Kębłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kę­błać.


Źródła:

Wiktionary

Kębłać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. niań­czyć, pie­lę­gno­wać


Źródła:

Wiktionary

Kębło

Kębło – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie pu­ław­skim, w gmi­nie Wą­wol­ni­ca.

Hi­sto­rycz­nie po­ło­żo­ne jest w Ma­ło­pol­sce (po­cząt­ko­wo w ziemi san­do­mier­skiej, a na­stęp­nie w ziemi lu­bel­skiej). Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie wą­wol­nic­kim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go w 1786 roku.


Źródła:

Wikipedia

Kębłowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kębłowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kęcianin

miesz­ka­niec Kęt (mia­sta w Pol­sce); Kę­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Kęcianka

miesz­kan­ka Kęt (mia­sta w Pol­sce); Kę­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Kęcik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kęcki

→ Kęty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kę­ta­mi, do­ty­czą­cy Kętów


Patrz:Kęty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kęczanin

miesz­ka­niec Kęt (mia­sta w Pol­sce); Kę­cia­nin


Źródła:

SJP.pl

Kęczanka

miesz­kan­ka Kęt (mia­sta w Pol­sce); Kę­cian­ka


Źródła:

SJP.pl

Kęder

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kędra

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kędracki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kędy

daw­niej:
1. któ­rę­dy (za­i­mek przy­słow­ny py­taj­ny), np.: "Kędy je­dzie ten po­ciąg?", "Po­ka­żę ja wam, kędy stąd uciec.";
2. któ­rę­dy (za­i­mek przy­słow­ny względ­ny), np.: "Po­pły­nie­my tędy, kędy jest naj­bli­żej.", "Mo­żesz iść, kędy chcesz.";
3. w wy­ra­że­niu przy­słów­ko­wym: wyraz oz­na­cza­ją­cy miej­sce bli­żej nie­o­kre­ślo­ne, nie­spre­cy­zo­wa­ne, np.: "Może mnie wezmą kędy do żniwa za najem."; gdzieś, do­kąd­kol­wiek


za­i­mek

 (1.1) przest. gdzie, dokąd, któ­rę­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kędykolwiek

przy­słó­wek miej­sca

 (1.1) przest. gdzie­kol­wiek, do­kąd­kol­wiek


Źródła:

Wiktionary

Kędyś

prze­sta­rza­le: za­i­mek wy­ra­ża­ją­cy bli­żej nie­o­kre­ślo­ne miej­sce, nie­moż­ność okre­śle­nia kie­run­ku po­ru­sza­nia się, np. "Mu­sia­ła się kędyś prze­do­stać do domu."; któ­rę­dyś, gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Kędyż

daw­niej: za­i­mek przy­słow­ny py­taj­ny "kędy" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą "-ż", uży­wa­ny w py­ta­niach nie­za­leż­nych, np.: "Kędyż on tu przy­szedł?"; któ­rę­dyż


Źródła:

SJP.pl

Kędzia

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kędzierski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kędzierz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. kę­dzior


Kę­dzierz (do 14 lu­te­go 1968 "Kan­dzierz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie dę­bic­kim, w gmi­nie Dę­bi­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kędzierzawiarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) włók. ma­szy­na do kę­dzie­rza­wie­nia tka­nin


Źródła:

Wiktionary

Kędzierzawiec

1. koń kę­dzie­rza­wy; kę­dzierz;
2. ślaz kę­dzie­rza­wy


Źródła:

SJP.pl

Kędzierzawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) krę­ce­nie się wło­sów lub sier­ści


Źródła:

Wiktionary

Kędzierzawieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sta­wać się kę­dzie­rza­wym


Źródła:

Wiktionary

Kędzierzawić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) czy­nić włosy lub sierść kę­dzie­rza­wy­mi

 (1.2) włók. two­rzyć na tka­ni­nach dra­pa­nych kę­dzie­rza­wą struk­tu­rę po­wierzch­nio­wą

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kę­dzie­rza­wić się

 (2.1) o wło­sach być lub sta­wać się kę­dzie­rza­wym

 (2.2) o ro­śli­nach buj­nie się roz­ra­stać


Źródła:

Wiktionary

Kędzierzawka

1. wi­ru­so­wa cho­ro­ba ro­ślin;
2. kę­dzie­rzaw­ka kru­cha - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny pło­ni­wo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. cho­ro­ba ro­ślin ob­ja­wia­ją­ca się mar­szcze­niem liści

 (1.2) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tor­tel­la|ref=tak., ro­dzaj mchów na­le­żą­cy do ro­dzi­ny pło­ni­wo­wa­tych;

 (1.3) bot. mech z ro­dza­ju kę­dzie­rzaw­ka (1.2)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kędzierzawnik

cie­mie­niec kę­dzie­rzaw­nik - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny cie­mień­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kędzierzawo

przy­słó­wek

 (1.1) przen. klu­cząc, mó­wiąc wie­lo­wąt­ko­wo


Źródła:

Wiktionary

Kędzierzawość

→ kę­dzie­rza­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co kę­dzie­rza­we


Kę­dzie­rza­wość lub wy­bo­i­stość bla­szek li­ścio­wych – jeden z ob­ja­wów cho­rób ro­ślin po­le­ga­ją­cy na de­for­ma­cji blasz­ki li­ścio­wej. Kę­dzie­rza­wość po­wo­du­ją niek­tó­re wi­ru­so­we cho­ro­by ro­ślin i grzy­bo­po­dob­ne lę­gniow­ce z ro­dza­ju "Taph­ri­na". Jej przy­czy­ną jest nie­rów­no­mier­ny wzrost róż­nych miejsc blasz­ki li­ścio­wej. Gdy na li­ściu wy­stę­pu­je w dużym na­si­le­niu ty­po­wa dla wi­ru­so­wych cho­rób mo­za­i­ka, jej zie­lo­ne miej­sca rosną dużo szyb­ciej, niż te po­ra­żo­ne przez wi­ru­sa, wsku­tek czego blasz­ka ulega zde­for­mo­wa­niu.


Patrz:kędzierzawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kędzierzawy

1. o wło­sach, sier­ści: uło­żo­ny w kę­dzio­ry
2. o li­ściach: ma­ją­cy nie­rów­ną, kar­bo­wa­ną po­wierzch­nię; rzad­ko o ro­śli­nach: ma­ją­cy bujne, skłę­bio­ne li­sto­wie


przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku taki, który ma krę­co­ne włosy, kę­dzio­ry

 (1.2) o wło­sach krę­co­ny, skrę­co­ny

 (1.3) o po­wierzch­ni liści kar­bo­wa­ny

 (1.4) o li­ściach ro­śli­ny bujny, skłę­bio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kędzierzowaty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) daw. kę­dzie­rza­wy


Źródła:

Wiktionary

Kędzierzyn

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. dawne mia­sto (1951-1975), obec­nie dziel­ni­ca Kę­dzie­rzy­na-Koźla


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kędzierzyn-Koźle

mia­sto w Pol­sce


fraza rze­czow­ni­ko­wa, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Kę­dzie­rzyn-Koźle (, Kandřín-Kozlí, Kan­drzin-Cosel, Kan­drzin-Koźle) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim oraz sie­dzi­ba po­wia­tu kę­dzie­rzyń­sko-ko­ziel­skie­go, po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Ni­zi­ny Ślą­skiej, w Kot­li­nie Ra­ci­bor­skiej (Niec­ka Ko­ziel­ska) na Gór­nym Ślą­sku, nad Odrą przy wy­lo­cie Ka­na­łu Gli­wic­kie­go i uj­ścia Kłod­ni­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kędzierzynianin

miesz­ka­niec Kę­dzie­rzy­na


Źródła:

SJP.pl

Kędzierzynianka

miesz­kan­ka Kę­dzie­rzy­na


Źródła:

SJP.pl

Kędzierzyć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. czy­nić włosy lub sierść kę­dzie­rza­wy­mi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kę­dzie­rzyć się

 (2.1) rzad. o wło­sach być lub sta­wać się kę­dzie­rza­wym

 (2.2) rzad. o ro­śli­nach buj­nie się roz­ra­stać


Źródła:

Wiktionary

Kędzierzyński

1. → Kę­dzie­rzyn-Koźle; kę­dzie­rzyń­sko-ko­ziel­ski;
2. → Kę­dzie­rzyn


Patrz:Kędzierzyn-Koźle; kędzierzyńsko-kozielski;
2. → Kędzierzyn

Źródła:

SJP.pl

Kędzierzyńsko-Kozielski

→ Kę­dzie­rzyn-Koźle; kę­dzie­rzyń­ski


Źródła:

SJP.pl

Kędzior

pa­sem­ko wi­ją­cych się wło­sów; lok; pu­kiel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pasmo krę­co­nych wło­sów lub sier­ści

 (1.2) przen. kępa ro­ślin­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kędziora

pa­sem­ko wi­ją­cych się wło­sów; lok; pu­kiel


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kędziorek

or­ga­nizm z grupy ślu­zow­ców, po­sia­da­ją­cy cechy ro­śli­ny i zwie­rzę­cia; tri­chia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kę­dzior

 (1.2) mały kę­dzior


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kędziorkowy

przy­miot­nik od: kę­dzio­rek


Źródła:

SJP.pl

Kędziornik

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny mio­do­ja­dów


Kę­dzior­nik ("Prost­he­ma­de­ra no­va­e­se­e­lan­diae") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny mio­do­ja­dów (Me­lip­ha­gi­dae). En­de­mit Nowej Ze­lan­dii, naj­licz­niej wy­stę­pu­je na Wy­spie Pół­noc­nej. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kędziorny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) daw. ma­ją­cy kę­dzio­ry


Źródła:

Wiktionary

Kępa

1. sku­pi­sko kwia­tów, krze­wów
2. mała wy­sep­ka na je­zio­rze lub rzece po­ro­sła ro­śli­na­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. zwar­ta grupa ro­ślin, np. drzew, krze­wów, kwia­tów

 (1.2) mała wyspa na rzece lub je­zio­rze po­kry­ta ro­ślin­no­ścią;

 (1.3) usy­pi­sko osa­dów nie­sio­nych przez wiatr


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kępczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kępiasty

po­kry­ty kę­pa­mi; kę­po­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Kępice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Kę­pi­ce (do 1946 "Bu­sin­ko", kaszb. "Kãpice", Hammermühle) – mia­sto w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, po­ło­żo­ne na skra­ju Wy­so­czyz­ny Po­la­now­skiej w do­li­nie rzeki Wie­przy, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kę­pi­ce. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. słup­skie­go, teraz na­le­ży do woj. po­mor­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kępicki

przy­miot­nik od: Kę­pi­ce


Źródła:

SJP.pl

Kępiczanin

miesz­ka­niec Kępic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kępiczanka

miesz­kan­ka Kępic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kępieński

przy­miot­nik od: Kępno; kę­piń­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Kępna, zwią­za­ny z Kęp­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kępina

zdrob­nie­nie od: kępa (wyspa na rzece lub je­zio­rze po­ro­sła krze­wa­mi i drze­wa­mi; wznie­sie­nie na ba­gnie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kępinka

zdrob­nie­nie od: kę­pi­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kępiński

przy­miot­nik od: Kępno; kę­pień­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Kępna, zwią­za­ny z Kęp­nem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kępka

zdrob­nie­nie od kępa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kępa

 (1.2) mała kępa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kępkowaty

po­kry­ty kęp­ka­mi, wy­stę­pu­ją­cy w kęp­kach


Źródła:

SJP.pl

Kępkowcowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Kęp­kow­co­wa­te (Ly­op­hyl­la­ce­ae Jülich) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kępkowcowaty

o ce­chach kęp­kow­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Kępkowiec

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny kęp­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kępkowy

przy­miot­nik od: kępka


Źródła:

SJP.pl

Kępnianin

miesz­ka­niec Kępna


Źródła:

SJP.pl

Kępnianka

miesz­kan­ka Kępna


Źródła:

SJP.pl

Kępniewo

Kęp­nie­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie Mar­ku­sy, na ob­sza­rze Żuław El­blą­skich.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kępno

mia­sto po­wia­to­we w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa dwóch wsi w Pol­sce;


Kępno (niem. "Kem­pen", "Lan­gen­furt") – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w Ka­li­skiem, nad Nie­so­bem, sie­dzi­ba po­wia­tu kę­piń­skie­go i gminy Kępno.

Kępno uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską przed 1283 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ne przed 1500 ro­kiem, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich w 1661 roku. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kępowaty

po­kry­ty kę­pa­mi; kę­pia­sty


Źródła:

SJP.pl

Kępowy

przy­miot­nik od: kępa


Źródła:

SJP.pl

Kępski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kęs

1. ka­wa­łek cze­goś do je­dze­nia
2. pół­wy­rób sta­lo­wy
3. kęsy - zęby zwie­rząt dra­pież­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tyle je­dze­nia, ile zmie­ści się w ustach

 (1.2) środ. łow. kieł dra­pież­ne­go zwie­rzę­cia (wilka, lisa)

 (1.3) techn. por­cja stali wy­pro­du­ko­wa­na w hucie


Kęs – pół­wy­rób me­ta­lo­wy o prze­kro­ju kwa­dra­to­wym, bę­dą­cy prę­tem, któ­re­go mak­sy­mal­ne wy­mia­ry wy­no­szą 140 na 140 mm (we­dług in­nych źró­deł 155 na 155 mm). Z kęsów w dro­dze obrób­ki przez wal­co­wa­nie otrzy­mu­je się wy­ro­by go­to­we, jak: wal­ców­kę, pręty, rury, bla­chy i różne kształ­tow­ni­ki. Pół­pro­duk­ty więk­sze od kęsów to kę­si­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kęsek

ka­wa­łek cze­goś, mała część (naj­czę­ściej je­dze­nia); kąsek, kęsik


Źródła:

SJP.pl

Kęsicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kęsik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kęsim

ucię­cie głowy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ucię­cie głowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kęsisko

1. zgru­bie­nie od: kęs
2. pół­wy­rób sta­lo­wy otrzy­ma­ny z wlew­ka przez kucie lub wal­co­wa­nie


Kę­si­sko – pół­wy­rób sta­lo­wy pow­sta­ją­cy z wlew­ków w pro­ce­sie od­le­wa­nia stali. Pier­wszy pro­dukt wal­co­wa­nia przez­na­czo­ny do dal­sze­go wal­co­wa­nia w po­sta­ci prę­tów o prze­kro­ju kwa­dra­tu o boku więk­szym niż 140 mm (we­dług in­nych źró­deł o wy­mia­rach prze­kra­cza­ją­cych 155 na 155 mm). Z kę­sisk, przez wal­co­wa­nie, otrzy­mu­je się pół­pro­duk­ty mniej­sze – kęsy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kęski

ka­wa­łek cze­goś, mała część (naj­czę­ściej je­dze­nia); kąsek, kęsik


Źródła:

SJP.pl

Kęsowo

wieś w Pol­sce


Kę­so­wo (niem. "Ken­sau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Kę­so­wo.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Kę­so­wo. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kę­so­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kęsowski

przy­miot­nik od: Kę­so­wo


Źródła:

SJP.pl

Kęstowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kęsy

1. w ło­wiect­wie: zęby zwie­rząt dra­pież­nych;
2. w gór­nict­wie: sor­ty­ment węgla lub koksu


Źródła:

SJP.pl

Kęszyca

Kę­szy­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, w gmi­nie Mię­dzy­rzecz.


Źródła:

Wikipedia

Kętnar

legar pod becz­kę


Źródła:

SJP.pl

Kętnarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kęt­na­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kętnarować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. ukła­dać becz­ki na kęt­na­rach


Źródła:

Wiktionary

Kętrzyn

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;

 (1.2) geogr. adm. gmina wiej­ska w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim z sie­dzi­bą w Kę­trzy­nie (1.1);


Kę­trzyn (do 1946 r. "Ra­stem­bork", Ra­sten­burg) – mia­sto w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu kę­trzyń­skie­go.

Kę­trzyn leży w hi­sto­rycz­nych Pru­sach Dol­nych, na ob­sza­rze daw­nej Bar­cji oraz w pół­noc­nej czę­ści Mazur. Po­ło­żo­ny jest kil­ka­na­ście ki­lo­me­trów na wschód od gra­nic War­mii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kętrzynianin

miesz­ka­niec Kę­trzy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kę­trzy­na

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kę­trzy­na, uro­dzo­na w Kę­trzy­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kętrzynianka

miesz­kan­ka Kę­trzy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kę­trzy­na

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kę­trzy­na, uro­dzo­na w Kę­trzy­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kętrzyński

przy­miot­nik od: Kę­trzyn


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kę­trzy­na, zwią­za­ny z Kę­trzy­nem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kęty

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto gmin­ne w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim;


Kęty – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie oś­wię­cim­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kęty.

Kęty to mia­sto o cha­rak­te­rze hand­lo­wo-prze­my­sło­wym, po­ło­żo­ne na Pod­gó­rzu Wi­la­mo­wic­kim (na pół­noc od Be­ski­du Ma­łe­go), w do­li­nie rzeki Soły.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto li­czy­ło 17 669 miesz­kań­ców. Układ ur­ba­ni­stycz­ny Kęt zo­stał wpi­sa­ny do re­je­stru za­byt­ków wo­je­wództ­wa ma­ło­pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia