Męcik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Męcimir

dawne imię mę­skie


Mę­ci­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Męci-" („gnę­bić, drę­czyć”, też: „wzbu­rzać, trząść”) i "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Praw­do­po­dob­nie oz­na­cza­ło „ten, kto na­ru­sza pokój”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męcina

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Mę­ci­na – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie li­ma­now­skim, w gmi­nie Li­ma­no­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mę­ci­na. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męcinecki

przy­miot­nik od: Mę­cin­ka


Źródła:

SJP.pl

Męcinka

1. wieś w Pol­sce;
2. rzeka w Pol­sce;
3. potok w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męcyrz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. waga sprę­ży­no­wa


Źródła:

Wiktionary

Męczarnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś co bar­dzo męczy


Źródła:

Wiktionary

Męczelka

mę­czel­ka sy­be­ryj­ska - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny mę­czel­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Męczelkowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kos­krzy­dłych


Mę­czel­ko­wa­te (Bra­co­ni­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kos­krzy­dłych. Larwy mę­czel­ko­wa­tych są pa­so­ży­ta­mi larw in­nych owa­dów, naj­czę­ściej mo­ty­li. Po za­koń­cze­niu roz­wo­ju opu­szcza­ją ofia­rę, a na­stęp­nie bu­du­ją owal­ne ko­ko­ny, w któ­rych na­stę­pu­je prze­pocz­war­cze­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męczelkowaty

o ce­chach mę­czel­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Męczelnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. rel. mę­czen­nik


Źródła:

Wiktionary

Męczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Męczenino

Mę­cze­ni­no – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Ra­dza­no­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Męczennica

1. ko­bie­ta cier­pią­ca w imię swych prze­ko­nań, zwła­szcza re­li­gij­nych; cier­pięt­ni­ca, mę­czen­nicz­ka;
2. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny mę­czen­ni­co­wa­tych; pas­si­flo­ra;
3. mę­czen­ni­ca ja­dal­na - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny mę­czen­ni­co­wa­tych; ma­ra­ku­ja, ma­ra­cu­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kult. rel. ko­bie­ta, która zgi­nę­ła za wiarę lub inną ideę

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pas­si­flo­ra|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­ca do ro­dzi­ny mę­czen­ni­co­wa­tych;

 (1.3) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju mę­czen­ni­ca (1.2)


Mę­czen­ni­ca ("Pas­si­flo­ra" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny mę­czen­ni­co­wa­tych ("Pas­si­flo­ra­ce­ae" Juss. ex Kunth in Humb.). Obej­mu­je co najm­niej 513–567 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w stre­fach mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej i podz­wrot­ni­ko­wej obu Ame­ryk, 24 ga­tun­ki rosną poza tym także w Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej, w pół­noc­nej Au­stra­lii i na wy­spach Oce­a­nu Spo­koj­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męczennicowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pas­si­flo­ra­ce­ae|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin z rzędu mal­pi­giow­ców;


Mę­czen­ni­co­wa­te ("Pas­si­flo­ra­ce­ae" Juss. ex Kunth in Humb.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu mal­pi­giow­ców ("Mal­pig­hia­les"). Obej­mu­je w uję­ciu sy­ste­mów APG 27 ro­dza­jów z 975 ga­tun­ka­mi. W daw­niej­szych sy­ste­mach na­le­żą­ce tu ro­śli­ny zwy­kle roz­dzie­la­no do trzech ro­dzin, obec­nie ma­ją­cych sta­tus po­dro­dzin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męczennicowaty

o ce­chach mę­czen­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Męczennicowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Męczennictwo

mę­czeń­stwo;
1. zno­sze­nie cier­pień i prze­śla­do­wań w imię wyż­szych war­to­ści;
2. śmierć z po­wo­du wyz­na­wa­nej wiary lub wyż­szych war­to­ści


Źródła:

