Lu

po­tocz­nie:
1. wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy wy­la­nie się wody, chlup­nię­cie wodą;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy za­chę­tę do wy­pi­cia cze­goś, zwła­szcza al­ko­ho­lu, sta­no­wią­cy ro­dzaj pry­mi­tyw­ne­go to­a­stu;
3. wy­krzy­knik za­chę­ca­ją­cy do wy­ko­na­nia ja­kiejś czyn­no­ści;
4. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy mocne, nie­spo­dzie­wa­ne ude­rze­nie, naj­czę­ściej pię­ścią;
5. w uży­ciu cza­sow­ni­ko­wym:
a) o wy­la­niu się ja­kie­goś płynu, np.: Ta­lerz prze­chy­lił się i zupa lu na po­dło­gę.;
b) o sil­nym ude­rze­niu kogoś, cze­goś, np.: Unio­słem kij i lu go przez łeb.


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja na­śla­du­ją­ca od­głos chlu­śnię­cia wodą

 (1.2) pot. wy­krzy­knik oz­na­cza­ją­cy ude­rze­nie

 (1.3) pot. wy­krzy­knik za­chę­ca­ją­cy do wy­pi­cia al­ko­ho­lu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lu-Lu

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca nu­ce­nie ko­ły­san­ki


Źródła:

Wiktionary

Luanda

sto­li­ca An­go­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca An­go­li;


Lu­an­da – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto An­go­li, po­ło­żo­ne w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści kraju nad Oce­a­nem At­lan­tyc­kim. W 2008 roku była uz­na­na pod wzglę­dem kosz­tów życia za naj­droż­sze mia­sto świa­ta.

Lu­an­da zo­sta­ła za­ło­żo­na przez por­tu­gal­skie­go że­gla­rza Paulo Diasa de No­va­is 25 stycz­nia 1576 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luandczyk

miesz­ka­niec Lu­an­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­an­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luandka

miesz­kan­ka Lu­an­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­an­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luandzki

przy­miot­nik od: Lu­an­da


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Lu­an­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luau

1. tra­dy­cyj­na uro­czy­stość, uczta ha­waj­ska;
2. tra­dy­cyj­na po­tra­wa ha­waj­ska przy­go­to­wy­wa­na z liści ko­lo­kaz­ji, kremu ko­ko­so­we­go i kur­cza­ka lub ośmior­ni­cy


Luau – mia­sto w An­go­li, w pro­win­cji Mo­xi­co.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lub

spój­nik łą­czą­cy zda­nia rów­no­rzęd­ne lub ich czło­ny


spój­nik

 (1.1) spój­nik łą­czą­cy dwa zda­nia rów­no­rzęd­ne oraz dwie czę­ści zda­nia, wska­zu­jąc, że przy­najm­niej jedna część jest praw­dzi­wa;

 (1.2) pot. spój­nik łą­czą­cy dwa zda­nia rów­no­rzęd­ne oraz dwie czę­ści zda­nia, wska­zu­jąc, że jedna i tylko jedna z dwóch czę­ści jest praw­dzi­wa

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp., rozk. → zob. lubić.


Lub, Liub – ksią­żę Wie­le­tów z po­cząt­ku IX wieku.

Współ­rzą­dził wraz z brać­mi, jako naj­star­szy z nich spra­wo­wał god­ność wiel­kok­sią­żę­cą. Po­niósł śmierć w trak­cie walk z Obo­dry­ta­mi. Wła­dzę po nim ob­ję­li jego sy­no­wie Mi­ło­gost i Ca­ło­dróg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lub.

skrót od: lu­bel­ski


skrót

 (1.1) = lu­bel­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luba

prze­sta­rza­le o wy­bran­ce serca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. uko­cha­na

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: luby


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubachów

Lu­ba­chów (niem. "Bre­i­ten­ha­in") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Świd­ni­ca.

We wsi był przy­sta­nek ko­le­jo­wy Lu­ba­chów.


Źródła:

Wikipedia

Lubacz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubaczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubaczowianin

miesz­ka­niec Lu­ba­czo­wa


Źródła:

SJP.pl

Lubaczowianka

miesz­kan­ka Lu­ba­czo­wa


Źródła:

SJP.pl

Lubaczowski

przy­miot­nik od: Lu­ba­czów


Źródła:

SJP.pl

Lubaczów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Lu­ba­czów ( Любачів, czyt. "Lu­ba­cziw", ‏ליבעטשויוו‎) – mia­sto w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu lu­ba­czow­skie­go.

Mia­sto sta­no­wi cen­trum życia spo­łecz­no-go­spo­dar­cze­go i kul­tu­ral­ne­go re­gio­nu oraz sie­dzi­bę sa­mo­dziel­nej gminy miej­skiej. Mie­szczą się w nim rów­nież sie­dzi­by władz gminy wiej­skiej, w któ­rej skład wcho­dzą 23 so­łect­wa, po­wia­tu, a także rzym­sko­ka­to­lic­kie­go de­ka­na­tu die­cez­ji za­moj­sko-lu­ba­czow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubaczówka

rzeka w Pol­sce, do­pływ Sanu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Pol­sce i na Ukra­i­nie, prawy do­pływ Sanu;


Lu­ba­czów­ka (w gór­nym biegu "Za­wa­dów­ka") – rzeka w Kot­li­nie San­do­mier­skiej, prawy do­pływ Sanu. Swój po­czą­tek bie­rze jako "Za­wa­dów­ka" na Roz­to­czu Wschod­nim, na Ukra­i­nie w oko­li­cach wsi Sta­rzy­ska. Na ob­szar Pol­ski wpły­wa w oko­li­cach Bu­do­mie­rza. Pły­nie przez Pła­sko­wyż Tar­no­grodz­ki do Pra­do­li­ny Pod­kar­pac­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubaniak

po­tocz­nie: lu­ba­nia­nin (miesz­ka­niec Lu­ba­nia)


Źródła:

SJP.pl

Lubanianin

miesz­ka­niec Lu­ba­nia


Źródła:

SJP.pl

Lubanianka

miesz­kan­ka Lu­ba­nia


Źródła:

SJP.pl

Lubanowo

Lu­ba­no­wo (daw­niej niem. "Lie­be­now") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fiń­skim, w gmi­nie Banie, nad rzeką Tywą, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 121 łą­czą­cej Gry­fi­no i My­śli­bórz przez Banie. Wieś jest po­ło­żo­na 5 km na pół­noc­ny za­chód od Bań.


Źródła:

Wikipedia

Lubanów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubard

śro­do­wi­sko­wo: mło­do­cia­ny prze­stęp­ca we Fran­cji, nar­ko­man


Źródła:

SJP.pl

Lubartowianin

miesz­ka­niec Lu­bar­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­bar­to­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubartowianka

miesz­kan­ka Lu­bar­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­bar­to­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubartowski

przy­miot­nik od: Lu­bar­tów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­bar­to­wem, do­ty­czą­cy Lu­bar­to­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubartów

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w gmi­nie Wy­miar­ki;


}|- class="gra­fi­ka iboxs"

– mia­sto i gmina miej­ska w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu lu­bar­tow­skie­go oraz gminy wiej­skiej Lu­bar­tów, po­ło­żo­ne 26 km na pół­noc od Lu­bli­na. 31 grud­nia 2023 r. mia­sto o po­wierzch­ni 13,91 km² za­miesz­ki­wa­ły 19 734 osoby. Lu­bar­tów leży na lewym brze­gu rzeki Wieprz, na Wy­so­czyź­nie Lu­bar­tow­skiej, za­li­cza­nej do Ni­zi­ny Po­łud­nio­wo­pod­la­skiej, która leży w pasie Nizin Środ­ko­wo­pol­skich. Miej­sco­wość jest po­ło­żo­na w hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­sce, na ziemi lu­bel­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubas

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubaski

przy­miot­nik od: Lu­basz


Źródła:

SJP.pl

Lubasz

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubaszanin

miesz­ka­niec Lu­ba­sza


Źródła:

SJP.pl

Lubaszanka

miesz­kan­ka Lu­ba­sza


Źródła:

SJP.pl

Lubaszenko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubaszka

mi­ra­be­la, mi­ra­bel­ka;
1. od­mia­na śliwy;
2. drob­ny owoc tej śliwy, fio­le­to­wy lub żółty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pru­nus in­si­ti­tia|ref=tak., od­mia­na śliwy o ma­łych, okrą­głych owo­cach;

 (1.2) kulin. owoc lu­basz­ki (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubawa

1. mia­sto w Pol­sce;
2. fik­cyj­na po­stać z ko­mik­su Kajko i Ko­kosz, żona Mir­mi­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;


Lu­ba­wa ( Löbau in Westpreußen) – mia­sto w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie iław­skim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Pry­wat­ne mia­sto du­chow­ne lo­ko­wa­ne w la­tach 1245–1260 po­ło­żo­ne było w XVI wieku w wo­je­wództ­wie cheł­miń­skim. Na prze­ło­mie XVI i XVII wieku na­le­ża­ło do dóbr sto­ło­wych bi­sku­pów cheł­miń­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubawczanin

miesz­ka­niec Lu­baw­ki


Źródła:

SJP.pl

Lubawczanka

miesz­kan­ka Lu­baw­ki


Źródła:

SJP.pl

Lubawecki

przy­miot­nik od: Lu­baw­ka


Źródła:

SJP.pl

Lubawianin

miesz­ka­niec Lu­ba­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­ba­wy

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Lu­ba­wy, uro­dzo­na w Lu­ba­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubawianka

miesz­kan­ka Lu­ba­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­ba­wy

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Lu­ba­wy, uro­dzo­na w Lu­ba­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubawka

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Lu­baw­ka ( Lie­bau) – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Lu­baw­ka, w Bra­mie Lu­baw­skiej, u pod­nó­ża Gór Kru­czych (Góry Ka­mien­ne) w Su­de­tach Środ­ko­wych. Naj­więk­sze pod wzglę­dem po­wierzch­ni (22,44 km²) mia­sto po­wia­tu ka­mien­no­gór­skie­go (255. miej­sce w kraju). Mia­sto na­le­ży do aglo­me­ra­cji wał­brzy­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubawski

przy­miot­nik od: Lu­ba­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od Lu­ba­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubań

1. mia­sto w Pol­sce;
2. mia­sto w Rosji;
3. mia­sto na Bia­ło­ru­si;
4. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubański

→ Lubań


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Lubań

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubaś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubczyk

1. by­li­na z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych;
2. li­ście lub ko­rzeń lub­czy­ku uży­wa­ne jako przy­pra­wa;
3. napój z lub­czy­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych o żół­tych kwia­tach, uży­wa­na jako przy­pra­wa ku­chen­na, we­dług wie­rzeń lu­do­wych uwa­ża­na za śro­dek wy­wo­łu­ją­cy mi­łość, afro­dyz­jak;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubczykowy

przy­miot­nik od: lub­czyk


Źródła:

SJP.pl

Lubczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubecki

przy­miot­nik od: Lu­be­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­be­ką, do­ty­czą­cy Lu­be­ki

 (1.2) zwią­za­ny z Lu­be­czem, do­ty­czą­cy Lu­be­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubeczanin

miesz­ka­niec Lu­be­ki (mia­sta w Niem­czech)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­be­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubeczanka

miesz­kan­ka Lu­be­ki (mia­sta w Niem­czech)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­be­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubeka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto han­ze­a­tyc­kie, w pół­noc­nych Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Szlez­wik-Holsz­tyn;


Lu­be­ka ( Lübeck ; poł. "Lju­bi­ce"; dol­no­niem. "Lübeck", "Lübeek") – mia­sto na pra­wach po­wia­tu (niem. "kre­is­fre­ie Stadt") w pół­noc­nych Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Szlez­wik-Holsz­tyn.

Leży nad Za­to­ką Lu­bec­ką, przy uj­ściu do niej rzeki Trave. Jest jed­nym z więk­szych por­tów mor­skich w Niem­czech, a daw­niej była głów­nym mia­stem Ligi Han­ze­a­tyc­kiej. Jedna z dziel­nic Lu­be­ki – Travemünde – jest po­pu­lar­nym oś­rod­kiem wy­po­czyn­ko­wym i por­tem nad wy­brze­żem Bał­ty­ku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lubelski

przy­miot­nik od: Lu­blin, Lu­bel­skie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Lu­bli­na, zwią­za­ny z Lu­bli­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubelskie

przy­miot­nik od: Lu­blin, Lu­bel­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion lu­bel­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubelskość

→ lu­bel­ski


Patrz:lubelski

Źródła:

SJP.pl

Lubelszczyzna

re­gion w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion wokół Lu­bli­na, obej­mu­ją­cy w przy­bli­że­niu ob­szar daw­nej ziemi lu­bel­skiej lub daw­ne­go bądź obec­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go;


Lu­bel­szczyz­na – nie­jed­no­li­ty ge­o­gra­ficz­nie i et­no­gra­ficz­nie re­gion Pol­ski wschod­niej. W za­leż­no­ści od kon­tek­stu nazwy tej używa się jako toż­sa­mej z hi­sto­rycz­ną prze­dro­zbio­ro­wą Zie­mią lu­bel­ską lub ob­szar póź­niej­szych re­gio­nów ad­mi­ni­stra­cyj­nych mię­dzy Wisłą a Bu­giem ze sto­li­cą w Lu­bli­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubencjusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Lubenia

Lu­be­nia – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie Lu­be­nia.

Wieś leży nad stru­gą Lu­ben­ka pra­wo­brzeż­nym do­pły­wem Wi­sło­ka[].

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Lu­be­nia oraz pa­ra­fii św. Ur­szu­li, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Ty­czyn, die­cez­ji rze­szow­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Lubenik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w środ­ko­wej Sło­wa­cji;


Źródła:

Wiktionary

Lubera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Luberda

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luberski

przy­miot­nik od: Lu­brza; lu­brzań­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od Lu­brza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubert

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubeński

zwią­za­ny z Lu­be­nią


Źródła:

SJP.pl

Lubi

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: lubić


Lubi, Lubu muiža (niem. Lub­ben­hof) – dobra ry­cer­skie po­ło­żo­ne w pa­ra­fii Tri­ka­ten, nad rzeką Abuls, 17 km na wschód od Wol­ma­ru. W XVII wieku ma­ją­tek na­le­żał do Axela Oxen­stier­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lubiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubianka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiaszów

Lu­bia­szów – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Wol­bórz, w gra­ni­cach Su­le­jow­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubiatowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiatów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiatówko

Lu­bia­tów­ko – wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Dolsk.


Źródła:

Wikipedia

Lubichowo

Zo­bacz też: Lu­bi­cho­wo w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Lu­bi­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Lu­bi­cho­wo. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Lubichowski

przy­miot­nik od: Lu­bi­cho­wo


Źródła:

SJP.pl

Lubicki

przy­miot­nik od: Lu­bicz


Źródła:

SJP.pl

Lubicz

1. pol­ski herb szla­chec­ki;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
3. je­zio­ro w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubiczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiczów

Lu­bi­czów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie war­szaw­skim za­chod­nim, w gmi­nie Stare Ba­bi­ce. Ma sta­tus so­łect­wa, jed­ne­go z trzech najm­niej lud­nych w tej gmi­nie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa war­szaw­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubie

imię żeń­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubiec

Lu­biec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie beł­cha­tow­skim, w gmi­nie Szczer­ców. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Lu­biec, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Szczer­ców. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubiechów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiejewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubienianin

miesz­ka­niec Lu­bie­nia Ku­jaw­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lubienianka

miesz­kan­ka Lu­bie­nia Ku­jaw­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|lubić.


Lu­bie­nie (ukr. Любині) – wieś na Ukra­i­nie, w re­jo­nie ja­wo­row­skim ob­wo­du lwow­skie­go. Wieś liczy około 810 miesz­kań­ców.

W II Rze­czy­po­spo­li­tej do 1934 sa­mo­dziel­na gmina jed­nost­ko­wa. Na­stęp­nie na­le­ża­ła do zbio­ro­wej wiej­skiej gminy Szu­to­wa w po­wie­cie ja­wo­row­skim w woj. lwow­skim. Po woj­nie wieś wesz­ła w struk­tu­ry ad­mi­ni­stra­cyj­ne Związ­ku Ra­dziec­kie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lubieniec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubieniecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubieniów

Lu­bie­niów (niem. "Lie­be­now") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie cho­szczeń­skim, w gmi­nie Recz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 454 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Lubienka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubiercy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w za­chod­niej Rosji, w ob­wo­dzie mo­skiew­skim;


Lu­bier­cy (ros. Люберцы) – mia­sto w za­chod­niej Rosji, w ob­wo­dzie mo­skiew­skim, ok. 20 km na po­łud­nio­wy wschód od Mosk­wy; sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu lu­bie­rec­kie­go. W 2020 roku li­czy­ło ok. 205 tys. miesz­kań­ców. Oś­ro­dek prze­my­słu lot­ni­cze­go (śmi­głow­ce), ma­szy­no­we­go (ma­szy­ny rol­ni­cze), drzew­ne­go i spo­żyw­cze­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lubierecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­bier­ca­mi, do­ty­czą­cy Lu­bier­ców


Źródła:

Wiktionary

Lubierzyn

Lu­bie­rzyn – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Tu­cho­la.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. Obec­nie miej­sco­wość jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa Stob­no. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 108 miesz­kań­ców. Jest pięt­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Tu­cho­la.


Źródła:

Wikipedia

Lubieszczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. lub­czyk


Źródła:

Wiktionary

Lubieszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubieszewski

przy­miot­nik od: Lu­bie­sze­wo


Źródła:

SJP.pl

Lubieszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubieszów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiewko

Lu­biew­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie strze­lec­ko-dre­zde­nec­kim, w gmi­nie Do­bie­gniew.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubiewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubiewski

przy­miot­nik od: Lu­bie­wo


Źródła:

SJP.pl

Lubiezny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. ła­god­ny, miły, przy­jem­ny


Źródła:

Wiktionary

Lubień

1. czuć sym­pa­tię do kogoś, być do kogoś albo do cze­goś przy­wią­za­nym, znaj­do­wać w czymś przy­jem­ność
2. pot. (lubi) ma zwy­czaj, zwykł


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubieński

przy­miot­nik od: Lu­bień, Lu­bień Ku­jaw­ski


Źródła:

SJP.pl

Lubieźliwy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. przy­jaz­ny, życz­li­wy da­ta­def|XIV-XV w.}}


Źródła:

Wiktionary

Lubieżnica

ko­bie­ta roz­pust­na, nie­uz­na­ją­ca zasad mo­ral­nych i oby­cza­jo­wych, pro­wa­dzą­ca hu­la­szczy, swo­bod­ny tryb życia; roz­pust­ni­ca, lu­bież­nicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lu­bież­ny, roz­pust­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubieżnie

przy­słó­wek

 (1.1) bezw­styd­nie, nie­przyz­wo­i­cie, po­żąd­li­wie, roz­pust­nie


Źródła:

Wiktionary

Lubieżniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: lu­bież­nie


Źródła:

SJP.pl

Lubieżniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: lu­bież­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubieżnik

osoba roz­pust­na, nie­uz­na­ją­ca zasad mo­ral­nych i oby­cza­jo­wych, pro­wa­dzą­ca hu­la­szczy, swo­bod­ny tryb życia; roz­pust­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. czło­wiek lu­bież­ny, roz­pust­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubieżność

nie­przyz­wo­i­tość, nie­sto­sow­ne za­cho­wa­nie z pod­tek­stem sek­su­al­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co lu­bież­ne, wy­u­zda­ne, ro­ze­ro­ty­zo­wa­ne, roz­pust­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubieżny

zmy­sło­wy, per­wer­syj­ny, pełen po­żą­da­nia, spro­śny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) roz­pust­ny, spro­śny

 (1.2) stpol. roz­kosz­ny

 (1.3) stpol. za­do­wo­lo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubiki

Lu­bi­ki – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Czar­na Woda. Leży w kom­plek­sie le­śnym Borów Tu­chol­skich. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład so­łect­wa wcho­dzą takżę Lu­bi­ki Małe, Ka­mion­na i Pod­le­sie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość znaj­do­wa­ła się w gra­ni­cach wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubikowo

Lu­bi­ko­wo (pol. hist."Lu­bie­ko­wo") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, w gmi­nie Przy­tocz­na. W 2011 roku w Lu­bi­ko­wie licz­ba lud­no­ści wy­no­si­ła 349 osób.


Źródła:

Wikipedia

Lubików

Lu­bi­ków – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie go­sty­niń­skim, w gmi­nie San­ni­ki.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Lu­bi­ko­wo" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gą­biń­skim ziemi go­sty­niń­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubin

1. mia­sto w Pol­sce;
2. mia­sto w Niem­czech;
3. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce;


Nie mylić z: Lu­bli­nem.

Ta stro­na do­ty­czy mia­sta w Pol­sce. Zo­bacz też: inne zna­cze­nia tego słowa.

Lubin ( Lüben) – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, na Dol­nym Ślą­sku, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu lu­biń­skie­go i gminy wiej­skiej Lubin. Leży na Wy­so­czyź­nie Lu­biń­skiej, nad rzeką Zim­ni­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubinianin

miesz­ka­niec Lu­bi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­bi­na

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Lu­bi­na, uro­dzo­na w Lu­bi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubinianka

miesz­kan­ka Lu­bi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­bi­na

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Lu­bi­na, uro­dzo­na w Lu­bi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubiszewice

Lu­bi­sze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Pod­dę­bi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubiszyn

wieś w Pol­sce


Lu­bi­szyn (do 1945 "Lud­wigs­ruh") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie go­rzow­skim, sie­dzi­ba gminy Lu­bi­szyn. We­dług da­nych z 2013 r. li­czy­ła 770 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość zo­sta­ła za­ło­żo­na w 1707 r. jako osada przy­fa­brycz­na przy hucie szkła na te­re­nach na­le­żą­cych do Tar­no­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubiszyński

przy­miot­nik od: Lu­bi­szyn


Źródła:

SJP.pl

Lubiąski

do­ty­czą­cy Lu­bią­ża


Źródła:

SJP.pl

Lubiąż

1. wieś w Pol­sce;
2. je­zio­ro w Pol­sce


Lu­biąż (niem. "Le­u­bus") – wieś (w la­tach 1249–1844 mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wo­łow­skim, w gmi­nie Wołów, przy prze­pra­wie przez Odrę, w od­le­gło­ści 54 km od Wroc­ła­wia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubić

1. czuć sym­pa­tię do kogoś, być do kogoś albo do cze­goś przy­wią­za­nym, znaj­do­wać w czymś przy­jem­ność
2. pot. (lubi) ma zwy­czaj, zwykł


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­lu­bić)

 (1.1) da­rzyć kogoś lub coś po­zy­tyw­nym uczu­ciem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubięcin

Lu­bię­cin ( "Lie­ben­zig") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie no­wo­sol­skim, w gmi­nie Nowa Sól, 19 km na pół­noc­ny wschód od Nowej Soli.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Lu­bię­cin. W la­tach 1973–1976 miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy Lu­bię­cin. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubiń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lubińsk

Lu­bińsk – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Cek­cyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.

W dniu 11 paź­dzier­ni­ka 2026 roku od­by­ło się uro­czy­ste poś­wię­ce­nie przez ks.


Źródła:

Wikipedia

Lubiński

przy­miot­nik od: Lubin


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Lubin


Lu­biń­ski – osied­le typu miej­skie­go w Rosji, w ob­wo­dzie om­skim. W 2009 li­czy­ło 10 977 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubkowice

Lub­ko­wi­ce (do 1945 niem. "Jo­han­nis­berg") – wieś, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Go­ści­no.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2014 wieś miała 35 sta­łych miesz­kań­ców.

Dawny XVIII wiecz­ny fol­wark, na­le­żał do Rady Miej­skiej w Ko­ło­brze­gu.


Źródła:

Wikipedia

Lubkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lublana

sto­li­ca Sło­we­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto, sto­li­ca Sło­we­nii;


Lu­bla­na ( Ljubl­ja­na, Lu­bia­na, La­i­bach) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Sło­we­nii, po­ło­żo­ne nad rzeką Ljubl­ja­ni­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lublanka

miesz­kan­ka Lu­bla­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­bla­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lublańczyk

miesz­ka­niec Lu­bla­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­bla­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lublański

przy­miot­nik od: Lu­bla­na (sto­li­ca Sło­we­nii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­bla­ną (sto­li­cą Sło­we­nii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lublica

Lu­bli­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Ko­ła­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kro­śnień­skie­go.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą pa­ra­fii Matki Bożej Czę­sto­chow­skiej, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Brzo­stek, die­cez­ji rze­szow­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Lublin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. sa­mo­chód cię­ża­ro­wy marki Lu­blin

 (1.2) mot. sa­mo­chód do­staw­czy marki Lu­blin


Nie mylić z: Lu­bi­nem.

(łac. "Lu­bli­num", jid. לובלין) – mia­sto na pra­wach po­wia­tu we wschod­niej Pol­sce, sto­li­ca wo­je­wództ­wa i po­wia­tu lu­bel­skie­go, cen­tral­ny oś­ro­dek aglo­me­ra­cji lu­bel­skiej i Lu­bel­skie­go Ob­sza­ru Me­tro­po­li­tal­ne­go. Dru­gie w hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­sce i ósme co do wiel­ko­ści po­pu­la­cji mia­sto w kraju z licz­bą lud­no­ści wy­no­szą­cą 326 700 (stan na 31 grud­nia 2025).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lublinek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubliniak

po­tocz­nie: lu­bli­nia­nin (miesz­ka­niec Lu­bli­na)


Źródła:

SJP.pl

Lubliniana

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) druk. księg. wy­daw­nict­wa zwią­za­ne z Lu­bli­nem


Źródła:

Wiktionary

Lublinianin

miesz­ka­niec Lu­bli­na; Lu­bli­niak (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­bli­na

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Lu­bli­na, uro­dzo­na w Lu­bli­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lublinianka

miesz­kan­ka Lu­bli­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­bli­na

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Lu­bli­na, uro­dzo­na w Lu­bli­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubliniec

mia­sto na Ślą­sku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w wo­je­wództ­wie ślą­skim;


Lu­bli­niec (pier­wot­nie: "Lubin" i "Lu­blin Ślą­ski", niem. "Lu­bli­nitz" [do 1922, 1939–1941], "Loben" [1941–1945], [], łac. "Lobin") – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ślą­skim, sie­dzi­ba władz po­wia­tu lu­bli­niec­kie­go. Głów­ny oś­ro­dek go­spo­dar­czy, tu­ry­stycz­ny, kul­tu­ral­ny, edu­ka­cyj­ny, rol­ni­czy i prze­my­sło­wy ziemi lu­bli­niec­kiej oraz drugi co do wiel­ko­ści (po Czę­sto­cho­wie) w pół­noc­nej czę­ści wo­je­wództ­wa ślą­skie­go. Jedno z naj­star­szych miast Ślą­ska, naj­więk­sze mia­sto Rów­ni­ny Opol­skiej oraz sto­li­ca Ślą­ska Bia­łe­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubliniecki

zwią­za­ny z Lu­bliń­cem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Lu­bliń­ca, zwią­za­ny z Lu­bliń­cem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lublinit

swo­i­sta od­mia­na kal­cy­tu, wy­stę­pu­ją­ca w epoce kre­do­wej na Wy­ży­nie Lu­bel­skiej


Źródła:

SJP.pl

Lublino

Lu­bli­no (niem. "Nöblin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Cho­ci­wel, na Po­je­zie­rzu Iń­skim, po­ło­żo­na 3 km na wschód od Cho­ciw­la (sie­dzi­by gminy) i 27 km na pół­noc­ny wschód od Star­gar­du (sie­dzi­by po­wia­tu).


Źródła:

Wikipedia

Lublińczanin

miesz­ka­niec Lu­bliń­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­bliń­ca

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Lu­bliń­ca, uro­dzo­na w Lu­bliń­cu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lublińczanka

miesz­kan­ka Lu­bliń­ca


Źródła:

SJP.pl

Lubnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubniewice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

 (1.2) geogr. adm. gmina w Pol­sce;


Lub­nie­wi­ce (niem. "Königswalde") – mia­sto w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie su­lę­ciń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Lub­nie­wi­ce, po­ło­żo­ne nad je­zio­ra­mi Lu­biąż i Kraj­nik. Nie­o­po­dal znaj­du­je się także naj­więk­sze je­zio­ro w oko­li­cy – Lub­niew­sko. Mia­sto za­miesz­ku­je około dwóch ty­się­cy osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubniewicki

→ Lub­nie­wi­ce


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Lub­nie­wi­ce


Patrz:Lubniewice

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubniewiczanin

miesz­ka­niec Lub­nie­wic (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lub­nie­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubniewiczanka

miesz­kan­ka Lub­nie­wic (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lub­nie­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubnowo

Lub­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bra­niew­skim, w gmi­nie Pło­ski­nia.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go. Wieś znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.

Wieś po­ło­żo­na jest w pół­noc­nej czę­ści wo­je­wództ­wa war­miń­sko-ma­zur­skie­go, w od­le­gło­ści około 2 km na pół­noc­ny-wschód od Pło­ski­ni, nad rzeką Mły­nów­ką.


Źródła:

Wikipedia

Lubnów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubo

prze­sta­rza­le: spój­nik zna­czą­cy tyle co: choć, cho­ciaż


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) przest. miło, przy­jem­nie

spój­nik

 (2.1) przest. choć, cho­ciaż; acz, acz­kol­wiek

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) przest. W. lp. od luba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubocheński

przy­miot­nik od: Lu­boch­nia


Źródła:

SJP.pl

Lubochnia

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubocień

Lu­bo­cień (nazwa obocz­na: Lu­bo­cie­nie) – wieś bo­ro­wiac­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Śli­wi­ce, na ob­sza­rze Borów Tu­chol­skich, w po­bli­żu trasy ma­gi­stra­li wę­glo­wej Mak­sy­mi­lia­no­wo-Ko­ście­rzy­na-Gdy­nia.


Źródła:

Wikipedia

Lubocino

Lu­bo­ci­no (kaszb. "Lëbòcëno", niem. "Lu­be­zin") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Kro­ko­wa. Leży na pół­noc­nows­chod­nich obrze­żach Pu­szczy Darż­lub­skiej. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka Lu­bo­czy­no po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie puc­kim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Luboczański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­bo­czą, do­ty­czą­cy Lu­bo­czy


Źródła:

Wiktionary

Lubogost

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lubogostostwo

Lu­bo­gost z mał­żon­ką; Lu­bo­go­sto­wie


Źródła:

SJP.pl

Lubogostowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lubogostowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­go­sta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubojański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubojemski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubojenka

wieś w Pol­sce


Lu­bo­jen­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie My­ka­nów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubomelski

→ Lu­boml (mia­sto na Ukra­i­nie)


Źródła:

SJP.pl

Lubomia

wieś w Pol­sce


Lu­bo­mia (niem. "Lubom") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie wo­dzi­sław­skim, w gmi­nie Lu­bo­mia.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Lu­bo­mia. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubomierski

przy­miot­nik od: Lu­bo­mierz


Źródła:

SJP.pl

Lubomierz

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Lu­bo­mierz ( Lie­bent­hal) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Lu­bo­mierz. Jest to jedno z najm­niej­szych i naj­star­szych miast w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, z za­cho­wa­nym śred­nio­wiecz­nym ukła­dem ur­ba­ni­stycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubomierzanin

miesz­ka­niec Lu­bo­mie­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­bo­mie­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubomierzanka

miesz­kan­ka Lu­bo­mie­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­bo­mie­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubomin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubomino

wieś w Pol­sce


Lu­bo­mi­no (niem. "Arns­dorf") – wieś gmin­na w Pol­sce, po­ło­żo­na w pół­noc­no-wschod­niej War­mii, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie lidz­bar­skim, w gmi­nie Lu­bo­mi­no.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Lu­bo­mi­no. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubomir

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. szczyt w Pol­sce, w Be­ski­dzie Wy­spo­wym;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubomira

imię żeń­skie


Lu­bo­mi­ra – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Lu­bo­mir/Lu­bo­mirz, nie­no­to­wa­ny w źró­dłach sta­ro­pol­skich. Zna­cze­nie imie­nia: „mi­łu­ją­ca pokój”.

Lu­bo­mi­ra imie­ni­ny ob­cho­dzi: 21 marca oraz 23 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubomirek

zdrob­nie­nie od: Lu­bo­mir (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lubomirka

zdrob­nie­nie od: Lu­bo­mir (imię mę­skie)


Lu­bo­mir­ka (nazwa hi­sto­rycz­na: Lu­bo­mir­ska, "do 2001 roku Lu­bo­mir­ska") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Wil­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubomirkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­mir­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubomirostwo

Lu­bo­mir z mał­żon­ką; Lu­bo­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Lubomirowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lubomirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubomirski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubomirzyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­mi­ry lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubomiński

przy­miot­nik od: Lu­bo­mi­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­bo­mi­nem, do­ty­czą­cy Lu­bo­mi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luboml

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Lu­boml ( Любомль) – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie wo­łyń­skim, w re­jo­nie ko­wel­skim, sie­dzi­ba hro­ma­dy. W 2018 roku li­czy­ło ok. 10,5 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubomski

przy­miot­nik od: Lu­bo­mia


Źródła:

SJP.pl

Lubomysł

imię mę­skie


Lu­bo­mysł – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zre­kon­stru­o­wa­ne na pod­sta­wie nazwy wsi Lu­bo­my­śle, zło­żo­ne z czło­nów "Lubo-" ("miły, luby, ko­cha­ny") i "-mysł" ("my­śleć").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubomysłostwo

Lu­bo­mysł z mał­żon­ką; Lu­bo­my­sło­wie


Źródła:

SJP.pl

Lubomysłowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lubomysłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­my­sła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubonianin

miesz­ka­niec Lu­bo­nia (mia­sta w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­bo­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubonianka

miesz­kan­ka Lu­bo­nia (mia­sta w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­bo­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luboniec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubor

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Luborad

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Luboradek

zdrob­nie­nie od: Lu­bo­rad (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Luboradkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­rad­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Luboradostwo

Lu­bo­rad z mał­żon­ką; Lu­bo­ra­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Luboradowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Luboradowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­ra­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Luborzyca

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca;


Lu­bo­rzy­ca – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca.

W końcu XVI wieku Lu­bo­rzy­ca wcho­dzi­ła w skład dóbr ziem­skich po­sia­da­nych przez bi­skup­stwo kra­kow­skie, ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do po­wia­tu pro­szo­wic­kie­go w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luborzycki

→ Lu­bo­rzy­ca (wieś w Pol­sce)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­bo­rzy­ca­mi, do­ty­czą­cy Lu­bo­rzyc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubosinek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubosz

naz­wi­sko


Lu­bosz – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Kwilcz, przy dro­dze kra­jo­wej nr 24. Dru­gie pod wzglę­dem lud­no­ści so­łect­wo w gmi­nie Kwilcz, czwar­te w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubosza

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Luboszyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubosław

imię mę­skie


Lu­bo­sław – imię mę­skie, nie­no­to­wa­ne w śred­nio­wecz­nej Pol­sce i sta­no­wią­ce naj­praw­do­po­dob­niej XIX-wiecz­ny ne­o­lo­gizm, zło­żo­ny z czło­nów "Lubo-" („miły, przy­jem­ny, ko­cha­ny”) oraz "-sław" („sława”). Może oz­na­czać „ten, który mi­łu­je sławę”.

Po­dob­ne imio­na: Lu­bo­mir, Lub­gost, Lu­bo­drog.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubosławek

zdrob­nie­nie od: Lu­bo­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lubosławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubosławostwo

Lu­bo­sław z mał­żon­ką; Lu­bo­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Lubosławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lubosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­bo­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lubotyń

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. wieś na Ukra­i­nie;
3. je­zio­ro w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kol­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubotyński

→ Lu­bo­tyń


Patrz:Lubotyń

Źródła:

SJP.pl

Lubowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|lu­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Lubować

lu­bo­wać się - być w czymś roz­mi­ło­wa­nym, bar­dzo coś lubić


cza­sow­nik

 (1.1) stpol. lubić, upo­do­bać sobie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubowicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubowidz

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


Lu­bo­widz – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Lu­bo­widz. Po­ło­żo­ny jest nad rzeką Wkrą, na dro­dze z Lidz­bar­ka Wel­skie­go do Żu­ro­mi­na, 10 km od Żu­ro­mi­na.

Lu­bo­widz uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1521 roku, zde­gra­do­wa­ny w 1660 roku, po woj­nach szwedz­kich. Sta­tus mia­sta odzy­skał z dniem 1 stycz­nia 2019.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubowidzanin

miesz­ka­niec Lu­bo­wi­dza


Źródła:

SJP.pl

Lubowidzanka

miesz­kan­ka Lu­bo­wi­dza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lubowidzki

przy­miot­nik od: Lu­bo­widz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubowiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubowla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w pół­noc­no-wschod­niej Sło­wa­cji;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lubownik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. mi­ło­śnik, ama­tor


Źródła:

Wiktionary

Lubowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Luboć

spój­nik

 (1.1) przest. choć, cho­ciaż


Źródła:

Wiktionary

Luboń

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Luboń – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, nad rzeką Wartą, w jej Poz­nań­skim Prze­ło­mie. Sto­sun­ko­wo duża licz­ba miesz­kań­ców w po­rów­na­niu do nie­wiel­kiej po­wierzch­ni 13,51 km², na któ­rej roz­cią­ga się mia­sto spra­wia, że Luboń znaj­du­je się na li­ście stu naj­gę­ściej za­lud­nio­nych miast w Pol­sce. Obec­nie dzia­ła tu prze­mysł che­micz­ny – Lu­ve­na, bu­dow­la­ny oraz wiele in­nych pod­mio­tów go­spo­dar­czych; daw­niej wy­stę­po­wał rów­nież prze­mysł spo­żyw­czy i me­ta­lur­gicz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luboński

przy­miot­nik od: Luboń


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Luboń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubość

upo­do­ba­nie, mi­łość, roz­kosz, ucie­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. upo­do­ba­nie, roz­kosz, ucie­cha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubraniec

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Lu­bra­niec – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Lu­bra­niec. Po­ło­żo­ne nad rzeką Zgło­wiącz­ką. We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2025 r. Lu­bra­niec li­czył 2618 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubraniecki

przy­miot­nik od: Lu­bra­niec


Źródła:

SJP.pl

Lubrańczanin

miesz­ka­niec Lu­brań­ca


Źródła:

SJP.pl

Lubrańczanka

miesz­kan­ka Lu­brań­ca


Źródła:

SJP.pl

Lubryfikator

płyn do ochro­ny za­wo­rów sil­ni­ka sa­mo­cho­do­we­go i ich gniazd przed wy­pa­la­niem


Źródła:

SJP.pl

Lubryka

1. kred­ka wo­sko­wa wo­do­od­por­na, do opi­sy­wa­nia m.in. drzew sto­ją­cych i po­zy­ska­ne­go drew­na, ma­lo­wa­nia na szkle;
2. ro­dzaj kredy do ma­lo­wa­nia na róż­nych po­wierzch­niach


Lu­bry­ka – ro­dzaj ciem­no­czer­wo­nej glin­ki, za­bar­wio­nej tlen­ka­mi że­la­za (he­ma­ty­tem), która słu­ży­ła do wy­ro­bu czer­wo­nych kre­dek, sto­so­wa­nych w cie­siel­stwie i sto­lar­stwie. Nazwa po­cho­dzi z ła­ci­ny "ru­bri­ca" ("terra") – „czer­wo­na” („zie­mia, glina”).

Pier­wot­nie uży­wa­na do ma­lo­wa­nia, a także do zna­cze­nia na czer­wo­no po­cząt­ków roz­dzia­łów i spo­rzą­dza­nia ad­no­ta­cji w książ­kach; od jej pier­wot­nej nazwy (ru­bry­ka) po­cho­dzi po­ję­cie sek­cji, pola w tek­ście (ru­bry­ka), a także zdo­bie­nia na­głów­ków w księ­gach (ru­bry­ko­wa­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubrykacja

fiz­jo­lo­gicz­ne zwil­że­nie ścian po­chwy w wy­ni­ku pod­nie­ce­nia sek­su­al­ne­go ko­bie­ty


Źródła:

SJP.pl

Lubrykacyjny

zwią­za­ny z lu­bry­ka­cją


Źródła:

SJP.pl

Lubrykancik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od lu­bry­kant


Źródła:

Wiktionary

Lubrykant

sub­stan­cja (naj­czę­ściej na bazie wody) na­wil­ża­ją­ca po­chwę, dzia­ła­ją­ca prze­ciw­za­pal­nie, sty­mu­lu­ją­co


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) seks. śro­dek na­wil­ża­ją­cy po­chwę lub czło­nek, ułat­wia­ją­cy pe­ne­tra­cję pod­czas sto­sun­ku płcio­we­go;


Lu­bry­kant – ogól­nie jest to sub­stan­cja zmniej­sza­ją­ca tar­cie po­mię­dzy dwie­ma do­wol­ny­mi, znaj­du­ją­cy­mi się w ruchu po­wierzch­nia­mi, ina­czej smar.

W ję­zy­ku pol­skim lu­bry­kan­ta­mi naj­czę­ściej na­zy­wa­ne są sub­stan­cje (naj­czę­ściej żele) na­wil­ża­ją­ce po­chwę lub odbyt i od­byt­ni­cę w celu ułat­wie­nia sto­sun­ków płcio­wych, szcze­gól­nie w przy­pad­ku wy­stę­po­wa­nia su­cho­ści tych miejsc.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubrykator

urzą­dze­nie do sma­ro­wa­nia ole­jem do­pro­wa­dzo­nym do punk­tów sma­row­ni­czych kon­struk­cji


Źródła:

SJP.pl

Lubrza

1. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
2. je­zio­ro na Po­je­zie­rzu Ła­gow­skim;
3. szczyt w Gó­rach Ka­czaw­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;

 (1.2) geogr. je­zio­ro w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubrzanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­brzy


Źródła:

Wiktionary

Lubrzanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­brzy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lubrzański

przy­miot­nik od: Lu­brza; lu­ber­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od Lu­brza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubsin

Lub­sin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim, w gmi­nie Piotr­ków Ku­jaw­ski.


Źródła:

Wikipedia

Lubski

przy­miot­nik od: Lub­sko


Źródła:

SJP.pl

Lubsko

przy­miot­nik od: Lub­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Lub­sko (daw. "Zemsz", Som­mer­feld, jęz. łu­życ­kie: "Žemŕ") – mia­sto w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie żar­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Lub­sko.

W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. zie­lo­no­gór­skie­go.

We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2021 r. Lub­sko li­czy­ło 13 548 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubstowo

Lub­sto­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie mal­bor­skim, w gmi­nie Nowy Staw. Leży na ob­sza­rze Wiel­kich Żuław Mal­bor­skich. Ma sta­tus so­łect­wa.

Lub­sto­wo znaj­do­wa­ło się na szla­ku Żu­ław­skiej Kolei Do­ja­zdo­wej.

Wieś ko­mor­nict­wa zew­nętrz­ne­go El­blą­ga w XVII i XVIII wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lubstynek

Lub­sty­nek (daw­niej Łabsz­ty­nek, niem. "Klein Lo­ben­ste­in") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie iław­skim, w gmi­nie Lu­ba­wa. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

W 1537 r. była to wieś wolna od szar­war­ku, co wska­zu­je to, że miesz­ka­li tu wolni pru­scy.


Źródła:

Wikipedia

Lubstów

Lub­stów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Som­pol­no, nad je­zio­rem Lub­stow­skim. Przez wieś prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 266.

Wieś wzmian­ko­wa­na była po raz pier­wszy w roku 1393, w XVI wieku na­le­ża­ła do ro­dzi­ny Lub­stow­skich.


Źródła:

Wikipedia

Lubstówek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubsza

1. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi na Ukra­i­nie;
3. rzeka w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubszanin

miesz­ka­niec Lub­szy


Źródła:

SJP.pl

Lubszanka

miesz­kan­ka Lub­szy


Źródła:

SJP.pl

Lubszański

przy­miot­nik od: Lub­sza


Źródła:

SJP.pl

Lubszczanin

miesz­ka­niec Lub­ska


Źródła:

SJP.pl

Lubszczanka

miesz­kan­ka Lub­ska


Źródła:

SJP.pl

Lubuski

→ Lu­busz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­bu­szem, do­ty­czą­cy Lu­bu­sza (mia­sta w Niem­czech)


Patrz:Lubusz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lubuskie

→ Lu­busz


Patrz:Lubusz

Źródła:

SJP.pl

Lubuskość

→ lu­bu­ski


Patrz:lubuski

Źródła:

SJP.pl

Lubusz

mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Niem­czech, w Bran­den­bur­gii, nad Odrą, hi­sto­rycz­na sto­li­ca ziemi lu­bu­skiej;


Lu­busz ( Lebus) – mia­sto w Niem­czech, w Bran­den­bur­gii, nad Odrą, w po­wie­cie Märkisch-Oder­land, sie­dzi­ba związ­ku gmin Amt Lebus; hi­sto­rycz­na sto­li­ca ziemi lu­bu­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubuszanin

miesz­ka­niec ziemi lu­bu­skiej (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec ziemi lu­bu­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubuszanka

miesz­kan­ka ziemi lu­bu­skiej (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka ziemi lu­bu­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luby

prze­sta­rza­le: miły, uko­cha­ny, ulu­bio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ko­cha­ny, przy­jem­ny, miły

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) książk. uko­cha­ny


Luby (niem. "Schönbach bei Eger") – mia­sto w Cze­chach, w kraju kar­lo­war­skim. We­dług da­nych z 31 grud­nia 2007 po­wierzch­nia mia­sta wy­no­si­ła 3071 ha, a licz­ba jego miesz­kań­ców 2460 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lubycki

→ Lu­by­cza Kró­lew­ska (mia­sto w Pol­sce); lu­by­czań­ski


Źródła:

SJP.pl

Lubyczanin

miesz­ka­niec Lu­by­czy Kró­lew­skiej (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lubyczanka

miesz­kan­ka Lu­by­czy Kró­lew­skiej (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lubyczański

→ Lu­by­cza Kró­lew­ska (mia­sto w Pol­sce); lu­byc­ki


Źródła:

SJP.pl

Lubzina

wieś w Pol­sce


Lub­zi­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rop­czyc­ko-sę­dzi­szow­skim, w gmi­nie Rop­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą pa­ra­fii Św Mi­ko­ła­ja Bi­sku­pa, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Pust­ków - Osied­le, die­cez­ji tar­now­skiej.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Lub­zi­na. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lubów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lubówiec

Lu­bó­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Skępe.


Źródła:

Wikipedia

Luc

[czy­taj: lük] fran­cu­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luca

[czy­taj: luka] wło­skie imię mę­skie


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) biol. hi­po­te­tycz­ny or­ga­nizm, który mógł­by być naj­star­szym wspól­nym przod­kiem wszyst­kich ży­ją­cych or­ga­niz­mów na Ziemi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lucas

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Luce

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) C., Ms. lp. od: zob. luka.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lucek

zdrob­nie­nie od: Lu­cjan (imię mę­skie); Lucuś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Lu­cjusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lucereński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z Lu­cer­ną, do­ty­czą­cy Lu­cer­ny, po­cho­dzą­cy z Lu­cer­ny


Źródła:

Wiktionary

Lucerna

wie­lo­let­nia lub jed­no­rocz­na ro­śli­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych (Me­di­ca­go), wy­stę­pu­ją­ca w kil­ku­dzie­się­ciu ga­tun­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. roln. jed­no­rocz­na lub dwu­let­nia by­li­na z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych;


Lu­cer­na (niem. "Lu­zern", gsw. "Lozärn", fr. "Lu­cer­ne", wł. "Lu­cer­na", rm. "Lu­cer­na") – mia­sto i gmina w środ­ko­wej Szwaj­ca­rii, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na kan­to­nu Lu­cer­na oraz okrę­gu Lu­zern-Stadt. Leży na za­chod­nim brze­gu Je­zio­ra Czte­rech Kan­to­nów "(Vierwaldstättersee)", nad za­to­ką, po obu stro­nach rzeki Reuss, u stóp góry Pi­la­tus. Oś­ro­dek tu­ry­stycz­no-wy­po­czyn­ko­wy o mię­dzy­na­ro­do­wej sła­wie, sie­dzi­ba uni­wer­sy­te­tu. 1 stycz­nia 2010 do mia­sta przy­łą­czo­no gminę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lucerneńczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. miesz­ka­niec Lu­cer­ny (mia­sta)


Źródła:

Wiktionary

Lucerneński

→ Lu­cer­na; lu­cer­niań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­cer­ną, do­ty­czą­cy Lu­cer­ny, po­cho­dzą­cy z Lu­cer­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lucernianin

miesz­ka­niec Lu­cer­ny (mia­sta i kan­to­nu w Szwaj­ca­rii)


Źródła:

SJP.pl

Lucernianka

oweł­ni­ca lu­cer­nian­ka - ga­tu­nek drob­ne­go owada z ro­dzi­ny chrzą­szczy


Źródła:

SJP.pl

Lucerniany

→ lu­cer­na (ro­śli­na), np. susz lu­cer­nia­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lu­cer­ną, do­ty­czą­cy lu­cer­ny

 (1.2) zro­bio­ny z lu­cer­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lucerniański

→ Lu­cer­na; lu­cer­neń­ski


Źródła:

SJP.pl

Lucernik

pole przez­na­czo­ne pod upra­wę lu­cer­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucernisko

1. pole ob­sia­ne lu­cer­ną;
2. pole po ze­bra­niu ros­ną­cej na nim lu­cer­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucernowiec

wi­gor­czyk lu­cer­no­wiec - ga­tu­nek błon­ków­ki


Źródła:

SJP.pl

Lucernowy

1. trut­ni­ca lu­cer­no­wa - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny pszczon­lin­ko­wa­tych;
2. mu­rar­ka lu­cer­no­wa - ga­tu­nek błon­ków­ki;
3. spój­ni­ca lu­cer­no­wa - ga­tu­nek pszczo­ły


Źródła:

SJP.pl

Luceński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z Lukką, do­ty­czą­cy Lukki


Źródła:

Wiktionary

Luchador

[czy­taj: lu­cza­dor] mek­sy­kań­ski wrest­ler, wal­czą­cy w cha­rak­te­ry­stycz­nej masce


Źródła:

SJP.pl

Luchadorka

[czy­taj: lu­cza­dor­ka] mek­sy­kań­ska wrest­ler­ka, wal­czą­ca w cha­rak­te­ry­stycz­nej masce


Źródła:

SJP.pl

Luchino

[czy­taj: lu­ki­no] wło­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Luchowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lucia

zdrob­nie­nie od: Lu­cja­na, Lu­cy­na (imio­na żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Luciano

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Luciejów

Lu­cie­jów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ła­skim, w gmi­nie Bu­czek.

Wieś ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w po­wie­cie szad­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lucik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od lut


Źródła:

Wiktionary

Lucin

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Luci lub z nią zwią­za­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Luci lub z nią zwią­za­ny


Lu­ci­ny – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Śrem. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Po­ło­żo­na 8 km na pół­noc­ny wschód przy dro­dze po­wia­to­wej nr 2480 z Czmo­nia do Dą­bro­wy. Z Lucin jest 6 km do Śremu, 5 km do Za­nie­my­śla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lucio

zdrob­nie­nie od: Lu­cjan (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Luciowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lucia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucja

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Lucjan

ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny lu­cja­no­wa­tych; Lut­ja­nus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Lu­cjan – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Imię to jest pol­ską wer­sją ła­ciń­skie­go "Lu­cia­nus", co oz­na­cza „na­le­żą­cy do Lu­cju­sza, wy­wo­dzą­cy się od Lu­cju­sza”. Jego obocz­ną formą jest Łu­cjan. Pa­tro­nem imie­nia jest m.in. św. Lu­cjan, mę­czen­nik z Ni­ko­me­dii (zm. ok. 250). "Bi­bliot­he­ca Sanc­to­rum" za­wie­ra in­for­ma­cje o trzy­na­stu świę­tych o tym imie­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lucjana

ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny lu­cja­no­wa­tych; Lut­ja­nus


Lu­cja­na – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Lu­cjan, po­cho­dzi z ję­zy­ka ła­ciń­skie­go. Obocz­na forma imie­nia Łu­cja­na.

Imię rzad­kie w Pol­sce. W stycz­niu 2025 r. w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 171 ko­biet o imie­niu Lu­cja­na na­da­nym jako imię pier­wsze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lucjanczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cja­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucjanek

zdrob­nie­nie od: Lu­cjan (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lucjaniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cja­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucjanka

zdrob­nie­nie od: Lu­cjan (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lucjankowie

zdrob­nie­nie od: Lu­cjan (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lucjankowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cjan­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucjanna

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Lucjanostwo

Lu­cjan z mał­żon­ką; Lu­cja­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Lucjanowate

ro­dzi­na ryb z rzędu oko­nioksz­tałt­nych


Lu­cja­no­wa­te (Lut­ja­ni­dae) – ro­dzi­na ryb oko­nioksz­tałt­nych (Per­ci­for­mes). Po­ła­wia­ne go­spo­dar­czo i w węd­kar­stwie dla smacz­ne­go mięsa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lucjanowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lucjanowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cja­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucjusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Lu­cjusz, Łu­cjusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, na­le­żą­ce do nie­licz­nej grupy naj­star­szych imion rzym­skich (imion wła­ści­wych, "pra­e­no­men", por. Marek, Ty­be­riusz, Aulus, Ma­niusz, Ga­jusz, Kwin­tus, Pu­bliusz, Tytus), oz­na­cza­ją­ce „uro­dzo­ny o brza­sku” ("prima luce natus").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lucjuszek

zdrob­nie­nie od: Lu­cjusz (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m., zdrobn. Lu­cjusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lucjuszkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cjusz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucjuszostwo

Lu­cjusz z mał­żon­ką; Lu­cju­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Lucjuszowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lucjuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cju­sza lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Lu­cju­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luckowie

zdrob­nie­nie od: Lu­cjan (imię mę­skie); Lucuś


Źródła:

SJP.pl

Luckowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lucka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucuma

po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­skie drze­wo owo­co­we; także owoc tego drze­wa, o miąż­szu przy­po­mi­na­ją­cym batat


Źródła:

SJP.pl

Lucuś

zdrob­nie­nie od: Lu­cjan (imię mę­skie); Lucek


Źródła:

SJP.pl

Lucy

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lucyfer

po­tocz­nie: sza­tan, dia­beł, czart; lu­cy­per


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. imię na­da­ne w Wul­ga­cie jed­ne­mu z upa­dłych anio­łów;

 (1.2) mi­trzym. bó­stwo, per­so­ni­fi­ka­cja Gwia­zdy Po­ran­nej, od­po­wied­nik grec­kie­go Fos­fo­ro­sa

 (1.3) rzad. imię|pol­ski|m.


Lu­cy­fer [z – nio­są­cy świa­tło; lucem bier­nik od lux (świa­tło) + ferre (nieść); ‏הֵילֵל‎ – Gwia­zda Po­ran­na], także Lu­cy­per ["fer" za­mie­nio­no na "per" – od łac. per­de­re (stra­cić)] – we współ­czes­nej oraz póź­noś­red­nio­wiecz­nej myśli chrze­ści­jań­skiej jeden z upa­dłych anio­łów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lucyferaza

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy ut­le­nia­nie lu­cy­fe­ry­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. jeden z wielu en­zy­mów od­po­wie­dzial­ny za bio­lu­mi­ne­scen­cję w pro­ce­sie ut­le­nia­nia lu­cy­fe­ry­ny


Lu­cy­fe­ra­za – ogól­na nazwa en­zy­mów ka­ta­li­zu­ją­cych ut­le­nia­nie lu­cy­fe­ry­ny, co po­łą­czo­ne jest z emi­sją świa­tła (bio­lu­mi­ne­scen­cja). Przy­kła­dem jest lu­cy­fe­ra­za ze świet­li­ka (EC 1.13.12.7) wy­stę­pu­ją­ca u świet­li­ków "Pho­ti­nus py­ra­lis".

Od­kry­cie, że bio­lu­mi­ne­scen­cja u świet­li­ków za­cho­dzi po zmie­sza­niu ek­strak­tów lu­cy­fe­ry­ny i lu­cy­fe­ra­zy, zo­sta­ło do­ko­na­ne w 1887 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lucyferek

zdrob­nie­nie od: lu­cy­fer (po­tocz­nie: sza­tan, dia­beł); lu­cy­pe­rek


Źródła:

SJP.pl

Lucyferianie

sekta, odłam sa­ta­ni­stów


Źródła:

SJP.pl

Lucyferianin

wyz­naw­ca jed­nej z sekt czczą­cych Lu­cy­fe­ra


Źródła:

SJP.pl

Lucyferyna

barw­nik od­po­wia­da­ją­cy za bio­lu­mi­ne­scen­cję np. u świet­li­ka świę­to­jań­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. pig­ment ge­ne­ru­ją­cy świa­tło na sku­tek re­ak­cji che­micz­nych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lucyla

imię żeń­skie


Lu­cy­la, Lu­cyl­la – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, od słowa "lux", czyli "świa­tło", od­po­wied­nik mę­skie­go imie­nia Lu­cy­liusz. Jego pa­tron­ką jest św. Lu­cy­la, mę­czen­ni­ca.

Lu­cy­la imie­ni­ny ob­cho­dzi 29 lipca i 31 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lucyliny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cy­li lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucylla

pasyn lu­cyl­la - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny ru­sał­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Lucyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Łot­wie, po­ło­żo­ne w hi­sto­rycz­nej Łat­ga­lii;


Lucyn (łot. "Ludza", niem. "Lud­sen", est. "Lutsi", biał. "Люцын", ros. "Люцин" /do 1920/, obec­nie "Лудза") – mia­sto na Łot­wie w hi­sto­rycz­nej Łat­ga­lii, nad Je­zio­rem Lu­cyń­skim (daw­niej zwa­nym też jez. Łuża). Sto­li­ca no­vad­su Lucyn. Znaj­du­ją się tu ruiny zamku krzy­żac­kie­go wznie­sio­ne­go w XIV wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lucyna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Lu­cy­na – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Oz­na­cza z łac. "lu­ci­na" – nio­są­ca świa­tło, na­ro­dzi­ny (lu­ci­nus, -a, -um 'świet­li­sty'). Pa­tron­ką imie­nia jest św. Lu­cy­na z I lub III wieku. Wy­wo­dzi się od imie­nia bo­gi­ni świa­tła i na­ro­dzin. Po­wią­za­nym imie­niem może być ger­mań­ska „Lu­cin­da”, po­cho­dzą­ca od imie­nia „Lucia” (Łucja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lucyniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cy­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucynka

zdrob­nie­nie od: Lu­cy­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lucynów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lucyper

po­tocz­nie: sza­tan, dia­beł, czart; lu­cy­fer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. zło­śnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lucyperek

zdrob­nie­nie od: lu­cy­per (po­tocz­nie: sza­tan, dia­beł); lu­cy­fe­rek


Źródła:

SJP.pl

Lucysia

zdrob­nie­nie od: Lu­cy­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lucysiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cy­si lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucysiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­cy­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lucyński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­cy­nem, do­ty­czą­cy Lu­cy­na


Źródła:

Wiktionary

Lucyś

zdrob­nie­nie od: Lu­cy­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lud

1. war­stwa spo­łe­czeń­stwa utrzy­mu­ją­ca się z pracy na­jem­nej, głów­nie ro­bot­ni­cy i chło­pi;
2. lu­dzie za­miesz­ku­ją­cy wspól­ne te­ry­to­rium, ma­ją­cy wspól­ną kul­tu­rę i język, lecz nie­ma­ją­cy świa­do­mo­ści na­ro­do­wej; ple­mię, szczep;
3. daw­niej:
a) lud­ność wiej­ska;
b) woj­sko, żoł­nie­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) war­stwa spo­łe­czeń­stwa, któ­rej człon­ko­wie pra­cu­ją fi­zycz­nie

 (1.2) daw. lud­ność wiej­ska

 (1.3) zbio­ro­wość ludzi o wspól­nym ję­zy­ku i kul­tu­rze, nie­bę­dą­ca na­ro­dem


Lud − jedno z klu­czo­wych pojęć ję­zy­ka po­li­ty­ki, uży­wa­ne w dwóch pod­sta­wo­wych zna­cze­niach:

Cza­sa­mi jest też uży­wa­ne jako sy­no­nim jed­nej z klas pra­cu­ją­cych fi­zycz­nie, naj­czę­ściej ro­bot­ni­ków lub rol­ni­ków (czy chło­pów).

Po­ję­cie ludu jest szcze­gól­nie ważne w ustro­jach de­mo­kra­tycz­nych, z po­wo­du uz­na­wa­nia ludu za pod­sta­wę i źró­dło wszel­kiej wła­dzy (su­we­ren­ność ludu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luddysta

zwo­len­nik lud­dyz­mu (ruchu po­li­tycz­ne­go an­giel­skich ro­bot­ni­ków fa­brycz­nych, prze­ciw­nych me­cha­ni­za­cji pro­duk­cji, ni­szczą­cych ma­szy­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. zwo­len­nik lud­dyz­mu, czyli ni­szcze­nia ma­szyn po­strze­ga­nych przez ro­bot­ni­ków jako źró­dło za­gro­że­nia u progu re­wo­lu­cji prze­my­sło­wej

 (1.2) przen. prze­ciw­nik po­stę­pu tech­nicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luddystka

→ lud­dy­sta


Patrz:luddysta

Źródła:

SJP.pl

Luddyta

rzad­ko: zwo­len­nik lud­dyz­mu (ruchu po­li­tycz­ne­go an­giel­skich ro­bot­ni­ków fa­brycz­nych, prze­ciw­nych me­cha­ni­za­cji pro­duk­cji, ni­szczą­cych ma­szy­ny); lud­dy­sta


Źródła:

SJP.pl

Luddyzm

ruch ro­bot­ni­ków, cha­łup­ni­ków i rze­mieśl­ni­ków bry­tyj­skich, zwią­za­ny z akcją ni­szcze­nia ma­szyn fa­brycz­nych (zwła­szcza warsz­ta­tów tkac­kich), bę­dą­cy re­ak­cją na prze­mia­ny za­cho­dzą­ce w wy­ni­ku re­wo­lu­cji prze­my­sło­wej


Lud­dyzm ( Lud­dism) – an­giel­ski ra­dy­kal­ny ruch spo­łecz­ny z po­cząt­ko­we­go okre­su re­wo­lu­cji prze­my­sło­wej (1811–1813), któ­re­go przed­sta­wi­cie­le skła­da­li się głów­nie z wol­nych cha­łup­ni­ków, rze­mieśl­ni­ków i tka­czy. Lud­dy­ści pro­te­sto­wa­li prze­ciw­ko zmia­nom spo­so­bu ich życia i nowej etyce pracy, które zo­sta­ły spo­wo­do­wa­ne przez wy­na­le­zie­nie ma­szyn tkac­kich. Ich dzia­łal­ność spro­wa­dza­ła się do ni­szcze­nia kro­sien.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludeczek

zdrob­nie­nie od: Lud­mi­ła (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludeczka

zdrob­nie­nie od: Lud­mi­ła (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludek

lu­dzik;
1. fi­gur­ka wy­o­bra­ża­ją­ca czło­wie­ka;
2. mała isto­ta z bajki;
3. żar­to­bli­wie o małym czło­wie­ku lub dziec­ku; czło­wie­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) czło­wie­czek, lu­dzik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) zdrobn. od: lud


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludgarda

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Lud­gar­da – imię żeń­skie po­cho­dze­nia sta­ro­ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od słów "liut" i "gard". Oz­na­cza „ochro­nę ludu”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludgierzowice

Lud­gie­rzo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Za­wo­nia.


Źródła:

Wikipedia

Ludi

w sta­roż. Rzy­mie świę­to po­łą­czo­ne z igrzy­ska­mi


Źródła:

SJP.pl

Ludikowski

język lu­di­kow­ski - język z ro­dzi­ny ję­zy­ków ural­skich z grupy fiń­skiej; język lüdyjski


Źródła:

SJP.pl

Ludium

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) daw­niej: gra, za­ba­wa, tur­niej, igrzy­ska


Źródła:

SJP.pl

Ludka

lu­dzik;
1. fi­gur­ka wy­o­bra­ża­ją­ca czło­wie­ka;
2. mała isto­ta z bajki;
3. żar­to­bli­wie o małym czło­wie­ku lub dziec­ku; czło­wie­czek


Źródła:

SJP.pl

Ludlow

w po­li­gra­fii: ma­szy­na do od­le­wa­nia skła­du dru­kar­skie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludlum

po­tocz­nie: ro­dzaj po­wie­ści przez­na­czo­nej dla mało wy­ma­ga­ją­ce­go czy­tel­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Ludmierzyce

Lud­mie­rzy­ce ( Lidměřice, Ludoměřice, Le­i­mer­witz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Kietrz, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim.


Źródła:

Wikipedia

Ludmiliny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­mi­ły lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludmił

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludmiła

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludmiłek

zdrob­nie­nie od: Lud­mił (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludmiłka

zdrob­nie­nie od: Lud­mił (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludmiłkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­mił­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludmiłostwo

Lud­mił z mał­żon­ką; Lud­mi­ło­wie


Źródła:

SJP.pl

Ludmiłowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludmiłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­mi­ła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludmiłówka

wieś w Pol­sce


Lud­mi­łów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie kra­śnic­kim, w gmi­nie Dzierz­ko­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo w gmi­nie Dzierz­ko­wi­ce. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) wieś li­czy­ła 590 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: ludno, lud­nie


Źródła:

SJP.pl

Ludniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ludny


Źródła:

SJP.pl

Ludnościowy

→ lud­ność, np. po­li­ty­ka lud­no­ścio­wa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy lud­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludność

lu­dzie za­miesz­ku­ją­cy dany ob­szar


rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogół ludzi za­miesz­ku­ją­cych dane te­ry­to­rium

 (1.2) od­przym. cecha tego, co jest ludne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludny

pełen ludzi, za­lud­nio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy lud­ność, za­lud­nio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludobójca

osoba po­peł­nia­ją­ca ma­so­we mor­der­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba od­po­wie­dzial­na za ma­so­we mor­do­wa­nie ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludobójczy

zwią­za­ny z lu­do­bój­stwem


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z lu­do­bój­stwem, wła­ści­wy lu­do­bój­stwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludobójczyni

ko­bie­ta po­peł­nia­ją­ca ma­so­we mor­der­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta od­po­wie­dzial­na za ma­so­we mor­do­wa­nie ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludobójstwo

mor­der­stwo do­ko­na­ne na bar­dzo dużej gru­pie ludzi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. zbrod­nia prze­ciw­ko ludz­ko­ści po­le­ga­ją­ca na ce­lo­wym wy­ni­szcza­niu ca­łych na­ro­dów lub ich czę­ści (grup et­nicz­nych / re­li­gij­nych / ra­so­wych) po­przez za­bój­stwa jak i two­rze­nie wa­run­ków życia obli­czo­nych na fi­zycz­ne wy­ni­szcze­nie;


Lu­do­bój­stwo – zbrod­nia prze­ciw­ko ludz­ko­ści, obej­mu­ją­ca ce­lo­we wy­ni­szcza­nie ca­łych lub czę­ści na­ro­dów, grup et­nicz­nych, re­li­gij­nych lub ra­so­wych po­przez:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludojad

1. zwie­rzę zja­da­ją­ce ludzi;
2. żar­łacz lu­do­jad - wiel­ka, dra­pież­na ryba z ro­dzi­ny żar­ła­czo­wa­tych; żar­łacz biały, rekin lu­do­jad, rekin biały;
3. prze­sta­rza­le: czło­wiek je­dzą­cy ludz­kie mięso; ka­ni­bal, lu­do­żer­ca, an­tro­po­fag, an­dro­fag


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zwie­rzę ja­da­ją­ce ludzi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. lu­do­żer­ca


Lu­do­jad – ko­lok­wial­ny ter­min uży­wa­ny do opisu zwie­rząt, po­lu­ją­cych na ludzi i odży­wia­ją­cych się ich mię­sem. Nie jest sto­sow­ny w przy­pad­ku pad­li­no­żer­ców, mo­gą­cych że­ro­wać na ludz­kich zwło­kach.

Zbli­żo­ne okre­śle­nie lu­do­żer­ca sto­su­je się w od­nie­sie­niu do czło­wie­ka zaj­mu­ją­ce­go się ka­ni­ba­liz­mem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludojadka

ko­bie­ta je­dzą­ca ludz­kie mięso; ka­ni­bal­ka, lu­do­żer­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Ludokupstwo

daw­niej: kup­cze­nie ludź­mi, han­del nie­wol­ni­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Ludolf

imię mę­skie


Lu­dolf – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go, zło­żo­ne z czło­nów "hlud" – sława i "wulf" – wilk. Oz­na­cza „sław­ny wilk”. Jed­nym z jego pa­tro­nów jest św. Lu­dolf, bi­skup z Rat­ze­bur­ga.

Wy­stą­pi­ło w ję­zy­ku pol­skim jako Lu­tolf w 1257 r. i jako Lu­dolf w 1265 r.. Współ­cze­śnie w Pol­sce nie wy­stę­pu­je.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludolfek

zdrob­nie­nie od: Lu­dolf (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludolfina

licz­ba wy­ra­ża­ją­ca sto­su­nek dłu­go­ści ob­wo­du koła do dłu­go­ści jego śred­ni­cy; pi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. stała ma­te­ma­tycz­na, równa sto­sun­ko­wi dłu­go­ści okrę­gu do jego śred­ni­cy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludolfininy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­dol­fi­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludolfinka

zdrob­nie­nie od: Lu­dol­fi­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludolfostwo

Lu­dolf z mał­żon­ką; Lu­dol­fo­wie


Źródła:

SJP.pl

Ludolfowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludolfowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­dol­fa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nauki hu­ma­ni­stycz­nej zaj­mu­ją­cej się ba­da­niem gier; groz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl

Ludologia

dzie­dzi­na nauki hu­ma­ni­stycz­nej zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem gier; groz­naw­stwo, game stu­dies


Źródła:

SJP.pl

Ludologiczny

→ lu­do­lo­gia


Patrz:ludologia

Źródła:

SJP.pl

Ludoman

czło­wiek prze­sad­nie ide­a­li­zu­ją­cy chło­pów i ich życie; chło­po­man


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba ide­a­li­zu­ją­ca lud wiej­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludomania

prze­sad­na fa­scy­na­cja wsią i ży­ciem chło­pów; lu­do­mań­stwo, chło­po­ma­nia, chło­po­mań­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. prze­sad­ne za­in­te­re­so­wa­nie eto­sem ludu wiej­skie­go

 (1.2) książk. trak­to­wa­nie ludu wiej­skie­go jako war­stwy na­ji­stot­niej­szej w spo­łe­czeń­stwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludomański

zwią­za­ny z prze­sad­ną fa­scy­na­cją wsią i ży­ciem chło­pów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lu­do­ma­nią, do­ty­czą­cy lu­do­ma­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludomaństwo

prze­sad­na fa­scy­na­cja wsią i ży­ciem chło­pów; lu­do­ma­nia, chło­po­ma­nia, chło­po­mań­stwo


Źródła:

SJP.pl

Ludomir

imię mę­skie


Lu­do­mir, Lu­do­mer, Lud­mar – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Ludo-" („lu­dzie”) i "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Być może oz­na­cza­ło „ten, który ma sza­cu­nek ludzi” lub „ten, który za­pew­nia lu­dziom pokój”.

Lu­do­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi: 20 lu­te­go, 21 marca, 31 lipca, 10 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludomira

imię żeń­skie


Lu­do­mi­ra – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Lu­do­mir, nie­no­to­wa­ny w źró­dłach sta­ro­pol­skich.

Lu­do­mi­ra imie­ni­ny ob­cho­dzi: 21 marca, 7 maja i 31 lipca.

W 1994 roku imię to no­si­ło 1002 ko­biet w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludomirczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­mir­ki lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludomirek

zdrob­nie­nie od: Lu­do­mir (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludomirka

zdrob­nie­nie od: Lu­do­mir (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludomirkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­mir­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludomirostwo

Lu­do­mir z mał­żon­ką; Lu­do­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Ludomirowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludomirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludomirzyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­mi­ry lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludomił

imię mę­skie


Lu­do­mił, Lud­mił – męski od­po­wied­nik sło­wiań­skie­go imie­nia żeń­skie­go Lu­do­mi­ła, nie­no­to­wa­ny w źró­dłach sta­ro­pol­skich.

Lu­do­mił imie­ni­ny ob­cho­dzi 20 lu­te­go i 7 maja.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludomiła

imię mę­skie


Lu­do­mi­ła, Lud­mi­ła, Lu­dzi­mi­ła, Ludź­mi­ła – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, uży­wa­ne też na po­zo­sta­łym ob­sza­rze sło­wiań­skim, zło­żo­ne z czło­nów "Ludo-" ("lu­dzie, lu­dziom") i "-miła" ("miła"). Zna­cze­nie: "miła lu­dziom". Mę­skie od­po­wied­ni­ki: Lu­do­mił, Lud­mił. Stało się po­pu­lar­ne w XIX wieku, dzię­ki ro­man­so­wi "Że­li­sław i Lud­mi­ła" Leona Po­toc­kie­go ogło­szo­ne­go w Ty­god­ni­ku Pol­skim w 1816 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludomiłek

zdrob­nie­nie od: Lu­do­mił (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludomiłkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­mił­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludomiłostwo

Lu­do­mił z mał­żon­ką; Lu­do­mi­ło­wie


Źródła:

SJP.pl

Ludomiłowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludomiłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­mi­ła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludosław

imię mę­skie


Lu­do­sław – imię mę­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go.

Lu­do­sław imie­ni­ny ob­cho­dzi 30 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludosława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludosławczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludosławek

zdrob­nie­nie od: Lu­do­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludosławka

zdrob­nie­nie od: Lu­do­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludosławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludosławostwo

Lu­do­sław z mał­żon­ką; Lu­do­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Ludosławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­do­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludowice

Lu­do­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie wą­brze­skim, w gmi­nie Ryńsk. Sie­dzi­ba so­łect­wa. We­dług po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go Pol­ski obo­wią­zu­ją­ce­go w la­tach 1975–1998, miej­sco­wość na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 225 miesz­kań­ców. Jest pięt­na­stą co do wol­no­ści miej­sco­wo­ścią gminy Ryńsk


Źródła:

Wikipedia

Ludowiec

czło­nek stron­nict­wa lu­do­we­go; dzia­łacz lu­do­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. dzia­łacz ruchu lu­do­we­go, czło­nek lub zwo­len­nik par­tii chłop­skiej

 (1.2) polit. czło­nek par­tii lu­do­wej (na przy­kład au­striac­kiej ÖVP, cze­skiej KDU-ČSL, szwaj­car­skich SVP i CVP)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludowizna

po­tocz­nie: sztu­ka i kul­tu­ra lu­do­wa lub in­spi­ro­wa­na lu­do­wo­ścią


Źródła:

SJP.pl

Ludowodemokratyczny

do­ty­czą­cy de­mo­kra­cji lu­do­wej


Źródła:

SJP.pl

Ludowość

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla wsi i wie­śnia­ków; ru­sty­kal­ność, chłop­skość, wiej­skość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest lu­do­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludowy

1. do­ty­czą­cy wsi i jej miesz­kań­ców, wy­wo­dzą­cy się ze wsi, np. pieśń lu­do­wa; wiej­ski, chłop­ski, wie­śnia­czy, ru­sty­kal­ny;
2. przez­na­czo­ny dla ogółu lud­no­ści, np. za­ba­wa lu­do­wa; po­wszech­ny, ogól­ny, ma­so­wy;
3. zwią­za­ny z ludem, pra­cu­ją­cą grupą spo­łecz­ną, zwła­szcza z ro­bot­ni­ka­mi i chło­pa­mi, np. ruch lu­do­wy; chłop­ski, ro­bot­ni­czy


przy­miot­nik

 (1.1) po­cho­dzą­cy od ludu

 (1.2) przez­na­czo­ny dla ludu, po­wszech­ny

 (1.3) do­ty­czą­cy ob­sza­rów wiej­skich i chło­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludowładczy

→ lu­do­władzt­wo; de­mo­kra­tycz­ny, lu­do­wład­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lu­do­władzt­wem, do­ty­czą­cy lu­do­władzt­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludowładny

1. taki, w któ­rym rządy spra­wu­je lud; lu­do­wład­czy, de­mo­kra­tycz­ny;
2. daw­niej: ma­ją­cy wła­dzę nad ludem


Źródła:

SJP.pl

Ludowładztwo

rządy spra­wo­wa­ne przez lud; de­mo­kra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. forma rzą­dów spra­wo­wa­nych przez wszyst­kich oby­wa­te­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludoznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nauki o pow­sta­wa­niu, roz­wo­ju i zróż­ni­co­wa­niu kul­tur róż­nych ludów; et­no­graf, kul­tu­roz­naw­ca, kul­tu­ro­log


Źródła:

SJP.pl

Ludoznawczy

1. do­ty­czą­cy dzia­łu et­no­lo­gii zaj­mu­ją­ce­go się ba­da­niem pow­sta­wa­nia, roz­wo­ju i zróż­ni­co­wa­nia kul­tur róż­nych ludów; et­no­gra­ficz­ny, kul­tu­roz­naw­czy, kul­tu­ro­lo­gicz­ny;
2. do­ty­czą­cy nauki ba­da­ją­cej kul­tu­rę miesz­kań­ców wsi


Źródła:

SJP.pl

Ludoznawczyni

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie nauki o pow­sta­wa­niu, roz­wo­ju i zróż­ni­co­wa­niu kul­tur róż­nych ludów; et­no­graf­ka, kul­tu­roz­naw­czy­ni, ko­bie­ta kul­tu­ro­log


Źródła:

SJP.pl

Ludoznawstwo

1. dział et­no­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem pow­sta­wa­nia, roz­wo­ju i zróż­ni­co­wa­nia kul­tur róż­nych ludów; et­no­gra­fia, kul­tu­roz­naw­stwo, kul­tu­ro­lo­gia;
2. nauka ba­da­ją­ca kul­tu­rę miesz­kań­ców wsi


Lu­doz­naw­stwo – ama­tor­skie prace ba­daw­cze nad fol­klo­rem i kul­tu­rą lu­do­wą. Ter­min ten pow­stał w Niem­czech pod ko­niec XVIII wieku i oz­na­czał „na­u­ko­we ba­da­nie ludu nie­miec­kie­go”. W pol­skiej nauce ter­min ten po­ja­wił się w XIX wieku, a ro­zu­mia­no go jako ba­da­nie kul­tu­ry niż­szych warstw w spo­łe­czeń­stwach zróż­ni­co­wa­nych kla­so­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludożerca

czło­wiek, zwy­kle czło­nek pier­wot­ne­go ple­mie­nia, je­dzą­cy ludz­kie mięso; ka­ni­bal, lu­do­jad, an­tro­po­fag, an­dro­fag


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek zja­da­ją­cy mięso ludz­kie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludożerczy

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy lu­do­żer­cy

 (1.2) przen. na­sta­wio­ny na wy­ni­szcze­nie ludzi


Źródła:

Wiktionary

Ludożerczyni

ko­bie­ta je­dzą­ca ludz­kie mięso; ka­ni­bal­ka, lu­do­jad­ka


Źródła:

SJP.pl

Ludożerka

→ lu­do­żer­ca


Patrz:ludożerca

Źródła:

SJP.pl

Ludożerstwo

zwy­czaj ry­tu­al­ne­go zja­da­nia mięsa ludz­kie­go przez in­nych ludzi, do nie­daw­na spo­ty­ka­ny u niek­tó­rych ludów Afry­ki, In­do­nez­ji, Oce­a­nii i wysp Morza Ka­ra­ib­skie­go; ka­ni­ba­lizm, an­tro­po­fa­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) je­dze­nie mięsa ludz­kie­go przez in­nych ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludus

za­ba­wa jako jedna z pod­sta­wo­wych form ak­tyw­no­ści ludz­kiej, zwła­szcza pod­da­na kon­wen­cjom i re­gu­łom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludvig

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludwichowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ludwicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ludwiczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ludwiczek

zdrob­nie­nie od: Lud­wik (imię mę­skie); Lud­wiś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od Lud­wik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludwiczka

zdrob­nie­nie od: Lud­wik (imię mę­skie); Lud­wiś


Źródła:

SJP.pl

Ludwiczkowie

zdrob­nie­nie od: Lud­wik (imię mę­skie); Lud­wiś


Źródła:

SJP.pl

Ludwiczkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wicz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwiczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ludwiczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wi­ki lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwig

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ludwik

1. mebel wy­ko­na­ny we Fran­cji w okre­sie pa­no­wa­nia Lud­wi­ka XIV, XV i XVI;
2. złota mo­ne­ta fran­cu­ska bita od po­ło­wy XVII do po­cząt­ków XX wieku; lu­i­dor;
3. płyn do mycia na­czyń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nu­mizm. złota mo­ne­ta fran­cu­ska

 (1.2) mebel z cza­sów Lud­wi­ków

 (1.3) chem. hand. ro­dzaj płynu do mycia na­czyń


Lud­wik – imię po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się ze słowa oz­na­cza­ją­ce­go „gło­śny”, „sław­ny”. Jest wer­sją roz­wo­jo­wą fran­koń­skie­go imie­nia Chlod­wig. W pier­wszym czło­nie za­war­ty jest ele­ment hlut- (chlod-, chlud-) 'sław­ny', a w dru­gim -wik (-wig) 'walka, bitwa'.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludwika

1. mebel wy­ko­na­ny we Fran­cji w okre­sie pa­no­wa­nia Lud­wi­ka XIV, XV i XVI;
2. złota mo­ne­ta fran­cu­ska bita od po­ło­wy XVII do po­cząt­ków XX wieku; lu­i­dor;
3. płyn do mycia na­czyń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż., od­po­wied­nik mę­skie­go imie­nia Lud­wik;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Lud­wik


Lud­wi­ka – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Lud­wik, po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Śred­nio­wiecz­ne źró­dła pot­wier­dza­ją wy­stą­pie­nie w ję­zy­ku pol­skim w 1476.

Innym żeń­skim od­po­wied­ni­kiem imie­nia Lud­wik jest Luiza. Zdrob­nie­nia: Ludka, Lud­wi­nia, Lud­wi­sia, Lusia, Luśka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludwikostwo

Lud­wik z mał­żon­ką; Lud­wi­ko­wie


Źródła:

SJP.pl

Ludwikowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lud­wi­ko­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Lud­wi­ko­wic


Źródła:

Wiktionary

Ludwikowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludwikowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ludwikowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wi­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwikowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wi­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwin

wieś w Pol­sce


Lud­win, Lut­win, Lid­win – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go na­da­wa­ne w Pol­sce od śred­nio­wie­cza i no­to­wa­ne w for­mie Lut­win (w XIII wieku). Pier­wszy człon wiąże się z germ. "leudi" — „lud, lu­dzie”, stwniem. "liuti" — „człon­ko­wie zgro­ma­dze­nia lu­do­we­go”; "liut" — „lud”, śrwniem. "liute", stsas. "liud(i)" — „ludzi”, zaś drugi, "-win" (stwniem., stsas. "wini"), oz­na­cza „przy­ja­ciel”. Imię to można ro­zu­mieć jako „przy­ja­ciel ludzi”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludwina

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludwinczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wi­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwinia

zdrob­nie­nie od: Lud­wi­ka (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludwiniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ludwiniec

Lud­wi­niec – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Pa­kość.


Źródła:

Wikipedia

Ludwininy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wi­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwinka

zdrob­nie­nie od: Lud­wi­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludwinowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lud­wi­no­wem, do­ty­czą­cy Lud­wi­no­wa


Źródła:

Wiktionary

Ludwinów

mia­sto na Lit­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludwisarka

→ lud­wi­sarz


Patrz:ludwisarz

Źródła:

SJP.pl

Ludwisarnia

warsz­tat pracy lud­wi­sa­rza (pusz­ka­rza, rze­mieśl­ni­ka trud­nią­ce­go się od­le­wa­niem i obrób­ką przed­mio­tów z brązu, spiżu, mie­dzi i mo­sią­dzu); pusz­kar­nia


Źródła:

SJP.pl

Ludwisarski

zwią­za­ny w jakiś spo­sób z lud­wi­sar­stwem (pusz­kar­stwem, od­le­wa­niem i obrób­ką przed­mio­tów z brązu, spiżu, mie­dzi i mo­sią­dzu) lub z lud­wi­sa­rzem; pusz­kar­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z lud­wi­sa­rzem lub jego fa­chem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludwisarstwo

rze­mio­sło ar­ty­stycz­ne, od­le­wa­nie i obrób­ka przed­mio­tów z brązu, spiżu, mie­dzi i mo­sią­dzu; pusz­kar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Ludwisarz

rze­mieśl­nik trud­nią­cy się lud­wi­sar­stwem (pusz­kar­stwem, od­le­wa­niem i obrób­ką przed­mio­tów z brązu, spiżu, mie­dzi i mo­sią­dzu); pusz­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rze­mieśl­nik od­le­wa­ją­cy przed­mio­ty z brązu, mie­dzi, mo­sią­dzu lub spiżu;


Lud­wi­sarz (brą­zow­nik) – rze­mieśl­nik od­le­wa­ją­cy z brązu, mie­dzi, mo­sią­dzu lub spiżu dzwo­ny, lufy do dział, po­są­gi, świecz­ni­ki i przed­mio­ty co­dzien­ne­go użyt­ku.

Lud­wi­sar­stwo pow­sta­ło w XII wieku. W XIX wieku roz­po­czął się upa­dek tego rze­mio­sła w związ­ku z roz­wo­jem prze­my­słu me­ta­lur­gicz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludwisia

zdrob­nie­nie od: Lud­wi­ka (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludwisiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ludwisiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wi­si lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwisiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lud­wi­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludwiński

zwią­za­ny z Lud­wi­nem


Źródła:

SJP.pl

Ludwiś

zdrob­nie­nie od: Lud­wi­ka (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludwiżanka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ludyczność

skłon­ność do zabaw, roz­ry­wek itp.; lu­dyzm


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest lu­dycz­ne; cecha tych, któ­rzy są lu­dycz­ni


Lu­dycz­ność (łac. "ludus" – za­ba­wa, gra) – cecha li­te­ra­tu­ry pię­knej po­le­ga­ją­ca na jej zdol­no­ści do za­spo­ka­ja­nia po­trze­by roz­ryw­ki. Jest głów­ną cechą kul­tu­ry ma­so­wej. Funk­cję tę re­a­li­zu­ją różne dzie­ła i ga­tun­ki takie jak bajka, farsa, ko­me­dia, me­lo­dra­mat, sa­ty­ra itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ludyczny

do­ty­czą­cy za­ba­wy, roz­ryw­ki; za­ba­wo­wy, roz­ryw­ko­wy, ba­wią­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który do­ty­czy gier, zabaw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludyzm

skłon­ność do zabaw, roz­ry­wek itp.; lu­dycz­ność


Źródła:

SJP.pl

Ludzie

zbio­ro­wi­sko ludz­kie, tłum, lu­dzie (od­mia­na "luda" po­tocz­na, np. "Nie po­mie­ści się tu tyle luda.")


forma rze­czow­ni­ka. (su­ple­tyw­na)

 (1.1) plu­ral|czło­wiek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludzik

ludek;
1. fi­gur­ka wy­o­bra­ża­ją­ca czło­wie­ka;
2. mała isto­ta z bajki;
3. żar­to­bli­wie o małym czło­wie­ku lub dziec­ku; czło­wie­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) lek­ce­wa­żą­co o czło­wie­ku

 (1.2) fi­gur­ka czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludzina

żar­to­bli­wie: ludz­kie mięso


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żart. ludz­kie mięso jako po­ży­wie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludziowstręt

żar­to­bli­wie: nie­chęć do ob­co­wa­nia z ludź­mi


Źródła:

SJP.pl

Ludziska

1. po­u­fa­le, życz­li­wie, po­błaż­li­wie, ze współ­czu­ciem lub pro­tek­cjo­nal­nie o lu­dziach
2. rza­dziej: źli lu­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) po­u­fa­le o lu­dziach

 (1.2) lek­cew. o lu­dziach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludzisko

wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim


Lu­dzi­sko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Ja­ni­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ludzisław

imie mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludzisławek

zdrob­nie­nie od: Lu­dzi­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ludzisławice

Lu­dzi­sła­wi­ce ( Lo­u­i­se­na­ue)) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie go­rzow­skim, w gmi­nie San­tok.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ludzisławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­dzi­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludzisławostwo

Lu­dzi­sław z mał­żon­ką; Lu­dzi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Ludzisławowie

imie mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Ludzisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­dzi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ludzki

1. do­ty­czą­cy czło­wie­ka, na­le­żą­cy do czło­wie­ka;
2. od­po­wied­ni dla ludzi, godny ludzi, po­rząd­ny;
3. zgod­ny z na­tu­rą czło­wie­ka


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do wyt­wo­rów rąk lub umy­słu czło­wie­ka

 (1.2) cecha cha­rak­te­ry­stycz­na dla po­czy­nań lub dążeń czło­wie­ka

 (1.3) przen. hu­ma­ni­tar­ny, dobry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ludzko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób ludz­ki


Źródła:

Wiktionary

Ludzkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ród ludz­ki; ogół, suma ludzi na świe­cie

 (1.2) na­tu­ra czło­wie­ka, która jest utoż­sa­mia­na z do­bry­mi ce­cha­mi ludzi


Ludz­kość – po­ję­cie oz­na­cza­ją­ce za­rów­no wszyst­kich przed­sta­wi­cie­li ga­tun­ku czło­wiek ro­zum­ny, za­miesz­ku­ją­cych Zie­mię, jak rów­nież na­tu­rę ludz­ką, któ­rej przy­pi­sy­wa­ne są po­zy­tyw­ne war­to­ści (jak do­broć, życz­li­wość, szla­chet­ność).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ludź

żar­to­bli­wie: czło­wiek


Źródła:

SJP.pl

Ludźmierski

przy­miot­nik od: Ludź­mierz


Źródła:

SJP.pl

Ludźmierz

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim


Ludź­mierz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Nowy Targ.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lues

przew­le­kła cho­ro­ba we­ne­rycz­na sze­rzą­ca się głów­nie drogą kon­tak­tu płcio­we­go, ata­ku­ją­ca wszyst­kie na­rzą­dy; kiła; sy­fi­lis; przy­miot (daw­niej)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. kiła, sy­fi­lis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luetyczka

ko­bie­ta chora na lues


Źródła:

SJP.pl

Luetyk

męż­czyz­na chory na lues


Źródła:

SJP.pl

Lufa

1. część broni pal­nej o kształ­cie rury;
2. po­tocz­nie: naj­niż­szy sto­pień szkol­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część broni pal­nej w po­sta­ci rury, w któ­rej na­stę­pu­je roz­pę­dze­nie po­ci­sku przy strza­le;

 (1.2) uczn. ocena nie­do­sta­tecz­na, je­dyn­ka

 (1.3) grub. pię­kna dziew­czy­na

 (1.4) pot. duży kie­li­szek wódki

 (1.5) środ. al­pi­ni­stycz­ne ek­spo­zy­cja, prze­paść

 (1.6) pot. stan upi­cia się, upo­je­nia al­ko­ho­lo­we­go

 (1.7) pot. męski na­rząd płcio­wy

 (1.8) pot. rurka do pa­le­nia nar­ko­ty­ków

 (1.9) pot. mocny cios pię­ścią


Lufa – za­sad­ni­cza część broni pal­nej, umoż­li­wia­ją­ca na­da­nie po­ci­sko­wi jed­no­cze­śnie ruchu po­stę­po­we­go i obro­to­we­go (lufy gwin­to­wa­ne i po­li­go­nal­ne) lub tylko po­stę­po­we­go (lufy gład­ko­ścien­ne) w od­po­wied­nim kie­run­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lufar

ga­tu­nek mor­skiej ryby oko­nioksz­tałt­nej; ta­ser­gal, skrze­lo­łusk


Lufar, skrze­lo­łusk, ta­ser­gal ("Po­ma­to­mus sal­ta­trix") – ga­tu­nek mor­skiej ryby oko­nioksz­tałt­nej, je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Po­ma­to­mus" oraz ro­dzi­ny lu­fa­ro­wa­tych (Po­ma­to­mi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lufcik

nie­wiel­ka część okna, da­ją­ca się od­dziel­nie ot­wie­rać; wietrz­nik; wy­wietrz­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ot­wie­ral­na część w skrzyd­le okna umoż­li­wia­ją­ca wie­trze­nie po­mie­szcze­nia


Luf­cik – nie­wiel­ka część skrzy­dła okien­ne­go, da­ją­ca się od­dziel­nie ot­wie­rać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lufengozaur

ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny ma­so­spon­dy­li


Lu­fen­go­za­ur (Lu­fen­go­sa­u­rus) – ro­śli­no­żer­ny di­no­za­ur z grupy pro­za­u­ro­po­dów, spo­krew­nio­ny z ma­so­spon­dy­lem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luffa

ro­śli­na ziel­na jed­no­rocz­na z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych; gąb­czak; truk­wa


Źródła:

SJP.pl

Lufka

1. zdrob­nie­nie od: lufa;
2. po­tocz­nie: szkla­na cy­gar­nicz­ka; fifka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała lufa

 (1.2) rurka do pa­le­nia pa­pie­ro­sów be­zust­ni­ko­wych

 (1.3) mała por­cja al­ko­ho­lu


Lufka, fifka (rza­dziej cy­gar­nicz­ka lub du­law­ka, nieg­dyś także munsz­tu­czek) – w naj­prost­szym wy­ko­na­niu rurka kil­ku­mi­li­me­tro­wej śred­ni­cy i kilku- lub kil­ku­na­sto­cen­ty­me­tro­wej dłu­go­ści; na jed­nym z koń­ców mo­co­wa­ny jest pa­pie­ros (zaz­wy­czaj w tym miej­scu rurka jest nieco roz­sze­rzo­na, dzię­ki czemu można do niej wło­żyć ko­niec pa­pie­ro­sa), a drugi służy pa­la­czo­wi za ust­nik (bywa w tym miej­scu czę­sto nieco spła­szczo­na i za­o­pa­trzo­na w nie­wiel­kie zgru­bie­nie ułat­wia­ją­ce trzy­ma­nie lufki w zę­bach).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lufowy

przy­miot­nik od: lufa (część broni pal­nej)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lufą, do­ty­czą­cy lufy (tylko w zna­cze­niu: „część broni pal­nej w po­sta­ci rury, w któ­rej na­stę­pu­je roz­pę­dze­nie po­ci­sku przy strza­le”)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luft

1. prze­sta­rza­le: prze­wód od­pro­wa­dza­ją­cy dym z pieca; po­tocz­nie: do luftu - do ni­cze­go, nic nie warte;
2. prze­sta­rza­le: po­wie­trze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. okrą­gły de­kiel do spu­szcza­nia pary z pieca pie­kar­ni­cze­go w celu re­gu­la­cji tem­pe­ra­tu­ry

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. reg-pl|Poz­nań. po­wie­trze


Luft (pol­ska forma żeń­ska: Luft/Luf­to­wa; licz­ba mnoga: Luf­to­wie) – [].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luftbalón

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. lotn. balon


Źródła:

Wiktionary

Lufthansa

nie­miec­kie linie lot­ni­cze


Luft­han­sa ("De­uts­che Luft­han­sa AG") – nie­miec­ki na­ro­do­wy prze­woź­nik lot­ni­czy, z sie­dzi­bą w Ko­lo­nii. Głów­na baza Luft­han­sy znaj­du­je się we Frank­fur­cie nad Menem przy mię­dzy­na­ro­do­wym por­cie lot­ni­czym peł­nią­cym jed­no­cze­śnie funk­cję głów­ne­go węzła ko­mu­ni­ka­cyj­ne­go Luft­han­sy, zaś dru­gim jest mię­dzy­na­ro­do­wy port lot­ni­czy w Mo­na­chium.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luftować

daw­niej:
1. umoż­li­wiać do­stęp świe­że­go po­wie­trza; prze­wie­trzać;
2. luf­to­wać się - prze­wie­trzać się, prze­by­wać na świe­żym po­wie­trzu; spa­ce­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Luftwaffe

nie­miec­kie siły lot­ni­cze


Luft­waf­fe – ofi­cjal­na nazwa sił po­wietrz­nych III Rze­szy i Re­pu­bli­ki Fe­de­ral­nej Nie­miec.

Jej za­da­niem jest pro­wa­dze­nie walki po­wietrz­nej, bom­bar­do­wa­nie sił nie­przy­ja­cie­la oraz pro­wa­dze­nie de­san­tu po­wietrz­ne­go i roz­poz­na­nia lot­ni­cze­go.

W cza­sie II wojny świa­to­wej w skład Luft­waf­fe wcho­dzi­ły także: lą­do­wa obro­na prze­ciw­lot­ni­cza, tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lugano

1. je­zio­ro w Szwaj­ca­rii i we Wło­szech;
2. mia­sto w Szwaj­ca­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wo-wschod­niej Szwaj­ca­rii;


Lu­ga­no (lmo. "Lügàn", niem. "Lauis", rm. "Li­gia­un") – naj­więk­sze mia­sto oraz gmina w po­łud­nio­wo-wschod­niej Szwaj­ca­rii, we wło­sko­ję­zycz­nym i fak­tycz­nie w więk­szo­ści lom­bardz­ko­ję­zycz­nym kan­to­nie Ti­ci­no, gra­ni­czą­cym z Wło­cha­mi, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na za­rów­no okrę­gu "(di­stret­to)" Lu­ga­no, jak i po­wia­tów "(cir­co­lo)" Lu­ga­no est, Lu­ga­no nord, oraz ovest.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lugduński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z Lug­du­nem, do­ty­czą­cy Lug­du­ne (współcz. Lyon)


Źródła:

Wiktionary

Luger

lu­gier;
1. sta­tek ry­bac­ki do ło­wie­nia przy uży­ciu sieci dry­fu­ją­cych; dryf­ter;
2. sta­tek po­sia­da­ją­cy oża­glo­wa­nie lu­gro­we


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lugier

luger;
1. sta­tek ry­bac­ki do ło­wie­nia przy uży­ciu sieci dry­fu­ją­cych; dryf­ter;
2. sta­tek po­sia­da­ją­cy oża­glo­wa­nie lu­gro­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. nie­wiel­ki ża­glo­wiec o sko­śnych ża­glach, z ostat­nim ża­glem wy­su­nię­tym za rufę

 (1.2) ryb. nie­wiel­ki sta­tek ry­bac­ki do po­ło­wów sie­cia­mi dry­fu­ją­cy­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lugol

[czy­taj: lugol lub liGOL] naz­wi­sko, np. Jean Gu­il­la­u­me Au­gu­ste Lugol (1788 - 1851), le­karz fran­cu­ski, wy­na­laz­ca płynu naz­wa­ne­go jego naz­wi­skiem, sto­so­wa­ne­go w niek­tó­rych cho­ro­bach tar­czy­cy


Źródła:

SJP.pl

Lugrotrawler

sta­tek ry­bac­ki przy­sto­so­wa­ny do po­ło­wu ryb pław­ni­ca­mi i wło­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ryb. mo­to­ro­wy sta­tek ry­bac­ki ło­wią­cy sie­cia­mi dry­fu­ją­cy­mi, mniej­szy od traw­le­ra;


Lu­gro­traw­ler – sta­tek ry­bac­ki pow­sta­ły z po­łą­cze­nia traw­le­ra z lu­grem. Przy­sto­so­wa­ny do po­ło­wów za­rów­no (za po­mo­cą wło­ków i pław­nic) ryb den­nych, jak i pe­la­gicz­nych (pły­wa­ją­cych w toni wod­nej).

Lu­gro­traw­ler jest zaz­wy­czaj mniej­szy od traw­le­ra, a od lugra różni się głów­nie więk­szą mocą sil­ni­ka po­trzeb­ną do tra­ło­wa­nia. Moż­li­wość po­ło­wu tymi dwie­ma me­to­da­mi poz­wa­la na użyt­ko­wa­nie i po­ło­wy z tego typu stat­ków przez cały rok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lugrowy

przy­miot­nik od: lu­gier, luger (ża­giel lu­gro­wy)


Źródła:

SJP.pl

Lugubre

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: po­nu­ro, po­sęp­nie


Źródła:

SJP.pl

Luidor

złota mo­ne­ta fran­cu­ska bita od 1690 roku; lud­wik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) daw. nu­mizm. złota mo­ne­ta bita we Fran­cji;


Lu­i­dor (lud­wik, fr. "Louis d'or") – złota mo­ne­ta fran­cu­ska wpro­wa­dzo­na przez Lud­wi­ka XIII w 1640 r. Była wzo­ro­wa­na na hisz­pań­skim pi­sto­lu. "Lu­i­do­ra" bito we Fran­cji do 1793 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luis

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Luiza

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Luiza – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Lud­wik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luizczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Luizy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Luiziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Luizy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Luizjana

stan w USA


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. stan Sta­nów Zjed­no­czo­nych Ame­ry­ki;

 (1.2) hist. ko­lo­nia fran­cu­ska w Ame­ry­ce Pół­noc­nej w XVII i XVIII w.;


Lu­iz­ja­na ( Lo­u­i­sia­na; wym., Lo­u­i­sia­ne) – stan na po­łud­niu Sta­nów Zjed­no­czo­nych, u uj­ścia rzeki Mis­si­si­pi do Za­to­ki Mek­sy­kań­skiej. Ma po­wierzch­nię 135 382 km², z czego 21 455 km² to ob­sza­ry wodne.

Lu­iz­ja­na gra­ni­czy na pół­no­cy z Ar­kan­sas, na wscho­dzie z Mis­si­si­pi, a na za­cho­dzie z Tek­sa­sem. Jej sto­li­cą jest Baton Rouge, a naj­więk­szym mia­stem Nowy Or­le­an (ponad 1,2 mln miesz­kań­ców w ob­sza­rze me­tro­po­li­tal­nym).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luizjanka

miesz­kan­ka Lu­iz­ja­ny (stanu w USA)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­iz­ja­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luizjańczyk

miesz­ka­niec Lu­iz­ja­ny (stanu w USA)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­iz­ja­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luizjański

→ Lu­iz­ja­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­iz­ja­ną, do­ty­czą­cy Lu­iz­ja­ny


Patrz:Luizjana

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luizka

zdrob­nie­nie od: Luiza (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Luizyt

bo­jo­wy śro­dek tru­ją­cy, sto­so­wa­ny w pier­wszej woj­nie świa­to­wej, po­wo­du­ją­cy opa­rze­nia skóry i ata­ku­ją­cy drogi od­de­cho­we; "rosa śmier­ci"


Lu­i­zyt (tzw. "rosa śmier­ci") – pa­rzą­cy bo­jo­wy śro­dek tru­ją­cy. Zwy­kle nazwą "lu­i­zyt" okre­śla się pro­dukt tech­nicz­ny sta­no­wią­cy mie­sza­ni­nę trzech związ­ków che­micz­nych:

Naj­sil­niej­sze wła­ści­wo­ści pa­rzą­co-tru­ją­ce po­sia­da lu­i­zyt A.

Pier­wszy raz otrzy­ma­ny przez Ju­liu­sa Nie­uw­lan­da i opi­sa­ny w jego pracy dok­tor­skiej do­ty­czą­cej re­ak­cji ace­ty­le­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luj

1. opry­szek, menel, za­ka­pior, łobuz, chu­li­gan;
2. slan­go­wo: ocena nie­do­sta­tecz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. po­gard. niech­luj­ny, mocno za­nied­ba­ny męż­czyz­na bu­dzą­cy wstręt swoim wy­glą­dem

 (1.2) pot. obraź. chu­li­gan, drob­ny prze­stęp­ca, żul

 (1.3) slang. po­gard. he­te­ro­sek­su­al­ny męż­czyz­na bę­dą­cy obiek­tem po­żą­da­nia ho­mo­sek­su­a­li­sty, czę­sto rów­nież zga­dza­ją­cy się na współ­ży­cie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) slang. eduk. ocena nie­do­sta­tecz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lujówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odzież. reg. pozn. kasz­kiet


Źródła:

Wiktionary

Luk

za­my­ka­ny otwór w po­kła­dzie stat­ku, słu­żą­cy do ła­dun­ku i wy­ła­dun­ku to­wa­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) otwór w po­kła­dzie stat­ku do ła­dow­ni, ot­war­ty ku górze, za­my­ka­ny po­kry­wą

 (1.2) otwór wej­ścio­wy w czoł­gu

 (1.3) spe­cjal­na ko­mo­ra na stat­ku, w sa­mo­lo­cie, au­to­bu­sie itp., do prze­wo­zu to­wa­rów lub ba­ga­żu

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: luka


Luk ( hatch) – szczel­nie za­my­ka­ny otwór w po­kła­dzie stat­ku wod­ne­go, na­zy­wa­ny także wła­zem. Przez­na­czo­ny jest głów­nie do tran­spor­tu ła­dun­ku, może słu­żyć rów­nież jako do­dat­ko­wy otwór ko­mu­ni­ka­cyj­ny (za­pa­so­wy, awa­ryj­ny) oraz może być wy­ko­rzy­sty­wa­ny jako otwór wen­ty­la­cyj­ny. Luki za­my­ka­ne są kla­pa­mi lub po­kry­wa­mi, a jeśli te są za­o­pa­trzo­ne w okna, to luki speł­nia­ją także funk­cję doś­wiet­la­ją­cą wnę­trze jed­nost­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luka

1. miej­sce nie­za­peł­nio­ne czymś, puste
2. bra­ku­ją­cy frag­ment tek­stu
3. prze­no­śnie: brak, nie­do­bór cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) puste miej­sce

 (1.2) brak lub nie­do­bór cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukania

po­tocz­nie: pa­trzeć, spo­glą­dać, zer­kać


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na na po­łud­niu an­tycz­nej Ita­lii, mię­dzy Za­to­ką Ta­renc­ką a Mo­rzem Tyr­reń­skim;


Lu­ka­nia (łac. "Lu­ca­nia") – kra­i­na hi­sto­rycz­na na po­łud­niu an­tycz­nej Ita­lii, mię­dzy Za­to­ką Ta­renc­ką a Mo­rzem Tyr­reń­skim, gra­ni­czy­ła z Kam­pa­nią, Apu­lią, Sam­nium i Brut­tium. Wy­brze­ża były sil­nie sko­lo­ni­zo­wa­ne przez Gre­ków, a te­ry­to­rium wew­nętrz­ne za­miesz­ki­wa­li Lu­ka­no­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukarna

małe okno w dachu bu­dyn­ku; lu­kar­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. pio­no­we okien­ko na dachu, które doś­wiet­la pod­da­sze;


Lu­kar­na, gibel – ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny umie­szczo­ny na/w dachu, doś­wiet­la­ją­cy pod­da­sze. Skła­da się z po­wierzch­ni fron­to­wej, w któ­rej umie­szczo­ne jest okno kla­sycz­ne lub port­fe­netr, oraz pro­sto­pa­dłych do niej po­wierzch­ni bocz­nych, łą­czą­cych front z po­ła­cią dachu lub współ­cze­śnie rów­nież bocz­ną czę­ścią bu­dyn­ku w przy­pad­ku lu­kar­ny na­roż­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukarnia

małe okno w dachu bu­dyn­ku; lu­kar­na


Źródła:

SJP.pl

Lukarnowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do lu­kar­ny, ma­ją­cy zwią­zek z lu­kar­ną


Źródła:

Wiktionary

Lukas

1. obce imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lukasiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lukasz

po­tocz­nie: pa­trzeć, spo­glą­dać, zer­kać


Źródła:

SJP.pl

Lukaszewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lukasówka

od­mia­na gru­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. od­mia­na gru­szy o du­żych i so­czy­stych owo­cach;

 (1.2) spoż. owoc lu­ka­sów­ki (1.1)


Gru­sza 'Lu­ka­sów­ka' – od­mia­na upraw­na (kul­ty­war) gru­szy na­le­żą­ca do grupy grusz za­chod­nich, o póź­nej porze doj­rze­wa­nia (od­mia­na zi­mo­wa). Od­mia­na bar­dzo stara, którą zna­lazł Alek­san­der Lucas w 1874 roku jako przy­pad­ko­wą siew­kę w lesie koło Blois we Fran­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukawski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lukać

po­tocz­nie: pa­trzeć, spo­glą­dać, zer­kać


Źródła:

SJP.pl

Lukański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­ka­nią (kra­i­ną hi­sto­rycz­ną we Wło­szech)


Źródła:

Wiktionary

Lukian

grec­ki mówca i sa­ty­ryk, ok. 120-180


Źródła:

SJP.pl

Lukier

po­le­wa z roz­to­pio­ne­go cukru, nie­kie­dy bar­wio­na, uży­wa­na do de­ko­ra­cji ciast, tor­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. po­le­wa uży­wa­na do po­kry­wa­nia wy­ro­bów cu­kier­ni­czych, spo­rzą­dza­na z roz­to­pio­ne­go cukru pudru;


Lu­kier – po­le­wa z cukru roz­pro­wa­dzo­ne­go w wo­dzie, soku owo­co­wym, biał­ku jaja ku­rze­go bądź mleku. Lu­kier służy do ozda­bia­nia wy­ro­bów cu­kier­ni­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukka

mia­sto we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto i gmina we Wło­szech, w To­ska­nii, sto­li­ca pro­win­cji Lukka (1.2);

 (1.2) geogr. adm. wło­ska pro­win­cja po­ło­żo­na w To­ska­nii;


Lukka (łac. "Luca", wł. "Lucca") – mia­sto i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie To­ska­nia, w pro­win­cji Lukka. Sie­dzi­ba ar­chi­die­cez­ji. W mie­ście znaj­du­je się pa­ra­fia Pol­skie­go Na­ro­do­we­go Ko­ścio­ła Ka­to­lic­kie­go pod wez­wa­niem św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki. Ro­dzin­ne mia­sto kom­po­zy­to­ra Gia­co­ma Puc­ci­nie­go, uro­dził się tutaj także ko­larz Mario Ci­pol­li­ni. Gia­co­mo Puc­ci­ni miesz­kał i two­rzył w Torre del Lago Puc­ci­ni, miej­sco­wo­ści od­le­głej od Lukki ok. 25 km i po śmier­ci tam zo­stał po­cho­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukkanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lukki, ko­bie­ta rodem z Lukki


Źródła:

Wiktionary

Lukkańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lukki; osoba rodem z Lukki


Źródła:

Wiktionary

Lukkański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lukką, do­ty­czą­cy Lukki


Źródła:

Wiktionary

Luknąć

po­tocz­nie: po­pa­trzeć, spoj­rzeć, zer­knąć


Źródła:

SJP.pl

Lukowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lukowy

przy­miot­nik od: luk, luka


Źródła:

SJP.pl

Lukratywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób lu­kra­tyw­ny


Źródła:

Wiktionary

Lukratywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: lu­kra­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl

Lukratywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: lu­kra­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Lukratywność

przy­no­sze­nie zy­sków, ko­rzy­ści ma­te­rial­nych; do­cho­do­wość, zy­skow­ność, in­trat­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co lu­kra­tyw­ne, przy­no­szą­ce duże zyski, ko­rzy­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lukratywny

przy­no­szą­cy duże zyski fi­nan­so­we; in­trat­ny, ren­tow­ny, opła­cal­ny, zy­skow­ny, po­płat­ny, do­cho­do­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przy­no­szą­cy spore zyski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lukrecja

by­li­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych; wy­su­szo­ne ko­rze­nie tej ro­śli­ny lub wy­ciąg z nich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gly­cyrr­hi­za|ref=tak., ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych, ros­ną­cych w Eu­raz­ji;

 (1.2) farm. kulin. kos­met. wy­su­szo­ne ko­rze­nie lu­kre­cji (1.1) z odło­ga­mi lub ich przet­wo­ry

 (1.3) slang. ładna dziew­czy­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukrecjowy

przy­miot­nik od: lu­kre­cja


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy lu­kre­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lukrecjusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Lu­kre­cjusz, Titus Lu­cre­tius Carus (ur. ok. 99 p.n.e., zm. ok. 55 p.n.e.) – rzym­ski poeta i fi­lo­zof, jeden z nie­licz­nej grupy (obok Ka­tul­lu­sa oraz ko­me­dio­pi­sa­rzy Pla­u­ta i Te­ren­cju­sza) po­e­tów re­pu­bli­kań­skie­go Rzymu, któ­rych ut­wo­ry za­cho­wa­ły się do na­szych cza­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lukrecjuszostwo

Lu­kre­cjusz z mał­żon­ką; Lu­kre­cju­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Lukrecjuszowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lukrecjuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­kre­cju­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lukrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. po­le­wa­nie wy­ro­bów cu­kier­ni­czych lu­krem

 (1.2) przen. przed­sta­wia­nie cze­goś w spo­sób nad­mier­nie ko­rzyst­ny


Źródła:

Wiktionary

Lukrowaty

nad­mier­nie po­zy­tyw­ny, ckli­wy


Źródła:

SJP.pl

Lukrować

1. po­kry­wać wy­ro­by cu­kier­ni­cze war­stwą lukru;
2. wy­ra­żać się o czymś w spo­sób zbyt poch­leb­ny


cza­sow­nik

 (1.1) na­kła­dać lu­kier na cia­sto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lukrowo

→ lu­kro­wy


Patrz:lukrowy

Źródła:

SJP.pl

Lukrowy

zro­bio­ny z lukru; ozdo­bio­ny lu­krem


Źródła:

SJP.pl

Luks

w fi­zy­ce: jed­nost­ka na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia w ukła­dzie SI, równa na­tę­że­niu oś­wiet­le­nia po­wierzch­ni 1 m^2, na którą pada rów­no­mier­nie ro­zło­żo­ny stru­mień świetl­ny 1 lu­me­na (skrót: lx); lux


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. jed­nost­ka na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia w ukła­dzie SI;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luksemburczycy

dy­na­stia; Luk­sem­bur­go­wie


Luk­sem­bur­czy­cy – eu­ro­pej­ska grupa et­nicz­na za­miesz­ku­ją­ca głów­nie Luk­sem­burg (308 919 w 2017 roku). Luk­sem­bur­czy­cy za­miesz­ku­ją także Fran­cję, Bel­gię, Niem­cy, Stany Zjed­no­czo­ne oraz Ka­na­dę.

We­dług luk­sem­bur­skie­go prawa każda osoba, która po­sia­da luk­sem­bur­skie oby­wa­tel­stwo jest Luk­sem­bur­czy­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luksemburczyk

miesz­ka­niec Luk­sem­bur­ga (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Luk­sem­bur­ga (sto­li­cy pań­stwa Luk­sem­burg)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luksemburg

pań­stwo w Eu­ro­pie ze sto­li­cą w Luk­sem­bur­gu; Wiel­kie Księ­stwo Luk­sem­bur­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Eu­ro­pie;

 (1.2) geogr. mia­sto, sto­li­ca Luk­sem­bur­ga (1.1);

 (1.3) geogr. adm. pro­win­cja w Bel­gii, we Wa­lo­nii;

 (1.4) pot. „Radio Lu­xem­burg”, po­pu­lar­na w la­tach 50. roz­gło­śnia na­da­ją­ca mu­zy­kę roz­ryw­ko­wą;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) spol­szczo­na forma naz­wi­ska wład­ców Luk­sem­bur­ga (1.1), a także Czech i Świę­te­go Ce­sar­stwa Rzym­skie­go;


Luk­sem­burg, Wiel­kie Księ­stwo Luk­sem­bur­ga (luks. Lëtzebuerg, Gro­uss­he­rzog­tum Lëtzebuerg; fr. Lu­xem­bo­urg, Grand-Duché de Lu­xem­bo­urg; niem. Lu­xem­burg, Großherzogtum Lu­xem­burg) – pań­stwo po­ło­żo­ne w Eu­ro­pie Za­chod­niej. Jest de­mo­kra­tycz­ną mo­nar­chią kon­sty­tu­cyj­ną rzą­dzo­ną przez wiel­kie­go księ­cia i pre­mie­ra. Gra­ni­czy z Fran­cją od po­łud­nia, Niem­ca­mi od wscho­du oraz Bel­gią od za­cho­du i pół­no­cy. Pań­stwo człon­kow­skie Unii Eu­ro­pej­skiej oraz NATO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luksemburga

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: Luk­sem­burg


Źródła:

Wiktionary

Luksemburgia

Luk­sem­bur­gia (fr. "Lu­xem­bo­urg", flam. "Lu­xem­burg") - kra­i­na hi­sto­rycz­na w po­łud­nio­wo-wschod­niej Bel­gii, w fe­de­ral­nym Re­gio­nie Wa­loń­skim oraz w Księ­stwie Luk­sem­bur­ga.

Po­wierzch­nia kra­i­ny wy­no­si ok. 7000 km², z tego 60% w Bel­gii, jest za­miesz­ka­na przez 730 000 ludzi, w tym 35% za­miesz­ku­je część bel­gij­ską. Głów­ne mia­sta to Luk­sem­burg, Esch-sur-Al­zet­te, Du­de­lan­ge, Arlon i Ba­sto­gne.


Źródła:

Wikipedia

Luksemburgizm

ogół kon­cep­cji te­o­re­tycz­nych i po­li­tycz­nych Róży Luk­sem­burg, które wy­war­ły wpływ na pro­gram ra­dy­kal­ne­go odła­mu ruchu so­cja­li­stycz­ne­go i były zwal­cza­ne mię­dzy in­ny­mi przez Le­ni­na


Luk­sem­bur­gizm – spe­cy­ficz­na od­mia­na so­cja­liz­mu, ba­zu­ją­ca na te­o­re­tycz­nych za­gad­nie­niach przed­sta­wio­nych przez Różę Luk­sem­burg w swo­ich pra­cach.

Ter­min luk­sem­bur­gizm zo­stał po raz pier­wszy użyty przez bol­sze­wi­ków, któ­rzy za­rzu­ca­li zwo­len­ni­kom Róży Luk­sem­burg odej­ście od mark­siz­mu re­wo­lu­cyj­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luksemburgowie

dy­na­stia; Luk­sem­bur­czy­cy


Luk­sem­bur­go­wie ( Haus Lu­xem­burg, Ma­i­son de Lu­xem­bo­urg, Lucemburkové) – dy­na­stia pa­nu­ją­ca od 1070 w hrab­stwie Lim­bur­gii, a od 1247 w hrab­stwie Luk­sem­bur­ga.

W XIV wieku dzię­ki wy­bo­ro­wi Hen­ry­ka VII na tron ce­sar­ski Luk­sem­bur­go­wie zro­bi­li szyb­ką ka­rie­rę za­sia­da­jąc ko­lej­no na tro­nach w Rze­szy (z przer­wa­mi od 1308 do 1437), Cze­chach (1310), w Bran­den­bur­gii (1373–1415), na Wę­grzech (1387).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luksemburka

miesz­kan­ka Luk­sem­bur­ga (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka mia­sta Luk­sem­burg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luksemburski

przy­miot­nik od: Luk­sem­burg, Luk­sem­bur­gia


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Luk­sem­burg

 (1.2) od­no­szą­cy się do mia­sta Luk­sem­burg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Luk­sem­bur­ga;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luksemburskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem luk­sem­bur­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem luk­sem­bur­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku luk­sem­bur­skim


Źródła:

Wiktionary

Luksfer

szkla­ny blo­czek do wy­peł­nia­nia kon­struk­cji ścien­nych lub stro­po­wych w celu na­tu­ral­ne­go oś­wiet­le­nia lub dla de­ko­ra­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. szkla­ny ele­ment kon­struk­cyj­ny ścian;


Luks­fer – ma­te­riał bu­dow­la­ny wy­ko­na­ny ze szkła, słu­żą­cy do wy­ko­ny­wa­nia lub wy­peł­nia­nia kon­struk­cji ścien­nych lub stro­po­wych. Może być wyt­wo­rzo­ny ze szkła przez­ro­czy­ste­go lub bar­wio­ne­go, o po­wierzch­ni gład­kiej lub wzo­rzy­stej. Ma znacz­ną prze­pu­szczal­ność świa­tła, się­ga­ją­cą od 50% do 80%.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luksografia

me­to­da otrzy­my­wa­nia obra­zów bez uży­cia apa­ra­tu po­przez po­ło­że­nie przed­mio­tów na ma­te­riał świa­tło­czu­ły i bez­poś­red­nie dzia­ła­nie świa­tła na ten ma­te­riał


Luk­so­gra­fia (łc. lux ‘świa­tło’ + gr. gráphein ‘pisać’) – me­to­da otrzy­my­wa­nia obra­zów przez bez­poś­red­nie naś­wiet­le­nie ma­te­ria­łów świa­tło­czu­łych, na które na­ło­żo­ne są przed­mio­ty o róż­nym stop­niu przeź­ro­czy­sto­ści. Uzy­ska­ny w ten spo­sób fo­to­gram na­zy­wa­ny jest luk­so­gra­mem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luksomierz

mier­nik na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia; lu­xo­mierz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. mier­nik na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luksor

1. mia­sto w Egip­cie;
2. pro­win­cja gu­ber­na­tor­ska w Egip­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wym Egip­cie, na pra­wym brze­gu Nilu;


Luk­sor, Al-Uksur ( ‏الأقصر‎, "Al-Uqṣur") – mia­sto w po­łud­nio­wym Egip­cie, na pra­wym brze­gu Nilu, w miej­scu po­łud­nio­wej czę­ści sta­ro­żyt­nych Teb, od­dzie­lo­ne ka­na­łem od ich czę­ści pół­noc­nej, sta­no­wią­cej obec­nie mia­sto Kar­nak. W sta­ro­żyt­no­ści zwane egip. "Ipet-re­se­jet – „Harem Po­łud­nio­wy”".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luksorczyk

miesz­ka­niec Luk­so­ru (mia­sta w Egip­cie)


Źródła:

SJP.pl

Luksorka

miesz­kan­ka Luk­so­ru (mia­sta w Egip­cie)


Źródła:

SJP.pl

Luksorski

przy­miot­nik od: Luk­sor (mia­sto w Egip­cie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Luk­so­ru, zwią­za­ny z Luk­so­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lukstorpeda

daw­niej: po­ciąg ek­spre­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Luksus

1. wa­run­ki za­pew­nia­ją­ce wy­god­ne życie;
2. wy­so­kiej ja­ko­ści dobra ma­te­rial­ne, słu­żą­ce ułat­wie­niu i uprzy­jem­nia­ją­ce życie, na które można sobie rzad­ko poz­wo­lić


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wa­run­ki za­pew­nia­ją­ce kom­for­to­we życie i zby­tek;

 (1.2) zbęd­ny przed­miot za­spo­ka­ja­ją­cy wy­szu­ka­ny gust, wy­gó­ro­wa­ne wy­ma­ga­nia


Luk­sus ( luxus „zby­tek, nad­miar, prze­pych”) – ter­min opi­su­ją­cy ka­te­go­rię dóbr ma­te­rial­nych, bądź usług wy­róż­nia­ją­cych się wy­so­ką ceną, wy­so­ką ja­ko­ścią wy­ko­na­nia oraz trud­ną do­stęp­no­ścią dla od­bior­cy. Pro­duk­ty luk­su­so­we adre­so­wa­ne są do wą­skich grup spo­łecz­nych, na­le­żą do pro­duk­tów oraz usług eks­klu­zyw­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luksusik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od luk­sus


Źródła:

Wiktionary

Luksusowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób, który za­spo­ka­ja czy­jeś wy­ma­ga­nia do­ty­czą­ce luk­su­su


Źródła:

Wiktionary

Luksusowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest prze­ja­wem luk­su­su, bo­ga­te­go życia


Źródła:

Wiktionary

Luksusy

1. wa­run­ki za­pew­nia­ją­ce wy­god­ne życie;
2. wy­so­kiej ja­ko­ści dobra ma­te­rial­ne, słu­żą­ce ułat­wie­niu i uprzy­jem­nia­ją­ce życie, na które można sobie rzad­ko poz­wo­lić


Źródła:

SJP.pl

Lukullus

Lu­cius Li­ci­nius Lu­cul­lus (ur. 117 p.n.e., zm. 56 p.n.e.), wódz rzym­ski i po­li­tyk


Lu­kul­lus ( Lu­cius Li­ci­nius Lu­cul­lus; ur. 117 p.n.e., zm. 56 p.n.e.) – rzym­ski wódz i po­li­tyk, stron­nik Sulli, roz­sła­wio­ny zwy­cię­stwa­mi w woj­nie z wład­cą Pontu Mi­try­da­te­sem VI Eu­pa­to­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lukullusowy

taki jak u Lu­kul­lu­sa, wła­ści­wy Lu­kul­lu­so­wi


Źródła:

SJP.pl

Lukács

[czy­taj: LUkacz] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lula

po­tocz­ne:
1. ko­ły­sać dziec­ko, zwła­szcza pod­czas usy­pia­nia;
2. spać (zwy­kle w roz­mo­wach z dzieć­mi)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|lulać.


Źródła:

Wiktionary

Lulaw

ga­łąz­ka palmy dak­ty­lo­wej uży­wa­na w ży­dow­skim świę­cie Suk­kot


Lulaw – w ju­da­iz­mie gałąź palmy dak­ty­lo­wej, a także cały świą­tecz­ny bu­kiet zło­żo­ny oprócz ta­kiej ga­łę­zi z ha­da­sim (trzy ga­łąz­ki mirtu), ara­wot (dwie ga­łąz­ki wierz­by) i od­mia­ny cy­tro­nu zwa­nej etro­giem, uży­wa­ny pod­czas ob­cho­dów świę­ta Suk­kot.

Po­szcze­gól­ne ro­dza­je ga­łą­zek drzew mają zna­cze­nie sym­bo­licz­ne: "etrog" – do­sko­na­łość i spra­wied­li­wość Abra­ha­ma; "palma" – ofia­rę Iza­a­ka; "mirt" – Ja­ku­ba i jego licz­ne po­tom­stwo, gdyż sym­bo­li­zu­je on płod­ność i mi­łość; "wierz­ba" – Jó­ze­fa, który spoś­ród 12 braci zmarł pier­wszy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lulać

po­tocz­ne:
1. ko­ły­sać dziec­ko, zwła­szcza pod­czas usy­pia­nia;
2. spać (zwy­kle w roz­mo­wach z dzieć­mi)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ulu­lać)

 (1.1) pot. ko­ły­sać dziec­ko (naj­czę­ściej do snu)

 (1.2) żart. in­fant. spać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lulecznica

ro­śli­na z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych


Lu­lecz­ni­ca ("Sco­po­lia") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych. Na­le­żą do niego trzy ga­tun­ki. Dwa wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wo-Wschod­niej oraz na Ka­u­ka­zie, jeden w Ja­po­nii i na Pół­wy­spie Ko­re­ań­skim. W Pol­sce ro­śnie jeden ga­tu­nek – lu­lecz­ni­ca kra­iń­ska "Sco­po­lia car­nio­li­ca". Ro­śli­ny te za­wie­ra­ją al­ka­lo­i­dy, m.in. są wy­ko­rzy­sty­wa­ne jako źró­dło atro­pi­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lulek

sil­nie tru­ją­ce zioło z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych


Lulek ("Hy­o­scy­a­mus") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 15–32 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w Eu­raz­ji – na wscho­dzie po Chiny i w pół­noc­nej Afry­ce – na po­łud­niu się­ga­jąc po So­ma­lię (w Eu­ro­pie 5 ga­tun­ków). Niek­tó­re ga­tun­ki by­wa­ją upra­wia­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lulemino

Lu­le­mi­no (kaszb. "Lëlemino", Lüllemin) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Ko­byl­ni­ca.

W skład "so­łect­wa Lu­le­mi­no" wcho­dzą także ko­lo­nię Lu­le­min­ko i osadę Masz­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Lulewice

Lu­le­wi­ce (niem. "Alt Lülfitz") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Bia­ło­gard. W la­tach 1975–1998 wieś na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 205 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Lulewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Luli

przyś­piew to­wa­rzy­szą­cy usy­pia­niu dziec­ka; lulu


Źródła:

SJP.pl

Luliberyna

hor­mon pep­ty­do­wy wy­dzie­la­ny przez podwz­gó­rze


Źródła:

SJP.pl

Lulin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lulka

daw­niej fajka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. fajka

 (1.2) gw-pl|Ma­zu­ry. ja­łów­ka

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: lulek


Lulka – dawny fol­wark. Te­re­ny, na któ­rych leżał, znaj­du­ją się obec­nie na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie szar­kow­szczyń­skim, w siel­so­wie­cie Ra­dziu­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lulkarz

gli­nik lul­karz - ga­tu­nek plusk­wia­ka


Źródła:

SJP.pl

Lulkowy

→ lulek


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z lul­kiem, pow­sta­ją­cy z lulka

 (1.2) daw. zwią­za­ny z lulką


Patrz:lulek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lullus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Lully

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lulo

psian­ka lulo - ro­śli­na pnąca z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Lulok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. eufem. męski czło­nek


Źródła:

Wiktionary

Lulu

1. tyle co: spać (np. "Idzie­my lulu." - "Idzie­my spać."); zwrot kie­ro­wa­ny do dzie­ci lub w tonie żar­to­bli­wym;
2. przyś­piew to­wa­rzy­szą­cy usy­pia­niu dziec­ka; luli


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pot. in­fant. spać

wy­krzy­knik

 (2.1) zaś­piew to­wa­rzy­szą­cy ko­ły­sa­niu i usy­pia­niu dziec­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lum

zdaw­ko­wa mo­ne­ta ar­meń­ska równa 1/100 drama


Źródła:

SJP.pl

Lumbago

silny ból w oko­li­cy lędź­wio­wej; po­strzał, hek­sen­szus


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. ból oko­li­cy lędź­wio­wej, mo­gą­cy mieć różne przy­czy­ny, m.in. za­pa­le­nie ko­rzon­ków czy urazy i zmia­ny krę­go­słu­pa;


Lum­ba­go (pot. "hek­sen­szus", "po­strzał") – ból oko­li­cy lędź­wio­wej. Jest jedną z naj­czę­ściej zgła­sza­nych do­le­gli­wo­ści. Sza­cu­je się, że ok. 60–80% po­pu­la­cji ogól­nej doś­wiad­cza jej przy­najm­niej raz w życiu, w danym mo­men­cie na ból oko­li­cy lędź­wio­wej skar­ży się 15–30% po­pu­la­cji, na­to­miast w ciągu mie­sią­ca 30–40%.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lumbalizacja

wada wro­dzo­na krę­go­słu­pa po­le­ga­ją­ca na znieksz­tał­ce­niu dwu­na­ste­go kręgu pier­sio­we­go


Źródła:

SJP.pl

Lumberseksualizm

po­tocz­nie: styl życia i wy­gląd ma­ją­cy pod­kre­ślać cechy ty­po­wo mę­skie, np. umię­śnie­nie, siła fi­zycz­na, umie­jęt­ność na­pra­wy róż­nych rze­czy, długi za­rost, cięż­kie buty itd.


Źródła:

SJP.pl

Lumberseksualny

po­tocz­nie o męż­czyz­nach: pod­kre­śla­ją­cy swoją mę­skość siłą fi­zycz­ną, umie­jęt­no­ścią na­pra­wy róż­nych rze­czy, dłu­gim za­ro­stem, ro­bo­czym stro­jem itd.


przy­miot­nik

 (1.1) neol. o męż­czyź­nie bar­dzo mę­skim, pod­kre­śla­ją­cym swoją mę­skość gęstą brodą, ro­bo­czym stro­jem itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumen

jed­nost­ka stru­mie­nia świetl­ne­go w mię­dzy­na­ro­do­wym ukła­dzie jed­no­stek miar SI


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. jed­nost­ka miary stru­mie­nia świetl­ne­go w ukła­dzie SI;

 (1.2) daw. przen. wyś­wiet­le­nie, wy­ja­śnie­nie


| CGS-jedn =


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lumenogodzina

po­chod­na jed­nost­ka ilo­ści świa­tła, równa ener­gii stru­mie­nia świa­tła o war­to­ści 1 lu­me­na świe­cą­ce­go przez 1 go­dzi­nę


Źródła:

SJP.pl

Lumenometr

przy­rząd do po­mia­ru stru­mie­nia świa­tła; lu­me­no­mierz


Źródła:

SJP.pl

Lumenomierz

mier­nik stru­mie­nia świetl­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Lumenosekunda

jed­nost­ka ilo­ści świa­tła, równa ener­gii stru­mie­nia świa­tła o war­to­ści 1 lu­me­na świe­cą­ce­go przez 1 se­kun­dę


Źródła:

SJP.pl

Lumierowski

od­no­szą­cy się do braci Lumière


Źródła:

SJP.pl

Lumina

model sa­mo­cho­du marki Chev­ro­let


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luminal

po­chod­na kwasu bar­bi­tu­ro­we­go, lek na­sen­ny, uspo­ka­ja­ją­cy i prze­ci­we­pi­lep­tycz­ny; fe­no­bar­bi­tal


Źródła:

SJP.pl

Luminalny

do­ty­czą­cy świa­tła na­rzą­du lub na­czy­nia


Źródła:

SJP.pl

Luminancja

Lu­mi­nan­cja – wiel­kość fo­to­me­trycz­na bę­dą­ca miarą na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia pa­da­ją­ce­go w danym kie­run­ku. Opi­su­je ilość świa­tła, które prze­cho­dzi lub jest emi­to­wa­ne przez okre­ślo­ną po­wierzch­nię i mie­ści się w za­da­nym kącie bry­ło­wym. Jest to miara wra­że­nia wzro­ko­we­go, które od­bie­ra oko ze świe­cą­cej po­wierzch­ni. Jed­nost­ką lu­mi­nan­cji w ukła­dzie SI jest kan­de­la na metr kwa­dra­to­wy (cd/m²), daw­niej znana też jako nit (nt), a w ukła­dzie CGS – stilb.


Źródła:

Wikipedia

Luminarz

wy­bit­ny, sław­ny czło­wiek w dzie­dzi­nie kul­tu­ry, nauki, sztu­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek wy­bit­ny in­te­lek­tu­al­nie, sław­ny z do­ko­nań (zwła­szcza hu­ma­ni­stycz­nych), przo­du­ją­cy w swoim śro­do­wi­sku, zna­ko­mi­tość w swej dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luminescencja

świe­ce­nie ma­te­ria­łu pod wpły­wem czyn­ni­ka wzbu­dza­ją­ce­go in­ne­go niż ener­gia ciepl­na, np. pro­mie­nio­wa­nia rent­ge­now­skie­go, stru­mie­nia elek­tro­nów itd.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. emi­sja świa­tła przez ma­te­riał w wy­ni­ku pro­ce­sów in­nych niż ter­micz­ne


Lu­mi­ne­scen­cja, zimne świe­ce­nie, ja­rze­nie – zja­wi­sko emi­sji fal świetl­nych przez niek­tó­re ciała (lu­mi­no­fo­ry) wy­wo­ła­ne przy­czy­ną inną niż roz­grza­nie ich do wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry (co oz­na­cza, że lu­mi­ne­scen­cja nie jest pro­mie­nio­wa­niem ciepl­nym).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luminescencyjny

zwią­za­ny z lu­mi­ne­scen­cją


Źródła:

SJP.pl

Luministyczny

→ lu­mi­nizm


Patrz:luminizm

Źródła:

SJP.pl

Luminizm

spo­sób kształ­to­wa­nia kom­po­zy­cji ma­lar­skiej za po­mo­cą gry świa­tła, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ba­ro­ku


Lu­mi­nizm – spo­sób kształ­to­wa­nia kom­po­zy­cji ma­lar­skiej za po­mo­cą gry świa­tła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luminofor

sub­stan­cja po­sia­da­ją­ca zdol­ność lu­mi­ne­scen­cji, czyli świe­ce­nia pod wpły­wem np. naś­wiet­le­nia pro­mie­nia­mi nad­fio­le­to­wy­mi lub wiąz­ką elek­tro­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. fiz. sub­stan­cja che­micz­na emi­tu­ją­ca fale świetl­ne;


Lu­mi­no­for – sub­stan­cja che­micz­na wy­ka­zu­ją­ca lu­mi­ne­scen­cję.

W za­leż­no­ści od ro­dza­ju ak­ty­wa­to­ra, do­da­wa­ne­go w nie­wiel­kiej ilo­ści (nawet rzędu 0,0001%), można otrzy­mać lu­mi­no­fo­ry o róż­nych bar­wach i cza­sach poś­wia­ty. Niek­tó­re lu­mi­no­fo­ry są bar­dzo wraż­li­we na obec­ność za­nie­czy­szczeń; nawet zbyt duży do­da­tek ak­ty­wa­to­ra może spo­wo­do­wać zanik świe­ce­nia lu­mi­no­fo­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luminoforowy

do­ty­czą­cy sub­stan­cji che­micz­nej wy­ka­zu­ją­cej zdol­ność do emi­to­wa­nia świa­tła; lu­mi­no­fo­rycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Luminoforyczny

do­ty­czą­cy sub­stan­cji che­micz­nej wy­ka­zu­ją­cej zdol­ność do emi­to­wa­nia świa­tła; lu­mi­no­fo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Luminol

zwią­zek or­ga­nicz­ny wy­ka­zu­ją­cy che­mi­lu­mi­ne­scen­cję, sto­so­wa­ny w kry­mi­na­li­sty­ce


Nie mylić z: lu­mi­nal.

Lu­mi­nol – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, hy­dra­zyd kwasu fta­lo­we­go z grupą ami­no­wą w pier­ście­niu aro­ma­tycz­nym. Jest to sub­stan­cja wy­ka­zu­ją­ca che­mi­lu­mi­ne­scen­cję zwią­za­ną z ut­le­nia­niem lu­mi­no­lu w śro­do­wi­sku al­ka­licz­nym, w obec­no­ści okre­ślo­nych ut­le­nia­czy i ak­ty­wa­to­rów jak np. hek­sa­cy­ja­no­że­la­zian(III) po­ta­su czy siar­czan mie­dzi. Barwa emi­to­wa­ne­go świa­tła wi­dzial­ne­go za­le­ży od wa­run­ków ut­le­nie­nia (głów­nie od uży­tych ak­ty­wa­to­rów).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luminometr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie słu­żą­cy do po­mia­ru ilo­ści obec­ne­go w każ­dej isto­cie żywej ade­no­zy­no­tri­fos­fo­ra­nu (ATP); sto­so­wa­ne naj­czę­ściej do kon­tro­li czy­sto­ści i hi­gie­ny w za­kła­dach pro­du­ku­ją­cych żyw­ność


Źródła:

Wiktionary

Lumityp

ma­szy­na dru­kar­ska skła­da­ją­ca tekst fo­to­gra­ficz­nie


Źródła:

SJP.pl

Lumogen

grupa barw­ni­ków flu­o­re­scen­cyj­nych, od­da­ją­cych po­chło­nię­tą wiąz­kę świa­tła i świe­cą­cych w ul­tra­fio­le­cie


Źródła:

SJP.pl

Lump

1. po­gard­li­wie: czło­wiek z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go, na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu; menel, lum­piarz;
2. po­gard­li­wie: czło­wiek mało wart mo­ral­nie; lum­piarz;
3. czło­wiek pro­wa­dzą­cy hu­la­szczy tryb życia; hu­la­ka, próż­niak, lum­piarz;
4. po­tocz­nie: sklep z odzie­żą uży­wa­ną; ciu­cho­land, lum­peks, szma­teks, szmat­land, bu­blow­nia, dzia­dow­nia;
5. po­tocz­nie: stare, zni­szczo­ne ubra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. zwy­kle bez­ro­bot­ny, po­dej­rza­ny, nie­cie­ka­wy osob­nik

 (1.2) daw. nie­rób, hu­la­ka

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. łobuz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) reg-pl|Poz­nań. ku­ja­wy. odzież, część gar­de­ro­by

 (2.2) reg-pl|Poz­nań. także pot. ogól­no­pol­skie zni­szczo­na odzież, szma­ta, łach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpeks

po­tocz­nie: sklep z odzie­żą uży­wa­ną; ciuch­land, ciu­cho­land, lum­pex, szma­teks, szmat­land, bu­blow­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. sklep z uży­wa­ną odzie­żą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpeksiara

po­gard­li­wie: ko­bie­ta czę­sto ro­bią­ca za­ku­py w lum­pek­sach; lum­pia­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ku­pu­ją­ca w lum­pek­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpeksiarz

po­gard­li­wie: męż­czyz­na czę­sto ro­bią­cy za­ku­py w lum­pek­sach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ku­pu­ją­cy w lum­pek­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpeksowy

→ lum­peks, → lum­pex


Patrz:lumpeks, → lumpex

Źródła:

SJP.pl

Lumpeninteligencja

ogół ludzi z wyksz­tał­ce­niem, za­wo­dem i stałą pracą, któ­rych rze­czy­wi­sty po­ziom in­te­lek­tu­al­ny jest o wiele niż­szy


Źródła:

SJP.pl

Lumpenproletariacki

przy­miot­nik od: lum­pen­pro­le­ta­riat


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z lum­pen­pro­le­ta­ria­tem, od­no­szą­cy się do lum­pen­pro­le­ta­ria­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpenproletariat

war­stwa spo­łecz­na bez wyksz­tał­ce­nia, za­wo­du i sta­łej pracy; mar­gi­nes spo­łecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) so­cjol. po­gard. war­stwa spo­łecz­na skła­da­ją­ca się z miej­skiej bie­do­ty, ludzi trwa­le bez­ro­bot­nych ży­ją­cych na mar­gi­ne­sie spo­łe­czeń­stwa;


Lum­pen­pro­le­ta­riat (z Lum­pen­pro­le­ta­riat, „ob­szar­pań­czy pro­le­ta­riat”) – zde­kla­so­wa­na war­stwa osób znaj­du­ją­cych się na mar­gi­ne­sie spo­łecz­nym w spo­łe­czeń­stwie ka­pi­ta­li­stycz­nym.

Two­rzą ją osoby ży­ją­ce w skraj­nej bie­dzie, trwa­le bez­ro­bot­ne, czę­sto nie­po­sia­da­ją­ce za­wo­du, w odróż­nie­niu od pro­le­ta­ria­tu, czyli ka­te­go­rii osób po­sia­da­ją­cych za­trud­nie­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lumpenproletariusz

czło­wiek na­le­żą­cy do lum­pen­pro­le­ta­ria­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) so­cjol. po­gard. osoba przy­na­le­żą­ca do lum­pen­pro­le­ta­ria­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpenproletariuszka

→ lum­pen­pro­le­ta­riusz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) so­cjol. po­gard. ko­bie­ta przy­na­le­żą­ca do lum­pen­pro­le­ta­ria­tu


Patrz:lumpenproletariusz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpex

po­tocz­nie: sklep z odzie­żą uży­wa­ną; ciuch­land, ciu­cho­land, lum­peks, szma­teks, szmat­land, bu­blow­nia


Źródła:

SJP.pl

Lumpiara

po­gard­li­wie:
1. → lum­piarz; me­nel­ka, żu­ler­ka, żu­li­ca;
2. ko­bie­ta czę­sto ro­bią­ca za­ku­py w lum­pek­sach; lum­pek­sia­ra


Źródła:

SJP.pl

Lumpiarski

→ lum­piarz; lum­pow­ski


Źródła:

SJP.pl

Lumpiarstwo

po­gard­li­wie: osoby z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go, bez sta­łe­go za­trud­nie­nia, włó­czą­cy się po uli­cach, na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu i bu­dzą­cy odra­zę swoim za­cho­wa­niem i niech­luj­nym wy­glą­dem; żu­le­ria, żu­ler­nia, żulia, żu­ler­ka, me­nel­stwo


Źródła:

SJP.pl

Lumpiarz

lump;
1. po­gard­li­wie: czło­wiek z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go, na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu;
2. po­gard­li­wie: czło­wiek mało wart mo­ral­nie;
3. czło­wiek pro­wa­dzą­cy hu­la­szczy tryb życia; hu­la­ka, próż­niak


Źródła:

SJP.pl

Lumpić

po­tocz­nie: lum­pić się - spę­dzać czas na pi­ja­ty­kach i hu­lan­kach; hulać, lum­po­wać, de­bo­szo­wać


Źródła:

SJP.pl

Lumpka

prze­sta­rza­łe: hu­lan­ka, pi­ja­ty­ka, bibka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. także gw-pl|Kresy. hu­lan­ka, pi­ja­ty­ka, li­ba­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumpować

cho­dzić po knaj­pach; hulać; bom­blo­wać


Źródła:

SJP.pl

Lumpowski

→ lump; lum­piar­ski


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy lum­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lumumba

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Luna

prze­sta­rza­le: księ­życ


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet. przest. zob. księ­życ. (na­tu­ral­ny sa­te­li­ta Ziemi)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lunacja

cykl zja­wisk zwią­za­nych z Księ­ży­cem, za­cho­dzą­cych w ciągu sy­no­dycz­ne­go obie­gu Księ­ży­ca wokół Ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. od­stęp czasu mię­dzy dwoma ko­lej­ny­mi no­wia­mi Księ­ży­ca, któ­re­go czas trwa­nia wy­no­si ok. 29,5 dnia;

 (1.2) daw. faza, od­mia­na Księ­ży­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunapark

miej­sce przez­na­czo­ne do ma­so­wych zabaw, z urzą­dze­nia­mi roz­ryw­ko­wy­mi, ka­ru­ze­la­mi, ko­lej­ka­mi gór­ski­mi itp.; we­so­łe mia­stecz­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tu­ryst. teren z ze­spo­łem urzą­dzeń roz­ryw­ko­wych;


Lu­na­park (we­so­łe mia­stecz­ko, park roz­ryw­ki) – typ ma­łe­go bądź śred­niej wiel­ko­ści parku roz­ryw­ki, teren, na któ­rym zgro­ma­dzo­ne są urzą­dze­nia re­kre­a­cyj­ne, takie jak ka­ru­ze­le, ko­lej­ki gór­skie, dia­bel­ski młyn, becz­ka śmie­chu, zjeż­dżal­nie, huś­taw­ki, strzel­ni­ce, tram­po­li­na, sy­mu­la­to­ry ruchu, dom stra­chów i inne obiek­ty słu­żą­ce roz­ryw­ce. In­fra­struk­tu­ra we­so­łe­go mia­stecz­ka jest czę­sto uzu­peł­nio­na o punk­ty ga­stro­no­micz­ne, skle­py z za­baw­ka­mi, upo­min­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lunaparkowy

→ lu­na­park; we­so­ło­mia­stecz­ko­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lu­na­par­kiem, do­ty­czą­cy lu­na­par­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunaria

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych; mie­sięcz­ni­ca, mie­siącz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Lunarny

daw­niej: księ­ży­co­wy; lu­ne­ar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) daw. książk. księ­ży­co­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunatyczka

ko­bie­ta wy­ko­nu­ją­ca we śnie różne czyn­no­ści; som­nam­bu­licz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ko­bie­ta cier­pią­ca na lu­na­tyzm


Lu­na­tycz­ka ("La son­nam­bu­la") – dwu­ak­to­wa opera se­mi­se­ria z mu­zy­ką Vin­cen­zo Bel­li­nie­go i li­bret­tem Fe­li­ce Ro­ma­nie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lunatyczny

ma­ją­cy zwią­zek z lu­na­tyz­mem


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z lu­na­ty­kiem czy lu­na­tyz­mem

 (1.2) przen. taki, który wy­glą­da jak ze snu; przy­po­mi­na­ją­cy stan nieś­wia­do­mo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunatyk

osoba wy­ko­nu­ją­ca we śnie różne czyn­no­ści; som­nam­bu­lik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. osoba cier­pią­ca na lu­na­tyzm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunatykować

wy­ko­ny­wać różne czyn­no­ści we śnie


Źródła:

SJP.pl

Lunatyzm

wy­ko­ny­wa­nie we śnie róż­nych czyn­no­ści; som­nam­bu­lizm, sen­no­włóct­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. cho­ro­ba po­wo­du­ją­ca nieś­wia­do­me wy­ko­ny­wa­nie róż­nych czyn­no­ści (np. cho­dze­nie) w głę­bo­kim śnie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunch

[czy­taj: lancz] lekki po­si­łek, naj­czę­ściej cie­pły, spo­ży­wa­ny około po­łud­nia; lancz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­si­łek we wczes­nej porze obia­do­wej, głów­nie pod­czas przer­wy w pracy lub na uczel­ni


Lunch (ang. skrót od "lun­che­on", wym. /’lʌnʧən/), lancz – szyb­ki, lekki po­si­łek spo­ży­wa­ny w trak­cie krót­kiej przer­wy mię­dzy śnia­da­niem a obia­dem, spo­ży­wa­ny naj­czę­ściej w go­dzi­nach 12–13. Ter­min sto­so­wa­ny prze­de wszyst­kim w pań­stwach an­glo­ję­zycz­nych. Jest to po­si­łek jed­no­da­nio­wy ser­wo­wa­ny bez zupy, a także bez przy­staw­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lunchbox

[czy­taj: lancz­boks] pu­deł­ko lub po­jem­nik na je­dze­nie; śnia­da­niów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­jem­nik na ka­nap­ki, owoce itp.; śnia­da­niów­ka


Lunch­box – drugi sin­gel grupy Ma­ri­lyn Man­son z al­bu­mu "Por­tra­it of an Ame­ri­can Fa­mi­ly". Wy­da­ny w 1995 roku.

Głów­ną in­spi­ra­cją do na­pi­sa­nia tej pio­sen­ki był gło­śny zakaz no­sze­nia do szko­ły me­ta­lo­wych pu­de­łek na śnia­da­nie, rząd USA uznał je za zbyt nie­bez­piecz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lunchowy

→ lunch [czy­taj: lan­czo­wy]; lan­czo­wy


Źródła:

SJP.pl

Lund

mia­sto w Szwe­cji


Lund – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­nim re­gio­nie Szwe­cji, w pro­win­cji Ska­nii, na pół­noc­ny wschód od Malmö; sie­dzi­ba władz gminy Lund, wcho­dzą­cej w skład trans­gra­nicz­ne­go re­gio­nu Öresund, obej­mu­ją­ce­go frag­men­ty te­ry­to­riów Danii i Szwe­cji. Liczy około 101 tys.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lundehund

1. po­tocz­nie: pies rasy norsk lun­de­hund;
2. norsk lun­de­hund - nor­we­ska rasa psów my­śliw­skich


Źródła:

SJP.pl

Lundgren

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lunearny

daw­niej: księ­ży­co­wy; lu­nar­ny


Źródła:

SJP.pl

Luneta

1. przy­rząd op­tycz­ny uży­wa­ny do oglą­da­nia od­le­głych przed­mio­tów;
2. ele­ment skle­pie­nia w po­sta­ci po­przecz­nej ko­leb­ki prze­ni­ka­ją­cej się z ko­leb­ką skle­pie­nia głów­ne­go, w któ­rym zwy­kle umie­szczo­ne jest okno


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) opt. przy­rząd op­tycz­ny do oglą­da­nia od­le­głych obiek­tów, któ­re­go ele­men­ta­mi są oku­lar i obiek­tyw;

 (1.2) ar­chit. część skle­pie­nia ko­leb­ko­we­go, usa­do­wio­ne­go zwy­kle po­przecz­nie do skle­pie­nia głów­ne­go, za­wie­ra­ją­ca otwór okien­ny lub drzwio­wy;

 (1.3) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do pod­pie­ra­nia dłu­gie­go i cien­kie­go przed­mio­tu pod­czas obrób­ki w szli­fier­ce albo to­kar­ce

 (1.4) daw. sza­niec pół­ko­li­sty;

 (1.5) daw. część ob­wo­du koła


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lunetka

mała lu­ne­ta


Źródła:

SJP.pl

Lunetkowy

→ lu­net­ka


Patrz:lunetka

Źródła:

SJP.pl

Lunetowy

→ lu­ne­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lu­ne­tą, do­ty­czą­cy lu­ne­ty


Patrz:luneta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lungo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. tzw. wy­dłu­żo­ne espres­so; uzy­ski­wa­ne przez prze­la­nie przez ilość kawy wła­ści­wej dla espres­so więk­szej ilo­ści wody


Źródła:

Wiktionary

Lunit

grunt księ­ży­co­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) grunt Księ­ży­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunochemia

nauka ba­da­ją­ca skład che­micz­ny Księ­ży­ca


Lu­no­che­mia – jest to gałąź nauk ge­o­lo­gicz­nych, która zaj­mu­je się hi­sto­rią na­tu­ral­ną Księ­ży­ca z che­micz­ne­go punk­tu wi­dze­nia. Za­da­niem lu­no­che­mii jest prze­śle­dze­nie wszyst­kich zmian ge­o­che­micz­nych na Księ­ży­cu, poz­na­nie jego skła­du che­micz­ne­go, a także za­poz­na­nie się z jego po­szcze­gól­ny­mi war­stwa­mi. Lu­no­che­mia jest od­po­wied­ni­kiem ziem­skiej ge­o­che­mii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lunometr

daw­niej: przy­rząd do po­mia­ru gę­sto­ści włó­kien w tka­ni­nach i dzia­ni­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) (w dzie­wiar­stwie) urzą­dze­nie do li­cze­nia oczek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunonauta

kos­mo­na­u­ta, czło­nek za­ło­gi bio­rą­cej udział w lo­tach na Księ­życ; se­le­no­na­u­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) astr. kos­mo­na­u­ta uczest­ni­czą­cy w lo­tach na Księ­życ


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lunula

1. ozdo­ba w kształ­cie półk­się­ży­ca, sta­no­wią­ca część na­szyj­ni­ka, po­pu­lar­na w sta­ro­żyt­no­ści i w śred­nio­wie­czu;
2. pod­staw­ka w mon­stran­cji, zwy­kle w kształ­cie półk­się­ży­ca, pod­trzy­mu­ją­ca ho­stię; mel­chi­ze­dek, mel­chi­ze­dech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. zob. mel­chi­ze­dek.

 (1.2) hist. no­szo­na na szyi szcze­gól­nie w sta­ro­żyt­no­ści i w śred­nio­wie­czu ozdo­ba w kształ­cie półk­się­ży­ca, sym­bol płod­no­ści

 (1.3) anat. obłą­czek paz­nok­cia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lunąć

1. o de­szczu: spaść gwał­tow­nie; o cie­czy: wy­pły­nąć skądś ob­fi­tym stru­mie­niem
2. pot. chlus­nąć czymś
3. pot. ude­rzyć kogoś, pal­nąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) me­te­o­rol. spaść nagle i bar­dzo ob­fi­cie

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (2.1) pot. wylać coś gwał­tow­nie i ob­fi­cie

 (2.2) pot. ude­rzyć mocno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luo

język nilo-sa­ha­ryj­ski uży­wa­ny głów­nie w Kenii i Tan­za­nii


Luo – grupa et­nicz­na za­miesz­ku­ją­ca za­chod­nią Kenię oraz pół­noc­ną Tan­za­nię. Ich po­pu­la­cję sza­cu­je się na ponad 5 mi­lio­nów. Są czę­ścią więk­szej grupy ludów Luo. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem luo, z pod­gru­py ję­zy­ków ni­lo­tyc­kich. Są czwar­tą co do wiel­ko­ści grupą et­nicz­ną w Kenii, gdzie sta­no­wią około 10% po­pu­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luoyang

[czy­taj: lo­jang] mia­sto w środ­ko­wych Chi­nach, w pro­win­cji Henan; Lo­jang


Lu­o­y­ang (chiń. upr. 洛阳; chiń. trad. 洛陽; pi­ny­in "Luòyáng" wym. []) – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry miej­skiej we wschod­nich Chi­nach, w pro­win­cji Henan, nad rzeką Luo He (do­pływ Huang He). W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si­ła 1 391 054. Pre­fek­tu­ra miej­ska w 1999 roku li­czy­ła 6 156 510 miesz­kań­ców. Oś­ro­dek re­gio­nu sa­dow­ni­cze­go i rze­mio­sła ar­ty­stycz­ne­go; roz­wi­nię­ty prze­mysł środ­ków tran­spor­tu, ma­szy­no­wy, ba­weł­nia­ny, spo­żyw­czy i gu­mo­wy; w mie­ście funk­cjo­nu­ją szko­ły wyż­sze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lup

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. od lupa


Źródła:

Wiktionary

Lupa

po­je­dyn­cza so­czew­ka (lub układ op­tycz­ny) o ujem­nej ogni­sko­wej, słu­żą­cy do ob­ser­wa­cji nie­wiel­kich przed­mio­tów z małej od­le­gło­ści, po­tocz­nie: szkło po­więk­sza­ją­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­pu­kła so­czew­ka wy­po­sa­żo­na w uchwyt, pro­sty przy­rząd op­tycz­ny do po­więk­sza­nia obra­zu;


Lupa – przy­rząd op­tycz­ny słu­żą­cy do bez­poś­red­niej ob­ser­wa­cji drob­nych bli­sko po­ło­żo­nych przed­mio­tów. W ści­słym zna­cze­niu tego słowa jest to so­czew­ka sku­pia­ją­ca da­ją­ca co najm­niej trzy­krot­ne po­więk­sze­nie. So­czew­ki da­ją­ce mniej­sze niż trzy­krot­ne po­więk­sze­nie na­zy­wa­ne są szkła­mi po­więk­sza­ją­cy­mi. Lupa zbu­do­wa­na jest zaz­wy­czaj z jed­nej so­czew­ki sku­pia­ją­cej lub z ze­spo­łu bli­sko sie­bie po­ło­żo­nych so­cze­wek umie­szczo­nych w opraw­ce. Two­rzy obraz pro­sty, po­zor­ny i po­więk­szo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lupanar

prze­sta­rza­le: dom pu­blicz­ny; zam­tuz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. dom pu­blicz­ny, zam­tuz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lupanina

al­ka­lo­id wy­stę­pu­ją­cy w na­sio­nach łu­bi­nu


Źródła:

SJP.pl

Luperkal

ja­ski­nia na zbo­czu Pa­la­ty­nu, w któ­rej we­dług tra­dy­cji wil­czy­ca wy­kar­mi­ła włas­nym mle­kiem dwój­kę bliź­niąt: Ro­mu­lu­sa i Re­mu­sa


Lu­per­kal (łac. "Lu­per­cal" od "lupus" – wilk) – grota, w któ­rej we­dług mi­to­lo­gicz­nej rzym­skiej tra­dy­cji wil­czy­ca miała wy­kar­mić Ro­mu­lu­sa i Re­mu­sa, synów Marsa i Rei Syl­wii. Póź­niej w tam­tym miej­scu bra­cia mieli za­ło­żyć mia­sto Rzym.

Co­rocz­nie pod­czas świąt Lu­per­ka­liów w lutym, w miej­scu tym ka­pła­ni, zwani lu­per­ka­mi ("lu­per­cii") za­bi­ja­li w ofie­rze psa i dwie kozy. Obrzęd ten kul­ty­wo­wa­no do 494 roku n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luperkalia

sta­ro­żyt­ne, rzym­skie świę­ta ku czci bó­stwa pa­ster­skie­go Fauna; lu­per­ka­lie


rze­czow­nik, licz­ba mnoga

 (1.1) świę­to ku czci Fauna


Lu­per­ka­lia – dawne rzym­skie świę­to re­li­gij­ne usta­no­wio­ne przez Eu­an­dro­sa i ob­cho­dzo­ne 15 lu­te­go. Pier­wot­nie poś­wię­co­ne Lu­per­ku­so­wi, pa­ster­skie­mu bogu ple­mion ital­skich chro­nią­ce­mu przed wil­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luperkalie

sta­ro­żyt­ne, rzym­skie świę­ta ku czci bó­stwa pa­ster­skie­go Fauna; lu­per­ka­lia


Źródła:

SJP.pl

Lupin

[czy­taj: lupę] Arsène Lupin (Ar­se­niusz Lupin) - fik­cyj­na po­stać stwo­rzo­na przez fran­cu­skie­go pi­sa­rza Ma­u­ri­ce'a Le­blan­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lupinina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny, al­ka­lo­id wy­stę­pu­ją­cy w łu­bi­nie o bar­dzo gorz­kim smaku;


Lu­pi­ni­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, al­ka­lo­id wy­stę­pu­ją­cy w ro­dza­ju "Lu­pi­nus" – łubin, dla­te­go na­zy­wa­ny jest al­ka­lo­i­dem „łu­bi­no­wym”. Ma zna­cze­nie wy­łącz­nie tok­sy­ko­lo­gicz­ne (dla zwie­rząt). Ba­da­nia nad al­ka­lo­i­da­mi łu­bi­no­wy­mi były sze­ro­ko pro­wa­dzo­ne w Pol­sce[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lupinoza

za­tru­cie zwie­rząt wy­wo­ła­ne al­ka­lo­i­da­mi (tru­ją­cy­mi związ­ka­mi or­ga­nicz­ny­mi) za­war­ty­mi w łu­bi­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wet. za­tru­cie zwie­rząt al­ka­lo­i­da­mi z łu­bi­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lupinus

ro­śli­na pa­stew­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych; łubin


Źródła:

SJP.pl

Lupka

zdrob­nie­nie od: lupa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała lupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lupo

po­je­dyn­cza so­czew­ka (lub układ op­tycz­ny) o ujem­nej ogni­sko­wej, słu­żą­cy do ob­ser­wa­cji nie­wiel­kich przed­mio­tów z małej od­le­gło­ści, po­tocz­nie: szkło po­więk­sza­ją­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. mot. jeden z mo­de­li sa­mo­cho­du marki Volks­wa­gen


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lupowy

→ lupa


Patrz:lupa

Źródła:

SJP.pl

Lupulina

chmiel zwy­czaj­ny


Lu­pu­li­na (syn. Gru­czo­ły chmie­lo­we, farm. "Lu­pu­li­num" – FP IV, "Glan­du­lae Lu­pu­li", "Pilus glan­du­lo­sus Lu­pu­li" – FP III) – pro­szek zie­lo­na­wo­żół­ty lub po­ma­rań­czo­wo­żół­ty, lepki, o cha­rak­te­ry­stycz­nej, sil­nej woni oraz gorz­kim smaku. Skła­da się z otar­tych z owo­co­sta­nów chmie­lu zwy­czaj­ne­go gru­czo­łów wło­sków wy­dziel­ni­czych (oder­wa­nych głó­wek wło­sków gru­czo­ło­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lupulon

kwas ży­wi­co­wy za­war­ty w żeń­skich kwia­tach chmie­lu


Źródła:

SJP.pl

Lupus

jedna z po­sta­ci gruź­li­cy skóry; to­czeń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lur

od­mia­na trom­bi­ty, uży­wa­na przez pa­ste­rzy skan­dy­naw­skich


forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|lura.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lura

po­tocz­nie o nie­e­sen­cjo­nal­nym, bar­dzo sła­bym na­po­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. napój o małej za­war­to­ści esen­cji; słaba kawa

 (1.2) wod­ni­sta nies­macz­na zupa

 (1.3) środ. prze­stęp­cze spoż. her­ba­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lurdzki

→ Lo­ur­des (mia­sto we Fran­cji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lo­ur­des, od­no­szą­cy się do Lo­ur­des


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lureks

lurex;
1. bły­szczą­ca przę­dza ze sztucz­ne­go włó­kna;
2. ma­te­riał z przę­dzy o tej samej naz­wie


Źródła:

SJP.pl

Lurex

lu­reks;
1. bły­szczą­ca przę­dza ze sztucz­ne­go włó­kna;
2. ma­te­riał z przę­dzy o tej samej naz­wie


Źródła:

SJP.pl

Lurka

zdrob­nie­nie od: lura


Źródła:

SJP.pl

Lurker

[czy­taj: ler­ker lub lur­ker] osoba uczest­ni­czą­ca w in­ter­ne­to­wym forum dy­sku­syj­nym, lecz nie­za­bie­ra­ją­ca głosu; bier­ny ob­ser­wa­tor


Lur­ker – osoba śle­dzą­ca forum dy­sku­syj­ne, nie udzie­la­jąc się w nim ak­tyw­nie oraz nie pi­szą­ca po­stów. Ponad 90% użyt­kow­ni­ków róż­nych grup in­ter­ne­to­wych to lur­ke­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lurowaty

rzad­ki, nie­e­sen­cjo­nal­ny, zbyt wod­ni­sty


Źródła:

SJP.pl

Lurowie

ple­mię irań­skie


Lu­ro­wie ( ‏لر‎) – irań­ska lud­ność za­miesz­ku­ją­ca po­łud­nio­wo-za­chod­ni Iran, li­czą­ca około 5 mln osób. Lu­ro­wie po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem lu­ryj­skim z grupy irań­skiej. W swoim pro­ce­sie et­no­ge­ne­zy wchło­nę­li ele­men­ty kur­dyj­skie, tu­rec­kie i arab­skie. Do­mi­nu­je wśród nich szy­ic­ka od­mia­na is­la­mu. Więk­szość Lurów zaj­mu­je się ko­czow­ni­czym pa­ster­stwem, po­zo­sta­li są osia­dły­mi rol­ni­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luryjka

człon­ki­ni pa­ster­skie­go ple­mie­nia irań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go Lu­re­stan


Źródła:

SJP.pl

Luryjski

zwią­za­ny z Lu­ra­mi, ple­mio­na­mi pa­ster­ski­mi za­miesz­ku­ją­cy­mi Lu­re­stan, ostan irań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­ra­mi, do­ty­czą­cy Lurów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język lu­ryj­ski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lusacki

przy­miot­nik od: Lu­sa­ka; lu­sa­kij­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Lu­sa­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lusaka

sto­li­ca Zam­bii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Zam­bii;


Lu­sa­ka – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Zam­bii. Jest po­ło­żo­na w po­łud­nio­wo-środ­ko­wej czę­ści kraju na wy­so­ko­ści 1300 m. Mia­sto jest cen­trum hand­lo­wym i sie­dzi­bą rządu. W mie­ście znaj­du­je się naj­więk­szy w Zam­bii uni­wer­sy­tet.

Lu­sa­ka zo­sta­ła za­ło­żo­na w roku 1905 przez osad­ni­ków z Eu­ro­py. W maju 1935 r. za­stą­pi­ła Li­ving­sto­ne jako sto­li­ca ko­lo­nii bry­tyj­skiej Ro­dez­ji Pół­noc­nej. W 1964 roku Lu­sa­ka zo­sta­ła sto­li­cą nie­pod­le­głej Zam­bii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lusakijczyk

miesz­ka­niec Lu­sa­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­sa­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lusakijka

miesz­kan­ka Lu­sa­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­sa­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lusakijski

przy­miot­nik od: Lu­sa­ka; lu­sac­ki


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Lu­sa­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lusia

zdrob­nie­nie od: Łucja; Luśka


Lusia – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie We­ne­cja Eu­ga­nej­ska, w pro­win­cji Ro­vi­go.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ku­je 3585 osób, 210,9 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lusignan

Lu­si­gnan – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Nowa Ak­wi­ta­nia, w de­par­ta­men­cie Vien­ne.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 2749 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 73 osób/km² (wśród 1467 gmin re­gio­nu Po­i­tou-Cha­ren­tes Lu­si­gnan pla­su­je się na 87. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 86.).


Źródła:

Wikipedia

Lusina

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lusingando

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: przy­mil­nie, z wdzię­kiem


Źródła:

SJP.pl

Lusowo

Lu­so­wo (niem. "Leißen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Tar­no­wo Pod­gór­ne, nad brze­giem Je­zio­ra Lu­sow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Luster

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­ta­licz­na, iry­zu­ją­ca po­wło­ka nasz­kliw­na uzy­ski­wa­na na wy­ro­bach ce­ra­micz­nych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: lu­stro


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lustereczko

zdrob­nie­nie od: lu­ster­ko


Źródła:

SJP.pl

Lusterkarz

śro­do­wi­sko­wo: oszust kar­cia­ny po­ma­ga­ją­cy sobie lu­ster­kiem


Źródła:

SJP.pl

Lusterko

zdrob­nie­nie od: lu­stro


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) małe lu­stro; zdrobn. od: lu­stro

 (1.2) łow. u saren jasna plama z tyłu


Lu­ster­ko – u pta­ków: grupa piór na skrzyd­le ubar­wio­na mocno kon­tra­sto­wo wzglę­dem ota­cza­ją­cych je piór. Może być istot­ną cechą roz­poz­naw­czą, np. u krak­wy. Naj­czę­ściej jest nie­bie­skie lub zie­lo­ne. Nie wy­stę­pu­je u mew.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lusterkowy

→ lu­ster­ko


Patrz:lusterko

Źródła:

SJP.pl

Lustr

1. farba ce­ra­micz­na uzy­ski­wa­na ze związ­ków me­ta­li, na­da­ją­ca po­wierzch­niom me­ta­licz­ny po­łysk;
2. wyrób ce­ra­micz­ny po­kry­ty taką farbą;
3. daw­niej: po­łysk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­ta­licz­na, iry­zu­ją­ca po­wło­ka nasz­kliw­na uzy­ski­wa­na na wy­ro­bach ce­ra­micz­nych

 (1.2) przest. blask, po­łysk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lustra

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp., M. i W. lm. od: lu­stro


Lu­stra – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Kam­pa­nia, w pro­win­cji Sa­ler­no.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ło 1108 osób, 73,9 os./km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lustracja

1. prze­gląd, kon­tro­la in­sty­tu­cji, po­mie­szczeń itp.;
2. w kra­jach post­ko­mu­ni­stycz­nych: kon­tro­la w za­kre­sie współ­pra­cy z taj­ny­mi służ­ba­mi to­ta­li­tar­ne­go pań­stwa;
3. w daw­nej Pol­sce: kon­tro­la dóbr kró­lew­skich; spis bę­dą­cy wy­ni­kiem ta­kiej kon­tro­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urz. prze­gląd, kon­tro­la ja­kichś po­mie­szczeń, do­ku­men­tów itp.

 (1.2) praw. polit. pro­ce­du­ra spraw­dza­nia przez okre­ślo­ne służ­by, czy osoba pia­stu­ją­ca wy­so­ki urząd (lub kan­dy­du­ją­ca) nie miała po­wią­zań z apa­ra­tem bez­pie­czeń­stwa, wy­wia­dem itp.

 (1.3) hist. opis dóbr kró­lew­skich, spis grun­tów, za­bu­do­wań, do­cho­dów itp.


Lu­stra­cja (z łac. "lu­stra­re" – „oczy­szczać”, „poś­wię­cać”) – pro­ce­du­ra prze­glą­du, we­ry­fi­ka­cji i oceny do­ty­czą­ca okre­ślo­nych obiek­tów (np. in­sty­tu­cji, do­ku­men­tów), osób, grup spo­łecz­nych, ka­te­go­rii spo­łecz­no-za­wo­do­wych i or­ga­ni­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lustracyjny

zwią­za­ny z lu­stra­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lu­stra­cją, do­ty­czą­cy lu­stra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lustralny

→ lu­strum


Patrz:lustrum

Źródła:

SJP.pl

Lustrator

osoba do­ko­nu­ją­ca lu­stra­cji; kon­tro­ler


Źródła:

SJP.pl

Lustratorka

ko­bie­ta do­ko­nu­ją­ca lu­stra­cji; kon­tro­ler­ka


Źródła:

SJP.pl

Lustratorski

→ lu­stra­tor


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy lu­stra­to­ro­wi; zwią­za­ny z lu­stra­to­rem, do­ty­czą­cy lu­stra­to­ra


Patrz:lustrator

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lustro

1. szkło po­kry­te war­stwą sre­bra lub alu­mi­nium o wła­ści­wo­ściach od­bi­ja­ją­cych rze­czy znaj­du­ją­ce się przed nim.
2. przy­rząd ge­o­de­zyj­ny (zaz­wy­czaj razem z roz­kła­da­ną tycz­ką) od­bi­ja­ją­cy wiąz­kę la­se­ra wy­sy­ła­ną przez dal­mierz w celu po­mia­ru od­le­gło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gład­ka po­wierzch­nia od­bi­ja­ją­ca świa­tło; tafla szkła od spodu po­kry­te­go war­stwą sre­bra lub alu­mi­nium;

 (1.2) przen. niez­mą­co­na po­wierzch­nia wody – morza, je­zio­ra lub rzeki

 (1.3) środ. fot. pot. apa­rat fo­to­gra­ficz­ny typu lu­strzan­ka

 (1.4) gwara. łow. jasna plama sier­ści na za­dzie zwie­rzy­ny pło­wej (sarny, je­le­nia, dzika)

 (1.5) gwara. łow. biała plama piór na bar­kach głusz­ca i cie­trze­wia

 (1.6) gwara. łow. bły­szczą­ca ko­lo­ro­wo plama na skrzy­dłach ka­czek; lu­ster­ko


Lu­stro, zwier­cia­dło – gład­ka po­wierzch­nia od­bi­ja­ją­ca świa­tło, dzię­ki czemu pow­sta­je od­bi­ty obraz przed­mio­tów znaj­du­ją­cych się przed lu­strem. Także na­rzę­dzie dy­spo­nu­ją­ce taką po­wierzch­nią i słu­żą­ce od­bi­ja­niu obra­zu.

Lu­stro jest naj­prost­szym ro­dza­jem zwier­cia­dła op­tycz­ne­go. Jego po­wierzch­nia jest pra­wie za­wsze pła­ska, a głów­nym przez­na­cze­niem jest prze­glą­da­nie się w nim osób. Obec­nie w użyt­ku co­dzien­nym wy­ko­rzy­sty­wa­ne są nie­mal wy­łącz­nie zwier­cia­dła szkla­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|lu­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Lustrować

prze­glą­dać, kon­tro­lo­wać, spraw­dzać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­ny­wać prze­glą­du wzro­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lustrowy

1. przy­miot­nik od: lustr;
2. przy­miot­nik od: lu­stro


Źródła:

SJP.pl

Lustrujący

prze­glą­dać, kon­tro­lo­wać, spraw­dzać


Źródła:

SJP.pl

Lustrum

obrzęd oczy­szcze­nia w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie, pod­czas któ­re­go skła­da­no bogom ofia­ry z za­bi­tych zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie uro­czy­sty obrzęd oczy­szcze­nia i ofia­ro­wa­nia, prze­pro­wa­dza­ny raz na pięć lat;


Lu­strum (łac. "lu­stra­re" – roz­ja­śniać, czy­ścić) – w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie ofia­ra prze­bła­gal­na dla bogów w po­sta­ci świni, owcy i wołu (tzw. "su­o­ve­ta­u­ri­lia").

Skła­da­no ją po za­koń­cze­niu cen­zu­su przez jed­ne­go z cen­zo­rów, na Polu Mar­so­wym, w imie­niu ca­łe­go na­ro­du, który mod­lił się o po­myśl­ność dla pań­stwa rzym­skie­go. Od­by­wa­na co pięć lat, przez co okres ten był (zwła­szcza po­e­tyc­ko) też na­zy­wa­ny lu­strum. Pier­wsze­go "lu­strum" do­ko­nał w 566 p.n.e. król Ser­wiusz Tu­liusz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lustryna

daw­niej: cien­ka, lśnią­ca tka­ni­na weł­nia­na lub ba­weł­nia­na


Źródła:

SJP.pl

Lustrzaneczka

zdrob­nie­nie od: lu­strzan­ka


Źródła:

SJP.pl

Lustrzanka

ro­dzaj apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fot. apa­rat fo­to­gra­ficz­ny wy­po­sa­żo­ny w lu­stro i ma­tów­kę;

 (1.2) więz. kon­fron­ta­cja


Lu­strzan­ka (apa­rat zwier­cia­dło­wy) – apa­rat fo­to­gra­ficz­ny wy­po­sa­żo­ny w lu­stro i ma­tów­kę. Za­da­niem ze­spo­łu lu­stra i ma­tów­ki jest do­kład­na pre­zen­ta­cja bie­żą­ce­go kadru. Roz­wią­za­nie takie ma zna­cze­nie przy pre­cy­zyj­nym na­sta­wia­niu od­le­gło­ści fo­to­gra­fo­wa­nia, oce­nia­niu głębi ostro­ści, oce­nie aber­ra­cji op­tycz­nych, jak rów­nież przy pra­wi­dło­wym ka­dro­wa­niu obiek­tów nie­od­le­głych. Sprzy­ja rów­nież kom­po­zy­cji kadru, oce­nie pro­por­cji oś­wiet­le­nia itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lustrzanki

ro­dzaj apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Lustrzankowy

→ lu­strzan­ka


Patrz:lustrzanka

Źródła:

SJP.pl

Lustrzany

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do lu­stra, wy­ło­żo­ny lu­stra­mi lub za­o­pa­trzo­ny w lu­stra

 (1.2) lśnią­cy, bły­szczą­cy, gład­ki, od­bi­ja­ją­cy świa­tło ni­czym w lu­strze

 (1.3) da­ją­cy w re­zul­ta­cie sy­me­trycz­nie od­wró­co­ne od­bi­cie

 (1.4) taki sam jak ten, z któ­rym jest po­rów­ny­wa­ny; iden­tycz­ny, wier­ny


Źródła:

Wiktionary

Lustrzeń

1. po­kry­wać po­wierzch­nię szkła sre­brem;
2. lu­strzyć się - po­e­tyc­ko: lśnić, bły­szczeć, pro­mie­nio­wać


Źródła:

SJP.pl

Lustrzyca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żart. sto­pień oty­ło­ści de­fi­nio­wa­ny dow­cip­nie jako „cho­ro­ba” ob­ja­wia­ją­ca się, gdy włas­ne ge­ni­ta­lia można zo­ba­czyć je­dy­nie w lu­strze


Źródła:

Wiktionary

Lustrzynka

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych; kacz­ka bia­ło­gar­dła


Lu­strzyn­ka, kacz­ka bia­ło­gar­dła ("Spe­cu­la­nas spe­cu­la­ris") – ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae), wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej – w po­łud­nio­wym Chile i po­łud­nio­wej Ar­gen­ty­nie. Bli­ski za­gro­że­nia wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lustrzyć

1. po­kry­wać po­wierzch­nię szkła sre­brem;
2. lu­strzyć się - po­e­tyc­ko: lśnić, bły­szczeć, pro­mie­nio­wać


Źródła:

SJP.pl

Luszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Luszkowo

Lusz­ko­wo (niem. "Lusch­ko­wo, 1942–1945 Lußkauhof") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Pruszcz. We­dług spisu po­wszech­ne­go z 31 marca 2011 roku osada li­czy­ła 276 miesz­kań­ców.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Luszniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Luszowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Luszyn

Lu­szyn – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie go­sty­niń­skim, w gmi­nie Pa­cy­na.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gą­biń­skim ziemi go­sty­niń­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go.

Pod ko­niec XIX w. fol­wark na ob­sza­rze wsi nosił nazwę Wydra.


Źródła:

Wikipedia

Lusówko

Lu­sów­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Tar­no­wo Pod­gór­ne, nad Je­zio­rem Lu­sow­skim i rzeką Samą. W 2021 Lu­sów­ko li­czy­ło 3488 miesz­kań­ców


Źródła:

Wikipedia

Lusławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lut

stop me­ta­li słu­żą­cy do lu­to­wa­nia; lu­to­wie; spo­i­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. spo­i­wo w po­sta­ci me­ta­lu lub stopu me­ta­li uży­wa­ne do lu­to­wa­nia i lu­to­spa­wa­nia;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lutacjusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Lutealny

faza lu­te­al­na - druga faza cyklu mie­siącz­ko­we­go trwa­ją­ca od ok. 17 do ok. 28 dnia


Źródła:

SJP.pl

Lutecja

w sta­ro­żyt­nej Galii: osada na środ­ko­wej Sek­wa­nie, bę­dą­ca głów­nym oś­rod­kiem cel­tyc­kie­go ple­mie­nia Pa­ryz­jów


Lu­te­cja ( Lu­te­tia Pa­ri­so­rum) to w sta­ro­żyt­nej Galii osada na wy­spie (obec­na Île de la Cité) na środ­ko­wej Sek­wa­nie, sta­no­wią­ca głów­ny oś­ro­dek cel­tyc­kie­go ple­mie­nia Pa­ryz­jów. Po opa­no­wa­niu Galii przez Rzy­mian (52 p.n.e.) zo­sta­ła ro­zbu­do­wa­na jako mia­sto, które obec­nie nosi nazwę Paryż. W kró­le­stwie Fran­ków była to sie­dzi­ba dy­na­stii Me­ro­win­gów. Z okre­su rzym­skie­go na lewym brze­gu Sek­wa­ny za­cho­wa­ły się po­zo­sta­ło­ści am­fi­te­a­tru i term (od I do III wieku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luteina

żeń­ski hor­mon płcio­wy wyt­wa­rza­ny w ciał­ku żół­tym jaj­ni­ka oraz przez ło­ży­sko (w cza­sie ciąży) i korę nad­ner­czy, przy­go­to­wu­ją­cy ma­ci­cę do przy­ję­cia za­rod­ka i utrzy­ma­nia ciąży; pro­ge­ste­ron, syn­to­lu­tan


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luteinizacja

przeksz­tał­ce­nie pę­che­rzy­ka jaj­ni­ko­we­go w ciał­ko żółte wy­stę­pu­ją­ce po owu­la­cji


Lu­te­i­ni­za­cja – przeksz­tał­ce­nie pę­che­rzy­ka jaj­ni­ko­we­go w ciał­ko żółte na­stę­pu­ją­ce po owu­la­cji pod wpły­wem hor­mo­nu lu­te­i­ni­zu­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luteinizujący

hor­mon lu­te­i­ni­zu­ją­cy - hor­mon go­na­do­tro­po­wy wy­dzie­la­ny przez przed­ni płat przy­sad­ki; u sam­ców sty­mu­lu­je pro­duk­cję te­sto­ste­ro­nu, u samic - wy­dzie­la­nie pro­ge­ste­ro­nu i estro­ge­nów; lu­tro­pi­na, LH


Źródła:

SJP.pl

Luteino

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od lu­te­i­na


Źródła:

Wiktionary

Luteinowy

→ lu­te­i­na


Patrz:luteina

Źródła:

SJP.pl

Lutek

wieś w Pol­sce


Lutek (niem. "Lutt­ken") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Olsz­ty­nek. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Wieś ma­zur­ska, obec­nie naj­więk­sze da­czo­wi­sko na te­re­nie gminy Olsz­ty­nek, po­ło­żo­na nad Je­zio­rem Lu­tec­kim w po­bli­żu drogi E-7, nie­da­le­ko Pa­wło­wa. Na te­re­nie wsi jest staj­nia koni wy­ści­go­wych. Ze wzglę­du na ma­low­ni­cze po­ło­że­nie miej­sco­wość pełni rolę oś­rod­ka let­ni­sko­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutenica

pi­kant­na pasta pa­pry­ko­wa z do­dat­kiem tar­tych po­mi­do­rów i pie­czo­nych ba­kła­ża­nów, danie kuch­ni bał­kań­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. bał­kań­ska pasta z po­mi­do­rów i pie­czo­nych pa­pryk;


Lu­te­ni­ca, liu­te­ni­ca ( лютеница, љутеница, лутеница) – po­tra­wa bę­dą­ca wa­rzyw­nym przet­wo­rem, znana z kuch­ni ma­ce­doń­skiej, serb­skiej i buł­gar­skiej.

Jest pi­kant­ną pastą wa­rzyw­ną bądź gę­stym sosem za­wie­ra­ją­cym nie mniej niż 50% pa­pry­ki oraz pastę po­mi­do­ro­wą i pie­czo­ne ba­kła­ża­ny, a w róż­nych wer­sjach rów­nież mar­chew, orze­chy, olej sło­necz­ni­ko­wy, cu­kier, sól, pie­trusz­kę, pieprz czer­wo­ny i czar­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luteolina

zwią­zek or­ga­nicz­ny, żółty barw­nik ro­ślin­ny


Źródła:

SJP.pl

Luteoliza

zanik ciał­ka żół­te­go wyt­wa­rza­ją­ce­go lu­te­i­nę (pro­ge­ste­ron)


Lu­te­o­li­za (łac. "lu­te­um" – żółt­ko + gr. "lýsis" – roz­wią­za­nie) – pro­ces przeksz­tał­ce­nia ciał­ka żół­te­go w ciał­ko bia­ła­we na dro­dze apop­to­zy. W za­leż­no­ści od ga­tun­ku może być spo­wo­do­wa­ny: obec­no­ścią ok­sy­to­cy­ny (u owcy); pod­wyż­szo­nym stę­że­niem estro­ge­nów lub in­ny­mi czyn­ni­ka­mi. W wy­ni­ku tego pro­ce­su na­stę­pu­je za­ha­mo­wa­nie syn­te­zy pro­ge­ste­ro­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luteolizyna

daw­niej: pro­sta­glan­dy­na F po­wo­du­ją­ca zanik ciał­ka żół­te­go i spa­dek pro­ge­ste­ro­nu


Źródła:

SJP.pl

Luteotropina

hor­mon biał­ko­wy pro­du­ko­wa­ny przez gru­czo­ło­wą część przy­sad­ki móz­go­wej, m.in. ak­ty­wu­ją­cy wy­dzie­la­nie pro­ge­ste­ro­nu przez ciał­ko żółte oraz przy­go­to­wu­ją­cy gru­czo­ły mle­ko­we do lak­ta­cji; hor­mon lu­te­o­tro­po­wy, pro­lak­ty­na, lak­to­tro­pi­na


Źródła:

SJP.pl

Luter

prze­sta­rza­le: lu­te­ra­nin - czło­nek Ko­ścio­ła Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. po­gard. wyz­naw­ca lu­te­ra­niz­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luteranie

chrze­ści­jań­ska wspól­no­ta re­li­gij­na sku­pio­na w Ko­ście­le ewan­ge­lic­ko-augs­bur­skim, wy­wo­dzą­ca swą dok­try­nę z nauk Mar­ci­na Lutra


Źródła:

SJP.pl

Luteranin

czło­nek Ko­ścio­ła Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­skie­go; wyz­naw­ca lu­te­ra­niz­mu, luter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która wyz­na­je lu­te­ra­nizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luteranizm

jeden z głów­nych kie­run­ków pro­te­stan­tyz­mu, sy­stem te­o­lo­gicz­ny opar­ty na dok­try­nie Mar­ci­na Lutra, któ­rej pod­sta­wo­wy­mi te­za­mi są: twier­dze­nie o zba­wie­niu tylko przez samą wiarę w Chry­stu­sa i uz­na­nie Bi­blii za je­dy­ne źró­dło ob­ja­wie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. dok­try­na te­o­lo­gicz­na, jeden z nur­tów pro­te­stan­tyz­mu, za­po­cząt­ko­wa­ny przez Mar­ci­na Lutra;


Lu­te­ra­nizm – dok­try­na te­o­lo­gicz­na i chrze­ści­jań­ski ruch re­for­ma­cyj­ny, za­po­cząt­ko­wa­ny przez Mar­ci­na Lutra w XVI wieku (za datę jego roz­po­czę­cia uważa się rok 1517). Jest to naj­star­szy i czo­ło­wy nurt pro­te­stan­tyz­mu. Naj­więk­szą grupę Ko­ścio­łów lu­te­rań­skich zrze­sza Świa­to­wa Fe­de­ra­cja Lu­te­rań­ska, do któ­rej w 2019 roku na­le­ża­ło 145 Ko­ścio­łów w 98 pań­stwach z gro­nem bli­sko 77,5 mln wier­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luteranka

człon­ki­ni ko­ścio­ła lu­te­rań­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która wyz­na­je lu­te­ra­nizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luterański

do­ty­czą­cy lu­te­ra­niz­mu, lu­te­ra­nów


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z lu­te­ra­niz­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luterka

→ luter; lu­te­ran­ka


Źródła:

SJP.pl

Luterok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. lu­te­ra­nin


Źródła:

Wiktionary

Luterski

daw­niej: do­ty­czą­cy lu­te­ra­niz­mu, lu­te­ra­nów; lu­te­rań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. lub rzad. zwią­za­ny z Mar­ci­nem Lu­trem lub jego na­u­ka­mi, lu­te­ra­niz­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luterstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. lu­te­ra­nizm


Źródła:

Wiktionary

Lutet

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Lu i licz­bie ato­mo­wej 71, metal na­le­żą­cy do ro­dzi­ny lan­ta­now­ców, wy­ko­rzy­sty­wa­ny m.in. do wyt­wa­rza­nia nad­prze­wod­ni­ków; daw­niej: ka­sjop


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Lu i licz­bie ato­mo­wej 71;


Lutet (Lu, lu­te­tium, od Lu­te­tia), daw­niej ka­sjop (Cp) – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy lan­ta­now­ców w ukła­dzie okre­so­wym. Zgod­nie z kla­sy­fi­ka­cją IUPAC lutet jest za­li­cza­ny do lan­ta­now­ców. Także zgod­nie z kla­sy­fi­ka­cją IUPAC na­le­ży on do bloku d, w wy­ni­ku czego jest je­dy­nym lan­ta­now­cem z okre­su 6 niew­cho­dzą­cym do bloku f. Przez wy­stę­po­wa­nie w bloku d na­le­ży on do grupy skan­dow­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lutetowy

→ lutet


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy lu­te­tu


Patrz:lutet

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luteńka

zdrob­nie­nie od: lut­nia


Lu­teń­ka ( Лютенька) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie poł­taw­skim, w re­jo­nie mir­ho­rodz­kim, sie­dzi­ba. W 2001 li­czy­ła 3665 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutgarda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Luther

[czy­taj: luter] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lutkolba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. lu­tow­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Lutkowo

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutków

zdrob­nie­nie od: Lu­to­sław (imię mę­skie)


Lut­ków ("Lut­ków Le­wic­ki") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, w gmi­nie Chło­pi­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutnia

in­stru­ment stru­no­wy, szar­pa­ny, po­cho­dze­nia arab­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. dawny in­stru­ment stru­no­wy przy­po­mi­na­ją­cy man­do­li­nę;


Lut­nia – dawny in­stru­ment mu­zycz­ny stru­no­wy, wyksz­tał­co­ny i naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ny w kul­tu­rze eu­ro­pej­skiej epoki re­ne­san­su i ba­ro­ku. Ma cha­rak­te­ry­stycz­ny kor­pus o kształ­cie po­łów­ki mig­da­ła lub grusz­ki, który zbu­do­wa­ny jest z dużej licz­by wy­gię­tych, oseł­ko­wa­tych li­ste­wek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lutniarz

osoba gra­ją­ca na lutni


Źródła:

SJP.pl

Lutnictwo

sztu­ka bu­do­wa­nia in­stru­men­tów stru­no­wych


Lut­nict­wo – sztu­ka two­rze­nia in­stru­men­tów stru­no­wych szyj­ko­wych:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutniczka

lut­nicz­ka za­chod­nia - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny po­krzew­ko­wa­tych; lut­nicz­ka, ga­jów­ka lut­nicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Lutniczy

1. → lut­nict­wo;
2. → lut­nik


Patrz:lutnictwo;
2. → lutnik

Źródła:

SJP.pl

Lutnik

spe­cja­li­sta w bu­do­wa­niu in­stru­men­tów stru­no­wych, smycz­ko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik, który kon­stru­u­je i na­pra­wia stru­no­we in­stru­men­ty mu­zycz­ne


Lut­nik – rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się lut­nict­wem, to zna­czy bu­du­ją­cy lub na­pra­wia­ją­cy szyj­ko­we in­stru­men­ty stru­no­we. Słowo po­cho­dzi od wło­skie­go „liu­ta­jo”, któ­rym daw­niej okre­śla­no osobę bu­du­ją­cą lut­nie. Niek­tó­rzy lut­ni­cy zaj­mu­ją się re­no­wa­cją i re­kon­struk­cją in­stru­men­tów smycz­ko­wych, a także ko­rek­tą smycz­ków[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lutniociąg

ru­ro­ciąg w ko­pal­ni pro­wa­dzą­cy po­wie­trze od przod­ków lub do przod­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) górn. ru­ro­ciąg tran­spor­tu­ją­cy po­wie­trze, umoż­li­wia­ją­cy wen­ty­la­cję wy­ro­bi­ska;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lutniowy

→ lut­nia


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od lut­nia


Patrz:lutnia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lutnista

muzyk gra­ją­cy na lutni


Lut­ni­sta ("Gra­ją­cy na lutni") – pier­wszy z serii trzech obra­zów wło­skie­go ma­la­rza Ca­ra­vag­gia, przed­sta­wia­ją­cy po­stać mu­zy­ka gra­ją­ce­go na lutni.

Ca­ra­vag­gio trzy­krot­nie po­dej­mo­wał temat lut­ni­sty. Pier­wszy raz na­ma­lo­wał płót­no pod­czas po­by­tu w Rzy­mie w 1595 roku, kiedy to pra­co­wał dla pry­wat­nych zle­ce­nio­daw­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutnistka

→ lut­ni­sta


Patrz:lutnista

Źródła:

SJP.pl

Lutnisty

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. muz. zwią­za­ny z lut­nią, do­ty­czą­cy lutni


Źródła:

Wiktionary

Lutnąć

po­tocz­nie: ude­rzyć kogoś mocno; przy­lu­to­wać, przy­fa­so­lić, przygrz­mo­cić


Źródła:

SJP.pl

Luto

1. daw­niej: ostry, srogi;
2. gwa­ro­wo: smut­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutobor

imię mę­skie


Lu­to­bor, Li­to­bor – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Luto-" („srogi, okrut­ny, dziki”, por. "luty") i "-bor" („wal­czyć, zma­gać się”). Zna­cze­nie imie­nia: „srogi w walce”. Źró­dła pol­skie za­wie­ra­ją dwie po­sta­ci imie­nia w śred­nio­wie­czu: Lu­to­bor (w 1186) i Li­to­bor (mię­dzy 1252 a 1288).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutoborek

zdrob­nie­nie od: Lu­to­bor (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lutoborkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­bor­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutoborostwo

Lu­to­bor z mał­żon­ką; Lu­to­bo­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Lutoborowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutoborowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­bo­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutochna

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutochniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­toch­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutocin

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce;

 (1.2) geogr. adm. gmina w Pol­sce;


Lu­to­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Lu­to­cin. Miej­sco­wość jest so­łect­wem i sie­dzi­bą gminy Lu­to­cin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lutociński

przy­miot­nik od: Lu­to­cin


Źródła:

SJP.pl

Lutogniew

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutogniewa

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutogniewice

Lu­to­gnie­wi­ce (niem. "Schönfeld", Jasne Polo) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zgo­rze­lec­kim, w gmi­nie Bo­ga­ty­nia.


Źródła:

Wikipedia

Lutogniewiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­gnie­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutogniewostwo

Lu­to­gniew z mał­żon­ką; Lu­to­gnie­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Lutogniewowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutogniewowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­gnie­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutol

wieś w Pol­sce


Lutol – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie żar­skim, w gmi­nie Lub­sko.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutomiersk

mia­sto w Pol­sce


}|-

Lu­to­miersk – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­bia­nic­kim, w gmi­nie Lu­to­miersk, nad Nerem. Sie­dzi­ba gminy Lu­to­miersk. Uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1274 roku, zde­gra­do­wa­ny w 1870 roku, od 1 stycz­nia 2022 po­now­nie na pra­wach miej­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutomierski

→ Lu­to­miersk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Lutomiersk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutomierszczanin

miesz­ka­niec Lu­to­mier­ska (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lutomierszczanka

miesz­kan­ka Lu­to­mier­ska (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lutomierzyn

Lu­to­mie­rzyn – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Ba­bo­sze­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Mał­go­rza­ty w Gra­le­wie.


Źródła:

Wikipedia

Lutomir

imię mę­skie


Lu­to­mir, Lu­to­miar, Lut­miar – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Luto-" ("srogi, okrut­ny, dziki", por. "luty") i "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro").

Lu­to­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 26 lu­te­go i 10 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutomira

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutomirek

zdrob­nie­nie od: Lu­to­mir (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lutomirkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­mir­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutomirostwo

Lu­to­mir z mał­żon­ką; Lu­to­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Lutomirowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutomirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutomirzyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­mi­ry lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutomski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutomysł

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) daw. imię|pol­ski|m.;


Lu­to­mysł – imię mę­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go. Nie­no­to­wa­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lutomysłostwo

Lu­to­mysł z mał­żon­ką; Lu­to­my­sło­wie


Źródła:

SJP.pl

Lutomysłowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutomysłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­my­sła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Luton

Luton – mia­sto i dy­strykt ("uni­ta­ry aut­ho­ri­ty") w An­glii (Wiel­ka Bry­ta­nia), w hrab­stwie ce­re­mo­nial­nym Bed­fords­hi­re, po­ło­żo­ne 50 km na pół­noc od cen­trum Lon­dy­nu. W 2021 roku mia­sto li­czy­ło 233 525 miesz­kań­ców.

Dy­strykt ("uni­ta­ry aut­ho­ri­ty") Luton ut­wo­rzo­ny zo­stał w 1997 roku. Pier­wsze osied­la ludz­kie ist­nia­ły tam już w okre­sie pa­le­o­li­tu. Po­cząt­ki Luton da­to­wa­ne są na VI wiek. Nad rzeką Lea pow­sta­ła wów­czas sak­soń­ska osada o naz­wie Le­a­tun.


Źródła:

Wikipedia

Lutoryż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim;


Lu­to­ryż – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie Bo­gu­chwa­ła. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.

Z Lu­to­ry­ża po­cho­dził pilot spor­to­wy i cy­wil­ny Jan Baran (1947-1984).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lutospawanie

Lu­to­spa­wa­nie – pro­ces łą­cze­nia me­ta­li (lu­to­wa­nie twar­de) z uży­ciem na­rzę­dzi i tech­nik spa­wal­ni­czych. Łą­czo­ne ele­men­ty przy­go­to­wy­wa­ne są jak do spa­wa­nia, jed­nak pod­czas lu­to­spa­wa­nia ich kra­wę­dzie nie są nad­ta­pia­ne, a je­dy­nie łą­czo­ne lutem.

Do lu­to­spa­wa­nia sto­su­je się prze­de wszyst­kim luty mo­sięż­ne. Łą­czo­ne ele­men­ty wy­ma­ga­ją od­po­wied­nie­go przy­go­to­wa­nia po­le­ga­ją­ce­go na jedno- lub dwu­stron­nym zu­ko­so­wa­niu kra­wę­dzi


Źródła:

Wikipedia

Lutostański

naz­wi­sko


Lu­to­stań­ski (forma żeń­ska: Lu­to­stań­ska; licz­ba mnoga: Lu­to­stań­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 648 osób. We­dług da­nych rzą­do­wych w stycz­niu 2020 w bazie PESEL znaj­do­wa­ło się 347 męż­czyzn, oraz 341 ko­biet o tym naz­wi­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutosław

imię mę­skie


Lu­to­sław, Lut­sław, Luc­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Luto-" ("srogi, okrut­ny, dziki", por. "luty") i "-sław" ("sława"). Zna­cze­nie imie­nia: "sły­ną­cy ze sro­go­ści". Zdrob­nia­le Lutek.

Lu­to­sław imie­ni­ny ob­cho­dzi 26 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutosława

imię żeń­skie


Lu­to­sła­wa – żeń­ska forma imie­nia Lu­to­sław, nie­no­to­wa­na w źró­dłach sta­ro­pol­skich. Zna­cze­nie imie­nia: "sław­na ze sro­go­ści".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutosławczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutosławek

zdrob­nie­nie od: Lu­to­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lutosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutosławka

zdrob­nie­nie od: Lu­to­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Lutosławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutosławostwo

Lu­to­sław z mał­żon­ką; Lu­to­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Lutosławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Lutosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Lu­to­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Lutosławski

naz­wi­sko


Lu­to­sław­ski – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutowaczka

→ lu­to­wacz


Patrz:lutowacz

Źródła:

SJP.pl

Lutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|lu­to­wać.


Lu­to­wa­nie – me­to­da trwa­łe­go łą­cze­nia ele­men­tów me­ta­lo­wych za po­mo­cą me­ta­lo­we­go spo­i­wa zwa­ne­go lutem o tem­pe­ra­tu­rze top­nie­nia niż­szej niż tem­pe­ra­tu­ra top­nie­nia łą­czo­nych ele­men­tów. Pro­ces lu­to­wa­nia na­le­ży pro­wa­dzić w tem­pe­ra­tu­rze wyż­szej od tem­pe­ra­tu­ry top­nie­nia lutu, lecz nie wyż­szej od tem­pe­ra­tu­ry top­nie­nia łą­czo­nych ele­men­tów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lutować

1. łą­czyć me­ta­le bez ich to­pie­nia za po­mo­cą spo­i­wa (lutu) o tem­pe­ra­tu­rze top­nie­nia niż­szej niż tem­pe­ra­tu­ra top­nie­nia me­ta­lu nim łą­czo­ne­go;
2. po­tocz­nie: bić


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) techn. łą­czyć me­ta­lo­we ele­men­ty przy po­mo­cy lutu roz­to­pio­ne­go lu­tow­ni­cą lub pal­ni­kiem

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ża­ło­wać

 (1.3) pot. środ. bić, okła­dać ra­za­mi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny lu­to­wać się

 (2.1) pot. środ. bić się, okła­dać się ra­za­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lutowie

stop me­ta­li słu­żą­cy do lu­to­wa­nia; lut


Źródła:

SJP.pl

Lutowina

miej­sce złą­cze­nia me­ta­li, np. za po­mo­cą kolby


Źródła:

SJP.pl

Lutowiska

→ Lu­to­wi­ska


Lu­to­wi­ska (1944–1957 "Szew­czen­ko", Літовищі) – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie bie­szczadz­kim, w gmi­nie Lu­to­wi­ska. Leży nad po­to­kiem Smol­nik, na styku pasm Ostre i Otryt przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 896

Wieś jest so­łect­wem, sie­dzi­bą gminy Lu­to­wi­ska. W skład so­łect­wa wcho­dzi rów­nież osada Sko­rod­ne.


Patrz:Lutowiska

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutowiski

→ Lu­to­wi­ska


Patrz:Lutowiska

Źródła:

SJP.pl

Lutowiszczanin

miesz­ka­niec Lu­to­wisk (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lutowiszczanka

miesz­kan­ka Lu­to­wisk (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lutownica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. na­rzę­dzie do lu­to­wa­nia;

 (1.2) więz. nos


Lu­tow­ni­ca – na­rzę­dzie słu­żą­ce do lu­to­wa­nia. Skła­da się ona z kolby, słu­żą­cej jako uchwyt oraz grota, czyli czę­ści ma­ją­cej bez­poś­red­ni styk ze spo­i­wem – lutem. Mo­że­my je po­dzie­lić na:

Współ­cze­śnie lu­tow­nic elek­trycz­nych używa się nie­mal wy­łącz­nie do prac z ob­wo­da­mi elek­tro­nicz­ny­mi o nie­wiel­kich wy­mia­rach, zatem moc elek­trycz­na grzej­ni­ków nie jest wy­so­ka, nie prze­kra­cza na ogół kil­ku­dzie­się­ciu watów (spo­ty­ka­ne naj­czę­ściej mie­szczą się w prze­dzia­le od 40 do 125 W).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Lutowniczy

przy­miot­nik

 (1.1) słu­żą­cy do lu­to­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Lutownik

osoba za­trud­nio­na przy lu­to­wa­niu; lu­to­wacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) techn. osoba zaj­mu­ją­ca się lu­to­wa­niem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) techn. urzą­dze­nie do lu­to­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lutowność

wła­ści­wość me­ta­li da­ją­cych się lu­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Lutowny

da­ją­cy się lu­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Lutowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Lutowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lutowy

→ luty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od: luty


Patrz:luty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Lutościwy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) stpol. li­to­ści­wy, mi­ło­sier­ny


Źródła:

Wiktionary

Lutość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. li­tość, mi­ło­sier­dzie


Źródła:

Wiktionary

Lutrofora

w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: na­czy­nie ce­ra­micz­ne lub ka­mien­ne, uży­wa­ne przy obrzę­dach we­sel­nych; od V wieku p.n.e. usta­wia­ne na gro­bach dziew­cząt zmar­łych przed za­mąż­pój­ściem


Lu­tro­fo­ra, lu­tro­fo­ros, am­fo­ra lu­tro­fo­ra ( λουτροφόρος lo­u­trop­hó­ros) – w ce­ra­mi­ce sta­ro­grec­kiej wy­so­kie i smu­kłe, dłu­go­szyj­ne am­fo­ro­wa­te na­czy­nie, za­sad­ni­czo wy­ko­rzy­sty­wa­ne kul­to­wo.

Dziś zaz­wy­czaj uz­na­wa­na za od­mia­nę am­fo­ry, choć przez Gre­ków uwa­ża­na za od­mia­nę hy­drii, skąd też nazwa bę­dą­ca skró­ce­niem od ύδρία λουτροφόρος. Ory­gi­nal­nie pow­sta­ła ona od słow­nej zbit­ki λοῦτρον (woda do ablu­cji) i φέρειν (przy­no­sić); (po­ję­cie "lo­u­tra" od­no­szo­no do zbior­ni­ka, ba­se­nu ką­pie­lo­we­go).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutropina

hor­mon go­na­do­tro­po­wy wy­dzie­la­ny przez przed­ni płat przy­sad­ki; u sam­ców sty­mu­lu­je pro­duk­cję te­sto­ste­ro­nu, u samic - wy­dzie­la­nie pro­ge­ste­ro­nu i estro­ge­nów; hor­mon lu­te­i­ni­zu­ją­cy, LH


Lu­tro­pi­na, hor­mon lu­te­i­ni­zu­ją­cy, LH (od ang. "lu­te­i­ni­zing hor­mo­ne") – gli­ko­pro­te­i­no­wy hor­mon go­na­do­tro­po­wy wy­dzie­la­ny przez ko­mór­ki go­na­do­tro­po­we przed­nie­go płata przy­sad­ki móz­go­wej. Wy­dzie­la­nie to jest sty­mu­lo­wa­ne przez podwz­gó­rzo­wą go­na­do­li­be­ry­nę (GnRH).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutry

futro z wydry


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. futro z wydr

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: luter


Lutry (niem. "Lut­hen, La­u­tern") – wieś war­miń­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Kolno.

Do 1954 roku sie­dzi­ba gminy Lutry. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Lutry. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luttoso

[czy­taj: lut­to­zo] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: ża­łob­nie, smut­no


Źródła:

SJP.pl

Lutunek

miej­sce złą­czo­ne lutem, war­stwa spa­ja­ją­ca lu­to­wa­ne po­wierzch­nie


Źródła:

SJP.pl

Lutung

ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z ro­dzi­ny ma­ka­ko­wa­tych


Lu­tung ("Tra­chy­pit­he­cus") – ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z po­dro­dzi­ny gerez (Co­lo­bi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kocz­ko­da­no­wa­tych (Cer­co­pit­he­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lututowianin

miesz­ka­niec Lu­tu­to­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lututowianka

miesz­kan­ka Lu­tu­to­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Lututowski

przy­miot­nik od: Lu­tu­tów, wieś gmin­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim


Źródła:

SJP.pl

Lututów

mia­sto w Pol­sce


}|-

Lu­tu­tów – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa łódz­kie­go, w po­wie­cie wie­ru­szow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Lu­tu­tów.

Więk­szość Lu­tu­to­wa (włącz­nie z cen­trum mia­sta) leży w hi­sto­rycz­nej ziemi wie­luń­skiej, pół­noc­ny ob­szar Lu­tu­to­wa (obej­mu­ją­cy czę­ści mia­sta: Zyg­mun­tów, Je­żo­po­le, Dę­bi­na) leży w ziemi sie­radz­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luty

1. daw­niej: ostry, srogi;
2. gwa­ro­wo: smut­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drugi mie­siąc w roku (wg ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go i ju­liań­skie­go)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|lut.

przy­miot­nik

 (3.1) daw. zimny, mroź­ny

 (3.2) daw. srogi, okrut­ny, dziki


Luty – drugi mie­siąc w roku, we­dług ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go ma 28 dni, a w la­tach prze­stęp­nych 29 dni.

Luty jest mie­sią­cem zi­mo­wym na pół­ku­li pół­noc­nej, a let­nim na po­łud­nio­wej. Nazwa mie­sią­ca (we­dług Brücknera) po­cho­dzi od okre­śle­nia sro­gich mro­zów (por.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Lutydyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­chod­na pi­ry­dy­ny;


Źródła:

Wiktionary

Lutynia

wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Lądek-Zdrój


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutynka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lutyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Lutz

[czy­taj: luc] skok w łyż­wiar­stwie fi­gu­ro­wym, je­dy­ny, do któ­re­go na­jeż­dża się z zew­nętrz­nej kra­wę­dzi płozy łyżwy


Lutz – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Flo­ry­da, w hrab­stwie Hills­bo­ro­ugh.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luwers

otwór w żaglu do przew­le­ka­nia linek


Lu­wers, re­mi­ska – otwór w żaglu, któ­re­go kra­wę­dzie są wzmoc­nio­ne nicią ża­glo­wą lub wy­po­sa­żo­ne w spe­cjal­ne me­ta­lo­we oku­cia. Służy do przew­le­ka­nia linki, za po­mo­cą któ­rej mo­cu­je się ref­sej­zin­gi, se­gar­sy i inne ele­men­ty oli­no­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luwijski

do­ty­czą­cy Lu­wij­czy­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dosł. zwią­za­ny z Luwią lub Lu­wij­czy­ka­mi, do­ty­czą­cy Luwii lub Lu­wij­czy­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język lu­wij­ski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luwr

ze­spół pa­ry­skich bu­dyn­ków pa­ła­co­wych bę­dą­cych daw­niej sie­dzi­bą kró­lów fran­cu­skich, obec­nie mie­szczą­cy licz­ne muzea


Luwr (fr. "Lo­uv­re", "Musée du Lo­uv­re" []) – dawny pałac kró­lew­ski w Pa­ry­żu, obec­nie mu­ze­um sztu­ki.

Jedno z naj­więk­szych mu­ze­ów na świe­cie, jest też naj­czę­ściej od­wie­dza­ną pla­ców­ką tego typu na świe­cie. Sta­no­wi jeden z waż­niej­szych punk­tów orien­ta­cyj­nych sto­li­cy Fran­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Lux

w fi­zy­ce: jed­nost­ka na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia w ukła­dzie SI, równa na­tę­że­niu oś­wiet­le­nia po­wierzch­ni 1 m^2, na którą pada rów­no­mier­nie ro­zło­żo­ny stru­mień świetl­ny 1 lu­me­na (skrót: lx); luks


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luxomierz

mier­nik na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia; luk­so­mierz


Źródła:

SJP.pl

Luxtorpeda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. pot. pol­ski sa­mo­bież­ny ek­spre­so­wy wagon spa­li­no­wy z lat 30. XX w.;


Lux­tor­pe­da (rów­nież Lux-Tor­pe­da) – po­pu­lar­ne okre­śle­nie wa­go­nu spa­li­no­we­go o ae­ro­dy­na­micz­nych kształ­tach, sto­so­wa­ne­go w szyb­kich ko­le­jo­wych po­łą­cze­niach mię­dzy­mia­sto­wych w la­tach 30. XX wieku w Pol­sce. Po­pu­lar­nie mia­nem „lux­tor­pe­dy” pa­sa­że­ro­wie okre­śla­li rów­nież inne da­le­ko­bież­ne wa­go­ny spa­li­no­we ek­splo­a­to­wa­ne przez PKP za­rów­no przed, jak i po II woj­nie świa­to­wej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Luz

1. prze­stron­ne, wolne miej­sce; wolny czas
2. swo­bo­da bycia, za­cho­wa­nia się, od­prę­że­nie psy­chicz­ne
3. prze­strzeń mię­dzy dwie­ma współ­pra­cu­ją­cy­mi czę­ścia­mi ma­szy­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce prze­stron­ne, dużo wol­ne­go miej­sca

 (1.2) czas wolny mię­dzy wy­da­rze­nia­mi

 (1.3) techn. prze­strzeń po­mię­dzy czę­ścia­mi me­cha­niz­mu, która umoż­li­wia im ruch wzglę­dem sie­bie naw­za­jem

 (1.4) techn. od­le­głość, którą może po­ko­nać część me­cha­niz­mu bez po­ru­sza­nia in­nych ele­men­tów tegoż me­cha­niz­mu

 (1.5) pot. swo­bo­da, na­tu­ral­ność, brak ogra­ni­czeń

 (1.6) środ. bieg ja­ło­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luzacki

1. swo­bod­ny w spo­so­bie bycia; nie­po­waż­ny, nie­o­fi­cjal­ny;
2. wy­ra­ża­ją­cy taką po­sta­wę


przy­miot­nik

 (1.1) pot. ży­ją­cy i po­stę­pu­ją­cy w spo­sób oz­na­cza­ją­cy się swo­bo­dą i bez­tro­ską

 (1.2) pot. świad­czą­cy o wy­raź­nej swo­bo­dzie i bez­tro­sce osoby, o któ­rej mowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzacko

przy­słó­wek

 (1.1) pot. w spo­sób ma­ni­fe­stu­ją­cy swo­bo­dę i bez­tro­skę


Źródła:

Wiktionary

Luzackość

→ lu­zac­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest lu­zac­kie; cecha tych, któ­rzy są lu­zac­cy


Patrz:luzacki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzactwo

po­tocz­nie: swo­bod­ny spo­sób bycia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. po­sta­wa ce­chu­ją­ca się swo­bod­nym sty­lem życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: luzak


Źródła:

Wiktionary

Luzaczka

→ luzak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta o swo­bod­nym stylu życia


Patrz:luzak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzak

1. daw­niej w pol­skiej armii: woj­sko­wy pro­wa­dzą­cy lu­za­ka (konia); or­dy­nans konny;
2. po­tocz­nie: osoba swo­bod­na, nie trak­tu­ją­ca życia po­waż­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) jeźdz. wojsk. koń nie­za­przę­żo­ny i nie­o­sio­dła­ny, idący luzem, za­pa­so­wy

 (1.2) środ. kolej. lo­ko­mo­ty­wa bez do­cze­pio­nych wa­go­nów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) wojsk. or­dy­nans konny w ka­wa­le­rii

 (2.2) daw. wojsk. po­słu­gacz to­wa­rzy­sza cho­rąg­wi w daw­nym woj­sku pol­skim

 (2.3) przen. osoba spoza grupy spo­łecz­nej

 (2.4) hist. w sy­ste­mie fe­u­dal­nym: chłop nie zwią­za­ny z panem, bez sta­łe­go miej­sca za­miesz­ka­nia

 (2.5) pot. osoba o swo­bod­nym stylu życia


Luzak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luzem

1. bez ła­dun­ku, bez ob­cią­że­nia;
2. o ko­niach: nie w za­przę­gu;
3. bez opa­ko­wa­nia;
4. każda część osob­no, po­je­dyn­czo;
5. żar­to­bli­wie: bez to­wa­rzy­stwa; swo­bod­nie, sa­mo­pas


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) o to­wa­rach: bez opa­ko­wa­nia, po­je­dyn­czo

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: luz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzik

zdrob­nie­nie od: luz


par­ty­ku­ła

 (1.1) pot. w po­rząd­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzino

wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Lu­zi­no (ka­szub. "Lëzëno"; niem. "Lusin") – wieś ka­szub­ska po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Lu­zi­no. Leży nad rzeką Bol­szew­ką w po­bli­żu drogi ek­spre­so­wej S6. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luziński

przy­miot­nik od: Lu­zi­no


Źródła:

SJP.pl

Luzjada

część por­tu­gal­skie­go eposu na­ro­do­we­go au­tor­stwa Luísa Vaz de Camões, opu­bli­ko­wa­ne­go w 1572 roku


Źródła:

SJP.pl

Luzoameryka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) por­tu­gal­sko­ję­zycz­ne kraje Ame­ry­ki


Źródła:

Wiktionary

Luzoamerykański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Lu­zo­a­me­ry­ką, do­ty­czą­cy Lu­zo­a­me­ry­ki


Źródła:

Wiktionary

Luzofilia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) umi­ło­wa­nie Por­tu­ga­lii, jej kul­tu­ry, ludzi, ję­zy­ka


Źródła:

Wiktionary

Luzofonia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ogół kra­jów, spo­łe­czeństw por­tu­gal­sko­ję­zycz­nych;


Lu­zo­fo­nia (z Lu­só­fo­nos) – grupa et­nicz­no-ję­zy­ko­wa ludzi i na­ro­dów na całym świe­cie, mó­wią­cych w ję­zy­ku por­tu­gal­skim. Znana jest rów­nież jako Świat Lu­zo­fo­nii (Mundo Lu­só­fo­no), czyli wspól­no­ta na­ro­dów por­tu­gal­sko­ję­zycz­nych, ist­nie­ją­cych w Eu­ro­pie, obu Ame­ry­kach, Afry­ce, Azji i Oce­a­nii. Po­pu­la­cję lu­zo­foń­ską na świe­cie sza­cu­je się na 288,5 mln osób (2024 r.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Luzofoński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z lu­zo­fo­nią, do­ty­czą­cy lu­zo­fo­nii


Źródła:

Wiktionary

Luzon

naj­więk­sza wyspa Ar­chi­pe­la­gu Fi­li­piń­skie­go i Fi­li­pin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. naj­więk­sza wyspa w ar­chi­pe­la­gu Fi­li­pi­ny, le­żą­ca w jego pół­noc­nej czę­ści;


Luzon – naj­więk­sza wyspa ar­chi­pe­la­gu Fi­li­pin, o po­wierzch­ni 104 tys. km².

Jest głów­nym re­gio­nem go­spo­dar­czym Fi­li­pin. Prze­mysł mor­ski wyspy ma istot­ny udział w go­spo­dar­ce ca­łych Fi­li­pin, a na wy­brze­żach znaj­du­ją się trzy z pię­ciu naj­waż­niej­szych oś­rod­ków tu­ry­stycz­nych tego kraju. Głów­ny­mi upra­wa­mi są ryż, ku­ku­ry­dza i palma ko­ko­so­wa. Na wy­spie wy­do­by­wa się ni­kiel, miedź oraz złoto.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luzonka

miesz­kan­ka Lu­zo­nu (wyspy)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Lu­zo­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|lu­zo­wać.


Lu­zo­wa­nie "(ang. Re­lief of Tro­ops in Com­bat)" – dzia­łal­ność zmie­rza­ją­ca do prze­ję­cia pro­wa­dze­nia dzia­łań przez jedne woj­ska od in­nych. Jest eta­pem poś­red­nim pod­czas pro­wa­dze­nia walki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Luzować

1. zmniej­szać na­prę­że­nie, pu­szczać luzem;
2. za­stę­po­wać kogoś w ja­kiejś czyn­no­ści, np. zmie­niać czu­wa­ją­cych lub wal­czą­cych żoł­nie­rzy;
3. w po­jeź­dzie: zmie­niać bieg na luz


cza­sow­nik

 (1.1) zmniej­szać na­prę­że­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzownik

urzą­dze­nie do zwal­nia­nia ha­mul­ca w dźwi­gni­cach


Źródła:

SJP.pl

Luzończyk

miesz­ka­niec Lu­zo­nu (wyspy)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­zo­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzoński

→ Luzon (naj­więk­sza wyspa ar­chi­pe­la­gu fi­li­piń­skie­go)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­zo­nem, do­ty­czą­cy Lu­zo­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luzytania

sta­ro­żyt­na kra­i­na; książ­ko­we okre­śle­nie Por­tu­ga­lii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na obej­mu­ją­ca więk­szą część współ­czes­nej Por­tu­ga­lii, Estre­ma­du­ry i pro­win­cji Sa­la­man­ka, dawna pro­win­cja rzym­ska i zie­mia le­gen­dar­nych Lu­zy­ta­nów;


Lu­zy­ta­nia ( Lu­si­ta­nia, także: "Hi­spa­nia Lu­si­ta­nia"), sta­ro­żyt­na pro­win­cja rzym­ska, która znaj­do­wa­ła się na Pół­wy­spie Ibe­ryj­skim i obej­mo­wa­ła ob­szar obec­nej Por­tu­ga­lii na po­łud­nie od Duero (Douro) i po­łud­nio­wo-za­chod­nią część Hisz­pa­nii.

Za cza­sów re­pu­bli­ki jej po­łud­nio­wa część była czę­ścią pro­win­cji "Hi­spa­nia Ul­te­rior".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Luzytanie

sta­ro­żyt­ny lud z Pół­wy­spu Ibe­ryj­skie­go


Lu­zy­ta­nie ( Lu­si­ta­ni) – sta­ro­żyt­ny lud in­do­e­u­ro­pej­ski, mó­wią­cy ję­zy­kiem lu­zy­tań­skim, ży­ją­cy w za­chod­niej czę­ści Pół­wy­spu Ibe­ryj­skie­go.

Po dłu­gim opo­rze pod­bi­ty przez Rzym (139 p.n.e.), uległ ro­ma­ni­za­cji.

Naj­bar­dziej zna­nym przed­sta­wi­cie­lem tego ludu jest wódz lu­zy­tań­ski Wi­ria­tus.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luzytanistyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. fi­lo­lo­gia por­tu­gal­ska

 (1.2) pot. wy­dział szko­ły, uczel­ni lub pla­ców­ka­a­ców­ki ba­daw­czej, który zaj­mu­je się lu­zy­ta­ni­sty­ką (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Luzytańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Lu­zy­ta­nii

 (1.2) hist. czło­nek sta­ro­żyt­ne­go ludu za­miesz­ku­ją­ce­go daw­niej za­chod­nią część Pół­wy­spu Ibe­ryj­skie­go;

 (1.3) przen. poet. Por­tu­gal­czyk


Źródła:

Wiktionary

Luzytański

→ Lu­zy­ta­nia, → Lu­zy­ta­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Lu­zy­ta­nią lub Lu­zy­ta­na­mi, do­ty­czą­cy Lu­zy­ta­nii lub Lu­zy­ta­nów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) hist. jęz. język lu­zy­tań­ski;


Patrz:Luzytania, → Luzytanie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luński

przy­miot­nik

 (1.1) daw. lon­dyń­ski, po­cho­dzą­cy z Lon­dy­nu

 (1.2) zro­bio­ny z lun­dy­szu


Źródła:

Wiktionary

Luńt

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. pozn. ka­wa­łek cze­goś

 (1.2) reg. pozn. drań

 (1.3) reg. pozn. pies (zwła­szcza nies­for­ny, bez­pań­ski itp.)


Źródła:

Wiktionary

Luśka

zdrob­nie­nie od: Łucja; Lusia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż. zdrobn. od: Łucja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luśnia

część wozu dra­bi­nia­ste­go, drą­żek drew­nia­ny (z twar­de­go drew­na) za­mon­to­wa­ny (przy po­mo­cy że­laz­ne­go pier­ście­nia) na zew­nętrz­nej czę­ści osi przed­niej; w jego gór­nej czę­ści znaj­du­je się bolec, na któ­rym za­wie­szo­na jest dra­bi­na; służy jako wzmoc­nie­nie kło­ni­cy przed­niej, która, ze wzglę­du na duże siły roz­pie­ra­ją­ce dra­bi­ny, sama nie wy­trzy­ma­ła­by cię­ża­ru ła­dun­ku


Lu­śnia – ele­ment wozu dra­bi­nia­ste­go. Jest to drą­żek z twar­de­go drew­na, mo­co­wa­ny u dołu do zew­nętrz­nej czę­ści osi me­ta­lo­wym pier­ście­niem, a u góry do bolca pod­pie­ra­ją­ce­go dra­bi­nę. Lu­śnia służy jako wzmoc­nie­nie kło­ni­cy, która, ze wzglę­du na duże siły roz­pie­ra­ją­ce dra­bi­ny, sama nie wy­trzy­ma­ła­by cię­ża­ru ła­dun­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Luźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: luź­nie, luźno


Źródła:

SJP.pl

Luźniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: luźny


Źródła:

SJP.pl

Luźniutki

zdrob­nie­nie od: luźny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: luźny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Luźno

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób luźny, swo­bod­ny


Źródła:

Wiktionary

Luźnospad

ro­dzaj urzą­dze­nia wiert­ni­cze­go; no­ży­ce luź­no­spa­do­we


Źródła:

SJP.pl

Luźnospadowy

no­ży­ce luź­no­spa­do­we - ro­dzaj urzą­dze­nia wiert­ni­cze­go; luź­no­spad


Źródła:

SJP.pl

Luźny

nie przy­le­ga­ją­cy; prze­stron­ny, nie­ob­ci­sły


przy­miot­nik

 (1.1) nie­przy­le­ga­ją­cy, swo­bod­ny, za­pew­nia­ją­cy swo­bo­dę ru­chów (o ubra­niach)

 (1.2) mało re­stryk­cyj­ny, ła­god­ny, po­błaż­li­wy

 (1.3) swo­bod­ny, nie­wy­mu­szo­ny

 (1.4) nie­u­mo­co­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary