Mi

1. mu­zy­ka: trze­cia z sylab sol­mi­za­cyj­nych;
2. jedna z liter al­fa­be­tu grec­kie­go; my


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. nazwa sol­mi­za­cyj­na jed­ne­go z dźwię­ków;

 (1.2) jedna z nazw dwu­na­stej li­te­ry al­fa­be­tu grec­kie­go;

forma za­im­ka.

 (2.1) forma nie­ak­cen­to­wa­na C. lp. od: ja


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mia

[czy­taj: MIja] śro­do­wi­sko­wo: bu­li­mia; Mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) an­glo­sa­skie imię żeń­skie

 (1.2) nie­miec­ka i skan­dy­naw­ska forma imie­nia Maria


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mialgia

1. ból mię­śnio­wy; mię­śnio­ból;
2. mial­gia epi­de­micz­na - cho­ro­ba wi­ru­so­wa ob­ja­wia­ją­ca się bó­la­mi mię­śni i go­rącz­ką, mo­gą­ca do­pro­wa­dzić do wi­ru­so­we­go za­pa­le­nia opon móz­go­wych; cho­ro­ba born­holm­ska, dia­bel­ska grypa


Mial­gia, ina­czej mię­śnio­ból lub ból mię­śnio­wy to objaw cho­ro­bo­wy po­le­ga­ją­cy na ostrym lub przew­le­kłym bólu, który od­czu­wa­ny jest miej­sco­wo lub w spo­sób uo­gól­nio­ny. Mię­śnio­ból może mieć wiele przy­czyn, i nie­kie­dy może wska­zy­wać na cho­ro­bę ukła­du ner­wo­we­go, in­fek­cję lub cho­ro­bę ogól­no­u­stro­jo­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miami

[czy­taj: ma­ja­mi] mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. język In­dian z ple­mię­e­mie­nia Miami


– mia­sto na wy­brze­żu Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go, w po­łud­nio­wo-wschod­niej Flo­ry­dzie, w Sta­nach Zjed­no­czo­nych. Sie­dzi­ba hrab­stwa Miami-Dade. Samo mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­ne za­miesz­ki­wa­ne jest przez 442 241 osoby, ze­spół miej­ski liczy 6 212 000 miesz­kań­ców, na­to­miast sta­ty­stycz­ny ob­szar me­tro­po­li­tal­ny Miami liczy 6 138 333 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miano

nazwa, tytuł


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okre­śle­nie, nazwa, tytuł

 (1.2) mi­kro­biol. cał­ko­wi­ta ilość czą­stek (funk­cjo­nal­nych i de­fek­tyw­nych) na jed­nost­kę ob­ję­to­ści za­wie­si­ny (np. bak­te­rii lub bak­te­rio­fa­gów)

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. imię

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) daw. ims. przym. bier­ny od: mieć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mianocice

Mia­no­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie mie­chow­skim, w gmi­nie Książ Wiel­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mianowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mia­no­wać.


Mia­no­wa­nie – pod­sta­wa na­wią­za­nia sto­sun­ku pracy, odręb­na od umowy o pracę, po­wo­du­ją­ca pow­sta­nie sto­sun­ku służ­bo­we­go wraz z do­rę­cze­niem oso­bie mia­no­wa­nej aktu no­mi­na­cyj­ne­go przez wła­ści­wy organ.

Sto­su­nek pracy na pod­sta­wie mia­no­wa­nia pow­sta­je m.in. z na­u­czy­cie­la­mi aka­de­mic­ki­mi, sę­dzia­mi i urzęd­ni­ka­mi służ­by cy­wil­nej. W przesz­ło­ści do­ty­czył rów­nież niek­tó­rych pra­cow­ni­ków sa­mo­rzą­do­wych


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mianowaniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. ktoś, kto zo­stał od­gór­nie mia­no­wa­ny na ja­kieś sta­no­wi­sko z po­wo­dów in­nych niż me­ry­to­rycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Mianować

1. książ­ko­wo: nadać, na­da­wać komuś jakiś tytuł;
2. ofi­cjal­nie: po­wie­rzać, po­wie­rzyć komuś jakąś funk­cją; no­mi­no­wać;
3. mia­no­wać się:
a) książ­ko­wo: nadać, na­da­wać sobie jakąś nazwę lub okre­śle­nie;
b) nadać, na­da­wać sobie jakiś tytuł


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) po­wo­ły­wać na sta­no­wi­sko

 (1.2) na­da­wać tytuł lub god­ność

 (1.3) okre­ślać nazwą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mianowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mianowicie

spój­nik wpro­wa­dza­ją­cy ko­men­tarz lub wy­li­cze­nie uzu­peł­nia­ją­ce po­prze­dza­ją­cą część zda­nia; czyli, to jest


spój­nik

 (1.1) służy wpro­wa­dze­niu do uszcze­gó­łow­nie­nia wcze­śniej­szej wy­po­wie­dzi

 (1.2) służy wpro­wa­dze­niu wy­li­cze­nia

przy­słó­wek

 (2.1) daw. po naz­wi­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mianowiny

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) stpol. imie­ni­ny


Źródła:

Wiktionary

Mianownictwo

ogół nazw i ter­mi­nów sto­so­wa­nych w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl

Mianownik

1. w ję­zy­koz­naw­stwie: pier­wszy przy­pa­dek w pol­skiej de­kli­na­cji, od­po­wia­da­ją­cy na py­ta­nia: kto? co?, któ­re­go pod­sta­wo­wą funk­cją w zda­niu jest funk­cja pod­mio­tu; no­mi­na­ti­wus, no­mi­na­ti­vus, no­mi­na­tyw;
2. w ję­zy­koz­naw­stwie: forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka; no­mi­na­ti­wus, no­mi­na­ti­vus, no­mi­na­tyw;
3. w ma­te­ma­ty­ce: licz­ba znaj­du­ją­ca się pod kre­ską ułam­ko­wą w za­pi­sie ułam­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. gram. pier­wszy przy­pa­dek de­kli­na­cji, który od­po­wia­da na py­ta­nia: kto? co?;

 (1.2) mat. w wy­ra­że­niu ułam­ko­wym: część tego wy­ra­że­nia umie­szczo­na pod kre­ską ułam­ko­wą;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mianownikowy

→ mia­now­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. zwią­za­ny z mia­now­ni­kiem, do­ty­czą­cy mia­now­ni­ka


Patrz:mianownik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mianowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mianowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mianów

Mia­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­bia­nic­kim, w gmi­nie Lu­to­miersk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

Pier­wsza pi­sa­na wzmian­ka o wsi po­cho­dzi z 1176, kiedy to Ka­zi­mierz Spra­wied­li­wy miał prze­ka­zać na pra­wie średz­kim Mia­nów, a także kilka in­nych wsi, cy­ster­som z Su­le­jo­wa.


Źródła:

Wikipedia

Miao

Miao (Mia­o­si), Meo, nazwa włas­na – Hmong (Hmon­go­wie) – grupa et­nicz­na w Azji Wschod­niej: w Chi­nach (苗, Miáo), Mjan­mie (mun lu-myo), Taj­lan­dii (แม้ว, Maew), Wiet­na­mie (Mèo, H’Mông) i La­o­sie.

W Chi­nach, w któ­rych po­łud­nio­wej czę­ści miesz­ka więk­szość (ok. 8 mln) Miao, są uwa­ża­ni za jedną z 55 mniej­szo­ści et­nicz­nych. Za­miesz­ku­ją głów­nie pro­win­cje Ku­ej­czou, Hunan, Jun­nan, Sy­czu­an, Ku­ang­si, Haj­nan, Gu­ang­dong oraz Hubei.


Źródła:

Wikipedia

Miaoska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka grupy et­nicz­nej za­miesz­ku­ją­cej po­łud­nio­wo-wschod­nią Azję;


Źródła:

Wiktionary

Miara

wiel­kość przy­ję­ta za jed­nost­kę po­rów­naw­czą przy po­mia­rach wiel­ko­ści fi­zycz­nych tego sa­me­go ro­dza­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roz­miar

 (1.2) wiel­kość lub po­dział­ka słu­żą­ca do po­rów­na­nia lub po­mia­ru

 (1.3) me­to­da sza­co­wa­nia lub po­mia­ru

 (1.4) przy­rząd po­mia­ro­wy, szcze­gól­nie dłu­go­ści

 (1.5) od­mie­rzo­na ilość

 (1.6) kry­te­rium, wyz­nacz­nik, źró­dło sądów

 (1.7) daw. umiar; stpol. miarą → w miarę

 (1.8) mat. ro­dzaj funk­cji umoż­li­wia­ją­cy wyz­na­cza­nie „roz­mia­ru” zbio­ru, np. dłu­gość, pole, ob­ję­tość;

 (1.9) muz. me­trum

 (1.10) daw. gw-pl|Poz­nań. pobór do woj­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miarczeć

cza­sow­nik

 (1.1) daw. gw-pl|Lu­blin, Kras­ny­staw. mia­u­czeć


Źródła:

Wiktionary

Miarczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miareczka

zdrob­nie­nie od: miar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: miar­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miareczkować

do­da­wać do­kład­nie okre­ślo­ną ilość mia­no­wa­ne­go rozt­wo­ru od­czyn­ni­ka do rozt­wo­ru sub­stan­cji oz­na­cza­nej w celu obli­cze­nia ilo­ści (stę­że­nia) tej sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Miareczkowy

zwią­za­ny z mia­recz­ko­wa­niem (do­da­wa­niem do­kład­nie okre­ślo­nej ilo­ści mia­no­wa­ne­go rozt­wo­ru od­czyn­ni­ka do rozt­wo­ru sub­stan­cji oz­na­cza­nej w celu obli­cze­nia ilo­ści (stę­że­nia) tej sub­stan­cji), np. po­miar mia­recz­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mia­recz­ko­wa­nia sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miargyryt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. rzad­ki mi­ne­rał z grupy siarcz­ków;


Miar­gy­ryt – mi­ne­rał klasy siarcz­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miarka

zdrob­nie­nie od: miara


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od miara


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|miar­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Miarkować

1. do­kład­nie od­mie­rzać coś, sto­so­wać do cze­goś jakąś miar­kę; do­zo­wać, wy­mie­rzać;
2. prze­sta­rza­łe: pow­strzy­my­wać się przed okre­ślo­ny­mi re­ak­cja­mi, chę­cia­mi, pra­gnie­nia­mi; ha­mo­wać się, ogra­ni­czać się;
3. prze­sta­rza­łe: wnio­sko­wać na pod­sta­wie ja­kichś prze­sła­nek; do­my­ślać się, de­du­ko­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­sto­so­wy­wać coś do od­po­wied­niej miary lub po­zio­mu; od­mie­rzać ści­śle

 (1.2) pow­strzy­my­wać się przed nad­mier­nym oka­zy­wa­niem emo­cji lub zbyt gwał­tow­nym dzia­ła­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miarkownik

urzą­dze­nie re­gu­lu­ją­ce dzia­ła­nie ja­kiejś ma­szy­ny


Źródła:

SJP.pl

Miarkowy

→ miar­ka


Patrz:miarka

Źródła:

SJP.pl

Miarodajniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mia­ro­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Miarodajny

taki, na któ­rym można po­le­gać; kom­pe­tent­ny; pewny


przy­miot­nik

 (1.1) do­brej ja­ko­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miarola

drob­na, pusta prze­strzeń w ska­łach mag­mo­wych, ogra­ni­czo­na ścia­na­mi i kra­wę­dzia­mi krysz­ta­łów róż­nych mi­ne­ra­łów, sta­no­wią­ca po­zo­sta­łość po ga­zo­wych skład­ni­kach wy­kry­sta­li­zo­wa­nej magmy


Mia­ro­la – nie­du­ża pust­ka w skale ogra­ni­czo­na ścia­na­mi krysz­ta­łów, ma­ją­ca zwy­kle nie­re­gu­lar­ny kształt. Mia­ro­le wy­stę­pu­ją w głę­bi­no­wych oraz ży­ło­wych ska­łach mag­mo­wych.

Ter­min wpro­wa­dził do nauki Jo­seph Jean Bap­ti­ste Xa­vier Fo­ur­net w 1845 r. Mia­ro­le pow­sta­ją głów­nie w tych ska­łach, które kry­sta­li­zo­wa­ły z magm ob­fi­tu­ją­cych w gazy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miaromierz

1. urzą­dze­nie ze­ga­ro­we do od­mie­rza­nia tempa ut­wo­ru mu­zycz­ne­go; me­tro­nom, tak­to­mierz;
2. przy­rząd do mie­rze­nia ilo­ści cze­goś lub za­war­to­ści cze­goś w ja­kiejś sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Miarowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mia­ro­wy


Źródła:

Wiktionary

Miarowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mia­ro­we


Źródła:

Wiktionary

Miarowy

1. pow­ta­rza­ją­cy się w rów­nych od­stę­pach; rów­no­mier­ny, ryt­micz­ny;
2. ma­ją­cy jakąś miarę; wy­mia­ro­wy;
3. ma­ją­cy okre­ślo­ną po­jem­ność;
4. opar­ty na mie­rze wier­szo­wej; me­trycz­ny;
5. szyty, wy­ko­ny­wa­ny na miarę


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) pow­ta­rza­ją­cy się w rów­nych od­stę­pach czasu lub prze­strze­ni

 (1.2) mie­szczą­cy się w ja­kimś wy­mia­rze

 (1.4) opar­ty na mie­rze wier­szo­wej (me­trum)

 (1.5) szyty, ro­bio­ny na miarę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miarz

go­rysz miarz - ro­śli­na lecz­ni­cza z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Miaskowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miass

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji prawy do­pływ Isetu, prze­pły­wa przez Basz­ki­rię oraz ob­wo­dy cze­la­biń­ski i kur­gań­ski;

 (1.2) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie cze­la­biń­skim, w po­łud­nio­wej czę­ści Uralu, nad rzeką Miass (1.1);


Miass ( Миасс) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie cze­la­biń­skim, w po­łud­nio­wej czę­ści Uralu, nad rzeką Miass (do­rze­cze Obu).

W Mias­sie znaj­du­je się fa­bry­ka UralAZ pro­du­ku­ją­ca cięż­kie cię­ża­rów­ki Ural. Po­nad­to mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł sa­mo­cho­do­wy, che­micz­ny, elek­tro­tech­nicz­ny oraz drzew­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miast

ina­czej: za­miast


przy­i­mek

 (1.1) książk. za­miast

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) D. lm. od: mia­sto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miastecki

przy­miot­nik od: Miast­ko


Źródła:

SJP.pl

Miasteczczanin

Mia­stecz­ko­wia­nin;
1. miesz­ka­niec Mia­stecz­ka Kra­jeń­skie­go;
2. miesz­ka­niec Mia­stecz­ka Ślą­skie­go;
3. miesz­ka­niec Mia­stecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Miasteczczanka

Mia­stecz­ko­wian­ka;
1. miesz­kan­ka Mia­stecz­ka Kra­jeń­skie­go;
2. miesz­kan­ka Mia­stecz­ka Ślą­skie­go;
3. miesz­kan­ka Mia­stecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Miasteczko

1. nie­wiel­kie mia­sto;
2. ogół spo­łe­czeń­stwa za­miesz­ku­ją­cy mia­sto nie­wiel­kich roz­mia­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od mia­sto

 (1.2) małe mia­sto

 (1.3) praw­no-ad­mi­ni­stra­cyj­na jed­nost­ka osad­ni­cza o cha­rak­te­rze przej­ścio­wym mię­dzy mia­stem a wsią;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miasteczkowianin

Mia­stecz­cza­nin;
1. miesz­ka­niec Mia­stecz­ka Kra­jeń­skie­go;
2. miesz­ka­niec Mia­stecz­ka Ślą­skie­go;
3. miesz­ka­niec Mia­stecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Miasteczkowianka

Mia­stecz­czan­ka;
1. miesz­kan­ka Mia­stecz­ka Kra­jeń­skie­go;
2. miesz­kan­ka Mia­stecz­ka Ślą­skie­go;
3. miesz­kan­ka Mia­stecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Miasteczkowski

→ Mia­stecz­ko Ślą­skie, → Mia­stecz­ko Kra­jeń­skie


Patrz:Miasteczko Śląskie, → Miasteczko Krajeńskie

Źródła:

SJP.pl

Miasteczkowy

→ mia­stecz­ko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mia­stecz­kiem, do­ty­czą­cy mia­stecz­ka


Patrz:miasteczko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miastenia

cho­ro­ba ob­ja­wia­ją­ca się osła­bie­niem mię­śni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. na­by­ta, przew­le­kła cho­ro­ba, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się szyb­kim zmę­cze­niem i osła­bie­niem mię­śni szkie­le­to­wych;


Mia­ste­nia (mia­ste­nia rze­ko­mo­po­raź­na, cho­ro­ba Erba-Gold­fla­ma, my­ast­he­nia gra­vis, my­ast­he­nia gra­vis) – na­by­ta, przew­le­kła cho­ro­ba, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się nuż­li­wo­ścią (szyb­kim zmę­cze­niem i osła­bie­niem) mię­śni szkie­le­to­wych. Przy­czy­ną mia­ste­nii jest pro­ces au­to­im­mu­ni­za­cyj­ny, skie­ro­wa­ny prze­ciw­ko re­cep­to­rom ace­ty­lo­cho­li­no­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miasteniczny

przy­miot­nik od: mia­ste­nia


Źródła:

SJP.pl

Miastko

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Miast­ko ( Miastkò, Rum­mels­burg) – mia­sto w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści po­wia­tu by­tow­skie­go, po­ło­żo­ne na Po­mo­rzu Za­chod­nim, nad rze­ka­mi Stud­ni­cą oraz Pląsą, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Miast­ko.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2019 roku Miast­ko miało 10 439 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miastkowianin

miesz­ka­niec Miast­ka lub Miast­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Miastkowianka

miesz­kan­ka Miast­ka lub Miast­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Miastkowo

wieś w Pol­sce


Miast­ko­wo – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Miast­ko­wo. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 61.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miastkowski

→ Miast­ko


Patrz:Miastko

Źródła:

SJP.pl

Miastków

osada w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gar­wo­liń­skim


Miast­ków – osada (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gar­wo­liń­skim, w gmi­nie Miast­ków Ko­ściel­ny.

Miast­ków uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1482 roku, zde­gra­do­wa­ny przed 1540 ro­kiem.

Nazwa miej­sco­wo­ści zo­sta­ła znie­sio­na z 2022 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miasto

1. duży ob­szar in­ten­syw­nie roz­wi­ja­ją­cy się go­spo­dar­czo i kul­tu­ral­nie, pod­le­gły odręb­nej ad­mi­ni­stra­cji oraz za­miesz­ki­wa­ny przez osoby niez­wią­za­ne z pracą na roli;
2. ogół spo­łe­czeń­stwa za­miesz­ku­ją­cy ten ob­szar


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) adm. znacz­ny ob­szar gęsto za­bu­do­wa­ny, bę­dą­cy sku­pi­skiem lud­no­ści wy­ko­nu­ją­cej za­wo­dy nie­rol­ni­cze, a który otrzy­mał prawa miej­skie;

 (1.2) pot. przen. ogół miesz­kań­ców mia­sta (1.1)

 (1.3) pot. cen­trum, głów­ne miej­sce mia­sta (1.1)

 (1.4) pot. wła­dze ad­mi­ni­stra­cyj­ne mia­sta (1.1)

 (1.5) stpol. miej­sce

 (1.6) gw-pl|Bu­ko­wi­na. targ

przy­i­mek

 (2.1) przest. za­miast


Zo­bacz też: mia­sto w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Mia­sto (od psł. *"město" „miej­sce”) – hi­sto­rycz­nie uksz­tał­to­wa­na jed­nost­ka osad­ni­cza cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się dużą in­ten­syw­no­ścią za­bu­do­wy, małą ilo­ścią te­re­nów rol­ni­czych, lud­no­ścią pra­cu­ją­cą poza rol­nict­wem (w prze­my­śle lub w usłu­gach) pro­wa­dzą­cą miej­ski styl życia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miasto-Państwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. w sta­ro­żyt­no­ści: ze­spół te­re­nów i osied­li zgru­po­wa­nych wokół miast, ma­ją­cy cha­rak­ter odręb­ne­go pań­stwa;

 (1.2) hist. w śred­nio­wie­czu: silne eko­no­micz­nie mia­sto, ma­ją­ce cha­rak­ter nie­za­leż­nej re­pu­bli­ki


Mia­sto-pań­stwo, pań­stwo-mia­sto, pot. rów­nież wolne mia­sto – forma pań­stwo­wo­ści, obej­mu­ją­ca swoim za­kre­sem te­ry­to­rial­nym sa­mo­rząd­ne i nie­za­leż­ne od in­nych pod­mio­tów mia­sto lub aglo­me­ra­cję. Czę­sto, zwła­szcza daw­niej, w jego skład wcho­dzi­ły także oko­licz­ne zie­mie, wraz z lo­kal­ny­mi wsia­mi i mniej­szy­mi miej­sco­wo­ścia­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miastotwórczość

→ mia­stot­wór­czy


Patrz:miastotwórczy

Źródła:

SJP.pl

Miastotwórczy

sprzy­ja­ją­cy two­rze­niu się i roz­wo­jo­wi mia­sta


Źródła:

SJP.pl

Miastowa

ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z mia­sta


Źródła:

SJP.pl

Miastowice

Mia­sto­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Kcy­nia.


Źródła:

Wikipedia

Miastowiec

rzad­ko: czło­wiek przyz­wy­cza­jo­ny i umie­ją­cy żyć tylko w mie­ście; mie­szczuch


Źródła:

SJP.pl

Miastowość

1. ze­spół cech ty­po­wych dla miesz­kań­ców mia­sta;
2. po­cho­dze­nie z mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mia­sto­we; cecha tych, któ­rzy są mia­sto­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miastowy

miesz­ka­ją­cy w mie­ście lub po­cho­dzą­cy z mia­sta


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zwią­za­ny z mia­stem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. osoba z mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miastuga

ryba słod­ko­wod­na z ro­dzi­ny wie­lo­płetw­co­wa­tych; wie­lo­płet­wiec


Źródła:

SJP.pl

Miastugi

ryba słod­ko­wod­na z ro­dzi­ny wie­lo­płetw­co­wa­tych; wie­lo­płet­wiec


Źródła:

SJP.pl

Miau

głos wy­da­wa­ny przez kota


wy­krzy­knik

 (1.1) dźwięk. dźwięk wy­da­wa­ny przez kota


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miauczek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny al­tan­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Miauczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mia­u­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Miauczeć

1. o kocie: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny głos;
2. po­tocz­nie o czło­wie­ku: płacz­li­wie o coś pro­sić


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. mia­u­knąć)

 (1.1) zool. o kocie: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny głos

 (1.2) pot. wy­da­wać dźwięk po­dob­ny do ko­cie­go mia­u­cze­nia

 (1.3) pot. przen. pro­sić się o coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miauk

po­tocz­nie: głos wy­da­wa­ny przez kota; mia­u­knię­cie, mia­u­cze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kocie mia­u­knię­cie

wy­krzy­knik

 (2.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca kocie mia­u­knię­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miauki

po­tocz­nie: głos wy­da­wa­ny przez kota; mia­u­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Miauknięcie

za­mia­u­czeć;
1. o kocie: wydać cha­rak­te­ry­stycz­ny głos;
2. po­tocz­nie: wydać dźwięk po­dob­ny do mia­u­knię­cia;
3. po­tocz­nie o czło­wie­ku: po­wie­dzieć coś pro­szą­co, płacz­li­wie (zwy­kle w aspek­cie nie­do­ko­na­nym - mia­u­czeć)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mia­u­knąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miauknąć

za­mia­u­czeć;
1. o kocie: wydać cha­rak­te­ry­stycz­ny głos;
2. po­tocz­nie: wydać dźwięk po­dob­ny do mia­u­knię­cia;
3. po­tocz­nie o czło­wie­ku: po­wie­dzieć coś pro­szą­co, płacz­li­wie (zwy­kle w aspek­cie nie­do­ko­na­nym - mia­u­czeć)


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. mia­u­czeć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|mia­u­czeć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miazdra

w gar­bar­stwie: wew­nętrz­na stro­na skóry, po­zba­wio­na resz­tek mięsa, żył i przy­le­ga­ją­cych warstw łoju; miz­dra


Źródła:

SJP.pl

Miazek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miazga

1. ro­ślin­na tkan­ka twór­cza wy­stę­pu­ją­ca mię­dzy drew­nem a ły­kiem i po­wo­du­ją­ca przy­rost ro­śli­ny na gru­bość;
2. masa pow­sta­ła po­przez zmiaż­dże­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bezksz­tałt­na masa pow­sta­ła wsku­tek ro­zbi­cia, zgnie­ce­nia lub roz­tar­cia cze­goś

 (1.2) bot. war­stwa ko­mó­rek u ro­ślin drze­wia­stych znaj­du­ją­cych się mię­dzy drew­nem a ły­kiem;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miazgociąg

przy­rząd do usu­wa­nia miaz­gi z ka­na­łu ko­rze­nio­we­go


Źródła:

SJP.pl

Miazgowce

po­dro­dzi­na chrzą­szczy z ro­dzi­ny kap­tur­ni­ko­wa­tych; Lyc­ti­nae


Źródła:

SJP.pl

Miazgowiec

drob­ny chrząszcz, groź­ny szkod­nik wielu drzew li­ścia­stych


Źródła:

SJP.pl

Miazmat

(zwy­kle w licz­bie mno­giej)
1. prze­sta­rza­le: szkod­li­wa, de­struk­cyj­na sub­stan­cja w po­sta­ci opa­rów albo gazu; wy­ziew;
2. prze­no­śnie: zły, de­mo­ra­li­zu­ją­cy wpływ, czyn­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. cho­ro­bot­wór­czy wy­ziew, za­duch

 (1.2) przen. zły wpływ, czyn­nik de­mo­ra­li­zu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miazmatyczny

taki, który jest szkod­li­wy, de­mo­ra­li­zu­ją­cy lub de­struk­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Miał

1. drob­ne cząst­ki ja­kiejś sub­stan­cji; pro­szek
2. drob­no po­kru­szo­ny wę­giel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sor­ty­ment za­sad­ni­czy węgla ka­mien­ne­go; sto­so­wa­ny głów­nie do ogrze­wa­nia domów

 (1.2) drob­ne cząst­ki niek­tó­rych sub­stan­cji sta­łych

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. m. lp. przesz. od: mieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miałczeć

sta­wać się miał­kim


Źródła:

SJP.pl

Miałki

1. skła­da­ją­cy się z drob­niut­kich zia­re­nek; sypki;
2. prze­no­śnie: nie­po­sia­da­ją­cy głęb­szych war­to­ści; po­wierz­chow­ny, ni­ja­ki, płyt­ki


przy­miot­nik

 (1.1) drob­no­ziar­ni­sty i sypki

 (1.2) płyt­ki, ni­ja­ki, po­wierz­chow­ny

 (1.3) gw-pl|Poz­nań. płyt­ki (o głę­bo­ko­ści)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miałkliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co miał­kli­we


Źródła:

Wiktionary

Miałko

przy­słó­wek

 (1.1) płyt­ko, ni­ja­ko, po­wierz­chow­nie


Źródła:

Wiktionary

Miałkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miałkość

1. drob­no­ziar­ni­stość; syp­kość;
2.brak głęb­szych war­to­ści; płyt­kość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co zo­sta­ło zmie­lo­ne na drob­ne zia­ren­ka, pył

 (1.2) cecha cze­goś, co nie ma więk­szych, głęb­szych war­to­ści, wyż­sze­go po­zio­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miałowy

przy­miot­nik od: miał


Źródła:

SJP.pl

Miażdżarnia

za­kład, w któ­rym od­by­wa się me­cha­nicz­ne roz­drab­nia­nie, miaż­dże­nie ja­kichś ma­te­ria­łów


Źródła:

SJP.pl

Miażdżyca

cho­ro­ba ukła­du krwio­no­śne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. przew­le­kły pro­ces za­pal­no-zwy­rod­nie­nio­wy tęt­nic, po­wo­du­ją­cy ich stward­nie­nie i zwę­że­nie ich świa­tła; jedna z cho­rób cy­wi­li­za­cyj­nych;


Miaż­dży­ca tęt­nic (łac. "at­he­ro­ma­to­sis", "at­he­rosc­le­ro­sis") (po­tocz­na nazwa to „ar­te­rios­kle­ro­za”) – przew­le­kła cho­ro­ba, po­le­ga­ją­ca na zmia­nach zwy­rod­nie­nio­wo-wyt­wór­czych w bło­nie wew­nętrz­nej i środ­ko­wej tęt­nic, głów­nie w aor­cie, tęt­ni­cach wień­co­wych, tęt­ni­cach szyj­nych oraz tęt­ni­cach koń­czyn dol­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miażdżycogenny

wy­wo­łu­ją­cy miaż­dży­cę; miaż­dży­co­rod­ny, ate­ro­gen­ny


Źródła:

SJP.pl

Miażdżycorodny

wy­wo­łu­ją­cy miaż­dży­cę; miaż­dży­co­gen­ny, ate­ro­gen­ny


Źródła:

SJP.pl

Miażdżycowy

przy­miot­nik od: miaż­dży­ca


przy­miot­nik

 (1.1) med. wła­ści­wy miaż­dży­cy, zwią­za­ny z miaż­dży­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miażdżyć

gnieść, tłuc coś na miaz­gę; roz­kru­szać, ro­zbi­jać coś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zmiaż­dżyć)

 (1.1) ro­zbi­jać na miaz­gę

 (1.2) przen. gnę­bić do­szczęt­nie kogo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny miaż­dżyć się (dk. zmiaż­dżyć się)

 (2.1) miaż­dżyć sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miażdżący

gnieść, tłuc coś na miaz­gę; roz­kru­szać, ro­zbi­jać coś


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) taki, który miaż­dży; po­wo­du­ją­cy zgnie­ce­nie, roz­gnie­ce­nie cze­goś

 (1.2) przen. bar­dzo silny i nie­po­zo­sta­wia­ją­cy wąt­pli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mic

skrót od: Con­gre­ga­tio Cle­ri­co­rum Re­gu­la­rium Ma­ria­no­rum sub ti­tu­lo Im­ma­cu­la­tae Con­cep­tio­nis Be­a­tis­si­mae Vir­gi­nis Ma­riae - zakon ma­ria­nów; M.I.C.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Micek

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. zdrobn. Mi­ko­łaj

 (1.2) środ. uczn. Adam Mic­kie­wicz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Micel

cząst­ka ko­lo­i­do­wa o do­dat­nim lub ujem­nym ła­dun­ku elek­trycz­nym spo­wo­do­wa­nym ad­sorp­cją przez cząst­kę jonów znaj­du­ją­cych się w rozt­wo­rze


Źródła:

SJP.pl

Micela

cząst­ka ko­lo­i­do­wa o do­dat­nim lub ujem­nym ła­dun­ku elek­trycz­nym spo­wo­do­wa­nym ad­sorp­cją przez cząst­kę jonów znaj­du­ją­cych się w rozt­wo­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. chem. ku­li­sta cząst­ka, za­wie­ra­ją­ca od kil­ku­dzie­się­ciu do kil­ku­set czą­ste­czek;


Mi­ce­la ( mica ‘okru­szy­na’, "mi­cel­la" ‘okru­szyn­ka’) – grupa czą­ste­czek sur­fak­tan­tu albo jonów w rozt­wo­rze, zor­ga­ni­zo­wa­nych naj­czę­ściej w ku­li­stą formę. W za­leż­no­ści od roz­pu­szczal­ni­ka, ich hy­dro­fi­lo­we lub hy­dro­fo­bo­we czę­ści znaj­du­ją się w zew­nętrz­nej lub wew­nętrz­nej czę­ści mi­ce­li. Ich two­rze­niu to­wa­rzy­szy m.in. zmia­na na­pię­cia po­wierzch­nio­we­go, ci­śnie­nia os­mo­tycz­ne­go, czy prze­wod­nict­wa elek­trycz­ne­go. Wy­róż­nia się:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Micelarny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ce­la­mi, do­ty­czą­cy mi­ce­li

 (1.2) za­wie­ra­ją­cy mi­ce­le


Źródła:

Wiktionary

Miceny

gród Acha­jów w sta­ro­żyt­nej Gre­cji; My­ke­ny


Źródła:

SJP.pl

Miceński

przy­miot­nik od: My­ke­ny; my­keń­ski


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Myken


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Micha

duża miska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od miska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michael

[czy­taj: maj­kel] obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michaelita

za­kon­nik


Źródła:

SJP.pl

Michaelitka

→ mi­cha­e­li­ta


Patrz:michaelita

Źródła:

SJP.pl

Michaił

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Michajłow

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Michajłowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michajłowskoje

wieś w Rosji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michalczewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michalczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michalec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michalewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michalewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michalice

Mi­cha­li­ce (niem. "Mi­chels­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie na­my­słow­skim, w gmi­nie Na­my­słów.

W la­tach 1945–54 sie­dzi­ba gminy Mi­cha­li­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Michalici

za­kon­nik


Zgro­ma­dze­nie Świę­te­go Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła (CSMA, łac."Con­gre­ga­tio Sanc­ti Mi­cha­e­lis Ar­chan­ge­li", po­pu­lar­na nazwa mi­cha­li­ci) – wspól­no­ta ka­pła­nów i braci za­kon­nych za­ło­żo­na na po­cząt­ku XX wieku przez bł. księ­dza Bro­ni­sła­wa Mar­kie­wi­cza. Pa­tro­nem Zgro­ma­dze­nia jest św. Mi­chał Ar­cha­nioł.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalicki

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­cha­li­ta­mi, wła­ści­wy mi­cha­li­tom, na­le­żą­cy do mi­cha­li­tów


Źródła:

Wiktionary

Michalik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalina

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


– imię żeń­skie po­cho­dze­nia he­braj­skie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Mi­chał. Oz­na­cza „któż [jest] jak Bóg”. Imię to na­da­wa­ne jest w tej for­mie w Pol­sce przy­najm­niej od 1744 roku, na­to­miast już w śred­nio­wie­czu no­to­wa­no jako żeń­ski od­po­wied­nik Mi­cha­ła formę Mi­cha­e­lis (łac.), zdrob­nia­le – Mi­chał­ka. Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Mi­cha­li­na w 2018 r. zaj­mo­wa­ła 24. miej­sce w gru­pie imion żeń­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Michalinek

1. wieś w Pol­sce;
2. wieś na Bia­ło­ru­si


Zo­bacz też: Mi­cha­li­nek (wo­je­wództ­wo ku­jaw­sko-po­mor­skie) - ko­lo­nia w gmi­nie Wa­ga­niec.

Mi­cha­li­nek – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Płońsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalininy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­cha­li­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Michalinka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Mi­cha­li­na


Mi­cha­lin­ka – część wsi Si­pio­ry w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Kcy­nia.

W la­tach 1975–1998 Mi­cha­lin­ka ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Michalinowo

Mi­cha­li­no­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie mław­skim, w gmi­nie Wieczf­nia Ko­ściel­na. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 587

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Michalita

za­kon­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. za­kon­nik ka­to­lic­ki ze Zgro­ma­dze­nia św. Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michalitka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr św. Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. za­kon­ni­ca z ka­to­lic­kie­go Zgro­ma­dze­nie Sióstr Świę­te­go Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michalitki

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr św. Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła


Sio­stry mi­cha­lit­ki (właśc. Zgro­ma­dze­nie Sióstr Świę­te­go Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła, skrót: CSSMA) – żeń­skie ka­to­lic­kie zgro­ma­dze­nie za­kon­ne. De­wi­za zgro­ma­dze­nia brzmi: "Któż Jak Bóg".

Za­ło­ży­cie­lem za­ko­nu jest bł. ks. Bro­ni­sław Mar­kie­wicz i Słu­żeb­ni­ca Boża Anna Ka­wo­rek (1872–1936), a pa­tro­nem Świę­ty Mi­chał Ar­cha­nioł.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michalków

Mi­chal­ków – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Te­re­spol.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Te­re­spol. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 113 miesz­kań­ców i była osiem­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

Wikipedia

Michalski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michaluk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michalów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Micharzewo

Mi­cha­rze­wo – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Wą­gro­wiec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Michasia

zdrob­nie­nie od: Mi­cha­li­na (imię żeń­skie); Mi­chaś­ka, Miśka, Misia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Mi­cha­li­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Mi­chaś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michasiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­cha­si lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Michasiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­cha­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Michaux

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Michał

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


( ‏מִיכָאֵל‎ – Mîchā’ēl) – imię mę­skie po­cho­dze­nia he­braj­skie­go, wy­wo­dzą­ce się od jed­ne­go z ar­cha­nio­łów. Po he­braj­sku zna­czy „któż [jest taki] jak Bóg”. Forma żeń­ska to Mi­cha­li­na.

Wedle da­nych PESEL we­dług stanu na 19 stycz­nia 2024 roku imię to nosi w Pol­sce 492 093 męż­czyzn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Michałek

1. krze­wia­sty aster kwit­ną­cy je­sie­nią; mar­ci­nek;
2. je­sien­na od­mia­na grusz­ki;
3. po­tocz­nie: drob­nost­ka, dro­biazg, rzecz błaha;
4. ro­dzaj cu­kier­ka w cze­ko­la­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) spoż. cze­ko­la­do­wy cu­kie­rek z orze­cho­wym na­dzie­niem

 (1.2) ogrod. pot. krze­wia­sty aster by­li­no­wy kwit­ną­cy je­sie­nią

 (1.3) bot. je­sien­na od­mia­na gru­szy

 (1.4) pot. coś bła­he­go

 (1.5) łow. bekas z dru­gie­go lęgu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Michałki

po­tocz­nie: zmy­ślo­ne hi­sto­ryj­ki, plot­ki, żarty, aneg­do­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michałkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michałkow

naz­wi­sko, np. Sier­giej Mi­chał­kow (1913-2009), ro­syj­ski pi­sarz i poeta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michałkowice

1. wieś w Pol­sce;
2. dziel­ni­ca Sie­mia­no­wic Ślą­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Bra­ni­ce;

 (1.2) geogr. część mia­sta Sie­mia­no­wi­ce Ślą­skie w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim;

 (1.3) geogr. część wsi Jan­ko­wi­ce w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ryb­nic­kim, w gmi­nie Świer­kla­ny;

 (1.4) geogr. adm. obwód mia­sta Ostra­wy w Cze­chach;


Mi­chał­ko­wi­ce (śl. "Mi­choł­ko­wi­ce", niem. "Mi­chal­ko­witz") – dziel­ni­ca mia­sta Sie­mia­no­wi­ce Ślą­skie o cha­rak­te­rze miesz­ka­nio­wo-prze­my­sło­wo-rol­ni­czym. Znaj­du­je się na pół­noc­no-za­chod­nich obrze­żach mia­sta. Zaj­mu­je po­wierzch­nię 545,5 ha, za­miesz­ku­je ją 15532 miesz­kań­ców (stan na 2001 rok), a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła wów­czas 2847 osób/km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Michałkowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mi­chał­ko­wic, zwią­za­ny z Mi­chał­ko­wi­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Michałkowiczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Mi­chał­ko­wic

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Mi­chał­ko­wic, uro­dzo­na w Mi­chał­ko­wi­cach


Źródła:

Wiktionary

Michałkowiczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Mi­chał­ko­wic

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Mi­chał­ko­wic, uro­dzo­na w Mi­chał­ko­wi­cach


Źródła:

Wiktionary

Michałkowie

naz­wi­sko, np. Sier­giej Mi­chał­kow (1913-2009), ro­syj­ski pi­sarz i poeta


Źródła:

SJP.pl

Michałkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Michałkowy

→ mi­cha­łek, np. krem mi­chał­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Michałopol

wieś w Pol­sce


Mi­cha­ło­pol – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Gidle.

We­dług da­nych z 1885 roku Mi­cha­ło­pol to ko­lo­nia i karcz­ma nad Wier­ci­cą, w po­wie­cie No­wo­ra­domsk, gmi­nie Żytno, pa­ra­fia Gidle. Ów­czes­ny Mi­cha­ło­pol to 26 domów, 225 miesz­kań­ców, 313 mórg ziemi w skła­dzie dóbr Cięż­ko­wi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michałostwo

Mi­chał z mał­żon­ką; Mi­cha­ło­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rzad. Mi­chał z żoną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michałowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) przest. żona Mi­cha­ła

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: Mi­cha­łów

 (2.2) D. lp. od: Mi­cha­ło­wo

forma przy­miot­ni­ka.

 (3.1) ż. lp. od: Mi­cha­ło­wy


Mi­cha­ło­wa (biał. Міхалова; ros. Михалово, "Mi­cha­ło­wo") – sta­cja miń­skie­go metra po­ło­żo­na na linii Mo­skiew­skiej.

Ot­war­ta zo­sta­ła w dniu 7 li­sto­pa­da 2012 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Michałowce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we we wschod­niej Sło­wa­cji


Źródła:

Wiktionary

Michałowianin

miesz­ka­niec Mi­cha­ło­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Michałowianka

miesz­kan­ka Mi­cha­ło­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Michałowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Michałowicki

przy­miot­nik od: Mi­cha­ło­wi­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­cha­ło­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Mi­cja­ło­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michałowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michałowie

Mi­chał z mał­żon­ką; Mi­cha­ło­stwo


Źródła:

SJP.pl

Michałowo

1. mia­sto w Pol­sce;
2. część Poz­na­nia;
3. osied­le Brod­ni­cy;
4. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
5. wieś na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mi­cha­ło­wo ( Міхалова, "Mi­cha­ło­wa") – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Mi­cha­ło­wo przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 686.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Przez miej­sco­wość prze­pły­wa rzeka Su­praśl, do­pływ Narwi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Michałowski

przy­miot­nik od: Mi­cha­ło­wo, Mi­cha­łów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michałowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­cha­ła lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Mi­cha­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michałów

Mi­chał z mał­żon­ką; Mi­cha­ło­stwo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michałówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michaś

zdrob­nie­nie od: Mi­chał (imię mę­skie); Mi­cha­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od Mi­chał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michaśka

zdrob­nie­nie od: Mi­cha­li­na (imię żeń­skie); Mi­cha­sia, Miśka, Misia


Źródła:

SJP.pl

Micheasz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.


Mi­che­asz (hebr. מִיכַיְהוּ – Mîkhā’iah, מִיכָה – Mîkhā) – imię mę­skie po­cho­dze­nia bi­blij­ne­go. Imię to nosił pro­rok Mi­che­asz. Po he­braj­sku zna­czy „któż [jest taki] jak Jahwe?!” i sta­no­wi sy­no­nim imie­nia Mi­chał. Pa­tro­nem tego imie­nia w Ko­ście­le ka­to­lic­kim jest pro­rok Mi­che­asz, autor bi­blij­ny, a w Cerk­wi pra­wo­sław­nej jest kilku świę­tych Mi­che­a­szów, m.in. Mi­che­asz z Ra­do­ne­ża ("Mi­chej z Ra­do­ne­ża" lub "Mi­chej Ra­do­neż­ski"), zm. 1385, świę­to 5 lub 19 maja.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Micheaszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Mi­che­a­sza


Źródła:

Wiktionary

Michejda

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Michel

[czy­taj: miSZEL] fran­cu­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michelangelo

[czy­taj: mikeLANdżelo] obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Michelin

[czy­taj: miszLEN] marka opon i firma


Com­pa­gnie Générale des Établissements Mi­che­lin (wym. []) – naj­więk­szy w Eu­ro­pie i jeden z naj­więk­szych na świe­cie pro­du­cent opon. Jego sie­dzi­ba znaj­du­je się w Cler­mont-Fer­rand (Puy-de-Dôme) we Fran­cji. Mi­che­lin znany jest rów­nież z wy­da­wa­nia zmo­to­ry­zo­wa­nych map i prze­wod­ni­ków („Guide Mi­che­lin”), na po­trze­by któ­rych przyz­na­wa­ne są gwiazd­ki Mi­che­lin, na­le­żą­ce do naj­bar­dziej pre­sti­żo­wych świa­to­wych wy­róż­nień za­kła­dów ga­stro­no­micz­nych, obok fran­cu­skiej "La Liste" oraz bry­tyj­skich: "The World’s 50 Best Re­sta­u­rants" i "The World’s 50 Best Bars".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michigan

[czy­taj: MIszigen]
1. je­zio­ro w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;
2. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan Sta­nów Zjed­no­czo­nych Ame­ry­ki, le­żą­cy na Środ­ko­wym Za­cho­dzie, w re­gio­nie Wiel­kich Je­zior;

 (1.2) geogr. hy­dron. je­zio­ro w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, trze­cie co do wiel­ko­ści w ze­spo­le pię­ciu Wiel­kich Je­zior;


Mi­chi­gan () – stan w pół­noc­nej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych, w re­gio­nie Mid­west, w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior, przy gra­ni­cy ka­na­dyj­skiej. Gra­ni­czy z czte­re­ma z pię­ciu Wiel­kich Je­zior.

Mi­chi­gan leży na dwóch pół­wy­spach – Lower Pe­nin­su­la na po­łud­nio­wym wscho­dzie i Upper Pe­nin­su­la na pół­noc­nym za­cho­dzie, roz­dzie­lo­nych cie­śni­ną Mac­ki­nac.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Michigański

→ Mi­chi­gan [czy­taj: mi­szi­geń­ski]


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­chi­gan, do­ty­czą­cy Mi­chi­gan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Michniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michnik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michnikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michnikowszczyzna

1. pe­jo­ra­tyw­nie: ogół osób i śro­do­wisk, po­pie­ra­ją­cych po­glą­dy le­wi­co­wo-li­be­ral­ne;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: okres fak­tycz­ne­go zmo­no­po­li­zo­wa­nia rynku me­dial­ne­go i de­ba­ty pu­blicz­nej przez "Ga­ze­tę Wy­bor­czą" oraz śro­do­wi­ska ją wspie­ra­ją­ce, lo­ko­wa­ny naj­czę­ściej mię­dzy 1989 r. a ujaw­nie­niem tzw. "afery Ry­wi­na"


Źródła:

SJP.pl

Michniowianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Mich­nio­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Mich­nio­wa, uro­dzo­na w Mich­nio­wie


Źródła:

Wiktionary

Michniowianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Mich­nio­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Mich­nio­wa, uro­dzo­na w Mich­nio­wie


Źródła:

Wiktionary

Michniowiec

Mich­nio­wiec (daw­niej też Mich­no­wiec i Mich­no­wi­ce) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie bie­szczadz­kim, w gmi­nie Czar­na. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład so­łect­wa "Mich­nio­wiec" wcho­dzi także wieś By­stre.

Przez wieś pły­nie uro­kli­wy potok Msza­niec, który ucho­dzi do Dnie­stru. To jeden z ostat­nich frag­men­tów po­to­ków o dzi­kim cha­rak­te­rze na­ra­żo­ny na nie­le­gal­ne rajdy of­fro­ad.


Źródła:

Wikipedia

Michniowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mich­nio­wa, zwią­za­ny z Mich­nio­wem


Źródła:

Wiktionary

Michniów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie skar­ży­skim, w gmi­nie Su­ched­niów;


Mich­niów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie skar­ży­skim, w gmi­nie Su­ched­niów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie kie­lec­kim.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 751 (Ostro­wiec Świę­to­krzy­ski – Su­ched­niów).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Michno

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michnowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michnowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michnówka

wieś w Pol­sce


Mich­nów­ka – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie haj­now­skim, w gmi­nie Na­rew­ka.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

W czerw­cu 1942 wieś spa­cy­fi­ko­wa­li Niem­cy. Lud­ność zo­sta­ła wy­sied­lo­na a za­bu­do­wa­nia spa­lo­no. Mich­nów­ka li­czy­ła wtedy 42 go­spo­dar­stwa i miała ok. 170 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michorowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michorzewko

Mi­cho­rzew­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Ku­ślin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Śred­nio­wiecz­na wieś, o któ­rej pier­wsza wzmian­ka po­cho­dzi z 1399 roku. Dzi­siej­sza nazwa obo­wią­zu­je od 1902 roku.


Źródła:

Wikipedia

Michorzewo

Mi­cho­rze­wo (pol. hist. "Mi­cho­rze­wo Mokre", "Nowe Mie­cho­rze­wo", niem. "Groß Mi­chels­dorf", 1939-1945 "Mi­che­nau") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Ku­ślin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Michowice

Nie mylić z: Mcho­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Michowski

1. przy­miot­nik od: Mi­cho­wo;
2. przy­miot­nik od: Mi­chów


Źródła:

SJP.pl

Michoł

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. Mi­chał


Źródła:

Wiktionary

Michoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michoński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michrów

Zo­bacz też: Mi­chrów (Świę­to­chów).

Mi­chrów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gró­jec­kim, w gmi­nie Pnie­wy.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mi­chrów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Tar­czyn. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Michta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Michu

miś, misiu, mi­siek, misio, mi­sia­czek; rzad­ko, pie­szczot­li­wie:
1. niedź­wiedź, zwła­szcza mały; niedź­wia­dek;
2. plu­szo­wa za­baw­ka o po­sta­ci niedź­wiad­ka;
3. czło­wiek otyły


Michu, właśc. Mi­gu­el Pérez Cu­e­sta (ur. 21 marca 1986 w Ovie­do) – hisz­pań­ski pił­karz, który wy­stę­po­wał na po­zy­cji po­moc­ni­ka lub na­past­ni­ka. Za­koń­czył ka­rie­rę pił­kar­ską w 2017 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Michów

miś, misiu, mi­siek, misio, mi­sia­czek; rzad­ko, pie­szczot­li­wie:
1. niedź­wiedź, zwła­szcza mały; niedź­wia­dek;
2. plu­szo­wa za­baw­ka o po­sta­ci niedź­wiad­ka;
3. czło­wiek otyły


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Micin

Micin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Krzy­ża­nów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Miciński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mickiewicz

naz­wi­sko, np. Adam Mic­kie­wicz (1798-1855), poeta pol­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 5889;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mickiewicziana

wszyst­ko, co do­ty­czy życia i twór­czo­ści Adama Mic­kie­wi­cza, np. prace na­u­ko­we o nim, wy­da­nia jego dzieł


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) liter. au­to­gra­fy i do­ku­men­ty do­ty­czą­ce Adama Mic­kie­wi­cza

 (1.2) druk. księg. wy­daw­nict­wa zwią­za­ne z Ada­mem Mic­kie­wi­czem i jego twór­czo­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mickiewiczolog

ba­dacz, znaw­ca twór­czo­ści Adama Mic­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl

Mickiewiczologia

ba­da­nia nad twór­czo­ścią Adama Mic­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl

Mickiewiczowski

do­ty­czą­cy twór­czo­ści Adama Mic­kie­wi­cza; mic­kie­wi­czo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) liter. do­ty­czą­cy życia i twór­czo­ści Adama Mic­kie­wi­cza, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Adama Mic­kie­wi­cza lub jego twór­czo­ści, taki jak u Adama Mic­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mickiewiczowsko

przy­słó­wek

 (1.1) liter. wła­ści­wie dla Mic­kie­wi­cza


Źródła:

Wiktionary

Mickiewiczowskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. cecha ut­wo­ru wska­zu­ją­ca na jego au­ten­tycz­ne wyj­ście spod pióra Mic­kie­wi­cza


Źródła:

Wiktionary

Mickiewiczowy

do­ty­czą­cy twór­czo­ści Adama Mic­kie­wi­cza; mic­kie­wi­czow­ski


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy życia i twór­czo­ści Adama Mic­kie­wi­cza, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Mic­kie­wi­cza lub jego twór­czo­ści, taki jak u Mic­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Micorek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Micra

[czy­taj: mikra] model sa­mo­cho­du marki Nis­san


Źródła:

SJP.pl

Micro

[czy­taj: mikra] model sa­mo­cho­du marki Nis­san


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Microchip

[czy­taj: mi­kro­czip] mi­kro­sko­pij­ny chip; mi­kro­czip, mi­kro­chip


Źródła:

SJP.pl

Microdermal

[czy­taj: mikroDERmal] ozdob­ny im­plant z kot­wicz­ką i ozdob­ną na­kręt­ką, wszcze­pia­ny pod skórę; mi­kro­der­mal


Źródła:

SJP.pl

Microsoft

[czy­taj: MAJkrosoft] firma z bran­ży kom­pu­te­ro­wej, pro­du­ku­ją­ca głów­nie opro­gra­mo­wa­nie


Mi­cro­soft Cor­po­ra­tion [] – ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo in­for­ma­tycz­ne.

Hi­sto­rycz­nie naj­bar­dziej znane jako pro­du­cent sy­ste­mów ope­ra­cyj­nych MS-DOS i Mi­cro­soft Win­dows oraz pa­kie­tu biu­ro­we­go Mi­cro­soft Of­fi­ce, współ­cze­śnie czer­pie znacz­ną część przy­cho­dów z usług chmu­ro­wych Azure i roz­wią­zań sztucz­nej in­te­li­gen­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Microsoftowy

[czy­taj: maj­kroł­sof­to­wy] stwo­rzo­ny przez Mi­cro­soft (ame­ry­kań­ski kon­cern kom­pu­te­ro­wy) lub w inny spo­sób zwią­za­ny z tą firmą


Źródła:

SJP.pl

Mictlan

Mict­lan – jest az­tec­kim okre­śle­niem na mi­tycz­ny świat po­dziem­ny – a ści­śle mó­wiąc pie­kło, do któ­re­go mieli tra­fiać wszy­scy słabi, sta­rzy, zmar­li na łożu oraz ci, któ­rzy uni­ka­li walki. Wła­da­ło nim bó­stwo śmier­ci zwane Mict­lan­te­cuht­li i jego żona Mict­lan­ci­hu­at­li. Od­po­wied­ni­kiem "Mict­la­nu" w wie­rze­niach Majów jest Mit­nal.


Źródła:

Wikipedia

Micwa

przy­ka­za­nie bi­blij­ne albo ra­bi­nicz­ne


Micwa (hebr. מצוה „przy­ka­za­nie”, „dobry uczy­nek”, l.mn. "mic­wot"; jid. "micwe", l.mn. "mic­wes") – w ju­da­iz­mie ter­min uży­wa­ny na okre­śle­nie przy­ka­zań re­li­gij­nych i od­no­szą­cy się do sze­ściu­set trzy­na­stu na­ka­zów i za­ka­zów ha­la­chy, ży­dow­skie­go prawa re­li­gij­ne­go opar­te­go na za­le­ce­niach Tory, któ­rych wy­peł­nia­nie obo­wią­zu­je każ­de­go do­ro­słe­go żyda (męż­czyz­nę), które na­le­ży wy­ko­ny­wać w okre­ślo­nym cza­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miczman

1. star­szy kadet ma­ry­nar­ki an­giel­skiej i ame­ry­kań­skiej
2. naj­niż­szy sto­pień ofi­cer­ski w ma­ry­nar­ce wo­jen­nej w Rosji car­skiej; w ra­dziec­kiej ma­ry­nar­ce wo­jen­nej - naj­wyż­szy sto­pień po­do­fi­cer­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. mar. naj­niż­szy sto­pień ofi­cer­ski w ma­ry­nar­kach wo­jen­nych niek­tó­rych państw (an­giel­skiej, ame­ry­kań­skiej, daw­nej ro­syj­skiej);

 (1.2) wojsk. mar. naj­wyż­szy sto­pień po­do­fi­cer­ski w ma­ry­nar­ce ra­dziec­kiej, od­po­wied­nik star­sze­go bos­ma­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miczmański

do­ty­czą­cy micz­ma­na


Źródła:

SJP.pl

Miczurin

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miczurinista

rzad­ko: osoba upra­wia­ją­ca ro­śli­ny we­dług za­ło­żeń mi­czu­ri­niz­mu; mi­czu­ri­no­wiec


Źródła:

SJP.pl

Miczurinowiec

osoba upra­wia­ją­ca ro­śli­ny we­dług za­ło­żeń mi­czu­ri­niz­mu; mi­czu­ri­ni­sta


Źródła:

SJP.pl

Miczurinowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­czu­ri­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miczuryńsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wej Rosji, w ob­wo­dzie tam­bow­skim;


Mi­czu­ryńsk (ros. Мичуринск) – mia­sto w po­łud­nio­wej Rosji, w ob­wo­dzie tam­bow­skim, nad rzeką Leśny Wo­ro­neż (do­rze­cze Donu). Około 90,7 tys. miesz­kań­ców (2020). Do roku 1932 mia­sto na­zy­wa­ło się Ko­złow ("Козлов"), prze­mia­no­wa­ne na cześć miesz­ka­ją­ce­go tu Iwana Mi­czu­ri­na, zmar­łe­go też tutaj 7 czerw­ca 1935.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miczuryński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­czu­ryń­skiem, do­ty­czą­cy Mi­czu­ryń­ska


Źródła:

Wiktionary

Mid

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik o doś­wiad­cze­niu po­mię­dzy ju­nio­rem a se­nio­rem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Midas

mit. gr. le­gen­dar­ny król Fry­gii po­sia­da­ją­cy moc otrzy­ma­ną od Dio­ni­zo­sa, po­wo­du­ją­cą za­mia­nę każ­de­go dot­knię­te­go przez Mi­da­sa przed­mio­tu w złoto


Midas (gr. Μίδας "Mídas", w źró­dłach asy­ryj­skich "Mita"; VIII wiek p.n.e.) – wład­ca Fry­gii, bo­ha­ter grec­kich mitów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Midasowy

1. od­no­szą­cy się do Mi­da­sa;
2. mi­da­so­we uszy - ośle uszy, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce głup­ca


Źródła:

SJP.pl

Middlesbrough

[czy­taj: MIdlzbroł] mia­sto w An­glii


Midd­les­bro­ugh (wym.) – mia­sto w pół­noc­no-wschod­niej An­glii w hrab­stwie ce­re­mo­nial­nym North Yorks­hi­re, w dy­stryk­cie (uni­ta­ry aut­ho­ri­ty) Midd­les­bro­ugh, po­ło­żo­ne nad rzeką Tees, nie­o­po­dal jej uj­ścia do Morza Pół­noc­ne­go. W 2021 roku mia­sto li­czy­ło 148 215 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Middleton

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Midgard

rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) mit­germ. świat środ­ka / środ­ko­wy za­miesz­ka­ny przez ludzi;


Mid­gard (zan­giel­szczo­na wer­sja sta­ro­nor­dyc­kie­go Miðgarðr) – słowo to wy­wo­dzi się z ję­zy­ka ger­mań­skie­go i było okre­śle­niem uży­wa­nym do opi­sa­nia świa­ta za­miesz­ki­wa­ne­go przez ludzi. W do­słow­nym tłu­ma­cze­niu oz­na­cza „zam­knię­ty wew­nątrz”. Przez wieki słowo to pod­le­ga­ło trans­for­ma­cjom ję­zy­ko­wym i np. w dzi­siej­szym ję­zy­ku an­giel­skim ma po­stać Midd­le-earth ("Śró­dzie­mie").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Midi

o stro­ju: śred­niej dłu­go­ści (dłuż­szy od mini)


MIDI (skrót od Mu­si­cal In­stru­ment Di­gi­tal In­ter­fa­ce, z ang. „cy­fro­wy in­ter­fejs in­stru­men­tów mu­zycz­nych”) – sy­stem (in­ter­fejs, opro­gra­mo­wa­nie i ze­staw ko­mend) słu­żą­cy do prze­ka­zy­wa­nia in­for­ma­cji po­mię­dzy elek­tro­nicz­ny­mi in­stru­men­ta­mi mu­zycz­ny­mi.

MIDI umoż­li­wia kom­pu­te­rom, syn­te­za­to­rom, ke­y­bo­ar­dom, kar­tom dźwię­ko­wym i po­dob­nym urzą­dze­niom kon­tro­lo­wać się naw­za­jem oraz wy­mie­niać in­for­ma­cje mię­dzy sobą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Midi-Pireneje

fraza rze­czow­ni­ko­wa, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. były re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji;


Midi-Pi­re­ne­je (fr. "Midi-Pyrénées") – re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji w la­tach 1982-2015, po­ło­żo­ny w po­łud­nio­wej czę­ści kraju, obej­mu­ją­cy środ­ko­wą część łań­cu­cha Pi­re­ne­jów oraz po­ło­żo­ną bar­dziej na pół­noc do­li­nę Ga­ron­ny. Od po­łud­nia gra­ni­czył z An­do­rą i Hisz­pa­nią, od za­cho­du z re­gio­nem Ak­wi­ta­nia, od pół­no­cy z Li­mo­u­sin i Ower­nią, a od wscho­du z Lang­we­do­cją-Ro­us­sil­lon. Sto­li­cą i naj­więk­szym mia­stem re­gio­nu była Tu­lu­za. In­ny­mi więk­szy­mi mia­sta­mi były Mon­ta­u­ban, Albi, Tar­bes oraz Ca­stres.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Midianici

bi­blij­ny lud wy­wo­dzą­cy się od Abra­ha­ma i jego żony Ke­tu­ry; Ma­dia­ni­ci


Mi­dia­ni­ci lub Ma­dia­ni­ci ( ‏מִדְיָן‎) – sta­ro­żyt­ny lud opi­sa­ny w Bi­blii, pro­wa­dzą­cy z re­gu­ły życie ko­czow­ni­cze, ale rów­nież nie­kie­dy osia­dłe. Ich hi­sto­ria znana jest prze­de wszyst­kim ze Sta­re­go Te­sta­men­tu i wiąże się z dzie­ja­mi Iz­ra­e­li­tów. Mi­dia­ni­ci żyli głów­nie z hand­lu i byli znani ze swego bo­gact­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Midianita

czło­nek bi­blij­ne­go ludu wy­wo­dzą­ce­go się od Abra­ha­ma i Ke­tu­ry; Ma­dia­ni­ta


Źródła:

SJP.pl

Midinetka

dziew­czy­na pra­cu­ją­ca w pa­ry­skim domu mody lub za­kła­dzie kra­wiec­kim; mi­dy­net­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. dziew­czy­na za­trud­nio­na w pa­ry­skim domu mody lub dużym skle­pie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Midipłaszczyk

rzad­ko: płaszcz się­ga­ją­cy do po­ło­wy łydki


Źródła:

SJP.pl

Midispódnica

rzad­ko: spód­ni­ca się­ga­ją­ca do po­ło­wy łydki


Źródła:

SJP.pl

Midrasz

1. w ju­da­iz­mie: me­to­da in­ter­pre­ta­cji i ko­men­to­wa­nia tek­stów bi­blij­nych po­przez od­szu­ki­wa­nie ich sensu prze­no­śne­go;
2. zbiór ko­men­ta­rzy do Bi­blii za­wie­ra­ją­cych normy po­stę­po­wa­nia (Ha­la­cha) i dy­dak­tycz­ne po­wiast­ki (Ha­ga­da), prze­ka­zy­wa­nych ust­nie przez ra­bi­nów, spi­sa­nych w XI w.


Zo­bacz też: cza­so­pis­mo „Mi­drasz”.

Mi­drasz ( ‏מִדְרָשׁ‎ "midrāš", od ‏דָּרַשׁ‎ "dārāš": „szu­kać”, „badać”, „po­szu­ki­wać”, „śle­dzić”, „gło­sić”; l.mn. "midrāšîm"; jid. "me­dresz", l.mn. "me­dro­szim") – w ju­da­iz­mie wie­loz­nacz­ny ter­min, w głów­nym zna­cze­niu okre­śla­ją­cy ro­dzaj ko­men­ta­rzy ra­bi­nac­kich, które przy­po­rząd­ko­wu­ją treść tra­dy­cji do tek­stu bi­blij­ne­go, na­wią­zu­ją­cych do hi­sto­rycz­nej formy sta­wia­nia pytań i udzie­la­nia od­po­wie­dzi jako ka­płań­skich po­u­czeń, a także do pro­roc­kiej in­for­ma­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Midraszowy

→ mi­drasz


Patrz:midrasz

Źródła:

SJP.pl

Midura

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Midway

[czy­taj: mi­dłej] atol na Oce­a­nie Spo­koj­nym (te­ry­to­rium za­mor­skie USA)


Mid­way (haw. "Ku­a­i­he­la­ni", także "Pi­he­ma­nu") – atol le­żą­cy w ar­chi­pe­la­gu Ha­wa­jów, w gru­pie Pół­noc­no-Za­chod­nich Wysp Ha­waj­skich. Ad­mi­ni­stra­cyj­nie jest je­dy­nym ato­lem ar­chi­pe­la­gu ha­waj­skie­go, który nie na­le­ży do stanu Ha­wa­je, tylko sta­no­wi odręb­ne te­ry­to­rium nie­in­kor­po­ro­wa­ne Sta­nów Zjed­no­czo­nych. Wyspy obec­nie za­miesz­ku­je tylko per­so­nel Uni­ted Sta­tes Fish and Wild­li­fe Ser­vi­ce (brak sta­łych miesz­kań­ców).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Midwayski

→ Mid­way [czy­taj: mi­dłej­ski]


Źródła:

SJP.pl

Midwest

[czy­taj: mi­dłest] pół­noc­ne i środ­ko­we ob­sza­ry USA; Midd­le West, Środ­ko­wy Za­chód


Środ­ko­wy Za­chód, także Środ­ko­wo-Za­chod­nie Stany Zjed­no­czo­ne ( Mid­west lub "Mid­we­stern Uni­ted Sta­tes") – nazwa sto­so­wa­na w od­nie­sie­niu do ame­ry­kań­skich sta­nów zlo­ka­li­zo­wa­nych w środ­ko­wej i pół­noc­nej czę­ści kraju. Dzie­li się go na dwa głów­ne re­gio­ny: i.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Midwig

MIDWIG – pu­bli­ko­wa­ny od 21 wrze­śnia 1998 do 16 marca 2007 in­deks gieł­do­wy śred­nich spó­łek no­to­wa­nych na Gieł­dzie Pa­pie­rów War­to­ścio­wych w War­sza­wie.

Li­czo­ny na pod­sta­wie port­fe­la akcji 40 spó­łek śred­niej wiel­ko­ści, niew­cho­dzą­cych w skład WIG20. MIDWIG jest in­dek­sem ce­no­wym, nie­uwz­ględ­nia­ją­cym do­cho­dów z praw po­bo­ru i dy­wi­dend.


Źródła:

Wikipedia

Midynetka

dziew­czy­na pra­cu­ją­ca w pa­ry­skim domu mody lub za­kła­dzie kra­wiec­kim; mi­di­net­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. mi­di­net­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Midzierski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miech

1. przy­rząd do tło­cze­nia po­wie­trza;
2. w niek­tó­rych apa­ra­tach fo­to­gra­ficz­nych sta­re­go typu: skła­da­ją­ce się w har­mo­nij­kę ścian­ki ka­me­ry lub obiek­ty­wu;
3. prze­sta­rza­łe: worek, sakwa lub torba;
4. zgru­bie­nie od: mie­siąc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. pro­ste urzą­dze­nie do tło­cze­nia po­wie­trza w in­stru­men­tach mu­zycz­nych, pie­cach

 (1.2) fot. me­cha­nizm har­mo­nij­ko­we­go wy­su­wa­nia obiek­ty­wu w sta­rych apa­ra­tach fo­to­gra­ficz­nych

 (1.3) pszcz. przy­rząd do oka­dza­nia pszczół

 (1.4) daw. worek

 (1.5) pot. mie­siąc


Miech – urzą­dze­nie do wyt­wa­rza­nia i tło­cze­nia stru­mie­nia po­wie­trza, ma­ją­ce zaz­wy­czaj formę skrzyn­ki z ela­stycz­ny­mi bo­ka­mi i dwoma ot­wo­ra­mi: wlo­to­wym (ssą­cym) i wy­lo­to­wym. Każdy z nich wy­po­sa­żo­ny jest w zawór zwrot­ny; są one tak usy­tu­o­wa­ne, że poz­wa­la­ją na prze­pływ po­wie­trza przez miech tylko w jed­nym kie­run­ku. Miech roz­sze­rza­jąc się wcią­ga po­wie­trze za­wo­rem ssą­cym, a kur­cząc się wy­rzu­ca je na zew­nątrz ot­wo­rem wy­lo­to­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miechcin

Miech­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie Po­niec.


Źródła:

Wikipedia

Miechera

ro­śli­na z ro­dzi­ny mie­che­ro­wa­tych, li­ścia­sty mech ros­ną­cy na drze­wach i na ziemi


Źródła:

SJP.pl

Miecherowate

o ce­chach mie­che­ro­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miecherowaty

o ce­chach mie­che­ro­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miechowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem miech, po­dob­ny do mie­cha


Źródła:

SJP.pl

Miechowianin

miesz­ka­niec Mie­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Miechowianka

miesz­kan­ka Mie­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Miechowice

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. dziel­ni­ca By­to­mia


Mie­cho­wi­ce (niem. "Mie­cho­witz, 1936-46 Mech­tal") – dziel­ni­ca By­to­mia, ut­wo­rzo­na 26 li­sto­pa­da 2008 uchwa­łą Rady Miej­skiej, po­ło­żo­na w za­chod­niej czę­ści mia­sta. Sza­cu­je się, że Mie­cho­wi­ce wraz z są­sied­ni­mi Sto­la­rzo­wi­ca­mi i Gór­ni­ka­mi liczą ok. 30 tys. miesz­kań­ców. Jest naj­więk­szą dziel­ni­cą By­to­mia pod wzglę­dem po­wierzch­ni i zaraz po Śród­mie­ściu jest drugą naj­więk­szą dziel­ni­cą pod wzglę­dem lud­no­ści w By­to­miu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miechowicki

przy­miot­nik od: Mie­cho­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Miechowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miechowita

przy­do­mek Ma­cie­ja z Mie­cho­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. rel. czło­nek Za­ko­nu Ry­cer­skie­go Grobu Bo­że­go w Je­ro­zo­li­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miechownik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. rzem. wyt­wór­ca mie­chów

 (1.2) daw. tra­garz no­szą­cy wory


Źródła:

Wiktionary

Miechowo

Mie­cho­wo ( Mie­cho­wen, 1938–1945 "Nie­der­horst") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ełc­kim, w gmi­nie Prost­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Wieś ty­po­wo rol­ni­cza.


Źródła:

Wikipedia

Miechowski

przy­miot­nik od: Mie­chów


Źródła:

SJP.pl

Miechowy

przy­miot­nik od: miech


Źródła:

SJP.pl

Miechun

mie­chun świer­ko­wy - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny mi­secz­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Miechunka

ozdob­na by­li­na z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych


Mie­chun­ka ("Phy­sa­lis" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 90–124 ga­tun­ki. Wy­stę­pu­ją one w więk­szo­ści na­tu­ral­nie na kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej, osią­ga­jąc naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie w Mek­sy­ku. Jeden ga­tu­nek (mie­chun­ka ro­zdę­ta "P.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miechunkowy

przy­miot­nik od: mie­chun­ka


Źródła:

SJP.pl

Miechów

1. przy­rząd do tło­cze­nia po­wie­trza;
2. w niek­tó­rych apa­ra­tach fo­to­gra­ficz­nych sta­re­go typu: skła­da­ją­ce się w har­mo­nij­kę ścian­ki ka­me­ry lub obiek­ty­wu;
3. prze­sta­rza­łe: worek, sakwa lub torba;
4. zgru­bie­nie od: mie­siąc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mie­chów – mia­sto w woj. ma­ło­pol­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu mie­chow­skie­go, oraz gminy miej­sko-wiej­skiej Mie­chów. Po­ło­żo­ne na Wy­ży­nie Mie­chow­skiej nad po­to­kiem Mie­chów­ką. We­dług da­nych GUS z 30 czerw­ca 2024 mia­sto li­czy­ło 10,903 miesz­kań­ców.

Mie­chów po­ło­żo­ny jest przy dro­dze ek­spre­so­wej S7 (trasa E77), w od­le­gło­ści ok. 45 km od Kra­ko­wa i 80 km od Kielc.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miechówka

wieś w Pol­sce


Mie­chów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, w gmi­nie Wol­brom.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miecia

zdrob­nie­nie od: Mie­czy­sła­wa (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Miecielica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Su­wal­szczyz­na,Łotwa. za­mieć śnież­na

 (1.2) etn. ro­dzaj tańca bia­ło­ru­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Mieciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mieci lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miecio

zdrob­nie­nie od: Mie­czy­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Mieciowie

Mie­cio (Mie­ciu) z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Mieciowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mie­cia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miecisław

imię mę­skie


Mie­ci­sław, Miec­sław, Mie­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Mieci-" ("mio­tać, rzu­cać") i "-sław" ("sława"). Mogło ono ule­gać rów­nież skró­ce­niu do formy Ma­sław, a jed­nym ze zdrob­nień tego imie­nia jest być może Miesz­ko.

Mie­ci­sław to pra­wi­dło­wa forma imie­nia, które zo­sta­ło błęd­nie od­czy­ta­ne jako Mie­czy­sław i w tej for­mie zy­ska­ło po­pu­lar­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieciu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Mie­czy­sław


Źródła:

Wiktionary

Miecić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. rzad. rzu­cać, ci­skać czymś (zaz­wy­czaj syp­kim, drob­nym lub w dużej ilo­ści)

 (1.2) daw. rzad. gwał­tow­nie prze­su­wać, zgar­niać lub pę­dzić coś po po­wierzch­ni (zwy­kle o dzia­ła­niu wia­tru, wody)

 (1.8) daw. mieć, mie­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mie­cić się

 (2.1) gwał­tow­nie się po­ru­szać, sza­mo­tać się, mio­tać się


Źródła:

Wiktionary

Miecugow

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miecz

1. me­ta­lo­wa broń siecz­na;
2. pła­ska płyta, naj­czę­ściej me­ta­lo­wa, wy­su­wa­na po­ni­żej dna stat­ku słu­żą­ca do utrzy­my­wa­nia go w pio­nie i poz­wa­la­ją­ca pły­nąć "pod wiatr";
3. daw­niej: człon­ko­wie ro­dzi­ny płci mę­skiej;
4. część pod­po­ry dachu;
5. ga­tu­nek dra­pież­nej ryby


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. obo­siecz­na broń z dłu­gim, pro­stym ostrzem;

 (1.2) żegl. ru­cho­ma część niek­tó­rych jach­tów ża­glo­wych i desek wind­sur­fin­go­wych w for­mie płet­wy wy­su­wa­nej w spo­dzie ka­dłu­ba;

 (1.3) daw. męska linia po­kre­wień­stwa w ro­dzi­nie

 (1.4) bud. w kon­struk­cji dachu: krót­ki, uko­śny ele­ment łą­czą­cy belkę po­zio­mą z pio­no­wą


Miecz – ro­dzaj broni bia­łej, cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się pro­stą, obo­siecz­ną głow­nią, ot­war­tą rę­ko­je­ścią oraz naj­czę­ściej krzy­żo­wym jel­cem. Uży­wa­ny od epoki brązu do XVI w. Szcze­gól­ną po­pu­lar­no­ścią cie­szył się w śred­nio­wie­czu. Jest bro­nią siecz­no-kolną, czyli umoż­li­wia­ją­cą za­da­wa­nie za­rów­no cięć, jak i pchnięć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieczewo

Mie­cze­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Mo­si­na.


Źródła:

Wikipedia

Mieczkowo

Miecz­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Kcy­nia.


Źródła:

Wikipedia

Mieczkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieczków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mieczniczka

→ miecz­nik


Patrz:miecznik

Źródła:

SJP.pl

Miecznik

1. rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy me­ta­lo­we zbro­je i broń białą; płat­nerz;
2. daw­niej: urzęd­nik dwor­ski no­szą­cy miecz przed pa­nu­ją­cym, póź­niej tytuł urzęd­ni­ka ziem­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. urzęd­nik od­po­wie­dzial­ny za zbro­jow­nię i no­sze­nie mie­cza wład­cy;

 (1.2) hist. ty­tu­lar­ny urząd dwor­ski

 (1.3) rzem. wyt­wór­ca mie­czy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. zob. orka.

 (2.2) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Xip­hias gla­dius|ref=tak., duża ryba dra­pież­na z górną szczę­ką przeksz­tał­co­ną w długi szpi­ku­lec


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miecznikostwo

daw­niej: urząd, god­ność, tytuł miecz­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Miecznikow

Ilja Il­jicz Miecz­ni­kow (1845-1916), zo­o­log i mi­kro­bio­log ro­syj­ski


Źródła:

SJP.pl

Miecznikowa

daw­niej: żona miecz­ni­ka - urzęd­ni­ka dwor­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Miecznikowski

→ miecz­nik (osoba)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miecznikówna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) córka miecz­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Mieczodziobek

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ko­li­bro­wa­tych


Mie­czo­dzio­bek ("En­si­fe­ra en­si­fe­ra") – ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ko­li­bro­wa­tych (Tro­chi­li­dae), je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju En­si­fe­ra. Wy­stę­pu­je w za­chod­niej i pół­noc­no-za­chod­niej Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej. Od­wie­dza fuk­sje i inne ro­śli­ny, któ­rych kwia­ty mają dłu­gie kie­li­chy; pod­la­tu­je do nich od dołu. Kiedy od­po­czy­wa, dziób wzno­si do góry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieczogon

duży, opan­ce­rzo­ny sta­wo­nóg z gro­ma­dy sta­ro­ra­ków; skrzy­płocz


Źródła:

SJP.pl

Mieczokształtny

przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy kształt mie­cza


Źródła:

Wiktionary

Mieczolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy li­ście w kształ­cie mie­cza


Źródła:

Wiktionary

Mieczonos

1. ro­dzaj nie­to­pe­rzy z ro­dzi­ny li­ścio­no­so­wa­tych;
2. ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny tę­go­ste­ro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Mieczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­czo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Mieczowaty

po­dob­ny z kształ­tu do mie­cza; długi, pła­ski, za­o­strzo­ny na końcu


Źródła:

SJP.pl

Mieczownik

1. wo­jow­nik uz­bro­jo­ny w miecz; mie­czo­wy;
2. w daw­nej Pol­sce: rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy mie­cze i broń białą oraz zbro­je; płat­nerz; miecz­nik


Źródła:

SJP.pl

Mieczowy

przy­miot­nik od: miecz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mie­czem, do­ty­czą­cy mie­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieczyk

1. mały miecz
2. kwiat ozdob­ny
3. rybka ak­wa­rio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: miecz: mały miecz lub miecz do za­ba­wy

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gla­dio­lus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ko­sać­co­wa­tych o kwia­tach w po­sta­ci grona na wznie­sio­nej ło­dy­dze;

 (1.3) pot. kwiat mie­czy­ka (1.2)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Xip­hop­ho­rus|ref=tak., mała ryba z rzędu kar­pień­coksz­tałt­nych o wy­dłu­żo­nej dol­nej czę­ści płet­wy ogo­no­wej, czę­sto ho­do­wa­na w ak­wa­rium;


Mie­czyk, gla­dio­la ("Gla­dio­lus") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ko­sać­co­wa­tych. Na­le­ży do niego około 300 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w Eu­ro­pie (z wy­jąt­kiem pół­noc­nej czę­ści), w za­chod­niej Azji i w Afry­ce. Naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w po­łud­nio­wej Afry­ce, gdzie ro­śnie co najm­niej 168 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieczykowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem mały miecz, po­dob­ny do ma­łe­go mie­cza


Źródła:

SJP.pl

Mieczykowiec

wcior­na­stek mie­czy­ko­wiec - owad z rzędu wcior­nast­ków


Źródła:

SJP.pl

Mieczykowy

→ mie­czyk


Patrz:mieczyk

Źródła:

SJP.pl

Mieczysław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od Mie­czy­sła­wa ż.


– dwucz­ło­no­we imię mę­skie, które pow­sta­ło naj­praw­do­po­dob­niej w wy­ni­ku błęd­ne­go od­czy­ta­nia sło­wiań­skie­go imie­nia zło­żo­ne­go Mie­ci­sław (któ­re­go naj­star­szy zapis po­cho­dzi z 1257).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieczysława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Mie­czy­sław


– imię żeń­skie. Żeń­ski od­po­wied­nik mę­skie­go imie­nia Mie­czy­sław. Pa­tron­ką tego imie­nia jest bł. Mie­czy­sła­wa Ko­wal­ska, jedna ze 108 bło­go­sła­wio­nych mę­czen­ni­ków II wojny świa­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieczysławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mie­czy­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mieczysławostwo

Mie­czy­sław z mał­żon­ką; Mie­czy­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Mieczysławowie

Mie­czy­sław z mał­żon­ką; Mie­czy­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mieczysławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mie­czy­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mieczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mieczówka

po­tocz­nie: łódź ża­glo­wa mie­czo­wa


Źródła:

SJP.pl

Miecław

imię mę­skie


Miec­ław, Ma­sław, Moj­sław, Mie­sław (zm. 1047) – cze­śnik króla Miesz­ka II, na­stęp­nie wład­ca Ma­zo­wsza w cza­sie wy­gna­nia wład­cy, kon­te­stu­ją­cy wła­dzę Pia­stów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miecławostwo

Miec­ław z mał­żon­ką; Miec­ła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Miecławowie

Miec­ław z mał­żon­ką; Miec­ła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miecławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Miec­ła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miednica

1. duża misa, słu­żą­ca do mycia się, pra­nia, zmy­wa­nia;
2. część szkie­le­tu, kość wcho­dzą­ca w skład obrę­czy koń­czy­ny tyl­nej (dol­nej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duża miska, głów­nie do mycia lub pra­nia;

 (1.2) anat. wklę­sła, pa­rzy­sta kość w obrę­bie lędź­wi, łą­czą­ca koń­czy­nę dolną (tylną) z krę­go­słu­pem;


Mied­ni­ca – na­czy­nie słu­żą­ce do hi­gie­ny oso­bi­stej, pra­nia lub mycia na­czyń. Zaz­wy­czaj ma kształt dużej misy, o po­kro­ju ko­li­stym, współ­cze­śnie także kwa­dra­to­wym. Brze­gi mied­ni­cy czę­sto są lekko wy­wi­nię­te. Daw­niej mied­ni­ce były me­ta­lo­we lub ce­ra­micz­ne, obec­nie czę­sto sto­su­je się two­rzy­wa sztucz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miednicomierz

me­dycz­ny przy­rząd do po­mia­ru wiel­ko­ści mied­ni­cy, sto­so­wa­ny w gi­ne­ko­lo­gii


Mied­ni­co­mierz (pel­wi­metr) – urzą­dze­nie słu­żą­ce co wyz­na­cza­nia zew­nętrz­nych wy­mia­rów ko­bie­cej mied­ni­cy. Po­mia­ry takie wy­ko­nu­je się w celu uzy­ska­nia poś­red­niej oceny sze­ro­ko­ści ka­na­łu rod­ne­go cię­żar­nej. Zna­jo­mość tej sze­ro­ko­ści poz­wa­la prze­wi­dy­wać prze­bieg po­ro­du i umoż­li­wia kwa­li­fi­ka­cję do ce­sar­skie­go cię­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miednicowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z mied­ni­cą


Źródła:

Wiktionary

Miedniczka

1. zdrob­nie­nie od: mied­ni­ca;
2. mied­nicz­ka ner­ko­wa - bło­nia­sty wo­re­czek w nerce two­rzą­cy po­cząt­ko­wą część mo­czo­wo­du


Źródła:

SJP.pl

Miedniczkowy

→ mied­nicz­ka


Patrz:miedniczka

Źródła:

SJP.pl

Miedniczy

przy­miot­nik

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy mied­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Miedniewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miedniki

Mied­ni­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Ucha­nie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Ucha­nie. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 164 miesz­kań­ców i była je­de­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

Wikipedia

Miednoje

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Rosji, w ob­wo­dzie twer­skim, w re­jo­nie ka­li­niń­skim, jedno z miejsc, gdzie do­ko­ny­wa­no zbrod­ni ka­tyń­skiej;


Mied­no­je ( Медное) – wieś w Rosji, w ob­wo­dzie twer­skim, w re­jo­nie ka­li­niń­skim, około 200 km na pół­noc­ny za­chód od Mosk­wy, były oś­ro­dek wy­po­czyn­ko­wy NKWD.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miedny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) daw. wy­ko­na­ny z mie­dzi


Źródła:

Wiktionary

Miedonia

dziel­ni­ca Ra­ci­bo­rza


Mie­do­nia (niem. "Nie­da­ne") – dziel­ni­ca Ra­ci­bo­rza, daw­niej wieś, zo­sta­ła włą­czo­na do mia­sta 1 lu­te­go 1977 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedoński

przy­miot­nik od: Mie­do­nia


Źródła:

SJP.pl

Miedsiestra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Mać­kow­ce. pie­lę­gniar­ka


Źródła:

Wiktionary

Miedwiański

1. → Mied­wie (je­zio­ro);
2. sieja mied­wiań­ska - lo­kal­na od­mia­na ma­re­ny z je­zio­ra Mied­wie


Źródła:

SJP.pl

Miedwie

je­zio­ro w Pol­sce


Mied­wie ( Madüsee) – je­zio­ro w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Po­brze­ża Szcze­ciń­skie­go na Rów­ni­nie Py­rzyc­kiej.

Je­zio­ro ma po­wierzch­nię 35,27 km² (piąte co do wiel­ko­ści w Pol­sce, dru­gie po je­zio­rze Dąbie w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim). Lu­stro wody jest na wy­so­ko­ści 14 m n.p.m., głę­bo­kość wy­no­si 43,8 m, przez co jest naj­więk­szą w Pol­sce kryp­to­de­pre­sją (29,8 m p.p.m.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedwiedica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. lewy do­pływ Donu ma­ją­cy swe źró­dła w ob­wo­dzie sa­ra­tow­skim;

 (1.2) geogr. hy­dron. rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie twer­skim, lewy do­pływ Wołgi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miedwiediew

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedza

pas ziemi od­dzie­la­ją­cy pola upraw­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. wąski pas ziemi bę­dą­cy gra­ni­cą mię­dzy ob­sza­ra­mi rol­ny­mi, dział­ka­mi bu­dow­la­ny­mi;

 (1.2) hist. ar­chit. prze­strzeń mię­dzy zę­ba­mi bla­nek, czyli mer­lo­na­mi


Mie­dza – nie­u­pra­wia­ny pas te­re­nu roz­gra­ni­cza­ją­cy pola.

Mimo wy­łą­cze­nia z upra­wy, pasy grun­tu sta­no­wią­ce mie­dzę przy­no­szą istot­ną ko­rzyść dla pro­duk­cji rol­ni­czej, więk­szą ni­że­li włą­cze­nie tych pasów do użyt­ko­wa­nia. Wy­ni­ka to z ko­rzyst­ne­go od­dzia­ły­wa­nia miedz jako sied­lisk ga­tun­ków po­ży­tecz­nych dla przy­le­głych upraw, zwła­szcza dra­pież­nych chrzą­szczy i pa­ją­ków, ale też dzi­kich ga­tun­ków pszczół (za­py­la­czy) oraz dżdżow­nic.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miedzeszyn

część War­sza­wy


Mie­dze­szyn – osied­le i ob­szar MSI w dziel­ni­cy Wawer w War­sza­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedzeszyński

przy­miot­nik od: Mie­dze­szyn


Źródła:

SJP.pl

Miedzeński

przy­miot­nik od: Miedz­na, Miedz­no


Źródła:

SJP.pl

Miedziaczek

zdrob­nie­nie od: mie­dziak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mie­dziak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miedziak

daw­niej: drob­na mo­ne­ta zdaw­ko­wa; drob­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. drob­na mo­ne­ta ze stopu mie­dzi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zob. mie­dziak sos­no­wiec.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miedzian

1. nazwa związ­ku kom­plek­so­we­go, w któ­rym ato­mem cen­tral­nym jest miedź
2. po­tocz­na nazwa ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go - mie­dzian­ki­tu


Źródła:

SJP.pl

Miedziane

1. zro­bio­ny z mie­dzi;
2. ma­ją­cy kolor mie­dzi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedzianka

wąż nie­ja­do­wi­ty, ży­wo­rod­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedziankit

ma­te­riał wy­bu­cho­wy kru­szą­cy, skła­da­ją­cy się z chlo­ra­nu (V) po­ta­su i z nafty


Mie­dzian­kit – ma­te­riał wy­bu­cho­wy kru­szą­cy, mie­sza­ni­na chlo­ra­nu po­ta­su i nafty w sto­sun­ku wa­go­wym 9:1. Jego pręd­kość de­to­na­cji wy­no­si ok. 3300 m/s przy gę­sto­ści ~1,6 g/cm³, tem­pe­ra­tu­ra de­to­na­cji 3800 °C, ob­ję­tość gazów 340 l/kg, a ci­śnie­nie de­to­na­cji 33 000 kG/cm². Ma­te­riał ten zo­stał wy­na­le­zio­ny przez Sta­ni­sła­wa Ła­szczyń­skie­go. Nie ma ści­śle okre­ślo­nych, sta­łych włas­no­ści fi­zycz­nych. Pier­wot­nie był sto­so­wa­ny w gór­nict­wie rud mie­dzi, skąd po­cho­dzi jego nazwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedzianobrody

ma­ją­cy brodę w ko­lo­rze mie­dzi; ru­do­bro­dy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy za­rost, brodę w ko­lo­rze mie­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miedzianobury

bury o od­cie­niu mie­dzia­nym


Źródła:

SJP.pl

Miedzianoczerwony

czer­wo­ny o od­cie­niu mie­dzia­nym


Źródła:

SJP.pl

Miedzianogórski

przy­miot­nik od: Mie­dzia­na Góra


Źródła:

SJP.pl

Miedzianoskóry

ma­ją­cy czer­wo­ną skórę


Źródła:

SJP.pl

Miedzianowłosy

ma­ją­cy włosy barwy mie­dzi; ru­do­wło­sy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy rude włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miedzianozłoty

złoty o od­cie­niu mie­dzia­nym


Źródła:

SJP.pl

Miedziany

1. zro­bio­ny z mie­dzi;
2. ma­ją­cy kolor mie­dzi


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy miedź lub zro­bio­ny z mie­dzi

 (1.2) ko­lo­ru mie­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miedziawy

za­wie­ra­ją­cy jed­no­war­to­ścio­wą miedź


Źródła:

SJP.pl

Miedzica

cho­ro­ba pow­sta­ła w wy­ni­ku re­ak­cji za­nie­czy­szczeń za­war­tych w wo­dzie z mie­dzią, które po­wo­du­ją pow­sta­wa­nie tru­ją­cych sub­stan­cji (po­dob­nych do pa­ty­ny)


Źródła:

SJP.pl

Miedzichowo

wieś w Pol­sce


Mie­dzi­cho­wo (niem. "Kup­fer­ham­mer") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Mie­dzi­cho­wo.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Mie­dzi­cho­wo. Liczy 471 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedzichowski

przy­miot­nik od: Mie­dzi­cho­wo


Źródła:

SJP.pl

Miedzieński

przy­miot­nik od: Miedź­no


Źródła:

SJP.pl

Miedzik

ro­dzaj słod­ko­wod­nych ryb z ro­dzi­ny ką­sa­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Miedzio-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek z mie­dzią


Źródła:

Wiktionary

Miedzionikiel

Mie­dzio­ni­kle – stopy mie­dzi i niklu, które mogą za­wie­rać także takie do­dat­ki sto­po­we jak krzem, że­la­zo, alu­mi­nium lub man­gan. Cha­rak­te­ry­zu­ją się dobrą wy­trzy­ma­ło­ścią, ża­ro­od­por­no­ścią i od­por­no­ścią na ko­roz­ję oraz po­sia­da­ją dobre włas­no­ści opo­ro­we. Przy­kła­dem ta­kie­go stopu jest "ku­pro­dur", uży­wa­ny m.in. przy wy­ro­bie skrzyń ognio­wych w pa­ro­wo­zach.


Źródła:

Wikipedia

Miedzionośny

za­wie­ra­ją­cy w sobie miedź; do­star­cza­ją­cy mie­dzi


Źródła:

SJP.pl

Miedziopierś

ro­dzaj ważek z ro­dzi­ny szklar­ko­wa­tych; So­ma­toch­lo­ra


Źródła:

SJP.pl

Miedziorycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mie­dzio­ryt


Źródła:

Wiktionary

Miedzioryt

tech­ni­ka ryta, po­le­ga­ją­ca na ry­to­wa­niu me­ta­lo­we­go po­dło­ża za po­mo­cą ostrych na­rzę­dzi (rylce, igły)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tech­ni­ka gra­ficz­na po­le­ga­ją­ca na wy­ry­ciu wzoru w mie­dzia­nej pły­cie, po­kry­ciu jej farbą, a na­stęp­nie od­bi­ciu na pa­pie­rze;

 (1.2) od­bit­ka wy­ko­na­na za po­mo­cą mie­dzio­ry­tu (1.1)


Mie­dzio­ryt (dawne nazwy: "sztych", "ko­persz­tych", cu­prum „miedź”, Kup­fer­stich) – tech­ni­ka gra­ficz­na wklę­sła, naj­star­sza tech­ni­ka gra­ficz­na na me­ta­lu, sto­so­wa­na już w 1. po­ło­wie XV wieku. Wy­wo­dzi się praw­do­po­dob­nie z prób­nych od­bi­tek otrzy­my­wa­nych przy sto­so­wa­niu złot­ni­czej tech­ni­ki niel­la. Tra­dy­cyj­nie przy­pi­su­je się ten wy­na­la­zek flo­renc­kie­mu złot­ni­ko­wi Tom­ma­so­wi Fi­ni­gu­er­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miedziorytnictwo

sztu­ka ry­to­wa­nia w mie­dzi lub mo­sią­dzu; chal­ko­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Miedziorytniczka

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie chal­ko­gra­fii


Źródła:

SJP.pl

Miedziorytnik

ry­tow­nik bę­dą­cy spe­cja­li­stą w dzie­dzi­nie chal­ko­gra­fii; chal­ko­graf


Źródła:

SJP.pl

Miedziorytowy

przy­miot­nik od: mie­dzio­ryt


Źródła:

SJP.pl

Miedziowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­dzio­wać.


Mie­dzio­wa­nie – me­to­da po­kry­wa­nia przed­mio­tów me­ta­lo­wych war­stwą mie­dzi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miedziować

po­kry­wać przed­mio­ty po­wło­ką mie­dzia­ną


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­kry­wać mie­dzią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miedziowce

grupa pier­wiast­ków che­micz­nych sta­no­wią­ca XI grupę głów­ną ukła­du okre­so­we­go: miedź, sre­bro i złoto


Mie­dziow­ce


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedziowiec

gór­nik pra­cu­ją­cy przy ek­splo­a­ta­cji mie­dzi; mie­dziow­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek na­le­żą­cy do je­de­na­stej grupy ukła­du okre­so­we­go;


Mie­dzio­wiec (W-5) – wrak stat­ku hand­lo­we­go typu holk od­na­le­zio­ny w Za­to­ce Gdań­skiej, cenne sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne ze wzglę­du na za­cho­wa­nie dużej ilo­ści ła­dun­ku z po­cząt­ku XV wieku. Nazwę zaw­dzię­cza ka­wał­kom mie­dzi zna­le­zio­nym na wraku przy jego od­kry­ciu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miedziownia

za­kład lub dział fa­bry­ki, w któ­rym wy­ra­bia się przed­mio­ty z mie­dzi albo po­kry­wa mie­dzią przed­mio­ty me­ta­lo­we


Źródła:

SJP.pl

Miedziownik

1. śro­do­wi­sko­wo: gór­nik pra­cu­ją­cy przy ek­splo­a­ta­cji mie­dzi; mie­dzio­wiec;
2. pra­cow­nik spe­cja­li­zu­ją­cy się w pro­duk­cji wy­ro­bów mie­dzia­nych lub w mie­dzio­wa­niu przed­mio­tów z me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Miedziowy

przy­miot­nik od: miedź


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy miedź, zro­bio­ny z mie­dzi, do­ty­czą­cy mie­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miedziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedzna

wieś w Pol­sce


Miedz­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wę­grow­skim, w gmi­nie Miedz­na, nad rzeką Mie­dzan­ką. Ma sta­tus so­łect­wa. Sie­dzi­ba gminy Miedz­na.

Daw­niej mia­sto; uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską w 1470 roku, zde­gra­do­wa­na po 1500 roku. Po­now­na lo­ka­cja mia­sta na pra­wie mag­de­bur­skim na­stą­pi­ła w 1531 roku, de­gra­da­cja w 1869 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedzno

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedzowy

przy­miot­nik od: mie­dza; gra­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Miedzuch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. hist. wąska ulicz­ka lub przej­ście od­dzie­la­ją­ca domy, kramy lub dział­ki bu­dow­la­ne wew­nątrz mia­sta;


Mie­dzuch – wąska ulicz­ka od­dzie­la­ją­ca domy, kramy lub dział­ki bu­dow­la­ne wew­nątrz mia­sta. Mie­dzu­chy ty­po­we były dla miast śred­nio­wiecz­nych, pow­sta­ją rów­nież współ­cze­śnie, naj­czę­ściej jako ścież­ki bie­gną­ce mie­dzą, czyli gra­ni­cą dzia­łek (stąd nazwa). Mie­dzuch nie był uży­wa­ny jako peł­no­war­to­ścio­wy trakt ko­mu­ni­ka­cyj­ny, słu­żył jako za­ple­cze lub droga za­o­pa­trze­nio­wa, do od­pro­wa­dza­nia wody de­szczo­wej z da­chów, jako za­bez­pie­cze­nie prze­ciw­po­ża­ro­we.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miedzyń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) jed­nost­ka ur­ba­ni­stycz­na (osied­le) mia­sta Byd­go­szczy, po­ło­żo­na w jego za­chod­niej czę­ści, mię­dzy Ka­na­łem Byd­go­skim a la­sa­mi Pu­szczy Byd­go­skiej;

 (1.2) część Byd­go­szczy, dawny fol­wark po­ło­żo­ny w obrę­bie Zbo­cza For­doń­skie­go, w po­bli­żu Góry Szy­bow­ni­ków, w byd­go­skiej dziel­ni­cy For­don;


Zo­bacz też: Mie­dzyń (For­don).

Mie­dzyń ( Mie­dzin – 1789, "Mie­dzyn" – 1860, "Schle­u­sen­dorf" – 1885) – jed­nost­ka ur­ba­ni­stycz­na (osied­le) mia­sta Byd­go­szczy, po­ło­żo­na w jego za­chod­niej czę­ści, mię­dzy Ka­na­łem Byd­go­skim a la­sa­mi Pu­szczy Byd­go­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miedź

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Cu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. metal, pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Cu i licz­bie ato­mo­wej 29;

 (1.2) przen. pie­niądz, zwła­szcza mie­dzia­ny


Miedź (Cu, cu­prum) – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy me­ta­li przej­ścio­wych. Jest mięk­kim, ko­wal­nym i cią­gli­wym me­ta­lem o bar­dzo wy­so­kiej prze­wod­no­ści ciepl­nej i elek­trycz­nej. Świe­żo od­sło­nię­ta po­wierzch­nia czy­stej mie­dzi ma ró­żo­wo­po­ma­rań­czo­wy kolor, metal ten jest po­wszech­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ny jako prze­wod­nik cie­pła i prądu elek­trycz­ne­go, ma­te­riał kon­struk­cyj­ny i bu­dow­la­ny, jest skład­ni­kiem róż­nych sto­pów me­ta­li uży­wa­nych w bi­żu­te­rii, oku­ciach, mo­ne­tach, ten­so­me­trach, ter­mo­pa­rach i wielu in­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miedźna

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Miedź­na ( Miedz­na, "Kun­zen­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie pszczyń­skim, w gmi­nie Miedź­na. Sie­dzi­ba gminy Miedź­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedźniański

→ Miedź­na


Patrz:Miedźna

Źródła:

SJP.pl

Miedźno

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miedźwiedź

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) stpol. niedź­wiedź, dosł. mio­do­jad


Źródła:

Wiktionary

Miejsc.

skrót

 (1.1) = miej­sco­wość


Źródła:

Wiktionary

Miejscami

1. w niek­tó­rych miej­scach; gdzie­nieg­dzie;
2. w niek­tó­rych frag­men­tach, uryw­kach tek­stu


przy­słó­wek

 (1.1) gdzie­nieg­dzie, w niek­tó­rych miej­scach

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. plu­ral|miej­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miejsce

1. wolna prze­strzeń, którą można zająć lub za­peł­nić czymś;
2. teren, lo­ka­li­za­cja lub po­mie­szcze­nie ma­ją­ce swoje kon­kret­ne przez­na­cze­nie;
3. po­zy­cja kogoś lub cze­goś w ja­kimś ze­spo­le osób, istot ży­wych lub rze­czy; ranga


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ob­szar lub punkt w prze­strze­ni

 (1.2) miej­sce (1.1), nie­za­ję­te przez nic, wolne do umie­szcze­nia w nim cze­goś

 (1.3) wyz­na­czo­ne miej­sce (1.1), przez­na­czo­ne dla kogoś; krze­sło, fotel itp. za­re­zer­wo­wa­ne dla kogoś

 (1.4) sport. ranga, po­zy­cja


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miejscokilometr

jed­nost­ka obli­cze­nio­wa sto­so­wa­na do po­mia­ru zdol­no­ści prze­wo­zo­wej, równa licz­bie miejsc przy­pa­da­ją­cych na ki­lo­metr po­dró­ży


Źródła:

SJP.pl

Miejscowa

po­tocz­nie: miesz­kan­ka ja­kiejś miej­sco­wo­ści; tu­tej­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stała miesz­kan­ka ja­kiejś miej­sco­wo­ści

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: miej­sco­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miejscowe

po­tocz­nie: miesz­kan­ka ja­kiejś miej­sco­wo­ści; tu­tej­sza


Źródła:

SJP.pl

Miejscownik

1. w ję­zy­koz­naw­stwie: szó­sty przy­pa­dek w pol­skiej de­kli­na­cji, od­po­wia­da­ją­cy na py­ta­nia: o (w, na, przy) kim? o (w, na, przy) czym? gdzie?, który w zda­niu może peł­nić funk­cje oko­licz­ni­ka miej­sca, czasu oraz do­peł­nie­nia dal­sze­go; lo­ca­ti­vus, lo­ka­ti­wus, lo­ka­tyw;
2. w ję­zy­koz­naw­stwie: forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka; lo­ca­ti­vus, lo­ka­ti­wus, lo­ka­tyw;
3. stem­pel z oz­na­cze­niem miej­sco­wo­ści, w któ­rej zo­sta­ła na­da­na prze­sył­ka pocz­to­wa, oraz datą jej na­da­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gram. szó­sty przy­pa­dek de­kli­na­cji pol­skiej, od­po­wia­da na py­ta­nia (o) kim? (o) czym?;


Zo­bacz też: miej­scow­nik (fi­la­te­li­sty­ka).

Miej­scow­nik ( lo­ca­ti­vus) – forma uży­wa­na do opisu miej­sca akcji. W ję­zy­ku pol­skim nigdy nie wy­stę­pu­je sa­mo­dziel­nie, do opisu miej­sca za­wsze używa się wy­ra­żeń przy­im­ko­wych: "o bi­go­sie", "w Ja­wo­rzy­nie Ślą­skiej", "przy to­rach".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miejscownikowy

→ miej­scow­nik; lo­ka­tyw­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. zwią­za­ny z miej­scow­ni­kiem, do­ty­czą­cy miej­scow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miejscowo

przy­słó­wek

 (1.1) w jed­nym miej­scu, lo­kal­nie


Źródła:

Wiktionary

Miejscowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jed­nost­ka osad­ni­cza lub inny ob­szar za­bu­do­wa­ny wy­róż­nia­ją­cy się odręb­ną nazwą;

 (1.2) od­przym. cecha tego, co jest miej­sco­we


Miej­sco­wość – każde sku­pi­sko lud­no­ści, nie­za­leż­nie od licz­by za­bu­do­wań i gę­sto­ści za­bu­do­wy oraz licz­by lud­no­ści, odróż­nia­ją­ce się od in­nych sku­pisk urzę­do­wą lub zwy­cza­jo­wą nazwą włas­ną.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miejscowy

1. wła­ści­wy dla ja­kie­goś te­re­nu, miej­sca albo zwią­za­ny z ja­kimś te­re­nem, miej­scem; lo­kal­ny, tu­tej­szy;
2. zaj­mu­ją­cy jakąś okre­ślo­ną i ogra­ni­czo­ną po­wierzch­nię cze­goś; czę­ścio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ja­kimś miej­scem

 (1.2) med. do­ty­czą­cy ogra­ni­czo­ne­go miej­sca na ciele

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. stały miesz­ka­niec ja­kiejś miej­sco­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miejscówa

zgru­bie­nie od: miej­sców­ka


Źródła:

SJP.pl

Miejscówka

1. po­tocz­nie: miej­sce na­da­ją­ce się do wy­ko­na­nia ja­kichś czyn­no­ści;
2. bilet upraw­nia­ją­cy do za­ję­cia okre­ślo­ne­go miej­sca w au­to­bu­sie, po­cią­gu itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bilet upraw­nia­ją­cy do za­ję­cia kon­kret­ne­go sie­dze­nia w środ­kach tran­spor­tu pu­blicz­ne­go

 (1.2) środ. (w mowie snow­bo­ar­de­rów) miej­sce do akro­ba­cji

 (1.3) pot. miej­sce lub prze­strzeń do ro­bie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miejscówkowy

przy­miot­nik od: miej­sców­ka


Źródła:

SJP.pl

Miejski

1. zwią­za­ny z mia­stem, na­le­żą­cy do mia­sta;
2. ma­ją­cy zwią­zek z za­rzą­dem miej­skim; mu­ni­cy­pal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mia­stem (jako miej­scem lub jed­nost­ką ad­mi­ni­stra­cyj­ną)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. au­to­bus ko­mu­ni­ka­cji miej­skiej (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miejskogórczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Miej­skiej Górki


Źródła:

Wiktionary

Miejskogórczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Miej­skiej Górki


Źródła:

Wiktionary

Miejskogórecki

przy­miot­nik od: Miej­ska Górka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Miej­skiej Górki, zwią­za­ny z Miej­ską Górką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miejskość

→ miej­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest miej­skie; cecha tych, któ­rzy są miej­scy


Patrz:miejski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielarka

urzą­dze­nie do mie­le­nia


Źródła:

SJP.pl

Mielarz

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy urzą­dze­nie do mie­le­nia masy pa­pier­ni­czej


Źródła:

SJP.pl

Mielcarek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mielcarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mielcarz

daw­niej: osoba wy­ra­bia­ją­ca słód; sło­dow­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. pi­wo­war


Miel­carz – dawne okre­śle­nie sło­dow­ni­ka, sład­ka. Słowo miel­carz wy­wo­dzi się z nie­miec­kie­go "Mälzer" oz­na­cza­ją­ce­go sło­dow­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mielcarzewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mielcuch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. bro­war


Miel­cuch – dawne okre­śle­nie sło­dow­ni. Słowo wy­wo­dzi się z nie­miec­kie­go "Malz­ha­us".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mielczanin

miesz­ka­niec Miel­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Miel­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielczanka

miesz­kan­ka Miel­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Miel­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielczarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mielczarek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mielczarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miele

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. czasu te­raź­niej­sze­go cza­sow­ni­ka mleć


Miele & Cie. KG – nie­miec­kie przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się pro­duk­cją ar­ty­ku­łów go­spo­dar­stwa do­mo­we­go (m.in. pra­lek, chło­dzia­rek, ek­spre­sów do kawy, zmy­wa­rek do na­czyń, pie­kar­ni­ków). Sie­dzi­ba przed­się­bior­stwa znaj­du­je się w Gütersloh, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia, w Niem­czech. Przed­się­bior­stwo ma obec­nie swoje przed­sta­wi­ciel­stwa w 47 kra­jach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mielec

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny traw, osią­ga­ją­ca 3 m wy­so­ko­ści; mozga trzci­no­wa­ta;
2. tylna część żo­łąd­ka pta­ków, w któ­rej do­ko­nu­je się miaż­dże­nie i roz­cie­ra­nie po­kar­mu (zwła­szcza zia­ren); żo­łą­dek mię­śnio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|- class="gra­fi­ka iboxs"

Mie­lec – mia­sto w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, le­żą­ce na ob­sza­rze hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­ski (zie­mia san­do­mier­ska) w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, sie­dzi­ba władz i cen­trum po­wia­tu mie­lec­kie­go. Mia­sto po­ło­żo­ne jest w do­li­nie Wi­sło­ki, w Kot­li­nie San­do­mier­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mielecki

przy­miot­nik od: Mie­lec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Miel­ca, zwią­za­ny z Miel­cem, po­cho­dzą­cy z Miel­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mleć.

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­lić.


Mie­le­nie – pro­ces tech­no­lo­gicz­ny roz­drab­nia­nia me­to­dą miaż­dże­nia pro­wa­dzo­ny w mły­nach i młyn­kach. Pro­dukt otrzy­ma­ny w wy­ni­ku tego pro­ce­su cha­rak­te­ry­zu­je się drob­nym ziar­nem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mielenko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mielerz

od­po­wied­nio uło­żo­ny stos polan drzew­nych przy­kry­tych zie­mią z chru­stem i wy­pa­la­ny na wę­giel; rów­nież ko­piec węgla w po­dob­ny spo­sób nieg­dyś kok­so­wa­ne­go


Mie­lerz (dawn. "li­mierz", "mi­lerz"; od mhd: mīler) – stos drew­na gor­szej ja­ko­ści tech­nicz­nej uło­żo­ny w kształ­cie ko­pu­ły, przy­kry­ty gliną, zie­mią lub dar­nią.

W mie­le­rzach spa­la­no drew­no z małym, kon­tro­lo­wa­nym do­stę­pem po­wie­trza w celu wyt­wo­rze­nia węgla drzew­ne­go w pro­ce­sie su­chej de­sty­la­cji. Me­to­da ta za­czę­ła tra­cić na zna­cze­niu w XIX wieku. Wy­pa­la­nie węgla drzew­ne­go w mie­le­rzach sto­su­je się spo­ra­dycz­nie do dziś, choć z eko­no­micz­ne­go punk­tu wi­dze­nia wy­daj­niej­sze są re­tor­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieleszyn

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieleszyński

przy­miot­nik od: Mie­le­szyn


Źródła:

SJP.pl

Mielewczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mielewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mieleński

przy­miot­nik od: Miel­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Miel­nem, do­ty­czą­cy Miel­na, po­cho­dzą­cy z Miel­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieli

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: mie­lić

 (1.2) 3. os. lm. mos. przesz. od: mieć


Źródła:

Wiktionary

Mielina

osłon­ka biał­ko­wo-li­pi­do­wa włó­kien ner­wo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. izo­lu­ją­cą elek­trycz­nie war­stwa ota­cza­ją­ca włó­kna ner­wo­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielinizacja

pro­ces two­rze­nia osłon­ki tłu­szczo­wej (mie­li­no­wej) wokół włó­kien ner­wo­wych w mózgu i rdze­niu krę­go­wym prze­bie­ga­ją­cy w życiu pło­do­wym, wa­run­ku­je efek­tyw­ny prze­bieg im­pul­sów ner­wo­wych i jest wskaź­ni­kiem doj­rza­ło­ści ukła­du ner­wo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Mielinowy

przy­miot­nik od: mie­li­na


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mie­li­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieliwo

rzad­ko: zboże przez­na­czo­ne do prze­mia­łu; mlewo


Mie­li­wo – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie brod­nic­kim, w gmi­nie Zbicz­no, nad pół­noc­no­za­chod­nim brze­giem je­zio­ra Sosno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mielizna

1. płyt­kie miej­sce w morzu, rzece, je­zio­rze;
2. wywód lub jego część po­zba­wio­na głęb­szej tre­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. płyt­kie miej­sce w morzu, je­zio­rze lub rzece;

 (1.2) liter. tekst bez głęb­szej tre­ści


Mie­liz­na – pia­szczy­ste lub żwi­ro­we płyt­kie miej­sce w rzece, je­zio­rze lub ob­sza­rach szel­fo­wych morza. Przy­czy­ną jej pow­sta­nia jest osa­dza­nie ma­te­ria­łu prze­no­szo­ne­go przez wodę przy miej­sco­wym zmniej­sze­niu szyb­ko­ści jej pły­nię­cia. W mo­rzach wy­stę­pu­je w miej­scach do­cho­dze­nia wznie­sie­nia szel­fu bli­sko po­wierzch­ni morza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mielić

roz­drab­niać coś na drob­ne czą­stecz­ki za po­mo­cą od­po­wied­nich urzą­dzeń


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pot. roz­drab­niać coś za po­mo­cą od­po­wied­nich przy­rzą­dów

 (1.2) pot. po­wo­li coś żuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielnianin

miesz­ka­niec Miel­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Miel­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielnianka

miesz­kan­ka Miel­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Miel­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielnica

1. nie­wiel­kie ło­so­sie po­ła­wia­ne wios­ną na Bał­ty­ku;
2. gwa­ro­wo: młyn


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Ukra­i­nie, do­pływ Ho­ry­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mielnicki

przy­miot­nik od: Miel­nik


Źródła:

SJP.pl

Mielniczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mielniczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mielnik

ele­ment mie­lą­cy sto­so­wa­ny w mły­nach bęb­no­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Cze­chach, w kraju środ­ko­wo­cze­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mielno

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa wielu wsi w Pol­sce;
3. nazwa wielu je­zior w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa mia­sta w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim oraz licz­nych wsi w Pol­sce;

 (1.2) geogr. nazwa kil­ku­na­stu je­zior w Pol­sce


Miel­no (dawne Großmöllen lub Groß Möllen) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, sie­dzi­ba gminy Miel­no. Po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Bał­tyc­kim i je­zio­rem Jamno, na Wy­brze­żu Sło­wiń­skim. Mia­sto z dwoma let­ni­mi ką­pie­li­ska­mi mor­ski­mi i przy­sta­nią ry­bac­ką na osied­lu Unie­ście.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieloblast

nie­doj­rza­ła ko­mór­ka wy­stę­pu­ją­ca w szpi­ku kost­nym, pre­kur­sor gra­nu­lo­cy­tów


Mie­lo­bla­sty – pier­wsze roz­róż­nial­ne mor­fo­lo­gicz­nie sta­dia roz­wo­jo­we gra­nu­lo­cy­tów. Ko­mór­ki te są po­dob­ne do in­nych ko­mó­rek wy­stę­pu­ją­cych w szpi­ku kost­nym. Mają one kształt ku­li­sty i śred­ni­cę w za­kre­sie 15-20 mi­kro­me­trów.

Jądro mie­lo­bla­stów, zaj­mu­ją­ce około 4/5 ob­ję­to­ści ko­mór­ki, ma kształt okrą­gły, chro­ma­ty­na nie jest w ogóle skon­den­so­wa­na i wy­bar­wia się na kolor jas­no­błę­kit­ny lub czer­wo­na­wy za po­mo­cą barw­ni­ka Wrigh­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mielocyt

szpi­ko­wa ko­mór­ka ma­cie­rzy­sta pow­sta­ła z mie­lo­bla­stu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. ko­mór­ka pow­sta­ją­ca z pro­mie­lo­cy­tu w pro­ce­sie gra­nu­lo­po­e­zy, przeksz­tał­ca­ją­ca się w me­ta­mie­lo­cyt;


Mie­lo­cy­ty są trze­cim z kolei mor­fo­lo­gicz­nie wy­róż­nial­nym sta­dium roz­wo­jo­wym gra­nu­lo­cy­tów. Ko­mór­ki te osią­ga­ją śred­ni­cę 16-24 mi­kro­me­trów i roz­wi­ja­ją się z pro­mie­lo­cy­tów.

Jądro za­czy­na za­tra­cać swój ku­li­sty kształt, chro­ma­ty­na na­to­miast staje się w mie­lo­cy­tach bar­dziej skon­den­so­wa­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mielofibroza

Mie­lo­fi­bro­za (oste­o­mie­los­kle­ro­za, oste­o­mie­lo­fi­bro­za, przew­le­kła mie­lo­fi­bro­za, my­e­lo­fi­bro­sis with my­e­lo­id me­ta­pla­sia, agno­ge­nic my­e­lo­id me­ta­pla­sia, chro­nic idio­pat­hic my­e­lo­fi­bro­sis, pri­ma­ry my­e­lo­fi­bro­sis) – jedna z cho­rób za­li­cza­nych do ze­spo­łów mie­lo­pro­li­fe­ra­cyj­nych cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się aplaz­ją szpi­ku kost­ne­go, jego włó­knie­niem i na­stę­po­wym two­rze­niem po­zasz­pi­ko­wych ognisk he­ma­to­po­e­tycz­nych.


Źródła:

Wikipedia

Mielografia

ba­da­nie po­moc­ne przy scyn­ty­gra­fii OUN poz­wa­la­ją­ce na uzy­ska­nie obra­zu ka­na­łu krę­go­we­go (wy­kry­cie zwę­że­nia i prze­pu­kli­ny)


Mie­lo­gra­fia - ba­da­nie ra­dio­lo­gicz­ne po­le­ga­ją­ce na wpro­wa­dze­niu drogą na­kłu­cia lędź­wio­we­go środ­ka cie­niu­ją­ce­go po­chła­nia­ją­ce­go pro­mie­nie X, celem uwi­docz­nie­nia rdze­nia krę­go­we­go wraz z ko­rze­nia­mi rdze­nio­wy­mi i wor­kiem opo­no­wym.

Pa­cjent w cza­sie ba­da­nia leży na ru­cho­mym stole, któ­rym w trak­cie ba­da­nia po­chy­la się, aby dosz­ło do wstecz­ne­go za­kon­tra­sto­wa­nia ka­na­łu krę­go­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mielogram

od­set­ko­wy skład ko­mór­ko­wy szpi­ku


Źródła:

SJP.pl

Mielone

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. sma­żo­na po­tra­wa z mie­lo­ne­go mięsa z do­dat­ka­mi w po­sta­ci przy­praw i spo­i­wa


Źródła:

Wiktionary

Mieloneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: mie­lon­ka


Źródła:

Wiktionary

Mielonka

węd­li­na z mięsa mie­lo­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. spoż. kon­ser­wa za­wie­ra­ją­ca mięso mie­lo­ne, sól, przy­pra­wy i ewen­tu­al­nie inne skład­ni­ki typu kon­ser­wan­ty, za­gę­szcza­cze;

 (1.2) hand. spoż. wyrób ma­sar­ski z mięsa mie­lo­ne­go


Mie­lon­ka, zwana też kon­ser­wą tu­ry­stycz­ną – mięs­na kon­ser­wa, którą można długo prze­cho­wy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mielony

po­tocz­nie: kot­let mie­lo­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. kulin. spoż. kot­let mie­lo­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: mleć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mielopatia

usz­ko­dze­nie rdze­nia krę­go­we­go w od­cin­ku szyj­nym


Źródła:

SJP.pl

Mielszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: miał­ki; bar­dziej miał­ki


Źródła:

SJP.pl

Mielęcin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mieniak

barw­ny motyl z ro­dzi­ny po­łud­nic


Źródła:

SJP.pl

Mieniać

daw­niej:
1. za­stę­po­wać okre­ślo­ny obiekt innym; za­mie­niać;
2. dawać okre­ślo­ny obiekt komuś w za­mian za inny obiekt; wy­mie­niać;
3. mie­niać się:
a) do­ko­ny­wać tran­sak­cji, w któ­rej prze­ka­zu­je się komuś okre­ślo­ny obiekt w za­mian za inny obiekt; za­mie­niać się;
b) cią­gle, usta­wicz­nie za­stę­po­wać okre­ślo­ny obiekt innym; wy­mie­niać się


Źródła:

SJP.pl

Mienie

rze­czy bę­dą­ce czy­jąś włas­no­ścią; ma­ją­tek, do­by­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół rze­czy sta­no­wią­cych czy­jąś włas­ność;

 (1.2) rzad. od­cza­sow­ni­ko­wy od|mieć.


Mie­nie – ter­min oz­na­cza­ją­cy w za­leż­no­ści od kon­tek­stu:

Mie­nie obej­mu­je wszyst­kie prawa pod­mio­to­we ma­jąt­ko­we. Pa­sy­wa nie wcho­dzą w skład mie­nia, ale ciążą na ma­jąt­ku. Każdy pod­miot ma w za­sa­dzie jeden ma­ją­tek.

Mie­nie w uję­ciu cy­wil­no­praw­nym na pod­sta­wie prawa pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mienić

1. prze­sta­rza­łe: na­da­wać nazwę, na­zy­wać kogoś lub coś;
2. mie­nić się -
a) prze­sta­rza­łe: uz­na­wać, uwa­żać sie­bie za kogoś, za coś;
b) przy­bie­rać różne zmie­nia­ją­ce się od­cie­nie ja­kie­goś ko­lo­ru, bły­szczeć bar­wa­mi; lśnić, po­ły­ski­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przest. na­da­wać miano, tytuł; uz­na­wać za kogoś, za coś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mie­nić się

 (2.1) przest. być na­zy­wa­nym przez sie­bie; uwa­żać się za kogoś

 (2.2) zmie­niać ko­lo­ry lub od­cie­nie barwy

 (2.3) dawać od­bla­ski; pu­szczać re­flek­sy świetl­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mienszewicki

zwią­za­ny z mien­sze­wi­kiem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. polit. zwią­za­ny z mien­sze­wi­ka­mi, do­ty­czą­cy mien­sze­wi­ków, mien­sze­wiz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mienszewicy

czło­nek umiar­ko­wa­nej frak­cji w So­cjal­de­mo­kra­tycz­nej Par­tii Ro­bot­ni­czej Rosji, pow­sta­łej w opo­zy­cji do le­ni­now­skiej frak­cji bol­sze­wi­ków; mień­sze­wik


Mien­sze­wi­cy ( меньшевик, „bę­dą­cy w mniej­szo­ści”) – frak­cja So­cjal­de­mo­kra­tycz­nej Par­tii Ro­bot­ni­czej Rosji (SDPRR), pow­sta­ła w 1903 na II Zjeź­dzie Par­tii w Bruk­se­li, sprze­ci­wia­ją­ca się re­wo­lu­cyj­ne­mu kie­run­ko­wi, w któ­rym Wło­dzi­mierz Lenin za­mie­rzał pro­wa­dzić ro­syj­ską par­tię so­cjal­de­mo­kra­tycz­ną. Od 1917 odręb­na par­tia po­li­tycz­na, for­mal­nie za­ka­za­na na te­ry­to­rium Rosji So­wiec­kiej w roku 1921.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mienszewiczka

→ mien­sze­wik; mień­sze­wicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Mienszewik

czło­nek umiar­ko­wa­nej frak­cji w So­cjal­de­mo­kra­tycz­nej Par­tii Ro­bot­ni­czej Rosji, pow­sta­łej w opo­zy­cji do le­ni­now­skiej frak­cji bol­sze­wi­ków; mień­sze­wik


Źródła:

SJP.pl

Mierka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. środ. eduk. ocena mier­na (w la­tach 1991–1999)


Źródła:

Wiktionary

Mierkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miernicki

do­ty­czą­cy mier­nict­wa, sto­so­wa­ny w mier­nict­wie; do­ty­czą­cy po­mia­rów; mier­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Miernictwo

tech­ni­ki wy­ko­ny­wa­nia róż­no­rod­nych po­mia­rów


Mier­nict­wo – hi­sto­rycz­na, obec­nie za­ni­ka­ją­ca nazwa, od­no­szą­ca się do ge­o­dez­ji niż­szej – nauki zaj­mu­ją­cej się wszel­ki­mi ro­dza­ju po­mia­ra­mi lą­do­wy­mi. Zwy­kle w ge­o­dez­ji jest to dział do­ty­czą­cy po­mia­rów, przy któ­rych nie jest wy­ma­ga­ne uwz­ględ­nia­nie prze­strzen­ne­go kształ­tu Ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierniczy

do­ty­czą­cy mier­nict­wa


przy­miot­nik

 (1.1) me­trol. zwią­za­ny z mier­nict­wem; słu­żą­cy do mie­rze­nia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) geod. fa­cho­wiec zaj­mu­ją­cy się po­mia­ra­mi grun­tów, spo­rzą­dza­niem pla­nów te­re­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miernie

przy­słó­wek

 (1.1) od: mier­ny


Źródła:

Wiktionary

Mierniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mier­nie


Źródła:

SJP.pl

Mierniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mier­ny


Źródła:

SJP.pl

Miernik

urzą­dze­nie słu­żą­ce do wy­ko­ny­wa­nia po­mia­ru (np. na­tę­że­nia prądu)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. przy­rząd poz­wa­la­ją­cy okre­ślić war­tość mie­rzo­nej wiel­ko­ści, zja­wi­ska, cechy;

 (1.2) me­trol. jed­nost­ka miary, wskaź­nik okre­śla­ją­cy war­tość cze­goś

 (1.3) kry­te­rium oceny cze­goś

 (1.4) przest. spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się mie­rze­niem grun­tów


Mier­nik, pro­bierz – przy­rząd poz­wa­la­ją­cy okre­ślić war­tość mie­rzo­nej wiel­ko­ści (np. na­pię­cia elek­trycz­ne­go, ci­śnie­nia, wil­got­no­ści) i przed­sta­wia­ją­cy ją zaz­wy­czaj przy po­mo­cy po­dział­ki ze wska­zów­ką lub wyś­wiet­la­cza cy­fro­we­go.

Szer­sze po­ję­cie tego słowa to „przy­rząd po­mia­ro­wy”, które obej­mu­je rów­nież urzą­dze­nia do re­je­stra­cji war­to­ści, ge­ne­ra­to­ry po­mia­ro­we, wzor­ce, ana­li­za­to­ry itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miernikowce

ro­dzi­na mo­ty­li obej­mu­ją­ca około 14 ty­się­cy ga­tun­ków; mier­ni­kow­co­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Miernikowcowate

ro­dzi­na mo­ty­li obej­mu­ją­ca około 14 ty­się­cy ga­tun­ków; mier­ni­kow­ce


Mier­ni­kow­co­wa­te, mier­ni­kow­ce (Ge­o­me­tri­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu mo­ty­li i in­fra­rzę­du róż­nos­krzy­dłych. Kos­mo­po­li­tycz­na. Obej­mu­je ponad 24 ty­sią­ce opi­sa­nych ga­tun­ków. Samce są za­wsze us­krzyd­lo­ne, sa­mi­ce mie­wa­ją skrzy­dła zre­du­ko­wa­ne lub cał­kiem za­ni­kłe. U sam­ców i us­krzyd­lo­nych samic wy­stę­pu­ją uni­kal­nej bu­do­wy na­rzą­dy bę­ben­ko­we. Gą­sie­ni­ce są ro­śli­no­żer­ne (zwy­kle li­ścio­żer­ne), wy­jąt­ko­wo dra­pież­ne. Odz­na­cza­ją się cha­rak­te­ry­stycz­nym spo­so­bem po­ru­sza­nia i zwy­kle tylko dwie­ma pa­ra­mi po­su­wek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miernikowcowaty

o ce­chach mier­ni­kow­co­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Źródła:

SJP.pl

Miernikowiec

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny mo­ty­li noc­nych o smu­kłych cia­łach


Źródła:

SJP.pl

Miernikowy

→ mier­nik


Patrz:miernik

Źródła:

SJP.pl

Miernota

po­gard­li­wie: męż­czyz­na nie­wy­róż­nia­ją­cy się ni­czym po­zy­tyw­nym, po­ni­żej śred­nie­go po­zio­mu; bez­ta­len­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. osoba lub rzecz mier­na, któ­rej war­tość jest oce­nia­na po­ni­żej śred­nie­go po­zio­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mier­ne; cecha tych, któ­rzy są mier­ni


Źródła:

Wiktionary

Mierny

kiep­ski, marny


przy­miot­nik

 (1.1) kiep­ski, marny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) eduk. daw. jedna z ocen szkol­nych, naj­niż­sza ocena za­li­cza­ją­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieroszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieroszowianin

miesz­ka­niec Mie­ro­szo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mieroszowianka

miesz­kan­ka Mie­ro­szo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mieroszowski

przy­miot­nik od: Mie­ro­szów


Źródła:

SJP.pl

Mieroszyno

wieś w Pol­sce


Mie­ro­szy­no (kaszb. "Mierëszëno", niem. "Mi­rus­chin") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Puck.

Wieś jest sie­dzi­bą "Mie­ro­szy­no". W skład so­łect­wa wcho­dzą rów­nież: Czar­ny Młyn i Ka­czy­niec.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mie­ro­szy­no, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Strzel­no. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieroszów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mie­ro­szów (tuż po woj­nie "Fyr­ląd Wał­brzy­ski", Fried­land in Nie­dersch­le­sien) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wał­brzy­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mie­ro­szów, w Kot­li­nie Mie­ro­szow­skiej, u pod­nó­ża Gór Su­chych w Su­de­tach Środ­ko­wych na Dol­nym Ślą­sku. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mierosławski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mieroża

pu­łap­ko­we, sie­cio­we na­rzę­dzie po­ło­wu ryb, w ro­dza­ju żaka


Mie­ro­ża – pu­łap­ka na ryby i raki bę­dą­ca od­mia­ną żaka ma­ją­ca tylko jedno skrzy­dło. Czę­ścią łowną mie­ro­ży są ko­mo­ry, do któ­rych ryby wpły­wa­ją przez roz­pię­tą na obrę­czach sieć, unie­moż­li­wia­ją­ce wy­co­fy­wa­nie się zło­wio­nych ryb z wnę­trza sieci.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. bot. mirt


Źródła:

Wiktionary

Mierucin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mierzalny

taki, który można zmie­rzyć


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który daje się zmie­rzyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mierzanowicki

kul­tu­ra mie­rza­no­wic­ka - kul­tu­ra ar­che­o­lo­gicz­na epoki brązu


Źródła:

SJP.pl

Mierzchnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zmierzch­nąć)

 (1.1) tra­cić blask, po­grą­żać się w mroku; sta­wać się zmierz­chem

 (1.2) przen. ule­gać prze­mi­ja­niu, słab­nię­ciu, upad­ko­wi


Źródła:

Wiktionary

Mierzeja

wąski, pia­szczy­sty pas lądu na­nie­sio­ny przez fale mor­skie, od­ci­na­ją­cy za­to­kę od morza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. pia­szczy­sta ba­rie­ra od­dzie­la­ją­ca zalew lub za­to­kę od ot­war­te­go morza;


Mie­rze­ja – pół­wy­sep, ro­dzaj kosy ce­chu­ją­cy się tym, że cał­ko­wi­cie lub w znacz­nym stop­niu od­ci­na przy­brzeż­ny frag­ment morza od resz­ty ak­we­nu mor­skie­go.

Jeśli od­cię­cie nie jest pełne i ist­nie­je nie­wiel­kie po­łą­cze­nie (cie­śni­na) mię­dzy zbior­ni­kiem ma­cie­rzy­stym a nowo pow­sta­łym, taki od­cię­ty frag­ment morza na­zy­wa się za­le­wem, na­to­miast gdy mie­rze­ja od­dzie­la cał­ko­wi­cie frag­ment morza (łączy dwa punk­ty wy­brze­ża), taki zbior­nik staje się je­zio­rem przy­brzeż­nym (li­ma­no­wym).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mierzejewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mierzejewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierzejowy

→ mie­rze­ja


Patrz:mierzeja

Źródła:

SJP.pl

Mierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Mierzeszyn

Mie­rze­szyn ( Me­i­sters­wal­de, Miérzëszëno) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Trąb­ki Wiel­kie. Leży, ok. 30 km na po­łud­nio­wy za­chód od Gdań­ska na skrzy­żo­wa­niu dróg wo­je­wódz­kich nr 226 i 233. Na pół­noc od wsi znaj­du­je się Je­zio­ro Małe o po­wierzch­ni 12,5 ha. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Mierzewo

Mie­rze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Nie­cha­no­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Pałac eklek­tycz­ny z XIX w. zbu­do­wa­ny dla Kacz­kow­skich, a ro­zbu­do­wa­ny po 1912 r. dla Brze­skich. Ostat­nim przed­wo­jen­nym wła­ści­cie­lem Mie­rze­wa był Adolf Brze­ski.


Źródła:

Wikipedia

Mierzica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. me­trol. jed­nost­ka ob­ję­to­ści


Źródła:

Wiktionary

Mierziony

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. wstręt­ny


Źródła:

Wiktionary

Mierzić

[czy­taj: mier-zić] wzbu­dzać w kimś odra­zę, nie­chęć; od­strę­czać; od­py­chać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wzbu­dzać w kimś odra­zę, nie­chęć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Za­ol­zie. mie­rzyć, od­mie­rzać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mierzliwy

[czy­taj: mier-zliwy] daw­niej: ob­mierz­ły, niez­no­śny, wstręt­ny


Źródła:

SJP.pl

Mierznica

mierz­ni­ca czar­na - lecz­ni­cza by­li­na o nie­mi­łej woni


Mierz­ni­ca ("Bal­lo­ta" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych. Obej­mu­je ok. 25 ga­tun­ków (przy wy­o­dręb­nie­niu odręb­ne­go ro­dza­ju "Acant­ho­pra­sium") lub ok. 35 ga­tun­ków w szer­szym uję­ciu. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją głów­nie w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie i za­chod­niej Azji, na wscho­dzie się­ga­jąc po Iran.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierzowice

Mie­rzo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie le­gnic­kim, w gmi­nie Pro­cho­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Mierzwa

gwa­ro­wo:
a) star­ga­na, zgnie­cio­na słoma, uży­wa­na naj­czę­ściej na ściół­kę
b) na­tu­ral­ny, or­ga­nicz­ny nawóz, obor­nik, gnój


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. ma­te­riał ściół­ko­wy dla bydła ze zgnie­cio­nej słomy

 (1.2) roln. nawóz go­spo­dar­ski ze ściół­ki zmie­sza­nej z od­cho­da­mi zwie­rząt

 (1.3) po­gard. ktoś lub coś bez zna­cze­nia, marny, bez­war­to­ścio­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mierzwiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mierzwiasty

pełen mierz­wy; zgnie­cio­ny, po­tar­ga­ny


Źródła:

SJP.pl

Mierzwica

mierz­wi­ca oso­wa­ta - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny bzy­go­wa­tych


Mierz­wi­ca (ukr. Мервичі) – wieś na Ukra­i­nie, w re­jo­nie lwow­skim (wcze­śniej w re­jo­nie żół­kiew­skim) ob­wo­du lwow­skie­go. Wieś liczy około 1200 miesz­kań­ców.

Znaj­du­je się tu sta­cja ko­le­jo­wa Ku­li­ków, po­ło­żo­na na linii Lwów – Rawa Ruska – Hre­ben­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierzwin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mierzwić

wpro­wa­dzać w stan nie­ła­du; bu­rzyć; wi­chrzyć; tar­gać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zmierz­wić)

 (1.1) tar­gać, plą­tać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mierzwiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mierzyca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. me­trol. jed­nost­ka ob­ję­to­ści równa ok. 48 li­trom


Źródła:

Wiktionary

Mierzyce

Mie­rzy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie wie­luń­skim, w gmi­nie Wierzch­las. Jest to duża wieś, w któ­rej jest ok. 230 za­gród. Znana od 1377 r. Nieg­dyś były tu czyn­ne: fa­bry­ka pa­pie­ru i smo­lar­nia.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Mie­rzy­ce. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mie­rzy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mierzyn

niski, wy­trzy­ma­ły koń uży­wa­ny w za­przę­gach ar­ty­le­ryj­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierzynek

zdrob­nie­nie od: mie­rzyn, mały koń po­cią­go­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierzynko

Mie­rzyn­ko (kaszb. "Mierzinkò", niem. "Mer­sin­ke") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Gnie­wi­no. Leży nad wschod­nim brze­giem Je­zio­ra Sa­liń­skie­go.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Mie­rzyn­ko" w któ­re­go skład wcho­dzą rów­nież Sa­li­no, Sa­lin­ko i Dę­bi­na.


Źródła:

Wikipedia

Mierzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zmie­rzyć)

 (1.1) licz­bo­wo okre­ślać wła­ści­wość (np. ilość, dłu­gość) cze­goś po­przez po­rów­na­nie z usta­lo­nym wzor­cem (np. calem, me­trem czy dłu­go­ścią włas­nej stopy); robić po­miar

 (1.2) kraw. za­kła­dać na sie­bie ubra­nie lub obu­wie, spraw­dza­jąc czy pa­su­je

 (1.3) wojsk.ce­lo­wać do kogoś lub cze­goś; brać kogoś / coś na cel

 (1.4) przest. książk. mieć okre­ślo­ną dłu­gość, sze­ro­kość lub wy­so­kość


Źródła:

Wiktionary

Mierzyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierzęcice

wieś w Pol­sce


Mie­rzę­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w Za­głę­biu Dą­brow­skim, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie bę­dziń­skim, w gmi­nie Mie­rzę­ci­ce.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mie­rzę­ci­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mierzęcicki

przy­miot­nik od: Mie­rzę­ci­ce


Źródła:

SJP.pl

Mierzęcin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mierłuszki

futro z nie­na­ro­dzo­nych ja­gniąt


Źródła:

SJP.pl

Mierżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­rzić.


Źródła:

Wiktionary

Mies.

skrót od: mie­siąc (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = mie­siąc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesiarka

1. ma­szy­na do mie­sze­nia cia­sta;
2. ro­dzaj owa­dów z ro­dzi­ny mie­sier­ko­wa­tych; mie­sier­ka


Źródła:

SJP.pl

Miesiarkowate

ro­dzi­na błon­kó­wek; mie­sier­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Miesiarkowaty

o ce­chach mie­siar­ko­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek); mie­sier­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Miesierka

owad z ro­dzi­ny mie­sier­ko­wa­tych


Mie­sier­ka, mie­siar­ka ("Me­ga­chi­le") – ro­dzaj owa­dów z ro­dzi­ny mie­sier­ko­wa­tych (Me­ga­chi­li­dae) z rzędu błon­kos­krzy­dłych. W Pol­sce re­pre­zen­to­wa­ny przez ok. 20 ga­tun­ków. Naj­więk­sze osią­ga­ją pra­wie 2 cm, ale więk­szość ma około 1 cm. Sa­mi­ce zbie­ra­ją pyłek kwia­to­wy na szczo­tecz­kę brzusz­ną na spo­dzie od­wło­ka, przy okaz­ji za­py­la­jąc wiele ro­ślin, w tym wiele mo­tyl­ko­wych, zwła­szcza ko­mo­ni­cę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miesierkowate

o ce­chach mie­sier­ko­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek); mie­siar­ko­wa­ty


Mie­sier­ko­wa­te, mie­siar­ko­wa­te (Me­ga­chi­li­dae) – ro­dzi­na pszczół, obej­mu­ją­ca ga­tun­ki sa­mot­ne i pa­so­żyt­ni­cze.

Sa­mi­ce nie­pa­so­żyt­ni­czych ga­tun­ków zbie­ra­ją pyłek kwia­to­wy nie na owło­sio­ne nogi, ale na szczo­tecz­kę brzusz­ną na spo­dzie od­wło­ka.

Do sa­mot­nych ro­dza­jów za­li­cza­ją się m.in.:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miesierkowaty

o ce­chach mie­sier­ko­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek); mie­siar­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Miesiunc

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. mie­siąc

 (1.2) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. księ­życ


Źródła:

Wiktionary

Miesiónc

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. mie­siąc


Źródła:

Wiktionary

Miesiąc

prze­sta­rza­le, gwa­ro­wo albo po­e­tyc­ko: księ­życ


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. jed­nost­ka czasu obej­mu­ją­ca 28–31 dni; każda z dwu­na­stu czę­ści roku;

 (1.2) astr. zob. mie­siąc księ­ży­co­wy.

 (1.3) przest. (współcz. poet. lub gwara.) księ­życ (na­tu­ral­ny sa­te­li­ta Ziemi)


Mie­siąc – wspól­na nazwa róż­nych jed­no­stek czasu, zwy­kle obej­mu­ją­cych od 28 do 31 dób. Mie­sią­ce ka­len­da­rzo­we za­wie­ra­ją cał­ko­wi­te licz­by dni, jed­nak mie­sią­ce astro­no­micz­ne (księ­ży­co­we) są zwią­za­ne z ru­chem Księ­ży­ca wokół Ziemi i nie mają tej włas­no­ści. Wy­róż­nia się mie­sią­ce:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miesiącami

przy­słó­wek

 (1.1) ileś mie­się­cy, przez wiele mie­się­cy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lm. od: mie­siąc


Źródła:

Wiktionary

Miesiączek

zdrob­nie­nie od: mie­siąc


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. księ­życ

 (1.2) stpol. lud. bot. na­gie­tek le­kar­ski

 (1.3) stpol. lud. bot. aster

 (1.4) zdrobn. mie­siąc

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: mie­siącz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesiączka

faza cyklu mie­siącz­ko­we­go doj­rza­łych płcio­wo ko­biet (wy­da­la­nie krwi i śluzu z ma­ci­cy wy­ni­ka­ją­ce ze złu­szcza­nia się war­stwy ślu­zo­wej błony); men­stru­a­cja, pe­riod


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. cy­klicz­ne, co­mie­sięcz­ne złu­szcza­nie się na­błon­ka ma­ci­cy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesiączkować

mieć mie­siącz­kę (men­stru­a­cję); men­stru­o­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) fizj. mieć mie­siącz­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesiączkowy

→ mie­siącz­ka


przy­miot­nik

 (1.1) fizj. do­ty­czą­cy mie­siącz­ki, men­stru­a­cji


Patrz:miesiączka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesiącznica

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych; mie­sięcz­ni­ca, lu­na­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lu­na­ria|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lu­na­ria annua|L.|ref=tak., ro­śli­na z ga­tun­ku mie­siącz­ni­ca rocz­na;

 (1.3) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lu­na­ria re­di­vi­va|L.|ref=tak., ro­śli­na z ga­tun­ku mie­siącz­ni­ca trwa­ła;


Mie­siącz­ni­ca ("Lu­na­ria") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Na­le­żą do niego trzy ga­tun­ki, cza­sem włą­cza się tu także ga­tu­nek czwar­ty "Lu­na­ria elon­ga­ta" Ro­śli­ny te rosną w Eu­ro­pie, mie­siącz­ni­ca rocz­na in­tro­du­ko­wa­na i za­do­mo­wio­na zo­sta­ła także w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Po­łud­nio­wej. Wy­stę­pu­ją w la­sach i za­ro­ślach, poza tym czę­sto upra­wia­ne są jako ro­śli­ny ozdob­ne. W Pol­sce ga­tun­kiem ro­dzi­mym jest mie­siącz­ni­ca trwa­ła ("L. re­di­vi­va"), upra­wia­na jest mie­siącz­ni­ca rocz­na ("L. annua").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miesić

gnieść, roz­ra­biać cia­sto


cza­sow­nik

 (1.1) gnieść, roz­ra­biać cia­sto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesięcznica

1. dzień przy­pa­da­ją­cy w któ­ryś mie­siąc po waż­nym wy­da­rze­niu;
2. ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych; mie­siącz­ni­ca, lu­na­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zob. mie­siącz­ni­ca.

 (1.2) neol. dzień przy­pa­da­ją­cy do­kład­nie mie­siąc po ja­kimś fak­cie, zda­rze­niu

 (1.3) neol. ob­cho­dy zwią­za­ne z mie­sięcz­ni­cą (1.2)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesięcznie

przy­słó­wek

 (1.1) w ciągu mie­sią­ca; do­ty­czy ilo­ści cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Miesięcznik

pu­bli­ka­cja uka­zu­ją­ca się raz w mie­sią­cu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cza­so­pis­mo wy­da­wa­ne co mie­siąc;


Zo­bacz też: Mie­sięcz­nik (ro­śli­na), Mie­sięcz­nik (zin).

Mie­sięcz­nik – cza­so­pis­mo uka­zu­ją­ce się re­gu­lar­nie raz w mie­sią­cu. Mie­sięcz­ni­ki są wy­da­wa­ne dla zde­fi­nio­wa­nej grupy czy­tel­ni­ków, na przy­kład osób za­in­te­re­so­wa­nych te­ma­ty­ką po­li­tycz­ną, spo­łecz­ną, re­gio­nal­ną, in­for­ma­tycz­ną, spor­to­wą, bran­żo­wą. Niek­tó­re mie­sięcz­ni­ki wy­da­wa­ne są w for­mie po­rad­ni­ków (z prze­pi­sa­mi ku­li­nar­ny­mi, ra­da­mi na temat pie­lę­gna­cji ogro­du i tym po­dob­ny­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miesięcznikowate

ro­dzi­na podz­wrot­ni­ko­wych, pną­cych ro­ślin dwu­li­ścien­nych o gro­nia­stych kwia­to­sta­nach


Mie­sięcz­ni­ko­wa­te ("Me­ni­sper­ma­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych. Obej­mu­je ok. 70 ro­dza­jów z ponad 440 ga­tun­ka­mi. Zwy­kle są to drew­nie­ją­ce pną­cza o li­ściach dło­nia­sto uner­wio­nych, kwia­tach drob­nych. Owo­ca­mi są jed­no­na­sien­ne pest­kow­ce. Mie­sięcz­ni­ko­wa­te wy­stę­pu­ją w ogrom­nej więk­szo­ści na ob­sza­rach ni­żo­wych w stre­fie tro­pi­kal­nej, poza tym za­sięg obej­mu­je też ob­sza­ry w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go – wschod­nią część Ame­ry­ki Pół­noc­nej i Azji (w stre­fie umiar­ko­wa­nej rosną przed­sta­wi­cie­le dwóch ro­dza­jów – "Me­ni­sper­mum" i "Coc­cu­lus").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miesięcznikowaty

o ce­chach mie­sięcz­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miesięczny

a) zwią­za­ny z okre­sem mie­sią­ca, np. bilet mie­sięcz­ny;
b) ma­ją­cy mie­siąc, trwa­ją­cy mie­siąc itp.; jed­no­mie­sięcz­ny;
c) uka­zu­ją­cy się raz w mie­sią­cu, przy­pa­da­ją­cy co mie­siąc itp.; co­mie­sięcz­ny;
d) po­e­tyc­ko: księ­ży­co­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z okre­sem jed­ne­go mie­sią­ca

 (1.2) książk. poet. przest. zwią­za­ny z Księ­ży­cem; zob. księ­ży­co­wy.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bilet ważny przez mie­siąc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszacz

Mie­szacz – układ elek­tro­nicz­ny słu­żą­cy do wyt­wo­rze­nia z dwóch wej­ścio­wych sy­gna­łów zmien­nych trze­cie­go sy­gna­łu zmien­ne­go o czę­stot­li­wo­ści bę­dą­cej kom­bi­na­cją czę­stot­li­wo­ści sy­gna­łów wej­ścio­wych.

Je­że­li for­mu­la_1 to czę­stot­li­wość pier­wsze­go sy­gna­łu wej­ścio­we­go, for­mu­la_2 to czę­stot­li­wość dru­gie­go sy­gna­łu wej­ścio­we­go, to czę­stot­li­wo­ści sy­gna­łu wyj­ścio­we­go można za­pi­sać wzo­rem ogól­nym: for­mu­la_3 gdzie for­mu­la_4 i for­mu­la_5 to do­wol­ne licz­by cał­ko­wi­te (rów­nież ujem­ne).


Źródła:

Wikipedia

Mieszadełko

zdrob­nie­nie od: mie­sza­dło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) chem. rdzeń mie­sza­dła elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go

 (1.2) zdrobn. od: mie­sza­dło (nie­wiel­kie mie­sza­dło)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. przy­rząd do mie­sza­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszakowy

→ mie­szak


Patrz:mieszak

Źródła:

SJP.pl

Mieszalnia

dział fa­bry­ki, w któ­rym od­by­wa się mie­sza­nie uży­wa­nych w danym prze­my­śle skład­ni­ków, su­row­ców itp.; mie­szar­nia


Źródła:

SJP.pl

Mieszalniczy

zwią­za­ny z mie­sza­niem; pod­le­ga­ją­cy mie­sza­niu


Źródła:

SJP.pl

Mieszalnik

zbior­nik z mie­sza­dłem sto­so­wa­ny do mie­sza­nia róż­no­rod­nych sub­stan­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. zbior­nik do mie­sza­nia róż­nych sub­stan­cji

 (1.2) hutn. zbior­nik do zle­wa­nia me­ta­li z pie­ców hut­ni­czych

 (1.3) hist. na­czy­nie do mie­sza­nia wina z wodą (w an­tycz­nej Gre­cji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszalność

→ mie­szal­ny


Patrz:mieszalny

Źródła:

SJP.pl

Mieszalny

uży­wa­ny przy mie­sza­niu, słu­żą­cy do mie­sza­nia


Źródła:

SJP.pl

Mieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) me­cha­nicz­ne łą­cze­nie ze sobą róż­nych skład­ni­ków lub ele­men­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszaniec

czło­wiek po­cho­dzą­cy od ro­dzi­ców róż­nych ras


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. obraź. osoba po­cho­dzą­ca od ro­dzi­ców róż­nych ras

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) kynol. pies nie­ra­so­wy

 (2.2) biol. osob­nik pow­sta­ły w wy­ni­ku skrzy­żo­wa­nia dwóch or­ga­niz­mów ro­dzi­ciel­skich na­le­żą­cych do in­nych ras, od­mian


Mie­sza­niec, krzy­żów­ka, hy­bry­da (hy­bryd), ba­stard – osob­nik pow­sta­ły w wy­ni­ku skrzy­żo­wa­nia dwóch or­ga­niz­mów ro­dzi­ciel­skich na­le­żą­cych do in­nych ras, od­mian, pod­ga­tun­ków, ga­tun­ków lub ro­dza­jów. Mie­szań­ce uzy­ski­wa­ne są na dro­dze rozm­na­ża­nia płcio­we­go.

W wy­ni­ku krzy­żo­wa­nia osob­ni­ków w obrę­bie jed­ne­go ga­tun­ku (mię­dzy pod­ga­tun­ka­mi, od­mia­na­mi, ra­sa­mi) pow­sta­ją mie­szań­ce wew­nątrz­ga­tun­ko­we, przy krzy­żo­wa­niu osob­ni­ków za­li­cza­nych do róż­nych ga­tun­ków lub ro­dza­jów od­po­wied­nio mię­dzy­ga­tun­ko­we i mię­dzy­ro­dza­jo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszanina

1. po­łą­cze­nie dwóch lub wię­cej sub­stan­cji, które po zmie­sza­niu za­cho­wu­ją swoje wła­ści­wo­ści;
2. po­łą­cze­nie róż­no­rod­nych ele­men­tów, cech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dwie lub wię­cej sub­stan­cji, zmie­sza­nych ze sobą

 (1.2) po­łą­cze­nie róż­no­rod­nych rze­czy, osób, pojęć, wła­ści­wo­ści itp.


Mie­sza­ni­na – układ dwóch lub wię­cej pier­wiast­ków lub związ­ków che­micz­nych zmie­sza­nych z sobą w do­wol­nym sto­sun­ku i wy­ka­zu­ją­cych swoje in­dy­wi­du­al­ne wła­ści­wo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszanka

po­łą­cze­nie róż­nych rze­czy, pojęć, zja­wisk, cech itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmie­sza­ne ze sobą pro­duk­ty lub sub­stan­cje

 (1.2) po­łą­cze­nie od­mien­nych od sie­bie ele­men­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszankowy

→ mie­szan­ka


Patrz:mieszanka

Źródła:

SJP.pl

Mieszany

zło­żo­ny z róż­nych ele­men­tów, nie­jed­no­li­ty, róż­no­ra­ki; męski i żeń­ski, ko­e­du­ka­cyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z róż­nych ele­men­tów

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: mie­szać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszarkowy

przy­miot­nik od: mie­szar­ka


Źródła:

SJP.pl

Mieszarnia

dział fa­bry­ki, w któ­rym od­by­wa się mie­sza­nie uży­wa­nych w danym prze­my­śle skład­ni­ków, su­row­ców itp.; mie­szal­nia


Źródła:

SJP.pl

Mieszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) łą­czyć skład­ni­ki pod­czas mie­sza­nia (po­ru­sza­jąc lub po­trzą­sa­jąc sub­stan­cją)

 (1.2) do­da­wać, łą­czyć po­ję­cia itp.

 (1.3) mylić, błęd­nie łą­czyć ja­kieś in­for­ma­cje

 (1.4) przest. zaw­sty­dzać kogoś

 (1.5) przen. gmat­wać, kom­pli­ko­wać, po­wo­do­wać chaos, nie­ład

 (1.6) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. two­rzyć kier­del z owiec

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mie­szać się (dk. brak)

 (2.1) wtrą­cać się, wda­wać się w coś, za bar­dzo się czymś in­te­re­so­wać

 (2.2) łą­czyć się, wy­stę­po­wać razem z czymś


Źródła:

Wiktionary

Mieszała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mieszałka

urzą­dze­nie, na­rzę­dzie do mie­sza­nia róż­nych skład­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Mieszańcowy

przy­miot­nik od: mie­sza­niec


Źródła:

SJP.pl

Mieszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mieszczaneria

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla mie­szcza­ni­na, prze­de wszyst­kim kon­ser­wa­tyw­na men­tal­ność, hoł­do­wa­nie kon­we­nan­som, sztyw­nym re­gu­łom w spo­so­bie życia, co czę­sto pro­wa­dzi do za­kła­ma­nia i obłu­dy; fi­li­ster­stwo, drob­no­mie­szczań­stwo, koł­tu­ne­ria, dul­szczyz­na


Źródła:

SJP.pl

Mieszczanin

1. oby­wa­tel na­le­żą­cy do stanu mie­szczań­skie­go - wy­o­dręb­nio­ne­go w okre­sie fe­u­da­liz­mu stanu, który skła­da się głów­nie z miesz­kań­ców miast;
2. dziś rzad­ko: miesz­ka­niec mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. osoba na­le­żą­ca do stanu mie­szczań­skie­go;

 (1.2) ktoś o kon­ser­wa­tyw­nych, za­cho­waw­czych po­glą­dach, lu­bią­cy usta­bi­li­zo­wa­ne, wy­god­ne życie

 (1.3) przest. miesz­ka­niec mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszczanka

1. oby­wa­tel­ka na­le­żą­ca do stanu mie­szczań­skie­go - wy­o­dręb­nio­ne­go w okre­sie fe­u­da­liz­mu stanu, który skła­da się głów­nie z miesz­kań­ców miast;
2. dziś rzad­ko: miesz­kan­ka mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. ko­bie­ta na­le­żą­ca do stanu mie­szczań­skie­go;

 (1.2) ko­bie­ta o kon­ser­wa­tyw­nych, za­cho­waw­czych po­glą­dach, lu­bią­ca usta­bi­li­zo­wa­ne, wy­god­ne życie

 (1.3) przest. miesz­kan­ka mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszczański

do­ty­czą­cy mie­szcza­ni­na, mie­szczań­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) hist. zwią­za­ny z mie­szczań­stwem, miesz­kań­ca­mi miast


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszczańskość

→ mie­szczań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mie­szczań­skie; cecha tych, któ­rzy są mie­szczań­scy


Patrz:mieszczański

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszczaństwo

ogół miesz­kań­ców miast


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. stan spo­łecz­ny wy­o­dręb­nio­ny w śred­nio­wie­czu, zło­żo­ny z wol­nych miesz­kań­ców miast;

 (1.2) daw. ogół miesz­kań­ców miast, zwła­szcza ich za­moż­niej­szych warstw

 (1.3) ze­spół ne­ga­tyw­nych cech przy­pi­sy­wa­nych mie­szcza­nom ta­kich jak dwu­li­co­wość, koł­tuń­stwo, ob­sku­ran­tyzm i brak sze­ro­kich ho­ry­zon­tów umy­sło­wych


Mie­szczań­stwo – stan spo­łecz­ny skła­da­ją­cy się z oby­wa­te­li miast (łac. "cives"), czyli osób wol­nych, pod­le­ga­ją­cych prawu miej­skie­mu, ufor­mo­wa­ny w śred­nio­wie­czu. Po upad­ku mo­nar­chii sta­no­wej klasa spo­łecz­na, na­zy­wa­na czę­ściej bur­żu­az­ją (z fr. "bo­ur­ge­o­i­sie" – miesz­kań­cy miast); rza­dziej mie­szczań­stwem od­no­si się na ogół do miesz­kań­ców miast. Ze wzglę­du na ide­o­lo­gicz­ne pe­jo­ra­tyw­ne na­ce­cho­wa­nie pojęć „mie­szczań­stwo” i „bur­żu­az­ja” współ­czes­na so­cjo­lo­gia używa chęt­niej i czę­ściej okre­śle­nia klasa śred­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Mieszczka

1. ko­bie­ta na­le­żą­ca do stanu mie­szczań­skie­go; mie­szczan­ka;
2. ko­bie­ta ogra­ni­cza­ją­ca swoje za­in­te­re­so­wa­nia do spraw domu, ro­dzi­ny, nad­mier­nie dba­ją­ca o ipi­nię pu­blicz­ną, czę­sto ma­łost­ko­wa, nie­to­le­ran­cyj­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. ko­bie­ta na­le­żą­ca do mie­szczań­stwa

 (1.2) po­gard. ko­bie­ta nie­wyksz­tał­co­na, ogra­ni­czo­na, a ma­ją­ca wy­so­kie mnie­ma­nie o sobie

 (1.3) rzad. ko­bie­ta z mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszczuch

1. czło­wiek przyz­wy­cza­jo­ny i umie­ją­cy żyć tylko w mie­ście;
2. po­gard­li­wie okre­śle­nie uży­wa­ne w sto­sun­ku do miesz­kań­ca mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. lek­cew. albo po­gard. osoba miesz­ka­ją­ca w mie­ście


Patrz:mieszczuch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszczucha

1. czło­wiek przyz­wy­cza­jo­ny i umie­ją­cy żyć tylko w mie­ście;
2. po­gard­li­wie okre­śle­nie uży­wa­ne w sto­sun­ku do miesz­kań­ca mia­sta


Patrz:mieszczuch

Źródła:

SJP.pl

Mieszczuszek

zdrob­nie­nie od: mie­szczuch


Źródła:

SJP.pl

Mieszek

mały miech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. zdrobn. od: miech; mały miech

 (1.2) bot. suchy, pę­ka­ją­cy owoc niek­tó­rych ro­ślin;

 (1.3) fot. urzą­dze­nie od­da­la­ją­ce obiek­tyw od ele­men­tu świa­tło­czu­łe­go (kli­szy lub ma­try­cy);

 (1.4) przest. wo­re­czek na pie­nią­dze, kosz­tow­no­ści lub dro­biaz­gi

 (1.5) daw. ele­ment stro­ju mę­skie­go w po­sta­ci klap­ki lub sa­kiew­ki przyt­wier­dzo­nej do kro­cza;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­sić.


Źródła:

Wiktionary

Mieszewo

Mie­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ło­be­skim, w gmi­nie Wę­go­rzy­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mieszk.

skrót od: miesz­ka­niec, miesz­kan­ka


Źródła:

SJP.pl

Mieszkalnictwo

bu­dow­nict­wo miesz­ka­nio­we


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzie­dzi­na go­spo­dar­ki zwią­za­na z za­pew­nie­niem spo­łe­czeń­stwu miesz­kań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszkalny

taki, który służy, na­da­je się do za­miesz­ka­nia, np. bu­dy­nek miesz­kal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przez­na­czo­ny do miesz­ka­nia, na­da­ją­cy się do za­miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszkanie

po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do miesz­ka­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ze­spół po­mie­szczeń ma­ją­cy odręb­ne wej­ście, przy­sto­so­wa­nych do za­miesz­ka­nia przez ludzi;

 (1.2) miej­sce, gdzie dana osoba miesz­ka

 (1.3) od­cza­sow­ni­ko­wy od|miesz­kać.


Miesz­ka­nie – ze­spół po­mie­szczeń miesz­kal­nych i po­moc­ni­czych ma­ją­cy odręb­ne wej­ście, wy­dzie­lo­ny sta­ły­mi prze­gro­da­mi bu­dow­la­ny­mi, umoż­li­wia­ją­cy stały pobyt ludzi i pro­wa­dze­nie sa­mo­dziel­ne­go go­spo­dar­stwa do­mo­we­go. Miesz­ka­nie w świet­le usta­wy o włas­no­ści lo­ka­li, to lokal miesz­kal­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszkaniec

osoba stale za­miesz­ku­ją­ca jakiś teren, stale prze­by­wa­ją­ca w ja­kimś miej­scu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która gdzieś miesz­ka (żyje)


Miesz­ka­niec – ga­ze­ta miesz­kań­ców War­sza­wy. Jako jed­no­li­ty tytuł uka­zu­je się w kon­tro­lo­wa­nym na­kła­dzie 40–45 tys. eg­zem­pla­rzy. Głów­nie zaj­mu­je się te­ma­ta­mi zwią­za­ny­mi z pra­wo­brzeż­ną War­sza­wą. Ga­ze­ta Miesz­ka­niec jest bez­płat­nym dwu­ty­god­ni­kiem. Dy­stry­bu­o­wa­na w War­sza­wie (m.in. w skle­pach, urzę­dach, ban­kach oraz pla­ców­kach zdro­wia, punk­tach usłu­go­wych i hand­lo­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszkaniowiec

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie za­gad­nień zwią­za­nych z bu­dow­nict­wem miesz­ka­nio­wym


Źródła:

SJP.pl

Mieszkaniowy

przy­miot­nik od: miesz­ka­nie; od­no­szą­cy się do po­mie­szcze­nia, w któ­rym się miesz­ka (np. prawo miesz­ka­nio­we)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do miesz­ka­nia, zwią­za­ny z miesz­ka­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszkaniówka

1. urząd zaj­mu­ją­cy się ad­mi­ni­stra­cją miesz­kań;
2. po­tocz­nie: bu­dow­nict­wo miesz­ka­nio­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. dzie­dzi­na zwią­za­na z bu­dow­nict­wem miesz­ka­nio­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszkanka

ko­bie­ta stale za­miesz­ku­ją­ca jakiś teren, stale prze­by­wa­ją­ca w ja­kimś miej­scu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta na stałe miesz­ka­ją­ca w ja­kimś miej­scu (re­gio­nie, mie­ście)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od miesz­kan­ko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszkanko

małe miesz­ka­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: miesz­ka­nie

 (1.2) nie­wiel­kie miesz­ka­nie

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) W. lp. od: miesz­kan­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszkać

1. prze­by­wać, zaj­mo­wać jakiś lokal, mieć miesz­ka­nie;
2. być obec­nym, go­ścić


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) prze­by­wać w ja­kimś miej­scu przez wiele dni, wraz ze spa­niem

 (1.2) stpol. zwle­kać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieszkiwać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. co jakiś czas prze­by­wać w ja­kimś miej­scu przez wiele dni, wraz ze spa­niem


Źródła:

Wiktionary

Mieszko

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Miesz­ko – mę­skie imię po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go, naj­praw­do­po­dob­niej forma skró­co­na imie­nia Mie­ci­sław. Imię po­pu­lar­ne w dy­na­stii pia­stow­skiej, pier­wot­nie nie­wy­stę­pu­ją­ce poza nią i nie­po­sia­da­ją­ce na­zew­ni­czych rów­no­waż­ni­ków sło­wiań­skich.

Pier­wsze za­pi­sy tego imie­nia po­ja­wia­ją się m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszkowice

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Miesz­ko­wi­ce ( Bärwalde in der Ne­u­mark) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fiń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Miesz­ko­wi­ce. Po­ło­żo­ne są nad rzeką Ku­rzy­cą i Je­zio­rem Miesz­ko­wic­kim, na wy­so­ko­ści 50 m n.p.m., przy linii ko­le­jo­wej Szcze­cin – Ko­strzyn. Mia­sto sta­no­wi lo­kal­ny oś­ro­dek usłu­go­wy. We­dług da­nych z 31 grud­nia 2008 r. Miesz­ko­wi­ce miały 3562 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mieszkowicki

przy­miot­nik od: Miesz­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Mieszkowiczanin

miesz­ka­niec Miesz­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mieszkowiczanka

miesz­kan­ka Miesz­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mieszkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mieszkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieszkowy

przy­miot­nik od: mie­szek


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma mie­szek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miesław

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Miesławostwo

Mie­sław z mał­żon­ką; Mie­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Miesławowie

Mie­sław z mał­żon­ką; Mie­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miesławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mie­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mieteczek

zdrob­nie­nie od: Mie­czy­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Mietek

zdrob­nie­nie od: Mie­czy­sław (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Mie­czy­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mietelnik

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny ko­mo­so­wa­tych; ko­chia


Źródła:

SJP.pl

Mietelski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mietkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mietkowie

Mie­tek z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Mietkowski

→ Miet­ków (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mietkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Miet­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mietków

Mie­tek z mał­żon­ką


Miet­ków (niem. "Mett­kau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Miet­ków, nad rzeką By­strzy­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mietlasty

po­dob­ny do mio­tły, przy­po­mi­na­ją­cy mio­tłę; miot­la­sty; miet­li­sty


Źródła:

SJP.pl

Mietlica

wie­lo­let­nia ro­śli­na z ro­dzi­ny traw


Miet­li­ca ("Agro­stis" L.) – ro­dzaj wie­lo­let­nich ro­ślin ziel­nych na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je ob­sza­ry pod wpły­wem kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go i chłod­ne­go na pół­ku­li pół­noc­nej oraz góry w ob­sza­rze mię­dzyz­wrot­ni­ko­wym. Kwia­to­stan w po­sta­ci drob­nych kło­sków ze­bra­nych w wie­chy. Wy­róż­nia się ok. 150–200 ga­tun­ków, z któ­rych 7 wy­stę­pu­je na te­re­nie Pol­ski. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "Agro­stis ca­ni­na" L.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mietlicowy

→ miet­li­ca


Patrz:mietlica

Źródła:

SJP.pl

Mietlisty

po­dob­ny do mio­tły, przy­po­mi­na­ją­cy mio­tłę; miot­la­sty, miet­la­sty


Źródła:

SJP.pl

Mietlorz

ślą­ski ta­niec lu­do­wy, wy­ko­ny­wa­ny w gru­pach skła­da­ją­cych się z tan­ce­rzy i tan­ce­rek


Miet­lorz – ślą­ski ta­niec lu­do­wy, wy­ko­ny­wa­ny w gru­pach skła­da­ją­cych się z tan­ce­rzy i tan­ce­rek. Za­ba­wa dzie­li się na 2 czę­ści: wolną i szyb­ką. Krok ta­necz­ny: pol­ko­wy w przód i w obro­tach.

Miet­lorz to znana ślą­ska za­ba­wa ta­necz­na za­li­cza­na przez niek­tó­rych fol­klo­ry­stów do tań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mietniów

Miet­niów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, w gmi­nie Wie­licz­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.

We wschod­niej czę­ści wsi zlo­ka­li­zo­wa­ne jest Ra­dio­wo Te­le­wi­zyj­ne Cen­trum Na­daw­cze Kra­ków / Cho­rąg­wi­ca.


Źródła:

Wikipedia

Miewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Miewać

1. po­sia­dać coś cza­sem, chwi­lo­wo;
2. mieć ja­kieś cechy, prze­ży­wać coś chwi­lo­wo, przej­ścio­wo


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mieć coś w pew­nych od­stę­pach czasu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mie­wać się

 (2.1) czuć się, mieć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieć

1. być wła­ści­cie­lem, dy­spo­no­wać czymś;
2. być wy­po­sa­żo­nym w coś;
3. za­wie­rać coś, skła­dać się z cze­goś;
4. po­zo­sta­wać z kimś lub czymś w okre­ślo­nej re­la­cji;
5. doz­na­wać cze­goś, cho­ro­wać na coś;
6. być do cze­goś obo­wią­za­nym;
7. mieć się - czuć się jakoś, być w ja­kimś sta­nie, po­ło­że­niu, na­stro­ju


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) być w po­sia­da­niu cze­goś, po­sia­dać coś

 (1.2) mu­sieć coś zro­bić

 (1.3) dążyć do od­da­nia cze­goś komuś

 (1.4) dy­spo­no­wać środ­ka­mi na wy­ko­na­nie cze­goś

 (1.5) być w coś ubra­nym

 (1.6) czuć coś

 (1.7) cza­sow­nik po­sił­ko­wy uży­wa­ny do pod­kre­śle­nia aspek­tu do­ko­na­ne­go in­ne­go cza­sow­ni­ka

 (1.8) cza­sow­nik po­sił­ko­wy uży­wa­ny do pod­kre­śle­nia, że czyn­ność jest wy­ko­ny­wa­na na czy­jeś zle­ce­nie

 (1.9) cza­sow­nik po­sił­ko­wy uży­wa­ny do prze­wi­dy­wa­nia lub pro­gno­zo­wa­nia ja­kiejś czyn­no­ści

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mieć się (dk. brak)

 (2.1) pot. czuć się, być w ja­kimś sta­nie, na­stro­ju

 (2.2) znaj­do­wać się w pew­nym sto­sun­ku, re­la­cji do cze­goś

 (2.3) zbli­żać się, być bli­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieńszewicki

od­no­szą­cy się do mień­sze­wi­ka lub mień­sze­wiz­mu, wła­ści­wy mień­sze­wi­kom


Źródła:

SJP.pl

Mieńszewiczka

→ mień­sze­wik; mien­sze­wicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Mieńszewik

czło­nek umiar­ko­wa­nej frak­cji w So­cjal­de­mo­kra­tycz­nej Par­tii Ro­bot­ni­czej Rosji, pow­sta­łej w opo­zy­cji do le­ni­now­skiej frak­cji bol­sze­wi­ków; mien­sze­wik


Źródła:

SJP.pl

Mieśce

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. miej­sce


Źródła:

Wiktionary

Mieścina

1. małe, nędz­ne mia­stecz­ko;
2. miesz­kań­cy ma­łe­go, nędz­ne­go mia­stecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­wiel­kie, ubo­gie mia­sto

 (1.2) miesz­kań­cy ma­łe­go mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieścinka

zdrob­nie­nie od: mie­ści­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: mie­ści­na

 (1.2) mała mie­ści­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieściski

przy­miot­nik od: Mie­ści­sko


Źródła:

SJP.pl

Mieścisko

przy­miot­nik od: Mie­ści­sko


Mie­ści­sko (niem. "Markstädt") – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Mie­ści­sko. Leży nad rzeką Wełną.

Mie­ści­sko uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską 24 czerw­ca 1474. Jako Mia­sto kró­lew­skie na­le­żą­ce do sta­ro­stwa mie­ści­skie­go znaj­do­wa­ło się pod ko­niec XVI wieku w po­wie­cie gnieź­nień­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mieścić

umie­szczać coś w czymś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­mie­ścić, zmie­ścić)

 (1.1) za­wie­rać coś w środ­ku

 (1.2) być sie­dzi­bą

 (1.3) być wy­star­cza­ją­co dużym, aby coś in­ne­go zna­la­zło się w środ­ku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mie­ścić się (dk. po­mie­ścić się, zmie­ścić się)

 (2.1) być wy­star­cza­ją­co małym, aby zna­leźć się w środ­ku cze­goś

 (2.2) być ulo­ko­wa­nym gdzieś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mieścy

rze­czow­nik w uży­ciu przy­słów­ko­wym

 (1.1) daw. miej­sca­mi


Źródła:

Wiktionary

Mieść

za­mia­tać coś z ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Mieśćce

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. miej­sce


Źródła:

Wiktionary

Mifepriston

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. med. zwią­zek or­ga­nicz­ny z grupy ste­ro­i­dów, po­chod­na no­re­ty­ste­ro­nu, an­ta­go­ni­sta re­cep­to­ru pro­ge­ste­ro­no­we­go o dzia­ła­niu po­ron­nym w cza­sie pier­wszych dwóch try­me­strów ciąży;


Mi­fe­pri­ston, RU-486 – otrzy­my­wa­ny syn­te­tycz­nie or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ste­ro­i­dów, po­chod­na no­re­ty­ste­ro­nu. Jest an­ta­go­ni­stą re­cep­to­ra pro­ge­ste­ro­no­we­go o dzia­ła­niu po­ron­nym w okre­sie pier­wszych dwóch try­me­strów ciąży. Sto­so­wa­ny w mniej­szych daw­kach służy jako śro­dek do an­ty­kon­cep­cji do­raź­nej (przez­na­cze­nie nie­za­a­pro­bo­wa­ne praw­nie).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mifepristone

[czy­taj: majf­pri­ston] syn­te­tycz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ste­ro­i­dów, śro­dek wczes­no­po­ron­ny sto­so­wa­ny w an­ty­kon­cep­cji do­raź­nej


Źródła:

SJP.pl

Mifune

Mi­fu­ne (duń. "Mi­fu­nes sid­ste sang") – duń­ski ko­me­dio­dra­mat z 1999 roku w re­ży­se­rii Sørena Krag­ha-Ja­cob­se­na, zre­a­li­zo­wa­ny w ko­pro­duk­cji ze Szwe­cją. Był trze­cim fil­mem na­krę­co­nym zgod­nie z za­sa­da­mi ma­ni­fe­stu Dogma 95.


Źródła:

Wikipedia

Mig

znak po­ro­zu­mie­waw­czy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Migacz

sy­gnał świetl­ny prze­ry­wa­ny, w po­ja­zdach me­cha­nicz­nych uprze­dza o zmia­nie kie­run­ku ruchu po­ja­zdu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. apa­rat do na­da­wa­nia sy­gna­łów świetl­nych

 (1.2) pot. mot. urzą­dze­nie w po­ja­zdach me­cha­nicz­nych sy­gna­li­zu­ją­ce zmia­nę kie­run­ku jazdy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. ten, kto się wy­mi­gu­je od pracy

 (2.2) pot. osoba wy­ko­nu­ją­ca gesty lub sy­gna­ły mi­go­we

 (2.3) daw. czło­wiek czę­sto mru­ga­ją­cy ocza­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migaczowy

przy­miot­nik od: mi­gacz


Źródła:

SJP.pl

Migalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Migana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. za­ba­wa ta­necz­na


Źródła:

Wiktionary

Miganie

książ­ko­wo: spo­sób po­ro­zu­mie­wa­nia się głu­cho­nie­mych za po­mo­cą migów; język mi­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|migać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migas

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Migawka

1. urzą­dze­nie w apa­ra­cie fo­to­gra­ficz­nym re­gu­lu­ją­ce czas naś­wiet­la­nia filmu;
2. krót­ki re­por­taż dzien­ni­kar­ski lub ra­dio­wy na ak­tu­al­ny temat;
3. w gwa­rze łódz­kiej: bilet okre­so­wy, zwła­szcza mie­sięcz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go słu­żą­ca do od­sła­nia­nia na od­po­wied­ni czas a na­stęp­nie za­sła­nia­nia z po­wro­tem ma­te­ria­łu świa­tło­czu­łe­go;

 (1.2) publ. krót­ki fil­mik, naj­czę­ściej o cha­rak­te­rze re­por­ta­żo­wym, lub kilka zmon­to­wa­nych zdjęć na jakiś temat

 (1.3) łódź. bilet okre­so­wy ko­mu­ni­ka­cji miej­skiej

 (1.4) pot. wy­bra­ne sceny filmu lub pro­gra­mu te­le­wi­zyj­ne­go wcho­dzą­ce czę­sto w skład zwia­stu­na


Mi­gaw­ka – część apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go słu­żą­ca do od­sła­nia­nia na od­po­wied­ni czas, a na­stęp­nie za­sła­nia­nia z po­wro­tem ma­te­ria­łu świa­tło­czu­łe­go w celu jego pra­wi­dło­wej ek­spo­zy­cji, czyli do­star­cze­nia od­po­wied­niej ilo­ści świa­tła pa­da­ją­ce­go przez obiek­tyw.

Mi­gaw­kę zwal­nia się spu­stem, wę­ży­kiem lub zdal­nie – pi­lo­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migawkowy

przy­miot­nik od: mi­gaw­ka


Źródła:

SJP.pl

Migać

1. po­ru­szać się szyb­ko, spra­wia­jąc kło­po­ty pa­trzą­ce­mu; świe­cić prze­ry­wa­nym świa­tłem, mie­nić się;
2. po­ru­szać czymś szyb­ko;
3. po­słu­gi­wać się mi­ga­mi (zna­ka­mi po­ro­zu­mie­waw­czy­mi);
4. migać się - uchy­lać się, np. od pracy; wy­mi­gi­wać się


cza­sow­nik

 (1.1) wie­lo­krot­nie uka­zy­wać się na krót­ką chwi­lę

 (1.2) świe­cić prze­ry­wa­nym świa­tłem

 (1.3) szyb­ko się po­ru­szać

 (1.4) uży­wać ję­zy­ka mi­go­we­go, bądź mi­ga­ne­go

cza­sow­nik zwrot­ny migać się

 (2.1) pot. uni­kać wy­ko­na­nia pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migała

1. po­ru­szać się szyb­ko, spra­wia­jąc kło­po­ty pa­trzą­ce­mu; świe­cić prze­ry­wa­nym świa­tłem, mie­nić się;
2. po­ru­szać czymś szyb­ko;
3. po­słu­gi­wać się mi­ga­mi (zna­ka­mi po­ro­zu­mie­waw­czy­mi);
4. migać się - uchy­lać się, np. od pracy; wy­mi­gi­wać się


Źródła:

SJP.pl

Migda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Migdalik

1. zdrob­nie­nie od: mig­dał; mig­da­łek;
2. prze­sta­rza­łe: czło­wiek prze­sad­nie dba­ją­cy o swój wy­gląd zew­nętrz­ny oraz włas­ne wy­go­dy


Źródła:

SJP.pl

Migdalić

po­tocz­nie: mig­da­lić się - czu­lić się, pie­ścić się


Źródła:

SJP.pl

Migdalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Migdał

1. drze­wo lub krzew o drob­nych, skó­rza­stych li­ściach i owo­cach z ja­dal­nym na­sie­niem w środ­ku; mig­da­ło­wiec;
2. ja­dal­ne na­sie­nie mig­da­łow­ca;
3. gru­czoł lim­fa­tycz­ny w gard­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. mig­da­ło­wiec.

 (1.2) kulin. ja­dal­na pest­ka owocu mig­da­łow­ca po­kry­ta brą­zo­wą łuską, wew­nątrz barwy kre­mo­wej;

 (1.3) anat. zob. mig­da­łek.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migdałecznik

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny tru­dzicz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny tru­dzicz­ko­wa­tych


Mig­da­łecz­nik, wy­ży­ca, ka­tap­pa ("Ter­mi­na­lia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny tru­dzicz­ko­wa­tych ("Com­bre­ta­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 150–190 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej (w tym 34 ga­tun­ki w Ame­ry­ce Środ­ko­wej).

Licz­ne ga­tun­ki wy­ko­rzy­sty­wa­ne są jako źró­dło drew­na, tanin, barw­ni­ków, gum oraz sa­dzo­ne jako drze­wa ozdob­ne i ocie­nia­ją­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migdałek

zdrob­nie­nie od: mig­dał


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. sku­pi­sko tkan­ki chłon­nej wcho­dzą­ce w skład pier­ście­nia chłon­ne­go gar­dła;

 (1.2) zdrobn. od: mig­dał


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migdałkowy

→ mig­da­łek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mig­dał­kiem, do­ty­czą­cy mig­dał­ka


Patrz:migdałek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migdałolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy li­ście jak mig­dał


Źródła:

Wiktionary

Migdałowaty

przy­po­mi­na­ją­cy mig­dał, po­dob­ny do mig­da­łu, np. ciało mig­da­ło­wa­te - oś­ro­dek móz­go­wy, część móz­go­wia o kształ­cie mig­da­łu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem mig­dał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migdałowiec

drze­wo lub krzew o drob­nych, skó­rza­stych li­ściach i owo­cach z ja­dal­nym na­sie­niem w środ­ku; mig­dał


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. krzew lub nie­du­ży drze­wo z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych o owo­cach z ja­dal­nym na­sie­niem w środ­ku

 (1.2) geol. ciem­na mag­mo­wa skała wy­lew­na


Mig­da­ło­wiec, mig­dał, mig­da­łek ("Amyg­da­lus" ≡ "Pru­nus" sub­gen. "Amyg­da­lus") – ro­dzaj, po­dro­dzaj lub sek­cja (w za­leż­no­ści od uję­cia kla­sy­fi­ka­cyj­ne­go) ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. Ze wzglę­du na za­gnież­dże­nie w obrę­bie ro­dza­ju śliwa "Pru­nus" zwy­kle wy­róż­nia­ny w ran­dze po­dro­dza­ju lub sek­cji, co oz­na­cza, że ga­tun­ki za­li­cza­ne są do ro­dza­ju śliwa ("Pru­nus").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migdałowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mig­da­łow­ca

 (1.2) zro­bio­ny z mig­da­łów lub z ich znacz­nym do­dat­kiem

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. przy­po­mi­na­ją­cy mig­dał, kształ­tem, ko­lo­rem lub za­pa­chem


Źródła:

Wiktionary

Migi

znak po­ro­zu­mie­waw­czy


Migi (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Mëdżi) – wieś w Pol­sce na Po­je­zie­rzu Ka­szub­skim po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Sie­ra­ko­wi­ce.

Ko­lo­nia jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa Pa­łu­bi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Migiel

tylko w wy­ra­że­niu: fi­giel-mi­giel (figle-migle) - psota (psoty), żart (żarty)


Źródła:

SJP.pl

Migiem

po­tocz­nie: na­tych­miast, niez­włocz­nie, bły­ska­wicz­nie; bie­giem, mi­gu­siem, bie­gu­siem, w mig


przy­słó­wek

 (1.1) szyb­ko, na­tych­miast

wy­krzy­knik

 (2.1) na­ka­zu­jąc na­tych­mia­sto­we przy­stą­pie­nie do dzia­ła­nia

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) N. lp. od: mig


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miglanc

po­tocz­nie: czło­wiek le­ni­wy, ale spryt­ny, wy­krę­ca­ją­cy się od pracy; nie­rób, spry­ciarz, cwa­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. spryt­ny, idący na łat­wiz­nę czło­wiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migma

roz­mięk­czo­na masa skal­na


Migma – wtór­nie wy­ge­ne­ro­wa­ny stop mag­mo­wy skła­da­ją­cy się z ruch­li­wej masy i czę­ści sta­łych, pow­sta­ją­cy np. w pro­ce­sie ul­tra­me­ta­mor­fiz­mu po­przez sto­pie­nie łat­wiej to­pli­wej czę­ści skały np. w niek­tó­rych przy­pad­kach wsku­tek ana­tek­sis bądź na znacz­nych głę­bo­ko­ściach na po­gra­ni­czu śro­do­wisk me­ta­mor­ficz­nych i mag­ma­tycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Migmatyt

skała prze­o­bra­żo­na, pow­sta­ła w efek­cie wni­ka­nia magmy w struk­tu­ry skal­ne pow­sta­łe wcze­śniej


Mig­ma­tyt – skała ul­tra­me­ta­mor­ficz­na pow­sta­ją­ca na po­gra­ni­czu mag­ma­tyz­mu i me­ta­mor­fiz­mu ka­ta­zo­nal­ne­go. Może wy­ka­zy­wać fo­lia­cję. Zbu­do­wa­na głów­nie z kwar­cu, ska­le­ni i bio­ty­tu, z do­miesz­ka­mi in­nych mi­ne­ra­łów. Wy­stę­pu­je razem z gnej­sa­mi i gra­ni­ta­mi, w Pol­sce – w Su­de­tach oraz w Ta­trach Za­chod­nich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mignięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Mignon

sto­pień czcion­ki równy sied­miu punk­tom ty­po­gra­ficz­nym (2,632 mm); ko­lo­nel


Mi­gnon (fr. "mi­gnon" – mi­lut­ki, ulu­bie­niec) – fa­wo­ryt, ko­cha­nek.

Od póź­ne­go śred­nio­wie­cza okre­śle­nie to oz­na­cza­ło oso­bi­ste­go przy­ja­cie­la króla, który nie mu­siał za­wsze prze­strze­gać w sto­sun­ku do niego kur­tu­az­ji, np. mógł ubie­rać się tak samo oka­za­le jak król.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mignot

[czy­taj: minio] marka ko­lek­cjo­ner­skich fi­gu­rek i firma


Źródła:

SJP.pl

Mignąć

1. po­ja­wić się na chwi­lę w polu wi­dze­nia, od­ci­na­jąc się wy­raź­nie (np. świe­cąc); po­ru­szyć czymś bar­dzo szyb­ko;
2. zaś­wie­cić bar­dzo krót­ko prze­ry­wa­nym świa­tłem


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. migać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|migać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migomat

ro­dzaj spa­war­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. techn. spa­war­ka MIG MAG, spa­war­ka łą­czą­ca me­ta­le za po­mo­cą łuku elek­trycz­ne­go, pra­cu­ją­ca me­to­dą MIG MAG (Metal Inert Gas, Metal Ac­ti­ve Gas)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migot

1. drga­ją­cy, prze­ry­wa­ny blask; błysk;
2. skrze­nie się, lśnie­nie


Źródła:

SJP.pl

Migotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­go­tać.


Źródła:

Wiktionary

Migotać

1. świe­cić nie­rów­nym lub prze­ry­wa­nym świa­tłem;
2. po­ru­szać się szyb­ko, rzu­ca­jąc bły­ski


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­mi­go­tać)

 (1.1) świe­cić w spo­sób prze­ry­wa­ny lub krót­ko

 (1.2) po­ru­szać się szyb­ko, rzu­ca­jąc bły­ski

 (1.3) med. mieć nie­mia­ro­we i nie­e­fek­tyw­ne skur­cze przed­sion­ków lub komór serca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migotka

1. u czło­wie­ka: zmarszcz­ka spo­jów­ko­wa w wew­nętrz­nym kącie oka; błona mi­gaw­ko­wa;
2. u zwie­rząt: błona za­sła­nia­ją­ca oko nie­za­leż­nie od po­wiek; błona mruż­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. trze­cia po­wie­ka, przez­ro­czy­sty fałd spo­jów­ki po­ło­żo­ny w przyś­rod­ko­wym kącie oka wy­stę­pu­ją­cy u niek­tó­rych zwie­rząt;


Mi­got­ka ( mem­bra­na nic­ti­tans), błona mi­gaw­ko­wa, prze­sło­na mi­gaw­ko­wa, mi­gaw­ka, trze­cia po­wie­ka ( pal­pe­bra ter­tia) – spo­ty­ka­ny u więk­szo­ści krę­gow­ców lą­do­wych i niek­tó­rych ryb spo­do­u­stych ro­dzaj po­wie­ki, zdwo­je­nie spo­jów­ki, wy­stę­pu­ją­ce w przyś­rod­ko­wym (do­no­so­wym) kącie oka, zwy­kle w po­sta­ci przez­ro­czy­stej błony chro­nią­cej gałkę oczną przed ura­za­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migotliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mi­got­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Migotliwy

po­ły­sku­ją­cy bla­skiem; mie­nią­cy się


przy­miot­nik

 (1.1) świe­cą­cy, po­ły­sku­ją­cy nie­rów­nym lub prze­ry­wa­nym bla­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migowo

osied­le miesz­ka­nio­we w Gdań­sku w dziel­ni­cy Piec­ki-Mi­go­wo


Mi­go­wo (kaszb. "Mëgòwò", niem. "Müggau") – osied­le blo­ków miesz­kal­nych w Gdań­sku, w dziel­ni­cy Piec­ki-Mi­go­wo.

Mi­go­wo sta­no­wi za­chod­nią i cen­tral­no-po­łud­nio­wą część dziel­ni­cy. Osied­le roz­cią­ga się po obu stro­nach głów­nej jego ulicy – dwu­pas­mo­wej ul. Bu­loń­skiej. Gra­ni­ce Mi­go­wa wyz­na­cza­ją ul. F. Ra­ko­cze­go, gra­ni­ca dziel­ni­cy oraz nie­za­go­spo­da­ro­wa­ny pas te­re­nu od­dzie­la­ją­cy Mi­go­wo od osied­li Sło­necz­ni­ki oraz Trzy Dęby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Migowy

1. zwią­za­ny z mi­ga­mi, zna­ka­mi po­ro­zu­mie­waw­czy­mi (np. język mi­go­wy);
2. w sy­gna­li­za­cji świetl­nej: wy­ko­rzy­stu­ją­cy prze­ry­wa­ne źró­dło świa­tła (np. lampa mi­go­wa); mi­ga­ją­cy, bły­sko­wy


Źródła:

SJP.pl

Migracja

1. prze­no­sze­nie się zwie­rząt do no­wych sied­lisk;
2. prze­mie­szcza­nie się lud­no­ści do no­wych miejsc osied­le­nia, zwła­szcza do in­nych państw;
3. prze­su­wa­nie się ob­sza­ru wy­stę­po­wa­nia cze­goś, np. ga­tun­ku ro­ślin­ne­go;
4. prze­no­sze­nie da­nych do po­sta­ci od­po­wied­niej do dal­szej obrób­ki, np. wpi­sy­wa­nie da­nych z do­ku­men­tów pa­pie­ro­wych do kom­pu­te­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zja­wi­sko prze­mie­szcza­nia się – ludzi, zwie­rząt, cza­sem przed­mio­tów lub idei


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migracyjny

zwią­za­ny z mi­gra­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­gra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migrancki

→ mi­grant


Patrz:migrant

Źródła:

SJP.pl

Migrant

czło­wiek zmie­nia­ją­cy miej­sce za­miesz­ka­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba mi­gru­ją­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migrantka

→ mi­grant


Patrz:migrant

Źródła:

SJP.pl

Migrena

na­pa­do­wy, silny atak bólu głowy, zwy­kle w po­łą­cze­niu z mdło­ścia­mi, wy­mio­ta­mi i za­bu­rze­nia­mi wzro­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba ob­ja­wia­ją­ca się na­pa­da­mi sil­ne­go bólu głowy po­łą­czo­ne­go czę­sto z mdło­ścia­mi;


Mi­gre­na ( mi­gra­e­na) – przew­le­kła, zło­żo­na cho­ro­ba ne­u­ro­lo­gicz­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się na­pa­do­wy­mi epi­zo­da­mi, naj­czę­ściej w for­mie jed­no­stron­ne­go bólu głowy, nud­no­ści i wy­mio­tów, świa­tłow­strę­tu, nad­wraż­li­wo­ści na dźwięk i za­pa­chy. Epi­zo­dy cho­ro­by cha­rak­te­ry­zu­ją się róż­nym stop­niem na­si­le­nia i czę­stot­li­wo­ścią wy­stę­po­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Migrenina

śro­dek prze­ciw­ko mi­gre­nie, skła­da­ją­cy się z aspi­ry­ny i ko­fe­i­ny


Źródła:

SJP.pl

Migrenowiec

czło­wiek cier­pią­cy na czę­ste mi­gre­ny


Źródła:

SJP.pl

Migrenowy

przy­miot­nik od: mi­gre­na


przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy mi­gre­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Migrować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prze­mi­gro­wać, zmi­gro­wać)

 (1.1) zmie­niać miej­sce sta­łe­go za­miesz­ka­nia

 (1.2) zool. se­zo­no­wo zmie­niać sied­li­sko

 (1.3) in­form. być prze­no­szo­nym z jed­ne­go sy­ste­mu do in­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Miguel

Mi­gu­el, właśc. Luís Mi­gu­el Brito Gar­cia Mon­te­i­ro (wym. []; ur. 4 stycz­nia 1980 w Li­zbo­nie) – por­tu­gal­ski pił­karz wy­stę­pu­ją­cy na po­zy­cji obroń­cy.


Źródła:

Wikipedia

Migusiem

po­tocz­nie: na­tych­miast, niez­włocz­nie, bły­ska­wicz­nie; bie­giem, mi­giem, bie­gu­siem, w mig


Źródła:

SJP.pl

Mihrab

1. wnęka w ścia­nie sali mod­litw me­cze­tu, wska­zu­ją­ca kie­ru­nek Mekki;
2. motyw na tka­ni­nach de­ko­ra­cyj­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. nisza w me­cze­cie wska­zu­ją­ca kie­ru­nek Mekki;


Mih­rab (arab. محراب, "mihrāb", od arab. "ha­ra­ba" – „sro­żyć się, wal­czyć, mod­lić się”[]) – nisza mod­li­tew­na w me­cze­cie, wska­zu­ją­ca kie­ru­nek mod­lit­wy, rów­nież zdo­bie­nie dy­wa­ni­ka mod­li­tew­ne­go. Nisza w ścia­nie skła­da się z łuku, pod­trzy­mu­ją­cych ko­lumn i ka­pi­te­li oraz prze­strze­ni mię­dzy nimi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mihrabowy

przy­miot­nik od: mih­rab


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy mih­ra­bu, zwią­za­ny z mih­ra­bem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mii-Ludek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) in­form. środ. Mii; trój­wy­mia­ro­wy awa­tar re­pre­zen­tu­ją­cy użyt­kow­ni­ka kon­sol firmy Nin­ten­do, po raz pier­wszy do­stęp­ny na kon­so­li Nin­ten­do Wii


Źródła:

Wiktionary

Mija

miya;
1. ja­poń­ska świą­ty­nia; jinja;
2. pałac człon­ków ro­dzi­ny ce­sar­skiej;
3. grzecz­no­ścio­wy tytuł ksią­żę­cy


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: mijać

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) zob. miya.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mijać.


Źródła:

Wiktionary

Mijanka

prze­strzeń szla­ku ko­mu­ni­ka­cyj­ne­go przez­na­czo­na do mi­ja­nia się po­ja­zdów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kon­struk­cja to­ro­wi­ska, która umoż­li­wia mi­nię­cie się dwóch po­ja­zdów ja­dą­cych po tym samym torze;


Mi­jan­ka – wyz­na­czo­ny od­ci­nek drogi szy­no­wej lub ko­ło­wej jed­no­pas­mo­wej (jed­no­to­ro­wej) umoż­li­wia­ją­cy wy­prze­dza­nie, wy­mi­ja­nie się, bądź za­wra­ca­nie po­ja­zdów szy­no­wych lub dro­go­wych.

Mi­jan­ka na li­niach kolei sze­ro­ko- i nor­mal­no­to­ro­wych to sta­cja ko­le­jo­wa o ogra­ni­czo­nym za­kre­sie dzia­ła­nia, któ­rej układ to­ro­wy umoż­li­wia je­dy­nie krzy­żo­wa­nie i wy­prze­dza­nie po­cią­gów. W przy­pad­ku kolei lek­kiej peł­nią funk­cję po­dob­ną do pętli.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mijankowy

przy­miot­nik od: mi­jan­ka


Źródła:

SJP.pl

Mijany

ta­niec, w któ­rym tan­ce­rze się mi­ja­ją


Źródła:

SJP.pl

Mijać

prze­cho­dzić, prze­jeż­dżać obok kogoś, cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. minąć)

 (1.1) prze­cho­dzić, prze­jeż­dżać obok kogoś, cze­goś

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. minąć)

 (2.1) o cza­sie, zja­wi­skach: sta­wać się przesz­ło­ścią, prze­mi­jać, upły­wać, koń­czyć się

 (2.2) ustę­po­wać, prze­sta­wać być od­czu­wal­nym, koń­czyć się

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mijać się (dk. minąć się)

 (3.1) prze­cho­dzić, prze­jeż­dżać obok sie­bie naw­za­jem

 (3.2) nie być zgod­nym, nie łą­czyć się, nie po­kry­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mik

ogól­na nazwa każ­de­go mi­ne­ra­łu z pew­nej grupy po­spo­li­tych mi­ne­ra­łów ska­łot­wór­czych, two­rzą­cych krysz­ta­ły da­ją­ce się dzie­lić na blasz­ki, sto­so­wa­nych (nie wszyst­kie) m.in. jako ma­te­riał izo­la­cyj­ny w elek­tro­tech­ni­ce; ły­szczyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. zdrobn. Mi­ko­łaj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mika

ogól­na nazwa każ­de­go mi­ne­ra­łu z pew­nej grupy po­spo­li­tych mi­ne­ra­łów ska­łot­wór­czych, two­rzą­cych krysz­ta­ły da­ją­ce się dzie­lić na blasz­ki, sto­so­wa­nych (nie wszyst­kie) m.in. jako ma­te­riał izo­la­cyj­ny w elek­tro­tech­ni­ce; ły­szczyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. Mi­chał


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikado

tytuł ce­sa­rza Ja­po­nii uży­wa­ny przez cu­dzo­ziem­ców


Mi­ka­do – zręcz­no­ścio­wa gra to­wa­rzy­ska, po­dob­na do bie­rek. Kla­sycz­ny ze­staw do gry skła­da się z 41 jed­noksz­tałt­nych, szpi­cza­sto za­koń­czo­nych, drew­nia­nych pa­tycz­ków, róż­nią­cych się mię­dzy sobą licz­bą i ko­lo­rem na­ma­lo­wa­nych na nich pa­sków, które de­fi­niu­ją war­tość po­szcze­gól­nych bie­rek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikaleks

ma­te­riał izo­la­cyj­ny wy­ra­bia­ny z miki i ma­ją­cy za­sto­so­wa­nie w elek­tro­tech­ni­ce


Źródła:

SJP.pl

Mikanit

ma­te­riał izo­la­cyj­ny sto­so­wa­ny w elek­tro­tech­ni­ce


Mi­ka­nit jest ma­te­ria­łem izo­la­cyj­nym wyt­wo­rzo­nym na bazie na­tu­ral­nych mi­ne­ra­łów z grupy ły­szczy­ków (mik). Ze wzglę­du na wła­ści­wo­ści tych mi­ne­ra­łów (nie­pal­ność, od­por­ność na tem­pe­ra­tu­rę, czyn­ni­ki che­micz­ne i sta­rze­nie) sto­so­wa­ny jest jako izo­la­tor w elek­tro­tech­ni­ce i elek­tro­ni­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikanitowy

→ mi­ka­nit


Patrz:mikanit

Źródła:

SJP.pl

Mikanowo

Mi­ka­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Lu­ba­nie.

Wieś du­chow­na, włas­ność ka­pi­tu­ły włoc­ław­skiej, po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie brze­sko­ku­jaw­skim wo­je­wództ­wa brze­sko­ku­jaw­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 618 miesz­kań­ców. Jest drugą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Lu­ba­nie.


Źródła:

Wikipedia

Mikasa

1. mia­sto w Ja­po­nii;
2. góra w Ja­po­nii;
3. nazwa ja­poń­skie­go okrę­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikcja

w me­dy­cy­nie: od­da­wa­nie moczu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. zool. od­da­wa­nie moczu;


Mik­cja ( mic­tio) – me­dycz­ne okre­śle­nie od­da­wa­nia moczu, po­le­ga­ją­ce­go na usu­nię­ciu na zew­nątrz przez cewkę mo­czo­wą ze­bra­ne­go w pę­che­rzu mo­czo­wym moczu.

Mocz, stop­nio­wo zbie­ra­jąc się w pę­che­rzu mo­czo­wym, po­wo­du­je na­prę­że­nie jego ścia­ny, co z kolei skut­ku­je wy­sła­niem in­for­ma­cji do mózgu o po­trze­bie jego opróż­nie­nia. Sam akt mik­cji jest wy­ni­kiem świa­do­me­go wy­sła­nia in­for­ma­cji do mię­śni kur­czą­cych pę­cherz mo­czo­wy i jed­no­cze­śnie roz­luź­nia­ją­cych cewkę mo­czo­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikcyjny

→ mik­cja


Patrz:mikcja

Źródła:

SJP.pl

Mike

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Mikiciuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikielewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikietyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikina

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikita

w gwa­rze ło­wiec­kiej: lis; my­ki­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikiża

od­mia­na pstrą­ga tę­czo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Miklas

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miklaszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikler

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miklosich

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miko

w ja­poń­skim kul­cie sinto: ko­bie­ta, słu­żą­ca jako me­dium i prze­ka­zu­ją­ca w tran­sie słowa bogów


Miko (jap. 巫女, 神子, 巫子) – (1) młoda dziew­czy­na lub ko­bie­ta (trad. nie­za­męż­na dzie­wi­ca), która po­ma­ga ka­pła­nom w chra­mach shintō, (2) me­dium, sza­man­ka.

W daw­nych cza­sach "miko" peł­ni­ły rolę pro­ro­kiń i me­diów, ujaw­nia­ją­cych w tran­sie wolę bogów i osób zmar­łych. Obec­nie nie­za­męż­ne dziew­czy­ny zaj­mu­ją­ce się w chra­mach shintō róż­ne­go ro­dza­ju po­słu­ga­mi, ta­ki­mi jak: utrzy­my­wa­nie po­rząd­ku, sprze­daż ta­liz­ma­nów i wróżb ("o-mi­ku­ji").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miko-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek z grzy­ba­mi


Źródła:

Wiktionary

Mikocki

kul­tu­ra mi­koc­ka - kul­tu­ra końca środ­ko­we­go pa­le­o­li­tu, wy­dzie­lo­na na pod­sta­wie in­wen­ta­rzy ka­mien­nych od­kry­tych w ja­ski­ni La Mi­co­que


Źródła:

SJP.pl

Mikoda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. kolej. pot. mi­ło­śnik kolei


Źródła:

Wiktionary

Mikolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nauki o grzy­bach; my­ko­log, grzy­boz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl

Mikologia

nauka o grzy­bach; my­ko­lo­gia, grzy­boz­naw­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mykol. zob. my­ko­lo­gia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikologiczny

zwią­za­ny z nauką o grzy­bach; my­ko­lo­gicz­ny, grzy­boz­naw­czy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ko­lo­gią, zob. my­ko­lo­gicz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikolożka

→ mi­ko­log; my­ko­loż­ka, grzy­boz­naw­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Mikolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ko­lem, do­ty­czą­cy mi­ko­la

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do mi­ko­la, bę­dą­cy jego włas­no­ścią

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) taki, jak u mi­ko­la, ma­ją­cy jego cechy


Źródła:

Wiktionary

Mikoplazma

ro­dzaj mi­kro­or­ga­niz­mów nie­ma­ją­cych ty­po­wej dla bak­te­rii sztyw­nej ścia­ny ko­mór­ko­wej; więk­szość ga­tun­ków cho­ro­bot­wór­cza, wy­wo­łu­ją­ca cho­ro­by u czło­wie­ka, zwie­rząt i ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Mikorowo

Zo­bacz też: Mi­ko­ro­wo w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Mi­ko­ro­wo (ka­szub. Mikòrowò; niem.: "Mic­krow") – stara wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Czar­na Dą­brów­ka. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1971 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mi­ko­ro­wo, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Czar­na Dą­brów­ka. W la­tach 1975–1998 wieś na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mikoryza

sym­bio­za grzy­bów z ko­rze­nia­mi ro­ślin wyż­szych; my­corr­hi­za, my­cor­ri­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. mykol. współ­ży­cie ko­rze­ni lub na­sion ro­ślin na­czy­nio­wych z grzy­ba­mi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikoryzacja

szcze­pie­nie kul­tur grzy­bów na drze­wach i ściół­ce w celu po­pra­wy stanu upraw le­śnych, szcze­gól­nie na zde­gra­do­wa­nych gle­bach; my­ko­ry­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Mikoryzować

szcze­pić kul­tu­ry grzy­bów na drze­wach i ściół­ce w celu po­pra­wy stanu upraw le­śnych; my­ko­ry­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Mikoryzowy

→ mi­ko­ry­za; my­ko­ry­zo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ko­ry­zą, do­ty­czą­cy mi­ko­ry­zy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikorzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mikorzyński

→ Mi­ko­rzyn


Patrz:Mikorzyn

Źródła:

SJP.pl

Mikos

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikosz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikoszewo

Mi­ko­sze­wo (niem. "Nic­kels­wal­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Ste­gna. Leży na ob­sza­rze Żuław Wi­śla­nych przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 501. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś na­le­żą­ca do Mie­rzei Wi­śla­nej te­ry­to­rium mia­sta Gdań­ska po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w wo­je­wództ­wie po­mor­skim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mikot

sztucz­ny wabik uży­wa­ny przez my­śli­wych do wa­bie­nia sarn


Źródła:

SJP.pl

Mikotać

wabić sarny mi­ko­tem


Źródła:

SJP.pl

Mikotoksyna

sub­stan­cja tru­ją­ca wyt­wa­rza­na przez licz­ne ga­tun­ki grzy­bów; my­ko­tok­sy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. sub­stan­cja tru­ją­ca po­cho­dze­nia grzy­bo­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikotroficzność

zdol­ność niek­tó­rych ro­ślin do po­bie­ra­nia po­kar­mu za poś­red­nict­wem strzę­pek grzy­bów; grzy­bo­żyw­ność


Źródła:

SJP.pl

Mikotroficzny

o ro­śli­nach: zdol­ny do po­bie­ra­nia po­kar­mu za poś­red­nict­wem strzę­pek grzy­bów; grzy­bo­żyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Mikotrofizm

w bo­ta­ni­ce: sym­bio­za ro­ślin z grzy­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Mikowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mikowiec

daw­niej: mika, mi­ne­rał skal­ny; ły­szczyk


Mi­ko­wiec – potok, prawy i naj­więk­szy do­pływ Klusz­ko­wian­ki w Pa­śmie Lu­ba­nia w Gor­cach. Wy­pły­wa w lesie na wy­so­ko­ści około 750 m i spły­wa w kie­run­ku po­łud­nio­wym. Jego oro­gra­ficz­nie lewe zbo­cza two­rzy grzbiet ze szczy­ta­mi Drzy­śla­wa i Du­do­wa Góra, prawe po­łud­nio­wy grzbiet Sto­do­lisk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikowy

taki, który jest zro­bio­ny z miki, ma zwią­zek z miką - uwod­nio­nym gli­no­krze­mia­nem lub krze­mia­nem po­ta­su, ma­gne­zu że­la­za i in­nych me­ta­li, głów­nym skład­ni­kiem skał mag­mo­wych, po­dat­nym na łu­pli­wość; ły­szczy­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Mikoza

cho­ro­ba za­kaź­na ludzi i zwie­rząt wy­wo­ła­na przez mi­kro­sko­pij­ne, pa­so­żyt­ni­cze grzy­by cho­ro­bot­wór­cze; parch, grzy­bi­ca, my­ko­za


Źródła:

SJP.pl

Mikołaj

osoba prze­bra­na za Świę­te­go Mi­ko­ła­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba w stro­ju świę­te­go Mi­ko­ła­ja

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) fi­gur­ka z cze­ko­la­dy lub masy lu­kro­wej przed­sta­wia­ją­ca świę­te­go Mi­ko­ła­ja


Mi­ko­łaj ( Νικόλαος, "Ni­kó­la­os", od νίκη + λαός/"las­sos", tj. „zwy­cię­stwo” + „lud”; to samo zna­cze­nie ma imię Ni­ko­dem od νίκη + δήμος) – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go.

W całej po­pu­la­cji Po­la­ków Mi­ko­łaj zaj­mo­wał w 2017 roku 66. miej­sce (99 130 osób). W roku 2021 imię Mi­ko­łaj za­ję­ło 9. miej­sce w ran­kin­gu naj­czę­ściej na­da­wa­nych imion mę­skich, na­to­miast w 2022 wró­ci­ło na 8. po­zy­cję. W roku 2024 imię Mi­ko­łaj no­si­ło w Pol­sce jako imię pier­wsze 135 118 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikołajczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikołajczanin

miesz­ka­niec Mi­ko­ła­jek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Mi­ko­ła­jek

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Mi­ko­ła­jek, uro­dzo­na w Mi­ko­łaj­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołajczanka

miesz­kan­ka Mi­ko­ła­jek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Mi­ko­ła­jek

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Mi­ko­ła­jek, uro­dzo­na w Mi­ko­łaj­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołajczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikołajczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikołajczykowski

zwią­za­ny ze Sta­ni­sła­wem Mi­ko­łaj­czy­kiem (po­wo­jen­nym przy­wód­cą Pol­skie­go Stron­nict­wa Lu­do­we­go), jego dzia­łal­no­ścią i po­glą­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Mikołajecki

→ Mi­ko­łaj­ki; mi­ko­łaj­ski


Źródła:

SJP.pl

Mikołajek

1. po­tocz­nie: fi­gur­ka, naj­czę­ściej z cze­ko­la­dy, przed­sta­wia­ją­ca Świę­te­go Mi­ko­ła­ja; mi­ko­łaj;
2. ro­śli­na z ro­dzi­ny bal­dasz­ko­wa­tych, o drob­nych kwia­tach ze­bra­nych w głów­ki i skó­rza­stych, kol­cza­stych li­ściach, czę­sto o nie­bie­ska­wym od­cie­niu, wy­stę­pu­ją­ca na ob­sza­rach o kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym i podz­wrot­ni­ko­wym obu pół­kul


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Eryn­gium|L.|ref=tak.; ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju mi­ko­ła­jek (1.1)

 (1.3) świą­tecz­ny wyrób cu­kier­ni­czy w kształ­cie świę­te­go Mi­ko­ła­ja

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: mi­ko­łaj­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikołajewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mikołajewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikołajewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mikołajewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikołajki

zwy­czaj wrę­cza­nia pre­zen­tów szó­ste­go grud­nia w dzień św. Mi­ko­ła­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zwy­czaj ob­da­ro­wy­wa­nia się drob­ny­mi pre­zen­ta­mi 6 (w dzień Świę­te­go Mi­ko­ła­ja, pa­tro­na dzie­ci i ubo­gich) lub 5 grud­nia (w wi­gi­lię);

 (1.2) uro­czy­stość, przy­ję­cie, za­ba­wa, im­pre­za z okaz­ji mi­ko­ła­jek (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: mi­ko­ła­jek


Mi­ko­łaj­ki ( Ni­ko­la­i­ken) – mia­sto w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie mrą­gow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mi­ko­łaj­ki. Po­ło­żo­ne na Ma­zu­rach, w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior Ma­zur­skich, nad je­zio­ra­mi: Tałty i Je­zio­rem Mi­ko­łaj­skim.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2025 r. Mi­ko­łaj­ki li­czy­ły 3338 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikołajkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ko­łaj­ka lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ko­łaj­ka­mi, do­ty­czą­cy mi­ko­ła­jek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołajostwo

Mi­ko­łaj z mał­żon­ką; Mi­ko­ła­jo­wie


Źródła:

SJP.pl

Mikołajowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mikołajowie

osoba prze­bra­na za Świę­te­go Mi­ko­ła­ja


Źródła:

SJP.pl

Mikołajowski

1. → Mi­ko­ła­jów;
2. obwód mi­ko­ła­jow­ski - jeden z 24 ob­wo­dów Ukra­i­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­ko­ła­jo­wem, do­ty­czą­cy Mi­ko­ła­jo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołajowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ko­ła­ja lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Mi­ko­ła­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołajski

→ Mi­ko­łaj­ki; mi­ko­ła­jec­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­ko­łaj­ka­mi, do­ty­czą­cy Mi­ko­ła­jek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołajów

1. po­tocz­nie: fi­gur­ka, naj­czę­ściej z cze­ko­la­dy, przed­sta­wia­ją­ca Świę­te­go Mi­ko­ła­ja; mi­ko­ła­jek;
2. zwy­czaj da­wa­nia pre­zen­tów w dniu Świę­te­go Mi­ko­ła­ja (6 grud­nia); mi­ko­łaj­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie:


Mi­ko­ła­jów ( Миколаїв, "My­ko­ła­jiw"; Николаев, "Ni­ko­ła­jew") – mia­sto w po­łud­nio­wej czę­ści Ukra­i­ny, ważny port i oś­ro­dek prze­my­słu stocz­nio­we­go, po­ło­żo­ne nad Bohem nie­da­le­ko jego uj­ścia do Morza Czar­ne­go, nieco na pół­noc od mia­sta do Bohu wpada rzeka Inguł. Sto­li­ca ob­wo­du mi­ko­ła­jow­skie­go. Na 2024 rok, z licz­bą miesz­kań­ców wy­no­szą­cą około 385 tys., Mi­ko­ła­jów zaj­mo­wał dzie­wią­te miej­sce wśród naj­lud­niej­szych ukra­iń­skich miast[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikołowianin

miesz­ka­niec Mi­ko­ło­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Mi­ko­ło­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Mi­ko­ło­wa, uro­dzo­na w Mi­ko­ło­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołowianka

miesz­kan­ka Mi­ko­ło­wa (mia­sta w po­łud­nio­wej Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Mi­ko­ło­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Mi­ko­ło­wa, uro­dzo­na w Mi­ko­ło­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołowski

zwią­za­ny z mia­stem Mi­ko­łów, do­ty­czą­cy mia­sta Mi­ko­łów


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mi­ko­ło­wa, zwią­za­ny z Mi­ko­ło­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikołów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie mi­ko­łow­skim;


}|-

Mi­ko­łów ( Ni­ko­lai) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, sie­dzi­ba władz po­wia­tu mi­ko­łow­skie­go, w po­łud­nio­wej czę­ści Gór­no­ślą­skie­go Okrę­gu Prze­my­sło­we­go.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2023 roku w Mi­ko­ło­wie żyje 41 618 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikoś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikro

jacht klasy Micro


przy­miot­nik

 (1.1) pot. bar­dzo mały


Mikro (μ) ( μικρός, "mi­kros" – „mały”) – prze­dro­stek jed­nost­ki miary w ukła­dzie SI, oz­na­cza­ją­cy mnoż­nik 0,000 001 = 10-6 (jedna mi­lio­no­wa).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikro-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na bar­dzo małe roz­mia­ry lub bar­dzo małą skalę tego, co jest naz­wa­ne dru­gim czło­nem

 (1.2) fiz. pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy jed­nost­ki mi­lion razy mniej­sze od pod­sta­wo­wych;


Źródła:

Wiktionary

Mikroabrazja

me­to­da usu­wa­nia prze­bar­wień szkli­wa


Źródła:

SJP.pl

Mikroaerofil

Mi­kro­a­e­ro­fi­le – mi­kro­or­ga­niz­my, które do życia wy­ma­ga­ją tlenu wy­stę­pu­ją­ce­go w stę­że­niu mniej­szym niż w ziem­skiej at­mos­fe­rze, tj. ok. 20%. W związ­ku z tym, w ho­dow­lach płyn­nych roz­wi­ja­ją się w po­sta­ci pier­ście­nia w niez­nacz­nym od­da­le­niu od po­wierzch­ni po­żyw­ki (wzrost pod­po­wierzch­nio­wy).


Źródła:

Wikipedia

Mikroagresja

drob­ne, czę­sto nie­za­mie­rzo­ne słowa lub gesty, które ko­mu­ni­ku­ją wro­gie, obraź­li­we bądź ne­ga­tyw­ne po­sta­wy wobec osoby lub grupy


Mi­kro­a­gre­sja – wy­ra­że­nie okre­śla­ją­ce przy­pad­ki po­wszech­nych świa­do­mych i nieś­wia­do­mych wy­po­wie­dzi i za­cho­wań, które ko­mu­ni­ku­ją wro­gie, obraź­li­we bądź ne­ga­tyw­ne po­sta­wy wobec hi­sto­rycz­nie mar­gi­na­li­zo­wa­nych grup. Mi­kro­a­gre­sje są uz­na­wa­ne za szkod­li­we, jako że pow­ta­rza­ją i utr­wa­la­ją ne­ga­tyw­ne ste­re­o­ty­py.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroalga

mi­kro­sko­pij­ny or­ga­nizm z po­gra­ni­cza kró­le­stwa ro­ślin i zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Mikroamper

jed­nost­ka na­tę­że­nia prądu elek­trycz­ne­go równa jed­nej mi­lio­no­wej am­pe­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. jed­nost­ka na­tę­że­nia prądu elek­trycz­ne­go równa jed­nej mi­lio­no­wej am­pe­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroamperomierz

am­pe­ro­mierz mie­rzą­cy na­tę­że­nie prądu elek­trycz­ne­go w mi­kro­am­pe­rach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. elektr. przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru na­tę­że­nia prądu elek­trycz­ne­go rzędu mi­lio­no­wych czę­ści am­pe­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroanalityczny

→ mi­kro­a­na­li­za


Patrz:mikroanaliza

Źródła:

SJP.pl

Mikroanaliza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. ana­li­za che­micz­na prób­ki o masie od 0,0001 do 0,01 grama


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroapartament

bar­dzo małe, luk­su­so­we miesz­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Mikrob

prze­sta­rza­łe: drob­no­u­strój (wirus, bak­te­ria lub pier­wot­niak) po­wo­du­ją­cy za­ka­że­nie; za­ra­zek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mi­kro­biol. bar­dzo drob­ny, jed­no­ko­mór­ko­wy or­ga­nizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrobar

jed­nost­ka ci­śnie­nia uży­wa­na w ukła­dzie CGS równa 0,1 pa­ska­la; baria


Źródła:

SJP.pl

Mikrobiolog

spe­cja­li­sta ba­da­ją­cy mi­kro­or­ga­niz­my


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się mi­kro­bio­lo­gią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrobiologia

nauka o mi­kro­or­ga­niz­mach, ich funk­cjo­no­wa­niu i bu­do­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem or­ga­niz­mów nie­wi­docz­nych gołym okiem;


Mi­kro­bio­lo­gia – nauka bio­lo­gicz­na zaj­mu­ją­ca się za­gad­nie­nia­mi zwią­za­ny­mi z mi­kro­or­ga­niz­ma­mi oraz wi­ru­sa­mi, dział bio­lo­gii.

Do or­ga­niz­mów, któ­ry­mi zaj­mu­je się mi­kro­bio­lo­gia, na­le­żą: bak­te­rie (zo­bacz też bak­te­rio­lo­gia), grzy­by (zo­bacz też my­ko­lo­gia) oraz niek­tó­re pro­ti­sty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrobiologicznie

→ mi­kro­bio­lo­gicz­ny


Patrz:mikrobiologiczny

Źródła:

SJP.pl

Mikrobiologiczny

do­ty­czą­cy mi­kro­bio­lo­gii lub mi­kro­or­ga­niz­mów (np. pro­ces mi­kro­bio­lo­gicz­ny, mi­kro­bio­lo­gicz­na kon­tro­la wody)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­kro­bio­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrobiologio

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: mi­kro­bio­lo­gia


Źródła:

Wiktionary

Mikrobiolożka

→ mi­kro­bio­log


Patrz:mikrobiolog

Źródła:

SJP.pl

Mikrobiom

ogół bak­te­rii wy­stę­pu­ją­cych na danym ob­sza­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­biol. ogół mi­kro­or­ga­niz­mów wy­stę­pu­ją­cych w danym sied­li­sku;


Mi­kro­biom, mi­kro­bio­ta – ogół mi­kro­or­ga­niz­mów wy­stę­pu­ją­cych w danym sied­li­sku. Obej­mu­je bak­te­rie, grzy­by, ar­che­o­ny czy wi­ru­sy (). Ter­min "mi­kro­biom" za­pro­po­no­wał Jos­hua Le­der­berg na prze­ło­mie XX i XXI w., na­wią­zu­jąc zwła­szcza do słów genom i pro­te­om. Po­nie­waż więk­szość or­ga­niz­mów mi­kro­bio­ty (zwła­szcza bak­te­rie, grzy­by mi­kro­sko­pij­ne i niek­tó­re pro­ti­sty) nieg­dyś za­li­cza­no do ro­ślin, ter­min ten jest bli­skoz­nacz­ny z ter­mi­nem mi­kro­flo­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrobiomowy

→ mi­kro­biom


Patrz:mikrobiom

Źródła:

SJP.pl

Mikrobiota

wszyst­kie mi­kro­or­ga­niz­my za­sied­la­ją­ce or­ga­nizm czło­wie­ka (bak­te­rie, grzy­by, wi­ru­sy i ar­che­o­ny); mi­kro­biom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrobiotyczny

→ mi­kro­bio­ta


Patrz:mikrobiota

Źródła:

SJP.pl

Mikrobiznes

nie­wiel­ka firma o ogra­ni­czo­nym za­się­gu i małej licz­bie pra­cow­ni­ków, czę­sto pro­wa­dzo­na sa­mo­dziel­nie


Źródła:

SJP.pl

Mikroblog

dzien­nik in­ter­ne­to­wy z bar­dzo krót­ki­mi wpi­sa­mi


Mi­kro­blog – ro­dzaj dzien­ni­ka in­ter­ne­to­we­go, w któ­rym głów­nym no­śni­kiem in­for­ma­cji są krót­kie wpisy ma­ją­ce zaz­wy­czaj dłu­gość jed­ne­go zda­nia. Tak jak zwy­kłe blogi, mi­kro­blog może oprócz wpi­sów tek­sto­wych za­wie­rać zdję­cia, klipy dźwię­ko­we czy fil­mo­we; może być do­stęp­ny dla każ­de­go lub wą­skiej grupy wy­se­lek­cjo­no­wa­nych przez au­to­ra czy­tel­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrobowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­kro­bów, za­raz­ków


Źródła:

Wiktionary

Mikrobrowar

bar­dzo mały bro­war


Źródła:

SJP.pl

Mikrobudżet

bar­dzo mały bu­dżet


Źródła:

SJP.pl

Mikrobudżetowy

ma­ją­cy bar­dzo skąpy bu­dżet


Źródła:

SJP.pl

Mikrobus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. mały au­to­bus dla około dzie­się­ciu osób


Mi­kro­bus – au­to­bus nie­wiel­kich roz­mia­rów, przez­na­czo­ny do prze­wo­zu na miej­scach sie­dzą­cych od 9 do 20 (17 we­dług niek­tó­rych źró­deł) pa­sa­że­rów, nie li­cząc kie­row­cy. Mi­kro­bu­sy, zwła­szcza star­sze (na przy­kład pol­skie Nysy), pro­jek­to­wa­ne i wyt­wa­rza­ne były czę­sto z uży­ciem po­dze­spo­łów (sil­ni­ków, ukła­dów na­pę­do­wych, za­wie­sze­nia) sa­mo­cho­dów oso­bo­wych. Więk­sze po­ja­zdy uni­fi­ko­wa­ne są czę­sto z lek­ki­mi sa­mo­cho­da­mi cię­ża­ro­wy­mi (do­staw­czy­mi).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrobusik

zdrob­nie­nie od: mi­kro­bus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mi­kro­bus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrocefal

osoba cier­pią­ca na mi­kro­ce­fa­lię


Mi­kro­ce­fal – di­no­za­ur z ro­dzi­ny pa­chy­ce­fa­lo­za­u­rów. Znany jest z dwóch ma­łych cza­szek o śred­ni­cy 5 cen­ty­me­trów. Żył około 85 mi­lio­nów lat temu w póź­nej kre­dzie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, w pro­win­cji Al­ber­ta w Ka­na­dzie. Być może osią­gał 30 cen­ty­me­trów dłu­go­ści. Nie zo­stał je­szcze for­mal­nie opi­sa­ny, a więc jego nazwa może ulec zmia­nie. Mi­kro­ce­fal zna­czy "mała głowa".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrocefalia

wada roz­wo­jo­wa cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się ma­ły­mi wy­mia­ra­mi móz­go­czasz­ki w sto­sun­ku do twa­rzo­czasz­ki, łą­czą­ca się zwy­kle z nie­do­roz­wo­jem umy­sło­wym; ma­ło­gło­wie, ma­ło­móż­dże


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wada roz­wo­jo­wa cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się nie­na­tu­ral­nie ma­ły­mi wy­mia­ra­mi czasz­ki;


Mi­kro­ce­fa­lia (ma­ło­gło­wie, mi­cro­cep­ha­lia, mi­cro­cep­ha­ly) – wada roz­wo­jo­wa cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się nie­na­tu­ral­nie ma­ły­mi wy­mia­ra­mi czasz­ki (a więc rów­nież pusz­ki móz­go­wej). Ma­ło­gło­wie roz­poz­na­je się gdy obwód głowy, mie­rzo­ny po­mię­dzy oko­li­cą tuż nad wa­ła­mi na­do­czo­do­ło­wy­mi do naj­bar­dziej ku ty­ło­wi wy­su­nię­tej czę­ści kości po­ty­licz­nej ("opist­ho­cra­nion"), nie prze­kra­cza war­to­ści śred­niej dla płci i wieku w danej po­pu­la­cji pom­niej­szo­nej o 3 od­chy­le­nia stan­dar­do­we (SD).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrocel

ro­dzaj di­no­za­u­ra z in­fra­rzę­du za­u­ro­po­dów; sal­ta­za­ur, mi­kro­ce­lus, mi­kro­za­u­rops


Źródła:

SJP.pl

Mikrocelus

ro­dzaj di­no­za­u­ra z in­fra­rzę­du za­u­ro­po­dów; sal­ta­za­ur, mi­kro­cel, mi­kro­za­u­rops


Źródła:

SJP.pl

Mikroceratops

najm­niej­szy przed­sta­wi­ciel ce­ra­top­sów


Źródła:

SJP.pl

Mikrochip

[czy­taj: mi­kro­czip] mi­kro­sko­pij­ny chip; mi­kro­czip, mi­cro­chip


Źródła:

SJP.pl

Mikrochirurg

→ mi­kro­chi­rur­gia


Patrz:mikrochirurgia

Źródła:

SJP.pl

Mikrochirurgia

1. wy­ko­ny­wa­nie ope­ra­cji chi­rur­gicz­nych na bar­dzo małej po­wierzch­ni na­rzą­du lub czę­ści ciała;
2. za­bie­gi chi­rur­gicz­ne do­ko­ny­wa­ne pod mi­kro­sko­pem na bar­dzo ma­łych obiek­tach


Mi­kro­chi­rur­gia – dział chi­rur­gii zaj­mu­ją­cy się wy­ko­ny­wa­niem za­bie­gów chi­rur­gicz­nych pod mi­kro­sko­pem na bar­dzo ma­łych struk­tu­rach ży­wych (np. ope­ra­cje krta­ni, nosa, zatok przy­no­so­wych, ucha, oka, ze­spo­le­nia drob­nych na­czyń krwio­no­śnych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrochirurgiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z mi­kro­chi­rur­gią, do­ty­czą­cy mi­kro­chi­rur­gii


Źródła:

Wiktionary

Mikrociało

drob­na forma cy­to­plaz­ma­tycz­na o ku­li­stym kształ­cie, oto­czo­na po­je­dyn­czą błoną, za­wie­ra­ją­ca en­zy­my ut­le­nia­ją­ce i ka­ta­la­zę


Źródła:

SJP.pl

Mikrocykl

naj­krót­szy cykl (zwy­kle w od­nie­sie­niu do cyklu tre­nin­go­we­go)


Źródła:

SJP.pl

Mikrocysta

1. glon wy­stę­pu­ją­cy w wo­dach sto­ją­cych;
2. bar­dzo mała cysta


Źródła:

SJP.pl

Mikrocyt

ery­tro­cyt o pra­wi­dło­wym kształ­cie, ale zmniej­szo­nej śred­ni­cy, wy­stę­pu­ją­cy np. w nie­dokr­wi­sto­ści z nie­do­bo­ru że­la­za


Źródła:

SJP.pl

Mikrocytoza

zbyt mała ob­ję­tość krwi­nek czer­wo­nych


Mi­kro­cy­to­za – stan he­ma­to­lo­gicz­ny cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­stę­po­wa­niem we krwi krą­żą­cej mi­kro­cy­tów, tzn. ma­łych krwi­nek czer­wo­nych o śred­ni­cy mniej­szej od war­to­ści uz­na­wa­nych za normę, a więc mniej­szej lub rów­nej 6 mi­kro­me­trów. Śred­nia ob­ję­tość ta­kich krwi­nek (MCV) wy­no­si mniej niż ok. 80 fl (war­tość za­leż­na od la­bo­ra­to­rium).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroczip

mi­kro­sko­pij­ny chip; mi­kro­chip, mi­cro­chip


Źródła:

SJP.pl

Mikroczipowy

→ mi­kro­czip


Patrz:mikroczip

Źródła:

SJP.pl

Mikrocząstka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. cząst­ka ma­te­rii sta­no­wią­ca obiekt badań me­cha­ni­ki kwan­to­wej;


Źródła:

Wiktionary

Mikrodane

dane na po­zio­mie jed­nost­ki uzy­ska­ne z badań an­kie­to­wych, spi­sów po­wszech­nych i sy­ste­mów ad­mi­ni­stra­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl

Mikrodawka

bar­dzo mała ilość ja­kiejś sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Mikrodawkować

sto­so­wać bar­dzo małą ilość ja­kiejś sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Mikrodermabrazja

ście­ra­nie warstw na­skór­ka stru­mie­niem mi­kro­krysz­tał­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kos­met. za­bieg kos­me­tycz­ny po­le­ga­ją­cy na me­cha­nicz­nym ście­ra­niu ko­lej­nych warstw na­skór­ka przez pre­cy­zyj­nie kon­tro­lo­wa­ny stru­mień mi­kro­krysz­tał­ków


Mi­kro­der­ma­braz­ja – pie­lę­gna­cyj­ny za­bieg kos­me­tycz­ny, po­le­ga­ją­cy na ście­ra­niu ko­lej­nych warstw na­skór­ka przez pre­cy­zyj­nie kon­tro­lo­wa­ny stru­mień mi­kro­krysz­tał­ków. Mi­kro­pe­e­ling kon­tro­lo­wa­ny jest jedną z wielu metod me­cha­nicz­ne­go złu­szcza­nia na­skór­ka. Po­le­ga na usu­nię­ciu - ście­ra­niu war­stwy ro­go­wej na­skór­ka za po­mo­cą spe­cjal­ne­go urzą­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrodermal

ozdob­ny im­plant z kot­wicz­ką i ozdob­ną na­kręt­ką, wszcze­pia­ny pod skórę; mi­cro­der­mal


Źródła:

SJP.pl

Mikrodrama

krót­ki se­rial lub film przez­na­czo­ny głów­nie do oglą­da­nia na smart­fo­nie


Źródła:

SJP.pl

Mikrodrobina

mi­kro­sko­pij­ny ka­wa­łek (np. pla­sti­ku)


Źródła:

SJP.pl

Mikrodruk

1. tech­ni­ka fo­to­gra­ficz­ne­go pom­niej­sza­nia ory­gi­na­łu i dru­ko­wa­nia go off­se­to­wo;
2. re­pro­duk­cja wy­ko­na­na taką tech­ni­ką


Mi­kro­druk – tech­ni­ka sto­so­wa­na jako za­bez­pie­cze­nie druku, która po­le­ga na wy­ko­ny­wa­niu mi­kro­sko­pij­nych na­dru­ków, czę­sto nie­czy­tel­nych i nie­do­strze­gal­nych gołym okiem, a wi­docz­nych do­pie­ro w dużym po­więk­sze­niu. Bar­dzo czę­sto sto­so­wa­ny jako jedna z metod za­bez­pie­cza­nia ban­kno­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrodrzemka

bar­dzo krót­ka drzem­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikrodysk

dysk twar­dy o bar­dzo ma­łych wy­mia­rach


Źródła:

SJP.pl

Mikrodziałanie

dzia­ła­nie o nie­wiel­kiej skali, zwy­kle po­dej­mo­wa­ne w celu osią­gnię­cia kon­kret­nych, lo­kal­nych celów


Źródła:

SJP.pl

Mikrodzielnica

nie­wiel­ka dziel­ni­ca mia­sta za­pro­jek­to­wa­na jako sa­mo­wy­star­czal­na


Źródła:

SJP.pl

Mikroekonomia

dział eko­no­mii ba­da­ją­cy zja­wi­ska i pro­ce­sy go­spo­dar­cze za­cho­dzą­ce w po­szcze­gól­nych ob­sza­rach go­spo­dar­ki, ob­ser­wo­wa­nych i wy­ja­śnia­nych z punk­tu wi­dze­nia dzia­łal­no­ści go­spo­dar­czej po­szcze­gól­nych pod­mio­tów go­spo­dar­czych: na­byw­ców, kon­su­men­tów, sprze­daw­ców i pro­du­cen­tów


Mi­kro­e­ko­no­mia – dzie­dzi­na eko­no­mii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem wy­bo­rów ludz­kich w wa­run­kach rzad­ko­ści dóbr, w tym w szcze­gól­no­ści ba­da­niem za­cho­wań in­dy­wi­du­al­nych kon­su­men­tów i przed­się­bior­ców oraz in­te­rak­cji mię­dzy tymi za­cho­wa­nia­mi na po­szcze­gól­nych ryn­kach. Jest to nauka zaj­mu­ją­ca się szcze­gó­ło­wą ana­li­zą po­dej­mo­wa­nych przez jed­nost­ki de­cyz­ji do­ty­czą­cych pro­duk­cji oraz wy­mia­ny (za­ku­pu i sprze­da­ży) dóbr.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroeksplozja

bar­dzo mały wy­buch, za­płon


Źródła:

SJP.pl

Mikroekspresja

bar­dzo krót­ka, nie­kon­tro­lo­wa­na ek­spre­sja mi­micz­na; mi­kro­gest


Mi­kro­ek­spre­sja – bar­dzo krót­ko trwa­ją­ca, rzędu 50 ms, pełna ek­spre­sja mi­micz­na, cha­rak­te­ry­stycz­na dla prze­ży­wa­nej emo­cji.

Emo­cje sprzę­żo­ne są z okre­ślo­ną, uni­wer­sal­ną mi­mi­ką, re­ak­cja mi­micz­na po­ja­wia się więc au­to­ma­tycz­nie pod­czas prze­ży­wa­nia okre­ślo­nej emo­cji i zwy­kle upły­wa pe­wien krót­ki czas, zanim je­ste­śmy w sta­nie świa­do­mie ją kon­tro­lo­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroelektroforeza

za­bieg z uży­ciem prądu elek­trycz­ne­go, po­ma­ga­ją­cy wpro­wa­dzić przez skórę leki do or­ga­niz­mu pa­cjen­ta; jo­no­fo­re­za, jon­to­fo­re­za


Źródła:

SJP.pl

Mikroelektroniczny

→ mi­kro­e­lek­tro­ni­ka


Patrz:mikroelektronika

Źródła:

SJP.pl

Mikroelektronika

Mi­kro­e­lek­tro­ni­ka – dzie­dzi­na elek­tro­ni­ki, która zaj­mu­je się pro­ce­sa­mi pro­duk­cji ukła­dów sca­lo­nych oraz kom­po­nen­tów elek­tro­nicz­nych o bar­dzo ma­łych roz­mia­rach. Urzą­dze­nia te są pro­du­ko­wa­ne głów­nie z pół­prze­wod­ni­ków w tech­no­lo­gii krze­mo­wej.


Źródła:

Wikipedia

Mikroelektrownia

mała in­sta­la­cja ener­ge­tycz­na, wy­ko­rzy­stu­ją­ca od­na­wial­ne źró­dła ener­gii do pro­duk­cji ener­gii elek­trycz­nej


Źródła:

SJP.pl

Mikroelement

pier­wia­stek wcho­dzą­cy w skład or­ga­niz­mu, który wcho­dzi w skład en­zy­mu i wpły­wa na prze­bieg wielu re­ak­cji che­micz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. pier­wia­stek che­micz­ny wy­stę­pu­ją­cy w mi­ni­mal­nych ilo­ściach w or­ga­niz­mach ży­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroelementowy

→ mi­kro­e­le­ment


Patrz:mikroelement

Źródła:

SJP.pl

Mikroewolucja

pro­ces ewo­lu­cyj­ny za­cho­dzą­cy w sto­sun­ko­wo krót­kich okre­sach, pro­wa­dzą­cy do wy­o­dręb­nie­nia się no­wych form zwie­rząt i ro­ślin


Mi­kro­e­wo­lu­cja – pro­ce­sy po­le­ga­ją­ce na róż­ni­co­wa­niu ge­ne­tycz­nym wew­nątrz po­pu­la­cji po­wo­do­wa­ne przez mu­ta­cje, prze­pływ genów, dryf ge­ne­tycz­ny i se­lek­cję na­tu­ral­ną wa­run­ko­wa­ną lo­kal­ny­mi czyn­ni­ka­mi śro­do­wi­ska. W wy­ni­ku róż­ni­co­wa­nia ge­ne­tycz­ne­go na po­zio­mie po­pu­la­cji dojść może do wy­o­dręb­nie­nia z cza­sem linii roz­wo­jo­wej obej­mu­ją­cej or­ga­niz­my kla­sy­fi­ko­wa­ne do odręb­nych tak­so­nów (od­mian lub nawet ga­tun­ków).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroewolucyjny

→ mi­kro­e­wo­lu­cja


Patrz:mikroewolucja

Źródła:

SJP.pl

Mikrofabryka

fa­bry­ka o ma­łych roz­mia­rach


Źródła:

SJP.pl

Mikrofag

krwin­ka biała po­chła­nia­ją­ca bak­te­rie i inne szkod­li­we drob­no­u­stro­je


Źródła:

SJP.pl

Mikrofala

1. fala elek­tro­ma­gne­tycz­na o dłu­go­ści od 1 mm do 1 m;
2. po­tocz­nie: ku­chen­ka mi­kro­fa­lo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. fala elek­tro­ma­gne­tycz­na o sto­sun­ko­wo wy­so­kiej czę­stot­li­wo­ści i ni­skiej dłu­go­ści;

 (1.2) pot. ku­chen­ka mi­kro­fa­lo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrofalować

pod­grze­wać w ku­chen­ce mi­kro­fa­lo­wej


Źródła:

SJP.pl

Mikrofalownik

nie­wiel­ki fa­low­nik przet­wa­rza­ją­cy prąd stały z po­je­dyn­cze­go pa­ne­lu fo­to­wol­ta­icz­ne­go na prąd zmien­ny; mi­kro­in­wer­ter


Źródła:

SJP.pl

Mikrofalowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. zwią­za­ny z mi­kro­fa­la­mi


Źródła:

Wiktionary

Mikrofalówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ku­chen­ka mi­kro­fa­lo­wa


Źródła:

Wiktionary

Mikrofanerofit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ni­skie drze­wo, wy­so­ki krzew lub liana osią­ga­ją­ce 2–8 me­trów wy­so­ko­ści;


Źródła:

Wiktionary

Mikrofarad

mi­lio­no­wa część fa­ra­da


Źródła:

SJP.pl

Mikrofaunistyczny

→ mi­kro­fa­u­na


Patrz:mikrofauna

Źródła:

SJP.pl

Mikrofaza

włó­kno o gę­sto­ści li­nio­wej mniej­szej niż 1 de­nier; mi­kro­włó­kno


Źródła:

SJP.pl

Mikrofazowy

→ mi­kro­fa­za


Patrz:mikrofaza

Źródła:

SJP.pl

Mikrofelieton

bar­dzo krót­ki utwór pu­bli­cy­stycz­no-dzien­ni­kar­ski


Źródła:

SJP.pl

Mikrofestiwal

mały, ka­me­ral­ny fe­sti­wal


Źródła:

SJP.pl

Mikrofibra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) włók. syn­te­tycz­ne włó­kno o bar­dzo małej śred­ni­cy (po­ni­żej 10 mi­kro­me­trów), zwy­kle wy­ko­na­ne z mie­szan­ki po­lie­ste­ru i po­lia­mi­du, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się wy­so­ką chłon­no­ścią, mięk­ko­ścią oraz trwa­ło­ścią, sze­ro­ko sto­so­wa­ne w pro­duk­cji tka­nin do czy­szcze­nia, odzie­ży spor­to­wej i tek­sty­liów do­mo­wych


Źródła:

Wiktionary

Mikrofibrowy

→ mi­kro­fi­bra


Patrz:mikrofibra

Źródła:

SJP.pl

Mikrofibryla

ce­lu­lo­zo­wy ele­ment ro­ślin­nej ścia­ny ko­mór­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Mikrofil

w bo­ta­ni­ce: liść ma­ją­cy blasz­kę z roz­ga­łę­zio­nym sy­ste­mem żyłek; ma­kro­fil


Mi­kro­fil – organ spo­ty­ka­ny współ­cze­śnie u przed­sta­wi­cie­li gro­ma­dy wi­dła­ków, który wy­e­wo­lu­o­wał od­mien­nie od liści po­zo­sta­łych ro­ślin na­czy­nio­wych (ma­kro­fi­li), jed­nak pełni ana­lo­gicz­ne funk­cje i wy­ka­zu­je po­do­bień­stwa mor­fo­lo­gicz­ne. Mi­kro­fi­le wy­róż­nia­ją się obec­no­ścią je­dy­nie cen­tral­nej, nie­roz­ga­łę­zio­nej wiąz­ki prze­wo­dzą­cej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrofilament

kurcz­li­we włó­kien­ko biał­ko­we cy­to­plaz­my biał­ko­wej


Mi­kro­fi­la­men­ty, fi­la­men­ty ak­ty­no­we, mi­kro­włó­kien­ka ("mi­cro­fi­bril­lae cel­lu­la­res") – cien­kie włó­kna biał­ko­we zbu­do­wa­ne z biał­ka ak­ty­ny znaj­du­ją­ce się w cy­to­plaz­mie. Są od­po­wie­dzial­ne za ruch cy­to­plaz­my i jej or­ga­nel­li, zmia­nę kształ­tu ko­mór­ki i jej ruch peł­za­ko­wa­ty dzię­ki pse­u­do­po­diom (ni­by­nóż­kom), wpu­kle­nie i fał­do­wa­nie błony cy­to­plaz­ma­tycz­nej oraz po­dział ko­mór­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrofilaria

żywa larwa fi­la­rii pa­so­ży­tu­ją­ca we krwi lub skó­rze krę­gow­ców


Źródła:

SJP.pl

Mikrofilm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. spe­cjal­ny no­śnik in­for­ma­cji w po­sta­ci fo­to­gra­ficz­nej mi­nia­tu­ry do­ku­men­tów, który moż­li­wia prze­cho­wy­wa­nie dużej ilo­ści tek­stu, obra­zów lub do­ku­men­tów na małej rolce lub kar­cie fil­mo­wej


Mi­kro­film – spe­cjal­ny ro­dzaj ma­te­ria­łu fo­to­gra­ficz­ne­go pro­du­ko­wa­ny z re­gu­ły jako błona zwo­jo­wa o sze­ro­ko­ści 8, 16, 35, 70 i 105 mm, na któ­rym można re­je­stro­wać kon­tra­sto­we (po­zba­wio­ne pół­to­nów) do­ku­men­ty o cha­rak­te­rze kre­sko­wym, takie jak ry­sun­ki, druki tek­sto­we, sche­ma­ty, plany itp. w pom­niej­sze­niu do 1:200. Sto­su­je się rów­nież tzw.. Są to błony pła­skie, na któ­rych uję­cia są re­je­stro­wa­ne rów­no­le­gle w wielu rzę­dach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrofilmia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym wy­ko­nu­je się lub prze­cho­wu­je mi­kro­fil­my


Źródła:

SJP.pl

Mikrofiltracja

me­to­da fil­tra­cji za­wie­sin przy uży­ciu po­ro­wa­tych struk­tur mem­bra­no­wych, uży­wa­na m.in. w pi­wo­war­stwie


Mi­kro­fil­tra­cja – me­to­da fil­tra­cji za­wie­sin przy uży­ciu mem­bran po­ro­wa­tych. Pory w mem­bra­nach do mi­kro­fil­tra­cji są względ­nie duże (0,2–10 μm) więc już przy nie­wiel­kim ci­śnie­niu (0,1–0,3 MPa) prze­pływ jest duży i wy­no­si od kilku do kil­ku­na­stu m³/(m²·h). Ot­wo­ry są ta­kiej wiel­ko­ści, że nie prze­cho­dzą przez nie ko­lo­i­dy, za­wie­si­ny i bak­te­rie, a prze­pu­szcza­ne są sub­stan­cje roz­pu­szczo­ne – jony i nie­jo­no­we związ­ki che­micz­ne, np. niek­tó­re wi­ta­mi­ny i roz­pu­szczal­ne biał­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrofiltrowany

pod­da­wa­ny mi­kro­fil­tra­cji


Źródła:

SJP.pl

Mikrofirma

firma za­trud­nia­ją­ca mniej niż 10 pra­cow­ni­ków, któ­rej rocz­ny obrót lub cał­ko­wi­ty bi­lans rocz­ny nie prze­kra­cza 2 mi­lio­nów euro; mi­kro­przed­się­bior­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mikrofizyczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. zwią­za­ny z mi­kro­fi­zy­ką, do­ty­czą­cy mi­kro­fi­zy­ki


Źródła:

Wiktionary

Mikroflora

drob­no­u­stro­je ro­ślin­ne wy­stę­pu­ją­ce w okre­ślo­nym śro­do­wi­sku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. ze­spół ro­ślin­nych drob­no­u­stro­jów ży­ją­cych w danym śro­do­wi­sku;


Mi­kro­flo­ra – ogół mi­kro­or­ga­niz­mów (bak­te­rii i drob­nych grzy­bów lub grzy­bo­po­dob­nych pro­ti­stów, czyli grup za­li­cza­nych w daw­nych uję­ciach tak­so­no­micz­nych do ro­ślin) ży­ją­cych w danym śro­do­wi­sku np.: w ciele czło­wie­ka (flora fiz­jo­lo­gicz­na czło­wie­ka), prze­wo­dzie po­kar­mo­wym (flora bak­te­ryj­na je­li­ta), gle­bie, zbior­ni­ku wod­nym (mi­kro­flo­ra au­toch­to­nicz­na wód).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrofluidyka

nauka opi­su­ją­ca za­cho­wa­nie, pre­cy­zyj­ną kon­tro­lę i ma­ni­pu­la­cję pły­na­mi w małej skali


Mi­kro­flu­i­dy­ka – nauka opi­su­ją­ca za­cho­wa­nie, pre­cy­zyj­ną kon­tro­lę i ma­ni­pu­la­cję pły­na­mi w małej skali (zwy­kle sub­mi­li­me­tro­wej), w któ­rej siły po­wierzch­nio­we do­mi­nu­ją nad si­ła­mi ob­ję­to­ścio­wy­mi. Ma ona prak­tycz­ne za­sto­so­wa­nie w pro­jek­to­wa­niu ukła­dów mi­kro­prze­pły­wo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrofon

urzą­dze­nie sto­so­wa­ne do wzmac­nia­nia i prze­ka­zy­wa­nia dźwię­ku na dro­dze przet­wa­rza­nia ener­gii aku­stycz­nej w ener­gię elek­trycz­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do za­mia­ny in­for­ma­cji dźwię­ko­wej na sy­gnał elek­trycz­ny, zwy­kle celem jej wzmoc­nie­nia;


Mi­kro­fon – przet­wor­nik elek­tro­a­ku­stycz­ny słu­żą­cy do przet­wa­rza­nia fal dźwię­ko­wych na prze­mien­ny prąd elek­trycz­ny.

Słowo "mi­kro­fon" po raz pier­wszy po­ja­wi­ło się w słow­ni­kach pod ko­niec XVII wieku, oz­na­cza­jąc „in­stru­ment zwięk­sza­ją­cy gło­śność dźwię­ku”, czyli trąb­kę przy­sta­wia­ną do ucha.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrofoniarz

po­tocz­nie: po­moc­nik ope­ra­to­ra dźwię­ku od­po­wie­dzial­ny za wła­ści­we po­ło­że­nie mi­kro­fo­nu pod­czas re­a­li­za­cji zdjęć


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. ra­dio­wa: osoba ob­słu­gu­ją­ca mi­kro­fon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrofonik

zdrob­nie­nie od: mi­kro­fon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mi­kro­fon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrofonować

roz­mie­szczać mi­kro­fo­ny przy źró­dłach dźwię­ku


Źródła:

SJP.pl

Mikrofonowy

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od mi­kro­fon


Źródła:

Wiktionary

Mikrofotografia

Mi­kro­fo­to­gra­fia – ro­dzaj fo­to­gra­fii wy­ko­na­ny przy uży­ciu apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go po­łą­czo­ne­go z mi­kro­sko­pem. Obiekt fo­to­gra­fo­wa­ny zo­sta­je po­więk­szo­ny za po­mo­cą sa­me­go mi­kro­sko­pu albo obiek­ty­wu mi­kro­sko­po­we­go za­mo­co­wa­ne­go przy po­mo­cy na­sad­ki na te­le­o­biek­ty­wie.


Źródła:

Wikipedia

Mikrofotometr

przy­rząd do mie­rze­nia gę­sto­ści op­tycz­nej sub­stan­cji


Mi­kro­fo­to­metr – przy­rząd do po­mia­ru w skali mi­kro­sko­po­wej współ­czyn­ni­ka prze­pu­szczal­no­ści świa­tła, współ­czyn­ni­ka od­bi­cia świa­tła, gę­sto­ści op­tycz­nej pre­pa­ra­tów oraz zdjęć fo­to­gra­ficz­nych: spek­tro­gra­mów, rent­ge­no­gra­mów, zdjęć astro­no­micz­nych i in­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrogameta

ga­me­ta męska mniej­sza od ga­me­ty żeń­skiej, wy­stę­pu­ją­ca u pier­wot­nia­ków i ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Mikrogest

bar­dzo krót­ka, nie­kon­tro­lo­wa­na ek­spre­sja mi­micz­na; mi­kro­ek­spre­sja


Źródła:

SJP.pl

Mikroglej

drob­ne ko­mór­ki gle­jo­we uzu­peł­nia­ją­ce ubyt­ki ne­u­ro­nów


Mi­kro­glej (ang. "mi­cro­glia", "third ele­ment") – ko­mór­ki nie­ne­u­ro­nal­ne cen­tral­ne­go ukła­du ner­wo­we­go, tkan­ko­wo spe­cy­ficz­ne, re­zy­dent­ne ma­kro­fa­gi kon­tro­lu­ją­ce ho­me­o­sta­zę i bio­rą­ce udział w od­po­wie­dzi im­mu­no­lo­gicz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroglobal

mi­kro­sko­pij­ny no­śnik (li­po­som) za­wie­ra­ją­cy wi­ta­mi­ny i skład­ni­ki odżyw­cze, sto­so­wa­ny w su­ple­men­tach diety i kos­me­ty­kach, aby ułat­wić prze­ni­ka­nie sub­stan­cji ak­tyw­nych do głęb­szych warstw skóry lub do or­ga­niz­mu; vi­ta­som


Źródła:

SJP.pl

Mikroglon

mi­kro­sko­pij­ny, jed­no­ko­mór­ko­wy or­ga­nizm sa­mo­żyw­ny (fo­to­syn­te­ty­zu­ją­cy) wy­stę­pu­ją­cy w wo­dach słod­kich i mor­skich


Źródła:

SJP.pl

Mikrogospodarstwo

bar­dzo małe go­spo­dar­stwo rolne; mi­ni­go­spo­dar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mikrografia

Mi­kro­gra­fia – za­bu­rze­nie ne­u­ro­lo­gicz­ne, które po­le­ga na stop­nio­wym zmniej­sza­niu się liter w trak­cie pi­sa­nia, a pismo staje się coraz mniej czy­tel­ne.

Jest to cha­rak­te­ry­stycz­ny objaw cho­ro­by Par­kin­so­na, ale może się także po­ja­wiać w trak­cie le­cze­nia ne­u­ro­lep­ty­ka­mi.


Źródła:

Wikipedia

Mikrogram

jed­nost­ka masy równa jed­nej mi­lio­no­wej grama


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. jed­nost­ka masy równa jed­nej mi­lio­no­wej grama


Mi­kro­gram – po­chod­na jed­nost­ka masy w ukła­dzie SI, sym­bol µg, równa jed­nej mi­lio­no­wej grama (0,000001 g). Prze­dro­stek „mikro” = 0,000001

Grec­ka li­te­ra µ (czy­taj [mi]) od­po­wia­da małej li­te­rze m w al­fa­be­cie ła­ciń­skim (duże li­te­ry wy­glą­da­ją w obu al­fa­be­tach iden­tycz­nie, M).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrogrant

nie­wiel­kie wspar­cie fi­nan­so­we, przyz­na­wa­ne zaz­wy­czaj w upro­szczo­nej pro­ce­du­rze, na re­a­li­za­cję ma­łych pro­jek­tów spo­łecz­nych, kul­tu­ral­nych, edu­ka­cyj­nych lub in­no­wa­cyj­nych


Mi­kro­grant – mała kwota przyz­na­wa­na oso­bom fi­zycz­nym, ży­ją­cym za mniej niż 1 USD dzien­nie, w celu stwo­rze­nia przez nich trwa­łe­go źró­dła utrzy­ma­nia lub za­ło­że­nia mi­kro­przed­się­bior­stwa. Od­bior­ca­mi mi­kro­gran­tów mogą być rów­nież or­ga­ni­za­cje lub grupy oby­wa­tel­skie które są za­an­ga­żo­wa­ne w dzia­łal­ność cha­ry­ta­tyw­ną. W odróż­nie­niu od mi­kro­kre­dy­tów, mi­kro­gran­ty są bezz­wrot­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrograntowy

→ mi­kro­grant


Patrz:mikrogrant

Źródła:

SJP.pl

Mikrogranulka

bar­dzo mała gra­nul­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikrograwitacja

gra­wi­ta­cja o nie­wiel­kiej sile przy­cią­ga­nia


Mi­kro­gra­wi­ta­cja – zja­wi­sko opi­sy­wa­ne jako stan prze­strze­ni, w któ­rej pa­nu­je zni­ko­mo małe przy­spie­sze­nie gra­wi­ta­cyj­ne po­cho­dzą­ce ze źró­deł zew­nętrz­nych – niew­cho­dzą­cych w skład da­ne­go ukła­du w prze­strze­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrohalucynacja

omam wzro­ko­wy, w któ­rym po­sta­cie lub przed­mio­ty wy­stę­pu­ją w pom­niej­sze­niu


Źródła:

SJP.pl

Mikrohematuria

cho­ro­bo­wa obec­ność czer­wo­nych krwi­nek w moczu; krwin­ko­mocz


Źródła:

SJP.pl

Mikrohenr

jed­nost­ka in­duk­cyj­no­ści równa jed­nej mi­lio­no­wej henra


Źródła:

SJP.pl

Mikroherc

jed­nost­ka czę­stot­li­wo­ści równa jed­nej mi­lio­no­wej herca


Źródła:

SJP.pl

Mikrohistoria

ana­li­za ma­łych, lo­kal­nych zda­rzeń lub jed­no­stek w celu zro­zu­mie­nia szer­szych pro­ce­sów hi­sto­rycz­nych


Mi­kro­hi­sto­ria – prak­ty­ka hi­sto­rio­gra­ficz­na po­le­ga­ją­ca na hi­sto­rycz­nym opi­sie nie­wiel­kich prze­strze­ni te­ry­to­rial­nych i cza­so­wych, oraz sil­nie ak­cen­tu­ją­ca za­in­te­re­so­wa­nie pro­ble­ma­mi życia co­dzien­ne­go, świa­do­mo­ści, prze­ko­nań, oby­cza­jów człon­ków spo­łecz­no­ści lo­kal­nych. Za­gad­nie­nia te są czę­sto po­mi­ja­ne przez tra­dy­cyj­ną hi­sto­rio­gra­fię zaj­mu­ją­cą się głów­nie wiel­ki­mi pro­ce­sa­mi i wy­bit­ny­mi jed­nost­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroigła

cien­ka i krót­ka igła uży­wa­na w za­bie­gach mi­kro­na­kłu­wa­nia skóry


Źródła:

SJP.pl

Mikroigłowy

→ mi­kro­i­gła


Patrz:mikroigła

Źródła:

SJP.pl

Mikroinfluencer

[czy­taj: mi­kro­in­flu­en­ser] in­flu­en­cer z mniej­szą licz­bą fanów


Źródła:

SJP.pl

Mikroinformatyka

dział in­for­ma­ty­ki kon­cen­tru­ją­cy się głów­nie na sy­ste­mach mi­kro­kom­pu­te­ro­wych


Źródła:

SJP.pl

Mikroinfraskop

urzą­dze­nie przeksz­tał­ca­ją­ce obraz uzy­ska­ny w pro­mie­nio­wa­niu pod­czer­wo­nym na obraz wi­dzial­ny


Źródła:

SJP.pl

Mikroiniekcja

iniek­cja do­ko­ny­wa­na pod mi­kro­sko­pem, sto­so­wa­na np. do wstrzy­knięć ma­te­ria­łu ge­ne­tycz­ne­go do po­szcze­gól­nych ko­mó­rek


Mi­kro­i­niek­cja – me­to­da umoż­li­wia­ją­ca kon­tro­lo­wa­ne, bez­poś­red­nie wpro­wa­dza­nie do­wol­ne­go ro­dza­ju sub­stan­cji do po­je­dyn­czej, ob­ser­wo­wa­nej w mi­kro­sko­pie ko­mór­ki. Dzię­ki tej me­to­dzie można wpro­wa­dzać do ko­mó­rek DNA, RNA, biał­ka a nawet mi­to­chon­dria.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroinwerter

nie­wiel­ki fa­low­nik przet­wa­rza­ją­cy prąd stały z po­je­dyn­cze­go pa­ne­lu fo­to­wol­ta­icz­ne­go na prąd zmien­ny; mi­kro­fa­low­nik


Źródła:

SJP.pl

Mikrojęzyk

ro­dzaj et­no­lek­tu li­te­rac­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. et­no­lekt o ogra­ni­czo­nym, re­gio­nal­nym wy­stę­po­wa­niu w sto­sun­ku do ję­zy­ka do­mi­nu­ją­ce­go na danym ob­sza­rze, po­sia­da­ją­cy pewną tra­dy­cję li­te­rac­ką i odz­na­cza­ją­cy się pew­nym stop­niem stan­da­ry­za­cji, lecz ma­ją­cy niski po­ten­cjał po­li­wa­len­cyj­ny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrokapsułka

bar­dzo mała por­cja leku w opa­ko­wa­niu z że­la­ty­ny


Źródła:

SJP.pl

Mikrokaseta

ka­se­ta ma­gne­to­fo­no­wa lub wi­de­o­ka­se­ta bar­dzo ma­łych roz­mia­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała ka­se­ta z taśmą ma­gne­tycz­ną, na któ­rej jest na­gra­ny dźwięk, przez­na­czo­na do dyk­ta­fo­nów i au­to­ma­tycz­nych se­kre­ta­rek;


Mi­kro­ka­se­ta (ang. "Mi­cro­cas­set­te") – mi­nia­tu­ro­wa ka­se­ta z taśmą ma­gne­tycz­ną sto­so­wa­na w dyk­ta­fo­nach i au­to­ma­tycz­nych se­kre­tar­kach do za­pi­su dźwię­ku. Stan­dard ten zo­stał opra­co­wa­ny przez firmę Olym­pus w 1969 roku.

Sy­stem mi­kro­ka­set był uży­wa­ny w urzą­dze­niach re­je­stru­ją­cych mowę, które pro­du­ko­wa­ły firmy Olym­pus i Sony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrokawalerka

ka­wa­ler­ka o po­wierzch­ni po­ni­żej 25 me­trów kwa­dra­to­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) neol. miesz­ka­nie, któ­re­go po­wierzch­nia wy­no­si 12 do 23 me­trów kwa­dra­to­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroklimat

Mi­kro­kli­mat – kli­mat cha­rak­te­ry­stycz­ny dla małej czę­ści śro­do­wi­ska, któ­rej odręb­ność jest wy­ni­kiem spe­cy­fi­ki ukła­du czyn­ni­ków ją two­rzą­cych, np. wy­so­ko­ścią i wa­ha­nia­mi tem­pe­ra­tu­ry, wil­got­no­ści, pręd­ko­ścią ruchu po­wie­trza itp. Okre­ślo­nym mi­kro­kli­ma­tem może się cha­rak­te­ry­zo­wać za­rów­no ob­szar ge­o­gra­ficz­ny (np. miej­sco­wość, kot­li­na, czy wąwóz), jak i twór sztucz­ny zbu­do­wa­ny przez czło­wie­ka (wnę­trze sa­mo­cho­du, miesz­ka­nie, hala pro­duk­cyj­na).


Źródła:

Wikipedia

Mikroklimatologia

dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem mi­kro­kli­ma­tów


Źródła:

SJP.pl

Mikroklimatyczny

→ mi­kro­kli­mat


Patrz:mikroklimat

Źródła:

SJP.pl

Mikroklin

mi­ne­rał ska­łot­wór­czy z grupy ska­le­ni, od­mia­na gli­no­krze­mia­nu po­ta­su


Mi­kro­klin – mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów. Jest jedną z trzech (oprócz sa­ni­dy­nu i or­to­kla­zu) od­mian po­li­mor­ficz­nych ska­le­nia po­ta­so­we­go. Jest mi­ne­ra­łem bar­dzo po­spo­li­tym; sta­no­wi ważny skład­nik peg­ma­ty­tów i skał me­ta­mor­ficz­nych.

Nazwa po­cho­dzi od gr. "mi­kros" = "mały" oraz "kli­ne­in" = "na­chy­lać" ("schy­lać się, upa­dać"); nazwa na­wią­zu­je do kąta mię­dzy pła­szczyz­na­mi łu­pli­wo­ści w tym mi­ne­ra­le (jest mniej­szy od 90°).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrokok

ku­li­sta bak­te­ria tle­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Mikrokolonia

trwa­łe sku­pi­sko mi­kro­or­ga­niz­mów


Źródła:

SJP.pl

Mikrokomputer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. kom­pu­ter do użyt­ku per­so­nal­ne­go (mniej­szy niż ma­in­fra­me oraz mi­ni­kom­pu­ter);


Mi­kro­kom­pu­ter – kom­pu­ter o nie­wiel­kich roz­mia­rach, z po­je­dyn­czym mi­kro­pro­ce­so­rem, pra­cu­ją­cy od­dziel­nie lub jako jeden z ele­men­tów zło­żo­ne­go ukła­du, na przy­kład kom­pu­ter oso­bi­sty, lap­top.

Pod­sta­wo­wy­mi ele­men­ta­mi mi­kro­kom­pu­te­ra są:

Ele­men­ty te są po­łą­czo­ne z sobą i ko­mu­ni­ku­ją się przez szynę ste­ru­ją­cą, szynę adre­so­wą i szynę da­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrokomputerowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­kro­kom­pu­te­ra, zwią­za­ny z mi­kro­kom­pu­te­rem


Źródła:

Wiktionary

Mikrokoniczyna

mi­nia­tu­ro­wa od­mia­na ko­ni­czy­ny


Źródła:

SJP.pl

Mikrokonsument

or­ga­nizm cu­dzo­żyw­ny roz­kła­da­ją­cy reszt­ki or­ga­nicz­ne i pro­du­ku­ją­cy związ­ki nie­or­ga­nicz­ne, wy­ko­rzy­sty­wa­ne przez ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl

Mikrokontekst

po­łą­cze­nie wy­ra­zo­we lub fraza przy­bli­ża­ją­ca zna­cze­nie wcho­dzą­cej w jej skład jed­nost­ki ję­zy­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Mikrokontroler

sca­lo­ny sy­stem mi­kro­pro­ce­so­ro­wy


Mi­kro­kon­tro­ler (MCU lub μC, od mi­cro­con­trol­ler), mi­kro­kom­pu­ter jed­no­u­kła­do­wy – sca­lo­ny sy­stem mi­kro­pro­ce­so­ro­wy, zre­a­li­zo­wa­ny w po­sta­ci po­je­dyn­cze­go ukła­du sca­lo­ne­go za­wie­ra­ją­ce­go jed­nost­kę cen­tral­ną (CPU), pa­mięć RAM oraz ro­zbu­do­wa­ne ukła­dy wej­ścia-wyj­ścia i na ogół pa­mięć pro­gra­mu jako FRAM, MRAM, ROM lub flash.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrokontynent

frag­ment kon­ty­nen­tal­nej li­tos­fe­ry, od­dzie­lo­ny od więk­szych kon­ty­nen­tów i nie­le­żą­cy w obrę­bie szel­fu kon­ty­nen­tal­ne­go


Mi­kro­kon­ty­nent – frag­ment sko­ru­py kon­ty­nen­tal­nej, czy też sze­rzej – kon­ty­nen­tal­nej li­tos­fe­ry, od­dzie­lo­ny od więk­szych kon­ty­nen­tów i nie le­żą­cy w obrę­bie szel­fu kon­ty­nen­tal­ne­go. Nie ma fi­zycz­ne­go roz­gra­ni­cze­nia mię­dzy tym, co na­zy­wa­my kon­ty­nen­tem, a co mi­kro­kon­ty­nen­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrokosmek

cha­rak­te­ry­stycz­ny wy­pu­stek błony ko­mór­ko­wej ko­mó­rek na­błon­ko­wych w je­li­cie cien­kim


Mi­kro­kos­mek – pal­co­wa­ta, cy­to­plaz­ma­tycz­na wy­pust­ka (sfał­do­wa­nie błony ko­mór­ko­wej) wy­stę­pu­ją­ca na wol­nej po­wierzch­ni niek­tó­rych ko­mó­rek zwie­rzę­cych. Naj­licz­niej­sze są w en­te­ro­cy­tach (tzw. rąbek oskór­ko­wy lub rąbek prąż­ko­wa­ty) oraz w na­błon­ku ka­na­li­ka prok­sy­mal­ne­go (tzw. rąbek szczo­tecz­ko­wy lub brze­żek szczo­tecz­ko­wy). Dłu­gość mi­kro­kosm­ków wy­no­si zwy­kle 0,5–2 µm, na­to­miast śred­ni­ca 0,1 µm. W ich wnę­trzu znaj­du­je się pę­czek mi­kro­fi­la­men­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrokosmos

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mikrokredyt

kre­dyt o ni­skiej kwo­cie, przez­na­czo­ny dla ludzi ubo­gich, naj­czę­ściej nie­ma­ją­cych zdol­no­ści kre­dy­to­wej w tra­dy­cyj­nych ban­kach


Mi­kro­kre­dyt – ni­skok­wo­to­wy kre­dyt, który jest przez­na­czo­ny dla ludzi bied­nych, głów­nie bez­ro­bot­nych, naj­czę­ściej bez zdol­no­ści kre­dy­to­wej w tra­dy­cyj­nych ban­kach. Jest na­rzę­dziem mi­kro­fi­nan­so­wa­nia.

Współ­cze­śnie idea mi­kro­kre­dy­tu zy­ska­ła na po­pu­lar­no­ści dzię­ki dzia­łal­no­ści Mu­ham­ma­da Yu­nu­sa, za­ło­ży­cie­la Gra­me­en Bank, ban­gla­de­skie­go banku spe­cja­li­zu­ją­ce­go się w udzie­la­niu mi­kro­kre­dy­tów. Za swoją dzia­łal­ność Yunus zo­stał uho­no­ro­wa­ny Po­ko­jo­wą Na­gro­dą Nobla w 2006 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrokredytowy

→ mi­kro­kre­dyt


Patrz:mikrokredyt

Źródła:

SJP.pl

Mikrokrwawienie

nie­wiel­kie krwa­wie­nie z na­czyń wło­so­wa­tych, nie­wi­docz­ne gołym okiem.


Źródła:

SJP.pl

Mikrokrwotok

drob­ny wylew krwi do mózgu


Źródła:

SJP.pl

Mikrokryształ

krysz­tał mi­kro­me­trycz­nych roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl

Mikrokryształek

zdrob­nie­nie od: mi­kro­krysz­tał


Źródła:

SJP.pl

Mikrokrążenie

Mi­kro­krą­że­nie – ele­ment ukła­du krwio­no­śne­go krę­gow­ców, zbu­do­wa­ny z ma­łych żyłek i tęt­ni­czek oraz na­czyń wło­so­wa­tych. W tym miej­scu za­cho­dzi wy­mia­na sub­stan­cji mię­dzy krwią a pły­nem po­za­ko­mór­ko­wym w na­rzą­dach.


Źródła:

Wikipedia

Mikrokulka

czą­stecz­ka two­rzy­wa o dzia­ła­niu ścier­nym


Źródła:

SJP.pl

Mikrolas

eko­sy­stem leśny na nie­wiel­kiej po­wierzch­ni; las kie­szon­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Mikrolistek

wa­rzy­wo, zioło lub kwiat w po­sta­ci po­dro­śnię­te­go kieł­ka z pier­wszym li­ściem wła­ści­wym; mi­kro­liść


Źródła:

SJP.pl

Mikrolit

1. na­rzę­dzie krze­mien­ne bar­dzo ma­łych roz­mia­rów, ty­po­we dla me­zo­li­tu
2. mi­kro­sko­pij­ny krysz­ta­lik wy­stę­pu­ją­cy w ska­łach wul­ka­nicz­nych


Mi­kro­lit, zbroj­nik mi­kro­li­tycz­ny – na­rzę­dzie krze­mien­ne bar­dzo ma­łych roz­mia­rów. Wiele mi­kro­li­tów nie prze­kra­cza 1 cm. Mają one czę­sto kształ­ty ge­o­me­trycz­ne, np. trój­ką­ty, tra­pe­zy, pro­sto­ką­ty, romby itd. Nie­kie­dy spo­ty­ka­ne w kul­tu­rach pa­le­o­li­tycz­nych, bar­dzo czę­sto wy­stę­pu­ją w me­zo­li­cie. Mi­kro­li­ty pow­sta­wa­ły z za­sto­so­wa­niem tech­ni­ki ryl­cow­czej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrolitr

jed­nost­ka ob­ję­to­ści równa jed­nej mi­lio­no­wej litra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. jed­nost­ka ob­ję­to­ści równa jed­nej mi­lio­no­wej czę­ści litra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrolityczny

→ mi­kro­lit


Patrz:mikrolit

Źródła:

SJP.pl

Mikroliść

wa­rzy­wo, zioło lub kwiat w po­sta­ci po­dro­śnię­te­go kieł­ka z pier­wszym li­ściem wła­ści­wym; mi­kro­li­stek


Źródła:

SJP.pl

Mikrolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie mi­kro­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Mikrolokal

lokal o nie­wiel­kiej po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Mikrolot

sa­mo­lot ul­tra­lek­ki


Źródła:

SJP.pl

Mikromacierz

ba­da­nie DNA ma­ją­ce na celu wy­kry­cie nie­pra­wi­dło­wo­ści w obra­zie chro­mo­so­mów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikromanewrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ma­ne­wro­wa­nie, któ­re­go efek­tem są bar­dzo małe ruchy


Źródła:

Wiktionary

Mikromania

cho­ro­bli­we uz­na­wa­nie sie­bie za bez­war­to­ścio­we­go czło­wie­ka; mania ma­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Mikromanometr

ma­no­metr do po­mia­ru ma­łych ci­śnień


Mi­kro­ma­no­metr – przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru ci­śnie­nia względ­ne­go o war­to­ści mniej­szej niż 6000 Pa, ro­dzaj ci­śnie­nio­mie­rza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikromasaż

za­bieg ul­tradź­wię­ko­wy po­pra­wia­ją­cy krą­że­nie krwi i uak­tyw­nia­ją­cy me­ta­bo­lizm ko­mór­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Mikromechanizm

urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne lub elek­tro­me­cha­nicz­ne o bar­dzo ma­łych wy­mia­rach; mi­kro­u­rzą­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Mikromer

ko­mór­ka bla­sto­me­ru


Źródła:

SJP.pl

Mikrometeor

me­te­or o ziar­nach wiel­ko­ści do 0,2 mm


Źródła:

SJP.pl

Mikrometeoroid

ziar­no pyłu kos­micz­ne­go, najm­niej­sze ciało spoś­ród ma­łych ciał Ukła­du Sło­necz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Mikrometeoryt

me­te­o­ryt o bar­dzo małym roz­mia­rze


Mi­kro­me­te­o­ryt – me­te­o­ryt o śred­ni­cy po­ni­żej 0,1 mm. Sta­no­wi głów­ną część ma­te­rii kos­micz­nej spa­da­ją­cej na Zie­mię. Oce­nia się, że dzien­nie na po­wierzch­nię Ziemi tra­fia jej ok. 9 ton.

Mi­kro­me­te­o­ry­ty do­cie­ra­ją na Zie­mię pra­wie bez pa­ro­wa­nia. Cie­pło wy­dzie­la­ne pod­czas tar­cia o at­mos­fe­rę ziem­ską jest szyb­ko wy­pro­mie­nio­wy­wa­ne dzię­ki du­że­mu sto­sun­ko­wi pola po­wierzch­ni do masy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrometeorytowy

przy­miot­nik od: mi­kro­me­te­o­ryt


Źródła:

SJP.pl

Mikrometoda

che­micz­na me­to­da ana­li­zy; me­to­da mi­li­gra­mo­wa


Źródła:

SJP.pl

Mikrometr

jed­nost­ka dłu­go­ści równa 0,000001 metra; daw­niej zwana mi­kro­nem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. jed­nost­ka dłu­go­ści równa mi­lio­no­wej czę­ści metra;

 (1.2) techn. na­rzę­dzie do mie­rze­nia bar­dzo ma­łych dłu­go­ści lub gru­bo­ści;

 (1.3) astr. przy­rząd do do­kład­ne­go wyz­na­cza­nia po­ło­że­nia ciał na nie­bie, mo­men­tu ich przej­ścia przez po­łud­nik oraz do wyz­na­cza­nia od­le­gło­ści ką­to­wej mię­dzy obiek­ta­mi


Mi­kro­metr (sym­bol: μm) – pod­wie­lo­krot­ność metra, pod­sta­wo­wej jed­nost­ki dłu­go­ści w ukła­dzie SI. Jest to jedna mi­lio­no­wa metra, czy ina­czej, jedna ty­sięcz­na mi­li­me­tra. Jeden mi­kro­metr równa się zatem 10−6 m. W no­ta­cji na­u­ko­wej, zwła­szcza an­glo­sa­skiej, za­pi­su­je się go nie­kie­dy jako 1 E-6 m, co oz­na­cza 0,000001 × 1 m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrometraż

bar­dzo mała po­wierzch­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Mikrometrowy

→ mi­kro­metr (jed­nost­ka dłu­go­ści)


Źródła:

SJP.pl

Mikrometryczny

→ mi­kro­metr


Patrz:mikrometr

Źródła:

SJP.pl

Mikromierz

przy­rząd do do­kład­ne­go mie­rze­nia dłu­go­ści; mi­kro­metr


Źródła:

SJP.pl

Mikromieszkanie

małe miesz­ka­nie, zwy­kle o po­wierzch­ni od 12 do 25 me­trów kwa­dra­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Mikromilimetr

jed­nost­ka dłu­go­ści równa jed­nej mi­lio­no­wej metra; na­no­metr


Źródła:

SJP.pl

Mikromilimetrowy

→ mi­kro­mi­li­metr


Patrz:mikromilimetr

Źródła:

SJP.pl

Mikromobilność

tran­sport oso­bo­wy na nie­wiel­kich od­le­gło­ściach


Mi­kro­mo­bil­ność – ro­dzaj tran­spor­tu oso­bo­we­go, głów­nie miej­skie­go i aglo­me­ra­cyj­ne­go, wy­ko­rzy­stu­ją­cy lek­kie urzą­dze­nia bez na­pę­du spa­li­no­we­go w celu re­a­li­za­cji co­dzien­nych po­trzeb ży­cio­wych; obej­mu­je do­wol­ne małe, wol­no­bież­ne urzą­dze­nie tran­spor­to­we na­pę­dza­ne przez czło­wie­ka lub elek­trycz­ne, któ­re­go używa się do do­tar­cia do i z miej­sca do­ce­lo­we­go, w tym: ro­we­ry, sku­te­ry, ro­we­ry elek­trycz­ne, hu­laj­no­gi elek­trycz­ne i inne małe, lek­kie, ko­ło­we środ­ki tran­spor­tu oso­bi­ste­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikromobilny

zwią­za­ny z tran­spor­tem oso­bo­wym na nie­wiel­kich od­le­gło­ściach


Źródła:

SJP.pl

Mikromodelarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) two­rze­nie mi­nia­tu­ro­wych mo­de­li


Mi­kro­mo­de­lar­stwo – jedna z form mo­de­lar­stwa re­duk­cyj­ne­go.

Cha­rak­te­ry­zu­je się sto­sun­ko­wym upro­szcze­niem ze wzglę­du na przy­ję­tą dużą skalę (np. 1:500 dla stat­ków i okrę­tów). Jest to dość atrak­cyj­na forma mo­de­lar­stwa, po­nie­waż nie wy­ma­ga szcze­gól­nie du­żych uzdol­nień mo­de­la­rza, a efek­ty pracy są wi­docz­ne już po kilku go­dzi­nach pracy. Po­nad­to go­to­we mo­de­le nie zaj­mu­ją zbyt dużo miej­sca, tak jak ma to miej­sce w przy­pad­ku mo­de­lar­stwa tra­dy­cyj­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mikromotor

mi­nia­tu­ro­wy motor


Źródła:

SJP.pl

Mikromozaika

mo­za­i­ka wy­ko­na­na z bar­dzo ma­łych ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Mikron

jed­nost­ka dłu­go­ści równa jed­nej ty­siącz­nej mi­li­me­tra; mi­kro­metr


Źródła:

SJP.pl

Mikronacja

ini­cja­ty­wa osób pry­wat­nych po­le­ga­ją­ca na pro­kla­ma­cji pań­stwo­wo­ści, po­zba­wio­na fak­tycz­nej su­we­ren­no­ści i zdol­no­ści do funk­cjo­no­wa­nia jako pań­stwo w ro­zu­mie­niu prawa mię­dzy­na­ro­do­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikronaczynie

najm­niej­sze na­czy­nie w ukła­dzie krwio­no­śnym


Źródła:

SJP.pl

Mikronaczyniowy

→ mi­kro­na­czy­nie


Patrz:mikronaczynie

Źródła:

SJP.pl

Mikronadajnik

na­daj­nik o bar­dzo ma­łych wy­mia­rach; plusk­wa


Źródła:

SJP.pl

Mikronakłuwanie

za­bieg kos­me­tycz­ny po­le­ga­ją­cy na na­kłu­wa­niu skóry mi­kro­i­gła­mi w celu sty­mu­la­cji pro­duk­cji ko­la­ge­nu i re­ge­ne­ra­cji; me­zo­te­ra­pia mi­kro­i­gło­wa


Źródła:

SJP.pl

Mikronarzędzie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzę­dzie o bar­dzo ma­łych roz­mia­rach lub do ope­ro­wa­nia bar­dzo ma­ły­mi ele­men­ta­mi


Źródła:

Wiktionary

Mikronawóz

Mi­kro­na­wóz – pro­dukt wy­ko­rzy­sty­wa­ny do na­wo­że­nia, który może za­wie­rać jeden lub kilka po­trzeb­nych ro­śli­nom mi­kros­kład­ni­ków. Mi­kro­na­wo­zy są sto­so­wa­ne do na­wo­że­nia ro­ślin rol­ni­czych, ogrod­ni­czych.


Źródła:

Wikipedia

Mikronezja

1. cen­tral­na część Oce­a­nii;
2. pań­stwo w Oce­a­nii ze sto­li­cą w Pa­li­ki­rze; Sfe­de­ro­wa­ne Stany Mi­kro­nez­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo na Oce­a­nie Spo­koj­nym, część Mi­kro­nez­ji (1.2);

 (1.2) geogr. środ­ko­wa część Oce­a­nii, na Oce­a­nie Spo­koj­nym;


Mi­kro­nez­ja, Sfe­de­ro­wa­ne Stany Mi­kro­nez­ji ( Mi­cro­ne­sia, Fe­de­ra­ted Sta­tes of Mi­cro­ne­sia) – pań­stwo na Oce­a­nie Spo­koj­nym, obej­mu­ją­ce więk­szą część wysp Mi­kro­nez­ji. Uży­wa­na jest także błęd­na nazwa Fe­de­ra­cja Mi­kro­nez­ji.

Mi­kro­nez­ja była w przesz­ło­ści Po­wier­ni­czy­mi Wy­spa­mi Pa­cy­fi­ku – ob­sza­rem po­wie­rzo­nym przez ONZ ad­mi­ni­stra­cji Sta­nów Zjed­no­czo­nych. W roku 1979 Mi­kro­nez­ja przy­ję­ła kon­sty­tu­cję, a w 1986, na mocy Po­ro­zu­mie­nia o wol­nym sto­wa­rzy­sze­niu, uzy­ska­ła nie­pod­le­głość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikronezyjczyk

oby­wa­tel Mi­kro­nez­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Mi­kro­nez­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikronezyjka

oby­wa­tel­ka Mi­kro­nez­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Mi­kro­nez­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikronezyjski

zwią­za­ny z Mi­kro­nez­ją


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mi­kro­nez­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikronika

dzie­dzi­na tech­ni­ki obej­mu­ją­ca pro­jek­to­wa­nie, kon­stru­o­wa­nie i wyt­wa­rza­nie sprzę­tu elek­tro­nicz­no-me­cha­nicz­ne­go lub op­tycz­ne­go o ma­łych wy­mia­rach


Źródła:

SJP.pl

Mikronizowany

przy­miot­nik

 (1.1) techn. pod­da­ny lub po­da­wa­ny pro­ce­so­wi mi­kro­ni­za­cji


Źródła:

Wiktionary

Mikronowy

→ mi­kron


Patrz:mikron

Źródła:

SJP.pl

Mikroobserwacja

ob­ser­wa­cja obiek­tów nie­wi­docz­nych gołym okiem; mi­kro­sko­pia


Źródła:

SJP.pl

Mikroogniwo

ogni­wo, któ­re­go elek­tro­dy można wy­kryć tylko pod mi­kro­sko­pem; ogni­wo ko­ro­zyj­ne


Źródła:

SJP.pl

Mikroom

jed­nost­ka opor­no­ści elek­trycz­nej równa jed­nej mi­lio­no­wej oma


Źródła:

SJP.pl

Mikrooprogramowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. in­form. zob. opro­gra­mo­wa­nie ukła­do­we.


Źródła:

Wiktionary

Mikroorganizm

nie­wiel­ki or­ga­nizm na­le­żą­cy do pier­wot­nia­ków, glo­nów, grzy­bów, bak­te­rii lub sinic; drob­no­u­strój


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­biol. or­ga­nizm żywy wi­docz­ny tylko pod mi­kro­sko­pem


Mi­kro­or­ga­nizm (gr. μικρός, "mi­krós" ‘mały’, ὀργανισμός, "or­ga­nis­mós" ‘or­ga­nizm’), drob­no­u­strój, pot. mi­krob – or­ga­nizm wi­docz­ny je­dy­nie pod mi­kro­sko­pem. Po­ję­cie to nie jest zbyt pre­cy­zyj­ne, lecz z pew­no­ścią mi­kro­or­ga­niz­ma­mi są or­ga­niz­my jed­no­ko­mór­ko­we (bak­te­rie i pier­wot­nia­ki) oraz niez­róż­ni­co­wa­ne or­ga­niz­my wie­lo­ko­mór­ko­we (niek­tó­re grzy­by i glony).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroostrze

małe, pre­cy­zyj­ne ostrze do ope­ra­cji chi­rur­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Mikrootwór

nie­wiel­ka przer­wa w ja­kimś ma­te­ria­le; mi­kro­por, mi­kro­po­ra, mi­kro­pę­knię­cie


Źródła:

SJP.pl

Mikropachycefalozaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra z po­drzę­du ce­ra­top­sów


Mi­kro­pa­chy­ce­fa­lo­za­ur ("Mi­cro­pa­chy­cep­ha­lo­sa­u­rus hong­tu­y­a­nen­sis") – di­no­za­ur z po­drzę­du ce­ra­top­sów.

Żył w okre­sie póź­nej kredy (około 83–71 mln lat temu) na te­re­nach wschod­niej Azji. Dłu­gość ciała ok. 70 cm, wy­so­kość ok. 30 cm, masa ok. 15 kg. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w Chi­nach (w pro­win­cji Szan­tung).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikropal

rzad­ko: mały, cien­ki pal; mi­ni­pal, palik, kołek, tycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikropaleontolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie mi­kro­pa­le­on­to­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Mikropaleontologia

dział pa­le­on­to­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem mi­kro­sko­pij­nych ska­mie­nia­ło­ści znaj­du­ją­cych się w osa­dach skal­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. dzie­dzi­na pa­le­on­to­lo­gii zaj­mu­ją­ca się ma­ły­mi ska­mie­nia­ło­ścia­mi;


Mi­kro­pa­le­on­to­lo­gia – dzie­dzi­na pa­le­on­to­lo­gii zaj­mu­ją­ca się ma­ły­mi ska­mie­nia­ło­ścia­mi (zaz­wy­czaj po­ni­żej 1–2 mm). Z re­gu­ły do ich ob­ser­wa­cji po­trzeb­ny jest mi­kro­skop op­tycz­ny, cza­sem elek­tro­no­wy.

Mi­kro­pa­le­on­to­lo­gia zaj­mu­je się m.in. ba­da­niem fi­lo­ge­ne­zy tak­so­nów mi­kro­or­ga­niz­mów. Niek­tó­re grupy mi­kro­ska­mie­nia­ło­ści np. akri­tar­chy, ko­no­don­ty, ot­wor­ni­ce, ko­ko­li­ty oraz ra­dio­la­rie mają bar­dzo duże zna­cze­nie stra­ty­gra­ficz­ne, czyli służą do da­to­wa­nia skał osa­do­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikropaleontologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­kro­pa­le­on­to­lo­gią, do­ty­czą­cy mi­kro­pa­le­on­to­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Mikropalnik

mały pal­nik


Źródła:

SJP.pl

Mikropark

park nie­wiel­kich roz­mia­rów; park kie­szon­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Mikropartykuła

su­ro­wiec po­cho­dze­nie ro­ślin­ne­go w po­sta­ci drob­nych zia­re­nek za­wie­ra­ją­cy wosk pszcze­li i ry­żo­wy, olej ry­żo­wy i na­tu­ral­ną wi­ta­mi­nę E, roz­pły­wa­ją­cy się w zet­knię­ciu ze skórą; gra­nul­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikropaństwo

pań­stwo obej­mu­ją­ce nie­wiel­ki ob­szar; mi­ni­pań­stwo, pań­stew­ko


Ta stro­na do­ty­czy su­we­ren­nych państw o małym ob­sza­rze te­ry­to­rial­nym. Zo­bacz też: Mi­kro­na­cja – okre­śle­nie sto­so­wa­ne na "pań­stwo" o cha­rak­te­rze wir­tu­al­nym, lub rze­czy­wi­ste, lecz nie­wiel­kie i nie­uz­na­wa­ne. Obyd­wa po­wyż­sze pod­mio­ty po­tocz­nie okre­śla się rów­nież jako mi­kro­pań­stwo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikropenis

wada roz­wo­jo­wa pe­ni­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. wada roz­wo­jo­wa mę­skich na­rzą­dów płcio­wych po­le­ga­ją­ca na wyksz­tał­ce­niu się pe­ni­sa o dużo mniej­szym roz­mia­rze niż śred­nia;


Mi­kro­pe­nis – wada roz­wo­jo­wa zew­nętrz­nych mę­skich na­rzą­dów płcio­wych po­le­ga­ją­ca na wyksz­tał­ce­niu u osoby z ka­rio­ty­pem 46XY pra­wi­dło­we­go prą­cia, o pra­wi­dło­wej funk­cji, lecz o dłu­go­ści w sta­nie wzwo­du mniej­szej o co najm­niej 2,5 od­chy­le­nia stan­dar­do­we­go od śred­niej dłu­go­ści prą­cia, czyli mniej­szy niż około 7 cm. Przy­czy­ną jest nie­do­bór an­dro­ge­nów w dru­giej fazie roz­wo­ju na­rzą­dów płcio­wych. Le­cze­nie po­le­ga na hor­mo­no­te­ra­pii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroperfuzja

me­to­da ba­da­nia wchła­nia­nia danej sub­stan­cji w ka­na­li­ku ner­ko­wym


Źródła:

SJP.pl

Mikroplankton

drob­ne (od 0,5 do 1 mm) or­ga­niz­my ro­ślin­ne i zwie­rzę­ce wcho­dzą­ce w skład plank­to­nu (np. bak­te­rie, niek­tó­re glony, pier­wot­nia­ki), obej­mu­ją­ce jego głów­ną część


Źródła:

SJP.pl

Mikroplastik

drob­ne czą­stecz­ki two­rzyw sztucz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­sko­pij­ne cząst­ki two­rzyw sztucz­nych wy­pro­du­ko­wa­ne umyśl­nie lub pow­sta­ją­ce na sku­tek de­gra­da­cji two­rzyw, w więk­szo­ści kla­sy­fi­ka­cji ma­ją­ce śred­ni­cę po­ni­żej pię­ciu mi­li­me­trów, czę­sto roz­pa­try­wa­ne jako za­nie­czy­szcze­nie śro­do­wi­ska;


Mi­kro­pla­stik – czą­stecz­ki two­rzyw sztucz­nych o śred­ni­cy mniej­szej niż 5 mm. Mi­kro­pla­stik pow­sta­je w trak­cie pro­duk­cji wielu pro­duk­tów, mię­dzy in­ny­mi opa­ko­wań do żyw­no­ści, elek­tro­ni­ki, sa­mo­cho­dów, za­ba­wek, kart kre­dy­to­wych, ubrań, bro­ka­tu, pasty do zębów, pa­pie­ro­sów czy kre­mów z fil­trem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroplastikowy

→ mi­kro­pla­stik


Patrz:mikroplastik

Źródła:

SJP.pl

Mikropojazd

mały, eko­no­micz­ny po­jazd o upro­szczo­nej bu­do­wie, przez­na­czo­ny do użyt­ku w mie­ście: mi­nia­u­to, mi­krus, mi­kro­sa­mo­chód


Źródła:

SJP.pl

Mikropokarmowy

do­ty­czą­cy mi­kro­e­le­men­tów za­war­tych w po­kar­mach


Źródła:

SJP.pl

Mikropokoik

bar­dzo mały pokój


Źródła:

SJP.pl

Mikropompa

pompa o małej śred­ni­cy do spe­cja­li­stycz­nych za­sto­so­wań


Źródła:

SJP.pl

Mikropor

otwór o mi­kro­sko­pij­nych roz­mia­rach; mi­kro­po­ra, mi­kro­pę­knię­cie, mi­kro­ot­wór


Źródła:

SJP.pl

Mikropora

otwór o mi­kro­sko­pij­nych roz­mia­rach; mi­kro­po­ra, mi­kro­pę­knię­cie, mi­kro­ot­wór


Źródła:

SJP.pl

Mikroporowatość

cecha cze­goś co ma bar­dzo małe ot­wor­ki; po­ro­wa­tość, chro­pa­wość, chro­po­wa­ciz­na


Źródła:

SJP.pl

Mikroporowaty

ma­ją­cy drob­ne pory


Źródła:

SJP.pl

Mikroport

mi­kro­fon bez­prze­wo­do­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­fon bez­prze­wo­do­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroporyt

ro­dzaj be­to­nu au­to­kla­wi­zo­wa­ne­go o jed­no­rod­nej struk­tu­rze mi­kro­po­ro­wa­tej; turyt


Źródła:

SJP.pl

Mikropowieść

krót­ka po­wieść, dłuż­sze opo­wia­da­nie; mi­ni­po­wieść


Źródła:

SJP.pl

Mikropoświadczenie

cy­fro­we zaś­wiad­cze­nie o ukoń­cze­niu krót­kie­go kursu, szko­le­nia lub mo­du­łu nauki


Źródła:

SJP.pl

Mikropożyczka

1. nie­wiel­ka po­życz­ka za­cią­gnię­ta w pry­wat­nej fir­mie po­za­ban­ko­wej; chwi­lów­ka;
2. nie­wiel­ka po­życz­ka udzie­la­na przez in­sty­tu­cje fi­nan­so­we


Mi­kro­po­życz­ka – nie­wiel­ka po­życz­ka udzie­la­na przez in­sty­tu­cje fi­nan­so­we.

Inne zna­cze­nie przy­bie­ra mi­kro­po­życz­ka ofe­ro­wa­na przez in­sty­tu­cje ban­ko­we. W tym wy­pad­ku wy­so­kość zo­bo­wią­za­nia się­gać może nawet 50 000 zł. Mi­kro­po­życz­ki ban­ko­we za­cią­ga­ne są na cele zwią­za­ne z uru­cho­mie­niem bądź pro­wa­dze­niem dzia­łal­no­ści go­spo­dar­czej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikropożyczkowy

→ mi­kro­po­życz­ka


Patrz:mikropożyczka

Źródła:

SJP.pl

Mikropraca

bar­dzo mała ilość pracy wło­żo­na w coś


Źródła:

SJP.pl

Mikroprocesor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. in­form. zmi­nia­tu­ry­zo­wa­ny pro­ce­sor w po­sta­ci jed­ne­go ukła­du sca­lo­ne­go, za­wie­ra­ją­cy wszyst­kie pod­sta­wo­we ele­men­ty CPU i zdol­ny do wy­ko­ny­wa­nia in­struk­cji pro­gra­mów oraz ste­ro­wa­nia dzia­ła­niem urzą­dzeń elek­tro­nicz­nych;


Mi­kro­pro­ce­sor – układ cy­fro­wy wy­ko­na­ny jako po­je­dyn­czy układ sca­lo­ny o wiel­kim stop­niu in­te­gra­cji (ULSI) zdol­ny do wy­ko­ny­wa­nia ope­ra­cji cy­fro­wych we­dług do­star­czo­ne­go ciągu in­struk­cji.

Mi­kro­pro­ce­sor łączy funk­cje cen­tral­nej jed­nost­ki obli­cze­nio­wej (CPU) w po­je­dyn­czym pół­prze­wod­ni­ko­wym ukła­dzie sca­lo­nym. Pier­wszy mi­kro­pro­ce­sor dzia­łał w opar­ciu o słowa 4-bi­to­we.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroprocesorowy

→ mi­kro­pro­ce­sor


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­kro­pro­ce­so­ra­mi; za­wie­ra­ją­cy mi­kro­pro­ce­sor


Patrz:mikroprocesor

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroprogram

Mi­kro­pro­gram, mi­kro­kod – pro­gram im­ple­men­tu­ją­cy listę roz­ka­zów pro­ce­so­ra. Po­dob­nie jak język wy­so­kie­go po­zio­mu jest kom­pi­lo­wa­ny do kodu ma­szy­no­we­go, tak każdy roz­kaz kodu ma­szy­no­we­go ma po­stać ciągu mi­kro­in­struk­cji na­zy­wa­ne­go mi­kro­pro­gra­mem lub mi­kro­ko­dem.


Źródła:

Wikipedia

Mikroprzedsiębiorca

wła­ści­ciel przed­się­bior­stwa za­trud­nia­ją­ce­go mniej niż 10 pra­cow­ni­ków, któ­re­go rocz­ny obrót lub cał­ko­wi­ty bi­lans rocz­ny nie prze­kra­cza 2 mi­lio­nów euro


Źródła:

SJP.pl

Mikroprzedsiębiorstwo

przed­się­bior­stwo za­trud­nia­ją­ce mniej niż 10 pra­cow­ni­ków, któ­re­go rocz­ny obrót lub cał­ko­wi­ty bi­lans rocz­ny nie prze­kra­cza 2 mi­lio­nów euro; mi­kro­fir­ma


Źródła:

SJP.pl

Mikroprzepływowy

→ mi­kro­prze­pływ


Patrz:mikroprzepływ

Źródła:

SJP.pl

Mikroprzestrzenny

→ mi­kro­prze­strzeń


Patrz:mikroprzestrzeń

Źródła:

SJP.pl

Mikroprzestrzeń

mała prze­strzeń wpły­wa­ją­ca na emo­cje i za­cho­wa­nie ludzi w niej prze­by­wa­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Mikroprzełącznik

mi­nia­tu­ro­wy prze­łącz­nik


Źródła:

SJP.pl

Mikropunkcja

me­to­da ba­da­nia ka­na­li­ków i na­czyń ner­ko­wych przez na­kłu­wa­nie ich ele­men­tów przy uży­ciu mi­kro­pi­pet i po­bie­ra­nia pró­bek moczu


Źródła:

SJP.pl

Mikropyle

u ro­ślin na­sien­nych okien­ko w ga­me­to­fi­cie żeń­skim, przez które wnika ła­giew­ka pył­ko­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikropył

bar­dzo drob­ny pył


Źródła:

SJP.pl

Mikropłatność

płat­ność na małą kwotę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gry­komp. drob­na, do­bro­wol­na opła­ta za przed­mio­ty lub ułat­wie­nia w grze;


Mi­kro­płat­ność – płat­ność do­ko­ny­wa­na na nie­wiel­kie kwoty.

Ist­nie­ją dwa naj­czę­ściej spo­ty­ka­ne po­dej­ścia do de­fi­nio­wa­nia mi­kro­płat­no­ści.

W uję­ciu sze­ro­kim, za płat­ność ro­zu­mie się każdą płat­ność o ni­skiej kwo­cie, nie­za­leż­nie w ja­kiej for­mie (go­tów­ką czy bez­go­tów­ko­wo) i za co jest re­a­li­zo­wa­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrorachunek

in­dy­wi­du­al­ny ra­chu­nek po­dat­ko­wy do wpłat po­dat­ków PIT, CIT i VAT


Źródła:

SJP.pl

Mikroradiografia

me­to­da sto­so­wa­na w hi­sto­che­mii, po­le­ga­ją­ca na otrzy­my­wa­niu zdjęć rent­ge­now­skich ze skraw­ków hi­sto­lo­gicz­nych kon­tra­sto­wa­nych sub­stan­cja­mi che­micz­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Mikroradiograficzny

→ mi­kro­ra­dio­gra­fia


Patrz:mikroradiografia

Źródła:

SJP.pl

Mikroreaktor

zmi­nia­tu­ry­zo­wa­ny re­ak­tor


Źródła:

SJP.pl

Mikrorecital

krót­ki re­ci­tal


Źródła:

SJP.pl

Mikroregion

nie­wiel­ki re­gion go­spo­dar­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. jed­nost­ka po­dzia­łu fi­zycz­no­ge­o­gra­ficz­ne­go prze­strze­ni, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się zbli­żo­ny­mi ce­cha­mi śro­do­wi­sko­wo-kra­jo­bra­zo­wy­mi, mniej­sza od me­zo­re­gio­nu;


Mi­kro­re­gion – mały ob­szar wy­dzie­lo­ny z więk­sze­go te­re­nu (re­gio­nu, me­zo­re­gio­nu lub ma­kro­re­gio­nu) ze wzglę­du na wy­stę­pu­ją­ce spe­cy­ficz­ne wa­run­ki ge­o­gra­ficz­ne, przy­rod­ni­cze, spo­łecz­no-kul­tu­ro­we lub go­spo­dar­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroregionalny

→ mi­kro­re­gion


Patrz:mikroregion

Źródła:

SJP.pl

Mikrorejon

nie­wiel­ki rejon, głów­nie w mie­ście


Źródła:

SJP.pl

Mikrorelief

nie­wiel­kich roz­mia­rów re­lief


Źródła:

SJP.pl

Mikrorozkaz

w in­for­ma­ty­ce: okre­śle­nie mi­kro­o­pe­ra­cji do wy­ko­na­nia w danym cyklu


Źródła:

SJP.pl

Mikroruch

bar­dzo drob­ny ruch


Źródła:

SJP.pl

Mikrorurka

zmi­nia­tu­ry­zo­wa­na rura uży­wa­na w ka­blach świa­tło­wo­do­wych


Źródła:

SJP.pl

Mikrorzeźba

drob­ne formy uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu, np. żleby, zmarszcz­ki wyd­mo­we


Źródła:

SJP.pl

Mikrosamochód

Mi­kro­sa­mo­chód ( mi­cro­car) – okre­śle­nie uży­wa­ne w od­nie­sie­niu do ma­łe­go sa­mo­cho­du, któ­re­go masa włas­na nie prze­kra­cza zwy­kle 550 kg.

Mi­kro­sa­mo­cho­dy są czę­sto za­li­cza­ne do au­to­seg­men­tu A. W przy­pad­ku jed­nak niek­tó­rych kra­jów stwo­rzo­no re­gu­la­cje praw­ne, które poz­wa­la­ją wy­o­dręb­nić je jako od­dziel­ną klasę sa­mo­cho­dów.


Źródła:

Wikipedia

Mikrosatelita

sa­te­li­ta nie­wiel­kich roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl

Mikrosegmentacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. pro­ce­du­ra ba­daw­cza w mar­ke­tin­go­wej ana­li­zie rynku, gdzie do­ko­nu­je się po­dzia­łu rynku na­ro­do­we­go, ewen­tu­al­nie grupy kra­jów, na seg­men­ty;

 (1.2) in­form. po­dział sieci in­for­ma­tycz­nej na mniej­sze czę­ści, zwy­kle w celu zwięk­sze­nia do­stęp­ne­go pasma


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrosekunda

jed­nost­ka czasu równa jed­nej mi­lio­no­wej se­kun­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miar. jed­nost­ka czasu równa jed­nej mi­lio­no­wej czę­ści se­kun­dy;


Mi­kro­se­kun­da (μs) - pod­wie­lo­krot­na jed­nost­ka czasu w ukła­dzie SI, równa jed­nej mi­lio­no­wej se­kun­dy:

Fala elek­tro­ma­gne­tycz­na dłu­go­ści 300 me­trów ma okres 1 mi­kro­se­kun­dy.

Świa­tło roz­cho­dzą­ce się w próż­ni prze­by­wa prze­strzeń 1 ki­lo­me­tra w cza­sie 3,33564095 μs.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroserwis

nie­wiel­ka, sa­mo­dziel­na część apli­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Mikroserwisowy

→ mi­kro­ser­wis


Patrz:mikroserwis

Źródła:

SJP.pl

Mikrosfera

pusta w środ­ku dro­bi­na o roz­mia­rach od 1 do 1000 mi­kro­me­trów, na ogół o kształ­cie sfe­rycz­nym, wyt­wa­rza­na sztucz­nie róż­ny­mi me­to­da­mi lub, w przy­pad­ku na­tu­ral­nych po­li­pep­ty­dów, pow­sta­ją­ca spon­ta­nicz­nie, sto­so­wa­na w bar­dzo wielu dzie­dzi­nach, np. jako do­da­tek do farb i la­kie­rów lub przy pro­duk­cji leków


Mi­kros­fe­ra – sfe­rycz­ne dro­bi­ny o roz­mia­rach mi­kro­me­trycz­nych, czę­sto wy­peł­nio­ne wew­nątrz róż­ne­go ro­dza­ju sub­stan­cja­mi. Mi­kros­fe­ry można wyt­wa­rzać ze szkła, ce­ra­mi­ki, po­li­me­rów syn­te­tycz­nych i na­tu­ral­nych. Niek­tó­re, na­tu­ral­ne po­li­pep­ty­dy two­rzą mi­kros­fe­ry spon­ta­nicz­nie. Spon­ta­nicz­ne mi­kros­fe­ry po­li­pe­ty­dów są na­zy­wa­ne "pro­te­no­i­da­mi".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrosiedlisko

teren odz­na­cza­ją­cy się pew­ny­mi spe­cy­ficz­ny­mi ce­cha­mi kli­ma­tu lub po­dło­ża, wy­róż­nia­ją­cy­mi go z obrę­bu ma­kro­kli­ma­tu


Źródła:

SJP.pl

Mikrosiedliskowy

→ mi­kro­sied­li­sko


Patrz:mikrosiedlisko

Źródła:

SJP.pl

Mikrosieć

mała sieć, np. ener­ge­tycz­na lub kom­pu­te­ro­wa


Źródła:

SJP.pl

Mikrosilnik

mi­nia­tu­ro­wy sil­nik elek­trycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Mikrosiwert

jed­nost­ka rów­no­waż­ni­ka dawki po­chło­nię­tej pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go równa 0,000001 si­wer­ta


Źródła:

SJP.pl

Mikroskalpel

skal­pel umoż­li­wia­ją­cy usu­wa­nie po­je­dyn­czych ko­mó­rek z tkan­ki


Źródła:

SJP.pl

Mikroskop

przy­rząd sto­so­wa­ny do two­rze­nia po­więk­szo­nych obra­zów ma­łych przed­mio­tów lub obiek­tów nie­wi­docz­nych gołym okiem, wy­ko­rzy­stu­ją­cy ukła­dy so­cze­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) opt. przy­rząd op­tycz­ny umoż­li­wia­ją­cy ob­ser­wo­wa­nie z bli­skiej od­le­gło­ści przed­mio­tów nie­wi­docz­nych gołym okiem;


Mi­kro­skop ( μικρός "mi­kros" – „mały” i σκοπέω "sko­peo" – „pa­trzę, ob­ser­wu­ję”) – urzą­dze­nie słu­żą­ce do ob­ser­wa­cji ma­łych obiek­tów, zwy­kle nie­wi­docz­nych gołym okiem, albo przyj­rze­nia się sub­tel­nym de­ta­lom obiek­tów ma­łych, acz­kol­wiek wi­docz­nych nie­uz­bro­jo­nym okiem. Mi­kro­skop poz­wa­la spoj­rzeć w głąb mi­kroś­wia­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikroskopia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. techn. ba­da­nie bar­dzo ma­łych obiek­tów, któ­rych nie można zo­ba­czyć gołym okiem, przy uży­ciu mi­kro­sko­pu


Źródła:

Wiktionary

Mikroskopijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mi­kro­sko­pij­ne; cecha tych, któ­rzy są mi­kro­sko­pij­ni


Źródła:

Wiktionary

Mikroskopijny

1. za­u­wa­żal­ny je­dy­nie pod mi­kro­sko­pem (np. mi­kro­sko­pij­ny or­ga­nizm, mi­kro­sko­pij­ne ko­mór­ki);
2. bar­dzo mały, ma­lut­ki (np. mi­kro­sko­pij­ny chip, mi­kro­sko­pij­ny napis); mi­nia­tu­ro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo mały, w skali mikro


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroskopować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ob­ser­wo­wać przy uży­ciu mi­kro­sko­pu


Źródła:

Wiktionary

Mikroskopowy

→ mi­kro­skop


przy­miot­nik

 (1.1) techn. zwią­za­ny z mi­kro­sko­pem


Patrz:mikroskop

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikroskuter

mały sku­ter


Źródła:

SJP.pl

Mikroskładniki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skład­nik, który wy­stę­pu­je w nie­wiel­kich ilo­ściach


Źródła:

Wiktionary

Mikrosocjolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie mi­kro­so­cjo­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Mikrosocjologia

Mi­kro­so­cjo­lo­gia (mikro- + so­cjo­lo­gia – łc. so­cius "to­wa­rzysz" + gr. lógos "nauka") to dział so­cjo­lo­gii, który bada re­la­cje spo­łecz­ne w ma­łych gru­pach spo­łecz­nych.

Ob­szar ba­daw­czy w mi­kro­so­cjo­lo­gii do­ty­czy kwe­stii, które są nie­ob­ser­wo­wal­ne pod­czas badań w ma­kro­ska­li, ta­kich jak re­la­cje so­cjo­me­trycz­ne, kon­flik­ty in­ter­per­so­nal­ne, typy in­te­rak­cji spo­łecz­nych czy spo­so­by od­gry­wa­nia ról spo­łecz­nych.


Źródła:

Wikipedia

Mikrosoczewka

ma­lut­ka so­czew­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikrosomalny

→ mi­kro­som


Patrz:mikrosom

Źródła:

SJP.pl

Mikrospektrofotometria

me­to­da po­mia­ru ab­sorp­cji świa­tła przez obiek­ty o bar­dzo małej po­wierzch­ni, w za­leż­no­ści od dłu­go­ści fali, a także gę­sto­ści op­tycz­nej tych obiek­tów


Źródła:

SJP.pl

Mikrospora

za­rod­nik mniej­szy (męski) ro­ślin róż­no­za­rod­ni­ko­wych, jedna z czte­rech ko­mó­rek wyt­wo­rzo­nych w trak­cie me­jo­zy z ko­mór­ki ma­cie­rzy­stej mi­kro­spo­ran­gium


Mi­kro­spo­ra – za­rod­nik męski, z któ­re­go roz­wi­ja się ga­me­to­fit męski (prze­dro­śle mę­skie). Mi­kro­spo­ry wyt­wa­rza­ne są w mi­kro­spo­ran­gium na spo­ro­fi­cie. Wy­stę­pu­ją u ro­ślin róż­no­za­rod­ni­ko­wych (wy­mar­łe ga­tun­ki skrzy­po­wych, niek­tó­re wi­dła­ki i pa­pro­cie oraz wszyst­kie ro­śli­ny na­sien­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrosporangium

miej­sce wyt­wa­rza­nia mi­kro­spor; wo­re­czek pył­ko­wy


Mi­kro­spo­ran­gium – za­rod­nie mę­skie, w któ­rych pow­sta­ją mi­kro­spo­ry u ro­ślin róż­no­za­rod­ni­ko­wych, czyli u wy­mar­łych przed­sta­wi­cie­li skrzy­po­wych, niek­tó­rych wi­dła­ków i pa­pro­ci oraz u wszyst­kich ro­ślin na­sien­nych. Mi­kro­spo­ran­gia pow­sta­ją na li­ściach za­rod­nio­no­śnych, zwa­nych mi­kro­spo­ro­fi­la­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrospołeczeństwo

mała grupa spo­łecz­na


Źródła:

SJP.pl

Mikrostan

Mi­kro­stan – stan ukła­du ma­kro­sko­po­we­go opi­sa­ny za po­mo­cą sta­nów wszyst­kich ele­men­tów skła­da­ją­cych się na ten układ (np. czą­ste­czek czy ato­mów). Stan tych skład­ni­ków może być opi­sa­ny - w za­leż­no­ści od po­trze­by - po­przez po­da­nie in­for­ma­cji o ich po­ło­że­niach, pę­dach, ener­giach itp. W celu zo­bra­zo­wa­nia pew­nych za­gad­nień, sto­su­je się tak da­le­ko idące upro­szcze­nie, że wy­star­cza­ją­ce jest po­da­nie, w któ­rej czę­ści na­czy­nia - lewej czy pra­wej - znaj­du­je się dana czą­stecz­ka.


Źródła:

Wikipedia

Mikrostruktura

1. układ i wza­jem­ne po­wią­za­nia ma­łych grup spo­łecz­nych, skła­da­ją­cych się na więk­szą zbio­ro­wość;
2. bu­do­wa sub­stan­cji do­strze­gal­na tylko pod mi­kro­sko­pem


Mi­kro­struk­tu­ra – sub­tel­na, nad­czą­stecz­ko­wa struk­tu­ra ma­te­rii, wy­stę­pu­ją­ca w wielu cia­łach sta­łych, mie­sza­ni­nach i cie­kłych krysz­ta­łach.

Mi­kro­struk­tu­ra prze­ja­wia się w ist­nie­niu domen róż­nych faz fi­zycz­nych, które mogą po­sia­dać naj­róż­niej­sze kształ­ty i mię­dzy któ­ry­mi wy­stę­pu­ją wy­raź­nie gra­ni­ce fa­zo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrostyk

Mi­kro­styk Spół­ka Ak­cyj­na – pol­ski pro­du­cent tło­czo­nych i wy­kra­wa­nych wy­ro­bów me­ta­lo­wych.


Źródła:

Wikipedia

Mikrostykowy

→ mi­kro­styk


Patrz:mikrostyk

Źródła:

SJP.pl

Mikrosystem

1. mały sy­stem - ze­spół róż­nych za­leż­no­ści;
2. ro­dzaj sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go; sy­stem mi­kro­pro­ce­so­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Mikrosystemowy

→ mi­kro­sy­stem


Patrz:mikrosystem

Źródła:

SJP.pl

Mikrosytuacja

drob­na sy­tu­a­cja


Źródła:

SJP.pl

Mikrosłodownia

mała sło­dow­nia, miej­sce, gdzie dla po­trzeb la­bo­ra­to­ryj­nych wy­ra­bia się pół­pro­dukt piwa albo wódki


Źródła:

SJP.pl

Mikrosłuchowisko

słu­cho­wi­sko (au­dy­cja ra­dio­wa) małej dłu­go­ści; mi­ni­słu­cho­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikrotargeting

pre­cy­zyj­ne kie­ro­wa­nie prze­ka­zu do wą­skich grup od­bior­ców na pod­sta­wie da­nych o ich za­cho­wa­niach i pre­fe­ren­cjach; mi­kro­tar­ge­to­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Mikrotargetowanie

pre­cy­zyj­ne kie­ro­wa­nie prze­ka­zu do wą­skich grup od­bior­ców na pod­sta­wie da­nych o ich za­cho­wa­niach i pre­fe­ren­cjach; mi­kro­tar­ge­ting


Źródła:

SJP.pl

Mikrotechniczny

→ mi­kro­tech­ni­ka


Patrz:mikrotechnika

Źródła:

SJP.pl

Mikrotechnologia

ze­staw tech­nik i spo­so­bów two­rze­nia roz­ma­i­tych struk­tur o roz­mia­rach mi­kro­me­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Mikroterma

ro­śli­na kli­ma­tu chłod­ne­go, po­trze­bu­ją­ca do swo­je­go roz­wo­ju tem­pe­ra­tu­ry 0-15 stop­ni; ro­śli­na mi­kro­ter­micz­na


Źródła:

SJP.pl

Mikrotermy

ro­śli­na kli­ma­tu chłod­ne­go, po­trze­bu­ją­ca do swo­je­go roz­wo­ju tem­pe­ra­tu­ry 0-15 stop­ni; ro­śli­na mi­kro­ter­micz­na


Źródła:

SJP.pl

Mikrotom

przy­rząd la­bo­ra­to­ryj­ny słu­żą­cy do ści­na­nia bar­dzo cien­kich płat­ków z ma­te­ria­łu bio­lo­gicz­ne­go, z któ­rych spo­rzą­dza się pre­pa­ra­ty mi­kro­sko­po­we


Mi­kro­tom – przy­rząd słu­żą­cy do cię­cia pre­pa­ra­tów bio­lo­gicz­nych na bar­dzo cien­kie skraw­ki do ob­ser­wa­cji mi­kro­sko­po­wej. Mi­kro­to­my mogą być cał­ko­wi­cie me­cha­nicz­ne, lub pó­ła­u­to­ma­tycz­ne, gdzie wszel­kie usta­wie­nia i ruch ostrza są kie­ro­wa­ne przez ope­ra­to­ra, lub też bar­dzo za­a­wan­so­wa­ne, ste­ro­wa­ne kom­pu­te­ro­wo, gdzie wszyst­kim za­wia­du­ją po­dze­spo­ły elek­tro­nicz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrotomograf

urzą­dze­nie do wy­ko­ny­wa­nia mi­kro­to­mo­gra­fii


Źródła:

SJP.pl

Mikrotomografia

nie­in­wa­zyj­na me­to­da ba­daw­cza, poz­wa­la­ją­ca odw­zo­ro­wać struk­tu­rę wew­nętrz­ną ba­da­ne­go obiek­tu na pod­sta­wie za­re­je­stro­wa­nych pod róż­ny­mi ką­ta­mi jego dwu­wy­mia­ro­wych pro­jek­cji


Mi­kro­to­mo­gra­fia rent­ge­now­ska (mi­kro­to­mo­gra­fia kom­pu­te­ro­wa, com­pu­ted mi­cro­to­mo­grap­hy, CMT) - nie­in­wa­zyj­na me­to­da ba­daw­cza, poz­wa­la­ją­ca odw­zo­ro­wać struk­tu­rę wew­nętrz­ną ba­da­ne­go obiek­tu na pod­sta­wie za­re­je­stro­wa­nych pod róż­ny­mi ką­ta­mi jego dwu­wy­mia­ro­wych pro­jek­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikroton

w mu­zy­ce: in­ter­wał mniej­szy niż pół tonu, np. ćwierć­ton


Mi­kro­ton, mi­kro­in­ter­wał – jed­nost­ka miary w mu­zy­ce; in­ter­wał mniej­szy od pół­to­nu, np. ćwierć­ton.

W eu­ro­pej­skiej mu­zy­ko­lo­gii ter­min roz­po­wszech­nił się w XX wieku, od kiedy tam­tej­si kom­po­zy­to­rzy za­czę­li czę­ściej ek­spe­ry­men­to­wać z sy­ste­ma­mi dźwię­ko­wy­mi in­ny­mi niż rów­no­mier­nie tem­pe­ro­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrotonowość

uży­wa­nie w kom­po­zy­cji in­ter­wa­łów mu­zycz­nych mniej­szych od pół­to­nu


Źródła:

SJP.pl

Mikrotonowy

→ mi­kro­ton


Patrz:mikroton

Źródła:

SJP.pl

Mikrotoponim

nazwa miej­sco­wa ut­wo­rzo­na od drob­ne­go obiek­tu te­re­no­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nazwa drob­ne­go obiek­tu te­re­no­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrotoponimia

na­zew­nict­wo do­ty­czą­ce drob­nych obiek­tów te­re­no­wych


Mi­kro­to­po­ni­mia – na­zew­nict­wo drob­nych obiek­tów te­re­no­wych (nazwy te­re­no­we), tj. leśne drogi, uro­czy­ska, szcze­gól­ny typ to­po­ni­mów. Na­le­ży pod­kre­ślić, że nazwy te są nie­o­fi­cjal­ne i wska­zu­ją obiek­ty znaj­du­ją­ce się głów­nie na te­re­nach nie­za­miesz­ka­łych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrotoponimiczny

→ mi­kro­to­po­ni­mia


Patrz:mikrotoponimia

Źródła:

SJP.pl

Mikrotransakcja

w grach kom­pu­te­ro­wych: opła­ta do­ko­ny­wa­na w za­mian za do­dat­ko­wą za­war­tość do gry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gry­komp. drob­na, do­bro­wol­na opła­ta za przed­mio­ty lub ułat­wie­nia w grze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrotransakcyjny

→ mi­kro­tran­sak­cja


Patrz:mikrotransakcja

Źródła:

SJP.pl

Mikrotrend

krót­kotr­wa­ła, szyb­ko zmie­nia­ją­ca się moda, po­pu­lar­na w wą­skiej gru­pie


Źródła:

SJP.pl

Mikrotron

ro­dzaj ak­ce­le­ra­to­ra czą­stek na­ła­do­wa­nych do przy­spie­sza­nia elek­tro­nów


Mi­kro­tron – ak­ce­le­ra­tor czą­stek za­li­cza­ny do ak­ce­le­ra­to­rów ko­ło­wych; uży­wa­ny jest do przy­spie­sza­nia elek­tro­nów. Układ skła­da się z elek­tro­ma­gne­sów za­krzy­wia­ją­cych tor czą­stek oraz elek­trod przyś­pie­sza­ją­cych polem elek­trycz­nym, swoją bu­do­wą przy­po­mi­na cy­klo­tron.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrotubula

rur­ko­wa­ta struk­tu­ra biał­ko­wa sta­no­wią­ca ele­ment szkie­le­tu cy­to­pla­zy


Mi­kro­tu­bu­la ("mi­cro­tu­bu­li cel­lu­la­res") – włó­kni­sta rur­ko­wa­ta sztyw­na struk­tu­ra o śred­ni­cy 20–27 nm, pow­sta­ją­ca w wy­ni­ku po­li­me­ry­za­cji biał­ka tu­bu­li­ny. Mi­kro­tu­bu­le wraz z in­ny­mi struk­tu­ra­mi peł­nią funk­cję cy­tosz­kie­le­tu na­da­jąc ko­mór­ce kształt, a nawet przy­czy­nia­jąc się do jego zmia­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrotuneling

me­to­da bez­wy­ko­po­we­go drą­że­nia tu­ne­li o ma­łych śred­ni­cach


Źródła:

SJP.pl

Mikroturystyka

wy­ciecz­ki i wa­ka­cje w ob­sza­rze naj­bliż­szych oko­lic swo­je­go miej­sca za­miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Mikroubytek

mi­kro­sko­pij­ny uby­tek, np. w szkli­wie zębów, w szkle


Źródła:

SJP.pl

Mikroudar

krót­kotr­wa­łe i prze­mi­ja­ją­ce wy­stą­pie­nie ob­ja­wów usz­ko­dze­nia mózgu, spo­wo­do­wa­ne za­bu­rze­nia­mi krą­że­nia móz­go­we­go; mi­niu­dar


Źródła:

SJP.pl

Mikroudarowy

→ mi­kro­u­dar


Patrz:mikroudar

Źródła:

SJP.pl

Mikroukład

sy­stem, struk­tu­ra skła­da­ją­ca się z nie­wiel­kiej licz­by ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Mikrouraz

nie­wiel­kie usz­ko­dze­nie, zwy­kle włó­kien mię­śnio­wych


Źródła:

SJP.pl

Mikrourządzenie

urzą­dze­nie o bar­dzo ma­łych roz­mia­rach; mi­kro­me­cha­nizm


Źródła:

SJP.pl

Mikrousługa

nie­wiel­ki, nie­za­leż­ny ele­ment sy­ste­mu in­for­ma­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Mikrowaga

bar­dzo czuła waga do wa­że­nia ma­łych mas


Źródła:

SJP.pl

Mikrowat

jed­nost­ka mocy równa jed­nej mi­lio­no­wej wata


Źródła:

SJP.pl

Mikrowczep

ro­dzaj po­łą­cze­nia ele­men­tów z drew­na na złą­cza kli­no­we, sto­so­wa­ny w me­blar­stwie, sto­lar­ce bu­dow­la­nej oraz bu­dow­nict­wie


Mi­krow­czep – ro­dzaj po­łą­cze­nia ele­men­tów z drew­na na złą­cza kli­no­we, sto­so­wa­ny w me­blar­stwie, sto­lar­ce bu­dow­la­nej oraz bu­dow­nict­wie.

Naj­czę­ściej po­łą­cze­niem mi­krow­cze­po­wym łączy się ele­men­ty z tar­ci­cy, bywa także sto­so­wa­ny przy ma­te­ria­łach drew­no­po­chod­nych, ta­kich jak: płyta wió­ro­wa, MDF, HDF lub sklej­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrowczepowy

→ mi­krow­czep


Patrz:mikrowczep

Źródła:

SJP.pl

Mikrowela

re­gio­nal­nie: ku­chen­ka mi­kro­fa­lo­wa; mi­kro­fa­la, mi­kro­fa­lów­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikrowentylacja

kon­tro­lo­wa­ne i tym­cza­so­we zmniej­sze­nie szczel­no­ści okien


Źródła:

SJP.pl

Mikrowentylacyjny

→ mi­kro­wen­ty­la­cja


Patrz:mikrowentylacja

Źródła:

SJP.pl

Mikrowibracja

nie­przer­wa­ne wi­bro­wa­nie ciała z po­wo­du cią­głej ak­tyw­no­ści mię­śni


Źródła:

SJP.pl

Mikrowiertło

wier­tło o roz­mia­rach mi­kro­me­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Mikrowieża

bar­dzo mała wieża audio


Źródła:

SJP.pl

Mikrowlewka

bar­dzo mała wlew­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikrowolt

jed­nost­ka na­pię­cia elek­trycz­ne­go, po­ten­cja­łu elek­trycz­ne­go, a także siły elek­tro­mo­to­rycz­nej równa jed­nej mi­lio­no­wej wolta


Źródła:

SJP.pl

Mikrowoltomierz

wol­to­mierz mie­rzą­cy na­pię­cie elek­trycz­ne w mi­kro­wol­tach


Źródła:

SJP.pl

Mikrowykład

bar­dzo krót­ki wy­kład


Źródła:

SJP.pl

Mikrowylew

w me­dy­cy­nie: nie­wiel­ki, lo­kal­ny wylew krwi do mózgu


Źródła:

SJP.pl

Mikrowyprawa

krót­ka, lo­kal­na po­dróż o cha­rak­te­rze przy­go­do­wym, czę­sto bli­sko domu i ni­skim kosz­tem


Źródła:

SJP.pl

Mikrowywiad

bar­dzo krót­ki wy­wiad


Źródła:

SJP.pl

Mikrowzór

wzór na tka­ni­nie, gra­fi­ka lub inny ele­ment, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­wiel­ki­mi, sub­tel­ny­mi de­ta­la­mi


Źródła:

SJP.pl

Mikrowłókno

włó­kno o gę­sto­ści li­nio­wej mniej­szej niż 1 de­nier; mi­kro­fa­za


Mi­kro­włó­kno (mi­kro­fa­za, mi­kro­fi­bra) – włó­kno o gę­sto­ści li­nio­wej mniej­szej od 1 de­nie­ra. Mi­kro­włó­kno jest 10 razy cień­sze niż jed­wab i 100 razy cień­sze od ludz­kie­go włosa. Do pro­duk­cji mi­kro­włó­kien używa się mie­szan­ki po­lie­stru i po­lia­mi­du w róż­nych pro­por­cjach. Mi­kro­włó­kno jest bar­dziej wy­trzy­ma­łe w po­rów­na­niu z in­ny­mi włó­kna­mi o po­dob­nej gę­sto­ści. Dzia­ni­ny wy­ko­na­ne z mi­kro­włó­kien są wy­jąt­ko­wo mięk­kie, sprę­ży­ste i chłon­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrowłącznik

mały prze­łącz­nik re­a­gu­ją­cy na nie­wiel­ki na­cisk, uży­wa­ny w urzą­dze­niach elek­tro­nicz­nych i me­cha­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Mikrozaburzenie

mi­ni­mal­ne usz­ko­dze­nie i za­bu­rze­nie ukła­du ner­wo­we­go, ob­ja­wia­ją­ce się w za­kłó­ce­niach pro­ce­su spo­strze­ga­nia lub czyn­no­ściach ru­cho­wych; mi­kro­usz­ko­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Mikrozanieczyszczenie

nie­wiel­kie za­nie­czy­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl

Mikrozarządzanie

styl za­rzą­dza­nia ce­chu­ją­cy się wy­so­kim stop­niem ob­ser­wa­cji i kon­tro­li pracy pod­wład­nych


Mi­kro­za­rzą­dza­nie – styl za­rzą­dza­nia ce­chu­ją­cy się wy­so­kim stop­niem ob­ser­wa­cji i kon­tro­li pracy pod­wład­nych. Ten styl za­rzą­dza­nia zwy­kle jest po­strze­ga­ny ne­ga­tyw­nie ze wzglę­du na ogra­ni­cze­nie wol­no­ści pra­cow­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikrozaurops

ro­dzaj di­no­za­u­ra z in­fra­rzę­du za­u­ro­po­dów; sal­ta­za­ur, mi­kro­cel, mi­kro­ce­lus


Źródła:

SJP.pl

Mikrośrodowisko

w bio­lo­gii: oto­cze­nie ko­mó­rek, które wpły­wa na ich funk­cjo­no­wa­nie i roz­wój


Źródła:

SJP.pl

Mikrośrodowiskowy

→ mi­kroś­ro­do­wi­sko


Patrz:mikrośrodowisko

Źródła:

SJP.pl

Mikroświnka

rasa ma­łych świń wiet­nam­skich; mi­nia­tu­ro­wa świn­ka zwi­sło­brzu­cha


Źródła:

SJP.pl

Mikrość

drob­ność, szczu­płość, nie­po­zor­ność


Źródła:

SJP.pl

Mikrurgia

chi­rur­gicz­ne ope­ra­cje wew­nątrz żywej ko­mór­ki


Źródła:

SJP.pl

Mikrus

żar­to­bli­wie: osoba ni­skie­go wzro­stu, mały chło­piec lub małe zwie­rzę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. chło­piec drob­nej bu­do­wy ciała, zwy­kle niż­szy od ró­wie­śni­ków

 (1.2) pot. ktoś ni­skie­go wzro­stu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mirza|ref=tak., ro­dzaj mał­pia­tek z ro­dzi­ny le­mur­ko­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Che­i­ro­ga­le­i­dae|ref=tak.);

 (2.2) zool. zwie­rzę z ro­dza­ju mi­krus (2.1)

 (2.3) pot. mały sa­mo­chód


Mi­krus ("Mirza") – ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z ro­dzi­ny le­mur­ko­wa­tych. Opi­sa­no 2 ga­tun­ki: mi­kru­sa mniej­sze­go i ogo­nia­ste­go. Jak inne le­mu­roksz­tałt­ne, za­miesz­ku­ją Ma­da­ga­skar. Spo­ty­ka się je w su­chych la­sach li­ścia­stych na za­cho­dzie wyspy oraz na pół­no­cy w do­li­nie Sam­bi­ra­no i na pół­wy­spie Sa­ha­ma­la­za.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikrusek

po­tocz­nie:
1. mała dziew­czyn­ka;
2. ko­bie­ta ni­skie­go wzro­stu; kar­li­ca


Mi­kru­sek ("Mi­cro­ce­bus") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny le­mur­ko­wa­tych (Che­i­ro­ga­le­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikruska

po­tocz­nie:
1. mała dziew­czyn­ka;
2. ko­bie­ta ni­skie­go wzro­stu; kar­li­ca


Źródła:

SJP.pl

Mikrut

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikry

1. o nie­wiel­kich roz­mia­rach;
2. po­tocz­nie: nie­wy­star­cza­ją­cy, lichy, marny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. mały, nie­wiel­ki

 (1.2) pot. nie­wy­star­cza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikrynit

ma­ce­rał z grupy iner­ty­ni­tów


Mi­kry­nit – ma­ce­rał z grupy iner­ty­ni­tu. Wy­stę­pu­je w wę­glach ka­mien­nych. Jest to ma­ce­rał, który two­rzy się w cza­sie pier­wsze­go skoku uwę­gle­nia i wy­stę­pu­je w wę­glach do re­flek­syj­no­ści 1,4%. Ten ma­ce­rał wy­stę­pu­je w for­mie drob­nych zia­re­nek o bar­wie per­ło­wo-bia­łej, a wiel­kość po­je­dyn­czych in­dy­wi­du­ów wy­no­si za­led­wie 1–2 μm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikryt

bar­dzo drob­ne krysz­ta­ły wę­gla­nów, sta­no­wią­ce spo­i­wo skał wę­gla­no­wych lub okru­cho­wych


Mi­kryt (pelit) – ro­dzaj spo­i­wa wę­gla­no­wych skał osa­do­wych (np. wa­pie­ni), ut­wo­rzo­ne­go przez nie­wi­docz­ne ma­kro­sko­po­wo krysz­ta­ły wę­gla­nów (głów­nie kal­cy­tu) o roz­mia­rach rzędu kilku ty­sięcz­nych mi­li­me­tra. Ma­kro­sko­po­wo mi­kryt ma po­stać jed­no­rod­ne­go wa­pie­nia. Nawet pod mi­kro­sko­pem zwy­kle nie spo­sób wy­róż­nić po­szcze­gól­nych krysz­ta­łów i ziarn, wi­docz­ne są ciem­ne agre­ga­ty kal­cy­tu. Mi­kryt zwy­kle two­rzy się w wy­ni­ku strą­ca­nia che­micz­ne­go lub bio­che­micz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miks

mix;
1. przej­ście mon­ta­żo­we w mon­ta­żu obra­zu te­le­wi­zyj­ne­go;
2. po­tocz­nie: mie­szan­ka, coś skła­da­ją­ce­go się z wielu zmie­sza­nych, zmik­so­wa­nych skład­ni­ków, ele­men­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pot. mie­szan­ka, mie­sza­ni­na

 (1.2) muz. dźwię­ki po­łą­czo­ne przez mik­ser; efekt mik­so­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miksa

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miksameba

Mik­sa­me­ba – nie­o­bło­nio­na ko­mór­ka ślu­zow­ców, po­ru­sza­ją­ca się ru­chem ame­bo­i­dal­nym (peł­za­ko­wa­tym). Pow­sta­je z ha­plo­i­dal­nej pływ­ki.


Źródła:

Wikipedia

Miksaż

1. w tech­ni­ce ra­dio­wej i fil­mo­wej: łą­cze­nie za­pi­sów dźwię­ko­wych z kilku taśm w jedną ca­łość
2. mo­du­lo­wa­nie barwy i na­tę­że­nia dźwię­ku w toku jego prze­no­sze­nia przez mi­kro­fon


Źródła:

SJP.pl

Mikser

1. pra­cow­nik baru mie­sza­ją­cy drin­ki,
2. pra­cow­nik radia lub te­le­wiz­ji zaj­mu­ją­cy się mik­so­wa­niem dźwię­ku lub obra­zu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. kulin. urzą­dze­nie ku­chen­ne, elek­trycz­ne lub ręcz­ne, do mie­sza­nia pro­duk­tów;

 (1.2) techn. urzą­dze­nie elek­tro­nicz­ne do mie­sza­nia dźwię­ków lub obra­zów z róż­nych źró­deł;

 (1.3) techn. na­czy­nie do prze­cho­wy­wa­nia w sta­nie płyn­nym że­li­wa otrzy­my­wa­ne­go z wiel­kich pie­ców hut­ni­czych

 (1.4) po­ligr. wie­lo­ma­ga­zy­no­wy li­no­typ umoż­li­wia­ją­cy skła­da­nie tek­stów o róż­nym kroju pisma i róż­nym wy­mia­rze zna­ków gra­ficz­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) środ. osoba mik­su­ją­ca obra­zy lub dźwię­ki

 (2.2) środ. osoba mik­su­ją­ca drin­ki w barze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikserowy

→ mik­ser


Patrz:mikser

Źródła:

SJP.pl

Miksistka

ko­bie­ta gra­ją­ca mik­sta


Źródła:

SJP.pl

Miksolog

bar­man spe­cja­li­zu­ją­cy się w przy­go­to­wy­wa­niu drin­ków, kok­taj­li


Źródła:

SJP.pl

Miksologia

sztu­ka przy­go­to­wy­wa­nia kok­taj­li, drin­ków


Źródła:

SJP.pl

Miksologiczny

→ mik­so­lo­gia


Patrz:miksologia

Źródła:

SJP.pl

Miksotroficzny

→ mik­so­tro­fizm


Patrz:miksotrofizm

Źródła:

SJP.pl

Miksotrofizm

zdol­ność or­ga­niz­mów do prze­cho­dze­nia od sa­mo­żyw­no­ści do cu­dzo­żyw­no­ści i od­wrot­nie w za­leż­no­ści od wa­run­ków zew­nętrz­nych śro­do­wi­ska; zmien­no­żyw­ność


Mik­so­tro­fizm, zmien­no­żyw­ność ( mi­sce­re ‘mie­szać’, gr. "trophé" ‘po­ży­wie­nie’) – zdol­ność niek­tó­rych or­ga­niz­mów do odży­wia­nia au­to­tro­ficz­ne­go albo he­te­ro­tro­ficz­ne­go, w za­leż­no­ści od wa­run­ków śro­do­wi­ska. Przy­kła­dem mogą być au­to­tro­ficz­ne Eu­gle­no­zoa, które przy nie­do­bo­rze świa­tła sło­necz­ne­go (a co za tym idzie, przy nie­moż­no­ści prze­pro­wa­dza­nia fo­to­syn­te­zy) za­czy­na­ją odży­wiać się mart­wą ma­te­rią or­ga­nicz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. mie­sza­nie skład­ni­ków za po­mo­cą mik­se­ra


Mik­so­wa­nie mu­zy­ki – łą­cze­nie (mie­sza­nie) w jeden stru­mień kilku sy­gna­łów dźwię­ko­wych, z któ­rych każdy jest no­śni­kiem in­for­ma­cji mu­zycz­nej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miksować

1. przy­go­to­wy­wać napój lub roz­drab­niać i mie­szać pro­duk­ty za po­mo­cą mik­se­ra;
2. mie­szać, łą­czyć ze sobą oraz na­kła­dać na sie­bie odręb­ne ścież­ki albo sy­gna­ły dźwię­ko­we lub wi­zyj­ne na mik­se­rze elek­tro­nicz­nym


Źródła:

SJP.pl

Miksowirus

wirus śred­niej wiel­ko­ści z grupy sy­ste­ma­tycz­nej RNA (za­wie­ra­ją­cy kwas ry­bo­nu­kle­i­no­wy)


Źródła:

SJP.pl

Miksozaur

wy­mar­ły ro­dzaj gada z rzędu ich­tio­za­u­rów


Mik­so­za­ur ("Mi­xo­sa­u­rus") - wy­mar­ły ro­dzaj diap­sy­do­we­go gada, na­le­żą­cy do rzędu ich­tio­za­u­rów. Miał ok. 1 m dłu­go­ści. Żył w okre­sie tria­su. Był to pry­mi­tyw­ny ich­tio­za­ur, ze słabo roz­wi­nię­tą płet­wą ogo­no­wą. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w Chi­nach, Ti­mo­rze, In­do­nez­ji, Wło­szech, Spits­ber­ge­nie, Ka­na­dzie, Ala­sce i Ne­va­dzie. Nazwę, oz­na­cza­ją­cą „mie­sza­na ja­szczur­ka”, wpro­wa­dził w roku 1887 Georg Baur.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikst

gra, w któ­rej dru­ży­nę sta­no­wi mie­sza­na para, w te­ni­sie, siat­ków­ce i in­nych spor­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gra, w któ­rej uczest­ni­czą dwa dwu­o­so­bo­we ze­spo­ły zło­żo­ne z ko­bie­ty i męż­czyz­ny


Mikst (z ang. "mixed do­u­bles"), także gra pod­wój­na mie­sza­na – ry­wa­li­za­cja, w któ­rej uczest­ni­czą dwu­o­so­bo­we ze­spo­ły zło­żo­ne z ko­bie­ty i męż­czyz­ny. Spor­ty, w któ­rych za­wod­ni­cy ry­wa­li­zu­ją w mik­ście, to tenis ziem­ny, tenis sto­ło­wy, teq­ball, bad­min­ton, pétanque, łucz­nict­wo spor­to­we, pię­cio­bój no­wo­czes­ny, siat­ków­ka pla­żo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikstacianin

miesz­ka­niec Mik­sta­tu (mia­sta w Pol­sce); Mik­sta­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Mikstacianka

miesz­kan­ka Mik­sta­tu (mia­sta w Pol­sce); Mik­sta­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikstacki

przy­miot­nik od: Mik­stat


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mik­sta­tu, zwią­za­ny z Mik­sta­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mikstaczanin

miesz­ka­niec Mik­sta­tu (mia­sta w Pol­sce); Mik­sta­cia­nin


Źródła:

SJP.pl

Mikstaczanka

miesz­kan­ka Mik­sta­tu (mia­sta w Pol­sce); Mik­sta­cian­ka


Źródła:

SJP.pl

Mikstat

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrze­szow­skim;


}|-

Mik­stat (pol. hist. Ko­mo­rów, Mix­stadt) – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrze­szow­skim. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mik­stat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mikstatczyk

miesz­ka­niec Mik­sta­tu (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mikstatka

miesz­kan­ka Mik­sta­tu (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mikstura

1. płyn­ny lek bę­dą­cy mie­sza­ni­ną kilku skład­ni­ków;
2. po­łą­cze­nie kilku gło­sów w or­ga­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. płyn­ny lek spo­rzą­dzo­ny z kilku skład­ni­ków

 (1.2) muz. do­no­śny głos or­ga­no­wy, w któ­rym na jeden dźwięk przy­pa­da sze­reg pi­szcza­łek o róż­nym brzmie­niu


Mik­stu­ra – w mu­zy­ce, ro­dzaj głosu w or­ga­nach lub typ fak­tu­ry mu­zycz­nej czę­sty np. u im­pre­sjo­ni­stów (Cla­u­de De­bus­sy, Ma­u­ri­ce Ravel), ope­ru­ją­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miksturka

zdrob­nie­nie od: mik­stu­ra


Źródła:

SJP.pl

Miksty

para gra­ją­ca w mik­ście (grze mie­sza­nej)


Źródła:

SJP.pl

Mikucki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikulasz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikulczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikulicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikulin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mikulski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikusek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mikuła

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikułowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mikwa

łaź­nia ry­tu­al­na u Żydów; mykwa


Źródła:

SJP.pl

Mil

ty­sięcz­na część cala


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mil.

skrót od: mi­lion; mln (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Mila

jed­nost­ka dłu­go­ści różna w róż­nych kra­jach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miar. jed­nost­ka dłu­go­ści sto­so­wa­na m.in. w Wiel­kiej Bry­ta­nii i Sta­nach Zjed­no­czo­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milada

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Milady

[czy­taj: mi­lej­di]
1. dawny, an­giel­ski tytuł grzecz­no­ścio­wy uży­wa­ny przy zwra­ca­niu się do ary­sto­kra­tek;
2. we Fran­cji: tytuł, któ­rym służ­ba zwra­ca­ła się do żon ary­sto­kra­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tytuł grzecz­no­ścio­wy sto­so­wa­ny wobec za­męż­nych ary­sto­kra­tek an­giel­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milan

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milanez

wy­so­ko­ga­tun­ko­wa pod­szew­ko­wa tka­ni­na ba­weł­nia­na; także gęsta i ela­stycz­na dzia­ni­na jed­wab­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. gęsta, ela­stycz­na dzia­ni­na os­no­wo­wa z jed­wa­biu uży­wa­na zwy­kle do wy­ro­bu bie­liz­ny dam­skiej

 (1.2) włók. wy­so­ko­ga­tun­ko­wa pod­szew­ko­wa tka­ni­na ba­weł­nia­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milanezowy

→ mi­la­nez


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z mi­la­ne­zu


Patrz:milanez

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milanostwo

Milan z mał­żon­ką; Mi­la­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Milanowianin

1. miesz­ka­niec Mi­la­nów­ka (mia­sta w Pol­sce); Mi­la­nów­cza­nin;
2. miesz­ka­niec Mi­la­no­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Milanowianka

1. miesz­kan­ka Mi­la­nów­ka (mia­sta w Pol­sce); Mi­la­nów­cza­nin;
2. miesz­kan­ka Mi­la­no­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Milanowie

Milan z mał­żon­ką; Mi­la­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Milanowski

przy­miot­nik od: Mi­la­nów, Mi­la­nó­wek


Źródła:

SJP.pl

Milanowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­la­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Milanów

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milanówczanin

miesz­ka­niec Mi­la­nów­ka (mia­sta w Pol­sce); Mi­la­no­wia­nin


Źródła:

SJP.pl

Milanówczanka

miesz­kan­ka Mi­la­nów­ka


Źródła:

SJP.pl

Milanówecki

przy­miot­nik od: Mi­la­nó­wek; mi­la­now­ski


Źródła:

SJP.pl

Milanówek

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Mi­la­nó­wek – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, le­żą­ce na po­łud­nio­wy za­chód od War­sza­wy i wcho­dzą­ce w skład aglo­me­ra­cji war­szaw­skiej. Po­ło­żo­ne na Ni­zi­nie Środ­ko­wo­ma­zo­wiec­kiej, na Rów­ni­nie Ło­wic­ko-Błoń­skiej.

We­dług da­nych z 2010 mia­sto miało 16 056 miesz­kań­ców. Wraz z Brwi­no­wem i Pod­ko­wą Leśną na­le­ży do tzw. pod­war­szaw­skie­go trój­mia­sta ogro­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milbrana

ak­sa­mit w wą­skie, po­dłuż­ne prąż­ki


Źródła:

SJP.pl

Milcarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milchproduktion

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­duk­cja mleka (prze­mysł)

 (1.2) wy­dzie­la­nie mleka (lak­tra­cja)


Źródła:

Wiktionary

Milcia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) pot. zdrobn. Emi­lia


Źródła:

Wiktionary

Milcjades

po­li­tyk i wódz ateń­ski (ok. 550-489 p.n.e.), zwy­cięz­ca spod Ma­ta­ro­nu; Mil­tia­des


Mil­cja­des (także "Mel­chia­des"; ur. w Rzy­mie, zm. 10 stycz­nia 314 tamże) – świę­ty Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go, 32. pa­pież w okre­sie od 2 lipca 311 do 10 stycz­nia 314.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milczanie

ple­mię sło­wiań­skie


Mil­cza­nie – ple­mię sło­wiań­skie za­miesz­ka­łe w do­rze­czu gór­ne­go biegu Czar­nej El­ste­ry, Spre­wy i Nysy Łu­życ­kiej.

Ety­mo­lo­dzy wy­wo­dzą nazwę ple­mie­nia od nazwy żyz­nych gleb wokół gór­nej Spre­wy, na­zy­wa­nych po łu­życ­ku "měl’" (grunt les­so­wy). Ple­mię Mil­czan na­le­ża­ło do róż­no­rod­nej mo­za­i­ki ple­mion serb­sko­łu­życ­kich i jest ono przod­kiem Gór­no­łu­ży­czan. Przy­pu­szczal­nie u schył­ku IX lub w X wieku wchło­nię­ci zo­sta­li przez nich Bie­żu­cza­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milczanowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milczarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milczarek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milczarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milczek

osoba mil­czą­ca, ma­ło­mów­na; mruk, nie­mo­wa, mumia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek ma­ło­mów­ny, mil­czą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milczenie

1. nie wy­da­wać żad­nych dźwię­ków;
2. nie utrzy­my­wać z kimś kon­tak­tów te­le­fo­nicz­nych lub li­stow­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­o­dzy­wa­nie się, nie­mó­wie­nie

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mil­czeć.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milczeć

1. nie wy­da­wać żad­nych dźwię­ków;
2. nie utrzy­my­wać z kimś kon­tak­tów te­le­fo­nicz­nych lub li­stow­nych


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) nie mówić, nie wy­da­wać głosu

 (1.2) nie chcieć wy­po­wia­dać się na jakiś temat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milczkiem

po cichu, ci­cha­czem, po­ta­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Milczkostwo

po­tocz­nie: bycie milcz­kiem - osobą, który rzad­ko się odzy­wa, zaz­wy­czaj mil­czy; milcz­ko­wa­tość, ma­ło­mów­ność, mru­kli­wość, mil­kli­wość


Źródła:

SJP.pl

Milczkowatość

po­tocz­nie: skłon­ność do mil­cze­nia, nie­o­dzy­wa­nia się; milcz­ko­stwo, ma­ło­mów­ność, mru­kli­wość, mil­kli­wość


Źródła:

SJP.pl

Milczkowaty

nie­sko­ry do roz­mo­wy, ma­ło­mów­ny; mil­kli­wy, mru­kli­wy, mru­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Milcząco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mil­czą­cy


Źródła:

Wiktionary

Milczący

1. skłon­ny do mil­cze­nia; ma­ło­mów­ny;
2. od­by­wa­ją­cy się bez słów, nie uzew­nętrz­nia­ją­cy się w sło­wach, np. mil­czą­ce obu­rze­nie


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) nie­o­dzy­wa­ją­cy się wcale lub wy­po­wia­da­ją­cy się rzad­ko

 (1.2) prze­bie­ga­ją­cy bez uży­cia słów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mile

przy­słó­wek

 (1.1) od przym. → miły


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Milecki

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­le­tem, do­ty­czą­cy Mi­le­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: miło, mile


Źródła:

SJP.pl

Milejczyce

wieś w Pol­sce


Mi­lej­czy­ce ( "Мілейчиці" / "Mi­lej­czy­ci", "Мілейчыцы" / "Mi­lej­czy­cy") – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na na Wy­so­czyź­nie Dro­hi­czyń­skiej, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Mi­lej­czy­ce.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Mi­lej­czy­ce, a także rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Sta­ni­sła­wa na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Sie­mia­ty­cze oraz pra­wo­sław­nej pa­ra­fii św. Bar­ba­ry na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Kle­szcze­le.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milejczycki

→ Mi­lej­czy­ce


Patrz:Milejczyce

Źródła:

SJP.pl

Milejewo

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milejewski

→ Mi­le­je­wo


Patrz:Milejewo

Źródła:

SJP.pl

Milejowianin

miesz­ka­niec Mi­le­jo­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Milejowianka

miesz­kan­ka Mi­le­jo­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Milejowice

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milejowski

→ Mi­le­jów


Patrz:Milejów

Źródła:

SJP.pl

Milejski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milejszy

sto­pień wyż­szy o za­bar­wie­niu gwa­ro­wym lub żar­to­bli­wym od przy­miot­ni­ka: miły (w zna­cze­niu: ko­cha­ny, bli­ski); mil­szy


Źródła:

SJP.pl

Milejów

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milen

włó­kno otrzy­my­wa­ne z jed­wa­biu i lnu


Źródła:

SJP.pl

Milena

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milenarysta

zwo­len­nik, gło­si­ciel mi­le­na­ryz­mu; mil­le­na­ry­sta, chi­lia­sta


Źródła:

SJP.pl

Milenarystka

→ mi­le­na­ry­sta; mil­le­na­ryst­ka


Źródła:

SJP.pl

Milenarystyczny

do­ty­czą­cy mi­le­na­ryz­mu lub mi­le­na­ry­stów (np. po­glą­dy mi­le­na­ry­stycz­ne, ruchy mi­le­na­ry­stycz­ne); mil­le­na­ry­stycz­ny, chi­lia­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Milenaryzm

po­gląd re­li­gij­no-hi­sto­rio­zo­ficz­ny opie­ra­ją­cy się na wie­rze w pow­tór­ne przyj­ście i ty­siąc­let­nie pa­no­wa­nie Chry­stu­sa na ziemi przed koń­cem świa­ta; mil­le­na­ryzm, chi­liazm


Źródła:

SJP.pl

Milenczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­le­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Milenia

milić się - tyle co: przy­mi­lać się


Źródła:

SJP.pl

Milenialny

→ mi­le­nium; mi­le­nij­ny, mil­le­nij­ny, mil­le­nial­ny, mil­len­nial­ny


Źródła:

SJP.pl

Milenials

osoba na­le­żą­ca do po­ko­le­nia uro­dzo­ne­go w la­tach 80. lub 90. XX wieku; mil­le­nials


Źródła:

SJP.pl

Milenijny

→ mi­le­nium; mil­le­nij­ny, mi­le­nial­ny, mil­le­nial­ny, mil­len­nial­ny


Źródła:

SJP.pl

Mileniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­le­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Milenium

ty­sięcz­na rocz­ni­ca; ty­siąc­le­cie; mil­le­nium; mil­len­nium


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres ty­sią­ca lat

 (1.2) ty­sięcz­na rocz­ni­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milenka

zdrob­nie­nie od: Mi­le­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Miler

śred­nio­dy­stan­so­wiec wy­spe­cja­li­zo­wa­ny w biegu na dy­stan­sie jed­nej mili an­giel­skiej


Źródła:

SJP.pl

Milerka

→ miler


Patrz:miler

Źródła:

SJP.pl

Milerski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mileryt

mi­ne­rał, siar­czek niklu; mil­le­ryt


Źródła:

SJP.pl

Milerz

po­la­na drzew­ne uło­żo­ne w od­po­wied­ni stos, przy­kry­te zie­mią i chru­stem i wy­pa­la­ne na wę­giel; mie­lerz


Źródła:

SJP.pl

Milet

mia­sto w sta­ro­żyt­nej Gre­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. sta­ro­żyt­ne joń­skie mia­sto i polis na wy­brze­żu Karii przy uj­ściu rzeki Me­an­der do Za­to­ki Lat­mij­skiej, współ­cze­śnie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne;


Milet ( Μίλητος) – mia­sto joń­skie na wy­brze­żu Karii przy uj­ściu rzeki Me­an­der do Za­to­ki Lat­mij­skiej, współ­cze­śnie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne w po­bli­żu miej­sco­wo­ści Balat w Tur­cji.

Sta­ro­żyt­ne mia­sto zo­sta­ło za­ło­żo­ne pod ko­niec dru­gie­go ty­siąc­le­cia p.n.e. Było oj­czyz­ną fi­lo­zo­fów: Ta­le­sa, Anak­sy­man­dra, Anak­sy­me­ne­sa oraz ge­o­gra­fa i hi­sto­ry­ka He­ka­ta­jo­sa oraz pi­sa­rza Ary­sty­de­sa, któ­re­mu przy­pi­su­je się au­tor­stwo opo­wia­dań ero­tycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milewczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Milewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milezyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­le­tem, do­ty­czą­cy Mi­le­tu


Źródła:

Wiktionary

Mileńki

zdrob­nie­nie od: miły


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: miły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milf

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) wulg. atrak­cyj­na ko­bie­ta około czter­dziest­ki


MILF – an­giel­ski (a wła­ści­wie ame­ry­kań­ski) akro­nim po­cho­dzą­cy od słów mot­her/mom I’d like to fuck (tłum. „ma­muś­ka, którą chciał­bym prze­le­cieć”), sto­so­wa­ny w prze­my­śle porno i slan­gu mło­dzie­żo­wym dla okre­śle­nia atrak­cyj­nych sek­su­al­nie ko­biet w śred­nim wieku, z re­gu­ły matek (lub w ich wieku).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Milfetka

atrak­cyj­na sek­su­al­nie ko­bie­ta w śred­nim wieku


Źródła:

SJP.pl

Milhaud

[czy­taj: MijO; w od­mia­nie: Mil­ha­u­da czy­taj MijOda itd.] naz­wi­sko fran­cu­skie, m.in. Da­rius Mil­ha­ud - wszech­stron­ny kom­po­zy­tor fran­cu­ski ży­ją­cy w la­tach 1892-1974, czło­nek Grupy Sze­ściu


Mil­ha­ud – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Ok­sy­ta­nia, w de­par­ta­men­cie Gard.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 4855 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 266 osób/km² (wśród 1545 gmin Lang­we­do­cji-Ro­us­sil­lon Mil­ha­ud pla­su­je się na 66. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 430.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mili

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od miły

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ter. 3. os. lp. od milić

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D., C. i Ms. lp. od mila


mili (m) – prze­dro­stek jed­nost­ki miary oz­na­cza­ją­cy mnoż­nik 0,001 = 10-3 (jedna ty­sięcz­na).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mili-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) fiz. pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cych jed­nost­ki miary ty­siąc razy mniej­sze od pod­sta­wo­wych;


Źródła:

Wiktionary

Miliamper

jed­nost­ka na­tę­że­nia prądu elek­trycz­ne­go równa 1/1000 am­pe­ra (skrót: mA)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jed­nost­ka na­tę­że­nia pola elek­trycz­ne­go równa jedna ty­sięcz­nej am­pe­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miliamperomierz

am­pe­ro­mierz mie­rzą­cy na­tę­że­nie prądu w mi­liam­pe­rach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. elektr. przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru na­tę­że­nia prądu elek­trycz­ne­go rzędu ty­sięcz­nych czę­ści am­pe­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miliard

1. licz­ba 10 pod­nie­sio­na do dzie­wią­tej po­tę­gi
2. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) bar­dzo wiele, mnó­stwo; ogrom­na licz­ba, suma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) licz­ba o war­to­ści: 1 000 000 000 = 109;


Mi­liard (skrót: mld) – licz­ba o war­to­ści: 1 000 000 000 = 109 (ty­siąc mi­lio­nów), w kra­jach sto­su­ją­cych długą skalę. Ter­min "mi­liard" nie ma swo­je­go od­po­wied­ni­ka w więk­szo­ści kra­jów sto­su­ją­cych skalę krót­ką.

W no­ta­cji na­u­ko­wej mi­liard za­pi­su­je się w po­sta­ci 1e9.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miliarder

1. osoba po­sia­da­ją­ca ma­ją­tek li­czo­ny w mi­liar­dach;
2. prze­no­śnie: czło­wiek bar­dzo bo­ga­ty; mi­lio­ner, bo­gacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bar­dzo bo­ga­ta, po­sia­da­ją­ca mi­liar­dy


Mi­liar­der – ogól­no­pol­ski ty­god­nik z sie­dzi­bą re­dak­cji w Poz­na­niu, wy­da­wa­ny w la­tach 90. XX w. przez Bos­me­dia. Obok re­por­ta­ży, czy wy­wia­dów, za­mie­szcza­no w nim wiele kon­kur­sów z na­gro­da­mi.

Ga­ze­ta była spon­so­rem po­pu­lar­ne­go wów­czas te­le­tur­nie­ju te­le­wi­zyj­ne­go – Koło for­tu­ny oraz So­ko­ła Pnie­wy – klubu pił­kar­skie­go, któ­re­go pier­wszo­li­go­wa dru­ży­na se­nior­ska wy­stę­po­wa­ła pod nazwą "Ty­god­nik Mi­liar­der Pnie­wy".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miliarderka

1. po­sia­dacz­ka mi­liar­da lub mi­liar­dów zło­tych, do­la­rów itp.;
2. po­sia­dacz­ka wiel­kie­go ma­jąt­ku; bo­gacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bar­dzo bo­ga­ta, po­sia­da­ją­ca mi­liar­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miliarderski

→ mi­liar­der


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z mi­liar­de­rem; taki jak u mi­liar­de­ra


Patrz:miliarder

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miliardowy

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 10^9


przy­miot­nik

 (1.1) przy­miot­nik od mi­liard (1000000000)

 (1.2) za­wie­ra­ją­cy mi­liard lub kilka mi­liar­dów ele­men­tów

 (1.3) o war­to­ści jed­ne­go lub kilku mi­liar­dów jed­no­stek mo­ne­tar­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miliardy

1. licz­ba 10 pod­nie­sio­na do dzie­wią­tej po­tę­gi
2. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) bar­dzo wiele, mnó­stwo; ogrom­na licz­ba, suma


Źródła:

SJP.pl

Milibar

sto­so­wa­na w me­te­o­ro­lo­gii jed­nost­ka ci­śnie­nia równa 1/1000 bara oraz jed­ne­mu hek­to­pa­ska­lo­wi


Mi­li­bar (sym­bol: mbar) – pod­wie­lo­krot­ność bara, daw­nej jed­nost­ki ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go, uży­wa­nej w ukła­dach MKSA i CGS. W ukła­dzie SI jest od­po­wied­ni­kiem 100 pa­ska­li.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milicja

1. w niek­tó­rych pań­stwach, m.in. w PRL: po­li­cja;
2. ogół funk­cjo­na­riu­szy ta­kiej po­li­cji;
3. wew­nętrz­na straż po­rząd­ko­wa w ja­kiejś or­ga­ni­za­cji;
4. daw­niej: siły po­wo­ły­wa­ne pod broń w przy­pad­ku wojny, po­spo­li­te ru­sze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. wojsk. te­ry­to­rial­ne od­dzia­ły zło­żo­ne ze zbroj­nych i przesz­ko­lo­nych oby­wa­te­li, po­wo­ły­wa­ne na czas wojny

 (1.2) adm. w niek­tó­rych pań­stwach (rów­nież w PRL) nazwa po­li­cji


Nie mylić z: mi­li­cja (for­ma­cja po­li­cyj­na).

Ta stro­na do­ty­czy for­ma­cji zbroj­nej. Zo­bacz też: inne zna­cze­nia tego po­ję­cia.

Mi­li­cja ( mi­li­tia) – od­dzia­ły zbroj­ne or­ga­ni­zo­wa­ne w za­kre­sie lo­kal­nym, for­mo­wa­ne z cy­wi­lów po­sia­da­ją­cych przy­najm­niej mi­ni­mal­ne przesz­ko­le­nie woj­sko­we i zaz­wy­czaj włas­ną broń. For­ma­cje tego typu mo­bi­li­zo­wa­ne są do­raź­nie na wy­pa­dek wojny lub in­ne­go za­gro­że­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milicjant

funk­cjo­na­riusz mi­li­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) funk­cjo­na­riusz mi­li­cji – in­sty­tu­cji od­po­wie­dzial­nej za ochro­nę bez­pie­czeń­stwa pu­blicz­ne­go

 (1.2) wojsk. czło­nek mi­li­cji – od­dzia­łów woj­sko­wych, zwy­kle ochot­ni­czych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milicjantka

→ mi­li­cjant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: mi­li­cjant


Patrz:milicjant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milicki

przy­miot­nik od: Mi­licz, Milik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mi­li­cza, zwią­za­ny z Mi­li­czem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milicurie

[czy­taj: milikiRI] po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka miary ra­dio­ak­tyw­no­ści równa 1/1000 kiura; mi­li­kiur


Źródła:

SJP.pl

Milicyjny

zwią­za­ny z mi­li­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mi­li­cji, zwią­za­ny z mi­li­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milicz

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch osad w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim;


Mi­licz ( Mi­li­cium Mi­litsch) – mia­sto w Pol­sce w pół­noc­nej czę­ści wo­je­wództ­wa dol­no­ślą­skie­go, le­żą­ce w po­wie­cie mi­lic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mi­licz oraz po­wia­tu mi­lic­kie­go, nad rzeką Ba­rycz.

Hi­sto­rycz­nie leży na Dol­nym Ślą­sku, na po­gra­ni­czu z Wiel­ko­pol­ską. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go, obec­nie jest jed­nym z miast aglo­me­ra­cji wroc­ław­skiej. Mi­licz jest sie­dzi­bą urzę­du miej­skie­go i sta­ro­stwa po­wia­to­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miliczanin

miesz­ka­niec Mi­li­cza


Źródła:

SJP.pl

Miliczanka

miesz­kan­ka Mi­li­cza


Źródła:

SJP.pl

Milidżul

jed­nost­ka pracy i ener­gii, ty­sięcz­na część dżula


Źródła:

SJP.pl

Milieu

śro­do­wi­sko, oto­cze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) oto­cze­nie, śro­do­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miligram

jed­nost­ka masy równa 1/1000 grama


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. jed­nost­ka masy równa jed­nej ty­sięcz­nej grama


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miligramoprocent

Mi­li­gra­mo­pro­cent ("mi­li­gram" + "pro­cent") oz­na­cza­ny mg% – jed­nost­ka sto­so­wa­na daw­niej w ana­li­zach bio­che­micz­nych, okre­śla­ła stę­że­nie sub­stan­cji w rozt­wo­rze wy­ra­ża­ne jako licz­ba mi­li­gra­mów sub­stan­cji oz­na­cza­nej w 100 cm³ prób­ki (mg/dl).

Obec­nie uży­wa­na do oz­na­cza­nia stę­żeń związ­ków che­micz­nych w dia­gno­sty­ce me­dycz­nej.


Źródła:

Wikipedia

Miligramowy

przy­miot­nik od: mi­li­gram, np. waga mi­li­gra­mo­wa


Źródła:

SJP.pl

Miligrej

jed­nost­ka po­chło­nię­tej dawki pro­mie­nio­wa­nia, ty­sięcz­na część greja


Źródła:

SJP.pl

Milihenr

jed­nost­ka in­duk­cyj­no­ści równa jed­nej ty­sięcz­nej henra


Źródła:

SJP.pl

Miliherc

jed­nost­ka czę­stot­li­wo­ści równa 1/1000 herca (skrót: mHz)


Źródła:

SJP.pl

Milik

wieś w Pol­sce


Milik, daw­niej Mi­ko­wa ( Милик) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Mu­szy­na.

Wieś lo­ko­wa­na w 1574 r. Wieś bi­skup­stwa kra­kow­skie­go w po­wie­cie są­dec­kim w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim w końcu XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milikiur

po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka miary ra­dio­ak­tyw­no­ści równa 1/1000 kiura (skrót: mCi)


Źródła:

SJP.pl

Milikowice

Mi­li­ko­wi­ce (niem. "Arns­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Ja­wo­rzy­na Ślą­ska.


Źródła:

Wikipedia

Milików

Mi­li­ków (niem. "He­rzogs­wal­dau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, w gmi­nie No­wo­gro­dziec.


Źródła:

Wikipedia

Mililitr

jed­nost­ka ob­ję­to­ści równa 1/1000 litra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. fiz. jed­nost­ka ob­ję­to­ści, mi­lio­no­wa część metra sze­ścien­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mililitrowy

przy­miot­nik od: mi­li­litr


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy po­jem­ność jed­ne­go mi­li­li­tra, za­wie­ra­ją­cy jeden mi­li­litr cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milim

1. drob­na mo­ne­ta tu­ne­zyj­ska (1000 mi­li­mów = 1 dinar tu­ne­zyj­ski);
2. drob­na mo­ne­ta egip­ska (1000 mi­li­mów = 100 pia­strów = 1 funt egip­ski)


Milim (Words) – sin­gel iz­ra­el­skie­go wo­ka­li­sty Ha­re­la Ska’ata, na­pi­sa­ny przez Noama Ho­re­va i To­me­ra Adad­dia, na­gra­ny i wy­da­ny w 2010 roku.

Utwór re­pre­zen­to­wał Iz­ra­el pod­czas fi­na­łu 55. Kon­kur­su Pio­sen­ki Eu­ro­wiz­ji, w któ­rym zajął osta­tecz­nie 14. miej­sce. Po kon­cer­cie fi­na­ło­wym, sin­giel zo­stał na­gro­dzo­ny trze­ma Na­gro­da­mi im. Mar­ce­la Bezençona (Na­gro­dą Pra­so­wą, Ar­ty­stycz­ną i Kom­po­zy­to­rów), przyz­na­wa­ny­mi co­rocz­nie przez akre­dy­to­wa­nych dzien­ni­ka­rzy, ko­men­ta­to­rów oraz mu­zy­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milimetr

jed­nost­ka dłu­go­ści równa 0,001 metra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­sięcz­na część metra;


Mi­li­metr (sym­bol: mm) – pod­wie­lo­krot­ność metra, pod­sta­wo­wej jed­nost­ki dłu­go­ści w ukła­dzie SI. Jeden mi­li­metr równa się 10−3 m. W no­ta­cji na­u­ko­wej można go za­pi­sać jako 1 E-3 m oz­na­cza­ją­cy 0,001 × 1 m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milimetrowy

1. przy­miot­nik od: mi­li­metr, np. miar­ka mi­li­me­tro­wa;
2. ma­ją­cy dłu­gość mi­li­me­tra, wy­no­szą­cy mi­li­metr


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma wiel­kość jed­ne­go mi­li­me­tra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milimetrówka

li­nij­ka z po­dział­ką mi­li­me­tro­wą


Źródła:

SJP.pl

Milimikron

ty­sięcz­na część mi­kro­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­no­metr, jed­nost­ka dłu­go­ści równa jed­nej mi­liar­do­wej metra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milimol

ty­sięcz­na część mola


Źródła:

SJP.pl

Milin

pną­cze ozdob­ne z kwia­tów, do­ra­sta­ją­ce do 10 m wy­so­ko­ści, po­cho­dzą­ce z Ame­ry­ki Pół­noc­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miliniuton

jed­nost­ka siły równa 1/1000 niu­to­na (skrót: mN)


Źródła:

SJP.pl

Milinkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miliom

[czy­taj: mili-OM] jed­nost­ka opor­no­ści elek­trycz­nej równa 1/1000 oma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jedna ty­sięcz­na oma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milion

1. licz­ba 10 pod­nie­sio­na do szó­stej po­tę­gi;
2. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) bar­dzo dużo, mnó­stwo; ogrom­na licz­ba, suma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) licz­ba o war­to­ści: 1 000 000 = 106;


Mi­lion (pol­ski skrót: mln) – licz­ba o war­to­ści: 1 000 000 = 106 (ty­siąc ty­się­cy), jak rów­nież li­czeb­nik głów­ny.

W ukła­dzie SI mnoż­ni­ko­wi 106 od­po­wia­da prze­dro­stek jed­nost­ki miary mega o sym­bo­lu M, np. MHz – me­ga­herc, a jego od­wrot­no­ści (jedna mi­lio­no­wa) 10−6 od­po­wia­da mikro o sym­bo­lu µ, np. µm – mi­kro­metr.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milioner

osoba po­sia­da­ją­ca ma­ją­tek li­czo­ny w mi­lio­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bar­dzo bo­ga­ta, po­sia­da­ją­ca mi­lio­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milionerka

1. po­sia­dacz­ka mi­lio­na lub mi­lio­nów zło­tych, do­la­rów itp.;
2. po­sia­dacz­ka wiel­kie­go ma­jąt­ku; bo­gacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­jęt­na, o ma­jąt­ku prze­kra­cza­ją­cym mi­lion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milionerski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­lio­ne­rem, mi­lio­ne­ra­mi; taki jak u mi­lio­ne­ra; przez­na­czo­ny dla mi­lio­ne­ra


Źródła:

Wiktionary

Milionik

zdrob­nie­nie od: mi­lion


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mi­lion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milionkrotny

pow­ta­rza­ją­cy się mi­lion razy


Źródła:

SJP.pl

Milionkroć

mi­lion razy


Źródła:

SJP.pl

Milionowy

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 1000000 (10^6)


przy­miot­nik

 (1.1) od mi­lion

 (1.2) za­wie­ra­ją­cy mi­lion lub kilka mi­lio­nów ele­men­tów

 (1.3) o war­to­ści jed­ne­go lub kilku mi­lio­nów jed­no­stek mo­ne­tar­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milionzłotowy

ma­ją­cy war­tość mi­lio­na zło­tych


Źródła:

SJP.pl

Miliparsek

astro­no­micz­na jed­nost­ka dłu­go­ści, jedna ty­sięcz­na par­se­ka


Źródła:

SJP.pl

Milipond

jed­nost­ka siły równa 1/1000 ponda (skrót: mp)


Źródła:

SJP.pl

Milirentgen

jed­nost­ka dawki pro­mie­nio­wa­nia gamma lub X równa 1/1000 rent­ge­na (skrót: mR)


Źródła:

SJP.pl

Milisekunda

jed­nost­ka czasu równa 1/1000 se­kun­dy (skrót: ms)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miar. jed­nost­ka czasu równa jed­nej ty­sięcz­nej czę­ści se­kun­dy;


Mi­li­se­kun­da (ms) – pod­wie­lo­krot­na jed­nost­ka czasu w ukła­dzie SI, równa jed­nej ty­sięcz­nej se­kun­dy.

10 mi­li­se­kund (jedna setna se­kun­dy) na­zy­wa się cen­ty­se­kun­dą i oz­na­cza sym­bo­lem cs.

100 mi­li­se­kund (jedna dzie­sią­ta se­kun­dy) na­zy­wa się de­cy­se­kun­dą i oz­na­cza sym­bo­lem ds.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milisiwert

jed­nost­ka rów­no­waż­ni­ka dawki po­chło­nię­tej pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go równa 0,001 si­wer­ta


Źródła:

SJP.pl

Militaria

spra­wy do­ty­czą­ce woj­sko­wo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) spra­wy do­ty­czą­ce woj­sko­wo­ści, także przed­mio­ty zwią­za­ne z woj­skiem, zwła­szcza z jego uz­bro­je­niem i umun­du­ro­wa­niem


Mi­li­ta­ria – ogół przed­mio­tów zwią­za­nych z for­ma­cja­mi woj­sko­wy­mi i pa­ra­mi­li­tar­ny­mi, ma­ją­cych war­tość hi­sto­rycz­ną i ko­lek­cjo­ner­ską. Nie­kie­dy po­ję­cie to po­sze­rza­ne jest rów­nież o za­kres broni my­śliw­skiej.

Do mi­li­ta­riów za­li­cza się mię­dzy in­ny­mi: broń, opo­rzą­dze­nie, umun­du­ro­wa­nie, odz­na­cze­nia, po­ja­zdy, amu­ni­cję oraz wszel­ki inny sprzęt zwią­za­ny z funk­cjo­no­wa­niem for­ma­cji zbroj­nych (a także jego re­pli­ki).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Militarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mi­li­tar­ne; cecha tych, któ­rzy są mi­li­tar­ni


Źródła:

Wiktionary

Militarny

do­ty­czą­cy woj­ska, woj­sko­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z woj­skiem, woj­sko­wo­ścią lub wojną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Militarysta

1. zwo­len­nik mi­li­ta­ryz­mu;
2. spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie woj­sko­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Militarystka

→ mi­li­ta­ry­sta


Patrz:militarysta

Źródła:

SJP.pl

Militarystycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mi­li­ta­ry­stycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Militarystyczny

zwią­za­ny z mi­li­ta­ryz­mem, do­ty­czą­cy mi­li­ta­ryz­mu


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­li­ta­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Militarystyka

wie­dza o przed­mio­tach zwią­za­nych z woj­skiem


Źródła:

SJP.pl

Militaryzacja

pod­po­rząd­ko­wa­nie wszyst­kich dzie­dzin życia spo­łe­czeń­stwa celom woj­sko­wym i wo­jen­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwięk­sze­nie licz­by woj­ska przez pań­stwo

 (1.2) pod­po­rząd­ko­wa­nie wszel­kich dzie­dzin życia pań­stwa przy­go­to­wa­niom do wojny


Mi­li­ta­ry­za­cja (z łac. "mi­li­ta­ria" 'ćwi­cze­nia woj­sko­we' od "mi­li­ta­ris" 'woj­sko­wy' od "miles" dpn. "mi­li­tis" 'żoł­nierz') – dzia­ła­nia w za­kre­sie kom­plek­so­wych przy­go­to­wań obron­nych w pań­stwie pro­wa­dzo­ne w cza­sie ogło­sze­nia mo­bi­li­za­cji, stanu wo­jen­ne­go lub w cza­sie wojny, po­le­ga­ją­ce na prze­nie­sie­niu form i metod or­ga­ni­za­cji woj­sko­wej do dzia­łów ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej i go­spo­dar­ki na­ro­do­wej oraz do okre­ślo­nych jed­no­stek or­ga­ni­za­cyj­nych, a także na sto­so­wa­niu w nich woj­sko­wych prze­pi­sów i dy­scy­pli­ny oraz na­da­niu im woj­sko­we­go cha­rak­te­ru po­przez po­wo­ła­nie do służ­by w jed­nost­kach zmi­li­ta­ry­zo­wa­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Militaryzacyjny

→ mi­li­ta­ry­za­cja


Patrz:militaryzacja

Źródła:

SJP.pl

Militaryzm

1. ten­den­cja do ro­zbu­do­wy sił woj­sko­wych ponad rze­czy­wi­ste po­trze­by obron­ne;
2. ide­o­lo­gia pod­po­rząd­ko­wu­ją­ca życie kraju przy­go­to­wa­niom wo­jen­nym i uz­na­ją­ca pry­mat wła­dzy woj­sko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. ten­den­cja w po­li­ty­ce wew­nętrz­nej po­le­ga­ją­ca na ro­zbu­do­wy­wa­niu po­ten­cja­łu mi­li­tar­ne­go pań­stwa do roz­mia­rów prze­kra­cza­ją­cych rze­czy­wi­ste po­trze­by obron­ne;

 (1.2) polit. agre­syw­na po­li­ty­ka zew­nętrz­na po­le­ga­ją­ca na ce­lo­wym wy­wo­ły­wa­niu kon­flik­tów zbroj­nych lub dą­że­niu do roz­strzy­ga­nia kon­flik­tów me­to­da­mi si­ło­wy­mi


Mi­li­ta­ryzm – sy­stem opie­ra­ją­cy siłę pań­stwa na sta­łej i moż­li­wie licz­nej armii.

Mi­li­ta­ryzm ma trzy po­wią­za­ne ze sobą zna­cze­nia:

Mi­li­ta­ryzm jest czę­sto formą re­ak­cji pań­stwa na za­gro­że­nie, choć czę­sto siły dą­żą­ce do mi­li­ta­ry­za­cji two­rzą sztucz­ne za­gro­że­nia lub rozd­mu­chu­ją rze­czy­wi­ste do prze­sad­nych roz­mia­rów aby uza­sad­nić nimi wy­dat­ki na zbro­je­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miliwat

jed­nost­ka mocy równa jed­nej ty­sięcz­nej wata


Źródła:

SJP.pl

Miliwolt

jed­nost­ka na­pię­cia równa 1/1000 wolta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. fiz. ty­sięcz­na część wolta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miliwoltomierz

mier­nik do po­mia­ru na­pię­cia elek­trycz­ne­go w za­kre­sie ty­sięcz­nych wolta


Źródła:

SJP.pl

Milić

milić się - tyle co: przy­mi­lać się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miliński

naz­wi­sko


Mi­liń­ski – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Na­łęcz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milka

zdrob­nie­nie od: mila


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: mila

 (1.2) pro­dukt (np. cze­ko­la­da) marki Milka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Milkliwość

po­tocz­nie: skłon­ność do mil­cze­nia, nie­o­dzy­wa­nia się; milcz­ko­stwo, ma­ło­mów­ność, mru­kli­wość, milcz­ko­wa­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mil­kli­we; cecha tych, któ­rzy są mil­kli­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milkliwy

nie­sko­ry do roz­mo­wy, ma­ło­mów­ny; milcz­ko­wa­ty, mru­kli­wy, mru­ko­wa­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który zwy­kle mil­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milknąć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­sta­wać mówić, nie odzy­wać się wię­cej

 (1.2) prze­sta­wać być sły­szal­nym


Źródła:

Wiktionary

Milkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mill

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mille-Fleurs

[czy­taj: mil fler] z fran­cu­skie­go: ty­siąc kwia­tów; go­be­lin, tka­ni­na de­ko­ra­cyj­na zdo­bio­na mo­ty­wem licz­nych, drob­nych kwiat­ków lub mo­ty­wów ro­ślin­nych, wy­ra­bia­na w śred­nio­wiecz­nej Flan­drii


Źródła:

SJP.pl

Millefiori

szkło ar­ty­stycz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szt. ozdob­ne szkło two­rzo­ne przez sta­pia­nie razem róż­no­barw­nych prę­tów szkla­nych, które na­stęp­nie są cięte na ka­wał­ki i roz­cią­ga­ne, two­rząc ko­lo­ro­we wzory przy­po­mi­na­ją­ce czę­sto kwia­ty;


Mil­le­fio­ri (z wł. „ty­siąc kwia­tów”; "mille" – ty­siąc, "fiori" – kwia­ty) – ro­dzaj wie­lo­barw­ne­go mo­za­i­ko­we­go szkła ar­ty­stycz­ne­go o wzo­rze kwia­to­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Millenarysta

zwo­len­nik, gło­si­ciel mil­le­na­ryz­mu; mi­le­na­ry­sta, chi­lia­sta


Źródła:

SJP.pl

Millenarystka

→ mil­le­na­ry­sta [czy­taj: mi­le­na­ryst­ka]; mi­le­na­ryst­ka


Źródła:

SJP.pl

Millenarystyczny

do­ty­czą­cy mil­le­na­ryz­mu lub mil­le­na­ry­stów (np. po­glą­dy mil­le­na­ry­stycz­ne, ruchy mil­le­na­ry­stycz­ne); mi­le­na­ry­stycz­ny, chi­lia­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Millenaryzm

po­gląd re­li­gij­no-hi­sto­rio­zo­ficz­ny opie­ra­ją­cy się na wie­rze w pow­tór­ne przyj­ście i ty­siąc­let­nie pa­no­wa­nie Chry­stu­sa na ziemi przed koń­cem świa­ta; mi­le­na­ryzm, chi­liazm


Na tę stro­nę wska­zu­je „chi­lia­lizm”. Zo­bacz też: Chi­lia­li­ści (gro­mad­ka­rze).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Millenerzy

ugru­po­wa­nie po­li­tycz­ne w Kró­le­stwie Kon­gre­so­wym w po­ło­wie XIX wieku, pro­pa­gu­ją­ce pracę or­ga­nicz­ną i umiar­ko­wa­ne re­for­my


Mil­le­ne­rzy – grupa war­szaw­skich in­te­li­gen­tów sku­pio­nych w la­tach 1858–61 wokół Ed­war­da Jürgensa. W sfor­mu­ło­wa­nym pro­gra­mie, któ­re­go pod­sta­wą była dłu­go­fa­lo­wa praca or­ga­nicz­na i sta­ra­nia o przyz­na­nie au­to­no­mii Kró­le­stwu Pol­skie­mu, do­ma­ga­li się praw po­li­tycz­nych dla mie­szczan oraz uwła­szcze­nia chło­pów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Millenialny

→ mil­le­nium; mi­le­nij­ny, mil­le­nij­ny, mi­le­nial­ny, mil­len­nial­ny


Źródła:

SJP.pl

Millenials

osoba na­le­żą­ca do po­ko­le­nia uro­dzo­ne­go w la­tach 80. lub 90. XX wieku; mi­le­nials


Źródła:

SJP.pl

Millenialski

→ mil­le­nials


Patrz:millenials

Źródła:

SJP.pl

Millenijny

→ mil­le­nium; mi­le­nij­ny, mi­le­nial­ny, mil­le­nial­ny, mil­len­nial­ny


Źródła:

SJP.pl

Millenium

ty­sięcz­na rocz­ni­ca; mi­le­nium; mil­len­nium


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) war. mi­le­nium


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Millennialny

→ mil­len­nium; mi­le­nij­ny, mil­le­nij­ny, mi­le­nial­ny, mil­le­nial­ny


Źródła:

SJP.pl

Millennium

[czy­taj: mi­le­nium] ty­sięcz­na rocz­ni­ca; mi­le­nium, mil­le­nium


Źródła:

SJP.pl

Miller

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milleryt

mi­ne­rał, siar­czek niklu; mi­le­ryt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. bar­dzo rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy siarcz­ków, siar­czek niklu;


Mil­le­ryt – mi­ne­rał z gro­ma­dy siarcz­ków, ruda niklu. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich. Od­kry­ty zo­stał w 1845 r.

Mil­le­ryt naz­wa­no na cześć an­giel­skie­go mi­ne­ra­lo­ga i kry­sta­lo­gra­fa Wil­lia­ma Hal­lo­we­sa Mil­le­ra (1801-1880).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Millet

naz­wi­sko, m.in.: Jean-François Mil­let, ma­larz fran­cu­ski


Sy­stem mil­le­tów – po­rzą­dek praw­ny w pań­stwie os­mań­skim, okre­śla­ją­cy prawa i obo­wiąz­ki lud­no­ści nie­mu­zuł­mań­skiej. Za­sad­ni­czo każ­dej z pod­bi­tych nacji po­zo­sta­wia­no dość znacz­ną swo­bo­dę co do wyz­na­nia i kul­tu­ry, jed­nak­że na­kła­da­ny był na nie więk­szy po­da­tek niż na lud­ność mu­zuł­mań­ską. Co do za­sa­dy za­my­ka­ne były moż­li­wo­ści awan­su spo­łecz­ne­go w tu­rec­kiej armii i ad­mi­ni­stra­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milliarium

ka­mień mi­lo­wy słu­żą­cy do oz­na­cza­nia dróg w im­pe­rium rzym­skim


Źródła:

SJP.pl

Mills

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Millward

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milo

jed­nost­ka dłu­go­ści różna w róż­nych kra­jach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milonga

ar­gen­tyń­ski ta­niec lu­do­wy bę­dą­cy od­mia­ną tanga


Mi­lon­ga – ga­tu­nek tańca pow­sta­ły na te­re­nie Ar­gen­ty­ny i Urug­wa­ju. Sfor­mu­ło­wa­nie mi­lon­ga od­no­si się rów­nież do ga­tun­ku śpie­wu, z któ­re­go roz­wi­nął się ta­niec.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milord

1. tytuł grzecz­no­ścio­wy uży­wa­ny w An­glii przy zwra­ca­niu się do człon­ków Izby Lor­dów;
2. we Fran­cji tytuł, któ­rym służ­ba zwra­ca­ła się do swo­ich panów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) tytuł grzecz­no­ścio­wy sto­so­wa­ny wobec lor­dów an­giel­skich - człon­ków Izby Lor­dów

 (1.2) we Fran­cji: tytuł, któ­rym służ­ba zwra­ca­ła się do swo­ich panów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milori

pig­ment, od­mia­na błę­ki­tu ber­liń­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Milos

wyspa na Morzu Egej­skim; Milo, Melos


Milos ( Μήλος) – wyspa w ar­chi­pe­la­gu Cy­kla­dy na Morzu Egej­skim. W sta­ro­żyt­no­ści za­miesz­ki­wa­na przez Dorów. Głów­nym por­tem Milos jest Ada­mas.

Leży w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Wyspy Egej­skie, w re­gio­nie Wyspy Egej­skie Po­łud­nio­we, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej Milos, w gmi­nie Milos.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miloslav

sło­wiań­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Milowice

Mi­lo­wi­ce – za­chod­nia dziel­ni­ca Sos­now­ca. Wcze­śniej śred­nio­wiecz­na wieś i osada, wzmian­ko­wa­na po raz pier­wszy w 1105 r.. Włas­ność od 1838 roku Jana Ku­bicz­ka de Wal­dorff.

Gra­ni­czy od pół­no­cy z Cze­la­dzią, od wscho­du z Rudną i Sta­rym Sos­now­cem, a od po­łud­nia i za­cho­du z Ka­to­wi­ca­mi, od któ­rych dzie­li je rzeka Bry­ni­ca.


Źródła:

Wikipedia

Milowicki

przy­miot­nik od: Mi­lo­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Milowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Milowy

równy jed­nej mili, np. mi­lo­wy dy­stans


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gość mili

 (1.2) od­mie­rza­ją­cy mile


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milrejs

dawna jed­nost­ka mo­ne­tar­na por­tu­gal­ska i bra­zy­lij­ska; 1 mil­rejs = 1000 rej­sów


Źródła:

SJP.pl

Milsko

kra­i­na hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­na w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Łu­ży­ce Górne, nazwa w uży­ciu do XV wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milstein

[czy­taj: MILsztajn] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: miły; mi­lej­szy


Źródła:

SJP.pl

Miltiades

po­li­tyk i wódz ateń­ski (ok. 550-489 p.n.e.), zwy­cięz­ca spod Ma­ta­ro­nu; Mil­cja­des


Mil­tia­des Młod­szy ( Μιλτιάδης, ur. ok. 554 p.n.e., zm. 488 p.n.e.) – po­li­tyk i wódz ateń­ski. Zwy­cięz­ca spod Ma­ra­to­nu, oj­ciec Ki­mo­na.

W la­tach 524–523 p.n.e. był ar­chon­tem w Ate­nach. Około 516 p.n.e. wy­ru­szył na czele nie­wiel­kie­go, świet­nie uz­bro­jo­ne­go od­dzia­łu na Cher­so­nez, gdzie miał chro­nić in­te­re­sy Aten.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milton

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miltonia

po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski stor­czyk o du­żych kwia­tach przy­po­mi­na­ją­cych kwia­ty brat­ków


Mil­to­nia – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Obej­mu­je 12 ga­tun­ków oraz 8 hy­bryd wy­stę­pu­ją­cych w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej w ta­kich kra­jach jak: Pa­rag­waj, pół­noc­na Ar­gen­ty­na, re­gio­ny Pół­noc­no-Wschod­ni, Po­łud­nio­wy, Po­łud­nio­wo-Wschod­ni oraz Środ­ko­wo­za­chod­ni w Bra­zy­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milu

ga­tu­nek je­le­nia; jeleń Da­wi­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. jeleń po­cho­dzą­cy z Azji;


Milu ("Elap­hu­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny je­le­ni (Cer­vi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny je­le­nio­wa­tych (Cer­vi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miluchna

uko­cha­na ko­bie­ta; mi­lut­ka, miła


Źródła:

SJP.pl

Miluchny

uko­cha­ny męż­czyz­na; mi­lut­ki, miły


Źródła:

SJP.pl

Milusi

zdrob­nie­nie od: miły


Źródła:

SJP.pl

Milusia

zdrob­nie­nie od: miły


Źródła:

SJP.pl

Milusieńki

zdrob­nie­nie od: mi­lu­si


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: miły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milusińscy

po­tocz­nie: mały chło­piec


Źródła:

SJP.pl

Milusińska

po­tocz­nie: mała dziew­czyn­ka


Źródła:

SJP.pl

Milusiński

po­tocz­nie: mały chło­piec


Źródła:

SJP.pl

Milusińskość

→ mi­lu­siń­ski


Patrz:milusiński

Źródła:

SJP.pl

Miluteńki

zdrob­nie­nie od: mi­lut­ki


Źródła:

SJP.pl

Milutka

zdrob­nie­nie od: miły


Mi­lut­ka – stru­ga do­rze­cza Wie­prza, do­pływ Woj­sław­ki o dłu­go­ści 9,16 km. Wy­pły­wa na te­re­nie wsi Drew­ni­ki w Po­wie­cie Za­moj­skim i pły­nie w kie­run­ku pół­noc­no-za­chod­nim. Mija po dro­dze wieś Czaj­ki i w oko­li­cach wsi Brze­zi­ny wpada do Woj­sław­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milutki

zdrob­nie­nie od: miły


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: miły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miluza

mia­sto we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we wschod­niej Fran­cji, w Al­za­cji;


Mi­lu­za ( Mul­ho­u­se, ; Mülhausen, ; alz. "Milhüsa") – miej­sco­wość i gmina po­ło­żo­na we wschod­niej Fran­cji, w re­gio­nie Grand Est, w de­par­ta­men­cie Górny Ren. Po­ło­żo­ne jest nad rze­ka­mi Dol­ler i Ill, do­pły­wa­mi Renu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miluzyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­lu­zą, do­ty­czą­cy Mi­lu­zy


Źródła:

Wiktionary

Miluś

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m., zdrob­nia­ła, po­u­fa­ła forma imie­nia Emi­lian


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miluśki

przy­jem­ny, ser­decz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: miły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Milwaukee

[czy­taj: mil­ło­ki] mia­sto w USA


Mil­wa­u­kee – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści stanu Wi­scon­sin, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Mil­wa­u­kee, po­ło­żo­ne na za­chod­nim brze­gu je­zio­ra Mi­chi­gan, u zbie­gu rzek Mil­wa­u­kee, Me­no­mo­nee i Kin­nic­kin­nic, około 150 km na pół­noc od Chi­ca­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Milwino

Mil­wi­no (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Mil­wi­no) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Lu­zi­no. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie mi­ra­chow­skim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Milyjski

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. język mi­lyj­ski, na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ana­to­lij­skiej;


Źródła:

Wiktionary

Milówczanin

miesz­ka­niec Mi­lów­ki (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Milówczanka

miesz­kan­ka Mi­lów­ki (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Milówecki

→ Mi­lów­ka


Patrz:Milówka

Źródła:

SJP.pl

Milówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mim

1. czło­wiek gra­ją­cy w pan­to­mi­mie; mimik;
2. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji i Rzy­mie: aktor gra­ją­cy w mimie (sa­ty­rycz­nym wi­do­wi­sku sce­nicz­nym)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) teatr. aktor wy­stę­pu­ją­cy w pan­to­mi­mie;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) teatr. ro­dzaj ut­wo­ru sce­nicz­ne­go w sta­ro­żyt­nej Gre­cji i sta­ro­żyt­nym Rzy­mie


Mim – aktor nie­po­słu­gu­ją­cy się gło­sem, lecz mową ciała. Wy­stę­pu­je on naj­czę­ściej w te­a­trze oraz na uli­cach miast. Po­nie­waż jego sztu­ka po­le­ga na ruchu, a nie na bez­ru­chu, dla­te­go mylne jest na­zy­wa­nie mi­ma­mi ulicz­nych „sta­czy”. Mi­mo­wie czę­sto cha­rak­te­ry­zu­ją się uma­lo­wa­ny­mi na biało twa­rza­mi. Przed­sta­wie­nie mimów to pan­to­mi­ma lub "mi­mo­dram".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimansa

naj­star­szy z in­dyj­skich sy­ste­mów fi­lo­zo­ficz­nych opar­ty na in­ter­pre­ta­cji Wed


Mi­man­sa (de­wa­na­ga­ri मीमांसा, trl. Mīmāṃsā) – or­to­dok­syj­ny kie­ru­nek w fi­lo­zo­fii in­dyj­skiej, jedna z dar­śan. Pow­stał praw­do­po­dob­nie w IV wieku p.n.e. Za­ło­żył go Dźaj­mi­ni. Jego wyz­naw­cy to mi­man­sa­ko­wie.

We­dług mi­man­sy Wedy są źró­dłem wew­nętrz­nej wie­dzy, są wiecz­ne i nie­o­myl­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mimas

sa­te­li­ta Sa­tur­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mimbar

ka­zal­ni­ca w me­cze­cie; min­bar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. ka­zal­ni­ca w me­cze­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mime

Mime – jeden z Ni­be­lun­gów, po­stać z te­tra­lo­gii Ri­char­da Wa­gne­ra – "Pier­ścień Ni­be­lun­ga".


Źródła:

Wikipedia

Mimesis

[czy­taj: mimes-is] dą­że­nie sztu­ki do odw­zo­ro­wy­wa­nia rze­czy­wi­sto­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) filoz. szt. wier­ne od­da­nie rze­czy­wi­sto­ści


Mi­me­sis ( μίμησις – przed­sta­wie­nie, imi­ta­cja, po­do­bień­stwo, re­pre­zen­ta­cja, imi­ta­tio) – ter­min wy­wo­dzą­cy się z fi­lo­zo­fii sta­ro­żyt­nej, oz­na­cza­ją­cy ro­dzaj re­la­cji po­do­bień­stwa czy dzia­ła­nia opar­te­go na na­śla­dow­nict­wie.

Zna­cze­nie po­ję­cia ule­ga­ło w hi­sto­rii zmia­nom. Prze­de wszyst­kim od­no­szo­no je do este­ty­ki, ale nie­kie­dy miało rów­nież zna­cze­nie on­to­lo­gicz­ne czy etycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimetezyt

mi­ne­rał, chlo­ro­ar­se­nian oło­wiu


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) miner. bar­dzo rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy ar­se­nia­nów;


Mi­me­te­zyt (mi­me­te­syt, mi­me­tyt) – mi­ne­rał z gro­ma­dy ar­se­nia­nów. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich.

Swoją nazwę otrzy­mał od grec­kie­go słowa, które zna­czy "na­śla­dow­ca", co jest aluz­ją do jego po­do­bień­stwa do pi­ro­mor­fi­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimetyczny

na­śla­do­wa­nie rze­czy­wi­sto­ści w sztu­ce i li­te­ra­tu­rze


przy­miot­nik

 (1.1) na­śla­dow­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mimetyzm

1. zja­wi­sko ma­sku­ją­ce­go, obron­ne­go upo­dab­nia­nia się niek­tó­rych zwie­rząt (głów­nie owa­dów) barwą, kształ­tem do ele­men­tów swo­je­go oto­cze­nia: skały, ro­śli­ny lub in­ne­go zwie­rzę­cia; mi­mi­kry;
2. w sztu­ce: na­śla­do­wa­nie rze­czy­wi­sto­ści, na­tu­ry w dzie­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. upo­dab­nia­nie się or­ga­niz­mu do oto­cze­nia, np. barwą lub kształ­tem;

 (1.2) szt. liter. na­śla­do­wa­nie, ko­pio­wa­nie rze­czy­wi­sto­ści w dzie­le sztu­ki

 (1.3) psych. nieś­wia­do­ma skłon­ność do na­śla­do­wa­nia oto­cze­nia, np. spo­so­bem bycia, za­cho­wa­nia­mi itp.


Mi­me­tyzm (gr. "mimetés" ‘na­śla­dow­ca’) – adap­ta­cyj­na zdol­ność niek­tó­rych zwie­rząt (rza­dziej ro­ślin) do upo­dab­nia­nia się barwą (ho­mo­chro­mia) lub kształ­tem (ho­mo­mor­fia) do ota­cza­ją­ce­go je śro­do­wi­ska. Po­ję­cie mi­me­tyz­mu na­le­ży ro­zu­mieć w szer­szym za­kre­sie niż mi­mi­krę, gdyż obej­mu­je nie tylko przy­sto­so­wa­nie ochron­ne (w celu ukry­cia się przed dra­pież­ni­kiem lub jego od­stra­sze­nia), lecz rów­nież ma­sko­wa­nie, ka­mu­flo­wa­nie dra­pież­ni­ków cza­tu­ją­cych na po­ten­cjal­ne ofia­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimezja

upo­dob­nia­nie się zwie­rzę­cia do oto­cze­nia; mi­me­tyzm; mi­mi­kra


Źródła:

SJP.pl

Mimiczny

do­ty­czą­cy mi­mi­ki


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­cza­cy mi­mi­ki, wy­ra­żo­ny za po­mo­cą mi­mi­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mimik

czło­wiek wysz­ko­lo­ny w mi­mi­ce, po­tra­fią­cy wy­ra­żać uczu­cia i myśli przy po­mo­cy ruchu mię­śni twa­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po­tra­fią­ca wy­ra­żać uczu­cia za po­mo­cą wy­ra­zu twa­rzy

 (1.2) teatr. aktor wy­stę­pu­ją­cy w pan­to­mi­mie;

 (1.3) zool. zwie­rzę po­tra­fią­ce bro­nić się przy­bie­ra­jąc po­stać in­ne­go zwie­rzę­cia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Do­na­co­bius atri­ca­pil­la|Lin­na­e­us|ref=tak., śred­niej wiel­ko­ści ptak za­sied­la­ją­cy krze­wia­ste, na­drzecz­ne za­ro­śla w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej;

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od mi­mi­ka


Mimik ("Do­na­co­bius atri­ca­pil­la") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny mi­mi­ków (Do­na­co­bii­dae). Za­sied­la pół­noc­ną, cen­tral­ną i wschod­nią Ame­ry­kę Po­łud­nio­wą. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimika

1. ruchy mię­śni twa­rzy odz­wier­cied­la­ją­ce uczu­cia, na­stro­je
2. sztu­ka po­le­ga­ją­ca na wy­ra­ża­niu myśli i uczuć za po­mo­cą ru­chów mię­śni twa­rzy i ge­stów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spo­sób wy­ra­ża­nia emo­cji, myśli lub re­ak­cji za po­mo­cą ru­chów mię­śni twa­rzy


Mi­mi­ka – ruchy mię­śni twa­rzy, wy­ra­ża­ją­ce myśli, emo­cje, prze­ży­cia, na­stro­je, a także po­sta­wy wobec in­nych ludzi oraz bie­żą­ce ko­men­ta­rze do to­czą­cej się ko­mu­ni­ka­cji (sze­rzej zo­bacz: ko­mu­ni­ka­cja nie­wer­bal­na). W te­a­trze to­wa­rzy­szy wy­po­wia­da­nym sło­wom jako śro­dek gry ak­tor­skiej. W pan­to­mi­mie jest naj­waż­niej­szym obok ruchu środ­kiem wy­ra­zu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimikra

1. w bio­lo­gii: od­mia­na mi­me­tyz­mu, upo­dob­nie­nie się do in­ne­go ga­tun­ku, zwy­kle w ce­lach obron­nych;
2. na­śla­do­wa­nie czy­ichś za­cho­wań, wy­glą­du, spo­so­bu mó­wie­nia, w celu ukry­cia się w tłu­mie, nie­wy­róż­nia­nia się w gru­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. upo­dab­nia­nie się zwie­rząt bez­bron­nych do zwie­rząt zdol­nych do obro­ny po­przez przy­bra­nie ich kształ­tu, barwy, za­cho­wa­nia lub in­nych wła­ści­wo­ści


Mi­mi­kra – przy­sto­so­wa­nie ochron­ne wy­stę­pu­ją­ce u zwie­rząt (zwła­szcza owa­dów), po­le­ga­ją­ce na upo­dab­nia­niu się zwie­rząt bez­bron­nych do zwie­rząt zdol­nych do obro­ny (ba­te­sow­ska) lub upo­dob­nia­niu się do róż­nych ga­tun­ków zwie­rząt zdol­nych do obro­ny (müllerowska) po­przez przy­bra­nie ich kształ­tu, barwy, za­cho­wa­nia lub in­nych wła­ści­wo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimikry

zja­wi­sko ma­sku­ją­ce­go, obron­ne­go upo­dab­nia­nia się niek­tó­rych zwie­rząt (głów­nie owa­dów) barwą, kształ­tem do ele­men­tów swo­je­go oto­cze­nia: skały, ro­śli­ny lub in­ne­go zwie­rzę­cia; mi­me­tyzm


Źródła:

SJP.pl

Mimista

osoba wy­ra­ża­ją­ca uczu­cia i na­stro­je za po­mo­cą mi­mi­ki


Źródła:

SJP.pl

Mimistka

→ mi­mi­sta


Patrz:mimista

Źródła:

SJP.pl

Mimo

1. jako przy­i­mek: nie zwa­ża­jąc na coś, wbrew cze­muś, po­mi­mo;
2. jako przy­słó­wek: nie opo­dal, bli­sko, obok, nie­da­le­ko


przy­i­mek

 (1.1) wska­zu­je na zro­bie­nie cze­goś, choć wa­run­ki temu nie sprzy­ja­ją

 (1.2) przest. obok, koło (w wy­ra­że­niach oz­na­cza­ją­cych ruch)

przy­słó­wek

 (2.1) przest. obok, koło, nie­o­po­dal, mi­ja­jąc


MIMO ( mul­ti­ple-input mul­ti­ple-out­put) – roz­wią­za­nie zwięk­sza­ją­ce prze­pu­sto­wość sieci bez­prze­wo­do­wej po­le­ga­ją­ce na trans­mi­sji wie­lo­an­te­no­wej za­rów­no po stro­nie na­daw­czej, jak i po stro­nie od­bior­czej. Za­sto­so­wa­nie tech­ni­ki MIMO przy­no­si wiele ko­rzy­ści, do któ­rych za­li­cza­ją się:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimochodem

nie przy­wią­zu­jąc do cze­goś wagi, przy okaz­ji


przy­słó­wek

 (1.1) przy okaz­ji, od niech­ce­nia, ubocz­nie


Mi­mo­cho­dem – album kon­cer­to­wy Jacka Kacz­mar­skie­go wy­da­ny w 2002 roku przez Pol­skie Radio, na któ­rym za­re­je­stro­wa­no ostat­ni pre­mie­ro­wy pro­gram ar­ty­sty. Wszyst­kie tek­sty pow­sta­ły mię­dzy mar­cem 2000 roku a paź­dzier­ni­kiem 2001 roku. Pre­mie­ra al­bu­mu na­stą­pi­ła 27 maja 2002 roku. Ut­wo­ry są za­po­wia­da­ne przez sa­me­go Kacz­mar­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimochętny

daw­niej: mi­mo­wol­ny


Źródła:

SJP.pl

Mimodram

wi­do­wi­sko sce­nicz­ne, w któ­rym treść prze­ka­zy­wa­na jest przez ak­to­rów bez uży­cia słów, a je­dy­nie za po­mo­cą ge­stów i mi­mi­ki; pan­to­mi­ma, pan­to­mi­na, mi­mo­dra­ma


Źródła:

SJP.pl

Mimodrama

wi­do­wi­sko sce­nicz­ne, w któ­rym treść prze­ka­zy­wa­na jest przez ak­to­rów bez uży­cia słów, a je­dy­nie za po­mo­cą ge­stów i mi­mi­ki; pan­to­mi­ma, pan­to­mi­na, mi­mo­dram


Źródła:

SJP.pl

Mimojazdem

przy­słó­wek

 (1.1) przy okaz­ji


Źródła:

Wiktionary

Mimowolnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mi­mo­wol­ny, odru­cho­wo


Źródła:

Wiktionary

Mimowolny

nie­za­leż­ny od woli


przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­leż­ny od woli, pow­sta­ły lub wy­ko­na­ny mimo woli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mimoza

1. krzew tro­pi­kal­ny z ro­dzi­ny mi­mo­zo­wa­tych; czu­łek;
2. prze­no­śnie: osoba bar­dzo de­li­kat­na, wraż­li­wa, czuła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ro­dzaj tro­pi­kal­nych ro­ślin, roz­po­wszech­nio­ny w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej oraz na wy­spach Oce­a­nu Spo­koj­ne­go;


Mi­mo­za, czu­łek ("Mi­mo­sa") – ro­dzaj tro­pi­kal­nych ro­ślin, roz­po­wszech­nio­ny w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej oraz na wy­spach Oce­a­nu Spo­koj­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mimozolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy li­ście jak mi­mo­za


Źródła:

Wiktionary

Mimozowate

po­dro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych z gro­ma­dy okry­to­za­ląż­ko­wych, z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych (mo­tyl­ko­wa­tych)


Źródła:

SJP.pl

Mimozowatość

de­li­kat­ność, nad­mier­na wraż­li­wość, mała od­por­ność na prze­ciw­no­ści; nad­wraż­li­wość


Źródła:

SJP.pl

Mimozowaty

1. o ce­chach mi­mo­zo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin);
2. de­li­kat­ny, prze­wraż­li­wio­ny, mało od­por­ny na prze­ciw­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Mimośrodowość

w ma­te­ma­ty­ce: prze­su­nię­cie wzglę­dem środ­ka; niew­spó­ło­sio­wość, ek­scen­trycz­ność


Źródła:

SJP.pl

Mimośród

1. w ma­te­ma­ty­ce: pa­ra­metr krzy­wej stoż­ko­wej, okre­śla­ją­cy jej krzy­wiz­nę w sto­sun­ku do krzy­wiz­ny okrę­gu;
2. w fi­zy­ce: pa­ra­metr or­bi­ty ciała nie­bie­skie­go; ek­scen­trycz­ność;
3. w tech­ni­ce: ele­ment ma­szy­ny, ro­dzaj korby o małym ra­mie­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Min

1. wyraz twa­rzy;
2. ła­du­nek ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go lub po­cisk z za­pal­ni­kiem umie­szczo­ny w ziemi, pod wodą itp.;
3. sta­ro­żyt­na jed­nost­ka ma­so­wo-pie­nięż­na;
4. chod­nik drą­żo­ny wew­nątrz liści przez larwy niek­tó­rych owa­dów;
5. daw­niej: ko­pal­nia mi­ne­ra­łów


skrót

 (1.1) fiz. zob. mi­nu­ta.

 (1.2) mat. sym­bol funk­cji mi­ni­mum

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) lm. D. zob. mina.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Min.

skrót od:
1. mi­nu­ta; min;
2. mi­ni­mal­ny, mi­ni­mal­nie;
3. mi­ni­mum;
4. mi­ni­ster;
5. mi­ni­ster­stwo; mi­nist.


skrót

 (1.1) = mi­ni­ster

 (1.2) = mi­ni­mum, mi­ni­mal­ny, mi­ni­mal­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mina

1. wyraz twa­rzy;
2. ła­du­nek ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go lub po­cisk z za­pal­ni­kiem umie­szczo­ny w ziemi, pod wodą itp.;
3. sta­ro­żyt­na jed­nost­ka ma­so­wo-pie­nięż­na;
4. chod­nik drą­żo­ny wew­nątrz liści przez larwy niek­tó­rych owa­dów;
5. daw­niej: ko­pal­nia mi­ne­ra­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wyraz twa­rzy

 (1.2) wojsk. ukry­ty ła­du­nek wy­bu­cho­wy, przez­na­czo­ny do de­to­na­cji, gdy w po­bli­żu znaj­dzie się ofia­ra;

 (1.3) przen. pot. żart. od­cho­dy le­żą­ce na ziemi, w które można wdep­nąć

 (1.4) pod­kop pod murem obron­nym wy­peł­nia­ny pro­chem i po­wo­du­ją­cy jego za­wa­le­nie;

 (1.5) hist. sta­roż. jed­nost­ka wagi, uży­wa­na w Ba­bi­lo­nii i Asy­rii, póź­niej jed­nost­ka mo­ne­tar­na, uży­wa­na też w Gre­cji;

 (1.6) przest. ko­pal­nia krusz­cu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minakowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minarchizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. dok­try­na po­li­tycz­na za­kła­da­ją­ca ist­nie­nie pań­stwa o jak najm­niej­szej roli rządu w życiu spo­łecz­nym i po­li­tycz­nym oby­wa­te­li;


Mi­nar­chizm (hy­bry­da łac. "mi­ni­mum" "najm­niej" oraz gr. ἀρχή "archḗ" "wła­dza") lub mi­ni­mal­ny eta­tyzm – dok­try­na spo­łecz­no-po­li­tycz­na za­kła­da­ją­ca, że wiel­kość apa­ra­tu rzą­do­we­go i jego wpływ na wolne spo­łe­czeń­stwo po­win­ny być jak najm­niej­sze – acz­kol­wiek wy­star­cza­ją­ce do obro­ny wol­no­ści i włas­no­ści każ­de­go oby­wa­te­la.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Minarecik

zdrob­nie­nie od: mi­na­ret


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mi­na­ret


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minarecki

→ mi­na­ret


Patrz:minaret

Źródła:

SJP.pl

Minaret

wy­so­ka wieża me­cze­tu, z któ­rej na­wo­łu­je się mu­zuł­ma­nów do mod­lit­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. rel. wieża przy me­cze­cie, z któ­rej mu­e­zin woła wier­nych na mod­lit­wę;


Mi­na­ret ( ‏منارة‎, "ma­na­ra" – miej­sce, skąd widać świa­tło, la­tar­nia mor­ska) – wy­so­ka, zwy­kle smu­kła wieża sta­wia­na przy me­cze­cie z nad­wie­szo­nym bal­ko­nem lub ga­le­ryj­ką, z któ­re­go mu­e­zin może na­wo­ły­wać wier­nych na mod­lit­wę. Współ­cze­śnie na wielu mi­na­re­tach mon­to­wa­ne są gło­śni­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minaretowy

→ mi­na­ret


Patrz:minaret

Źródła:

SJP.pl

Minartowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Minbar

ka­zal­ni­ca w me­cze­cie; mim­bar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. ka­zal­ni­ca w me­cze­cie;


Min­bar, mim­bar (arab. miej­sce, skąd się woła, wznie­sie­nie) – ka­zal­ni­ca, która jest stan­dar­do­wym wy­po­sa­że­niem me­cze­tu, usta­wio­na na prawo od mih­ra­bu. Min­bar z re­gu­ły bu­do­wa­ny jest z drew­na, rza­dziej z ka­mie­nia lub me­ta­lu; ma zwy­kle kształt wy­so­kie­go krze­sła o schod­ko­wej pod­sta­wie. Na­wią­zu­je on do pod­wyż­sze­nia, z któ­re­go zwykł prze­ma­wiać Ma­ho­met. Min­bar, po­cząt­ko­wo dość pro­sty, z cza­sem przy­brał formę wy­so­kiej, wspa­nia­łej kon­struk­cji, zdo­bio­nej naj­czę­ściej tech­ni­ką ażu­ro­wą lub in­kru­sta­cją.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mincarski

przy­miot­nik od: min­carz


Źródła:

SJP.pl

Mincarstwo

bicie monet i me­da­li; min­cer­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mincarz

min­cerz; daw­niej:
1. rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się bi­ciem monet;
2. za­rząd­ca men­ni­cy kró­lew­skiej, w śred­nio­wie­czu peł­nią­cy też funk­cję urzęd­ni­ka skar­bo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Mincer

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mincerski

→ min­cerz


Patrz:mincerz

Źródła:

SJP.pl

Mincerstwo

bicie monet i me­da­li; min­car­stwo


Min­cer­stwo (min­car­stwo) – sztu­ka bicia monet i me­da­li przez min­ce­rza z me­ta­li szla­chet­nych (sre­bro i złoto) i brązu, bądź z roz­ma­i­tych sto­pów, aż do XVIII wieku wy­ko­ny­wa­na za po­mo­cą pro­stych na­rzę­dzi (nożyc, stem­pli men­ni­czych i młota) oraz siły fi­zycz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mincerz

min­carz; daw­niej:
1. rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się bi­ciem monet;
2. za­rząd­ca men­ni­cy kró­lew­skiej, w śred­nio­wie­czu peł­nią­cy też funk­cję urzęd­ni­ka skar­bo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się bi­ciem pie­nią­dza me­ta­lo­we­go;

 (1.2) zaw. pot. pra­cow­nik men­ni­cy zaj­mu­ją­cy się współ­cze­śnie wyt­wa­rza­niem monet obie­go­wych, me­da­li, odz­na­czeń i pie­czę­ci pań­stwo­wych


Min­cerz, min­carz (niem. "Münzer", łac. "mo­ne­ta­rius") – pra­cow­nik men­ni­cy pro­du­ku­ją­cy mo­ne­ty.

W sta­ro­żyt­no­ści i śred­nio­wie­czu min­cerz był wy­spe­cja­li­zo­wa­nym rze­mieśl­ni­kiem zaj­mu­ją­cym się bi­ciem monet z po­wie­rzo­nych krusz­ców, mie­dzi i sto­pów brązu przy po­mo­cy pary że­laz­nych stem­pli men­ni­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mincewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mincmistrz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. za­rzą­dza­ją­cy dawną men­ni­cą


Źródła:

Wiktionary

Minczakiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Minda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mindanao

wyspa w Fi­li­pi­nach


Min­da­nao – druga co do wiel­ko­ści wyspa Fi­li­pin, ustę­pu­je je­dy­nie wy­spie Luzon. Po­ło­żo­na w po­łud­nio­wej czę­ści ar­chi­pe­la­gu. Do­brze roz­wi­nię­ta linia brze­go­wa z licz­ny­mi pół­wy­spa­mi i za­to­ka­mi. Na wy­spie pa­nu­je kli­mat rów­ni­ko­wy wy­bit­nie wil­got­ny. Wnę­trze wyspy jest gó­rzy­ste z naj­wyż­szym szczy­tem Fi­li­pin, wul­ka­nem Apo (2965 m n.p.m.). Na Min­da­nao znaj­du­ją się lasy rów­ni­ko­we oraz do­brze roz­wi­nię­ta sieć rzecz­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mindfulness

[czy­taj: majnd­ful­nes] prak­ty­ka świa­do­me­go, nie­o­ce­nia­ją­ce­go sku­pie­nia na te­raź­niej­szo­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mindong

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. język lub grupa bli­sko spo­krew­nio­nych dia­lek­tów wy­wo­dzą­cych się z po­łud­nio­wo-wschod­nich Chin, a do­kład­niej z pół­noc­no-wschod­niej pro­win­cji Fu­jian


Źródła:

Wiktionary

Mindoro

1. wyspa w Fi­li­pi­nach;
2. cie­śni­na Morza Po­łud­nio­wo­chiń­skie­go


Min­do­ro – fi­li­piń­ska wyspa, po­ło­żo­na na po­łud­nio­wy za­chód od Lu­zo­nu. Około 600 000 miesz­kań­ców, więk­szość na wy­brze­żu. Po­wierzch­nia 10,6 tys. km².

Wyspa zbu­do­wa­na jest z wa­pie­ni i ze skał kry­sta­licz­nych. Gó­rzy­sta, naj­wyż­szy szczyt Hal­con 2582 m n.p.m. Wy­brze­żom to­wa­rzy­szą wą­skie ni­zi­ny. Pa­nu­je kli­mat rów­ni­ko­wy, wil­got­ny. Rocz­na suma opa­dów wy­no­si ponad 2000 mm. Licz­ne wo­do­spa­dy na za­sob­nych w wodę, krót­kich rze­kach. Wy­stę­pu­ją wtór­ne bory sos­no­we w gó­rach i wil­got­ne lasy rów­ni­ko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mindorski

1. → Min­do­ro (wyspa w Fi­li­pi­nach);
2. szczur min­dor­ski - ga­tu­nek ssaka z po­dro­dzi­ny myszy;
3. wół min­dorsk - ga­tu­nek ssaka ko­pyt­negp z ro­dzi­ny krę­to­ro­gich


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Min­do­ro, do­ty­czą­cy Min­do­ro


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mindowe

wiel­ki ksią­żę li­tew­ski od ok. 1238 r., król od 1253 r.; Men­dog


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. imię śred­nio­wiecz­ne­go wład­cy Litwy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mindset

[czy­taj: majnd­set] men­tal­ność, na­sta­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Mindsetowy

→ mind­set [czy­taj: manjd­se­to­wy]


Źródła:

SJP.pl

Mineciarz

męż­czyz­na lu­bią­cy upra­wiać seks oral­ny, sto­su­ją­cy naj­czę­ściej tech­ni­kę mi­ne­ty


Źródła:

SJP.pl

Minecraft

[czy­taj: majn­kraft] gra kom­pu­te­ro­wa, w któ­rej bu­du­je się świat z sze­ścien­nych blo­ków


Mi­ne­craft – kom­pu­te­ro­wa gra sur­vi­va­lo­wa z ot­war­tym świa­tem stwo­rzo­na przez Mar­ku­sa Pers­so­na i roz­wi­ja­na przez Mo­jang Stu­dios. "Mi­ne­craft" poz­wa­la gra­czom na bu­do­wa­nie i ni­szcze­nie obiek­tów po­ło­żo­nych w lo­so­wo ge­ne­ro­wa­nym świe­cie gry. Gracz może ata­ko­wać na­pot­ka­ne isto­ty, zbie­rać su­row­ce czy wyt­wa­rzać przed­mio­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minecraftowy

→ Mi­ne­craft [czy­taj: majn­kraf­to­wy]


Źródła:

SJP.pl

Mineczka

zdrob­nie­nie od: minka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: mina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miner

mi­nier (rzad­ko);
1. spe­cja­li­sta (zwy­kle woj­sko­wy) za­kła­da­ją­cy miny i oczy­szcza­ją­cy te­re­ny za­mi­no­wa­ne;
2. daw­niej: ro­bot­nik pra­cu­ją­cy w ko­pal­ni; gór­nik


Miner – żoł­nierz lub ma­ry­narz wysz­ko­lo­ny w za­kre­sie wy­ko­ny­wa­nia prac mi­ner­skich (mi­no­wa­nie i roz­mi­no­wa­nie).

Nazwa po­cho­dzi od fr. "mi­ne­ur" - gór­nik; miner, od mine ko­pal­nia - mina.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miner.

skrót od: mi­ne­ra­lo­gia, mi­ne­ra­lo­gicz­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Minerale

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) Ms. i W. lp. od: mi­ne­rał


Źródła:

Wiktionary

Mineralizacja

1. w che­mii: cał­ko­wi­ty roz­kład sub­stan­cji do pro­stych, sta­łych związ­ków nie­or­ga­nicz­nych;
2. w fiz­jo­lo­gii: stę­że­nie sub­stan­cji mi­ne­ral­nych w tkan­kach i pły­nach ustro­jo­wych;
3. w ge­o­lo­gii: pow­sta­wa­nie mi­ne­ra­łów w sko­ru­pie ziem­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mineralizacyjny

→ mi­ne­ra­li­za­cja


Patrz:mineralizacja

Źródła:

SJP.pl

Mineralka

po­tocz­nie: woda mi­ne­ral­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. woda mi­ne­ral­na

 (1.2) pot. bu­tel­ka wody mi­ne­ral­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mineralność

→ mi­ne­ral­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mi­ne­ral­ne


Patrz:mineralny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mineralny

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy or­ga­nicz­nym


Źródła:

Wiktionary

Mineralog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie mi­ne­ra­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miner. spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się mi­ne­ra­lo­gią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mineralogia

nauka zaj­mu­ją­ca się pow­sta­wa­niem i poz­na­wa­niem struk­tu­ry mi­ne­ra­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. nauka o mi­ne­ra­łach;


Mi­ne­ra­lo­gia – nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem mi­ne­ra­łów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mineralogiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­ne­ra­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Mineraloid

1. zwar­ta grupa róż­nych mi­ne­ra­łów;
2. mie­sza­ni­na związ­ków che­micz­nych nie­bę­dą­cych mi­ne­ra­ła­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­tu­ral­nie wy­stę­pu­ją­ca sub­stan­cja o upo­rząd­ko­wa­niu wew­nętrz­nym od­mien­nym niż w przy­pad­ku mi­ne­ra­łów;


Mi­ne­ra­lo­id – na­tu­ral­nie wy­stę­pu­ją­ca sub­stan­cja o upo­rząd­ko­wa­niu wew­nętrz­nym od­mien­nym niż w przy­pad­ku mi­ne­ra­łów. Jest czę­sto uwa­ża­na za nie­o­fi­cjal­ną klasę skład­ni­ków bu­dul­co­wych lub za pod­kla­sę mi­ne­ra­łów.

Mi­ne­ra­lo­i­dy są to zaz­wy­czaj zwar­te grupy róż­nych mi­ne­ra­łów lub mie­sza­ni­ny związ­ków che­micz­nych nie­bę­dą­cych mi­ne­ra­ła­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mineralokortykosteroid

hor­mon re­gu­lu­ją­cy go­spo­dar­kę mi­ne­ral­ną i jo­no­wą or­ga­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Mineralożka

→ mi­ne­ra­log


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miner. spe­cja­list­ka zaj­mu­ją­ca się mi­ne­ra­lo­gią


Patrz:mineralog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minerał

sub­stan­cja pow­sta­ła w przy­ro­dzie wsku­tek pro­ce­sów ge­o­lo­gicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. sub­stan­cja, któ­rej struk­tu­ra uksz­tał­to­wa­ła się w wy­ni­ku pro­ce­sów ge­o­lo­gicz­nych, bę­dą­ca cia­łem kry­sta­licz­nym lub po­sia­da­ją­ca jed­no­rod­ną struk­tu­rę che­micz­ną;


Nie mylić z: pier­wiast­ka­mi nie­zbęd­ny­mi w die­cie, które czę­sto by­wa­ją po­tocz­nie okre­śla­ne jako mi­ne­ra­ły.

Mi­ne­rał ( minéral, od gal. "mina" „ko­pal­nia”) – pier­wia­stek lub zwią­zek che­micz­ny bę­dą­cy nor­mal­nie cia­łem kry­sta­licz­nym, któ­re­go struk­tu­ra uksz­tał­to­wa­ła się w toku pro­ce­sów ge­o­lo­gicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minerałowy

→ mi­ne­rał


Patrz:minerał

Źródła:

SJP.pl

Minerka

→ miner


Patrz:miner

Źródła:

SJP.pl

Minerstwo

dział in­ży­nie­rii woj­sko­wej zwią­za­ny z uży­ciem ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych; mi­nier­stwo


Mi­ner­stwo – ter­min od­no­szą­cy się do dwóch ob­sza­rów dzia­łal­no­ści woj­sko­wej: wojny po­dziem­no-mi­ner­skiej i in­ży­nie­rii ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych.

Mi­ner­stwo jako wojna po­dziem­no-mi­ner­ska to dzia­ła­nia po­le­ga­ją­ce na wy­ko­ny­wa­niu po­dziem­nych chod­ni­ków w celu in­sta­lo­wa­nia pod nie­przy­ja­ciel­ski­mi umoc­nie­nia­mi ła­dun­ków wy­bu­cho­wych, słu­żą­cy­mi do ich zni­szcze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minerwa

mit. rzym. ital­ska bo­gi­ni pa­tro­nu­ją­ca gł. rę­ko­dzie­łu i sztu­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mi­trzym. bo­gi­ni mą­dro­ści, wojny spra­wied­li­wej, rę­ko­dzie­ła i sztu­ki oraz na­u­czy­cie­li i szkół, utoż­sa­mia­na z grec­ką Ateną;


Mi­ner­wa (łac. "Mi­ner­va") – w mi­to­lo­gii rzym­skiej pier­wot­nie bo­gi­ni sztu­ki i rze­mio­sła, mą­dro­ści, nauki i li­te­ra­tu­ry oraz wojny słusz­nej. Jest to praw­do­po­dob­nie bo­gi­ni po­cho­dze­nia etru­skie­go (znana jest etru­ska bo­gi­ni Menr­va). Razem z Jo­wi­szem i Ju­no­ną two­rzy­ła Trój­cę Ka­pi­to­liń­ską.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minesinger

[czy­taj: minez-inger] śred­nio­wiecz­ny nie­miec­ki wę­drow­ny poeta dwor­ski, two­rzą­cy i wy­ko­nu­ją­cy pie­śni mi­łos­ne, naj­czę­ściej do wtóru wioli albo harfy; mi­ne­zin­ger, min­ne­sin­ger, mi­ne­zen­ger, maj­ster­sin­ger, maj­ste­rzen­ger, maj­ste­rzin­ger, me­i­ster­sin­ger


Źródła:

SJP.pl

Minesocki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Min­ne­so­tą, do­ty­czą­cy Min­ne­so­ty


Źródła:

Wiktionary

Minestrone

gęsta, wło­ska zupa ja­rzy­no­wa na wy­wa­rze po­mi­do­ro­wym


Mi­ne­stro­ne – zupa na bazie wa­rzyw, głów­nie cu­ki­nii, fa­sol­ki szpa­ra­go­wej, mar­chwi, zie­lo­ne­go grosz­ku oraz szpi­na­ku. Jest po­da­wa­na na różne spo­so­by: z drob­nym ma­ka­ro­nem, ryżem, grzan­ka­mi lub jako prze­cier­ka wa­rzyw­na.

Nazwa po­cho­dzi od wło­skie­go słowa "mi­ne­stra" (zupa). Naj­bar­dziej po­pu­lar­na i naj­czę­ściej spo­ży­wa­na po­tra­wa w wielu re­jo­nach Włoch. Nie ma ści­słe­go prze­pi­su na tę zupę; jej skład ba­zu­je na wa­rzy­wach se­zo­no­wych i różni się w po­szcze­gól­nych re­gio­nach Włoch.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minet

młody, de­li­kat­ny chło­piec; mło­dzik, pa­ni­czyk


MiNET to jeden z pro­to­ko­łów ko­mu­ni­ka­cyj­nych sto­so­wa­nych w tech­no­lo­gii VoIP (Voice over In­ter­net Pro­to­col), który umoż­li­wia prze­sy­ła­nie głosu przez sieci IP. Jest on jed­nym z wielu pro­to­ko­łów VoIP, obok bar­dziej zna­nych jak SIP (Ses­sion Ini­tia­tion Pro­to­col) czy H.323.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mineta

1. seks oral­ny po­le­ga­ją­cy na po­bu­dza­niu usta­mi ko­bie­cych na­rzą­dów płcio­wych; cun­ni­lin­gus;
2. ży­ło­wa skała lam­pro­fi­ro­wa (w Pol­sce obec­na na Dol­nym Ślą­sku); mi­net­ta


Źródła:

SJP.pl

Minetka

seks oral­ny po­le­ga­ją­cy na po­bu­dza­niu usta­mi ko­bie­cych na­rzą­dów płcio­wych; mi­ne­ta, cun­ni­lin­gus


Źródła:

SJP.pl

Minetta

skała mag­mo­wa za­wie­ra­ją­ca głów­nie ska­leń po­ta­so­wy i bio­tyt; mi­ne­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. mag­mo­wa skała ży­ło­wa na­le­żą­ca do lam­pro­fi­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minezenger

rzad­ko: śred­nio­wiecz­ny nie­miec­ki wę­drow­ny poeta dwor­ski, two­rzą­cy i wy­ko­nu­ją­cy pie­śni mi­łos­ne, naj­czę­ściej do wtóru wioli albo harfy; mi­ne­zin­ger, min­ne­sin­ger, mi­ne­sin­ger, maj­ster­sin­ger, maj­ste­rzen­ger, maj­ste­rzin­ger, me­i­ster­sin­ger


Źródła:

SJP.pl

Minezinger

[czy­taj: minez-inger] śred­nio­wiecz­ny nie­miec­ki wę­drow­ny poeta dwor­ski, two­rzą­cy i wy­ko­nu­ją­cy pie­śni mi­łos­ne, naj­czę­ściej do wtóru wioli albo harfy; min­ne­sin­ger, mi­ne­sin­ger, mi­ne­zen­ger, maj­ster­sin­ger, maj­ste­rzen­ger, maj­ste­rzin­ger, me­i­ster­sin­ger


Źródła:

SJP.pl

Ming

chiń­ska dy­na­stia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mingeczaur

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w środ­ko­wym Azer­bej­dża­nie;


Min­ge­cza­ur (azer. "Mingəçevir") – mia­sto w środ­ko­wym Azer­bej­dża­nie, pow­sta­łe w 1948 w związ­ku z bu­do­wą sztucz­ne­go zbior­ni­ka Min­ge­cza­ur­skie­go na rzece Kura. Lud­ność: 94,9 tys. (2003). Min­ge­cza­ur to czwar­te pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści mia­sto kraju. Pod wzglę­dem ad­mi­ni­stra­cyj­nym Min­ge­cza­ur jest jed­nym z je­de­na­stu miast wy­dzie­lo­nych ("şəhər").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mingeczaurski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Min­ge­cza­u­rem, do­ty­czą­cy Min­ge­cza­u­ru


Źródła:

Wiktionary

Mingrelia

re­gion w za­chod­niej Gruz­ji; Me­gre­lia


Źródła:

SJP.pl

Mingus

Min­gus – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Tek­sas, w hrab­stwie Palo Pinto.


Źródła:

Wikipedia

Mini

1. o ubra­niu: się­ga­ją­cy do po­ło­wy uda lub je­szcze krót­szy;
2. ma­ją­cy małe roz­mia­ry;
3. trwa­ją­cy bar­dzo krót­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. mi­ni­spód­nicz­ka

przy­miot­nik

 (2.1) bar­dzo mały lub bar­dzo krót­ki


Mini – bry­tyj­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, z sie­dzi­bą w Farn­bo­ro­ugh, dzia­ła­ją­cy od 2000 roku. Na­le­ży do nie­miec­kie­go kon­cer­nu BMW.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minia

1. czer­wo­ny pig­ment bę­dą­cy skład­ni­kiem farb an­ty­ko­ro­zyj­nych;
2. farba wzbo­ga­co­na o ten skład­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwy­cza­jo­wa nazwa czer­wo­ne­go barw­ni­ka nie­or­ga­nicz­ne­go, naj­czę­ściej oło­wio­we­go

 (1.2) farba z za­war­to­ścią ta­kie­go barw­ni­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miniaczek

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym; minio


Źródła:

SJP.pl

Minialbum

[czy­taj: mini-album]
1. po­tocz­nie: album mu­zycz­ny dłuż­szy od sin­gla i krót­szy od al­bu­mu dłu­go­gra­ją­ce­go; epka;
2. ma­lut­ki album


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. na­gra­nie mu­zycz­ne lub zbiór ut­wo­rów więk­szy niż sin­giel i mniej­szy niż album, za­wie­ra­ją­cy zaz­wy­czaj od trzech do pię­ciu kom­po­zy­cji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minialoha

[czy­taj: mini-aloha] deska wind­sur­fin­go­wa w kla­sie mini-Aloha


Źródła:

SJP.pl

Minian

w ju­da­iz­mie: grupa mod­li­tew­na


Źródła:

SJP.pl

Miniankieta

[czy­taj: mini-an­kie­ta] mała an­kie­ta


Źródła:

SJP.pl

Miniantologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. nie­wiel­ka an­to­lo­gia


Źródła:

Wiktionary

Miniardyza

sznu­re­czek z pę­tel­ka­mi bę­dą­cy czę­ścią niek­tó­rych ko­ro­nek wy­ko­ny­wa­nych szy­deł­kiem


Źródła:

SJP.pl

Miniarka

mi­niar­ka ka­pu­ścian­ka - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny mi­niar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Miniarkowate

o ce­chach mi­niar­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Miniarkowaty

o ce­chach mi­niar­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Miniator

śred­nio­wiecz­ny ma­larz mi­nia­tur w rę­ko­pi­sach; mi­nia­tu­rzy­sta


Źródła:

SJP.pl

Miniatura

1. model cze­goś, pom­niej­szo­na kopia;
2. małe ma­lo­wi­dło, zwy­kle por­tret, ma­lo­wa­ne na kości sło­nio­wej lub por­ce­la­nie;
3. krót­ki utwór li­te­rac­ki, fil­mo­wy lub mu­zycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mały model cze­goś lub kopia w pom­niej­sze­niu

 (1.2) krót­ki utwór li­te­rac­ki, sce­nicz­ny, fil­mo­wy, mu­zycz­ny itp.

 (1.3) szt. ma­lo­wi­dło ma­łe­go for­ma­tu, zwy­kle por­tret, czę­sto na kości sło­nio­wej, masie per­ło­wej lub por­ce­la­nie

 (1.4) ręcz­nie ma­lo­wa­na ilu­stra­cja lub ini­cjał w śred­nio­wiecz­nym rę­ko­pi­sie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miniaturka

zdrob­nie­nie od: mi­nia­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: mi­nia­tu­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miniaturowy

przy­miot­nik od: mi­nia­tu­ra


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest mniej­szą wer­sją cze­goś więk­sze­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miniaturyzacja

Mi­nia­tu­ry­za­cja to wy­stę­pu­ją­cy w tech­no­lo­gii trend zmniej­sza­nia roz­mia­rów urzą­dzeń me­cha­nicz­nych, op­tycz­nych i elek­tro­nicz­nych przy za­cho­wa­niu ich peł­nej uży­tecz­no­ści. Zja­wi­sko jest szcze­gól­nie wi­docz­ny w elek­tro­ni­ce, gdzie roz­miar i licz­ba ele­men­tów ma duży wpływ na roz­miar i cenę pro­duk­tu.


Źródła:

Wikipedia

Miniaturyzacyjny

zwią­za­ny z mi­nia­tu­ry­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Miniaturzysta

śred­nio­wiecz­ny ma­larz mi­nia­tur w rę­ko­pi­sach; mi­nia­tor


Źródła:

SJP.pl

Miniaturzystka

→ mi­nia­tu­rzy­sta


Patrz:miniaturzysta

Źródła:

SJP.pl

Minibar

wy­po­sa­że­nie po­ko­ju w niek­tó­rych ho­te­lach, w po­sta­ci lo­dów­ki z na­po­ja­mi i drob­ny­mi prze­ką­ska­mi


Źródła:

SJP.pl

Minibasen

nie­wiel­ki basen


Mi­ni­ba­sen (także: spa, mi­ni­ba­sen spa, whirl­po­ol, hot tub) – ter­min bran­żo­wy, sto­so­wa­ny w od­nie­sie­niu do urzą­dzeń więk­szych, niż ty­po­we wanny z hy­dro­ma­sa­żem. Do­ty­czy on kilku ro­dza­jów wie­lo­o­so­bo­wych urzą­dzeń o za­sto­so­wa­niu re­kre­a­cyj­nym, a nawet te­ra­pe­u­tycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minibiling

wykaz po­łą­czeń te­le­fo­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Miniblog

nie­wiel­ki dzien­nik in­ter­ne­to­wy, zwy­kle z moż­li­wo­ścią ko­men­to­wa­nia po­szcze­gól­nych wpi­sów przez in­ter­na­u­tów


Źródła:

SJP.pl

Minibrowar

1. mały bro­war (wyt­wór­nia piwa);
2. lokal, w któ­rym pro­du­ku­je się i sprze­da­je włas­ne piwo


Źródła:

SJP.pl

Minibusowy

→ mi­ni­bus


Patrz:minibus

Źródła:

SJP.pl

Minicentrum

cen­trum nie­wiel­kich roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl

Minicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minidetektor

nie­wiel­kich roz­mia­rów de­tek­tor


Źródła:

SJP.pl

Minidialog

krót­ki dia­log


Źródła:

SJP.pl

Minidron

dron nie­wiel­kich roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl

Minidysk

ma­gne­tycz­ny no­śnik sto­so­wa­ny naj­czę­ściej do re­je­stra­cji dźwię­ków; mini disc


Źródła:

SJP.pl

Minier

miner;
1. spe­cja­li­sta (zwy­kle woj­sko­wy) za­kła­da­ją­cy miny i oczy­szcza­ją­cy te­re­ny za­mi­no­wa­ne;
2. daw­niej: ro­bot­nik pra­cu­ją­cy w ko­pal­ni; gór­nik


Mi­nier – wieś w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Il­li­no­is, w hrab­stwie Ta­ze­well.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minierstwo

dział in­ży­nie­rii woj­sko­wej zwią­za­ny z uży­ciem ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych; mi­ner­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miniesej

krót­ki esej


Źródła:

SJP.pl

Minifabryka

mała fa­bry­ka


Źródła:

SJP.pl

Minifelieton

mały fe­lie­ton


Źródła:

SJP.pl

Minifontanna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała fon­tan­na


Źródła:

Wiktionary

Miniforma

zmi­nia­tu­ry­zo­wa­na forma


Źródła:

SJP.pl

Minifurgon

nie­wiel­ki po­jazd do prze­wo­że­nia ła­dun­ków, wy­po­sa­żo­ny w przy­sto­so­wa­ne do tego za­my­ka­ne nad­wo­zie


Źródła:

SJP.pl

Minifutbol

od­mia­na piłki noż­nej roz­gry­wa­na na mniej­szym niż stan­dar­do­we bo­i­sku i przez mniej licz­ne dru­ży­ny


Mi­ni­fut­bol (ang. "Mi­ni­fo­ot­ball") – dru­ży­no­wa gra spor­to­wa z piłką na tra­wie na­tu­ral­nej lub sztucz­nej z udzia­łem dwóch dru­żyn li­czą­cych od pię­ciu do ośmiu za­wod­ni­ków, w za­leż­no­ści od wiel­ko­ści bo­i­ska i jest od­mia­ną piłki noż­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minigaleria

ga­le­ria nie­wiel­kich roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl

Minigierka

pro­sta gra bę­dą­ca do­dat­ko­wym ele­men­tem cze­goś, np. więk­szej gry kom­pu­te­ro­wej; mi­ni­gra


Źródła:

SJP.pl

Minigolf

Mi­ni­golf (lub "Mini Golf") – sport upra­wia­ny na spe­cjal­nych to­rach do gry, zwa­nych ina­czej sta­no­wi­ska­mi. Po­le­ga na umie­szcze­niu piłki w doł­kach na końcu każ­de­go toru, przy po­mo­cy spe­cjal­ne­go kija, który jest nie­mal iden­tycz­ny jak kij na­zy­wa­ny "put­te­rem", sto­so­wa­ny w gol­fie kla­sycz­nym. Celem gra­cza jest umie­szcze­nie piłki w dołku przy po­mo­cy jak najm­niej­szej licz­by ude­rzeń.


Źródła:

Wikipedia

Minigospodarstwo

1. małe go­spo­dar­stwo, obej­mu­ją­ce zie­mię i bu­dyn­ki, w któ­rym są wa­run­ki do upra­wy ro­ślin i ho­dow­li zwie­rząt;
2. nie­wiel­ki dom, miesz­ka­nie wraz z wy­po­sa­że­niem


Źródła:

SJP.pl

Minigra

pro­sta gra bę­dą­ca do­dat­ko­wym ele­men­tem cze­goś, np. więk­szej gry kom­pu­te­ro­wej; mi­ni­gier­ka


Mi­ni­gra (ang. "mi­ni­ga­me", "mini-game") – krót­ka forma roz­gryw­ki osa­dzo­na wew­nątrz więk­szej gry kom­pu­te­ro­wej, rzą­dzą­ca się za­sa­da­mi od­mien­ny­mi od reguł gry na­drzęd­nej. Mi­ni­gry peł­nią funk­cję uroz­ma­i­ce­nia, na­gro­dy, ele­men­tu bu­du­ją­ce­go świat przed­sta­wio­ny albo me­cha­niz­mu te­stu­ją­ce­go umie­jęt­no­ści gra­cza. Po­ję­cie bywa rów­nież sto­so­wa­ne wobec nie­wiel­kich, sa­mo­dziel­nych gier o pro­stych za­sa­dach, do­stęp­nych w prze­glą­dar­ce in­ter­ne­to­wej lub na urzą­dze­niach mo­bil­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minigun

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) wojsk. ame­ry­kań­ski sze­ścio­lu­fo­wy ka­ra­bin ma­szy­no­wy ce­chu­ją­cy się dużą szyb­ko­strzel­no­ścią;


Źródła:

Wiktionary

Minihelikopter

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. mały he­li­kop­ter, mały śmi­gło­wiec


Źródła:

Wiktionary

Minihotel

mały hotel


Źródła:

SJP.pl

Minijack

[czy­taj: mi­ni­dżek] jack o śred­ni­cy 3,5 mm; mały jack


Źródła:

SJP.pl

Minijamb

w li­te­ra­tu­rze an­tycz­nej: dra­ma­tycz­na scen­ka pi­sa­na w me­trum jam­bicz­nym, od­no­szą­ca się zwy­kle do życia miej­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Minikawalerka

mała ka­wa­ler­ka


Źródła:

SJP.pl

Minikiwi

owoc ak­ti­ni­dii ostro­list­nej lub pstro­list­nej; małe kiwi


Źródła:

SJP.pl

Minikolekcja

nie­wiel­ka ko­lek­cja


Źródła:

SJP.pl

Minikomputer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. kom­pu­ter mniej­szy niż ma­in­fra­me, ale więk­szy niż mi­kro­kom­pu­ter;


Mi­ni­kom­pu­ter – pow­sta­ły pod ko­niec lat 50. XX wieku od­po­wied­nik kom­pu­te­ra oso­bi­ste­go wy­ko­na­ny na tran­zy­sto­rach lub ukła­dach sca­lo­nych małej (SSI) i śred­niej (MSI) skali in­te­gra­cji. Czę­sto był wy­ko­ny­wa­ny jako kom­pu­ter spe­cja­li­zo­wa­ny, np. au­to­mat obra­chun­ko­wy, ana­li­za­tor widma. Wy­róż­niał się pro­stą ob­słu­gą, nie­wiel­ki­mi wy­mia­ra­mi, mo­du­ło­wą bu­do­wą i nie wy­ma­gał kli­ma­ty­za­cji. Po­cząt­ko­wo jed­no­sta­no­wi­sko­wy, w miarę wzro­stu mocy obli­cze­nio­wej przej­mo­wał rolę mniej­szych ma­szyn ma­in­fra­me.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Minikoncert

mały kon­cert


Źródła:

SJP.pl

Minikonkurs

mały kon­kurs


Źródła:

SJP.pl

Minikontener

mały kon­te­ner


Źródła:

SJP.pl

Minikoparka

mała ko­par­ka


Mi­ni­ko­par­ki – ro­dzi­na ko­pa­rek jed­no­na­czy­nio­wych hy­dra­u­licz­nych o masie ek­splo­a­ta­cyj­nej do 15 ton. Pod­sta­wo­we ele­men­ty kon­struk­cji są prak­tycz­nie takie same jak w ty­po­wych ko­par­kach. Wy­po­sa­żo­ne są naj­czę­ściej w pod­wo­zie gą­sie­ni­co­we, z przo­du w nie­wiel­ki le­miesz oraz me­cha­nizm ko­lum­ny obro­tu wy­się­gni­ka ("ang.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minikowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miniksiążeczka

ma­lu­teń­ka książ­ka


Źródła:

SJP.pl

Minikuchnia

kom­pak­to­wy ze­staw urzą­dzeń ku­chen­nych


Źródła:

SJP.pl

Minilab

urzą­dze­nie do wy­wo­ły­wa­nia filmu i wy­ko­ny­wa­nia od­bi­tek


Mi­ni­lab – urzą­dze­nie sto­so­wa­ne w fo­to­gra­fii ko­lo­ro­wej, za­rów­no cy­fro­wej, jak i tra­dy­cyj­nej, do wy­wo­ły­wa­nia filmu i wy­ko­ny­wa­nia od­bi­tek. Choć mi­ni­la­by są cał­kiem du­ży­mi urzą­dze­nia­mi, ich nazwa ma po­dło­że hi­sto­rycz­ne (jest to kom­plet­ne la­bo­ra­to­rium, za­war­te w jed­nej ma­szy­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minilaser

nie­wiel­kich roz­mia­rów laser


Źródła:

SJP.pl

Minima

w śred­nio­wie­czu: dźwięk o cza­sie trwa­nia rów­nym po­ło­wie całej nuty; pół­nu­ta


Źródła:

SJP.pl

Minimaks

me­to­da do­ko­ny­wa­nia wy­bo­ru po­le­ga­ją­ca na kie­ro­wa­niu się mi­ni­ma­li­za­cją mak­sy­mal­nych strat


Źródła:

SJP.pl

Minimal

ga­tu­nek mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej; mi­ni­mal tech­no


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minimalista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zwo­len­nik mi­ni­ma­liz­mu


Źródła:

Wiktionary

Minimalistka

→ mi­ni­ma­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od mi­ni­ma­li­sta


Patrz:minimalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minimalistyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mi­ni­ma­li­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są mi­ni­ma­li­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Minimalistyczny

→ mi­ni­ma­lizm


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ni­ma­liz­mem

 (1.2) ogra­ni­cza­ją­cy się do mi­ni­mum


Patrz:minimalizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minimalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spro­wa­dze­nie cze­goś do moż­li­we najm­niej­szych roz­mia­rów


Źródła:

Wiktionary

Minimalizacyjny

→ mi­ni­ma­li­za­cja


Patrz:minimalizacja

Źródła:

SJP.pl

Minimalizm

1. w sztu­kach pla­stycz­nych: kie­ru­nek za­kła­da­ją­cy ogra­ni­cze­nie środ­ków wy­ra­zu do pod­sta­wo­wych kształ­tów i ze­sta­wień barw; mi­ni­mal art;
2. w mu­zy­ce: współ­czes­ny kie­ru­nek po­stu­lu­ją­cy po­wrót do pro­sto­ty me­lo­dii i har­mo­nii, do­mi­na­cję rytmu i pow­ta­rzal­ność mo­ty­wów;
3. w fi­lo­zo­fii: kon­cep­cja, we­dług któ­rej poz­na­nie ogra­ni­czo­ne jest tym, co do­stęp­ne zmy­słom;
4. ogra­ni­cze­nie się do mi­ni­mum w za­kre­sie po­trzeb, ocze­ki­wań, dzia­łań


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogra­ni­cze­nie do mi­ni­mum wy­ma­gań, po­trzeb, dążeń etc.

 (1.2) filoz. kie­ru­nek za­cie­śnia­ją­cy gra­ni­ce poz­na­nia do tego, co jest do­stęp­ne zmy­słom i doś­wiad­cze­niu

 (1.3) szt. zob. mi­ni­mal art.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minimalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­ni­ma­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Minimalizować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zmi­ni­ma­li­zo­wać)

 (1.1) spro­wa­dzać do mi­ni­mum

 (1.2) in­form. zmniej­szać okno pro­gra­mu na ekra­nie tak, aby było wi­docz­ne tylko na pasku zadań


Źródła:

Wiktionary

Minimalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mi­ni­mal­ny


Źródła:

Wiktionary

Minimalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mi­ni­mal­ne; cecha tych, któ­rzy są mi­ni­mal­ni


Źródła:

Wiktionary

Minimalny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. bar­dzo mały, ogra­ni­czo­ny lub zbli­żo­ny do mi­ni­mum

 (1.2) naj­niż­szy z moż­li­wych lub do­pu­szczal­nych


Źródła:

Wiktionary

Minimalowy

→ mi­ni­mal


Patrz:minimal

Źródła:

SJP.pl

Minimapa

zmi­nia­tu­ry­zo­wa­na mapa


Mi­ni­ma­pa (także: radar lub mi­ni­ra­dar) – ele­ment in­ter­fej­su (HUD) gier kom­pu­te­ro­wych, naj­czę­ściej okrą­gły lub kwa­dra­to­wy, czę­sto umie­szczo­ny w rogu ekra­nu, ma­ją­cy za za­da­nie pomóc gra­czo­wi zo­rien­to­wać się w oto­cze­niu. Z re­gu­ły mi­ni­ma­pa zaj­mu­je nie­wiel­ki frag­ment ekra­nu (od pię­ciu do dzie­się­ciu pro­cent) i przed­sta­wia tylko naj­bliż­szy ob­szar.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minimarket

mały sklep sa­mo­ob­słu­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Minimenu

[czy­taj: minimenI] małe menu


Źródła:

SJP.pl

Minimetr

czuj­nik me­cha­nicz­ny sto­so­wa­ny do do­kład­nych po­mia­rów dłu­go­ści, poz­wa­la­ją­cy okre­ślić dłu­gość z do­kład­no­ścią do jed­ne­go mi­kro­me­tra


Źródła:

SJP.pl

Minimizer

[czy­taj: mi­ni­maj­zer] biu­sto­nosz zmniej­sza­ją­cy op­tycz­nie pier­si


Źródła:

SJP.pl

Minimonitor

mały mo­ni­tor


Źródła:

SJP.pl

Minimoog

Mi­ni­mo­og – elek­tro­nicz­ny in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy syn­te­za­to­rów, pro­du­ko­wa­ny od 1970 przez firmę Moog Music inc.. Wy­po­sa­żo­ny jest w 44-kla­wi­szo­wą kla­wia­tu­rę, trzy ge­ne­ra­to­ry drgań, filtr, wzmac­niacz oraz dwa ge­ne­ra­to­ry ob­wied­ni. Przy­sto­so­wa­ny jest do ge­ne­ro­wa­nia jed­ne­go głosu, któ­re­go pa­ra­me­try można re­gu­lo­wać ana­lo­go­wy­mi po­ten­cjo­me­tra­mi i prze­łącz­ni­ka­mi do­stęp­ny­mi na pa­ne­lu ste­row­ni­czym.


Źródła:

Wikipedia

Minimum

1. najm­niej­sza moż­li­wa lub wy­ma­ga­na ilość, war­tość;
2. w ma­te­ma­ty­ce: najm­niej­sza war­tość funk­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) najm­niej­sza moż­li­wa, nie­zbęd­na lub wy­ma­ga­na ilość, wiel­kość

 (1.2) mat. najm­niej­sza war­tość przyj­mo­wa­na przez daną funk­cję

przy­słó­wek

 (2.1) w po­łą­cze­niu z okre­śle­niem licz­by: co najm­niej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minio

1. czer­wo­ny pig­ment bę­dą­cy skład­ni­kiem farb an­ty­ko­ro­zyj­nych;
2. farba wzbo­ga­co­na o ten skład­nik


Źródła:

SJP.pl

Miniodtwarzacz

odt­wa­rzacz w wer­sji mini


Źródła:

SJP.pl

Miniogród

[czy­taj: mini-ogród] nie­wiel­ki ogród


Źródła:

SJP.pl

Minione

to, co było, prze­mi­nę­ło; przesz­łość


Mi­nio­ne – wspól­ny album pol­skiej pio­sen­kar­ki Anny Marii Jopek i ku­bań­skie­go pia­ni­sty - im­pro­wi­za­to­ra Gon­za­la Ru­bal­ca­by, wy­da­ny 3 lu­te­go 2017 przez Uni­ver­sal Music. Tytuł na­wią­zu­je do za­war­to­ści płyty, tj. przed­wo­jen­nych tang i boler z lat 30. XX wieku, które duet opra­co­wał we współ­czes­nej sty­li­sty­ce fu­sion, mie­szan­ce mu­zy­ki świa­ta i jazzu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minionek

po­stać z kre­sków­ki, żółty lu­dzik w oku­la­rach, ubra­ny w nie­bie­skie ogrod­nicz­ki


Źródła:

SJP.pl

Minionkowy

→ mi­nio­nek


Patrz:minionek

Źródła:

SJP.pl

Miniony

na­le­żą­cy do przesz­ło­ści; przesz­ły, dawny


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: minąć

przy­miot­nik

 (2.1) książk. taki, który minął, prze­szedł do przesz­ło­ści

 (2.2) książk. ubie­gły, po­przed­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miniopowiadanie

krót­kie, zwię­złe opo­wia­da­nie


Źródła:

SJP.pl

Miniosiedle

[czy­taj: mini-osied­le] nie­wiel­kie osied­le


Źródła:

SJP.pl

Miniować

po­kry­wać minią, an­ty­ko­ro­zyj­ną, czer­wo­ną farbą na bazie tlen­ku oło­wiu


Źródła:

SJP.pl

Miniowy

przy­miot­nik od: minia (tle­nek oło­wiu lub tle­nek że­la­zo­wy), np. kit mi­nio­wy, farba mi­nio­wa


Źródła:

SJP.pl

Minipal

rzad­ko: mały, cien­ki pal; mi­kro­pal, palik, kołek, tycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Minipalisada

krót­ka lub niska pa­li­sa­da


Źródła:

SJP.pl

Minipalnik

mały pal­nik


Źródła:

SJP.pl

Miniparasolka

mała pa­ra­sol­ka


Źródła:

SJP.pl

Minipark

mały park miej­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­wiel­ki park


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minipaństewko

ma­lut­kie pań­stwo


Źródła:

SJP.pl

Minipaństwo

pań­stwo obej­mu­ją­ce nie­wiel­ki ob­szar; mi­kro­pań­stwo, pań­stew­ko


Źródła:

SJP.pl

Minipizza

[czy­taj: mi­ni­pic­ca] mała pizza


Źródła:

SJP.pl

Miniplebiscyt

mały ple­bi­scyt


Źródła:

SJP.pl

Minipolanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bar­dzo mała po­la­na


Źródła:

Wiktionary

Minipoletko

nie­wiel­ki ob­szar grun­tu przez­na­czo­ny pod upra­wę


Źródła:

SJP.pl

Minipowieść

krót­ka po­wieść, dłuż­sze opo­wia­da­nie; mi­kro­po­wieść


Źródła:

SJP.pl

Minipralka

mała pral­ka


Źródła:

SJP.pl

Miniprotokół

mały pro­to­kół


Źródła:

SJP.pl

Miniprzedsiębiorstwo

nie­wiel­kie przed­się­bior­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miniprzedszkole

nie­wiel­ka pla­ców­ka wy­cho­waw­cza dla dzie­ci w wieku od trzech do sze­ściu lat, zaj­mu­ją­ca się dzieć­mi w cza­sie kiedy ich ro­dzi­ce są w pracy


Źródła:

SJP.pl

Miniprzewodnik

mały prze­wod­nik (książ­ka)


Źródła:

SJP.pl

Miniregion

nie­wiel­ki re­gion


Źródła:

SJP.pl

Minirentgen

nie­wiel­ki apa­rat ren­ge­now­ski


Źródła:

SJP.pl

Minisamochód

mały sa­mo­chód


Źródła:

SJP.pl

Minisatelita

1. mały sztucz­ny sa­te­li­ta;
2. krót­ka, pow­ta­rzal­na sek­wen­cja DNA


Źródła:

SJP.pl

Minischronisko

małe schro­ni­sko


Źródła:

SJP.pl

Miniseria

krót­ka seria


Źródła:

SJP.pl

Miniserial

se­rial ma­ją­cy kilka od­cin­ków


Mi­ni­se­rial (ang. "mi­ni­se­ries", "mini-se­ries") – ro­dzaj se­ria­lu te­le­wi­zyj­ne­go o nie­wiel­kiej licz­bie od­cin­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minishop

[czy­taj: mi­ni­szop] po­tocz­nie: mały sklep; mi­nis­klep


Źródła:

SJP.pl

Miniskansen

mały skan­sen


Źródła:

SJP.pl

Minispołeczeństwo

mała zbio­ro­wość, nie­wiel­ka grupa spo­łecz­na


Źródła:

SJP.pl

Minisputnik

sput­nik o ma­łych roz­mia­rach


Źródła:

SJP.pl

Minispódnica

bar­dzo krót­ka spód­nicz­ka; mi­ni­spód­nicz­ka, mi­niów­ka (po­tocz­nie), mi­nió­wa (po­tocz­nie), mini (po­tocz­nie)


Źródła:

SJP.pl

Minispódniczka

bar­dzo krót­ka spód­nicz­ka; mi­ni­spód­ni­ca, mi­niów­ka (po­tocz­nie), mi­nió­wa (po­tocz­nie), mini (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. spód­ni­ca okry­wa­ją­ca je­dy­nie uda lub ich część;


Mi­ni­spód­nicz­ka (po­tocz­nie "mini", "spód­nicz­ka mini", "mi­niów­ka", "mi­nió­wa") – ro­dzaj krót­kiej spód­ni­cy, zwy­kle dłu­go­ści do po­ło­wy uda lub nieco krót­sza.

Mi­ni­spód­nicz­ki no­si­ły już ko­bie­ty z az­ja­tyc­kie­go ludu Miao w śred­nio­wie­czu, a także spar­tań­skie dziew­czę­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minist.

skrót od: mi­ni­ster­stwo; min.


Źródła:

SJP.pl

Minister

1. wy­so­ki urzęd­nik pań­stwo­wy, który stoi na czele jed­ne­go z re­sor­tów ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej;
2. mi­ni­ster bez teki - czło­nek rządu, który nie kie­ru­je żad­nym re­sor­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) urzęd­nik bę­dą­cy człon­kiem rządu i kie­ru­ją­cy mi­ni­ster­stwem;

 (1.2) stpol. du­chow­ny pro­te­stanc­ki, pa­stor

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) mi­ni­ster (1.1) bę­dą­cy ko­bie­tą


Mi­ni­ster – jed­no­o­so­bo­wy na­czel­ny organ ad­mi­ni­stra­cji pu­blicz­nej, który jest człon­kiem rządu i kie­ru­je mi­ni­ster­stwem. Słowo mi­ni­ster po­cho­dzi od łac. "mi­ni­ster" – sługa, po­moc­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ministerialny

przy­miot­nik od: mi­ni­ster, mi­ni­ster­stwo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) adm. do­ty­czą­cy mi­ni­ster­stwa albo mi­ni­stra, zwią­za­ny z mi­ni­ster­stwem albo mi­ni­strem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ministeriat

daw­niej, rzad­ko: ogół mi­ni­strów lub przed­sta­wi­cie­li mi­ni­sterstw


Źródła:

SJP.pl

Ministeriał

przed­sta­wi­ciel śred­nio­wiecz­nej lud­no­ści pod­dań­czej, ist­nie­ją­cej w Eu­ro­pie od cza­sów ka­ro­liń­skich


Mi­ni­ste­riał (łac. "mi­ni­ste­ria­lis" "słu­żeb­ny" od "mi­ni­ster" "sługa") – w śred­nio­wiecz­nej Rze­szy Nie­miec­kiej – po­cząt­ko­wo nie­wol­ny urzęd­nik dwor­ski i czło­nek or­sza­ku moż­no­wład­cy, z cza­sem naj­czę­ściej uzy­sku­ją­cy wol­ność i prawo przy­na­leż­no­ści do stanu ry­cer­skie­go. Ry­ce­rze słu­żeb­ni, ina­czej "Dienst­le­u­te" lub "mi­ni­ste­ria­les", po­ja­wi­li się na po­cząt­ku XI wieku. Jako nie­wol­ni byli cał­ko­wi­cie za­leż­ni od moż­no­wład­cy, znaj­do­wa­li się na jego utrzy­ma­niu lub otrzy­my­wa­li zie­mię.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ministeriałowie

przed­sta­wi­ciel śred­nio­wiecz­nej lud­no­ści pod­dań­czej, ist­nie­ją­cej w Eu­ro­pie od cza­sów ka­ro­liń­skich


Źródła:

SJP.pl

Ministerium

prze­sta­rza­le (dziś także iro­nicz­nie) o mi­ni­ster­stwie


Źródła:

SJP.pl

Ministerka

1. człon­ki­ni rządu, kie­ru­ją­ca pra­ca­mi okre­ślo­ne­go mi­ni­ster­stwa; mi­ni­stra;
2. daw­niej: żona mi­ni­stra;
3. daw­niej: do­rad­czy­ni kró­lo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ko­bie­ta mi­ni­ster

 (1.2) daw. żona mi­ni­stra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ministerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ni­strem, do­ty­czą­cy mi­ni­stra


Źródła:

Wiktionary

Ministerstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) adm. urząd pań­stwo­wy, któ­re­go sze­fem jest mi­ni­ster;


Mi­ni­ster­stwo – urząd ad­mi­ni­stra­cji rzą­do­wej kie­ro­wa­ny przez mi­ni­stra od­po­wie­dzial­ne­go za wy­o­dręb­nio­ny dział ad­mi­ni­stra­cji rzą­do­wej.

W USA od­po­wied­ni­kiem pol­skich mi­ni­sterstw są de­par­ta­men­ty, po­dob­nie jest w Ka­na­dzie, Szwe­cji, Nor­we­gii, Szwaj­ca­rii i na Fi­li­pi­nach. Jako sy­no­nim mi­ni­ster­stwa funk­cjo­nu­je tra­dy­cyj­nie okre­śle­nie „re­sort”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ministra

1. wy­so­ki urzęd­nik pań­stwo­wy, który stoi na czele jed­ne­go z re­sor­tów ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej;
2. mi­ni­ster bez teki - czło­nek rządu, który nie kie­ru­je żad­nym re­sor­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ko­bie­ta kie­ru­ją­ca mi­ni­ster­stwem

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od mi­ni­ster


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ministrancki

do­ty­czą­cy mi­ni­stran­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ni­stran­tem, do­ty­czą­cy mi­ni­stran­ta

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do mi­ni­stran­ta, bę­dą­cy jego włas­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ministrant

w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: osoba po­ma­ga­ją­ca księ­dzu w czyn­no­ściach li­tur­gicz­nych pod­czas mszy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. chło­piec peł­nią­cy funk­cję po­moc­ni­ka ka­to­lic­kie­go pre­zbi­te­ra, głów­nie pod­czas spra­wo­wa­nia mszy;


Mi­ni­strant ( mi­ni­stra­re – słu­żyć, po­słu­gi­wać, po­ma­gać) – w ka­to­li­cyz­mie: osoba po­słu­gu­ją­ca w li­tur­gii, naj­czę­ściej w cza­sie spra­wo­wa­nia Eu­cha­ry­stii, a także na­bo­żeństw poza Mszą świę­tą. Nazwa obej­mu­je także kon­kret­ną funk­cję wy­ko­ny­wa­ną pod­czas li­tur­gii (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ministrantka

→ mi­ni­strant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. dziew­czy­na peł­nią­ca funk­cję po­moc­nicz­ki ka­to­lic­kie­go pre­zbi­te­ra, głów­nie pod­czas spra­wo­wa­nia li­tur­gii


Patrz:ministrant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ministrantura

zbiór li­tur­gicz­nych od­po­wie­dzi mi­ni­stran­ta pod­czas mszy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. słu­że­nie do mszy i na­bo­żeństw

 (1.2) rel. wie­dza obej­mu­ją­ca za­sa­dy mi­ni­stran­tu­ry (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ministrostwo

mi­ni­ster z żoną


Źródła:

SJP.pl

Ministrowa

po­tocz­nie: żona mi­ni­stra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. żona mi­ni­stra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ministrować

1. rzad­ko: być mi­ni­strem, peł­nić urząd mi­ni­stra;
2. daw­niej: słu­żyć do mszy


Źródła:

SJP.pl

Ministrowy

→ mi­ni­ster (daw­niej); mi­ni­strow­ski (daw­niej), mi­ni­ster­ski


Źródła:

SJP.pl

Ministrówna

daw­niej: żona mi­ni­stra


Źródła:

SJP.pl

Miniszczyt

nie­wiel­kie, krót­kie spot­ka­nie przy­wód­ców lub przed­sta­wi­cie­li państw


Źródła:

SJP.pl

Miniszlifierka

mała szli­fier­ka


Źródła:

SJP.pl

Minitargi

rzad­ko: wy­sta­wa hand­lo­wa o nie­wiel­kim za­się­gu i zna­cze­niu


Źródła:

SJP.pl

Minitenis

tenis na kor­cie o nie­wiel­kich wy­mia­rach


Źródła:

SJP.pl

Miniudar

[czy­taj: mini-udar] krót­kotr­wa­łe i prze­mi­ja­ją­ce wy­stą­pie­nie ob­ja­wów usz­ko­dze­nia mózgu, spo­wo­do­wa­ne za­bu­rze­nia­mi krą­że­nia móz­go­we­go; mi­kro­u­dar


Źródła:

SJP.pl

Minivan

[czy­taj: miniWAN] mały van (wan, sa­mo­chód przez­na­czo­ny do prze­wo­zu więk­szej licz­by pa­sa­że­rów); mi­ni­wan


Mi­ni­van lub MPV (ang. "multi-pur­po­se ve­hic­le") – typ nad­wo­zia wie­lo­za­da­nio­we­go sa­mo­cho­du oso­bo­we­go. Jest to zaz­wy­czaj nad­wo­zie jed­no­bry­ło­we, choć by­wa­ją wy­jąt­ki jak dwu­bry­ło­wy Chev­ro­let Uplan­der. Te sa­mo­cho­dy są pro­du­ko­wa­ne na pod­wo­ziach zwy­kłych sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, po­czy­na­jąc od au­to­seg­men­tu B do E. Głów­ne cechy tego typu nad­wo­zia to m.in.: prze­stron­ne i wy­so­kie nad­wo­zie, mo­du­ło­we wnę­trze, od 5 do 9 miejsc, oraz duża prze­strzeń ba­ga­żo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miniwakacje

krót­ki urlop lub przer­wa od co­dzien­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Miniwan

[czy­taj: miniWAN] mały wan (van, sa­mo­chód przez­na­czo­ny do prze­wo­zu więk­szej licz­by pa­sa­że­rów); mi­ni­van


Źródła:

SJP.pl

Miniwałek

mały wałek, np. ma­lar­ski, ku­chen­ny


Źródła:

SJP.pl

Miniwieża

mała wieża audio


Źródła:

SJP.pl

Miniwnętrze

nie­wiel­ki ob­szar wew­nątrz ja­kiejś bu­dow­li


Źródła:

SJP.pl

Miniwystęp

krót­ki wy­stęp na wąską skalę


Źródła:

SJP.pl

Minizainteresowanie

małe, zni­ko­me za­in­te­re­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Minizakład

nie­wiel­kie przed­się­bior­stwo, firma


Źródła:

SJP.pl

Minizespół

nie­wiel­ka grupa ludzi po­wią­za­na ze sobą okre­ślo­nym sto­sun­kiem


Źródła:

SJP.pl

Minizoo

nie­wiel­ki ogród zo­o­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Miniówa

po­tocz­nie: mi­ni­spód­nicz­ka (bar­dzo krót­ka spód­nicz­ka); mi­niów­ka, mini


Źródła:

SJP.pl

Miniówka

po­tocz­nie: mi­ni­spód­nicz­ka (bar­dzo krót­ka spód­nicz­ka); mi­nió­wa, mini


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kraw. mi­ni­spód­nicz­ka

 (1.2) pot. minia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minięcie

1. przejść, prze­je­chać, prze­le­cieć obok kogoś, cze­goś
2. (np. mło­dość, czas) upły­nąć, prze­mi­nąć
3. (np. o de­szczu, bólu) ustać, ustą­pić, wy­gas­nąć
4. minąć się:
a) przejść obok sie­bie
b) nie spot­kać się, roz­mi­nąć się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|minąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miniładowarka

mała ła­do­war­ka


Źródła:

SJP.pl

Miniłódź

mała łódź


Źródła:

SJP.pl

Miniżużel

od­mia­na żużla dla dzie­ci i mło­dzie­ży


Mi­ni­żu­żel, także "mi­ni­spe­ed­way" (ang. "youth spe­ed­way") – forma spor­tu żuż­lo­we­go dla mło­dzie­ży.

Star­tu­je się na mo­to­cy­klach o po­jem­no­ści 50, 80 i 125 cm³. Upra­wiać mi­ni­spe­ed­way mogą dzie­ci w wieku od 10 do 16 lat, które uzy­ska­ją li­cen­cję. Z roku na rok ta dy­scy­pli­na się roz­wi­ja.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miniżużlowy

→ mi­ni­żu­żel


Patrz:miniżużel

Źródła:

SJP.pl

Miniżłobek

nie­wiel­ka pla­ców­ka wy­cho­waw­cza dla dzie­ci w wieku do trzech lat


Źródła:

SJP.pl

Minjan

u żydów: nie­zbęd­na licz­ba osób do od­ma­wia­nia mod­lit­wy (co najm­niej dzie­się­ciu męż­czyzn)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. żyd. w ju­da­iz­mie: najm­niej­sza do­pu­szczal­na licz­ba męż­czyzn (tj. dzie­się­ciu), wy­ma­ga­na do od­by­cia ry­tu­a­łów re­li­gij­nych;


Min­jan, min­jen ( ‏מִנְיָן‎, "licz­ba") – w ju­da­iz­mie kwo­rum mod­li­tew­ne, wy­no­szą­ce dzie­się­ciu do­ro­słych męż­czyzn (tj. po bar mic­wie), wy­ma­ga­ne m.in. pod­czas mo­dłów w sy­na­go­dze, przy od­ma­wia­niu ka­di­szu oraz przy czy­ta­niu Tory.

W min­ja­nie prze­by­wa pod­czas mod­lit­wy Sze­chi­na, tak jak prze­by­wa­ła w Świą­ty­ni przed jej zbu­rze­niem. Ju­da­izm kon­ser­wa­tyw­ny, re­for­mo­wa­ny i re­kon­struk­cjo­ni­stycz­ny do­pu­szcza do min­ja­nu rów­nież ko­bie­ty. Niek­tó­re odła­my ju­da­iz­mu re­for­mo­wa­ne­go nie wy­ma­ga­ją min­ja­nu w ogóle.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minka

zdrob­nie­nie od: mina


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od mina

 (1.2) in­form. emo­ti­kon

 (1.3) przest. lub reg. gra­fit w ołów­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Minkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minna

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Minneapolis

[czy­taj: mini-Apo­lis] mia­sto w USA


Min­ne­a­po­lis (wy­mo­wa:) – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Min­ne­so­ta. Naj­więk­sze mia­sto tego stanu, po­ło­żo­ne nad Mis­si­si­pi. Na­zy­wa­ne jest „mia­stem je­zior”. Sto­li­ca hrab­stwa Hen­ne­pin. Mia­sto jest jed­nym z głów­nych miast ob­sza­ru me­tro­po­li­tal­ne­go Min­ne­a­po­lis-Saint Paul.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minnelli

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Minnesang

głów­na od­mia­na li­ry­ki upra­wia­nej w śred­nio­wie­czu na dwo­rach nie­miec­kich przez min­ne­sin­ge­rów


Min­ne­sang – prze­ka­zy­wa­na w for­mie pi­sem­nej i zry­tu­a­li­zo­wa­na forma mi­łos­nej li­ry­ki śpie­wa­nej, upra­wia­nej przez za­chod­nio­e­u­ro­pej­ską ary­sto­kra­cję, łącz­nie z ce­sa­rzem. Twór­cy i wy­ko­naw­cy tego ga­tun­ku znani są jako min­ne­sin­ge­rzy.

Na nie­miec­ko­ję­zycz­nych ob­sza­rach z min­ne­san­giem w ję­zy­ku śred­nio-wy­so­ko-nie­miec­kim mamy do czy­nie­nia do­pie­ro od około 1150 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minnesinger

[czy­taj: minez-inger] śred­nio­wiecz­ny nie­miec­ki wę­drow­ny poeta dwor­ski, two­rzą­cy i wy­ko­nu­ją­cy pie­śni mi­łos­ne, naj­czę­ściej do wtóru wioli albo harfy; mi­ne­zin­ger, mi­ne­sin­ger, mi­ne­zen­ger, maj­ster­sin­ger, maj­ste­rzen­ger, maj­ste­rzin­ger, me­i­ster­sin­ger


Źródła:

SJP.pl

Minnesocki

→ Min­ne­so­ta [czy­taj: mi­ne­sołc­ki]


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Min­ne­so­tą, do­ty­czą­cy Min­ne­so­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minnesota

[czy­taj: mi­ne­soł­ta] stan w USA


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;

 (1.2) geogr. hy­dron. rzeka w sta­nie Min­ne­so­ta (1.1), prawy do­pływ Mis­si­si­pi;


Min­ne­so­ta () – stan w pół­noc­nej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych, po­ło­żo­ny w re­gio­nie Mid­west, przy gra­ni­cy ka­na­dyj­skiej, nad Je­zio­rem Gór­nym. Zaj­mu­je ob­szar 225 163 km² (12. miej­sce pod wzglę­dem wiel­ko­ści), a za­miesz­ka­ny jest przez 5 706 494 osób (2020; 22. miej­sce pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minoderia

wdzię­cze­nie się, miz­drze­nie, zwy­kle w celu przy­po­do­ba­nia się komuś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. wdzię­cze­nie się, stro­je­nie min ma­ją­ce na celu przy­po­do­ba­nie się komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minoderyjność

wdzię­cze­nie się, miz­drze­nie, zwy­kle w celu przy­po­do­ba­nia się komuś; mi­no­de­ria


Źródła:

SJP.pl

Minoderyjny

miz­drzą­cy sie, wdzię­czą­cy


przy­miot­nik

 (1.1) wdzię­czą­cy się, czę­sto aby się komuś przy­po­do­bać; świad­czą­cy o takim za­cho­wa­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minodora

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Minoga

krę­go­wiec wodny po­dob­ny do wę­go­rza; minóg


Mi­no­ga – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Skała.

Sie­dzi­ba rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Na­ro­dze­nia Najś­więt­szej Maryi Panny w Mi­no­dzie.

Wieś była sie­dzi­bą gminy Mi­no­ga i gro­ma­dy Mi­no­ga. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minogi

ro­dzi­na wod­nych krę­gow­ców, przy­po­mi­na­ją­cych kształ­tem wę­go­rza


Źródła:

SJP.pl

Minogokształtne

o ce­chach mi­no­goksz­tałt­nych (rząd bez­żu­chwow­ców)


Mi­no­goksz­tałt­ne (Pe­tro­my­zon­ti­for­mes) – rząd pry­mi­tyw­nych zwie­rząt wod­nych za­li­cza­nych do bez­żu­chwow­ców z mo­no­ty­po­wej gro­ma­dy mi­no­gów (Pe­tro­my­zon­ti­da). Razem ze ślu­zi­ca­mi okre­śla­ne są nazwą krę­go­u­ste.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minogokształtny

o ce­chach mi­no­goksz­tałt­nych (rząd bez­żu­chwow­ców)


Źródła:

SJP.pl

Minogowate

ro­dzi­na krę­gow­ców smocz­ko­u­stych, bez­szczę­kow­ców, wy­stę­pu­ją­cych w wo­dach sło­nych i słod­kich


Mi­no­go­wa­te (Pe­tro­my­zon­ti­dae) – ro­dzi­na pry­mi­tyw­nych, ana­dro­micz­nych lub słod­ko­wod­nych, pa­so­żyt­ni­czych i nie­pa­so­żyt­ni­czych zwie­rząt wod­nych za­li­cza­nych do bez­żu­chwow­ców (Agnat­ha).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Minogowaty

o ce­chach mi­no­go­wa­tych (ro­dzi­na krę­gow­ców)


Źródła:

SJP.pl

Minojski

przy­miot­nik

 (1.1) hist. do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do cy­wi­li­za­cji pow­sta­łej w re­jo­nie Morza Egej­skie­go w okre­sie od 2600 do 1100 r. p.n.e.


Źródła:

Wiktionary

Minoksydyl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny przy le­cze­niu nad­ci­śnie­nia oraz ły­sie­nia an­dro­ge­no­we­go;


Mi­nok­sy­dyl ( mi­no­xi­di­lum) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na di­hy­dra­la­zy­ny bę­dą­ca le­kiem o dzia­ła­niu hi­po­ten­syj­nym oraz sty­mu­lu­ją­cym miesz­ki wło­so­we.

Mi­nok­sy­dyl sto­so­wa­ny był w cięż­kich przy­pad­kach nad­ci­śnie­nia tęt­ni­cze­go. Po­da­wa­ny do­ust­nie wpły­wa bez­poś­red­nio na mię­śnie gład­kie na­czyń krwio­no­śnych, po­wo­du­jąc ich roz­sze­rze­nie, ak­ty­wu­je ka­na­ły po­ta­so­we za­leż­ne od ATP i osła­bia dzia­ła­nie pod­no­szą­cych ci­śnie­nie amin ka­te­cho­lo­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Minolta

marka urzą­dzeń i firma


Źródła:

SJP.pl

Minomiot

mio­tacz min; moź­dzierz


Źródła:

SJP.pl

Minor

w al­ge­brze: wyz­nacz­nik ut­wo­rzo­ny z ele­men­tów znaj­du­ją­cych się w do­wol­nie wy­bra­nych ko­lum­nach i wier­szach ma­cie­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. wyz­nacz­nik ma­cie­rzy kwa­dra­to­wej pow­sta­łej z danej ma­cie­rzy przez skre­śle­nie pew­nej licz­by jej wier­szy i ko­lumn;


Minor – wyz­nacz­nik ma­cie­rzy kwa­dra­to­wej pow­sta­łej z danej ma­cie­rzy przez "skre­śle­nie" pew­nej licz­by jej wier­szy i ko­lumn. Minor głów­ny to wyz­nacz­nik ma­cie­rzy ut­wo­rzo­nej z ele­men­tów danej ma­cie­rzy, znaj­du­ją­cych się na prze­cię­ciu jej wier­szy i ko­lumn o rów­nych in­dek­sach. Minor głów­ny wio­dą­cy to wyz­nacz­nik ma­cie­rzy kwa­dra­to­wej ut­wo­rzo­nej z ele­men­tów danej ma­cie­rzy, znaj­du­ją­cych się na prze­cię­ciu jej po­cząt­ko­wych wier­szy i ko­lumn, za­czy­na­jąc od le­we­go gór­ne­go rogu tej ma­cie­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minoranta

w ma­te­ma­ty­ce: mi­no­ran­ta sze­re­gu - sze­reg, któ­re­go wy­ra­zy nie są więk­sze od od­po­wia­da­ją­cych im wy­ra­zów sze­re­gu da­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Minorat

prawo naj­młod­sze­go syna do dzie­dzi­cze­nia po ojcu


Źródła:

SJP.pl

Minoratowy

→ mi­no­rat


Patrz:minorat

Źródła:

SJP.pl

Minorka

kura z rasy kur hisz­pań­skich, odz­na­cza­ją­ca się dużą nie­śno­ścią


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa hisz­pań­ska na Morzu Śró­dziem­nym, druga co do wiel­ko­ści w ar­chi­pe­la­gu Ba­le­a­rów;


Mi­nor­ka (hiszp., katal. "Me­nor­ca") – wyspa hisz­pań­ska na Morzu Śró­dziem­nym, druga co do wiel­ko­ści w ar­chi­pe­la­gu Ba­le­a­rów. Dłu­gość to około 50 km, sze­ro­kość około 16 km, po­wierzch­nia 668 km². Za­miesz­ku­je ją około 92 000 miesz­kań­ców. Głów­nym mia­stem wyspy jest Mahón (katal. "Maó"), a naj­wyż­szym szczy­tem – El Toro.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minorkanin

miesz­ka­niec Mi­nor­ki (wyspy na Morzu Śró­dziem­nym)


Źródła:

SJP.pl

Minorkanka

miesz­kan­ka Mi­nor­ki (wyspy na Morzu Śró­dziem­nym)


Źródła:

SJP.pl

Minorkański

→ Mi­nor­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­nor­ką, do­ty­czą­cy Mi­nor­ki


Patrz:Minorka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minorki

kura z rasy kur hisz­pań­skich, odz­na­cza­ją­ca się dużą nie­śno­ścią


Źródła:

SJP.pl

Minorowość

1. cecha cze­goś opar­te­go na gamie z małą ter­cją mię­dzy pier­wszym a trze­cim stop­niem; mol­lo­wość;
2. cecha wy­ni­ka­ją­ca z przy­gnę­bie­nia i nie­chę­ci do dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Minorowy

1. smut­ny, płacz­li­wy;
2. bę­dą­cy w to­na­cji minor;
3. skala mi­no­ro­wa - skala, to­na­cja mo­lo­wa


przy­miot­nik

 (1.1) muz. wy­ko­ny­wa­ny lub uło­żo­ny w to­na­cji minor

 (1.2) książk. smut­ny, me­lan­cho­lij­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minoryci

ka­to­lic­ka wspól­no­ta za­kon­na za­ło­żo­na w 1209 przez św. Fran­cisz­ka z Asyżu; Zakon Braci Mniej­szych, fran­cisz­ka­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) po­tocz­na nazwa Za­ko­nu Braci Mniej­szych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minorycki

zwią­za­ny z za­ko­nem mi­no­ry­tów (fran­cisz­ka­nów); fran­cisz­kań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­no­ry­ta­mi, do­ty­czą­cy mi­no­ry­tów

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do mi­no­ry­tów, bę­dą­cy ich włas­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minoryta

czło­nek za­ko­nu fran­cisz­ka­nów; fran­cisz­ka­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. kośc. fran­cisz­ka­nin, czło­nek Za­ko­nu Braci Mniej­szych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minos

w mi­to­lo­gii grec­kiej: le­gen­dar­ny król Krety


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. król i pra­wo­daw­ca Krety; sę­dzia zmar­łych w Ha­de­sie; syn Zeusa i Eu­ro­py oraz brat Ra­da­man­ty­sa i Sar­pe­do­na; mąż Pa­zy­fae oraz oj­ciec Ariad­ny i Fedry;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (2.1) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 6239, od­kry­ta w 1989 r.;


Zo­bacz też: inne po­sta­cie o imie­niu „Minos”.

Minos (gr. Μίνως Mínōs, łac. Minos) – w mi­to­lo­gii grec­kiej król i pra­wo­daw­ca Krety, sę­dzia zmar­łych w Ha­de­sie, heros.

Ucho­dził za syna Zeusa i Eu­ro­py oraz za męża Pa­zy­fae. Był bra­tem Ra­da­man­ty­sa i Sar­pe­do­na, a także ojcem Ariad­ny, An­dro­ge­o­sa, Gla­u­ko­sa, De­u­ka­lio­na, Fedry, Akal­le i Ka­tre­u­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minotaur

mi­to­lo­gia grec­ka: pół byk, pół czło­wiek, syn Pa­zy­fae i byka ze­sła­ne­go przez Po­sej­do­na na Kretę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. pot­wór o ludz­kim ciele i gło­wie byka, syn Pa­zy­fae i byka przy­sła­ne­go przez Po­sej­do­na Mi­no­so­wi;


Mi­no­ta­ur ( Μινώταυρος Minṓtauros, Mi­no­ta­u­rus) – półz­wie­rzę­cy pot­wór kre­teń­ski, po­stać z mi­to­lo­gii grec­kiej.

Zaz­wy­czaj przed­sta­wia­ny jako czło­wiek z głową byka, nie­kie­dy w po­sta­ci isto­ty z tor­sem i głową czło­wie­ka, od pasa w dół zaś z cia­łem byka. Zro­dzo­ny ze związ­ku Pa­zy­fae, żony króla Krety – Mi­no­sa, i byka ze­sła­ne­go przez Po­sej­do­na. Minos obie­cał zło­żyć zwie­rzę w ofie­rze, kiedy jed­nak obiet­ni­cy nie do­trzy­mał, Po­sej­don zem­ścił się, spra­wia­jąc, że Pa­zy­fae za­pa­ła­ła do zwie­rzę­cia mi­ło­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minotaurzy

→ mi­no­ta­ur


Patrz:minotaur

Źródła:

SJP.pl

Minować

1. za­kła­dać ła­dun­ki wy­bu­cho­we; za­mi­no­wy­wać;
2. o owa­dach: wy­gry­zać ka­na­li­ki w ro­śli­nach;
3. daw­niej: ryć po­dziem­ne pod­ko­py;
4. gwa­ro­wo: robić miny, pysz­nić się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­mi­no­wać)

 (1.1) wojsk. pod­kła­dać miny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minowiec

sil­nie uz­bro­jo­ny okręt przez­na­czo­ny do sta­wia­nia min w morzu; sta­wiacz min


Źródła:

SJP.pl

Minowy

zwią­za­ny z mi­na­mi, głów­nie w związ­ku "pole mi­no­we"


przy­miot­nik

 (1.1) wojsk. ob­sia­ny mi­na­mi

 (1.2) wojsk. zwią­za­ny z mi­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minstrel

śred­nio­wiecz­ny, wę­drow­ny śpie­wak i re­cy­ta­tor po­ez­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. muz. śred­nio­wiecz­ny wę­drow­ny ar­ty­sta, który za­ba­wiał pu­blicz­ność śpie­wem, grą na in­stru­men­tach, re­cy­ta­cją po­ez­ji lub opo­wia­da­niem hi­sto­rii


Min­stre­le (ang. "min­strel", fr. "ménestrel") – po­pu­la­ry­za­to­rzy i wy­ko­naw­cy (śpie­wa­cy, re­cy­ta­to­rzy) po­ez­ji, dzia­ła­ją­cy w XIII–XIV w. w Eu­ro­pie Za­chod­niej. Prze­by­wa­li na dwo­rach lub wę­dro­wa­li z mia­sta do mia­sta. Wy­wo­dzi­li się z upra­wia­ją­cych sztu­kę po­e­tyc­ką tru­ba­du­rów albo spoś­ród za­wo­do­wych „za­ba­wia­czy” dwor­skich: graj­ków, śpie­wa­ków, żon­gle­rów, akro­ba­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minstrelka

→ min­strel


Patrz:minstrel

Źródła:

SJP.pl

Minta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mintaj

ryba z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych, o smacz­nym mię­sie; za­miesz­ku­je pół­noc­ne re­jo­ny Pa­cy­fi­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|The­ra­gra chal­co­gram­ma|ref=tak., ryba z pół­noc­ne­go Pa­cy­fi­ku, ma­so­wo odła­wia­na dla prze­my­słu spo­żyw­cze­go;


Min­taj, su­ke­to, rdza­wiec pa­cy­ficz­ny ("Gadus chal­co­gram­mus") – ga­tu­nek ryby dor­szoksz­tałt­nej z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych (Ga­di­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minucja

wier­szo­wa­na lub pro­za­tor­ska pa­ro­dia ka­len­da­rzy z prze­po­wied­nia­mi; ga­tu­nek li­te­ra­tu­ry so­wiz­drzal­skiej


Źródła:

SJP.pl

Minus

brak, man­ka­ment, wada


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. znak oz­na­cza­ją­cy odej­mo­wa­nie lub war­tość po­ni­żej zera;

 (1.2) eduk. znak przy oce­nie szkol­nej ob­ni­ża­ją­cy ją

 (1.3) ujem­na cecha cze­goś

spój­nik

 (2.1) oprócz, z wy­jąt­kiem

 (2.2) mat. odjąć (spój­nik sta­wia­ny mię­dzy od­jem­ną i od­jem­ni­kiem)

przy­miot­nik

 (3.1) mat. sta­wia­ny przed licz­ba­mi ujem­ny­mi i jako znak licz­by prze­ciw­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minusik

zdrob­nie­nie od: minus


Źródła:

SJP.pl

Minusińsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Kraju Kras­no­jar­skim, nad Je­ni­se­jem;


Mi­nu­sińsk ( Минусинск) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Kraju Kras­no­jar­skim, nad Je­ni­se­jem. Około 67 tys. miesz­kań­ców (2020).

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł elek­tro­tech­nicz­ny, spo­żyw­czy, odzie­żo­wy oraz me­blar­ski.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Minusiński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­nu­siń­skiem, do­ty­czą­cy Mi­nu­siń­ska


Źródła:

Wiktionary

Minuskuła

mała li­te­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ty­pogr. mała li­te­ra;


a…z

Mi­nu­sku­ła (mała li­te­ra, li­te­ra tek­sto­wa) – każda z ma­łych liter al­fa­be­tu. Prze­ci­wień­stwo ma­ju­sku­ły. Ma­ju­sku­ły wy­stę­pu­ją je­dy­nie w pis­mach dwu­sze­re­go­wych, jak cy­ry­li­ca, ła­cin­ka, al­fa­bet or­miań­ski czy grec­ki, a nie wy­stę­pu­ją w pis­mach jed­no­sze­re­go­wych, jak awe­styj­skie czy au­re­besh.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minuskułowy

→ mi­nu­sku­ła


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy for­mat mi­nu­sku­ły


Patrz:minuskuła

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minusować

śro­do­wi­sko­wo: oz­na­czać jakąś treść in­ter­ne­to­wą w celu po­ka­za­nia, że nie przy­pa­dła nam do gustu lub że się z nią nie zga­dza­my; dawać mi­nu­sa


Źródła:

SJP.pl

Minusowy

przy­miot­nik

 (1.1) ujem­ny


Źródła:

Wiktionary

Minut

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|mi­nu­ta.


Źródła:

Wiktionary

Minuta

1. jed­nost­ka czasu równa 1/60 go­dzi­ny; 60 se­kund;
2. jed­nost­ka kąta pła­skie­go równa 1/60 stop­nia;
3. prze­no­śnie: chwi­la, nie­wiel­ki od­ci­nek czasu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miar. jed­nost­ka czasu, równa 60 se­kun­dom (= sześć­dzie­się­ciu);

 (1.2) mat. jed­nost­ka kąta pła­skie­go równa 1/60 stop­nia (= jed­nej sześć­dzie­sią­tej); po­praw­nie mi­nu­ta ką­to­wa;

 (1.3) od­le­głość po­ko­ny­wa­na w ciągu mi­nu­ty (1.1)


Mi­nu­ta, skrót min (bez krop­ki) – le­gal­na jed­nost­ka czasu nie­na­le­żą­ca do ukła­du SI, równa 60 se­kun­dom. Wy­wo­dzi się z su­me­ryj­skie­go ukła­du miar. Ter­min mi­nu­ta po­cho­dzi z ła­ciń­skie­go wy­ra­że­nia "pars mi­nu­ta prima" - pier­wsza mała część lub ma­leń­ka cząst­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minutaż

wyz­na­czo­ny czas na wy­ko­na­nie ja­kiejś czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Minuteczka

zdrob­nie­nie od: mi­nut­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: mi­nu­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minutka

zdrob­nie­nie od: mi­nu­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: mi­nu­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minutki

zdrob­nie­nie od: mi­nu­ta


Źródła:

SJP.pl

Minutkę

zdrob­nie­nie od: mi­nu­ta


Źródła:

SJP.pl

Minutnik

1. urzą­dze­nie do od­mie­rza­nia krót­kich od­cin­ków czasu; timer;
2. wska­zów­ka ze­ga­ra po­ka­zu­ją­ca mi­nu­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wska­zów­ka ze­ga­ra po­ka­zu­ją­ca mi­nu­ty

 (1.2) cza­so­mierz z alar­mem, który od­mie­rza upływ minut


Mi­nut­nik – urzą­dze­nie do od­li­cza­nia czasu, sy­gna­li­zu­ją­ce – zaz­wy­czaj aku­stycz­nie, np. dzwon­kiem – upływ na­sta­wio­nej wcze­śniej licz­by minut. Wy­ko­rzy­sty­wa­ne m.in. w go­spo­dar­stwie do­mo­wym, np. w kuch­ni, gdzie ułat­wia do­pil­no­wa­nie pra­wi­dło­we­go czasu go­to­wa­nia po­traw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Minutowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy jedną mi­nu­tę

 (1.2) wska­zu­ją­cy mi­nu­ty


Źródła:

Wiktionary

Minóg

bez­szczę­ko­wiec, krą­gło­u­sty; przed­sta­wi­ciel grupy pier­wot­nych krę­gow­ców; mi­no­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. pry­mi­tyw­ne, po­dob­ne do wę­go­rza zwie­rzę z nad­gro­ma­dy bez­żu­chwow­ców, o dłu­gim ciele po­zba­wio­nym łusek i uzę­bio­nym ot­wo­rze gę­bo­wym bez szczę­ki, któ­re­go używa, by przy­sy­sać się do in­nych ryb i żywić się ich krwią;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Minąć

1. przejść, prze­je­chać, prze­le­cieć obok kogoś, cze­goś
2. (np. mło­dość, czas) upły­nąć, prze­mi­nąć
3. (np. o de­szczu, bólu) ustać, ustą­pić, wy­gas­nąć
4. minąć się:
a) przejść obok sie­bie
b) nie spot­kać się, roz­mi­nąć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. mijać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|mijać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny minąć się

 (2.1) przejść, prze­je­chać obok sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mioblast

jed­no­ją­dro­wa, nie­doj­rza­ła ko­mór­ka mię­śni


Mio­blast (łac. "my­o­bla­stus") – ko­mór­ka po­cho­dze­nia me­zo­der­mal­ne­go, bę­dą­ca bez­poś­red­nim pre­kur­so­rem ko­mó­rek mię­śnio­wych.

Mio­bla­sty wę­dru­ją pod­czas roz­wo­ju za­rod­ko­we­go z mię­śnio­wej czę­ści so­mi­tu (mio­tom) do za­wiąz­ków przysz­łych mię­śni, gdzie ule­ga­ją fuzji z ją­dra­mi po­ło­żo­ny­mi w re­jo­nie środ­ko­wym, two­rząc rur­ko­wa­te formy, tak zwane mio­tu­by, które róż­ni­cu­ją się we włó­kna mię­śnio­we. Z mio­bla­stów pow­sta­ją także ko­mór­ki tkan­ki tłu­szczo­wej bru­nat­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miocen

pier­wsza epoka młod­sze­go trze­cio­rzę­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. pier­wsza (star­sza) epoka ne­o­ge­nu;


Mio­cen (z μείων ‘mniej’ i καινός ‘nowy’) – naj­star­sza epoka ne­o­ge­nu. Czas prze­mian ge­o­lo­gicz­nych sko­ru­py ziem­skiej. Wy­pię­trze­nie no­wych łań­cu­chów gór­skich zmie­ni­ło cyr­ku­la­cję po­wie­trza i wód. Trwał od 23,03 mln do 5,333 mln lat temu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mioceński

przy­miot­nik

 (1.1) geol. do­ty­czą­cy mio­ce­nu, zwią­za­ny z mio­ce­nem, wy­stę­pu­ją­cy lub pow­sta­ły w mio­ce­nie


Źródła:

Wiktionary

Miocyt

pod­sta­wo­wa ko­mór­ka mię­śni gład­kich, o wrze­cio­no­wa­tym kształ­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. ko­mór­ka tkan­ki mię­śnio­wej, wy­spe­cja­li­zo­wa­na w kur­cze­niu się


Ko­mór­ka mię­śnio­wa, włó­kno mię­śnio­we, mio­cyt – wy­dłu­żo­ny, po­je­dyn­czy ele­ment struk­tu­ral­ny tkan­ki mię­śnio­wej. W ko­mór­kach na­błon­ko­wo-mię­śnio­wych i w tkan­ce mię­śnio­wej są to po­je­dyn­cze, wrze­cio­no­wa­te ko­mór­ki. W mię­śniach po­przecz­nie prąż­ko­wa­nych wy­stę­pu­je w for­mie cy­lin­drycz­nych, dłu­gich two­rów wie­lo­ją­dro­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miocytowy

→ mio­cyt


Patrz:miocyt

Źródła:

SJP.pl

Miodaczek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mio­do­ja­dów


Źródła:

SJP.pl

Miodarka

przy­rząd do od­wi­ro­wy­wa­nia miodu z pla­strów pszcze­lich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pszcz. urzą­dze­nie do po­zy­ski­wa­nia miodu z pla­ste­ra­stra


Mio­dar­ka (wi­rów­ka do miodu) – przy­rząd do wy­do­by­wa­nia miodu z pla­strów pszcze­lich pod dzia­ła­niem siły odś­rod­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miodeczek

zdrob­nie­nie od: mio­dek


Źródła:

SJP.pl

Miodek

zdrob­nie­nie od: miód; mio­dzik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: miód

 (1.2) zob. mio­dek tu­rec­ki.

 (1.3) zob. mio­dek ma­jo­wy.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miodla

miod­la in­dyj­ska - ga­tu­nek drze­wa z ro­dzi­ny miod­lo­wa­tych; melia in­dyj­ska


Źródła:

SJP.pl

Miodlowate

o ce­chach miod­lo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miodlowaty

o ce­chach miod­lo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miodnia

część ula, w któ­rej znaj­du­ją się głów­ne za­so­by miodu, pierz­gi i kitu pszcze­le­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pszcz. część gnia­zda ro­dzi­ny pszcze­lej z pla­ste­ra­stra­mi z mio­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodnik

gru­czo­ło­wy organ ro­ślin mio­do­daj­nych, wy­dzie­la­ją­cy nek­tar; nek­ta­rium


Miod­ni­ki, nek­tar­ni­ki ( nec­ta­ria, nec­ta­ry) – jedno- lub wie­lo­ko­mór­ko­we or­ga­ny gru­czo­ło­we ro­ślin wy­dzie­la­ją­ce nek­tar. Mają bar­dzo róż­no­rod­ną formę, mogą być nie­po­zor­ne lub oka­za­łe i barw­ne. Zlo­ka­li­zo­wa­ne zwy­kle w kwie­cie służą do wa­bie­nia zwie­rząt, głów­nie owa­dów, do­ko­nu­ją­cych za­py­le­nia. Ro­śli­ny wy­po­sa­żo­ne w miod­ni­ki i wyt­wa­rza­ją­ce nek­tar na­zy­wa­ne są ro­śli­na­mi mio­do­daj­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miodność

o grach kom­pu­te­ro­wych: sto­pień, w jakim gra ab­sor­bu­je, przy­cią­ga uwagę gra­cza; gry­wal­ność


Źródła:

SJP.pl

Miodny

1. bo­ga­ty w miód; mio­do­daj­ny;
2. o za­pa­chu: odu­rza­ją­co słod­ki


Źródła:

SJP.pl

Miododajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mio­do­daj­ne


Źródła:

Wiktionary

Miododajny

za­wie­ra­ją­cy miód, do­star­cza­ją­cy miodu; mio­do­rod­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bo­ga­ty w miód

 (1.2) bot. taki, który za­wie­ra nek­tar wy­ko­rzy­sty­wa­ny przez pszczo­ły do wyt­wa­rza­nia miodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodojad

mały ptak z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie, z rzędu wró­blo­wych, o ja­skra­wym upie­rze­niu i pę­dzel­ko­wa­to za­koń­czo­nym ję­zy­ku, ułat­wia­ją­cym mu zli­zy­wa­nie nek­ta­ru kwia­tów, ży­ją­cy w Au­stra­lii, na Nowej Gwi­nei i w po­łud­nio­wej Afry­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­lip­ha­gi­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodokwiat

Mio­dok­wiat ("Her­mi­nium" L.) – ro­dzaj bylin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Na­le­ży do niego w sze­ro­kim uję­ciu ok. 50 ga­tun­ków. W Pol­sce tylko jeden ga­tu­nek – mio­dok­wiat krzy­żo­wy, bę­dą­cy za­ra­zem ga­tun­kiem ty­po­wym ro­dza­ju. Przed­sta­wi­cie­le ro­dza­ju wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie (tylko jeden ga­tu­nek) oraz w po­łud­nio­wo-za­chod­niej, środ­ko­wej i wschod­niej Azji.


Źródła:

Wikipedia

Miodokwiatowe

ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu bo­dzisz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Miodokwiatowy

o ce­chach mio­dok­wia­to­wych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miodonośny

ob­fi­tu­ją­cy w miód; do­star­cza­ją­cy miodu


przy­miot­nik

 (1.1) do­star­cza­ją­cy miodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodopijek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mio­do­ja­dów


Źródła:

SJP.pl

Miodopitnia

miej­sce de­gu­sta­cji róż­nych ro­dza­jów miodu


Źródła:

SJP.pl

Miodopoik

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mio­do­ja­dów


Źródła:

SJP.pl

Miodopłynny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przest. przen. poet. niez­wy­kle miły i ser­decz­ny w tre­ści, mowie

 (1.2) daw. da­ją­cy miód


Źródła:

Wiktionary

Miodorodny

za­wie­ra­ją­cy miód, do­star­cza­ją­cy miodu; mio­do­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Miodosytnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce, w któ­rym syci się miód, wyt­wór­nia miodu pit­ne­go

 (1.2) lokal, w któ­rym po­da­je się miód pitny


Źródła:

Wiktionary

Miodosytnictwo

zawód mio­do­syt­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Miodosytnik

osoba trud­nią­ca się za­wo­do­wo sy­ce­niem miodu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wyt­wór­ca miodu pit­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodousty

mó­wią­cy ład­nie; mó­wią­cy same miłe i przy­jem­ne rze­czy; wy­mow­ny


przy­miot­nik

 (1.1) żart. lub iron. pra­wią­cy kom­ple­men­ty

 (1.2) żart. lub iron. mó­wią­cy ład­nie, elok­went­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodowar

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wyt­wór­ca miodu pit­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Miodować

na­kła­dać war­stwę miodu na włosy lub twarz w ce­lach oczy­szcza­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Miodowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miodownica

mio­dow­ni­ca sos­no­wa, mio­dow­ni­ca dę­bów­ka - ga­tun­ki mszyc z ro­dzi­ny mio­dow­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Miodownicowate

o ce­chach mio­dow­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na mszyc)


Mio­dow­ni­co­wa­te ("Lach­ni­dae") – ro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków rów­nos­krzy­dłych. Owady te mają ciało po­kry­te krót­ki­mi wło­ska­mi i krót­kie sy­fo­ny.

Mszy­ce z tej ro­dzi­ny są jed­no­dom­ne i ży­wo­rod­ne. Wyt­wa­rza­ją spadź, a szko­dy przez nie po­wo­do­wa­ne nie są duże.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miodownicowaty

o ce­chach mio­dow­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na mszyc)


Źródła:

SJP.pl

Miodowniczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: mio­dow­nik


Źródła:

Wiktionary

Miodownik

1. cia­sto na mio­dzie, ro­dzaj pier­ni­ka;
2. ro­śli­na z ro­dzi­ny war­go­wych, wy­dzie­la­ją­ca silny cy­try­no­wy za­pach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. cia­sto z do­dat­kiem miodu

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­lit­tis|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych;

 (1.3) bot. lud. żmi­jo­wiec zwy­czaj­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. ktoś, kto wy­pie­ka (lub sprze­da­je) pier­ni­ki z mio­dem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miodowody

ptak z rzędu łaź­ców


Mio­do­wo­dy (In­di­ca­to­ri­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu dzię­cio­ło­wych (Pi­ci­for­mes), obej­mu­ją­ca kil­ka­na­ście ga­tun­ków pta­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miodowość

→ mio­do­wy


Patrz:miodowy

Źródła:

SJP.pl

Miodowożółty

żółty o mio­do­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Miodowy

1. zwią­za­ny z mio­dem;
2. zro­bio­ny z miodu, ma­ją­cy smak, za­pach miodu;
3. ma­ją­cy kolor miodu, zło­ta­wy;
4. prze­no­śnie: miły;
5. mie­siąc mio­do­wy - pier­wszy mie­siąc po ślu­bie


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. spoż. do­ty­czą­cy miodu, za­wie­ra­ją­cy miód, zro­bio­ny z miodu

 (1.2) ma­ją­cy kolor zło­ta­wy, taki jak kolor miodu

 (1.3) przy­po­mi­na­ją­cy miód w smaku lub za­pa­chu

 (1.4) książk. przen. miły, słod­ki, przy­jem­ny, roz­kosz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodowód

ptak z rzędu łaź­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|In­di­ca­to­ri­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodoński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miodożer

ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych; ratel mio­do­żer­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. zob. ratel.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodożerny

ratel mio­do­żer­ny - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych; mio­do­żer


przy­miot­nik

 (1.1) zool. ży­wią­cy się mio­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mioducha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. wódka, na­lew­ka na mio­dzie


Źródła:

Wiktionary

Miodunka

ro­śli­na z ro­dzi­ny szorst­ko­list­nych, uży­wa­na w lecz­nict­wie


Zo­bacz też: mio­dun­ka (wódka).

Mio­dun­ka ("Pul­mo­na­ria" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych ("Bo­ra­gi­na­ce­ae"). Obej­mu­je 18 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na­tu­ral­nie na ob­sza­rze od Eu­ro­py po Azję Wschod­nią. W Pol­sce w sta­nie dzi­kim rosną czte­ry ga­tun­ki ro­dzi­me z tego ro­dza­ju: mio­dun­ka ćma "P.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miodunkowy

1. po­rob­ni­ca mio­dun­ko­wa - ga­tu­nek pszczo­ły z ro­dzi­ny po­rob­ni­co­wa­tych; po­rob­ni­ca wło­chat­ka;
2. → mio­dun­ka


Patrz:miodunka

Źródła:

SJP.pl

Mioduszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miodwa

miod­wa łą­ko­wa - ga­tu­nek pszczo­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. zob. mio­dun­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodziak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. prze­kła­da­ne cia­sto z kre­mem i mio­dem


Źródła:

Wiktionary

Miodziarz

osoba zaj­mu­ją­ca się pro­duk­cją lub po­zy­ski­wa­niem miodu; mio­dow­nik


Źródła:

SJP.pl

Miodzik

zdrob­nie­nie od: miód; mio­dek


Źródła:

SJP.pl

Miodzio

po­tocz­nie:
1. oce­nia­ny po­zy­tyw­nie; super, ek­stra;
2. świet­nie, zna­ko­mi­cie, nadz­wy­czaj­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: miód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miodówka

1. nazwa słod­kich ja­błek, gru­szek i wiśni;
2. owad, plusk­wiak rów­nos­krzy­dły z ro­dzi­ny mio­dów­ko­wa­tych;
3. re­gio­nal­nie: grzyb z ro­dzi­ny ma­śla­ko­wa­tych; ma­ślak pstry;
4. wódka na mio­dzie


Źródła:

SJP.pl

Miodówki

1. nazwa słod­kich ja­błek, gru­szek i wiśni;
2. owad, plusk­wiak rów­nos­krzy­dły z ro­dzi­ny mio­dów­ko­wa­tych;
3. re­gio­nal­nie: grzyb z ro­dzi­ny ma­śla­ko­wa­tych; ma­ślak pstry;
4. wódka na mio­dzie


Mio­dów­ki, ko­lisz­ki, psyl­le (Psyl­lo­i­dea) – li­czą­ca około 1500 ga­tun­ków na całym świe­cie na­dro­dzi­na owa­dów w obrę­bie plusk­wia­ków rów­nos­krzy­dłych, pier­sio­dzio­bych (Ster­norr­hyn­cha). Ko­lisz­ki są grupą po­krew­ną z mszy­ca­mi (Ap­hi­do­i­dea), mącz­li­ka­mi (Ale­y­ro­do­i­dea) i czerw­ca­mi (Coc­co­i­dea), z czego naj­bar­dziej po­dob­ne są mącz­li­kom. W nauce mio­dów­ki znane są bar­dziej jako ko­lisz­ki bądź psyl­le. W za­pi­sie ko­pal­nym znane są od jury.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miodówkowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków rów­nos­krzy­dłych


Źródła:

SJP.pl

Miodówkowaty

o ce­chach mio­dów­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Miofibryla

włó­kien­ko mię­śnio­we, fi­la­ment biał­ko­wy w po­sta­ci mi­ni­pa­łecz­ki


Źródła:

SJP.pl

Miogen

mie­sza­ni­na roz­pu­szczal­nych w wo­dzie bia­łek mię­śni z grupy al­bu­min


Źródła:

SJP.pl

Miogeniczny

→ mio­gen


Patrz:miogen

Źródła:

SJP.pl

Miogenny

→ mio­gen


Patrz:miogen

Źródła:

SJP.pl

Miogenowy

→ mio­gen


Patrz:miogen

Źródła:

SJP.pl

Mioglobina

he­mo­pro­te­i­na wy­stę­pu­ją­ca w mię­śniach, sta­no­wi zbior­nik tlenu


Mio­glo­bi­na (oz­na­cza­na rów­nież: Mb) – zło­żo­ne biał­ko glo­bu­lar­ne bio­rą­ce udział w ma­ga­zy­no­wa­niu tlenu w mię­śniach czer­wo­nych (po­przecz­nie prąż­ko­wa­nych). Jest po­je­dyn­czym łań­cu­chem biał­ko­wym, o masie czą­stecz­ko­wej 17053 Da, zbu­do­wa­nym ze 153 reszt ami­nok­wa­so­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miograf

urzą­dze­nie re­je­stru­ją­ce me­cha­nicz­ne zmia­ny w mię­śniach


Źródła:

SJP.pl

Miograficzny

→ mio­graf


Patrz:miograf

Źródła:

SJP.pl

Miogram

zapis od­po­wie­dzi me­cha­nicz­nej mię­śni na bodź­ce


Źródła:

SJP.pl

Mioklonia

mi­mo­wol­ne ruchy pow­sta­łe przez zmia­ny o róż­nym umiej­sco­wie­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. krót­kotr­wa­ły, nagły napad pa­dacz­ko­wy ob­ja­wia­ją­cy się rap­tow­nym skur­czem mię­śni;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miokloniczny

→ mio­klo­nia


Patrz:mioklonia

Źródła:

SJP.pl

Miolog

ana­tom ba­da­ją­cy mię­śnie


Źródła:

SJP.pl

Miologia

dział ana­to­mii, nauka o mię­śniach


Mio­lo­gia (gr. "my" ‘mię­sień’, logos ‘nauka’) – dział ana­to­mii, nauka o mię­śniach, ich struk­tu­rze, roz­mie­szcze­niu i funk­cjo­no­wa­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z mio­lo­gią, do­ty­czą­cy mio­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Miomer

część za­rod­ka krę­gow­ców; somit


Mio­mer – pod­sta­wo­wy, me­ta­me­rycz­ny od­ci­nek struk­tu­ral­no-czyn­no­ścio­wy mię­śnia zbu­do­wa­ny z mio­fi­bry­li. Mio­me­ry mogą być za­wiąz­ka­mi lub seg­men­ta­mi mię­śni. Mają około 2–3 μm sze­ro­ko­ści. Za­li­cza się do nich mio­to­my i so­mi­ty, a w mię­śniach prąż­ko­wa­nych – sar­ko­me­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mion

fun­da­men­tal­na cząst­ka ele­men­tar­na na­le­żą­ca do grupy lep­to­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. nietr­wa­ła cząst­ka ele­men­tar­na na­le­żą­ca do lep­to­nów, po­dob­na do elek­tro­nu, ale cięż­sza od niego;


Miony – nietr­wa­łe cząst­ki ele­men­tar­ne, na­le­żą­ce do lep­to­nów. Wy­stę­pu­ją w dwóch sta­nach ła­dun­ko­wych (bę­dą­cych wza­jem­nie an­ty­cząst­ka­mi) μ− i μ+. Oz­na­cza się je mi­nu­sku­łą grec­kiej li­te­ry my.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mionema

kurcz­li­we włó­kien­ko w ciele orzę­ska i gre­ga­ry­ny


Źródła:

SJP.pl

Mionium

atom eg­zo­tycz­ny zbu­do­wa­ny z an­ty­mio­nu i elek­tro­nu


Mio­nium (sym­bol Mu) – nazwa atomu eg­zo­tycz­ne­go zbu­do­wa­ne­go z an­ty­mio­nu (μ+) i or­bi­tu­ją­ce­go wokół niego elek­tro­nu (e–). Mio­nium struk­tu­rą przy­po­mi­na atom wo­do­ru; an­ty­mion, któ­re­go masa jest 207 razy więk­sza od elek­tro­nu, zaj­mu­je w nim miej­sce pro­to­nu. Ze wzglę­du na dużą róż­ni­cę mas czą­stek mio­nium przy­po­mi­na atom wo­do­ru także pod wzglę­dem ener­gii jo­ni­za­cji i pro­mie­nia atomu w mo­de­lu Bohra. Stan pod­sta­wo­wy mio­nium ma ener­gię -13,54 eV, bar­dzo bli­ską war­to­ści -13,64 eV dla wo­do­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mionowy

→ mion


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. zwią­za­ny z mio­na­mi, do­ty­czą­cy mio­nów


Patrz:mion

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miopatia

cho­ro­ba mię­śni o róż­nej pa­to­ge­ne­zie i prze­bie­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba po­le­ga­ją­ca na nie­pra­wi­dło­wym funk­cjo­no­wa­niu włó­kien mię­śnio­wych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miopatie

cho­ro­ba mię­śni o róż­nej pa­to­ge­ne­zie i prze­bie­gu


Mio­pa­tie (ze μυσ = mię­sień, πάθεια = cier­pie­nie) – grupa cho­rób mię­śni, w któ­rych włó­kna mię­śnio­we z róż­nych po­wo­dów nie funk­cjo­nu­ją pra­wi­dło­wo, czego ob­ja­wem jest osła­bie­nie mię­śni. Głów­na przy­czy­na tych cho­rób znaj­du­je się w mię­śniach, nie zaś ukła­dzie ner­wo­wym (ne­u­ro­pa­tia) lub innym ukła­dzie. Mio­pa­tie mogą ob­ja­wiać się rów­nież sztyw­no­ścią mię­śni lub ich skur­czem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miopatyczny

→ mio­pa­tia


Patrz:miopatia

Źródła:

SJP.pl

Miopia

wada wzro­ku po­le­ga­ją­ca na nie­wy­raź­nym wi­dze­niu od­da­lo­nych przed­mio­tów; krót­ko­widzt­wo, krót­kowz­rocz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wada wzro­ku, krót­kowz­rocz­ność;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miorka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. miar­ka


Źródła:

Wiktionary

Miot

1. po­tom­stwo ssa­ków po­cho­dzą­ce z jed­nej ciąży;
2. rzut, rzu­ce­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miotacz

1. czło­wiek pa­ra­ją­cy się mio­ta­niem
2. przed­miot słu­żą­cy do mio­ta­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. lek­ko­at­le­ta upra­wia­ją­cy pchnię­cie kulą, rzut dy­skiem lub rzut oszcze­pem

 (1.2) sport. za­wod­nik dru­ży­ny ba­se­bal­la bę­dą­cy na po­zy­cji, z któ­rej rzuca piłkę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) wojsk. broń, która wy­rzu­ca coś na więk­szy dy­stans, np. gra­na­ty, ogień, ka­mie­nie lub miny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miotaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. lek­ko­at­let­ka upra­wia­ją­ca pchnię­cie kulą, rzut dy­skiem lub rzut oszcze­pem


Źródła:

Wiktionary

Miotaczowy

→ mio­tacz


Patrz:miotacz

Źródła:

SJP.pl

Miotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mio­tać.


Źródła:

Wiktionary

Miotarka

ma­szy­na do sy­pa­nia pia­sku i drob­nych ka­mie­ni na pryz­my i wy­ro­bi­ska


Źródła:

SJP.pl

Miotać

1. rzu­cać, ci­skać;
2. trząść, rzu­cać czymś w różne stro­ny;
3. mio­tać się - wy­ko­ny­wać cha­o­tycz­ne, be­zład­ne ruchy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. miot­nąć)

 (1.1) mocno i da­le­ko rzu­cać

 (1.2) o uczu­ciach, zwła­szcza róż­no­rod­nych: sil­nie opa­no­wy­wać kogoś, wzbu­rzać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mio­tać się (dk. miot­nąć się)

 (2.1) rzu­cać się, wy­ko­ny­wać cha­o­tycz­ne ruchy na różne stro­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miotelny

mio­tło­wy; do­ty­czą­cy mio­tły, po­dob­ny do mio­tły


Źródła:

SJP.pl

Miotełka

zdrob­nie­nie od: mio­tła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: mio­tła

 (1.2) mała mio­tła

 (1.3) przy­rząd do oga­nia­nia się od much


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miotełkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy małą mio­tłę, po­dob­ny do małej mio­tły


Źródła:

SJP.pl

Miotełkowy

→ mio­teł­ka


Patrz:miotełka

Źródła:

SJP.pl

Miotk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miotlarz

osoba trud­nią­ca się wy­ro­bem lub sprze­da­żą mio­teł


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek zaj­mu­ją­cy się za­wo­do­wo wy­ro­bem bądź sprze­da­żą mio­teł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miotlasty

po­dob­ny do mio­tły, przy­po­mi­na­ją­cy mio­tłę; miet­la­sty; miet­li­sty


Źródła:

SJP.pl

Miotlisko

1. zgru­bie­nie od: mio­tła;
2. trzo­nek, na któ­rym osa­dzo­na jest mio­tła


Źródła:

SJP.pl

Miotnąć

1. rzu­cić czymś z dużą siłą; cis­nąć;
2. za­chwiać, za­ko­ły­sać, za­sza­mo­tać;
3. rzad­ko: miot­nąć się - za­chwiać się, za­ko­ły­sać się, za­sza­mo­tać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. mio­tać)

 (1.1) rzad. do­ko­na­ny od|mio­tać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny miot­nąć się (ndk. mio­tać się)

 (2.1) rzad. do­ko­na­ny od|mio­tać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miotom

część so­mi­tu sta­no­wią­ca za­czą­tek mię­śni szkie­le­to­wych


Mio­tom – część so­mi­tów, sta­no­wią­ca za­czą­tek mię­śni szkie­le­to­wych.

W każdy mio­tom wra­sta od­po­wied­ni ne­u­ro­mer, za­pew­nia­jąc mu uner­wie­nie. Uner­wie­nie to za­cho­wu­je się rów­nież i wów­czas, gdy mię­śnie prze­su­ną się da­le­ko od miejsc swo­je­go pier­wot­ne­go po­ło­że­nia.

Mio­to­my od­dzie­lo­ne są od sie­bie przez prze­gro­dy (mio­sep­ta) i zbu­do­wa­ne z mio­bla­stów ("my­o­bla­stus"), któ­rych licz­ba w pią­tym ty­god­niu życia za­rod­ko­we­go szyb­ko wzra­sta. W miarę wzro­stu mio­to­my dzie­lą się na:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miotomia

w me­dy­cy­nie: za­bieg prze­cię­cia mię­śnia lub usu­nię­cia jego czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Miotonia

skurcz to­nicz­ny mię­śnia


Źródła:

SJP.pl

Miotoniczny

→ mio­to­nia


Patrz:miotonia

Źródła:

SJP.pl

Miotła

kij z wło­sa­mi na końcu słu­żą­cy do sprzą­ta­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzę­dzie słu­żą­ce do za­mia­ta­nia, zaz­wy­czaj w po­sta­ci pęku rózg zwią­za­nych z jed­nej stro­ny i przy­mo­co­wa­nych do trzon­ka; sym­bol cza­row­ni­cy;

 (1.2) przen. coś przy­po­mi­na­ją­ce­go kształ­tem mio­tłę (1.1)

 (1.3) bot. zob. czar­cia mio­tła.

 (1.4) bot. zob. mio­tła zbo­żo­wa.

 (1.5) środ. in­form. upraw­nie­nia ad­mi­ni­stra­to­ra w por­ta­lu in­ter­ne­to­wym


Mio­tła – pro­ste na­rzę­dzie czy­szczą­ce słu­żą­ce do usu­wa­nia pyłu i śmie­ci z pła­skich po­wierzch­ni, prze­de wszyst­kim po­dłóg. Skła­da się z po­dłuż­nej, cy­lin­drycz­nej rącz­ki (sty­li­ska) i umie­szczo­ne­go na jej końcu apa­ra­tu czy­szczą­ce­go (w tra­dy­cyj­nych mio­tłach pęk rózeg). Daw­niej mio­tły po­wszech­nie uz­na­wa­no za pod­sta­wo­wy atry­but wiedźm i cza­row­nic. Ich rola jako na­rzę­dzi umoż­li­wia­ją­cych la­ta­nie oso­bom upra­wia­ją­cym czar­ną magię do dziś przetr­wa­ła w ba­śniach, le­gen­dach i pop­kul­tu­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miotło-Grabie

fraza rze­czow­ni­ko­wa, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ogrod. na­rzę­dzie sto­so­wa­ne w ogrod­nict­wie do gra­bie­nia liści, wy­ko­na­ne naj­czę­ściej ze sta­lo­wych prę­tów two­rzą­cych wach­larz dłu­gich sprę­ży­stych zębów


Źródła:

Wiktionary

Miotłowy

mio­tel­ny; do­ty­czą­cy mio­tły, po­dob­ny do mio­tły


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mio­tłą, do­ty­czą­cy mio­tły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mioza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nie­na­tu­ral­ne zwę­że­nie źre­ni­cy oka;


Mioza (łac. "mio­sis") – objaw me­dycz­ny okre­śla­ją­cy zwę­że­nie źre­ni­cy oka. Jest jed­nym z ob­ja­wów wcho­dzą­cych w skład ze­spo­łu Hor­ne­ra, wy­stę­pu­je też pod wpły­wem leków (opia­tów, pi­lo­kar­pi­ny) i w usz­ko­dze­niu mostu. W star­szym wieku zdol­ność źre­nic do roz­sze­rza­nia się w re­ak­cji na ciem­ność jest osła­bio­na lub znie­sio­na.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miozo

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (1.1) W. lp. od mioza


Źródła:

Wiktionary

Miozyn

jedno z bia­łek kurcz­li­wych włó­kie­nek mię­śnio­wych; mio­zy­na


Źródła:

SJP.pl

Miozyna

jedno z bia­łek kurcz­li­wych włó­kie­nek mię­śnio­wych; mio­zyn


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. biał­ko, które ge­ne­ru­je siłę pod­czas skur­czu mię­śni


Mio­zy­na – biał­ko wcho­dzą­ce w skład kurcz­li­wych włó­kien gru­bych w ko­mór­kach, zwła­szcza w mię­śniach. Bie­rze udział w kon­struk­cji sar­ko­me­ru skła­da­ją­ce­go się z włó­kien cien­kich (za­wie­ra­ją­cych ak­ty­nę), gru­bych i ela­sty­ny. Mio­fi­la­men­ty grube skła­da­ją się z czą­ste­czek mio­zy­ny, przy czym jedna po­je­dyn­cza czą­stecz­ka jest zróż­ni­co­wa­na na głowę i ogon.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miozynowy

→ mio­zy­na


Patrz:miozyna

Źródła:

SJP.pl

Mipora

ro­dzaj lek­kie­go ma­te­ria­łu izo­lu­ją­ce­go, sto­so­wa­ne­go do izo­la­cji ciepl­nej, np. chłod­ni, sa­mo­lo­tów; ipor­ka


Źródła:

SJP.pl

Mips

skrót od: Mil­lion In­struc­tions Per Se­cond, w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka po­mia­ru szyb­ko­ści pracy pro­ce­so­ra (mi­lion in­struk­cji na se­kun­dę)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mir

1. książ­ko­wo: duże uz­na­nie, sza­cu­nek, po­wa­ża­nie; re­spekt, re­we­ren­cja, esty­ma;
2. daw­niej: zgoda, pokój;
3. od po­cząt­ku XX wieku w Rosji:
a) te­ry­to­rial­na wspól­no­ta spo­łecz­na, po­zo­sta­łość wspól­no­ty ro­do­wej;
b) wspól­no­ta są­siedz­ka, wiej­ska lub gro­do­wa;
4. w daw­nym pra­wie pol­skim: nadz­wy­czaj­na ochro­na przyz­na­wa­na oso­bom (np. du­chow­nym, kup­com) lub okre­ślo­nym miej­scom (np. dwo­rom kró­lew­skim, ko­ścio­łom); ręka pań­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. polit. pokój (prze­ci­wień­stwo wojny)

 (1.2) przest. sza­cu­nek, po­wa­ża­nie

 (1.3) hist. praw. szcze­gól­na ochro­na, przyz­na­wa­na przez mo­nar­chę niek­tó­rym oso­bom lub miej­scom

 (1.4) hist. wspól­no­ta te­ry­to­rial­na u Sło­wian wschod­nich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mira

1. gu­mo­ży­wi­ca z drzew bal­sa­mo­wych; mirra; myrra;
2. ro­dzaj gwia­zdy zmien­nej pul­sa­cyj­nej dłu­go­o­kre­so­wej, o masie 2-3 razy więk­szej od masy Słoń­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) po­u­fa­ła forma żeń­skich imion Mi­ro­sła­wa

 (1.3) po­u­fa­ła forma żeń­skich imion Sła­wo­mi­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirabeau

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mirabela

mi­ra­bel­ka;
1. śliwa z ga­tun­ku lu­ba­szek, o ma­łych, okrą­głych, żół­tych owo­cach;
2. owoc tej śliwy; lu­basz­ka


Źródła:

SJP.pl

Mirabeliny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ra­be­li lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mirabelka

mi­ra­be­la;
1. śliwa z ga­tun­ku lu­ba­szek, o ma­łych, okrą­głych, żół­tych owo­cach;
2. owoc tej śliwy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ogrod. od­mia­na śliwy do­mo­wej o ma­łych żół­tych owo­cach;

 (1.2) ogrod. spoż. kulin. owoce śliwy mi­ra­bel­ki (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mirabelkowy

→ mi­ra­bel­ka


Patrz:mirabelka

Źródła:

SJP.pl

Mirabilit

mi­ne­rał, uwod­nio­ny siar­czan sodu; sól gla­u­ber­ska ro­dzi­ma


Mi­ra­bi­lit (sól gla­u­ber­ska) – mi­ne­rał z gro­ma­dy siar­cza­nów. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich, roz­po­wszech­nio­nych tylko w niek­tó­rych re­gio­nach Ziemi. Nazwa po­cho­dzi od "sal mi­ra­bi­le Gla­u­be­ri" = niez­wy­kła, cu­dow­na sól Gla­u­be­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirabilitowy

→ mi­ra­bi­lit


Patrz:mirabilit

Źródła:

SJP.pl

Mirachowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miracle

śred­nio­wiecz­ny dra­mat re­li­gij­ny przed­sta­wia­ją­cy cu­dow­ne wy­da­rze­nia z życia świę­tych i mę­czen­ni­ków; mi­rakl


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miracydium

Mi­ra­cy­dium, mi­ra­ci­dium, dzi­wa­deł­ko – pier­wsza larwa w cyklu ży­cio­wym przywr wnętrz­nia­ków.

Jest sta­dium wolno ży­ją­cym, by­tu­ją­cym w wo­dzie. Po­sia­da na­rzą­dy zmy­słów (np. oczy, po­dob­ne do oczu wir­ków) i gru­czoł pro­du­ku­ją­cy en­zy­my roz­pu­szcza­ją­ce tkan­ki ży­wi­cie­la.


Źródła:

Wikipedia

Mirador

w ar­chi­tek­tu­rze: bal­kon, wy­kusz, taras itp. z pię­knym wi­do­kiem


}}{{in­fo­box ta­be­la dodaj


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miradowo

Mi­ra­do­wo – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Zble­wo, na Po­je­zie­rzu Sta­ro­gardz­kim. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 22. W po­bli­żu Mi­ra­do­wa znaj­du­ją się je­zio­ra Gry­go­rek i Ra­duń­skie. Wieś ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Miradż

w is­la­mie: wnie­bow­stą­pie­nie Ma­ho­me­ta


Mi­radż ( ‏المعراج‎, trb. "al-mi­radż", trl. "al-mi'rāğ", dosł. „miej­sce wspię­cia się”, „dra­bi­na”, w prze­no­śni „wnie­bow­stą­pie­nie”) – druga część naj­waż­niej­sze­go ob­ja­wie­nia pro­ro­ka Ma­ho­me­ta. Pod­czas mi­ra­dżu ar­cha­nioł Dżi­bril opro­wa­dzał Ma­ho­me­ta po nie­bie, wy­ja­śnia­jąc mu sens wę­drów­ki duszy ludz­kiej przed obli­cze Stwór­cy po śmier­ci na ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirafiori

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (1.1) mot. wło­ski sa­mo­chód, model Fiata 131 w wer­sji sedan, pro­du­ko­wa­ny w la­tach sie­dem­dzie­sią­tych XX w.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mirage

[czy­taj: miraż] marka my­śliw­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirakl

śred­nio­wiecz­ny dra­mat re­li­gij­ny przed­sta­wia­ją­cy cu­dow­ne wy­da­rze­nia z życia świę­tych i mę­czen­ni­ków; mi­rac­le


Mi­rakl ( mi­rac­le – cud) – ga­tu­nek dra­ma­tu uksz­tał­to­wa­ny w XII wieku. W sce­nicz­nych obra­zach uka­zu­je on wy­da­rze­nia z życia mę­czen­ni­ków i świę­tych, wy­su­wa­jąc na plan pier­wszy cu­dow­ne wy­da­rze­nia i bo­skie in­ter­wen­cje w losy po­sta­ci. Przed­sta­wie­nia te mogły być opar­te na apo­kry­fach i opo­wia­dać o cu­dach Matki Bo­skiej po­ma­ga­ją­cej lu­dziom. Ga­tu­nek szcze­gól­nie po­pu­lar­ny w póź­nym śred­nio­wie­czu we Fran­cji, w Niem­czech, Ni­der­lan­dach, An­glii i Hisz­pa­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miraklowy

→ mi­rakl


Patrz:mirakl

Źródła:

SJP.pl

Mirakowo

Mi­ra­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Chełm­ża, nad je­zio­ra­mi Chełm­żyń­skim i Gro­dzień­skim.


Źródła:

Wikipedia

Mirakulina

gli­ko­pro­te­i­na zmie­nia­ją­ca smak kwa­śny na słod­ki, obec­na w owo­cach syn­se­pa­la słod­kie­go (afry­kań­ski krzew)


Mi­ra­ku­li­na – gli­ko­pro­te­i­na obec­na w owo­cach syn­se­pa­la słod­kie­go, ro­śli­ny ros­ną­cej w Afry­ce Za­chod­niej.

Biał­ko ma zdol­ność do zmia­ny od­czu­wa­ne­go smaku z kwa­śne­go na słod­ki. Efekt zwią­za­ny jest z wpły­wem na re­cep­to­ry smaku. Od­czu­wa­nie sło­dy­czy za­leż­ne jest od stę­że­nia gli­ko­pro­te­i­ny oraz pH rozt­wo­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miralux

urzą­dze­nie spraw­dza­ją­ce ja­kość wy­ro­bów odzie­żo­wych (np. spu­szczo­ne oczka, nie­sta­ran­nie zszy­te szwy itp.)


Źródła:

SJP.pl

Miranda

nie­gnio­tą­ca się tka­ni­na ze sztucz­ne­go włó­kna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) astr. jeden z księ­ży­ców Urana;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirandola

Mi­ran­do­la – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Emi­lia-Ro­ma­nia, w pro­win­cji Mo­de­na.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ły 21 482 osoby, 156,8 os./km².

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Mi­ran­do­la.


Źródła:

Wikipedia

Mirandyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mia­stem Mi­ran­da do Douro (mia­sto w pół­noc­no-wschod­niej Por­tu­ga­lii)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język mi­ran­dyj­ski;


Źródła:

Wiktionary

Mirandziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ran­dy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miras

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zgrub. imię|pol­ski|m. Mi­ro­sław


Źródła:

Wiktionary

Miraż

1. zja­wi­sko op­tycz­ne po­le­ga­ją­ce na tym, że przed­mio­ty od­da­lo­ne stają się wi­docz­ne na sku­tek róż­ne­go za­ła­my­wa­nia się świa­tła w nie­rów­no na­grza­nych war­stwach po­wie­trza; fa­ta­mor­ga­na;
2. ma­mi­dło, uro­je­nie, złu­dze­nie;
3. po­tocz­nie: nie­zi­szczal­ne ma­rze­nie, ułuda


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. zob. fa­ta­mor­ga­na.;

 (1.2) książk. przen. coś nie­zi­szczal­ne­go, złud­ne­go; po­zo­ry cze­goś


Miraż, fa­ta­mor­ga­na – zja­wi­sko pow­sta­nia po­zor­ne­go obra­zu od­le­głe­go przed­mio­tu w wy­ni­ku róż­nych współ­czyn­ni­ków za­ła­ma­nia świa­tła w war­stwach po­wie­trza o róż­nej tem­pe­ra­tu­rze, a co za tym idzie, gę­sto­ści. Po­cząt­ko­wo fa­ta­mor­ga­ną na­zy­wa­no mi­ra­że po­ja­wia­ją­ce się w Cie­śni­nie Me­syń­skiej, gdzie są one na­je­fek­tow­niej­sze. W Pol­sce po­ja­wia­ją się na Pu­sty­ni Błę­dow­skiej oraz na Wy­ży­nie Ślą­skiej. Mi­ra­że dzie­lą się na 2 ro­dza­je – miraż dolny i górny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mircen

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy wę­glo­wo­do­rów nie­na­sy­co­nych, skład­nik olej­ków ete­rycz­nych


Mir­cen (β-myr­cen) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy wę­glo­wo­dó­rów nie­na­sy­co­nych po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, na­le­żą­cy do mo­no­ter­pe­nów i sta­no­wi skład­nik wielu olej­ków ete­rycz­nych. Po­sia­da silne włas­no­ści za­pa­cho­we.

Wy­stę­pu­je czę­sto u ro­ślin ta­kich jak sosna, kmi­nek, wa­wrzyn, koper, ko­no­pie, szał­wia, estra­gon, imbir.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mircik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mirt


Źródła:

Wiktionary

Mircze

wieś w Pol­sce


Mir­cze ( Мірче) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Mir­cze. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 844.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mir­cze. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirecki

przy­miot­nik od: Mir­cze (wieś w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mireczek

zdrob­nie­nie od: Mi­ro­sła­wa (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Mi­ro­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mireczka

zdrob­nie­nie od: Mi­ro­sła­wa (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Mireille

[czy­taj: miREJ] fran­cu­skie imię żeń­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirek

mirka bie­szczadz­ka, mirka al­pej­ska - ga­tun­ki owa­dów pro­stos­krzy­dłych z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Mi­ro­sław


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirela

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Mi­re­la, Mi­rel­la – imię żeń­skie, po­cho­dzą­ce z dia­lek­tu pro­wan­sal­skie­go ję­zy­ka ok­sy­tań­skie­go, od imie­nia "Mirèio". Zo­sta­ło ono użyte po raz pier­wszy w jed­nym z po­e­ma­tów przez poetę Frédérica Mi­stra­la, który wy­wiódł "Mirèio" praw­do­po­dob­nie od słowa "mirar", w dia­lek­cie pro­wan­sal­skim oz­na­cza­ją­ce­go „po­dzi­wia­na” (z łac. "mi­ra­re" „po­dzi­wiać”). Mi­re­la może także sta­no­wić skró­ce­nie wło­skie­go imie­nia "Mi­ra­bel­la".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mireliny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­re­li lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mirella

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Mirewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miri

Miri – mia­sto w Ma­lez­ji, na pół­noc­nym wy­brze­żu Bor­neo, w sta­nie Sa­ra­wak. Około 239,6 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Miriada

1. grec­ki li­czeb­nik głów­ny, oz­na­cza­ją­cy licz­bę 10 000;
2. niez­li­czo­na ilość, ogrom­na licz­ba, mnó­stwo; mi­ria­dy, mul­tum, mro­wie, za­trzę­sie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. dzie­sięć ty­się­cy

 (1.2) książk. ogrom­na ilość cze­goś


Mi­ria­da (μῡριάς, dop. μῡριάδος) – grec­ki li­czeb­nik głów­ny, oz­na­cza­ją­cy licz­bę 10 000.

W licz­bie mno­giej uży­wa­ny do wska­za­nia bar­dzo dużej licz­by, nie­po­li­czal­nej ilo­ści, np. mi­ria­dy gwiazd, ludzi, zwie­rząt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miriady

niez­li­czo­na ilość, ogrom­na licz­ba, mnó­stwo; mi­ria­da, mul­tum, mro­wie, za­trzę­sie­nie


Źródła:

SJP.pl

Miriagram

jed­nost­ka masy równa 10 ty­sią­com gra­mów


Źródła:

SJP.pl

Mirialitr

jed­nost­ka ob­ję­to­ści równa 10 ty­sią­com li­trów


Źródła:

SJP.pl

Miriam

pse­u­do­nim li­te­rac­ki Ze­no­na Przes­myc­kie­go (1861-1944) - poety, tłu­ma­cza i kry­ty­ka li­te­rac­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miriametr

jed­nost­ka dłu­go­ści równa 10 ty­sią­com me­trów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. rzad. jed­nost­ka dłu­go­ści równa dzie­się­ciu ty­sią­com me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mirinda

marka na­po­jów ga­zo­wa­nych


Mi­rin­da – ga­zo­wa­ny napój pro­du­ko­wa­ny przez kon­cern PepsiCo o smaku po­ma­rań­czo­wym, ar­bu­zo­wym, man­da­ryn­ko­wym, czer­wo­nej po­ma­rań­czy, a kie­dyś rów­nież ana­na­so­wym, któ­re­go pro­duk­cja roz­po­czę­ła się w Hisz­pa­nii. Nazwa na­po­ju po­cho­dzi z ję­zy­ka espe­ran­to, w któ­rym oz­na­cza „prze­dziw­ny, go­dzien po­dzi­wu, cu­dow­ny”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirisława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Mirka

mirka bie­szczadz­ka, mirka al­pej­ska - ga­tun­ki owa­dów pro­stos­krzy­dłych z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od imie­nia żeń­skie­go: Mi­ro­sła­wa


Mirka – wieś w Pa­le­sty­nie, w mu­ha­fa­zie Dża­nin. We­dług da­nych Pa­le­styń­skie­go Cen­tral­ne­go Biura Sta­ty­stycz­ne­go w 2016 roku li­czy­ła 2002 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirko

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: Mirka


Źródła:

Wiktionary

Mirkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mirkowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mirkowie

Mirek z żoną


Źródła:

SJP.pl

Mirkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mirkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Mirka


Źródła:

Wiktionary

Mirliton

pry­mi­tyw­ny in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy mem­bra­no­fo­nów dę­tych, w po­sta­ci drew­nia­nej, me­ta­lo­wej lub kar­to­no­wej rurki, zam­knię­tej z jed­nej stro­ny cien­ką mem­bra­ną, na­da­ją­cy gło­so­wi znieksz­tał­co­ne, no­so­we brzmie­nie przy śpie­wie mor­mo­ran­do; kazoo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. dęty in­stru­ment per­ku­syj­ny w po­sta­ci drew­nia­nej lub me­ta­lo­wej rurki z mem­bra­ną;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mirmekofilia

współ­ży­cie sta­wo­no­gów z mrów­ka­mi lub sym­bio­za ro­ślin z mrów­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Mirmidoński

prze­sta­rza­le: ma­lut­ki, ka­rzeł­ko­wa­ty


przy­miot­nik

 (1.1) daw. ka­rzeł­ko­wa­ty, ma­lut­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mirmillo

typ gla­dia­to­ra z pro­stym mie­czem, dużą tar­czą i cha­rak­te­ry­stycz­nym heł­mem; mur­mil­lo


Źródła:

SJP.pl

Mirnie

przy­słó­wek

 (1.1) daw. przysł. od: mirny


Źródła:

Wiktionary

Mirnik

ro­śli­na z ro­dzi­ny oso­czy­no­wa­tych; bal­sa­mo­drzew


Źródła:

SJP.pl

Mirny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. spo­koj­ny, zgod­ny, cichy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mirobalana

garb­nik otrzy­my­wa­ny z owo­ców drzew ros­ną­cych na Pół­wy­spie In­dyj­skim i na Cej­lo­nie; my­ro­ba­la­na


Źródła:

SJP.pl

Mirobalanowy

→ mi­ro­ba­la­na


Patrz:mirobalana

Źródła:

SJP.pl

Mirochna

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Mirochniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­roch­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mirocin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mirogniew

imię mę­skie


Mi­ro­gniew – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Miro-" ("pokój, spo­kój, dobro") oraz "-gniew". Mogło oz­na­czać: "ten, który uśmie­rza gniew".

Imię wy­stę­po­wa­ło od 1218 roku. W XXI wieku nie wy­stę­pu­je w pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych re­je­stru PESEL, wśród in­for­ma­cji do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirogniewa

imię żeń­skie


Mi­ro­gnie­wa – imię żeń­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go - żeń­ska forma imie­nia Mi­ro­gniew. Zna­cze­nie imie­nia: "pokój i gniew". W for­mie żeń­skiej imię nie­no­to­wa­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirogniewiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ro­gnie­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mirogniewostwo

Mi­ro­gniew z mał­żon­ką; Mi­ro­gnie­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Mirogniewowie

Mi­ro­gniew z mał­żon­ką; Mi­ro­gnie­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mirogniewowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ro­gnie­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mirohład

utwór po­e­tyc­ki zło­żo­ny z wy­my­ślo­nych wy­ra­zów


Źródła:

SJP.pl

Miron

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Miron ("Myron") – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "myron" oz­na­cza­ją­ce­go „wonny ole­jek, pach­ni­dło”.

Miron imie­ni­ny ob­cho­dzi 8 sierp­nia, 17 sierp­nia, 30 sierp­nia i 10 grud­nia. Żeń­skim od­po­wied­ni­kiem jest imię Mi­ro­na.

W Pol­sce imię rzad­kie, o ros­ną­cej po­pu­lar­no­ści, które w 1994 roku no­si­ło 1513 męż­czyzn. W marcu 2001 roku od­no­to­wa­no 1691 osób. W 2022 roku no­si­ło je 1861 męż­czyzn (294. miej­sce w gru­pie imion mę­skich).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirona

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Miron


Mi­ro­na – żeń­ski od­po­wied­nik po­cho­dzą­ce­go z ję­zy­ka grec­kie­go imie­nia Miron.

W Pol­sce uży­wa­ne rzad­ko. Od lat 30. XX wieku po kil­ka­dzie­siąt nadań na de­ka­dę. W marcu 2001 roku no­si­ły je 329 Polki. Wiek XXI przy­niósł ten­den­cję ma­le­ją­cą. W stycz­niu 2025 r. w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 251 ko­biet o imie­niu Mi­ro­na na­da­nym jako imię pier­wsze.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mironieg

dawne imię żeń­skie


Mi­ro­nieg – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Miro-" (pra­sło­wiań­skie "mirъ" „pokój”, po­rów­naj "mir", "mier" „pokój, bez­pie­czeń­stwo, przy­jaźń”) i "-nieg" (pra­sło­wiań­skie "něga" „roz­kosz”). Moż­li­we rów­nież, że nazwa po­cho­dzi od Mi­ro­nek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mironiega

dawne imię żeń­skie


Mi­ro­nie­ga – żeń­ska forma imie­nia Mi­ro­nieg. W tej for­mie imię nie­no­to­wa­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich.

Mi­ro­nie­ga imie­ni­ny ob­cho­dzi 19 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mironiuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mironostwo

Miron z mał­żon­ką; Mi­ro­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Mironowa

naz­wi­sko, np. Maria Iwa­now­na Mi­ro­no­wa, bo­ha­ter­ka "Córki ka­pi­ta­na" Alek­san­dra Pusz­ki­na


Źródła:

SJP.pl

Mironowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mironowie

Miron z mał­żon­ką; Mi­ro­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mironowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Mi­ro­nów­ki


Źródła:

Wiktionary

Mironowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ro­na lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Mi­ro­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mironówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. mia­sto w Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ki­jow­skim.


Mi­ro­nów­ka ( Миронівка, trb. "My­ro­niw­ka") – mia­sto na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie ki­jow­skim, w re­jo­nie obu­chow­skim. Do 2020 roku sie­dzi­ba władz re­jo­nu mi­ro­now­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mirosz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miroszowice

Mi­ro­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­biń­skim, w gmi­nie Lubin.


Źródła:

Wikipedia

Mirosław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Mi­ro­sła­wa


Mi­ro­sław – sło­wiań­skie imię mę­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirosława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Mi­ro­sław


Mi­ro­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Miro-" ("pokój", "spo­kój", "dobro") oraz "-sława" ("sława"). Mogło oz­na­czać "ta, która sławi pokój". W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne od 1222 roku. Ana­gram tego imie­nia też jest żeń­skim imie­niem – Sła­wo­mi­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirosławczanin

miesz­ka­niec Mi­ro­sław­ca (mia­sta w Pol­sce); Mi­ro­sła­wia­nin


Źródła:

SJP.pl

Mirosławczanka

miesz­kan­ka Mi­ro­sław­ca (mia­sta w Pol­sce); Mi­ro­sła­wian­ka


Źródła:

SJP.pl

Mirosławianin

miesz­ka­niec Mi­ro­sław­ca (mia­sta w Pol­sce); Mi­ro­sław­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Mirosławianka

miesz­kan­ka Mi­ro­sław­ca (mia­sta w Pol­sce); Mi­ro­sław­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Mirosławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mirosławiec

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mi­ro­sła­wiec (daw­niej "Fryd­ląd Mar­chij­ski", niem. "Märkisch Fried­land") – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie wa­łec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mi­ro­sła­wiec. Po­ło­żo­ne na Po­je­zie­rzu Po­łud­nio­wo­po­mor­skim, na pół­noc od Je­zio­ra Ko­sia­ko­wo i na wschód od rzeki Ko­ryt­ni­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirosławiecki

przy­miot­nik od: Mi­ro­sła­wiec


Źródła:

SJP.pl

Mirosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ro­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mirosławostwo

Mi­ro­sław z mał­żon­ką; Mi­ro­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Mirosławowie

Mi­ro­sław z mał­żon­ką; Mi­ro­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mirosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ro­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Mirosławski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mirotki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mirowe

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. po­da­rek na oko­licz­ność za­war­te­go miru, ukła­du


Źródła:

Wiktionary

Mirowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mirowski

przy­miot­nik od: Mi­ro­wo, Mi­ro­wo Duże, Mirów, Mirów Nowy, Mirów Stary


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­ro­wem, do­ty­czą­cy Mi­ro­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mirowy

przy­miot­nik

 (1.1) daw. przym. od: mir


Źródła:

Wiktionary

Mirończuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miroński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mirra

gu­mo­ży­wi­ca z drzew bal­sa­mo­wych; mira; myrra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. farm. kos­met. ży­wi­ca o przy­jem­nym za­pa­chu, gorz­kim, ko­rzen­nym smaku otrzy­my­wa­na z drzew i krze­wów z ro­dza­ju bal­sa­mo­wiec;


Mirra, mira – wonna ży­wi­ca otrzy­my­wa­na z drzew i krze­wów na­le­żą­cych do ro­dza­ju bal­sa­mo­wiec ("Com­mip­ho­ra"). Uważa się, że naj­lep­sza po­cho­dzi z bal­sa­mow­ca mirry ("Com­mip­ho­ra abys­si­ni­ca"), moż­li­we jest jed­nak uzy­ski­wa­nie jej rów­nież z in­nych ga­tun­ków bal­sa­mow­ca, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirror

w in­for­ma­ty­ce:
1. ser­wer, na któ­rym znaj­du­je się kopia czę­ści lub ca­ło­ści za­so­bów in­ne­go ser­we­ra, uży­wa­ny w celu od­cią­że­nia ser­we­rów wła­ści­wych lub jako kopia bez­pie­czeń­stwa; ser­wer lu­strza­ny;
2. zapis za­so­bów na wię­cej niż jed­nym no­śni­ku da­nych w celu zmniej­sze­nia ry­zy­ka ich utra­ty lub szyb­sze­go do­stę­pu


Mir­ror ( lu­stro) – kopia stro­ny in­ter­ne­to­wej lub in­nych za­so­bów (np. bazy da­nych lub pli­ków udo­stęp­nia­nych przez FTP).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirrowy

→ mirra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mirrą, do­ty­czą­cy mirry, za­wie­ra­ją­cy mirrę


Patrz:mirra

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mirsk

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mirsk ( Frie­de­berg/Queis) – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, na Dol­nym Ślą­sku, na po­gra­ni­czu z Gór­ny­mi Łu­ży­ca­mi, w po­wie­cie lwó­wec­kim, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim (w la­tach 1975–1998 w je­le­nio­gór­skim, wcze­śniej we wroc­ław­skim), sie­dzi­ba gminy Mirsk, nad rzeką Kwisą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirski

→ Mirsk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Mirsk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirszczanin

miesz­ka­niec Mir­ska (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mirszczanka

miesz­kan­ka Mir­ska (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Mirt

zi­mo­zie­lo­ny krzew po­cho­dze­nia śró­dziem­no­mor­skie­go; mirta (re­gio­nal­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Myr­tus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin krze­wia­stych z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju mirt (1.1)


Mirt ("Myr­tus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych. Obej­mu­je tylko dwa ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go (na wscho­dzie się­ga­ją­ce po Pa­ki­stan, na po­łud­niu po Etio­pię), daw­niej za­li­cza­no tu wiele ga­tun­ków two­rzą­cych współ­cze­śnie osob­ne ro­dza­je, wy­stę­pu­ją­ce m.in. w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej i Nowej Ze­lan­dii. Ro­śli­ny te rosną w na­tu­rze w su­chych for­ma­cjach za­ro­ślo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirta

re­gio­nal­nie: mirt (krzew lub drze­wo z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych)


Źródła:

SJP.pl

Mirtowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych o skó­rza­stych li­ściach, wy­stę­pu­ją­ca głów­nie w kra­jach tro­pi­kal­nych


Mir­to­wa­te ("Myr­ta­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu mir­tow­ców. Obej­mu­je około 140 ro­dza­jów sku­pia­ją­cych około 5,8 ty­sią­ca ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie tro­pi­kal­nej – w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej, w Afry­ce sub­sa­ha­ryj­skiej, w Azji po­łud­nio­wej i wschod­niej oraz w Au­stra­lii i na wy­spach Pa­cy­fi­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirtowaty

o ce­chach mir­to­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Mirtowce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Myr­ta­les|Rchb.|ref=tak., rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych z kladu ró­żo­wych;


Mir­tow­ce ("Myr­ta­les" Rchb.) – rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych z kladu ró­żo­wych. Za­li­cza­nych tu 9 ro­dzin obej­mu­je 380 ro­dza­jów z ponad 13 ty­sią­ca­mi ga­tun­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mirtowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z kladu ró­żo­wych


Źródła:

SJP.pl

Mirtowy

→ mirt


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1)  zwią­za­ny z mir­tem, do­ty­czą­cy mirtu

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) taki jak mirt, ma­ją­cy cechy mirtu


Patrz:mirt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miruna

ryba z ro­dzi­ny mor­szczu­ko­wa­tych, o wy­dłu­żo­nym ciele po­kry­tym drob­ny­mi łu­ska­mi cy­klo­i­dal­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Mirunga

naj­więk­szy przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny fok, za­miesz­ku­ją­cy ob­sza­ry po­lar­ne; słoń mor­ski


Mi­run­ga ("Mi­ro­un­ga"), po­tocz­nie słoń mor­ski – ro­dzaj dra­pież­nych ssa­ków z ro­dzi­ny fo­ko­wa­tych (Pho­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirusia

zdrob­nie­nie od: Mi­ro­sław (imię mę­skie); Mirek


Źródła:

SJP.pl

Miruś

zdrob­nie­nie od: Mi­ro­sław (imię mę­skie); Mirek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m., zdrob­nie­nie od Mi­ro­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miryce

Mi­ry­ce – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Skórcz. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 231. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mirystylowy

al­ko­hol mi­ry­sty­lo­wy - skład­nik kom­po­zy­cji za­pa­cho­wej uży­wa­ny w prze­my­śle kos­me­tycz­nym


Źródła:

SJP.pl

Mirystynowy

kwas mi­ry­sty­no­wy - na­sy­co­ny kwas tłu­szczo­wy wy­stę­pu­ją­cy w oleju pal­mo­wym


Źródła:

SJP.pl

Mirza

[czy­taj: mir-za] tytuł wodza per­skie­go lub ta­tar­skie­go, uży­wa­ny także w sto­sun­ku do uczo­nych i urzęd­ni­ków; murza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wódz, ksią­żę ta­tar­ski; per­ski i tu­rec­ki tytuł ho­no­ro­wy, np. uczo­nych (umie­szcza­ny przed naz­wi­skiem) lub ksią­żę­cy (wtedy po naz­wi­sku);

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. ro­dzaj mał­pia­tek z ro­dzi­ny le­mur­ko­wa­tych;


Mirza [wym. "mir-za"], murza [wym. "mur-za"] po­cząt­ko­wo: 'wódz', 'ksią­żę', na­stęp­nie tytuł ho­no­ro­wy uży­wa­ny w kra­jach is­la­mu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirzec

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim;


Mi­rzec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­ra­cho­wic­kim, w gmi­nie Mi­rzec, któ­rej jest sie­dzi­bą.

Ad­mi­ni­stra­cyj­nie na te­re­nie wsi Mi­rzec i jej daw­nych czę­ści ut­wo­rzo­no dwa so­łect­wa "Mi­rzec I" i "Mi­rzec II". W 2024 so­łect­wa te li­czy­ły od­po­wied­nio 1317 i 914 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mirzecki

przy­miot­nik od: Mi­rzec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. do­ty­czą­cy Mirca, zwią­za­ny z Mir­cem, po­cho­dzą­cy z Mirca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mirzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mirów

1. książ­ko­wo: duże uz­na­nie, sza­cu­nek, po­wa­ża­nie; re­spekt, re­we­ren­cja, esty­ma;
2. daw­niej: zgoda, pokój;
3. od po­cząt­ku XX wieku w Rosji:
a) te­ry­to­rial­na wspól­no­ta spo­łecz­na, po­zo­sta­łość wspól­no­ty ro­do­wej;
b) wspól­no­ta są­siedz­ka, wiej­ska lub gro­do­wa;
4. w daw­nym pra­wie pol­skim: nadz­wy­czaj­na ochro­na przyz­na­wa­na oso­bom (np. du­chow­nym, kup­com) lub okre­ślo­nym miej­scom (np. dwo­rom kró­lew­skim, ko­ścio­łom); ręka pań­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mirówek

Mi­ró­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie szy­dło­wiec­kim, w gmi­nie Mirów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Matki Bo­skiej Czę­sto­chow­skiej w Mi­ro­wie Sta­rym.


Źródła:

Wikipedia

Mis

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. od: misa


Źródła:

Wiktionary

Misa

1. duża miska
2. o czymś przy­po­mi­na­ją­cym to na­czy­nie, zwła­szcza z kształ­tu za­głę­bie­nia
3. dolna część gara wiel­kie­go pieca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duża miska, pła­skie, ot­war­te na­czy­nie z kra­wę­dzia­mi unie­sio­ny­mi do góry; także za­war­tość tego na­czy­nia

 (1.2) za­głę­bie­nie o kształ­cie przy­po­mi­na­ją­cym misę (1.1)

 (1.3) techn. część wiel­kie­go pieca, dolna część gara


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miscela

rozt­wór tłu­szczu w roz­pu­szczal­ni­ku or­ga­nicz­nym, otrzy­my­wa­ny jako pro­dukt przej­ścio­wy pod­czas ek­strak­cji tłu­szczów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. spoż. rozt­wór tłu­szczów w roz­pu­szczal­ni­ku or­ga­nicz­nym, pro­dukt przej­ścio­wy w przet­wór­stwie m.in. ole­jów ro­ślin­nych;


Mi­sce­la – rozt­wór tłu­szczów w roz­pu­szczal­ni­ku or­ga­nicz­nym bę­dą­cy pro­duk­tem przej­ścio­wym otrzy­my­wa­nym w pro­ce­sach ek­strak­cji tłu­szczów za­rów­no z ma­te­ria­łów ro­ślin­nych, jak i zwie­rzę­cych. Ter­min sto­so­wa­ny jest głów­nie w przet­wór­stwie ole­jów ro­ślin­nych, w któ­rym jako roz­pu­szczal­ni­ka używa się zaz­wy­czaj hek­sa­nu. Uzy­ska­na mi­sce­la pod­le­ga dal­szym pro­ce­som, prze­de wszyst­kim de­sty­la­cji w celu od­dzie­le­nia tłu­szczów od roz­pu­szczal­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miscellanea

[czy­taj: mi­se­lej­nia] zbiór tek­stów o róż­no­rod­nej te­ma­ty­ce i róż­nych au­to­rów; roz­ma­i­to­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) liter. zbiór róż­nych tek­stów, ut­wo­rów, ksią­żek róż­nych au­to­rów

 (1.2) liter. ko­lum­na z krót­ki­mi no­tat­ka­mi z róż­nych dzie­dzin w cza­so­pi­śmie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miscellaneum

[czy­taj: mi­se­lej­nium] książ­ka za­wie­ra­ją­ca tek­sty o róż­no­rod­nej te­ma­ty­ce


Źródła:

SJP.pl

Mischling

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. obraź. mie­sza­niec ra­so­wy, osoba ma­ją­ca ży­dow­skich przod­ków; okre­śle­nie uży­wa­ne w pro­pa­gan­dzie, te­o­rii ra­so­wej i pra­wie na­zi­stow­skim w Niem­czech;


Misch­ling (z niem. mie­sza­niec półkr­wi, „mie­sza­niec”, „kun­del”, „hy­bry­da”) – nie­miec­kie okre­śle­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne głów­nie do opisu zwie­rząt pow­sta­łych przez skrzy­żo­wa­nie ras. Nie­miec­cy na­zi­ści w usta­wach no­rym­ber­skich z 1935 r. okre­śla­li tym sło­wem Niem­ców ma­ją­cych w swoim drze­wie ge­ne­a­lo­gicz­nym osoby uz­na­ne za Żydów. Wpro­wa­dzo­no dwie ka­te­go­rie ra­so­we:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miseczka

1. mała miska; za­war­tość tego na­czy­nia; przed­miot przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem to na­czy­nie
2. zdrew­nia­ła osło­na ota­cza­ją­ca owoce niek­tó­rych ro­ślin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: miska

 (1.2) mała miska

 (1.3) za­war­tość mi­secz­ki (1.1-2)

 (1.4) coś, co kształ­tem przy­po­mi­na mi­secz­kę (1.2)

 (1.5) każda z dwóch czę­ści sta­ni­ka osła­nia­ją­ca pierś

 (1.6) jeden z ustan­da­ry­zo­wa­nych roz­mia­rów mi­secz­ki (1.5)

 (1.7) bot. zdrew­nia­ła osło­na niek­tó­rych owo­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miseczkowaty

ma­ją­cy kształt mi­secz­ki; wklę­sły


Źródła:

SJP.pl

Miseczkowy

→ mi­secz­ka


Patrz:miseczka

Źródła:

SJP.pl

Miseczniak

grzyb na­le­żą­cy do gro­ma­dy grzy­bów wor­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Miseczniaki

klasa grzy­bów na­le­żą­ca do gro­ma­dy grzy­bów wor­ko­wych


Mi­secz­nia­ki ("Le­ca­no­ro­my­ce­tes" O.E. Erikss. & Winka) – klasa wor­kow­ców ("Asco­my­co­ta"), któ­rej typem no­men­kla­to­rycz­nym jest "Le­ca­no­ra" (mi­secz­ni­ca).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misecznicowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu mi­secz­ni­cow­ców


Mi­secz­ni­co­wa­te ("Le­ca­no­ra­ce­ae" Körb.) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu mi­secz­ni­cow­ców ("Le­ca­no­ra­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misecznicowaty

o ce­chach mi­secz­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Misecznicowce

rząd grzy­bów w kla­sie mi­secz­nia­ków


Mi­secz­ni­cow­ce ("Le­ca­no­ra­les" Nannf.) – rząd grzy­bów znaj­du­ją­cy się w kla­sie mi­secz­nia­ków ("Le­ca­no­ro­my­ce­tes").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misecznik

plusk­wiak, szkod­nik drzew i krze­wów li­ścia­stych


Mi­secz­nik dwu­gu­zek ("Le­ca­nium bi­tu­ber­cu­la­tum Targ.") – plusk­wiak rów­nos­krzy­dły ("Ho­mop­te­ra") z ro­dzi­ny mi­secz­ni­ko­wa­tych ("Le­ca­nii­dae"). Wy­stę­pu­je głów­nie na ja­bło­ni, gru­szy i głogu. Jest łatwy do odróż­nie­nia od in­nych mi­secz­ni­ków, po­nie­waż na grzbie­cie tarcz­ki znaj­du­ją się dwa więk­sze i dwa mniej­sze guzy; tarcz­ki in­nych mi­secz­ni­ków są gład­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misecznikowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków


Źródła:

SJP.pl

Misecznikowaty

o ce­chach mi­secz­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Miserere

z ła­ci­ny: zmi­łuj się


Źródła:

SJP.pl

Misgendering

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. społ. forma dy­skry­mi­na­cji i prze­mo­cy słow­nej wobec osób transpł­cio­wych lub nie­bi­nar­nych, po­le­ga­ją­ca na sto­so­wa­niu form gra­ma­tycz­nych in­nych niż ich toż­sa­mość płcio­wa


Źródła:

Wiktionary

Misgenderować

[czy­taj: mis­dżen­de­ro­wać] śro­do­wi­sko­wo: nie­po­praw­nie iden­ty­fi­ko­wać płeć osoby trans­sek­su­al­nej lub transpł­cio­wej, np. przez uży­cie nie­pra­wi­dło­we­go za­im­ka


Źródła:

SJP.pl

Misha

Misha, właśc. Mi­cha­e­la Paľová (ur. 6 marca 1975 w Mi­cha­lo­vach) – sło­wac­ka pio­sen­kar­ka i kom­po­zy­tor­ka.


Źródła:

Wikipedia

Misi

do­ty­czą­cy misia; mi­sio­wy


Źródła:

SJP.pl

Misia

do­ty­czą­cy misia; mi­sio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Mi­cha­li­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misiaczek

zdrob­nie­nie od: miś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: miś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misiak

miś; po­tocz­nie:
1. za­baw­ka dzie­cię­ca wy­o­bra­ża­ją­ca niedź­wiad­ka;
2. niedź­wiedź lub niedź­wia­dek;
3. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. niedź­wiedź lub niedź­wia­dek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misiarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misiaszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misie-Patysie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) neol. liter. dzie­cię­ca gra to­wa­rzy­ska o li­te­rac­kiej pro­we­nien­cji, po­le­ga­ją­ca na umie­jęt­nym zrzu­ca­niu pa­ty­ka z mostu tak, aby wy­pły­nął z dru­giej stro­ny jako pier­wszy;


Misie-pa­ty­sie / Ku­bu­sio­we pa­tycz­ki / Prztycz­ki-Pa­tycz­ki (ang. "Po­oh­sticks") – gra, którą opi­sał A.A. Milne w książ­ce "Chat­ka Pu­chat­ka" (jako wy­my­ślo­ną przez Ku­bu­sia Pu­chat­ka).

W misie-pa­ty­sie może grać do­wol­na licz­ba uczest­ni­ków. Po­le­ga ona na wy­rzu­ca­niu jed­no­cze­śnie pa­ty­ków z jed­nej stro­ny mostu (z tej stro­ny, po któ­rej woda wpły­wa pod most), a na­stęp­nie spraw­dza­niu, czyj patyk pier­wszy wy­pły­nie z dru­giej stro­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Misiejuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misiek

pie­szczot­li­wie o niedź­wie­dziu lub plu­szo­wej ma­skot­ce; misio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zob. miś.

 (1.2) żart. środ. mot. sa­mo­chód marki Mit­su­bis­hi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) środ. zo­o­techn. osoba zaj­mu­ją­ca się ka­stra­cją zwie­rząt

 (2.2) środ. so­cjo­klet kie­row­ców cię­ża­ró­wek po­li­cjant

 (2.3) osoba uko­cha­na

 (2.4) męż­czyz­na z moc­nym owło­sie­niem ciała

 (2.5) męż­czyz­na o kor­pu­lent­nych kształ­tach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Misi


Źródła:

Wiktionary

Misio

pie­szczot­li­wie o niedź­wie­dziu lub plu­szo­wej ma­skot­ce; mi­siek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pieszcz. zdrobn. od: miś (o zwie­rzę­ciu)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pieszcz. zdrobn. od: miś (o męż­czyź­nie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misiorek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misiowaty

pie­szczot­li­wie: przy­po­mi­na­ją­cy futro niedź­wie­dzia


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy misia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misiowiec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misiowy

→ miś


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy misia


Patrz:miś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misiu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. zdrobn. niedź­wiedź lub niedź­wia­dek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. żart. o tęgim, czę­sto po­wol­nym męż­czyź­nie, chłop­cu

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) W. lp. od: miś

 (3.2) W. lp. od: misio


Źródła:

Wiktionary

Misiuch

ek­spre­syw­nie: miś; mi­siak, mi­siek, misio, mi­siąt­ko, mi­sią­tecz­ko, mi­siuk, mi­siu­lek, mi­siu­le­niek


Źródła:

SJP.pl

Misiuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misiula

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; mi­siu­nia, misia


Źródła:

SJP.pl

Misiulek

ek­spre­syw­nie: miś; mi­siak, mi­siek, misio, mi­siąt­ko, mi­sią­tecz­ko, mi­siuk, mi­siuch, mi­siu­le­niek


Źródła:

SJP.pl

Misiuleniek

ek­spre­syw­nie: miś; mi­siak, mi­siek, misio, mi­siąt­ko, mi­sią­tecz­ko, mi­siuk, mi­siu­lek, mi­siuch


Źródła:

SJP.pl

Misiunia

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; mi­siu­la, misia


Źródła:

SJP.pl

Misiura

hełm z bla­chy i siat­ki me­ta­lo­wej opa­da­ją­cej na kark i ra­mio­na, uży­wa­ny w Pol­sce przez lekką i pół­cięż­ką jazdę od XVI do XVIII wieku; mi­siur­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. wojsk. ro­dzaj hełmu z bla­chy z siat­ką me­ta­lo­wą opa­da­ją­cą na kark i ra­mio­na, który był uży­wa­ny przez pol­ską jazdę lekką i pół­cięż­ką od XVI do XVIII wieku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misiurek

hełm z bla­chy i siat­ki me­ta­lo­wej opa­da­ją­cej na kark i ra­mio­na, uży­wa­ny w Pol­sce przez lekką i pół­cięż­ką jazdę od XVI do XVIII wieku; mi­siu­ra


Źródła:

SJP.pl

Misiurka

hełm z bla­chy i siat­ki me­ta­lo­wej opa­da­ją­cej na kark i ra­mio­na, uży­wa­ny w Pol­sce przez lekką i pół­cięż­ką jazdę od XVI do XVIII wieku; mi­siu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. ro­dzaj hełmu skła­da­ją­ce­go się z płyt­kiej miski i kap­tu­ra kol­cze­go;


Mi­siur­ka – hełm po­cho­dze­nia wschod­nie­go, zło­żo­ny z dzwo­nu w for­mie me­ta­lo­wej pła­skiej miski z do­cze­pio­nym do niego dłu­gim kap­tu­rem kol­czym.

Dzwon mi­siur­ki wy­ście­la­ny był od spodu czep­cem lub małym tur­ba­nem (wa­to­wa­nym lub fil­co­wym) który amor­ty­zo­wał wstrzą­sy. Do­cze­pio­ny do dzwo­nu kap­tur kol­czy miał zwy­kle dłu­gość ok. 35 cm i chro­nił kark, po­ty­li­cę, czoło, skro­nie i ra­mio­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misiówka

mi­siów­ka go­łot­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Misiąteczko

ek­spre­syw­nie: miś; mi­siak, mi­siek, misio, mi­siąt­ko, mi­siuch, mi­siuk, mi­siu­lek, mi­siu­le­niek


Źródła:

SJP.pl

Misiątko

ek­spre­syw­nie: miś; mi­siak, mi­siek, misio, mi­sią­tecz­ko, mi­siuch, mi­siuk, mi­siu­lek, mi­siu­le­niek


Źródła:

SJP.pl

Misić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) gwara. ka­stro­wać, trze­bić zwie­rzę


Źródła:

Wiktionary

Misja

1. zle­ce­nie wy­ko­na­nia za­da­nia
2. na­wra­ca­nie in­no­wier­ców
3. bu­dy­nek mi­sjo­na­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­słan­nict­wo, ważne, od­po­wie­dzial­ne za­da­nie do wy­ko­na­nia

 (1.2) adm. przed­sta­wi­ciel­stwo pań­stwa albo or­ga­ni­za­cji de­le­go­wa­ne w spe­cjal­nym celu do in­ne­go pań­stwa

 (1.3) adm. sie­dzi­ba przed­sta­wi­ciel­stwa ja­kie­goś pań­stwa lub or­ga­ni­za­cji w innym pań­stwie

 (1.4) rel. dzia­łal­ność in­sty­tu­cji re­li­gij­nych ma­ją­ca na celu roz­po­wszech­nia­nie ja­kiejś re­li­gii i po­zy­ska­nie jej no­wych wyz­naw­ców

 (1.5) rel. pla­ców­ka pro­wa­dzą­ca dzia­łal­ność ma­ją­cą na celu roz­po­wszech­nia­nie ja­kiejś re­li­gii i po­zy­ska­nie jej no­wych wyz­naw­ców

 (1.6) rel. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: re­ko­lek­cje słu­żą­ce po­głę­bia­niu życia re­li­gij­ne­go pa­ra­fian


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misje

w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: re­ko­lek­cje ma­ją­ce na celu umoc­nie­nie i od­no­wie­nie wiary pa­ra­fian


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. seria ka­to­lic­kich nauk ma­ją­ca wzmoc­nić wiarę pa­ra­fian

 (1.2) rel. wy­jazd do in­nych kra­jów w celu pro­pa­go­wa­nia wiary chrze­ści­jań­skiej

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: misja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misjolog

te­o­log zaj­mu­ją­cy się mi­syj­ną dzia­łal­no­ścią Ko­ścio­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) znaw­ca mi­sjo­lo­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misjologia

nauka te­o­lo­gicz­na zaj­mu­ją­ca się mi­syj­ną dzia­łal­no­ścią Ko­ścio­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o dzia­łal­no­ści mi­syj­nej w uję­ciu te­o­re­tycz­nym


Mi­sjo­lo­gia ( mis­sio – po­sła­nie; lógos – słowo, nauka) – nauka te­o­lo­gicz­na, któ­rej przed­mio­tem jest sy­ste­ma­tycz­ne uję­cie wie­dzy o roz­krze­wia­niu wiary: prze­po­wia­da­niu Ewan­ge­lii i za­kła­da­niu Ko­ścio­ła wśród ludów niez­na­ją­cych Chry­stu­sa.

Dzia­łal­ność taka uza­sad­nia­na jest te­o­lo­gicz­nie i pełni funk­cję kry­tycz­nej oceny re­a­li­za­cji dzie­ła mi­syj­ne­go w świe­cie (rów­nież w uję­ciu hi­sto­rycz­nym).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misjologiczny

→ mi­sjo­lo­gia


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­sjo­lo­gii


Patrz:misjologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misjonarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ko­bie­ta uczest­ni­czą­ca w dzia­łal­no­ści mi­syj­nej


Źródła:

Wiktionary

Misjonarski

→ mi­sjo­narz, → mi­sjo­nar­stwo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z mi­sjo­na­rzem, mi­sjo­na­rza­mi, do­ty­czą­cy mi­sjo­na­rzy


Patrz:misjonarz, → misjonarstwo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misjonarsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy dla mi­sjo­na­rzy, po mi­sjo­nar­sku


Źródła:

Wiktionary

Misjonarskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co mi­sjo­nar­skie


Źródła:

Wiktionary

Misjonarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. dzia­łal­ność mi­syj­na, praca na mi­sjach

 (1.2) książk. pro­pa­go­wa­nie idei lub za­cho­wań

 (1.3) pejor. na­rzu­ca­ją­ce się prze­ko­ny­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Misjonarz

1. osoba du­chow­na lub świec­ka pro­wa­dzą­ca dzia­łal­ność mi­syj­ną;
2. czło­nek za­ko­nu pro­wa­dzą­ce­go taką dzia­łal­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. du­chow­ny lub osoba świec­ka uczest­ni­czą­ca w dzia­łal­no­ści mi­syj­nej


Mi­sjo­narz ( mis­sio­na­rius) – osoba wy­sła­na przez ko­ściół lub zwią­zek wyz­na­nio­wy w celu sze­rze­nia wiary chrze­ści­jań­skiej we­dług słów Je­zu­sa Chry­stu­sa „Idź­cie i na­u­czaj­cie wszyst­kie na­ro­dy" (Mt 28,19).

Mi­sjo­narz za­kon­ny i świec­ki w Ko­ście­le ka­to­lic­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misjonarze

1. osoba du­chow­na lub świec­ka pro­wa­dzą­ca dzia­łal­ność mi­syj­ną;
2. czło­nek za­ko­nu pro­wa­dzą­ce­go taką dzia­łal­ność


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misjonarzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bycie mi­sjo­na­rzem


Źródła:

Wiktionary

Misjonarzować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pra­co­wać jako mi­sjo­narz, krze­wić wiarę


Źródła:

Wiktionary

Miska

1. na­czy­nie po­dob­ne z kształ­tu do spła­szczo­nej pół­ku­li; za­war­tość tego na­czy­nia
2. o czymś przy­po­mi­na­ją­cym to na­czy­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała misa, pła­skie, ot­war­te na­czy­nie z kra­wę­dzia­mi unie­sio­ny­mi do góry;

 (1.2) za­war­tość miski (1.1)

 (1.3) pla­sti­ko­wy­a­sti­ko­we lub bla­sza­ne na­czy­nie śred­nich roz­mia­rów do róż­nych po­trzeb; mied­ni­ca


Miska – głę­bo­kie, okrą­głe na­czy­nie z kra­wę­dzia­mi za­koń­czo­ny­mi w kie­run­ku pio­no­wym. Miska służy do prze­cho­wy­wa­nia bądź po­da­wa­nia róż­ne­go ro­dza­ju je­dze­nia. Naj­czę­ściej jest wy­ko­na­na z por­ce­la­ny, me­ta­lu, two­rzyw sztucz­nych, szkła lub drew­na. Szkla­ne lub por­ce­la­no­we miski do po­da­wa­nia sałat lub kom­po­tów na­zy­wa się sa­la­ter­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miskal

per­ska jed­nost­ka masy równa 4,6 grama


Mi­skal – per­ska jed­nost­ka masy, równa w przy­bli­że­niu 4,6 g. W cza­sach Il­cha­ni­dów była czę­ścią na­rzu­co­ne­go przez Mon­go­łów sy­ste­mu mo­ne­tar­ne­go; jeden srebr­ny denar równy był wów­czas trzem mi­ska­lom, które wa­ży­ły ok. 4,2–4,3 g. Jed­nost­ka znana i uży­wa­na była m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miskant

ro­dzaj ro­ślin ozdob­nych z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych


Mi­skant ("Mi­scant­hus") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Na­le­ży do niego w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go od 14 do 20 ga­tun­ków wie­lo­let­nich traw. Cen­trum zróż­ni­co­wa­nia tego ro­dza­ju znaj­du­je się w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji i na wy­spach Pa­cy­fi­ku. Nie­licz­ne ga­tun­ki rosną także na Da­le­kim Wscho­dzie oraz w po­łud­nio­wej Afry­ce (tylko "M. ec­klo­nii"). W Pol­sce upra­wia­ne są głów­nie mi­skant cu­kro­wy i chiń­ski, ten pier­wszy uz­na­wa­ny jest już za za­do­mo­wio­ne­go an­tro­po­fi­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miski

1. na­czy­nie po­dob­ne z kształ­tu do spła­szczo­nej pół­ku­li; za­war­tość tego na­czy­nia
2. o czymś przy­po­mi­na­ją­cym to na­czy­nie


Źródła:

SJP.pl

Miskiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miskowaty

po­dob­ny do miski, zwła­szcza z kształ­tu za­głę­bie­nia


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem miskę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miskowy

→ miska, np. kafel mi­sko­wy, po­i­dło mi­sko­we


Źródła:

SJP.pl

Mismatch

[czy­taj: mis­mecz] w spor­tach walki: po­je­dy­nek mię­dzy za­wod­ni­ka­mi, z któ­rych jeden jest wy­raź­nie sil­niej­szy od dru­gie­go


Źródła:

SJP.pl

Miso

1. duża miska
2. o czymś przy­po­mi­na­ją­cym to na­czy­nie, zwła­szcza z kształ­tu za­głę­bie­nia
3. dolna część gara wiel­kie­go pieca


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. tra­dy­cyj­na gęsta pasta ja­poń­ska pro­du­ko­wa­na ze sfer­men­to­wa­ne­go ryżu, psze­ni­cy, soli, droż­dży i/lub soi;


Miso (jap. 味噌 miso) – ja­poń­ska, tra­dy­cyj­na, gęsta pasta, wyt­wa­rza­na z soi, soli i star­te­rów fer­men­ta­cyj­nych; w niek­tó­rych od­mia­nach do­da­je się rów­nież inne skład­ni­ki, jak ryż czy jęcz­mień. Po ich wy­mie­sza­niu miso pod­da­je się fer­men­ta­cji przez okres od kilku mie­się­cy do dwóch lat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miso-Shiru

[czy­taj: miso-sziru] zupa na bazie pasty miso oraz bu­lio­nu dashi


Miso-shiru (jap. 味噌汁 zupa miso) – tra­dy­cyj­na ja­poń­ska zupa, spo­ży­wa­na w Ja­po­nii prak­tycz­nie co­dzien­nie jako część po­sił­ków (rów­nież na śnia­da­nie). Spo­rzą­dza­na jest na bazie bu­lio­nu "dashi" z do­dat­kiem pasty so­jo­wej "miso" oraz wielu in­nych skład­ni­ków, za­leż­nie od re­gio­nu i oso­bi­stych upo­do­bań.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misowaty

po­dob­ny do misy, zwła­szcza z kształ­tu za­głę­bie­nia


Źródła:

SJP.pl

Misowy

→ misa


Patrz:misa

Źródła:

SJP.pl

Miss

1. tytuł na­da­wa­ny w kon­kur­sie pię­kno­ści;
2. tytuł grzecz­no­ścio­wy w kra­jach an­glo­sa­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwy­cięż­czy­ni ja­kie­goś kon­kur­su lub ple­bi­scy­tu, zwła­szcza kon­kur­su pię­kno­ści

 (1.2) pot. pię­kna ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Missis

[czy­taj: mis-is] an­glo­sa­ska forma grzecz­no­ścio­wa od­po­wia­da­ją­ca pol­skie­mu słowu "pani", uży­wa­na w sto­sun­ku do ko­biet nie­za­leż­nie od ich stanu cy­wil­ne­go (skrót: Ms - za­wsze uży­wa­ny w pi­śmie)


Źródła:

SJP.pl

Missisipi

[czy­taj: mis-is-ipi] Mis­sis­sip­pi;
1. rzeka w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;
2. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w USA;

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. stan w po­łud­nio­wej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Missisipijski

→ Mis­si­si­pi; mis­si­sip­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z Mis­si­si­pi, do­ty­czą­cy Mis­si­si­pi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Missisipski

1. → Mis­si­si­pi; mis­si­si­pij­ski;
2. ali­ga­tor mis­si­sip­ski - ga­tu­nek kro­ko­dy­la z ro­dzi­ny ali­ga­to­ro­wa­tych; ali­ga­tor mis­si­si­pij­ski


Źródła:

SJP.pl

Mississippi

[czy­taj: mis-is-ipi] Mis­si­si­pi;
1. rzeka w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;
2. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


Źródła:

SJP.pl

Misska

po­tocz­nie o miss


Źródła:

SJP.pl

Missouri

[czy­taj: mi­zu­ri] rzeka i stan w USA


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) adm. geogr. jeden ze sta­nów w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. rzeka w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, prawy do­pływ Mis­si­si­pi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Missouryjczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec stanu Mis­so­u­ri


Źródła:

Wiktionary

Missouryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze sta­nem lub rzeką Mis­so­u­ri


Źródła:

Wiktionary

Mistecki

do­ty­czą­cy Mi­ste­ków, In­dian za­miesz­ku­ją­cych Mek­syk; mi­ste­kij­ski


Źródła:

SJP.pl

Mistek

czło­nek ple­mie­nia in­diań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go Mek­syk; Misz­tek


Mi­stek (cz. "Místek", niem. "Fried­berg", "Mi­stek", w la­tach Pro­tek­to­ra­tu "Fre­i­berg") – dawne mia­sto, obec­nie część mia­sta Fry­dek-Mi­stek w kraju mo­raw­sko-ślą­skim, w po­wie­cie Fry­dek-Mi­stek w Cze­chach w gra­ni­cach hi­sto­rycz­ne­go re­gio­nu Moraw. Jest to także gmina ka­ta­stral­na o po­wierzch­ni ponad 1214,2564 ha. Po­pu­la­cja w 2001 wy­no­si­ła 24343 osób, zaś w 2012 od­no­to­wa­no 2198 adre­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mistekijka

człon­ki­ni ple­mie­nia in­diań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go Mek­syk


Źródła:

SJP.pl

Mistekijski

do­ty­czą­cy Mi­ste­ków, In­dian za­miesz­ku­ją­cych Mek­syk; mi­stec­ki


Źródła:

SJP.pl

Mistekowie

ple­mię in­diań­skie za­miesz­ku­ją­ce Mek­syk; Misz­te­ko­wie


Mi­ste­ko­wie (Misz­te­ko­wie, Mix­te­ko­wie) – grupa rdzen­nych miesz­kań­ców Mek­sy­ku, za­miesz­ku­ją­ca gór­skie te­re­ny i do­li­ny obec­ne­go stanu Oa­xa­ca, a także stany Gu­er­re­ro i Pu­e­bla, w po­łud­nio­wym Mek­sy­ku. Re­gion ten tra­dy­cyj­nie na­zy­wa się La Mix­te­ca. Mi­ste­ków (oraz ich re­gion) dzie­li się zwy­cza­jo­wo na część wy­żyn­ną ("mix­te­ca alta", stąd nazwa okre­śla­ją­ca ich jako „miesz­kań­ców kra­i­ny chmur”), ni­zin­ną ("mix­te­ca baja") oraz przy­brzeż­ną ("mix­te­co de la costa").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mistela

sok z wi­no­gron (albo lekko sfer­men­to­wa­ne białe wino) uży­wa­ny do pro­duk­cji in­nych win


Źródła:

SJP.pl

Mister

tytuł męż­czyz­ny, który zwy­cię­żył w kon­kur­sie pię­kno­ści lub innej kon­ku­ren­cji dla męż­czyzn, np. kul­tu­ry­sty­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zwy­cięz­ca ja­kie­goś kon­kur­su lub ple­bi­scy­tu, zwła­szcza kon­kur­su urody mę­skiej


MiSTer – ot­war­ty pro­jekt odt­wa­rza­nia dzia­ła­nia daw­nych kom­pu­te­rów, kon­sol do gier i au­to­ma­tów ar­ca­de za po­mo­cą ukła­dów FPGA. Pod­sta­wo­wą plat­for­mą sprzę­to­wą pro­jek­tu jest płyta roz­wo­jo­wa DE10-Nano firmy Te­ra­sic, którą można uzu­peł­niać o mo­du­ły pa­mię­ci i in­ter­fej­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misterioso

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: ta­jem­ni­czo


Źródła:

SJP.pl

Misteriowy

→ mi­ste­rium; mi­ste­ryj­ny


Źródła:

SJP.pl

Misterium

1. śred­nio­wiecz­ny dra­mat re­li­gij­no-dy­dak­tycz­ny o te­ma­ty­ce za­czerp­nię­tej z Bi­blii, apo­kry­fów i ży­wo­tów świę­tych, wy­ro­sły z ko­ściel­nych obrzę­dów li­tur­gicz­nych w XII-XIII wieku, a od XVI wieku bywał od­gry­wa­ny na pla­cach miej­skich;
2. re­li­gij­ne obrzę­dy sta­ro­żyt­nych Gre­ków, Egip­cjan, Hin­du­sów do­stęp­ne dla wta­jem­ni­czo­nych (tzw. my­stów), z któ­rych naj­bar­dziej znane to orgie dio­ni­zyj­skie, mi­ste­ria Ka­bi­rów i mi­ste­ria ele­u­zyń­skie;
3. prze­no­śnie: ta­jem­ni­cze, nie­zba­da­ne zja­wi­sko, pro­ces; ta­jem­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kult. coś ta­jem­ni­cze­go, niez­ro­zu­mia­łe zja­wi­sko

 (1.2) kult. ta­jem­ny obrzęd lub ryt

 (1.3) przen. niez­ro­zu­mia­łe po­stę­po­wa­nie, jakby z za­cho­wa­niem ta­jem­ni­czych reguł i zasad

 (1.4) kult. hist. an­tycz­ny obrzą­dek ku czci po­gań­skie­go bó­stwa w kul­tu­rze grec­kiej, hin­du­skiej lub egip­skiej

 (1.5) kult. hist. śred­nio­wiecz­ny dra­mat re­li­gij­ny czę­sto od­gry­wa­ny w ko­ścio­łach

 (1.6) kult. rel. współ­czes­na in­sce­ni­za­cja o cha­rak­te­rze re­li­gij­nym na wzór mi­ste­rium (1.5)


Mi­ste­rium (łac. "my­ste­rium" – ta­jem­ni­ca, kult re­li­gij­ny z gr. "μυστήριον") – jeden z pod­sta­wo­wych ro­dza­jów śred­nio­wiecz­ne­go dra­ma­tu li­tur­gicz­ne­go oraz opar­te­go na jego pod­sta­wie wi­do­wi­ska. Po­cząt­ki mi­ste­rium w kul­tu­rze chrze­ści­jań­skiej się­ga­ją X wieku. Wy­wo­dzi się ono z tra­dy­cji kul­tu­ry lu­do­wej oraz klasz­tor­nej (zwła­szcza be­ne­dyk­tyń­skiej).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Misterniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mi­ster­nie


Źródła:

SJP.pl

Misterniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mi­ster­ny


Źródła:

SJP.pl

Misterność

dba­łość o każdy szcze­gół; kunsz­tow­ność, pre­cy­zyj­ność, pre­cyz­ja, do­kład­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mi­ster­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misterny

taki, który zo­stał wy­ko­na­ny kunsz­tow­nie, pre­cy­zyj­nie, z dba­ło­ścią o każdy szcze­gół; de­li­kat­ny, do­kład­ny, wy­myśl­ny


przy­miot­nik

 (1.1) umie­jęt­nie wy­ko­na­ny

 (1.2) sta­ran­nie za­pla­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misteryjność

→ mi­ste­ryj­ny


Patrz:misteryjny

Źródła:

SJP.pl

Misteryjny

1. prze­no­śnie: ta­jem­ni­czy, nie­zba­da­ny;
2. do­ty­czą­cy śred­nio­wiecz­ne­go dra­ma­tu re­li­gij­no-bi­blij­ne­go, opar­te­go na mo­ty­wach bi­blij­nych;
3. do­ty­czą­cy kul­to­wych obrzę­dów sta­ro­żyt­nych, ma­ją­cych wpro­wa­dzić ich uczest­ni­ków w ta­jem­ni­ce bó­stwa; dio­ni­zyj­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­ste­rium


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mistewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mistra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. ufor­ty­fi­ko­wa­ne mia­sto bi­zan­tyj­skie w Gre­cji;


Mi­stra (gr. Μυστράς, "Mi­stras") – miej­sco­wość w Gre­cji, w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Pe­lo­po­nez, Gre­cja Za­chod­nia i Wyspy Joń­skie, w re­gio­nie Pe­lo­po­nez, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej La­ko­nia. Hi­sto­rycz­na sie­dzi­ba gminy Spar­ta. W 2011 roku li­czy­ła 448 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mistral

silny, chłod­ny, suchy wiatr wie­ją­cy z pół­no­cy na po­łud­nio­wo-wschod­nim ob­sza­rze Fran­cji, zwła­szcza w do­li­nie Ro­da­nu


Mi­stral (pro­wans. "wiatr mistrz", od "Ma­e­stre" – mistrz, pan) – suchy, zimny, po­ry­wi­sty wiatr wie­ją­cy w po­łud­nio­wej Fran­cji po­przez Masyw Cen­tral­ny. Jest on zwią­za­ny z lo­kal­nym ukła­dem cyr­ku­la­cji po­wie­trza – po­ja­wia się, gdy nad wschod­nim At­lan­ty­kiem two­rzy się oś­ro­dek wy­so­kie­go ci­śnie­nia, a nad Eu­ro­pą Za­chod­nią prze­mie­szcza się układ ni­skie­go ci­śnie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mistress

[czy­taj: mi­stris] forma grzecz­no­ścio­wa uży­wa­na w od­nie­sie­niu do ko­biet za­męż­nych w kra­jach an­glo­sa­skich, zwy­kle w po­łą­cze­niu z imie­niem lub naz­wi­skiem; pani (skrót: Mrs - za­wsze uży­wa­ny w pi­śmie)


Źródła:

SJP.pl

Mistrz

1. osoba, która w wy­ni­ku ja­kichś zma­gań lub wy­ko­na­nych zadań oka­za­ła się naj­lep­szą wśród wszyst­kich in­nych;
2. zwierzch­nik w niek­tó­rych za­ko­nach i or­ga­ni­za­cjach, zaz­wy­czaj o cha­rak­te­rze re­li­gij­nym;
3. dy­plo­mo­wa­ny rze­mieśl­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba naj­lep­sza w czymś

 (1.2) rzem. naj­wyż­szy sto­pień kształ­ce­nia za­wo­do­we­go;

 (1.3) hist. prze­ło­żo­ny w niek­tó­rych za­ko­nach ry­cer­skich

 (1.4) sport. zwy­cięz­ca za­wo­dów spor­to­wych, w szcze­gól­no­ści mi­strzostw


Mistrz – tytuł przyz­na­wa­ny oso­bie, która osią­gnę­ła naj­wyż­szy sto­pień wie­dzy lub umie­jęt­no­ści w danej dzie­dzi­nie; cie­szą­ca się swo­i­stym au­to­ry­te­tem i bę­dą­ca wzo­rem do na­śla­do­wa­nia (na­u­czy­ciel, guru) dzię­ki czemu po­sia­da po­zy­cję/sta­no­wi­sko, które wy­róż­nia ją spoś­ród ogółu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mistrzejowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­strze­jo­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Mi­strze­jo­wic


Źródła:

Wiktionary

Mistrzostwa

za­wo­dy spor­to­we o tytuł mi­strza


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) sport. za­wo­dy o tytuł mi­strza w ja­kiejś dy­scy­pli­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: mi­strzo­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mistrzostwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) naj­wyż­sza bie­głość w czymś

 (1.2) sport. tytuł mi­strza w okre­ślo­nej kon­ku­ren­cji lub dy­scy­pli­nie

 (1.3) sport. w lm. za­wo­dy lub roz­gryw­ki o tytuł mi­strza


Źródła:

Wiktionary

Mistrzowski

przy­miot­nik

 (1.1) świet­ny, wspa­nia­ły, do­sko­na­ły w swo­jej dzie­dzi­nie; do­sko­na­le wy­ko­na­ny

 (1.2) wła­ści­wy mi­strzo­wi


Źródła:

Wiktionary

Mistrzowsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób mi­strzow­ski, po mi­strzow­sku


Źródła:

Wiktionary

Mistrzowskość

→ mi­strzow­ski


Patrz:mistrzowski

Źródła:

SJP.pl

Mistrzunio

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ekspr. młodz. mistrz


Źródła:

Wiktionary

Mistrzyni

1. ko­bie­ta, która w wy­ni­ku ja­kichś zma­gań lub wy­ko­na­nych zadań oka­za­ła się naj­lep­szą wśród in­nych;
2. zwierzch­nicz­ka w niek­tó­rych za­ko­nach lub or­ga­ni­za­cjach, zaz­wy­czaj o cha­rak­te­rze re­li­gij­nym;
3. dy­plo­mo­wa­na rze­mieśl­nicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta naj­lep­sza w czymś

 (1.2) zwy­cięż­czy­ni za­wo­dów spor­to­wych, w szcze­gól­no­ści mi­strzostw;

 (1.3) naj­wyż­szy sto­pień kształ­ce­nia za­wo­do­we­go ko­biet;

 (1.4) techn. ko­bie­ta na­dzo­ru­ją­ca pracę pod­wład­nych w za­kła­dzie pro­duk­cyj­nym

 (1.5) rel. for­ma­tor­ka no­wi­cju­szek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mistrzówka

nie­wiel­kie po­mie­szcze­nie w za­kła­dzie, przy hali pro­duk­cyj­nej, przez­na­czo­ne dla bry­ga­dzi­sty lub mi­strza zmia­ny; kan­to­rek


Źródła:

SJP.pl

Mistycyzm

mi­sty­ka;
1. prąd fi­lo­zo­ficz­no-re­li­gij­ny uz­na­ją­cy moż­li­wość łą­cze­nia się duszy ludz­kiej z Bo­giem;
2. po­sta­wa, sta­no­wi­sko wy­ra­ża­ją­ce ten po­gląd;
3. po­gard­li­wie: nie­jas­ne sądy i sy­ste­my dok­try­nal­ne;
4. at­mos­fe­ra ta­jem­ni­czo­ści i du­cho­wo­ści ota­cza­ją­ca ja­kieś zja­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. kie­ru­nek re­li­gij­no-fi­lo­zo­ficz­ny do­pu­szcza­ją­cy moż­li­wość po­zaz­my­sło­we­go, bez­poś­red­nie­go kon­tak­tu z Bo­giem;

 (1.2) pot. po­łą­cze­nie ta­jem­ni­czo­ści i du­cho­wo­ści


Mi­sty­cyzm – wie­loz­nacz­ny ter­min opi­su­ją­cy doś­wiad­cze­nie re­li­gij­ne, po­le­ga­ją­ce na bez­poś­red­niej, czyli nie­za­leż­nej od ry­tu­a­łów i obrzę­dów, re­la­cji czło­wie­ka z rze­czy­wi­sto­ścią po­za­ma­te­rial­ną, po­zaz­my­sło­wą lub tran­scen­dent­ną. Rze­czy­wi­stość ta jest róż­nie ro­zu­mia­na przez po­szcze­gól­ne sy­ste­my re­li­gij­no-fi­lo­zo­ficz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mistycyzować

1. wpa­dać w mi­sty­cyzm lub skła­niać się ku niemu;
2. uwa­żać ja­kieś zja­wi­sko za mi­stycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Mistyczka

1. zwo­len­nicz­ka mi­sty­cyz­mu;
2. ko­bie­ta doz­na­ją­ca sta­nów mi­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta doz­na­ją­ca sta­nów mi­stycz­nych

 (1.2) zwo­len­nicz­ka mi­sty­cyz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mistycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mi­stycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Mistyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co mi­stycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Mistyczny

opar­ty na wie­rze w moż­li­wość kon­tak­tu duszy ludz­kiej ze świa­tem nad­na­tu­ral­nym; ta­jem­ni­czy, nie­zba­da­ny, nie­wy­ja­śnio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­sty­ką, mi­sty­cyz­mem

 (1.2) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ta­jem­ni­czo­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mistyfikacja

wpro­wa­dza­nie w błąd przez stwo­rze­nie po­zo­rów praw­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. ce­lo­we wpro­wa­dze­nie kogoś w błąd przez za­a­ran­żo­wa­nie sy­tu­a­cji stwa­rza­ją­cej po­zo­ry praw­dy, a nie bę­dą­cej praw­dą; także: to, co jest re­zul­ta­tem ta­kie­go dzia­ła­nia;


Mi­sty­fi­ka­cja (z gr. my­sti­kós „ta­jem­ny” od mýstēs „wta­jem­ni­czo­ny”) – ce­lo­we wpro­wa­dza­nie w błąd, uda­wa­nie kogoś in­ne­go, two­rze­nie po­zo­rów lub aran­żo­wa­nie fał­szy­wych in­sty­tu­cji, sy­tu­a­cji.

Skłon­ność do two­rze­nia mi­sty­fi­ka­cji lub do­szu­ki­wa­nia się jej w ba­nal­nych sy­tu­a­cjach może mieć po­dło­że w za­bu­rze­niach oso­bo­wo­ści i w psy­cho­zach lub sta­no­wić świa­do­mą in­try­gę w celu uzy­ska­nia ko­rzy­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mistyfikacyjny

bę­dą­cy wy­ni­kiem ce­lo­we­go wpro­wa­dza­nia w błąd przez stwa­rza­nie po­zo­rów praw­dy; mi­sty­fi­ka­tor­ski


Źródła:

SJP.pl

Mistyfikator

osoba wpro­wa­dza­ją­ca kogoś w błąd przez stwo­rze­nie po­zo­rów praw­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto wpro­wa­dza w błąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mistyfikatorka

ko­bie­ta wpro­wa­dza­ją­ca kogoś w błąd przez stwo­rze­nie po­zo­rów praw­dy


Źródła:

SJP.pl

Mistyfikatorski

bę­dą­cy wy­ni­kiem ce­lo­we­go wpro­wa­dza­nia w błąd przez stwa­rza­nie po­zo­rów praw­dy; mi­sty­fi­ka­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Mistyfikatorstwo

ce­lo­we wpro­wa­dza­nie w błąd przez stwo­rze­nie po­zo­rów praw­dy; mi­sty­fi­ka­cja


Źródła:

SJP.pl

Mistyfikować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zmi­sty­fi­ko­wać)

 (1.1) książk. w spo­sób świa­do­my do­ko­ny­wać mi­sty­fi­ka­cji; dzia­łać w taki spo­sób, żeby ktoś uznał za praw­dę coś, co ma tylko jej po­zo­ry

 (1.2) książk. ce­lo­wo na­da­wać cze­muś, naj­czę­ściej nie­praw­dzi­we­mu, po­zo­ry praw­dy


Źródła:

Wiktionary

Mistyk

1. wyz­naw­ca lub zwo­len­nik mi­sty­cyz­mu;
2. osoba doz­na­ją­ca sta­nów mi­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba doś­wiad­cza­ją­ca sta­nów mi­stycz­nych

 (1.2) wyz­naw­ca mi­sty­cyz­mu


Mi­styk (gr. μύστης, co oz­na­cza "ten, który zo­stał za­i­ni­cjo­wa­ny") – osoba prak­ty­ku­ją­ca mi­sty­cyzm oraz po­sia­da­ją­ca doś­wiad­cze­nia mi­stycz­ne. Mi­styk musi zo­stać uprzed­nio za­i­ni­cjo­wa­ny przez ży­ją­ce­go mi­strza. Ini­cja­cja mi­stycz­na wiąże się z pro­wa­dze­niem w pełni mo­ral­ne­go i ucz­ci­we­go życia, co równa się z ab­sty­nen­cją od al­ko­ho­lu i nar­ko­ty­ków, za­prze­sta­niu je­dze­nia mięsa, ryb, dro­biu i jajek, ab­sty­nen­cji sek­su­al­nej u osób niez­wią­za­nych mał­żeń­stwem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mistyka

1. prąd fi­lo­zo­ficz­no-re­li­gij­ny uz­na­ją­cy moż­li­wość łą­cze­nia się duszy ludz­kiej z Bo­giem; mi­sty­cyzm;
2. po­sta­wa, sta­no­wi­sko wy­ra­ża­ją­ce ten po­gląd; mi­sty­cyzm;
3. re­li­gij­ność opar­ta na mi­sty­cyz­mie; mi­stycz­ność;
4. po­gard­li­wie: nie­jas­ne sądy i sy­ste­my dok­try­nal­ne; mi­sty­cyzm;
5. at­mos­fe­ra ta­jem­ni­czo­ści i du­cho­wo­ści ota­cza­ją­ca ja­kieś zja­wi­sko; mi­sty­cyzm


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) du­cho­wość opie­ra­ją­ca się na mi­sty­cyz­mie

 (1.2) zob. mi­sty­cyzm.

 (1.3) at­mos­fe­ra, na­strój ta­jem­ni­czo­ści

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: zob. mi­styk.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miswak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) al­ter­na­ty­wa szczo­tecz­ki do zębów z ga­łąz­ki drze­wa ara­ko­we­go (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sal­va­do­ra per­si­ca|L.|ref=tak.);


Mis­wak (mis­wa­ak, siwak, sewak, السواك) – gałąź z drze­wa ara­ko­we­go łac. "Sal­va­do­ra per­si­ca". Jest al­ter­na­ty­wą szczo­te­czek do zębów. Ma długą hi­sto­rię mó­wią­cą o jego lecz­ni­czych wła­ści­wo­ściach. Ko­niec ga­łę­zi na­ma­cza­ny jest w go­rą­cej lub ró­ża­nej wo­dzie, dzię­ki czemu ulega ona roz­szcze­pie­niu i staje się zdat­na do czy­szcze­nia zębów. Obec­nie można nabyć pasty do zębów za­wie­ra­ją­ce wy­ciąg z tej ro­śli­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Misyjność

→ mi­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co mi­syj­ne, mi­syj­ny cha­rak­ter cze­goś


Patrz:misyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misyjny

→ misja, → misje


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z misją, mi­sja­mi, do­ty­czą­cy misji


Patrz:misja, → misje

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Misz-Masz

misz­masz; po­tocz­nie:
1. ba­ła­gan, nie­ład, nie­po­rzą­dek;
2. zamęt, chaos;
3. plą­ta­ni­na, mie­sza­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Misza

zdrob­nie­nie od: Mi­cha­ił (ro­syj­skie imię mę­skie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miszczuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miszczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miszewko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miszima

ma­gne­tycz­ny stop lub spiek że­la­za, niklu i alu­mi­nium


Źródła:

SJP.pl

Miszka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miszkolc

mia­sto na Wę­grzech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Wę­gier;


Misz­kolc ( Mi­skolc, Miškovec) – czwar­te co do wiel­ko­ści mia­sto Wę­gier. Obec­nie Misz­kolc jest sto­li­cą ko­mi­ta­tu (od­po­wied­nik wo­je­wództ­wa) Bor­sod-Abaúj-Zemplén. W 2015 roku licz­ba miesz­kań­ców Misz­kol­ca oscy­lo­wa­ła wokół 160 ty­się­cy osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miszkowice

Misz­ko­wi­ce (przed 1945 niem. "Mi­chels­dorf b. Lie­bau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, w gmi­nie Lu­baw­ka.


Źródła:

Wikipedia

Miszkulancja

1. po­tra­wa z róż­nych ja­rzyn i mięsa, za­pra­wio­na śmie­ta­ną
2. mie­sza­ni­na róż­nych rze­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw., reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. mie­sza­ni­na

 (1.2) daw. po­tra­wa z róż­nych wa­rzyw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miszkurka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miszmasz

misz-masz; po­tocz­nie:
1. ba­ła­gan, nie­ład, nie­po­rzą­dek;
2. zamęt, chaos;
3. plą­ta­ni­na, mie­sza­ni­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. mie­sza­ni­nafakt.

 (1.2) pot. nie­ład, chaos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miszna

zbiór praw zwy­cza­jo­wych i ry­tu­al­nych w re­li­gii ży­dow­skiej


Misz­na ( ‏משנה‎ "misz­na" „na­u­czać”, „ust­nie prze­ka­zy­wać”, „stu­dio­wać”, „badać”, od ‏שנה‎ "szana" „pow­ta­rzać”, „róż­nić się”, „być od­mien­nym”; jid. "Misz­ne") – w ju­da­iz­mie upo­rząd­ko­wa­ny zbiór tek­stów ust­ne­go prawa uzu­peł­nia­ją­cy Torę (Prawo pi­sa­ne). We­dług wie­rzeń ju­da­iz­mu sta­no­wi ustną, nie­spi­sa­ną część prawa na­da­ne­go przez Boga na Sy­na­ju, tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miszpelnik

małe drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, o ja­dal­nych owo­cach, wy­stę­pu­ją­ce od Hi­ma­la­jów po Ma­lez­ję; nieś­plik; nie­splik; gro­ni­weł


Misz­pel­nik, nieś­plik ("Erio­bo­trya" Lindl.) – ro­dzaj zi­mo­zie­lo­nych drzew lub krze­wów na­le­żą­cych do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych obej­mu­ją­cy od 17 do 30 ga­tun­ków. Wszyst­kie wy­stę­pu­ją we wschod­niej Azji, przy czym tylko nieś­plik ja­poń­ski "Erio­bo­trya ja­po­ni­ca" sięga po­łud­nio­wej Ja­po­nii, a po­zo­sta­łe ga­tun­ki rosną w po­łud­nio­wych Chi­nach i dalej na po­łud­niu. Rosną w la­sach. Kwit­ną je­sie­nią i zimą, kwia­ty za­py­la­ne są przez owady.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miszta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misztal

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Misztek

1. czło­nek ple­mie­nia in­diań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go Mek­syk; Mi­stek;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misztekowie

1. czło­nek ple­mie­nia in­diań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go Mek­syk; Mi­stek;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Misztela

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mit

1. opo­wieść o życiu bogów, de­mo­nów, le­gen­dar­nych bo­ha­te­rów, pró­bu­ją­ca wy­ja­śnić na­ro­dzi­ny świa­ta i pow­sta­nie czło­wie­ka;
2. niez­god­na z praw­dą opi­nia o kimś lub o czymś; wy­mysł, bajka, fan­taz­ja, mrzon­ka;
3. fał­szy­wa hi­sto­ria o ja­kimś czło­wie­ku lub wy­da­rze­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. rel. baśń, stara opo­wieść fan­ta­stycz­na;

 (1.2) pot. fał­szy­wy po­gląd o czymś, coś zmy­ślo­ne­go

 (1.3) so­cjol. wie­rze­nie po­rząd­ku­ją­ce świat i opo­wia­da­ją­ce o miej­scu w nim czło­wie­ka


Mit ( μῦθος, myt­hus) – opo­wieść o bó­stwach i isto­tach nad­przy­ro­dzo­nych, prze­ka­zy­wa­na przez daną spo­łecz­ność, za­wie­ra­ją­ca w sobie wy­ja­śnie­nie sensu świa­ta i ludzi w ich doś­wiad­cze­niach zbio­ro­wych oraz in­dy­wi­du­al­nych (we­dług de­fi­ni­cji et­no­re­li­gij­nej) lub wy­wo­dzą­ce się z tra­dy­cji ust­nej po­nad­cza­so­we, ano­ni­mo­we opo­wia­da­nie o po­sta­ciach nad­przy­ro­dzo­nych, które trwa w kul­tu­rze dzię­ki cią­głym trans­for­ma­cjom i re­in­ter­pre­ta­cjom do­ko­ny­wa­nym przez pi­sa­rzy, przy za­cho­wa­niu jed­no­cze­śnie swo­je­go pier­wot­ne­go sensu (we­dług de­fi­ni­cji li­te­rac­kiej).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mit.

skrót od: mi­tycz­ny, mi­to­lo­gia, mi­to­lo­gicz­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Mitanni

sta­ro­żyt­ne pań­stwo w Azji Za­chod­niej


Mi­tan­ni – sta­ro­żyt­ne pań­stwo za­ło­żo­ne przez Hu­ry­tów w pół­noc­nej Me­zo­po­ta­mii i pół­noc­nej Syrii w II ty­siąc­le­ciu p.n.e. ze sto­li­cą w Wa­szu­gan­ni (dotąd nie zi­den­ty­fi­ko­wa­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mitawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. Jeł­ga­wa


Źródła:

Wiktionary

Mitchell

[czy­taj: mi­czel] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mitek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mitel

sto­pień czcion­ki o wiel­ko­ści 14 punk­tów ty­po­gra­ficz­nych; śred­nian


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. druk. w sy­ste­mie miar ty­po­gra­ficz­nych Di­do­ta sto­pień czcion­ki od­po­wia­da­ją­cy czter­na­stu punk­tom (5,2626 mm)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitenka

mi­tyn­ka; dam­ska rę­ka­wicz­ka do po­ło­wy pal­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rę­ka­wicz­ka bez pal­ców lub przy­sła­nia­ją­ca je do po­ło­wy;


Mi­ten­ka lub mi­tyn­ka (od sta­ro­franc. "mite" – rę­ka­wicz­ka) – rę­ka­wicz­ka bez pal­ców lub okry­wa­ją­ca palce tylko w po­ło­wie. Mi­ten­ki no­szo­no od XVIII wieku jako do­da­tek do ele­ganc­kie­go stro­ju, po­pu­lar­ne także w XIX i XX w. Po­cząt­ko­wo bar­dzo zdob­ne, z jed­wa­biu lub ko­ron­ki, mogły być dłu­gie lub krót­kie.[]


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitenki

mi­tyn­ka; dam­ska rę­ka­wicz­ka do po­ło­wy pal­ców


Źródła:

SJP.pl

Mitera

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miteser

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wą­gier, pryszcz


Źródła:

Wiktionary

Mitigal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. nazwa hand­lo­wa leku na świerzb


Źródła:

Wiktionary

Miting

mi­tyng, me­e­ting;
1. pu­blicz­ne ze­bra­nie, wiec;
2. za­wo­dy spor­to­we, zwła­szcza lek­ko­at­le­tycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Mitingowy

→ mi­ting; mi­tyn­go­wy, me­e­tin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Mitka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mitkal

ba­weł­nia­na tka­ni­na wy­ra­bia­na na spo­sób płót­na


Źródła:

SJP.pl

Mitkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mitochondrialny

→ mi­to­chon­drium


Patrz:mitochondrium

Źródła:

SJP.pl

Mitochondrium

twór nit­ko­wa­ty, pa­łecz­ko­wa­ty lub ziar­ni­sty, znaj­du­ją­cy się w ko­mór­kach ro­ślin­nych i zwie­rzę­cych, do­star­cza­ją­cy ko­mór­ce ener­gii, dzię­ki za­cho­dzą­cym w nim pro­ce­som bio­che­micz­nym; chon­drio­som


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) biol. or­ga­nel­lum od­po­wia­da­ją­ce za od­dy­cha­nie ko­mór­ko­we;


Mi­to­chon­drium (w licz­bie mno­giej mi­to­chon­dria) – oto­czo­ne dwie­ma bło­na­mi or­ga­nel­lum, obec­ne w więk­szo­ści ko­mó­rek eu­ka­rio­tycz­nych. Nazwa po­cho­dzi od grec­kie­go "μίτος" ("mítos") – „nić” oraz "χονδρίον" ("chondríon") – „zia­ren­ko”.

Or­ga­nel­la te mają różną wiel­kość, prze­waż­nie od 2 do 8 μm, mogą też szyb­ko zmie­niać swój kształt i roz­mia­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitogen

sub­stan­cja biał­ko­wa po­bu­dza­ją­ca ko­mór­ki do mi­to­zy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. sub­stan­cja che­micz­na wy­wo­łu­ją­ca po­dział ko­mór­ki


Mi­to­gen – zwią­zek che­micz­ny lub inny czyn­nik in­du­ku­ją­cy mi­to­zę ko­mó­rek, w tym zwła­szcza ko­mó­rek ukła­du od­por­no­ścio­we­go. Nazwą rów­nie czę­sto funk­cjo­nu­ją­cą jest ak­ty­wa­tor po­li­klo­nal­ny.

Każdy an­ty­gen po­bu­dza do pro­li­fe­ra­cji na ogół bar­dzo mały od­se­tek (mniej niż 1%) spoś­ród danej po­pu­la­cji lim­fo­cy­tów. Mi­to­ge­ny znacz­nie ten od­se­tek zwięk­sza­ją.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitogenny

two­rzą­cy mity, bę­dą­cy pod­sta­wą do pow­sta­wa­nia mitów; mi­tot­wór­czy


Źródła:

SJP.pl

Mitograf

czło­wiek zaj­mu­ją­cy się in­ter­pre­ta­cją i zbie­ra­niem mitów; autor dzie­ła o mi­tach


Źródła:

SJP.pl

Mitografia

1. re­pre­zen­ta­cja pod­mio­tów mi­tycz­nych w sztu­ce;
2. pi­sa­nie mitów


Źródła:

SJP.pl

Mitol.

skrót od: mi­to­lo­gia, mi­to­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Mitolog

1. ba­dacz mitów, mi­to­lo­gii;
2. daw­niej: opo­wia­dacz mitów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) an­trop. hist. ba­dacz mi­to­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitologem

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pod­sta­wo­wa jed­nost­ka sto­so­wa­na w opi­sie mitów


Źródła:

Wiktionary

Mitologia

1. dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem mitów; mi­toz­naw­stwo;
2. zbiór mitów ja­kie­goś ludu skła­da­ją­cy się na re­li­gię tego ludu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) funk­cjo­nu­ją­cy w okre­ślo­nej re­li­gii lub spo­łecz­no­ści zbiór mitów i podań;

 (1.2) nauka zaj­mu­ją­ca się mi­ta­mi


Mi­to­lo­gia – zbiór mitów opo­wia­da­nych w danej spo­łecz­no­ści lub li­te­rac­ko upo­rząd­ko­wa­ny zbiór opo­wie­ści o bó­stwach i isto­tach nad­przy­ro­dzo­nych, a także nauka zaj­mu­ją­ca się zbie­ra­niem, ana­li­zą, kla­sy­fi­ka­cją i in­ter­pre­ta­cją mitów.

Mi­to­lo­gię uważa się za dy­scy­pli­nę z po­gra­ni­cza an­tro­po­lo­gii, et­no­lo­gii, te­o­rii li­te­ra­tu­ry, hi­sto­rii, so­cjo­lo­gii, te­o­lo­gii czy re­li­gioz­naw­stwa. Nie­kie­dy wobec nauki ba­da­ją­cej mity używa się też okre­śle­nia mi­toz­naw­stwo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitologicznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) na­wią­zu­jąc do mi­to­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Mitologiczność

opar­cie na micie, po­sia­da­nie cech mitu; mi­to­lo­gizm, mi­tycz­ność, le­gen­dar­ność


Źródła:

SJP.pl

Mitologiczny

zwią­za­ny z mi­to­lo­gią np.słow­nik mi­to­lo­gicz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­to­lo­gią, do­ty­czą­cy mi­to­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitologio

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: mi­to­lo­gia


Źródła:

Wiktionary

Mitologizacja

mi­ty­za­cja, mi­to­lo­gi­zo­wa­nie;
1. przeksz­tał­ce­nie w mit lub le­gen­dę, two­rze­nie mitów lub le­gend;
2. wpro­wa­dze­nie do ut­wo­ru cech mitu lub le­gen­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. wpro­wa­dza­nie ele­men­tów mi­to­lo­gicz­nych

 (1.2) przeksz­tał­ce­nie w mit lub le­gen­dę, two­rze­nie mitów wokół cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitologizm

opar­cie na micie, po­sia­da­nie cech mitu; mi­to­lo­gicz­ność, mi­tycz­ność, le­gen­dar­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. wyraz lub po­łą­cze­nie wy­ra­zów po­cho­dzą­ce z mi­to­lo­gii uży­wa­ne jako prze­no­śnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitologizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­to­lo­gi­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Mitoman

czło­wiek z cho­ro­bli­wą skłon­no­ścią do zmy­śla­nia i opo­wia­da­nia nie­praw­dzi­wych hi­sto­rii, zwła­szcza o sobie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) psych. czło­wiek skłon­ny do opo­wia­da­nia nie­praw­dzi­wych lub wy­ol­brzy­mio­nych hi­sto­rii na swój temat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitomania

skłon­ność do zmy­śla­nia, opo­wia­da­nia kłam­li­wych hi­sto­rii; mi­to­mań­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mitomanka

ko­bie­ta opo­wia­da­ją­ca nie­praw­dzi­we lub wy­ol­brzy­mio­ne hi­sto­rie na swój temat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. ko­bie­ta skłon­na do opo­wia­da­nia nie­praw­dzi­wych lub wy­ol­brzy­mio­nych hi­sto­rii na swój temat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitomański

do­ty­czą­cy mi­to­ma­na, mi­to­ma­nii


Źródła:

SJP.pl

Mitomaństwo

skłon­ność do zmy­śla­nia, opo­wia­da­nia kłam­li­wych hi­sto­rii; mi­to­ma­nia


Źródła:

SJP.pl

Mitomycyna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wy­ka­zu­ją­cy dzia­ła­nie prze­ciw­no­wot­wo­ro­we


Mi­to­my­cy­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, in­hi­bi­tor re­pli­ka­cji DNA wią­żą­cy się ko­wa­len­cyj­nie z ma­try­cą DNA, co unie­moż­li­wia jej roz­ple­ce­nie. Lek jest sto­so­wa­ny w ogól­no­u­stro­jo­wym le­cze­niu no­wot­wo­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mitoraj

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mitospora

Mi­to­spo­ra – za­rod­nik ro­ślin lub grzy­bów wyt­wa­rza­ny bezpł­cio­wo w pro­ce­sie mi­to­zy.

U grzy­bów mi­to­spo­ry mogą pow­sta­wać w różny spo­sób i w róż­nych miej­scach, mają też różną bu­do­wę. W za­leż­no­ści od tych trzech cech wy­róż­nia się u grzy­bów na­stę­pu­ją­ce typy mi­to­spor:


Źródła:

Wikipedia

Mitosporowy

→ mi­to­spo­ra


Patrz:mitospora

Źródła:

SJP.pl

Mitotwórczy

two­rzą­cy mity


Źródła:

SJP.pl

Mitotwórstwo

two­rze­nie mitów, nie­praw­dzi­wych, ubar­wio­nych hi­sto­rii o kimś lub o czymś


Źródła:

SJP.pl

Mitotyczny

1. zwią­za­ny z mi­to­zą;
2. pow­sta­ły na dro­dze mi­to­zy


Źródła:

SJP.pl

Mitoza

1. po­dział jądra ko­mór­ko­we­go na dwa jądra po­tom­ne o takim samym ze­sta­wie chro­mo­so­mów jak ko­mór­ka ma­cie­rzy­sta;
2. po­dział ko­mór­ki za­cho­dzą­cy z po­dzia­łem jądra; ka­rio­ki­ne­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. pro­ces po­dzia­łu jądra ko­mór­ko­we­go, w wy­ni­ku któ­re­go pow­sta­ją dwie iden­tycz­ne ko­mór­ki;


Mi­to­za – pro­ces po­dzia­łu poś­red­nie­go jądra ko­mór­ko­we­go, któ­re­mu to­wa­rzy­szy pre­cy­zyj­ne roz­dzie­le­nie chro­mo­so­mów do dwóch ko­mó­rek po­tom­nych. W jego wy­ni­ku pow­sta­ją ko­mór­ki, które dy­spo­nu­ją ma­te­ria­łem ge­ne­tycz­nie iden­tycz­nym z ko­mór­ką wyj­ścio­wą. Jest to naj­waż­niej­sza z róż­nic mię­dzy mi­to­zą a me­jo­zą. Mi­to­za za­cho­dzi w ko­mór­kach so­ma­tycz­nych zwie­rząt oraz w ko­mór­kach so­ma­tycz­nych i ge­ne­ra­tyw­nych ro­ślin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nauki, wie­dzy o mi­tach; mi­to­log


Źródła:

SJP.pl

Mitoznawczy

zwią­za­ny z nauką, wie­dzą o mi­tach; mi­to­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Mitoznawczyni

spe­cja­list­ka w za­kre­sie nauki, wie­dzy o mi­tach


Źródła:

SJP.pl

Mitoznawstwo

nauka, wie­dza o mi­tach; mi­to­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Mitra

dawne na­kry­cie głowy ksią­żąt lub bi­sku­pów wschod­nich; in­fu­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. li­tur­gicz­ne na­kry­cie głowy hie­rar­chy ko­ściel­ne­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitraita

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. wyz­naw­ca mi­tra­iz­mu


Źródła:

Wiktionary

Mitraizm

sy­stem re­li­gij­ny w sta­ro­żyt­nym Ira­nie wyz­na­ją­cy wiarę w Mitrę - boga słoń­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. kult so­lar­ne­go boga Mitry


Mi­tra­izm – kult so­lar­ne­go boga Mitry; był kul­tem mi­ste­ryj­nym zna­nym po­cząt­ko­wo w Azji Przed­niej, póź­niej roz­prze­strze­nił się na całe ce­sar­stwo rzym­skie.

Do po­ło­wy XX wieku za­kła­da­no, że po­stać Mitry jest toż­sa­ma z per­skim bo­giem czy he­ro­sem no­szą­cym to samo imię, czy w każ­dym razie że można ją od niego wy­wo­dzić – dzi­siaj nie uz­na­je się tego za pew­nik, al­bo­wiem roz­po­wszech­nio­ny na te­re­nach Azji Przed­niej i ce­sar­stwa rzym­skie­go kult wy­ka­zu­je – za­rów­no jeśli cho­dzi o mi­to­lo­gię, jak i prak­ty­kę re­li­gij­ną – wy­raź­ne róż­ni­ce w po­rów­na­niu z kul­tem in­dyj­sko-per­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitralieza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. hist. szyb­ko­strzel­na od­tyl­co­wa wie­lo­lu­fo­wa broń palna z XIX wieku, strze­la­ją­ca amu­ni­cją ka­ra­bi­no­wą;

 (1.2) wojsk. przest. ka­ra­bin ma­szy­no­wy


Źródła:

Wiktionary

Mitralny

1. za­staw­ka mi­tral­na - dwu­dziel­na za­staw­ka w sercu, znaj­du­ją­ca się mię­dzy lewym przed­sion­kiem a lewą ko­mo­rą;
2. wada mi­tral­na - cho­ro­ba serca, nie­do­my­kal­ność za­staw­ki mi­tral­nej


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy za­staw­ki po­ło­żo­nej po­mię­dzy lewym przed­sion­kiem a lewą ko­mo­rą serca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitrat

du­chow­ny ka­to­lic­ki nie bę­dą­cy bi­sku­pem, ale ma­ją­cy prawo no­sze­nia in­fu­ły; in­fu­łat


Mi­trat – w Cerk­wi pra­wo­sław­nej i Ko­ście­le grec­ko­ka­to­lic­kim du­chow­ny wyż­sze­go stanu, któ­re­mu przy­słu­gu­je prawo do no­sze­nia mitry.

W ję­zy­ku sta­ro­grec­kim słowo μίτρα "mitra" (lub jon. μίτρη "mitre") oz­na­cza część gar­de­ro­by no­szo­ną na gło­wie (za­leż­nie od epoki i kon­tek­stu: ozdob­ną opa­skę dam­ską, opa­skę spor­tow­ca, tur­ban, na­kry­cie głowy ka­pła­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mitreum

sank­tu­a­rium Mitry, miej­sce obrzę­dów kul­to­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. rel. świą­ty­nia kultu per­skie­go boga Mitry, czczo­ne­go w ce­sar­stwie rzym­skim w II-V wieku;


Mi­tre­um ( mith­ra­e­um) – świą­ty­nia poś­wię­co­na per­skie­mu bogu Mi­trze, bu­do­wa­na na te­ry­to­riach ce­sar­stwa rzym­skie­go w II–V wieku.

Były to świą­ty­nie na­śla­du­ją­ce groty skal­ne, za­głę­bio­ne po­ni­żej te­re­nu, czę­sto kute w skale w po­sta­ci hy­po­ge­um. Miały kształt po­dłuż­nej nawy za­koń­czo­nej ap­sy­dą, w któ­rej umie­szcza­no posąg bó­stwa albo re­lief z przed­sta­wie­niem Mitry za­bi­ja­ją­ce­go kos­micz­ne­go byka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitrowica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­nym Ko­so­wie;

 (1.2) geogr. adm. re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny w Ko­so­wie;

 (1.3) geogr. zob. Mi­tro­wi­ca nad Sawą.


Na tę stro­nę wska­zu­je „Mi­tro­vi­ca”. Zo­bacz też: Mi­tro­wi­ca – re­gion w Ko­so­wie.

Mi­tro­wi­ca, Ko­sow­ska Mi­tro­wi­ca (alb. "Mi­tro­vi­ca", "Mitrovicë"; serb. Митровица, "Mi­tro­vi­ca", Косовска Митровица, "Ko­sov­ska Mi­tro­vi­ca"; w la­tach 1982–1991 "Ti­to­va Mi­tro­vi­ca") – mia­sto w pół­noc­nym Ko­so­wie, u uj­ścia rzeki Sit­ni­cy do rzeki Ibar, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­gio­nu Mi­tro­wi­ca.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mitrowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­tro­wi­cą, do­ty­czą­cy Mi­tro­wi­cy


Źródła:

Wiktionary

Mitrowy

przy­miot­nik od: mitra


Źródła:

SJP.pl

Mitrus

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mitrydat

mik­stu­ra lecz­ni­cza, wy­na­le­zio­na przez króla Pontu Mi­try­da­te­sa, za­wie­ra­ją­ca ponad 50 skład­ni­ków, m.in. ar­sze­nik, za­ży­wa­na re­gu­lar­nie w celu uod­por­nie­nia or­ga­niz­mu na dzia­ła­nie tru­cizn


Źródła:

SJP.pl

Mitrydates

imię mę­skie po­cho­dze­nia per­skie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mitrydatyzm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­bez­pie­cza­nie się przed tru­ciz­na­mi po­przez przyj­mo­wa­nie ma­łych nie­le­tal­nych dawek tru­ciz­ny;


Mi­try­da­tyzm – ter­min okre­śla­ją­cy za­bez­pie­cza­nie się przed dzia­ła­niem tru­ciz­ny, po­przez stop­nio­we po­da­wa­nie dawek tru­ciz­ny, z któ­rych żadna nie jest dawką le­tal­ną.

Okre­śle­nie wy­wo­dzi się od króla Pontu Mi­try­da­te­sa VI, który ja­ko­by miał re­gu­lar­nie przyj­mo­wać ni­skie dawki róż­nych tru­cizn. Jak mówi le­gen­da, w chwi­li, gdy zo­stał po­ko­na­ny, pró­bo­wał po­peł­nić sa­mo­bój­stwo z uży­ciem tru­ciz­ny, co jed­nak nie spo­wo­do­wa­ło ocze­ki­wa­ne­go przez niego efek­tu i zmu­si­ło do za­da­nia śmier­ci mie­czem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mitróweczka

ro­dzaj grzy­bów z rzędu tocz­ni­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Mitręga

1. stra­ta, mar­no­wa­nie czasu; zwło­ka, mi­trę­że­nie;
2. mo­zol­na, mę­czą­ca, zwy­kle nie­e­fek­tyw­na praca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stra­ta, mar­no­wa­nie czasu

 (1.2) mo­zol­na, mę­czą­ca, zwy­kle nie­e­fek­tyw­na praca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitrężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­trę­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Mitrężyć

zmi­trę­żać;
1. tra­cić, mar­no­wać coś;
2. zwle­kać z czymś; ma­ru­dzić;
3. daw­niej: za­przą­tać, utru­dzać, np. mi­trę­żyć myśli


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zwle­kać z czymś, mar­no­wać czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitsubishi

[czy­taj: mit­su­bi­szi albo mi­cu­bi­szi] ja­poń­ski pro­du­cent mo­to­ry­za­cyj­ny i marka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Mit­su­bis­hi


Mit­su­bis­hi Cor­po­ra­tion (jap. Mit­su­bis­hi Shōji Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha) – ja­poń­ski kon­glo­me­rat i marka licz­nych kor­po­ra­cji na­le­żą­cych do grupy Mit­su­bis­hi Group, luźno po­wią­za­nych ze sobą jako ke­i­ret­su, no­to­wa­na na To­kij­skiej Gieł­dzie Pa­pie­rów War­to­ścio­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mitsukurina

ga­tu­nek głę­bi­no­we­go re­ki­na; rekin choch­lik


Mit­su­ku­ri­na, rekin choch­lik, rekin Ow­sto­na ("Mit­su­ku­ri­na ow­sto­ni") – ga­tu­nek głę­bi­no­we­go re­ki­na, je­dy­ny ży­ją­cy przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny Mit­su­ku­ri­ni­dae. Cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą tego ga­tun­ku jest nie­ty­po­wy kształt głowy, z dłu­gim, przy­po­mi­na­ją­cym kiel­nię dzio­bem ("ro­strum"). Po­nad­to mit­su­ku­ri­na wy­róż­nia się ró­żo­wym ko­lo­rem ca­łe­go ciała i wy­su­wal­ny­mi szczę­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mitterand

[czy­taj: miteRAN] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mitterrand

[czy­taj: miteRANT] naz­wi­sko, m.in. François Ma­u­ri­ce Mit­ter­rand (1916-1996) - po­li­tyk fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Mitura

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mityczno-Religijny

mi­tycz­ny i re­li­gij­ny


Źródła:

SJP.pl

Mityczność

1. opar­cie na micie, po­sia­da­nie cech mitu; mi­to­lo­gicz­ność, mi­to­lo­gizm, le­gen­dar­ność;
2. cecha kogoś, cze­goś oto­czo­ne­go le­gen­dą lub sławą


Źródła:

SJP.pl

Mityczny

1. do­ty­czą­cy mitu;
2. oto­czo­ny le­gen­dą, sławą


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mitem, mi­to­lo­gią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitygacja

po­dej­mo­wa­nie czyn­no­ści w celu ogra­ni­cze­nia ja­kie­goś nie­ko­rzyst­ne­go zja­wi­ska


Źródła:

SJP.pl

Mitygacyjny

→ mi­ty­ga­cja


Patrz:mitygacja

Źródła:

SJP.pl

Mitygować

pow­ścią­gać, pow­strzy­my­wać, ha­mo­wać; uśmie­rzać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) ha­mo­wać czy­jąś za­pal­czy­wość, pow­strzy­my­wać kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mi­ty­go­wać się (dk. brak)

 (2.1) ha­mo­wać się, pow­strzy­my­wać się od po­chop­nych dzia­łań, de­cyz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitygujący

pow­ścią­gać, pow­strzy­my­wać, ha­mo­wać; uśmie­rzać


Patrz:mitygować

Źródła:

SJP.pl

Mitylena

Mi­ty­le­na, Mi­ty­le­ne (gr. "Μυτιλήνη" – "Mitilíni", sta­rogr. "Mytilēnē") – mia­sto w Gre­cji, na wschod­nim brze­gu wyspy Les­bos, w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Wyspy Egej­skie, w re­gio­nie Wyspy Egej­skie Pół­noc­ne, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej Les­bos, sie­dzi­ba gminy Les­bos. W 2011 roku li­czy­ło 27 871 miesz­kań­ców. Naj­lud­niej­sze mia­sto wyspy Les­bos. Sie­dzi­ba głów­ne­go kam­pu­su Uni­wer­sy­te­tu Egej­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mityng

mi­ting, me­e­ting;
1. pu­blicz­ne ze­bra­nie, wiec;
2. za­wo­dy spor­to­we, zwła­szcza lek­ko­at­le­tycz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ot­war­te zgro­ma­dze­nie wielu osób

 (1.2) sport. za­wo­dy w dy­scy­pli­nach in­dy­wi­du­al­nych

 (1.3) med. spot­ka­nie ano­ni­mo­wych al­ko­ho­li­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mityngowy

→ mi­tyng; mi­tin­go­wy, me­e­tin­go­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mi­tyn­giem, do­ty­czą­cy mi­tyn­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mitynka

mi­ten­ka; dam­ska rę­ka­wicz­ka do po­ło­wy pal­ców


Źródła:

SJP.pl

Mitynki

mi­ten­ka; dam­ska rę­ka­wicz­ka do po­ło­wy pal­ców


Źródła:

SJP.pl

Mityzacja

mi­to­lo­gi­za­cja, mi­to­lo­gi­zo­wa­nie;
1. przeksz­tał­ce­nie w mit lub le­gen­dę, two­rze­nie mitów lub le­gend;
2. wpro­wa­dze­nie do ut­wo­ru cech mitu lub le­gen­dy


Mi­ty­za­cja – za­bieg li­te­rac­ki po­le­ga­ją­cy na kre­o­wa­niu świa­ta przed­sta­wio­ne­go, aby po­ka­zać jego po­do­bień­stwo do obra­zów i wy­o­bra­żeń mi­tycz­nych. Wy­kre­o­wa­na tak rze­czy­wi­stość jest dy­na­micz­na i dra­ma­tycz­na, każda rzecz i każde zja­wi­sko w niej ma okre­ślo­ną barwę emo­cjo­nal­ną. Prze­ci­wień­stwem do niej jest de­mi­ty­za­cja – stan, w któ­rym mit zo­stał ośmie­szo­ny, wsku­tek czego stra­cił swoją po­wa­gę i sens.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mityzm

wszyst­ko co do­ty­czy mitów


Źródła:

SJP.pl

Mityzować

przeksz­tał­cać coś w mit lub w le­gen­dę, two­rzyć mity na jakiś temat; mi­to­lo­gi­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Mitzner

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miurg

po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka oporu, sto­so­wa­na w gór­nict­wie


Miurg – po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka oporu wła­ści­we­go, jaki sta­wia wy­ro­bi­sko ko­pal­nia­ne prze­pły­wa­ją­ce­mu przez nie po­wie­trzu. Wy­ro­bi­sko ma opór równy jed­ne­mu miur­go­wi, je­że­li pod­czas prze­pły­wu po­wie­trza o na­tę­że­niu 1m3/s spa­dek hy­dra­u­licz­ny wy­no­si 0,001 mm słupa wody. Aby uni­knąć ułam­ków sto­su­je się jed­nost­kę 1000 razy więk­szą – ki­lo­miurg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mix

miks;
1. przej­ście mon­ta­żo­we w mon­ta­żu obra­zu te­le­wi­zyj­ne­go;
2. po­tocz­nie: mie­szan­ka, coś skła­da­ją­ce­go się z wielu zmie­sza­nych, zmik­so­wa­nych skład­ni­ków, ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Mixtape

[czy­taj: mik­stejp] taśma na­gra­na przez di­dże­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­for­mal­ny pro­jekt mu­zycz­ny;


Mix­ta­pe (mik­stejp) – w dzi­siej­szym prze­my­śle mu­zycz­nym ten ter­min od­no­si się do pro­jek­tu mu­zycz­ne­go, który zaz­wy­czaj ma luź­niej­sze ogra­ni­cze­nia niż al­bu­my lub mi­nial­bu­my. W prze­ci­wień­stwie do tra­dy­cyj­ne­go al­bu­mu lub mi­nial­bu­mu, mix­ta­pe’y są pro­jek­ta­mi, gdzie ar­ty­sta ma więk­szą swo­bo­dę twór­czą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miya

[czy­taj: mija] mija;
1. ja­poń­ska świą­ty­nia; jinja;
2. pałac człon­ków ro­dzi­ny ce­sar­skiej;
3. grzecz­no­ścio­wy tytuł ksią­żę­cy


Źródła:

SJP.pl

Miyagawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. bot. zie­lo­na, bez­pest­ko­wa man­da­ryn­ka, owoc drze­wa jed­nej z od­mian ga­tun­ku nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ci­trus uns­hiu|ref=tak., man­da­ryn­ki Sat­su­ma


Źródła:

Wiktionary

Miyagi

[czy­taj: mi­ja­gi]
1. pre­fek­tu­ra w Ja­po­nii;
2. naz­wi­sko ja­poń­skie


Źródła:

SJP.pl

Miyazaki

Miy­a­za­ki (jap. 宮崎市 Miy­a­za­ki-shi) – mia­sto i port w Ja­po­nii, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny pre­fek­tu­ry Miy­a­za­ki, na wschod­nim wy­brze­żu wyspy Kiu­siu, nad Oce­a­nem Spo­koj­nym.


Źródła:

Wikipedia

Miyazu

[czy­taj: mi­ja­zu] mia­sto w Ja­po­nii


Miy­a­zu (jap. 宮津市 Miy­a­zu-shi) – mia­sto w Ja­po­nii, na wy­spie Hon­siu, w pre­fek­tu­rze Kioto, nad Mo­rzem Ja­poń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miynso

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. spoż. mięso


Źródła:

Wiktionary

Mizak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mizandria

wstręt ko­biet do męż­czyzn; mi­zo­an­dryzm; mi­zo­an­dria


Źródła:

SJP.pl

Mizandryczny

na­ce­cho­wa­ny pa­to­lo­gicz­nym wstrę­tem do męż­czyzn; mi­zo­an­drycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Mizantrop

osoba uni­ka­ją­ca ludzi, ma­ją­ca do nich wrogi lub nie­chęt­ny sto­su­nek; sa­mot­nik, od­lu­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. ktoś stro­nią­cy od ludzi, czu­ją­cy do nich nie­chęć lub wręcz wro­gość


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizantropia

życie w odo­sob­nie­niu, z dala od ludzi; sa­mot­ni­ko­stwo, sa­mot­nict­wo, od­ludzt­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­chęć do ludzi, do ob­co­wa­nia z nimi;


Mi­zan­tro­pia – nie­chęć do ga­tun­ku ludz­kie­go. Nie jest to uczu­cie skie­ro­wa­ne do po­szcze­gól­nych jed­no­stek, ale do ogółu po­pu­la­cji. Słowo "mi­zan­tro­pia" po­cho­dzi od grec­kich słów "anth­ro­pos" – "czło­wiek" oraz "miseo" – "nie­na­wi­dzę".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizantropicznie

przy­słó­wek

 (1.1) daw. nie­chęt­nie lu­dziom, zgorz­knia­le


Źródła:

Wiktionary

Mizantropiczny

→ mi­zan­tro­pia; daw­niej: mi­zan­tro­pij­ny


przy­miot­nik

 (1.1) daw. mi­zan­tro­pij­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizantropijnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie­chęt­nie lu­dziom, zgorz­knia­le


Źródła:

Wiktionary

Mizantropijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co mi­zan­tro­pij­ne


Źródła:

Wiktionary

Mizantropijny

→ mi­zan­tro­pia


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się mi­zan­tro­pią, nie­chęt­ny lu­dziom


Patrz:mizantropia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizantropka

ko­bie­ta stro­nią­ca od ludzi, nie­chęt­na im lub wrogo do nich na­sta­wio­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta stro­nią­ca od ludzi, czu­ją­ca do nich nie­chęć lub nawet wro­gość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizar

cmen­tarz mu­zuł­mań­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mizdra

w gar­bar­stwie: wew­nętrz­na stro­na skóry, po­zba­wio­na resz­tek mięsa, żył i przy­le­ga­ją­cych warstw łoju; miaz­dra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w gar­bar­stwie i fu­trzar­stwie: od­mięs­na stro­na skóry zwie­rzę­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizdrować

w gar­bar­stwie: oczy­szczać skórę z resz­tek mięsa, żył i tłu­szczu; ży­ło­wać


Źródła:

SJP.pl

Mizdrownica

ma­szy­na do miz­dro­wa­nia skór; od­mię­sar­ka


Źródła:

SJP.pl

Mizdrownik

tępy, łu­ko­wa­to wy­gię­ty nóż gar­bar­ski słu­żą­cy do ręcz­ne­go miz­dro­wa­nia skór


Źródła:

SJP.pl

Mizdrowy

przy­miot­nik od: miz­dra


Źródła:

SJP.pl

Mizdrzyć

miz­drzyć się - ko­kie­to­wać, wdzię­czyć się, flir­to­wać, przy­mi­lać się w nie­sto­sow­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Mizer

w pre­fe­ran­sie: roz­gryw­ka, w któ­rej gra­ją­cy za­po­wie­dział niew­zię­cie żad­nej lewy; mi­zer­ka


Źródła:

SJP.pl

Mizera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mizerabilizm

fa­scy­na­cja ubó­stwem i nie­szczę­ściem, zwła­szcza w ut­wo­rach li­te­rac­kich lub ma­lar­stwie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. fa­scy­na­cja lub pro­gra­mo­we sku­pie­nie się na ubó­stwie, nie­szczę­ściu, brzy­do­cie, cho­ro­bie i cier­pie­niu, szcze­gól­nie w ut­wo­rze li­te­rac­kim lub w ma­lar­stwie;


Mi­ze­ra­bi­lizm – kie­ru­nek w sztu­ce fran­cu­skiej lat czter­dzie­stych i pięć­dzie­sią­tych XX wieku. Nazwa po­cho­dzi do fran­cu­skie­go wy­ra­zu „mi­se­ra­ble” – nędz­ny.

We Fran­cji, wy­cho­dzą­cej z po­wo­jen­ne­go ubó­stwa, sztu­ka przed­sta­wia­ją­ca nędzę i nie­szczę­ście miała epa­to­wać za­moż­nych wi­dzów. Za twór­cę tego kie­run­ku uważa się ma­la­rza fran­cu­skie­go Fran­ci­sa Gru­be­ra (1912-1948). Ma­la­rze tego kie­run­ku – Ber­nard Buf­fet, Al­ber­to Gia­co­met­ti i Jean Ca­rzou po­wo­ły­wa­li się na związ­ki ich sztu­ki z eg­zy­sten­cja­liz­mem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizeracki

→ mi­ze­rak


Patrz:mizerak

Źródła:

SJP.pl

Mizeraczek

zdrob­nie­nie od: mi­ze­rak


Źródła:

SJP.pl

Mizerak

mi­ze­ro­ta, mi­ze­ract­wo; po­tocz­nie:
1. wy­mi­ze­ro­wa­ny, chudy, słaby czło­wiek; chu­der­lak, chu­chro;
2. czło­wiek bied­ny, nę­dzarz


Źródła:

SJP.pl

Mizeria

1. ro­dzaj su­rów­ki przy­rzą­dzo­nej z su­ro­wych ogór­ków z do­dat­kiem śmie­ta­ny i przy­praw;
2. zły stan lub niski po­ziom cze­goś; mi­ze­ract­wo, mi­zer­ność, mi­ze­ro­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. sa­łat­ka z kro­jo­nych w pla­ste­ra­stry lub tar­tych su­ro­wych ogór­ków, przy­pra­wio­nych solą i pie­przem, cza­sem też cu­krem i octem, zaz­wy­czaj ze śmie­ta­ną;

 (1.2) książk. niski po­ziom, kiep­ski stan cze­goś


Mi­ze­ria – sa­łat­ka z po­kro­jo­nych w pla­stry, sie­ka­nych lub tar­tych su­ro­wych ogór­ków. Naj­czę­ściej z do­dat­kiem śmie­ta­ny, rza­dziej ke­fi­ru, jo­gur­tu lub zsia­dłe­go mleka, choć by­wa­ją także wer­sje z ole­jem.

Do­pra­wia­na solą, pie­przem, octem lub so­kiem z cy­try­ny oraz zio­ła­mi ta­ki­mi jak ko­pe­rek, ma­je­ra­nek, szczy­pio­rek, mięta, natka pie­trusz­ki lub kwia­ty i li­ście ogó­recz­ni­ka le­kar­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizerka

1. w pre­fe­ran­sie: roz­gryw­ka, w któ­rej gra­ją­cy za­po­wie­dział niew­zię­cie żad­nej lewy; mi­zer­ka;
2. w wi­ście: brak atutu


Mi­zer­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­cha­czew­skim, w gmi­nie Nowa Sucha.

Wieś wcho­dzi w skład so­łect­wa "Mi­zer­ka-Stary Żylin".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mizerkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mizernie

przy­słó­wek

 (1.1) bied­nie, słabo

 (1.2) o sta­nie zdro­wia źle


Źródła:

Wiktionary

Mizerniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mi­zer­nie


Źródła:

SJP.pl

Mizerniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mi­zer­ny


Źródła:

SJP.pl

Mizernienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­zer­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Mizernieć

tra­cić siły i wagę w cza­sie cho­ro­by


cza­sow­nik

 (1.1) wy­glą­dać coraz go­rzej; sta­wać się mi­zer­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizernieńki

zdrob­nie­nie od: mi­zer­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: mi­zer­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizerniuteńki

zdrob­nie­nie od: mi­zer­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: mi­zer­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizerniutki

zdrob­nie­nie od: mi­zer­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: mi­zer­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizerność

1. cecha kogoś wy­chu­dzo­ne­go, sła­be­go, wy­glą­da­ją­ce­go na cho­re­go;
2. zły stan lub niski po­ziom cze­goś; mi­ze­ract­wo, mi­ze­ria, mi­ze­ro­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mi­zer­ne; cecha tych, któ­rzy są mi­zer­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizerny

1. wy­chu­dzo­ny, słaby, wy­glą­da­ją­cy na cho­re­go;
2. po­ni­żej ja­kiejś normy, nędz­ny, lichy


przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku: wątły, słaby, wy­chu­dzo­ny

 (1.2) nie­wiel­ki, zbyt mały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizerota

po­tocz­nie: scho­ro­wa­ny, wy­nędz­nia­ły lub bied­ny męż­czyz­na; mi­ze­rak, chu­chro, mi­ze­ract­wo


Źródła:

SJP.pl

Mizerotka

zdrob­nie­nie od: mi­ze­ro­ta


Źródła:

SJP.pl

Mizerski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mizerykordia

krót­ki szty­let słu­żą­cy do do­bi­ja­nia ran­ne­go prze­ciw­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. szty­let uży­wa­ny w śred­nio­wie­czu do do­bi­ja­nia ko­na­ją­cych prze­ciw­ni­ków, by przer­wać ich cier­pie­nie;


Mi­ze­ry­kor­dia ( mi­se­ri­cor­dia ‘mi­ło­sier­dzie’) – krót­ki, wąski szty­let słu­żą­cy do do­bi­ja­nia ran­ne­go lub ko­na­ją­ce­go prze­ciw­ni­ka (stąd nazwa), o moc­nym szty­chu oraz dłu­giej głow­ni przy­sto­so­wa­nej do pchnię­cia prze­ciw­ni­ka ("coup de grâce").

Sta­no­wi­ła ważną rolę w uz­bro­je­niu śred­nio­wiecz­ne­go ry­cer­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizgalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mizgała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miziacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. in­form. to­uch­pad


Źródła:

Wiktionary

Miziak

po­tocz­nie: zwie­rzę lu­bią­ce być pie­szczo­ne; przy­tu­la­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zwie­rząt­ko do­mo­we do mi­zia­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­ziać.


Źródła:

Wiktionary

Mizianko

po­tocz­nie: pie­szczot­li­wie gła­ska­nie, mu­ska­nie, ła­sko­ta­nie; ki­zia­nie, mi­zia­nie


Źródła:

SJP.pl

Miziać

po­tocz­nie: pie­szczot­li­wie gła­skać, mu­skać, ła­sko­tać; ki­ziać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gła­skać, do­ty­kać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mi­ziać się

 (2.1) do­ty­kać się wza­jem­nie, pie­ścić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizieliński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miziołek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Mizmar

arab­ski, drew­nia­ny in­stru­ment mu­zycz­ny przy­po­mi­na­ją­cy flet


Źródła:

SJP.pl

Mizoandria

wstręt ko­biet do męż­czyzn; mi­zo­an­dryzm; mi­zan­dria


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. pa­to­lo­gicz­ny wstręt do męż­czyzn;


Mi­zo­an­dria lub mi­zo­an­dryzm, mi­zan­dria (st.gr. μῖσος, "misos" – 'nie­na­wiść'; ἀνδρός, "an­dros" do­peł­niacz od ἀνήρ, "anér" – 'męż­czyz­na') – nie­na­wiść lub uprze­dze­nie w sto­sun­ku do męż­czyzn.

Dzia­ła­cze na rzecz praw męż­czyzn i inni ma­sku­li­ni­ści kry­ty­ku­ją współ­czes­ne prze­pi­sy do­ty­czą­ce roz­wo­dów, prze­mo­cy do­mo­wej, po­bo­ru do woj­ska, obrze­za­nia (okre­śla­ne­go przez prze­ciw­ni­ków jako oka­le­cza­nie na­rzą­dów płcio­wych) oraz spo­sób, w jaki trak­to­wa­ne są mę­skie ofia­ry gwał­tu, jako przy­kła­dy in­sty­tu­cjo­nal­nej mi­zan­drii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizoandryczka

ko­bie­ta od­czu­wa­ją­ca pa­to­lo­gicz­ny wstręt do męż­czyzn


Źródła:

SJP.pl

Mizoandryczny

na­ce­cho­wa­ny mi­zo­an­drią, pa­to­lo­gicz­nym wstrę­tem do męż­czyzn


Źródła:

SJP.pl

Mizoandryzm

wstręt ko­biet do męż­czyzn; mi­zo­an­dria; mi­zan­dria


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. pa­to­lo­gicz­ny wstręt do męż­czyzn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizofob

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba od­czu­wa­ja­ca lęk przed bru­dem


Źródła:

Wiktionary

Mizofobia

cho­ro­bli­wy lęk przed za­bru­dze­nia­mi, za­nie­czy­szcze­nia­mi; ger­mo­fo­bia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. cho­ro­bli­wy lęk przed bru­dem;


Mi­zo­fo­bia – fobia czę­sto na­zy­wa­na "ger­mo­fo­bią", "bak­cy­lo­fo­bią" lub "bak­te­rio­fo­bią", po­le­ga­ją­ca na uni­ka­niu za­nie­czy­szcze­nia, za­bru­dze­nia, cza­sa­mi rów­nież za­ka­że­nia się, czę­sto to­wa­rzy­szą jej na­tręct­wa (np. kom­pul­syw­ne mycie rąk). Po­ję­cie zo­sta­ło wpro­wa­dzo­ne w 1879 przez Wil­lia­ma A. Ham­mon­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizofobiczny

→ mi­zo­fo­bia


Patrz:mizofobia

Źródła:

SJP.pl

Mizofobka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta od­czu­wa­ja­ca lęk przed bru­dem


Źródła:

Wiktionary

Mizofonia

za­bu­rze­nie psy­chicz­ne ob­ja­wia­ją­ce się nad­wraż­li­wo­ścią na okre­ślo­ne od­gło­sy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. nad­wraż­li­wość na okre­ślo­ne dźwię­ki ob­ja­wia­ją­ca się zło­ścią i lę­kiem;


Mi­zo­fo­nia (z gr. "misos" „nie­na­wiść”, "phone" „dźwięk”), ina­czej SSSS (" se­lec­ti­ve sound sen­si­ti­vi­ty syn­dro­me") – jeden z ro­dza­jów nad­wraż­li­wo­ści na dźwię­ki. Chory na mi­zo­fo­nię doz­na­je sil­nie ne­ga­tyw­nej emo­cjo­nal­nej re­ak­cji w od­po­wie­dzi na okre­ślo­ne od­gło­sy, szcze­gól­nie te wy­da­wa­ne przez in­nych ludzi, jak np.: gło­śny od­dech, chra­pa­nie, mla­ska­nie, po­cią­ga­nie nosem, chrzą­ka­nie itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizofoniczka

ko­bie­ta cier­pią­ca na za­bu­rze­nie psy­chicz­ne ob­ja­wia­ją­ce się nad­wraż­li­wo­ścią na okre­ślo­ne od­gło­sy


Źródła:

SJP.pl

Mizofoniczny

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla za­bu­rze­nia psy­chicz­ne­go ob­ja­wia­ją­ce­go się nad­wraż­li­wo­ścią na okre­ślo­ne od­gło­sy


Źródła:

SJP.pl

Mizofonik

osoba cier­pią­ca na za­bu­rze­nie psy­chicz­ne ob­ja­wia­ją­ce się nad­wraż­li­wo­ścią na okre­ślo­ne od­gło­sy


Źródła:

SJP.pl

Mizogamia

pa­to­lo­gicz­na nie­chęć do za­wie­ra­nia związ­ków mał­żeń­skich


Źródła:

SJP.pl

Mizogamiczny

→ mi­zo­ga­mia


Patrz:mizogamia

Źródła:

SJP.pl

Mizogamista

osoba prze­ja­wia­ją­ca pa­to­lo­gicz­ną nie­chęć do za­war­cia związ­ku mał­żeń­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Mizogamistka

→ mi­zo­ga­mi­sta


Patrz:mizogamista

Źródła:

SJP.pl

Mizogin

męż­czyz­na od­czu­wa­ją­cy wstręt do ko­biet; mi­zo­gi­ni­sta, mi­zo­gi­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) psych. męż­czyz­na czu­ją­cy wstręt do ko­biet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mizoginia

wstręt męż­czyzn do ko­biet; mi­zo­gi­nizm


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pa­to­lo­gicz­ne, silne uprze­dze­nie do ko­biet;


Mi­zo­gi­nia ( μῖσος "mĩsos" „nie­na­wiść”, γυνή "gynḗ" „ko­bie­ta”) – nie­na­wiść, po­gar­da lub uprze­dze­nie wobec ko­biet lub dziew­cząt. Mi­zo­gi­nia prze­ja­wia się na wiele spo­so­bów, mię­dzy in­ny­mi po­przez wy­klu­cze­nie spo­łecz­ne, dy­skry­mi­na­cję ze wzglę­du na płeć, wro­gość, an­dro­cen­tryzm, pa­triar­chat, uprzy­wi­le­jo­wa­nie męż­czyzn, po­ni­ża­nie ko­biet, po­zba­wia­nie ko­biet praw oby­wa­tel­skich, prze­moc wobec ko­biet i.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mizoginiczny

wy­ra­ża­ją­cy wstręt do ko­biet; mi­zo­gi­ni­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Mizoginik

męż­czyz­na od­czu­wa­ją­cy wstręt do ko­biet; mi­zo­gi­ni­sta, mi­zo­gin


Źródła:

SJP.pl

Mizoginista

męż­czyz­na od­czu­wa­ją­cy wstręt do ko­biet; mi­zo­gin, mi­zo­gi­nik


Źródła:

SJP.pl

Mizoginistka

ko­bie­ta mocno uprze­dzo­na do in­nych ko­biet; mi­zo­gin­ka


Źródła:

SJP.pl

Mizoginistyczny

wy­ra­ża­ją­cy wstręt do ko­biet; mi­zo­gi­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Mizoginizm

wstręt męż­czyzn do ko­biet; mi­zo­gi­nia


Źródła:

SJP.pl

Mizoginka

ko­bie­ta mocno uprze­dzo­na do in­nych ko­biet; mi­zo­gi­nist­ka


Źródła:

SJP.pl

Mizologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­chęć wobec lo­gicz­ne­go ro­zu­mo­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Mizrach

ta­bli­ca na wew­nętrz­nej ścia­nie domu lub sy­na­go­gi, wska­zu­ją­ca wier­nym stro­nę, gdzie znaj­du­je się Je­ro­zo­li­ma, ku któ­rej zwra­ca­ją się żydzi w cza­sie mod­lit­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mizuna

ro­dzaj sa­ła­ty z ro­dzi­ny krzy­żo­wych


Źródła:

SJP.pl

Mizuńka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka pły­ną­ca przez rejon do­liń­ski ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go Ukra­i­ny, lewy do­pływ Świcy;


Mi­zuń­ka ( Мизунка "My­zun­ka") – rzeka pły­ną­ca przez rejon do­liń­ski ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go Ukra­i­ny, lewy do­pływ Świcy.

Dłu­gość rzeki wy­no­si 51 km, po­wierzch­nia do­rze­cza 344 km². Jest uwa­ża­na za gra­ni­cę po­mię­dzy Be­ski­da­mi a Gor­ga­na­mi. Źró­dła znaj­du­ją się w do­li­nie po­mię­dzy szczy­ta­mi "Men­czył" (1450 m n.p.m.) i "Ma­gu­ra" (1107 m n.p.m.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miód

pro­dukt z nek­ta­ru kwia­to­we­go wyt­wa­rza­ny przez pszczo­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. gęsty, słod­ki pro­dukt spo­żyw­czy, w ko­lo­rze żół­tym lub brą­zo­wym, wyt­wa­rza­ny przez pszczo­ły;

 (1.2) spoż. napój al­ko­ho­lo­wy pow­sta­ły w wy­ni­ku fer­men­ta­cji brzecz­ki miodu (1.1) i in­nych skład­ni­ków;

 (1.3) spoż. wywar z niek­tó­rych ro­ślin z do­dat­kiem cukru i in­nych przy­praw o kon­sy­sten­cji miodu (1.1)

 (1.4) pot. wo­sko­wi­na


Miód – słod­ki pro­dukt spo­żyw­czy, za­wie­ra­ją­cy ok. 80% cukru, w wa­run­kach na­tu­ral­nych wyt­wa­rza­ny głów­nie przez pszczo­ły wła­ści­we (miód pszcze­li) oraz nie­licz­ne inne błon­ków­ki, m.in. osy z po­dro­dzi­ny Po­li­sti­nae ("Bra­chy­ga­stra", "Po­li­stes" i "Po­ly­bia"), po­przez przet­wa­rza­nie nek­ta­ru kwia­to­we­go ro­ślin mio­do­daj­nych, a także niek­tó­rych wy­dzie­lin wy­stę­pu­ją­cych na li­ściach drzew.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miąchać

1. po­tocz­nie: mącić, mie­szać;
2. mło­dzie­żo­wo: mią­chać beton - prze­kli­nać


Źródła:

SJP.pl

Miączyn

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miączyński

przy­miot­nik od: Mią­czyn


Źródła:

SJP.pl

Miąglina

drze­wo ros­ną­ce we wschod­niej Bra­zy­lii; palma bra­zy­lij­ska; ata­lia


Źródła:

SJP.pl

Miągwa

1. w gwa­rze mło­dzie­żo­wej: nie­lu­bia­na na­u­czy­ciel­ka
2. w gwa­rze wiel­ko­pol­skiej: osoba płacz­li­wa, cią­gle na­rze­ka­ją­ca


Źródła:

SJP.pl

Miąsik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miąsowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w po­łud­nio­wej czę­ści Pol­ski;


Mią­so­wa daw­niej Mias­so­wa – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Sob­ków. Ma sta­tus so­łect­wa. Zo­sta­ła za­ło­żo­na w XIV wieku.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miąszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miąszy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. gruby


Źródła:

Wiktionary

Miąć

gnieść


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) gnieść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miąższ

1. mięk­ka część cze­goś, osło­nię­ta tward­szą po­wło­ką;
2. tkan­ka ko­mór­ko­wa ro­ślin­na lub zwie­rzę­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mięk­ka, wew­nętrz­na część owocu lub na­rzą­du


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miąższowy

przy­miot­nik od: miąższ


przy­miot­nik

 (1.1) pełen miąż­szu; za­wie­ra­ją­cy miąższ

 (1.2) biol. do­ty­czą­cy miąż­szu, tj. za­sad­ni­czej, funk­cjo­nal­nej tkan­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miąższość

gru­bość drzew, gru­bość miąż­szu drzew­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. gru­bość war­stwy, ze­spo­łu warstw lub żyły mie­rzo­na pro­sto­pad­le do ogra­ni­cza­ją­cych je po­wierzch­ni


Miąż­szość – gru­bość war­stwy (np. skal­nej), kom­plek­su warstw lub in­nych struk­tur ge­o­lo­gicz­nych, mie­rzo­na po­mię­dzy stro­pem a spą­giem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miąższy

1. mięk­ka część cze­goś, osło­nię­ta tward­szą po­wło­ką;
2. tkan­ka ko­mór­ko­wa ro­ślin­na lub zwie­rzę­ca


przy­miot­nik

 (1.1) daw. za­wie­ra­ją­cy miąższ


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mię

forma za­im­ka.

 (1.1) przest. B. lp. od: ja


Źródła:

Wiktionary

Mięcej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mięk­ko; mięk­cej


Źródła:

SJP.pl

Mięcho

zgru­bie­nie od: mięso


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. mięso


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięcierzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Mięciuchny

zdrob­nie­nie od: mięk­ki; mię­ciut­ki, mię­ciuś­ki, mię­ciu­si


Źródła:

SJP.pl

Mięciusi

zdrob­nie­nie od: mięk­ki; mię­ciut­ki, mię­ciuś­ki, mię­ciuch­ny


Źródła:

SJP.pl

Mięciusieńki

zdrob­nie­nie od: mię­ciuś­ki; mię­ciu­teń­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: mięk­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięciuteńki

zdrob­nie­nie od: mię­ciut­ki; mię­ciu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: mięk­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięciutki

zdrob­nie­nie od: mięk­ki; mię­ciuś­ki, mię­ciuch­ny, mię­ciu­si


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: mięk­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięciuśki

zdrob­nie­nie od: mięk­ki; mię­ciut­ki, mię­ciuch­ny, mię­ciu­si


Źródła:

SJP.pl

Mięczak

1. zwie­rzę bez­krę­go­we o mięk­kim ciele okry­tym zwy­kle musz­lą, wodne lub rza­dziej lą­do­we;
2. po­gard­li­wie: ktoś słaby, o sła­bym cha­rak­te­rze
3. mię­czak za­kaź­ny - wi­ru­so­wa cho­ro­ba za­kaź­na skóry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. bez­krę­go­we zwie­rzę wodne;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. czło­wiek mięk­ki, ule­gły, bez cha­rak­te­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięczaki

1. zwie­rzę bez­krę­go­we o mięk­kim ciele okry­tym zwy­kle musz­lą, wodne lub rza­dziej lą­do­we;
2. po­gard­li­wie: ktoś słaby, o sła­bym cha­rak­te­rze
3. mię­czak za­kaź­ny - wi­ru­so­wa cho­ro­ba za­kaź­na skóry


Na tę stro­nę wska­zu­je „mię­czak”. Zo­bacz też: mię­czak za­kaź­ny.

Mię­cza­ki (Mol­lu­sca, "mol­lu­scus" ‘mięk­ki’) – typ zwie­rząt, drugi naj­licz­niej­szy po sta­wo­no­gach (Arth­ro­po­da), obej­mu­ją­cy około 130 ty­się­cy ży­ją­cych ga­tun­ków. Odz­na­cza­ją się ol­brzy­mią róż­no­rod­no­ścią mor­fo­lo­gicz­ną i zróż­ni­co­wa­niem roz­mia­rów. Pier­wot­nie zwie­rzę­ta mor­skie. Żyją za­rów­no na lą­dzie, jak i w wo­dzie. Ba­da­niem mię­cza­ków zaj­mu­je się ma­la­ko­lo­gia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mięczakostwo

po­tocz­nie: bycie mię­cza­kiem - osobą sła­be­go cha­rak­te­ru, lę­kli­wą, któ­rej bra­ku­je od­wa­gi; tchó­rzo­stwo, sła­bość, pan­to­flar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Mięczakowaty

po­gard­li­wie: słaby, bez cha­rak­te­ru, po­zba­wio­ny woli


Źródła:

SJP.pl

Międlak

na­rzę­dzie gar­bar­skie do ręcz­ne­go międ­le­nia skóry


Źródła:

SJP.pl

Międlar

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Międlarnia

za­kład, po­mie­szcze­nie, w któ­rym międ­li się len lub ko­no­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład, w któ­rym od­by­wa się międ­le­nie lnu lub ko­no­pi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międlica

dawne pry­mi­tyw­ne drew­nia­ne na­rzę­dzie do wstęp­nej obrób­ki łodyg lnu i ko­no­pi; męd­li­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) włók. drew­nia­ne na­rzę­dzie uży­wa­ne daw­niej do międ­le­nia lnu i ko­no­pi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międlik

sta­lo­wy nóż do ręcz­ne­go międ­le­nia skór


Źródła:

SJP.pl

Międliwo

słoma lnia­na lub ko­nop­na zmięd­lo­na lub przez­na­czo­na do międ­le­nia


Źródła:

SJP.pl

Międlić

1. gnieść, ugnia­tać, miąć;
2. mam­ro­tać;
3. pot. na­wi­jać ba­weł­nę, tj. za­nu­dzać kogoś miał­kim opo­wia­da­niem na nudny temat;
4. zmięk­czać skóry w pro­ce­sie gar­bo­wa­nia;
5. łamać i roz­gnia­tać ło­dy­gi ko­no­pi lub lnu (np. przy po­mo­cy cier­li­cy)


cza­sow­nik

 (1.1) włók. pod­da­wać słomę lnia­ną lub ko­nop­ną ła­ma­niu i zgnia­ta­niu w celu od­dzie­le­nia paź­dzie­rzy od włó­kien


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mię­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Międolić

cza­sow­nik

 (1.1) gwara. kel­ner­ska: na­rze­kać


Źródła:

Wiktionary

Między

przy­i­mek łą­czą­cy się z rze­czow­ni­ka­mi lub ich rów­no­waż­ni­ka­mi w bier­ni­ku i na­rzęd­ni­ku


przy­i­mek

 (1.1) …uży­wa­ny, gdy coś znaj­du­je się po­mię­dzy obiek­ta­mi

 (1.2) …uży­wa­ny, gdy coś jest dzie­lo­ne lub jest tego wiele, a czę­ści do­sta­je kil­ko­ro od­bior­ców

 (1.3) …zaz­na­cza­ją­cy moż­li­wość wy­bo­ru

 (1.4) …okre­śla­ją­cy prze­dział cza­so­wy

 (1.5) …pod­kre­śla­ją­cy poś­red­ni cha­rak­ter cze­goś

 (1.6) …uży­wa­ny, gdy coś oto­czo­ne jest więk­szą ilo­ścią cze­goś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Między-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych, ut­wo­rzo­nych z po­łą­cze­nia przy­im­ka mię­dzy z rze­czow­ni­ka­mi okre­śla­ją­cy­mi obiek­ty lub rze­czy, po­mię­dzy któ­ry­mi coś się od­by­wa lub znaj­du­je, np. mię­dzy­mo­rze (mię­dzy mo­rza­mi), mię­dzy­na­ro­do­wy (mię­dzy na­ro­da­mi)


Źródła:

Wiktionary

Międzyakt

1. przer­wa mię­dzy ak­ta­mi sztu­ki wy­sta­wia­nej w te­a­trze; an­trakt;
2. krót­ka do­dat­ko­wa scena mię­dzy ak­ta­mi sztu­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. przer­wa mię­dzy ak­ta­mi

 (1.2) przest. przen. ogól­nie: pauza, przer­wa, prze­sta­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyaktowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) teatr. od­by­wa­ją­cy się w cza­sie an­trak­tu


Źródła:

Wiktionary

Międzyatomowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. znaj­du­ją­cy, od­by­wa­ją­cy się, za­cho­dzą­cy mię­dzy ato­ma­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzybankowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy mię­dzy dwoma lub wię­cej ban­ka­mi; do­ko­ny­wa­ny mię­dzy ban­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzybiblioteczny

od­no­szą­cy się do kilku bi­blio­tek, za­cho­dzą­cy mię­dzy bi­blio­te­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzybieg

ko­lej­ny (nie­pier­wszy) bieg eli­mi­na­cyj­ny przed fi­na­ła­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyblokowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­ło­żo­ny mię­dzy blo­ka­mi miesz­kal­ny­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyborski

przy­miot­nik od: Mię­dzy­bórz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mię­dzy­bo­rzem, do­ty­czą­cy Mię­dzy­bo­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyborzanin

miesz­ka­niec Mię­dzy­bo­rza


Źródła:

SJP.pl

Międzyborzanka

miesz­kan­ka Mię­dzy­bo­rza


Źródła:

SJP.pl

Międzyborów

Mię­dzy­bo­rów (do 8 maja 1954 "Czar­ny Borek") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Jak­to­rów.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Mię­dzy­bo­rów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Jak­to­rów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Międzybranżowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ekon. wspól­ny kilku bran­żom, łą­czą­cy różne bran­że


Źródła:

Wiktionary

Międzybrodzki

przy­miot­nik od: Mię­dzy­bro­dzie Bial­skie


Źródła:

SJP.pl

Międzybrzegowy

znaj­du­ją­cy się albo od­by­wa­ją­cy się mię­dzy brze­ga­mi ja­kie­goś zbior­ni­ka wod­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Międzybórz

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce


Mię­dzy­bórz (także Mię­dzy­bórz Sy­cow­ski, Ne­u­mit­tel­wal­de, przed 1886 "Me­dzi­bor") – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ole­śnic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mię­dzy­bórz. We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2023 r. mia­sto miało 2324 miesz­kań­ców (806. miej­sce w kraju).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzybłoniak

typ no­wot­wo­ru zło­śli­we­go


Mię­dzy­bło­niak (łac. "me­sot­he­lio­ma") – no­wot­wór zło­śli­wy wy­wo­dzą­cy się z ko­mó­rek po­kry­wa­ją­cych błony su­ro­wi­cze – opłuc­ną, osier­dzie i otrzew­ną. Naj­częst­szą lo­ka­li­za­cją jest opłuc­na. Do głów­nych czyn­ni­ków ry­zy­ka jego pow­sta­wa­nia za­li­cza się na­ra­że­nie na azbest oraz za­ka­że­nie wi­ru­sem SV40. Ro­ko­wa­nie jest złe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Międzychodzianin

miesz­ka­niec Mię­dzy­cho­du


Źródła:

SJP.pl

Międzychodzianka

miesz­kan­ka Mię­dzy­cho­du


Źródła:

SJP.pl

Międzychodzki

przy­miot­nik od: Mię­dzy­chód


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Mię­dzy­cho­du, zwią­za­ny z Mię­dzy­cho­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzychód

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mię­dzy­chód ( Birn­ba­um) – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mię­dzy­chód i po­wia­tu mię­dzy­chodz­kie­go. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. go­rzow­skie­go. Po­ło­żo­ne nad Wartą w Kot­li­nie Go­rzow­skiej, wokół Je­zio­ra Miej­skie­go. Po roku 1998 na­stą­pił po­wrót mia­sta w gra­ni­ce wo­je­wództ­wa wiel­ko­pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyczas

czas uzy­ska­ny przez za­wod­ni­ka na pew­nym od­cin­ku trasy wy­ści­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. czas za­wod­ni­ka na pew­nym frag­men­cie wy­ści­gu

 (1.2) pot. czas po­mię­dzy dwoma wy­da­rze­nia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyczasowy

→ mię­dzy­czas


Patrz:międzyczas

Źródła:

SJP.pl

Międzydachowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) znaj­du­ją­cy się mię­dzy da­chem a resz­tą bu­dyn­ku


Źródła:

Wiktionary

Międzydekanalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kośc. zwią­za­ny ze sto­sun­ka­mi mię­dzy de­ka­na­ta­mi (jed­nost­ka­mi or­ga­ni­za­cyj­ny­mi Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go)


Źródła:

Wiktionary

Międzydendrytyczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) miner. znaj­du­ją­cy się mię­dzy den­dry­ta­mi (struk­tu­ra­mi kry­sta­licz­ny­mi)


Źródła:

Wiktionary

Międzydepartamentalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) adm. zwią­za­ny ze sto­sun­ka­mi mię­dzy róż­ny­mi de­par­ta­men­ta­mi mi­ni­ster­stwa lub po­dob­nej in­sty­tu­cji

 (1.2) adm. zwią­za­ny ze sto­sun­ka­mi mię­dzy róż­ny­mi de­par­ta­men­ta­mi (jed­nost­ka­mi ad­mi­ni­stra­cyj­ny­mi w niek­tó­rych kra­jach)


Źródła:

Wiktionary

Międzydiecezjalny

wspól­ny dla kilku die­cez­ji lub obej­mu­ją­cy wię­cej niż jedną die­cez­ję


Źródła:

SJP.pl

Międzydroże

miej­sce po­mię­dzy dwie­ma dro­ga­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzydzielnicowy

od­no­szą­cy się do kilku dziel­nic, za­cho­dzą­cy mię­dzy dziel­ni­ca­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy co najm­niej dwóch dziel­nic kraju

 (1.2) od­by­wa­ją­cy się przy udzia­le róż­nych dziel­nic mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyepidemiczny

wy­stę­pu­ją­cy mię­dzy epi­de­mia­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyetniczny

za­cho­dzą­cy, wy­stę­pu­ją­cy mię­dzy gru­pa­mi et­nicz­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyeuropejski

do­ty­czą­cy kra­jów eu­ro­pej­skich lub za­cho­dzą­cy mię­dzy kra­ja­mi eu­ro­pej­ski­mi; unij­ny, mię­dzy­na­ro­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzygalaktyczny

znaj­du­ją­cy się mię­dzy ga­lak­ty­ka­mi, za­cho­dzą­cy w prze­strze­ni mię­dzy ga­lak­ty­ka­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) astr. od­by­wa­ją­cy się lub znaj­du­ją­cy się po­mię­dzy róż­ny­mi ga­lak­ty­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzygatunkowo

→ mię­dzy­ga­tun­ko­wy


Patrz:międzygatunkowy

Źródła:

SJP.pl

Międzygatunkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który za­cho­dzi po­mię­dzy ga­tun­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzygaz

tech­ni­ka uży­wa­na pod­czas pro­wa­dze­nia po­ja­zdu sil­ni­ko­we­go z ma­nu­al­ną skrzy­nią bie­gów, po­le­ga­ją­ca na szyb­kim i krót­kotr­wa­łym do­da­wa­niu gazu, po­wo­du­ją­cym zwięk­sze­nie obro­tów sil­ni­ka


Mię­dzy­gaz, zmia­na biegu z mię­dzy­ga­zem, po­tocz­nie "prze­ga­zów­ka" - tech­ni­ka sto­so­wa­na pod­czas pro­wa­dze­nia po­ja­zdu sil­ni­ko­we­go z ma­nu­al­ną skrzy­nią bie­gów nie­wy­po­sa­żo­ną w syn­chro­ni­za­to­ry (np. mo­to­cykl). Mię­dzy­ga­zu można użyć rów­nież, re­du­ku­jąc bieg w wa­run­kach skraj­nie ob­ni­żo­nej przy­czep­no­ści, np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Międzygałęziowy

za­cho­dzą­cy mię­dzy róż­ny­mi ga­łę­zia­mi (dzie­dzi­na­mi)


Źródła:

SJP.pl

Międzygeneracyjny

do­ty­czą­cy kilku ge­ne­ra­cji; wie­lo­po­ko­le­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzygminny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy, od­by­wa­ją­cy się przy udzia­le co najm­niej dwóch gmin

 (1.2) łą­czą­cy ze sobą różne gminy


Źródła:

Wiktionary

Międzygromadzki

za­cho­dzą­cy, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy kil­ko­ma gro­ma­da­mi (jed­nost­ka­mi ad­mi­ni­stra­cyj­ny­mi)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy kil­ko­ma gro­ma­da­mi (jed­nost­ka­mi ad­mi­ni­stra­cyj­ny­mi)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzygrupowy

ist­nie­ją­cy mię­dzy gru­pa­mi; in­ter­gru­po­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzygrzbiet

niż­szy frag­ment łań­cu­cha gór­skie­go, ob­ni­że­nie te­re­nu mię­dzy grzbie­ta­mi gór­ski­mi; prze­łęcz, mię­dzy­gó­rze


Źródła:

SJP.pl

Międzygwiazdowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) astr. zob. mię­dzyg­wiezd­ny.


Źródła:

Wiktionary

Międzygwiezdny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) astr. od­by­wa­ją­cy się, znaj­du­ją­cy się lub za­cho­dzą­cy mię­dzy gwia­zda­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzygórski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mię­dzy­gó­rzem, do­ty­czą­cy Mię­dzy­gó­rza


Źródła:

Wiktionary

Międzygórz

Mię­dzy­górz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie opa­tow­skim, w gmi­nie Lip­nik. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie tar­no­brze­skim.

Przez wieś prze­cho­dzi zie­lo­ny szlak tu­ry­stycz­ny z Chań­czy do Pie­la­szo­wa oraz zie­lo­ny szlak ro­we­ro­wy do Opa­to­wa.


Źródła:

Wikipedia

Międzygórze

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Międzyimperialny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się mię­dzy im­pe­ria­mi, ma­ją­cy miej­sce po­mię­dzy im­pe­ria­mi; łą­czą­cy im­pe­ria


Źródła:

Wiktionary

Międzyinstytucjonalny

od­no­szą­cy się do kilku in­sty­tu­cji, za­cho­dzą­cy mię­dzy in­sty­tu­cja­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyjednostkowy

do­ty­czą­cy wię­cej niż jed­ne­go czło­wie­ka, za­cho­dzą­cy mię­dzy ludź­mi; mię­dzy­ludz­ki, in­ter­per­so­nal­ny


Źródła:

SJP.pl

Międzyklasowy

za­cho­dzą­cy mię­dzy kla­sa­mi, wspól­ny róż­nym kla­som; szkol­ny, ogól­nosz­kol­ny


przy­miot­nik

 (1.1) so­cjol. od­by­wa­ją­cy się po­mię­dzy róż­ny­mi kla­sa­mi spo­łecz­ny­mi

 (1.2) eduk. od­by­wa­ją­cy się po­mię­dzy róż­ny­mi kla­sa­mi szkol­ny­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzykomórkowy

znaj­du­ją­cy się po­mię­dzy ko­mór­ka­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. do­ty­czą­cy prze­strze­ni mię­dzy ko­mór­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzykontynentalny

obej­mu­ją­cy różne kon­ty­nen­ty, wspól­ny dla róż­nych kon­ty­nen­tów; in­ter­kon­ty­nen­tal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) znaj­du­ją­cy się mię­dzy kon­ty­nen­ta­mi, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy kon­ty­nen­ta­mi

 (1.2) do­ty­czą­cy spraw, re­la­cji, itp. mię­dzy kon­ty­nen­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzykoreański

do­ty­czą­cy sto­sun­ków, kon­tak­tów lub dzia­łań mię­dzy Koreą Pół­noc­ną a Koreą Po­łud­nio­wą


Źródła:

SJP.pl

Międzykostny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. po­ło­żo­ny mię­dzy kość­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzykrocze

oko­li­ca ciała mię­dzy od­by­tem a zew­nętrz­ny­mi na­rzą­da­mi płcio­wy­mi; kro­cze


Źródła:

SJP.pl

Międzykrólewie

czas mię­dzy ustą­pie­niem jed­ne­go króla a ob­ję­ciem wła­dzy przez ko­lej­ne­go; bez­kró­le­wie, in­ter­re­gnum


Źródła:

SJP.pl

Międzykręgowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. umiej­sco­wio­ny mię­dzy krę­ga­mi krę­go­słu­pa


Źródła:

Wiktionary

Międzykulturowość

→ mię­dzy­kul­tu­ro­wy


Patrz:międzykulturowy

Źródła:

SJP.pl

Międzykulturowy

do­ty­czą­cy wielu kul­tur, za­cho­dzą­cy mię­dzy wie­lo­ma kul­tu­ra­mi; in­ter­kul­tu­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzylekcyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) eduk. wy­stę­pu­ją­cy mię­dzy lek­cja­mi w szko­le

 (1.2) rel. wy­stę­pu­ją­cy mię­dzy lek­cja­mi mszal­ny­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzylekowy

do­ty­czą­cy wza­jem­ne­go od­dzia­ły­wa­nia róż­nych leków


Źródła:

SJP.pl

Międzylesianin

miesz­ka­niec Mię­dzy­le­sia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Międzylesianka

miesz­kan­ka Mię­dzy­le­sia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Międzylesie

daw­niej: oko­li­ca mię­dzy la­sa­mi, zie­mie le­żą­ce mię­dzy la­sa­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa mia­sta w Pol­sce w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, a także czę­ści miast, osad, wsi i przy­siół­ków;


Zo­bacz też: Mię­dzy­le­sie w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Mię­dzy­le­sie (niem. "Mit­tel­wal­de", dial. "Mèttewaale"[], czes. "Mezilesí", daw­niej "Středolesí") – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mię­dzy­le­sie. Leży nad Nysą Kłodz­ką, na ob­sza­rze hi­sto­rycz­nej ziemi kłodz­kiej. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyleski

przy­miot­nik od: Mię­dzy­le­sie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Mię­dzy­le­sia, zwią­za­ny z Mię­dzy­le­siem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyleśny

znaj­du­ją­cy się mię­dzy la­sa­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzylodowcowy

przy­miot­nik

 (1.1) ist­nie­ją­cy/dzie­ją­cy się w okre­sie in­ter­gla­cja­łu (mię­dzy zlo­do­wa­ce­nia­mi) lub po­cho­dzą­cy z tego okre­su


Źródła:

Wiktionary

Międzyludzki

przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się mię­dzy ludź­mi, ma­ją­cy miej­sce po­mię­dzy ludź­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzylądowanie

lą­do­wa­nie sa­mo­lo­tu przed lot­ni­skiem do­ce­lo­wym w celu uzu­peł­nie­nia pa­li­wa i za­bra­nia no­wych pa­sa­że­rów; śród­lą­do­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) lotn. lą­do­wa­nie w trak­cie dłuż­sze­go lotu w celu za­tan­ko­wa­nia, wy­mia­ny pa­sa­że­rów lub ła­dun­ku itp.


Mię­dzy­lą­do­wa­nie – w tran­spor­cie lot­ni­czym na da­le­kie dy­stan­se ope­ra­cja do­dat­ko­we­go lą­do­wa­nia na lot­ni­sku znaj­du­ją­cym się po­mię­dzy punk­tem star­tu a punk­tem do­ce­lo­wym po­dró­ży.

Roz­wią­za­nie takie daje moż­li­wość do­ko­na­nia do­tan­ko­wa­nia pa­li­wa, prze­glą­du urzą­dzeń w sa­mo­lo­cie, uzu­peł­nie­nia za­pa­sów żyw­no­ści dla pa­sa­że­rów, a także wy­mia­ny za­ło­gi po wie­lo­go­dzin­nej pracy na nową, wy­po­czę­tą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzylądować

rzad­ko: lą­do­wać przed lot­ni­skiem do­ce­lo­wym w celu uzu­peł­nie­nia pa­li­wa i za­bra­nia no­wych pa­sa­że­rów


Źródła:

SJP.pl

Międzymiastowa

po­tocz­nie o te­le­fo­nie wy­ko­ny­wa­nym do mia­sta z innej stre­fy nu­me­ra­cyj­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roz­mo­wa te­le­fo­nicz­na po­mię­dzy abo­nen­ta­mi w róż­nych miej­sco­wo­ściach

 (1.2) cen­tra­la te­le­fo­nicz­na umoż­li­wia­ją­ca mię­dzy­mia­sto­wą (1.1)

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od mię­dzy­mia­sto­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzymiastowy

przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się mię­dzy mia­sta­mi, ma­ją­cy miej­sce po­mię­dzy mia­sta­mi; łą­czą­cy mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Międzymiejski

znaj­du­ją­cy się mię­dzy zam­knię­ty­mi ob­sza­ra­mi ur­ba­ni­stycz­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzymiesiączkowy

od­by­wa­ją­cy się mię­dzy ko­lej­ny­mi mie­siącz­ka­mi


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się/od­by­wa­ją­cy się mię­dzy mie­siącz­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzymieszkaniowy

znaj­du­ją­cy się mię­dzy miesz­ka­nia­mi; kon­struk­cyj­ny, nośny


Źródła:

SJP.pl

Międzymięśniowy

znaj­du­ją­cy się mię­dzy mię­śnia­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. po­ło­żo­ny mię­dzy mię­śnia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzymolekularny

za­cho­dzą­cy mię­dzy mo­le­ku­ła­mi, np. od­dzia­ły­wa­ie mię­dzy­mo­le­ku­lar­ne, siły mię­dzy­mo­le­ku­lar­ne


Źródła:

SJP.pl

Międzymordzie

żar­to­bli­we tłu­ma­cze­nie an­giel­skie­go ter­mi­nu "in­ter­fa­ce", sto­so­wa­ne­go wobec obiek­tów poś­red­ni­czą­cych w wy­mia­nie sy­gna­łów mię­dzy dwoma róż­ny­mi sy­ste­ma­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) in­form. żart. in­ter­fejs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzymorfemowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. od­by­wa­ją­cy się na po­gra­ni­czu mor­fe­mów lub do­ty­czą­cy re­la­cji mię­dzy mor­fe­ma­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzymorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­ło­żo­ny mię­dzy mo­rza­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzymorze

wąski pas lądu mię­dzy dwoma mo­rza­mi, łą­czą­cy ze sobą dwa lą­do­we ob­sza­ry; istm, ist­mus, przes­myk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Międzymurze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. teren mię­dzy mu­ra­mi zew­nętrz­ny­mi a wew­nętrz­ny­mi w śred­nio­wiecz­nych mia­stach


Mię­dzy­mu­rze (od gr. μεσοτοιχον), par­cham – nie­za­bu­do­wa­ny teren po­ło­żo­ny po­mię­dzy wew­nętrz­nym a zew­nętrz­nym pier­ście­niem umoc­nień mu­ro­wych miast i zam­ków. Od epoki ba­ro­ku wy­ko­rzy­sty­wa­ny był także jako miej­sce uro­czy­sto­ści i zabaw dzie­cię­cych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Międzymózgowie

część przo­do­móz­go­wia dzie­lo­na na podwz­gó­rze, wzgó­rze, nadwz­gó­rze i ni­skowz­gó­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. część mózgu mię­dzy kre­so­móz­go­wiem a śród­móz­go­wiem;


Mię­dzy­móz­go­wie ( dien­cep­ha­lon) – część móz­go­wia krę­gow­ców za­wie­ra­ją­ca trze­cią ko­mo­rę mózgu. Po obu stro­nach zlo­ka­li­zo­wa­ne jest wzgó­rze po­dzie­lo­ne na wiele jąder. Do tyl­nej po­wierzch­ni wzgó­rza przy­wie­ra­ją ciała ko­lan­ko­wa­te ("cor­po­ra ge­ni­cu­la­ta") zawz­gó­rza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzynarodowoprawny

do­ty­czą­cy prawa mię­dzy­na­ro­do­we­go


Źródła:

SJP.pl

Międzynarodowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który do­ty­czy dwu lub wię­cej na­ro­dów


Źródła:

Wiktionary

Międzynarodówka

or­ga­ni­za­cja mię­dzy­na­ro­do­wa sku­pia­ją­ca par­tie po­li­tycz­ne o po­dob­nych po­glą­dach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mię­dzy­na­ro­do­wy zwią­zek or­ga­ni­za­cji so­cja­li­stycz­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyobsługowy

za­cho­dzą­cy mię­dzy ko­lej­ny­mi prze­glą­da­mi tech­nicz­ny­mi po­ja­zdu; mię­dzy­re­mon­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzyoddziałowy

do­ty­czą­cy kilku od­dzia­łów; przez­na­czo­ny dla kilku od­dzia­łów; od­by­wa­ją­cy się mię­dzy od­dzia­ła­mi, ich pra­cow­ni­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyogniskowy

przez­na­czo­ny dla dzie­ci z róż­nych ognisk szkol­nych


Źródła:

SJP.pl

Międzyosobniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy re­la­cji mię­dzy osob­ni­ka­mi (po­je­dyn­czy­mi ludź­mi)

 (1.2) biol. do­ty­czą­cy re­la­cji mię­dzy osob­ni­ka­mi (po­je­dyn­czy­mi oka­za­mi ga­tun­ku)


Źródła:

Wiktionary

Międzypalcowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy miej­sca mię­dzy pal­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyparlamentarny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) polit. zwią­za­ny ze sto­sun­ka­mi mię­dzy par­la­men­ta­mi róż­nych państw


Źródła:

Wiktionary

Międzypartyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) polit. zwią­za­ny ze sto­sun­ka­mi mię­dzy róż­ny­mi par­tia­mi po­li­tycz­ny­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzypaństwowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wielu państw; za­cho­dzą­cy, od­by­wa­ją­cy się przy udzia­le róż­nych państw; zło­żo­ny z wielu państw (ich przed­sta­wi­cie­li)


Źródła:

Wiktionary

Międzypilastrowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ar­chit. znaj­du­ją­cy się mię­dzy pi­la­stra­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzypisuarowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przez­na­czo­ny do mon­to­wa­nia mię­dzy pi­su­a­ra­mi w celu ich roz­dzie­le­nia


Źródła:

Wiktionary

Międzypiętrowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ar­chit. znaj­du­ją­cy się mię­dzy pię­tra­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyplanetarny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który znaj­du­je się mię­dzy pla­ne­ta­mi, dzie­je się w prze­strze­ni mię­dzy da­ny­mi pla­ne­ta­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyplatformowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) in­form. zwią­za­ny z moż­li­wo­ścią dzia­ła­nia, zwła­szcza jed­no­czes­ne­go, na róż­nych plat­for­mach sprzę­to­wych bądź pro­gra­mo­wych


Źródła:

Wiktionary

Międzyplemienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­cho­dzi mię­dzy ple­mię­e­mio­na­mi; do­ty­czą­cy wię­cej niż jed­ne­go ple­mię­e­mie­nia


Źródła:

Wiktionary

Międzyplon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. szyb­ko ros­ną­ca ro­śli­na upraw­na, wy­sie­wa­na lub sa­dzo­na rów­no­cze­śnie z upra­wą głów­ną lub po­mię­dzy zbio­rem a na­stęp­nym wy­sie­wem ro­ślin ozi­mych


Mię­dzy­plon, daw­niej po­plon – ro­śli­na upra­wia­na mię­dzy dwoma plo­na­mi głów­ny­mi na zie­lon­kę, siano, ki­szon­kę, na przy­o­ra­nie jako zie­lo­ny nawóz lub po­zo­sta­wie­nie w po­sta­ci mul­czu po ich ścię­ciu, zwa­ło­wa­niu bądź zni­szcze­niu przez mróz. Ich upra­wa ma duże zna­cze­nie w pro­duk­cji paszy, w zwięk­sza­niu bio­lo­gicz­nej ak­tyw­no­ści i żyz­no­ści gleby oraz w dzia­ła­niu struk­tu­rot­wór­czym ro­ślin i wzbo­ga­ca­niu gleby w azot (przez bo­bo­wa­te).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyplonowy

→ mię­dzy­plon


Patrz:międzyplon

Źródła:

SJP.pl

Międzypodmiotowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. do­ty­czą­cy sto­sun­ków mię­dzy pod­mio­ta­mi (jed­nost­ka­mi ludz­ki­mi)

 (1.2) praw. do­ty­czą­cy sto­sun­ków mię­dzy pod­mio­ta­mi (jed­nost­ka­mi pod­le­ga­ją­cy­mi prawu cy­wil­ne­mu)


Źródła:

Wiktionary

Międzypokoleniowo

→ mię­dzy­po­ko­le­nio­wy


Patrz:międzypokoleniowy

Źródła:

SJP.pl

Międzypokoleniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy mię­dzy róż­ny­mi po­ko­le­nia­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzypokład

prze­strzeń mię­dzy niż­szym a wyż­szym po­kła­dem stat­ku; mię­dzy­po­kła­dzie


Mię­dzy­po­kład – po­kład stat­ku znaj­du­ją­cy się wew­nątrz ła­dow­ni na drob­ni­cow­cu (jeden lub kilka). Je­że­li jest ich kilka, oz­na­cza się je nu­me­ra­mi, li­cząc od góry. Je­że­li wy­stę­pu­ją dwa mię­dzy­po­kła­dy, za­miast nu­me­ra­cji jest górny i dolny mię­dzy­po­kład.

Mię­dzy­po­kła­dy na szer­szą skalę po­ja­wi­ły się wraz ze sta­lo­wy­mi jed­nost­ka­mi to­wa­ro­wy­mi na po­cząt­ku XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Międzypokładnik

do­dat­ko­wy po­kład­nik umie­szczo­ny mię­dzy po­kład­ni­ka­mi pod­sta­wo­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzypokładzie

prze­strzeń mię­dzy niż­szym a wyż­szym po­kła­dem stat­ku; mię­dzy­po­kład


Źródła:

SJP.pl

Międzypoprzeczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. prze­bie­ga­ją­cy mię­dzy wy­rost­ka­mi po­przecz­ny­mi kręgu


Źródła:

Wiktionary

Międzypopulacyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy mię­dzy odręb­ny­mi po­pu­la­cja­mi lub do­ty­czą­cy sto­sun­ków mię­dzy nimi


Źródła:

Wiktionary

Międzyportowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy lub znaj­du­ją­cy się mię­dzy por­ta­mi wod­ny­mi bądź lot­ni­czy­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzypowiatowy

za­cho­dzą­cy mię­dzy kil­ko­ma po­wia­ta­mi, ze wspó­łu­dzia­łem kilku po­wia­tów; re­gio­nal­ny


Źródła:

SJP.pl

Międzypowstaniowy

dzie­ją­cy się mie­dzy pow­sta­nia­mi, do­ty­czą­cy okre­su po­mię­dzy ko­lej­ny­mi pow­sta­nia­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dzie­ją­cy się lub do­ty­czą­cy okre­su mię­dzy pow­sta­nia­mi zbroj­ny­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyprocesowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) in­form. za­cho­dzą­cy mię­dzy pro­ce­sa­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyprogramowy

za­cho­dzą­cy mię­dzy pro­gra­ma­mi, np. ze­spół mię­dzy­pro­gra­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzyprowincjonalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy lub znaj­du­ją­cy się mię­dzy pro­win­cja­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyprzedmiotowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) eduk. zwią­za­ny z wię­cej niż jed­nym przed­mio­tem szkol­nym


Źródła:

Wiktionary

Międzyprzedszkolny

do­ty­czą­cy kilku przedsz­ko­li


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się z udzia­łem kilku przedsz­ko­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyprzystankowy

do­ty­czą­cy prze­ja­zdu środ­ków lo­ko­mo­cji mię­dzy ko­lej­ny­mi przy­stan­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzypłciowość

w bio­lo­gii: wy­stę­po­wa­nie u osob­ni­ka danej płci zew­nętrz­nych cech płci prze­ciw­nej lub cech poś­red­nich mię­dzy ce­cha­mi obu płci, pow­sta­łych na tle za­bu­rzeń ge­ne­tycz­nych lub hor­mo­nal­nych (np. po ka­stra­cji); in­ter­sek­su­a­lizm


Źródła:

SJP.pl

Międzypłciowy

za­cho­dzą­cy, wy­stę­pu­ją­cy mię­dzy róż­ny­mi płcia­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. so­cjol. za­cho­dzą­cy mię­dzy płcia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyrasowy

od­by­wa­ją­cy się po­mię­dzy róż­ny­mi ra­sa­mi


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się po­mię­dzy róż­ny­mi ra­sa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyreligijny

do­ty­czą­cy kon­tak­tów mię­dzy wyz­naw­ca­mi róż­nych re­li­gii; eku­me­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Międzyremontowy

do­ty­czą­cy okre­su mię­dzy ko­lej­ny­mi re­mon­ta­mi; mię­dzy­ob­słu­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzyresortowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kilku re­sor­tów


Źródła:

Wiktionary

Międzyroczny

za­cho­dzą­cy, wy­stę­pu­ją­cy mię­dzy dwoma la­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyrostek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. ele­ment sło­wot­wór­czy umie­szcza­ny mię­dzy dwoma lek­se­ma­mi, np. mor­fem mię­dzy dwoma rdze­nia­mi;


Mię­dzy­ro­stek, spój­ka, in­ter­fiks (łac. "in­ter­fi­xus" z "inter", „mię­dzy” i "fixus", „umo­co­wa­ny”) – każda cząst­ka wy­ra­zu (jego mor­fem) umiej­sco­wio­na mię­dzy dwoma rdze­nia­mi (pod­sta­wa­mi sło­wot­wór­czy­mi). Mię­dzy­rost­ki wy­stę­pu­ją z przy­czyn fo­ne­tycz­nych w niek­tó­rych wy­ra­zach, zwy­kle zło­że­niach (na przy­kład "język-o-znaw­ca").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyrzecki

przy­miot­nik od: Mię­dzy­rzec Pod­la­ski, Mię­dzy­rzecz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. od: Mię­dzy­rzec Pod­la­ski, Mię­dzy­rzecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyrzecz

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mię­dzy­rzecz (także "Mię­dzy­rzecz Wiel­ko­pol­ski", Me­ze­ri­ci, "Me­de­re­cen­sis", Me­se­ritz) – mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mię­dzy­rzecz. Zlo­ka­li­zo­wa­ny na Po­je­zie­rzu Lu­bu­skim, przy uj­ściu Pa­kli­cy do Obry. 31 grud­nia 2025 w mie­ście za­miesz­ki­wa­ły 16 372 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyrzeczanin

miesz­ka­niec Mię­dzy­rze­cza lub Mię­dzy­rze­ca Pod­la­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Międzyrzeczanka

miesz­kan­ka Mię­dzy­rze­ca Pod­la­skie­go, Mię­dzy­rze­cza


Źródła:

SJP.pl

Międzyrzecze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geogr. rów­nin­ny ob­szar po­mię­dzy dwie­ma lub kil­ko­ma rze­ka­mi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyrządowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się z udzia­łem róż­nych rzą­dów


Źródła:

Wiktionary

Międzysektorowo

→ mię­dzy­sek­to­ro­wy


Patrz:międzysektorowy

Źródła:

SJP.pl

Międzysemestralny

ma­ją­cy miej­sce mię­dzy se­me­stra­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzysesyjny

do­ty­czą­cy okre­su mię­dzy se­sja­mi (par­la­men­tu lub eg­za­mi­na­cyj­ny­mi na uczel­ni); mię­dzyz­ja­zdo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dzie­ją­cy się, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy se­sja­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzysezon

okres przej­ścio­wy mię­dzy dwoma se­zo­na­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okres mię­dzy dwoma se­zo­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzysezonowy

→ mię­dzy­se­zon


Patrz:międzysezon

Źródła:

SJP.pl

Międzyskalny

znaj­du­ją­cy się mię­dzy ska­ła­mi; śród­skal­ny


Źródła:

SJP.pl

Międzyspółdzielczy

do­ty­czą­cy róż­nych spół­dziel­ni, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy człon­ka­mi róż­nych spół­dziel­ni; mię­dzy­spół­dziel­nia­ny


Źródła:

SJP.pl

Międzyspółdzielniany

do­ty­czą­cy róż­nych spół­dziel­ni, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy człon­ka­mi róż­nych spół­dziel­ni; mię­dzy­spół­dziel­czy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy co najm­niej dwóch spół­dziel­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzystanowy

od­no­szą­cy się do kilku sta­nów, obej­mu­ją­cy różne stany


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który do­ty­czy dwu lub wię­cej sta­nów

 (1.2) prze­bie­ga­ją­cy mię­dzy dwoma sta­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzystronniczy

za­cho­dzą­cy mię­dzy zwo­len­ni­ka­mi róż­nych stron­nictw; mię­dzy­par­tyj­ny, mię­dzyz­rze­sze­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Międzystropowy

znaj­du­ją­cy się mię­dzy stro­pa­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyszczyt

okres mię­dzy szczy­ta­mi, np. ko­mu­ni­ka­cyj­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyszkolny

do­ty­czą­cy kilku szkół


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który do­ty­czy co najm­niej dwóch szkół lub od­by­wa się z udzia­łem róż­nych szkół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyszpitalny

do­ty­czą­cy kilku szpi­ta­li


Źródła:

SJP.pl

Międzysłowiański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­cho­dzą­cy lub do­ty­czą­cy kon­tak­tów mię­dzy róż­ny­mi na­ro­da­mi sło­wiań­ski­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język po­moc­ni­czy opra­co­wa­ny w 2011 roku, łą­czą­cy cechy róż­nych ję­zy­ków sło­wiań­skich i ma­ją­cy na celu ułat­wie­nie ko­mu­ni­ka­cji mię­dzy ich użyt­kow­ni­ka­mi;


Źródła:

Wiktionary

Międzysłowie

nowe moż­li­wo­ści zna­cze­nio­we ro­dzą­ce się w tek­ście po­e­tyc­kim ze wza­jem­nych od­dzia­ły­wań słów, z któ­rych zo­stał zbu­do­wa­ny; po­ję­cie z kon­cep­cji Awan­gar­dy Kra­kow­skiej wpro­wa­dzo­ne przez J. Przy­bo­sia


Mię­dzy­sło­wie – po­ję­cie wpro­wa­dzo­ne przez Ju­lia­na Przy­bo­sia, zwią­za­ne z kon­cep­cją ję­zy­ka po­e­tyc­kie­go Awan­gar­dy Kra­kow­skiej. Isto­tą mię­dzy­sło­wia są do­dat­ko­we, uta­jo­ne sensy po­ja­wia­ją­ce się w tek­ście po­e­tyc­kim, bę­dą­ce wy­ni­kiem wza­jem­ne­go od­dzia­ły­wa­nia na sie­bie zna­czeń słów wcho­dzą­cych w obręb ut­wo­ru. Głów­nym spo­so­bem or­ga­ni­za­cji mię­dzy­sło­wia ma być me­ta­fo­ra, wy­do­by­wa­ją­ca z „mi­ni­mum słów – mak­si­mum aluz­ji wy­o­bra­że­nio­wych”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Międzysłupie

w ar­chi­tek­tu­rze: od­le­głość mię­dzy dwie­ma są­sia­du­ją­cy­mi z sobą ko­lum­na­mi; in­ter­ko­lum­nium


Mię­dzy­słu­pie ("In­ter­ko­lum­nium") – od­le­głość mię­dzy ko­lum­na­mi bu­dow­li, po­mie­rzo­na od ich osi pio­no­wych. Osio­wy roz­staw ko­lumn w ko­lum­na­dzie.

In­ter­ko­lum­nium od­gry­wa­ło bar­dzo dużą rolę w ar­chi­tek­tu­rze sta­ro­żyt­nej, sta­no­wiąc pod­sta­wę okre­śle­nia mo­du­łu oraz wy­wie­ra­jąc de­cy­du­ją­cy wpływ na usta­le­nie pro­por­cji oraz kon­struk­cji bu­dow­li.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Międzytargowy

od­by­wa­ją­cy się w cza­sie mię­dzy ko­lej­ny­mi tar­ga­mi, wy­sta­wa­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzytorze

prze­strzeń po­mię­dzy dwoma są­sied­ni­mi to­ra­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kolej. miej­sce mię­dzy dwoma są­sied­ni­mi to­ra­mi ko­le­jo­wy­mi lub tram­wa­jo­wy­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzywale

część do­li­ny po­mię­dzy wa­ła­mi prze­ciw­po­wo­dzio­wy­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­strzeń mię­dzy wa­ła­mi


Mię­dzy­wa­le – teren po­ło­żo­ny na brze­gu rzeki po­mię­dzy jej linią brze­go­wą a wałem prze­ciw­po­wo­dzio­wym. Jest to teren za­re­zer­wo­wa­ny na czas po­wo­dzi dla przej­ścia wód wez­bra­nio­wych w celu ob­ni­że­nia wy­so­ko­ści fali po­wo­dzio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzywałowy

znaj­du­ją­cy się po­mię­dzy wa­ła­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­ło­żo­ny mię­dzy wa­ła­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzywichrowy

znaj­du­ją­cy się mię­dzy dwoma stru­mie­nia­mi wi­chru


Źródła:

SJP.pl

Międzywierszowy

1. znaj­du­ją­cy się mię­dzy wier­sza­mi tek­stu;
2. wy­ra­żo­ny nie wprost, po­zo­sta­wio­ny do­my­sło­wi; do­myśl­ny


Źródła:

SJP.pl

Międzywodzie

1. wieś w Pol­sce;
2. kanał w Byd­go­szczy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Mię­dzy­wo­dzie (do 1945 niem. "He­i­de­brink") – wieś w pół­noc­nej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Dziw­nów. Miej­sco­wość wy­po­czyn­ko­wa z let­nim ką­pie­li­skiem na wy­spie Wolin.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2009 r. wieś miała 635 sta­łych miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzywojenny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy czasu mię­dzy woj­na­mi, zwła­szcza okre­su mię­dzy pier­wszą a drugą wojną świa­to­wą


Źródła:

Wiktionary

Międzywojewódzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy dwu lub wię­cej wo­je­wództw


Źródła:

Wiktionary

Międzywojnie

okres hi­sto­rycz­ny po­mię­dzy woj­na­mi, zwła­szcza mię­dzy pier­wszą a drugą wojną świa­to­wą, lata 1918-1939; dwu­dzie­sto­le­cie mię­dzy­wo­jen­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres mię­dzy dwie­ma woj­na­mi, w szcze­gól­no­ści mię­dzy pier­wszą a drugą wojną świa­to­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzywydziałowy

do­ty­czą­cy kilku wy­dzia­łów; przez­na­czo­ny dla kilku wy­dzia­łów; od­by­wa­ją­cy się mię­dzy wy­dzia­ła­mi, ich pra­cow­ni­ka­mi, przed­sta­wi­cie­la­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzywymiarowy

1. od­no­szą­cy się do kilku wy­mia­rów (rów­no­le­głych rze­czy­wi­sto­ści lub pła­szczyzn ist­nie­nia), obej­mu­ją­cy różne wy­mia­ry, znaj­du­ją­cy się po­mię­dzy wy­mia­ra­mi;
2. w ma­te­ma­ty­ce: do­ty­czą­cy re­la­cji mię­dzy kil­ko­ma wy­mia­ra­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzywęźle

od­ci­nek ło­dy­gi mię­dzy po­zio­ma­mi osa­dze­nia dwóch ko­lej­nych liści lub okół­ków liści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. część ło­dy­gi mię­dzy wę­zła­mi


Mię­dzy­węź­le – od­ci­nek ło­dy­gi po­mię­dzy wę­zła­mi, tj. miej­sca­mi wy­ra­sta­nia dwóch ko­lej­nych liści lub okół­ków liści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyzakładowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się co najm­niej do dwóch za­kła­dów


Źródła:

Wiktionary

Międzyzdaniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. taki, który jest po­ło­żo­ny mię­dzy zda­nia­mi lub za­cho­dzi mię­dzy nimi


Źródła:

Wiktionary

Międzyzdrojanin

miesz­ka­niec Mię­dzyz­dro­jów (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Międzyzdrojanka

miesz­kan­ka Mię­dzyz­dro­jów (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Międzyzdroje

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim;


Mię­dzyz­dro­je (niem. "Mis­droy") – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mię­dzyz­dro­je, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Bał­tyc­kim, na wy­spie Wolin. We­dług da­nych z 31 grud­nia 2010 mia­sto li­czy­ło 5479 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Międzyzdrojski

przy­miot­nik od: Mię­dzyz­dro­je


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mię­dzyz­dro­jów, zwią­za­ny z Mię­dzyz­dro­ja­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyzjazdowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dzie­ją­cy się, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy zja­zda­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyzmiana

czas mię­dzy zmia­na­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyzrazikowy

ana­to­mia: prze­wo­dzik mię­dzyz­ra­zi­ko­wy - ka­na­lik w wą­tro­bie od­pro­wa­dza­ją­cy żółć ze zra­zi­ków


Źródła:

SJP.pl

Międzyzwrotnikowy

przy­miot­nik

 (1.1) geogr. taki, który leży lub wy­stę­pu­je na ob­sza­rze mię­dzy zwrot­ni­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Międzyzębny

znaj­du­ją­cy się mię­dzy zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyzębowy

do­ty­czą­cy prze­strze­ni mię­dzy zę­ba­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) znaj­du­ją­cy się mię­dzy zę­ba­mi; do­ty­czą­cy miej­sca mię­dzy zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyściekowy

znaj­du­ją­cy się mię­dzy ście­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyświąteczny

znaj­du­ją­cy się mię­dzy świę­ta­mi, do­ty­czą­cy okre­su mię­dzy świę­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Międzyświęcie

okres mię­dzy dwoma święt­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. okres mię­dzy świę­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Międzyżebrowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się mię­dzy że­bra­mi


Źródła:

Wiktionary

Mięguszowce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś gmin­na w pół­noc­nej Sło­wa­cji;


Mię­gu­szow­ce (słow. "Men­gu­sov­ce", węg. "Men­gusz­fal­va", niem. "Mengs­dorf") – wieś gmin­na (obec) w pół­noc­nej Sło­wa­cji le­żą­ca w po­wie­cie Po­prad, w kraju pre­szow­skim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Mięguszowiecki

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mię­gu­szo­wiec, zwią­za­ny z Mię­gu­szow­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Miękcej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mięk­ko; mię­cej


Źródła:

SJP.pl

Miękczyć

1. spra­wiać, że coś staje się mięk­kie, po­zba­wiać twar­do­ści;
2. spra­wiać, że ktoś ła­god­nie­je i staje się skłon­ny do ustępstw; wzru­szać, roz­rzew­niać;
3. wy­ma­wiać gło­skę mięk­ko; pa­la­ta­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Miękina

łuski i plewy zbo­żo­we od­dzie­la­ne od ziar­na przy młó­ce­niu i wia­niu


Źródła:

SJP.pl

Miękinia

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


Mię­ki­nia (tuż po woj­nie "Niem­ki­ni", niem. "Nim­kau") – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie średz­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mię­ki­nia. Prawa miej­skie Mię­ki­nia uzy­ska­ła z dniem 1 stycz­nia 2023.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miękinianin

miesz­ka­niec Mię­ki­ni


Źródła:

SJP.pl

Miękinianka

miesz­kan­ka Mię­ki­ni


Źródła:

SJP.pl

Miękisz

1. mięk­ka, ja­dal­na część ja­kiej­kol­wiek rze­czy;
2. jeden z ro­dza­jów tka­nek sta­łych wy­stę­pu­ją­cych u ro­ślin, zło­żo­ny z ży­wych ko­mó­rek, w któ­rych do­ko­nu­ją się za­sad­ni­cze pro­ce­sy bio­lo­gicz­ne; tkan­ka mię­ki­szo­wa, pa­ren­chy­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tkan­ka ro­ślin­na, w któ­rej za­cho­dzą pro­ce­sy bio­lo­gicz­ne


Mię­kisz, tkan­ka mię­ki­szo­wa, pa­ren­chy­ma ( parénchyma – miąższ) – jed­no­rod­na tkan­ka ro­ślin­na, która wy­peł­nia znacz­ną część or­ga­niz­mów ro­ślin. Zbu­do­wa­na z ży­wych, zwy­kle du­żych (0,05 – 0,5 mm) i cien­ko­ścien­nych ko­mó­rek, o ścia­nach ce­lu­lo­zo­wych, rzad­ko drew­nie­ją­cych, z dużą wa­ku­o­lą oto­czo­ną cy­to­plaz­mą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miękiszon

po­gard­li­wie: ktoś słaby, o sła­bym cha­rak­te­rze; mię­czak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) neol. zob. mię­czak. (czło­wiek o sła­bym cha­rak­te­rze)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękiszowy

przy­miot­nik od: mię­kisz


przy­miot­nik

 (1.1) bot. do­ty­czą­cy mię­ki­szu

 (1.2) książk. do­ty­czą­cy mięk­kiej czę­ści ja­kie­go­kol­wiek je­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękiński

→ Mię­ki­nia


Patrz:Miękinia

Źródła:

SJP.pl

Miękkawy

nieco mięk­ki


przy­miot­nik

 (1.1) tro­chę mięk­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękki

1. ugi­na­ją­cy się pod na­ci­skiem, niet­war­dy, niesz­tyw­ny
2. prze­no­śnie:
a) łatwo ule­ga­ją­cy wpły­wom, ule­gły
b) wy­wo­łu­ją­cy przy­jem­ne wra­że­nia; płyn­ny, har­mo­nij­ny
c) nie­su­ro­wy, wy­god­ny, ułat­wio­ny; znie­wie­ścia­ły


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który łatwo ugina się pod na­ci­skiem

 (1.2) nie­od­por­ny na ście­ra­nie

 (1.3) przen. ma­ją­cy słaby, mało sta­now­czy cha­rak­ter

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. ban­knot do­la­ro­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mięk­ki


Źródła:

Wiktionary

Miękkociernisty

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy mięk­kie cier­nie


Źródła:

Wiktionary

Miękkolistny

sza­fi­rek mięk­ko­list­ny - ga­tu­nek by­li­ny z ro­dzi­ny hia­cyn­to­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy mięk­kie li­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękkoodwłokowe

o ce­chach mięk­ko­od­wło­ko­wych (in­fra­rząd pan­ce­rzow­ców)


Źródła:

SJP.pl

Miękkoodwłokowy

o ce­chach mięk­ko­od­wło­ko­wych (in­fra­rząd pan­ce­rzow­ców)


Źródła:

SJP.pl

Miękkopiór

ptak z ro­dzi­ny ka­czek; kacz­ka edre­do­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. zob. edre­don.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękkopłetwe

pod­gro­ma­da ryb mię­śnio­płet­wych; dwu­dysz­ne


Źródła:

SJP.pl

Miękkopłetwy

o ce­chach mięk­ko­płet­wych (pod­gro­ma­da ryb)


Źródła:

SJP.pl

Miękkowłosy

1. szczur mięk­ko­wło­sy - ga­tu­nek gry­zo­nia;
2. cha­ber mięk­ko­wło­sy - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny astro­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy mięk­kie włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest mięk­kie w do­ty­ku

 (1.2) przen. ule­głość, ustę­pli­wość


Źródła:

Wiktionary

Mięknąć

1. sta­wać się mięk­kim, tra­cić twar­dość;
2. wzru­szać się, ła­god­nieć, sta­wać się skłon­nym do ustępstw;
3. o gło­sie, spoj­rze­niu, ry­sach itp.: tra­cić wy­ra­zi­stość, ostrość, su­ro­wość; ła­god­nieć


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sta­wać się mięk­kim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miękowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miększy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mięk­ki; bar­dziej mięk­ki


Źródła:

SJP.pl

Miękusz

1. ro­dzaj grzy­bów z rzędu żag­wiow­ców;
2. daw­niej: czło­wiek bez ener­gii, nie­do­łę­ga


Źródła:

SJP.pl

Miękławka

dra­pież­na ryba słod­ko­wod­na z ro­dzi­ny amio­wa­tych; mę­kław­ka, amia


Mię­kław­ka, mę­kław­ka, amia ("Amia calva") – ga­tu­nek ryby z ro­dza­ju amia, ro­dzi­ny amio­wa­tych (Amii­dae) i rzędu amioksz­tałt­nych. Ryba o nie­wiel­kim zna­cze­niu go­spo­dar­czym, po­ła­wia­na przez węd­ka­rzy, spo­ty­ka­na w ak­wa­riach pu­blicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mięsaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mię­sak


Źródła:

Wiktionary

Mięsak

no­wot­wór zło­śli­wy roz­wi­ja­ją­cy się z nie­na­błon­ko­wej tkan­ki (np. łącz­nej, mię­śnio­wej), ce­chu­ją­cy się szyb­kim wzro­stem i wcze­śnie da­ją­cy prze­rzu­ty; sar­ko­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. zło­śli­wy no­wot­wór tkan­ki łącz­nej;


Mię­sak (łac. "sar­co­ma") – he­te­ro­gen­na grupa no­wot­wo­rów zło­śli­wych po­cho­dze­nia nie­na­błon­ko­we­go wy­wo­dzą­cych się z tkan­ki łącz­nej z wy­łą­cze­niem ukła­du sia­tecz­ko­wo-śród­błon­ko­we­go, ne­u­ro­gle­ju oraz zrębu na­rzą­dów wew­nętrz­nych. Grupa obej­mu­je no­wot­wo­ry tka­nek mięk­kich, do któ­rych za­li­cza się nie­na­błon­ko­we tkan­ki po­zasz­kie­le­to­we, oraz no­wot­wo­ry tkan­ki kost­nej i chrzęst­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mięsakowaty

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mię­sa­kiem, do­ty­czą­cy mię­sa­ka


Źródła:

Wiktionary

Mięsakowy

→ mię­sak


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z mię­sa­kiem, do­ty­czą­cy mię­sa­ka


Patrz:mięsak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsiarz

1. my­śli­wy lub węd­karz po­lu­ją­cy wy­łącz­nie dla zdo­by­cia mięsa;
2. daw­niej: czło­wiek odży­wia­ją­cy się głów­nie po­kar­mem mies­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) łow. my­śli­wy, który po­lu­je tylko dla mięsa

 (1.2) daw. czło­wiek, który je dużo mięsa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsichówka

ro­dzaj grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Mięsień

na­rząd ruchu czło­wie­ka i zwie­rząt zbu­do­wa­ny z tkan­ki mię­śnio­wej, któ­rej ko­mór­ki za­wie­ra­ją włó­kna kurcz­li­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. czyn­ny ele­ment na­rzą­du ruchu;


Mię­sień ( mu­scu­lus) – kurcz­li­wy na­rząd, jeden ze struk­tu­ral­nych i funk­cjo­nal­nych ele­men­tów na­rzą­du ruchu, sta­no­wią­cy jego ele­ment czyn­ny. Wy­stę­pu­je u wyż­szych bez­krę­gow­ców i u krę­gow­ców. Jego kształt i bu­do­wa za­le­ży od roli peł­nio­nej w or­ga­niz­mie.

Mię­śnie zbu­do­wa­ne są z tkan­ki mię­śnio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mięsisty

przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy w sobie dużo mięsa, ciała

 (1.2) o ro­śli­nach, czę­ściach ro­ślin, owo­cach: wy­peł­nio­ny so­czy­stą sub­stan­cją, so­czy­stym miąż­szem

 (1.3) o tka­ni­nach: gęsty, gruby i mięk­ki


Źródła:

Wiktionary

Mięsiwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. a. książk. żart. mięso przy­go­to­wa­ne do je­dze­nia


Źródła:

Wiktionary

Mięsko

zdrob­nie­nie od: mięso


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. zdrobn. od: mięso


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsno-Mleczny

ho­do­wa­ny dla mięsa i mleka (np. bydło mięs­no-mlecz­ne)


Źródła:

SJP.pl

Mięsny

zro­bio­ny z mięsa lub je za­wie­ra­ją­cy, np. dieta mięs­na


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny z mięsa, za­wie­ra­ją­cy mięso

 (1.2) do­ty­czą­cy mięsa

 (1.3) zo­o­techn. ho­do­wa­ny dla po­zy­ska­nia mięsa

 (1.4) pot. cie­ka­wy, bu­dzą­cy za­in­te­re­so­wa­nie, cenny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. sklep mięs­ny (1.2) (w któ­rym sprze­da­je się mięso)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięso

1. ja­dal­ne umię­śnie­nie szkie­le­to­we zwie­rząt, ludzi; po­tra­wa z niego przy­rzą­dza­na;
2. po­tocz­nie: mięk­kie czę­ści ciała czło­wie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoż. ja­dal­ne czę­ści za­bi­te­go zwie­rzę­cia;

 (1.2) kulin. po­tra­wa z mięsa (1.1)

 (1.3) pot. mięk­ka część ludz­kie­go ciała

 (1.5) środ. ryb. wszel­kie ryby


Mięso – tra­dy­cyj­nie, wszyst­kie czę­ści zwie­rząt cie­płokr­wi­stych przez­na­czo­ne do spo­ży­cia przez ludzi, z wy­jąt­kiem warstw tkan­ki tłu­szczo­wej oraz na­rzą­dów wew­nętrz­nych tzw. po­dro­bów. Okre­śle­nie sto­su­je się też w szer­szym uję­ciu, w od­nie­sie­niu do ciał róż­nych ga­tun­ków zwie­rząt – głów­nie ssa­ków, pta­ków i ryb, za­bi­tych lub pa­dłych przez­na­czo­nych do kon­sump­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mięsodajny

do­star­cza­ją­cy mięsa, pro­du­ku­ją­cy mięso


Źródła:

SJP.pl

Mięsopochodny

wy­pro­du­ko­wa­ny z mięsa, pow­sta­ły na bazie mięsa


Źródła:

SJP.pl

Mięsopodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści mięsa, przy­po­mi­na­ją­cy mięso


Źródła:

SJP.pl

Mięsopust

prze­sta­rza­le: kar­na­wał (okres od świę­ta Trzech Króli do Środy Po­piel­co­wej), zwła­szcza jego trzy ostat­nie dni; za­pu­sty, ostat­ki, mię­so­pu­sty, ku­sa­ki, kuse dni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. zob. kar­na­wał.

 (1.2) przest. trzy ostat­nie dni kar­na­wa­łu, okres wzmo­żo­nych zabaw; Glo­ger.

 (1.3) daw. przen. za­ba­wa, hu­lan­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsopustnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba bio­rą­ca udział w mię­so­pu­ście

 (1.2) przest. przen. bie­siad­nik

 (1.3) przest. przen. hu­la­ka, roz­pust­nik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) reg. zob. luty.


Źródła:

Wiktionary

Mięsopustny

→ mię­so­pust; mię­so­pu­sto­wy


przy­miot­nik

 (1.1) przest. zob. kar­na­wa­ło­wy.

 (1.2) przest. zob. za­pust­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsopustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. świę­to­wa­nie kar­na­wa­łu (mię­so­pu­stu)


Źródła:

Wiktionary

Mięsopustować

cza­sow­nik

 (1.1) daw. ob­cho­dzić mię­so­pust, kar­na­wa­ło­wać

 (1.2) daw. przen. bawić się, hulać, ucz­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Mięsopusty

prze­sta­rza­le: kar­na­wał (okres od świę­ta Trzech Króli do Środy Po­piel­co­wej), zwła­szcza jego trzy ostat­nie dni; za­pu­sty, ostat­ki, mię­so­pust, ku­sa­ki, kuse dni


Źródła:

SJP.pl

Mięsozastępczy

za­stę­pu­ją­cy mięso; mię­so­po­dob­ny


Źródła:

SJP.pl

Mięsoznawstwo

nauka, wie­dza o obrób­ce i kon­ser­wa­cji mięsa oraz pro­duk­tów mięs­nych


Źródła:

SJP.pl

Mięsożerca

1. zwie­rzę ży­wią­ce się głów­nie mię­sem;
2. żar­to­bli­wie: osoba lu­bią­ca jeść mięso


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ekol. zwie­rzę lub ro­śli­na ży­wią­ca się głów­nie mię­sem

 (1.2) książk. żart. osoba lu­bią­ca i czę­sto je­dzą­ca mięso


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsożerczy

po­tocz­nie o czło­wie­ku: chęt­nie je­dzą­cy mięso; mię­so­żer­ny


Źródła:

SJP.pl

Mięsożerczyni

żar­to­bli­wie: ko­bie­ta lu­bią­ca jeść mięso


Źródła:

SJP.pl

Mięsożerne

nie­sy­ste­ma­tycz­na grupa zwie­rząt dla któ­rych mięso sta­no­wi głów­ny lub je­dy­ny skład­nik po­ży­wie­nia


Źródła:

SJP.pl

Mięsożerność

1. odży­wia­nie się głów­nie mię­sem;
2. ek­spre­syw­nie: je­dze­nie mięsa; mię­so­żer­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest mię­so­żer­ne; cecha tych, któ­rzy są mię­so­żer­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsożerny

odży­wia­ją­cy się mię­sem


przy­miot­nik

 (1.1) zool. ży­wią­cy się mię­sem

 (1.2) żart. nie­bę­dą­cy we­ga­ni­nem ani we­ge­ta­ria­ni­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięsożerstwo

ek­spre­syw­nie: je­dze­nie mięsa


Źródła:

SJP.pl

Mięsówka

ścier­wi­ca mię­sów­ka - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny ścier­wi­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Mięta

1. dziko ros­ną­ca ro­śli­na ziel­na na­le­żą­ca do ro­dzi­ny war­go­wych, niek­tó­re jej ga­tun­ki upra­wia­ne jako ro­śli­ny ozdob­ne lub lecz­ni­cze;
2. napar z liści mięty pie­przo­wej;
3. po­tocz­nie dro­biazg, głup­stwo (w wy­ra­że­niu: to dla kogoś mięta);
4. czuć mietę - od­czu­wać sym­pa­tię do kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ment­ha|ref=tak., ziele z ro­dzi­ny war­go­wych o cha­rak­te­ry­stycz­nym za­pa­chu;

 (1.2) napar, her­ba­ta z mięty (1.1)

 (1.3) pot. coś nie­i­stot­ne­go, łat­we­go

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny, ro­dzaj żeń­ski, od cza­sow­ni­ka: miąć


Mięta ("Ment­ha") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych ("La­mia­ce­ae"). W za­leż­no­ści od uję­cia tak­so­no­micz­ne­go (stop­nia uwz­ględ­nie­nia tak­so­nów mie­szań­co­wych, czę­stych w tym ro­dza­ju) na­le­ży tu od ok. 18–19 do 24 ga­tun­ków. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je wszyst­kie kon­ty­nen­ty z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy i Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej (acz­kol­wiek na tej dru­giej obec­ne są jako in­tro­du­ko­wa­ne). Ro­śli­ny te rosną na róż­nych sied­li­skach, naj­czę­ściej wil­got­nych lub mo­krych, ale też na su­chych ste­pach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miętecki

→ Mięt­kie-Ko­lo­nia


Patrz:Miętkie-Kolonia

Źródła:

SJP.pl

Miętka

zdrob­nie­nie od: mięta


Źródła:

SJP.pl

Miętki

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. mięk­ki


Źródła:

Wiktionary

Miętkie-Kolonia

wieś w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim


Mięt­kie-Ko­lo­nia – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Mir­cze.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Mir­cze. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 222 miesz­kań­ców i była trzy­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miętkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miętno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miętolić

miąć, gnieść coś w rę­kach, ugnia­tać, ści­skać


Źródła:

SJP.pl

Miętosić

po­tocz­nie:
1. gnieść, ugnia­tać, ści­skać w rę­kach; mię­to­lić;
2. mię­to­sić się - być mię­to­szo­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­mię­to­sić, zmię­to­sić)

 (1.1) gnieść, mar­szczyć coś mięk­kie­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mię­to­sić się (dk. wy­mię­to­sić się, zmię­to­sić się)

 (2.1) pod­le­gać mię­to­sze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miętowy

1. otrzy­ma­ny z mięty;
2. za­wie­ra­ją­cy wy­ciąg z liści mięty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z miętą, do­ty­czą­cy mięty

 (1.2) otrzy­my­wa­ny z mięty lub za­wie­ra­ją­cy miętę

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) taki, który ma smak lub za­pach mięty

 (2.2) taki, który ma kolor bla­dej, chłod­nej zie­le­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miętus

1. duża ryba dra­pież­na z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych
2. po­tocz­nie: cu­kie­rek mię­to­wy; mię­tów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. pot. cu­kie­rek mię­to­wy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lota lota|ref=tak., dra­pież­na ryba o zie­lon­ka­wym grzbie­cie i bia­łym brzu­chu, za­miesz­ku­ją­ca wody słod­kie, rza­dziej pół­sło­ne;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miętusi

przy­miot­nik od: mię­tus (ryba)


Źródła:

SJP.pl

Miętusy

1. duża ryba dra­pież­na z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych
2. po­tocz­nie: cu­kie­rek mię­to­wy; mię­tów­ka


Źródła:

SJP.pl

Miętóweczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: mię­tów­ka


Źródła:

Wiktionary

Miętówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cuk. spoż. cu­kie­rek o smaku mię­to­wym

 (1.2) spoż. wódka lub li­kier o smaku mię­to­wym

 (1.3) pot. spoż. her­ba­ta z liści mięty


Źródła:

Wiktionary

Mięśniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mię­śniak (guz)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) zdrobn. od mię­śniak (czło­wiek)


Źródła:

Wiktionary

Mięśniaczka

→ mię­śniak


Patrz:mięśniak

Źródła:

SJP.pl

Mięśniak

po­tocz­nie o męż­czyź­nie mocno umię­śnio­nym i nie­zbyt in­te­li­gent­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. guz ła­god­ny po­cho­dze­nia me­zen­chy­mal­ne­go, wy­wo­dzą­cy się z tkan­ki mię­śnio­wej;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) iron. ktoś mocno lub prze­sad­nie umię­śnio­ny


Mię­śniak ( myoma) – no­wot­wór wy­wo­dzą­cy się z tkan­ki mię­śnio­wej. Wy­róż­nia się dwa ro­dza­je mię­śnia­ków:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mięśniakotłuszczak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. nie­zło­śli­wy no­wot­wór zło­żo­ny z dwóch typów tka­nek: mię­śnio­wej (gład­kiej lub po­przecz­nie-prąż­ko­wa­nej) i tłu­szczo­wej


Źródła:

Wiktionary

Mięśnie

na­rząd ruchu czło­wie­ka i zwie­rząt zbu­do­wa­ny z tkan­ki mię­śnio­wej, któ­rej ko­mór­ki za­wie­ra­ją włó­kna kurcz­li­we


Źródła:

SJP.pl

Mięśnioból

ból mię­śni; mial­gia


Źródła:

SJP.pl

Mięśniolot

ae­ro­dy­na z na­pę­dem za po­mo­cą mię­śni ludz­kich; kon­cep­cja mię­śnio­lo­tu nie zna­la­zła do­tych­czas prak­tycz­ne­go za­sto­so­wa­nia


Mię­śnio­lot – sta­tek po­wietrz­ny cięż­szy od po­wie­trza, na­pę­dza­ny siłą ludz­kich mię­śni.

Ze wzglę­du na spo­sób na­pę­du mię­śnio­lo­ty mo­że­my po­dzie­lić na:

Pro­jek­ty mię­śnio­lo­tów kre­ślił mię­dzy in­ny­mi Le­o­nar­do da Vinci.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mięśniopłetwe

gro­ma­da ryb kost­nosz­kie­le­to­wych


Mię­śnio­płet­we (Sar­cop­te­ry­gii, z gr. σαρξ "sarx", mięso i πτερυξ "pte­ryx", skrzy­dło, płet­wa) – naj­więk­sza i naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­na grupa krę­gow­ców. Tra­dy­cyj­nie de­fi­nio­wa­na była jako gro­ma­da ryb kost­nosz­kie­le­to­wych obej­mu­ją­ca ryby dwu­dysz­ne i ce­la­kan­toksz­tałt­ne, czyli ryby ma­ją­ce umię­śnio­ne płet­wy o struk­tu­rze przy­po­mi­na­ją­cej bu­do­wę koń­czyn czwo­ro­no­gów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mięśniopłetwy

o ce­chach mię­śnio­płet­wych (gro­ma­da ryb)


Źródła:

SJP.pl

Mięśniowiec

po­tocz­nie: umię­śnio­ny męż­czyz­na; mię­śniak


Źródła:

SJP.pl

Mięśniowy

1. → mię­sień;
2. dys­mor­fia mię­śnio­wa - bi­go­rek­sja;
a) za­bu­rze­nie psy­chicz­ne ob­ja­wia­ją­ce się po­czu­ciem po­sia­da­nia nie­wy­star­cza­ją­cej masy mię­śnio­wej;
b) uza­leż­nie­nie od tre­nin­gu fi­zycz­ne­go wy­ni­ka­ją­ce z ta­kie­go za­bu­rze­nia


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mię­śni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mięśniówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. błona skła­da­ją­ca się z mię­śni gład­kich;


Źródła:

Wiktionary

Miła

uko­cha­na ko­bie­ta; mi­lut­ka, mi­luch­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|ż. Da­ro­mi­ła

 (1.2) zdrobn. imię|pol­ski|ż. Lud­mi­ła

 (1.3) imię|pol­ski|ż. Miła ()


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miłakowianin

miesz­ka­niec Mi­ła­ko­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Miłakowianka

miesz­kan­ka Mi­ła­ko­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Miłakowo

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;


}|-

Mi­ła­ko­wo (daw­niej "Libsz­tat", Lieb­stadt) – mia­sto w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, nad rzeką Mi­ła­ków­ką, w po­wie­cie ostródz­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mi­ła­ko­wo.

Mi­ła­ko­wo leży na ob­sza­rze daw­nej Po­ge­za­nii, we wschod­niej czę­ści hi­sto­rycz­nych Prus Gór­nych zwa­nej Hoc­ker­lan­dią, a także bywa za­li­cza­ne do (sze­ro­ko ro­zu­mia­ne­go) Po­wi­śla. Uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską przed 1315 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ne w 1945 roku, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich w 1998 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłakowski

przy­miot­nik od: Mi­ła­ko­wo


Źródła:

SJP.pl

Miławczyce

Mi­ław­czy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ka­zi­mier­skim, w gmi­nie Czar­no­cin. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Miławy

przy­miot­nik

 (1.1) dość miły, tro­chę miły


Źródła:

Wiktionary

Miłecki

przy­miot­nik od: Miłki


Źródła:

SJP.pl

Miłek

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych, w Pol­sce m.in. miłek wio­sen­ny (ado­nis ver­na­lis), ga­tu­nek chro­nio­ny, lecz­ni­czy (do­star­cza­ją­cy gli­ko­zy­dów na­ser­co­wych)


Miłek ("Ado­nis" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych ("Ra­nun­cu­la­ce­ae"). Obej­mu­je 33 ga­tun­ki. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na­tu­ral­nie w Eu­raz­ji oraz Afry­ce Pół­noc­nej. W Pol­sce wy­stę­pu­ją w sta­nie dzi­kim trzy ga­tun­ki, z czego jako ro­dzi­my tylko miłek wio­sen­ny "A. ver­na­lis", kilka in­nych bywa upra­wia­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłka

miłka abi­syń­ska - ro­śli­na zbo­żo­wa z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych; teff; tef; trawa abi­syń­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. po­u­fa­ła forma żeń­skie­go imie­nia Mi­ło­sła­wa


Miłka ("Era­gro­stis" Wolf) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Na­le­ży do niego 407 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłki

miłka abi­syń­ska - ro­śli­na zbo­żo­wa z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych; teff; tef; trawa abi­syń­ska


Miłki ( "Mil­ken") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie gi­życ­kim, w gmi­nie Miłki

Miej­sco­wość leży wzdłuż drogi kra­jo­wej nr po­mię­dzy Gi­życ­kiem a Orzy­szem. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Miłki. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłkowice

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłkowicki

przy­miot­nik od: Mił­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Miłkowski

naz­wi­sko


Mił­kow­ski – pol­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miło

przy­słó­wek

 (1.1) od: miły


Źródła:

Wiktionary

Miłobrat

imię mę­skie


Mi­ło­brat – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Miło-" ("miły", "mi­łu­ją­cy") i "-brat" ("brat", "czło­nek wspól­no­ty ro­do­wej", "czło­wiek bli­ski"). Mogło oz­na­czać "tego, który mi­łu­je swo­ich bli­skich".

Mi­ło­brat imie­ni­ny ob­cho­dzi 18 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłobratostwo

Mi­ło­brat z mał­żon­ką; Mi­ło­bra­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłobratowie

Mi­ło­brat z mał­żon­ką; Mi­ło­bra­to­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miłobratowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ło­bra­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłobędzki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miłochna

imię żeń­skie


Mi­łoch­na – forma po­chod­na (zdrob­nie­nie) od sta­ro­pol­skich imion żeń­skich roz­po­czy­na­ją­cych się na "Miło-", ta­kich jak Mi­ło­sła­wa. Poś­wiad­czo­ne w źró­dłach pol­skich od XIII wieku (1265 rok).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłochniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­łoch­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłochowice

Mi­ło­cho­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim, w gmi­nie Mi­licz.


Źródła:

Wikipedia

Miłochów

Mi­ło­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Świd­ni­ca.


Źródła:

Wikipedia

Miłocice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miłocin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miłodźwięk

daw­niej: ze­strój brzmień, głów­nie ję­zy­ko­wych; eu­fo­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. zob. eu­fo­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłogost

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłogostostwo

Mi­ło­gost z mał­żon­ką; Mi­ło­go­sto­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłogostowie

Mi­ło­gost z mał­żon­ką; Mi­ło­go­sto­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miłogostowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ło­go­sta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłogoszcz

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłogradzki

kul­tu­ra mi­ło­gradz­ka - kul­tu­ra ar­che­o­lo­gicz­na epoki że­la­za


Źródła:

SJP.pl

Miłomłyn

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;


}|-

Mi­ło­młyn (daw­niej Liebemühl) – mia­sto w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, nad Ka­na­łem El­blą­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mi­ło­młyn. Ważny węzeł wodny na Ka­na­le El­blą­skim.

Pod wzglę­dem hi­sto­rycz­nym Mi­ło­młyn leży na ob­sza­rze daw­nej ziemi Sa­si­nów, który póź­niej wszedł w skład die­cez­ji po­me­zań­skiej i Prus Gór­nych, a et­no­gra­ficz­nie jest za­li­cza­ny do Mazur.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłomłynianin

miesz­ka­niec Mi­ło­mły­na (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Mi­ło­mły­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłomłynianka

miesz­kan­ka Mi­ło­mły­na (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Mi­ło­mły­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłomłyński

→ Mi­ło­młyn


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od Mi­ło­młyn


Patrz:Miłomłyn

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłonia

ro­śli­na z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych; cy­try­nów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zob. cy­try­nów­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłorad

imię mę­skie


Mi­ło­rad – sta­ro­pol­skie imię mę­skie zło­żo­ne z czło­nów "Miło-" ("miły") i "-rad" ("być za­do­wo­lo­nym, chęt­nym, cie­szyć się").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłoradostwo

Mi­ło­rad z mał­żon­ką; Mi­ło­ra­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłoradowie

Mi­ło­rad z mał­żon­ką; Mi­ło­ra­do­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miłoradowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ło­ra­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłoradz

wieś w Pol­sce


Mi­ło­radz (niem. "Mie­lenz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie mal­bor­skim, w gmi­nie Mi­ło­radz. Leży na ob­sza­rze "Wiel­kich Żuław Mal­bor­skich".

Miej­sco­wość ma sta­tus so­łect­wa i jest sie­dzi­bą gminy Mi­ło­radz.

Wieś kró­lew­ska Mie­lęc po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w wo­je­wództ­wie mal­bor­skim. Do 1954 roku miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy Mą­to­wy Wiel­kie. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłoradzki

przy­miot­nik od: Mi­ło­radz


Źródła:

SJP.pl

Miłorząb

mi­ło­rząb ja­poń­ski; drze­wo ros­ną­ce w Chi­nach; je­dy­ny przed­sta­wi­ciel klasy drzew ko­pal­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gink­go|L.|ref=tak., ro­śli­na drze­wia­sta z ro­dzi­ny mi­ło­rzę­bo­wa­tych;


Mi­ło­rząb ("Gink­go") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny mi­ło­rzę­bo­wa­tych. Naj­star­si znani przed­sta­wi­cie­le tego ro­dza­ju żyli we wczes­nej jurze. Je­dy­nym współ­czes­nym ga­tun­kiem jest mi­ło­rząb dwu­kla­po­wy ("Gink­go bi­lo­ba"), uz­na­wa­ny za żywą ska­mie­nia­łość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłorząbik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od mi­ło­rząb


Źródła:

Wiktionary

Miłorzębowate

o ce­chach mi­ło­rzę­bo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miłorzębowaty

o ce­chach mi­ło­rzę­bo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Miłorzębowe

klasa ro­ślin na­go­na­sien­nych o sil­nie roz­wi­nię­tym spo­ro­fi­cie; ga­tun­ki wy­mar­łe, je­dy­ny ży­ją­cy - mi­ło­rząb


Mi­ło­rzę­bo­we ("Gink­go­op­si­da" Engl., "Gink­gop­si­da") – klasa ro­ślin na­le­żą­ca do na­go­na­sien­nych. Ko­pal­ni przed­sta­wi­cie­le znani są z licz­nych ska­mie­nia­ło­ści, z któ­rych naj­star­sze da­to­wa­ne są od dol­ne­go permu (ok. 280 mi­lio­nów lat temu). Szczyt roz­wo­ju grupa ta osią­gnę­ła w me­zo­zo­i­ku, kiedy jej przed­sta­wi­cie­le byli bar­dzo roz­po­wszech­nie­ni i zróż­ni­co­wa­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłorzębowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z mi­ło­rzę­bu

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści mi­ło­rzę­bu

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią mi­ło­rzę­bu


Źródła:

Wiktionary

Miłosierdzie

do­broć i współ­czu­cie oka­zy­wa­ne komuś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) oka­zy­wa­ne współ­czu­cie, do­broć lub li­tość

 (1.2) teol. przy­miot Boga;


Mi­ło­sier­dzie – ak­tyw­na forma współ­czu­cia, wy­ra­ża­ją­ca się w kon­kret­nym dzia­ła­niu, po­le­ga­ją­cym na be­zin­te­re­sow­nej po­mo­cy. Samo współ­czu­cie, nie prze­kła­da­ją­ce się na dzia­ła­nie, mi­ło­sier­dziem je­szcze nie jest.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłosiernie

przy­słó­wek

 (1.1) z li­to­ścią, ze współ­czu­ciem


Źródła:

Wiktionary

Miłosierniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mi­ło­sier­nie


Źródła:

SJP.pl

Miłosierniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mi­ło­sier­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłosierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oka­zy­wa­nie mi­ło­sier­dzia


Źródła:

Wiktionary

Miłosierny

1. oka­zu­ją­cy do­broć, zro­zu­mie­nie i współ­czu­cie oso­bie cier­pią­cej, posz­ko­do­wa­nej;
2. wy­ra­ża­ją­cy proś­bę o oka­za­nie li­to­ści, np. "Wy­słał mi­ło­sier­ny list do pre­zy­den­ta o uła­ska­wie­nie"


przy­miot­nik

 (1.1) oka­zu­ją­cy do­broć i współ­czu­cie cier­pią­cym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłoski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Mi­ło­ści, zwią­za­ny z Mi­ło­ścią


Źródła:

Wiktionary

Miłosna

ro­śli­na gór­ska o wy­ra­sta­ją­cych wprost z kłą­cza li­ściach i bia­łych lub pur­pu­ro­wych kwia­tach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłosny

zwią­za­ny z mi­ło­ścią, np. list mi­łos­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy mi­ło­ści, ko­cha­nia; taki, który jest wy­ni­kiem mi­ło­ści, faktu ko­cha­nia kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłostka

prze­lot­ny ro­mans, przy­go­da mi­łos­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. mało istot­ny, krót­kotr­wa­ły ro­mans


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłostowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miłosz

1. imię mę­skie;
2. naz­wi­sko, m.in. Cze­sław Mi­łosz (1911-2004), pol­ski poeta, pro­za­ik, tłu­macz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

 (1.2) daw. zdrobn. Mi­ło­sław


Mi­łosz – mę­skie imię po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go oz­na­cza­ją­ce „tego, który jest mi­ło­wa­ny”, bę­dą­ce pier­wot­nie zdrob­nie­niem dwucz­ło­no­wych imion ta­kich jak: Mi­ło­bor, Mi­ło­brat, Mi­ło­gost, Mił­gost, Mi­ło­rad, Mi­ło­sław, Mie­ło­sław, Mi­ło­stryj, Mi­ło­wit, Mił­wit. Forma Mi­łosz zo­sta­ła za­pi­sa­na już w 1136 roku w Bulli gnieź­nień­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłoszek

zdrob­nie­nie od: Mi­łosz (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Miłoszewo

Mi­ło­sze­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Miłoszewò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Linia. Leży nad rzeką Łebą. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie mi­ra­chow­skim w wo­je­wództ­wie po­mor­skim w II po­ło­wie XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Miłoszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miłoszkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­łosz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłoszostwo

Mi­łosz z mał­żon­ką; Mi­ło­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłoszowie

Mi­łosz z mał­żon­ką; Mi­ło­szo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miłoszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ło­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłoszyce

Mi­ło­szy­ce ( Me­les­chwitz, 1937-1945 "Fünfteichen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie oław­skim, w gmi­nie Jelcz-La­sko­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Miłosław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Mi­ło­sław (niem. "Lie­be­nau", 1943-1945 "Liebenstädt") – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wrze­siń­skim, po­ło­żo­ne na Rów­ni­nie Wrze­siń­skiej, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Mi­ło­sław. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłosława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Mi­ło­sław


Mi­ło­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Miło-" („miły”, „mi­łu­ją­cy”) i "-sława" („sława”). Zna­cze­nie imie­nia: „miła sła­wie”. Poś­wiad­czo­ne w źró­dłach pol­skich jako Mi­ło­sła­wa (XII wiek) i Mie­ło­sła­wa (XIII–XIV wiek).

Zdrob­nie­nie: Miłka. Forma męska: Mi­ło­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miłosławianin

miesz­ka­niec Mi­ło­sła­wia


Źródła:

SJP.pl

Miłosławianka

miesz­kan­ka Mi­ło­sła­wia


Źródła:

SJP.pl

Miłosławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Miłosławostwo

Mi­ło­sław z mał­żon­ką; Mi­ło­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłosławowie

Mi­ło­sław z mał­żon­ką; Mi­ło­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miłosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ło­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłosławski

przy­miot­nik od: Mi­ło­sław


Źródła:

SJP.pl

Miłowan

imię mę­skie


Mi­ło­wan – sło­wiań­skie imię mę­skie jed­nocz­ło­no­we, ut­wo­rzo­ne z czło­nu "Miło-" ("mi­ło­wać"). Wzmian­ko­wa­ne w do­ku­men­tach z 1136 roku. Może oz­na­czać: mi­ło­wa­ny. Po­pu­lar­ne zwła­szcza w kra­jach po­łud­nio­wo­sło­wiań­skich


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|mi­ło­wać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miłowanostwo

Mi­ło­wan z mał­żon­ką; Mi­ło­wa­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłowanowie

Mi­ło­wan z mał­żon­ką; Mi­ło­wa­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miłowanowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ło­wa­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłować

prze­sta­rza­łe:
1. da­rzyć kogoś lub coś mi­ło­ścią; ko­chać;
2. mi­ło­wać się - ko­chać się naw­za­jem, da­rzyć się naw­za­jem mi­ło­ścią


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. umi­ło­wać)

 (1.1) książk. przest. da­rzyć kogoś mi­ło­ścią

 (1.2) książk. przest. uwiel­biać coś, mieć za­mi­ło­wa­nie do cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny mi­ło­wać się (dk. umi­ło­wać się)

 (2.1) książk. przest. ko­chać sie­bie naw­za­jem, jeden dru­gie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłowit

imię mę­skie


Mi­ło­wit, Mił­wit – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Mił(o)-" ("miły") i "-wit" ("pan, wład­ca"). Imię to mogło oz­na­czać np. "mi­łu­ją­cy wład­cę" albo "umi­ło­wa­ny przez wład­cę".

Jest to jedno z najw­cze­śniej no­to­wa­nych w Pol­sce imion, po raz pier­wszy za­pi­sa­ne w 1136 roku, w Bulli gnieź­nień­skiej. Nie wy­stę­pu­je w in­nych ję­zy­kach sło­wiań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłowitostwo

Mi­ło­wit z mał­żon­ką; Mi­ło­wi­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłowitowie

Mi­ło­wit z mał­żon­ką; Mi­ło­wi­to­stwo


Źródła:

SJP.pl

Miłowitowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Mi­ło­wi­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłowonka

mi­ło­won­ka trój­list­na - ga­tu­nek krze­wu z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych, po­cho­dzą­cy z Ar­gen­ty­ny, Chile i Urug­wa­ju; cu­krow­ni­ca trój­list­na, lipia trój­list­na


Mi­ło­won­ka ("Alo­y­sia") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych ("Ver­be­na­ce­ae"). Obej­mu­je 41 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w stre­fie tro­pi­kal­nej i sub­tro­pi­kal­nej obu kon­ty­nen­tów ame­ry­kań­skich od Ka­li­for­nii, Utah i Tek­sa­su po pół­noc­ną część Chile i Ar­gen­ty­ny. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją zwy­kle w for­ma­cjach su­chych, za­ro­ślo­wych, czę­sto rosną na te­re­nach ska­li­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miłowój

ro­dzaj ro­ślin z rzędu goź­dzi­kow­ców; ja­god­nik, wyć­wi­klin


Źródła:

SJP.pl

Miłościanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Mi­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Miłościanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Mi­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Miłościw

przy­miot­nik

 (1.1) zob. mi­ło­ści­wy. (forma orzecz­ni­ko­wa)


Źródła:

Wiktionary

Miłościwie

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób mi­ło­ści­wy


Źródła:

Wiktionary

Miłościwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mi­ło­ści­wie


Źródła:

SJP.pl

Miłościwość

→ mi­ło­ści­wy


Patrz:miłościwy

Źródła:

SJP.pl

Miłościwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: mi­ło­ści­wy


Źródła:

SJP.pl

Miłościwy

daw­niej:
1. pełen mi­ło­ści, oka­zu­ją­cy mi­ło­sier­dzie; do­brot­li­wy, ła­ska­wy;
2. zwrot grzecz­no­ścio­wy wy­ra­ża­ją­cy sza­cu­nek; mo­ści­wy


przy­miot­nik

 (1.1) daw. książk. pełen do­bro­ci, ma­ją­cy li­tość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłośnica

prze­sta­rza­łe:
1. ko­bie­ta roz­mi­ło­wa­na, pa­sjo­nu­ją­ca się w czymś; hob­byst­ka, hob­bist­ka, pa­sjo­nat­ka, mi­ło­śnicz­ka, wiel­bi­ciel­ka;
2. ko­bie­ta po­zo­sta­ją­ca w sta­łym i nie­for­mal­nym związ­ku z żo­na­tym męż­czyz­ną; utrzy­man­ka, fa­wo­ry­ta, me­tre­sa, ko­chan­ka, ko­cha­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta w sta­łym, nie­for­mal­nym związ­ku z żo­na­tym męż­czyz­ną; ko­chan­ka, ko­cha­ni­ca

 (1.2) przest. ko­bie­ta pa­sjo­nu­ją­ca się czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłośnictwo

roz­mi­ło­wa­nie w czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­mi­ło­wa­nie do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłośniczka

książ­ko­wo: ko­bie­ta roz­mi­ło­wa­na, pa­sjo­nu­ją­ca się w czymś; hob­byst­ka, hob­bist­ka, pa­sjo­nat­ka, ama­tor­ka, wiel­bi­ciel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: mi­ło­śnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłośniczy

→ mi­ło­śnik


Patrz:miłośnik

Źródła:

SJP.pl

Miłośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: mi­ło­śnie


Źródła:

SJP.pl

Miłośnik

książ­ko­wo: osoba roz­mi­ło­wa­na, pa­sjo­nu­ją­ca się w czymś; hob­by­sta, hob­bi­sta, pa­sjo­nat, ama­tor, wiel­bi­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wiel­bi­ciel, ama­tor, fan cze­goś

 (1.2) daw. ko­cha­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłośny

daw­niej: mi­łos­ny


Źródła:

SJP.pl

Miłość

głę­bo­kie przy­wią­za­nie do kogoś lub cze­goś; silne, na­mięt­ne uczu­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uczu­cie, któ­rym się darzy ko­cha­ną osobę;

 (1.2) silna więź emo­cjo­nal­na łą­czą­ca ludzi; także: łą­czą­ca osobę z Bo­giem, bó­stwem, kra­jem ro­dzin­nym

 (1.3) osoba, którą się kocha

 (1.4) przed­mio­ty, czyn­no­ści, które spra­wia­ją przy­jem­ność

 (1.5) kon­takt fi­zycz­ny pro­wa­dzą­cy zwy­kle do sto­sun­ku płcio­we­go


Mi­łość – ro­dzaj uczu­cia, za­cho­wań, po­staw i więzi mię­dzy­ludz­kich. Po­ję­cie mi­ło­ści jest roz­wa­ża­ne w psy­cho­lo­gii, fi­lo­zo­fii (zob. hasło „fi­lo­zo­fia mi­ło­ści”) i w róż­nych re­li­giach. Mi­łość bywa też te­ma­tem sztu­ki i in­spi­ra­cją dla niej, np. dla ma­lar­stwa i li­te­ra­tu­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miły

1. przy­jem­ny, sym­pa­tycz­ny;
2. drogi, bli­ski, ko­cha­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy przy­jem­ne uczu­cie

 (1.2) uprzej­my, ser­decz­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) uko­cha­na osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miłów

Miłów – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Ma­sze­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Mińsk

sto­li­ca Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Bia­ło­ru­si;


Mińsk ( Мінск, hist. Менск; Минск; ‏מינסק, "Minsk"‎) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Bia­ło­ru­si, po­ło­żo­ne nad Świ­sło­czą, mia­sto wy­dzie­lo­ne i ob­wo­do­we, naj­więk­szy oś­ro­dek go­spo­dar­czy, kul­tu­ral­ny i na­u­ko­wy kraju. Mie­ści się w nim se­kre­ta­riat za­ło­żo­nej w 1991 Wspól­no­ty Nie­pod­le­głych Państw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miński

do­ty­czą­cy Miń­ska lub Miń­ska Ma­zo­wiec­kie­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Miń­ska (sto­li­cy Bia­ło­ru­si)

 (1.2) od­no­szą­cy się do Miń­ska Ma­zo­wiec­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mińskomazowiecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Miń­ska Ma­zo­wiec­kie­go, zwią­za­ny z Miń­skiem Ma­zo­wiec­kim


Źródła:

Wiktionary

Mińszczanin

miesz­ka­niec Miń­ska lub Miń­ska Ma­zo­wiec­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Miń­ska

 (1.2) miesz­ka­niec Miń­ska Ma­zo­wiec­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mińszczanka

miesz­kan­ka Miń­ska, Miń­ska Ma­zo­wiec­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Miń­ska

 (1.2) miesz­kan­ka Miń­ska Ma­zo­wiec­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mińszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion wokół Miń­ska


Źródła:

Wiktionary

Miś

1. pie­szczot­li­wie o niedź­wiad­ku; mi­siek; misio;
2. za­baw­ka dzie­cię­ca wy­o­bra­ża­ją­ca niedź­wie­dzia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. zdrobn. niedź­wiedź lub niedź­wia­dek, zwła­szcza młody

 (1.2) za­baw­ka wy­o­bra­ża­ją­ca misia (1.1);

 (1.3) spoż. żelka w kształ­cie misia (1.1)

 (1.4) żart. środ. mot. sa­mo­chód marki Mit­su­bis­hi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. na­tu­ral­ne lub syn­te­tycz­ne futro; także okry­cie z niego

 (2.2) pot. spo­sób po­u­fa­łe­go po­wi­ta­nia z obej­mo­wa­niem się i po­kle­py­wa­niem po ple­cy­e­cach

 (2.3) pot. nie­miec­ka pie­cząt­ka w pasz­por­cie oz­na­cza­ją­ca cza­so­wy zakaz wja­zdu na te­ry­to­rium Nie­miec lub tzw. stre­fy Schen­gen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) pot. żart. o tęgim, czę­sto po­wol­nym męż­czyź­nie, chłop­cu

 (3.2) pot. slang. po­li­cjant, zwła­szcza z dro­gów­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miśka

pie­szczot­li­wie o niedź­wie­dziu lub plu­szo­wej ma­skot­ce; misio


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Mi­cha­li­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miśkarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. roln. osoba zaj­mu­ją­ca się miś­ko­wa­niem – ka­stra­cją knur­ków

 (1.2) środ. zo­o­techn. osoba zaj­mu­ją­ca się ka­stra­cją zwie­rząt


Źródła:

Wiktionary

Miśki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) żart. pa­trol po­li­cji dro­go­wej

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (2.1) plu­ral|mi­siek.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Miśkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miśkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|miś­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Miśkowaty

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy miśka


Źródła:

Wiktionary

Miśkować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) środ. roln. ka­stro­wać młode knury


Źródła:

Wiktionary

Miśkowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Miśkowiec

naz­wi­sko


Miś­ko­wiec – potok, pra­wo­stron­ny do­pływ Ci­chej Wody.

Źró­dła po­to­ku znaj­du­ją się z w re­glo­wej do­li­nie Suchy Żleb w Ta­trach Za­chod­nich. W do­li­nie tej jed­nak na po­wierzch­ni czę­sto wy­sy­cha i stąd też po­cho­dzi nazwa do­li­ny. Jed­nak w okre­sach więk­szej ob­fi­to­ści wody w gór­nej czę­ści do­lin­ki woda spły­wa­ją­ca po ska­łach two­rzy cie­ka­we wo­do­spa­dy. Po opu­szcze­niu Tatr spły­wa w pół­noc­no-wschod­nim kie­run­ku Rowem Za­ko­piań­skim przez osied­le Mraź­ni­ca i na wy­so­ko­ści około 832 m n.p.m. ucho­dzi do Ci­chej Wody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Miśkówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. przy­sió­łek Woli Ja­sie­nic­kiej w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim


Źródła:

Wiktionary

Miśnia

mia­sto w Niem­czech sły­ną­ce prze­de wszyst­kim z pro­duk­cji przed­mio­tów por­ce­la­no­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Sak­so­nii;


Mi­śnia (niem. Meißen; gór­no­łuż. "Mišno"; łac. "Mi­se­na") – mia­sto po­wia­to­we w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Nie­miec, w kraju związ­ko­wym Sak­so­nia, w okrę­gu ad­mi­ni­stra­cyj­nym Drez­no, sie­dzi­ba po­wia­tu Mi­śnia. Leży nad Łabą, ok. 26 km od Drez­na.

Mi­śnia sły­nie z pro­duk­cji wina oraz por­ce­la­ny mi­śnień­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Miśnienka

miesz­kan­ka Miśni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Miśni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miśnieńczyk

miesz­ka­niec Miśni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Miśni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miśnieński

1. → Mi­śnia;
2. por­ce­la­na mi­śnień­ska - pier­wsza eu­ro­pej­ska por­ce­la­na, pro­du­ko­wa­na w Miśni od XVIII wieku, czę­sto oz­na­ko­wa­na skrzy­żo­wa­ny­mi mie­cza­mi; por­ce­la­na me­is­se­now­ska


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Mi­śnią, do­ty­czą­cy Miśni, po­cho­dzą­cy z Miśni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Miśnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) półka lub li­stwa do usta­wia­nia misek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gwara. zo­o­techn. osoba zaj­mu­ją­ca się ka­stra­cją zwie­rząt


Źródła:

Wiktionary

Miśta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl