Kł.

skrót

 (1.1) = kłodz­ki


Źródła:

Wiktionary

Kłaczasty

ma­ją­cy po­stać kła­ków; zbity w kępki


Źródła:

SJP.pl

Kłaczek

zdrob­nie­nie od: kłak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kłak

 (1.2) coś drob­ne­go, włó­kni­ste­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłaczki

zdrob­nie­nie od: kłaki


Źródła:

SJP.pl

Kłaczkowanie

flo­ku­la­cja; pro­ces łą­cze­nia się roz­pro­szo­nych czą­stek sta­łych w więk­sze ze­spo­ły, od­by­wa­ją­cy się w oś­rod­ku cie­kłym, wy­ko­rzy­sty­wa­ny czę­sto w prze­my­śle (np. w pro­ce­sie oczy­szcza­nia ście­ków)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kłacz­ko­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłaczkowaty

zbity w kłacz­ki, za­wie­ra­ją­cy kłacz­ki


Źródła:

SJP.pl

Kłaczkować

łą­czyć roz­pro­szo­ne cząst­ki stałe w więk­sze ze­spo­ły


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skłacz­ko­wać)

 (1.1) chem. zbi­jać w kłacz­ki, strą­cać w po­sta­ci kłacz­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłaczkowy

→ kła­czek


Patrz:kłaczek

Źródła:

SJP.pl

Kłaczyć

kła­czyć się - zbi­jać się w kłaki (np. A niech to, nowy swe­ter a już się kła­czy!)


Źródła:

SJP.pl

Kład

fi­gu­ra pła­ska na rzut­ni w ge­o­me­trii wy­kreśl­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. spo­sób przed­sta­wie­nia na ry­sun­ku tech­nicz­nym szcze­gó­łów prze­kro­ju lub wi­do­ku;

 (1.2) daw. kłoda, kloc

 (1.3) stpol. de­po­zyt


Kład – spo­sób przed­sta­wie­nia na ry­sun­ku tech­nicz­nym szcze­gó­łów prze­kro­ju lub wi­do­ku.

Kład prze­kro­ju to zarys fi­gu­ry pła­skiej bę­dą­cej prze­kro­jem odw­zo­ro­wa­ne­go przed­mio­tu, obró­co­ny o 90° (zgod­nie z ru­chem wska­zó­wek ze­ga­ra). Wy­róż­nia się dwa ro­dza­je ta­kich kła­dów:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kładeczka

zdrob­nie­nie od: kład­ka


Źródła:

SJP.pl

Kładka

ro­dzaj obiek­tu in­ży­nier­skie­go (mostu lub wia­duk­tu), przez­na­czo­ne­go dla pie­szych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­wi­zo­rycz­ny mo­stek

 (1.2) przej­ście dla pie­szych nad jezd­nią lub to­ra­mi

 (1.3) most dla pie­szych i ro­we­rzy­stów


Kład­ka – ro­dzaj obiek­tu in­ży­nier­skie­go (mostu lub wia­duk­tu), przez­na­czo­ne­go dla pie­szych.

Tra­dy­cyj­ne kład­ki w ma­łych miej­sco­wo­ściach bu­do­wa­ne są z drew­na i służą do prze­cho­dze­nia nad nie­wiel­kiej sze­ro­ko­ści rze­ka­mi, in­ny­mi cie­ka­mi, wą­wo­za­mi i po­dob­ny­mi przesz­ko­da­mi te­re­no­wy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kładowiec

osoba jeż­dżą­ca kła­dem; qu­a­do­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kładowy

→ kład (po­jazd); qu­a­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Kładzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kłaść.


Źródła:

Wiktionary

Kładzik

mały kład (quad); qu­a­dzik


Źródła:

SJP.pl

Kładzione

1. umie­szczać coś gdzieś
2. bu­do­wać, ukła­dać (np. kłaść po­dło­gę, kłaść fun­da­men­ty)
3. prze­chy­lać, prze­wra­cać
4. po­tocz­nie: za­prze­pa­szczać coś przez nie­u­dol­ność


Źródła:

SJP.pl

Kładź

w le­śnict­wie: sze­ro­kość obro­bio­nej sztu­ki drew­na


Źródła:

SJP.pl

Kłaj

wieś w Pol­sce


Kłaj – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, w gmi­nie Kłaj. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Kłaj.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kłaj. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłajpeda

(do 1923 Memel) mia­sto na Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na wy­brze­żu Morza Bał­tyc­kie­go, w za­chod­niej czę­ści Litwy, u uj­ścia rzeki Dangi do Za­le­wu Ku­roń­skie­go;


Kłaj­pe­da (lit. "Klaipėda", niem. hist. "Memel") – mia­sto na wy­brze­żu Morza Bał­tyc­kie­go nad Za­le­wem Ku­roń­skim, w za­chod­niej czę­ści Litwy, po­ło­żo­ne u uj­ścia rzeki Dangi do Za­le­wu Ku­roń­skie­go, po­łą­czo­ne ka­na­łem z uj­ściem rzeki Nie­men. Naj­więk­sze mia­sto Małej Litwy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłajpedzianin

miesz­ka­niec Kłaj­pe­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kłaj­pe­dy

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kłaj­pe­dy, uro­dzo­na w Kłaj­pe­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłajpedzianka

miesz­kan­ka Kłaj­pe­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kłaj­pe­dy

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kłaj­pe­dy, uro­dzo­na w Kłaj­pe­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłajpedzki

przy­miot­nik od: Kłaj­pe­da


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kłaj­pe­dą, do­ty­czą­cy Kłaj­pe­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłajski

przy­miot­nik od: Kłaj (wieś)


Źródła:

SJP.pl

Kłak

1. nie­fo­rem­ny, zmierz­wio­ny pę­czek, strzęp pu­szy­ste­go ma­te­ria­łu
2. zwy­kle w lm, zmierz­wio­ne, poz­le­pia­ne włosy lub sierść


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. zmierz­wio­ny kłę­bek pu­szy­ste­go ma­te­ria­łu, kurzu itp.

 (1.2) pot. kępa zmierz­wio­nych wło­sów lub sier­ści

 (1.3) pot. pejor. włos, zwła­szcza taki, który wy­padł


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłaki

wy­cze­ski lnu albo ko­no­pi


Kłaki – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Dro­bin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłam

daw­niej: fałsz, kłam­stwo; obec­nie w prze­sta­rza­łym lub pod­nio­słym wy­ra­że­niu "zadać kłam komuś lub cze­muś" - stwier­dzić czy­jeś kłam­stwo, zde­ma­sko­wać kogoś lub coś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. (dziś książk.) fałsz, kła­ma­nie, kłam­stwo

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) tryb roz­ka­zu­ją­cy, 2. os. lp. cza­sow­ni­ka kła­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kła­mać.


Źródła:

Wiktionary

Kłamać

1. świa­do­mie mówić nie­praw­dę; łgać;
2. daw­niej: uda­wać coś, stwa­rzać po­zo­ry cze­goś, np. kła­mać ra­dość; łgać;
3. daw­niej: prze­czyć cze­muś, być z czymś w niez­go­dzie, np. kła­mać za­sa­dom; za­prze­czać, sprze­ci­wiać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skła­mać)

 (1.1) świa­do­mie mówić nie­praw­dę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłamca

czło­wiek świa­do­mie mó­wią­cy nie­praw­dę; łgarz, bla­gier, oszust


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na lub chło­piec, który kła­mie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłamczuch

osoba zmy­śla­ją­ca, kła­mią­ca, zwła­szcza w drob­nych spra­wach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba, która kła­mie, zwła­szcza w mało istot­nych spra­wach


Patrz:kłamczuch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłamczucha

→ kłam­czuch


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba, która kła­mie, zwła­szcza w mało istot­nych spra­wach


Kłam­czu­cha – drugi tom z cyklu "Je­ży­cja­da" au­tor­stwa Mał­go­rza­ty Mu­sie­ro­wicz. Książ­ka wy­da­na w 1979. Po­wieść zo­sta­ła zi­lu­stro­wa­na przez au­tor­kę.


Patrz:kłamczuch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłamczuszek

zdrob­nie­nie od: kłam­czuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od kłam­czuch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłamczuszka

zdrob­nie­nie od: kłam­czu­cha


Źródła:

SJP.pl

Kłamczyni

→ kłam­ca


Patrz:kłamca

Źródła:

SJP.pl

Kłamliwie

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób kłam­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Kłamliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: kłam­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Kłamliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha osoby skłon­nej do kła­ma­nia

 (1.2) cecha tego, co nie jest zgod­ne z praw­dą


Źródła:

Wiktionary

Kłamliwszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: kłam­li­wy; bar­dziej kłam­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Kłamliwy

1. skłon­ny do kłamstw, po­słu­gu­ją­cy się kłam­stwa­mi;
2. niez­god­ny z rze­czy­wi­sto­ścią lub za­wie­ra­ją­cy kłam­stwa; oszu­kań­czy, fał­szy­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który kła­mie

 (1.2) taki, który jest pełen kłam­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłamny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. fał­szy­wy


Źródła:

Wiktionary

Kłamstewko

drob­ne, mało zna­czą­ce kłam­stwo; zdrob­nie­nie od: kłam­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) drob­ne kłam­stwo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłamstwo

łgar­stwo; nie­praw­da; blaga


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­praw­da po­wie­dzia­na świa­do­mie ma­ją­ca na celu wpro­wa­dze­nie kogoś w błąd;


Kłam­stwo – wy­po­wiedź za­wie­ra­ją­ca in­for­ma­cje niez­god­ne z prze­ko­na­niem o sta­nie fak­tycz­nym. Kłam­ca prze­ka­zu­je in­for­ma­cje niez­god­ne z jego prze­ko­na­niem o rze­czy­wi­sto­ści z in­ten­cją, by zo­sta­ły one wzię­te za praw­dzi­we. Kłam­stwem mogą być także wy­po­wie­dzi zgod­ne z rze­czy­wi­stym sta­nem rze­czy, o ile autor prze­ka­zu nie ma świa­do­mo­ści tego faktu. Jak wy­ni­ka z badań lu­dzie wy­po­wia­da­ją kłam­stwa od 1 do 3 dzien­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Kłaniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. łow. kieł wilka


Źródła:

Wiktionary

Kłanino

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kłap

wyraz ma­ją­cy imi­to­wać od­głos pow­sta­ją­cy pod­czas na­głe­go za­my­ka­nia szczęk przez zwie­rzę­ta


Źródła:

SJP.pl

Kłapacz

1. po­tocz­nie: osoba, która dużo mówi; ga­du­ła, ględa;
2. ko­lęd­nik prze­bra­ny za ro­ga­te zwie­rzę z kła­pią­cą szczę­ką; turoń;
3. po­tocz­nie: usta;
4. drew­nia­na ko­łat­ka; kle­kot­ka, kła­pak


Kła­pacz ( Klap­per­berg, 575, 573 m n.p.m.) – wznie­sie­nie o dwóch wierz­choł­kach, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w Su­de­tach Środ­ko­wych, w Gó­rach Bardz­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłapaczka

po­tocz­nie: ko­bie­ta ga­dat­li­wa, lu­bią­ca dużo mówić o byle czym; ga­du­ła, papla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lwów. usta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłapak

drew­nia­na ko­łat­ka; kle­kot­ka, kła­pacz


Źródła:

SJP.pl

Kłapać

1. ot­wie­rać i za­my­kać szczę­ki z dużą szyb­ko­ścią, ude­rza­jąc jedną o drugą, po­wo­du­jąc pow­sta­wa­nie cha­rak­te­ry­stycz­ne­go od­gło­su; szczę­kać;
2. stu­kać czymś mia­ro­wo, po­wo­du­jąc pow­sta­wa­nie głu­che­go od­gło­su; kle­pać


Źródła:

SJP.pl

Kłapciasty

zwy­kle o uszach: zwi­sa­ją­cy, ob­wi­sły; kłap­cia­ty, kłap­cza­sty


Źródła:

SJP.pl

Kłapciaty

zwy­kle o uszach: zwi­sa­ją­cy, ob­wi­sły; kłap­cia­sty, kłap­cza­sty


Źródła:

SJP.pl

Kłapczasty

zwy­kle o uszach: zwi­sa­ją­cy, ob­wi­sły; kłap­cia­sty, kłap­cia­ty


Źródła:

SJP.pl

Kłapeć

1. daw­niej: od­po­wied­nio wy­kro­jo­ne za­koń­cze­nie rę­ka­wa żu­pa­na;
2. strzęp, kłak


Źródła:

SJP.pl

Kłapouch

po­tocz­nie o zwie­rzę­ciu ma­ją­cym ob­wi­słe, od­sta­ją­ce uszy, zwy­kle o ośle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) żart. zwie­rzę ma­ją­ce ob­wi­słe lub od­sta­ją­ce uszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłapouchy

ma­ją­cy ob­wi­słe, od­sta­ją­ce uszy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy ob­wi­słe uszy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B., W. lm. od: kła­po­uch


Kła­po­u­chy ( Ee­y­o­re) – osioł, po­stać fik­cyj­na ze świa­ta ksią­żek dla dzie­ci o Ku­bu­siu Pu­chat­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłapouszek

zdrob­nia­le o kła­po­u­chu


Źródła:

SJP.pl

Kłaptocz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłańce

w gwa­rze ło­wiec­kiej: zęby wilka


Źródła:

SJP.pl

Kłaść

1. umie­szczać coś gdzieś
2. bu­do­wać, ukła­dać (np. kłaść po­dło­gę, kłaść fun­da­men­ty)
3. prze­chy­lać, prze­wra­cać
4. po­tocz­nie: za­prze­pa­szczać coś przez nie­u­dol­ność


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­ło­żyć)

 (1.1) umie­szczać coś w ja­kimś miej­scu

 (1.2) bu­do­wać

 (1.3) zmie­niać po­zy­cję przed­mio­tu na po­zio­mą

 (1.4) po­kry­wać war­stwą

 (1.5) spra­wiać że ktoś się po­ło­ży, lub pój­dzie spać

 (1.6) ukła­dać

 (1.7) pot. uda­rem­niać, po­wo­do­wać nie­po­wo­dze­nie

 (1.8) pot. przen. prze­ko­ny­wać kogoś do seksu ze sobą

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kłaść się (dk. po­ło­żyć się)

 (2.1) zmie­niać po­zy­cję na le­żą­cą

 (2.2) iść spać

 (2.3) prze­wra­cać się lub prze­chy­lać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłecczanin

miesz­ka­niec Kłec­ka


Źródła:

SJP.pl

Kłecczanka

miesz­kan­ka Kłec­ka


Źródła:

SJP.pl

Kłecki

przy­miot­nik od: Kłec­ko


Źródła:

SJP.pl

Kłecko

przy­miot­nik od: Kłec­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Kłec­ko (niem. "Klez­kow"")" – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kłec­ko.

Kłec­ko uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską w 1265 roku. Mia­sto kró­lew­skie na­le­żą­ce do sta­ro­stwa kłec­kie­go, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ło w po­wie­cie gnieź­nień­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. W la­tach 1954–1972 mia­sto było sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kłec­ko, ale nie na­le­ża­ło do niej. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłeczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłobucczanin

miesz­ka­niec Kło­buc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kło­buc­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłobucczanka

miesz­kan­ka Kło­buc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kło­buc­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłobuck

mia­sto w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie kło­buc­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Kło­buck ( Klo­butz­ko) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie kło­buc­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kło­buck. Kło­buck leży na te­re­nie hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­ski, w po­bli­żu jej gra­nic z Wiel­ko­pol­ską i Gór­nym Ślą­skiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłobucki

przy­miot­nik od: Kło­buck


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy Kło­buc­ko­wi, zwią­za­ny lub po­cho­dzą­cy z Kło­buc­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłobuczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. techn. prze­słon­ka w lam­pie naf­to­wej


Kło­bu­czek (daw. "Kło­by­czek", Hut Berg) – wzgó­rze w pol­skiej czę­ści Gór Opaw­skich, w Su­de­tach Wschod­nich, o wy­so­ko­ści 303 m n.p.m. Po­ło­żo­ne 2 km na wschód od Trze­bi­ny i 4 km na po­łud­nio­wy wschód od Prud­ni­ka.

Na wierz­choł­ku wzgó­rza znaj­du­je się kępa lasu. Na szczy­cie, który jest pół­noc­ną od­no­gą Li­pow­ca, znaj­du­je się ka­mie­nio­łom z małym ocz­kiem wod­nym oraz od­sło­nię­cia skal­ne. Za­chod­nim sto­kiem wzgó­rza bie­gnie do­brze za­cho­wa­ny okop z okre­su walk o Prud­nik w 1945.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kłobuczka

jed­no­rocz­na lub dwu­let­nia ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny bal­dasz­ko­wa­tych


Kło­bucz­ka ("To­ri­lis") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych. Obej­mu­je 14 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w nie­mal całej Eu­ro­pie, w Azji (z wy­jąt­kiem jej po­łud­nio­wej i pół­noc­nej czę­ści) oraz w pół­noc­nej, wschod­niej i po­łud­nio­wej Afry­ce. Na kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich i w Nowej Ze­lan­dii rosną jako ro­śli­ny zaw­le­czo­ne. W Pol­sce po­spo­li­cie ro­śnie kło­bucz­ka po­spo­li­ta "T. ja­po­ni­ca", zaw­le­ka­ne przej­ścio­wo (efe­me­ro­fi­ty) by­wa­ją kło­bucz­ka polna "T. ar­ven­sis" i kło­bucz­ka ko­lan­ko­wa­ta "T. no­do­sa".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłobuczyn

Zo­bacz też: Kło­bu­czyn (Ukra­i­na).

Kło­bu­czyn (pol. hist. "Kło­buc­ko") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie pol­ko­wic­kim, w gmi­nie Ga­wo­rzy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Kłobuk

1. grec­ko­ka­to­lic­kie na­kry­cie głowy du­chow­nych;
2. czar­ny ka­pe­lusz gó­ral­ski;
3. war­miń­sko-ma­zur­ski zły duch;
4. daw­niej: wy­so­ka czap­ka; koł­pak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odzież. daw. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ka­pe­lusz

 (1.2) daw. wznie­sie­nie, wzgó­rze

 (1.3) odzież. etn. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. czar­ny ka­pe­lusz gó­ral­ski wy­ko­na­ny z pil­śni;

 (1.4) odzież. rel. na­kry­cie głowy du­chow­nych pra­wo­sław­nych i grec­ko­ka­to­lic­kich, wy­so­kie z we­lo­nem

 (1.5) odzież. przest. ozdob­na, fu­trza­na czap­ka, koł­pak;

 (1.6) daw. hand. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. okrą­gła brył­ka cukru

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) mit­słow. demon opie­ku­ją­cy się do­mo­stwem;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłobukorz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. rzem. wyt­wór­ca kło­bu­ków


Źródła:

Wiktionary

Kłobukowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłochtun

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) daw. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Anas for­mo­sa|ref=tak., cy­ran­ka sy­be­ryj­ska


Źródła:

Wiktionary

Kłociowy

→ kłoć


Patrz:kłoć

Źródła:

SJP.pl

Kłoczew

wieś w Pol­sce


Kło­czew – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie ryc­kim, w gmi­nie Kło­czew. Przez miej­sco­wość prze­pły­wa Okrzej­ka, do­pływ Wisły.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kło­czew. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłoczewski

przy­miot­nik od: Kło­czew


Źródła:

SJP.pl

Kłoczowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłoda

przesz­ko­da; zwa­lo­ny pień drze­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pień zrą­ba­ne­go drze­wa ocio­sa­ny z ga­łę­zi

 (1.2) stpol. duża becz­ka do prze­cho­wy­wa­nia pro­duk­tów płyn­nych lub su­chych

 (1.3) stpol. dyby do za­ku­wa­nia nóg więź­niów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłodawa

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce;


Kło­da­wa – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kol­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kło­da­wa. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.Kło­da­wa leży w hi­sto­rycz­nej ziemi łę­czyc­kiej, na Wy­so­czyź­nie Kło­daw­skiej, nad Rgi­lew­ką (do­pływ Warty). W mie­ście znaj­du­je się naj­więk­sza w Pol­sce czyn­na ko­pal­nia soli (sól ka­mien­na, sól po­ta­so­wa i sól ma­gne­zo­wa), a za­ra­zem jest tam naj­głęb­sza po­dziem­na trasa tu­ry­stycz­na w kraju (600 me­trów).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłodawianin

miesz­ka­niec Kło­da­wy


Źródła:

SJP.pl

Kłodawianka

miesz­kan­ka Kło­da­wy


Źródła:

SJP.pl

Kłodawski

przy­miot­nik od: Kło­da­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Kło­da­wy, zwią­za­ny z Kło­da­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłodka

daw­niej:
1. zdrob­nie­nie od: kłoda; kłód­ka;
2. kłód­ka


Źródła:

SJP.pl

Kłodkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłodnica

rzeka w Pol­sce


Kłod­ni­ca (niem. "Klod­nitz") – rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce, pra­wo­stron­ny do­pływ rzeki Odry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłodnicki

przy­miot­nik od: Kłod­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Kłodnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. wię­zień


Źródła:

Wiktionary

Kłodno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kłodowisko

miej­sce, gdzie gro­ma­dzi się kłody


Źródła:

SJP.pl

Kłodowy

przy­miot­nik od: kłoda


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kłodą, do­ty­czą­cy kłody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłodzczaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kłodz­czan­ka


Źródła:

Wiktionary

Kłodzczanin

miesz­ka­niec Kłodz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kłodz­ka

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kłodz­ka, uro­dzo­na w Kłodz­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłodzczanka

miesz­kan­ka Kłodz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kłodz­ka

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kłodz­ka, uro­dzo­na w Kłodz­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłodzina

ina­czej pień palmy np. dak­ty­lo­wej, po­praw­na nazwa bo­ta­nicz­na tej czę­ści ro­śli­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pień palmy;


Kło­dzi­na – ro­dzaj pnia wy­stę­pu­ją­cy u palm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłodzisko

1. zgru­bie­nie od: kłoda;
2. część ko­wa­dła; sza­bo­ta


Kło­dzi­sko – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Wron­ki, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 182.

Wieś szla­chec­ka Kło­dzie­i­sko po­ło­żo­na była w 1580 roku w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłodziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłodzki

przy­miot­nik od: Kłodz­ko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kłodz­kiem, do­ty­czą­cy Kłodz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłodzko

przy­miot­nik od: Kłodz­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim;


Kłodz­ko (tuż po woj­nie "Kładz­ko"; Gla­cium, Gla­cen­sis urbs, Glo­cium; Glatz, dial. "Glooz"; Klad­sko) – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu kłodz­kie­go i gminy wiej­skiej Kłodz­ko.

We­dług da­nych GUS z 30 paź­dzier­ni­ka 2025 r. mia­sto miało 24 363 miesz­kań­ców (173. miej­sce w kraju). Gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 981 osób/km² (21. miej­sce w wo­je­wództ­wie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłokoczka

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny kło­kocz­ko­wa­tych


Kło­kocz­ka ("Stap­hy­lea" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny kło­kocz­ko­wa­tych. Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia od 13 do 24 ga­tun­ków. Są to krze­wy i małe drze­wa wy­stę­pu­ją­ce w stre­fie umiar­ko­wa­nej Eu­raz­ji i Ame­ry­ki Pół­noc­nej, się­ga­ją­ce stre­fy tro­pi­kal­nej na Pół­wy­spie In­do­chiń­skim i w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłokoczkowate

ro­dzi­na krze­wów


Kło­kocz­ko­wa­te ("Stap­hy­le­a­ce­ae" (DC.) Lindl.) – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu "Cros­so­so­ma­ta­les". Na­le­żą tu krze­wy i drze­wa 45 ga­tun­ków, któ­rych po­dział na ro­dza­je wciąż jest przed­mio­tem badań, a do­tych­cza­so­we pro­po­zy­cje wy­róż­nia­ją­ce trzy lub dwa ro­dza­je nie znaj­du­je odz­wier­cied­le­nia w fi­lo­ge­ne­zie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłokoczkowaty

o ce­chach kło­kocz­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Kłokoczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kłomia

sieć ry­bac­ka roz­pię­ta na drew­nia­nych ra­mach w kształ­cie ostro­słu­pa; kłom­nia, kłom­la, kło­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ryb. sieć ry­bac­ka roz­pię­ta na drew­nia­nej, trój­kąt­nej ramie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłomla

sieć ry­bac­ka roz­pię­ta na drew­nia­nych ra­mach w kształ­cie ostro­słu­pa; kło­mia, kłom­nia, kło­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sieć ry­bac­ka roz­pię­ta na drew­nia­nej, trój­kąt­nej ramie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłomnia

sieć ry­bac­ka roz­pię­ta na drew­nia­nych ra­mach w kształ­cie ostro­słu­pa; kło­mia, kłom­la, kło­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sieć ry­bac­ka roz­pię­ta na drew­nia­nej, trój­kąt­nej ramie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłomnice

wieś w Pol­sce


Kłom­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Kłom­ni­ce.

Leży na pół­noc­ny wschód od Czę­sto­cho­wy, przy dro­dze kra­jo­wej nr 91 Czę­sto­cho­wa – Piotr­ków Try­bu­nal­ski.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kłom­ni­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłomnicki

przy­miot­nik od: Kłom­ni­ce


Źródła:

SJP.pl

Kłonia

sieć ry­bac­ka roz­pię­ta na drew­nia­nych ra­mach w kształ­cie ostro­słu­pa; kło­mia, kłom­la, kłom­nia


Kło­nia – tra­dy­cyj­ne na­rzę­dzie ry­bac­kie słu­żą­ce do na­bie­ra­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłonica

drąg sta­lo­wy sta­no­wią­cy część przy­cze­py lub plat­for­my ko­le­jo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ele­ment wozu kon­ne­go, jeden z czte­rech drąż­ków przy­trzy­mu­ją­cych dra­bi­ny lub skrzy­nię wozu, a umo­co­wa­nych na jego osiach;


Zo­bacz też: Leon Kło­ni­ca.

Kło­ni­ca – część po­ja­zdu – pier­wot­nie wozu kon­ne­go, obec­nie po­ja­zdów prze­wo­żą­cych ła­dun­ki – w po­sta­ci pio­no­wych lub nieco od­chy­lo­nych od pionu drąż­ków, belek, li­stew, pro­fi­li me­ta­lo­wych itp.

W wozie były czte­ry kło­ni­ce. Utrzy­my­wa­ły one we wła­ści­wym po­ło­że­niu dra­bi­ny, pół­kosz­ki lub gno­jów­ki. Miały one formę drąż­ków o prze­kro­ju kwa­dra­to­wym lub pro­sto­kąt­nym. Wy­ko­na­ne były z drew­na dę­bo­we­go, brzo­zo­we­go lub gra­bo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłonicowy

przy­miot­nik od: kło­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Kłonić

po­chy­lać, na­chy­lać, kie­ro­wać w dół, w bok


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skło­nić)

 (1.1) rzad. kie­ro­wać w dół lub w bok

 (1.2) przest. prze­ko­ny­wać do zro­bie­nia cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kło­nić się (dk. skło­nić się)

 (2.1) na­chy­lać się w dół lub w bok

 (2.2) przest. przen. prze­chy­lać się na ko­rzyść cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłonówek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kłopeć

daw­niej: kawał, bryła oder­wa­na w ko­pal­ni, odła­mek


Źródła:

SJP.pl

Kłopocik

zdrob­nie­nie od: kło­pot; pro­ble­mik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kło­pot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłopocisko

zgru­bie­nie od: kło­pot


Źródła:

SJP.pl

Kłopocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłopoczyn

Zo­bacz też: Kło­po­czyn (Ukra­i­na).

Kło­po­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Sad­ko­wi­ce.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie biel­skim ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. W la­tach 1954–1958 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kło­po­czyn, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Lu­ba­nia. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kłopot

trud­na, skom­pli­ko­wa­na lub przy­kra sy­tu­a­cja, bu­dzą­ca nie­po­kój, wy­ma­ga­ją­ca ja­kie­goś dzia­ła­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­kra sy­tu­a­cja, wy­ma­ga­ją­ca re­ak­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłopotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kło­po­tać.


Źródła:

Wiktionary

Kłopotać

1. mart­wić, zaj­mo­wać, nie­po­ko­ić kogoś czymś
2. kło­po­tać się - mart­wić, nie­po­ko­ić się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­kło­po­tać)

 (1.1) spra­wiać kło­pot

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kło­po­tać się (dk. za­kło­po­tać się)

 (2.1) być w tro­sce i / lub zmart­wie­niu o coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłopotek

ro­dzaj chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłopotliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: kło­pot­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Kłopotliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kło­pot­li­we


Źródła:

Wiktionary

Kłopotliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: kło­pot­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Kłopotliwy

spra­wia­ją­cy kło­pot; wpra­wia­ją­cy w za­kło­po­ta­nie


przy­miot­nik

 (1.1) spra­wia­ją­cy kło­pot lub wpro­wa­dza­ją­cy w za­kło­po­ta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłopotowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kłopotowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłopoty

po­tocz­nie: trud­ne, przy­kre sy­tu­a­cje, nie­mi­łe przy­go­dy; ta­ra­pa­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłos

1. ro­dzaj kwia­to­sta­nu spo­ty­ka­ny głów­nie u ro­ślin z ro­dzi­ny traw;
2. ro­dzaj ucze­sa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roln. ro­dzaj kwia­to­sta­nu i owo­co­sta­nu gro­nia­ste­go, wy­stę­pu­ją­cy głów­nie u traw i zbóż;

 (1.2) fryz. ro­dzaj war­ko­cza przy­po­mi­na­ją­cy kłos (1.1)


Kłos ( spica, spike, "ear [of grain]") – ro­dzaj kwia­to­sta­nu gro­nia­ste­go pro­ste­go, w któ­rym na osad­ce sie­dzą kwia­ty bez­szy­puł­ko­we.

Formą kłosa jest kotka, czę­sto o wiot­kiej osi i od­pa­da­ją­ca jako ca­łość (np. u wierzb i le­szczy­ny) oraz kolba, o osi zgru­bia­łej (np. kwia­to­sta­ny żeń­skie ku­ku­ry­dzy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłosek

1. mały kłos; kło­sik
2. krzacz­ko­wa­ty glon mor­ski z typu bru­nat­nic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kłos

 (1.2) bot. kwia­to­stan cha­rak­te­ry­stycz­ny dla traw

 (1.3) fryz. ro­dzaj war­ko­cza przy­po­mi­na­ją­cy kłos


Kło­sek (łac. "spi­cu­la", ang. "spi­ke­let") – kwia­to­stan cha­rak­te­ry­stycz­ny dla traw, okry­ty od zew­nątrz dwie­ma ple­wa­mi, obej­mu­ją­cy jeden lub wię­cej (naj­czę­ściej 2–6) kwia­tów, z któ­rych każdy znaj­du­je się w okry­wie łu­sko­wa­tych ple­wek. Kło­ski nie wy­stę­pu­ją po­je­dyn­czo, lecz wcho­dzą w skład in­nych kwia­to­sta­nów zło­żo­nych – kło­sów, gron i wiech.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłosie

kłosy, rza­dziej po­je­dyn­czy kłos


Źródła:

SJP.pl

Kłosiec

na­ła­nek kło­siec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kłosiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłosik

zdrob­nia­le: kłos; kło­sek


Źródła:

SJP.pl

Kłosisty

ma­ją­cy bujne, pełne kłosy; pełen kło­sów; kło­śny


Źródła:

SJP.pl

Kłosić

kło­sić się - (o ro­śli­nach kło­so­wych) wyt­wa­rzać kłosy, roz­wi­jać się w kłosy


Źródła:

SJP.pl

Kłosiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłoskowce

rząd glo­nów z gro­ma­dy bru­nat­nic; Ec­tor­pa­les


Źródła:

SJP.pl

Kłoskowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu glo­nów z gro­ma­dy bru­nat­nic


Źródła:

SJP.pl

Kłosowaty

ma­ją­cy kształt kłosa


Źródła:

SJP.pl

Kłosować

1. na­kła­dać opa­tru­nek kło­so­wy;
2. wyt­wa­rzać kłosy; kło­sić się;
3. daw­niej: młó­cić z grub­sza, obi­ja­jąc tylko doj­rzal­sze kłosy


Źródła:

SJP.pl

Kłosowice

Kło­so­wi­ce – wieś so­łec­ka w za­chod­niej Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Sie­ra­ków, nad po­łud­nio­wym brze­giem Warty, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 182, po­ło­żo­na 2 km od gmin­ne­go Sie­ra­ko­wa i 9 km od po­wia­to­we­go Mię­dzy­cho­du.


Źródła:

Wikipedia

Kłosowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłosowiec

mio­do­daj­na ro­śli­na z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aga­sta­che|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych;


Kło­so­wiec ("Aga­sta­che") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych. We­dług "The Plant List" w obrę­bie tego ro­dza­ju znaj­du­ją się co najm­niej 22 ga­tun­ki o naz­wach zwe­ry­fi­ko­wa­nych i za­ak­cep­to­wa­nych, pod­czas gdy ko­lej­ny jeden tak­son ma sta­tus ga­tun­ku nie­pew­ne­go (niez­we­ry­fi­ko­wa­ne­go).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłosownica

Kło­sow­ni­ca ("Bra­chy­po­dium") – ro­dzaj bylin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Na­le­ży tu 16 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w ob­sza­rach po­ło­żo­nych w kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym pół­ku­li pół­noc­nej oraz w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej w gó­rach. Do flory pol­skiej na­le­żą dwa ga­tun­ki ro­dzi­me: kło­sow­ni­ca pie­rza­sta ("B. pin­na­tum") i kło­sow­ni­ca leśna ("B. syl­va­ti­cum"), przej­ścio­wo zaw­le­ka­na jest kło­sow­ni­ca dwu­kło­sko­wa ("B. di­sta­chy­on").


Źródła:

Wikipedia

Kłosownik

część mło­car­ni słu­żą­ca do usu­wa­nia ości z kło­sów


Źródła:

SJP.pl

Kłosowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kłosowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłosowy

przy­miot­nik od: kłos


Źródła:

SJP.pl

Kłosówka

Kło­sów­ka ("Hol­cus") – ro­dzaj bylin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Na­le­ży do niego 12 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w Eu­raz­ji i pół­noc­nej Afry­ce. Do flory Pol­ski na­le­żą dwa ga­tun­ki – kło­sów­ka mięk­ka "H. mol­lis" i kło­sów­ka weł­ni­sta "H. la­na­tus".


Źródła:

Wikipedia

Kłowacz

1. ga­tu­nek błon­ków­ki z rzędu gą­sie­nicz­ni­ko­wa­tych;
2. kło­wacz kak­tu­so­wy - ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny ta­na­gro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kłowacznik

kło­wacz­nik wład­czy - ga­tu­nek błon­ków­ki z rzędu gą­sie­nicz­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kłowić

cza­sow­nik

 (1.1) skrót|ochweśn.|kmina ochwe­śnic­ka, gwara ochwe­śnic­ka|w:Gwara ochwe­śnic­ka. robić, pra­co­wać

 (1.2) środ. więz. zdo­by­wać, brać


Źródła:

Wiktionary

Kłowy

→ kieł, np. kłowe zęby


Źródła:

SJP.pl

Kłoć

sza­ro­zie­lo­na by­li­na z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych albo wy­młó­co­na słoma


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cla­dium|P.Brow­ne|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin tor­fot­wór­czych z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych;


Kłoć ("Cla­dium") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych. Współ­cze­śnie wy­róż­nia się w obrę­bie ro­dza­ju zwy­kle trzy ga­tun­ki. Jeden z nich wy­stę­pu­je w Eu­ro­pie (także w Pol­sce) – kłoć wie­cho­wa­ta ("Cla­dium ma­ri­scus"). Ten i po­zo­sta­li przed­sta­wi­cie­le wy­stę­pu­ją poza tym na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłośnica

kło­śni­ca ty­mot­ni­ca - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny kło­śni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kłośnicowate

o ce­chach kło­śni­co­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Kło­śni­co­wa­te, cuch­no­wa­te (Scat­hop­ha­gi­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu mu­chó­wek i po­drzę­du krót­ko­czuł­kich. Obej­mu­je około 350 opi­sa­nych ga­tun­ków, pra­wie wy­łącz­nie ho­lark­tycz­nych. Obie płcie są dy­chop­tycz­ne. Cha­rak­te­ry­zu­je je rów­nież re­duk­cja łuski tu­ło­wio­wej. Do­ro­słe są zwy­kle dra­pież­ne, rza­dziej żywią się nek­ta­rem, kałem lub pad­li­ną. Larwy to głów­nie fi­to­fa­gi, zwy­kle mi­nu­ją­ce, rzad­ko dra­pież­ni­ki lub sa­pro­fa­gi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłośnicowaty

o ce­chach kło­śni­co­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Kłośny

ma­ją­cy bujne, pełne kłosy; pełen kło­sów; kło­si­sty


Źródła:

SJP.pl

Kłucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kłuć.


Źródła:

Wiktionary

Kłuciński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłucki

→ Kłuc­ko


Patrz:Kłucko

Źródła:

SJP.pl

Kłucko

→ Kłuc­ko


Kłuc­ko – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, w gmi­nie Ra­do­szy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kłuc­ko, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Smy­ków. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Patrz:Kłucko

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłudno

nazwa dwóch wsi w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłudzieński

→ Kłud­no


Patrz:Kłudno

Źródła:

SJP.pl

Kłujka

ssąco-kłu­ją­cy apa­rat gę­bo­wy u owa­dów


Kłuj­ka – na­rząd gę­bo­wy wy­stę­pu­ją­cy u niek­tó­rych owa­dów, głów­nie plusk­wia­ków i ko­ma­rów. Przy­po­mi­na wy­glą­dem kolec, a głów­ną funk­cję pełni w po­zy­ski­wa­niu przez owady po­ży­wie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłująco

1. w spo­sób wy­wo­łu­ją­cy uczu­cie ostre­go, prze­ni­kli­we­go bólu;
2. o świet­le: w spo­sób dzia­ła­ją­cy in­ten­syw­nie na zmysł wzro­ku


Źródła:

SJP.pl

Kłunia

re­gio­nal­ne: szopa, sto­do­ła


Źródła:

SJP.pl

Kłus

1. bieg zwie­rzę­cia czwo­ro­noż­ne­go, naj­czę­ściej konia, poś­red­ni pod wzglę­dem szyb­ko­ści mię­dzy stę­pem a ga­lo­pem (cwa­łem);
2. po­tocz­nie: bar­dzo szyb­ki bieg czło­wie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jeźdz. dwu­tak­to­wy chód konia;

 (1.2) zool. dwu­tak­to­wy chód zwie­rząt czwo­ro­noż­nych;


Kłus – dwu­tak­to­wy chód konia (rów­nież osła, zebry i in­nych ko­nio­wa­tych). Pod­czas kłusa dwie prze­ciw­le­głe koń­czy­ny – prawa przed­nia i lewa tylna (bądź od­wrot­nie) jed­no­cze­śnie od­bi­ja­ją się od ziemi, a mię­dzy nimi ist­nie­je krót­ka faza uno­sze­nia się (wszyst­kie czte­ry ko­py­ta są w po­wie­trzu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłusa

przy­słó­wek

 (1.1) jeźdz. o biegu: szyb­ko, ale nie ga­lo­pem

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: kłus


Źródła:

Wiktionary

Kłusacki

→ kłu­sak


Patrz:kłusak

Źródła:

SJP.pl

Kłusak

koń przy­u­czo­ny do bar­dzo szyb­kie­go kłusa, uży­wa­ny głów­nie do wy­ści­gów w za­przę­gu; rysak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) jeźdz. koń przy­u­czo­ny do bar­dzo szyb­kie­go kłusa


Kłu­sak – typ konia obej­mu­ją­cy kilka ras:

Uży­wa­ne głów­nie w wy­ści­gach spe­cjal­nych dwu­ko­ło­wych wóz­ków zwa­nych sul­ka­mi, w któ­rych konie te po­ru­sza­ją się wy­łącz­nie szyb­kim kłu­sem (za przej­ście w galop za­przęg kłu­sa­czy może zo­stać zdysk­wa­li­fi­ko­wa­ny). Wy­ści­gi kłu­sa­ków na spe­cjal­nych to­rach od­by­wa­ły się już na prze­ło­mie XIX i XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłusek

naz­wi­sko


Kłu­sek – pol­skie naz­wi­sko; adap­ta­cja gra­ficz­na – Klu­sek. Ar­cha­icz­ne i zwy­cza­jo­we formy żeń­skie – Kłu­sko­wa/Klu­sko­wa (forma od­mę­żow­ska), Kłu­sków­na/Klu­sków­na (forma odoj­cow­ska). Va­riant naz­wi­ska – Kló­sek. Po­dob­ne naz­wi­ska – Klo­sek, Klo­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłusem

bar­dzo szyb­ko; tak, jak po­ru­sza się kłu­su­ją­cy koń


przy­słó­wek

 (1.1) jeźdz. o biegu: szyb­ko, ale nie ga­lo­pem

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: kłus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłusik

zdrob­nie­nie od: kłus


Źródła:

SJP.pl

Kłusol

po­tocz­nie: kłu­sow­nik


Źródła:

SJP.pl

Kłusowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kłu­so­wać.

 (1.2) o koniu po­ru­sza­nie się w tem­pie kłusa

 (1.3) upra­wia­nie kłu­sow­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Kłusować

1. biec kłu­sem
2. trud­nić się kłu­sow­nict­wem


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) łow. nie­le­gal­nie po­lo­wać na zwie­rzy­nę lub łowić ryby

 (1.2) jeźdz. biec kłu­sem

 (1.3) jeźdz. je­chać kłu­sem

 (1.4) pot. przen. o czło­wie­ku: bar­dzo szyb­ko biec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłusownictwo

po­lo­wa­nie na zwie­rzy­nę w nie­doz­wo­lo­ny spo­sób, w nie­doz­wo­lo­nym miej­scu lub cza­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) łow. nie­le­gal­ne ło­wie­nie zwie­rząt


Na tę stro­nę wska­zu­je „Kłu­sow­nik”. Zo­bacz też: Kłu­sow­nik (se­rial te­le­wi­zyj­ny).

Kłu­sow­nict­wo – za­bi­ja­nie, chwy­ta­nie lub ści­ga­nie zwie­rzy­ny oraz ło­wie­nie ryb z na­ru­sze­niem obo­wią­zu­ją­ce­go prawa, bez wy­ma­ga­nych upraw­nień, w nie­doz­wo­lo­ny pra­wem spo­sób, a także w nie­doz­wo­lo­nym cza­sie lub miej­scu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłusowniczka

ko­bie­ta po­lu­ją­ca na zwie­rzy­nę w spo­sób nie­doz­wo­lo­ny lub w nie­doz­wo­lo­nym miej­scu i cza­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się kłu­sow­nict­wem, nie­le­gal­nie po­lu­ją­ca na zwie­rzę­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłusowniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) łow. zwią­za­ny z kłu­sow­nict­wem albo kłu­sow­ni­kiem, do­ty­czą­cy kłu­sow­nict­wa albo kłu­sow­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Kłusownik

osoba po­lu­ją­ca na zwie­rzy­nę w spo­sób nie­doz­wo­lo­ny lub w nie­doz­wo­lo­nym miej­scu i cza­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) łow. czło­wiek zaj­mu­ją­cy się kłu­sow­nict­wem, nie­le­gal­nie po­lu­ją­cy na zwie­rzę­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłusowy

przy­miot­nik od: kłus


Źródła:

SJP.pl

Kłuszyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. zob. Kłu­szy­no. (hi­sto­rycz­nie uży­wa­na nazwa miej­sco­wo­ści, nie­o­po­dal któ­rej od­by­ła się 4 lipca 1610 roku bitwa)


Źródła:

Wiktionary

Kłuszyno

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Rosji, w ob­wo­dzie smo­leń­skim, miej­sce bitwy w 1610 roku;


Zo­bacz też: Kłu­szy­no (Bia­ło­ruś).

Kłu­szy­no ( Клушино) – wieś ("die­riew­nia") w Rosji, w ob­wo­dzie smo­leń­skim, w re­jo­nie ga­ga­riń­skim, 250 km na wschód od Smo­leń­ska, 150 km na za­chód od Mosk­wy, 10–15 km na pół­noc od mia­sta Ga­ga­rin.

Koło wsi Prie­czi­sto­je, kilka ki­lo­me­trów na za­chód od Kłu­szy­na, w dniu 4 lipca 1610 roku woj­sko Rze­czy­po­spo­li­tej (6,8 tys.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kłuszyński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kłu­szy­nem, do­ty­czą­cy Kłu­szy­na


Źródła:

Wiktionary

Kłuć

1. prze­bi­jać czymś ostro za­koń­czo­nym, ranić przez ukłu­cie
2. ostro boleć


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­bi­jać coś czymś ostro za­koń­czo­nym, spi­cza­stym

 (1.2) (o owa­dach) żąd­lić

 (1.3) wy­wo­ły­wać uczu­cie ostre­go bólu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłykacz

ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny no­to­te­nio­wa­tych; antar


Źródła:

SJP.pl

Kłykcina

grud­ko­wa­ty wyk­wit skór­ny, pow­sta­ją­cy w oko­li­cy na­rzą­dów rod­nych i od­by­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. bro­daw­ko­wa­ty wyk­wit skór­ny pow­sta­ją­cy w oko­li­cy na­rzą­dów rod­nych i od­by­tu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłykciowy

zwią­za­ny z kłyk­ciem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kłyk­ciem, do­ty­czą­cy kły­ka­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłykieć

1. w ana­to­mii: staw łą­czą­cy czę­ści palca; kny­kieć
2. w ana­to­mii: wy­ro­stek kost­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. wy­ro­stek kost­ny przy na­sa­dzie kości dłu­gich, bę­dą­cy ele­men­tem stawu i miej­scem przy­cze­pu ścię­gien

 (1.2) anat. spo­je­nie sta­wo­we palca ręki

 (1.3) anat. człon palca ręki (zgi­na­ją­cy się)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłys

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłysz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłyś

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłyżów

Kły­żów – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie sta­lo­wo­wol­skim, w gmi­nie Pysz­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kły­żów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Za­rze­cze. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kłócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kłó­cić.


Źródła:

Wiktionary

Kłócić

1. do­pro­wa­dzać do kłót­ni, niez­go­dy;
2. wstrzą­sać po­wo­du­jąc zmie­sza­nie; gwał­tow­nie mie­szać;
3. kłó­cić się -
a) to­czyć spór, spie­rać się;
b) po­zo­sta­wać w sprzecz­no­ści, nie pa­so­wać do cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­pro­wa­dzać do kłót­ni, niez­go­dy

 (1.2) przest. wpro­wa­dzać za­mie­sza­nie, za­bu­rzać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kłó­cić się

 (2.1) to­czyć spór, spie­rać się

 (2.2) po­zo­sta­wać w sprzecz­no­ści, nie pa­so­wać do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłódeczka

zdrob­nie­nie od: kłód­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: kłód­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłódka

ro­dzaj prze­no­śne­go, za­my­ka­ne­go klu­czem zamka, spi­na­ją­ce­go sko­ble, haki itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­no­śne urzą­dze­nie do za­my­ka­nia w for­mie pa­łą­ka i sztab­ki z zam­kiem;

 (1.2) ent. pot. larwa chru­ści­ka w domku

 (1.3) rzad. zdrobn. od: kłoda


Kłód­ka – urzą­dze­nie słu­żą­ce do spi­na­nia ze sobą ele­men­tów (sko­bli i wrze­cią­dzy) za­my­ka­ją­cych drzwi, po­kry­wy po­jem­ni­ków, łań­cu­chów i in­nych ru­cho­mych prze­gród.

Kłód­ka kla­sy­fi­ko­wa­na jest jako oku­cie bu­dow­la­ne za­my­ka­ją­ce.

Kłód­ka skła­da się z obu­do­wy, w któ­rej mie­ści się me­cha­nizm oraz ru­cho­me­go pa­łą­ka, który ot­wie­ra i za­my­ka obręcz, jaką two­rzy kłód­ka. Ot­wie­ra­nie kłód­ki od­by­wa się za po­mo­cą klu­cza lub zamka szy­fro­we­go, za­my­ka­nie może od­by­wać się na za­trzask lub z uży­ciem klu­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłódkarz

ślu­sarz wy­ra­bia­ją­cy kłód­ki


Źródła:

SJP.pl

Kłódkowy

→ kłód­ka


Patrz:kłódka

Źródła:

SJP.pl

Kłódno

wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim


Kłód­no (nazwa obocz­na: Kłud­na) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Wart­ko­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

Przez wieś prze­bie­ga Ma­gi­stra­la wę­glo­wa Gdy­nia – Śląsk. W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Kłud­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłódzieński

→ Kłód­no


Patrz:Kłódno

Źródła:

SJP.pl

Kłósek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłótliwiec

po­tocz­nie: czło­wiek skłon­ny do kłót­ni; kłót­nik, awan­tur­nik, se­kut­nik, pie­kiel­nik


Źródła:

SJP.pl

Kłótliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: kłót­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Kłótliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co kłót­li­we; cecha tych, któ­rzy są kłót­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Kłótliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: kłót­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Kłótliwy

przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do kłót­ni


Źródła:

Wiktionary

Kłótnia

kon­flikt, scy­sja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zgody, ostra wy­mia­na zdań, awan­tu­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłótnica

po­tocz­nie: kłót­li­wa, zło­śli­wa, nie­sym­pa­tycz­na ko­bie­ta; zło­śni­ca, pie­kiel­ni­ca, szan­tra­pa, awan­tur­ni­ca, se­kut­ni­ca


Kłót­ni­ca – część wsi Nakla w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Par­cho­wo, nad pół­noc­nym brze­giem je­zio­ra Gli­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłótnicki

→ kłót­nik


Patrz:kłótnik

Źródła:

SJP.pl

Kłótnik

po­tocz­nie: czło­wiek skłon­ny do kłót­ni; kłót­li­wiec, awan­tur­nik, se­kut­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba, która czę­sto kłóci się z in­ny­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłówka

ryba z rzędu oko­nioksz­tałt­nych


Źródła:

SJP.pl

Kłąb

1. ku­li­ste na­gro­ma­dze­nie np. nici, pszczół;
2. zad oraz miej­sce mię­dzy kar­kiem i grzbie­tem u du­żych ssa­ków;
3. zgru­bio­na część ło­dy­gi ro­ślin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbite, obłe, splą­ta­ne na­gro­ma­dze­nie cze­goś

 (1.2) gęsta za­wie­si­na uno­szą­ca się w po­wie­trzu two­rząc obły kształt

 (1.3) zool. miej­sce mię­dzy kar­kiem i grzbie­tem u du­żych ssa­ków;

 (1.4) bot. zgru­bia­ła, po­dziem­na część ło­dy­gi niek­tó­rych ro­ślin

 (1.5) anat. ze­spół mię­śni, część dłoni u czło­wie­ka;

 (1.6) ent. pszcz. sku­pi­sko pszczół ota­cza­ją­ce kró­lo­wą;

 (1.7) duży kłę­bek nici


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłącze

wie­lo­let­ni, ros­ną­cy po­zio­mo po­dziem­ny pęd o nie­o­gra­ni­czo­nym wzro­ście, peł­nią­cy funk­cje or­ga­nu przetr­wal­ni­ko­we­go i spi­chrzo­we­go, czę­sto od­gry­wa­ją­cy rolę w rozm­na­ża­niu we­ge­ta­tyw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. pęd po­dziem­ny niek­tó­rych ro­ślin, peł­nią­cy funk­cję or­ga­nu spi­chrzo­we­go i przetr­wal­ni­ko­we­go;

 (1.2) filoz. twór po­zba­wio­ny cen­trum i różny w każ­dym swoim punk­cie


Zo­bacz też: Kłą­cze (fi­lo­zo­fia).

Kłą­cze ( rhi­zo­ma, rhi­zo­me) – zmo­dy­fi­ko­wa­ny pęd ro­ślin ros­ną­cy zwy­kle po­zio­mo pod po­wierzch­nią ziemi. Jego ło­dy­ga po­dzie­lo­na jest na mię­dzy­węź­la i węzły. Z wę­złów kłą­cza wy­ra­sta­ją pędy na­dziem­ne, a z dol­nej stro­ny kłą­cza – ko­rze­nie przy­by­szo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłączel

1. kłą­czel li­lio­wiec - ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny bylin;
2. kłą­czel bez­list­ny - afry­kań­ska ro­śli­na drze­wia­sta z ro­dzi­ny ko­mo­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kłączno

Kłącz­no (ka­szub. "Kłóńcz­no" lub też "Kłącz­no", "Kłãczëno", niem. "Klons­chen") – ka­szub­ska wieś let­ni­sko­wa w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Stu­dzie­ni­ce. Leży na Po­je­zie­rzu By­tow­skim, nad za­chod­nim brze­giem je­zio­ra Kłącz­no.


Źródła:

Wikipedia

Kłączowy

przy­miot­nik od: kłą­cze


Źródła:

SJP.pl

Kłębanowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kłębek

1. zdrob­nie­nie od: kłąb (w zna­cze­niu cze­goś splą­ta­ne­go)
2. kłę­bek ner­wów - o oso­bie zner­wi­co­wa­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kłąb

 (1.2) przę­dza (np. nić) zwi­nię­ty w kulkę

 (1.3) krę­cą­ce się dro­bi­ny za­wie­szo­ne w po­wie­trzu


Kłę­bek – owo­co­stan pow­sta­ją­cy z kilku (zwy­kle od 2 do 6) drob­nych owo­ców, które pod­czas doj­rze­wa­nia tkwią w drew­nie­ją­cym ok­wie­cie, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ro­ślin z ro­dza­ju burak ("Beta"). To samo okre­śle­nie sto­so­wa­ne jest w niek­tó­rych źró­dłach także w od­nie­sie­niu do kwia­to­sta­nu o skró­co­nej osi i krót­ko­szy­puł­ko­wych lub sie­dzą­cych kwia­tach ty­po­wych dla bu­ra­ków. W li­te­ra­tu­rze bo­ta­nicz­nej kwia­to­sta­ny takie okre­śla­ne są nazwą kłę­bik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kłębian

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych


Kłę­bian ("Pa­chyr­hi­zus") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Obej­mu­je 5 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w tro­pi­kach na kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich. Kłę­bian ką­to­wa­ty zo­stał sze­rzej roz­po­wszech­nio­ny, jako zdzi­cza­ły wy­stę­pu­je np. w Azji wschod­niej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłębiasty

przy­miot­nik

 (1.1) kształ­tem przy­po­mi­na­ją­cy kłąb

 (1.2) me­te­o­rol. o kształ­cie ko­pu­la­stym u góry, a pra­wie pła­ski u dołu


Źródła:

Wiktionary

Kłębisko

zgru­bie­nie od: kłąb


Źródła:

SJP.pl

Kłębić

1. rzad­ko: for­mo­wać w kłęby, two­rzyć kłęby; bu­rzyć, ko­tło­wać;
2. zbi­jać się w kłąb, w kłęby, two­rzyć kłę­bo­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kłębkowy

→ kłę­bek


Patrz:kłębek

Źródła:

SJP.pl

Kłębowisko

1. coś kłę­bią­ce­go się, zwi­ja­ją­ce­go się w kłęby, two­rzą­ce­go kłąb;
2. splą­ta­na masa osób, zwie­rząt lub rze­czy; tłum, stado, kłąb;
3. w prze­no­śni: o na­tręt­nych my­ślach, gwał­tow­nych a nie­u­po­rząd­ko­wa­nych uczu­ciach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) grupa splą­ta­nych ze sobą rze­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłębowo

Kłę­bo­wo (niem. "Wer­ne­git­ten") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie lidz­bar­skim, w gmi­nie Lidz­bark War­miń­ski.

Do 1954 roku wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą gminy Kę­bło­wo, na­stęp­nie gro­ma­dy Kłę­bo­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Wieś znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

Wikipedia

Kłębowy

przy­miot­nik od: kłąb


Źródła:

SJP.pl

Kłębuszek

zdrob­nie­nie od: kłę­bek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kłę­bek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kłębuszkowy

→ kłę­bu­szek


Patrz:kłębuszek

Źródła:

SJP.pl

Kłęby

1. ku­li­ste na­gro­ma­dze­nie np. nici, pszczół;
2. zad oraz miej­sce mię­dzy kar­kiem i grzbie­tem u du­żych ssa­ków;
3. zgru­bio­na część ło­dy­gi ro­ślin


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kłęk

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych


Kłęk ("Gym­noc­la­dus" Lam.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Obej­mu­je 6 ga­tun­ków drzew. Jeden ga­tu­nek – kłęk ka­na­dyj­ski "G. dio­i­cus" wy­stę­pu­je we wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Po­zo­sta­łe rosną w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji: dwa w po­łud­nio­wych Chi­nach, jeden w pół­noc­no-wschod­nich In­diach i dwa na Pół­wy­spie In­do­chiń­skim. Ro­śli­ny te rosną w la­sach stre­fy umiar­ko­wa­nej i w la­sach gór­skich stre­fy tro­pi­kal­nej, za­rów­no na sto­kach jak i nad rze­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia