Lęborczanin

miesz­ka­niec Lę­bor­ka


Źródła:

SJP.pl

Lęborczanka

miesz­kan­ka Lę­bor­ka


Źródła:

SJP.pl

Lębork

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim;


}|-

Lę­bork (pier­wot­nie "Le­wi­no" lub "Łebno"; Lãbórg lub też Lãbórch; La­u­en­burg in Pom­mern) – mia­sto w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu lę­bor­skie­go.

Lę­bork uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1341 roku. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lęborski

przy­miot­nik od: Lę­bork


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lę­bor­kiem, do­ty­czą­cy Lę­bor­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lędowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lędyczecki

przy­miot­nik od: Lę­dy­czek


Źródła:

SJP.pl

Lędyczek

wieś w Pol­sce


Lę­dy­czek ( Lan­deck) – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie zło­tow­skim, w gmi­nie Oko­nek, oś­ro­dek tu­ry­stycz­ny.

Lę­dy­czek uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1809 roku, zde­gra­do­wa­ny zo­stał 1 stycz­nia 1973.

Wieś kró­lew­ska sta­ro­stwa człu­chow­skie­go w wo­je­wództ­wie po­mor­skim w dru­giej po­ło­wie XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lędzianie

ple­mię sło­wiań­skie


Lę­dzia­nie, także La­cho­wie, Lę­dza­nie, Lę­dzi­ce, Len­di­si, Len­dza­ni­noi), sta­ro­ru­skie Лѧхъ (Lęch/Ljach/Lach) (1115) – za­chod­nio­sło­wiań­skie ple­mię le­chic­kie za­miesz­ku­ją­ce te­re­ny po­gra­ni­cza dzi­siej­szej Pol­ski i Ukra­i­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lędzianin

czło­nek ple­mie­nia sło­wiań­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Lędziański

przy­miot­nik

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Lę­dzia­na­mi


Źródła:

Wiktionary

Lędziechowo

Lę­dzie­cho­wo (kaszb. "Lãdzechòwò" lub też "Lãdzëchòwò", niem. "Lan­de­chow") – osada ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Nowa Wieś Lę­bor­ska.


Źródła:

Wikipedia

Lędzinianin

miesz­ka­niec Lę­dzin (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lędzinianka

miesz­kan­ka Lę­dzin (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lędziny

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Lę­dzi­ny ( Len­dzin) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, na Gór­nym Ślą­sku, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie bie­ruń­sko-lę­dziń­skim.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2021 mia­sto miało 16 489 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lędziński

przy­miot­nik od: Lę­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl

Lędźwian

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. pot. ro­śli­na z ga­tun­ku nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lat­hy­rus sa­ti­vus|L.|ref=tak., gro­szek siew­ny

 (1.2) spoż. na­sio­na lędź­wia­nu (1.1) sto­so­wa­ne do kon­sump­cji


Źródła:

Wiktionary

Lędźwica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. śrpol. nerka


Źródła:

Wiktionary

Lędźwie

część ple­ców znaj­du­ją­ca się po­wy­żej czę­sci krzy­żo­wej krę­go­słu­pa a po­ni­żej czę­ści pier­sio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) anat. część ple­cy­e­ców mię­dzy że­bra­mi a mied­ni­cą

 (1.2) przest. bio­dra i uda

 (1.3) daw. nerki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lędźwiowy

zwią­za­ny z lędź­wia­mi


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od lędź­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lęg

ląg;
1. wy­lę­ga­nie się zwie­rząt (prze­waż­nie pta­ków); rza­dziej: ro­dze­nie się in­nych zwie­rząt;
2. wszyst­kie jaja zwie­rzę­cia (prze­de wszyst­kim ptaka) wy­sia­dy­wa­ne w tym samym cza­sie, wszyst­kie młode uro­dzo­ne w tym samym cza­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ornit. wy­klu­cie się pis­kląt;

 (1.2) ornit. wszyst­kie pis­klę­ta z jed­ne­go niosu

 (1.3) wszyst­kie jaja wy­sia­dy­wa­ne przez ja­kieś zwie­rzę jed­no­cze­śnie


Lęg, ląg – w zna­cze­niu ogól­nym: wy­lę­ga­nie się, wy­klu­cie się, czyli wy­do­by­cie się zwie­rząt z jaj. W zo­o­lo­gii mia­nem lęg okre­śla­ne są wszyst­kie jaja da­ne­go zwie­rzę­cia wy­sia­dy­wa­ne jed­no­cze­śnie, a w or­ni­to­lo­gii rów­nież wszyst­kie pis­klę­ta po­cho­dzą­ce z jed­ne­go znie­sie­nia, wy­cho­wy­wa­ne przez jed­nych ro­dzi­ców lub jeden cykl roz­rod­czy obej­mu­ją­cy okres od bu­do­wy gnia­zda po uzy­ska­nie sa­mo­dziel­no­ści przez pis­klę­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lęgnia

1. żeń­ski organ rozm­na­ża­nia płcio­we­go, wy­stę­pu­ją­cy u więk­szo­ści glo­nów i niek­tó­rych grzy­bów, pro­du­ku­ją­cy ko­mór­ki ja­jo­we; oo­go­nium;
2. kluj­nik


Lę­gnia lub asko­go­nium ( oo­go­nium) – jed­no­ko­mór­ko­we ga­me­tan­gium żeń­skie u glo­nów i grzy­bo­po­dob­nych lę­gniow­ców ("Oo­my­co­ta"). Jest to przeksz­tał­co­na ko­mór­ka we­ge­ta­tyw­na za­wie­ra­ją­ca jedną lub kilka nie­ru­cho­mych ko­mó­rek ja­jo­wych. Może być tej samej wiel­ko­ści co ko­mór­ki we­ge­ta­tyw­ne, lub więk­sza. Zwy­kle ma w ścian­ce otwór, przez który do jej wnę­trza może wni­knąć plem­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lęgniowce

typ eu­ka­rion­tów z kró­le­stwa chro­mi­stów; grzy­bo­po­dob­ne lę­gnio­we


Lę­gniow­ce, grzy­bo­po­dob­ne lę­gnio­we, daw­niej grzy­by lę­gnio­we ("Oo­my­co­ta" Arx) – grzy­bo­po­dob­ne or­ga­niz­my eu­ka­rio­tycz­ne, w naj­no­wszej kla­sy­fi­ka­cji we­dług Ca­val­lie­ra-Smit­ha za­li­cza­ne do kró­le­stwa "Chro­mi­sta". Daw­niej za­li­cza­ne były do grzy­bów. Odży­wia­ją się mart­wy­mi szcząt­ka­mi or­ga­nicz­ny­mi albo pa­so­ży­tu­ją na in­nych or­ga­niz­mach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lęgniowiec

mi­kro­sko­pij­ny grzyb z grupy glo­now­ców


Źródła:

SJP.pl

Lęgniowy

grzy­bo­po­dob­ne lę­gnio­we - typ eu­ka­rion­tów z kró­le­stwa chro­mi­stów; lę­gniow­ce


Źródła:

SJP.pl

Lęgnąć

lę­gnąć się; ląc się:
1. ro­dzić się;
2. prze­no­śnie: pow­sta­wać


Źródła:

SJP.pl

Lęgowisko

1. miej­sce, gdzie ptaki za­kła­da­ją gnia­zda, skła­da­ją jaja i wy­cho­wu­ją młode; gnia­zdo­wi­sko;
2. miej­sce, gdzie zwie­rzę­ta lub owady skła­da­ją jaja lub rodzą młode osob­ni­ki;
3. miej­sce pow­sta­wa­nia ja­kie­goś ne­ga­tyw­ne­go zja­wi­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ornit. ob­szar gnia­zdo­wa­nia i lęgu;


Lę­go­wi­sko – ob­szar, na któ­rym ptaki okre­ślo­ne­go ga­tun­ku za­kła­da­ją gnia­zda i wy­cho­wu­ją młode. Po­ję­cie lę­go­wi­ska może obej­mo­wać cały areał ga­tun­ków osia­dłych lub ob­szar, na któ­rym po­je­dyn­cze ptaki za­kła­da­ją gnia­zda, jak i ko­lo­nie lę­go­we li­czą­ce setki lub ty­sią­ce par pta­ków sku­pio­nych na jed­nym ob­sza­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lęgowo

→ lę­go­wy


Patrz:lęgowy

Źródła:

SJP.pl

Lęgowy

1. zwią­za­ny z lę­giem, wy­lę­ga­niem się;
2. o ptaku od­by­wa­ją­cym lęgi na danym te­re­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lę­giem, do­ty­czą­cy lęgu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lęk

1. uczu­cie bo­jaź­ni, trwo­gi, stra­chu; lęki (rza­dziej);
2. śro­do­wi­sko­wo: lęk kli­ma­tycz­ny - cho­ro­bli­wy strach przed ka­ta­stro­fą kli­ma­tycz­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) uczu­cie nie­po­ko­ju, obawy przed czymś, co może być groź­ne

 (1.2) psych. strach po­ja­wia­ją­cy się bez przy­czy­ny;


Lęk ( an­xie­tas) – nie­przy­jem­ny stan emo­cjo­nal­ny zwią­za­ny z prze­wi­dy­wa­niem nad­cho­dzą­ce­go z zew­nątrz lub po­cho­dzą­ce­go z wew­nątrz or­ga­niz­mu nie­bez­pie­czeń­stwa, ob­ja­wia­ją­cy się jako nie­po­kój, uczu­cie na­pię­cia, skrę­po­wa­nia, za­gro­że­nia. W odróż­nie­niu od stra­chu jest on pro­ce­sem wew­nętrz­nym, niez­wią­za­nym z bez­poś­red­nim za­gro­że­niem lub bólem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lękać

lękać się - od­czu­wać strach przed kimś, czymś, bać się cze­goś; mart­wić się o kogoś, o coś, trwo­żyć się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ulę­knąć, zlę­knąć)

 (1.1) książk. przest. bu­dzić lęk; spra­wiać obawę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny lękać się (dk. ulę­knąć się, zlę­knąć się)

 (2.1) książk. czuć lęk; od­czu­wać strach, trwo­gę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lęki

1. uczu­cie bo­jaź­ni, trwo­gi, stra­chu; lęki (rza­dziej);
2. śro­do­wi­sko­wo: lęk kli­ma­tycz­ny - cho­ro­bli­wy strach przed ka­ta­stro­fą kli­ma­tycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Lękliwica

kro­kiew­ka lę­kli­wi­ca - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny sów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Lękliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób lę­kli­wy


Źródła:

Wiktionary

Lękliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: lę­kli­wie


Źródła:

SJP.pl

Lękliwość

→ lę­kli­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co lę­kli­we; cecha tych, któ­rzy są lę­kli­wi


Patrz:lękliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lękliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: lę­kli­wy


Źródła:

SJP.pl

Lękliwy

1. skłon­ny do lę­ka­nia się, bo­ją­cy się byle czego; bo­jaź­li­wy, strach­li­wy, trwoż­li­wy;
2. wy­ra­ża­ją­cy lęk, np. lę­kli­wy krok


przy­miot­nik

 (1.1) (o oso­bach) skłon­ny do lęku, da­ją­cy się łatwo na­stra­szyć

 (1.2) książk. prze­lę­knio­ny, nie­śmia­ły, nie­pew­ny

 (1.3) książk. przen. nie­pew­ny, drżą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lęknąć

daw­niej: lękać się, bać się; ląc się


Źródła:

SJP.pl

Lękotwórczy

bę­dą­cy przy­czy­ną lęku


Źródła:

SJP.pl

Lękowiec

osoba o skłon­no­ściach do sta­nów lę­ko­wych, do od­czu­wa­nia nie­u­za­sad­nio­ne­go lęku


Źródła:

SJP.pl

Lękowość

→ lę­ko­wy


Patrz:lękowy

Źródła:

SJP.pl

Lękowy

przy­miot­nik od: lęk


przy­miot­nik

 (1.1) psych. do­ty­czą­cy lęku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary