me­trycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­sy­me­trycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niesymetryczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy sy­me­trycz­ny, nie­ma­ją­cy sy­me­trii


Źródła:

Wiktionary

Niesympatycznie

przy­słó­wek

 (1.1) z bra­kiem sym­pa­tii


Źródła:

Wiktionary

Niesympatyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sym­pa­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesympatyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sym­pa­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niesympatyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest sym­pa­tycz­ny; nie­mi­ły


Źródła:

Wiktionary

Niesympatyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sym­pa­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesymulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sy­mu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sypać.


Źródła:

Wiktionary

Niesypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sy­piać.


Źródła:

Wiktionary

Niesypnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|syp­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niesystematycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sy­ste­ma­tycz­ny, nie­re­gu­lar­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieszabasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­ba­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszablonowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sza­blo­no­we; cecha tych, któ­rzy są nie­sza­blo­no­wi


Źródła:

Wiktionary

Nieszachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszacowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieszafowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­leć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­mać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszamerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­me­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszantażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szan­ta­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszaperonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­pe­ro­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszarpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szar­pać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszarpnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szarp­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­stać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszatkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szat­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszawa

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce


Nie­sza­wa (niem. "Nes­sau") – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, na lewym brze­gu Wisły w jej pra­do­li­nie, na krań­cach Kujaw, w po­ło­wie drogi mię­dzy Włoc­ław­kiem i To­ru­niem.

Nowa Nie­sza­wa uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską w 1425 roku i po­now­nie w 1460 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieszawianin

miesz­ka­niec Nie­sza­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nie­sza­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieszawianka

miesz­kan­ka Nie­sza­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nie­sza­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieszawski

przy­miot­nik od: Nie­sza­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nie­sza­wy, zwią­za­ny z Nie­sza­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczególnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) ra­czej słabo, bez za­chwy­tu, nie­zbyt do­brze


Źródła:

Wiktionary

Nieszczególność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­szcze­gól­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­szcze­gól­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieszczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczeknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczelność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­szczel­ne; brak szczel­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieszczelny

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy szcze­li­ny, prze­pu­szcza­ją­cy coś


Źródła:

Wiktionary

Nieszczep

lek­ce­wa­żą­co: osoba, która nie za­szcze­pi­ła się prze­ciw COVID-19


Źródła:

SJP.pl

Nieszczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczerość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­szcze­re; cecha tego, kto jest nie­szcze­ry


Źródła:

Wiktionary

Nieszczery

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny szcze­ro­ści, fał­szy­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieszczerze

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­szcze­ry, nie­ucz­ci­wy, fał­szy­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieszczerzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczotkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczot­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczuć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczyce

Nie­szczy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­biń­skim, w gmi­nie Rudna. Znaj­du­je się tutaj ba­ro­ko­wy dwór z XVIII w. oraz za­bu­do­wa­nia go­spo­dar­cze.


Źródła:

Wikipedia

Nieszczędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieszczęsność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­szczęs­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieszczęsny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go na­pot­ka­ło nie­szczę­ście, po­krzyw­dzo­ny przez los

 (1.2) przy­no­szą­cy same stra­ty albo przy­kro­ści

 (1.3) wzbu­dza­ją­cy i współ­czu­cie, i lek­ce­wa­że­nie jed­no­cze­śnie


Źródła:

Wiktionary

Nieszczęście

zda­rze­nie przy­no­szą­ce stra­tę, ból, pro­ble­my, cier­pie­nie itp.; nie­do­la, tra­ge­dia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przy­kre, nie­szczę­śli­we, pe­cho­we zda­rze­nie

 (1.2) pe­cho­wy, nie­po­myśl­ny dla kogoś zbieg zda­rzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieszczęśliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wzbu­dza­ją­cy li­tość

 (1.2) w spo­sób spro­wa­dza­ją­cy nie­szczę­ście


Źródła:

Wiktionary

Nieszczęśliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­szczę­śli­wie


Źródła:

SJP.pl

Nieszczęśliwość

daw­niej: nie­szczę­ście, nie­szczę­śli­we życie, wy­da­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­szczę­śli­we; cecha tych, któ­rzy są nie­szczę­śli­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieszczęśliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­szczę­śli­wy


Źródła:

SJP.pl

Nieszczęśliwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­od­czu­wa­ją­cy szczę­ścia, przy­gnę­bio­ny

 (1.2) pro­wa­dzą­cy do nie­ko­rzyst­ne­go prze­bie­gu wy­da­rzeń


Źródła:

Wiktionary

Nieszczęśnik

czło­wiek dot­knię­ty przez los; bie­dak, pe­cho­wiec, nie­bo­rak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­szczę­śli­wa, wzbu­dza­ją­ca li­tość i współ­czu­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieszefowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sze­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszermowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szer­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszerzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sze­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszki

Niesz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, w gmi­nie Ba­ka­ła­rze­wo.

Już w V-VI wieku na­szej ery miesz­ka­li tu lu­dzie. Za­cho­wa­ło się po nich przy­najm­niej sie­dem kur­ha­nów. Wieś za­ło­żył chyba szlach­cic o naz­wi­sku Niesz­ka. Miej­sco­wość ist­nia­ła już w 1558 roku, gdy wspom­nia­no Ma­cie­ja Mur­szę z Nie­sków, W 1599 roku Ma­ry­na Mas­sal­ska ofia­ro­wa­ła wieś na włas­ność dla pa­ra­fii Racz­ki. W 1775 roku było tu 9 dymów. W 1789 roku we wsi miesz­ka­ło 55 osób.


Źródła:

Wikipedia

Nieszkodliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie po­wo­du­ją­cy szkód


Źródła:

Wiktionary

Nieszkodliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niesz­kod­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Nieszkodliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest niesz­kod­li­we; co ni­ko­mu lub ni­cze­mu nie szko­dzi


Źródła:

Wiktionary

Nieszkodliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niesz­kod­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Nieszkodliwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­sta­no­wią­cy za­gro­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieszkodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szko­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieszkolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szko­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieszkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Nieszków

Niesz­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie mie­chow­skim, w gmi­nie Sła­bo­szów.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Niesz­ków. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go. In­te­gral­na część miej­sco­wo­ści: Ka­mie­niec.


Źródła:

Wikipedia

Nieszlachcic

czło­wiek spoza stanu szla­chec­kie­go; ple­be­jusz, ro­tu­rier


Źródła:

SJP.pl

Nieszlachetnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niesz­la­chet­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieszlachetność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niesz­la­chet­ne; cecha tych, któ­rzy są niesz­la­chet­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieszlachtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szlach­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszlifowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szli­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszmacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szma­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niesznurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sznu­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszpachlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpach­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszpaczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpacz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszpekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpe­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszperanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpe­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszporek

naz­wi­sko


Niesz­po­rek, niesz­po­rek traw­ny ("Po­o­e­ce­tes gra­mi­ne­us") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny pa­só­wek (Pas­se­rel­li­dae), za­miesz­ku­ją­cy Ame­ry­kę Pół­noc­ną; je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju Po­o­e­ce­tes. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieszporny

przy­miot­nik od: niesz­po­ry


Źródła:

SJP.pl

Nieszporowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszpory

w re­li­gii rzym­sko­ka­to­lic­kiej: wie­czor­ne na­bo­żeń­stwo (skła­da­ją­ce się zwy­kle z hymnu, trzech psal­mów po­prze­dzo­nych i za­koń­czo­nych an­ty­fo­na­mi, czy­ta­nia, re­spon­so­rium oraz kan­ty­ku Najś­więt­szej Maryi Panny)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. jedna z go­dzin ka­no­nicz­nych w Li­tur­gii go­dzin;


Niesz­po­ry ( Ve­spe­rae, gr. Ἑσπερινός, вечернѧ) – na­bo­żeń­stwo chrze­ści­jań­skie spra­wo­wa­ne wie­czo­ra­mi, we­dług tra­dy­cji o za­cho­dzie Słoń­ca, stąd w ko­ścio­łach wschod­nich zwane wie­czer­nią. Do­kład­ny kształt i sta­tus niesz­po­rów jest różny w róż­nych Ko­ścio­łach:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieszprechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpre­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszpułka

ro­śli­na z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, czę­sto sa­dzo­na jako krzew ozdob­ny w par­kach i ogro­dach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­spi­lus|ref=tak., krzew lub nie­wiel­kie drzew­ko o bia­łych kwia­tach i po­ma­rań­czo­wych owo­cach; w Pol­sce ro­śli­na o cha­rak­te­rze ozdob­nym, w cie­plej­szym kli­ma­cie owo­co­daj­na

 (1.2) owoc niesz­puł­ki (1.1) na­da­ją­cy się do je­dze­nia po prze­marz­nię­ciu

 (1.3) bot. pot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Erio­bo­trya|ref=tak., nieś­plik ja­poń­ski, misz­pel­nik ja­poń­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieszpór

daw­niej: niesz­po­ry


Źródła:

SJP.pl

Niesztaplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­kła­da­nie to­wa­ru w szta­ple


Źródła:

Wiktionary

Niesztowica

Niesz­to­wi­ca, ek­ty­ma, za­kaź­ne kro­sto­we za­pa­le­nie skóry (łac. "Ect­hy­ma con­ta­gio­sum") – za­raź­li­wa cho­ro­ba owiec i kóz. Cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną jest po­ja­wia­nie się gru­dek, pę­che­rzy i stru­pów na skó­rze warg, noz­drzy, po­wiek, wy­mion i nóg. Wy­wo­ły­wa­na jest przez wi­ru­sy z ro­dza­ju "" (Niesz­to­wi­ca za­kaź­na - tzw. "Orf") lub przez mie­sza­ne za­ka­że­nie bak­te­ria­mi Stap­hy­lo­coc­cus au­re­us i Strep­to­coc­cus py­o­ge­nes (Niesz­to­wi­ca).


Źródła:

Wikipedia

Niesztrykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sztry­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesztukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sztu­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszufladkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szu­flad­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszuflowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szu­flo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszurnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szur­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszybko

przy­słó­wek

 (1.1) po­wo­li, bez poś­pie­chu


Źródła:

Wiktionary

Nieszybowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieszydełkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­deł­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszydzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieszyfrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­fro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieszykanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­ka­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|są­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niesąsiadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|są­sia­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niesępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sępić.


Źródła:

Wiktionary

Niesłabin

Nie­sła­bin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Śrem.

Wieś du­chow­na "Nie­sła­bi­no", włas­ność ka­pi­tu­ły ka­te­dral­nej poz­nań­skiej, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie pyzdr­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­sła­bin, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Śrem. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niesłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|słać.


Źródła:

Wiktionary

Niesława

zła, nie­poch­leb­na opi­nia o kimś krą­żą­ca wśród ludzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak do­brej opi­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niesławnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sław­ny


Źródła:

Wiktionary

Niesławniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sław­nie


Źródła:

SJP.pl

Niesławny

przy­miot­nik

 (1.1) okry­ty nie­sła­wą, okry­ty hańbą


Źródła:

Wiktionary

Niesłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sło­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niesłodzony

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kulin. bez do­dat­ku cukru


Źródła:

Wiktionary

Niesłonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sło­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niesłowiański

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest sło­wiań­ski albo nie do­ty­czy Sło­wian


Źródła:

Wiktionary

Niesłowiańskość

→ nie­sło­wiań­ski


Patrz:niesłowiański

Źródła:

SJP.pl

Niesłowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­słow­ny


Źródła:

SJP.pl

Niesłownikowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­słow­ni­ko­we, nie­wła­ści­we słow­ni­ko­wi, nie­no­to­wa­ne w słow­ni­kach


Źródła:

Wiktionary

Niesłownikowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie speł­nia kry­te­riów słow­ni­ko­wo­ści; nie­wła­ści­wy słow­ni­ko­wi; nie­no­to­wa­ny w słow­ni­kach


Źródła:

Wiktionary

Niesłowność

nie­do­trzy­my­wa­nie obiet­nic, przy­rze­czeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­słow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­słow­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niesłowny

przy­miot­nik

 (1.1) nie do­trzy­mu­ją­cy słowa, obiet­nic, ter­mi­nów, nie wy­wią­zu­ją­cy się z zo­bo­wią­zań


Źródła:

Wiktionary

Niesłuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|słu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niesłuchowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niesłusznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­słusz­ny, nie mając racji


Źródła:

Wiktionary

Niesłuszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­słusz­ne


Źródła:

Wiktionary

Niesłuszny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy uza­sad­nie­nia

 (1.2) nie­wła­ści­wy, nie­praw­dzi­wy lub nie­u­da­ny w danej sy­tu­a­cji


Źródła:

Wiktionary

Niesłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|słu­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niesłychanie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­sły­cha­ny, bar­dzo, nie­sa­mo­wi­cie


Źródła:

Wiktionary

Niesłychany

nie­by­wa­ły, niez­wy­kły, zdu­mie­wa­ją­cy (np. nie­sły­cha­ne bred­nie, nie­sły­cha­ny wy­czyn)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, o któ­rym nie sły­sza­no, nadz­wy­czaj­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niesłyszalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się usły­szeć


Źródła:

Wiktionary

Niesłyszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sły­szeć.


Źródła:

Wiktionary

Niesłyszący

taki, który nie jest głu­chy


Źródła:

SJP.pl

Nietablicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­bli­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietajony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­skry­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Nietakt

po­stę­pek, słowa, uchy­bie­nie itp. świad­czą­ce o braku taktu; niez­ręcz­ność, nie­o­ględ­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) podn. nie­wła­ści­wy po­stę­pek wy­ni­ka­ją­cy z braku do­brych ma­nier; brak taktu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietaktownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­tak­tow­ny


Źródła:

Wiktionary

Nietaktowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­tak­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Nietaktowny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny taktu, nie­u­przej­my, nie­kul­tu­ral­ny, niez­ręcz­ny

 (1.2) świad­czą­cy o braku taktu


Źródła:

Wiktionary

Nietamtejszy

przy­miot­nik

 (1.1) niez­naj­du­ją­cy się we wcze­śniej wspom­nia­nym miej­scu (w któ­rym roz­mów­cy się nie znaj­du­ją)

 (1.2) nie­do­ty­czą­cy wcze­śniej wspom­nia­ne­go miej­sca (w któ­rym roz­mów­cy się nie znaj­du­ją)


Źródła:

Wiktionary

Nietankowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tan­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietarasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­ra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trzeć.


Źródła:

Wiktionary

Nietarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nietasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietatuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­tu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tań­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietaśtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|taś­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nietchórzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tchó­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieteistyczny

przy­miot­nik

 (1.1) zob. non­te­i­stycz­ny.


Źródła:

Wiktionary

Nietekstylny

1. zwią­za­ny z ma­te­ria­ła­mi włó­kien­ni­czy­mi;
2. sto­żek tek­styl­ny - ga­tu­nek śli­ma­ka z ro­dzi­ny stoż­ków


Źródła:

SJP.pl

Nietelefonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­le­fo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietentegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ten­te­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietepa

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. osoba, która nie umie nic zro­bić, ma dwie lewe ręce, lelak


Źródła:

Wiktionary

Nieterminowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ter­mi­no­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ter­mi­no­wi


Źródła:

Wiktionary

Nietestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietetranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­trać.


Źródła:

Wiktionary

Nietezauryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­za­u­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tkać.


Źródła:

Wiktionary

Nietknięty

przy­miot­nik

 (1.1) książk. za­cho­wa­ny w sta­nie pier­wot­nym

 (1.2) cały, nie­ra­nio­ny, zdro­wy, bez szwan­ku

 (1.3) taki, który je­szcze nie był ba­da­ny, któ­rym je­szcze nikt nie zaj­mo­wał się


Źródła:

Wiktionary

Nietków

Niet­ków (hist. "Niet­ków Pol­ski", "Pol­nisch Nett­kow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim, w gmi­nie Czer­wieńsk.

Głów­ną ulicą jest ulica Ta­de­u­sza Ko­ściusz­ki. W Niet­ko­wie mie­ści się szko­ła pod­sta­wo­wa przy ulicy Jana Ka­spro­wi­cza. W 1992 roku od­no­wio­no most ko­le­jo­wy, który prze­ci­na rzekę Odrę, we wsi jest przy­sta­nek ko­le­jo­wy Niet­ków.


Źródła:

Wikipedia

Nietoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|to­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietoksyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­tok­sycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Nietoksyczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma wła­ści­wo­ści tru­ją­cych


Źródła:

Wiktionary

Nietolerancja

1. brak sza­cun­ku, wy­ro­zu­mia­ło­ści dla cu­dzych po­glą­dów, upo­do­bań, dla cu­dze­go po­stę­po­wa­nia; in­to­le­ran­cja, nie­to­le­ran­cyj­ność, nie­wy­ro­zu­mia­łość;
2. w me­dy­cy­nie: ujem­na re­ak­cja or­ga­niz­mu na wpro­wa­dzo­ną krew, szcze­pion­kę itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak to­le­ran­cji, nie­ak­cep­to­wa­nie/nie­to­le­ro­wa­nie cze­goś lub kogoś

 (1.2) ne­ga­tyw­ne re­a­go­wa­nie or­ga­niz­mu na po­karm, szcze­pion­kę itd.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nietolerancyjniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­to­le­ran­cyj­nie


Źródła:

SJP.pl

Nietolerancyjniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­to­le­ran­cyj­ny; bar­dziej nie­to­le­ran­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Nietolerancyjność

brak sza­cun­ku, wy­ro­zu­mia­ło­ści dla cu­dzych po­glą­dów, upo­do­bań, dla cu­dze­go po­stę­po­wa­nia; in­to­le­ran­cja, nie­to­le­ran­cja, nie­wy­ro­zu­mia­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­to­le­ran­cyj­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­to­le­ran­cyj­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietolerancyjny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ka­zu­ją­cy się bra­kiem to­le­ran­cji


Źródła:

Wiktionary

Nietolerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|to­le­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tonąć.


Źródła:

Wiktionary

Nietonkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ton­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nietoperz

la­ta­ją­cy ssak, u któ­re­go po­wierzch­nie lotne two­rzą ela­stycz­ne błony skór­ne roz­pię­te mię­dzy bo­ka­mi ciała a koń­czy­na­mi, pro­wa­dzą­cy nocny tryb życia, ma­ją­cy bar­dzo roz­wi­nię­ty zmysł słu­chu, po­słu­gu­ją­cy się echo­lo­ka­cją dla orien­ta­cji prze­strzen­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nie­wiel­ki, la­ta­ją­cy ssak, kie­ru­ją­cy się echo­lo­ka­cją;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) żegl. ręcz­na la­tar­nia naf­to­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nietoperze

rząd ssa­ków ło­ży­sko­wych, obej­mu­ją­cy około 1100 ga­tun­ków; rę­kos­krzy­dłe


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Chi­rop­te­ra|Blu­men­bach|ref=tak., rząd ło­ży­skow­ców;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nie­to­perz


Nie­to­pe­rze, rę­kos­krzy­dłe (Chi­rop­te­ra) – rząd ssa­ków ło­ży­sko­wych z pod­gro­ma­dy ssa­ków ży­wo­rod­nych (The­ria), obej­mu­ją­cy ok. 1360 ga­tun­ków, do któ­re­go za­li­cza się 20 ro­dzin, sta­no­wią około 20% ga­tun­ków wszyst­kich ży­ją­cych współ­cze­śnie ssa­ków.

Są to je­dy­ne zdol­ne do ak­tyw­ne­go lotu ssaki, w prze­wa­ża­ją­cej więk­szo­ści pro­wa­dzą­ce nocny tryb życia. Spe­cy­ficz­ną po­sta­wę w spo­czyn­ku – zwi­sa­nie głową w dół – nie­to­pe­rze zaw­dzię­cza­ją spe­cjal­nej bu­do­wie tyl­nych koń­czyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nietoperzowy

→ nie­to­perz; nie­to­pe­rzy


Źródła:

SJP.pl

Nietoperzy

rząd ssa­ków ło­ży­sko­wych, obej­mu­ją­cy około 1100 ga­tun­ków; rę­kos­krzy­dłe


Źródła:

SJP.pl

Nietoperzyk

zdrob­nie­nie od: nie­to­perz; nie­to­pe­rek


Źródła:

SJP.pl

Nietoperzówka

łątka nie­to­pe­rzów­ka - ga­tu­nek ważki z ro­dzi­ny łąt­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Nietopnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|top­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Nietorpedowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tor­pe­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietorturowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tor­tu­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol., także. gw-pl|Pod­ha­le,Spisz. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hu­pe­rzia se­la­go|ref=tak., wi­dłak wro­niec


Źródła:

Wiktionary

Nietowarzyski

przy­miot­nik

 (1.1) nie­chęt­nie prze­by­wa­ją­cy w to­wa­rzy­stwie, wśród ludzi


Źródła:

Wiktionary

Nietowarzyskość

→ nie­to­wa­rzy­ski


Patrz:nietowarzyski

Źródła:

SJP.pl

Nietowarzyszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|to­wa­rzy­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietracenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nietrafienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­fić.


Źródła:

Wiktionary

Nietrafność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­traf­ne


Źródła:

Wiktionary

Nietragizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­gi­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietraktowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trak­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrawersowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­wer­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrawestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­we­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nietrefienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tre­fić.


Źródła:

Wiktionary

Nietremowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tre­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrenowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tre­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietropienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tro­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nietrwale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nietr­wa­ły, krót­ko, zmien­nie, nie na stałe


Źródła:

Wiktionary

Nietrwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trwać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrwałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nietr­wa­łe


Źródła:

Wiktionary

Nietrwały

przy­miot­nik

 (1.1) nie trwa­ją­cy długo

 (1.2) krót­ko na­da­ją­cy się do użyt­ku


Źródła:

Wiktionary

Nietrymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|try­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietryskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|try­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrywializowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|try­wia­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrzanowo

Nie­trza­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Środa Wiel­ko­pol­ska.


Źródła:

Wikipedia

Nietrzebienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trze­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nietrzeźwa

1. re­a­li­stycz­ny, jasny
2. świa­do­my, nie znaj­du­ją­cy się pod wpły­wem środ­ków odu­rza­ją­cych lub al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Nietrzeźwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan upo­je­nia al­ko­ho­lo­we­go


Nie­trzeź­wość – we­dług pol­skie­go Ko­dek­su kar­ne­go z 1997 roku stan nie­trzeź­wo­ści za­cho­dzi, gdy:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nietrzeźwy

1. re­a­li­stycz­ny, jasny
2. świa­do­my, nie znaj­du­ją­cy się pod wpły­wem środ­ków odu­rza­ją­cych lub al­ko­ho­lu


przy­miot­nik

 (1.1) pi­ja­ny, bę­dą­cy w sta­nie upo­je­nia al­ko­ho­lo­we­go

 (1.2) świad­czą­cy o nie­trzeź­wo­ści, upo­je­niu al­ko­ho­lo­wym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś nie­trzeź­wy (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trzy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrąbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trą­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nietrącanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trą­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nietrącenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trą­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nietuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tu­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietupski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieturlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tur­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nietuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tu­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietuszkowo

Nie­tusz­ko­wo – 600-let­nia wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie cho­dzie­skim, w gmi­nie Cho­dzież nad rzeką Noteć. W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się ko­ściół fi­lial­ny pw. Wnie­bow­zię­cia NMP, na­le­żą­cy do pa­ra­fii w Uj­ściu.

Wieś so­łec­ka - zo­bacz jed­nost­ki po­moc­ni­cze gminy Cho­dzież w BIP


Źródła:

Wikipedia

Nietutejszy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­cho­dzą­cy z wcze­śniej wspom­nia­ne­go miej­sca (w któ­rym roz­mów­cy się znaj­du­ją)

 (1.2) nie­do­ty­czą­cy wcze­śniej wspom­nia­ne­go miej­sca (w któ­rym roz­mów­cy się znaj­du­ją)


Źródła:

Wiktionary

Nietuzinkowość

wy­róż­nia­nie się spoś­ród ogółu; szcze­gól­ność, nie­prze­cięt­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­tu­zin­ko­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietuzinkowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się z ogółu, rzad­ki, oso­bli­wy


Źródła:

Wiktionary

Nietwierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|twier­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nietworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|two­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietykalność

for­mal­na lub nie­for­mal­na ochro­na przed na­pa­dem, usz­ko­dze­niem, ru­sze­niem; bycie nie­ty­kal­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ty­kal­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietykalny

taki, który pod­le­ga for­mal­nej (praw­nej) lub nie­for­mal­nej ochro­nie przed na­ru­sze­niem, usz­ko­dze­niem, zni­szcze­niem itp.; nie­na­ru­szal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go coś chro­ni, nie można go tknąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tykać.


Źródła:

Wiktionary

Nietynkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tyn­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietypowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ty­po­wy


Źródła:

Wiktionary

Nietypowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ty­po­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ty­po­wi


Źródła:

Wiktionary

Nietypowy

przy­miot­nik

 (1.1) inny niż po­wszech­nie spo­ty­ka­ny, nie na­le­żą­cy do żad­ne­go typu


Źródła:

Wiktionary

Nietyranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tyrać.


Źródła:

Wiktionary

Nietytoniowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie za­wie­ra ty­to­niu


Źródła:

Wiktionary

Nietytułowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ty­tu­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nietzsche

Frie­drich Wil­helm Nietzs­che (1844-1900), fi­lo­zof nie­miec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nietzscheanista

zwo­len­nik, wyz­naw­ca lub ba­dacz spu­ściz­ny Fry­de­ry­ka Nietzs­che - nie­miec­kie­go fi­lo­zo­fa i fi­lo­lo­ga z XIX wieku


Źródła:

SJP.pl

Nietzscheanistka

→ nietzs­che­a­ni­sta


Patrz:nietzscheanista

Źródła:

SJP.pl

Nietzscheanizm

[czy­taj: ni­cze­a­nizm] fi­lo­zo­fia Nietzs­che­go, uj­mu­ją­ca isto­tę życia z bio­lo­gicz­ne­go punk­tu wi­dze­nia i za­wie­ra­ją­ca kon­cep­cję nadcz­ło­wie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. sy­stem po­glą­dów fi­lo­zo­ficz­nych Fry­de­ry­ka Nietzs­che­go oraz prąd my­ślo­wy i li­te­rac­ki in­spi­ro­wa­ny jego twór­czo­ścią, szcze­gól­nie po­pu­lar­ny w okre­sie mo­der­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietzscheański

taki, jak u Nietzs­che­go, wy­wo­dzą­cy się z fi­lo­zo­ficz­nych kon­cep­cji Nietzs­che­go


przy­miot­nik

 (1.1) filoz. zwią­za­ny z nietzs­che­a­niz­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nietążkowo

Nie­tąż­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Śmi­giel, ok. 2 km na po­łud­nie od Śmi­gla. Przez Nie­tąż­ko­wo prze­bie­ga droga kra­jo­wa nr 5.


Źródła:

Wikipedia

Nietępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tępić.


Źródła:

Wiktionary

Nietęsknienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tęs­knić.


Źródła:

Wiktionary

Nietężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tężeć.


Źródła:

Wiktionary

Nietłukący

1. ro­zbi­jać na ka­wał­ki;
2. mocno ude­rzać, walić, ło­mo­tać;
3. po­tocz­nie: bić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Nietłumaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tłu­ma­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nietłumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tłu­mić.


Źródła:

Wiktionary

Nieubaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uba­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieubezpieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubez­pie­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieubieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieubranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubrać.


Źródła:

Wiktionary

Nieubóstwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubó­stwiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieubłagany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się ubła­gać

 (1.2) nie­da­ją­cy się pow­strzy­mać albo zmie­nić; taki, prze­ciw któ­re­mu nic nie można po­ra­dzić


Źródła:

Wiktionary

Nieubłocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubło­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ucho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuchronnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­chron­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieuchronność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­chron­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieuchronny

prze­sta­rza­łe:
1. da­ją­cy schro­nie­nie, bę­dą­cy schro­nie­niem;
2. taki, któ­re­go można uni­knąć, ustrzec się


przy­miot­nik

 (1.1) taki, przed któ­rym nie da się uciec, uchro­nić; któ­re­mu nie da się za­po­biec, pow­strzy­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieuchwytny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się uchwy­cić, ująć

 (1.2) trud­ny do okre­śle­nia

 (1.3) trud­ny do osią­gnię­cia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieuciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ucie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuciszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uci­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuciążliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­u­ciąż­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­u­ciąż­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Nieuctwo

brak pod­sta­wo­wej wie­dzy, a przy tym nie­chęć do jej zdo­by­wa­nia; igno­ran­cja, ciem­no­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pejor. brak wie­dzy po­łą­czo­ny z błę­da­mi lub bra­kiem kom­pe­ten­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieuczciwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ucz­ci­wy, nie­szcze­ry


Źródła:

Wiktionary

Nieuczciwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ucz­ci­wie


Źródła:

SJP.pl

Nieuczciwość

brak ucz­ci­wo­ści; skłon­ność do oszustw; nie­pra­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­ucz­ci­wy

 (1.2) nie­ucz­ci­wy czyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieuczciwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ucz­ci­wy


Źródła:

SJP.pl

Nieuczciwy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie jest ucz­ci­wy; po­stę­pu­ją­cy nie­wła­ści­wie lub świad­czą­cy o nie­wła­ści­wym za­cho­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Nieuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuczestniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczest­ni­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuczony

prze­ka­zy­wać komuś wie­dzę; uczyć się - sa­me­mu na­by­wać wie­dzę


Źródła:

SJP.pl

Nieucztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ucz­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczuć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuczulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuczynienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczy­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuczęszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczę­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieudacznica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, któ­rej nic się nie udaje, któ­rej nie wie­dzie się


Źródła:

Wiktionary

Nieudacznictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cecha tego kumu nie wie­dzie się


Źródła:

Wiktionary

Nieudacznik

osoba, któ­rej nic się nie udaje


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. czło­wiek nie­u­dol­ny; osoba, któ­rej się nie wie­dzie; ży­cio­wy pe­cho­wiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieudaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­dacz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­dacz­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieudaczny

nie­u­mie­ją­cy sobie po­ra­dzić, doz­na­ją­cy sa­mych nie­po­wo­dzeń; nie­u­dol­ny, nie­za­rad­ny, nie­po­rad­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­dol­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieudanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udać.


Źródła:

Wiktionary

Nieudany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie udał się, nie speł­nił ocze­ki­wań


Źródła:

Wiktionary

Nieudawanie

stwa­rzać pozór cze­goś, po­stę­po­wać, za­cho­wy­wać się nie­szcze­rze, ina­czej niż się myśli, czuje


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uda­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieudeptywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udep­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuderzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ude­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuderzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ude­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieudolnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­dol­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieudolniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­u­dol­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieudolniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­u­dol­ny; bar­dziej nie­u­dol­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieudolność

1. nie­u­mie­jęt­ność ra­dze­nia sobie z okre­ślo­ny­mi za­da­nia­mi; nie­po­rad­ność, nie­zdar­ność, nie­u­dacz­nict­wo;
2. wła­ści­wość tego, co jest nie­u­da­ne, zo­sta­ło źle wy­ko­na­ne; nie­po­praw­ność, wad­li­wość, fu­szer­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­dol­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­dol­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieudolny

daw­niej: zdol­ny, zdat­ny; udany, udat­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie po­tra­fią­cy do­brze cze­goś zro­bić

 (1.2) świad­czą­cy o braku ra­dze­nia sobie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieudoskonalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­sko­na­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieudoskonalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­sko­na­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieudostępnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­stęp­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieudowodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­wod­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieudręczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udrę­czać.


Źródła:

Wiktionary

Nieudręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udrę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieudupienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udu­pić.


Źródła:

Wiktionary

Nieudzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieudzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udzie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieudźwigniony

daw­niej: nie­moż­li­wy do udź­wi­gnię­cia


Źródła:

SJP.pl

Nieuefektywnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ue­fek­tyw­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuefektywnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ue­fek­tyw­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieufajdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ufaj­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieufanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ufać.


Źródła:

Wiktionary

Nieufnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­uf­ny, bez za­u­fa­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieufność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak za­u­fa­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieufny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy za­u­fa­nia do kogoś lub cze­goś, ma­ją­cy scep­tycz­ne uspo­so­bie­nie

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy nie­do­wie­rza­nie, świad­czą­cy o nie­do­wie­rza­niu


Źródła:

Wiktionary

Nieuformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ufor­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieufortyfikowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy za­bez­pie­cze­nia w po­sta­ci murów


Źródła:

Wiktionary

Nieugiętość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­u­gię­ty


Źródła:

Wiktionary

Nieugięty

1. twar­do trzy­ma­ją­cy się swego zda­nia, raz pod­ję­tej de­cyz­ji; nie­prze­jed­na­ny
2. nie­da­ją­cy się zmie­nić; świad­czą­cy o tym, że kogoś nie da się zwy­cię­żyć; nie­złom­ny (np. nie­u­gię­ty cha­rak­ter)


przy­miot­nik

 (1.1) o oso­bie nie­da­ją­cy się prze­ko­nać, po­ko­nać lub zmie­nić

 (1.2) o rze­czy, sy­tu­a­cji… nie­da­ją­cy się zmie­nić czy pod­wa­żyć


Nie­u­gię­ty (oryg. "Apa­ra­ji­to", ang. "The Un­van­qu­is­hed", ben­gal­ski: অপরাজিত) – in­dyj­ski film fa­bu­lar­ny z 1956 roku w re­ży­se­rii Sa­ty­a­ji­ta Raya. Druga część try­lo­gii, bę­dą­ca kon­ty­nu­a­cją filmu "Droga do mia­sta" (1955). Ostat­nią czę­ścią tryp­ty­ku był "Świat Apu" (1959).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieuglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uglą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieugotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ugo­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieugranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak ugra­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieugryzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ugryźć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuintymnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uin­tym­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuiszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ui­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieujawnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ujaw­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieujawnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ujaw­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieujechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uje­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieujemny

przy­miot­nik

 (1.1) mat. więk­szy lub równy zero


Źródła:

Wiktionary

Nieujeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ujeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Nieujęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ująć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuk

osoba nie­wy­ka­zu­ją­ca za­in­te­re­so­wa­nia w po­sze­rza­niu swo­ich ho­ry­zon­tów in­te­lek­tu­al­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie ma za­mi­ło­wa­nia do nauki, także nie­do­u­czo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieukamienowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­mie­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukierunkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukie­run­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukierunkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukie­run­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuklęknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uklę­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieukochanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uko­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukontentowanie

1. daw­niej: za­do­wo­lić kogoś;
2. ukon­ten­to­wać się - daw­niej: od­czuć za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieukończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukoń­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieukrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukro­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nieukrychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukry­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukrycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukryć.


Źródła:

Wiktionary

Nieukrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukrzyżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukrzy­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukształtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uksz­tał­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieukwiecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uk­wie­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieukładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuleczalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­le­czal­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieuleczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­le­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­le­czal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieuleczalny

przy­miot­nik

 (1.1) med. taki, który jest nie­moż­li­wy do wy­le­cze­nia

 (1.2) przen. książk. taki, któ­re­go nie można zmie­nić lub przez­wy­cię­żyć


Źródła:

Wiktionary

Nieuleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ule­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieulegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ulec.


Źródła:

Wiktionary

Nieulepszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ulep­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieulistniony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma liści, li­sto­wia


Źródła:

Wiktionary

Nieululanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ulu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieulękły

1. nie­od­czu­wa­ją­cy stra­chu; nie­u­stra­szo­ny, od­waż­ny;
2. wy­ra­ża­ją­cy czy­jąś od­wa­gę, np. nie­u­lę­kłe serce


Źródła:

SJP.pl

Nieumalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uma­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieumalowany

przy­miot­nik

 (1.1) pot. kos­met. bez ma­ki­ja­żu, okre­śle­nie naj­czę­ściej uży­wa­ne w od­nie­sie­niu do ko­biet


Źródła:

Wiktionary

Nieumawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieumiarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak umiar­ko­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieumiejętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­mie­jęt­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieumiejętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak umie­jęt­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieumiejętny

przy­miot­nik

 (1.1) świad­czą­cy o braku umie­jęt­no­ści, wpra­wy w czymś

 (1.2) daw. nie ma­ją­cy wyksz­tał­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieumieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieumieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umie­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieumieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieumilenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umi­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieumiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umi­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieumknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|um­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieumorusanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umo­ru­sać.


Źródła:

Wiktionary

Nieumożliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umoż­li­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieumożliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umoż­li­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieumurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieumycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieumyślnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) wy­ko­nu­jąc niech­cą­cy; bez za­mia­ru


Źródła:

Wiktionary

Nieumyślność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­u­myśl­ne


Nie­u­myśl­ność – zna­mię stro­ny pod­mio­to­wej czynu za­bro­nio­ne­go.

Nor­ma­tyw­na te­o­ria winy przyj­mu­je, że nie­u­myśl­ność jest zna­mie­niem pod­mio­to­wym cha­rak­te­ry­zu­ją­cym na­sta­wie­nie psy­chicz­ne spraw­cy wobec re­a­li­za­cji zna­mion typu czynu za­bro­nio­ne­go. Wska­zu­je na na­sta­wie­nie psy­chicz­ne spraw­cy wobec zna­mion przed­mio­to­wych opi­su­ją­cych typ czynu za­bro­nio­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieumyślny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­rzą­dzo­ny bez uprzed­nie­go za­my­słu


Źródła:

Wiktionary

Nieumówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umó­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieunicestwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uni­ce­stwiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieunicestwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uni­ce­stwić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuniemożliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­moż­li­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuniemożliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­moż­li­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieunieszczęśliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­szczę­śli­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieunieszczęśliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­szczę­śli­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuniewinnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­win­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieunikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uni­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieunikniony

taki, któ­re­go nie da się uni­knąć, który się z pew­no­ścią wy­da­rzy; nie­u­chron­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się uni­knąć; taki, który musi zajść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieunoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uno­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nieunowocześnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uno­wo­cze­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Nieupadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Nieupartyjnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­na­da­nie cze­muś par­tyj­ne­go cha­rak­te­ru


Źródła:

Wiktionary

Nieupatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upa­trzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieupicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upić.


Źródła:

Wiktionary

Nieupierzony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma pie­rza, piór


Źródła:

Wiktionary

Nieupijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieupinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieupiększanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upięk­szać.


Źródła:

Wiktionary

Nieupiększenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upięk­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieupodobnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­dob­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieupokarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­ka­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieupolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieupoważniony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­sia­da ofi­cjal­ne­go poz­wo­le­nia na zro­bie­nie cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Nieupośledzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­śle­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upraw­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuprawny

przy­miot­nik

 (1.1) o te­re­nie, ziemi, polu: nie na­da­ją­cy się do upra­wy lub nie ob­ję­ty upra­wą; taki, który leży odło­giem


Źródła:

Wiktionary

Nieuproszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upro­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upro­wa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuprzedmiotawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uprzed­mio­ta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuprzejmie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­przej­my, nie­grzecz­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieuprzejmiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­u­przej­mie


Źródła:

SJP.pl

Nieuprzejmiejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­u­przej­my


Źródła:

SJP.pl

Nieuprzejmy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­mi­ły, nie­życz­li­wy, za­cho­wu­ją­cy się wobec in­nych w spo­sób po­zba­wio­ny uprzej­mo­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieuprzyjemnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uprzy­jem­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuprzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uprzą­tać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuraczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ura­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ura­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieurodzaj

brak uro­dza­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zmniej­sze­nie się zbio­rów w rol­nict­wie w sto­sun­ku do in­nych lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieurodzajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­ro­dzaj­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieurodzajny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­da­ją­cy niski plon

 (1.2) ce­chu­ją­cy się bra­kiem uro­dza­ju


Źródła:

Wiktionary

Nieurodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuruchamianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uru­cha­miać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuruchomienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uru­cho­mić.


Źródła:

Wiktionary

Nieurzeczywistnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urze­czy­wist­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieurzeczywistnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urze­czy­wist­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieurzekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urze­kać.


Źródła:

Wiktionary

Nieurządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urzą­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Nieusankcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usank­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieusiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usi­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuskrómnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uskróm­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuspokajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uspo­ka­jać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuspokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uspo­ko­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nieusprawiedliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uspra­wied­li­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieustająco

przy­słó­wek czasu

 (1.1) nie­u­stan­nie


Źródła:

Wiktionary

Nieustający

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie usta­je


Źródła:

Wiktionary

Nieustalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieustalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieustanawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieustannie

przy­słó­wek

 (1.1) bez przer­wy, non-stop, bez ustan­ku


Źródła:

Wiktionary

Nieustanność

cecha tego, co trwa cią­gle, bez przerw; sta­łość, cią­głość, usta­wicz­ność


Źródła:

SJP.pl

Nieustanny

nie­ma­ją­cy przerw, trwa­ją­cy cały czas; stały, usta­wicz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie usta­je, trwa­ją­cy cią­gle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieustawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieustraszoność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­stra­szo­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­stra­szo­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieustraszony

daw­niej: wy­stra­szyć, prze­ra­zić


przy­miot­nik

 (1.1) dziel­ny, nie ule­ga­ją­cy stra­cho­wi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieustępliwość

brak skłon­no­ści do ustępstw, kom­pro­mi­sów; bez­kom­pro­mi­so­wość, nie­u­gię­tość, nie­prze­jed­na­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha kogoś lub cze­goś nie­u­stę­pu­ją­ce­go, opor­ne­go, upar­te­go, bez­kom­pro­mi­so­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieustępliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który łatwo lub wcale nie ustę­pu­je

 (1.2) świad­czą­cy o tym, że ktoś łatwo albo w ni­czym nie ustę­pu­je


Źródła:

Wiktionary

Nieusunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usu­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieusuwalność

nie­moż­ność zwol­nie­nia, usu­nię­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­u­su­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­su­wal­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieusuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieusynawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usy­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieusypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usy­piać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuszczęśliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uszczę­śli­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuszczęśliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uszczę­śli­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuszporanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usz­po­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieutalentowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy ta­len­tów


Źródła:

Wiktionary

Nieutożsamianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utoż­sa­miać.


Źródła:

Wiktionary

Nieutracalność

nie­moż­ność utra­ce­nia


Źródła:

SJP.pl

Nieutracenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utra­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieutrudnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrud­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieutrudnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrud­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieutrudzenie

zmę­czyć, znu­żyć


Źródła:

SJP.pl

Nieutrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrzy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Nieutrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrzy­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieutyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uty­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuwaga

brak uwagi; roz­tar­gnie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak uwagi, kon­cen­tra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieuwalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuwalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwal­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­waż­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieuważność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­waż­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­waż­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieuważny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który robi coś bez sku­pie­nia na wy­ko­ny­wa­nej czyn­no­ści

 (1.2) taki, który świad­czy o braku sku­pie­nia przez osobę wy­ko­nu­ją­cą pewną czyn­ność


Źródła:

Wiktionary

Nieuwenerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwe­ne­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuwielbianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwiel­biać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuwierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuwodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuwolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwol­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuwspólnotowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uw­spól­no­to­wić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzajebistnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­je­bist­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzajebiszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­je­bi­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzależnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­leż­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzasadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­sad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzasadnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­sad­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzasadniony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy uza­sad­nie­nia, nie ma­ją­cy uspra­wied­li­wie­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieuzbrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­bro­ić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzbrojony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­po­sa­żo­ny w broń lub uz­bro­je­nie

 (1.2) wojsk. po­zba­wio­ny nie­zbęd­nej do dzia­ła­nia czę­ści np. za­pal­ni­ka

 (1.3) techn. opt. nie­wy­po­sa­żo­ny w od­po­wied­nie przy­rzą­dy tech­nicz­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieuzewnętrznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzew­nętrz­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzgadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­gad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzgodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­god­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uznać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­na­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzupełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzu­peł­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzupełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzu­peł­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzurpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzur­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzy­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieuzyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzy­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieułatwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ułat­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Nieułożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieuśmiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uśmier­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieuświęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uś­wię­cać.


Źródła:

Wiktionary

Nieużycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieużyteczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: uży­tecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Nieużyteczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie przy­no­szą­cy po­żyt­ku lub nie na­da­ją­cy się do użyt­ku

 (1.2) nie po­ma­ga­ją­cy komuś w czymś


Źródła:

Wiktionary

Nieużytek

1. zie­mia le­żą­ca odło­giem,
2. przed­miot nie­u­ży­tecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) grunt nie­po­sia­da­ją­cy war­to­ści użyt­ko­wej, nie­na­da­ją­cy się do upra­wy


Nie­u­ży­tek – ob­szar grun­tu, który z po­wo­du na­tu­ral­nych wa­run­ków sied­li­sko­wych lub na sku­tek dzia­łal­no­ści rol­ni­czej, prze­my­sło­wej, le­śnej lub innej nie po­sia­da lub utra­cił war­tość użyt­ko­wą. Do nie­u­żyt­ków za­li­cza­ne są bagna, wydmy, te­re­ny o nie­ko­rzyst­nym uksz­tał­to­wa­niu po­wierzch­ni, skła­do­wi­ska od­pa­dów oraz grun­ty zde­gra­do­wa­ne przez prze­mysł.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieużytkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyt­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieużyty

1. po­słu­żyć się czymś; zu­żyt­ko­wać;
2. wy­rę­czyć się kimś, sko­rzy­stać z czy­ichś usług;
3. wziąć coś jako le­kar­stwo, używ­kę, przy­pra­wę itp.;
4. sko­rzy­stać z cze­goś przy­jem­ne­go; za­ba­wić się; po­hu­lać


Źródła:

SJP.pl

Nieużywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uży­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieużyźnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyź­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieużyźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyź­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niewabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wabić.


Źródła:

Wiktionary

Niewadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewahanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wahać.


Źródła:

Wiktionary

Niewahnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wah­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewalczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wal­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewaletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­le­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewarowny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. nie­za­o­pa­trzo­ny


Źródła:

Wiktionary

Niewart

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy war­to­ści, nie­za­słu­gu­ją­cy na po­zy­tyw­ną ocenę

 (1.2) nie­za­słu­gu­ją­cy na kogoś, na coś


Źródła:

Wiktionary

Niewartanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|war­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niewarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewaspanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­spa­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewałaszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­ła­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewałkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wał­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ważyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieważkość

stan sub­stan­cji wy­wo­ła­ny bra­kiem siły cią­że­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. stan braku lub zni­ko­mo­ści siły cią­że­nia;

 (1.2) książk. małe zna­cze­nie cze­goś, bła­hość


Zo­bacz też: Nie­waż­kość – album Ro­ber­ta Ja­now­skie­go.

Nie­waż­kość – stan, w któ­rym dzia­ła­ją­ce na układ ciał siły zew­nętrz­ne nie wy­wo­łu­ją wza­jem­nych ci­śnień (na­ci­sków) czę­ści ukła­du na sie­bie, a wew­nętrz­ne od­dzia­ły­wa­nia gra­wi­ta­cyj­ne są po­mi­jal­ne. Rza­dziej uży­wa­ny jest także ter­min "nie­cięż­kość".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieważnościowy

zwią­za­ny z uz­na­niem cze­goś za nie­waż­ne


Źródła:

SJP.pl

Nieważność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­waż­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­waż­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieważny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy zna­cze­nia; bez zna­cze­nia; bez wpły­wu na co­kol­wiek

 (1.2) o czło­wie­ku: ma­ją­cy małe moż­li­wo­ści, nie­wie­le zna­czą­cy

 (1.3) bez istot­ne­go ele­men­tu i z tego po­wo­du bez zna­cze­nia

 (1.4) praw. bez mocy praw­nej

 (1.5) adm. praw. po upły­wie ter­mi­nu obo­wią­zy­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Niewbicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wbić.


Źródła:

Wiktionary

Niewbieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wbie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niewbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wbi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niewchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wcho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wci­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wcią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niewczas

daw­niej: nie­od­po­wied­nia pora


Źródła:

SJP.pl

Niewczesny

przy­miot­nik

 (1.1) sta­ro­daw­ny

 (1.2) zbyt późny

 (1.3) stpol. bez od­po­czyn­ku


Źródła:

Wiktionary

Niewdychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wdy­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niewdzięcznica

→ niew­dzięcz­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta niew­dzięcz­na, nie­po­czu­wa­ją­ca się do wdzięcz­no­ści


Patrz:niewdzięcznik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewdzięcznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niew­dzięcz­ny, bez wdzięcz­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niewdzięczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niew­dzięcz­nie


Źródła:

SJP.pl

Niewdzięczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niew­dzięcz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niewdzięcznik

osoba nie­o­ka­zu­ją­ca wdzięcz­no­ści ani nie­po­czu­wa­ją­cy się do niej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba niew­dzięcz­na, nie­po­czu­wa­ją­ca się do wdzięcz­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewdzięczność

brak wdzięcz­no­ści za coś, a nawet dzia­ła­nie na szko­dę do­bro­czyń­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wdzięcz­no­ści; cecha tego, co jest niew­dzięcz­ne; cecha tego, kto jest niew­dzięcz­ny


Niew­dzięcz­ność – pol­ski film psy­cho­lo­gicz­ny z 1979 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewdzięczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wdzięcz­no­ści, nie­o­ka­zu­ją­cy wdzięcz­no­ści; także. świad­czą­cy o wdzięcz­no­ści

 (1.2) nie­da­ją­cy wy­ni­ków pro­por­cjo­nal­nych do wło­żo­ne­go wy­sił­ku


Źródła:

Wiktionary

Niewejście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wejść.


Źródła:

Wiktionary

Niewerbalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) psych. wy­ra­żo­ny in­ny­mi środ­ka­mi niż słowa


Źródła:

Wiktionary

Niewertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wer­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieweryfikowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się zwe­ry­fi­ko­wać, nie­moż­li­wy do spraw­dze­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieweryfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|we­ry­fi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewesoło

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­we­so­ły


Źródła:

Wiktionary

Niewesoły

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy we­so­łym


Źródła:

Wiktionary

Niewetknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wet­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|we­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewiada

par­ty­ku­ła

 (1.1) (dal­sze) gw-pl|Ma­zo­wsze. nie wia­do­mo


Źródła:

Wiktionary

Niewiadoma

1. po­wszech­nie znany; oczy­wi­sty, zro­zu­mia­ły;
2. wspom­nia­ny, wy­mie­nio­ny wcze­śniej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, o czym nic nie wiemy, nie po­tra­fi­my prze­wi­dzieć

 (1.2) mat. wiel­kość po­szu­ki­wa­na w rów­na­niu lub nie­rów­no­ści, zwy­kle oz­na­czo­na li­te­rą x, y, lub z


Nie­wia­do­ma – wiel­kość po­szu­ki­wa­na, np. w rów­na­niu lub nie­rów­no­ści. Jej war­tość licz­bo­wa jest za­leż­na od róż­nych mie­rzal­nych czyn­ni­ków, która może zo­stać za­stą­pio­na sym­bo­lem nie­wia­do­mej (szu­ka­nej) i zna­le­zio­na doś­wiad­czal­nie lub przez roz­wią­za­nie.

Sym­bo­li nie­wia­do­mych, w po­sta­ci liter al­fa­be­tu ła­ciń­skie­go lub grec­kie­go, używa się naj­czę­ściej do oz­na­cza­nia liczb, wek­to­rów, funk­cji, ma­cie­rzy itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewiadome

1. po­wszech­nie znany; oczy­wi­sty, zro­zu­mia­ły;
2. wspom­nia­ny, wy­mie­nio­ny wcze­śniej


Źródła:

SJP.pl

Niewiadomie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. nieś­wia­do­mość


Źródła:

Wiktionary

Niewiadomski

naz­wi­sko


Nie­wia­dom­ski (forma żeń­ska: Nie­wia­dom­ska; licz­ba mnoga: Nie­wia­dom­scy) – pol­skie naz­wi­sko, po­cho­dzą­ce od po­ję­cia "nie wie­dzieć". Pier­wot­nie mogło oz­na­czać osobę nie­wia­do­me­go, niez­na­ne­go po­cho­dze­nia, osobę, o któ­rej nie wia­do­mo, skąd przy­by­ła, nie­wia­do­me­go ro­do­wo­du. Jest kilka nazw to­po­gra­ficz­nych z rdze­niem "nie­wiad"-, np. Nie­wia­dów, Nie­wia­do­ma.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewiadomy

przy­miot­nik

 (1.1) niez­na­ny, taki o któ­rym nie wie się nic


Źródła:

Wiktionary

Niewiadów

wieś w Pol­sce


Nie­wia­dów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ujazd.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie raw­skim ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wia­dów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niewiara

brak wiary w coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wiary w boga, odrzu­ca­nie dog­ma­tów re­li­gij­nych, nie­wie­rze­nie

 (1.2) brak wiary w coś, nie­pew­ność co do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewiarogodność

→ nie­wia­ro­god­ny; nie­wia­ry­god­ność


Źródła:

SJP.pl

Niewiarowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niewiarowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niewiarygodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wia­ry­god­ny


Źródła:

Wiktionary

Niewiarygodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wia­ry­god­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wia­ry­god­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewiarygodny

przy­miot­nik

 (1.1) któ­re­mu trud­no uwie­rzyć, nie­god­ny za­u­fa­nia

 (1.2) w który trud­no uwie­rzyć, gra­ni­czą­cy z nie­praw­do­po­do­bień­stwem

 (1.3) tak wiel­ki, że trud­no uwie­rzyć


Źródła:

Wiktionary

Niewiasta

pod­nio­śle o ko­bie­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta nie­za­męż­na;

 (1.2) książk. ko­bie­ta

 (1.3) daw. żona

 (1.4) daw. sy­no­wa

 (1.5) gw-pl|Za­ol­zie.


Zo­bacz też: „Nie­wia­sta” – cza­so­pis­mo.

Nie­wia­sta w ję­zy­ku sta­ro­pol­skim wyraz ten po­cząt­ko­wo oz­na­czał ko­bie­tę do­pie­ro wkra­cza­ją­cą do ro­dzi­ny – na­rze­czo­ną, sy­no­wą, szwa­gier­kę, w prze­ci­wień­stwie do bia­ło­gło­wy. Póź­niej róż­ni­ce se­man­tycz­ne po­mię­dzy "nie­wia­stą" a "bia­ło­gło­wą" ule­gły za­tar­ciu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewiastka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. sy­no­wa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. sy­no­wa


Źródła:

Wiktionary

Niewiaża

szó­sta co do dłu­go­ści rzeka Litwy, jeden z głów­nych do­pły­wów Niem­na


Nie­wia­ża (lit. "Nevėžis") – szó­sta co do dłu­go­ści rzeka Litwy, jeden z głów­nych do­pły­wów Niem­na, bę­dą­cy hi­sto­rycz­ną gra­ni­cą Żmu­dzi i Auksz­to­ty. Dłu­gość 209 km (druga co do dłu­go­ści rzeka w ca­ło­ści na Lit­wie), po­wierzch­nia zlew­ni – 6140 km². Ucho­dzi do niej około 70 do­pły­wów, naj­więk­szy­mi z nich są:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewibrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­bro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wić.


Źródła:

Wiktionary

Niewid

daw­niej: coś nie­ist­nie­ją­ce­go, nigdy nie­wi­dzia­ne­go; dziś tylko w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: cuda nie­wi­dy - o czymś (rze­ko­mo) niez­wy­kłym, rzad­ko spo­ty­ka­nym


Źródła:

SJP.pl

Niewidka

tylko w wy­ra­że­niu: czap­ka nie­wid­ka - baj­ko­wa czap­ka po­wo­du­ją­ca, że osoba no­szą­ca ją na gło­wie staje się nie­wi­dzial­na


Źródła:

SJP.pl

Niewidnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wid­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niewidoczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wi­docz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wi­docz­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewidoczny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, któ­re­go nie widać

 (1.2) taki, któ­re­go widać, ale się go nie do­strze­ga, nie za­u­wa­ża


Źródła:

Wiktionary

Niewidoma

ociem­nia­ła osoba płci żeń­skiej


Źródła:

SJP.pl

Niewidomy

ociem­nia­ła osoba płci mę­skiej


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który trwa­le nie widzi

 (1.2) przest. nie­wi­docz­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, która trwa­le nie widzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewidywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewidzialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wi­dzial­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wi­dzial­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewidzialny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do za­ob­ser­wo­wa­nia wzro­kiem lub, ogól­niej, in­stru­men­ta­mi po­mia­ro­wy­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niewiedza

brak pod­sta­wo­wej wie­dzy lub niez­na­jo­mość cze­goś; nie­uct­wo, ciem­no­ta, igno­ran­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak do­sta­tecz­nej wie­dzy, nie­do­u­cze­nie

 (1.2) nie­do­in­for­mo­wa­nie, niez­na­jo­mość, nieś­wia­do­mość cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wieść.


Źródła:

Wiktionary

Niewielbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wiel­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niewiele

nie­du­żo, mało (np. nie­wie­le się zmie­nił)


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) nie­du­ża ilość kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewielki

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest mały w roz­mia­rze, ob­ję­to­ści lub fi­zycz­nym na­si­le­niu

 (1.2) taki, który ma małe zna­cze­nie lub war­tość


Źródła:

Wiktionary

Niewielu

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny oz­na­cza­ją­cy nie­wiel­ką ilość, licz­bę cze­goś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl

Niewiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wier­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niewierna

do­cho­wu­ją­cy cze­muś lub komuś wiary, zwią­za­ny z kimś uczu­cio­wo; od­da­ny, za­u­fa­ny


Nie­wier­na (ang. "Un­fa­ith­ful") – ame­ry­kań­ski thril­ler ero­tycz­ny z 2002 roku w re­ży­se­rii Adria­na Lyne’a. Re­ma­ke fran­cu­skie­go filmu "Nie­wier­na żona" (1969) Cla­u­de’a Cha­bro­la. Zdję­cia krę­co­no w sta­nach Nowy Jork i New Jer­sey.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewiernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wier­ny


Źródła:

Wiktionary

Niewierność

1. nie­do­trzy­ma­nie wier­no­ści, sprze­nie­wie­rze­nie się komuś lub cze­muś, wia­ro­łom­stwo
2. niez­god­ność ze sta­nem fak­tycz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­wier­ne, tego kto jest nie­wier­ny; sprze­nie­wie­rze­nie się cze­muś

 (1.2) zdra­da, bycie nie­wier­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewierny

do­cho­wu­ją­cy cze­muś lub komuś wiary, zwią­za­ny z kimś uczu­cio­wo; od­da­ny, za­u­fa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie do­cho­wał wier­no­ści w mał­żeń­stwie lub innym związ­ku

 (1.2) taki, który sprze­nie­wie­rzył się, zdra­dził kogoś lub coś

 (1.3) taki, który nie odw­zo­ro­wu­je do­kład­nie rze­czy­wi­sto­ści, wzoru, ory­gi­na­łu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pejor. ktoś innej wiary re­li­gij­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewierski

→ Nie­wierz


Patrz:Niewierz

Źródła:

SJP.pl

Niewierszyn

Nie­wier­szyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Alek­san­drów.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Nie­wier­szyn. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Apo­sto­łów Pio­tra i Pawła w Dą­bro­wie nad Czar­ną.


Źródła:

Wikipedia

Niewierz

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewierząca

ko­bie­ta, która nie wie­rzy w Boga; ate­ist­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ko­bie­ta, która nie wyz­na­je żad­nej re­li­gii, która nie wie­rzy w ist­nie­nie da­ne­go Boga

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: nie­wie­rzą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewierzący

czło­wiek, który nie wie­rzy w Boga; ate­i­sta


imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny

 (1.1) taki, który nie do­wie­rza, nie wie­rzy w coś, w praw­dzi­wość cze­goś

 (1.2) teol. w kon­tek­ście wiary, wyz­na­nia: który nie wyz­na­je żad­nej re­li­gii, nie­re­li­gij­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba bez­wyz­na­nio­wa; ktoś, kto nie jest wyz­naw­cą żad­nej re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewieski

→ Nie­wiesz


Patrz:Niewiesz

Źródła:

SJP.pl

Niewiesz

wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim


Zo­bacz też: Nie­wiesz-Ko­lo­nia.

Nie­wiesz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Pod­dę­bi­ce. Miej­sco­wość po­ło­żo­na w od­le­gło­ści ok. 10 km na pół­noc­ny za­chód od Pod­dę­bic.

Daw­niej sie­dzi­ba ist­nie­ją­cej do 1954 roku oraz w la­tach 1973–1976 gminy Nie­wiesz. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wiesz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie sie­radz­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niewietrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wie­trzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewiezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wieźć.


Źródła:

Wiktionary

Niewieści

pod­nio­śle: ko­bie­cy


przy­miot­nik

 (1.1) przest. ko­bie­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewieścin

Nie­wie­ścin (niem. "Ras­mus­ha­u­sen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Pruszcz, 23 km na pół­noc­ny wschód od Byd­go­szczy. We­dług spisu po­wszech­ne­go z 31 marca 2011 roku wieś li­czy­ła 495 miesz­kań­ców.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wie­ścin, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Pruszcz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niewieściuch

po­tocz­nie: męż­czyz­na znie­wie­ścia­ły, który utra­cił ty­po­wo mę­skie cechy cha­rak­te­ru, a na­brał ko­bie­cych; ma­min­sy­nek, faj­tła­pa, baba


Źródła:

SJP.pl

Niewinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|winić.


Źródła:

Wiktionary

Niewiniątko

o kimś nie­win­nym, nie­śmia­łym (albo iro­nicz­nie o uda­ją­cym ta­kie­go)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żart. iron. osoba nie­win­na

 (1.2) książk. (także. kult.) ni­cze­mu nie­win­ne nie­mow­lę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewinkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|win­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewinnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez winy

 (1.2) z nie­win­no­ścią, pro­sto­tą

 (1.3) bez nie­do­brych na­stępstw, bez złych in­ten­cji


Źródła:

Wiktionary

Niewinniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­win­nie


Źródła:

SJP.pl

Niewinniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­win­ny


Źródła:

SJP.pl

Niewinność

1. brak winy; bycie nie­win­nym
2. czy­sta do­broć, bycie cnot­li­wym, mo­ral­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­win­ne, nie ma w sobie winy; brak po­peł­nie­nia prze­stęp­stwa, grze­chu, okre­ślo­ne­go błędu

 (1.2) iron. osoba nie­win­na, nie­śmia­ła, na­iw­na lub skrom­na


Nie­win­ność – sin­giel Edyty Bar­to­sie­wicz. Mu­zy­ka i słowa: Edyta Bar­to­sie­wicz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewinny

1. nieś­wia­do­my zła, cnot­li­wy, mo­ral­ny, czy­sty (np. nie­win­ne dzie­ci)
2. niesz­kod­li­wy, mało ważny, nie­groź­ny (np. nie­win­ny upa­dek)
3. nie­wy­ni­ka­ją­cy ze złych in­ten­cji (np. nie­win­ny żart)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­peł­nił cze­goś złego; taki, który nie ma winy

 (1.2) taki, który nie zna zła, po­stę­pu­je czy­sto, jest nie­ska­la­ny

 (1.3) taki, który nie ma po­waż­nych kon­sek­wen­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewinszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|win­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewirków

Nie­wir­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Mią­czyn.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wir­ków. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niewirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewiszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­sieć.


Źródła:

Wiktionary

Niewitanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|witać.


Źródła:

Wiktionary

Niewiwatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­wa­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewiędnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|więd­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewięzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wię­zić.


Źródła:

Wiktionary

Niewięźnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|więz­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewiński

→ Wiń­sko


Patrz:Wińsko

Źródła:

SJP.pl

Niewklejenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkle­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niewkraplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkra­plać.


Źródła:

Wiktionary

Niewkroplenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkro­plić.


Źródła:

Wiktionary

Niewkurwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkur­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niewkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wle­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewnikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wni­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niewnoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wno­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niewodniczański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niewodniki

Nie­wod­ni­ki (niem. "Nie­wod­nik") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Dą­bro­wa.

Od 1950 miej­sco­wość na­le­ży ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niewodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewodowo

Nie­wo­do­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Piąt­ni­ca.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Ja­ku­ba Apo­sto­ła w Dro­zdo­wie.


Źródła:

Wikipedia

Niewodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewojowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­jo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewola

1. brak wol­no­ści, nie­pod­le­gło­ści, za­leż­ność od prze­mo­cy
2. odo­sob­nie­nie żoł­nie­rzy wro­gie­go woj­ska w spe­cjal­nym obo­zie; także miej­sce tego odo­sob­nie­nia
3. o zwie­rzę­tach: życie nie na swo­bo­dzie
4. silne uza­leż­nie­nie od cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wol­no­ści, su­we­ren­no­ści; zam­knię­cie

 (1.2) areszt dla żoł­nie­rzy dru­giej stro­ny pod­czas wojny

 (1.3) książk. prze­moż­ny wpływ


Nie­wo­la – stan, w któ­rym po­je­dyn­czy czło­wiek lub spo­łe­czeń­stwo (lud, naród) nie roz­po­rzą­dza sobą, lecz pod­da­ny jest przy­mu­so­wi woli wyż­szej lub obcej; brak wol­no­ści, nie­pod­le­gło­ści, su­we­ren­no­ści.

Nie­wo­la jed­nost­ki może wy­stę­po­wać za­rów­no w sto­sun­ku do pań­stwa (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewolić

1. ogra­ni­czać lub po­zba­wiać wol­no­ści;
2. zmu­szać do po­słu­szeń­stwa, ule­gło­ści


Źródła:

SJP.pl

Niewolnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bę­dą­ca włas­no­ścią innej osoby

 (1.2) ko­bie­ta pod­da­ją­ca się czy­jejś woli


Źródła:

Wiktionary

Niewolnictwo

zja­wi­sko spo­łecz­ne two­rzą­ce dwie pod­sta­wo­we klasy: nie­wol­ni­ków i ich wła­ści­cie­li


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) so­cjol. sy­stem spo­łecz­ny opar­ty na po­zba­wie­niu pew­nej grupy ludzi wol­no­ści i uczy­nie­niu ich czy­jąś włas­no­ścią, zwy­kle w celu wy­ko­rzy­sty­wa­nia do przy­mu­so­wej pracy bez wy­na­gro­dze­nia;


Nie­wol­nict­wo – zja­wi­sko spo­łecz­ne, któ­re­go isto­tą jest sto­su­nek za­leż­no­ści, po­le­ga­ją­cy na tym, że pewna grupa ludzi (nie­wol­ni­cy) sta­no­wi przed­miot włas­no­ści in­nych osób, grup ludzi (ro­dzi­na, ple­mię itd.) lub in­sty­tu­cji (pań­stwo, świą­ty­nia itp.), mo­gą­cych nimi swo­bod­nie roz­po­rzą­dzać. Zno­sze­nie nie­wol­nict­wa na świe­cie za­po­cząt­ko­wał w 1794 roku rząd re­wo­lu­cyj­ny we Fran­cji, ogła­sza­jąc wol­ność nie­wol­ni­ków w ko­lo­niach fran­cu­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewolniczka

rzad­ko: nie­wol­ni­ca - ko­bie­ta po­zo­sta­ją­ca w cał­ko­wi­tej za­leż­no­ści i wła­dzy swo­je­go wła­ści­cie­la


Źródła:

SJP.pl

Niewolniczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy nie­wol­nict­wu


Źródła:

Wiktionary

Niewolniczy

1. do­ty­czą­cy nie­wol­nict­wa, nie­wol­ni­ków (np. ustrój nie­wol­ni­czy, nie­wol­ni­cza siła ro­bo­cza)
2. słu­żal­czy, ule­gły
3. wzo­ru­ją­cy się cał­ko­wi­cie na kimś lub na czymś; niet­wór­czy


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nie­wol­ni­ka lub nie­wol­nict­wa

 (1.2) wier­nie wzo­ru­ją­cy się na kimś, na czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewolnik

1. w ustro­ju nie­wol­ni­czym: czło­wiek po­zba­wio­ny wszel­kich praw, po­zo­sta­ją­cy we wła­dzy swego wła­ści­cie­la, zwy­kle wy­ko­rzy­sty­wa­ny jako siła ro­bo­cza
2. prze­no­śnie o kimś uza­leż­nio­nym od cze­goś, opę­ta­nym ja­kimś uczu­ciem
3. daw­niej o jeńcu, za­kład­ni­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bę­dą­ca w nie­wo­li

 (1.2) przen. osoba pod­da­ją­ca się cze­muś bez­wol­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewomitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­mi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieworkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wor­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wołać.


Źródła:

Wiktionary

Niewożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wozić.


Źródła:

Wiktionary

Niewpadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niewpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niewpisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niewprawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niew­praw­nie


Źródła:

SJP.pl

Niewprawny

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy wpra­wy


Źródła:

Wiktionary

Niewprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niewpędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niewpłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpły­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewpływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niewrażliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wraż­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­wraż­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Niewrażliwy

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wraż­li­wo­ści

 (1.2) nie­po­dat­ny na dzia­ła­nie


Źródła:

Wiktionary

Niewrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niewrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niewrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wró­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niewróżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wró­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewręczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrę­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewschodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wscho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewsiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewskakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wska­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewskazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wska­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niewskoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsko­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewsparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wes­przeć.


Źródła:

Wiktionary

Niewspieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niewspinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewspomaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspo­ma­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niewspominanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspo­mi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewspółgranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­grać.


Źródła:

Wiktionary

Niewspółmiernie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) nie­pro­por­cjo­nal­nie; bez po­rów­na­nia


Źródła:

Wiktionary

Niewspółmierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niew­spół­mier­ne


Źródła:

Wiktionary

Niewspółmierny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się po­rów­ny­wać z czym innym


Źródła:

Wiktionary

Niewspółpracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­pra­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewspółrządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­rzą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewspółzamieszkiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­za­miesz­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewspółżycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewstawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsta­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewstrząsanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstrzą­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niewstukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niewstukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewstąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstą­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niewstępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewsypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewszczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wszczy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewtajemniczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wta­jem­ni­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewtrącanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wtrą­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niewtrącenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wtrą­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niewtykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niewybaczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można wy­ba­czyć


Źródła:

Wiktionary

Niewybaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ba­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewybebeszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­be­be­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewybicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wybić.


Źródła:

Wiktionary

Niewybieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niewybredność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­bred­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­bred­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewybredny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy wy­bred­nym; nie­przy­wią­zu­ją­cy wagi do wy­bo­ru cze­goś; taki, któ­re­mu łatwo do­go­dzić

 (1.2) w złym gu­ście


Źródła:

Wiktionary

Niewybrzuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­brzu­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewybuch

ła­du­nek lub ma­te­riał wy­bu­cho­wy, który po ude­rze­niu w przesz­ko­dę nie ek­splo­do­wał, czę­sto my­lo­ny z nie­wy­pa­łem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. jakiś obiekt za­wie­ra­ją­cy ma­te­riał wy­bu­cho­wy, który, wbrew ocze­ki­wa­niom, po wy­strze­le­niu i kon­tak­cie z zie­mią nie wy­buchł;


Nie­wy­buch – każdy przed­miot za­wie­ra­ją­cy ma­te­riał wy­bu­cho­wy w sta­nie wol­nym, który po­wi­nien zde­to­no­wać, jed­nak po­mi­mo stwo­rze­nia wa­run­ków ko­niecz­nych do tego pro­ce­su nie dosz­ło do wy­bu­chu.

Po­dob­nym po­ję­ciem jest nie­wy­pał, który od­no­si się jed­nak nie do ła­dun­ku wy­bu­cho­we­go, lecz do ła­dun­ku mio­ta­ją­ce­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewybuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­bu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niewybuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­buch­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewybuchły

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie wy­buchł, nie ek­splo­do­wał choć po­wi­nien


Źródła:

Wiktionary

Niewybudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­bu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewychodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewychowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cho­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewychujanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chu­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niewychwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chwa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niewychwytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chwy­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewychylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niewychylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chy­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niewychynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chy­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewyciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niewycieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyczekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cze­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyczerpalny

taki, któ­re­go nie da się wy­czer­pać; nie­wy­czer­pa­ny


Źródła:

SJP.pl

Niewyczerpany

taki, któ­re­go nie da się wy­czer­pać; nie­wy­czer­pal­ny


Źródła:

SJP.pl

Niewyczerpywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­czer­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyczesywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cze­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wydać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydarzeniec

po­tocz­nie: osoba nie­u­dol­na, nie­zdar­na; nie­u­dacz­nik, niez­gu­ła, nie­do­raj­da, nie­zda­ra, niez­gra­biasz


Źródła:

SJP.pl

Niewydarzoność

po­tocz­nie: cecha cze­goś nie­u­dol­ne­go, nie­u­da­ne­go; nie­u­dol­ność, nie­po­rad­ność, nie­zdar­ność


Źródła:

SJP.pl

Niewydatkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dat­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydobycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­do­być.


Źródła:

Wiktionary

Niewydobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­do­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydolność

cał­ko­wi­ta albo czę­ścio­wa nie­zdol­ność do funk­cjo­no­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nie­zdol­ność do sku­tecz­ne­go dzia­ła­nia

 (1.2) awa­ria, uster­ka

 (1.3) nie­u­dol­ność, brak kom­pe­ten­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewydolny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­zdol­ny do pra­wi­dło­we­go dzia­ła­nia; mało efek­tyw­ny

 (1.2) med. nie­zdol­ny do speł­nia­nia swo­jej funk­cji fiz­jo­lo­gicz­nej


Źródła:

Wiktionary

Niewydrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dru­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­du­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydymka

wul­gar­nie: ko­bie­ta stro­nią­ca od kon­tak­tów sek­su­al­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. żart. ko­bie­ta, która nie chce z nikim współ­żyć sek­su­al­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewydziedziczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzie­dzi­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydziedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzie­dzi­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewydzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydziobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzio­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydłużanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dłu­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niewydłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dłu­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewyegzekwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­eg­zek­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyemigrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­e­mi­gro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyfiletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­fi­le­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ga­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ga­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygarbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gar­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­glą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygoda

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) brak wy­go­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dy­skom­fort wy­ni­ka­ją­cy z trud­nych oraz uciąż­li­wych wa­run­ków ży­cio­wych

 (1.2) brak od­po­wied­nie­go wy­po­sa­że­nia, który utrud­nia wy­ko­ny­wa­nie ja­kichś czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewygodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wy­god­ny


Źródła:

Wiktionary

Niewygodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­wy­god­nie


Źródła:

SJP.pl

Niewygodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wy­god­ny


Źródła:

SJP.pl

Niewygodność

→ nie­wy­god­ny


Patrz:niewygodny

Źródła:

SJP.pl

Niewygodny

przy­miot­nik

 (1.1) o odzie­ży spra­wia­ją­cy uczu­cie dy­skom­for­tu, uci­ska­ją­cy

 (1.2) o na­rzę­dziach spra­wia­ją­cy uczu­cie dy­skom­for­tu, nie­pa­su­ją­cy

 (1.3) o oso­bach spra­wia­ją­cy trud­no­ści, bę­dą­cy przesz­ko­dą

 (1.4) o sy­tu­a­cji nie­przy­jem­ny, krę­pu­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Niewygonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­go­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niewygooglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­go­o­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­grać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyguglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gu­glać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygwizdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyg­wi­zdy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gła­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niewygłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ja­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ja­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjaśnialność

brak moż­li­wo­ści wy­ja­śnie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Niewyjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ja­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyjąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewyjście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyjść.


Źródła:

Wiktionary

Niewykazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykluczone

w uży­ciu przy­słów­ko­wym: jest rze­czą praw­do­po­dob­ną; moż­li­we, praw­do­po­dob­nie


Źródła:

SJP.pl

Niewykluczony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który może za­ist­nieć, moż­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Niewykolejenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­le­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niewykonalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wy­ko­nal­ny


Źródła:

Wiktionary

Niewykonalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­wy­ko­nal­ne


Źródła:

Wiktionary

Niewykonalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się wy­ko­nać, zro­bić


Źródła:

Wiktionary

Niewykonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykopyrtnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­pyrt­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewykopywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykorzystanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­rzy­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykorzystywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­rzy­sty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykrywalność

cecha tego, co jest nie­moż­li­we do wy­kry­cia, czego nie można stwier­dzić, czy ist­nie­je


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­moż­li­we do wy­kry­cia, czego nie można stwier­dzić, czy ist­nie­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewykrywalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można wy­kryć, nie można stwier­dzić, czy ist­nie­je


Źródła:

Wiktionary

Niewykrzaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­krza­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykrzaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­krza­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewykształcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyksz­tał­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykształcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyksz­tał­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niewykształcony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy wyksz­tał­ce­nia

imie­słów

 (2.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od wyksz­tał­cić


Źródła:

Wiktionary

Niewykucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wykuć.


Źródła:

Wiktionary

Niewykukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ku­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewykwalifikowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy kwa­li­fi­ka­cji, od­po­wied­nie­go wyksz­tał­ce­nia lub przy­go­to­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Niewykładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewylegiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewylesianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­siać.


Źródła:

Wiktionary

Niewylesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niewylewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­li­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewylogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­lo­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewylogowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­lo­go­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymagający

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wy­ma­ga wiele wy­sił­ku, pracy lub umie­jęt­no­ści; łatwy do wy­ko­na­nia

 (1.2) taki, który nie po­trze­bu­je spe­cjal­nych wa­run­ków lub dużej opie­ki


Źródła:

Wiktionary

Niewymaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ma­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymiarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mia­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­mien­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­mien­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewymierność

cecha licz­by nie­wy­mier­nej


Źródła:

SJP.pl

Niewymierny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do zmie­rze­nia, nie­da­ją­cy się wy­ra­zić w licz­bach


Źródła:

Wiktionary

Niewymijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymiotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mio­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymowne

pot. żar­to­bli­wie o ka­le­so­nach, majt­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) eufem. gacie, majt­ki, ka­le­so­ny (gar­de­ro­ba o któ­rej „nie wy­pa­da mówić”)

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) nmos. od: nie­wy­mow­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewymownie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­wy­mow­ny; w spo­sób nie­da­ją­cy się wy­mó­wić, opi­sać sło­wa­mi


Źródła:

Wiktionary

Niewymowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­mow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­mow­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewymowny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do wy­ra­że­nia za po­mo­cą słów


Źródła:

Wiktionary

Niewymuszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mu­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­my­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Niewymyślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­my­ślić.


Źródła:

Wiktionary

Niewynajdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­naj­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewynajmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­naj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewynalezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­na­leźć.


Źródła:

Wiktionary

Niewynikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ni­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyniszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ni­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyniuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­niu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niewynoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyobrażalnie

przy­słó­wek

 (1.1) książk. w spo­sób trud­ny lub nie­moż­li­wy do wy­o­bra­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Niewyobrażalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­o­bra­żal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­o­bra­żal­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewyobrażalny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­da­ją­cy się wy­o­bra­zić


Źródła:

Wiktionary

Niewyobrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­bra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyobrażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­bra­zić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyodrębnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­dręb­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyodrębnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­dręb­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyolbrzymianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ol­brzy­miać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­paść.


Źródła:

Wiktionary

Niewypakowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyparzony

po­spo­li­cie w po­łą­cze­niach: nie­wy­pa­rzo­ny język, nie­wy­pa­rzo­na gęba, nie­wy­pa­rzo­ny pysk itp. - o or­dy­nar­nym spo­so­bie mó­wie­nia lub o czło­wie­ku mó­wią­cym w ten spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Niewypatroszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­tro­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewypatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­try­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypał

1. amu­ni­cja za­wie­ra­ją­ca ła­du­nek mio­ta­ją­cy, który po zet­knię­ciu z celem nie ek­splo­do­wał;
2. brak wy­strza­łu z na­bi­tej broni pal­nej, po­mi­mo za­dzia­ła­nia me­cha­niz­mu spu­sto­we­go, a także nie wy­strze­lo­ny w tej sy­tu­a­cji nabój;
3. po­tocz­nie o czymś nie­u­da­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stara amu­ni­cja lub miny, które nie wy­bu­chły

 (1.2) przen. coś, co się komuś nie udało, choć do­brze się za­po­wia­da­ło


Nie­wy­pał – amu­ni­cja w któ­rej nie na­stą­pi­ło od­pa­le­nie ła­dun­ku mio­ta­ją­ce­go, mimo stwo­rze­nia od­po­wied­nich wa­run­ków do tego pro­ce­su. Po­dob­nym po­ję­ciem jest nie­wy­buch, który od­no­si się jed­nak nie do ła­dun­ku mio­ta­ją­ce­go, lecz do ła­dun­ku wy­bu­cho­we­go. Po­ję­cia nie­wy­pa­łu używa się wobec dwóch ro­dza­jów amu­ni­cji: wy­bu­cha­ją­cej z siłą mniej­szą od de­to­na­cji oraz za­pa­la­ją­cej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewypełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­peł­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­peł­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niewypieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewypierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niewypinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyposażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­po­sa­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewypowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypowiedzialny

prze­sta­rza­łe: nie­da­ją­cy się wy­po­wie­dzieć


Źródła:

SJP.pl

Niewypowiedziany

nie­da­ją­cy się opi­sać, wy­ra­zić; nadz­wy­czaj­ny (np. nie­wy­po­wie­dzia­na ra­dość, nie­wy­po­wie­dzia­ny ból)


przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do wy­ra­że­nia za po­mo­cą słów

 (1.2) taki, który nie zo­stał po­wie­dzia­ny


Nie­wy­po­wie­dzia­ny (szw. "I denna stil­la natt", dosł. "W cichą noc") – po­wieść kry­mi­nal­na szwedz­kiej pi­sar­ki Mari Jung­stedt, opu­bli­ko­wa­na w 2004 roku. W Pol­sce książ­ka uka­za­ła się na­kła­dem Wy­daw­nict­wa Bel­lo­na w 2010 w tłu­ma­cze­niu Mag­da­le­ny Lan­dow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewypracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pra­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pro­wa­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyprzedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­prze­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyprzedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­prze­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewypuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niewypłacalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. sy­tu­a­cja, kiedy dłuż­nik nie ma moż­li­wo­ści spła­ty swo­ich zo­bo­wią­zań z po­sia­da­ne­go ma­jąt­ku;


Nie­wy­pła­cal­ność – w uję­ciu fi­nan­so­wo-eko­no­micz­nym trwa­ła utra­ta płyn­no­ści fi­nan­so­wej, w któ­rej ma­ją­tek dłuż­ni­ka nie wy­star­cza na za­spo­ko­je­nie wszyst­kich zo­bo­wią­zań dłuż­ni­ka wobec wie­rzy­cie­li. Tak ro­zu­mia­ną nie­wy­pła­cal­ność na­le­ży odróż­nić od za­bu­rze­nia płyn­no­ści fi­nan­so­wej, tj.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niewypłacalny

przy­miot­nik

 (1.1) ekon. taki, który nie ma moż­li­wo­ści spła­ty swo­ich dłu­gów z po­sia­da­ne­go ma­jąt­ku


Źródła:

Wiktionary

Niewypłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niewypłukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­płu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyraźnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­wy­raź­ny, nie­zbyt oczy­wi­sty

 (1.2) pot. uka­zu­jąc włas­ny stan jako nie­zbyt wła­ści­wy, co budzi za­nie­po­ko­je­nie


Źródła:

Wiktionary

Niewyraźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­wy­raź­nie


Źródła:

SJP.pl

Niewyraźniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wy­raź­ny


Źródła:

SJP.pl

Niewyraźność

→ nie­wy­raź­ny


Nie­wy­raź­ność – jeden z błę­dów lo­gicz­no-ję­zy­ko­wych, któ­rym ob­cią­żo­ne są nazwy i wy­ra­że­nia przy po­mo­cy nazw nie­wy­raź­nych skon­stru­o­wa­ne.

Nazwę na­zy­wa­my nie­wy­raź­ną wtedy i tylko wtedy, gdy ze wzglę­du na stan wie­dzy o jej de­sy­gna­tach nie po­tra­fi­my wska­zać na taki zbiór cech, za po­mo­cą któ­rych mo­że­my ją jed­noz­nacz­nie scha­rak­te­ry­zo­wać (czyli, nie po­tra­fi­my wska­zać na jej treść cha­rak­te­ry­stycz­ną).


Patrz:niewyraźny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewyraźny

1. łatwy do za­u­wa­że­nia;
2. łatwy do zro­zu­mie­nia; oczy­wi­sty, jed­noz­nacz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu bra­ku­je wy­ra­zi­sto­ści, nie­zbyt do­brze wi­dzial­ny, sły­szal­ny lub od­czu­wal­ny

 (1.2) nie­jas­no wy­ra­żo­ny, nie­jas­ny, nie­zu­peł­nie nie­o­kre­ślo­ny, zag­mat­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewyrażalne

da­ją­cy się przed­sta­wić za po­mo­cą słów lub umow­nych zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Niewyrażalny

da­ją­cy się przed­sta­wić za po­mo­cą słów lub umow­nych zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Niewyrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyr­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrychtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rych­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrzygiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzy­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrzynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzą­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyróbka

po­tocz­nie:
1. nie­do­rób­ka, uster­ka;
2. okre­śle­nie stanu nie do wy­trzy­ma­nia, nie do znie­sie­nia; niez­no­śność


Źródła:

SJP.pl

Niewyrównywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rów­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­róż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyrżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyrż­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewysiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewysiadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sia­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyskakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ska­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewysoki

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest wy­so­ki, który jest ra­czej niski


Źródła:

Wiktionary

Niewyspany

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie spał lub spał zbyt krót­ko i przez to nie jest wy­po­czę­ty

 (1.2) taki, który świad­czy o byciu nie­wy­spa­nym (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Niewystarczająco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wy­star­cza­ją­cy, nie­do­sta­tecz­nie


Źródła:

Wiktionary

Niewystarczający

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: wy­star­czać

przy­miot­nik

 (2.1) nie­do­sta­tecz­ny, nie­od­po­wia­da­ją­cy okre­ślo­nym wy­ma­ga­niom


Źródła:

Wiktionary

Niewystarczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­star­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewystawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niewystawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sta­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niewystrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­stro­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niewystrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­strze­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niewystrzeliwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­strze­li­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewystąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­stą­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niewystępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewysublimowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­su­bli­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewysunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­su­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewysypka

dzie­cię­ca miska lub łyżka za­po­bie­ga­ją­ca swoją bu­do­wą wy­sy­py­wa­niu się za­war­to­ści


Źródła:

SJP.pl

Niewysypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewysyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sy­łać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyszczególnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­szcze­gól­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyszeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­szep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyszperanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wysz­pe­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niewysztafirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wysz­ta­fi­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyszukany

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wyk­win­tu, skrom­ny

 (1.2) pejor. po­zba­wio­ny do­bre­go smaku


Źródła:

Wiktionary

Niewysłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­słać.


Źródła:

Wiktionary

Niewysłowiony

nie­da­ją­cy się opi­sać, wy­ra­zić; nadz­wy­czaj­ny, nie­wy­po­wie­dzia­ny (np. nie­wy­sło­wio­na ra­dość, nie­wy­sło­wio­na roz­kosz)


przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do wy­ra­że­nia za po­mo­cą słów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niewysłuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­słu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niewytaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ta­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewytentegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ten­te­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewytrzebienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­trze­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niewytrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­trzy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Niewytrąbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­trą­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niewytupywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­tu­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewytwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyt­wa­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niewytyczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ty­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewytężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­tę­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewytłumaczalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie da­ją­cy się wy­tłu­ma­czyć lub wy­ja­śnić, nie­moż­li­wy do wy­tłu­ma­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Niewytłumaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­tłu­ma­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewyuczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­u­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­u­czal­ni


Źródła:

Wiktionary

Niewywalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niewywczas

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) daw­niej: nie­wy­go­da, trud, znój


Źródła:

SJP.pl

Niewywieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niewywiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wier­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niewywodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewywołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wo­łać.


Źródła:

Wiktionary

Niewywoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wo­ły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewywyższanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wyż­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niewywłaszczalny

nie­da­ją­cy się wy­wła­szczyć


Źródła:

SJP.pl

Niewyzdrowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­dro­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niewyznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­na­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewyznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­na­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyłamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ła­mać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyłudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­łu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyłączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­łą­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyłączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­łą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewyściełanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ście­łać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Niewyśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyś­pie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyśpiewywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyś­pie­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niewyżulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­żu­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niewzbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niewzbudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbu­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niewzbudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niewzdychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzdy­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niewzięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wziąć.


Źródła:

Wiktionary

Niewzlatywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzla­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewzmacnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzmac­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niewzniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wznie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niewznoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzno­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niewzrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niewzruszoność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest niewz­ru­szo­ny


Źródła:

Wiktionary

Niewzruszony

przy­miot­nik

 (1.1) od­por­ny na wpły­wy, ataki


Źródła:

Wiktionary

Niewzywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewód

ro­dzaj sieci ry­bac­kiej do ło­wie­nia ryb den­nych; ceza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ryb. ro­dzaj dużej sieci ry­bac­kiej;


Nie­wo­dy w Mu­ze­um Ry­bo­łów­stwa w Helu

Nie­wód – cią­gnio­na wło­ko­wa sieć ry­bac­ka zło­żo­na ze stoż­ko­wa­te­go worka zwa­ne­go mat­nią oraz dwóch dłu­gich "skrzy­deł" z tka­ni­ny sie­cio­wej. Skrzy­dła roz­po­ście­ra­ne na kształt pół­ko­la kie­ru­ją ryby do matni. Dłu­gość skrzy­deł sięga 200–300 m. Nie­wód sto­so­wa­ny jest do po­ło­wów na je­zio­rach, głów­nie pod lodem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niewąchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wą­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niewątpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wąt­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niewątpliwie

przy­słó­wek

 (1.1) naj­praw­do­po­dow­niej tak jest (taki jest stan rze­czy lub wy­ra­ża­ją­cy daną opi­nię jest o tym prze­ko­na­ny)


Źródła:

Wiktionary

Niewątpliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. rzad. cecha tego, co jest nie­wąt­pli­we


Źródła:

Wiktionary

Niewątpliwszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wąt­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Niewątpliwy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie wzbu­dza żad­nych wąt­pli­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Niewędkarz

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca węd­ka­rzem


Źródła:

SJP.pl

Niewędkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|węd­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewędrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wę­dro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niewęgłowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niewęszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wę­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niewłaściwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wła­ści­wy, nie­pra­wi­dło­wy


Źródła:

Wiktionary

Niewłaściwość

1. bycie nie­wła­ści­wym; nie­wła­ści­we po­stę­po­wa­nie, nie­sto­sow­ność
2. w pra­wie: nie­wła­ści­wość sądu - brak kom­pe­ten­cji sądu do roz­pa­try­wa­nia danej spra­wy (po­dob­nie nie­wła­ści­wość urzę­du itp.)


Źródła:

SJP.pl

Niewłaściwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wła­ści­wy


Źródła:

SJP.pl

Niewłaściwy

przy­miot­nik

 (1.1) inny, niż ocze­ki­wa­no; inny niż po­wi­nien być


Źródła:

Wiktionary

Niewłóczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|włó­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niewłączalny

da­ją­cy się włą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Niewłączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|włą­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niewłączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|włą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezaaferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­fe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaakceptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ak­cep­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaanektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­nek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaangażowanie

1. za­trud­nić kogoś;
2. za­an­ga­żo­wać się: wziąć ak­tyw­ny (głów­nie emo­cjo­nal­nie) udział w ja­kimś dzia­ła­niu, przed­sięw­zię­ciu, pracy, pro­jek­cie


Źródła:

SJP.pl

Niezaanimowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­ni­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaaprobowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­pro­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaatakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­ta­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabarwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bar­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabarwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bar­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezabezpieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bez­pie­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabitowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niezablokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­blo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabranianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbra­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­brać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bro­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezabrudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bru­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezabudka

gwa­ro­wo o nie­za­po­mi­naj­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Bra­sław­szczyz­na,Litwa,Wi­leń­szczyz­na,Lida,Po­do­le,Lwow­szczyz­na,Tar­no­pol,Ma­zo­wsze,Świd­win,By­cha­wa,Du­bien­ko,Ste­fan­ko­wi­ce,Mo­nia­ty­cze,Ko­py­łów,Obro­wiec (po­wiat hru­bie­szow­ski),Ja­ro­sła­wiec,Książ­ni­ce Wiel­kie,Mo­ści­ska. nie­za­po­mi­naj­ka (ro­śli­na)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezabudkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nie­za­bud­ką, do­ty­czą­cy nie­za­bud­ki


Źródła:

Wiktionary

Niezabukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bu­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezabyszewo

Nie­za­by­sze­wo (ka­szub. Niezabëszewò; niem. "Dams­dorf") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce na Po­je­zie­rzu By­tow­skim po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Bytów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży nad je­zio­rem Nie­za­by­szew­skim, przy dro­dze kra­jo­wej nr 20 Star­gard – Szcze­ci­nek – Gdy­nia. W miej­sco­wo­ści funk­cjo­nu­je Ochot­ni­cza Straż Po­żar­na.


Źródła:

Wikipedia

Niezabłądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­błą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezachodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezachorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezachowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezachwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­chwiać.


Źródła:

Wiktionary

Niezachwiany

1. spo­wo­do­wać chwia­nie się kogoś lub cze­goś;
2. na­ru­szyć jakiś po­rzą­dek;
3. osła­bić czy­jąś po­zy­cję lub czy­jeś prze­ko­na­nie


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zmie­nia swo­ich prze­ko­nań, nie daje się za­chwiać

 (1.2) taki, który świad­czy o nie­za­chwia­nej (1.1) po­sta­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezachwycanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­chwy­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezachęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­pró­bo­wa­nie wzbu­dze­nia w kimś chęci do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Niezachłanność

odz­na­cza­nie się bra­kiem za­chłan­no­ści, nie­u­le­ga­nie uczu­ciu za­chłan­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Niezacienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezacieśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cie­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niezacyganienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cy­ga­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezacytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaczarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cza­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cze­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaczerwienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­czer­wie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezaczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­czy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niezadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zadać.


Źródła:

Wiktionary

Niezadawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezadecydowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­de­cy­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezadedykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­de­dy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezadowalająco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­za­do­wa­la­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Niezadowalający

przy­miot­nik

 (1.1) nie­speł­nia­ją­cy ocze­ki­wań, nie­zbyt dobry, po­zo­sta­wia­ją­cy wiele do ży­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Niezadowalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­do­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niezadowolenie

do­go­dzić, za­spo­ko­ić wy­ma­ga­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak za­do­wo­le­nia; ne­ga­tyw­ne uczu­cie bę­dą­ce re­zul­ta­tem tego, że coś dzie­je się niez­god­nie z czy­imś ży­cze­niem, pla­nem, za­mia­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezadowolony

nie­u­sa­tys­fak­cjo­no­wa­ny, za­wie­dzio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezadzieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­dzie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niezadziwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­dzi­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezadzwonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zadz­wo­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezadługo

po­tocz­nie: po upły­wie krót­kie­go czasu; nie­dłu­go, wkrót­ce, nie­ba­wem


Źródła:

SJP.pl

Niezafajdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­faj­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezagadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ga­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaganianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ga­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­glą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezagniatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gnia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niezagradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gra­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezagranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­grać.


Źródła:

Wiktionary

Niezagrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezagrożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gro­zić.


Źródła:

Wiktionary

Niezagustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gu­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezagłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gło­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezainstalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­in­sta­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezainteresowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­in­te­re­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaiwanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­i­wa­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaiwanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­i­wa­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezajaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ja­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niezajmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zaj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezajęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zająć.


Źródła:

Wiktionary

Niezajście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zajść.


Źródła:

Wiktionary

Niezakamuflowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­mu­flo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakasanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakałapućkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­ła­puć­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaklepanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kle­pać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaklinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kli­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakluczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­klu­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezakonnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie bę­dą­ca za­kon­ni­kiem, osoba spoza wspól­no­ty za­kon­nej


Źródła:

Wiktionary

Niezakopertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ko­per­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakopywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ko­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakorzenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ko­rze­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezakosztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kosz­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­koń­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezakraplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kra­plać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakrawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kra­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­krę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ku­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezakuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ku­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezakłócanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kłó­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezal

śro­do­wi­sko­wo:
1. mu­zy­ka nie­za­leż­na;
2. śro­do­wi­sko osób po­wią­za­nych z mu­zy­ką nie­za­leż­ną


Źródła:

SJP.pl

Niezalecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezalecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niezalegalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­ga­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezalesianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­siać.


Źródła:

Wiktionary

Niezalesiony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, na któ­rym nie ma lasu


Źródła:

Wiktionary

Niezalewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezależenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­żeć.


Źródła:

Wiktionary

Niezależnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez związ­ku z czymś (su­ge­ru­je brak ko­or­dy­na­cji i za­leż­no­ści)

 (1.2) bez wzglę­du na coś (su­ge­ru­je, że jakiś ar­gu­ment nie jest wy­star­cza­ją­co ważny)


Źródła:

Wiktionary

Niezależność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie nie­za­leż­nym od kogoś lub cze­goś

 (1.2) stat. brak wpły­wu jed­ne­go zda­rze­nia lo­so­we­go na wa­run­ko­we praw­do­po­do­bień­stwo dru­gie­go;

 (1.3) stat. brak wpły­wu war­to­ści jed­nej zmien­nej lo­so­wej na wa­run­ko­wy roz­kład praw­do­po­do­bień­stwa dru­giej;


Źródła:

Wiktionary

Niezależny

przy­miot­nik

 (1.1) sa­mo­dziel­ny, nie­pod­po­rząd­ko­wa­ny, nie­bę­dą­cy w za­leż­no­ści od ni­ko­go ani ni­cze­go

 (1.2) polit. nie­na­le­żą­cy do żad­nej z ry­wa­li­zu­ją­cych par­tii

 (1.3) nie­po­wią­za­ny, nie­ma­ją­cy ze sobą związ­ku

 (1.4) bez­stron­ny, niez­wią­za­ny z żadną z grupą spo­łecz­ną, nie­kie­ru­ją­cy się jej in­te­re­sem

 (1.5) polit. o pań­stwach: nie­bę­dą­cy pod ni­czy­im zwierzch­nict­wem, de­cy­du­ją­cy sam o sobie


Źródła:

Wiktionary

Niezaliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­ję­cie do pew­ne­go zbio­ru, zbio­ro­wo­ści

 (1.2) nie­uz­na­nie wy­peł­nie­nia pew­nych zo­bo­wią­zań

 (1.3) pot. nie­zda­nie eg­za­mi­nu, spraw­dzia­nu lub testu

 (1.4) pot. nie­wy­ko­na­nie cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Niezalogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­lo­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezalowy

→ nie­zal


Patrz:niezal

Źródła:

SJP.pl

Niezamarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ma­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezamierzony

pow­ziąć za­miar zro­bie­nia cze­goś; za­pla­no­wać, za­my­ślić


przy­miot­nik

 (1.1) przy­pad­ko­wy

 (1.2) daw. nie­o­gra­ni­czo­ny żadną miarą, żad­nym kre­sem, bez gra­nic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezamieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­miesz­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamieszkany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, w któ­rym nikt nie miesz­ka

 (1.2) taki, na któ­rym nikt nie miesz­ka

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie za­miesz­kać


Źródła:

Wiktionary

Niezamieszkały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy miesz­kań­ców

 (1.2) nie­miesz­ka­ją­cy nig­dzie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie za­miesz­kać


Źródła:

Wiktionary

Niezamieszkiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­miesz­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zam­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezamożny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) (li­to­ta) nie po­sia­da­ją­cy wiele pie­nię­dzy albo in­nych włas­no­ści ma­te­rial­nych; także. świad­czą­cy o takim nie­do­stat­ku


Źródła:

Wiktionary

Niezamykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­my­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezamysł

imię mę­skie


Nie­za­mysł – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z trzech czło­nów: "nie-" (ne­ga­cja),"-za-" i "-mysł" ("my­śleć"). Mogło pow­stać przez ne­ga­cję imie­nia z czło­nem "Myśli-" lub "-mysł" (np. My­śli­dar, Bo­le­mysł, Unie­mysł) albo zo­stać ut­wo­rzo­ne bez­poś­red­nio z cza­sow­ni­ka i sta­no­wić ra­czej przez­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niezamysłostwo

Nie­za­mysł z mał­żon­ką; Nie­za­my­sło­wie


Źródła:

SJP.pl

Niezamysłowie

Nie­za­mysł z mał­żon­ką; Nie­za­my­sło­stwo


Źródła:

SJP.pl

Niezamysłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­za­my­sła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezamówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mó­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezamężna

ma­ją­cy męża


przy­miot­nik

 (1.1) taka, która nie ma męża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) ko­bie­ta, która nie wysz­ła je­szcze za mąż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezamężność

nie­po­sia­da­nie męża, stan wolny


Źródła:

SJP.pl

Niezamężny

przy­miot­nik

 (1.1) zwy­kle o ko­bie­cie: nie ma­ją­ca męża, bę­dą­ca panną; nie bę­dą­ca żoną, mał­żon­ką


Źródła:

Wiktionary

Niezaniebieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nie­bie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niezanieczyszczony

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny za­nie­czy­szczeń


Źródła:

Wiktionary

Niezaniedbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nied­bać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaniedbywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nied­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezanoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­no­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niezanudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nu­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezanurkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nur­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezanurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezanurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezaopatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­o­pa­try­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaopatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­o­pa­trzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezapadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­paść.


Źródła:

Wiktionary

Niezapalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niezapamiętywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­mię­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaparkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­par­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaparzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapasienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­paść.


Źródła:

Wiktionary

Niezapewnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pew­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapieczętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pie­czę­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pie­przać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezapierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niezapinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapobieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­bie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapobiegliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­po­bie­gli­we; cecha tych, któ­rzy są nie­za­po­bie­gli­wi


Źródła:

Wiktionary

Niezapobiegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­bie­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezapobieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­biec.


Źródła:

Wiktionary

Niezapoczątkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­cząt­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapominajka

ro­śli­na ziel­na stre­fy umiar­ko­wa­nej z ro­dzi­ny szorst­ko­list­nych, zwy­kle o nie­bie­skich, drob­nych kwia­tach; nie­za­bud­ka (re­gio­nal­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­o­so­tis|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych;

 (1.2) bot. ogrod. ro­śli­na z ro­dza­ju nie­za­po­mi­naj­ka (1.1)

 (1.3) uczn. przen. ścią­ga


Nie­za­po­mi­naj­ka ("My­o­so­tis" L. – do­słow­nie "mysie uszko" z grec­kie­go "mys" – mysz (w do­peł­nia­czu "myos") i "us" – ucho (w do­peł­nia­czu "otos")) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 150 ga­tun­ków ro­ślin ziel­nych. Wy­stę­pu­ją głów­nie w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na obu pół­ku­lach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niezapominajkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nie­za­po­mi­naj­ką, do­ty­czą­cy nie­za­po­mi­naj­ki


Źródła:

Wiktionary

Niezapominanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­mi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapomniany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można za­pom­nieć


Źródła:

Wiktionary

Niezapomnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pom­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niezapowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­wie­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Niezapraszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pra­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaproponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pro­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaprzeczalnie

przy­słó­wek

 (1.1) z pew­no­ścią, w spo­sób nie pod­le­ga­ją­cy dy­sku­sji


Źródła:

Wiktionary

Niezaprzeczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­prze­czal­ne


Nie­za­prze­czal­ność ( non-re­pu­dia­tion) – brak moż­li­wo­ści wy­par­cia się swego uczest­nict­wa w ca­ło­ści lub w czę­ści wy­mia­ny da­nych przez jeden z pod­mio­tów uczest­ni­czą­cych w tej wy­mia­nie.

W bez­pie­czeń­stwie te­le­in­for­ma­tycz­nym nie­za­prze­czal­ność jest re­a­li­zo­wa­na m.in.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niezaprzeczalny

nie­da­ją­cy się za­prze­czyć, nie­bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu nie można za­prze­czyć, nie bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezaprzeczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­prze­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pu­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­py­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapładnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pład­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezapłodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­płod­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezarabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaradność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­za­rad­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­za­rad­ni


Źródła:

Wiktionary

Niezaradny

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­tra­fią­cy ra­dzić sobie z czymś


Źródła:

Wiktionary

Niezarastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niezarażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezarażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­zić.


Źródła:

Wiktionary

Niezarezerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­re­zer­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezarobkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­rob­ko­we


Źródła:

Wiktionary

Niezarysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ry­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaryzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ry­zy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezarzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezarządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­rzą­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezarządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­rzą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezasadność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­sad­ne


Źródła:

Wiktionary

Niezasadny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­ma­ją­cy uza­sad­nie­nia


Źródła:

Wiktionary

Niezasianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­siać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasilanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­si­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasmucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zas­mu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaspanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­spać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaspokajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­spo­ka­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaspokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­spo­ko­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niezastanawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niezastanowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­no­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezastawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niezastawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezastosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sto­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezastrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­strze­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niezastąpioność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­za­stą­pio­ne


Źródła:

Wiktionary

Niezastępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­su­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sy­piać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaszantażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­szan­ta­żo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasługiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­słu­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezasłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­słu­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezatapialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­ta­pial­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­za­ta­pial­ni


Nie­za­ta­pial­ność – ter­min okre­śla­ją­cy zdol­ność jed­nost­ki pły­wa­ją­cej (stat­ku, okrę­tu itp.) do utrzy­ma­nia się na po­wierzch­ni wody po usz­ko­dze­niu pod­wod­nej czę­ści ka­dłu­ba skut­ku­ją­cym utra­ce­niem jego szczel­no­ści. Sta­tek po­wi­nien utrzy­mać też sta­tecz­ność i pod­sta­wo­we wła­ści­wo­ści umoż­li­wia­ją­ce że­glu­gę.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niezatapialny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się za­to­pić

 (1.2) publ. przen. o oso­bie peł­nią­cej ja­kieś sta­no­wi­sko długo utrzy­mu­ją­cy się na sta­no­wi­sku


Źródła:

Wiktionary

Niezatapianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ta­piać.


Źródła:

Wiktionary

Niezatarty

1. za­tu­szo­wać coś;
2. po­cie­ra­jąc coś, spra­wić, by stało się to nie­wi­docz­ne lub za­ma­za­ne


Źródła:

SJP.pl

Niezatelefonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­te­le­fo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezatkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zat­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezatopienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­to­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niezatrudnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­trud­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezatrudniony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy za­trud­nie­nia; bez­ro­bot­ny lub nie­ak­tyw­ny za­wo­do­wo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś, kto nie jest za­trud­nio­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezatrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­trzy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Niezatrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­trzy­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezatykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezatytułowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ty­tu­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezaufanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­u­fać.


Źródła:

Wiktionary

Niezauważalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­za­u­wa­żal­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezauważalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­do­strze­gal­ny za po­mo­cą wzro­ku, nie­wi­docz­ny; taki, który nie daje się za­u­wa­żyć


Źródła:

Wiktionary

Niezauważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­u­wa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezauważenie

nie zwra­ca­jąc na sie­bie uwagi; nie­po­strze­że­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­u­wa­żyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezawarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wrzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niezawiadamianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wia­da­miać.


Źródła:

Wiktionary

Niezawieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niezawieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niezawieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wie­sić.


Źródła:

Wiktionary

Niezawinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezawisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Niezawisłość

nie­za­leż­ność, nie­pod­le­głość; nie­za­wi­słość sę­dziow­ska - kon­sty­tu­cyj­na za­sa­da wy­mia­ru spra­wied­li­wo­ści, po­le­ga­ją­ca na tym, że sę­dzia przy orze­ka­niu spraw kie­ru­je się tylko usta­wą i swoim wew­nętrz­nym prze­ko­na­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­wi­słe; cecha tych, któ­rzy są nie­za­wi­śli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezawisły

1. nie­pod­le­ga­ją­cy komuś lub cze­muś;
2. o są­dzie lub sędzi: nie­pod­le­ga­ją­cy na­ci­skom ad­mi­ni­stra­cyj­nym, kie­ru­ją­cy się wy­łącz­nie pra­wem


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­pod­le­ga­ją­cy komuś lub cze­muś

 (1.2) o są­dzie, sędzi: nie­pod­le­ga­ją­cy na­ci­skom ad­mi­ni­stra­cyj­nym, kie­ru­ją­cy się wy­łącz­nie pra­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezawiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wią­zać.


Źródła:

Wiktionary

Niezawodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­za­wod­ny, dając stu­pro­cen­to­wą pew­ność


Źródła:

Wiktionary

Niezawodniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­za­wod­ny; bar­dziej nie­za­wod­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezawodnościowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nie­za­wod­no­ścią


Źródła:

Wiktionary

Niezawodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie za­wo­dzi, na czym lub kim można po­le­gać

 (1.2) techn. cecha sy­ste­mu po­praw­nie dzia­ła­ją­ce­go przez wy­ma­ga­ny czas;


Nie­za­wod­ność (ang. "re­lia­bi­li­ty") – wła­ści­wość obiek­tu da­ją­ca in­for­ma­cję o tym, czy pra­cu­je on po­praw­nie (speł­nia wszyst­kie po­wie­rzo­ne mu funk­cje i czyn­no­ści) przez wy­ma­ga­ny czas i w okre­ślo­nych wa­run­kach ek­splo­a­ta­cji (w danym ze­spo­le czyn­ni­ków wy­mu­sza­ją­cych).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niezawodny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie za­wo­dzi

 (1.2) pra­wi­dło­wo i be­za­wa­ryj­nie funk­cjo­nu­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Niezawodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezawstydzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zaw­sty­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezawładnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wład­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezaćmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zać­mić.


Źródła:

Wiktionary

Niezałatwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­łat­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezałożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zas­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezażartowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­żar­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezażądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­żą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezbadanie

spraw­dze­nie stanu fi­zycz­ne­go osoby w celu wy­kry­cia, zdia­gno­zo­wa­nia cho­ro­by


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­dać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezbadany

spraw­dze­nie stanu fi­zycz­ne­go osoby w celu wy­kry­cia, zdia­gno­zo­wa­nia cho­ro­by


Źródła:

SJP.pl

Niezbawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niezbawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezbałamucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­ła­mu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niezbańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbań­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezbecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niezbicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­moż­li­wy do zbi­cia, pod­wa­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Niezbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niezbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niezbity

nie do oba­le­nia, nie­da­ją­cy się pod­wa­żyć; bezs­przecz­ny, nie­od­par­ty


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) nie­moż­li­wy do zbi­cia, oba­le­nia, pod­wa­że­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezbliżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbli­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezbliżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbli­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezborność

1. wada wzro­ku po­le­ga­ją­ca na nie­o­strym wi­dze­niu na sku­tek znieksz­tał­ce­nia ro­gów­ki; astyg­ma­tyzm
2. brak zbor­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niezborny

przy­miot­nik

 (1.1) nie łą­czą­cy się w har­mo­nij­ną ca­łość

 (1.2) zwią­za­ny z astyg­ma­tyz­mem


Źródła:

Wiktionary

Niezbożny

przy­miot­nik

 (1.1) śrpol. i daw. be­zboż­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezbrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbro­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niezbudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezbyt

nie za bar­dzo; nie na­zbyt


przy­słó­wek

 (1.1) w małym stop­niu, tylko tro­chę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezbywalność

brak moż­li­wo­ści sprze­da­ży, za­mia­ny, od­stą­pie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Niezbywalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można ode­brać, za­brać, zrzec lub po­zbyć się

 (1.2) książk. taki, któ­re­go nie można za­pom­nieć, omi­nąć, za­nied­bać; od któ­re­go nie można od­stą­pić, odejść


Źródła:

Wiktionary

Niezbędniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­zbęd­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezbędnik

kom­plet przy­bo­rów do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ze­staw na­rzę­dzi, pro­gra­mów kom­pu­te­ro­wych etc., po­trzeb­nych do zro­bie­nia cze­goś

 (1.2) zbiór naj­po­trzeb­niej­szych in­for­ma­cji z ja­kiejś dzie­dzi­ny

 (1.3) po­dręcz­ny (tu­ry­stycz­ny lub woj­sko­wy) kom­plet sztuć­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezbędny

be­zu­ży­tecz­ny, nie­po­trzeb­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, bez któ­re­go nie można przetr­wać, nor­mal­nie funk­cjo­no­wać; taki, który jest bar­dzo po­trzeb­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdara

(r. męski) męż­czyz­na nie­zdar­ny, nie­po­rad­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) lek­cew. męż­czyz­na niez­ręcz­ny albo nie­za­rad­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) lek­cew. ko­bie­ta niez­ręcz­na albo nie­za­rad­na


Nie­zda­ra – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie tar­no­gór­skim, w gmi­nie Oża­ro­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niezdarka

nie­zdar­ka dzie­wi­ca - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niezdarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­zdar­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezdarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­zdar­nie


Źródła:

SJP.pl

Niezdarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­zdar­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezdarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie nie­zdar­nym


Źródła:

Wiktionary

Niezdarny

prze­sta­rza­łe:
1. na­da­ją­cy się do cze­goś; zręcz­ny, zgrab­ny;
2. udany


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem zręcz­no­ści lub spraw­no­ści

 (1.2) bę­dą­cy ob­ja­wem braku zręcz­no­ści lub spraw­no­ści, wy­ko­na­ny nie­u­dol­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezdarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zda­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zda­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezdarzony

mało udany


Źródła:

SJP.pl

Niezdatność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­zdat­ne


Źródła:

Wiktionary

Niezdatny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie na­da­je się do cze­goś

 (1.2) przest. nie bę­dą­cy zdol­nym do czego


Źródła:

Wiktionary

Niezdechnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdech­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezdecydowanie

nie­zdol­ność pod­ję­cia de­cyz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­mie­jęt­ność pod­ję­cia de­cyz­ji

przy­słó­wek

 (2.1) w spo­sób nie­zde­cy­do­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezdecydowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie pod­jął de­cyz­ji, nie wy­brał cze­goś

 (1.2) wska­zu­ją­cy na brak pew­no­ści sie­bie

 (1.3) wska­zu­ją­cy na brak za­ję­cia jed­noz­nacz­ne­go sta­no­wi­ska w ja­kiejś kwe­stii


Źródła:

Wiktionary

Niezdefragmentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­frag­men­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdej­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdenerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­ner­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdeprecjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­pre­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­wa­lu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdjąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezdobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niezdobycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­być.


Źródła:

Wiktionary

Niezdobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdolaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­la­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdolność

1. brak moż­li­wo­ści do wy­ko­na­nia cze­goś
2. nie­na­da­wa­nie się do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zdol­no­ści do zro­bie­nia cze­goś, brak umie­jęt­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezdolny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy w sta­nie; taki, który nie na­da­je się; bez pre­dy­spo­zy­cji


Źródła:

Wiktionary

Niezdołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­łać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdra­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdrapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdra­pać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdrapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdra­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdrewnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdrew­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niezdrowi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. katar


Źródła:

Wiktionary

Niezdrowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdro­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Niezdrowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­dro­wy; w spo­sób świad­czą­cy o braku zdro­wia


Źródła:

Wiktionary

Niezdrowszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­dro­wy; bar­dziej niez­dro­wy


Źródła:

SJP.pl

Niezdrowy

przy­miot­nik

 (1.1) chory lub nie do końca zdro­wy

 (1.2) szkod­li­wy dla zdro­wia

 (1.3) nie­dzia­ła­ją­cy w spo­sób pra­wi­dło­wy

 (1.4) nie­roz­sąd­ny

 (1.5) szkod­li­wy ze wzglę­dów mo­ral­nych


Źródła:

Wiktionary

Niezdrzały

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. nie­doj­rza­ły


Źródła:

Wiktionary

Niezdrów

przy­miot­nik

 (1.1) niez­dro­wy, chory


Źródła:

Wiktionary

Niezdumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdu­mieć.


Źródła:

Wiktionary

Niezdyscyplinowanie

zmu­sić kogoś prze­strze­ga­nia zasad dy­scy­pli­ny służ­bo­wej; pod­po­rząd­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Niezdzieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdzie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niezdążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdą­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­brać.


Źródła:

Wiktionary

Niezelektryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­lek­try­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezemdlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zemd­leć.


Źródła:

Wiktionary

Niezerowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie jest równy zeru

 (1.2) mat. o zbio­rze: taki, który nie jest pusty

 (1.3) mat. o ma­cie­rzy: taki, któ­re­go co najm­niej jeden ele­ment nie jest równy zeru

 (1.4) mat. o wek­to­rze: taki, który ma dłu­gość różną od zera


Źródła:

Wiktionary

Niezeskanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­ska­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezeskrobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­skro­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezespolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­spo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niezeszmacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zesz­ma­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niezeuroizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­u­ro­i­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezewangelizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­wan­ge­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezezowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezezwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zez­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Niezezwolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zez­wo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niezgadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgad­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezgadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zga­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezgaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgas­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezginalny

da­ją­cy się zgiąć


Źródła:

SJP.pl

Niezginanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niezginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezgięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgiąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezgnojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgno­ić.


Źródła:

Wiktionary

Niezgoda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zgody, har­mo­nii; ist­nie­nie kon­flik­to­wych sy­tu­a­cji; wa­śnie mię­dzy kimś

 (1.2) brak przyz­wo­le­nia na coś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niezgodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­god­ny (z czymś)


Źródła:

Wiktionary

Niezgodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­god­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­god­ni


Niez­god­ność – ter­min ge­o­lo­gicz­ny okre­śla­ją­cy spo­sób styku warstw skal­nych, od­dzie­lo­nych od sie­bie po­wierzch­nią gra­nicz­ną, ma­ją­cą rów­no­cze­śnie cha­rak­ter luki ero­zyj­nej lub luki se­dy­men­ta­cyj­nej. Po­wierzch­nia ta od­po­wia­da pew­ne­mu okre­so­wi, który w danym miej­scu nie jest re­pre­zen­to­wa­ny przez osady. War­stwy po­wy­żej i po­ni­żej niez­god­no­ści mogą mieć inne kąty na­chy­le­nia i wtedy niez­god­ność jest łatwa do roz­poz­na­nia w od­sło­nię­ciu ge­o­lo­gicz­nym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niezgodny

przy­miot­nik

 (1.1) kłót­li­wy, nie­u­stę­pli­wy, ży­ją­cy w niez­go­dzie

 (1.2) świad­czą­cy o kłót­li­wo­ści, nie­u­stę­pli­wo­ści

 (1.3) taki, który pow­stał w wy­ni­ku braku zgody

 (1.4) taki, który jest w sprzecz­no­ści z czymś

 (1.5) źle do­bra­ny, nie­pa­su­ją­cy do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Niezgodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezgorszy

po­tocz­nie: cał­kiem dobry


Źródła:

SJP.pl

Niezgorzej

przy­słó­wek

 (1.1) przest. zno­śnie, w miarę do­brze


Źródła:

Wiktionary

Niezgraba

(r. męski) czło­wiek niez­grab­ny, nie­zdar­ny; nie­do­łę­ga


Źródła:

SJP.pl

Niezgrabiasz

po­tocz­nie o czło­wie­ku nie­zdar­nym


Źródła:

SJP.pl

Niezgrabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgra­bieć.


Źródła:

Wiktionary

Niezgrabnie

przy­słó­wek od­przy­miot­ni­ko­wy spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny zręcz­no­ści; jak nie­zda­ra

 (1.2) bez za­cho­wa­nia kształ­tu czy pro­por­cji, bez wdzię­ku

 (1.3) po­wo­li i ocię­ża­le, bez wdzię­ku

 (1.4) w spo­sób nie­tra­fio­ny, nie­wła­ści­wy, bez wdzię­ku


Źródła:

Wiktionary

Niezgrabniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­grab­nie


Źródła:

SJP.pl

Niezgrabniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­grab­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezgrabność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niez­grab­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­grab­ni


Źródła:

Wiktionary

Niezgrabny

przy­miot­nik

 (1.1) który ma nie­pro­por­cjo­nal­ne kształ­ty, o brzyd­kiej fi­gu­rze

 (1.2) niez­ręcz­ny, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem zręcz­no­ści; nie­zdar­ny, niew­praw­ny

 (1.3) świad­czą­cy o braku zręcz­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Niezgranie

1. zsyn­chro­ni­zo­wać, zhar­mo­ni­zo­wać;
2. w grze kar­cia­nej: zmu­sić do po­zby­cia się wszyst­kich kart da­ne­go ko­lo­ru;
3. gra­jąc z kimś (zwła­szcza na pie­nią­dze) spo­wo­do­wać jego prze­gra­ną; ograć;
4. zgrać się - gra­jąc prze­grać wszyst­ko;
5. przy­sto­so­wać się do in­nych w ja­kimś ze­spo­ło­wym przed­sięw­zię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Niezgromadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgro­ma­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezgubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgu­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niezguła

(r. żeń­ski) ko­bie­ta, dziew­czyn­ka nie­po­rad­na; nie­zda­ra, nie­do­raj­da; także o męż­czyź­nie, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba nie­po­rad­na


Niez­gu­ła – de­biu­tanc­ka po­wieść Ju­liu­sza Ka­de­na-Ban­drow­skie­go wy­da­na w 1911 rów­no­le­gle przez Księ­gar­nię Pol­ską B. Po­ło­niec­kie­go we Lwo­wie i Wy­daw­nict­wo E. Wende w War­sza­wie.

Utwór na­pi­sa­ny jest w duchu prozy mło­do­pol­skiej. Pier­wot­nie za­ty­tu­ło­wa­ny zo­stał "Tęs­kno­ta".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niezgułowaty

taki, który jest nie­zdar­ny, niez­ręcz­ny, nie­po­rad­ny; nie­doj­do­wa­ty, ofer­mo­wa­ty, sło­nio­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Niezgódka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niezgłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niezgłodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgłod­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieziemski

1. do­ty­czą­cy co­dzien­ne­go życia czło­wie­ka;
2. zwią­za­ny z Zie­mią (pla­ne­tą);
3. zwią­za­ny z zie­mią (grun­tem, rolą)


przy­miot­nik

 (1.1) ni­czym nie­po­dob­ny do tego, co ziem­skie

 (1.2) ekspr. da­le­ki od zwy­kło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieziemskość

→ nie­ziem­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ziem­skie; cecha tych, któ­rzy są nie­ziem­scy


Patrz:nieziemski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieziewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieziewnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ziew­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezilustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zi­lu­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezinterpretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zin­ter­pre­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezinwentaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zin­wen­ta­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieziszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie może się zi­ścić


Źródła:

Wiktionary

Nieziszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zi­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Nieziszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zi­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Niezjadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zja­dać.


Źródła:

Wiktionary

Niezjaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zja­rać.


Źródła:

Wiktionary

Niezjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zje­bać.


Źródła:

Wiktionary

Niezjednoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zjed­no­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezjedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zjeść.


Źródła:

Wiktionary

Niezjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zjeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Niezlekceważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlek­ce­wa­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zle­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zli­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niezliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zli­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezliczony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się zli­czyć, bar­dzo licz­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezlinczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlin­czo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezlituanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zli­tu­a­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezlokalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlo­ka­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezlustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlu­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zem­rzeć.


Źródła:

Wiktionary

Niezmarmurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmar­mu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmarnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmar­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmarszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmar­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezmazalny

nie­da­ją­cy się zma­zać; niez­ma­za­ny, niez­ma­zy­wal­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezmazywalny

nie­da­ją­cy się zma­zać; niez­ma­za­ny, niez­ma­zal­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezmiarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmiar­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmiarkowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu mu­chó­wek


Źródła:

SJP.pl

Niezmiarkowaty

o ce­chach niez­miar­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Niezmiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Niezmienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezmienniczość

nie­u­le­ga­nie zmia­nie pod wpły­wem zmien­nych wa­run­ków


Źródła:

SJP.pl

Niezmienniczy

w ma­te­ma­ty­ce: zbiór niez­mien­ni­czy - typ zbio­ru w te­o­rii ukła­dów dy­na­micz­nych


Źródła:

SJP.pl

Niezmiennie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­mien­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezmiennik

1. coś trwa­łe­go; wyz­nacz­nik;
2. w ma­te­ma­ty­ce: wiel­kość niez­mie­nia­ją­ca swo­jej war­to­ści przy przeksz­tał­ce­niu; in­wa­riant


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś co jest trwa­łe


Niez­mien­nik (in­wa­riant) – cecha lub wła­ści­wość, która jest stała (nie zmie­nia się) w trak­cie przeksz­tał­ceń, pro­ce­sów prze­mia­ny itp.

Bar­dziej for­mal­nie, jeśli klasa obiek­tów for­mu­la_1 wy­po­sa­żo­na jest w re­la­cję rów­no­waż­no­ści ρ, a for­mu­la_2 jest do­wol­nym zbio­rem, to niez­mien­ni­kiem (re­la­cji rów­no­waż­no­ści ρ) na­zy­wa­my do­wol­ną funk­cję for­mu­la_3 stałą na kla­sach ab­strak­cji re­la­cji ρ.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niezmienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­mien­ne


Źródła:

Wiktionary

Niezmienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się pręd­ko nie zmie­nia; w któ­rym nie za­cho­dzą zmia­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezmiernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­mier­ny; bar­dzo, wiel­ce, in­ten­syw­nie


Źródła:

Wiktionary

Niezmierny

ogrom­ny, nie­o­gar­nio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ogrom­ny, niez­wy­kle in­ten­syw­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezmierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmierzony

nie­da­ją­cy się zmie­rzyć, po­li­czyć; wiel­ki, nie­o­gra­ni­czo­ny (np. niez­mie­rzo­na głę­bia, niez­mie­rzo­ne bo­gact­wo)


przy­miot­nik

 (1.1) tak duży, że trud­no zmie­rzyć, okre­ślić wiel­kość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezmiękczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmięk­czać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmniejszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmniej­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmniejszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmniej­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezmogowce

przed­sta­wi­ciel typu dra­pież­nych, mor­skich zwie­rząt bez­krę­go­wych; pria­pu­lid


Niez­mo­gow­ce, pria­pu­lo­i­dy, pria­pu­li­dy (Pria­pu­li­da), gru­bo­ryj­ko­we – typ dra­pież­nych, mor­skich zwie­rząt bez­krę­go­wych o sy­me­trii pro­mie­ni­stej, ciele cy­lin­drycz­nym, z gru­bym ryj­kiem słu­żą­cym do za­grze­by­wa­nia się w po­dło­żu. Są to śred­niej wiel­ko­ści bru­nat­ne ro­ba­ki, ży­ją­ce w stre­fie przy­brzeż­nej mórz i oce­a­nów ca­łe­go świa­ta, przy czym ga­tun­ki tro­pi­kal­ne są mniej­sze od tych, które żyją w wo­dach zim­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niezmogowiec

przed­sta­wi­ciel typu dra­pież­nych, mor­skich zwie­rząt bez­krę­go­wych; pria­pu­lid


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. zwie­rzę, dra­pież­ny bez­krę­go­wiec mor­ski z ro­dzi­ny niez­mo­gow­ców, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pria­pu­li­da|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezmordowany

po­tocz­nie: bar­dzo zmę­czo­ny; wy­pru­ty, sko­na­ny, pad­nię­ty, wy­cię­ty


przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­le­ga­ją­cy zmę­cze­niu, nie­u­sta­ją­cy w wy­sił­ku lub pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezmrużanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmru­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmrużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmru­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezmulczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmul­czo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmuszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmu­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmy­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmy­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Niezmącony

1. spra­wić, aby płyn stał się mętny; zbu­rzyć, zbeł­tać;
2. wpro­wa­dzić za­mie­sza­nie; za­kłó­cić;
3. zmą­cić się - zo­stać zmą­co­nym


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nic nie za­kłó­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezmężnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmęż­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zna­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieznacznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mało wi­docz­ny, nie­wy­raź­ny, słaby


Źródła:

Wiktionary

Nieznaczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­nacz­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieznaczny

przy­miot­nik

 (1.1) pra­wie nie­wi­docz­ny

 (1.2) nie po­sia­da­ją­cy więk­sze­go zna­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieznajdowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znaj­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieznajoma

ko­bie­ta, któ­rej się nie zna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta niez­na­na, obca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieznajomość

brak zna­jo­mo­ści cze­goś, nie­wie­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zna­jo­mo­ści cze­goś, wie­dzy o czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieznajomy

ktoś, kogo się nie zna


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest komuś znany; obcy, niez­na­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba niez­na­na, obca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieznajowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w gmi­nie Sę­ko­wa;


Niez­na­jo­wa (j. łem­kow­ski Незнайова) – łem­kow­ska wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie gor­lic­kim, w gmi­nie Sę­ko­wa, nad po­to­kiem Za­wo­ja do­pły­wem Wi­sło­ki.

Wieś kró­lew­ska sta­ro­stwa biec­kie­go w po­wie­cie biec­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go w końcu XVI wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieznalezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zna­leźć.


Źródła:

Wiktionary

Nieznalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieznamir

dawne imię mę­skie


Niez­na­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, skła­da­ją­ce się z czło­nów "nie" "zna" "mir", czyli "nie zna miru (nie zna po­ko­ju)", ale Niez­mir może po­cho­dzić od "mir" jak i "miara".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieznane

coś niez­na­ne­go; nie­wia­do­me


Źródła:

SJP.pl

Nieznanice

Niez­na­ni­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Kłom­ni­ce.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znać.


Źródła:

Wiktionary

Nieznany

przy­miot­nik

 (1.1) ten, któ­re­go się nie zna; nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ny

 (1.2) mało znany


Niez­na­ny – pol­ski film wo­jen­ny z 1964 roku w re­ży­se­rii Wi­tol­da Le­sie­wi­cza.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieznański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niezniechęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­chę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezniechęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­chę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieznielubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­lu­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niezniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znieść.


Źródła:

Wiktionary

Nieznieważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­wa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Nieznieważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­wa­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezniewolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­wo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieznikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zni­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezniszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się zni­szczyć

 (1.2) o czło­wie­ku: od­por­ny na zmę­cze­nie, nie­pod­da­ją­cy się prze­ciw­no­ściom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niezniszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zni­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezniweczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zni­we­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieznoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zno­sić.


Źródła:

Wiktionary

Nieznośnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie do znie­sie­nia


Źródła:

Wiktionary

Nieznośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­no­śnie


Źródła:

SJP.pl

Nieznośniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­no­śny


Źródła:

SJP.pl

Nieznośność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­no­śne; cecha tych, któ­rzy są niez­no­śni


Źródła:

Wiktionary

Nieznośny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się znieść; bar­dzo mę­czą­cy

 (1.2) o czło­wie­ku: nie­przy­jem­ny w obej­ściu, w za­cho­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Nieznużony

1. spra­wić, że ktoś stał się zmę­czo­ny; zmę­czyć, wy­czer­pać;
2. wy­wo­łać znu­dze­nie, znu­dzić;
3. znu­żyć się:
a) zmę­czyć się, stra­cić siły, od­czuć wy­czer­pa­nie;
b) znu­dzić się, stać się nud­nym


Źródła:

SJP.pl

Nieznómo

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. niez­na­jo­ma


Źródła:

Wiktionary

Niezobaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­ba­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezobligowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­bli­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezobowiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­bo­wią­zać.


Źródła:

Wiktionary

Niezobowiązujący

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­wo­du­ją­cy zo­bo­wią­za­nia, nie­wią­żą­cy


Źródła:

Wiktionary

Niezobowiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­bo­wią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezorganizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zor­ga­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezorientowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­rien­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­stać.


Źródła:

Wiktionary

Niezostawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­sta­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezostawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­sta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Niezostawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­sta­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrażenie

1. wzbu­dzić w kimś nie­chęć, za­dzia­łać od­py­cha­ją­co; znie­chę­cić, od­strę­czyć;
2. zra­zić się - prze­stać być za­in­te­re­so­wa­nym kimś lub czymś, stra­cić sym­pa­tię do kogoś; znie­chę­cić się


Źródła:

SJP.pl

Niezrealizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­a­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezreperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­pe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­wa­lu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrezygnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­zy­gno­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zro­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niezrozumiale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­ro­zu­mia­ły


Źródła:

Wiktionary

Niezrozumiały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się zro­zu­mieć

 (1.2) przen. nie­da­ją­cy się zin­ter­pre­to­wać, nie­jas­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezrozumienie

brak zro­zu­mie­nia, wy­ro­zu­mia­ło­ści dla kogoś


Źródła:

SJP.pl

Niezrujnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zruj­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrzeszony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­na­le­żą­cy do żad­nej or­ga­ni­za­cji, związ­ku albo stron­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Niezrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niezrzynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrzędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezrównaność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niez­rów­na­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­rów­na­ni


Źródła:

Wiktionary

Niezrównany

wy­jąt­ko­wy, do­sko­na­ły


przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, któ­re­mu nie można do­rów­nać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezrównoważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrów­no­wa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezrównoważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak rów­no­wa­gi, har­mo­nii


Źródła:

Wiktionary

Niezrównoważony

przy­miot­nik

 (1.1) psych. po­zba­wio­ny rów­no­wa­gi psy­chicz­nej; nie­pa­nu­ją­cy nad sobą

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od nie zrów­no­wa­żyć


Źródła:

Wiktionary

Niezręcznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­ręcz­ny

 (1.2) w spo­sób nie­wy­god­ny

 (1.3) w spo­sób nie­sto­sow­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezręczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­ręcz­nie


Źródła:

SJP.pl

Niezręczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­ręcz­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezręczność

1. brak zręcz­no­ści (np. niez­ręcz­ność ru­chów)
2. gafa, wpad­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wpra­wy, zręcz­no­ści lub umie­jęt­no­ści w wy­ko­ny­wa­niu ja­kiejś czyn­no­ści

 (1.2) sy­tu­a­cja lub za­cho­wa­nie po­wo­du­ją­ce za­kło­po­ta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezręczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy zręcz­no­ści, także. świad­czą­cy o braku zręcz­no­ści

 (1.2) nie­ma­ją­cy spry­tu, bie­gło­ści, zna­jo­mo­ści cze­goś

 (1.3) który wpro­wa­dza w za­kło­po­ta­nie


Źródła:

Wiktionary

Niezupełnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie cał­kiem, nie w pełni, nie do końca


Źródła:

Wiktionary

Niezużywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zu­ży­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwa­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niezwalczony

bę­dą­cy nie do zwal­cze­nia (np. Ogar­nia­ła go niez­wal­czo­na chęć włó­cze­nia się po no­cach.); nie­prze­par­ty


Źródła:

SJP.pl

Niezwalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwal­niać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwariowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwa­rio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwartość

1. cecha cze­goś zło­żo­ne­go z osób, przed­mio­tów lub ele­men­tów niez­naj­du­ją­cych się bar­dzo bli­sko sie­bie;
2. cecha cze­goś skła­da­ją­ce­go się z nie­pa­su­ją­cych do sie­bie ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Niezweryfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwe­ry­fi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwiastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwia­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwiedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwie­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwie­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niezwijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwilżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwil­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwilżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwil­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezwinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Niezwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwiększanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwięk­szać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwlekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwle­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwodociągowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwo­do­cią­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwojowice

Niez­wo­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie pro­szo­wic­kim, w gmi­nie Pa­łecz­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niezwolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwol­nić.


Źródła:

Wiktionary

Niezwoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwo­ły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwró­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niezwyciężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­cię­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezwyciężony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się zwy­cię­żyć

 (1.2) taki, któ­re­go nikt nie zwy­cię­żył


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niezwyczajnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­wy­czaj­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezwyczajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niez­wy­czaj­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­wy­czaj­ni


Źródła:

Wiktionary

Niezwyczajny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy zwy­czaj­nym


Źródła:

Wiktionary

Niezwykle

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­wy­kły, nie­ty­po­wy

 (1.2) bar­dzo, sil­nie, mocno, in­ten­syw­nie


Źródła:

Wiktionary

Niezwyklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­wy­kle


Źródła:

SJP.pl

Niezwyklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­wy­kły


Źródła:

SJP.pl

Niezwykłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­wy­kłe


Źródła:

Wiktionary

Niezwykły

przy­miot­nik

 (1.1) rzad­ko spo­ty­ka­ny, nie­ty­po­wy

 (1.2) wy­róż­nia­ją­cy się, wy­bit­ny

 (1.3) re­we­la­cyj­ny

 (1.4) ba­śnio­wy, cza­ro­dziej­ski

 (1.5) dziw­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezwymiarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­mia­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwymiotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­mio­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwymyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­my­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwątpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwąt­pić.


Źródła:

Wiktionary

Niezwężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwę­żać.


Źródła:

Wiktionary

Niezwłocznie

przy­słó­wek

 (1.1) bez zwło­ki, na­tych­miast


Źródła:

Wiktionary

Niezwłoczny

daw­niej: opóź­nia­ją­cy, zwle­ka­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­wi­nien na­stą­pić w jak naj­krót­szym cza­sie; taki, któ­re­go nie można odło­żyć na póź­niej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niezyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zy­skać.


Źródła:

Wiktionary

Niezzielenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zzie­le­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niezzuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zzu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieząbkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ząb­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezłamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zła­mać.


Źródła:

Wiktionary

Niezłocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­cić.


Źródła:

Wiktionary

Niezłomnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­wy­cię­żo­ny


Źródła:

Wiktionary

Niezłomniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­złom­nie


Źródła:

SJP.pl

Niezłomniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­złom­ny; bar­dziej nie­złom­ny


Źródła:

SJP.pl

Niezłomność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­złom­ny, silny psy­chicz­nie, nie pod­da­ją­cy się w obli­czu trudu


Źródła:

Wiktionary

Niezłomny

prze­sta­rza­łe: mo­gą­cy ulec zła­ma­niu; kru­chy; łam­li­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, któ­re­go nie można zwy­cię­żyć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niezłomowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niezłorzeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­rze­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezłowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niezłożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Niezły

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dość dobry cha­rak­ter

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy czy­jąś dość dobrą opi­nię o kimś, o czymś

 (1.3) o uspo­so­bie­niu, na­stro­ju: dość dobry, po­god­ny

 (1.4) za­po­wia­da­ją­cy coś po­myśl­ne­go

 (1.5) zna­ją­cy się na czymś w do­sta­tecz­nym stop­niu lub dość do­brze coś wy­ko­nu­ją­cy

 (1.6) o or­ga­niz­mie lub jego czę­ści: dość spraw­nie funk­cjo­nu­ją­cy

 (1.7) bę­dą­cy dość do­brej ja­ko­ści, bę­dą­cy w dość do­brym ga­tun­ku

 (1.8) wła­ści­wy z punk­tu wi­dze­nia czy­ichś po­trzeb lub ocze­ki­wań

 (1.9) o po­tra­wach, na­po­jach: dość smacz­ny

 (1.10) przy­no­szą­cy ko­rzyść, zysk

 (1.11) nie­ma­ły, spory, dosyć duży, ma­ją­cy znacz­ną w opi­nii mó­wią­ce­go wła­ści­wość, wiel­kość lub in­ten­syw­ność


Źródła:

Wiktionary

Niezłączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|złą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. kuzyn


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niećkowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niećmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćmić.


Źródła:

Wiktionary

Niećpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćpać.


Źródła:

Wiktionary

Niećpnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćpnąć.


Źródła:

Wiktionary

Niećwiczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćwi­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Niećwierk

nieć­wierk pu­kle­rzów­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niećwierkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćwier­kać.


Źródła:

Wiktionary

Niełachanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­chać.


Źródła:

Wiktionary

Nieład

brak ładu, nie­po­rzą­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak ładu, upo­rząd­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieładność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ład­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ład­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieładny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ładny; po­zba­wio­ny urody

 (1.2) niez­god­ny z nor­ma­mi oby­cza­jo­wy­mi; wy­wo­łu­ją­cy de­za­pro­ba­tę


Źródła:

Wiktionary

Nieładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niełagodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­god­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Niełagodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­go­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niełaknienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Niełamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łamać.


Źródła:

Wiktionary

Niełapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łapać.


Źródła:

Wiktionary

Niełaska

brak łaski, wzglę­dów u kogoś; czy­jaś nie­chęć, nie­przy­chyl­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak po­par­cia lub wzglę­dów ze stro­ny kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niełatwo

przy­słó­wek

 (1.1) trud­no, cięż­ko, z wy­sił­kiem, tru­dem, opo­rem


Źródła:

Wiktionary

Niełatwość

cecha tego, co jest nie­łat­we


Źródła:

SJP.pl

Niełatwy

przy­miot­nik

 (1.1) trud­ny, cięż­ki, wy­ma­ga­ją­cy wy­sił­ku, trudu, oporu


Źródła:

Wiktionary

Niełaz

ga­tu­nek tor­ba­cza z Tas­ma­nii; kuna wor­ko­wa­ta


Nie­łaz ("Da­sy­u­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny nie­ła­zów (Da­sy­u­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny nie­ła­zo­wa­tych (Da­sy­u­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niełazokształtne

rząd au­stra­lij­skich ssa­ków z na­drzę­du tor­ba­czy


Nie­ła­zoksz­tałt­ne (Da­sy­u­ro­morp­hia) – rząd au­stra­lij­skich ssa­ków z in­fra­gro­ma­dy ssa­ków niż­szych (Me­tat­he­ria).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niełazowate

o ce­chach nie­ła­zo­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


Nie­ła­zo­wa­te (Da­sy­u­ri­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z rzędu nie­ła­zoksz­tałt­nych (Da­sy­u­ro­morp­hia), wy­stę­pu­ją­cych w kra­i­nie au­stra­lij­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niełazowaty

o ce­chach nie­ła­zo­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


Źródła:

SJP.pl

Niełaźbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łaź­bić.


Źródła:

Wiktionary

Niełażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łazić.


Źródła:

Wiktionary

Niełganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łgać.


Źródła:

Wiktionary

Niełkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łkać.


Źródła:

Wiktionary

Niełobzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łob­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Niełojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łoić.


Źródła:

Wiktionary

Niełowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łowić.


Źródła:

Wiktionary

Niełudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Niełupka

typ jed­no­na­sien­ne­go, su­che­go, nie­pę­ka­ją­ce­go owocu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. suchy, nie­pę­ka­ją­cy, jed­no­na­sien­ny owoc, po­sia­da­ją­cy skó­rza­stą lub zdrew­nia­łą owoc­nię ota­cza­ją­cą luźno na­sie­nie;


Nie­łup­ka ( acha­e­nium) – suchy, nie­pę­ka­ją­cy, jed­no­na­sien­ny owoc, po­sia­da­ją­cy skó­rza­stą lub zdrew­nia­łą owoc­nię ota­cza­ją­cą luźno na­sie­nie. Wy­stę­pu­je m.in. u ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych, gdzie może być opa­trzo­na pu­chem kie­li­cho­wym, np. u ostro­że­nia, mnisz­ka i ja­strzęb­ca lub nie jak np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niełuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łu­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Niełysienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ły­sieć.


Źródła:

Wiktionary

Niełzawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łza­wić.


Źródła:

Wiktionary

Niełączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieńcy

naród za­li­cza­ny do Sa­mo­je­dów


Nień­cy ( не́нцы, nazwa włas­na: ненэць, l. mn. "nie­ny­cja", daw­niej na­zy­wa­ni Jurak-Sa­mo­je­da­mi lub Ju­ra­ka­mi) – naród ural­ski za­li­cza­ny do Sa­mo­je­dów, za­miesz­ku­ją­cy pół­noc­no-wschod­ni skra­wek Eu­ro­py i le­żą­ce przy nim az­ja­tyc­kie ob­sza­ry pół­noc­no-za­chod­niej Sy­be­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieścielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieściemnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ściem­niać.


Źródła:

Wiktionary

Nieścieralność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ście­ral­ne


Źródła:

Wiktionary

Nieścieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­rać.


Źródła:

Wiktionary

Nieścieśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Nieścieśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Nieściganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ści­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieścinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ści­nać.


Źródła:

Wiktionary

Nieściora

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ku­zyn­ka

 (1.2) stpol. bra­ta­ni­ca, sio­strze­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Nieścioruk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieściskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ści­skać.


Źródła:

Wiktionary

Nieścisłość

1. brak ści­sło­ści; nie­pre­cy­zyj­ność
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej: czę­ścio­wo błęd­ne sfor­mu­ło­wa­nia, błędy, uster­ki po­le­ga­ją­ce na braku ści­sło­ści
3. brak spo­i­sto­ści, gę­sto­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ści­słe; cecha tych, któ­rzy są nie­ści­śli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieściągalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ścią­gal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ścią­gal­ni


Źródła:

Wiktionary

Nieściąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ścią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieściągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ścią­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieściśliwość

Nie­ści­śli­wość (ze­ro­wa ści­śli­wość) – wła­ści­wość fi­zycz­na pew­nej grupy ma­te­ria­łów, które nie­za­leż­nie od stanu na­prę­że­nia za­cho­wu­ją swoją ob­ję­tość.

Dla tej grupy ma­te­ria­łów moduł ści­śli­wo­ści jest równy zero co oz­na­cza, że współ­czyn­nik Po­is­so­na jest równy 0,5.


Źródła:

Wikipedia

Nieściśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ścis­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieśledzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śle­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieślinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śli­nić.


Źródła:

Wiktionary

Nieślubna

osoba, którą trak­tu­je się jak żonę, ale z którą nie za­war­ło się związ­ku mał­żeń­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. ko­bie­ta, z którą po­zo­sta­je się w nie­for­mal­nym związ­ku

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. lp. ż. od: nie­ślub­ny


Patrz:ślub

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieślubny

osoba, którą trak­tu­je się jak męża, ale z którą nie za­war­ło się związ­ku mał­żeń­skie­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie jest usank­cjo­no­wa­ny ślu­bem

 (1.2) taki, który nie po­cho­dzi ze związ­ku mał­żeń­skie­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. żart. męż­czyz­na, z któ­rym po­zo­sta­je się w nie­for­mal­nym związ­ku


Patrz:ślub

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieśmiałek

ktoś nie­śmia­ły, nad­mier­nie skrom­ny, za­hu­ka­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieśmiało

przy­słó­wek

 (1.1) z wa­ha­niem, bez śmia­ło­ści czy pew­no­ści sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Nieśmiałość

brak śmia­ło­ści, pew­no­ści sie­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­śmia­ły, wstyd­li­wy, nie ma pew­no­ści sie­bie


Nie­śmia­łość – stan psy­chicz­ny, w któ­rym obec­ne są pewne cha­rak­te­ry­stycz­ne ele­men­ty na pła­szczyź­nie emo­cjo­nal­nej, mo­ty­wa­cyj­nej, poz­naw­czej lub be­ha­wio­ral­nej, po­ja­wia­ją­cy się w sy­tu­a­cji, gdy jed­nost­ka jest lub wy­o­bra­ża sobie bycie oce­nia­ną przez inne osoby. Phi­lip Zim­bar­do wska­zał, że pier­wsze pi­sa­ne uży­cie słowa "nie­śmia­łość" od­no­to­wa­no w wier­szu z około roku 1000 p.n.e., gdzie utoż­sa­mia­no je ze sfor­mu­ło­wa­niem "łatwy do prze­stra­sze­nia".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieśmiały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy pew­no­ści sie­bie, wstyd­li­wy

 (1.2) cichy, nie­pew­ny, ledwo wi­docz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nieśmiecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmie­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieśmielej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­śmia­ło


Źródła:

SJP.pl

Nieśmielszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­śmia­ły


Źródła:

SJP.pl

Nieśmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieśmierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Nieśmierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmier­dzieć.


Źródła:

Wiktionary

Nieśmiertelnik

1. ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), rza­dziej z szar­ła­to­wa­tych (ama­ran­to­wa­tych), o su­chych kwia­tach, utrzy­mu­ją­cych się długo po ścię­ciu, upra­wia­na na ra­ba­tach, głów­nie do wy­ro­bu su­chych bu­kie­tów, de­ko­ra­cji, wień­ców itp.; su­chok­wiat, such­lin;
2. w woj­sku: ka­wa­łek bla­chy z nu­me­ra­mi iden­ty­fi­ku­ją­cy­mi żoł­nie­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. me­ta­lo­wy iden­ty­fi­ka­tor żoł­nier­ski no­szo­ny na szyi


Nie­śmier­tel­nik – nazwa uży­wa­ne­go w woj­sku ele­men­tu sy­ste­mu iden­ty­fi­ka­cji żoł­nie­rzy w razie ich śmier­ci lub ra­nie­nia. Jest to blasz­ka z per­fo­ra­cją ułat­wia­ją­cą jej prze­ła­ma­nie na dwie czę­ści, którą żoł­nierz nosi na łań­cusz­ku na szyi. Na bla­sze wy­tło­czo­ne są nu­me­ry iden­ty­fi­ku­ją­ce żoł­nie­rza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieśmiertelność

1. nie­pod­le­ga­nie śmier­ci; życie wiecz­ne
2. trwa­nie w pa­mię­ci ludz­kiej, po­sia­da­nie nie­prze­mi­ja­ją­cej war­to­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kon­cep­cja życia przez po­ten­cjal­nie nie­skoń­cze­nie długi czas;

 (1.2) cecha rze­czy ma­ją­cej nie­prze­mi­ja­ją­cą war­tość


Nie­śmier­tel­ność ( im­mor­ta­li­tas) – życie, które nigdy się nie koń­czy, nie­u­le­ga­nie śmier­ci. W in­nych zna­cze­niach nie­śmier­tel­ność może oz­na­czać też po­sia­da­nie nie­prze­mi­jal­nej war­to­ści lub wiecz­ną obec­ność i nie­u­le­ga­nie zmia­nom.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieśmiertelny

przy­miot­nik

 (1.1) wiecz­nie żywy, ży­ją­cy, nie­u­mie­ra­ją­cy

 (1.2) przen. taki, któ­re­go war­tość nie prze­mi­ja

 (1.3) przen. taki, który nie pod­le­ga zmia­nom, który jest stale obec­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) isto­ta nie­śmier­tel­na (1.1); przen. bó­stwo, Bóg

 (2.2) żart. czło­nek Aka­de­mii Fran­cu­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieśmiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmi­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieśniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­śny


Źródła:

SJP.pl

Nieśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śnić.


Źródła:

Wiktionary

Nieśnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śnie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieśność

zdol­ność skła­da­nia jaj przez sa­mi­ce pta­ków do­mo­wych


Nie­śność – zdol­ność samic dro­biu do zno­sze­nia jaj.

W toku ho­dow­li wy­se­lek­cjo­no­wa­no spe­cjal­ne, przez­na­czo­ne do pro­duk­cji jaj, rasy dro­biu.

Nie­śność jest, oprócz cech in­dy­wi­du­al­nych, za­leż­na od, m.in. rasy dro­biu i wa­run­ków chowu. Wy­spe­cja­li­zo­wa­ne rasy kur nio­sek zno­szą do 300 jaj w ciągu roku, kacz­ki do 90 jaj, gęsi, a także in­dy­ki do naj­wy­żej trzy­dzie­stu sztuk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieśny

o sa­mi­cach pta­ków, zwy­kle do­mo­wych: zno­szą­cy jaja (np. nie­śna kura, in­dycz­ka); nośny


Źródła:

SJP.pl

Nieśpielak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nieśpieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śpie­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieśpiesznie

przy­słó­wek

 (1.1) bez poś­pie­chu


Źródła:

Wiktionary

Nieśpieszno

przy­słó­wek

 (1.1) przest. bez poś­pie­chu


Źródła:

Wiktionary

Nieśpieszny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się nie spie­szy; dzie­ją­cy się po­wo­li, bez poś­pie­chu


Źródła:

Wiktionary

Nieśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śpie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieśplik

małe drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, o ja­dal­nych owo­cach, wy­stę­pu­ją­ce od Hi­ma­la­jów po Ma­lez­ję; nie­splik; misz­pel­nik; gro­ni­weł


Źródła:

SJP.pl

Nieśrupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śru­pać.


Źródła:

Wiktionary

Nieświadczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świad­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieświadkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świad­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieświadomie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nieś­wia­do­my


Źródła:

Wiktionary

Nieświadomość

1. niez­na­jo­mość fak­tów, brak wie­dzy, nie­uś­wia­da­mia­nie sobie cze­goś
2. stan utra­ty przy­tom­no­ści, świa­do­mo­ści dzia­ła­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak uś­wia­da­mia­nia sobie lub wie­dzy o czym

 (1.2) psych. med. stan braku świa­do­mo­ści czy przy­tom­no­ści

 (1.3) daw. błąd wy­ni­ka­ją­cy z niez­na­jo­mo­ści te­ma­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieświadomy

przy­miot­nik

 (1.1) nie uś­wia­da­mia­ją­cy sobie cze­goś, nie wie­dzą­cy o czymś

 (1.2) pow­sta­ją­cy lub ist­nie­ją­cy bez czy­jejś świa­do­mo­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieświastowice

Nieś­wia­sto­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Mie­ści­sko. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieświecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świe­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieświeski

przy­miot­nik od: Nieś­wież (mia­sto na Bia­ło­ru­si)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nieś­wie­żem, do­ty­czą­cy Nieś­wie­ża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieśwież

mia­sto na Bia­ło­ru­si


Nieś­wież ( Нясвіж, Несвиж) – mia­sto w ob­wo­dzie miń­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu nieś­wie­skie­go Bia­ło­ru­si.

Mia­sto ma­gnac­kie księ­stwa nieś­wie­skie­go po­ło­żo­ne było w końcu XVIII wieku w po­wie­cie no­wo­gródz­kim wo­je­wództ­wa no­wo­gródz­kie­go. Prawo mag­de­bur­skie nadał król Ste­fan Ba­to­ry w 1586 roku na proś­bę Mi­ko­ła­ja Krzysz­to­fa Ra­dzi­wił­ła (Sie­rot­ki).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nieświeży

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) kulin. taki, który utra­cił świe­żość

 (1.2) o za­u­wa­żal­nych ce­chach zbyt dłu­gie­go uży­wa­nia

 (1.3) źle wy­glą­da­ją­cy

 (1.4) od­bie­ra­ny przez zmysł po­wo­nie­nia jako po­zba­wio­ny świe­żo­ści

 (1.5) taki, który nie wnosi nic no­we­go


Źródła:

Wiktionary

Nieświganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świ­gać.


Źródła:

Wiktionary

Nieświszczuk

1. ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych;
2. nieś­wi­szczuk czar­no­o­go­no­wy - ga­tu­nek gry­zo­nia z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych; pie­sek pre­rio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ina­czej: pie­sek pre­rio­wy;


Nieś­wi­szczuk ("Cy­no­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek (Xe­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae). Nieś­wi­szczu­ki zo­sta­ły po raz pier­wszy na­u­ko­wo opi­sa­ne w 1805 roku pod­czas ek­spe­dy­cji Le­wi­sa i Clar­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nieświętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świę­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieświęty

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy cech świę­to­ści


Źródła:

Wiktionary

Nieświń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, w gmi­nie Koń­skie;


Nieś­wiń – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, w gmi­nie Koń­skie. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nieś­wiń, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Rogów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nieść

1. iść, trzy­ma­jąc coś w ręku;
2. prze­no­sić, prze­su­wać;
3. po­cią­gać za sobą, zwra­cać w ja­kimś kie­run­ku;
4. o broni: strze­lać;
5. o ku­rach: skła­dać jaja;
6. nieść się - roz­prze­strze­niać się; prze­mie­szczać się; o ku­rach: zno­sić jaja


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) zmie­niać po­ło­że­nie ja­kie­goś przed­mio­tu, idąc i będąc nim ob­cią­żo­nym

 (1.2) po­wo­do­wać ja­kieś re­zul­ta­ty, skut­ki

 (1.3) tran­spor­to­wać coś, po­wo­do­wać prze­su­wa­nie się cze­goś (także nie­ma­te­rial­ne­go)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nieść się (dk. brak)

 (2.1) roz­cho­dzić się, roz­prze­strze­niać się

 (2.2) o ku­rach: skła­dać jaja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieźle

ujem­ny pod wzglę­dem mo­ral­nym, ne­ga­tyw­ny, ujem­ny; roz­gnie­wa­ny, roz­zło­szczo­ny


przy­słó­wek

 (1.1) w miarę do­brze, cał­kiem do­brze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieźrzały

przy­miot­nik

 (1.1) daw. nie­doj­rza­ły


Źródła:

Wiktionary

Nieżarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żreć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżartowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żar­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ża­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżeglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|że­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżegnanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|że­gnać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżelazny

przy­miot­nik

 (1.1) nie za­wie­ra­ją­cy że­la­za


Źródła:

Wiktionary

Nieżenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żenić.

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żenąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żgać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżgnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żgnąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżonaty

męż­czyz­na, który nie oże­nił się; ka­wa­ler


przy­miot­nik

 (1.1) zwy­kle o męż­czyź­nie: nie­ma­ją­cy żony

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męż­czyz­na, który nie ma żony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieżucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żuć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żulić.


Źródła:

Wiktionary

Nieżwirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żwi­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżychowice

Nie­ży­cho­wi­ce (do 1950 r. "Szen­feld", niem. "Schönfeld") – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Choj­ni­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

We wsi znaj­du­je się Ko­ściół rzym­sko­ka­to­lic­ki pw. Trój­cy Świę­tej oraz Szko­ła Pod­sta­wo­wa im. Żoł­nie­rzy Monte Cas­si­no.


Źródła:

Wikipedia

Nieżychówko

Nie­ży­chów­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie pil­skim, w gmi­nie Bia­ło­śli­wie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nieżycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­żyt


Źródła:

Wiktionary

Nieżyciowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ży­cio­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ży­cio­wi


Źródła:

Wiktionary

Nieżyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ży­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżyczliwie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­życz­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieżyczliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­życz­li­we; cecha tego, kto jest nie­życz­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Nieżyczliwy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) uspo­so­bio­ny nie­przy­jaź­nie, nie­u­przej­my


Źródła:

Wiktionary

Nieżydzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ży­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Nieżydłaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ży­dła­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżyt

za­pa­le­nie błon ślu­zo­wych na­rzą­du po­łą­czo­ne ze wzmo­żo­nym wy­dzie­la­niem śluzu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­spo­li­te za­pa­le­nie błony ślu­zo­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nieżytowy

→ nie­żyt


Patrz:nieżyt

Źródła:

SJP.pl

Nieżyw.

skrót od: nie­ży­wot­ny


Źródła:

SJP.pl

Nieżywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żywić.


Źródła:

Wiktionary

Nieżywotność

gra­ma­tycz­na cecha rze­czow­ni­ków oz­na­cza­ją­cych przed­miot lub po­ję­cie


Źródła:

SJP.pl

Nieżywość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ży­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ży­wi


Źródła:

Wiktionary

Nieżywy

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny życia, mart­wy

 (1.2) przen. po­zba­wio­ny ener­gii


Źródła:

Wiktionary

Nieżółcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żół­cić.


Źródła:

Wiktionary

Nieżądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żądać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żąć.


Źródła:

Wiktionary

Nieżłobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żło­bić.


Źródła:

Wiktionary

Nieżłobkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żłob­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Nieżłop

nież­łop nak­wiet­ny - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny bzy­go­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Nife

cen­tral­na część kuli ziem­skiej zło­żo­na głów­nie z niklu (Ni) i że­la­za (Fe), jądro Ziemi; ba­rys­fe­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. ge­o­fiz. wew­nętrz­ne jądro Ziemi, zło­żo­ne ze stopu niklu i że­la­za


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nifedipina

sub­stan­cja czyn­na, lek blo­ku­ją­cy ka­na­ły wap­nio­we


Źródła:

SJP.pl

Nifesima

dawna nazwa dol­ne­go pła­szcza Ziemi


Ni­fe­si­ma – dawna nazwa dol­nej war­stwy pła­szcza ziem­skie­go.

Nazwę dla tej war­stwy pła­szcza wpro­wa­dzo­no, gdyż uwa­ża­no, że jest ona zbu­do­wa­na z krze­mu ("Si") i ma­gne­zu ("Mg") (sima) oraz z pew­nych ilo­ści niklu (Ni) i że­la­za (Fe) – Ni+Fe+Si+Mg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nigdo

za­i­mek przy­miot­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­je­den, ktoś


Źródła:

Wiktionary

Nigdy

przy­słó­wek; tyle co: w żad­nym cza­sie, w żad­nej sy­tu­a­cji, w żad­nym razie


za­i­mek przy­słow­ny prze­czą­cy

 (1.1) w żad­nym cza­sie, mo­men­cie, sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nigdyśmy

po­tocz­nie: przy­słó­wek "nigdy" po­łą­czo­ny z koń­ców­ka cza­sow­ni­ko­wą "-śmy" (np. "Nig­dy­śmy was nie lu­bi­li."


Źródła:

SJP.pl

Nigdzie

1. tyle co: w żad­nym miej­scu
2. tylce co: do żad­ne­go miej­sca; do­ni­kąd


przy­słó­wek miej­sca

 (1.1) w żad­nym miej­scu

 (1.2) do żad­ne­go miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niger

1. rzeka w Gwi­nei, Mali, Ni­grze, Be­ni­nie i Ni­ge­rii;
2. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Nia­me­ju; Re­pu­bli­ka Nigru;
3. stan w Ni­ge­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Nia­me­yu;

 (1.2) geogr. hy­dron. trze­cia pod wzglę­dem dłu­go­ści i po­wierzch­ni do­rze­cza rzeka Afry­ki (po Nilu i Kongu);

 (1.3) geogr. adm. jeden ze sta­nów Ni­ge­rii;


Niger (wym. fr. //), ofi­cjal­nie Re­pu­bli­ka Nigru ( Jam­hu­riy­ar Nijar; République du Niger) – pań­stwo po­ło­żo­ne w Afry­ce Za­chod­niej na Sa­ha­rze, bez do­stę­pu do morza. Niger liczy ponad 1,3 mln km² po­wierzch­ni. Gra­ni­czy z Al­gie­rią (956 km), Libią (354 km), Cza­dem (1175 km), Ni­ge­rią (1497 km), Be­ni­nem (266 km), Bur­ki­na Faso (628 km) i z Mali (821 km).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nigerczyk

oby­wa­tel Nigru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Nigru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nigeria

pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Abu­dży; Fe­de­ral­na Re­pu­bli­ka Ni­ge­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Abu­dży;


Ni­ge­ria, Fe­de­ral­na Re­pu­bli­ka Ni­ge­rii ( Fe­de­ral Re­pu­blic of Ni­ge­ria) – pań­stwo w Afry­ce Za­chod­niej nad Za­to­ką Gwi­nej­ską, naj­lud­niej­sze na kon­ty­nen­cie afry­kań­skim. Nazwa kraju po­cho­dzi od rzeki Niger. Po raz pier­wszy po­ja­wi­ła się w bry­tyj­skiej ga­ze­cie The Times w 1897 roku. Pań­stwo są­sia­du­je z Be­ni­nem, Ni­grem, Cza­dem i Ka­me­ru­nem. Obec­nie czło­nek Unii Afry­kań­skiej i ECOWAS.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nigerio

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od Ni­ge­ria


Źródła:

Wiktionary

Nigerka

oby­wa­tel­ka Nigru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Nigru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nigero-Kongijski

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. na­le­żą­cy do jed­nej z naj­więk­szych ro­dzin ję­zy­ko­wych Afry­ki, któ­rej nazwa na­wią­zu­je do do­rze­czy rzek Nigru i Kongo, choć jej za­sięg obej­mu­je więk­szość Afry­ki Sub­sa­ha­ryj­skiej


Źródła:

Wiktionary

Nigerski

przy­miot­nik od: Niger


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Niger


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nigeryjczyk

oby­wa­tel Ni­ge­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Ni­ge­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nigeryjka

oby­wa­tel­ka Ni­ge­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Ni­ge­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nigeryjski

zwią­za­ny z Ni­ge­rią


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Ni­ge­ria


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nigeryt

mi­ne­rał kry­sta­li­zu­ją­cy w ukła­dzie try­go­nal­nym, któ­re­go złoża od­na­le­zio­no w Ni­ge­rii w pro­win­cji Kabba; fer­ro­ni­ge­ryt, ni­gryt


Źródła:

SJP.pl

Night-Club

[czy­taj: najt-klab] nocny lokal roz­ryw­ko­wy; klub nocny, night club


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) klub nocny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nightcore

[czy­taj: najt­kor] styl mu­zycz­ny pow­sta­ły po­przez przy­spie­sze­nie tempa i pod­wyż­sze­nie to­na­cji ut­wo­rów mu­zycz­nych


Night­co­re – styl mu­zycz­ny po­le­ga­ją­cy na edy­cji ut­wo­ru mu­zycz­ne­go po­przez pod­nie­sie­nie to­na­cji i tempa. Nazwa po­cho­dzi od nor­we­skie­go duetu mu­zycz­ne­go „Night­co­re”, który wydał zmie­nio­ne wer­sje ut­wo­rów tran­ce i eu­ro­dan­ce. Nazwa po­cho­dzi od słów "night" (noc) i "core" (rdzeń). "Night" od­no­si się do ener­gii i tempa, które czę­sto ko­ja­rzą się z noc­nym ży­ciem, na­to­miast "core" oz­na­cza esen­cję, czyli głów­ny, szyb­ki rytm mu­zy­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nightingale

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Nightskating

nocna jazda na rol­kach, zwy­kle or­ga­ni­zo­wa­na gru­po­wo uli­ca­mi mia­sta


Źródła:

SJP.pl

Nigiri

naj­star­sza i naj­prost­sza forma sushi w po­sta­ci ufor­mo­wa­ne­go, owal­ne­go ka­wał­ka ryżu z do­dat­kiem jed­ne­go skład­ni­ka, np. ryby, awo­ka­do, om­le­tu ja­poń­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Nigromantyk

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) śrpol. czar­nok­sięż­nik


Źródła:

Wiktionary

Nigrozyna

syn­te­tycz­ny czar­ny barw­nik, słu­żą­cy do bar­wie­nia tu­szów, pasty do butów itp.


Źródła:

SJP.pl

Nigrycki

typ ni­gryc­ki - typ an­tro­po­lo­gicz­ny o wy­so­kim wzro­ście, smu­kłej bu­do­wie ciała, sze­ro­kiej twa­rzy, bar­dzo sze­ro­kim nosie, czar­nej skó­rze i weł­ni­stych, czar­nych wło­sach


Źródła:

SJP.pl

Nigryt

mi­ne­rał kry­sta­li­zu­ją­cy w ukła­dzie try­go­nal­nym, któ­re­go złoża od­na­le­zio­no w Ni­ge­rii w pro­win­cji Kabba; fer­ro­ni­ge­ryt, ni­ge­ryt


Źródła:

SJP.pl

Nihilista

zwo­len­nik ni­hi­liz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) filoz. zwo­len­nik ni­hi­liz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nihilistka

→ ni­hi­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: ni­hi­li­sta


Patrz:nihilista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nihilistycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ni­hi­li­stycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Nihilistyczny

→ ni­hi­lizm


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy ni­hi­li­ście lub ni­hi­liz­mo­wi


Patrz:nihilizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nihilizm

1. po­sta­wa odrzu­ca­ją­ca wszel­kie obo­wią­zu­ją­ce normy i war­to­ści w życiu spo­łecz­nym; ab­so­lut­ny scep­ty­cyzm;
2. ro­syj­ski nurt spo­łecz­ny w dru­giej po­ło­wie XIX wieku, nie­uz­na­ją­cy tra­dy­cji i oby­cza­jów szla­chec­kich;
3. w daw­nym pra­wo­daw­stwie: pom­niej­sza­nie roli norm praw­nych w dzia­łal­no­ści sądów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. po­sta­wa po­le­ga­ją­ca na cał­ko­wi­tej re­la­ty­wi­za­cji ogól­nie przy­ję­tych norm i war­to­ści;


Ni­hi­lizm (od nihil – nic) – wie­loz­nacz­ny ter­min fi­lo­zo­ficz­ny, któ­re­go klu­czo­wym po­ję­ciem jest ne­ga­cja. Różne formy ni­hi­liz­mu od­po­wia­da­ją róż­nym dzia­łom fi­lo­zo­fii, takim jak epi­ste­mo­lo­gia, on­to­lo­gia, ak­sjo­lo­gia czy fi­lo­zo­fia po­li­tycz­na.

Roz­róż­nia się kilka ka­te­go­rii tego po­ję­cia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nihilizować

rzad­ko: ne­go­wać lub cał­ko­wi­cie re­la­ty­wi­zo­wać wszyst­kie war­to­ści


Źródła:

SJP.pl

Nihon

pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 113 (sym­bol Nh)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nh i licz­bie ato­mo­wej 113;


Nihon (Nh, ni­ho­nium) – syn­te­tycz­ny pier­wia­stek che­micz­ny, tran­su­ra­no­wiec o licz­bie ato­mo­wej 113. W ukła­dzie okre­so­wym znaj­du­je się w bloku p bez­poś­red­nio pod talem, dla­te­go bywa na­zy­wa­ny nie­o­fi­cjal­nie eka-talem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nihongi

naj­star­szy, po Ko­ji­ki, ja­poń­ski zbiór mitów i podań hi­sto­rycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Nijak

tyle co: w żaden spo­sób


przy­słó­wek

 (1.1) pot. posp. w żaden spo­sób

 (1.2) pot. w spo­sób trud­ny do okre­śle­nia, ra­czej ne­ga­tyw­nie


Nijak – pol­ski ze­spół mu­zycz­ny z nurtu pio­sen­ki stu­denc­kiej, tu­ry­stycz­nej i ka­ba­re­to­wej, pow­sta­ły w 1978 roku w Łodzi. Jego au­tor­skie pio­sen­ki, takie jak: "Żarty", "Za­jazd pod Różą", "Pio­sen­ka na roz­grza­nie", "Nogi" czy "Piwo" po dziś dzień są śpie­wa­ne w gó­rach, na raj­dach, na obo­zach, pod­czas śpie­wa­nek tu­ry­stycz­nych, przy ogni­skach, w schro­ni­skach czy w chat­kach stu­denc­kich. W re­per­tu­a­rze grupa ma ponad 150 pio­se­nek tu­ry­stycz­nych, ka­ba­re­to­wych, szant i pio­se­nek o mi­ło­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nijaki

1. prze­cięt­ny, be­zbarw­ny
2. ro­dzaj ni­ja­ki - jeden z ro­dza­jów gra­ma­tycz­nych


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ni­czym nie­wy­róż­nia­ją­cy się, nie­ma­ją­cy żad­nych cha­rak­te­ry­stycz­nych cech

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) przest. żaden

 (2.2) gram. ro­dzaj ni­ja­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nijako

przy­słó­wek

 (1.1) pot. w spo­sób ni­czym się nie wy­róż­nia­ją­cy

 (1.2) pot. w spo­sób trud­ny do okre­śle­nia, ra­czej ne­ga­tyw­nie

 (1.3) pot. w spo­sób kło­pot­li­wy lub wstyd­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Nijakowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nijakość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ni­ja­kie, po­zba­wio­ne cech cha­rak­te­ry­stycz­nych lub wy­ra­zi­sto­ści


Źródła:

Wiktionary

Nijmegen

[czy­taj: NEJmechen] mia­sto w Ho­lan­dii


Nij­me­gen – mia­sto we wschod­niej Ho­lan­dii, w pro­win­cji Gel­dria, w po­bli­żu gra­ni­cy z Niem­ca­mi, po­ło­żo­ne nad rzeką Waal w od­le­gło­ści 20 km na po­łud­nie od Arn­hem. Liczy około 160 tys. miesz­kań­ców.

Mia­sto uz­na­wa­ne jest za naj­star­sze w Ho­lan­dii. Mię­dzy ro­kiem 98 a 102 n.e. otrzy­ma­ło swoją pier­wszą ofi­cjal­ną nazwę Op­pi­dum Ba­ta­vo­rum (mia­sto Ba­ta­wian) oraz prawa miej­skie od ce­sa­rza rzym­skie­go Tra­ja­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nijoła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Nik

Naj­wyż­sza Izba Kon­tro­li


skró­to­wiec, rze­czow­nik

 (1.1) = Naj­wyż­sza Izba Kon­tro­li;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nika

pow­sta­nie lu­do­we w Kon­stan­ty­no­po­lu w 532 roku, krwa­wo stłu­mio­ne przez Be­li­za­riu­sza (wodza bi­zan­tyj­skie­go) - zgi­nę­ło ponad 30 ty­się­cy osób


Nika – imię żeń­skie o dy­sku­syj­nym po­cho­dze­niu. Może po­cho­dzić od grec­kie­go słowa "nike" oz­na­cza­ją­ce­go zwy­cię­stwo lub być zdrob­nie­niem od ta­kich imion jak: Mo­ni­ka, Do­mi­ni­ka, Be­re­ni­ka czy We­ro­ni­ka. ewen­tu­al­nie od imion Ni­ko­la, Ni­ko­le­ta, Ni­ko­li­na, Ni­ko­de­ma itd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikab

część hi­dża­bu, za­sło­na na twarz no­szo­na przez mu­zuł­man­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kult. ele­ment stro­ju no­szo­ne­go przez część mu­zuł­ma­nek jako za­sło­na na twarz, od­sła­nia­ją­cy wy­łącz­nie oczy;


Nikab (arab. نِقاب niqāb) – no­szo­na przez mu­zuł­man­ki jako część hi­dża­bu za­sło­na na twarz. Ist­nie­ją dwie formy ni­ka­bu:

Ko­bie­ty no­szą­ce nikab są okre­śla­ne arab­skim wy­ra­zem "mu­naq­qa­bah" (l. mn. "munaqqabāt").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikaj

przy­słó­wek miej­sca

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nig­dzie

 (1.2) góry. nig­dzie


Źródła:

Wiktionary

Nikandra

ro­śli­na z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych, ho­do­wa­na w Eu­ro­pie jako ro­śli­na ozdob­na; wzdęt­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikanor

imię mę­skie


Ni­ka­nor – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, za­czerp­nię­te z Bi­blii, z Księ­gi Ma­cha­bej­skiej. Ni­ka­nor był rów­nież jed­nym z pier­wszych sied­miu dia­ko­nów. Imię jest formą obocz­ną imie­nia Ni­kan­der, po­cho­dzi od grec­kie­go słowa "nikao" = „zwy­cię­żam”, czyli oz­na­cza "zwy­cięz­ca"


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikaragua

1. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej ze sto­li­cą w Ma­na­gui; Re­pu­bli­ka Ni­ka­ra­gui;
2. je­zio­ro w Ni­ka­ra­gui (pań­stwie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;

 (1.2) geogr. je­zio­ro w po­łud­nio­wej Ni­ka­ra­gui (1.1), naj­więk­sze je­zio­ro w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;


Ni­ka­ra­gua, Re­pu­bli­ka Ni­ka­ra­gui (hiszp. "", República de Ni­ca­ra­gua) – pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej, po­ło­żo­ne mię­dzy Hon­du­ra­sem na pół­no­cy a Ko­sta­ry­ką na po­łud­niu. Na za­cho­dzie na dłu­go­ści 320 km oble­wa­ją ją wody Oce­a­nu Spo­koj­ne­go, a na wscho­dzie na dłu­go­ści 480 km – wody Morza Ka­ra­ib­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikaraguanka

oby­wa­tel­ka Ni­ka­ra­gui


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Ni­ka­ra­gui


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikaraguańczyk

oby­wa­tel Ni­ka­ra­gui


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Ni­ka­ra­gui


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikaraguański

zwią­za­ny z Ni­ka­ra­guą


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Ni­ka­ra­gua


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikator

ro­dzaj ma­łych pta­ków śpie­wa­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Nikczemnica

→ nik­czem­nik; be­zec­ni­ca, ło­trzy­ca, łaj­dacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta nik­czem­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikczemniczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­stę­pu­ją­ca nie­go­dzi­wie


Źródła:

Wiktionary

Nikczemnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nik­czem­ny


Źródła:

Wiktionary

Nikczemniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nik­czem­nie


Źródła:

SJP.pl

Nikczemniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nik­czem­ny


Źródła:

SJP.pl

Nikczemnieć

sta­wać się nik­czem­nym, łaj­da­kiem; łaj­da­czeć


Źródła:

SJP.pl

Nikczemnik

osoba po­stę­pu­ją­ca w spo­sób na­gan­ny, godny po­tę­pie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś po­stę­pu­ją­cy nie­go­dzi­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikczemność

podły, niec­ny czyn lub po­stę­po­wa­nie; po­dłość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nik­czem­ne; cecha tych, któ­rzy są nik­czem­ni

 (1.2) nik­czem­ny po­stę­pek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikczemny

za­słu­gu­ją­cy na na­ga­nę, po­tę­pie­nie; niec­ny


przy­miot­nik

 (1.1) podły, nie­go­dzi­wy, zły; po­stę­pu­ją­cy źle lub świad­czą­cy o złym, nie­go­dzi­wym po­stę­po­wa­niu

 (1.2) stpol. taki, który nie na­da­je się do ni­cze­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nike

1. skrzyd­la­ta bo­gi­ni zwy­cię­stwa w mi­to­lo­gii grec­kiej;
2. marka obu­wia i odzie­ży spor­to­wej oraz firma;
3. typ po­ci­sku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. bo­gi­ni zwy­cię­stwa;

 (1.2) liter. pol­ska na­gro­da li­te­rac­ka za książ­kę roku;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niketamid

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na po­bu­dza­ją­ca oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy


Ni­ke­ta­mid – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na o dzia­ła­niu sty­mu­lu­ją­cym, sto­so­wa­na jako lek ana­lep­tycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikiasz

wódz i po­li­tyk ateń­ski w okre­sie wojny pe­lo­po­ne­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikiel

1. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Ni, sre­brzy­sto­bia­ły metal, dość twar­dy, ko­wal­ny, trud­no to­pli­wy;
2. po­tocz­nie: przed­miot ni­klo­wa­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Ni i licz­bie ato­mo­wej 28;


Ni­kiel (Ni, nic­co­lum) – pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 28. Jest biało-sre­brzy­stym me­ta­lem o lek­kim zło­tym za­bar­wie­niu. Ni­kiel na­le­ży do grupy me­ta­li przej­ścio­wych, cha­rak­te­ry­zu­je się ty­po­wą dla tej grupy me­ta­li twar­do­ścią i cią­gli­wo­ścią. Czy­sty ni­kiel wy­ka­zu­je sto­sun­ko­wo dużą ak­tyw­ność che­micz­ną, która jest szcze­gól­nie wi­docz­na kiedy metal jest w po­sta­ci prosz­ku, co zwięk­sza po­wierzch­nię, na któ­rej za­cho­dzi re­ak­cja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikielin

ar­se­nek niklu, mie­dzia­no­czer­wo­ny mi­ne­rał o me­ta­licz­nym po­ły­sku; kup­fer­ni­kiel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z gro­ma­dy ar­sen­ków o me­ta­licz­nym po­ły­sku i mie­dzia­no­czer­wo­nym ko­lo­rze;


Ni­kie­lin ("kup­fer­nic­kel") – mi­ne­rał, z gro­ma­dy. Na­le­ży do mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich. Współ­wy­stę­pu­je z an­na­ber­gi­tem i ar­se­no­pi­ry­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikielina

stop mie­dzi i niklu, z do­miesz­ką cynku lub man­ga­nu, sto­so­wa­ny do wy­ro­bu opor­ni­ków re­gu­la­cyj­nych oraz do bicia monet


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hutn. stop mie­dzi i niklu


Ni­kie­li­na – stop mie­dzi (około 54%), z ni­klem (około 26%) i do­dat­kiem cynku lub ma­gne­zu. Za­sto­so­wa­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikielinowy

przy­miot­nik

 (1.1) hutn. zwią­za­ny z ni­kie­li­ną


Źródła:

Wiktionary

Nikielkowo

Ni­kiel­ko­wo (nazwa hi­sto­rycz­na: Ni­kieł­ko­wo, daw­niej Nic­kels­dorf) – wieś w Pol­sce na War­mii po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Bar­cze­wo.

Po­dolsz­tyń­ska wieś so­łec­ka, po­ło­żo­na mię­dzy Olsz­ty­nem, Wój­to­wem i Łę­gaj­na­mi, z ko­ścio­łem (ko­ściół fi­lial­ny), bo­i­skiem spor­to­wym oraz dwoma pla­ca­mi zabaw. Za­cho­wał się park dwor­ski (odre­sta­u­ro­wa­ny). Po­wierzch­nia so­łect­wa: 582 ha. Od 2010 r. dzia­ła „Sto­wa­rzy­sze­nie na rzecz roz­wo­ju wsi Ni­kiel­ko­wo” i Koło Go­spo­dyń Wiej­skich


Źródła:

Wikipedia

Nikifor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. szt. dzie­ło łem­kow­skie­go ar­ty­sty Ni­ki­fo­ra Kry­nic­kie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nikiforyzm

zaj­mo­wa­nie się czymś bez przy­go­to­wa­nia za­wo­do­we­go; sa­mo­uct­wo, ama­tor­stwo, dy­le­tanct­wo


Źródła:

SJP.pl

Nikisz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Ni­ki­szo­wiec


Źródła:

Wiktionary

Nikiszowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca Ka­to­wic;


Ni­ki­szo­wiec ( Nic­kischs­chacht) – część Ka­to­wic, po­ło­żo­na w re­jo­nie ulicy Szo­pie­nic­kiej, w dziel­ni­cy Janów-Ni­ki­szo­wiec, na te­re­nach hi­sto­rycz­nej gminy Janów, a także za­byt­ko­we osied­le pa­tro­nac­kie wy­bu­do­wa­ne w la­tach 1908–1919 z ini­cja­ty­wy kon­cer­nu gór­ni­czo-hut­ni­cze­go Georg von Gies­ches Erben jako osied­le ro­bot­ni­cze dla gór­ni­ków ko­pal­ni „Gies­che” (od 1946 roku „Wie­czo­rek”).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nikita

obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikitorowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nikkei

ja­poń­ski in­deks gieł­do­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikki

ja­poń­ski ga­tu­nek li­te­rac­ki


Nikki – mia­sto w Be­ni­nie, w de­par­ta­men­cie Bor­gou. Po­ło­żo­ne jest około 380 km na pół­noc­ny za­chód od sto­li­cy kraju, Porto-Novo. W spi­sie lud­no­ści z 11 maja 2013 roku li­czy­ło 66 109 miesz­kań­ców[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikla

nikla in­dyj­ska - ro­śli­na upraw­na z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niklas

naz­wi­sko


Ni­klas – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Stare Mia­sto.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: nikło, nikle


Źródła:

SJP.pl

Niklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nikły


Źródła:

SJP.pl

Niklewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niklonośny

ob­fi­tu­ją­cy w ni­kiel; do­star­cza­ją­cy niklu


Źródła:

SJP.pl

Niklowanie

po­kry­wać war­stwą niklu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. met. po­kry­wa­nie cze­goś war­stwą niklu


Ni­klo­wa­nie – po­kry­wa­nie wy­ro­bów me­ta­lo­wych war­stwą niklu. Ni­klo­wa­nie wy­ko­nu­je się w ce­lach an­ty­ko­ro­zyj­nych, de­ko­ra­cyj­nych, a także tech­no­lo­gicz­nych jako po­dło­że dla in­nych po­włok gal­wa­nicz­nych.

Ni­klo­wa­nie wy­ko­nu­je się naj­czę­ściej na przed­mio­tach sta­lo­wych, a najtr­wal­sze po­wło­ki osią­ga się po­kry­wa­jąc stal naj­pierw grub­szą war­stwą mie­dzi – jako war­stwą poś­red­nią o lep­szej przy­czep­no­ści za­rów­no do stali, jak i niklu – a na­stęp­nie cień­szą war­stwą niklu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niklować

po­kry­wać war­stwą niklu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) techn. po­kry­wać po­wierzch­nię przed­mio­tów me­ta­lo­wych war­stwą niklu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niklowce

każdy pier­wia­stek z dzie­sią­tej grupy ukła­du okre­so­we­go Men­de­le­je­wa


Ni­klow­ce


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niklowiec

każdy pier­wia­stek z dzie­sią­tej grupy ukła­du okre­so­we­go Men­de­le­je­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek na­le­żą­cy do dzie­sią­tej grupy ukła­du okre­so­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niklownia

za­kład, w któ­rym ni­klu­je się me­ta­le


Źródła:

SJP.pl

Niklowo-Magnezowy

ni­klo­wy i ma­gne­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Niklowy

przy­miot­nik od: ni­kiel; kwiat ni­klo­wy - an­na­ber­git (mi­ne­rał)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy ni­kiel, zro­bio­ny z niklu, do­ty­czą­cy niklu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niknąć

1. sta­wać się trud­nym do zo­ba­cze­nia lub od­na­le­zie­nia; zni­kać;
2. prze­sta­wać ist­nieć lub wy­stę­po­wać; za­ni­kać;
3. tra­cić siły i wagę w cza­sie cho­ro­by; mi­zer­nieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zni­knąć)

 (1.1) książk. sta­wać się nie­wi­docz­nym; stop­nio­wo prze­sta­wać ist­nieć (w polu wi­dze­nia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikobar

1. Wiel­ki Ni­ko­bar - naj­więk­sza wyspa ar­chi­pe­la­gu Ni­ko­ba­ry;
2. Mały Ni­ko­bar - jedna z wysp ar­chi­pe­la­gu Ni­ko­ba­ry


Źródła:

SJP.pl

Nikobarczyk

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych; gołąb ni­ko­bar­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­ko­ba­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikobarka

miesz­kan­ka Ni­ko­ba­rów (wysp)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­ko­ba­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikobarski

przy­miot­nik od: Ni­ko­ba­ry


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­ko­ba­ra­mi, do­ty­czą­cy Ni­ko­ba­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikobary

1. ar­chi­pe­lag w Za­to­ce Ben­gal­skiej;
2. An­da­ma­ny i Ni­ko­ba­ry - te­ry­to­rium związ­ko­we Indii na Oce­a­nie In­dyj­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wy­dłu­żo­ny po­łud­ni­ko­wo ar­chi­pe­lag na­le­żą­cy do Indii, po­ło­żo­ny na Oce­a­nie In­dyj­skim;


Ni­ko­ba­ry – zło­żo­ny z 22 wysp, wy­dłu­żo­ny po­łud­ni­ko­wo ar­chi­pe­lag, na­le­żą­cy do Indii. Znaj­du­je się on na Oce­a­nie In­dyj­skim, mię­dzy Za­to­ką Ben­gal­ską i Mo­rzem An­da­mań­skim. Od An­da­ma­nów od­dzie­la je Kanał Dzie­sią­te­go Stop­nia. Razem z nimi two­rzy te­ry­to­rium związ­ko­we An­da­ma­ny i Ni­ko­ba­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikodem

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Ni­ko­de­ma


Ni­ko­dem – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, także rzad­kie naz­wi­sko. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „ten, który zwy­cię­ża dla ludu” ( Νικόδημος: νίκη „zwy­cię­stwo” + δημος „lud”). To samo zna­cze­nie ma imię Mi­ko­łaj. Żeń­ski od­po­wied­nik to Ni­ko­de­ma.

Ni­ko­dem jest obec­nie naj­czę­ściej na­da­wa­nym imie­niem dla chłop­ców w Pol­sce – w pier­wszej po­ło­wie 2023 roku na­da­ne 3317 razy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikodema

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Ni­ko­dem


Ni­ko­de­ma – imię żeń­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ni­ko­dem, które jest zło­żo­ne z wy­ra­zów "níkē" (gr. „zwy­cię­stwo”) i "dēmos" (gr. „lud”). Imię Ni­ko­de­ma na­da­wa­ne jest w Pol­sce co najm­niej od 1846 roku, zaś w ro­dzi­nach pol­skich poza zie­mia­mi rdzen­nie pol­ski­mi co najm­niej od 1793 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikodemek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Ni­ko­dem


Źródła:

Wiktionary

Nikodeminy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ni­ko­de­my lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Nikodemostwo

Ni­ko­dem z mał­żon­ką; Ni­ko­de­mo­wie


Źródła:

SJP.pl

Nikodemowie

Ni­ko­dem z mał­żon­ką; Ni­ko­de­mo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Nikodemowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ni­ko­de­ma lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Ni­ko­de­ma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikogusieńko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gut­ko, ni­ko­gu­teń­ko


Źródła:

SJP.pl

Nikogusio

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gut­ko, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gu­teń­ko


Źródła:

SJP.pl

Nikoguteńko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gut­ko


Źródła:

SJP.pl

Nikogutko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gu­teń­ko


Źródła:

SJP.pl

Nikoguśko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­gut­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gu­teń­ko


Źródła:

SJP.pl

Nikol

przy­rząd op­tycz­ny sto­so­wa­ny jako ana­li­za­tor i po­la­ry­za­tor świa­tła, ro­dzaj pryz­ma­tu; ni­ko­le­tia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) opt. ro­dzaj pryz­ma­tycz­ne­go po­la­ry­za­to­ra;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikola

przy­rząd op­tycz­ny sto­so­wa­ny jako ana­li­za­tor i po­la­ry­za­tor świa­tła, ro­dzaj pryz­ma­tu; ni­ko­le­tia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Ni­ko­la – imię żeń­skie, współ­cze­śnie spro­wa­dzo­ny do ję­zy­ka pol­skie­go żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Mi­ko­łaj. Po­cho­dzi od grec­kich słów "Nikos" – "zwy­cię­stwo" i "laos" oz­na­cza­ją­ce­go "lu­dzie". Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Ni­ko­la w 2017 r. zaj­mo­wa­ła 26.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikolaizm

ła­ma­nie zasad ce­li­ba­tu


Ni­ko­la­izm – ła­ma­nie zasad ce­li­ba­tu, po­zo­sta­wa­nie przez du­chow­nych w sta­nie mał­żeń­skim lub w kon­ku­bi­na­cie, a także po­sia­da­nie przez nich dzie­ci. Był to stan cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ko­ścio­ła za­chod­nie­go okre­su śred­nio­wie­cza, kiedy to dosz­ło do ześ­wiec­cze­nia Ko­ścio­ła po­przez in­we­sty­tu­rę sta­no­wisk ko­ściel­nych, opar­tej na tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikolas

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Nikoleta

imię żeń­skie


Ni­ko­le­ta, Ni­ko­let­ta – imię żeń­skie po­cho­dze­nia wło­skie­go. Pow­sta­ło od imie­nia Ni­ko­la, gdyż we Wło­szech i Fran­cji "Ni­co­la", "Ni­co­lai" jest imie­niem mę­skim, a jako żeń­ski od­po­wied­nik pow­sta­ła "Ni­co­let­te", "Ni­co­let­ta" ze wzglę­du na po­pu­lar­ne we Wło­szech koń­ców­ki imion "-etta". Od Ni­ko­le­ty pow­sta­ło imię Ko­le­ta, które jed­nak po­sia­da w Pol­sce o wiele dłuż­szą tra­dy­cję niż Ni­ko­le­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikoletia

1. dziko ros­ną­ca ro­śli­na ka­li­for­nij­skich ob­sza­rów pu­styn­nych
2. przy­rząd op­tycz­ny sto­so­wa­ny jako ana­li­za­tor i po­la­ry­za­tor świa­tła, ro­dzaj pryz­ma­tu; nikol


Źródła:

SJP.pl

Nikoletta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikolski

naz­wi­sko


Ni­kol­ski – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Ala­ska, w okrę­gu Ale­u­tians West.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikomedia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sta­roż. mia­sto hel­le­ni­stycz­ne w Azji Mniej­szej, w Bi­ty­nii;


Ni­ko­me­dia ( Νικομήδεια) – sta­ro­żyt­ne mia­sto hel­le­ni­stycz­ne w Azji Mniej­szej, po­ło­żo­ne nad Za­to­ką Ascy­tyj­ską bę­dą­cą czę­ścią Pro­pon­ty­dy; za­ło­żo­ne przez Ni­ko­me­de­sa I w 264 p.n.e. jako sto­li­ca Bi­ty­nii. Współ­czes­ny İzmit.

W cza­sach rzym­skich była to sto­li­ca pro­win­cji Bi­ty­nia, przez pe­wien okres swoją re­zy­den­cję mieli tu także ce­sa­rze rzym­scy. W okre­sie Ce­sar­stwa Bi­zan­tyń­skie­go mia­sto zo­sta­ło sto­li­cą temu Op­ti­ma­ton.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nikon

marka apa­ra­tów fo­to­gra­ficz­nych i firma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) fot. pot. sprzęt marki Nikon


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikoniuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nikopolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­ko­po­lem, do­ty­czą­cy Ni­ko­po­la


Źródła:

Wiktionary

Nikornik

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny chwa­stów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Nikosia

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. i B. lp. od: Nikoś


Źródła:

Wiktionary

Nikotyna

al­ka­lo­id za­war­ty w li­ściach ty­to­niu, po­bu­dza­ją­cy w ma­łych daw­kach czyn­ność ukła­du ner­wo­we­go, pod­no­szą­cy ci­śnie­nie krwi i przy­spie­sza­ją­cy czyn­ność serca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) be­zbarw­ny, płyn­ny al­ka­lo­id spo­ty­ka­ny prze­de wszyst­kim w li­ściach ty­to­niu;


Ni­ko­ty­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy al­ka­lo­i­dów pi­ry­dy­no­wych. Na­tu­ral­nie wy­stę­pu­je w li­ściach i ko­rze­niach ty­to­niu szla­chet­ne­go ("Ni­co­tia­na ta­ba­cum").

Zbu­do­wa­na jest z dwóch pier­ście­ni he­te­ro­cy­klicz­nych, pi­ry­dy­ny i pi­ro­li­dy­ny, któ­rej atom węgla w po­zy­cji 2 sta­no­wi cen­trum chi­ral­ne (na­tu­ral­nie wy­stę­pu­ją­ca ni­ko­ty­na jest enan­cjo­me­rem o kon­fi­gu­ra­cji "S").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikotynamid

roz­pu­szczal­na w wo­dzie forma wi­ta­mi­ny B3; nia­cy­na­mid


Źródła:

SJP.pl

Nikotynamidoadeninowy

ko­en­zym uczest­ni­czą­cy w pro­ce­sie od­dy­cha­nia ko­mór­ko­we­go, nie­zbęd­ny czyn­nik prze­mia­ny glu­ko­zy w or­ga­niz­mie; NAD


Źródła:

SJP.pl

Nikotynia

daw­niej: sub­stan­cja kam­fo­ro­wa da­ją­ca przy­jem­ny za­pach dy­mo­wi ty­to­nio­we­mu


Źródła:

SJP.pl

Nikotynista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. uza­leż­nio­ny od ni­ko­ty­ny, pa­lacz pa­pie­ro­sów


Źródła:

Wiktionary

Nikotynizm

nałóg pa­le­nia, żucia ty­to­niu lub za­ży­wa­nia ta­ba­ki; ni­ko­ty­no­ma­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nałóg pa­le­nia lub, rza­dziej, żucia ty­to­niu


Ni­ko­ty­nizm – uza­leż­nie­nie od ni­ko­ty­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikotynomania

nałóg pa­le­nia, żucia ty­to­niu lub za­ży­wa­nia ta­ba­ki; ni­ko­ty­nizm


Źródła:

SJP.pl

Nikotynowiec

ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny bi­gno­nio­wa­tych; Ra­der­ma­che­ra si­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Nikotynowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ni­ko­ty­ny, zwią­za­ny z ni­ko­ty­ną

 (1.2) spo­wo­do­wa­ny przez ni­ko­ty­nę, zwią­za­ny z kon­sump­cją ni­ko­ty­ny


Źródła:

Wiktionary

Nikozja

sto­li­ca Cypru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Cypru;


Ni­koz­ja ( Λευκωσία, "Lefkosía", Lefkoşa) – sto­li­ca Cypru oraz jeden z dwóch głów­nych oś­rod­ków miej­skich Cypru (wraz z Li­mas­so­lem).

Po­ło­żo­ne jest w środ­ko­wej czę­ści wyspy na rów­ni­nie Me­sa­o­ria, nad rzeką Pe­dias (Ka­lin­de­re). Sta­no­wi sie­dzi­bę rządu oraz głów­ne cen­trum biz­ne­so­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nikozyjczyk

miesz­ka­niec Ni­koz­ji (mia­sta na Cy­prze)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­koz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikozyjka

miesz­kan­ka Ni­koz­ji (mia­sta na Cy­prze)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­koz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikozyjski

przy­miot­nik od: Ni­koz­ja (sto­li­ca Cypru)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Ni­koz­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikołaj

ro­syj­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Nikołajew

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nikołajewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nikołajewsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Rosji w ob­wo­dzie woł­go­gradz­kim, po­ło­żo­ne nad Wołgą;

 (1.2) geogr. zob. Ni­ko­ła­jewsk nad Amu­rem.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nikołajewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­ko­ła­jew­skiem (w ob­wo­dzie woł­go­gradz­kim) lub Ni­ko­ła­jew­skiem nad Amu­rem


Źródła:

Wiktionary

Nikołajuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nikoś

zdrob­nie­nie od: Ni­ko­dem (imię mę­skie); Nikuś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Ni­ko­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niksa

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nikstamalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. pro­ces obrób­ki zia­ren ku­ku­ry­dzy po­le­ga­ją­cy na go­to­wa­niu jej w za­sa­do­wej za­wie­si­nie wody wa­pien­nej lub po­ta­żu wy­płu­ka­ne­go z po­pio­łu drzew­ne­go;


Nik­sta­ma­li­za­cja (lub: nix­ta­ma­li­za­cja) – pro­ces ku­li­nar­ny sto­so­wa­ny od stu­le­ci na te­re­nie Me­zo­a­me­ry­ki, po­le­ga­ją­cy na spe­cjal­nym przy­go­to­wa­niu masy ku­ku­ry­dzia­nej przez go­to­wa­nie zia­ren ku­ku­ry­dzy w za­sa­do­wym rozt­wo­rze (wo­dzie wa­pien­nej lub po­ta­żu). Nazwa po­cho­dzi z ję­zy­ka na­hu­atl: "next­li" (po­piół) i "ta­mal­li" (su­ro­wa masa z ugo­to­wa­nych zia­ren ku­ku­ry­dzy).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nikt

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny: żaden czło­wiek


za­i­mek prze­czą­cy

 (1.1) żadna osoba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niktórędy

daw­niej: żadną drogą


Źródła:

SJP.pl

Niktże

wzmoc­nio­ny za­i­mek prze­czą­cy "nikt"


Źródła:

SJP.pl

Nikuś

zdrob­nie­nie od: Ni­ko­dem (imię mę­skie); Nikoś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Ni­ko­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikąd

za­i­mek prze­czą­cy

 (1.1) przest. tylko w wy­ra­że­niach przy­słów­ko­wych „do nikąd”, „z nikąd”, „od nikąd”


Źródła:

Wiktionary

Nikędy

daw­niej:
1. nig­dzie, w żad­nym miej­scu;
2. nigdy


Źródła:

SJP.pl

Nikłość

→ nikły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nikłe


Patrz:nikły

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nikły

1. słabo wi­docz­ny, sły­szal­ny, od­czu­wal­ny; nie­wy­raź­ny, nie­po­kaź­ny, nie­wiel­ki;
2. prze­sta­rza­łe: szyb­ko prze­mi­ja­ją­cy, zni­ka­ją­cy; nietr­wa­ły


przy­miot­nik

 (1.1) słabo za­u­wa­żal­ny; o nie­wiel­kim na­tę­że­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nil

krój pisma dru­kar­skie­go, od­mia­na pisma egip­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. jedna z naj­dłuż­szych rzek na Ziemi, w środ­ko­wej i pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, prze­ci­na­ją­ca wszyst­kie stre­fy kli­ma­tycz­ne kon­ty­nen­tu;

 (1.2) geogr. rzeka w Pol­sce, prze­pły­wa­ją­ca przez mia­sto Kol­bu­szo­wa w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) imię|pol­ski|m.;


Nil (arab. نهر النيل, "Nahr an-Nīl"; ang. "Nile") – naj­dłuż­sza rzeka na Ziemi (we­dług niek­tó­rych źró­deł naj­dłuż­sza jest Ama­zon­ka i ta wer­sja po­ja­wia się coraz czę­ściej w no­wych opra­co­wa­niach) w środ­ko­wej i pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, prze­ci­na­ją­ca wszyst­kie stre­fy kli­ma­tycz­ne kon­ty­nen­tu. Pły­nie na obyd­wu pół­ku­lach; współ­rzęd­ne źró­dła: 2°16′55.92″ S, 29°19′52.32″ E, uj­ście – 31° N. Li­czą­ca pra­wie 3 mln km² po­wierzch­nia do­rze­cza ustę­pu­je na kon­ty­nen­cie afry­kań­skim je­dy­nie do­rze­czu rzeki Kongo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nilfgaardczyk

w uni­wer­sum Wiedź­mi­na: miesz­ka­niec Ce­sar­stwa Nilf­ga­ar­du


Źródła:

SJP.pl

Nilfgaardzki

w uni­wer­sum Wiedź­mi­na:
1. zwią­za­ny z Ce­sar­stwem Nilf­ga­ar­du;
2. zwią­za­ny z Nilf­ga­ar­dem (sto­li­cą Ce­sar­stwa Nilf­ga­ar­du);
3. dia­lekt nilf­ga­ardz­ki - język po­cho­dzą­cy od star­szej mowy, uży­wa­ny w Ce­sar­stwie Nilf­ga­ar­du;
4. flo­ren nilf­ga­ardz­ki - wa­lu­ta obo­wią­zu­ją­ca w Ce­sar­stwie Nilf­ga­ar­du


Źródła:

SJP.pl

Nilgau

ga­tu­nek an­ty­lo­py o nie­bie­sko­sza­rej sier­ści


Nil­gau ("Bo­se­lap­hus") – ro­dzaj ssa­ków ko­pyt­nych z po­dro­dzi­ny ba­wo­łów (Bo­vi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nilgiryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gó­ra­mi Nil­gi­ri


Źródła:

Wiktionary

Niloci

grupa ludów afry­kań­skich


Ni­lo­ci – grupa ludów afry­kań­skich, po­słu­gu­ją­cych się ję­zy­ka­mi ni­lo­tyc­ki­mi (ni­loc­ki­mi). Za­miesz­ku­ją te­re­ny Su­da­nu Po­łud­nio­we­go, po­łud­nio­wej i wschod­niej Etio­pii, Ugan­dy, Kenii, Tan­za­nii i wschod­nich te­re­nów De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nilometr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. ar­chit. spe­cjal­ny szyb po­łą­czo­ny z wo­da­mi grun­to­wy­mi, bu­do­wa­ny w sta­ro­żyt­nym Egip­cie do po­mia­ru stanu Nilu


Źródła:

Wiktionary

Nilotyczny

od­no­szą­cy się do Nilu, np. kra­jo­braz ni­lo­tycz­ny - kra­jo­braz przed­sta­wia­ją­cy roz­le­wi­ska Nilu, ro­ślin­ność i ptact­wo wodne


Źródła:

SJP.pl

Nilowy

→ Nil (rzeka)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Nilem, do­ty­czą­cy Nilu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nilpotentny

równy zeru, gdy pod­nie­sio­ny do pew­nej po­tę­gi


Źródła:

SJP.pl

Nils

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Nilsson

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nim

spój­nik wy­ra­ża­ją­cy re­la­cję cza­so­wą łą­czo­nych przez sie­bie zdań, oz­na­cza­ją­cy póź­niej­sze trwa­nie zda­rzeń opi­sa­nych w zda­niu roz­po­czy­na­nym przez ten spój­nik w sto­sun­ku do dru­gie­go zda­nia; zanim, wpierw niż, wprzód niż


spój­nik

 (1.1) zob. zanim.

za­i­mek oso­bo­wy

 (2.1) zob. on, ono.

rze­czow­nik

 (3.1) chiń­ska gra dla dwóch osób;


Nim – stara chiń­ska gra (na­zy­wa­na tam "Jians­hi­zi", czyli 'gra w za­bie­ra­nie ka­mie­ni') dla dwóch osób z uży­ciem 15 do 60 pion­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nimb

1. świet­li­sty otok wokół głów po­sta­ci bo­skich i świę­tych, ma­ją­cy zwy­kle kształt koła, trój­ką­ta, krzy­ża, czwo­ro­bo­ku lub pro­mie­ni; glo­ria, au­re­o­la;
2. po­wszech­ne uz­na­nie czy­ichś za­sług, uroku, sławy, np. nimb mę­czeń­stwa; cześć, sza­cu­nek, po­wa­ża­nie


Nimb

Nimb (łac. "nim­bus", chmu­ra) – ter­min sto­so­wa­ny w sztu­ce na okre­śle­nie świet­li­ste­go otoku wokół głów przed­sta­wia­nych na obra­zie po­sta­ci bo­skich lub świę­tych; sym­bo­li­zu­je ich du­cho­we świa­tło. Nimb może mieć kształt koła, czwo­ro­bo­ku, krzy­ża wpi­sa­ne­go w okrąg, trój­ką­ta lub pro­mie­ni roz­cho­dzą­cych się wokół głowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nimbocumulus

[czy­taj: nim­bo­ku­mu­lus] rzad­ko: chmu­ra kłę­bia­sta bu­rzo­wa; cu­mu­lo­nim­bus


Źródła:

SJP.pl

Nimbostratus

chmu­ra war­stwo­wa de­szczo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. kom­pleks chmur war­stwo­wych o dużej gru­bo­ści i wod­no­ści, po­wo­du­ją­cy opady de­szczu lub śnie­gu o cha­rak­te­rze cią­głym;


Nim­bo­stra­tus (Ns – chmu­ra war­stwo­wa de­szczo­wa) – chmu­ra w po­sta­ci ciem­no­sza­rej jed­no­li­tej war­stwy, zaz­wy­czaj cał­ko­wi­cie za­sła­nia­ją­cej niebo. Zło­żo­na jest z kro­pel wody oraz krysz­tał­ków lodu. Jej wy­stę­po­wa­niu to­wa­rzy­szą cią­głe opady de­szczu lub śnie­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nimbus

chmu­ra de­szczo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) me­te­o­rol. chmu­ra de­szczo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nimby

"nim" wraz z cząst­ką trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


NIMBY (akro­nim Not In My Back Yard, „nie na moim pod­wór­ku”, w Pol­sce znane też jako „nie w moim ogród­ku”) – pe­jo­ra­tyw­ne okre­śle­nie po­sta­wy i ak­ty­wiz­mu osób, które wy­ra­ża­ją swój sprze­ciw wobec pew­nych in­we­sty­cji w swoim naj­bliż­szym są­siedzt­wie, choć nie za­prze­cza­ją, że są one po­trzeb­ne w ogóle.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nimes

mia­sto we Fran­cji


Źródła:

SJP.pl

Nimeś

spój­nik "nim" po­łą­czo­ny z koń­ców­ką cza­sow­ni­ko­wą dru­giej osoby "-eś" (np. "Nimeś próg prze­stą­pił, kwiat na ziemi zwiądł.")


Źródła:

SJP.pl

Nimfa

1. w mi­to­lo­gii grec­kiej: bo­gin­ka ma­ją­ca po­stać mło­dej, pię­knej dziew­czy­ny;
2. ostat­nie sta­dium lar­wal­ne niek­tó­rych owa­dów i pa­ję­cza­ków; przy­nę­ta węd­kar­ska imi­tu­ją­ca ta­kie­go owada;
3. ptak z ro­dzi­ny ka­ka­du o sza­rym upie­rze­niu;
4. daw­niej: ko­bie­ta lek­kich oby­cza­jów;
5. atrak­cyj­na, nie­roz­gar­nię­ta dziew­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit. w mi­to­lo­gii grec­kiej i rzym­skiej bo­gin­ka ma­ją­ca po­stać pię­knej, mło­dej dziew­czy­ny, bę­dą­ca uo­so­bie­niem sił przy­ro­dy

 (1.2) zool. ostat­nie sta­dium lar­wal­ne niek­tó­rych pa­ję­cza­ków i owa­dów

 (1.3) ornit. ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ka­ka­du

 (1.4) ornit. ptak z ga­tun­ku nimf (1.3)

 (1.5) przest. pro­sty­tut­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nimfajon

nim­fe­um;
1. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji i Rzy­mie: grota lub gaj z na­tu­ral­nym źró­dłem, poś­wię­co­ne nim­fom;
2. w bu­dow­nict­wie sta­ro­żyt­ne­go Rzymu: bu­dow­la stu­dzien­na przy źród­le, zwy­kle fon­tan­na lub zam­knię­cie wo­do­cią­gu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nimfetka

młoda dziew­czy­na o zbyt wcze­śnie uak­tyw­nio­nych za­in­te­re­so­wa­niach sek­su­al­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­zbu­dzo­na ero­tycz­nie dziew­czy­na, która wzbu­dza za­in­te­re­so­wa­nie sek­su­al­ne do­ro­słych męż­czyzn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nimfeum

nim­fa­jon;
1. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji i Rzy­mie: grota lub gaj z na­tu­ral­nym źró­dłem, poś­wię­co­ne nim­fom;
2. w bu­dow­nict­wie sta­ro­żyt­ne­go Rzymu: bu­dow­la stu­dzien­na przy źród­le, zwy­kle fon­tan­na lub zam­knię­cie wo­do­cią­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji gaj lub grota ze źró­dłem, gdzie czczo­no bó­stwa wodne i nimfy;

 (1.2) ar­chit. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie kon­struk­cja bę­dą­ca ozdob­nym zam­knię­ciem wo­do­cią­gu

 (1.3) ar­chit. ogrod. bu­dow­la ogro­do­wa z ele­men­ta­mi wod­ny­mi na­wią­zu­ją­ca do sta­ro­żyt­nych nim­fe­ów (1.1)

 (1.4) ar­chit. rel. wi­ry­darz wodny


Nim­fe­um (łac. "nymp­ha­e­um" od stgr. νυμφαῖον "nymp­ha­ion") – miej­sca ma­ją­ce w kul­tu­rze sta­ro­żyt­nej kilka zróż­ni­co­wa­nych zna­czeń.

W sta­ro­żyt­nej Gre­cji okre­śla­no tak po­cząt­ko­wo groty albo gaje z na­tu­ral­ny­mi źró­dła­mi poś­wię­co­ny­mi nim­fom i bó­stwom wod­nym. W póź­niej­szych cza­sach nazwę tę od­no­szo­no do spe­cjal­nych bu­dow­li stu­dzien­nych (w po­sta­ci sztucz­nej groty, al­ta­ny) bądź pa­wi­lo­nów zlo­ka­li­zo­wa­nych przy źró­dłach, peł­nią­cych pu­blicz­ne funk­cje użyt­ko­we (jak np. nim­fe­um En­ne­a­kru­nos na ateń­skiej ago­rze).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nimfoman

po­tocz­nie: ero­to­man - męż­czyz­na ze wzmo­żo­nym po­pę­dem płcio­wym


Źródła:

SJP.pl

Nimfomania

1. nad­mier­ny, cho­ro­bli­wy, stale utrzy­mu­ją­cy się wzmo­żo­ny popęd płcio­wy u ko­biet;
2. u samic niek­tó­rych zwie­rząt (zwła­szcza u krów i kla­czy) cho­ro­bli­wie czę­sto pow­ta­rza­ją­ce się okre­sy rui - snę­bi­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­bli­wie wzmo­żo­ny popęd płcio­wy u ko­biet;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nimfomanka

ko­bie­ta ze wzmo­żo­nym po­pę­dem płcio­wym, chora na nim­fo­ma­nię


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta o cho­ro­bli­wie nad­mier­nym po­pę­dzie sek­su­al­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nimfomański

zwią­za­ny z nad­mier­nym po­pę­dem sek­su­al­nym u ko­biet


przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy nim­fo­ma­nii i nim­fo­man­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nimfowy

→ nimfa


Patrz:nimfa

Źródła:

SJP.pl

Nimi

forma za­im­ka.

 (1.1) zob. oni.

 (1.2) zob. one.


Źródła:

Wiktionary

Nimitz

[czy­taj: nimic] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nimonik

nazwa wielu ża­ro­wy­trzy­ma­łych sto­pów niklu z chro­mem, czę­sto z nie­wiel­ką za­war­to­ścią że­la­za, man­ga­nu, krze­mu, ty­ta­nu itp.; sto­so­wa­ne m.in. do bu­do­wy tur­bin lot­ni­czych i sil­ni­ków spa­li­no­wych


Źródła:

SJP.pl

Nimułka

mała błon­ków­ka z ro­dzi­ny pi­la­rzo­wa­tych, ata­ku­ją­ca krze­wy ró­ża­ne


Źródła:

SJP.pl

Nin.

skrót

 (1.1) = ni­niej­szy


Źródła:

Wiktionary

Nina

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Ta stro­na do­ty­czy żeń­skie­go imie­nia. Zo­bacz też: CDP w USA.Nina – imię żeń­skie o nie­jas­nej ety­mo­lo­gii. Praw­do­po­dob­nie wy­wo­dzi się od imie­nia mi­tycz­ne­go za­ło­ży­cie­la Ni­ni­wy i im­pe­rium asy­ryj­skie­go - Ni­no­sa. W pi­śmien­nict­wie imię to wy­stę­pu­je w for­mach: "Nina, Nino, Nunia, Nuna i Nonna".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nindża

sta­ro­ja­poń­ski mistrz walki, ka­mu­fla­żu, szpie­go­wa­nia; ninja


Źródła:

SJP.pl

Nineczka

zdrob­nie­nie od: Nina (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ningbo

mia­sto w Chi­nach; Ning­po


Ning­bo (chiń. upr. 宁波; chiń. trad. 寧波; pi­ny­in "Níngbō",) – mia­sto we wschod­nich Chi­nach, jeden z naj­więk­szych por­tów świa­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ningpo

mia­sto w Chi­nach; Ning­bo


Źródła:

SJP.pl

Ningsia

re­gion w Chi­nach; Ning­xia


Źródła:

SJP.pl

Ningxia

[czy­taj: NINKsia] re­gion w Chi­nach; Ning­sia


Ning­xia (wym. []; Re­gion Au­to­no­micz­ny Ning­xia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pi­ny­in: "Níngxià Huízú Zìzhìqū") – re­gion au­to­no­micz­ny w pół­noc­nych Chi­nach. Ning­xia gra­ni­czy z pro­win­cja­mi: Sha­an­xi, Gansu oraz z re­gio­nem au­to­no­micz­nym Mon­go­lia Wew­nętrz­na. Przez jego te­ry­to­rium prze­pły­wa Żółta Rzeka. Więk­szość ob­sza­ru ma cha­rak­ter pu­styn­ny lub pół­pu­styn­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ninhydryna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny do wy­kry­wa­nia i oz­na­cza­nia ami­nok­wa­sów


Nin­hy­dry­na, wo­dzian tri­ke­to­hy­drin­da­nu – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny po­wszech­nie uży­wa­ny jako niez­wy­kle czuły wskaź­nik che­micz­ny do wy­kry­wa­nia ami­nok­wa­sów i amin pier­wszo­rzę­do­wych (tzw. od­czyn­nik Ab­der­hal­de­na).

Nin­hy­dry­na jest umiar­ko­wa­nie roz­pu­szczal­na w wo­dzie (1–5 g/dm³ w 20 °C) i al­ko­ho­lach, słabo roz­pu­szczal­na w ete­rze. Szkod­li­wa dla zdro­wia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ninhydrynowy

→ nin­hy­dry­na


Patrz:ninhydryna

Źródła:

SJP.pl

Ninie

imię żeń­skie


przy­słó­wek

 (1.1) daw. teraz, obec­nie da­ta­def|XVI|I poł. XIX w.}}


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niniejszy

1. ten oto wła­śnie;
2. daw­niej: te­raź­niej­szy


za­i­mek przy­miot­ny wska­zu­ją­cy lub przy­miot­nik

 (1.1) książk. ten oto wła­śnie

 (1.2) daw. te­raź­niej­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niniejszym

1. tak więc, oto;
2. tym oto aktem, wy­stą­pie­niem


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) urz. tym oto aktem (pis­mem, wy­stą­pie­niem)

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) N., Ms. m. i n., C. lm. od: ni­niej­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niniew

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ple­szew­skim, w gmi­nie Chocz;


Ni­niew (daw. także Ni­nie­wo, Nie­nie­wo) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ple­szew­skim, w gmi­nie Chocz.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niniewianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­nie­wa


Źródła:

Wiktionary

Niniewianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­nie­wa


Źródła:

Wiktionary

Niniewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Ni­nie­wa, zwią­za­ny z Ni­nie­wem


Źródła:

Wiktionary

Ninigi

Ni­ni­gi (jap. 瓊瓊杵尊 Ni­ni­gi-no Mi­ko­to) – w mi­to­lo­gii ja­poń­skiej wnuk bo­gi­ni słoń­ca Ama­te­ra­su, mi­tycz­ny pro­to­pla­sta Ja­poń­czy­ków i ja­poń­skie­go rodu ce­sar­skie­go. Wy­ru­szył on na ar­chi­pe­lag ja­poń­ski z misją za­pro­wa­dze­nia po­rząd­ku.

Po­stać wnuka Ama­te­ra­su łączy nie­biań­skich bogów z rodem ce­sar­skim, gdyż praw­nu­kiem Ni­ni­gi miał być Jimmu, pier­wszy ce­sarz Ja­po­nii.


Źródła:

Wikipedia

Ninikowo

Ni­ni­ko­wo – wieś so­łec­ka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Kar­ni­ce.

We­dług da­nych pod ko­niec 2004 roku wieś miała 78 miesz­kań­ców.

W la­tach 1946–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Niniwa

1. sta­ro­żyt­ne mia­sto, sto­li­ca Asy­rii.
2. pro­win­cja w Iraku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) sta­roż. geogr. dawne mia­sto w pół­noc­nej Me­zo­po­ta­mii, nad wschod­nim, lewym brze­giem Ty­gry­su, jedna ze sto­lic sta­ro­żyt­nej Asy­rii, współ­cze­śnie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne;

 (1.2) geogr. adm. pro­win­cja w Iraku, w pół­noc­nej czę­ści kraju, z oś­rod­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym w Mo­su­lu;


Ni­ni­wa (akad. "Ninūa") – sta­ro­żyt­ne mia­sto w pół­noc­nej Me­zo­po­ta­mii, le­żą­ce nad wschod­nim, lewym brze­giem Ty­gry­su; jedna ze sto­lic Asy­rii. Obec­nie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne "Ni­na­wa" w Iraku, na pół­noc­ny wschód od śród­mie­ścia Mo­su­lu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niniwski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ni­ni­wą, do­ty­czą­cy Ni­ni­wy


Źródła:

Wiktionary

Ninja

[czy­taj: nin­dzia albo nin­dża] sta­ro­ja­poń­ski mistrz walki, ka­mu­fla­żu, szpie­go­wa­nia; nin­dża


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ja­poń­ski wo­jow­nik, spe­cja­li­zu­ją­cy się w za­ma­chach i szpie­go­stwie;


Ninja (jap. 忍者 "ninja"; także: 忍び, "shi­no­bi" lub 忍びの者, "shi­no­bi-no-mono") – tajni agen­ci lub na­jem­ni­cy w fe­u­dal­nej Ja­po­nii, któ­rzy spe­cja­li­zo­wa­li się w dzia­ła­niach spe­cjal­nych, wy­wia­dzie, roz­poz­na­niu, prze­ni­ka­niu i skry­to­bój­stwach, ale także w walce wręcz i bro­nią białą. Ich skry­te, pod­stęp­ne me­to­dy były sprzecz­ne z za­sa­da­mi sa­mu­ra­jów, któ­rzy prze­strze­ga­li su­ro­wych zasad do­ty­czą­cych ho­no­ru i walki (bushidō). Dzia­ła­li od okre­su Ka­ma­ku­ra do okre­su Edo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ninjutsu

[czy­taj: nin­dziut­su] sztu­ka szpie­go­wa­nia i ka­mu­fla­żu oraz za­bi­ja­nia bez śladu, która sta­no­wi­ła pod­sta­wę tre­nin­gu ninja


Nin­jut­su (jap. 忍術 nin­jut­su; także: 忍び術 "shi­no­bi-jutsu", 忍法 "ninpō") – sztu­ka walki, ma­sko­wa­nia się, stra­te­gii oraz nie­kon­wen­cjo­nal­nych dzia­łań zbroj­nych oraz walki par­ty­zanc­kiej, prak­ty­ko­wa­na przez "shi­no­bi" (poza Ja­po­nią po­wszech­nie zna­nych jako "ninja").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ninka

zdrob­nie­nie od: Nina (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ninków

Nin­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Bor­ko­wi­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nin­ków, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Bor­ko­wi­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Nintendo

ja­poń­ska firma zaj­mu­ją­ca się ryn­kiem gier kon­so­lo­wych, po­ten­tat w tejże dzie­dzi­nie


Nin­ten­do Co., Ltd. (jap. 任天堂株式会社 Nintendō Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha) – ja­poń­skie przed­się­bior­stwo za­ło­żo­ne 23 wrze­śnia 1889 przez Fusajirō Ya­ma­u­chie­go, w celu pro­du­ko­wa­nia kart ha­na­fu­da do ja­poń­skiej gry o tej samej naz­wie. W ciągu kil­ku­dzie­się­ciu lat przed­się­bior­stwo za­ję­ło się ryn­kiem gier kon­so­lo­wych i stało się jed­nym z po­ten­ta­tów w tej dzie­dzi­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niob

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nb i licz­bie ato­mo­wej 41;


Niob (Nb, nio­bium) – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy me­ta­li przej­ścio­wych ukła­du okre­so­we­go. Nazwa po­cho­dzi od Niobe, córki Tan­ta­la z mi­to­lo­gii grec­kiej. W an­glo­sa­skiej li­te­ra­tu­rze do­ty­czą­cej me­ta­lur­gii spo­ty­ka­na jest nazwa "Co­lum­bium" z sym­bo­lem Cb.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niobe

prze­no­śnie: matka roz­pa­cza­ją­ca po stra­cie dzie­ci


Zo­bacz też: inne po­sta­cie o imie­niu „Niobe”.

Niobe, także Nioba (gr. Νιόβη Nióbē, łac. Niobe, Nioba) – w mi­to­lo­gii grec­kiej kró­lo­wa Teb, mał­żon­ka Am­fio­na, jed­ne­go z "te­bań­skich Dio­sku­rów".

Była córką Tan­ta­la, króla li­dyj­skie­go Si­py­los, i ple­ja­dy Taj­ge­te (we­dług in­nych wer­sji – hiady Dione), sio­strą Pe­lop­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niobian

sól kwasu nio­bo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Niobiany

sól kwasu nio­bo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Niobit

mi­ne­rał, zło­żo­ny tle­nek że­la­za, man­ga­nu, tan­ta­lu i niobu; ko­lum­bit; tan­ta­lit


Źródła:

SJP.pl

Niobowy

→ niob


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy niobu


Patrz:niob

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nios

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kom­plet jaj zło­żo­nych w tym samym cza­sie


Źródła:

Wiktionary

Nioska

kura przez­na­czo­na do zno­sze­nia jajek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. roln. sa­mi­ca ptaka, naj­czę­ściej kura, w okre­sie, kiedy znosi jaja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nioskowy

→ nio­ska


Patrz:nioska

Źródła:

SJP.pl

Niosom

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) mi­kro­sko­pij­ny pę­che­rzyk bę­dą­cy skład­ni­kiem niek­tó­rych kos­me­ty­ków, ma­ją­cy na celu prze­no­sze­nie sub­stan­cji odżyw­czych


Źródła:

SJP.pl

Nip

ga­tu­nek palmy


forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: nipa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nipa

ga­tu­nek palmy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nypa fru­ti­cans|ref=tak., palma o bar­dzo krót­kiej kło­dzi­nie i du­żych pie­rza­stych li­ściach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nipagina

ro­dzaj kon­ser­wan­tu uży­wa­ne­go do spo­rzą­dza­nia kro­pli ocz­nych


Źródła:

SJP.pl

Nipaginy

ro­dzaj kon­ser­wan­tu uży­wa­ne­go do spo­rzą­dza­nia kro­pli ocz­nych


Źródła:

SJP.pl

Nippon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) daw. rzad. Ja­po­nia


Źródła:

Wiktionary

Nipponozaur

ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny ha­dro­za­u­rów


Nip­po­no­za­ur ("Nip­po­no­sa­u­rus sa­cha­li­nen­sis") – ro­śli­no­żer­ny di­no­za­ur z ro­dzi­ny ha­dro­za­u­rów.

Żył w okre­sie póź­nej kredy na te­re­nach Azji. Dłu­gość ciała ok. 8 m, wy­so­kość ok. 4 m. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w 1936 r. pod­czas bu­do­wy szpi­ta­la na na­le­żą­cym wtedy do Ja­po­nii Sa­cha­li­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nippoński

→ Nip­pon


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nip­po­nu, zwią­za­ny z Nip­po­nem


Patrz:Nippon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nippońskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. cecha tego, co nip­poń­skie; nip­poń­ski cha­rak­ter cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Nippur

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. sta­ro­żyt­ne mia­sto su­me­ryj­skie w po­łud­nio­wej Me­zo­po­ta­mii, współ­cze­śnie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne w Iraku;


Nip­pur (sum. nibru(EN.LÍL)ki; akad. "Nip­pur, Nip­pu­ru") – sta­ro­żyt­ne mia­sto w po­łud­nio­wej Me­zo­po­ta­mii, pra­daw­na sto­li­ca re­li­gij­na Su­me­ru i głów­ne miej­sce kultu boga En­li­la (w świą­ty­ni E-kur); obec­nie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne "Nif­far" po­ło­żo­ne w pro­win­cji Al-Ka­di­sij­ja w Iraku, nieco na pół­noc od mia­sta Afak i ok. 180 km. na po­łud­nio­wy za­chód od Bag­da­du.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nipu

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) książk. li­te­rac­ka uto­pij­na kra­i­na, wyspa, na któ­rej pa­nu­je mi­łość, dobro i wza­jem­ny sza­cu­nek; sym­bol pro­ste­go, szczę­śli­we­go życia


Źródła:

Wiktionary

Nirvana

ame­ry­kań­ski ze­spół mu­zycz­ny za­ło­żo­ny przez Kurta Co­ba­i­na


Nir­va­na – ame­ry­kań­ski ze­spół mu­zycz­ny, za­ło­żo­ny przez wo­ka­li­stę i gi­ta­rzy­stę Kurta Co­ba­i­na i ba­si­stę Kri­sta No­vo­se­li­ca w Aber­de­en w 1987. W ciągu sied­miu lat swo­jej dzia­łal­no­ści, grupa za­trud­nia­ła kilku per­ku­si­stów (naj­dłu­żej w ze­spo­le grał Dave Grohl, który do­łą­czył w 1990).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nirwana

1. w re­li­gii i fi­lo­zo­fii in­dyj­skiej: zanik nie­wie­dzy bę­dą­cej przy­czy­ną cier­pie­nia;
2. prze­no­śnie: nie­byt, za­pom­nie­nie, stan bło­gie­go szczę­ścia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w bud­dyz­mie: oś­wie­ce­nie, wyz­wo­le­nie, cel prak­ty­ki bud­dyj­skiej;


Nir­wa­na (do­słow­nie "zga­śnię­cie)" – wy­ga­śnię­cie cier­pie­nia, ter­min uży­wa­ny w re­li­giach dhar­micz­nych na okre­śle­nie bar­dzo za­a­wan­so­wa­ne­go po­zio­mu urze­czy­wist­nie­nia. Zda­rza­ło się, że niek­tó­rzy wi­dzie­li w tym sta­nie cał­ko­wi­tą ani­hi­la­cję świa­do­mo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nirwaniczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nir­wa­ną, do­ty­czą­cy nir­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Nisan

pier­wszy (lub siód­my) mie­siąc ka­len­da­rza he­braj­skie­go


Nisan (hebr. ניסן, czyt. "nîsān") – nazwa jed­ne­go z mie­się­cy w ka­len­da­rzu ży­dow­skim, w ka­len­da­rzu gre­go­riań­skim przy­pa­da­ją­ce­go na ma­rzec-kwie­cień. Nisan jest pier­wszym mie­sią­cem ży­dow­skie­go ka­len­da­rza re­li­gij­ne­go i siód­mym (w roku prze­stęp­nym ósmym) mie­sią­cem ży­dow­skie­go ka­len­da­rza świec­kie­go; liczy 30 dni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nisei

osoba po­cho­dze­nia ja­poń­skie­go uro­dzo­na w USA


Nisei (jap. 二世 – „dru­gie po­ko­le­nie”) – osoba po­cho­dze­nia ja­poń­skie­go uro­dzo­na na te­re­nie Ame­ry­ki Pół­noc­nej (głów­nie w Sta­nach Zjed­no­czo­nych) lub Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej.

Ro­dzi­ce Nisei (emi­gran­ci z Ja­po­nii) są na­zy­wa­ni Issei (jap. 一世 – „pier­wsze po­ko­le­nie”). Ko­lej­ne po­ko­le­nia są ko­lej­no nu­me­ro­wa­ne w ję­zy­ku ja­poń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Niem­czech, we wschod­niej czę­ści kraju związ­ko­we­go Sak­so­nia, na te­re­nie Łużyc Gór­nych;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od Nisko


Niska ( Nie­sky, wym., Niska) – mia­sto w Niem­czech, na Łu­ży­cach Gór­nych, we wschod­niej czę­ści kraju związ­ko­we­go Sak­so­nia, w okrę­gu ad­mi­ni­stra­cyj­nym Drez­no, w po­wie­cie Görlitz, do 31 lipca 2008 sto­li­ca po­wia­tu Nie­dersch­le­sis­cher Ober­la­u­sitz­kre­is. Mia­sto liczy 9526 miesz­kań­ców (2014), a jego po­wierzch­nia wy­no­si 53,6 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niskawy

po­tocz­nie: nieco niski, nie­du­że­go wzro­stu


Źródła:

SJP.pl

Niski

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­wiel­ko­ścią danej ka­te­go­rii po­ję­cio­wej (np. wzro­stu - niski czło­wiek, dom; wiel­ko­ści - ni­skie po­dat­ki; wy­so­ko­ści - ni­skie chmu­ry, ni­skie sta­no­wi­sko, niski głos)


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy mały wy­miar w pio­nie

 (1.2) mały w po­rów­na­niu z in­ny­mi na skali ja­kiejś war­to­ści

 (1.3) oce­nia­ny ujem­nie w sen­sie mo­ral­nym

 (1.4) za­wie­ra­ją­cy się w dol­nym prze­dzia­le okre­ślo­ne­go za­kre­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nisko

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­wiel­ko­ścią danej ka­te­go­rii po­ję­cio­wej (np. wzro­stu - niski czło­wiek, dom; wiel­ko­ści - ni­skie po­dat­ki; wy­so­ko­ści - ni­skie chmu­ry, ni­skie sta­no­wi­sko, niski głos)


przy­słó­wek

 (1.1) na nie­du­żej wy­so­ko­ści

 (1.2) na nie­wy­so­kim po­zio­mie bądź po­zy­cji w ran­kin­gu, ta­be­li


Nisko – mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ni­żań­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Nisko. Po­ło­żo­ne nad rzeką San, od pół­noc­ne­go za­cho­du gra­ni­czą­ce ze Sta­lo­wą Wolą.

We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2024 r. mia­sto miało 14 310 miesz­kań­ców.

Te­re­ny do­o­ko­ła Niska po­kry­te są głów­nie przez lasy. Nisko jest mia­stem sto­sun­ko­wo mło­dym, znaj­du­je się więc tutaj nie­wie­le za­byt­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nisko-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­wiel­ką wy­so­kość lub nie­wy­so­kie po­ło­że­nie tego, co okre­śla drugi człon zło­że­nia

 (1.2) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na małą war­tość, za­war­tość cze­goś lub słabe na­tę­że­nie cechy tego, co okre­śla drugi człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Niskoalkoholowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy niską za­war­tość al­ko­ho­lu


Źródła:

Wiktionary

Niskobiałkowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy mały pro­cent za­war­to­ści biał­ka, do­star­cza­ją­cy or­ga­niz­mo­wi mało biał­ka


Źródła:

Wiktionary

Niskobudżetowy

wy­ma­ga­ją­cy nie­du­żych na­kła­dów fi­nan­so­wych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, na który przez­na­czo­no niski bu­dżet lub taki, który jego wy­ma­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskocholesterolowy

przy­miot­nik

 (1.1) bio­chem. za­wie­ra­ją­cy małą ilość cho­le­ste­ro­lu


Źródła:

Wiktionary

Niskociśnieniowiec

czło­wiek ma­ją­cy ni­skie ci­śnie­nie tęt­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Niskoczuły

o bło­nach i ma­te­ria­łach fo­to­gra­ficz­nych: ma­ją­cy niski sto­pień re­a­go­wa­nia na świa­tło


Źródła:

SJP.pl

Niskoczęstotliwościowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. do­ty­czą­cy ni­skich czę­stot­li­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Niskodawkowy

za­wie­ra­ją­cy niską dawkę sub­stan­cji czyn­nej


Źródła:

SJP.pl

Niskoemisyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ni­sko­e­mi­syj­ne


Źródła:

Wiktionary

Niskoemisyjny

ce­chu­ją­cy się niską emi­sją szkod­li­wych lub nie­po­żą­da­nych sub­stan­cji


przy­miot­nik

 (1.1) po­wo­du­ją­cy emi­sję sto­sun­ko­wo nie­du­żej ilo­ści dwut­len­ku węgla i/lub in­nych szkod­li­wych gazów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskoenergetyczny

zu­ży­wa­ją­cy nie­wie­le ener­gii


Źródła:

SJP.pl

Niskogatunkowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest w złym ga­tun­ku


Źródła:

Wiktionary

Niskoglikemiczny

o ni­skim wpły­wie na po­ziom cukru we krwi po spo­ży­ciu


Źródła:

SJP.pl

Niskointerwencyjny

wy­ma­ga­ją­cy mi­ni­mal­nej in­ge­ren­cji lub in­ter­wen­cji


Źródła:

SJP.pl

Niskokaloryczność

→ ni­sko­ka­lo­rycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ni­sko­ka­lo­rycz­ne


Patrz:niskokaloryczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskokaloryczny

ma­ją­cy małą war­tość ka­lo­rycz­ną; ma­ło­ka­lo­rycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy/do­star­cza­ją­cy małą ilość ka­lo­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskokosztowy

ma­ją­cy ni­skie kosz­ty; nie­dro­gi, low­co­sto­wy


Źródła:

SJP.pl

Niskokwotowy

do­ty­czą­cy ni­skiej kwoty


Źródła:

SJP.pl

Niskolotny

rzad­ko: la­ta­ją­cy nisko nad zie­mią


Źródła:

SJP.pl

Niskomarżowy

ma­ją­cy niską marżę


Źródła:

SJP.pl

Niskonakładowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy niski, mały na­kład


Źródła:

Wiktionary

Niskonapięciowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) elektr. od­no­szą­cy się do ni­skie­go na­pię­cia; wyt­wa­rza­ją­cy lub prze­wo­dzą­cy ni­skie na­pię­cie, wy­trzy­mu­ją­cy ni­skie na­pię­cie


Źródła:

Wiktionary

Niskoobrotowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. pra­cu­ją­cy na ni­skich obro­tach


Źródła:

Wiktionary

Niskoodpadowy

w tech­ni­ce: da­ją­cy, wyt­wa­rza­ją­cy mało od­pa­dów; ma­ło­od­pa­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Niskopienny

1. o drze­wie: o ni­skim pniu; ni­skie;
2. żar­to­bli­wie, o kimś: ni­skie­go wzro­stu


przy­miot­nik

 (1.1) o drze­wie: ma­ją­cy niski, krót­ki pień

 (1.2) o lesie, sa­dzie: skła­da­ją­cy się z drzew o ni­skich pniach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskopodwoziowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ni­skie pod­wo­zie, od­by­wa­ją­cy się na ni­skim pod­wo­ziu


Źródła:

Wiktionary

Niskopodłogowiec

au­to­bus lub tram­waj o nisko osa­dzo­nej po­dło­dze, ułat­wia­ją­cej po­dró­żo­wa­nie star­szym i nie­peł­no­spraw­nym


Źródła:

SJP.pl

Niskopodłogowy

przy­miot­nik

 (1.1) o au­to­bu­sie, tram­wa­ju itp: ma­ją­cy po­dło­gę nisko nad zie­mią


Źródła:

Wiktionary

Niskoporowaty

o wło­sach: ma­ją­cy zwar­tą struk­tu­rę


Źródła:

SJP.pl

Niskopoziomowy

o ni­skim po­zio­mie, np. ni­sko­po­zio­mo­wy język pro­gra­mo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Niskoprocentowy

za­wie­ra­ją­cy niski pro­cent cze­goś


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy niski od­se­tek ja­kiejś sub­stan­cji, zwła­szcza al­ko­ho­lu

 (1.2) ekon. nisko opro­cen­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskoprofilowy

ma­ją­cy niski pro­fil


Źródła:

SJP.pl

Niskoprogowy

ma­ją­cy niski próg


Źródła:

SJP.pl

Niskoprzetworzony

o żyw­no­ści: pod­da­ny małej obrób­ce prze­my­sło­wej


Źródła:

SJP.pl

Niskopółkowiec

po­tocz­nie: pro­dukt tani w po­rów­na­niu z in­ny­mi pro­duk­ta­mi tego ro­dza­ju; bu­dże­to­wiec


Źródła:

SJP.pl

Niskopółkowy

tani w po­rów­na­niu z in­ny­mi pro­duk­ta­mi tego ro­dza­ju


Źródła:

SJP.pl

Niskopączkowy

ro­śli­na ni­sko­pącz­ko­wa - ro­śli­na wie­lo­let­nia o od­na­wia­ją­cych się pącz­kach w dole pędów, bar­dzo bli­sko gleby, np. wrzos zwy­czaj­ny, bo­rów­ka, mech; cha­me­fit


Źródła:

SJP.pl

Niskopłatny

źle opła­ca­ny, nie­do­sta­tecz­nie wy­na­gra­dza­ny


Źródła:

SJP.pl

Niskorosłość

nie­nor­mal­nie mały wzrost czło­wie­ka; kar­ło­wa­tość, nie­do­bór wzro­stu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nie­do­bór wzro­stu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskorosły

kar­ło­wa­ty;
1. niski wsku­tek utra­ty na­tu­ral­nej zdol­no­ści do wzro­stu;
2. ma­ją­cy mniej­sze roz­mia­ry niż ty­po­we dla da­ne­go ro­dza­ju zwie­rząt, ro­ślin lub rze­czy


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się nie­do­bo­rem wzro­stu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskosiarkowy

za­wie­ra­ją­cy mało siar­ki


Źródła:

SJP.pl

Niskosodowy

za­wie­ra­ją­cy niską za­war­tość sodu


Źródła:

SJP.pl

Niskosłodzony

za­wie­ra­ją­cy małą ilość cukru


przy­miot­nik

 (1.1) o ni­skiej za­war­to­ści cukru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskotechnologiczny

opar­ty na pro­stej, mało za­a­wan­so­wa­nej tech­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Niskotemperaturowy

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od niska tem­pe­ra­tu­ra; przy­sto­so­wa­ny do uży­wa­nia w ni­skich tem­pe­ra­tu­rach, wy­trzy­mu­ją­cy ni­skie tem­pe­ra­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Niskotoksyczny

ma­ją­cy nie­wiel­ką tok­sycz­ność


Źródła:

SJP.pl

Niskotonowy

gło­śnik ni­sko­to­no­wy - gło­śnik odt­wa­rza­ją­cy ni­skie (naj­niż­sze) dźwię­ki; sub­wo­o­fer


Źródła:

SJP.pl

Niskotopliwy

przy­miot­nik

 (1.1) to­pią­cy się w ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze, łatwo to­pli­wy


Źródła:

Wiktionary

Niskotrawiasty

po­ro­śnię­ty niską trawą


Źródła:

SJP.pl

Niskotłuszczowy

ma­ją­cy mało tłu­szczu


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. o ni­skiej za­war­to­ści tłu­szczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskowejściowy

ma­ją­cy wej­ście na małej wy­so­ko­ści


Źródła:

SJP.pl

Niskowrzący

przy­miot­nik

 (1.1) techn. wrzą­cy w (sto­sun­ko­wo) ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze


Źródła:

Wiktionary

Niskowydajny

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się małą wy­daj­no­ścią; mało wy­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Niskozmineralizowany

na­sy­co­ny skład­ni­ka­mi mi­ne­ral­ny­mi do 500 mg/l


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się niską mi­ne­ra­li­za­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niskościenny

ma­ją­cy ni­skie ścia­ny


Źródła:

SJP.pl

Niskość

→ niski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ni­skie; cecha tych, któ­rzy są niscy


Patrz:niski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nissan

marka sa­mo­cho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Nis­san

 (1.2) pro­dukt marki Nis­san


Nis­san (jap. 日産自動車株式会社 – "Nis­san Jidōsha Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha") – ja­poń­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów i au­to­bu­sów z sie­dzi­bą w Jo­ko­ha­mie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nissardzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nicei, zwią­za­ny z jej kul­tu­rą i tra­dy­cja­mifakt.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. dia­lekt ję­zy­ka ok­sy­tań­skie­go spo­ty­ka­ny w oko­li­cach Nicei


Źródła:

Wiktionary

Nisz

wgłę­bie­nie w skale pow­sta­łe na­tu­ral­nie lub sztucz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ser­bii, nad rzeką Ni­sza­wą;


Nisz (serb. Ниш / Niš, łac. "Na­is­sus") – mia­sto w Ser­bii, sto­li­ca okrę­gu ni­szaw­skie­go i sie­dzi­ba Mia­sta Nisz. Leży nad rzeką Ni­sza­wą. W 2011 roku li­czy­ło 260 237 miesz­kań­ców.

Trze­cie pod wzglę­dem lud­no­ści mia­sto w kraju.

Uni­wer­sy­tet w Niszu ma 13 wy­dzia­łów i około 26 tys. stu­den­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nisza

wgłę­bie­nie w skale pow­sta­łe na­tu­ral­nie lub sztucz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. wnęka w ścia­nie bu­dyn­ku, zwy­kle bę­dą­ca ramą ar­chi­tek­to­nicz­ną dla rzeź­by

 (1.2) ar­chit. odręb­na część więk­sze­go po­mie­szcze­nia, pow­sta­ła po­przez za­ła­ma­nie i cof­nię­cie ścia­ny

 (1.3) geol. za­głę­bie­nie w skale

 (1.4) nie­za­ję­ta i mniej­sza część ja­kiejś dzie­dzi­ny, po­sta­ci prze­ja­wu życia

 (1.5) coś względ­nie ma­łe­go, co jest nieco niżej po­ło­żo­ne w obrę­bie więk­szej po­wierzch­ni


Nisza – wnęka, wgłę­bie­nie w fa­sa­dzie lub w ścia­nie wew­nątrz bu­dyn­ku przez­na­czo­na do celów zdob­ni­czych, kul­to­wych.

Sta­wia­no w niej po­są­gi, urny albo po­zo­sta­wia­no puste (w okre­sie ma­nie­ryz­mu). Wgłę­bie­nie może być pro­sto­kąt­ne lub pó­ło­krą­głe, górą zam­knię­te pro­sto gzym­sem, pół­ko­lem (kon­chą) lub nie­wiel­kim trój­kąt­nym fron­to­nem. Nisza może być rów­nież ujęta w ko­lu­mien­ki lub pi­la­stry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niszanin

miesz­ka­niec Niszu


Źródła:

SJP.pl

Niszanka

miesz­kan­ka Niszu


Źródła:

SJP.pl

Niszawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Ser­bii i Buł­ga­rii ma­ją­ca źró­dła w Sta­rej Pła­ni­nie i ucho­dzą­ca do Mo­ra­wy Po­łud­nio­wej;


Ni­sza­wa (serb. i bułg. "Нишава" - "Nišava") – rzeka w Buł­ga­rii i Ser­bii, o dłu­go­ści 218 km. Źró­dła na te­re­nie Buł­ga­rii, w Sta­rej Pła­ni­nie, ucho­dzi do Mo­ra­wy Po­łud­nio­wej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niszański

przy­miot­nik od: Nisz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­szem, do­ty­czą­cy Niszu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niszczarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie słu­żą­ce do ni­szcze­nia do­ku­men­tów;


Ni­szczar­ka – urzą­dze­nie słu­żą­ce do ni­szcze­nia po­uf­nych do­ku­men­tów, naj­czę­ściej wy­ko­rzy­sty­wa­ne do za­sto­so­wań biu­ro­wych.

Naj­prost­sze kon­struk­cje me­cha­niz­mu ni­szczą­ce­go tną pa­pier wzdłuż jed­nej kra­wę­dzi, w wy­ni­ku czego pow­sta­ją wą­skie paski pa­pie­ru o dłu­go­ści rów­nej dłu­go­ści do­ku­men­tu. Bar­dziej skom­pli­ko­wa­ne me­cha­niz­my tną pa­pier rów­nież w po­przek do­ku­men­tu. Za­a­wan­so­wa­ne kon­struk­cje poza me­cha­nicz­nym zni­szcze­niem sto­su­ją rów­nież me­to­dy che­micz­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ni­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Niszczewice

Ni­szcze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Złot­ni­ki Ku­jaw­skie.


Źródła:

Wikipedia

Niszczeć

cza­sow­nik

 (1.1) ule­gać zni­szcze­niu


Źródła:

Wiktionary

Niszczuka

słod­ko­wod­na, dra­pież­na ryba z Ame­ry­ki Pół­noc­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niszczyca

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny ni­szczy­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niszczyce

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny ni­szczy­co­wa­tych


Ni­szczy­ce – wieś so­lec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bielsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niszczyciel

1. ten, kto ni­szczy, psuje
2. naj­bar­dziej uni­wer­sal­ny okręt wo­jen­ny, uz­bro­jo­ny w dzia­ła, tor­pe­dy, wy­rzut­nie ra­kie­to­we oraz broń do zwal­cza­nia okrę­tów pod­wod­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto ni­szczy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) mar. wojsk. szyb­ki okręt przy­sto­so­wa­ny do zwal­cza­nia ma­łych jed­no­stek pły­wa­ją­cych;


Ni­szczy­ciel (zwany wcze­śniej kontr­tor­pe­dow­cem) – szyb­ki, wie­lo­za­da­nio­wy okręt śred­niej wiel­ko­ści, przez­na­czo­ny do ta­kich zadań, jak ochro­na włas­nych jed­no­stek, zwal­cza­nie lot­nict­wa, okrę­tów pod­wod­nych i in­nych jed­no­stek wroga.

Pier­wsze okrę­ty tej klasy pow­sta­ły pod ko­niec XIX wieku dla zwal­cza­nia tor­pe­dow­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niszczycielka

ko­bie­ta, która ni­szczy, psuje


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta, która ni­szczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niszczycielski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie­sie zni­szcze­nie, który coś ni­szczy, wy­ni­szcza


Źródła:

Wiktionary

Niszczycowate

o ce­chach ni­szczy­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Ni­szczy­co­wa­te ("Glo­e­op­hyl­la­ce­ae" Jülich) – ro­dzi­na grzy­bów na­le­żą­ca do rzędu ni­szczy­cow­ców ("Glo­e­op­hyl­la­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niszczycowaty

o ce­chach ni­szczy­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Niszczyk

1. ro­dzaj grzy­bów z rzędu szcze­ci­nia­kow­ców;
2. ro­dzaj ni­cie­ni z rzędu wę­gor­ków


Źródła:

SJP.pl

Niszczylistka

ogrod­ni­ca ni­szczy­list­ka - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niszczyć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­zba­wiać rzecz jej kształ­tu bądź funk­cji

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ni­szczyć się

 (2.1) ule­gać de­struk­cji, szkod­li­we­mu wpły­wo­wi cze­goś

 (2.2) szko­dzić sobie wza­jem­nie, tępić się naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Niszczyż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. par­tacz


Źródła:

Wiktionary

Niszowość

→ ni­szo­wy


Patrz:niszowy

Źródła:

SJP.pl

Niszowy

1. skie­ro­wa­ny do wą­skiej grupy od­bior­ców, znaj­du­ją­cy się poza głów­nym nur­tem;
2. do­ty­czą­cy wol­ne­go miej­sca na rynku ja­kichś to­wa­rów lub usług


Źródła:

SJP.pl

Niszówka

po­tocz­nie: coś ni­szo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Nit

1. w fi­zy­ce: jed­nost­ka lu­mi­na­cji źró­dła świa­tła w ukła­dzie SI;
2. w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka ilo­ści in­for­ma­cji, sto­so­wa­na w ba­da­niach te­o­re­tycz­nych, równa około 1,443 bita


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. me­ta­lo­wy ele­ment łą­czą­cy w po­łą­cze­niu ni­to­wa­nym;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nita

1. w fi­zy­ce: jed­nost­ka lu­mi­na­cji źró­dła świa­tła w ukła­dzie SI;
2. w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka ilo­ści in­for­ma­cji, sto­so­wa­na w ba­da­niach te­o­re­tycz­nych, równa około 1,443 bita


Nita, właśc. Anita Dud­czak – pol­ska pio­sen­kar­ka, kom­po­zy­tor­ka i au­tor­ka tek­stów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitarka

na­rzę­dzie lub ma­szy­na do za­ku­wa­nia nitów


Źródła:

SJP.pl

Nitecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niteczka

zdrob­nie­nie od: nitka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: nitka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niteczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy ni­tecz­kę, bar­dzo cien­ki


Źródła:

SJP.pl

Niteczkowy

→ ni­tecz­ka


Patrz:niteczka

Źródła:

SJP.pl

Nitek

1. cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia, no­sze­nia cze­goś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część prę­ci­ka kwia­to­we­go, pod­trzy­mu­ją­ca głów­kę zło­żo­ną z pyl­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Nitella

glon słod­ko­wod­ny z grupy ra­mie­nic spo­ty­ka­ny w płyt­kich je­zio­rach i sta­wach; kry­nicz­nik


Źródła:

SJP.pl

Niter

osoba spa­ja­ją­ca me­ta­lo­we płyty ni­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Niterka

ko­bie­ta spa­ja­ją­ca me­ta­lo­we płyty ni­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Nitinol

stop niklu z ty­ta­nem


Ni­ti­nol – stop me­ta­licz­ny niklu z ty­ta­nem, gdzie przy­bli­żo­ny pro­cent ato­mo­wy dwóch pier­wiast­ków jest taki sam. Na­le­ży do grupy ma­te­ria­łów in­te­li­gent­nych wy­ka­zu­ją­cych efekt pa­mię­ci kształ­tu. Prak­tycz­ne za­sto­so­wa­nie zna­lazł przy za­war­to­ści 53–57% ma­so­we­go niklu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitinolowy

→ ni­ti­nol (stop niklu z ty­ta­nem)


Źródła:

SJP.pl

Nitka

1. cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia, no­sze­nia cze­goś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część prę­ci­ka kwia­to­we­go, pod­trzy­mu­ją­ca głów­kę zło­żo­ną z pyl­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­ki sznu­rek uży­wa­ny do szy­cia itp.

 (1.2) od­ga­łę­zie­nie rury

 (1.3) forma uksz­tał­to­wa­nia ciała or­ga­niz­mów wie­lo­ko­mór­ko­wych lub ko­lo­nii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nitki

1. cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia, no­sze­nia cze­goś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część prę­ci­ka kwia­to­we­go, pod­trzy­mu­ją­ca głów­kę zło­żo­ną z pyl­ni­ków


Nitki (niem. "Nitt­ken") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Biała Piska. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nitkoskrzelne

pod­gro­ma­da małży


Nit­kos­krzel­ne (Pte­rio­morp­hia) – klad małży (Bi­val­via) kla­sy­fi­ko­wa­ny w ran­dze pod­gro­ma­dy (lub na­drzę­du). Cha­rak­te­ry­zu­ją się sto­sun­ko­wo pry­mi­tyw­ną bu­do­wą: nit­ko­wa­ty­mi skrze­la­mi z za­gię­ty­mi ku górze pła­ta­mi oraz rzę­ska­mi łą­czą­cy­mi wolno zwi­sa­ją­ce czę­ści pła­tów, ga­łę­zie nitek skrze­lo­wych nie zra­sta­ją się z wor­kiem trze­wio­wym, płaszcz nie jest zro­śnię­ty brze­ga­mi, a ot­wo­ry sy­fo­nal­ne lub sy­fo­ny są słabo roz­dzie­lo­ne. Żyją w mo­rzach przyt­wier­dzo­ne do po­dło­ża – trwa­le lub za po­mo­cą bi­sio­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitkoskrzelny

o ce­chach nit­kos­krzel­nych (pod­gro­ma­da małży)


Źródła:

SJP.pl

Nitkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. włók. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nit­ko­wać. (przę­dzę)

 (1.2) sto­mat. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nit­ko­wać. (zęby)

 (1.3) kos­met. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nit­ko­wać. (de­pi­lo­wać)


Źródła:

Wiktionary

Nitkowato

przy­słó­wek

 (1.1) kształ­tem przy­po­mi­na­jąc nitkę


Źródła:

Wiktionary

Nitkowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|nit­ko­wa­ty.


Źródła:

Wiktionary

Nitkowaty

cien­ki i wy­dłu­żo­ny na kształt nitki


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który kształ­tem przy­po­mi­na nitkę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitkować

1. skrę­cać przę­dzę w nić;
2. de­pi­lo­wać przy uży­ciu ba­weł­nia­nej nici


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­nit­ko­wać)

 (1.1) techn. włók. skrę­cać przę­dzę w nić, spla­tać nitkę z włó­kien

 (1.2) sto­mat. usu­wać reszt­ki je­dze­nia z prze­strze­ni mię­dzy­zę­bo­wych za po­mo­cą nici den­ty­stycz­nej

 (1.3) kos­met. wy­ko­ny­wać de­pi­la­cję za po­mo­cą ba­weł­nia­nej nici


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitkowce

typ bar­dzo dłu­gich, wod­nych bez­krę­gow­ców; dru­cień­ce, nit­ni­kow­ce, wło­śnia­ki


Źródła:

SJP.pl

Nitkowość

→ nit­ko­wy


Patrz:nitkowy

Źródła:

SJP.pl

Nitkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nitkowy

→ nitka


Patrz:nitka

Źródła:

SJP.pl

Nitnik

słod­ko­wod­ne zwie­rzę z ro­dzi­ny nit­ni­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Nitnikowce

typ bar­dzo dłu­gich, wod­nych bez­krę­gow­ców; dru­cień­ce, nit­kow­ce, wło­śnia­ki


Nit­ni­kow­ce (Ne­ma­to­morp­ha), nit­kow­ce, dru­cień­ce (Gor­dia­cea) – typ zwie­rząt, bar­dzo dłu­gich, wod­nych bez­krę­gow­ców, wcze­śniej kla­sy­fi­ko­wa­nych jako gro­ma­da typu obleń­ce, do któ­rych są po­dob­ne. Są uwa­ża­ne za grupę sio­strza­ną ni­cie­ni (Ne­ma­to­da). Larwy pro­wa­dzą pa­so­żyt­ni­czy tryb życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitnikowiec

bez­krę­go­wiec o wy­dłu­żo­nym ciele, któ­re­go larwy pa­so­ży­tu­ją w ciele sta­wo­no­gów, głów­nie owa­dów; wło­śniak, dru­cie­niec, nit­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Nitomierz

mier­nik lu­mi­nan­cji pro­mie­nio­wa­nia


Ni­to­mierz – przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy do po­mia­ru lu­mi­nan­cji po­wierzch­ni świe­cą­cych bądź oś­wiet­lo­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niton

dawna nazwa ra­do­nu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


Niton – wieś w An­glii, na wy­spie Wight. Leży 13 km na po­łud­nie od mia­sta New­port i 131 km na po­łud­nio­wy za­chód od Lon­dy­nu. W 2001 miej­sco­wość li­czy­ła 1142 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitonakrętka

Ni­to­na­kręt­ka – ro­dzaj nitu rur­ko­we­go z czę­ścią gwin­to­wa­ną wew­nętrz­nie. Skła­da się z czę­ści gwin­to­wa­nej, czę­ści nieg­win­to­wa­nej cien­ko­ścien­nej i koł­nie­rza.

Ni­to­na­kręt­kę mo­cu­je się w bla­sze lub cien­ko­ścien­nym pro­fi­lu w spo­sób zbli­żo­ny do nitów rur­ko­wych; z jed­nej stro­ny osa­dzo­na jest na koł­nie­rzu, a z dru­giej na spę­cze­niu pow­sta­łym na czę­ści nieg­win­to­wa­nej.


Źródła:

Wikipedia

Nitotrzpień

spe­cja­li­stycz­ny ele­ment złącz­ny umoż­li­wia­ją­cy two­rze­nie trwa­łych po­łą­czeń gwin­to­wa­nych w ma­te­ria­łach o nie­wiel­kiej gru­bo­ści


Źródła:

SJP.pl

Nitowaczka

→ ni­to­wacz


Patrz:nitowacz

Źródła:

SJP.pl

Nitowanie

łą­czyć me­ta­lo­we ele­men­ty za po­mo­cą nitów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ni­to­wać.

 (1.2) efekt po­łą­cze­nia ni­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitować

łą­czyć me­ta­lo­we ele­men­ty za po­mo­cą nitów


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­ni­to­wać)

 (1.1) techn. łą­czyć ele­men­ty za po­mo­cą nitów

 (1.2) daw. lu­to­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitownica

urzą­dze­nie do za­ku­wa­nia nitów; ni­tar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­szy­na do ni­to­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitownik

pra­cow­nik wy­ko­nu­ją­cy spo­je­nia za po­mo­cą nitów


Źródła:

SJP.pl

Nitowy

przy­miot­nik od: nit (me­ta­lo­wy łącz­nik)


Źródła:

SJP.pl

Nitpiker

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. osoba cze­pia­ją­ca się nie­i­stot­nych szcze­gó­łów


Źródła:

Wiktionary

Nitra

1. po­pu­lar­ny roz­pu­szczal­nik bę­dą­cy mie­sza­ni­ną oc­ta­nów pro­py­lu, bu­ty­lu i pen­ty­lu;
2. dawna taśma fil­mo­wa, któ­rej głów­nym skład­ni­kiem jest łat­wo­pal­na ni­tro­ce­lu­lo­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Sło­wa­cji po­ło­żo­ne na za­cho­dzie kraju nad rzeką Nitrą (1.2);

 (1.2) geogr. rzeka w środ­ko­wej Sło­wa­cji, w do­rze­czu Du­na­ju, ucho­dzi do Wagu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nitragina

nawóz bak­te­ryj­ny z ży­wy­mi bak­te­ria­mi bro­daw­ko­wy­mi, sto­so­wa­ny do szcze­pie­nia ro­ślin mo­tyl­ko­wych


Ni­tra­gi­na – pre­pa­rat bio­lo­gicz­ny (nawóz bak­te­ryj­ny) za­wie­ra­ją­cy spe­cjal­nie do­pa­so­wa­ny szczep sym­bio­tycz­nych bak­te­rii bro­daw­ko­wych przy­go­to­wa­ny do za­pra­wie­nia nim na­sion ro­ślin mo­tyl­ko­wych.

Ni­tra­gi­ną za­pra­wia się na­sio­na bez­poś­red­nio przed ich sie­wem zwy­kle sto­su­jąc za­wie­si­nę wodną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitras

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nitrator

1. na­czy­nie, w któ­rym na­stę­pu­je re­ak­cja ni­tro­wa­nia;
2. przy­rząd roz­pro­wa­dza­ją­cy na­wo­zy azo­ta­no­we w gle­bie


Źródła:

SJP.pl

Nitratyn

mi­ne­rał, azo­tan sodu; ni­tro­na­tryt, sa­le­tra so­do­wa, sa­le­tra chi­lij­ska


Źródła:

SJP.pl

Nitrazepam

po­chod­na ben­zo­dia­ze­pi­ny, lek na­sen­ny i uspo­ka­ja­ją­cy, dzia­ła­ją­cy na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy


Ni­tra­ze­pam (łac. "Ni­tra­ze­pa­mum") (ATC: N05 CD02) – lek na­sen­ny i uspo­ka­ja­ją­cy, po­chod­na ben­zo­dia­ze­pi­ny.

Skut­ka­mi ubocz­ny­mi dzia­ła­nia leku mogą być m.in. brak kon­cen­tra­cji, pro­ble­my z pa­mię­cią, po­czu­cie zmę­cze­nia, kosz­mar­ne sny.

Ni­tra­ze­pam dzia­ła na oś­rod­ki lim­bicz­ne i podwz­gó­rze. Zwięk­sza po­wi­no­wact­wo kwasu γ-ami­no­ma­sło­we­go do re­cep­to­ra GABA-A.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. rel. sta­ro­żyt­ny oś­ro­dek mo­na­stycz­ny w pół­noc­nym Egip­cie;


Ni­tria – sta­ro­żyt­ne cen­trum mo­na­stycz­ne w pół­noc­nym Egip­cie, na za­chód od Delty Nilu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nitribitt

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nitro

1. po­pu­lar­ny roz­pu­szczal­nik bę­dą­cy mie­sza­ni­ną oc­ta­nów pro­py­lu, bu­ty­lu i pen­ty­lu;
2. dawna taśma fil­mo­wa, któ­rej głów­nym skład­ni­kiem jest łat­wo­pal­na ni­tro­ce­lu­lo­za


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. podt­le­nek azotu sto­so­wa­ny w celu zwięk­sze­nia mocy sil­ni­ka spa­li­no­we­go

 (1.2) taśma fil­mo­wa, skła­da­ją­ca się głów­nie z ni­tro­ce­lu­lo­zy

 (1.3) pot. la­kier lub farba ni­tro­ce­lu­lo­zo­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nitroalizaryna

kry­sta­licz­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny, barw­nik otrzy­my­wa­ny daw­niej z ko­rze­nia ma­rzan­ny far­biar­skiej obec­nie syn­te­tycz­nie; błę­kit ali­za­ry­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Nitroalkan

zwią­zek ni­tro­wy uży­wa­ny jako śro­dek an­ty­ko­ro­zyj­ny, roz­pu­szczal­nik i skład­nik paliw ra­kie­to­wych; ni­tro­pa­ra­fi­na


Źródła:

SJP.pl

Nitrobenzen

zwią­zek or­ga­nicz­ny otrzy­my­wa­ny z ben­ze­nu pod wpły­wem dzia­ła­nia kwasu azo­to­we­go i siar­ko­we­go; sil­nie tru­ją­cy, o za­pa­chu gorz­kich mig­da­łów; ni­tro­ben­zol


Ni­tro­ben­zen – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, naj­prost­szy aro­ma­tycz­ny zwią­zek ni­tro­wy, po­chod­na ben­ze­nu. Sto­so­wa­ny do pro­duk­cji ani­li­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitrobenzol

zwią­zek or­ga­nicz­ny otrzy­my­wa­ny z ben­ze­nu pod wpły­wem dzia­ła­nia kwasu azo­to­we­go i siar­ko­we­go; sil­nie tru­ją­cy, o za­pa­chu gorz­kich mig­da­łów; ni­tro­ben­zen


Źródła:

SJP.pl

Nitroceluloza

mie­sza­ni­na estrów kwasu azo­to­we­go i ce­lu­lo­zy; ni­trok­sy­li­na


Ni­tro­ce­lu­lo­za – mie­sza­ni­na estrów ce­lu­lo­zy i kwasu azo­to­we­go. Do każ­dej resz­ty glu­ko­zo­wej do­łą­czo­ne są grupy –NO2 (od jed­nej do trzech, w za­leż­no­ści od stop­nia estry­fi­ka­cji), po­cho­dzą­ce od kwasu azo­to­we­go. Frag­men­ty za­wie­ra­ją­ce w pełni ze­stry­fi­ko­wa­ne resz­ty cu­kro­we opi­su­je wzór [C6H7O2(ONO2)3]n (tria­zo­tan ce­lu­lo­zy). Mak­sy­mal­na za­war­tość azotu w ni­tro­ce­lu­lo­zie wy­no­si te­o­re­tycz­nie 14,14% (w prak­ty­ce zwy­kle mniej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitrocelulozowy

za­wie­ra­ją­cy ni­tro­ce­lu­lo­zę; ni­trok­sy­lo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ni­tro­ce­lu­lo­zą, za­wie­ra­ją­cy ni­tro­ce­lu­lo­zę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitrofenol

fenol, któ­re­go czą­stecz­ki za­wie­ra­ją jedną lub wię­cej grup ni­tro­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitrofil

ro­śli­na pre­fe­ru­ją­ca sied­li­ska szcze­gól­nie bo­ga­te w przys­wa­jal­ne związ­ki azo­to­we, ros­ną­ca naj­czę­ściej na wy­sy­pi­skach śmie­ci, żyz­nych gle­bach le­śnych, po­lach upraw­nych, np. po­krzy­wa zwy­czaj­na; ro­śli­na ni­tro­fil­na; ni­tro­fit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. or­ga­nizm azo­to­lub­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitrofilny

o ro­śli­nach: by­tu­ją­cy i naj­le­piej roz­wi­ja­ją­cy się w po­dło­żu bo­ga­tym w związ­ki azotu


Źródła:

SJP.pl

Nitrofit

ro­śli­na pre­fe­ru­ją­ca sied­li­ska szcze­gól­nie bo­ga­te w przys­wa­jal­ne związ­ki azo­to­we, ros­ną­ca naj­czę­ściej na wy­sy­pi­skach śmie­ci, żyz­nych gle­bach le­śnych, po­lach upraw­nych, np. po­krzy­wa zwy­czaj­na; ro­śli­na ni­tro­fil­na, ni­tro­fil


Źródła:

SJP.pl

Nitrofob

ro­śli­na znaj­du­ją­ca op­ty­mal­ne wa­run­ki do życia w śro­do­wi­sku ubo­gim w związ­ki azotu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na pre­fe­ru­ją­ca gleby ubo­gie w związ­ki azo­to­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitrofoska

wie­los­kład­ni­ko­wy nawóz mi­ne­ral­ny


Ni­tro­fo­ska – wie­los­kład­ni­ko­wy nawóz mi­ne­ral­ny typu NPK za­wie­ra­ją­cy azot, fos­for i potas w po­sta­ci przys­wa­jal­nej przez ro­śli­ny.

Otrzy­my­wa­ny jest ten nawóz zwy­kle przez zmie­sza­nie ni­tro­fo­su z so­la­mi po­ta­so­wy­mi, naj­czę­ściej solą po­ta­so­wą jest chlo­rek po­ta­su.

W Pol­sce ni­tro­fo­ska nie jest pro­du­ko­wa­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitrofural

po­chod­na ni­tro­fu­ra­nu, sub­stan­cja lecz­ni­cza o dzia­ła­niu bak­te­rio­sta­tycz­nym, a w więk­szych stę­że­niach bak­te­rio­bój­czym


Źródła:

SJP.pl

Nitrofurazon

nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bak­te­ryj­ne­go za­wie­ra­ją­ce­go ni­tro­fu­ral


Źródła:

SJP.pl

Nitrogenaza

enzym bak­te­ryj­ny po­bu­dza­ją­cy prze­mia­nę azotu na amo­niak


Ni­tro­ge­na­za – enzym bak­te­ryj­ny zwią­za­ny z asy­mi­la­cją azotu. Jest to biał­ko zło­żo­ne za­wie­ra­ją­ce cen­trum że­la­zo­wo-siar­ko­we i mo­lib­den, rza­dziej wanad. Jest zbu­do­wa­na z dwóch typów jed­no­stek biał­ko­wych. Jed­nost­ka więk­sza, tzw. biał­ko FeMo, skła­da się z 4 łań­cu­chów po­li­pep­ty­do­wych w ukła­dzie α2β2 i za­wie­ra ko­fak­tor FeMo (z ato­ma­mi że­la­za i mo­lib­de­nu). Po jej prze­ciw­nych stro­nach przy­łą­czo­ne są 2 mniej­sze biał­ka że­la­zo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitrogenium

ła­ciń­ska nazwa azotu (pier­wiast­ka che­micz­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Nitrogliceryna

ester kwasu azo­to­we­go i gli­ce­ry­ny; silna sub­stan­cja wy­bu­cho­wa; sto­so­wa­na też jako lek na serce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. ole­i­sta, wy­bu­cho­wa ciecz o wzo­rze su­ma­rycz­nym wzór che­micz­ny|C3H5N3O9., uży­wa­na głów­nie w pro­duk­cji dy­na­mi­tu oraz jako lek roz­sze­rza­ją­cy na­czy­nia krwio­no­śne;


Ni­tro­gli­ce­ry­na, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy azo­ta­nów, ester kwasu azo­to­we­go i gli­ce­ro­lu, sto­so­wa­ny jako bar­dzo wraż­li­wy na ude­rze­nia i inne bodź­ce ma­te­riał wy­bu­cho­wy oraz lek z grupy ni­tra­tów, roz­sze­rza­ją­cy na­czy­nia krwio­no­śne (głów­nie żylne) po­da­wa­ny w ostrych na­pa­dach cho­ro­by nie­dokr­wien­nej serca w celu przer­wa­nia bólu wień­co­we­go. Wbrew naz­wie po­tocz­nej ni­tro­gli­ce­ry­na jest estrem, a nie związ­kiem ni­tro­wym (nie za­wie­ra ugru­po­wań).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nitroglicerynowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z ni­tro­gli­ce­ry­ną, do­ty­czą­cy ni­tro­gli­ce­ry­ny, za­wie­ra­ją­cy ni­tro­gli­ce­ry­nę


Źródła:

Wiktionary

Nitroglikol

Ni­tro­gli­kol (dia­zo­tan gli­ko­lu ety­le­no­we­go), (CH2ONO2)2 – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ni­tro­e­strów, po­chod­na gli­ko­lu ety­le­no­we­go. Sto­so­wa­ny jako kru­szą­cy ma­te­riał wy­bu­cho­wy.

Wła­ści­wo­ści fi­zycz­ne, che­micz­ne i wy­bu­cho­we.

W sta­nie czy­stym i w tem­pe­ra­tu­rze po­ko­jo­wej jest to ole­i­sta, be­zbarw­na, kla­row­na ciecz o gę­sto­ści 1,49 g/cm3. Roz­pu­szcza się w więk­szo­ści roz­pu­szczal­ni­ków or­ga­nicz­nych oprócz te­trach­lo­ro­me­ta­nu (CCl4) i ben­zy­ny.


Źródła:

Wikipedia

Nitroguanidyna

Ni­tro­gu­a­ni­dy­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny o wła­ści­wo­ściach wy­bu­cho­wych z grupy ni­tro­a­min. Biała sub­stan­cja kry­sta­licz­na. W cza­sie II wojny świa­to­wej była wy­ko­rzy­sty­wa­na jako skład­nik pro­chów ni­tro­gli­ce­ry­no­wych bez­bły­sko­wych i ma­ło­e­ro­zyj­nych.


Źródła:

Wikipedia

Nitrokalit

Ni­tro­ka­lit (ni­tryt, niter, sa­le­tra in­dyj­ska, sa­le­tra po­ta­so­wa) – mi­ne­rał z gro­ma­dy azo­ta­nów.

Nazwa na­wią­zu­je do skła­du che­micz­ne­go mi­ne­ra­łu; łac. "ni­tro­ge­nium" = azot, "ka­lium" = potas; okre­śle­nie sa­le­tra po­cho­dzi z łac. "sal pe­trae" = sól skal­na.


Źródła:

Wikipedia

Nitrokrezol

zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny w ochro­nie sadów za­miast kar­bo­li­ny


Źródła:

SJP.pl

Nitroksylina

mie­sza­ni­na estrów kwasu azo­to­we­go i ce­lu­lo­zy; ni­tro­ce­lu­lo­za


Źródła:

SJP.pl

Nitroksylowy

za­wie­ra­ją­cy ni­tro­ce­lu­lo­zę; ni­tro­ce­lu­lo­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Nitrolak

marka la­kie­rów ni­tro­ce­lu­lo­zo­wych


Źródła:

SJP.pl

Nitroleum

od­mia­na li­no­le­um, do któ­re­go pro­duk­cji używa się ni­tro­ce­lu­lo­zy z do­dat­kiem ży­wi­cy


Źródła:

SJP.pl

Nitromannit

zwią­zek che­micz­ny ma­ją­cy wła­ści­wo­ści wy­bu­cho­we


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) chem. or­ga­nicz­ny, wy­bu­cho­wy skład­nik spło­nek de­to­nu­ją­cych sto­so­wa­ny rów­nież w lecz­nict­wie;


Ni­tro­man­nit, hek­sa­a­zo­tan man­ni­to­lu, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, ester kwasu azo­to­we­go i man­ni­tu.

Ma­te­riał wy­bu­cho­wy o pręd­ko­ści de­to­na­cji 8260 m/s przy gę­sto­ści 1,73 g/cm³.

W tem­pe­ra­tu­rze po­ko­jo­wej jest to biała sub­stan­cja kry­sta­licz­na o wła­ści­wo­ściach wy­bu­cho­wych, sto­so­wa­na do wy­ro­bu spło­nek de­to­nu­ją­cych oraz w lecz­nict­wie – ma dzia­ła­nie wa­zo­dy­la­ta­cyj­ne, po­wo­du­je zwiot­cze­nie ścian na­czyń krwio­no­śnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nitronatryt

mi­ne­rał, azo­tan sodu; ni­tra­tyn, sa­le­tra so­do­wa, sa­le­tra chi­lij­ska


Źródła:

SJP.pl

Nitroniowy

jon ni­tro­nio­wy - ka­tion w ni­tro­zie


Źródła:

SJP.pl

Nitroparafina

zwią­zek ni­tro­wy uży­wa­ny jako śro­dek an­ty­ko­ro­zyj­ny, roz­pu­szczal­nik i skład­nik paliw ra­kie­to­wych; ni­tro­al­kan


Źródła:

SJP.pl

Nitropolitura

ro­dzaj la­kie­ru ni­tro­ce­lu­lo­zo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Nitroprusydek

nie­or­ga­nicz­na sól sto­so­wa­na m.in. do wy­kry­wa­nia siar­ki w związ­kach or­ga­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Nitrotoluen

po­chod­na to­lu­e­nu, któ­rej czą­stecz­ki za­wie­ra­ją jedną lub kilka grup ni­tro­wych


Źródła:

SJP.pl

Nitrować

two­rzyć zwią­zek ni­tro­wy (za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­wą -NO2)


Źródła:

SJP.pl

Nitrowy

grupa ni­tro­wa - grupa skła­da­ją­ca się z jed­ne­go atomu azotu i dwóch ato­mów tlenu


Źródła:

SJP.pl

Nitroza

rozt­wór tlen­ków azotu w stę­żo­nym kwa­sie siar­ko­wym, za­wie­ra­ją­cy jako głów­ny skład­nik kwas ni­tro­zy­lo­siar­ko­wy; żrąca, tru­ją­ca ciecz be­zbarw­na lub żół­ta­wa, o ostrym, du­szą­cym za­pa­chu; sto­so­wa­na do pro­duk­cji ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych oraz barw­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Nitrozamina

po­chod­na aminy pow­sta­ją­ca w re­ak­cji amin z azo­ty­na­mi; ni­tro­zo­a­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Nitrozaminy

po­chod­na aminy pow­sta­ją­ca w re­ak­cji amin z azo­ty­na­mi; ni­tro­zo­a­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Nitrozoamina

po­chod­na aminy pow­sta­ją­ca w re­ak­cji amin z azo­ty­na­mi; ni­tro­za­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Nitrozować

prze­pro­wa­dzać re­ak­cję pro­wa­dzą­cą do otrzy­ma­nia ni­tro­zoz­wiąz­ków


Źródła:

SJP.pl

Nitrozozwiązek

zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­zo­wą –NO; zwią­zek ni­tro­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Nitrozwiązek

zwią­zek or­ga­nicz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­wą (jedną lub wię­cej) w czą­stecz­ce; zwią­zek ni­tro­wy


Źródła:

SJP.pl

Nitrozwiązki

zwią­zek or­ga­nicz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­wą (jedną lub wię­cej) w czą­stecz­ce; zwią­zek ni­tro­wy


Ni­troz­wiąz­ki – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne za­wie­ra­ją­ce grupę ni­tro­wą -NO2, w któ­rej atom azotu jest bez­poś­red­nio po­łą­czo­ny z ato­mem węgla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitryfikacja

ut­le­nia­nie amo­nia­ku do azo­ta­nów(III) oraz ut­le­nia­nie azo­ta­nów(III) do azo­ta­nów(V)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. ut­le­nie­nie amo­nia­ku do azo­ty­nów i azo­ty­nów do azo­ta­nów prze­pro­wa­dza­ny przez bak­te­rie ni­try­fi­ka­cyj­ne;


Ni­try­fi­ka­cja – pro­ces ut­le­nia­nia amo­nia­ku i soli amo­no­wych do azo­ty­nów i azo­ta­nów pro­wa­dzo­ny przez bak­te­rie ni­try­fi­ka­cyj­ne.

Azo­ta­ny pow­sta­łe w tym pro­ce­sie mogą zo­stać przys­wo­jo­ne przez ro­śli­ny lub ule­gać aku­mu­la­cji, czego efek­tem może być pow­sta­nie złóż sa­le­try.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nitryfikacyjny

zwią­za­ny z ni­try­fi­ka­cją


Źródła:

SJP.pl

Nitryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­trią, do­ty­czą­cy Ni­trii


Źródła:

Wiktionary

Nitryl

tru­ją­cy zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­chod­na cy­ja­no­wo­do­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­try­lo­wą −C≡N;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitryle

tru­ją­cy zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­chod­na cy­ja­no­wo­do­ru


Ni­try­le – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne za­wie­ra­ją­ce grupę ni­try­lo­wą, po­chod­ne cy­ja­no­wo­do­ru, o wzo­rze ogól­nym #PATRZ.

Ace­to­ni­tryl i ben­zo­ni­tryl sto­so­wa­ne są jako roz­pu­szczal­ni­ki, a akry­lo­ni­tryl jako mo­no­mer do otrzy­my­wa­nia po­lia­kry­lo­ni­try­lu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nitrylowy

→ ni­tryl


Patrz:nitryl

Źródła:

SJP.pl

Nitryt

azo­tan po­ta­su - po­kła­dy w In­diach, na Cej­lo­nie i w Chile; sa­le­tra po­ta­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Nitrytowy

→ ni­tryt


Patrz:nitryt

Źródła:

SJP.pl

Nitrzanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nitry


Źródła:

Wiktionary

Nitrzanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nitry


Źródła:

Wiktionary

Nitrzański

→ Nitra (mia­sto na Sło­wa­cji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nitrą, do­ty­czą­cy Nitry (mia­sta lub rzeki)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nitsch

[czy­taj: nicz] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niuans

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) dro­biaz­go­wa, szcze­gó­ło­wa róż­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drob­na, sub­tel­na róż­ni­ca, ledwo do­strze­gal­na zmia­na; od­cień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuansik

zdrob­nie­nie od: niu­ans


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: niu­ans


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuansowanie

we włó­kien­nict­wie: ko­ry­go­wa­nie od­cie­nia barw­ni­ka przez do­da­nie małej ilo­ści in­nych barw­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|niu­an­so­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuansować

wy­chwy­ty­wać i uka­zy­wać sub­tel­ne, słabo do­strze­gal­ne róż­ni­ce mię­dzy po­dob­ny­mi rze­cza­mi, zja­wi­ska­mi itp.


cza­sow­nik

 (1.1) uka­zy­wać / wy­do­by­wać sub­tel­ne, led­wie do­strze­gal­ne szcze­gó­ły / róż­ni­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuansowość

moż­li­wość do­strze­że­nia sub­tel­nych róż­nic


Źródła:

SJP.pl

Niuansowy

za­wie­ra­ją­cy niu­an­se, do­ty­czą­cy sub­tel­nych róż­nic


przy­miot­nik

 (1.1) po­le­ga­ją­cy na niu­an­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuch

1. po­tocz­nie: po­wo­nie­nie, nos
2. po­tocz­nie: wy­czu­cie, in­tu­i­cja
3. prze­sta­rza­le: szczyp­ta ta­ba­ki; dziś czę­ściej jako jed­no­ra­zo­wa por­cja nar­ko­ty­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szczyp­ta ta­ba­ki; jed­no­ra­zo­we uży­cie ta­ba­ki

 (1.2) żart. zmysł po­wo­nie­nia

 (1.3) pot. szyb­kie roz­poz­na­nie cze­goś in­stynk­tem


Niuch (ang. "Snuff") – po­wieść Terry’ego Prat­chet­ta, trzy­dzie­sta dzie­wią­ta z serii "Świat Dysku". Książ­ka jest ko­lej­ną czę­ścią przy­gód o Stra­ży Miej­skiej Ankh-Mor­pork.

Po­wieść w pol­skim tłu­ma­cze­niu Pio­tra W. Cho­le­wy uka­za­ła się 10 kwiet­nia 2012 roku na­kła­dem wy­daw­nict­wa Pró­szyń­ski i S-ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|niu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Niuchać

1. wcią­gać w nos, np. ta­ba­kę; po­tocz­nie: po­cią­gać nosem, wą­chać, wę­szyć;
2. pot. szpe­rać, tro­pić, wę­szyć


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­niu­chać)

 (1.1) pot. wą­chać, wę­szyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niue

1. wyspa na Oce­a­nie Spo­koj­nym;
2. te­ry­to­rium sto­wa­rzy­szo­ne z Nową Ze­lan­dią, na wy­spie o tej samej naz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. po­li­ne­zyj­ska wyspa w Oce­a­nii

 (1.2) geogr. polit. pań­stwo na wy­spie Niue (1.1) ze sto­li­cą w Alofi;

 (1.3) grupa et­nicz­na rdzen­nych miesz­kań­ców Niue (1.1);


(ang. wym. []) – te­ry­to­rium sto­wa­rzy­szo­ne Nowej Ze­lan­dii, po­ło­żo­ne na wy­spie ko­ra­lo­wej na Oce­a­nie Spo­koj­nym w Po­li­nez­ji. Nazwa po­cho­dzi od dwóch słów: "niu" („palma ko­ko­so­wa”) oraz "e" („oglą­dać, pa­trzeć”).

Po­ło­żo­na jest ok. 2400 km na pół­noc­ny wschód od Nowej Ze­lan­dii, w trój­ką­cie ut­wo­rzo­nym przez Wyspy Cooka, Tonga oraz Samoa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niuejdżowski

→ New Age; ne­wa­ge'owy, ne­wa­ge'owski


Źródła:

SJP.pl

Niueński

→ Niue (te­ry­to­rium)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niue, do­ty­czą­cy Niue


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuhempszyr

ame­ry­kań­ska rasa kur ogól­no­u­żyt­ko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. jedna z ras kur;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuhempszyry

rasa kur


Źródła:

SJP.pl

Niukża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie czy­tyj­skim i amur­skim; prawy do­pływ Olok­my;


Niuk­ża (ros. Нюкжа) – rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie czy­tyj­skim i amur­skim; prawy do­pływ Olok­my. Dłu­gość 583 km; po­wierzch­nia do­rze­cza 32 100 km²; śred­ni rocz­ny prze­pływ przy uj­ściu 310 m³/s.

Źró­dła na wschod­nim krań­cu gór Olok­miń­ski Sta­no­wik; w gór­nym biegu pły­nie w kie­run­ku pół­noc­no-wschod­nim; licz­ne progi; w dol­nym biegu w kie­run­ku pół­noc­no-za­chod­nim wzdłuż Pasma Sta­no­we­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niulakita

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;


Niu­la­ki­ta – najm­niej­sza wyspa ko­ra­lo­wa (dy­strykt, okręg) Tu­va­lu. W 2002 roku na wy­spie miesz­ka­ło 35 osób. Eu­ro­pej­czy­cy od­kry­li atol 29 sierp­nia 1595 roku. Po­now­ne od­kry­cie wyspy na­stą­pi­ło 6 li­sto­pa­da 1821 roku. Wów­czas Niu­la­ki­tę zlo­ka­li­zo­wał sta­tek do­wo­dzo­ny przez Ge­or­ge'a Bar­ret­ta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niunia

niuń­ka;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niuń­cia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka;
3. po­tocz­nie: osoba nie­za­rad­na, bar­dzo nie­śmia­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lek­cew. osoba, zwy­kle ko­bie­ta, nie­po­rad­na, zaw­sty­dzo­na

 (1.2) pieszcz. pot. dziec­ko, dziew­czyn­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niuniaczek

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym; niu­niek, niu­niuś


Źródła:

SJP.pl

Niunieczka

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niu­nia, niuń­ka, niuń­cia, niu­niu­sia, niu­sia


Źródła:

SJP.pl

Niuniek

niu­nia;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niuń­cia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka;
3. po­tocz­nie: osoba nie­za­rad­na, bar­dzo nie­śmia­ła


Źródła:

SJP.pl

Niuniusia

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym; niu­niek, niu­nia­czek


Źródła:

SJP.pl

Niuniuś

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym; niu­niek, niu­nia­czek


Źródła:

SJP.pl

Nius

news;
1. po­tocz­nie: sen­sa­cyj­na wia­do­mość z ostat­niej chwi­li;
2. śro­do­wi­sko­wo: wia­do­mość w in­ter­ne­to­wej gru­pie dy­sku­syj­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) świe­ża wia­do­mość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niusia

zdrob­nie­nie od: Anna (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Niutao

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;


Niu­tao – wyspa ko­ra­lo­wa na­le­żą­ca do ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu, o po­wierzch­ni ok. 2,53 km². Znaj­du­ją się na niej dwie osady – Teava i Kulia. W 2012 roku na wy­spie miesz­ka­ło 606 osób[]. Eu­ro­pej­czy­cy od­kry­li atol w 1825 roku.

Na Niu­tao znaj­du­je się szko­ła pod­sta­wo­wa (We­bley Pri­ma­ry Scho­ol) i przedsz­ko­le (Niu­tao Pre-Scho­ol) (stan na 2014 rok).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niuton

jed­nost­ka siły w Ukła­dzie SI; new­ton


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jed­nost­ka siły w ukła­dzie SI;


\right]


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niutonometr

fi­zy­ka: jed­nost­ka mo­men­tu siły


\right]


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niutonowski

taki jak u New­to­na, wy­wo­dzą­cy się z praw me­cha­ni­ki New­to­na; new­to­now­ski


Źródła:

SJP.pl

Niuńcia

niuń­ka;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niu­nia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Niuńka

niu­nia;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niuń­cia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka;
3. po­tocz­nie: osoba nie­za­rad­na, bar­dzo nie­śmia­ła


Źródła:

SJP.pl

Niva

model sa­mo­cho­du marki Łada


Niva (do 1949 "Hart­ma­ni­ce") – gmina w Cze­chach, w po­wie­cie Pro­ście­jów, w kraju oło­mu­niec­kim. We­dług da­nych z dnia 1 stycz­nia 2012 li­czy­ła 322 miesz­kań­ców.

Po­ło­żo­na jest na wy­ży­nie dra­hań­skiej, na za­chód od Pro­ście­jo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nivea

marka kos­me­ty­ków


Nivea ( ni­ve­us – śnież­no­bia­ły) – linia pro­duk­tów kos­me­tycz­nych mię­dzy­na­ro­do­we­go kon­cer­nu Be­iers­dorf AG z Ham­bur­ga w Niem­czech.

Pier­wszym pro­duk­tem tej linii było Nivea Seife ("mydło Nivea"), które zo­sta­ło wpro­wa­dzo­ne na rynek w 1906 przez firmę „Be­iers­dorf & Co”, któ­rej wła­ści­cie­lem był wów­czas Oskar Tro­plo­witz, far­ma­ce­u­ta, uro­dzo­ny w 1863 w Gli­wi­cach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niven

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Nivôse

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nazwa czwar­te­go mie­sią­ca we fran­cu­skim ka­len­da­rzu re­wo­lu­cyj­nym;


Nivôse (z łac. "ni­vo­sus" = 'śnież­ny') – czwar­ty mie­siąc we fran­cu­skim ka­len­da­rzu re­wo­lu­cyj­nym, pier­wszy mie­siąc zimy. Trwał od 21 grud­nia do 19 stycz­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niwa

1. po­e­tyc­ko: pole, zie­mia upraw­na;
2. prze­no­śnie: za­kres czy­jejś dzia­łal­no­ści;
3. ser po­dob­ny do rok­fo­ra, pro­du­ko­wa­ny prze­de wszyst­kim w Cze­chach i Sło­wa­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. pole upraw­ne

 (1.2) podn. za­kres, sfera ja­kiejś lub czy­jejś dzia­łal­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niwacja

ero­zyj­ne dzia­ła­nie śnie­gu po­przez na­prze­mien­ne top­nie­nie i za­ma­rza­nie


Źródła:

SJP.pl

Niwalny

1. od­no­szą­cy się do ob­sza­rów po­kry­tych wiecz­nym śnie­giem (np. kli­mat ni­wal­ny, pię­tro ni­wal­ne);
2. or­ga­nizm ni­wal­ny - ro­śli­na lub zwie­rzę ży­ją­ce na śnie­gu; or­ga­nizm hie­mal­ny, or­ga­nizm na­śnież­ny, krio­biont


Źródła:

SJP.pl

Niwchijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niw­cha­mi, do­ty­czą­cy Niw­chów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język niw­chij­ski;


Źródła:

Wiktionary

Niwecznik

daw­niej: biał­ko oso­cza wyt­wa­rza­ne przez lim­fo­cy­ty, po­sia­da­ją­ce zdol­ność roz­poz­na­nia an­ty­ge­nu; im­mu­no­glo­bu­li­na, an­ty­cia­ło, prze­ciw­cia­ło


Źródła:

SJP.pl

Niweczyć

ni­szczyć coś do­szczęt­nie; uda­rem­niać, uni­ce­stwiać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zni­we­czyć)

 (1.1) po­zba­wiać war­to­ści, obra­cać wni­wecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niwelacja

1. w tech­ni­ce: wy­rów­na­nie ja­kiejś po­wierzch­ni;
2. usta­la­nie wy­so­ko­ści punk­tów w te­re­nie za po­mo­cą po­mia­rów ge­o­de­zyj­nych;
3. lik­wi­do­wa­nie róż­nic


Ni­we­la­cja, po­mia­ry wy­so­ko­ścio­we – ge­o­de­zyj­ne wyz­na­cza­nie róż­ni­cy wy­so­ko­ści po­mię­dzy punk­ta­mi te­re­no­wy­mi. Wy­róż­nia się na­stę­pu­ją­ce ro­dza­je ni­we­la­cji:

Do wy­ko­na­nia po­mia­rów wy­so­ko­ścio­wych nie­zbęd­ne są ni­we­la­tor lub te­o­do­lit (ta­chi­metr) oraz łata ni­we­la­cyj­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niwelacyjny

zwią­za­ny z ni­we­la­cją


Źródła:

SJP.pl

Niwelator

le­wel­ler; czło­nek ra­dy­kal­ne­go an­giel­skie­go ugru­po­wa­nia gło­szą­ce­go w XVIIw ideę po­wszech­nej rów­no­ści oby­wa­te­li


Ni­we­la­tor – in­stru­ment ge­o­de­zyj­ny, umoż­li­wia­ją­cy po­miar róż­ni­cy wy­so­ko­ści (ni­we­la­cji) po­mię­dzy punk­ta­mi po­mia­ro­wy­mi.

Naj­czę­ściej ni­we­la­to­ra używa się wraz z trój­no­gim sta­ty­wem, na któ­rym mon­tu­je się go za po­mo­cą śruby. Po zgrub­nym spo­zio­mo­wa­niu ni­we­la­to­ra (czyli do­pro­wa­dze­niu jego osi głów­nej do po­ło­że­nia pio­no­we­go przy po­mo­cy li­bel­li okrą­głej "pu­deł­ko­wej") w ni­we­la­to­rach li­bel­lo­wych trze­ba ręcz­nie spo­zio­mo­wać rur­ko­wą li­bel­lę ni­we­la­cyj­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niweleta

pro­sta o żą­da­nym spad­ku, która łączy na pro­fi­lu po­dłuż­nym punk­ty pro­jek­to­wa­ne­go dna rowu lub spad­ku wy­ro­bi­ska


Ni­we­le­ta – linia łą­czą­ca punk­ty wy­so­ko­ścio­we, wyz­na­cza­ją­ce pro­jek­to­wa­ny pro­fil bu­dow­li, np. ko­ro­ny drogi lub na­sy­pu, dna rowu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niwelistyczny

→ ni­we­lizm


Patrz:niwelizm

Źródła:

SJP.pl

Niwelować

1. w tech­ni­ce: wy­rów­ny­wać po­wierzch­nię te­re­nu do jed­ne­go po­zio­mu; zrów­ny­wać, plan­to­wać;
2. usta­lać wy­so­kość punk­tów w te­re­nie za po­mo­cą po­mia­rów ge­o­de­zyj­nych;
3. książ­ko­wo: usu­wać róż­ni­ce, np. praw­ne, kul­tu­ro­we


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) ła­go­dzić skut­ki cze­goś

 (1.2) zrów­ny­wać dwa różne ele­men­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niwerneński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ni­wer­nią, do­ty­czą­cy Ni­wer­nii


Źródła:

Wiktionary

Niwernia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. daw. lub rzad. kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej Fran­cji, ze sto­li­cą w Ne­vers


Źródła:

Wiktionary

Niwica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niwicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Niwiska

przy­miot­nik od: Ni­wi­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niwiski

przy­miot­nik od: Ni­wi­ska


Ni­wi­ski daw­niej też Ni­wi­ska – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Mo­ko­bo­dy.

Na te­re­nie wsi ut­wo­rzo­no dwa so­łect­wa "Ni­wi­ski I" i "Ni­wi­ski II".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niwiński

naz­wi­sko


Ni­wiń­ski – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niwka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niwkowo

Niw­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Wizna. Leży nad Nar­wią.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jana Chrzci­cie­la w Wiz­nie.


Źródła:

Wikipedia

Niwnica

Niw­ni­ca ( Neunz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Nysa.

Niw­ni­ca to wieś po­ło­żo­na w po­łud­nio­wej czę­ści gminy Nysa. Są­sia­du­je z pię­cio­ma wsia­mi Wysz­ków Ślą­ski, Do­masz­ko­wi­ce, Wierz­bię­ci­ce, Haj­du­ki Ny­skie i Kęp­ni­ca.


Źródła:

Wikipedia

Niwnice

Niw­ni­ce ( Kun­zen­dorf unter dem Walde) – duża, uprze­my­sło­wio­na wieś so­łec­ka w Pol­sce w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, w gmi­nie Lwó­wek Ślą­ski.


Źródła:

Wikipedia

Nix

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) astr. jeden z księ­ży­ców Plu­to­na;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Nixon

naz­wi­sko, np. Ri­chard Nixon (1913-1994), po­li­tyk ame­ry­kań­ski, w la­tach 1969-1974 pre­zy­dent Sta­nów Zjed­no­czo­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nixtamalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. nik­sta­ma­li­za­cja.


Źródła:

Wiktionary

Niy

par­ty­ku­ła

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. nie


Źródła:

Wiktionary

Niydziela

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nie­dzie­la


Źródła:

Wiktionary

Niydźwiydź

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ursus|Lin­na­e­us|ref=tak., niedź­wiedź


Źródła:

Wiktionary

Niz.

skrót od: ni­zi­na (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Nizam

tytuł mu­zuł­mań­skich wład­ców


Nizam – w daw­nych In­diach tytuł wład­ców niek­tó­rych państw mu­zuł­mań­skich, zwła­szcza Haj­da­ra­ba­du i Ah­mad­na­ga­ru. W węż­szym sen­sie od­no­si się do wład­ców Haj­da­ra­ba­du z dy­na­stii za­ło­żo­nej na po­cząt­ku XVIII w. przez Asafa Dżaha.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nizaryta

czło­nek ra­dy­kal­ne­go ugru­po­wa­nia re­li­gij­ne­go mu­zuł­mań­skich is­ma­i­li­tów; asa­syn


Źródła:

SJP.pl

Nizarytka

→ ni­za­ry­ta; asa­syn­ka


Źródła:

SJP.pl

Nizać

naw­le­kać coś na nitkę, sznu­rek itp.; ści­bić; ści­bać


Źródła:

SJP.pl

Nizielski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Nizieński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nizina

1. forma uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu, ob­szar le­żą­cy na wy­so­ko­ści od 0 do 300 m n.p.m.;
2. nisko po­ło­żo­ne miej­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. ob­szar le­żą­cy na wy­so­ko­ści od 0 do 200 m n.p.m.


Ni­zi­na – rów­nin­na lub pra­wie rów­nin­na wiel­ka forma uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu, ob­szar le­żą­cy na wy­so­ko­ści od 0 do 300 m n.p.m.

Ni­zi­ny sta­no­wią 1/3 po­wierzch­ni wszyst­kich kon­ty­nen­tów. Roz­le­głe ob­sza­ry ni­zin­ne noszą nazwę niżu. Na mapie hip­so­me­trycz­nej oz­na­czo­ne są jas­no­zie­lo­nym ko­lo­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nizinka

zdrob­nie­nie od: ni­zi­na


Źródła:

SJP.pl

Nizinny

1. zwią­za­ny z ni­zi­ną, ma­ją­cy cechy ni­zi­ny;
2. ży­ją­cy, upra­wia­ny na ni­zi­nie


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ni­zi­ny; po­ło­żo­ny w ni­zi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Nizioł

naz­wi­sko


Ni­zioł właśc. To­masz Ni­ziń­ski (ur. 21 stycz­nia 1984 w Kra­ko­wie) znany rów­nież jako Ni­ziek – pol­ski raper. Czło­nek ze­spo­łów Syn­dy­kat i Szaj­ka oraz ko­lek­ty­wu Ciem­na Stre­fa. Muzyk współ­pra­co­wał po­nad­to m.in. z ta­ki­mi wy­ko­naw­ca­mi jak: Dudek P56, Egon, Kali, Lu­ka­sy­no, NON Ko­nek­sja oraz Popek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niziołek

1. nie­wy­so­ka isto­ta ze świa­ta fan­ta­sy;
2. niski czło­wiek; kny­pek, ka­ry­pel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) fant. liter. isto­ta ni­skie­go wzro­stu cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się krępą bu­do­wą ciała i du­ży­mi sto­pa­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. niski osob­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niziołkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do ni­zioł­ka, zwią­za­ny z ni­zioł­kiem


Źródła:

Wiktionary

Niziurski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niziusieńki

zdrob­nie­nie od: niski


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niziuteńki

zdrob­nie­nie od: niski


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niziutki

zdrob­nie­nie od: niski


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: niski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niziuśki

zdrob­nie­nie od: niski


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Nizyna

po­li­cy­klicz­ny pep­tyd uży­wa­ny jako do­da­tek przy pro­duk­cji serów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. wie­lo­pier­ście­nio­wy pep­tyd wyt­wa­rza­ny przez bak­te­rię mle­ko­wą nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lac­to­coc­cus lac­tis|ref=tak., ma­ją­cy wła­ści­wo­ści an­ty­bak­te­ryj­ne, uży­wa­ny jako kon­ser­want;


Ni­zy­na – po­li­cy­klicz­ny pep­tyd skła­da­ją­cy się z 34 ami­nok­wa­sów. Ni­zy­na wyt­wa­rza­na jest w pro­ce­sie fer­men­ta­cji przez bak­te­rie kwasu mle­ko­we­go "Lac­to­coc­cus lac­tis". Za­li­cza się do bak­te­rio­cyn, jest an­ty­bio­ty­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Nią

forma za­im­ka.

 (1.1) B. lp. od: ona

 (1.2) N. lp. od: ona


Źródła:

Wiktionary

Nić

1. bar­dzo cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia itp.;
2. cien­kie włó­kno pow­sta­łe z wy­dzie­li­ny z gru­czo­łów pa­ją­ków lub pocz­wa­rek mo­ty­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­kie włó­kno uży­wa­ne np. do szy­cia

 (1.2) długi, cien­ki obiekt przy­po­mi­na­ją­cy nić (1.1)

 (1.3) zob. nici.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niźli

prze­sta­rza­łe: przy­i­mek lub spój­nik przy­łą­cza­ją­cy wy­ra­że­nie okre­śla­ją­ce pod­sta­wę po­rów­na­nia; niż, ani­że­li, ni­że­li


spój­nik

 (1.1) daw. niż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niźliby

"niźli" po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Niż

1. roz­le­gła ni­zi­na;
2. prze­no­śnie: naj­niż­szy stan, po­ziom cze­goś;
3. ob­szar ni­skie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. oś­ro­dek ni­skie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go;

 (1.2) ob­szar, punkt, chwi­la, w któ­rym jakaś wiel­kość osią­ga małą war­tość

 (1.3) geogr. ni­zi­na obej­mu­ją­ca roz­le­głe ob­sza­ry;

spój­nik

 (2.1) …uży­wa­ny przy po­rów­na­niach, słu­żą­cy do wy­ra­że­nia, że dana cecha opi­su­ją­ca wy­ra­że­nia przed i za spój­ni­kiem sil­niej wy­stę­pu­je w zwro­cie przed spój­ni­kiem; słu­żą­cy do pod­kre­śla­nia róż­nic mię­dzy ta­ki­mi wy­ra­że­nia­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ni­zi­na


Źródła:

Wiktionary

Niżanin

miesz­ka­niec Niska


Źródła:

SJP.pl

Niżanka

miesz­kan­ka Niska


Źródła:

SJP.pl

Niżankowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Niżański

przy­miot­nik od: Nisko (daw­niej­sze Niż­sko); niski


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Niska, zwią­za­ny z Ni­skiem, po­cho­dzą­cy z Niska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niżbik

mu­chów­ka z ro­dzi­ny ło­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Niżby

"niż" (spój­nik) po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Niżej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nisko


Źródła:

SJP.pl

Niżeli

przy­i­mek lub spój­nik przy­łą­cza­ją­cy wy­ra­że­nie okre­śla­ją­ce pod­sta­wę po­rów­na­nia; niż, niźli, ani­że­li


spój­nik

 (1.1) książk. …wpro­wa­dza­ją­cy człon po­rów­na­nia, uwy­dat­nia­ją­cy, że cecha lub stan w zda­niu na­drzęd­nym wy­stę­pu­je w więk­szym stop­niu; niż, ani­że­li, od

 (1.2) przest. …uwy­dat­nia­ją­cy sto­su­nek prze­ciw­staw­ny, wpro­wa­dza­ją­cy treść odrzu­ca­ną, po­mi­ja­ną lub uz­na­ną za mniej po­żą­da­ną na rzecz ele­men­tu na­drzęd­ne­go; a nie, za­miast

 (1.3) daw. …wpro­wa­dza­ją­cy zda­nie po­drzęd­ne okre­śla­ją­ce czyn­ność póź­niej­szą w sto­sun­ku do zda­rze­nia głów­ne­go lub wyz­na­cza­ją­cy kres jego trwa­nia; zanim, nim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niżeliby

"ni­że­li" po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Niżli

daw­niej: przy­i­mek lub spój­nik przy­łą­cza­ją­cy wy­ra­że­nie okre­śla­ją­ce pod­sta­wę po­rów­na­nia; niż, ani­że­li, ni­że­li, niźli


Źródła:

SJP.pl

Niżliby

"niżli" po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Niżniekamsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, nad Kamą;


Niż­nie­kamsk ( Нижнекамск) – mia­sto w Rosji (Ta­tar­stan), nad Kamą. Liczy około 240 tys. miesz­kań­ców (2020). Pier­wsza za­bu­do­wa po­ja­wi­ła się na po­cząt­ku lat 60. jako osied­le ro­bot­ni­cze dla za­ło­gi pow­sta­ją­cej fa­bry­ki. Ogól­ny plan mia­sta za­czę­to opra­co­wy­wać w 1958 r. W 1961 r. roz­po­czę­to bu­do­wę mia­sta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niżniekamski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nie­kam­skiem, do­ty­czą­cy Niż­nie­kam­ska


Źródła:

Wiktionary

Niżniewartowsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto wy­dzie­lo­ne i port nad Obem po­ło­żo­ne w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie tiu­meń­skim;


Niż­nie­war­towsk (ros. Нижневартовск) – mia­sto, port nad Obem po­ło­żo­ne w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie tiu­meń­skim, w Chat­ny-Man­syj­skim Okrę­gu Au­to­no­micz­nym – Ju­grze. Niż­nie­war­towsk sta­no­wi oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny Re­jo­nu Niż­nie­war­tow­skie­go, sam jed­nak w skład tego re­jo­nu nie wcho­dzi, sta­no­wiąc mia­sto wy­dzie­lo­ne Chan­ty-Man­syj­skie­go OA – Jugry.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Niżniewartowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nie­war­tow­skiem, do­ty­czą­cy Niż­nie­war­tow­ska


Źródła:

Wiktionary

Niżnik

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. fi­gu­ra w kar­tach nie­miec­kich i pol­skich od­po­wia­da­ją­ca wa­le­to­wi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niżnonowogrodzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nym No­wo­gro­dem, do­ty­czą­cy Niż­ne­go No­wo­gro­du


Źródła:

Wiktionary

Niżnotagilski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nym Ta­gi­łem, do­ty­czą­cy Niż­ne­go Ta­gi­łu


Źródła:

Wiktionary

Niżny

daw­niej: nisko po­ło­żo­ny, dolny, ni­zin­ny


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. geogr. dolny, le­żą­cy po­ni­żej

 (1.2) daw. ni­zin­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niżowiec

daw­niej: miesz­ka­niec ob­sza­ru nad Dnie­prem; Za­po­ro­żec


Źródła:

SJP.pl

Niżowy

1. przy­miot­nik od: niż (roz­le­gła ni­zi­na), np. bu­czy­na ni­żo­wa;
2. przy­miot­nik od: niż (ob­szar ni­skie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go), np. układ ni­żo­wy;
3. rzad­ko: przy­miot­nik od: niż (prze­no­śnie: naj­niż­szy stan, po­ziom cze­goś)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. biol. od­no­szą­cy się do niżu, ma­ją­cy zwią­zek z niżem

 (1.2) me­te­o­rol. od­no­szą­cy się do niżu ba­rycz­ne­go, ma­ją­cy zwią­zek z niżem ba­rycz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Niższość

mniej­sze zna­cze­nie lub war­tość kogoś lub cze­goś wobec innej osoby lub rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Niższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niski


Źródła:

SJP.pl

Niżyński

naz­wi­sko


Ni­żyń­ski (oryg. "Ni­jin­sky") – film bio­gra­ficz­ny z 1980 roku w re­ży­se­rii Her­ber­ta Rossa. Sce­na­riusz do filmu pow­stał na pod­sta­wie pa­mięt­ni­ków Wac­ła­wa Ni­żyń­skie­go oraz książ­ki jego żony Ro­mo­li de Pulsz­ky "Life of Ni­jin­sky".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Niżówka

okres ni­skich sta­nów wody w rzece, wy­wo­ła­ny zmniej­szo­nym za­si­la­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hy­drol. okre­so­we ob­ni­że­nie sta­nów wody w cie­kach po­wierzch­nio­wych;


Ni­żów­ka – okre­so­we ob­ni­że­nie sta­nów wody w cie­kach po­wierzch­nio­wych (rzeki, stru­mie­nie), po­ni­żej umow­nie przy­ję­tych war­to­ści gra­nicz­nych. Pow­sta­je na sku­tek nie­do­bo­ru za­si­la­nia at­mos­fe­rycz­ne­go, zma­ga­zy­no­wa­nia wody w po­kry­wie śnież­nej, a także przer­wa­nia za­si­la­nia po­dziem­ne­go w wy­ni­ku prze­marz­nię­cia po­dło­ża i zlo­dze­nia czę­ści prze­kro­ju po­przecz­ne­go rzeki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Niżówkowy

→ ni­żów­ka


Patrz:niżówka

Źródła:

SJP.pl