SJP.pl

Męczenniczka

ko­bie­ta cier­pią­ca w imię swych prze­ko­nań, zwła­szcza re­li­gij­nych; cier­pięt­ni­ca, mę­czen­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Męczennik

czło­wiek, który po­niósł śmierć, zwy­kle w cier­pie­niu, w obro­nie wiary lub prze­ko­nań


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. ktoś, kto po­niósł śmierć za wiarę i zwy­kle zo­stał wy­nie­sio­ny na oł­ta­rze;

 (1.2) przen. osoba, która cier­pi z po­wo­du swych prze­ko­nań


Mę­czen­nik ( μάρτυς, μάρτυρας, mar­tyr, „świa­dek”) – osoba, która zgi­nę­ła lub cier­pia­ła w obro­nie swo­jej wiary lub prze­ko­nań.

W chrze­ści­jań­stwie, okre­śle­nie to funk­cjo­nu­je w sto­sun­ku do czło­wie­ka, który zo­stał uśmier­co­ny przez prze­śla­dow­cę za wiarę w Je­zu­sa Chry­stu­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męczeński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mę­czeń­stwem


Źródła:

Wiktionary

Męczeństwo

mę­czen­nict­wo;
1. zno­sze­nie cier­pień i prze­śla­do­wań w imię wyż­szych war­to­ści;
2. śmierć z po­wo­du wyz­na­wa­nej wiary lub wyż­szych war­to­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zno­sze­nie mąk (prze­waż­nie z po­wo­dów re­li­gij­nych bądź po­li­tycz­nych)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczliwość

nad­mier­ne mę­cze­nie się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skłon­ność do szyb­kie­go mę­cze­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczliwy

taki, który szyb­ko się męczy; sła­bo­wi­ty, wraż­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Męczybuła

żar­to­bli­wie:
1. męż­czyz­na uciąż­li­wy, gło­śno na­rze­ka­ją­cy, za­mę­cza­ją­cy in­nych swo­i­mi spra­wa­mi; mę­czy­buł­ka, ję­czy­du­sza, mę­czy­du­sza;
2. pie­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) żart. gw-pl|War­sza­wa. pie­karz

 (1.2) gw-pl|War­sza­wa. ro­bot­nik, któ­re­mu cięż­ko idzie ro­bo­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczydusza

(r. męski) po­tocz­nie o nud­nym męż­czyź­nie


Źródła:

SJP.pl

Męczyn

Mę­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Mo­ko­bo­dy. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad rzeką Li­wiec.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jad­wi­gi w Mo­ko­bo­dach.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Męczyć

1.
a) za­da­wać męki, spra­wiać cier­pie­nie
b) po­wo­do­wać zmę­cze­nie, nu­dzić, nużyć, za­drę­czać
c) pot. robić coś z wy­sił­kiem albo przez dłuż­szy czas bez więk­szych re­zul­ta­tów
2. mę­czyć się:
a) cier­pieć
b) tru­dzić się, bie­dzić się (nad czymś)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­da­wać męki, drę­czyć

 (1.2) do­ku­czać

 (1.3) nużyć

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mę­czyć się

 (2.1) sta­wać się zmę­czo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Męcząco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mę­czą­cy


Źródła:

Wiktionary

Męczący

do­kucz­li­wy, do­le­gli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) po­wo­du­ją­cy zmę­cze­nie fi­zycz­ne

 (1.2) spra­wia­ją­cy, że czu­je­my się zmę­cze­ni psy­chicz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędlica

dawne pry­mi­tyw­ne drew­nia­ne na­rzę­dzie do wstęp­nej obrób­ki łodyg lnu i ko­no­pi; międ­li­ca


Źródła:

SJP.pl

Mędrala

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mędrczyni

rzad­ko: ko­bie­ta mądra i doś­wiad­czo­na


Źródła:

SJP.pl

Mędrek

osoba prze­mą­drza­ła, lu­bia­ca się mą­drzyć, ma­ją­ca się za mą­drzej­szą od in­nych; mą­dra­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prze­mą­drza­ła, uz­na­ją­ca się za mą­drzej­szą niż w rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędrkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mędr­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Mędrkować

po­pi­sy­wać się swą wie­dzą i mą­dro­ścią, zwy­kle wąt­pli­wą; mą­drzyć się, wy­mą­drzać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pot. pejor. uda­wać mą­dre­go, po­pi­sy­wać się wie­dzą, naj­czę­ściej wąt­pli­wą lub oczy­wi­stą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędrszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mądry; mą­drzej­szy


Źródła:

SJP.pl

Mędrzec

1. czło­wiek mądry i doś­wiad­czo­ny;
2. czło­wiek zaj­mu­ją­cy się roz­wa­ża­niem waż­nych za­gad­nień; fi­lo­zof, my­śli­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba o bar­dzo dużej wie­dzy i doś­wiad­cze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędrzechowski

→ Mę­drze­chów


Patrz:Mędrzechów

Źródła:

SJP.pl

Mędrzechów

wieś w Pol­sce


Mę­drze­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie dą­brow­skim, w gmi­nie Mę­drze­chów.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Mę­drze­chów.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mę­drze­chów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mędrzecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mędrzyce

Mę­drzy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie gru­dziądz­kim, w gmi­nie Świe­cie nad Osą.


Źródła:

Wikipedia

Mędrzycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mędrów

Mę­drów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Raków. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Dawne czę­ści wsi – obiek­ty fiz­jo­gra­ficz­ne.


Źródła:

Wikipedia

Mędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Mędzić

cza­sow­nik

 (1.1) łódź. gw-pl|Poz­nań. glę­dzić, ma­ru­dzić


Źródła:

Wiktionary

Męgla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. ma­giel


Źródła:

Wiktionary

Męka

1. cier­pie­nie, ból
2. rel. mę­czeń­stwo
3. udrę­ka, utra­pie­nie, kło­pot


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wiel­kie cier­pie­nie (fi­zycz­ne lub psy­chicz­ne)

 (1.2) zob. Męka Pań­ska.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mękarzowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mękarzów

Mę­ka­rzów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Mo­sko­rzew. Ma sta­tus so­łect­wa.

Po­ło­żo­na 7 km na pół­noc od Mo­sko­rze­wa, 23 km na po­łud­nie od Wło­szczo­wy, 71 km na po­łud­nio­wy za­chód od Kielc.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Męki

1. cier­pie­nie, ból
2. rel. mę­czeń­stwo
3. udrę­ka, utra­pie­nie, kło­pot


Źródła:

SJP.pl

Mękolić

po­tocz­nie: na­rze­kać, zrzę­dzić, mę­czyć


Źródła:

SJP.pl

Mękławka

dra­pież­na ryba słod­ko­wod­na z ro­dzi­ny amio­wa­tych; mię­kław­ka, amia


Źródła:

SJP.pl

Męski

na­le­żą­cy, od­no­szą­cy się do męż­czyz­ny; przez­na­czo­ny dla męż­czyzn; zło­żo­ny z męż­czyzn


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy męż­czyz­ny, przez­na­czo­ny dla męż­czyz­ny

 (1.2) zło­żo­ny z męż­czyzn

 (1.3) o męż­czyź­nie: atrak­cyj­ny fi­zycz­nie w spo­sób ste­re­o­ty­po­wo ko­ja­rzo­ny z męż­czyz­ną

 (1.4) od­waż­ny, śmia­ły, za­cho­wu­ją­cy się w spo­sób wła­ści­wy męż­czyz­nom

 (1.5) biol. za­wie­ra­ją­cy cechy, or­ga­ny (głów­nie płcio­we) wła­ści­we sam­com

 (1.6) gram. zo­bacz. ro­dzaj męski

 (1.7) elektr. o wtycz­ce: ma­ją­cy bolce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy męż­czyz­nom


Źródła:

Wiktionary

Męskonieżywotny

ro­dzaj mę­sko­nie­ży­wot­ny - jeden z ro­dza­jów gra­ma­tycz­nych rze­czow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Męskoos.

skrót od: mę­sko­o­so­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Męskoosobowość

w ję­zy­koz­naw­stwie: ka­te­go­ria gra­ma­tycz­na o cha­rak­te­rze se­man­tycz­nym i flek­syj­nym, w ję­zy­ku pol­skim zwią­za­na z rze­czow­ni­ka­mi, przy­miot­ni­ka­mi, niek­tó­ry­mi za­im­ka­mi, for­ma­mi cza­sow­ni­ka i li­czeb­ni­ka, bę­dą­ca odz­wier­cied­le­niem w ję­zy­ku po­strze­ga­nia rze­czy­wi­sto­ści w ka­te­go­riach płci mę­skiej


Źródła:

SJP.pl

Męskoosobowy

ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy - ka­te­go­ria mor­fo­lo­gicz­na rze­czow­ni­ków, przy­miot­ni­ków oraz niek­tó­rych li­czeb­ni­ków, za­im­ków i cza­sow­ni­ków licz­by mno­giej od­no­szą­cych się do osób płci mę­skiej lub osób płci mę­skiej i żeń­skiej


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. zob. ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męskorzeczowy

ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy - jeden z ro­dza­jów gra­ma­tycz­nych rze­czow­ni­ka; ro­dzaj męski nie­ży­wot­ny


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. tylko w wy­ra­że­niu: ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męskozwierzęcy

ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy - jeden z ro­dza­jów gra­ma­tycz­nych rze­czow­ni­ka; ro­dzaj męski ży­wot­ny nie­o­so­bo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. zob. ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męskość

1. ze­spół cech ty­po­wych dla męż­czyz­ny;
2. po­ten­cja płcio­wa męż­czyz­ny;
3. po­tocz­nie: mę­skie na­rzą­dy płcio­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) an­trop. zbiór cech uwa­ża­nych za ty­po­we dla męż­czyz­ny;

 (1.2) seks. po­ten­cja sek­su­al­na męż­czyz­ny

 (1.3) eufem. ge­ni­ta­lia, mę­skie na­rzą­dy płcio­we


Mę­skość – zbiór cech, za­cho­wań i ról spo­łecz­nych tra­dy­cyj­nie zwią­za­nych z chłop­ca­mi i męż­czyz­na­mi. Cho­ciaż mę­skość (po­dob­nie jak ko­bie­cość) jest spo­łecz­nie skon­stru­o­wa­na, to pewne ba­da­nia wska­zu­ją, że niek­tó­re za­cho­wa­nia uwa­ża­ne za mę­skie są bio­lo­gicz­nie uwa­run­ko­wa­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męskożywotność

ka­te­go­ria gra­ma­tycz­na zwią­za­na z rze­czow­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl

Męskożywotny

ro­dzaj mę­sko­ży­wot­ny - jeden z ro­dza­jów gra­ma­tycz­nych rze­czow­ni­ka


przy­miot­nik

 (1.1) gram. oz­na­cza­ją­cy rze­czow­ni­ki ro­dza­ju mę­skie­go, które na­zy­wa­ją isto­ty żywe nie­bę­dą­ce ludź­mi – naj­czę­ściej zwie­rzę­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męstwo

1. od­wa­ga, nie­u­stra­szo­ność, bo­ha­ter­stwo
2. cnota mo­ral­na, jedna z czte­rech cnót kar­dy­nal­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­wa­ga, nie­u­stra­szo­ność, bo­ha­ter­stwo

 (1.2) cnota mo­ral­na, jedna z czte­rech cnót kar­dy­nal­nych;


Mę­stwo – cnota mo­ral­na, która po­le­ga na umie­jęt­no­ści po­dej­mo­wa­nia do­brych de­cyz­ji mimo nies­przy­ja­ją­cych uwa­run­ko­wań, za­rów­no wew­nętrz­nych, jak i zew­nętrz­nych. Cnota mę­stwa czyni zdol­nym do sta­wia­nia czoła pró­bom i na­ra­ża­nia się na nie­przy­jem­ne kon­sek­wen­cje, w imię wyż­szych war­to­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męt

czło­wiek z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) po­gard. osoba nie­mo­ral­nie się pro­wa­dzą­ca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) ma­te­riał uno­szą­ce się w cie­czy, zmniej­sza­ją­cy jej przej­rzy­stość

 (2.2) psych. brak upo­rząd­ko­wa­nia myśli, także nies­kład­ność ciągu wy­po­wie­dzi

 (2.3) pot. za­bu­rze­nie wi­dze­nia, po­ja­wia­nie się ciem­nych pla­ma­am


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętków

Zo­bacz też: Męt­ków w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Męt­ków – wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie chrza­now­skim, w gmi­nie Ba­bi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Mętlik

ba­ła­gan, zamęt w rze­czach, spra­wach, my­ślach lub wy­po­wie­dziach; ga­li­ma­tias


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chaos, zamęt, nie­po­rzą­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętnawy

tro­chę mętny, nie­zu­peł­nie przez­ro­czy­sty


przy­miot­nik

 (1.1) tro­chę mętny, nie do końca przej­rzy­sty, nie w pełni przez­ro­czy­sty

 (1.2) nie­zu­peł­nie zro­zu­mia­ły, nie­jas­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętniacki

zwią­za­ny z męt­nia­kiem


Źródła:

SJP.pl

Mętniactwo

chaos my­ślo­wy, po­mie­sza­nie pojęć


Źródła:

SJP.pl

Mętniak

osoba my­ślą­ca i for­mu­łu­ją­ca swoje myśli cha­o­tycz­nie, nie­jas­no


Źródła:

SJP.pl

Mętniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: męt­nie


Źródła:

SJP.pl

Mętniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mętny


Źródła:

SJP.pl

Mętno

Mętno (niem. "Man­tel") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fiń­skim, w gmi­nie Choj­na, na Po­je­zie­rzu My­śli­bor­skim, nad rzeką Ka­li­cą i je­zio­rem Mętno, na stoku wznie­sień. Pier­wsza wzmian­ka z 1337.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mętno, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Choj­na. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mętnooki

ma­ją­cy mętne oczy


Źródła:

SJP.pl

Mętnoszary

szary i mętny jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl

Mętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co mętne


Źródła:

Wiktionary

Mętny

1. za­wie­ra­ją­cy za­wie­si­nę;
2. nie­przej­rzy­sty, zam­glo­ny;
3. cha­o­tycz­ny, nie­pre­cy­zyj­ny, nie­jas­ny, po­dej­rza­ny


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy męty, z za­nie­czy­szcze­niem

 (1.2) bez bla­sku

 (1.3) słabo wi­docz­ny, wi­dzia­ny jak przez mgłę

 (1.4) w cha­o­sie, trud­ny do zro­zu­mie­nia

 (1.5) bez do­kład­ne­go okre­śle­nia czy przy­bli­że­nia

 (1.6) da­ją­cy po­czu­cie nie­pew­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętrak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mętwa

daw­niej: płyn­ne le­kar­stwo z nie­roz­pu­szczal­nym prosz­kiem


Źródła:

SJP.pl

Mętwik

bak­te­ria ma­ją­ca kształt pa­łecz­ki za­o­pa­trzo­nej w ruch­li­we rzę­ski nit­ko­wa­te, które umoż­li­wia­ją jej po­ru­sza­nie się


Źródła:

SJP.pl

Mętwikowy

→ męt­wik


Patrz:mętwik

Źródła:

SJP.pl

Mężateczka

zdrob­nie­nie od: mę­żat­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: mę­żat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężatka

ko­bie­ta, która ma męża; ko­bie­ta za­męż­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która jest żoną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężatkowski

→ mę­żat­ka


Patrz:mężatka

Źródła:

SJP.pl

Mężaty

po­tocz­nie: za­męż­ny


Źródła:

SJP.pl

Mężczyzna

do­ro­sły czło­wiek płci mę­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) do­ro­sły czło­wiek płci mę­skiej;

 (1.2) pot. ko­cha­nek

rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) daw. męż­czyź­ni (1.1)


Męż­czyz­na – doj­rza­ły płcio­wo przed­sta­wi­ciel ga­tun­ku Homo sa­piens o płci mę­skiej. Przed osią­gnię­ciem do­ro­sło­ści czło­wiek płci mę­skiej okre­śla­ny jest jako chło­piec. Róż­ni­ce w ge­no­ty­pie ko­bie­ty i męż­czyz­ny de­ter­mi­nu­ją dy­mor­fizm płcio­wy czło­wie­ka (→ chro­mo­so­my płci), gdyż zde­cy­do­wa­na więk­szość męż­czyzn ma chro­mo­som X i chro­mo­som Y. U męż­czyzn zaz­wy­czaj rów­nież wy­stę­pu­je wyż­szy po­ziom an­dro­ge­nów i niż­szy estro­ge­nów. Wy­ją­tek od tego sta­no­wią niek­tó­rzy transpł­cio­wi i in­terpł­cio­wi męż­czyź­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mężczyźniany

→ męż­czyz­na


Patrz:mężczyzna

Źródła:

SJP.pl

Mężnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mężny


Źródła:

Wiktionary

Mężniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: męż­nie


Źródła:

SJP.pl

Mężniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mężny


Źródła:

SJP.pl

Mężnieć

1. sta­wać się sil­niej­szym, tęż­szym; po­tęż­nieć;
2. daw­niej: sta­wać się męż­nym, od­waż­nym; od­waż­nieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zmęż­nieć)

 (1.1) sta­wać się mę­skim

 (1.2) na­bie­rać tę­żyz­ny, siły

 (1.3) sta­wać się męż­nym, od­waż­niej­szym

 (1.4) przen. roz­ra­stać się, roz­wi­jać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężność

daw­niej:
1. mę­stwo;
2. wiek męski


Źródła:

SJP.pl

Mężny

odz­na­cza­ją­cy się mę­stwem, wa­lecz­no­ścią, śmia­ły w walce; bę­dą­cy ob­ja­wem od­wa­gi; od­waż­ny, nie­u­stra­szo­ny, wa­lecz­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) dziel­ny, wa­lecz­ny, śmia­ły, od­waż­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężobójca

daw­niej: mor­der­ca, za­bój­ca; rów­nież za­bój­ca męż­czyz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. czło­wiek, który po­peł­nił za­bój­stwo

 (1.2) daw. za­bój­ca męż­czyz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężobójczy

zwią­za­ny z za­bi­ciem włas­ne­go męża


Źródła:

SJP.pl

Mężobójczyni

za­bój­czy­ni włas­ne­go męża


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krym. za­bój­czy­ni swo­je­go męża

 (1.2) daw. krym. za­bój­czy­ni męż­czyz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężobójstwo

za­bi­cie włas­ne­go męża


Źródła:

SJP.pl

Mężowski

do­ty­czą­cy męża, na­le­żą­cy do męża, wła­ści­wy mę­żo­wi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy męża, na­le­żą­cy do męża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężowy

przy­miot­nik od: mąż


Źródła:

SJP.pl

Mężulek

pie­szczot­li­wie o mężu; mę­żu­lo, mężuś, mę­żu­nio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pieszcz. lub iron. okre­śle­nie męża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężulo

pie­szczot­li­wie o mężu; mężuś, mę­żu­lek, mę­żu­nio


Źródła:

SJP.pl

Mężunio

pie­szczot­li­wie o mężu; mę­żu­lo, mę­żu­lek, mężuś


Źródła:

SJP.pl

Mężuś

pie­szczot­li­wie o mężu; mę­żu­lo, mę­żu­lek, mę­żu­nio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pieszcz. lub iron. okre­śle­nie męża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężydło

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mężyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mężysko

zgru­bie­nie od: mąż; po­u­fa­le lub z lek­ce­wa­że­niem o mężu


Źródła:

SJP.pl

Mężyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl