Kr

sym­bol kryp­to­nu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Kr.

skrót od: Kra­ków


Źródła:

SJP.pl

Kra

tafla lodu dry­fu­ją­ca na po­wierzch­ni wody


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tafla lodu od­dzie­lo­na od resz­ty po­kry­wy lo­do­wej na rzece, je­zio­rze itp.; także: o zbio­ro­wi­sku ta­kich tafli;

wy­krzy­knik

 (2.1) pot. wyraz dźwię­ko­na­śla­dow­czy, zwy­kle pow­ta­rza­ny, na­śla­du­ją­cy niski, gar­dło­wy dźwięk wy­da­wa­ny przez kruki i wrony


Kra jest okre­śle­niem zja­wi­ska ge­o­lo­gicz­ne­go lub hy­dro­lo­gicz­ne­go, w któ­rym wol­no­pły­ną­ce (dry­fu­ją­ce) po ob­sza­rach ob­ni­żo­nej lep­ko­ści po­wierzch­nio­we frag­men­ty ("płyty") róż­nych kształ­tów i roz­mia­rów mo­gą­ce prze­mie­szczać się po­zio­mo, two­rzą się po­przez odła­my­wa­nie od po­kry­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraa

wy­krzy­knik

 (1.1) dźwięk. rzad. ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca głosy kru­ko­wa­tych


Źródła:

Wiktionary

Kraal

obron­na osada ple­mion afry­kań­skich


Kraal – tra­dy­cyj­ny ro­dzaj osady w Afry­ce, głów­nie w kra­jach po­ło­żo­nych nad Wiel­ki­mi Je­zio­ra­mi (np. Rwan­da, An­go­la). Roz­róż­nia się:

Współ­cze­śnie nazwą kra­a­la okre­śla się prze­de wszyst­kim za­gro­dę dla bydła, która daw­niej znaj­do­wa­ła się w środ­ku osady.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krab

sko­ru­piak z po­drzę­du o tej samej naz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. sko­ru­piak cie­płych mórz;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) ar­chit. w go­ty­ku ozdo­ba w kształ­cie li­ścia lub pąka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krabi

→ krab; kra­bo­wy


Zo­bacz też: Krabi (Var­stu).

Krabi (język taj­ski: กระบี่) – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Taj­lan­dii, po­ło­żo­ne na wy­brze­żu Morza An­da­mań­skie­go. Sto­li­ca pro­win­cji Krabi. Liczy około 25 ty­się­cy miesz­kań­ców. Po­pu­lar­ny ku­rort ze wzglę­du na pię­kne plaże, wy­sep­ki i moż­li­wo­ści nur­ko­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krabik

mały krab


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: krab

 (1.2) mały krab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krabojad

1. ga­tu­nek foki; kra­bo­jad foczy, foka kra­bo­jad;
2. ga­tu­nek ptaka z rzędu siew­ko­wych; kra­bo­żer;
3. lis kra­bo­jad - ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych; maj­kong, maj­kong kra­bo­żer­ny


Kra­bo­jad ("Lo­bo­don") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny fo­ko­wa­tych (Pho­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krabojady

1. ga­tu­nek foki; kra­bo­jad foczy, foka kra­bo­jad;
2. ga­tu­nek ptaka z rzędu siew­ko­wych; kra­bo­żer;
3. lis kra­bo­jad - ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych; maj­kong, maj­kong kra­bo­żer­ny


Źródła:

SJP.pl

Krabon

krab pa­cy­ficz­ny osią­ga­ją­cy wagę do 7 kg


Źródła:

SJP.pl

Krabony

grupa sko­ru­pia­ków z rzędu dzie­się­cio­no­gów


Źródła:

SJP.pl

Kraboszka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. rel. maska no­szo­na przez sło­wiań­skich pogan pod­czas świąt poś­wię­co­nym zmar­łym;


Kra­bosz­ka (ze stcz. "kraboška") – obrzę­do­wa maska po­ja­wia­ją­ca się w obrzę­dach za­dusz­nych w re­li­gii Sło­wian.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krabownik

sieć do po­ło­wu kra­bów


Źródła:

SJP.pl

Krabowy

→ krab; krabi


Źródła:

SJP.pl

Krabołów

sta­tek przy­sto­so­wa­ny do po­ło­wu i przet­wór­stwa kra­bów pa­cy­ficz­nych


Źródła:

SJP.pl

Krabożer

ga­tu­nek ptaka z rzędu siew­ko­wych; kra­bo­jad


Kra­bo­żer ("Dro­mas ar­de­o­la") – ga­tu­nek ptaka, bę­dą­cy je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem ro­dzi­ny kra­bo­że­rów (Dro­ma­di­dae), na­le­żą­cej do rzędu siew­ko­wych. Ba­da­nia, któ­rych wy­ni­ki opu­bli­ko­wa­no w 2010 wy­ka­za­ły, że ro­dzi­na ta jest naj­bli­żej spo­krew­nio­na ze żwi­row­co­wa­ty­mi. Nie wy­róż­nia się pod­ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krabożerny

1. maj­kong kra­bo­żer­ny - ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych; maj­kong, lis kra­bo­jad;
2. makak kra­bo­żer­ny - ga­tu­nek ssaka na­czel­ne­go z po­dro­dzi­ny kocz­ko­da­nów; makak kra­bo­jad, makak ja­waj­ski, makak dłu­go­o­go­nia­sty;
3. szop kra­bo­żer­ny - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny szo­po­wa­tych; szop ra­ko­jad


Źródła:

SJP.pl

Krabożery

ga­tu­nek ptaka z rzędu siew­ko­wych; kra­bo­jad


Źródła:

SJP.pl

Kraby

1. po­drząd raków dzie­się­cio­no­gich o sze­ro­kim, po­kry­tym pan­ce­rzem gło­wo­tu­ło­wiu i sil­nie zre­du­ko­wa­nym od­wło­ku; licz­ne ga­tun­ki ja­dal­ne
2. go­tyc­ki motyw de­ko­ra­cyj­ny w kształ­cie zwi­nię­te­go li­ścia lub pącz­ka; żabki


Kraby (Bra­chy­u­ra, z ję­zy­ka grec­kie­go "krót­ki od­włok/ogon") – grupa krót­ko­od­wło­ko­wych sko­ru­pia­ków z rzędu dzie­się­cio­no­gów (De­ca­po­da).

Kraby są naj­licz­niej­szą (opi­sa­no 10 500 ga­tun­ków) grupą dzie­się­cio­no­gów, u któ­rej pier­wsza para od­nó­ży krocz­nych przeksz­tał­ci­ła się w szczyp­ce. Wiel­kość ciała bar­dzo zróż­ni­co­wa­na, o roz­pię­to­ści od­nó­ży od kilku mi­li­me­trów ("Pin­not­he­res pisum") do pra­wie 4 m (ja­poń­ski krab pa­cy­ficz­ny).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krach

1. ban­kruct­wo, plaj­ta, za­ła­ma­nie eko­no­micz­ne
2. po­tocz­nie: nie­po­wo­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. ban­kruct­wo, upa­dek go­spo­dar­czy, za­ła­ma­nie eko­no­micz­ne

 (1.2) ekon. nagły, gwał­tow­ny spa­dek kursu walut, akcji, obli­ga­cji lub in­nych ak­ty­wów;

 (1.3) przen. klę­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krachla

bu­tel­ka z ka­błą­ko­wym zam­knię­ciem i por­ce­la­no­wym kor­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kra­ków. sprzę­ży­no­we me­cha­nizm z pa­łą­kiem i por­ce­la­no­wym kor­kiem słu­żą­cy do za­my­ka­nia bu­tel­ki lub sło­i­ka;

 (1.2) kra­ków. bu­tel­ka z zam­knię­ciem (1.1)


Krach­la – ro­dzaj bu­tel­ki o róż­nej po­jem­no­ści z zam­knię­ciem ka­błą­ko­wym (pa­łą­ko­wym), z por­ce­la­no­wym kor­kiem. Bu­tel­ki po­cząt­ko­wo uży­wa­ne były do prze­cho­wy­wa­nia oran­ża­dy, współ­cze­śnie sto­so­wa­ne są zaz­wy­czaj w pi­wo­war­stwie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraciak

lu­do­wy wyrób tkac­ki


Źródła:

SJP.pl

Kraciany

daw­niej: kra­cia­sty - ma­ją­cy wzór w kratę, zro­bio­ny z krat


Źródła:

SJP.pl

Kraciasty

ma­ją­cy wzór w kratę; zro­bio­ny z krat


przy­miot­nik

 (1.1) o wzo­rze w kratę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kradmo

przy­słó­wek

 (1.1) stpol. po kry­jo­mu


Źródła:

Wiktionary

Kradnik

pu­stosz krad­nik - nie­wiel­ki, jas­no­brą­zo­wy chrząszcz z ro­dzi­ny pu­sto­szo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kradzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kraść.


Źródła:

Wiktionary

Kradziej

po­tocz­nie: zło­dziej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot., czę­sto żart. zło­dziej, ktoś, kto krad­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kradziejka

→ kra­dziej


Patrz:kradziej

Źródła:

SJP.pl

Kradzież

1. bez­praw­ne po­zba­wia­nie kogoś jego włas­no­ści; zło­dziej­stwo, ra­bu­nek, gra­bież;
2. daw­niej: rzecz ukra­dzio­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­ję­cie cu­dzej włas­no­ści bez zgody wła­ści­cie­la i bez pod­sta­wy praw­nej


Zo­bacz też: Kra­dzież (film).

Kra­dzież ("art. 278 kk") – zabór cu­dzej rze­czy w celu przy­wła­szcze­nia. Pod po­ję­ciem za­bo­ru ro­zu­mie się fi­zycz­ne wy­ję­cie rze­czy spod władzt­wa wła­ści­cie­la. Do­ty­czy to rów­nież przed­mio­tu po­zo­sta­wio­ne­go przez niego w zna­nym mu miej­scu w za­mia­rze póź­niej­sze­go jej za­bra­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kradzieżność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. skłon­ność do do­ko­ny­wa­nia kra­dzie­ży


Źródła:

Wiktionary

Kradzieżowy

rzad­ko: zwią­za­ny z kra­dzie­żą, po­cho­dzą­cy z kra­dzie­ży


Źródła:

SJP.pl

Kradziony

po­cho­dzą­cy z kra­dzie­ży


Źródła:

SJP.pl

Kraft

śro­do­wi­sko­wo:
1. rze­mio­sło zaj­mu­ją­ce się pro­duk­cją piwa rze­mieśl­ni­cze­go;
2. mały bro­war pro­du­ku­ją­cy piwo rze­mieśl­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzem. spoż. dział, typ bro­war­nict­wa obej­mu­ją­cy nie­wiel­kie, nie­za­leż­ne bro­wa­ry wa­rzą­ce tra­dy­cyj­ny­mi me­to­da­mi, czę­sto z uży­ciem ory­gi­nal­nych skład­ni­ków

 (1.2) rzem. nie­wiel­ki, nie­za­leż­ny bro­war wa­rzą­cy tra­dy­cyj­ny­mi me­to­da­mi, czę­sto z uży­ciem ory­gi­nal­nych skład­ni­ków

 (1.3) piwo po­cho­dzą­ce z kraf­tu (1.2)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraftowy

1. → kraft;
2. piwo kraf­to­we - piwo uwa­rzo­ne przez mały i nie­za­leż­ny bro­war; piwo rze­mieśl­ni­cze


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kraf­tem, do­ty­czą­cy kraf­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraftwerk

nie­miec­ki ze­spół mu­zycz­ny


Kraft­werk (niem. „si­łow­nia” (w zna­cze­niu: „elek­trow­nia”), wy­mo­wa: [ˈkʁaftvɛɐk]) – nie­miec­ki ze­spół two­rzą­cy mu­zy­kę elek­tro­nicz­ną, wy­wo­dzą­cy się ze sceny kra­u­troc­ko­wej, za­ło­żo­ny w 1970 roku przez Ralfa Hüttera i Flo­ria­na Schne­i­de­ra. Od po­ło­wy lat 70. do po­ło­wy lat 80. do grupy na­le­że­li także Wolf­gang Flür i Karl Bar­tos, two­rząc tym samym kwar­tet uz­na­wa­ny za „kla­sycz­ny” skład Kraft­werk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kragel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. koł­nierz

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ko­lo­rat­ka

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. daw. koł­nierz na­szy­ty na mun­du­rze

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. pe­le­ry­na bę­dą­ca ele­men­tem pła­szcza


Źródła:

Wiktionary

Kragiel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. kra­gel.


Źródła:

Wiktionary

Kraglik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. kra­gel.


Źródła:

Wiktionary

Kragujevac

mia­sto w Ser­bii; Kra­gu­je­wac


Zo­bacz też: Kra­gu­je­vac (Bo­śnia i Her­ce­go­wi­na).

Kra­gu­je­vac (cyr. Крагујевац) – mia­sto w Ser­bii, sto­li­ca okrę­gu szu­ma­dij­skie­go i sie­dzi­ba mia­sta Kra­gu­je­vac. Po­ło­żo­ne jest nad rzeką Le­pe­ni­cą, 125 km na po­łud­nie od Bel­gra­du. W 2011 roku li­czy­ło 150 835 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kragujewac

mia­sto w Ser­bii; Kra­gu­je­vac


Źródła:

SJP.pl

Kragujewacki

→ Kra­gu­je­wac


Patrz:Kragujewac

Źródła:

SJP.pl

Kraik

zdrob­nie­nie od: kraj


Źródła:

SJP.pl

Kraina

1. część pań­stwa sta­no­wią­ca et­no­gra­ficz­ną, ge­o­gra­ficz­ną i ad­mi­ni­stra­cyj­ną ca­łość;
2. ob­szar wy­róż­nia­ją­cy się po­ło­że­niem ge­o­gra­ficz­nym, typem ro­ślin­no­ści, fauny itp.;
3. sfera czy­ichś doz­nań, uczuć, myśli;
4. miej­sce, czę­sto wy­my­ślo­ne, zwią­za­ne z ja­ki­miś po­sta­cia­mi, wspom­nie­nia­mi itp.;
5. kraj, oj­czyz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. ob­szar wy­dzie­lo­ny ze wzglę­du na jakąś cechę, np. wspól­ną hi­sto­rię, cechy śro­do­wi­ska itp., rejon, re­gion;

 (1.2) książk. sfera doz­nań, uczuć, myśli

 (1.3) przen. miej­sce, czę­sto wy­my­ślo­ne, zwią­za­ne z ja­ki­miś po­sta­cia­mi, wspom­nie­nia­mi itp.

 (1.4) książk. ob­szar pań­stwa


Kra­i­na – część pań­stwa, ob­szar sta­no­wią­cy pewną ca­łość pod wzglę­dem ge­o­gra­ficz­nym, hi­sto­rycz­nym lub et­nicz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krainka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: kra­i­na

 (1.2) pszcz. pot. pszczo­ła kra­iń­ska


Źródła:

Wiktionary

Kraiński

zwią­za­ny z Kra­i­ną


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kra­i­ną, do­ty­czą­cy Kra­i­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraj

1. okre­ślo­ny ob­szar sta­no­wią­cy ca­łość pań­stwo­wą; pań­stwo, oj­czyz­na,
2. jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go w pań­stwach o ustro­ju fe­de­ra­cyj­nym,
3. oko­li­ce, kra­i­na, stro­ny,
4. prze­sta­rza­le: kra­niec, skraj, kra­wędź, brzeg; * forma do­peł­nia­cza l.poj. "kraja" moż­li­wa tylko w przy­sło­wiu "moja chata z kraja" - to mnie nie do­ty­czy, to nie mój pro­blem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. kra­i­na, ob­szar ge­o­gra­ficz­ny;

 (1.2) geogr. adm. polit. jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na w niek­tó­rych pań­stwach (Cze­chy, Sło­wa­cja)

 (1.3) pań­stwo (ob­szar pań­stwa)

 (1.4) kra­niec, ko­niec

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kra­jać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraj.

skrót

 (1.1) = kra­jo­wy


Źródła:

Wiktionary

Kraja

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3 os. lp. ter. od: kra­jać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krajacz

1. przy­rząd lub urzą­dze­nie do kra­ja­nia lub na­ci­na­nia cze­goś, np. kra­jacz do wa­rzyw, kra­jacz do śrub;
2. pra­cow­nik dru­kar­ni lub in­tro­li­ga­tor­ni zaj­mu­ją­cy się przy­ci­na­niem pa­pie­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przy­rząd ku­chen­ny słu­żą­cy do kra­ja­nia wa­rzyw lub serów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) druk. pra­cow­nik dru­kar­ni lub in­tro­li­ga­tor­ni zaj­mu­ją­cy się przy­ci­na­niem pa­pie­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: kra­jacz


Źródła:

Wiktionary

Krajak

nóż sto­lar­ski do na­ci­na­nia drew­na lub prze­ci­na­nia szkła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nóż sto­lar­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajalnia

miej­sce, gdzie kroi się ma­te­riał na ubra­nia, bla­chę itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. dział, po­mie­szcze­nie lub bu­dy­nek w za­kła­dzie przez­na­czo­ny do kra­ja­nia, kro­je­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajalnica

urzą­dze­nie do kro­je­nia (np. kra­jal­ni­ca do wa­rzyw, mięsa, pie­czy­wa)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie słu­żą­ce do kro­je­nia, np. chle­ba, węd­lin, sera;


Kra­jal­ni­ca – urzą­dze­nie słu­żą­ce do kro­je­nia pro­duk­tów spo­żyw­czych (chle­ba, węd­lin). Na­rzę­dziem tną­cym jest ostra, wol­no­o­bro­to­wa tar­cza. Kra­jal­ni­ca po­sia­da pro­wad­ni­cę umoż­li­wia­ją­cą kro­je­nie pla­strów rów­nej gru­bo­ści. Więk­szość kra­jal­nic ma re­gu­lo­wa­ną gru­bość cię­cia usta­wia­ną po­krę­tłem. Uru­cha­mia­na jest zaz­wy­czaj, dla za­pew­nie­nia bez­pie­czeń­stwa użyt­kow­ni­ka, dwoma lub wię­cej przy­ci­ska­mi umiej­sco­wio­ny­mi tak, by utrud­nić ich na­ci­śnię­cie przez dzie­ci, co ma za­po­biec ich oka­le­cze­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krajalniczy

zwią­za­ny z kro­je­niem ma­te­ria­łów włó­kien­ni­czych


Źródła:

SJP.pl

Krajalny

da­ją­cy się po­kro­ić


Źródła:

SJP.pl

Krajan

osoba po­cho­dzą­ca z tego sa­me­go re­jo­nu, miej­sco­wo­ści lub kraju; zio­mek, swo­jak, rodak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek po­cho­dzą­cy z tej samej oko­li­cy, miej­sco­wo­ści lub kraju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kra­jan­ka


Źródła:

Wiktionary

Krajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kra­jać.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. i W. lm. od: kra­jan


Źródła:

Wiktionary

Krajanka

1. ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z tej samej oko­li­cy;
2. ma­ka­ron w for­mie krót­kich pa­sków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z tego sa­me­go kraju, re­gio­nu

 (1.2) techn. w prze­my­śle, po­kro­jo­ny su­ro­wiec przez­na­czo­ny do dal­sze­go przet­wa­rza­nia

 (1.3) spoż. ar­ty­ku­ły żyw­no­ścio­we fa­brycz­nie po­kro­jo­ne w krót­kie paski lub kost­kę

 (1.4) pot. kulin. żyw­ność po­kro­jo­na w krót­kie paski lub kost­kę kra­ja­ne­go w krót­kie paski

 (1.10) kulin. spoż. twa­róg o zwar­tej struk­tu­rze, do­brze na­da­ją­cy się do kro­je­nia, ufor­mo­wa­ny w kost­kę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krajareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kra­jar­ka


Źródła:

Wiktionary

Krajarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie do kro­je­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krajać

1. kroić;
a) ciąć na sztu­ki, od­dzie­lać ka­wa­łek od resz­ty;
b) ciąć na ka­wał­ki; roz­ci­nać;
2. po­tocz­nie: prze­pro­wa­dzać ope­ra­cję;
3. ło­wiec­kie: (o zwie­rzę­tach) prze­dzie­rać się przez gąszcz;
4. kra­jać się - być kra­ja­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) kroić

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kra­jać się

 (2.1) roz­dzie­rać się (tylko w wy­ra­że­niu serce się kraje)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajcar

srebr­na, potem mie­dzia­na mo­ne­ta bita nieg­dyś w Au­strii i po­łud­nio­wych Niem­czech; graj­car


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) hist. nu­mizm. dawna drob­na mo­ne­ta au­striac­ka lub po­łud­nio­wo­nie­miec­ka o war­to­ści jed­nej set­nej reń­skie­go;


Kraj­car, graj­car – mo­ne­ta srebr­na. Bita od XIII wieku po­cząt­ko­wo w Ty­ro­lu. Od XVI wieku mo­ne­ta zdaw­ko­wa w kra­jach habs­bur­skich (równa 1/60 zło­te­go reń­skie­go, w la­tach 1857–1892 1/100 reń­skie­go).

Pol­ska nazwa mo­ne­ty była spol­szcze­niem nie­miec­kie­go okre­śle­nia tego pie­nią­dza – "Kre­u­zer" (daw­niej "Cre­ut­zer"), które z kolei na­wią­zy­wa­ło do wi­ze­run­ku krzy­ża (niem. "Kreuz"), jaki po­ja­wił się na pier­wszych tego typu mo­ne­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krajczostwo

urząd, funk­cja kraj­cze­go (daw­ne­go urzęd­ni­ka dwor­skie­go)


Źródła:

SJP.pl

Krajczy

do XIII w. urzęd­nik dwor­ski obo­wią­za­ny do kra­ja­nia po­traw po­da­wa­nych pa­nu­ją­ce­mu


Nie mylić z: Kroj­czy.

Kraj­czy (łac. "struc­tor men­sae", "in­ci­sor") – urzęd­nik dwor­ski pier­wot­nie ma­ją­cy obo­wią­zek kra­ja­nia po­traw na stół kró­lew­ski, potem tytuł ho­no­ro­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajenczanin

miesz­ka­niec Kra­jen­ki (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krajenczanka

miesz­kan­ka Kra­jen­ki (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krajenecki

przy­miot­nik od: Kra­jen­ka


Źródła:

SJP.pl

Krajenka

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Kra­jen­ka (niem. "Kro­jan­ke") – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie zło­tow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kra­jen­ka.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2016 mia­sto li­czy­ło 3733 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krajer

1. jed­no­masz­to­wy ża­glo­wiec tran­spor­to­wy, uży­wa­ny w XIII–XVI wieku na Bał­ty­ku;
2. trój­masz­to­wy ża­glo­wiec hand­lo­wy, uży­wa­ny w XIX wieku na Bał­ty­ku


Kra­jer – ża­glo­wiec 1-3 masz­to­wy, uży­wa­ny w XV-XIX wieku na Morzu Bał­tyc­kim; po­dob­ny do kogi, lecz od niej mniej­szy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajewice

Kra­je­wi­ce (niem. "Kra­je­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie Go­styń.

Wieś szla­chec­ka Kra­ie­wi­ce po­ło­żo­na była w 1581 roku w po­wie­cie ko­ściań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kröben (krob­skim) w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Krajewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajeński

zwią­za­ny z Kraj­ną


Źródła:

SJP.pl

Krajiczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. krom­ka


Źródła:

Wiktionary

Krajina

re­gion na Pół­wy­spie Bał­kań­skim, przy gra­ni­cy Bośni


Kra­ji­na – re­gion na Pół­wy­spie Bał­kań­skim, głów­nie na te­ry­to­rium Chor­wa­cji, przy gra­ni­cy Bośni. Sta­no­wi swo­i­sty po­most mię­dzy rol­ni­czą pół­no­cą a wy­brze­żem Chor­wa­cji – jest więk­szą czę­ścią tzw. "Chor­wa­cji Cen­tral­nej".

Kil­ka­dzie­siąt ki­lo­me­trów na po­łud­nie od Za­grze­bia uksz­tał­to­wa­nie te­re­nu zmie­nia się wy­raź­nie – roz­po­czy­na­ją się góry, cią­gną­ce się stąd aż do sa­me­go Morza Adria­tyc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajiński

→ Kra­ji­na


Patrz:Krajina

Źródła:

SJP.pl

Krajka

1. ko­lo­ro­wy pas lub wstąż­ka tkane z gru­bych nici;
2. brzeg tka­ni­ny w innym ko­lo­rze niż cała tka­ni­na


Kraj­ki – brze­go­we frag­men­ty tka­ni­ny w po­sta­ci pa­sków o sze­ro­ko­ści od 8 do 20 mm, bie­gną­cych wzdłuż po obu jej stro­nach. Ich struk­tu­ra i wy­gląd są zwy­kle inne od resz­ty tka­ni­ny. Za­bez­pie­cza­ją tka­ni­nę za­rów­no w pro­ce­sie tka­nia, jak i wy­koń­cze­nia.

Wy­ko­ny­wa­ne są na ogół z tej samej przę­dzy, z któ­rej wy­ko­na­na jest cała os­no­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krajna

1. pol­ska kra­i­na hi­sto­rycz­na;
2. re­gion w Sło­we­nii;
3. re­gion w Chor­wa­cji


Kraj­na (hist. "Skraj­na", "Kra­i­na", Cra­y­en) – re­gion hi­sto­rycz­no-et­no­gra­ficz­ny w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, sta­no­wią­cy część Wiel­ko­pol­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajnik

ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny wień­czą­cy mur w for­mie po­zio­me­go (zwy­kle pro­fi­lo­wa­ne­go) pasa, wy­su­nię­te­go przed lico muru, sto­so­wa­ny m.in. do ochro­ny ele­wa­cji przed ście­ka­ją­cą wodą, w ce­lach de­ko­ra­cyj­nych; ko­ro­na, ucios


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajobraz

1. frag­ment prze­strze­ni, który mo­że­my zo­ba­czyć
2. w sztu­ce: przed­sta­wie­nie rze­czy­wi­ste­go lub fan­ta­stycz­ne­go wi­do­ku na­tu­ry; pej­zaż


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­gląd ziemi w okre­ślo­nym miej­scu, widok oko­li­cy;

 (1.2) książk. przen. fakty, wy­da­rze­nia cha­rak­te­ry­stycz­ne dla ja­kichś zja­wisk, two­rzą­ce je

 (1.3) szt. przed­sta­wie­nie ma­lar­skie wi­do­ku na­tu­ry


Kra­jo­braz – wie­loz­nacz­ny ter­min sto­so­wa­ny w róż­nych dzie­dzi­nach nauki (ge­o­gra­fia, eko­lo­gia, bio­lo­gia, ar­chi­tek­tu­ra, ge­o­che­mia). Na­jo­gól­niej za kra­jo­braz uważa się ogół cech przy­rod­ni­czych i an­tro­po­ge­nicz­nych wy­róż­nia­ją­cych okre­ślo­ny teren, ze­spół ty­po­wych cech da­ne­go te­re­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krajobrazek

zdrob­nie­nie od: kra­jo­braz


Źródła:

SJP.pl

Krajobrazik

zdrob­nie­nie od: kra­jo­braz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kra­jo­braz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajobrazista

ma­larz ma­lu­ją­cy kra­jo­bra­zy


Źródła:

SJP.pl

Krajobrazowo

przy­słó­wek

 (1.1) jako kra­jo­braz


Źródła:

Wiktionary

Krajobrazowy

przy­miot­nik od: kra­jo­braz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kra­jo­bra­zem, do­ty­czą­cy kra­jo­bra­zu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajograficzny

daw­niej, żar­to­bli­wie: opi­su­ją­cy kraj, kra­jo­braz


Źródła:

SJP.pl

Krajopis

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. ge­o­graf


Źródła:

Wiktionary

Krajowa

→ kraj


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ru­mu­nii, hi­sto­rycz­na sto­li­ca re­gio­nu Ol­te­nia;


Kra­jo­wa (rum. "Cra­io­va") – mia­sto w Ru­mu­nii (Wo­ło­szczyz­na), hi­sto­rycz­na sto­li­ca re­gio­nu Ol­te­nia, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny i naj­więk­sze mia­sto okrę­gu Dolj. Leży na lewym brze­gu rzeki Jiu.

Liczy 298 928 miesz­kań­ców (dane z 2009 r.) i jest szó­stym co do wiel­ko­ści mia­stem Ru­mu­nii. Węzeł ko­le­jo­wy i port lot­ni­czy.


Patrz:kraj

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krajowianin

miesz­ka­niec Kra­jo­wy (mia­sta w Ru­mu­nii)


Źródła:

SJP.pl

Krajowianka

miesz­kan­ka Kra­jo­wy (mia­sta w Ru­mu­nii)


Źródła:

SJP.pl

Krajowiec

rdzen­ny miesz­ka­niec da­ne­go kraju; au­toch­ton, abo­ry­gen, tu­by­lec, tu­zie­miec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba od za­wsze miesz­ka­ją­cy w danym kraju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajowo-Zagraniczny

do­ty­czą­cy kraju i za­gra­ni­cy, po­cho­dzą­cy z kraju i za­gra­ni­cy, taki jak w kraju i za­gra­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Krajowski

przy­miot­nik od: Kra­jo­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kra­jo­wą, do­ty­czą­cy Kra­jo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajowy

→ kraj


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kon­kret­nym kra­jem; uzy­ska­ny, wyt­wo­rzo­ny w tym kraju, dzie­ją­cy się wew­nątrz kraju


Patrz:kraj

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajoznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie wie­dzy o kraju oj­czy­stym lub re­gio­nie


Źródła:

SJP.pl

Krajoznawczy

zwią­za­ny z wie­dzą o kraju oj­czy­stym lub re­gio­nie w za­kre­sie róż­nych dzie­dzin: ge­o­gra­fii, przy­ro­dy, ar­chi­tek­tu­ry itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kra­joz­naw­stwem; przez­na­czo­ny do wy­ko­rzy­sta­nia w kra­joz­naw­stwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajoznawczyni

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie wie­dzy o kraju oj­czy­stym lub re­gio­nie


Źródła:

SJP.pl

Krajoznawstwo

wie­dza o kraju oj­czy­stym lub re­gio­nie w za­kre­sie róż­nych dzie­dzin: ge­o­gra­fii, przy­ro­dy, ar­chi­tek­tu­ry itp.


Kra­joz­naw­stwo – dzia­łal­ność po­le­ga­ją­ca na poz­na­wa­niu kraju lub re­gio­nu, gro­ma­dze­niu wie­dzy na jego temat i jej po­pu­la­ry­zo­wa­niu. Może być roz­pa­try­wa­ne jako forma ak­tyw­no­ści poz­naw­czej, ruch spo­łecz­ny oraz dzie­dzi­na kul­tu­ry. Z kra­joz­naw­stwem zwią­za­ne są m.in. po­dró­żo­pi­sar­stwo, poz­na­wa­nie ge­o­gra­fii oraz do­ku­men­to­wa­nie przy­ro­dy, hi­sto­rii i kul­tu­ry od­wie­dza­nych miejsc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krajski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krajuszek

koń­co­wy ka­wa­łek, sam brzeg cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Krajzega

re­gio­nal­nie: sto­ło­wa pi­lar­ka tar­czo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. sto­ło­wa pi­lar­ka tar­czo­wa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piła tar­czo­wa z bla­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krajzyga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piła tar­czo­wa z bla­tem


Źródła:

Wiktionary

Krajówka

po­tocz­nie:
1. droga kra­jo­wa;
2. lot kra­jo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. mot. droga kra­jo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krak

crack;
1. po­chod­na ko­ka­i­ny w for­mie wol­nej za­sa­dy, przez­na­czo­na do pa­le­nia;
2. pro­gram kom­pu­te­ro­wy do ła­ma­nia za­bez­pie­czeń w pro­gra­mach i grach kom­pu­te­ro­wych;
3. plik kom­pu­te­ro­wy po­zba­wio­ny za­bez­pie­czeń przed ko­pio­wa­niem


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca głosy kru­ko­wa­tych


Krak I "(Kra­kus lub Grac­chus)" – le­gen­dar­ny wład­ca Po­la­ków, za­ło­ży­ciel Kra­ko­wa. We­dług Ka­dłub­ka, któ­re­go świa­dect­wo jest naj­star­sze, miał być jed­nym z ksią­żąt czy na­miest­ni­ków Po­la­ków wal­czą­cych z Ga­la­mi w Pa­no­nii lub Ka­ryn­tii (kro­ni­karz nie stwier­dza tego wprost), po czym zo­stał wy­bra­ny kró­lem i dał po­czą­tek zor­ga­ni­zo­wa­ne­mu pań­stwu pol­skie­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krak.

skrót od: kra­kow­ski


skrót

 (1.1) = kra­kow­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakacz

żar­to­bli­wie: czło­wiek lub ptak, który kra­cze


Źródła:

SJP.pl

Krakanie

od­głos wy­da­wa­ny przez kruka, wronę i niek­tó­re inne ptaki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kra­kać.

 (1.2) dźwięk pow­sta­ją­cy pod­czas czyn­no­ści kra­ka­nia (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakatau

wul­kan w In­do­nez­ji


Kra­ka­tau, na­zy­wa­na też Kra­ka­toa lub Kra­ka­tao – wyspa wul­ka­nicz­na, znaj­du­ją­ca się w Cie­śni­nie Sun­daj­skiej, po­mię­dzy wy­spa­mi Su­ma­tra i Jawa w In­do­nez­ji.

Wyspa jest ak­tyw­nym wul­ka­nem kla­sy­fi­ko­wa­nym jako stra­to­wul­kan.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krakauer

[czy­taj: kra­ka­łer] lek­ce­wa­żą­co: miesz­ka­niec Kra­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Krakauerka

[czy­taj: kra­ka­łer­ka] lek­ce­wa­żą­co: miesz­kan­ka Kra­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Krakauerolog

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) znaw­ca hi­sto­rii Kra­ko­wa


Źródła:

Wiktionary

Krakauerski

→ kra­ka­u­er [czy­taj: kra­ka­łer­ski]


Źródła:

SJP.pl

Krakać

1. o pta­kach (kru­kach, wro­nach): wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny skrzek;
2. mówić, że coś się źle skoń­czy


cza­sow­nik

 (1.1) wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wron i kru­ków dźwięk

 (1.2) przen. wy­gła­szać pe­sy­mi­stycz­ne sądy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakelura

spę­ka­nia na obra­zach, rzeź­bach, wy­ro­bach ce­ra­micz­nych itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. kon­ser­wat. sia­tecz­ka spę­kań, która two­rzy się z cza­sem na po­wierzch­ni obra­zów olej­nych, fre­sków, szkli­wio­nej ce­ra­mi­ki;


Kra­ke­lu­ra ( cra­qu­e­lu­re) – cha­rak­te­ry­stycz­na siat­ka spę­kań two­rzą­ca się na po­wierzch­ni obra­zu olej­ne­go. Może pow­sta­wać w war­stwie wer­nik­su, ale także w war­stwach ma­lar­skich, a nawet w grun­cie. Pow­sta­je w wy­ni­ku upły­wu czasu, nie­wła­ści­we­go prze­cho­wy­wa­nia i dzia­ła­nia czyn­ni­ków at­mos­fe­rycz­nych bądź wsku­tek tech­nicz­nych wad wy­ko­na­nia (nie­pra­wi­dło­we­go przy­go­to­wa­nia farb lub za­pra­wy). Ry­su­nek kra­ke­lur i ich głę­bo­kość jest po­moc­ni­czym źró­dłem usta­leń w ba­da­niach nad au­ten­tycz­no­ścią dzie­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraken

le­gen­dar­ny pot­wór mor­ski przy­po­mi­na­ją­cy ośmior­ni­cę lub ka­ła­mar­ni­cę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit. le­gen­dar­ny pot­wór mor­ski za­ta­pia­ją­cy stat­ki, zwy­kle przed­sta­wia­ny jako ogrom­na ośmior­ni­ca;


Kra­ken – le­gen­dar­ny stwór mor­ski. Praw­do­po­dob­nie źró­dłem le­gend są spot­ka­nia z ka­ła­mar­ni­cą ol­brzy­mią.

Pisał o nim Pli­niusz Star­szy – pot­wór miał blo­ko­wać Cie­śni­nę Gi­bral­tar­ską, nie prze­pu­szcza­jąc prze­pły­wa­ją­cych tam­tę­dy okrę­tów. W epoce no­wo­żyt­nej pier­wszy opi­sał to mon­strum Erik Pon­top­pi­dan w swoim dzie­le "Hi­sto­ria na­tu­ral­na Nor­we­gii" (1752).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraker

(in­for­ma­ty­ka) crac­ker;
1. osoba wła­mu­ją­ca się do sieci kom­pu­te­ro­wych w ce­lach niez­god­nych z pra­wem;
2. osoba zaj­mu­ją­ca się ła­ma­niem za­bez­pie­czeń apli­ka­cji kom­pu­te­ro­wych


Źródła:

SJP.pl

Krakers

kru­che, sło­na­we ciast­ko; cra­kers


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kulin. suche, cien­kie, kru­che, sło­na­we ciast­ko;


Na tę stro­nę wska­zu­je „Kra­ker­sy”. Zo­bacz też: Kra­ker­sy (ze­spół mu­zycz­ny).

Kra­kers (crac­kers) – cien­kie, chru­pią­ce, sło­na­we ciast­ko.

Kra­ker­sy mogą za­wie­rać do­dat­ki sma­ko­we takie jak ser, ce­bu­la, zioła czy też pi­kant­ne przy­pra­wy. Po­dob­nie jak prec­le, kra­ker­sy są spo­ży­wa­ne jako prze­ką­ska lub jako mały do­da­tek do wina, piwa, sera i tym po­dob­nych. Można uży­wać ich rów­nież jako pod­sta­wy do tar­ti­nek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krakersik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kra­kers; mały kra­kers


Źródła:

Wiktionary

Krakerski

→ kra­ker


Patrz:kraker

Źródła:

SJP.pl

Krakersowy

→ kra­kers


Patrz:krakers

Źródła:

SJP.pl

Krakersy

kru­che, sło­na­we ciast­ko; cra­kers


Źródła:

SJP.pl

Kraking

pro­ces tech­no­lo­gicz­ny roz­kła­du cięż­kich frak­cji ropy naf­to­wej, po­le­ga­ją­cy na pę­ka­niu dłu­gich łań­cu­chów wę­glo­wych w wę­glo­wo­do­rach, spo­sób otrzy­my­wa­nia m.in. ben­zy­ny syn­te­tycz­nej; crac­king; kra­ko­wa­nie


Kra­king, kra­ko­wa­nie ( crac­king – pę­ka­nie) – grupa pro­ce­sów tech­no­lo­gicz­nych sto­so­wa­nych w celu prze­ro­bu cięż­kich frak­cji ropy naf­to­wej na ben­zy­nę i oleje.

Kra­king po­le­ga na ini­cjo­wa­niu kon­tro­lo­wa­ne­go roz­kła­du dłu­gich wę­glo­wo­do­rów ali­fa­tycz­nych za­war­tych w cięż­kich frak­cjach, ta­kich jak mazut i frak­cje ole­jo­we, otrzy­my­wa­nych w pro­ce­sie ra­fi­na­cji ropy naf­to­wej, na związ­ki o krót­szych łań­cu­chach wę­glo­wych, ta­kich jakie wy­stę­pu­ją w ben­zy­nie i oleju na­pę­do­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krakingowy

→ kra­king; crac­kin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Krakowanie

pro­ces tech­no­lo­gicz­ny roz­kła­du cięż­kich frak­cji ropy naf­to­wej, po­le­ga­ją­cy na pę­ka­niu dłu­gich łań­cu­chów wę­glo­wych w wę­glo­wo­do­rach, spo­sób otrzy­my­wa­nia m.in. ben­zy­ny syn­te­tycz­nej; kra­king; crac­king


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kra­ko­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakować

łamać za­bez­pie­cze­nia opro­gra­mo­wa­nia kom­pu­te­ro­we­go; crac­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Krakowczyk

naz­wi­sko


Kra­kow­czyk − pol­ski herb szla­chec­ki z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krakowiaczek

zdrob­nie­nie od: kra­ko­wiak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od kra­ko­wiak (osoba)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zdrobn. od kra­ko­wiak (ta­niec)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakowiak

pol­ski ta­niec lu­do­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kra­ko­wa

 (1.2) etn. po­stać w kra­kow­skim stro­ju lu­do­wym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) cho­re­ogr. jeden z pol­skich tań­ców lu­do­wych;

 (2.2) muz. mu­zy­ka do kra­ko­wia­ka (2.1);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krakowiakowy

→ kra­ko­wiak (pol­ski ta­niec lu­do­wy)


Źródła:

SJP.pl

Krakowian

pro­sto­kąt­na ta­bli­ca licz­bo­wa o m wier­szach i n ko­lum­nach, in­dek­so­wa­na od­wrot­nie niż w przy­pad­ku ma­cie­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. ta­bli­ca za­stę­pu­ją­ca w obli­cze­niach ma­cierz;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lm. D. zob. kra­ko­wia­nin.


Kra­ko­wian – ta­bli­ca za­stę­pu­ją­ca ma­cierz w obli­cze­niach ręcz­nych za­pro­po­no­wa­na przez Ta­de­u­sza Ba­na­chie­wi­cza. Ma ina­czej zde­fi­nio­wa­ne mno­że­nie, w kra­ko­wia­nach mnoży się przez sie­bie ko­lum­ny, dzię­ki temu do wy­kry­wa­nia błę­dów obli­czeń można sto­so­wać sumy kon­trol­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krakowianeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kra­ko­wian­ka


Źródła:

Wiktionary

Krakowianin

miesz­ka­niec Kra­ko­wa; po­tocz­nie: Kra­kus, Kra­ko­wiak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kra­ko­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kra­ko­wa, uro­dzo­na w Kra­ko­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakowianizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. re­gio­na­lizm kra­kow­ski


Źródła:

Wiktionary

Krakowianka

miesz­kan­ka Kra­ko­wa; Kra­ku­ska (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kra­ko­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kra­ko­wa, uro­dzo­na w Kra­ko­wie


Kra­ko­wian­ka – stru­ga dłu­go­ści około 4,5 km, do­pływ Miel­ni­cy, ma­ją­cy źró­dła na Wzgó­rzach Trzeb­nic­kich w Kra­ko­wia­nach (gmina Dłu­go­łę­ka). Od nazwy tej miej­sco­wo­ści bie­rze się nazwa stru­gi. Pły­nie przez te­re­ny rol­ni­cze. Ucho­dzi do Miel­ni­cy po­mię­dzy Bie­rzy­ca­mi a Mi­cha­ło­wi­ca­mi (gmina Dłu­go­łę­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krakowianowy

do­ty­czą­cy kra­ko­wia­na


Źródła:

SJP.pl

Krakowice

hi­po­te­tycz­na me­tro­po­lia, która mo­gła­by pow­stać przez po­łą­cze­nie Kra­ko­wa z Ka­to­wi­ca


Kra­ko­wi­ce – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Gry­fi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krakowski

przy­miot­nik od: Kra­ków, Kra­kow­skie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kra­ko­wem, do­ty­czą­cy Kra­ko­wa

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Kra­ko­wa lub kra­ko­wian, ma­ją­cy cechy lub wła­ści­wo­ści przy­pi­sy­wa­ne Kra­ko­wo­wi lub kra­ko­wia­nom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakowskie

przy­miot­nik od: Kra­ków, Kra­kow­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion w po­łud­nio­wej Pol­sce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakowsko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) na spo­sób kra­kow­ski, po kra­kow­sku


Źródła:

Wiktionary

Krakowskość

1. ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla Kra­ko­wa lub miesz­kań­ców Kra­ko­wa;
2. po­cho­dze­nie z Kra­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co kra­kow­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraksa

wy­pa­dek ze znacz­ny­mi usz­ko­dze­nia­mi po­ja­zdów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wy­pa­dek, w wy­ni­ku któ­re­go bę­dą­cy w ruchu po­jazd zo­sta­je usz­ko­dzo­ny lub ro­zbi­ty; także. nie­szczę­śli­we lą­do­wa­nie sa­mo­lo­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krakus

żoł­nierz lek­kiej jazdy pol­skiej z okre­su Księ­stwa War­szaw­skie­go i pow­sta­nia li­sto­pa­do­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. miesz­ka­niec Kra­ko­wa

 (1.2) hist. wojsk. żoł­nierz lek­kiej ka­wa­le­rii pol­skiej z okre­su Księ­stwa War­szaw­skie­go i pow­sta­nia li­sto­pa­do­we­go;

 (1.3) hist. wojsk. w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym: uczest­nik woj­sko­we­go przy­spo­so­bie­nia kon­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krakuska

1. męska czap­ka bez dasz­ka, wy­ko­na­na z sukna, ob­szy­ta ba­ran­kiem, ele­ment stro­ju kra­kow­skie­go;
2. daw­niej: każda ro­ga­tyw­ka ob­szy­ta fu­trem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. miesz­kan­ka Kra­ko­wa lub Kra­kow­skie­go

 (1.2) etn. męska czap­ka bez dasz­ka wy­ko­na­na z sukna, w ko­lo­rze czer­wo­nym, ob­szy­ta ba­ran­kiem, zaz­wy­czaj z piór­kiem; ele­ment stro­ju kra­kow­skie­go

 (1.3) daw. każda ro­ga­tyw­ka ob­szy­ta fu­trem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krakwa

ptak łowny z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Anas stre­pe­ra|ref=tak., ga­tu­nek kacz­ki pły­wa­ją­cej;


Krak­wa, kacz­ka krak­wa ("Ma­re­ca stre­pe­ra") – ga­tu­nek śred­nie­go lub du­że­go wę­drow­ne­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae). Za­miesz­ku­je Eu­raz­ję i Ame­ry­kę Pół­noc­ną, zimą także Afry­kę. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraków

crack;
1. po­chod­na ko­ka­i­ny w for­mie wol­nej za­sa­dy, przez­na­czo­na do pa­le­nia;
2. pro­gram kom­pu­te­ro­wy do ła­ma­nia za­bez­pie­czeń w pro­gra­mach i grach kom­pu­te­ro­wych;
3. plik kom­pu­te­ro­wy po­zba­wio­ny za­bez­pie­czeń przed ko­pio­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, dawna sto­li­ca Pol­ski;

 (1.2) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 46977;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) D. i B. lm. od Krak


Kra­ków, Sto­łecz­ne Kró­lew­skie Mia­sto Kra­ków – mia­sto na pra­wach po­wia­tu po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wej Pol­sce nad Wisłą, dru­gie co do licz­by miesz­kań­ców. For­mal­na sto­li­ca Pol­ski do 1795 r. i mia­sto ko­ro­na­cyj­ne oraz ne­kro­po­lia kró­lów Pol­ski. Od 1000 r. nie­przer­wa­nie sto­li­ca die­cez­ji kra­kow­skiej (jed­nej z pię­ciu w ów­czes­nej Pol­sce), a od 1925 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krakówek

z nie­chę­cią o miesz­kań­cach Kra­ko­wa; Kra­kó­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) iron. wpły­wo­wa grupa osób zwią­za­nych z Kra­ko­wem, elita to­wa­rzy­ska i opi­niot­wór­cza Kra­ko­wa


Kra­kó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Drzy­cim.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 112 miesz­kań­ców. Jest dwu­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Drzy­cim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krall

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kralowe

Hra­dec Kra­lo­we - mia­sto w Cze­chach; Hra­dec Králové


Źródła:

SJP.pl

Kram

1. mały skle­pik z dro­bym to­wa­rem; stra­gan;
2. po­tocz­nie:
a) stos rze­czy w nie­ła­dzie;
b) za­mie­sza­nie, zamęt, kło­pot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. ro­dzaj pro­wi­zo­rycz­ne­go skle­pu za­in­sta­lo­wa­ne­go w budce lub ro­zło­żo­ne­go na ławie;

 (1.2) pot. stos nie­u­po­rząd­ko­wa­nych, na­gro­ma­dzo­nych rze­czy

 (1.3) przen. za­mie­sza­nie, kło­pot


Zo­bacz też: Kram (ze­spół mu­zycz­ny) i Kram (Bo­śnia i Her­ce­go­wi­na).

Kram, stra­gan lub sto­i­sko hand­lo­we – mały, pro­wi­zo­rycz­ny sklep w for­mie budki albo stołu lub ławy z to­wa­rem. Pier­wot­nie zwy­kle drew­nia­ny. Me­ta­lo­wy stra­gan w for­mie roz­kła­da­nej budki, któ­rej część po ro­zło­że­niu two­rzy za­da­sze­nie, okre­śla­ny jest jako szczę­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kramarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kramarka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kramarski

stra­ga­niar­ski, stra­ga­no­wy;
1. zwią­za­ny z pro­wa­dze­niem kramu (stra­ga­nu);
2. odz­na­cza­ją­cy się ni­skim po­zio­mem ar­ty­stycz­nym


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kra­ma­rza, kra­mar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kramarstwo

1. hand­lo­wa­nie drob­ny­mi to­wa­ra­mi; zawód kra­ma­rza;
2. ogół kra­ma­rzy


Źródła:

SJP.pl

Kramarz

1. osoba pro­wa­dzą­ca kram; stra­ga­niarz
2. prze­no­śnie o poś­wię­ca­ją­cym coś dla zysku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wła­ści­ciel kramu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kramarzyć

1. prze­sta­rza­łe: pro­wa­dzić kram, sprze­da­wać na stra­ga­nie;
2. kra­ma­rzyć się - spie­rać się, tar­go­wać się o coś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. zaj­mo­wać się sprze­da­żą to­wa­rów w nie­wiel­kich ilo­ściach

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kra­ma­rzyć się (dk. brak)

 (2.1) przest. wy­mie­niać zda­nia, nie zga­dza­jąc się z kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kramatorsk

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we wschod­niej Ukra­i­nie;


Kra­ma­torsk ( Краматорськ) – mia­sto we wschod­niej Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie do­niec­kim, nad rzeką Ka­zen­nyj Toreć (do­pływ Dońca). W 2026 roku li­czy­ło 58 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kramatorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kra­ma­tor­skiem, do­ty­czą­cy Kra­ma­tor­ska


Źródła:

Wiktionary

Krambambula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ro­dzaj słod­kiej wódki zio­ło­wej, kre­so­wej na­lew­ki przy­rzą­dza­nej z róż­nych skład­ni­ków ro­ślin­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kramek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kramer

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kramik

zdrob­nie­nie od: kram


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kram

 (1.2) mały kram


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kramnik

naz­wi­sko


Kram­nik – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie goł­dap­skim, w gmi­nie Du­be­nin­ki, przy je­zio­rze Po­błę­dzie i na wschod­niej gra­ni­cy Pu­szczy Ro­minc­kiej.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krampocz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kilof


Źródła:

Wiktionary

Krampus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dia­beł


Kram­pus (niem. "Kram­pen" – „pazur”) wy­wo­dzi się z au­striac­ko-ba­war­skie­go fol­klo­ru al­pej­skie­go, uwa­ża­ny za pół kozę, pół de­mo­na. W trak­cie Świąt Bo­że­go Na­ro­dze­nia karze dzie­ci, które źle się za­cho­wy­wa­ły przez cały rok, w prze­ci­wień­stwie do Świę­te­go Mi­ko­ła­ja, który na­gra­dza dzie­ci za dobre za­cho­wa­nie. Po­pu­lar­ny m.in. w Niem­czech, Au­strii, w pół­noc­nych Wło­szech, w Chor­wa­cji i Sło­we­nii. Kram­pus ob­cho­dzi swoje świę­to 5 grud­nia, tak zwane "Kram­pus­nacht" (niem. „Noc Kram­pu­sa”), dzień przed Mi­ko­łaj­ka­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kramsk

wieś w Pol­sce


Zo­bacz też: Kramsk w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Kramsk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Kramsk. Sie­dzi­ba gminy Kramsk. Daw­niej mia­sto; uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1440 roku, zde­gra­do­wa­ny przed 1550 ro­kiem. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kramski

→ Kramsk (wieś w Pol­sce)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Kram­ska, zwią­za­ny z Kram­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kran

1. zawór kur­ko­wy; kurek;
2. urzą­dze­nie do pod­no­sze­nia i prze­mie­szcza­nia cię­ża­rów;
3. kran zdję­cio­wy: wózek (czę­sto na to­rach) wy­po­sa­żo­ny w dłu­gie ramię (lub wy­się­gnik) za­koń­czo­ny plat­for­mą, na któ­rej znaj­du­je się ekipa ope­ra­tor­ska wraz z ka­me­rą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj za­wo­ru poz­wa­la­ją­cy na re­gu­la­cję prze­pły­wu cie­czy lub gazu;

 (1.2) techn. ro­dzaj dźwi­gu słu­żą­ce­go do prze­mie­szcza­nia ka­me­ry z ope­ra­to­rem lub samej ka­me­ry pod­czas krę­ce­nia zdjęć

 (1.3) techn. dźwig, żuraw


Zo­bacz też: Kran (miej­sco­wość).

Kran, bądź kurek – ro­dzaj za­wo­ru (a ra­czej po­tocz­na jego nazwa) z jed­nym wol­nym króć­cem poz­wa­la­ją­cym na wolny od­pływ cie­czy (cza­sem gazu) z in­sta­la­cji wo­do­cią­go­wej. Czę­sto sta­no­wi część ba­te­rii kra­nów po­łą­czo­nych ze sobą, poz­wa­la­ją­cych na re­gu­la­cję prze­pły­wu z róż­nych in­sta­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kranc

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Zie­le­no­gradsk;


Źródła:

Wiktionary

Krancek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­wa­łek


Źródła:

Wiktionary

Kranianka

po­tocz­nie: woda z kranu; kra­nów­ka, kra­nó­wa, kra­ni­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Kraniczanka

po­tocz­nie: woda z kranu; kra­nów­ka, kra­nó­wa, kra­nian­ka


Źródła:

SJP.pl

Kraniec

miej­sce, gdzie coś się koń­czy; brzeg; skraj


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. ko­niec, gra­ni­ca cze­goś


Kra­niec – wzgó­rze, wznie­sie­nie, po­ło­żo­ne w obrę­bie Wzgórz Trzeb­nic­kich, w mi­kro­re­gio­nie Wzgórz Skrzy­piń­skich. Wierz­cho­łek znaj­du­je się w gmi­nie Wołów, w obrę­bie ewi­den­cyj­nym wsi Gró­dek. W jego po­bli­żu prze­bie­ga gra­ni­ca ze wsią Stru­pi­na le­żą­cą w gmi­nie Pru­si­ce. Po­ło­żo­ny jest na wy­so­ko­ści bezwz­ględ­nej wy­no­szą­cej 178 m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kranik

zdrob­nie­nie od kran


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) zdrobn. kran


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraniografia

obra­zo­wa­nie lub opis bu­do­wy czasz­ki


Źródła:

SJP.pl

Kraniolit

ro­dzaj musz­li ska­mie­nia­łej


Źródła:

SJP.pl

Kraniolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie kra­nio­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Kraniologia

1. nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem czasz­ki, dział an­tro­po­lo­gii i zo­o­lo­gii;
2. prze­sta­rza­ła, błęd­na te­o­ria, we­dług któ­rej po­szcze­gól­ne czę­ści mózgu od­po­wia­da­ją za kon­kret­ne cechy psy­chicz­ne czło­wie­ka, a na pod­sta­wie bu­do­wy czasz­ki można je okre­ślić; fre­no­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. an­trop. nauka zaj­mu­ją­ca się bu­do­wą czasz­ki czło­wie­ka i in­nych na­czel­nych;


Kra­nio­lo­gia (gr. "kra­nion" ‘czasz­ka’) – dział ana­to­mii po­rów­naw­czej zaj­mu­ją­cy się bu­do­wą czasz­ki (u czło­wie­ka i in­nych na­czel­nych) oraz jej kształ­to­wa­niem się w roz­wo­ju osob­ni­czym i fi­lo­ge­ne­tycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraniometr

przy­rząd słu­żą­cy do ba­da­nia wy­mia­rów czasz­ki


Źródła:

SJP.pl

Kraniometria

tech­ni­ka po­mia­rów cza­szek, dział kra­nio­lo­gii


Kra­nio­me­tria (gr. "kra­nion" ‘czasz­ka’) – w an­tro­po­lo­gii fi­zycz­nej tech­ni­ka po­mia­ru czasz­ki, ma­ją­ca za­sto­so­wa­nie w an­tro­po­me­trii, rów­nież w or­to­don­cji.

W ba­da­niach kra­nio­me­trycz­nych wy­ko­nu­je się po­mia­ry okre­ślo­nych od­cin­ków mię­dzy zde­fi­nio­wa­ny­mi punk­ta­mi, po­mia­ry kątów i łuków czasz­ki w celu okre­śle­nia prze­cięt­nych cha­rak­te­ry­stycz­nych wy­mia­rów (wy­ra­żo­nych w war­to­ściach bezwz­ględ­nych), słu­żą­cych np. do obli­cza­nia tzw. wskaź­ni­ków an­tro­po­lo­gicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraniometryczny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kra­nio­me­trii


Źródła:

Wiktionary

Kranioplastyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ope­ra­cja ma­ją­ca na celu sko­ry­go­wa­nie znieksz­tał­ceń czasz­ki


Źródła:

Wiktionary

Kranioskopia

dział an­tro­po­sko­pii zaj­mu­ją­cy się opi­sem cech ja­ko­ścio­wych czasz­ki


Źródła:

SJP.pl

Kraniostenoza

wada wro­dzo­na, przedw­czes­ne za­ro­śnię­cie szwów czasz­ko­wych; kra­nio­sy­no­sto­za, cra­nio­ste­no­sis


Źródła:

SJP.pl

Kraniosynostoza

wada wro­dzo­na, przedw­czes­ne za­ro­śnię­cie szwów czasz­ko­wych; kra­nio­ste­no­za, cra­nio­ste­no­sis


Kra­nio­sy­no­sto­za – wada wro­dzo­na po­le­ga­ją­ca na przedw­czes­nym za­ro­śnię­ciu jed­ne­go bądź kilku szwów czasz­ko­wych, mo­gą­ca pro­wa­dzić do de­for­ma­cji głowy. Może się two­rzyć je­szcze przed na­ro­dzi­na­mi lub w pier­wszych mie­sią­cach po po­ro­dzie.

W pier­wot­nym przedw­czes­nym za­ra­sta­niu szwów wraz ze wzro­stem mózgu do­cho­dzi do wzro­stu czasz­ki tylko w tych od­cin­kach szwów, które po­zo­sta­ją nie­skost­nia­łe. Jeśli jed­no­cze­śnie za­ro­śnie przedw­cze­śnie kilka szwów, może dojść do wzro­stu ci­śnie­nia śród­czasz­ko­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraniotabes

nie­do­sta­tecz­ne uwap­nie­nie po­ty­licz­no-cie­mie­nio­wej czę­ści czasz­ki u nie­mow­ląt


Źródła:

SJP.pl

Kraniotomia

w me­dy­cy­nie: ope­ra­cyj­ne ot­war­cie czasz­ki


Kra­nio­to­mia – ope­ra­cyj­ne ot­war­cie czasz­ki w celu uzy­ska­nia do­stę­pu ne­u­ro­chi­rur­gicz­ne­go do móz­go­wia. W kra­nio­to­mii część kości czasz­ki usu­nię­ta przy jej ot­wie­ra­niu jest umie­szcza­na z po­wro­tem na miej­scu, co odróż­nia kra­nio­to­mię od kra­niek­to­mii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krankasa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ubez­pie­czal­nia, kasa cho­rych


Źródła:

Wiktionary

Krankfoter

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pie­lę­gniarz


Źródła:

Wiktionary

Krankszychta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dzień wolny z po­wo­du cho­ro­by, ab­sen­cja cho­ro­bo­wa


Źródła:

Wiktionary

Kranowy

przy­miot­nik od: kran


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kra­nem, do­ty­czą­cy kranu, po­cho­dzą­cy z kranu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kranówa

po­tocz­nie: woda z kranu; kra­nów­ka, kra­nian­ka, kra­ni­czan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: kra­nów­ka

 (1.2) po­gard. o kra­nów­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kranówka

po­tocz­nie: woda z kranu; kra­nó­wa, kra­nian­ka, kra­ni­czan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. woda pro­sto z kranu, zwy­kle do picia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krapkowice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim;


( Krap­pitz, Krap­ko­vi­ce, Chrap­ko­vi­ce) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie krap­ko­wic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Krap­ko­wi­ce. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, w Kot­li­nie Ra­ci­bor­skiej, bę­dą­cej czę­ścią Ni­zi­ny Ślą­skiej. Prze­pły­wa­ją przez nie rzeki Odra i Oso­bło­ga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krapkowicki

przy­miot­nik od: Krap­ko­wi­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Krap­ko­wic, zwią­za­ny z Krap­ko­wi­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krapkowiczanin

miesz­ka­niec Krap­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krapkowiczanka

miesz­kan­ka Krap­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kraplak

czer­wo­ny barw­nik sto­so­wa­ny w ma­lar­stwie ar­ty­stycz­nym


Źródła:

SJP.pl

Krapowy

czer­wień kra­po­wa - farba z grupy laków sto­so­wa­na daw­niej w ma­lar­stwie ar­ty­stycz­nym, otrzy­my­wa­na z ko­rze­nia ma­rzan­ny far­biar­skiej


Źródła:

SJP.pl

Krapsztać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Wi­leń­szczyz­na. dłu­bać (w nosie)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krapsz­tać się

 (2.1) gw-pl|Wi­leń­szczyz­na. zwle­kać, guz­drać się, długo się zbie­rać


Źródła:

Wiktionary

Krarupizacja

dawna me­to­da zwięk­sze­nia in­duk­cyj­no­ści toru prze­wo­do­we­go przez oto­cze­nie każ­de­go prze­wo­du war­stwą ma­te­ria­łu ma­gne­tycz­ne­go; kra­ru­pi­za­cję opra­co­wał w 1902 roku elek­tro­tech­nik duń­ski - C.E. Kra­rup


Źródła:

SJP.pl

Kras

1. pro­ces roz­pu­szcza­nia skał przez wody po­wierzch­nio­we i po­dziem­ne;
2. cha­rak­te­ry­stycz­na rzeź­ba te­re­nu, formy mor­fo­lo­gicz­ne po­wierzch­nio­we i po­dziem­ne zwią­za­ne z pro­ce­sem kra­so­wie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. pro­ces roz­pu­szcza­nia skał wa­pien­nych;

 (1.2) geol. formy skal­ne pow­sta­ją­ce w wy­ni­ku krasu (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasa

ina­czej uroda


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet., także. stpol., gw-pl|Pod­ha­le,Spisz,Śląsk Cie­szyń­ski,Bra­sław­szczyz­na. pię­kno, uroda, powab

 (1.2) daw., także. gw-pl|San,Kur­pie. barwa, kolor

 (1.3) daw. kolor czer­wo­ny

 (1.4) gw-pl|Syców. zob. okra­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasanka

ro­dzaj plusk­wia­ków z ro­dzi­ny kra­san­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krasankowate

o ce­chach kra­san­ko­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Kra­san­ko­wa­te (Cer­co­pi­dae) – ro­dzi­na plusk­wia­ków z po­drzę­du cy­ka­doksz­tałt­nych. Obej­mu­je około 1500 opi­sa­nych ga­tun­ków. Nimfy że­ru­ją, chro­niąc się za po­mo­cą pie­ni­stej wy­dzie­li­ny. Owady do­ro­słe czę­sto mają ja­skra­wy wzór w ubar­wie­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasankowaty

o ce­chach kra­san­ko­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Krasawica

pię­kna ko­bie­ta, dziew­czy­na; ślicz­not­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet. pię­kna ko­bie­ta, pię­kna dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krasicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasiczyn

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pod­kar­pac­ka wieś gmin­na (daw­niej mia­stecz­ko) opo­dal Prze­my­śla, po­ło­żo­na nad Sanem


Zo­bacz też: Kra­si­czyn (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Kra­si­czyn – wieś (daw­niej mia­stecz­ko) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­my­skim, sie­dzi­ba gminy Kra­si­czyn. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży 10 km na za­chód od Prze­my­śla.

Leży na pra­wym brze­gu Sanu, u uj­ścia do niego nie­wiel­kie­go Ko­mar­skie­go Po­to­ku, u pod­nó­ża Po­gó­rza Prze­my­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasiczynianin

miesz­ka­niec Kra­si­czy­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krasiczynianka

miesz­kan­ka Kra­si­czy­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krasiczyński

→ Kra­si­czyn


Patrz:Krasiczyn

Źródła:

SJP.pl

Krasiejowianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kra­sie­jo­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kra­sie­jo­wa, uro­dzo­na w Kra­sie­jo­wie


Źródła:

Wiktionary

Krasiejowianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kra­sie­jo­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kra­sie­jo­wa, uro­dzo­na w Kra­sie­jo­wie


Źródła:

Wiktionary

Krasiejowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kra­sie­jo­wa, zwią­za­ny z Kra­sie­jo­wem


Źródła:

Wiktionary

Krasiejów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Ozi­mek;

 (1.2) geogr. część wsi Jan­ko­wi­ce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ra­ci­bor­skim, w gmi­nie Kuź­nia Ra­ci­bor­ska


Kra­sie­jów (niem. "Kras­che­ow", "Schönhorst") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Ozi­mek.

Wieś leży około 5 km na wschód od drogi kra­jo­wej nr 46 Opole-Lu­bli­niec-Czę­sto­cho­wa i sie­dzi­by gminy – Ozim­ka, na po­łud­nie od drogi wo­je­wódz­kiej nr 453 Bier­dza­ny-Za­wadz­kie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krasieński

→ Kras­ne


Patrz:Krasne

Źródła:

SJP.pl

Krasikoń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ko­ni­czy­na


Źródła:

Wiktionary

Krasin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krasiniec

część wsi Szczu­ki


Kra­si­niec – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Pło­nia­wy-Bra­mu­ra.

Do 2023 miej­sco­wość była czę­ścią wsi Szczu­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasiniecki

przy­miot­nik od: Kra­si­niec


Źródła:

SJP.pl

Krasić

okra­szać;
1. za­pra­wiać po­tra­wę okra­są; oma­szczać;
2. zdo­bić, upięk­szać; do­pra­wiać;
3. far­bo­wać, po­wo­du­jąc de­ko­ra­cyj­ny re­zul­tat


cza­sow­nik

 (1.1) poet. zdo­bić, upięk­szać, po­le­wać po wierz­chu

 (1.2) kulin. do­da­wać okra­sę

 (1.3) reg. far­bo­wać jajka wiel­ka­noc­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraska

ptak z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­ra­cias gar­ru­lus|ref=tak., ptak o ja­skra­wym upie­rze­niu, naj­czę­ściej owa­do­żer­ny;

 (1.2) gw-pl|Ma­zo­wsze. kra­szan­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraski

ro­dzi­na pta­ków z rzędu kra­sko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­ra­cii­dae|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z rzędu kra­sko­wych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraskowate

rząd pta­ków obej­mu­ją­cy ponad 200 ga­tun­ków, wy­stę­pu­ją­cych na całym świe­cie z wy­jąt­kiem re­jo­nów oko­ło­bie­gu­no­wych; kra­sko­we


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­ra­cii­for­mes|ref=tak., rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy Ne­or­nit­hes;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraskowaty

o ce­chach kra­sko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Kraskowe

rząd pta­ków obej­mu­ją­cy ponad 200 ga­tun­ków, wy­stę­pu­ją­cych na całym świe­cie z wy­jąt­kiem re­jo­nów oko­ło­bie­gu­no­wych; kra­sko­wa­te


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­ra­cii­for­mes|ref=tak., rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­or­nit­hes|ref=tak.;


Kra­sko­we, kra­sko­wa­te (Co­ra­cii­for­mes) – rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy Ne­or­nit­hes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraskowszczyzna

wieś w Pol­sce


Kra­skow­szczyz­na – osada po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie haj­now­skim, w gmi­nie Du­bi­cze Cer­kiew­ne.

W la­tach 1975–1998 ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Lu­do­wa nazwa brzmi Kor­chi i po­cho­dzi od naz­wi­ska Korch, rodu miesz­ka­ją­ce­go w tej wsi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraskowy

1. → kra­ska;
2. o ce­chach kra­sko­wych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Krasków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kraskówka

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny kra­sek


Źródła:

SJP.pl

Krasnal

kras­no­lu­dek, kras­na­lek;
1. ma­lut­ka isto­ta ba­śnio­wa z brodą i w spi­cza­stej czap­ce, po­ma­ga­ją­ca lu­dziom;
2. żar­to­bli­wie: osoba ni­skie­go wzro­stu; mi­krus, skrzat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) folk. liter. baj­ko­wy bro­da­ty ludek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. pot. o małym dziec­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnalek

kras­no­lu­dek, kras­nal;
1. ma­lut­ka isto­ta ba­śnio­wa z brodą i w spi­cza­stej czap­ce, po­ma­ga­ją­ca lu­dziom;
2. żar­to­bli­wie: osoba ni­skie­go wzro­stu; mi­krus, skrzat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: kras­nal


Patrz:krasnal

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnalka

kras­no­lu­dek, kras­nal;
1. ma­lut­ka isto­ta ba­śnio­wa z brodą i w spi­cza­stej czap­ce, po­ma­ga­ją­ca lu­dziom;
2. żar­to­bli­wie: osoba ni­skie­go wzro­stu; mi­krus, skrzat


Patrz:krasnal

Źródła:

SJP.pl

Krasnalowy

→ kras­nal


Patrz:krasnal

Źródła:

SJP.pl

Krasne

1. pię­kny, uro­dzi­wy, przy­stoj­ny;
2. po­e­tyc­ko: czer­wo­ny, ja­skra­wo­czer­wo­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnoarmiejec

żoł­nierz Armii Czer­wo­nej (wojsk lą­do­wych Sił Zbroj­nych ZSRR); czer­wo­no­ar­mie­jec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz Armii Czer­wo­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnoborowik

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krasnobrodzianin

miesz­ka­niec Kras­no­bro­du (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krasnobrodzianka

miesz­kan­ka Kras­no­bro­du (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krasnobrodzki

przy­miot­nik od: Kras­no­bród


Źródła:

SJP.pl

Krasnobrzuchy

łą­ków­ka kras­no­brzu­cha - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny papug wschod­nich


Źródła:

SJP.pl

Krasnobród

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim;


Kras­no­bród – mia­sto w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, nad Wie­przem, na te­re­nie Kras­no­brodz­kie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kras­no­bród. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2019 Kras­no­bród li­czył 3101 miesz­kań­ców.

Po­ło­żo­ne hi­sto­rycz­nie w daw­nej ziemi chełm­skiej. Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie lo­ko­wa­ne w 1572 po­ło­żo­ne było w XVI wieku w wo­je­wództ­wie ru­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnodar

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, port nad rzeką Kubań, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na Kraju Kras­no­dar­skie­go;


Kras­no­dar (ros. Краснодар), do 1920 Je­ka­te­ry­no­dar (ros. Екатеринодар, "Je­ka­tie­ri­no­dar", do­słow­nie „dar Ka­ta­rzy­ny”) – mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, po­ło­żo­ne nad rzeką Kubań, około 100 km od Morza Azow­skie­go i Morza Czar­ne­go, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na Kraju Kras­no­dar­skie­go. W 2021 roku li­czy­ło 1 099 344 miesz­kań­ców. Mia­sto jest głów­nym oś­rod­kiem prze­my­sło­wym i kul­tu­ral­nym, a także wę­złem ko­mu­ni­ka­cyj­nym re­gio­nu ku­bań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnodarski

przy­miot­nik od: Kras­no­dar (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kras­no­da­rem, do­ty­czą­cy Kras­no­da­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnodrzew

krzew po­cho­dzą­cy z Andów, któ­re­go li­ście za­wie­ra­ją ko­ka­i­nę (od 0,3 do 1,25%); krzew ko­ka­i­no­wy; koka


Kras­no­drzew ("Eryth­ro­xy­lum" P.Brow­ne) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny kras­no­drze­wo­wa­tych. Wy­róż­nia­nych jest 259 ga­tun­ków. Za­sięg ich obej­mu­je wszyst­kie kon­ty­nen­ty w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej. Kilka z nich po­sia­da dużą za­war­tość ko­ka­i­ny (np. "E. coca" i "E. no­vo­gra­na­ten­se"). Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "E. are­o­la­tum" Lin­na­e­us (Syst. Nat. ed. 10. 1035. 1759).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnodrzewowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca około 90 ga­tun­ków drzew i krze­wów stre­fy mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej


Kras­no­drze­wo­wa­te, czer­wi­ko­wa­te ("Eryth­ro­xy­la­ce­ae" Kunth in Humb.) – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych z kladu ró­żo­wych. Sku­pia około 240 ga­tun­ków zgru­po­wa­nych w czte­rech ro­dza­jach, z czego ogrom­na więk­szość (230) na­le­ży do ro­dza­ju kras­no­drzew "Eryth­ro­xy­lum".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnodrzewowaty

o ce­chach kras­no­drze­wo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Krasnodzioby

ło­wiec kras­no­dzio­by, nur­ni­czek kras­no­dzio­by - ga­tun­ki pta­ków


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma kras­ny (czer­wo­ny) dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnodębski

naz­wi­sko


Kras­no­dęb­ski (albo "Sła­wę­cin") – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Pobóg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnogonek

kras­no­go­nek oliw­ko­wy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny astryl­do­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krasnogwardiejsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Gat­czy­na (ofi­cjal­na nazwa mia­sta w la­tach 1929-1944);


Źródła:

Wiktionary

Krasnogwardiejski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Kras­nog­war­diej­skiem, do­ty­czą­cy Kras­nog­war­diej­ska (współcz. Gat­czy­na)


Źródła:

Wiktionary

Krasnogłowy

dzię­ciur kras­no­gło­wy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny dzię­cio­ło­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krasnojarsk

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej na Sy­be­rii, sto­li­ca Kraju Kras­no­jar­skie­go;


Zo­bacz też: Kras­no­jarsk (me­te­o­ryt).

Kras­no­jarsk ( Красноярск) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, trze­cie co do wiel­ko­ści mia­sto Sy­be­rii, po­ło­żo­ne nad rzeką Je­ni­sej; sto­li­ca Kraju Kras­no­jar­skie­go; 1 093 771 miesz­kań­ców (2020). Wraz z aglo­me­ra­cją liczy 1 211 756 miesz­kań­ców (stan na 2025), dzię­ki czemu sta­no­wi 12. mia­sto w Rosji pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnojarski

przy­miot­nik od: Kras­no­jarsk (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Kras­no­jar­ska, zwią­za­ny z Kras­no­jar­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnokamsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w Kraju Perm­skim, nad Kamą;


Kras­no­kamsk ( Краснока́мск) – mia­sto w Rosji, w Kraju Perm­skim, nad Kamą.

W 1929 zde­cy­do­wa­no o lo­ka­li­za­cji kom­bi­na­tu ce­lu­lo­zo­wo-pa­pier­ni­cze­go, w 1933 Kras­no­kamsk stał się osied­lem typu miej­skie­go. Prawa miej­skie od 1938 r. Kom­bi­nat roz­po­czął pro­duk­cję w 1936 i był naj­więk­szy w Eu­ro­pie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnokamski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kras­no­kam­skiem, do­ty­czą­cy Kras­no­kam­ska


Źródła:

Wiktionary

Krasnokwiat

ro­śli­na ce­bu­lo­wa z ro­dzi­ny ama­ryl­ko­wa­tych; he­mant; he­man­tus


Kras­nok­wiat ("Ha­e­mant­hus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ama­ryl­ko­wa­tych. Obej­mu­je 22 ga­tun­ki. Wszyst­kie wy­stę­pu­ją w po­łud­nio­wej Afry­ce. Część ga­tun­ków tra­dy­cyj­nie tu za­li­cza­nych, nieco sze­rzej roz­po­wszech­nio­nych, róż­nią­cych się m.in. licz­bą chro­mo­so­mów (tu za­li­cza­ne ro­śli­ny mają ich 16) wy­o­dręb­nio­no w ro­dzaj "Sca­do­xus" (18 chro­mo­so­mów).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnolica

uro­dzi­wa ko­bie­ta; pię­kność


Źródła:

SJP.pl

Krasnolicowate

ro­dzi­na ro­ślin jed­no­li­ścien­nych z rzędu li­liow­ców


Kras­no­li­co­wa­te ("Al­stro­e­me­ria­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin jed­no­li­ścien­nych z rzędu li­liow­ców ("Li­lia­les"). Za­sięg ich obej­mu­je głów­nie Ame­ry­kę Po­łud­nio­wą, się­ga­ją na pół­noc po Mek­syk, poza tym rosną w Au­stra­lii i na Nowej Ze­lan­dii. W węż­szym uję­ciu sy­ste­ma­tycz­nym ro­dzi­na obej­mu­je tylko trzy ro­dza­je po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­skie (ple­mię "Al­stro­e­me­rie­ae"), w szer­szym za­li­cza się tu także dwa dal­sze ro­dza­je (ple­mię "Lu­zu­ria­ge­ae") spo­ty­ka­ne po obu stro­nach Pa­cy­fi­ku (takie uję­cie przyj­mu­je sy­stem APG III i APG IV).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnolicy

ma­ją­cy pię­kne lub ru­mia­ne lica


Źródła:

SJP.pl

Krasnolud

1. w li­te­ra­tu­rze, fil­mach i grach fan­ta­sy: czło­nek rasy gór­ni­czej zaj­mu­ją­cej się głów­nie ko­wal­stwem, wy­o­bra­ża­ny jako krępy osob­nik z długą brodą;
2. ek­spre­syw­nie: kras­no­lu­dek - baj­ko­wa isto­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mit. folk. po­dob­na do ni­skie­go czło­wie­ka isto­ta z mi­to­lo­gii nor­dyc­kiej i ger­mań­skiej;

 (1.2) przed­sta­wi­ciel fan­ta­stycz­nej rasy po­cho­dzą­cej od kras­no­lu­dów (1.1)

 (1.3) zgrub. od kras­no­lu­dek


Kras­no­lud (szwed. "dvärg", norw. "dverg", niem. "Zwerg", ang. "dwarf") – isto­ty z mi­to­lo­gii nor­dyc­kiej i ger­mań­skiej, obec­ne póź­niej także w fol­klo­rze nie­miec­kim i skan­dy­naw­skim, a współ­cze­śnie w li­te­ra­tu­rze, fil­mach i grach fan­ta­sy.

Wzo­ro­wa­ne na isto­tach z nor­dyc­kich mitów kras­no­lu­dy pier­wszy wpro­wa­dził do li­te­ra­tu­ry fan­ta­sy J.R.R. Tol­kien.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnoludek

kras­na­lek, kras­nal;
1. ma­lut­ka isto­ta ba­śnio­wa z brodą i w spi­cza­stej czap­ce, po­ma­ga­ją­ca lu­dziom;
2. żar­to­bli­wie: osoba ni­skie­go wzro­stu; mi­krus, skrzat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) baj­ko­wy, do­brot­li­wy czło­wie­czek, bar­dzo małej po­stu­ry, tra­dy­cyj­nie z długą brodą, ubra­ny w czer­wo­ny ku­bra­czek i takąż szpi­cza­stą czap­kę;

 (1.2) przen. ab­strak­cyj­ny powód, wi­no­waj­ca lub spraw­ca


Kras­no­lu­dek, kras­nal, gnom, skrzat – przy­jaz­na lu­dziom isto­ta po­ja­wia­ją­ca się czę­sto w li­te­ra­tu­rze pol­skiej i za­gra­nicz­nej, szcze­gól­nie w ba­śniach. Kras­no­lud­ki wy­glą­dem przy­po­mi­na­ją ma­łych ludzi. Prze­waż­nie są przed­sta­wia­ne w szpi­cza­stych czer­wo­nych cza­pecz­kach, od ko­lo­ru któ­rych po­cho­dzi ich pol­ska nazwa. Wy­stę­pu­ją za­rów­no w ba­śnio­wej tra­dy­cji pol­skiej, jak i in­nych na­ro­dów eu­ro­pej­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnoludka

ba­śnio­wa isto­ta żeń­ska; kras­nal­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­i­ma­gi­no­wa­na żeń­ska forma kras­no­lud­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnoludkowy

przy­miot­nik od: kras­no­lu­dek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kras­no­lud­kiem, do­ty­czą­cy kras­no­lud­ka

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do kras­no­lud­ka, bę­dą­cy jego włas­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnoludowy

→ kras­no­lud; kras­no­lu­dzi, kras­no­ludz­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kras­no­lu­dem, do­ty­czą­cy kras­no­lu­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnoludzi

→ kras­no­lud; kras­no­ludz­ki, kras­no­lu­do­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ty­po­wy dla kras­no­lu­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnoludzki

→ kras­no­lud; kras­no­lu­dzi, kras­no­lu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Krasnoludzkość

→ kras­no­ludz­ki


Patrz:krasnoludzki

Źródła:

SJP.pl

Krasnopierśny

afry­kan­ka kras­no­pier­śna - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny pa­pu­go­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krasnopiórka

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych; wzdrę­ga


Źródła:

SJP.pl

Krasnopióry

1. ma­ją­cy pię­kne lub czer­wo­ne pióra;
2. cu­do­wron­ka kras­no­pió­ra - ga­tu­nek ptaka z rzędu wró­blo­wych, wy­stę­pu­ją­cy na Nowej Gwi­nei i po­bli­skich wy­spach


Źródła:

SJP.pl

Krasnopol

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnopolski

przy­miot­nik od: Kras­no­pol


Źródła:

SJP.pl

Krasnorost

glon mor­ski, zwy­kle o czer­wo­nych ple­chach


Źródła:

SJP.pl

Krasnorosty

gro­ma­da wy­spe­cja­li­zo­wa­nych glo­nów, obej­mu­ją­ca około 5000 ga­tun­ków


Kras­no­ro­sty ("Rho­dop­hy­ta") – typ (gro­ma­da) wy­spe­cja­li­zo­wa­nych glo­nów na­le­żą­cych do kró­le­stwa ro­ślin, li­czą­cy ok. 5 ty­się­cy ga­tun­ków wy­raź­nie odręb­nych od pro­ti­stów. W ak­tu­al­nych uję­ciach jeden z trzech kla­dów ba­zo­wych su­per­gru­py Ar­cha­e­pla­sti­da. Jak sama nazwa kras­no­ro­stów wska­zu­je, oprócz chlo­ro­fi­lu ("a" i "d") za­wie­ra­ją także inne barw­ni­ki, a mia­no­wi­cie czer­wo­ną fi­ko­e­ry­try­nę i nie­bie­ską fi­ko­cy­ja­ni­nę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnosielc

wieś w Pol­sce


Kras­no­sielc – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Kras­no­sielc, nad rzeką Orzyc.

Daw­niej mia­sto; uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1824, zde­gra­do­wa­ny w 1870.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kras­no­sielc. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnosielecki

przy­miot­nik od: Kras­no­sielc


Źródła:

SJP.pl

Krasnosok

po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski krzew przy­po­mi­na­ją­cy tar­ni­nę, w któ­re­go li­ściach znaj­du­je się ko­ka­i­na; kras­no­drzew po­spo­li­ty, krzew ko­ka­i­no­wy, czer­wik


Źródła:

SJP.pl

Krasnosokowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych wy­stę­pu­ją­cych w Ame­ry­ce; czer­wi­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Krasnosokowaty

o ce­chach kras­no­so­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Krasnostawianin

miesz­ka­niec Kras­ne­go­sta­wu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kras­ne­go­sta­wu

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kras­ne­go­sta­wu, uro­dzo­na w Kras­nym­sta­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnostawianka

miesz­kan­ka Kras­ne­go­sta­wu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kras­ne­go­sta­wu

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kras­ne­go­sta­wu, uro­dzo­na w Kras­nym­sta­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnostawski

przy­miot­nik od: Kras­ny­staw


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kras­ne­go­sta­wu, zwią­za­ny z Kras­nym­sta­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnoturjinsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie swier­dłow­skim, na Uralu;


Kras­no­tur­jinsk ( Краснотурьинск) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie swier­dłow­skim, na Uralu.

W mie­ście funk­cjo­nu­ją dwie linie tram­wa­jo­we.

W Kras­no­tur­jin­sku uro­dził się nie­miec­ki ho­ke­i­sta ro­syj­skie­go po­cho­dze­nia, Edu­ard Le­wan­dow­ski.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krasnouchy

mo­ty­lik kras­no­u­chy - ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny astryl­do­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krasnowo

Kras­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sej­neń­skim, w gmi­nie Sejny.

Do 1954 roku miej­sco­wość na­le­ża­ła do gminy Kras­no­wo. W la­tach 1954–1971 wieś na­le­ża­ła do gro­ma­dy Jo­de­lisz­ki, po jej znie­sie­niu i na­le­ża­ła była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kras­no­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krasnowodsk

daw­niej: Turk­men­ba­szy (mia­sto por­to­we w Turk­me­ni­sta­nie); Kras­no­wodzk


Źródła:

SJP.pl

Krasnowodzk

daw­niej: Turk­men­ba­szy (mia­sto por­to­we w Turk­me­ni­sta­nie); Kras­no­wodsk


Źródła:

SJP.pl

Krasnowodzki

przy­miot­nik od: Kras­no­wodzk


Źródła:

SJP.pl

Krasnowolski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasnowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krasny

1. pię­kny, uro­dzi­wy, przy­stoj­ny;
2. po­e­tyc­ko: czer­wo­ny, ja­skra­wo­czer­wo­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) poet. także reg-pl|Kresy. czer­wo­ny

 (1.2) poet. pię­kny

 (1.3) reg-pl|Kresy. dobry

 (1.4) daw. reg-pl|Kresy. świe­ży

 (1.5) daw. reg-pl|Kresy. barw­ny

 (1.6) daw. reg-pl|Kresy. walny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasnystaw

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie kras­no­staw­skim;


Kras­ny­staw – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, sie­dzi­ba władz po­wia­tu kras­no­staw­skie­go, przy uj­ściu rzeki Żół­kiew­ki do Wie­prza. Po­ło­żo­ne na te­re­nie Dzia­łów Gra­bo­wiec­kich i Wy­nio­sło­ści Gieł­czew­skiej.

Herb mia­sta przed­sta­wia dwa kar­pie na nie­bie­skim tle, umie­szczo­ne na­prze­mian­le­gle jeden nad dru­gim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasocin

wieś w Pol­sce


Kra­so­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Kra­so­cin. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś w po­wie­cie chę­ciń­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go była w la­tach 70. XVI wieku włas­no­ścią kasz­te­la­na san­do­mier­skie­go Sta­ni­sła­wa Sza­frań­ca. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie kie­lec­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasociński

przy­miot­nik od: Kra­so­cin


Źródła:

SJP.pl

Krasomowca

daw­niej: kra­so­mów­ca - czło­wiek umie­ją­cy pię­knie prze­ma­wiać; ora­tor, retor


Źródła:

SJP.pl

Krasomowczy

daw­niej: kra­so­mów­czy - do­ty­czą­cy sztu­ki pię­kne­go mó­wie­nia; re­to­rycz­ny, ora­tor­ski, elok­went­ny, wy­mow­ny


Źródła:

SJP.pl

Krasomowstwo

daw­niej: kra­so­mów­stwo - umie­jęt­ność spraw­ne­go, jas­ne­go wy­ra­ża­nia swo­ich myśli, sztu­ka pię­kne­go mó­wie­nia; ora­tor­stwo, re­to­ry­ka


Źródła:

SJP.pl

Krasomówca

czło­wiek mi­strzow­sko wła­da­ją­cy sło­wem, umie­ją­cy pię­knie prze­ma­wiać; ora­tor, retor, mówca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która po­tra­fi pię­knie prze­ma­wiać, po mi­strzow­sku włada sło­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasomówczy

taki, który do­ty­czy kra­so­mów­cy lub kra­so­mów­stwa - sztu­ki pię­kne­go mó­wie­nia; re­to­rycz­ny, ora­tor­ski, elok­went­ny, wy­mow­ny


Źródła:

SJP.pl

Krasomówczyni

ko­bie­ta umie­ją­ca pię­knie prze­ma­wiać; ora­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Krasomówstwo

umie­jęt­ność spraw­ne­go, jas­ne­go wy­ra­ża­nia swo­ich myśli, sztu­ka pię­kne­go mó­wie­nia; ora­tor­stwo, re­to­ry­ka, elok­wen­cja, wy­mow­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) umie­jęt­ność elok­went­ne­go prze­ma­wia­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasopani

1. kra­so­pa­ni po­ziom­ków­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych;
2. kra­so­pa­ni hera - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krasowacieć

o ska­łach: ule­gać roz­pu­szcza­niu przez wody po­wierzch­nio­we i po­dziem­ne; kra­so­wieć


Źródła:

SJP.pl

Krasowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krasowieć

o ska­łach: ule­gać roz­pu­szcza­niu przez wody po­wierzch­nio­we i po­dziem­ne; kra­so­wa­cieć


Źródła:

SJP.pl

Krasowość

dzia­łal­ność kra­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Krasowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasowy

przy­miot­nik od: kras


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ge­o­lo­gicz­nym zja­wi­skiem krasu, do­ty­czą­cy krasu


Kra­so­wy (niem. "Kras­sow") – dziel­ni­ca My­sło­wic, po­ło­żo­na na po­łud­niu mia­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasoń

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraspedodon

ro­dzaj di­no­za­u­ra pta­sio­mied­nicz­ne­go


Kra­spe­do­don ("Cra­spe­do­don lon­ze­en­sis") to di­no­za­ur znany je­dy­nie na pod­sta­wie trzech zębów zna­le­zio­nych w osa­dach grupy Lonzée (górna kreda: ?ko­niak-san­ton) oko­lic wsi Lonzée (Bel­gia, pro­win­cja Namur). Przez wiele lat, od od­kry­cia, uwa­ża­no, że zęby na­le­żą do or­ni­to­po­da z grupy igu­a­no­do­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krassowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krassus

wódz rzym­ski, 115-53 p.n.e.


Źródła:

SJP.pl

Krasucki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasula

żar­to­bli­wie o kro­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. krowa w czar­nym i bia­łym ko­lo­rze

 (1.2) pieszcz. żart. krowa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krasuski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krasy

1. daw­niej: pię­kny, kras­ny, czer­wo­ny;
2. o maści konia: czar­ny z bia­ły­mi plam­ka­mi; sro­ka­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) daw. kras­ny, pię­kny

 (1.2) gwara. sro­ka­ty (o uma­szcze­niu)

 (1.3) reg-pl|Kresy. ko­lo­ro­wy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: krasa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krasz

po­tocz­nie: osoba, w któ­rej ktoś się za­u­ro­czył; crush


Źródła:

SJP.pl

Kraszanka

jajko kurze za­bar­wio­ne na jeden kolor, bę­dą­ce tra­dy­cyj­ną ozdo­bą wiel­ka­noc­ne­go stołu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. wiel­ka­noc­ne, jed­no­li­cie ko­lo­ro­we jajko, bez de­se­ni

 (1.2) daw. pię­kna ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kra­sić.


Źródła:

Wiktionary

Kraszewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kraszewicki

→ Kra­sze­wi­ce


Patrz:Kraszewice

Źródła:

SJP.pl

Kraszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kraszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kraszowice

Kra­szo­wi­ce (daw­niej Kro­is­chwitz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, w gmi­nie Bo­le­sła­wiec, na po­gra­ni­czu Po­gó­rza Izer­skie­go i Po­gó­rza Ka­czaw­skie­go w Su­de­tach.

W la­tach 1945–1954 sie­dzi­ba gminy Kra­szo­wi­ce. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła do gro­ma­dy Kra­szo­wi­ce i była sie­dzi­bą jej władz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa je­le­nio­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krasław

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we wschod­niej Łot­wie, sto­li­ca gminy Kra­sław;


Kra­sław ( Krāslava, Kru­os­lo­va, Kres­lau) – mia­sto na wschod­niej Łot­wie, sto­li­ca no­vad­su Kra­sław. 10 854 miesz­kań­ców.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł lniar­ski oraz drzew­ny. W po­bli­żu znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Krāslava. Mia­sto leży nad Dźwi­ną, w gór­nym biegu rzeki, na wschód od mia­sta Dy­ne­burg.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krat

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|krata.


Źródła:

Wiktionary

Krata

1. krzy­żu­ją­ce się, prze­pla­ta­ją­ce się pręty me­ta­lo­we ma­ją­ce sta­no­wić przesz­ko­dę trud­ną do przej­ścia; ogro­dze­nie, brama itp. wy­ko­na­ne z ta­kich prę­tów;
2. wzór two­rzo­ny przez pro­sto­pad­le krzy­żu­ją­ce się linie; ma­te­riał w taki wzór


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. krzy­żu­ją­ce się pręty me­ta­lo­we lub drew­nia­ne; ażu­ro­we zam­knię­cie ot­wo­ru (wej­ścio­we­go, okien­ne­go) lub ro­dzaj ogro­dze­nia kon­kret­nej prze­strze­ni wew­nątrz lub na zew­nątrz bu­dow­li

 (1.2) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do od­dzie­la­nia ciał sta­łych ze ście­ków

 (1.3) mat. nazwa struk­tu­ry ma­te­ma­tycz­nej

 (1.4) wzór na pa­pie­rze, tka­ni­nie itp., skrzy­żo­wa­nie barw­nych linii

 (1.5) ma­te­riał z kratą (1.4)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krateczka

zdrob­nie­nie od: krat­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: krat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krategus

krzew lub ni­skie drze­wo z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; głóg


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. przest. głóg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kratek

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|krat­ka.


Źródła:

Wiktionary

Krater

1. za­głę­bie­nie na szczy­cie wul­ka­nu; wylot ka­na­łu, któ­rym wy­do­sta­je się lawa i gazy;
2. za­głę­bie­nie spo­wo­do­wa­ne ude­rze­niem me­te­o­ry­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. lej­ko­wa­te za­głę­bie­nie na szczy­cie stoż­ka wul­ka­nicz­ne­go, przez który wy­do­by­wa się lawa i gazy wul­ka­nicz­ne;

 (1.2) geol. owal­ne za­głę­bie­nie spo­wo­do­wa­ne upad­kiem me­te­o­ry­tu;

 (1.3) hist. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji ro­dzaj na­czy­nia uży­wa­ne­go do mie­sza­nia wina z wodą;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraterotwórczy

ma­ją­cy wpływ na two­rze­nie się kra­te­ru


Źródła:

SJP.pl

Kraterowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kra­ter


Źródła:

SJP.pl

Kraterowy

przy­miot­nik od: kra­ter


Źródła:

SJP.pl

Kraterozaur

ro­dzaj czwo­ro­noż­ne­go, ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra z grupy ste­go­za­u­rów


Kra­te­ro­za­ur, "Cra­te­ro­sa­u­rus" – czwo­ro­noż­ny, ro­śli­no­żer­ny, mało znany di­no­za­ur na­le­żą­cy do grupy ste­go­za­u­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kratka

1. zdrob­nie­nie od: krata;
2.
a) wzór pow­sta­ły ze skrzy­żo­wa­nych linii lub pa­sków;
b) ma­te­riał o takim wzo­rze;
3. kwa­dra­cik ut­wo­rzo­ny przez krzy­żu­ją­ce się linie;
4. po­tocz­nie: wyć­wi­czo­ne mię­śnie brzu­cha; ośmio­pak, sze­ścio­pak, six-pack, ABS, krat­ka, dzie­się­cio­pak, ka­lo­ry­fer


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: krata

 (1.2) wzór na danym ma­te­ria­le (np. pa­pie­rze, tka­ni­nie), zło­żo­ny z ukła­du linii krzy­żu­ją­cych się pod kątem pro­stym lub uło­żo­nych w pio­no­we i po­zio­me pasy kwa­dra­tów

 (1.3) na­dru­ko­wa­ny, mały, pusty pro­sto­kąt

 (1.4) czę­ścio­wo zam­knię­ty wlot ka­na­li­za­cji de­szczo­wej, wy­wietrz­ni­ka itp.

 (1.5) tylko w lm.: pot. przen. wię­zie­nie

 (1.6) pot. znak #, hash­tag


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kratko

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od krat­ka


Źródła:

Wiktionary

Kratkowanie

krat­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krat­ko­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kratkowiec

motyl z po­dro­dzi­ny ru­sa­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. praw. ad­wo­kat, który spe­cja­li­zu­je się w spra­wach kar­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kratkowy

1. taki, który jest w krat­kę, ma krat­ki; krat­ko­wa­ny;
2. śro­do­wi­sko­wo: ad­wo­kac­ki, są­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Kratofania

ob­ja­wie­nie się bo­skiej mocy, prze­jaw mocy i wła­dzy bó­stwa


Kra­to­fa­nia (z gr. "kra­tós" ‘siła’ lub ‘moc’, "phaínein" ‘uka­zy­wać’) – ro­dzaj hie­ro­fa­nii, w któ­rej do­cho­dzi do ob­ja­wie­nia, ma­ni­fe­sta­cji mocy sa­crum.

Za kra­to­fa­nię mogą być uwa­ża­ne zja­wi­ska spo­dzie­wa­ne i czę­sto po­ja­wia­ją­ce się, jak np. na­ro­dzi­ny dziec­ka, wzej­ścia ro­ślin, ale także wy­da­rze­nia nie­spo­dzie­wa­ne: klę­ski, czy zda­rze­nia po­czy­ty­wa­ne za cuda. Przez swą dwo­ja­ką na­tu­rę mogą stać się za­rów­no przed­mio­tem ludz­kiej czci, jak i bo­jaź­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kratogen

w ge­o­lo­gii: plat­for­ma kon­ty­nen­tal­na nie­ob­ję­ta ru­cha­mi gó­rot­wór­czy­mi; kra­ton


Źródła:

SJP.pl

Kraton

w ge­o­lo­gii: plat­for­ma kon­ty­nen­tal­na nie­ob­ję­ta ru­cha­mi gó­rot­wór­czy­mi; kra­to­gen


Kra­ton (z gr. κράτος "krátos" – „po­tę­ga, moc”) – naj­star­sza, ut­war­dzo­na część sko­ru­py ziem­skiej, nie­pod­le­ga­ją­ca już w za­sa­dzie frag­men­ta­cji. Naj­więk­sze współ­czes­ne kra­to­ny to: Sinia – plat­for­ma chiń­ska, An­go­ria – plat­for­ma sy­be­ryj­ska, kra­ton wschod­nio­e­u­ro­pej­ski; kra­to­ny Kongo, Ka­la­ha­ri i sa­ha­ryj­ski, a w Ame­ry­ce m.in.: kra­ton pół­noc­no­a­me­ry­kań­ski i ama­zoń­ski. Kra­to­ny bu­du­ją, obok pasów fał­do­wych, znacz­ną część po­wierzch­ni kon­ty­nen­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kratowanie

kraty


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kra­to­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kratować

wsta­wiać kraty w jakiś otwór, za­bez­pie­czać kra­ta­mi; okra­to­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Kratownica

1. ogro­dze­nie lub prze­gro­da z krzy­żu­ją­cych się prę­tów;
2. kon­struk­cja kra­to­wa; sztyw­na kon­struk­cja ma­ją­ca po­stać kraty, peł­nią­ca funk­cję dźwi­ga­ra w mo­stach, da­chach, dźwi­gach itp. lub szkie­le­tu w ka­dłu­bach sa­mo­cho­dów, sa­mo­lo­tów;
3. krata z drew­nia­nych li­stew ukła­da­na na dnie łodzi, jach­tu, chro­nią­ca przed zbie­ra­ją­cą się wodą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pła­ska prze­gro­da z krzy­żu­ją­cych się prę­tów

 (1.2) bud. ro­dzaj sztyw­nej kon­struk­cji zło­żo­nej prę­tów;

 (1.3) żegl. krat­ka z li­ste­wek na po­dło­dze jach­tu


Kra­tow­ni­ca, krata – ro­dzaj kon­struk­cji prę­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kratownicowy

→ kra­tow­ni­ca


Patrz:kratownica

Źródła:

SJP.pl

Kratowy

przy­miot­nik od: krata


Źródła:

SJP.pl

Kratyzm

Kra­tyzm, te­o­ria kra­tyz­mu (gr. "kra­tos" – siła, moc) – ter­min wpro­wa­dzo­ny przez Wła­dy­sła­wa Wit­wic­kie­go (twór­cę te­o­rii kra­tyz­mu).

Za­ląż­ki te­o­rii kra­tyz­mu po­ja­wi­ły się już w pracy dok­tor­skiej Wit­wic­kie­go "Ana­li­za psy­cho­lo­gicz­na am­bi­cji". Za­wie­ra ona naj­waż­niej­sze tezy, które na­stęp­nie zo­sta­ły od­po­wied­nio roz­wi­nię­te.


Źródła:

Wikipedia

Kraul

naj­szyb­szy styl pły­wac­ki; crawl


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. spo­sób pły­wa­nia po­le­ga­ją­cy na na­prze­mien­nych, za­gar­nia­ją­cych ru­chach rąk oraz nóg pra­cu­ją­cych jak no­ży­ce;


Kraul, wła­ści­wie kraul na pier­siach – naj­szyb­szy i naj­po­pu­lar­niej­szy styl pły­wac­ki. Styl ten jest tak po­pu­lar­ny wśród za­wod­ni­ków, że wiele osób utoż­sa­mi kraul, ze sty­lem do­wol­nym. Kraul wy­ma­ga ide­al­nej ko­or­dy­na­cji od­de­chu i pracy rąk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraulista

spor­to­wiec upra­wia­ją­cy pły­wa­nie kra­u­lem (craw­lem): craw­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. pły­wak pły­wa­ją­cy kra­u­lem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraulistka

→ kra­u­li­sta; craw­list­ka


Źródła:

SJP.pl

Kraulować

po­tocz­nie: pły­wać kra­u­lem


Źródła:

SJP.pl

Kraulowy

przy­miot­nik od: kraul - naj­szyb­szy styl pły­wac­ki; craw­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kraus

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kraushar

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krauszów

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim


Kra­u­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Nowy Targ.

Wieś du­chow­na, włas­ność opact­wa cy­ster­sów szczy­rzyc­kich po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie są­dec­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krautrock

[czy­taj: krałt rok] od­mia­na ek­spe­ry­men­tal­ne­go rocka pro­gre­syw­ne­go pow­sta­ła w dru­giej po­ło­wie lat 60. XX wieku na te­re­nie Nie­miec


Kra­u­trock – od­mia­na ek­spe­ry­men­tal­ne­go rocka pow­sta­ła w dru­giej po­ło­wie lat 60. XX wieku na te­re­nie Nie­miec.

Wśród jej cech cha­rak­te­ry­stycz­nych wy­mie­nia­ne są (oprócz miej­sca pow­sta­nia) in­spi­ra­cje mu­zy­ką awan­gar­do­wą i psy­cho­de­licz­ną, no­wa­tor­skie w tam­tym okre­sie uży­cie tech­nik elek­tro­nicz­nych, me­cha­nicz­ne brzmie­nie, ro­zbu­do­wa­ne kom­po­zy­cje i im­pro­wi­za­cje.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krautrockowy

→ kra­u­trock [czy­taj: krałt ro­ko­wy]


Źródła:

SJP.pl

Krauz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krauza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. słoik


Źródła:

Wiktionary

Krauze

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krava

po­tocz­nie: krav maga - iz­ra­el­ski sy­stem walki wręcz i sa­mo­o­bro­ny, ba­zu­ją­cy na odru­chach obron­nych czło­wie­ka; krav­ka


Źródła:

SJP.pl

Kravitz

[czy­taj: kra­wic] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kravka

po­tocz­nie: krav maga - iz­ra­el­ski sy­stem walki wręcz i sa­mo­o­bro­ny, ba­zu­ją­cy na odru­chach obron­nych czło­wie­ka; krava


Źródła:

SJP.pl

Krawaciarka

→ kra­wa­ciarz


Patrz:krawaciarz

Źródła:

SJP.pl

Krawaciarstwo

1. wyrób kra­wa­tów;
2. zawód po­le­ga­ją­cy na wy­ro­bie kra­wa­tów


Źródła:

SJP.pl

Krawaciarz

1. wyt­wór­ca kra­wa­tów;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: urzęd­nik lub pra­cow­nik kor­po­ra­cji;
3. po­tocz­nie: osoba chęt­nie cho­dzą­ca w kra­wa­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba czę­sto no­szą­ca kra­wat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krawacik

zdrob­nie­nie od: kra­wat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kra­wat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krawacz

szew­ski nóż do kra­ja­nia skór; kra­wal­nik


Źródła:

SJP.pl

Krawak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. etn. czło­nek hi­sto­rycz­nej grupy et­nicz­nej za­miesz­ku­ją­cej Ra­ci­bórz i oko­li­ce;


Źródła:

Wiktionary

Krawal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. hałas, zgiełk, awan­tu­ra, bi­ja­ty­ka


Źródła:

Wiktionary

Krawalnica

deska, na któ­rej szewc przy­kra­wa skórę


Źródła:

SJP.pl

Krawalnik

szew­ski nóż do kra­ja­nia skór; kra­wacz


Źródła:

SJP.pl

Krawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kra­wać.


Źródła:

Wiktionary

Krawat

1. wąski, ozdob­ny pasek ma­te­ria­łu wią­za­ny wokół szyi na koł­nie­rzu ko­szu­li;
2. u zwie­rząt: pio­no­wy pas bia­łej sier­ści na szyi i pier­siach;
3. w spor­tach walki: chwyt za szyję


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. pasek ma­te­ria­łu no­szo­ny na szyi przez męż­czyzn, rza­dziej przez ko­bie­ty;

 (1.2) sport. w za­pa­sach: nie­doz­wo­lo­ny chwyt za szyję

 (1.3) żegl. wąski pas płót­na sto­so­wa­ny do przy­wią­zy­wa­nia opu­szczo­ne­go i zwi­nię­te­go żagla do bomu

 (1.4) pot. wąski pasek bia­łej sier­ści na szyi niek­tó­rych zwie­rząt (naj­czę­ściej u psów i kotów)

 (1.5) środ. sport. węzeł sto­so­wa­ny we wspi­nacz­ce m.in. do łą­cze­nia ka­ra­bin­ka i taśmy albo lonży do łącz­ni­ka uprzę­ży

 (1.6) żegl. krót­ki od­ci­nek linki na jach­cie bez spe­cjal­ne­go przez­na­cze­nia

 (1.7) przen. więz. stry­czek


Kra­wat (fr. "cra­va­te") – ozdo­ba mę­skie­go lub dam­skie­go stro­ju, bę­dą­ca wą­skim pa­skiem ma­te­ria­łu wią­za­nym wokół szyi na koł­nie­rzu ko­szu­li. Współ­czes­ny kra­wat wy­wo­dzi się od dłu­gich, ko­lo­ro­wych chust lub szarf no­szo­nych daw­niej na szyi w Chor­wa­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krawatka

po­tocz­nie lub gwa­ro­wo: wąski, ozdob­ny pasek ma­te­ria­łu wią­za­ny wokół szyi na koł­nie­rzu ko­szu­li; kra­wat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pa­pie­ro­wa ety­kie­ta na szyj­ce bu­tel­ki piwa umie­szczo­na nad ety­kie­tą głów­ną;

 (1.2) me­ta­lo­wy ele­ment, słu­żą­cy do za­wie­sze­nia wi­sior­ka na łań­cusz­ku, rze­my­ku itp.

 (1.3) gw-pl|Kra­ków. kra­wat


Kra­wat­ka to pa­pie­ro­wa ety­kie­ta na szyj­ce bu­tel­ki piwa umie­szczo­na po­wy­żej ety­kie­ty głów­nej, za­wie­ra­ją­ca logo i nazwę bro­wa­ru oraz ewen­tu­al­nie inne dane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krawatomuszka

po­łą­cze­nie musz­ki i kra­wa­ta; musz­nik


Źródła:

SJP.pl

Krawatowy

przy­miot­nik od: kra­wat


Źródła:

SJP.pl

Krawać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. kra­jać


Źródła:

Wiktionary

Krawcewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krawcowa

1. ko­bie­ta za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się szy­ciem;
2. żona kraw­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzem. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się kra­wiect­wem

 (1.2) żona kraw­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krawczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krawczuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krawczyk

prze­sta­rza­łe: ter­mi­na­tor kra­wiec­ki, cze­lad­nik w za­kła­dzie kra­wiec­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. cze­lad­nik kraw­ca

 (1.2) daw. syn kraw­ca


Zo­bacz też: Kraw­czyk - ptak.

Kraw­czyk (forma żeń­ska: Kraw­czyk, Kraw­czy­ko­wa, Kraw­czy­ków­na; licz­ba mnoga: Kraw­czy­ko­wie) – naz­wi­sko na­le­żą­ce do grupy 20 naj­po­pu­lar­niej­szych naz­wisk uży­wa­nych w Pol­sce. We­dług bazy PESEL 17.01.2015 r. no­si­ło je 40 878 Polek i 40 572 Po­la­ków. Naj­wię­cej osób no­szą­cych to naz­wi­sko miesz­ka w War­sza­wie i jej oko­li­cach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krawczykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krawczyni

re­gio­nal­nie: ko­bie­ta trud­nią­ca się za­wo­do­wo szy­ciem odzie­ży; kraw­co­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Lwów. kraw­co­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krawczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krawiec

osoba za­wo­do­wo szy­ją­ca ubra­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się szy­ciem ubrań i in­nych rze­czy z tka­nin;


Kra­wiec – rze­mieśl­nik, zaj­mu­ją­cy się szy­ciem (ręcz­nie – igłą lub ma­szy­ną) bie­liz­ny oraz odzie­ży, z tka­ni­ny, dzia­ni­ny i sukna.

Kra­wiec jest to rze­mieśl­nik szy­ją­cy odzież na miarę dla in­dy­wi­du­al­ne­go od­bior­cy. Kra­wiec mia­ro­wy wy­ko­nu­je cały cykl tech­no­lo­gicz­ny od opra­co­wa­nia sza­blo­nu do go­to­we­go wy­ro­bu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krawiecki

przy­miot­nik od: kra­wiec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kra­wiect­wem, do­ty­czą­cy kra­wiect­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krawiectwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dział rze­mio­sła zaj­mu­ją­cy się szy­ciem ubrań i in­nych wy­ro­bów


Kra­wiect­wo – dzie­dzi­na rze­mio­sła i prze­my­słu zaj­mu­ją­ca się szy­ciem odzie­ży i bie­liz­ny z tka­nin i dzia­nin.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krawy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. krwa­wy


Źródła:

Wiktionary

Krawędziak

czte­ro­stron­nie pła­ska belka o za­o­krą­glo­nych na­ro­żach, sto­so­wa­na w bu­dow­nict­wie; kra­węż­niak


Źródła:

SJP.pl

Krawędziowy

przy­miot­nik od: kra­wędź


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kra­wę­dzią, do­ty­czą­cy kra­wę­dzi; po­ło­żo­ny na lub wzdłuż kra­wę­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krawędź

1. linia zet­knię­cia się dwóch po­wierzch­ni lub wąski pas ja­kiejś po­wierzch­ni przy samym jej brze­gu
2. me­ta­lo­wy ochra­niacz na­kła­da­ny na brzeg narty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce wyz­na­cza­ją­ce ostry lub ek­stre­mal­ny ko­niec cze­goś

 (1.2) geom. od­ci­nek łą­czą­cy dwa są­sied­nie wierz­choł­ki wie­lo­ścia­nu lub po­wierzch­ni wie­lo­ścien­nej;

 (1.3) mat. po­łą­cze­nie mię­dzy dwoma wierz­choł­ka­mi grafu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krawężniak

czte­ro­stron­nie pła­ska belka o za­o­krą­glo­nych na­ro­żach, sto­so­wa­na w bu­dow­nict­wie; kra­wę­dziak


Źródła:

SJP.pl

Krawężnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. kro­kiew w na­ro­żu dachu

 (1.2) ro­dzaj piły


Źródła:

Wiktionary

Krawężnik

be­to­no­wy pas od­dzie­la­ją­cy chod­nik od jezd­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. ele­ment bu­dow­la­ny od­dzie­la­ją­cy chod­nik od jezd­ni i wyz­na­cza­ją­cy gra­ni­cę mię­dzy chod­ni­kiem a jezd­nią

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. obraź. po­li­cjant pra­cu­ją­cy w dro­gów­ce lub pa­tro­lu pie­szym


Kra­węż­nik – zew­nętrz­na część chod­ni­ka od­dzie­la­ją­ca go od jezd­ni. Na przej­ściach dla pie­szych jest on ob­ni­żo­ny, by ułat­wić pie­szym wej­ście na po­ziom chod­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krawężnikowy

→ kra­węż­nik


Patrz:krawężnik

Źródła:

SJP.pl

Krałza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. słoik z gwin­tem na za­kręt­kę


Źródła:

Wiktionary

Krańcować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) środ. transp. koń­czyć trasę lub bieg

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) pot. do­pro­wa­dzać coś do końca, koń­czyć


Źródła:

Wiktionary

Krańcowo

przy­słó­wek

 (1.1) skraj­nie


Źródła:

Wiktionary

Krańcowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krań­co­we; cecha tych, któ­rzy są krań­co­wi


Źródła:

Wiktionary

Krańcowy

przy­miot­nik

 (1.1) mak­sy­mal­nie od­bie­ga­ją­cy od głów­ne­go nurtu, normy

 (1.2) znaj­du­ją­cy się na krań­cu czego


Źródła:

Wiktionary

Krańcówka

1. w gwa­rze łódz­kiej: pętla tram­wa­jo­wa lub au­to­bu­so­wa;
2. za­koń­cze­nie trasy bez pętli do za­wra­ca­nia;
3. wy­łącz­nik krań­co­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łódź. ostat­ni przy­sta­nek tram­wa­jo­wy lub au­to­bu­so­wy

 (1.2) łódź. pętla linii tram­wa­jo­wej lub au­to­bu­so­wej

 (2.1) elektr. typ łącz­ni­ka elek­trycz­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraśko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraśnia

tłuszcz pło­wej zwie­rzy­ny


Źródła:

SJP.pl

Kraśniak

kra­śniak ciem­ny - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny wor­cza­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kraśnianin

miesz­ka­niec Kras­ne­go (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kraśnianka

miesz­kan­ka Kras­ne­go (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kraśnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kraśnicki

przy­miot­nik od: Kra­śnik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Kra­śni­ka, zwią­za­ny z Kra­śni­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraśniczanin

miesz­ka­niec Kra­śni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kra­śni­ka

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kra­śni­ka, uro­dzo­na w Kra­śni­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraśniczanka

miesz­kan­ka Kra­śni­ka


Źródła:

SJP.pl

Kraśniczek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny astryl­do­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kraśniczyn

wieś w Pol­sce


Kra­śni­czyn – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie kras­no­staw­skim, w gmi­nie Kra­śni­czyn, nad rzeką Woj­sław­ką (prawy do­pływ Wie­prza). Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Kra­śni­czyn.

Kra­śni­czyn uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1500 ro­kiem. Prawa miej­skie do 3 lipca 1821 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraśniczyński

przy­miot­nik od: Kra­śni­czyn


Źródła:

SJP.pl

Kraśniej

czer­wie­nić się


Źródła:

SJP.pl

Kraśniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ków: kra­śny, kras­ny


Źródła:

SJP.pl

Kraśniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kraśnieć

czer­wie­nić się


Źródła:

SJP.pl

Kraśnik

ga­tu­nek mo­ty­la dzien­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim;


Kra­śnik – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu kra­śnic­kie­go, po­ło­żo­ne 49 km na po­łud­nio­wy za­chód od Lu­bli­na. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Pod wzglę­dem hi­sto­rycz­nym Kra­śnik po­ło­żo­ny jest w Ma­ło­pol­sce, po­cząt­ko­wo na­le­żał do ziemi san­do­mier­skiej, a na­stęp­nie do ziemi lu­bel­skiej. Mia­sto szla­chec­kie po­ło­żo­ne było w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie urzę­dow­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kraśniki

ga­tu­nek mo­ty­la dzien­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Kraśnikowate

ro­dzi­na mo­ty­li obej­mu­ją­ca ponad 800 ga­tun­ków; kra­śni­ki


Kra­śni­ko­wa­te (Zy­ga­e­ni­dae) – ro­dzi­na mo­ty­li z po­drzę­du Glos­sa­ta i in­fra­rzę­du mo­ty­li róż­nos­krzy­dłych, obej­mu­ją­ca ponad 1000 opi­sa­nych ga­tun­ków. Kos­mo­po­li­tycz­na, ale głów­nie tro­pi­kal­na i sub­tro­pi­kal­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kraśnikowaty

o ce­chach kra­śni­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Źródła:

SJP.pl

Kraśnię

re­gio­nal­nie: gnom, kras­no­lu­dek


Źródła:

SJP.pl

Kraśny

1. tłu­sty;
2. prze­sta­rza­łe: czer­wo­ny;
3. daw­niej: pię­kny, ja­skra­wy


przy­miot­nik

 (1.1) łow. do­brze odży­wio­ny; w do­brej kon­dy­cji

 (1.2) przest. czer­wo­ny

 (1.3) daw. ja­skra­wy

 (1.4) daw. pię­kny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kraść

przy­wła­szczać bez­praw­nie cudzą włas­ność


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) brać coś na włas­ność bez zgody i wie­dzy wła­ści­cie­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krażowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krciny

rze­czow­nik

 (1.1) daw. chrzci­ny (obrzęd)

 (1.2) daw. uro­czy­stość zwią­za­na z obrzę­dem chrzcin


Źródła:

Wiktionary

Krd

[czy­taj: ka-er-DE] skrót od: Kra­jo­wy Re­jestr Dłu­gów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreacja

1. akt two­rze­nia cze­goś, po­wo­ły­wa­nie do ist­nie­nia;
2. efekt ta­kie­go two­rze­nia, zwła­szcza dzie­ło sztu­ki; utwór;
3. szcze­gól­ny, ory­gi­nal­ny spo­sób odt­wo­rze­nia przez ak­to­ra ja­kiejś po­sta­ci te­a­tral­nej lub fil­mo­wej;
4. ele­ganc­ki, ory­gi­nal­ny strój lub fry­zu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rola ak­to­ra w fil­mie lub w sztu­ce te­a­tral­nej, zwy­kle ory­gi­nal­ny lub wy­bit­ny spo­sób odt­wo­rze­nia po­sta­ci

 (1.2) ele­ganc­ki i ory­gi­nal­ny strój, szcze­gół stro­ju lub ucze­sa­nia o wa­lo­rach ar­ty­stycz­nych, zwy­kle ko­bie­cy

 (1.3) akt two­rze­nia cze­goś

 (1.4) przest. wyt­wór kre­a­cji (1.3)

 (1.5) daw. mia­no­wa­nie kogoś czymś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreacjonista

zwo­len­nik, pro­pa­ga­tor kre­a­cjo­niz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zwo­len­nik kre­a­cjo­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreacjonistka

→ kre­a­cjo­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwo­len­nicz­ka kre­a­cjo­niz­mu


Patrz:kreacjonista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreacjonistyczny

→ kre­a­cjo­nizm


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kre­a­cjo­niz­mem, do­ty­czą­cy kre­a­cjo­niz­mu


Patrz:kreacjonizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreacjonizm

1. w bio­lo­gii: dawny po­gląd, we­dług któ­re­go przy­ro­da pow­sta­ła w akcie twór­czym Boga i po­zo­sta­je niez­mien­na co do ga­tun­ków ro­ślin i zwie­rząt;
2. kon­cep­cja w sztu­ce, we­dług któ­rej dzie­ło jest wy­łącz­nie two­rem wy­o­braź­ni ar­ty­sty;
3. w te­o­lo­gii ka­to­lic­kiej: kon­cep­cja, we­dług któ­rej Bóg stwa­rza duszę ludz­ką każ­do­ra­zo­wo przy pow­sta­wa­niu isto­ty ludz­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­gląd, we­dług któ­re­go świat i życie pow­sta­ły w wy­ni­ku stwo­rze­nia przez isto­tę wyż­szą (np. Boga);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreacyjność

zdol­ność do two­rze­nia; twór­czość


Źródła:

SJP.pl

Kreacyjny

→ kre­a­cja


Patrz:kreacja

Źródła:

SJP.pl

Kreator

autor cze­goś, twór­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. autor cze­goś, twór­ca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) in­form. pro­gram ułat­wia­ją­cy użyt­kow­ni­ko­wi wy­ko­na­nie okre­ślo­nej pro­ce­du­ry


Kre­a­tor – nie­miec­ki ze­spół mu­zycz­ny wy­ko­nu­ją­cy thrash metal, pow­sta­ły w 1982 pod nazwą Ty­rant, póź­niej znany jako Tor­men­tor. Pod obec­ną nazwą dzia­ła od 1984.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreatorka

au­tor­ka cze­goś; twór­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Kreatura

osoba bu­dzą­ca wstręt, odra­zę swoim po­stę­po­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ktoś podły, bez skru­pu­łów, kto budzi odra­zę swoim za­cho­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreaturalny

rzad­ko: pre­zen­tu­ją­cy w isto­cie ludz­kie to, co pod­le­ga cier­pie­niom, ska­za­ne jest na śmierć i zni­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl

Kreaturka

zdrob­nie­nie od: kre­a­tu­ra


Źródła:

SJP.pl

Kreatyna

zwią­zek azotu wy­da­la­ny wraz z mo­czem z or­ga­niz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny obec­ny w mię­śniach or­ga­niz­mów zwie­rzę­cych oraz w ludz­kim, poś­red­ni­czą­cy w ma­ga­zy­no­wa­niu i uwal­nia­niu ener­gii nie­zbęd­nej do wielu pro­ce­sów che­micz­nych za­cho­dzą­cych w ko­mór­kach, w tym do syn­te­zy bia­łek mię­śnio­wych; sto­so­wa­ny jako su­ple­ment przy zwięk­sza­niu masy mię­śnio­wej;


Nie mylić z: kre­a­ty­ni­ną lub ke­ra­ty­na­mi.

Kre­a­ty­na, kwas β-me­ty­lo­gu­a­ni­dy­no­oc­to­wy – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy ele­men­ty struk­tu­ral­ne gu­a­ni­dy­ny i kwasu oc­to­we­go. W or­ga­niz­mach zwie­rzę­cych two­rzy się w trak­cie prze­mia­ny ma­te­rii, wy­stę­pu­je głów­nie w mię­śniach i ścię­gnach. Kre­a­ty­na zo­sta­ła od­kry­ta w 1832 roku przez Mi­che­la Eugène’a Chev­re­u­la jako skład­nik mię­śnia szkie­le­to­we­go, a nazwę na­da­no jej od grec­kie­go słowa kreas („mięso”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreatynina

po­chod­na kre­a­ty­ny, or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wy­stę­pu­ją­cy we krwi i w moczu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. bez­wod­nik kre­a­ty­ny, me­ta­bo­lit sta­no­wią­cy pa­ra­metr do oceny wy­dol­no­ści nerek;


Kre­a­ty­ni­na (z gr. "kreas", czyli mięso) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na (bez­wod­nik) kre­a­ty­ny wy­stę­pu­ją­ca we krwi i moczu, pro­dukt me­ta­bo­liz­mu.

Kre­a­ty­ni­na jest wy­da­la­na z or­ga­niz­mu przez nerki z mo­czem, sta­no­wiąc oprócz mocz­ni­ka jeden z głów­nych związ­ków azo­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreatyninowy

→ kre­a­ty­ni­na


Patrz:kreatynina

Źródła:

SJP.pl

Kreatynowy

→ kre­a­ty­na


Patrz:kreatyna

Źródła:

SJP.pl

Kreatywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób kre­a­tyw­ny, twór­czy


Źródła:

Wiktionary

Kreatywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: kre­a­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl

Kreatywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: kre­a­tyw­ny; bar­dziej kre­a­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Kreatywność

→ kre­a­tyw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co kre­a­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są kre­a­tyw­ni


Kre­a­tyw­ność (po­sta­wa twór­cza; od cre­a­tus „twór­czy”) – pro­ces umy­sło­wy po­cią­ga­ją­cy za sobą pow­sta­wa­nie no­wych idei, kon­cep­cji lub no­wych sko­ja­rzeń, po­wią­zań z ist­nie­ją­cy­mi już ide­a­mi i kon­cep­cja­mi. My­śle­nie kre­a­tyw­ne to my­śle­nie pro­wa­dzą­ce do uzy­ska­nia ory­gi­nal­nych i sto­sow­nych roz­wią­zań. Al­ter­na­tyw­na, bar­dziej co­dzien­na de­fi­ni­cja kre­a­tyw­no­ści mówi, że jest to po pro­stu zdol­ność two­rze­nia cze­goś no­we­go.


Patrz:kreatywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreatywny

1. zdol­ny do two­rze­nia cze­goś no­we­go, ory­gi­nal­ne­go; twór­czy, po­my­sło­wy;
2. ma­ją­cy na celu two­rze­nie cze­goś no­we­go, ory­gi­nal­ne­go, np. kre­a­tyw­na dy­sku­sja, de­cyz­ja


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) twór­czy, wno­szą­cy coś no­we­go, od­kryw­cze­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krebs

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krecha

1. gruba kre­ska;
2. śro­do­wi­sko­wo: cien­ka linia nar­ko­ty­ku w prosz­ku; kre­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. kre­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krechtać

o krek­tu­nach: wy­da­wać ury­wa­ny, po­je­dyn­czy ton w okre­sie toków; krek­tać


Źródła:

SJP.pl

Krechtun

młody głu­szec kogut, nie bio­rą­cy je­szcze czyn­ne­go udzia­łu w to­kach; krek­tun


Źródła:

SJP.pl

Kreci

→ kret


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kreta; do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do kreta


Patrz:kret

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krecik

zdrob­nie­nie od: kret


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od kret


Kre­cik ( Krtek) – cze­cho­sło­wac­ki, na­stęp­nie cze­ski cykl fil­mów ani­mo­wa­nych dla dzie­ci. Stwo­rzył go Zdeněk Miler.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krecz

w te­ni­sie: pod­da­nie meczu z po­wo­du kon­tuz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. w te­ni­sie ziem­nym: wy­co­fa­nie się za­wod­ni­ka w trak­cie meczu, zwy­kle, choć nie za­wsze, z po­wo­du kon­tuz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreczmar

Krecz­mar – pol­skie naz­wi­sko. W 2014 r. w Pol­sce było nie­speł­na 30 osób o tym naz­wi­sku.


Źródła:

Wikipedia

Kreczować

w te­ni­sie ziem­nym: pod­da­wać mecz bez walki


Źródła:

SJP.pl

Kreda

1. mięk­ka, roz­cie­ral­na, wa­pien­na skała osa­do­wa skła­da­ją­ca się gł. z wę­gla­no­wych szkie­le­tów or­ga­niz­mów mor­skich;
2. biała sub­stan­cja wyt­wo­rzo­na ze skały o tej samej naz­wie;
3. po­tocz­nie: pa­pier kre­do­wa­ny;
4. trze­ci, ostat­ni okres ery me­zo­zo­icz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. miner. mięk­ka skała osa­do­wa skła­da­ją­ca się z wę­gla­nu wap­nia;

 (1.2) eduk. kru­chy, naj­czę­ściej biały ma­te­riał z kredy (1.1) do pi­sa­nia po ta­bli­cy lub kar­to­nie

 (1.3) sport. kost­ka z kredy (1.1) uży­wa­na do sma­ro­wa­nia koń­ców­ki kija bi­lar­do­we­go

 (1.4) geol. okres ge­o­lo­gicz­ny trwa­ją­cy od około 145 do 66 mln lat temu, w któ­rym two­rzy­ły się po­kła­dy kredy (1.1);

 (1.5) szt. tech­ni­ka ry­sun­ku z uży­ciem kredy (1.2);

 (1.6) pot. pa­pier kre­do­wy

 (1.7) daw. pot. kre­dyt


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kredencarz

kre­den­sarz, kre­den­cerz; daw­niej:
1. słu­żą­cy opie­ku­ją­cy się kre­den­sem w pa­ła­cach i na dwo­rach;
2. sługa ser­wu­ją­cy trun­ki; pod­cza­szy


Źródła:

SJP.pl

Kredencerz

kre­den­carz, kre­den­sarz; daw­niej:
1. słu­żą­cy opie­ku­ją­cy się kre­den­sem w pa­ła­cach i na dwo­rach;
2. sługa ser­wu­ją­cy trun­ki; pod­cza­szy


Źródła:

SJP.pl

Kredencja

sto­lik na na­czy­nia li­tur­gicz­ne i inne przed­mio­ty uży­wa­ne pod­czas mszy


Kre­den­cja (łac. "cre­den­tio" – mały stół) lub kre­dens - sto­lik (cza­sem półka) usta­wio­ny w pre­zbi­te­rium, na któ­rym usta­wia się na­czy­nia li­tur­gicz­ne uży­wa­ne pod­czas li­tur­gii, głów­nie kie­lich, pa­te­nę, am­puł­ki, pu­ry­fi­ka­terz.

Na kre­den­cji dia­kon może przy­go­to­wać wodę i wino do Eu­cha­ry­stii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kredens

mebel skła­da­ją­cy się z sza­fek i szu­flad


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mebl. dwu­czę­ścio­wy mebel ku­chen­ny do prze­cho­wy­wa­nia na­czyń i przy­bo­rów sto­ło­wych;

 (1.2) daw. po­mie­szcze­nie dla prze­cho­wy­wa­nia sto­ło­wej za­sta­wy i dla usłu­gu­ją­cej służ­by ku­chen­nej

 (1.5) daw. ot­war­ty list po­le­ca­ją­cy


Kre­dens – mebel przez­na­czo­ny do prze­cho­wy­wa­nia na­czyń i in­ne­go wy­po­sa­że­nia sto­ło­we­go; rów­nież osob­ne po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do tego celu i dla osób usłu­gu­ją­cych przy stole.

Znany już od po­cząt­ku XV wieku jako mebel skrzy­nio­wy słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia sprzę­tu sto­ło­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kredensarz

kre­den­carz, kre­den­cerz; daw­niej:
1. słu­żą­cy opie­ku­ją­cy się kre­den­sem w pa­ła­cach i na dwo­rach;
2. sługa ser­wu­ją­cy trun­ki; pod­cza­szy


Źródła:

SJP.pl

Kredensik

zdrob­nie­nie od: kre­dens


Źródła:

SJP.pl

Kredensowy

przy­miot­nik od: kre­dens


Źródła:

SJP.pl

Kredka

1. ko­lo­ro­wy gra­fit w opraw­ce uży­wa­ny do pi­sa­nia lub ry­so­wa­nia;
2. ołó­wek kos­me­tycz­ny do brwi lub rzęs;
3. szmin­ka do ust


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ołó­wek z ko­lo­ro­wym gra­fi­tem słu­żą­cy do ry­so­wa­nia lub pi­sa­nia

 (1.2) szt. la­secz­ka z bar­wio­nej masy słu­żą­ca do ry­so­wa­nia lub pi­sa­nia

 (1.3) ołó­wek kos­me­tycz­ny do obry­so­wy­wa­nia po­wiek, ust

 (1.4) mała kreda


Kred­ka – przy­rząd do pi­sa­nia i ry­so­wa­nia, wy­ko­na­ny z ko­lo­ro­we­go pa­ste­lu, węgla drzew­ne­go, kredy lub in­ne­go ma­te­ria­łu.

We­dług Słow­ni­ka ję­zy­ka pol­skie­go słowo „kred­ka” oz­na­cza: „ko­lo­ro­wy gra­fit w drew­nia­nej lub pla­sti­ko­wej opraw­ce, słu­żą­cy do ry­so­wa­nia i pi­sa­nia” lub też „ko­lo­ro­wą la­secz­kę z masy przy­po­mi­na­ją­cej wosk, słu­żą­cą do ry­so­wa­nia i pi­sa­nia”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kredki

pu­deł­ko z kred­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) slang. młodz. awan­tu­ra, afera

 (1.2) slang. młodz. zła, nie­bez­piecz­na, nie­u­da­na sy­tu­a­cja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) D. lp. M. B. W. lm. zob. kred­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredkować

1. po­tocz­nie: ko­lo­ro­wać coś kred­ką;
2. w la­tach 1939-1945: wy­pi­sy­wać kredą na mu­rach hasła prze­ciw­ko oku­pan­to­wi


Źródła:

SJP.pl

Kredkowe

przy­miot­nik od: kred­ka


Źródła:

SJP.pl

Kredkowy

przy­miot­nik od: kred­ka


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy kred­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredo

credo;
1. wyz­na­nie wiary;
2. prze­no­śnie: wyz­na­wa­ne przez kogoś po­glą­dy i sy­stem war­to­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. credo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredować

pow­le­kać ma­szy­no­wo pa­pier (z jed­nej lub z obu stron) cien­ką war­stwą mie­sza­ni­ny bia­łe­go pig­men­tu mi­ne­ral­ne­go (zwy­kle siar­cza­nu ba­ro­we­go i ka­o­li­nu) oraz kleju dla na­da­nia mu dużej gład­ko­ści (waż­nej np. w druku wie­lo­barw­nym)


Źródła:

SJP.pl

Kredowobiało

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem kre­do­wo­bia­łej barwy


Źródła:

Wiktionary

Kredowobiały

ma­ją­cy kolor zim­nej bieli; kre­do­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy od­cień zim­nej bieli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredowy

przy­miot­nik od: kreda


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kredy, zro­bio­ny z kredy

 (1.2) biały, jasny, blady

 (1.3) geol. do­ty­czą­cy kredy (okre­su ge­o­lo­gicz­ne­go), wy­stę­pu­ją­cy lub pow­sta­ły w kre­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredyciara

pe­jo­ra­tyw­nie: kre­ty­do­bior­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Kredyciarz

po­tocz­nie: z nie­chę­cią o kre­dy­to­bior­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba, która za­cią­gnę­ła kre­dyt, czę­sto w od­nie­sie­niu do kre­dy­tu hi­po­tecz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredycik

zdrob­nie­nie od: kre­dyt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kre­dyt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredyt

1. od­stą­pie­nie okre­ślo­nej war­to­ści w pie­nią­dzu lub w to­wa­rach na wa­run­kach zwro­tu rów­no­war­to­ści w usta­lo­nym ter­mi­nie;
2. prze­sta­rza­le: za­u­fa­nie, wiara


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. od­stą­pie­nie okre­ślo­nej war­to­ści w pie­nią­dzach lub w to­wa­rach pod wa­run­kiem zwro­tu rów­no­war­to­ści i od­se­tek w usta­lo­nym ter­mi­nie

 (1.2) sf. wspól­na wa­lu­ta róż­nych ukła­dów pla­ne­tar­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kredytobiorca

osoba otrzy­mu­ją­ca, bio­rą­ca kre­dyt


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) osoba za­cią­ga­ją­ca kre­dyt


Kre­dy­to­bior­ca – osoba fi­zycz­na, praw­na lub jed­nost­ka or­ga­ni­za­cyj­na nie­po­sia­da­ją­ca oso­bo­wo­ści praw­nej, która otrzy­ma­ła od kre­dy­to­daw­cy kre­dyt.

W pol­skim pra­wie po­ję­cie kre­dy­to­bior­cy od­no­si się tylko do kre­dy­tu ban­ko­we­go; osoba fi­zycz­na, która za­cią­gnę­ła kre­dyt kon­su­menc­ki w ro­zu­mie­niu Usta­wy o kre­dy­cie kon­su­menc­kim, jest okre­śla­na mia­nem kon­su­men­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kredytobiorczyni

→ kre­dy­to­bior­ca


Patrz:kredytobiorca

Źródła:

SJP.pl

Kredytodawca

osoba udzie­la­ją­ca kre­dy­tu


Kre­dy­to­daw­ca – osoba fi­zycz­na, praw­na lub jed­nost­ka or­ga­ni­za­cyj­na nie­po­sia­da­ją­ca oso­bo­wo­ści praw­nej, która udzie­la kre­dy­to­bior­cy kre­dy­tu.

W pol­skich wa­run­kach praw­nych kre­dy­to­daw­cą może być:

Bank bę­dą­cy kre­dy­to­daw­cą ma prawo do pro­wa­dze­nia czyn­no­ści zwią­za­nych z oceną sy­tu­a­cji fi­nan­so­wej i go­spo­dar­czej kre­dy­to­bior­cy oraz kon­tro­li wy­ko­rzy­sta­nia i spła­ty kre­dy­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kredytodawczyni

→ kre­dy­to­daw­ca


Patrz:kredytodawca

Źródła:

SJP.pl

Kredytor

daw­niej: osoba udzie­la­ją­ca kre­dy­tu; wie­rzy­ciel, kre­dy­to­daw­ca


Źródła:

SJP.pl

Kredytorka

→ kre­dy­tor


Patrz:kredytor

Źródła:

SJP.pl

Kredytorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z kre­dy­to­rem, do­ty­czą­cy kre­dy­to­ra


Źródła:

Wiktionary

Kredytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kre­dy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kredytować

1. udzie­lać komuś kre­dy­tu, dawać coś na kre­dyt;
2. ku­po­wać coś na kre­dyt


Źródła:

SJP.pl

Kredytowiec

po­tocz­nie: kre­dy­to­daw­ca


Źródła:

SJP.pl

Kredytowy

→ kre­dyt


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kre­dy­tu, do­ty­czą­cy sprze­da­ży bez pie­nię­dzy


Patrz:kredyt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kredyty

1. od­stą­pie­nie okre­ślo­nej war­to­ści w pie­nią­dzu lub w to­wa­rach na wa­run­kach zwro­tu rów­no­war­to­ści w usta­lo­nym ter­mi­nie;
2. prze­sta­rza­le: za­u­fa­nie, wiara


Źródła:

SJP.pl

Kredytywa

pismo uwie­rzy­tel­nia­ją­ce


Źródła:

SJP.pl

Kredytówka

po­tocz­nie: karta kre­dy­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Krefeld

mia­sto w Niem­czech


Kre­feld (do 1929 "Cre­feld") – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia, w re­jen­cji Düsseldorf, po­ło­żo­ne na po­łud­nio­wy za­chód od Za­głę­bia Ruhry w po­bli­żu Renu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krefeldzki

→ Kre­feld


Patrz:Krefeld

Źródła:

SJP.pl

Kreft

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krefta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kreisky

[czy­taj: KRAJski] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kreja

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krejczi

naz­wi­sko, np. Karel Krej­czi - cze­ski hi­sto­ryk, bo­he­mi­sta i po­lo­ni­sta; Krej­czy


Źródła:

SJP.pl

Krejczy

naz­wi­sko, np. Karel Krej­czy - cze­ski hi­sto­ryk, bo­he­mi­sta i po­lo­ni­sta; Krej­czi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. rzem. kra­wiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krejwiany

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sej­neń­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krejzol

po­tocz­nie: osoba zwa­rio­wa­na, sza­le­niec


Źródła:

SJP.pl

Krejzolka

→ krej­zol


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. slang. sza­lo­na, niez­rów­no­wa­żo­na dziew­czy­na lub ko­bie­ta


Patrz:krejzol

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krekora

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krektać

o krek­tu­nach: wy­da­wać ury­wa­ny, po­je­dyn­czy ton w okre­sie toków; krech­tać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­krek­tać)

 (1.1) zool. łow. o mło­dym samcu głusz­ca: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny, chra­pli­wy od­głos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krektun

młody głu­szec kogut, nie bio­rą­cy je­szcze czyn­ne­go udzia­łu w to­kach; krech­tun


Źródła:

SJP.pl

Krekucha

dzika kacz­ka wy­ho­do­wa­na w nie­wo­li, uży­wa­na do wa­bie­nia ka­czo­rów; kry­ku­cha


Źródła:

SJP.pl

Krem

1. pre­pa­rat kos­me­tycz­ny w po­sta­ci maści;
2. pro­dukt cu­kier­ni­czy, do­da­tek do ciast i lodów
3. prze­cie­ra­na zupa z ja­rzyn
4. kolor kre­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kos­met. stała lub pół­tłu­sta emul­sja na­kła­da­na na skórę w der­ma­to­lo­gii i kos­me­ty­ce;

 (1.2) kulin. ro­dzaj de­se­ru;

 (1.3) kulin. cuk. spoż. masa do prze­kła­da­nia ciast i cia­stek

 (1.4) kulin. spoż. ro­dzaj gę­stej zupy z wa­rzyw lub grzy­bów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krem-Żel

śro­dek kos­me­tycz­ny lub lecz­ni­czy o ce­chach kremu i żelu; że­lo­krem


Źródła:

SJP.pl

Kremacja

pa­le­nie zwłok w celu ich po­grze­ba­nia; kre­mo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spa­le­nie ciała zmar­łej osoby

 (1.2) forma po­grze­bu obej­mu­ją­ca kre­ma­cję (1.1)


Na tę stro­nę wska­zu­je „cia­ło­pa­le­nie”. Zo­bacz też: ca­ło­pa­le­nie.

Kre­ma­cja ( cre­ma­re „spa­lić”), cia­ło­pa­le­nie – forma po­grze­bu zwłok zmar­łe­go, po­le­ga­ją­ca na spa­le­niu ciała, znana i uz­na­wa­na przez wiele re­li­gii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kremacyjny

zwią­za­ny z kre­ma­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kre­ma­cją, do­ty­czą­cy kre­ma­cji, spa­le­nia ciała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kremator

pra­cow­nik za­kła­du po­grze­bo­we­go, ob­słu­gu­ją­cy piec kre­ma­cyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik za­kła­du po­grze­bo­we­go, ob­słu­gu­ją­cy piec kre­ma­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krematorium

po­mie­szcze­nie do pa­le­nia zwłok ludz­kich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bu­dy­nek, w któ­rym spo­pie­la się zwło­ki ludz­kie;


Kre­ma­to­rium ( cremo „palę”), także: spo­pie­lar­nia – urzą­dze­nie, w któ­rym prze­pro­wa­dza się po­śmiert­ne spa­le­nie ("kre­ma­cję") zwłok przed po­chów­kiem. Kre­ma­cja od­by­wa się w tem­pe­ra­tu­rze 900–1100 °C. Spa­la­nie trwa ponad go­dzi­nę. Prócz po­pio­łów wy­dzie­la się woda i dwut­le­nek węgla.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krematorka

→ kre­ma­tor


Patrz:kremator

Źródła:

SJP.pl

Krematorzysta

osoba peł­nią­ca na­dzór nad uśmier­ca­niem ludzi w ko­mo­rach ga­zo­wych w hit­le­row­skich obo­zach za­gła­dy


Źródła:

SJP.pl

Kremer

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kremik

zdrob­nie­nie od: krem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. zdrobn. od: krem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreml

gród wa­row­ny lub for­te­ca w obrę­bie daw­nych miast ru­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wa­row­nia w obrę­bie daw­nych miast ru­skich ;


Kreml ( кремль) – wa­row­nia lub twier­dza sy­tu­o­wa­na w obrę­bie miast ru­skich, zwana wcze­śniej die­tiń­cem.

Bu­do­wa­na zwy­kle na wznie­sie­niu, obej­mo­wa­ła: sie­dzi­bę wład­cy, cerk­wie, ar­se­nał, ko­sza­ry oraz bu­dyn­ki o funk­cjach urzę­do­wych lub pań­stwo­wych. W XVIII wieku, w związ­ku z ro­zbu­do­wą miast, krem­le stra­ci­ły swoje obron­ne zna­cze­nie, peł­niąc je­dy­nie funk­cje re­pre­zen­ta­cyj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kremlinolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie krem­li­no­lo­gii (so­wie­to­lo­gii); so­wie­to­log


Źródła:

SJP.pl

Kremlinologia

dzie­dzi­na nauk po­li­tycz­nych zaj­mu­ją­ca się za­gad­nie­nia­mi zwią­za­ny­mi z ustro­jem ko­mu­ni­stycz­nym, w szcze­gól­no­ści pro­ble­ma­mi po­li­tycz­no-ustro­jo­wy­mi Związ­ku Ra­dziec­kie­go; so­wie­to­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Kremlolog

ba­dacz za­gad­nień zwią­za­nych z ustro­jem ko­mu­ni­stycz­nym, w szcze­gól­no­ści pro­ble­mów po­li­tycz­no-ustro­jo­wych Związ­ku Ra­dziec­kie­go; so­wie­to­log, krem­li­no­log


Źródła:

SJP.pl

Kremlowski

zwią­za­ny z Krem­lem, wła­dza­mi ro­syj­ski­mi


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zwią­za­ny z Krem­lem, naj­wyż­szy­mi wła­dza­mi Rosji (a wcze­śniej ZSRR)

 (1.2) zwią­za­ny z krem­lem lub Krem­lem (ze­spo­ła­mi bu­dyn­ków)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kremogen

Kre­mo­ge­ny – prze­cie­ry (drob­no prze­tar­te owoce lub wa­rzy­wa), które pod­da­no za­bie­gom usz­la­chet­nia­ją­cym, ma­ją­cym na celu za­cho­wa­nie w jak naj­więk­szym stop­niu war­to­ści odżyw­czej uży­te­go do ich pro­duk­cji su­row­ca.

Przy­kła­dem za­bie­gu usz­la­chet­nia­ją­ce­go jest do­da­tek prze­ci­wut­le­nia­czy w cza­sie roz­pa­rza­nia, prze­de wszyst­kim kwasu askor­bi­no­we­go.


Źródła:

Wikipedia

Kremogenowy

→ kre­mo­gen


Patrz:kremogen

Źródła:

SJP.pl

Kremonka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Cre­mo­ny


Źródła:

Wiktionary

Kremować

1. palić ciało zmar­łe­go czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia zgod­nie z okre­ślo­nym zwy­cza­jem;
2. przeksz­tał­cać pro­dukt spo­żyw­czy w jed­no­li­tą, gęstą, mięk­ką masę po­przez ucie­ra­nie lub ubi­ja­nie;
3. na­kła­dać krem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­kre­mo­wać, po­kre­mo­wać)

 (1.1) kos­met. med. sma­ro­wać ciało kre­mem

 (1.2) rzad. kulin. sma­ro­wać kre­mem pro­dukt spo­żyw­czy, wy­peł­niać kre­mem

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skre­mo­wać)

 (2.1) spo­pie­lać zwło­ki; pod­da­wać kre­ma­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kremowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. cia­sto z kre­mem mlecz­nym lub śmie­ta­no­wym


Źródła:

Wiktionary

Kremowo

przy­miot­nik

 (1.1) w ko­lo­rze kre­mo­wym


Źródła:

Wiktionary

Kremowobeżowy

be­żo­wy o kre­mo­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Kremowobiały

biały o kre­mo­wym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) biały o kre­mo­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kremowobrązowy

brą­zo­wy o kre­mo­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Kremowość

→ kre­mo­wy


Patrz:kremowy

Źródła:

SJP.pl

Kremowożółty

żółty o kre­mo­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Kremowy

1. zro­bio­ny z kremu, za­wie­ra­ją­cy krem;
2. bla­do­żół­ty, śmie­tan­ko­wy; écru


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy krem lub zro­bio­ny z kremu

 (1.2) bla­do­żół­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kremończyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Cre­mo­ny


Źródła:

Wiktionary

Kremoński

przy­miot­nik od: Cre­mo­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Cre­mo­ną, do­ty­czą­cy Cre­mo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krempa

daw­niej: wy­wi­nię­ty brzeg ka­pe­lu­sza


Źródła:

SJP.pl

Krempacz

daw­niej: kilof


Źródła:

SJP.pl

Krempaski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Krem­pach


Źródła:

Wiktionary

Krempiński

przy­miot­nik od: Kremp­na; kremp­ski


Źródła:

SJP.pl

Kremplina

bi­stor; we włó­kien­nict­wie:
1. skę­dzie­rza­wio­na przę­dza syn­te­tycz­na o dużej pu­szy­sto­ści;
2. tka­ni­na, dzia­ni­na z tej przę­dzy;
3. po­tocz­nie: odzież z ta­kiej dzia­ni­ny


Krem­pli­na (z crim­ple­ne) – nazwa hand­lo­wa nie­roz­cią­gli­we­go włó­kna po­lie­stro­we­go i dzia­ni­ny z niego pro­du­ko­wa­nej. Po­ja­wi­ła się na rynku w 1959 r.. W Pol­sce była po­pu­lar­na w la­tach 60. i 70., po­dob­nie jak bi­stor, jej cień­szy od­po­wied­nik.

Jest nie­prze­wiew­na i od­por­na na gnie­ce­nie, wy­ka­zu­je ogra­ni­czo­ną roz­cią­gli­wość Wy­ko­rzy­sty­wa­na do szy­cia gar­ni­tu­rów, spod­ni i su­kie­nek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kremplinowy

przy­miot­nik od: krem­pli­na


Źródła:

SJP.pl

Krempna

wieś w Pol­sce


Kremp­na (daw­niej też "Kręp­na"; j. ru­siń­ski Крампна) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Kremp­na. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kremp­na. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kro­śnień­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krempnianin

miesz­ka­niec Kremp­nej


Źródła:

SJP.pl

Krempnianka

miesz­kan­ka Kremp­nej


Źródła:

SJP.pl

Krempski

przy­miot­nik od miej­sco­wo­ści: Kremp­na; krem­piń­ski


Źródła:

SJP.pl

Kremski

→ Krems an der Donau (mia­sto w Au­strii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Krem­sem, do­ty­czą­cy Krem­su (Krems an der Donau)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kremówka

re­gio­nal­nie:
1. re­gio­nal­nie: ciast­ko z cia­sta fran­cu­skie­go prze­kła­da­ne­go kre­mem śmie­tan­ko­wym; na­po­le­on­ka;
2. śmie­tan­ka o wy­so­kiej za­war­to­ści tłu­szczu; śmie­tan­ka kre­mo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. ciast­ko zło­żo­ne z dwóch pła­tów cia­sta fran­cu­skie­go, prze­kła­da­ne kre­mem;

 (1.2) pot. śmie­tan­ka o dużej za­war­to­ści tłu­szczu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kremówkowy

1. → kre­mów­ka;
2. po­tocz­nie o wie­rze: po­wierz­chow­ny, płyt­ki


Źródła:

SJP.pl

Krenel

wy­stęp w zwień­cze­niu murów obron­nych z prześ­wi­tem ułat­wia­ją­cym strze­la­nie; kre­ne­laż, blank, blan­ka


Źródła:

SJP.pl

Krenelaż

zę­ba­te zwień­cze­nie śred­nio­wiecz­nych murów obron­nych i baszt, słu­żą­ce do osło­ny łucz­ni­ków; blank, blan­ka, blan­ko­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. zwień­cze­nie śred­nio­wiecz­ne­go muru obron­ne­go lub basz­ty w kształ­cie sze­re­gu zę­ba­tych pro­sto­kąt­nych ścia­nek osła­nia­ją­cych obroń­ców, z bocz­ny­mi prześ­wi­ta­mi umoż­li­wia­ją­cy­mi strze­la­nie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krenelażowy

→ kre­ne­laż; blan­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Krenelowany

kre­ne­lo­wa­ny mur - mur zę­ba­ty, ma­ją­cy kre­ne­laż, za­o­pa­trzo­ny w strzel­ni­ce


Źródła:

SJP.pl

Krenelowy

→ kre­nel


Patrz:krenel

Źródła:

SJP.pl

Krenneryt

mi­ne­rał, tel­lu­rek złota, za­wie­ra­ją­cy rów­nież sre­bro


Kren­ne­ryt – jest mi­ne­ra­łem rzad­kim, jest tel­lur­kiem złota za­wie­ra­ją­cym sto­sun­ko­wo nie­wiel­kie ilo­ści sre­bra. Wzór #PATRZ zmie­nia się w prze­dzia­le #PATRZ.

Kren­ne­ryt zo­stał od­kry­ty w 1877 roku w Sa­ca­ramb, w Ru­mu­nii przez wę­gier­skie­go mi­ne­ra­lo­ga Jó­ze­fa Kren­ne­ra (1839–1920), na cześć któ­re­go zo­stał naz­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krenobiont

Kre­no­biont – ga­tu­nek ży­ją­cy w po­cząt­ko­wym od­cin­ku rzek (w źró­dłach i ich po­cząt­ko­wych od­pły­wach), bio­lo­gicz­nie przy­sto­so­wa­ny do spe­cy­ficz­nych wa­run­ków pa­nu­ją­cych w ta­kich wo­dach (czy­stych, ale zim­nych i słabo nat­le­nio­nych). Ze wzglę­du na zbyt małą ilość wody wśród kre­no­bion­tów brak ryb.


Źródła:

Wikipedia

Krenolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie kre­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Krenologia

dział hy­dro­gra­fii (hy­dro­ge­o­lo­gii) do­ty­czą­cy źró­deł wod­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. geogr. nauka o źró­dłach wod­nych;


Kre­no­lo­gia, hy­dro­lo­gia źró­deł – dział hy­dro­lo­gii ba­da­ją­cy źró­dła. Oma­wia ge­o­lo­gicz­ne i ge­o­mor­fo­lo­gicz­ne wa­run­ki ich pow­sta­nia, opi­su­je ich za­si­la­nie i wy­daj­ność, a także skład che­micz­ny i sto­sun­ki ter­micz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krenowy

kwas kre­no­wy - kwas wcho­dzą­cy w na­tu­ral­ne sub­stan­cje próch­ni­cze gleby


Źródła:

SJP.pl

Krenz

[czy­taj: krenc] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreodont

przed­sta­wi­ciel pry­mi­tyw­nych, mię­so­żer­nych, wy­mar­łych ssa­ków ło­ży­sko­wych, ży­ją­cych w cza­sie od pa­le­o­ce­nu do końca trze­cio­rzę­du


Źródła:

SJP.pl

Kreodonty

rząd wy­mar­łych, pry­mi­tyw­nych ssa­ków ło­ży­sko­wych, ży­ją­cych w cza­sie od pa­le­o­ce­nu do końca trze­cio­rzę­du; pra­mię­so­żer­ne; pra­dra­pież­ne


Kre­o­don­ty, pra­dra­pież­ne, pra­mię­so­żer­ne (†Cre­o­don­ta) – rząd ko­pal­nych ssa­ków dra­pież­nych róż­nej wiel­ko­ści. Pier­wsze kre­o­don­ty przy­po­mi­na­ły ssaki owa­do­żer­ne. U póź­niej­szych roz­wi­nę­ły się ła­ma­cze, ale w od­mien­nej for­mie niż u ssa­ków dra­pież­nych (Car­ni­vo­ra).

Po­ja­wi­ły się w pa­le­o­ce­nie, za­czę­ły wy­mie­rać w oli­go­ce­nie, nie­licz­ne dotr­wa­ły do mio­ce­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreol

czło­nek spo­łecz­no­ści pow­sta­łej w wy­ni­ku wy­mie­sza­nia róż­nych ras


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreolina

pro­dukt de­sty­la­cji smoły wę­glo­wej, ma­ją­cy wła­ści­wo­ści bak­te­rio­bój­cze


Kre­o­li­na (łac. "Cre­o­li­num"), sa­prol – emul­sja kre­zo­li ze smoły po­ga­zo­wej z my­dła­mi ży­wicz­ny­mi. Ciem­no­bru­nat­na, gęsta ciecz o nie­przy­jem­nej, in­ten­syw­nej i prze­ni­kli­wej woni. Pre­pa­rat opra­co­wa­ny przez Wil­lia­ma Pe­ar­so­na w XIX wieku.

Zna­lazł za­sto­so­wa­nie głów­nie w we­te­ry­na­rii jako silny śro­dek od­ka­ża­ją­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreolizacja

śro­do­wi­sko­wo: wy­mie­sza­nie oby­cza­jów i kul­tur lo­kal­nych


Źródła:

SJP.pl

Kreolizm

kie­ru­nek w li­te­ra­tu­rach hi­spa­no­a­me­ry­kań­skich, pro­pa­gu­ją­cy zwią­zek twór­cy z zie­mią ro­dzin­ną


Źródła:

SJP.pl

Kreolizować

1. mie­szać kul­tu­ry lo­kal­ne;
2. mie­szać z innym ję­zy­kiem et­nicz­nym


Źródła:

SJP.pl

Kreolka

człon­ki­ni spo­łecz­no­ści pow­sta­łej w wy­ni­ku wy­mie­sza­nia róż­nych ras


Źródła:

SJP.pl

Kreolski

do­ty­czą­cy Kre­o­lów, wła­ści­wy Kre­o­lom


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kre­o­la­mi, do­ty­czą­cy Kre­o­lów; bę­dą­cy kre­o­lem

 (1.2) jęz. zwią­za­ny z ję­zy­ka­mi kre­ol­ski­mi; ma­ją­cy cechy ję­zy­ka kre­ol­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreon

w mi­to­lo­gii grec­kiej:
1. król Ko­ryn­tu, syn Li­kaj­to­sa;
2. król Teb, syn Me­noj­ke­u­sa, po­stać z tra­ge­dii So­fo­kle­sa "An­ty­go­na"


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kre­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kreować

1. two­rzyć (stwo­rzyć) coś no­we­go, zwła­szcza dzie­ło sztu­ki;
2. grać (za­grać) jakąś rolę w te­a­trze lub fil­mie;
3. kształ­to­wać (uksz­tał­to­wać) czyjś wi­ze­ru­nek;
4. wy­bie­rać (wy­brać), mia­no­wać lub pro­po­no­wać (za­pro­po­no­wać) kogoś na ja­kieś sta­no­wi­sko;
5. przy­pi­sy­wać (przy­pi­sać) cze­muś re­al­ny byt


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­kre­o­wać)

 (1.1) two­rzyć

 (1.2) przed­sta­wiać

 (1.3) książk. od­gry­wać rolę w te­a­trze/fil­mie

 (1.4) przest. mia­no­wać, obie­rać, po­wo­łać

 (2.2) na­śla­do­wać, uda­wać (kogoś); sty­li­zo­wać/upo­dab­niać się (do kogoś)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreozol

fe­no­lo­wy zwią­zek aro­ma­tycz­ny, bę­dą­cy skład­ni­kiem kre­o­zo­tu drzew­ne­go, znaj­du­ją­cy się także w na­sio­nach wa­ni­lii pod po­sta­cią gli­ko­zy­du


Kre­o­zol – (wzór su­ma­rycz­ny: C8H10O2, nazwa sy­ste­ma­tycz­na: 2-me­tok­sy-4-me­ty­lo­fe­nol lub 4-me­ty­log­wa­ja­kol) to fe­no­lo­wy zwią­zek aro­ma­tycz­ny bę­dą­cy skład­ni­kiem kre­o­zo­tu drzew­ne­go. Znaj­du­je się także w na­sio­nach wa­ni­lii pod po­sta­cią gli­ko­zy­du.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreozot

mie­sza­ni­na fe­no­li otrzy­my­wa­na pod­czas de­sty­la­cji smoły drzew­nej; kre­zo­tol


Kre­o­zot, kre­o­zot drzew­ny – skład­nik smoły drzew­nej o temp. wrze­nia ok. 200–215 °C; pro­dukt su­chej de­sty­la­cji drew­na. Wy­dzie­la się rów­nież ze spa­lin na ścian­kach czo­pu­chów i ko­mi­nów przy spa­la­niu nie­do­sta­tecz­nie wy­su­szo­ne­go drew­na (np. w ko­min­kach). Jest palny, ma po­stać żół­tej, rza­dziej be­zbarw­nej ole­i­stej cie­czy o pie­ką­cym smaku i cha­rak­te­ry­stycz­nym za­pa­chu. Sta­no­wi mie­sza­ni­nę dwu­wo­do­rot­le­no­wych fe­no­li i me­ty­lo­fe­no­li oraz ich ete­rów me­ty­lo­wych, w tym gwa­ja­ko­lu i kre­o­zo­lu (me­ty­log­wa­ja­ko­lu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kreozotowy

przy­miot­nik od: kre­o­zot


Źródła:

SJP.pl

Krepa

1. ka­u­czuk na­tu­ral­ny;
2. ro­dzaj tka­ni­ny;
3. czar­ny ma­te­riał sym­bo­li­zu­ją­cy ża­ło­bę; kir


Źródła:

SJP.pl

Krepdeszyn

mięk­ka, lekka tka­ni­na jed­wab­na o splo­cie płó­cien­nym, ze słabo za­ry­so­wa­ny­mi prąż­ka­mi po­przecz­ny­mi; krepa chiń­ska, krep­de­szy­na


Krep­de­szyn (fr. "Crêpe de Chine") - ro­dzaj mięk­kiej i lek­kiej tka­ni­ny jed­wab­nej o gład­kim, płó­cien­nym splo­cie (cien­ka krepa), po­sia­da słabo za­ry­so­wa­ne prąż­ki po­przecz­ne.

Tka­ni­na krep­de­szy­no­wa jest pro­du­ko­wa­na z jed­wab­nej os­no­wy i wątku lub z jed­wab­nej os­no­wy i twar­dej przę­dzy cze­san­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krepdeszyna

mięk­ka, lekka tka­ni­na jed­wab­na o splo­cie płó­cien­nym, ze słabo za­ry­so­wa­ny­mi prąż­ka­mi po­przecz­ny­mi; krepa chiń­ska, krep­de­szyn


Źródła:

SJP.pl

Krepdeszynowy

przy­miot­nik od: krep­de­szyn


Źródła:

SJP.pl

Krepel

1. gwa­ro­wo: pą­czek;
2. daw­niej: ro­dzaj sma­żo­ne­go ciast­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pą­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krepiarka

ma­szy­na do kre­po­wa­nia pa­pie­ru


Źródła:

SJP.pl

Krepidoma

3-stop­nio­wa (zwy­kle) pod­bu­do­wa świą­ty­ni grec­kiej


Kre­pi­do­ma – naj­niż­sza, wi­docz­na część świą­ty­ni grec­kiej, ka­mien­na pod­sta­wa w for­mie trzech stop­ni (kre­pis) obie­ga­ją­ca do­o­ko­ła bu­dow­lę. Kre­pi­do­ma jest czę­ścią fun­da­men­tu (eut­hy­ne­rii) wi­docz­ną nad po­zio­mem te­re­nu. Górną pła­szczyz­nę kre­pi­do­my na­zy­wa­no sty­lo­ba­tem lub też ste­re­o­ba­tem. W przy­pad­ku, gdy stop­nie kre­pi­do­my były bar­dzo wy­so­kie, od fron­tu ukła­da­no na nich mniej­sze bloki ułat­wia­ją­ce wcho­dze­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krepina

1. ko­lo­ro­wa, mar­szczo­na bi­buł­ka do wy­ro­bu de­ko­ra­cji;
2. taśma ta­pi­cer­ska;
3. sztucz­ne włosy słu­żą­ce do cha­rak­te­ry­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­lo­ro­wa bi­buł­ka o mar­szczo­nej fak­tu­rze, słu­żą­ca do wy­ro­bu ele­men­tów de­ko­ra­cyj­nych, np. sztucz­nych kwia­tów

 (1.2) teatr. ele­ment cha­rak­te­ry­za­cji w po­sta­ci sztucz­nych wło­sów

 (1.3) rzem. taśma ta­pi­cer­ska do wy­kań­cza­nia mebli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krepinka

1. zdrob­nie­nie od: kre­pi­na;
2. taśma, wstąż­ka z ząb­ka­mi; ko­ron­ka; haf­to­wa­ny brzeg


Źródła:

SJP.pl

Krepinowy

→ kre­pi­na


Patrz:krepina

Źródła:

SJP.pl

Krepitacja

cha­rak­te­ry­stycz­ny char­czą­cy od­głos to­wa­rzy­szą­cy od­de­cho­wi osób cho­rych na za­pa­le­nie płuc i niek­tó­re inne cięż­kie cho­ro­by ukła­du od­de­cho­we­go


Źródła:

SJP.pl

Kreplach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. pie­ro­żek w tra­dy­cyj­nej kuch­ni ży­dow­skiej, z na­dzie­niem z wo­ło­wą wą­trób­ką, po­da­wa­ny w ro­so­le lub bar­szczu, przy­go­to­wy­wa­ny zwy­kle na Świę­to Sza­ła­sów


Źródła:

Wiktionary

Kreplik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cuk. spoż. pą­czek


Źródła:

Wiktionary

Krepon

ro­dzaj mię­si­stej tka­ni­ny o po­mar­szczo­nej po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Kreponowy

→ kre­pon


Patrz:krepon

Źródła:

SJP.pl

Krepowacz

osoba zaj­mu­ją­ca się mar­szcze­niem tka­nin lub pa­pie­ru me­to­da­mi prze­my­sło­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Krepować

1. pod­da­wać tka­ni­nę lub pa­pier pro­ce­so­wi mar­szcze­nia me­to­da­mi prze­my­sło­wy­mi;
2. przy­ci­nać i przy­pa­so­wy­wać li­stwy przed ich przy­bi­ciem


Źródła:

SJP.pl

Krepowy

przy­miot­nik od: krepa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­na­ny z krepy

 (1.2) zwią­za­ny z krepą, do­ty­czą­cy krepy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kres

1. ko­niec cze­goś;
2. część kraju le­żą­ca bli­sko gra­ni­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gra­ni­ca pew­nej prze­strze­ni

 (1.2) ko­niec, schy­łek cze­goś

 (1.3) zob. kresy.

 (1.4) mat. naj­więk­sze z gór­nych lub najm­niej­sze z dol­nych ogra­ni­czeń da­ne­go zbio­ru;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kresa

długa, gruba kre­ska; kre­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. długa, gruba linia

 (1.2) przest. bliz­na

 (1.3) gw-pl|Au­gu­stów. kolej jed­nod­nio­wa na po­sył­ki w urzę­dzie wójta gminy; służ­ba

 (1.4) gw-pl|Bełk,Ko­cha­no­wi­ce,Gie­rał­to­wi­ce. na­stur­cja

 (1.5) gw-pl|Śląsk. ko­niec, kres


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kresak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krescencja

daw­niej: plony uzy­ska­ne w ciągu jed­ne­go roku w go­spo­dar­stwie rol­nym


Kre­scen­cja – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, wy­wo­dzą­ce się od nazwy rodu, która z kolei po­cho­dzi od słowa "cre­sce­re" – „wzra­stać, na­ra­stać”. Wśród pa­tro­nów – św. Maria Kre­scen­cja Höss (1682–1744).

Mę­skie od­po­wied­ni­ki: Kre­scen­cjusz, Kre­scen­ty, Kre­scens.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krescencjusz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Krescencjuszostwo

Kre­scen­cjusz z mał­żon­ką; Kre­scen­cju­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Krescencjuszowie

Kre­scen­cjusz z mał­żon­ką; Kre­scen­cju­szo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krescencjuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kre­scen­cju­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kresceniusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Krescensjusz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Krescent

utwór wier­szo­wa­ny, w któ­rym ko­lej­ne wersy są dłuż­sze o jedną sy­la­bę


Źródła:

SJP.pl

Krescentywa

daw­niej: po­ko­le­nie, ge­ne­ra­cja; po­cho­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Krescytywa

ka­rie­ra, wzrost zna­cze­nia, po­pra­wa bytu


Źródła:

SJP.pl

Kreseczka

zdrob­nie­nie od: kre­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: kre­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kresilas

Kre­si­las (Kre­zi­las) (gr. Κρησίλας Krēsílas, łac. "Cre­si­las") – rzeź­biarz grec­ki dzia­ła­ją­cy w V wieku p.n.e.

Uro­dzo­ny ok. 480 p.n.e., po­cho­dził z Ky­do­nii na Kre­cie i był ucz­niem Do­ro­te­o­sa. Pra­co­wał prze­de wszyst­kim w Ate­nach w cza­sach Pe­ry­kle­sa i za­sły­nął jako jego por­tre­ci­sta.


Źródła:

Wikipedia

Kreska

1. linia, zwy­kle cien­ka i krót­ka;
2. znak gra­ficz­ny w po­sta­ci krót­kiej, po­przecz­nej lub uko­śnej linii, peł­nią­cy różne funk­cje w ję­zy­ku pi­sa­nym;
3. znak gra­ficz­ny dłu­gie­go sy­gna­łu al­fa­be­tu Morse'a w po­sta­ci krót­kiej po­przecz­nej linii, od­po­wia­da­ją­cy w kom­bi­na­cjach z krop­ka­mi kon­kret­nym li­te­rom;
4. spo­sób ry­so­wa­nia wła­ści­wy ja­kie­muś ar­ty­ście;
5. śro­do­wi­sko­wo: cien­ka linia nar­ko­ty­ku w prosz­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwy­kle cien­ka i krót­ka linia, nie­ko­niecz­nie pro­sta; zob. kresa.

 (1.2) pot. eduk. znak gra­ficz­ny peł­nią­cy różne funk­cje w ję­zy­ku pi­sa­nym, np. myśl­nik, dywiz, oz­na­cze­nie mięk­ko­ści spół­gło­ski

 (1.3) slang. por­cja nar­ko­ty­ku w prosz­ku ro­zło­żo­na na pła­skiej po­wierzch­ni w cien­ką linię w celu wcią­gnię­cia jej przez nos

 (1.4) po­zio­ma linia na po­dział­ce przy­rzą­dów mier­ni­czych, oz­na­cza­ją­ca od­ci­nek skali

 (1.5) szt. spo­sób ry­so­wa­nia cha­rak­te­ry­stycz­ny dla da­ne­go ry­sow­ni­ka

 (1.6) mar. dłuż­szy sy­gnał w al­fa­be­cie Morse'a

 (1.7) gw-pl|Ma­ło­pol­ska. ob­wód­ka u ka­pe­lu­sza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreskouchy

bil­bil kre­sko­u­chy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny bil­bi­li


Źródła:

SJP.pl

Kreskowanie

1. kre­ski po­kry­wa­ją­ce jakąś po­wierzch­nię;
2. me­to­da odw­zo­ro­wa­nia ko­lo­rów za po­mo­cą cien­kich, rów­no­le­głych lub krzy­żu­ją­cych się kre­sek; szra­fi­ru­nek, szra­fo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kre­sko­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreskowany

1. po­kry­wać coś kre­ska­mi; za­kre­sko­wy­wać;
2. sta­wiać nad li­te­rą kre­skę;
3. prze­sta­rza­le: gło­so­wać, oz­na­cza­jąc w od­po­wied­nim miej­scu kre­ską


Źródła:

SJP.pl

Kreskować

1. po­kry­wać coś kre­ska­mi; za­kre­sko­wy­wać;
2. sta­wiać nad li­te­rą kre­skę;
3. prze­sta­rza­le: gło­so­wać, oz­na­cza­jąc w od­po­wied­nim miej­scu kre­ską


Źródła:

SJP.pl

Kreskownica

przy­rząd do ry­so­wa­nia linii rów­no­le­głych


Źródła:

SJP.pl

Kreskowy

→ kre­ska


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kre­ską, do­ty­czą­cy kre­ski


Patrz:kreska

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreskóweczka

zdrob­nie­nie od: kre­sków­ka


Źródła:

SJP.pl

Kreskówka

film ry­sun­ko­wy, głów­nie dla dzie­ci


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) film ry­sun­ko­wy, zaz­wy­czaj przez­na­czo­ny dla dzie­ci


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreskówkowość

→ kre­sków­ko­wy


Patrz:kreskówkowy

Źródła:

SJP.pl

Kreskówkowy

→ kre­sków­ka


Patrz:kreskówka

Źródła:

SJP.pl

Kresomózgowie

naj­więk­sza część mózgu obej­mu­ją­ca obie pół­ku­le i po­łą­cze­nia mię­dzy nimi


Kre­so­móz­go­wie ( te­len­cep­ha­lon) – część móz­go­wia obej­mu­ją­ca pół­ku­le mózgu, spo­i­dła mózgu (w tym ciało mo­dze­lo­wa­te), blasz­kę krań­co­wą, jądra pod­staw­ne, hi­po­kamp, ko­mo­ry bocz­ne, skle­pie­nie oraz wę­cho­móz­go­wie. Kre­so­móz­go­wie na­dzo­ru­je więk­szość czyn­no­ści fi­zycz­nych i umy­sło­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kresowiacki

→ kre­so­wiak


Patrz:kresowiak

Źródła:

SJP.pl

Kresowiaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od kre­so­wiak


Źródła:

Wiktionary

Kresowiaczka

miesz­kan­ka kre­sów (po­gra­ni­cza); kre­so­wian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z daw­nych ziem pol­skich na wscho­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kresowiak

miesz­ka­niec kre­sów (po­gra­ni­cza); kre­so­wia­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec kre­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kresowianin

miesz­ka­niec kre­sów (po­gra­ni­cza); kre­so­wiak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec kre­sów, zwła­szcza daw­nych pol­skich kre­sów wschod­nich; osoba po­cho­dzą­ca z daw­nych ziem pol­skich na wscho­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kresowianka

miesz­kan­ka kre­sów (po­gra­ni­cza); kre­so­wiacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z daw­nych ziem pol­skich na wscho­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kresowiec

miesz­ka­niec kre­sów, zwła­szcza daw­nych pol­skich kre­sów wschod­nich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. miesz­ka­niec kre­sów, zwła­szcza daw­nych pol­skich kre­sów wschod­nich; osoba po­cho­dzą­ca z daw­nych ziem pol­skich na wscho­dzie


Kre­so­wiec – pol­ski im­pro­wi­zo­wa­ny sa­mo­chód pan­cer­ny z okre­su wojny pol­sko-ukra­iń­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kresowizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wyraz cha­rak­te­ry­stycz­ny dla mowy kre­so­wian


Źródła:

Wiktionary

Kresowy

1. przy­miot­nik od: kresy (po­gra­ni­cze)
2. przy­miot­nik od: Kresy (Wschod­nie)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kre­sa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kresto

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) reg-pl|Bia­ły­stok. karc. trefl


Źródła:

Wiktionary

Kresy

ob­szar ja­kie­goś pań­stwa le­żą­cy w po­bli­żu jego gra­nic (w przy­pad­ku Pol­ski - prze­de wszyst­kim jej dawne po­gra­ni­cze wschod­nie); po­gra­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) hist. po­gra­ni­cze, zwła­szcza dawne pol­skie po­gra­ni­cze wschod­nie

 (1.2) przest. pła­ski brzeg ka­pe­lu­sza, rondo

 (1.3) daw. pocz­ta woj­sko­wa; wia­do­mo­ści po­przez nią otrzy­my­wa­ne

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kres

 (2.2) zwy­kle lm. od kresa

 (2.3) zwy­kle lm. od kresa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kresz

fa­brycz­nie gnie­cio­na tka­ni­na sztucz­na


Źródła:

SJP.pl

Kreszowy

→ kresz


Patrz:kresz

Źródła:

SJP.pl

Kret

1. ssak owa­do­żer­ny pro­wa­dzą­cy po­dziem­ny tryb życia;
2. czło­wiek pod­stęp­ny, knu­ją­cy coś po­ta­jem­nie;
3. urzą­dze­nie do drą­że­nia ka­na­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ssak owa­do­żer­ny o czar­nej sier­ści, ko­pią­cy po­dziem­ne tu­ne­le;

 (1.2) przen. osoba dzia­ła­ją­ca w danej or­ga­ni­za­cji lub in­sty­tu­cji i prze­ka­zu­ją­ca in­for­ma­cje o niej swo­je­mu mo­co­daw­cy

 (1.3) techn. urzą­dze­nie drą­żą­ce tu­ne­le

 (1.4) roln. ma­szy­na cią­gnię­ta przez cią­gnik i wy­ko­nu­ją­ca bru­zdy, ka­na­ły w gle­bie

 (1.5) pot. chem. śro­dek udraż­nia­ją­cy rury ka­na­li­za­cyj­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreta

1. ssak owa­do­żer­ny pro­wa­dzą­cy po­dziem­ny tryb życia;
2. czło­wiek pod­stęp­ny, knu­ją­cy coś po­ta­jem­nie;
3. urzą­dze­nie do drą­że­nia ka­na­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. grec­ka wyspa na Morzu Śró­dziem­nym;

 (1.2) geogr. adm. re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny w Gre­cji ze sto­li­cą w He­ra­klio­nie, obej­mu­ją­cy wyspę Kretę (1.1) i po­bli­skie wy­sep­ki;


Kreta ( Κρήτη, od słowa "kra­te­ia" – "silna", Creta, Kirid, wen. "Can­dia") – grec­ka wyspa na Morzu Śró­dziem­nym. Naj­więk­sza wyspa Gre­cji i piąta pod wzglę­dem po­wierzch­ni wyspa śró­dziem­no­mor­ska. Linia brze­go­wa ma dłu­gość ok. 1040 km. Naj­więk­szym mia­stem oraz sie­dzi­bą władz jest He­ra­klion (Ira­klion). Na Kre­cie od­kry­to jedne z naj­star­szych, ma­ją­ce 5,7 mln lat ślady przod­ków czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kretek

naz­wi­sko


Kre­tek – pa­pie­ro­sy pro­du­ko­wa­ne z mie­szan­ki ty­to­niu, goź­dzi­ków i in­nych do­dat­ków sma­ko­wych. Nazwa ory­gi­nal­na „kre­tek” jest wy­ra­zem dźwię­ko­na­śla­dow­czym imi­tu­ją­cym dźwięk pa­lo­nych goź­dzi­ków.

Pa­pie­ro­sy goź­dzi­ko­we za­czę­ły pow­sta­wać pod ko­niec XIX wieku w mie­ście Kudus w In­do­nez­ji. Naj­bar­dziej po­pu­lar­ne są w kraju pow­sta­nia, lecz z bie­giem czasu znaj­do­wa­ły zwo­len­ni­ków w in­nych za­kąt­kach świa­ta. Naj­bar­dziej znane firmy pro­du­ku­ją­ce pa­pie­ro­sy kre­tek to Ben­to­el, Dja­rum, Gu­dang Garam itd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kretenka

miesz­kan­ka Krety


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Krety


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretes

tylko w wy­ra­że­niu: z kre­te­sem - cał­ko­wi­cie, bez moż­li­wo­ści od­wro­tu, do­szczęt­nie


Źródła:

SJP.pl

Kreteńczyk

miesz­ka­niec Krety


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Krety


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreteński

zwią­za­ny z Kretą


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Krety, zwią­za­ny z Kretą, po­cho­dzą­cy z Krety

 (1.2) ar­che­ol. hist. szt. do­ty­czą­cy sta­ro­żyt­nej cy­wi­li­za­cji pow­sta­łej w ba­se­nie Morza Egej­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kretojeż

kol­cza­ste zwie­rzę z Ma­da­ga­ska­ru; ten­rek


Źródła:

SJP.pl

Kretomino

Kre­to­mi­no (do 1945 niem. "Krett­min") – część mia­sta Ko­sza­lin. Do 31 grud­nia 2022 wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Ma­no­wo, przy tra­sie drogi kra­jo­wej nr 11. Po­łą­cze­nie z cen­trum Ko­sza­li­na umoż­li­wia­ją au­to­bu­sy ko­mu­ni­ka­cji miej­skiej (linia nr 8), sama miej­sco­wość jest w I stre­fie ko­sza­liń­skiej ko­mu­ni­ka­cji. Przy­le­ga do ko­sza­liń­skich osied­li Ra­dusz­ka i Wil­ko­wo.


Źródła:

Wikipedia

Kreton

cien­ki, ba­weł­nia­ny ma­te­riał do szy­cia ubrań lub za­słon


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) włók. barw­na tka­ni­na ba­weł­nia­na;


Kre­ton – ro­dzaj ba­weł­nia­nej lub lnia­nej tka­ni­ny o splo­cie płó­cien­nym, usz­tyw­nia­nej. Tka­ni­na ta jest bar­wio­na w ko­lo­ro­we wzory. Czę­sto z do­dat­kiem po­lie­stru, aby zmniej­szyć gniot­li­wość. Prawa stro­na jest lekko om­szo­na, a lewa apre­tu­ro­wa­na. Z kre­to­nu szyje się bie­liz­nę oso­bi­stą, far­tu­chy oraz lek­kie su­kien­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kretonik

zdrob­nie­nie od: kre­ton


Źródła:

SJP.pl

Kretonka

jedna z czte­rech spód­nic nie­dziel­ne­go ślą­skie­go stro­ju ko­bie­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Kretonowy

przy­miot­nik od: kre­ton


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny, uszy­ty z kre­to­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretonówka

su­kien­ka z kre­to­nu; kre­ton­ka


Źródła:

SJP.pl

Kretoszczur

ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny kre­to­szczu­ro­wa­tych


Kre­to­szczur ("Bat­hy­er­gus") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny kre­to­szczu­ro­wa­tych (Bat­hy­er­gi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kretowate

ro­dzi­na ssa­ków z rzędu ry­jów­koksz­tałt­nych


Kre­to­wa­te (Tal­pi­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du Eri­na­ce­o­ta w obrę­bie rzędu owa­do­że­rów (Eu­li­po­typh­la) przy­sto­so­wa­nych do życia pod zie­mią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kretowaty

o ce­chach kre­to­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Kretować

drą­żyć ka­na­ły za po­mo­cą urzą­dze­nia prze­ci­sko­we­go (kreta)


Źródła:

SJP.pl

Kretowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kretowina

prze­sta­rza­le: kre­to­wi­sko;
1. ko­piec ziemi wy­ko­pa­ny przez kreta;
2. ob­szar po­kry­ty kop­ca­mi ziemi wy­ko­pa­ny­mi przez kreta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kupka ziemi wy­rzu­co­nej przez kreta, kre­to­wi­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretowisko

kre­to­wi­na;
1. ko­piec ziemi wy­ko­pa­ny przez kreta;
2. ob­szar po­kry­ty kop­ca­mi ziemi wy­ko­pa­ny­mi przez kreta


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kop­czyk ziemi usy­pa­ny przez kreta

 (1.2) teren po­kry­ty kre­to­wi­ska­mi (1.1)


Kre­to­wi­sko – ko­piec gleby wzno­szo­ny przez małe ssaki za­miesz­ku­ją­ce nory – kre­to­wa­te (np. kret eu­ro­pej­ski), nor­ni­ko­wa­te, ślep­co­wa­te i krety wor­ko­wa­te. Nie­rzad­ko są je­dy­ną oz­na­ką obec­no­ści zwie­rzę­cia wi­docz­ną na po­wierzch­ni grun­tu.

Kre­to­wi­ska to ma­te­ria­ły po­zo­sta­łe z ko­pa­nia lub na­pra­wia­nia nor, dla­te­go zaz­wy­czaj są znaj­do­wa­ne tam, gdzie zwie­rzę bu­du­je nowe nory lub gdzie już ist­nie­ją­ce są zni­szczo­ne (na przy­kład przez pa­są­ce się zwie­rzę­ta go­spo­dar­skie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kretoworowate

ro­dzi­na tor­ba­czy


Kre­to­wo­ro­wa­te, krety wor­ko­wa­te (No­to­ryc­ti­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z rzędu kre­to­wo­roksz­tałt­nych (No­to­ryc­te­morp­hia). Obej­mu­je dwa ga­tun­ki po­dob­ne do zło­to­kre­tów, wy­stę­pu­ją­ce w Au­stra­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kretowór

ro­dzaj tor­ba­czów z ro­dzi­ny kre­to­wo­ro­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|No­to­ryc­tes|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny kre­to­wo­ro­wa­tych;

 (1.2) zool. zwie­rzę z ro­dza­ju kre­to­wór (1.1)


Kre­to­wór ("No­to­ryc­tes") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny kre­to­wo­ro­wa­tych (No­to­ryc­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kretschmer

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kretschmerowski

do­ty­czą­cy Ern­sta Kretsch­me­ra i jego ty­po­lo­gii kon­sty­tu­cjo­nal­nej


Źródła:

SJP.pl

Krety

(bar­dzo rzad­ko rów­nież w lp) skór­ki kreta oraz futro z nich wy­ko­na­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) wy­pra­wio­ne fu­ter­ko z kre­tów


Krety (Tal­pi­nae) – po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny kre­to­wa­tych (Ta­lip­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kretyk

am­fi­ma­cer, am­fi­makr;
1. w po­ez­ji an­tycz­nej: stopa skła­da­ją­ca się z trzech sylab, dwóch dłu­gich i krót­kiej mię­dzy nimi;
2. w wer­sy­fi­ka­cji no­wo­żyt­nej: stopa po­sia­da­ją­ca nie­ak­cen­to­wa­ną zgło­skę mię­dzy dwoma ak­cen­to­wa­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Kretyn

1. czło­wiek dot­knię­ty kre­ty­niz­mem tar­czy­co­wym
2. po­tocz­nie: czło­wiek głupi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. med. osoba dot­knię­ta wro­dzo­nym ze­spo­łem nie­do­bo­ru jodu, na­zy­wa­ne­go daw­niej kre­ty­niz­mem lub ma­to­łect­wem

 (1.2) przen. pejor. obraź. obraź­li­wa forma zwró­ce­nia się do męż­czyz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretynek

1. me­dycz­nie: ko­bie­ta nie­do­roz­wi­nię­ta umy­sło­wo;
2. po­gard­li­wie: ko­bie­ta głu­pia, ogra­ni­czo­na, tępa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. kre­tyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretynga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu kłaj­pedz­kim.


Kre­tyn­ga ("lit. Kre­tin­ga") – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu kłaj­pedz­kim, w po­bli­żu Po­łą­gi. W 2005 roku li­czy­ło 21 500 miesz­kań­ców.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł włó­kien­ni­czy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kretyniasty

ma­ją­cy cechy kre­ty­na, za­cho­wu­ją­cy się po­dob­nie do kre­ty­na; kre­ty­no­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Kretynieć

sta­wać się ogra­ni­czo­nym umy­sło­wo, tra­cić by­strość, in­te­li­gen­cję; głu­pieć, tę­pieć, dur­nieć, idio­cieć


Źródła:

SJP.pl

Kretynizm

1. nie­do­roz­wój umy­sło­wy cięż­kie­go stop­nia pow­sta­ły w wy­ni­ku wro­dzo­nej nie­do­czyn­no­ści tar­czy­cy, spo­wo­do­wa­nej jej bra­kiem lub nie­do­roz­wo­jem; ma­to­łect­wo;
2. po­tocz­nie: coś po­zba­wio­ne­go sensu, nie­do­rzecz­ność, non­sens


Źródła:

SJP.pl

Kretynka

1. me­dycz­nie: ko­bie­ta nie­do­roz­wi­nię­ta umy­sło­wo;
2. po­gard­li­wie: ko­bie­ta głu­pia, ogra­ni­czo­na, tępa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pejor. obraź. forma żeń­ska od: kre­tyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretynowaty

po­tocz­nie: przy­po­mi­na­ją­cy za­cho­wa­niem kre­ty­na, przy­głu­pi; głup­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Kretyński

ce­chu­ją­cy kre­ty­na; głupi, idio­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. bez­sen­sow­ny, idio­tycz­ny, wy­jąt­ko­wo głupi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kretyńsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób kre­tyń­ski


Źródła:

Wiktionary

Kretyńskość

→ kre­tyń­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kre­tyń­skie; cecha tych, któ­rzy są kre­tyń­scy


Patrz:kretyński

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krew

1. płyn­na tkan­ka peł­nią­ca u krę­gow­ców wiele waż­nych ról, m.in. tran­sport tlenu, dwut­len­ku węgla i in­nych sub­stan­cji, funk­cje obron­ne;
2. żywy tem­pe­ra­ment;
3. po­kre­wień­stwo; lu­dzie spo­krew­nie­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. fizj. med. wet. płyn­na tkan­ka łącz­na zwie­rząt;

 (1.2) przen. po­kre­wień­stwo, linia ro­do­wa

 (1.3) przen. czy­jaś na­tu­ra i tem­pe­ra­ment

 (1.4) przen. życie

 (1.5) przen. za­da­wa­nie śmier­ci

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kre­wić


Krew ( san­gu­is, αἷμα, "haima") – płyn ustro­jo­wy, który za poś­red­nict­wem ukła­du krą­że­nia pełni funk­cję tran­spor­to­wą oraz za­pew­nia ko­mu­ni­ka­cję po­mię­dzy po­szcze­gól­ny­mi ukła­da­mi or­ga­niz­mu. Krew jest płyn­ną tkan­ką łącz­ną, krą­żą­cą w na­czy­niach krwio­no­śnych (układ krwio­no­śny zam­knię­ty) lub w jamie ciała (układ krwio­no­śny ot­war­ty).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krewa

po­tocz­nie: fia­sko, nie­po­wo­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. w spo­sób emo­cjo­nal­ny o cał­ko­wi­tym fia­sku, nie­po­wo­dze­niu, nie­po­myśl­nym za­koń­cze­niu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreweta

1. przed­sta­wi­ciel na­dro­dzi­ny dzie­się­cio­no­gów z po­drzę­du Den­dro­bran­chia­ta;
2. daw­niej: kre­wet­ka; kre­wet


Źródła:

SJP.pl

Krewetka

sko­ru­piak dłu­go­ści 2-30 cm, po­ła­wia­ny ma­so­wo ze wzglę­du na smacz­ne mięso


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­ri­dea|ref=tak., ro­dzaj sko­ru­pia­ków o dzie­się­ciu no­gach;

 (1.2) kulin. mięso z od­wło­ka niek­tó­rych ma­łych ga­tun­ków kre­we­tek (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krewetki

in­fra­rząd mor­skich i słod­ko­wod­nych sko­ru­pia­ków z rzędu dzie­się­cio­no­gów


Kre­wet­ki, kre­wet­ki wła­ści­we (Ca­ri­dea) – mor­skie i słod­ko­wod­ne sko­ru­pia­ki za­li­cza­ne do po­drzę­du Ple­o­cy­e­ma­ta z rzędu dzie­się­cio­no­gów. Zwy­cza­jo­wą nazwą "kre­wet­ki" okre­śla­na jest też za­li­cza­na do Ca­ri­dea na­dro­dzi­na Pa­la­e­mo­no­i­dea. Opi­sa­no około 2500 ga­tun­ków kla­sy­fi­ko­wa­nych w kil­ku­na­stu na­dro­dzi­nach. Wiele z nich po­ła­wia się w ce­lach kon­sump­cyj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krewetkowce

grupa sko­ru­pia­ków obej­mu­ją­ca około 30 ro­dzin dzie­się­cio­no­gów; gar­ne­low­ce


Źródła:

SJP.pl

Krewetkowiec

przed­sta­wi­ciel grupy sko­ru­pia­ków obej­mu­ją­cej około 30 ro­dzin dzie­się­cio­no­gów; gar­ne­lo­wiec


Kre­wet­ko­wiec – pła­sko­den­ny sta­tek ry­bac­ki przez­na­czo­ny do po­ło­wu kre­we­tek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krewetkowy

przy­miot­nik od: kre­wet­ka


Źródła:

SJP.pl

Krewety

1. przed­sta­wi­ciel na­dro­dzi­ny dzie­się­cio­no­gów z po­drzę­du Den­dro­bran­chia­ta;
2. daw­niej: kre­wet­ka; kre­wet


Źródła:

SJP.pl

Krewić

po­tocz­nie: spra­wić zawód, nie do­trzy­mać słowa


Źródła:

SJP.pl

Krewiński

przy­miot­nik

 (1.1) etn. od­no­szą­cy się do Kre­wi­nów, wo­tyc­kie­go ple­mię­e­mie­nia ży­ją­ce­go na te­re­nie Łotwy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. wy­mar­ły w po­ło­wie XIX w. et­no­lekt (dia­lekt wo­tyc­ki, cza­sem kla­sy­fi­ko­wa­ny jako język) z ro­dzi­ny ural­skiej, z ga­łę­zi fiń­skiej, z grupy po­łud­nio­wo­fiń­skiej (bał­tyc­ko-fiń­skiej)


Źródła:

Wiktionary

Krewkarta

po­tocz­nie: karta okre­śla­ją­ca grupę krwi danej osoby


Źródła:

SJP.pl

Krewki

pełen życia i ener­gii, emo­cji, czę­sto gwał­tow­nie re­a­gu­ją­cy; po­ryw­czy, gwał­tow­ny, im­pul­syw­ny, wy­bu­cho­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pełen tem­pe­ra­men­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krewko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób pełen tem­pe­ra­men­tu


Źródła:

Wiktionary

Krewkość

gwał­tow­ny tem­pe­ra­ment; gwał­tow­ność, po­ryw­czość, im­pul­syw­ność, wy­bu­cho­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwał­tow­ność, po­ryw­czość, wy­bu­cho­wość

 (1.2) daw. sła­bość, wą­tłość, ułom­ność mo­ral­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krewna

ko­bie­ta po­zo­sta­ją­ca z kimś w związ­kach po­kre­wień­stwa, cza­sem także po­wi­no­wact­wa, na­le­żą­ca do tej samej ro­dzi­ny, co ktoś inny; krew­niacz­ka, po­wi­no­wa­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba płci żeń­skiej ma­ją­ca z kimś wspól­ne­go przod­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krewniacki

rzad­ko: zwią­za­ny z krew­nia­kiem - osobą, którą łączą z kimś z kimś związ­ki po­kre­wień­stwa, cza­sem także po­wi­no­wact­wa; krew­nia­czy


Źródła:

SJP.pl

Krewniactwo

1. zwią­zek krwi po­mię­dzy ludź­mi, po­cho­dze­nie od wspól­ne­go przod­ka, przy­na­leż­ność do jed­nej ro­dzi­ny; po­kre­wień­stwo, spo­krew­nie­nie, po­wi­no­wact­wo;
2. lu­dzie spo­krew­nie­ni ze sobą; ro­dzi­na, fa­mi­lia, krew­nia­cy


Źródła:

SJP.pl

Krewniaczka

po­tocz­nie: ko­bie­ta po­zo­sta­ją­ca z kimś w związ­kach po­kre­wień­stwa, cza­sem także po­wi­no­wact­wa, na­le­żą­ca do tej samej ro­dzi­ny, co ktoś inny; krew­na, po­wi­no­wa­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bę­dą­ca w re­la­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krewniaczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krew­nia­cze; cecha tych, któ­rzy są krew­nia­czy


Źródła:

Wiktionary

Krewniaczy

rzad­ko: zwią­za­ny z krew­nia­kiem - osobą, którą łączą z kimś z kimś związ­ki po­kre­wień­stwa, cza­sem także po­wi­no­wact­wa; krew­niac­ki


Źródła:

SJP.pl

Krewniak

po­tocz­nie: czło­wiek, któ­re­go łączą z kimś związ­ki po­kre­wień­stwa, cza­sem także po­wi­no­wact­wa, który na­le­ży z kimś do jed­nej ro­dzi­ny; krew­ny, po­wi­no­wa­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bę­dą­ca w re­la­cji po­kre­wień­stwa

 (1.2) daw. gw-pl|Kra­ków. kuzyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) biol. ro­śli­na lub zwie­rzę spo­krew­nio­ne z inną ro­śli­ną lub zwie­rzę­ciem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krewność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. po­kre­wień­stwo


Źródła:

Wiktionary

Krewny

1. czło­wiek, któ­re­go łączą z kimś związ­ki po­kre­wień­stwa, cza­sem także po­wi­no­wact­wa, który na­le­ży z kimś do jed­nej ro­dzi­ny; krew­niak, po­wi­no­wa­ty;
2. prze­no­śnie: zwie­rzę, ro­śli­na po­dob­ne do in­ne­go zwie­rzę­cia, innej ro­śli­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek ma­ją­cy z kimś wspól­ne­go przod­ka

 (1.2) ga­tu­nek po­sia­da­ją­cy wspól­ne­go przod­ka ewo­lu­cyj­ne­go z danym ga­tun­kiem

przy­miot­nik

 (2.1) daw. do­ty­czą­cy krwi, po­kre­wień­stwa

 (2.2) daw. po­łą­czo­ny po­kre­wień­stwem, po­krew­ny, bli­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krewo

po­tocz­nie: fia­sko, nie­po­wo­dze­nie


Krewo (biał. Крэва, "Krewa") – agro­mia­stecz­ko na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, w re­jo­nie smor­goń­skim.

14 sierp­nia 1385 roku dosz­ło tu do za­war­cia unii po­mię­dzy Pol­ską i Litwą zna­nej jako unia w Kre­wie.

W miej­sco­wo­ści mają sie­dzi­bę dwie pa­ra­fie – pra­wo­sław­na (pw. św. Alek­san­dra New­skie­go) i rzym­sko­ka­to­lic­ka (pw. Prze­mie­nie­nia Pań­skie­go).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krewski

przy­miot­nik od: Krewo (miej­sco­wość na Bia­ło­ru­si)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Krewa, zwią­za­ny z Kre­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreza

fał­do­wa­ny koł­nierz no­szo­ny w XVI i XVII wieku; kryza; fryza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. dawny pli­so­wa­ći­so­wa­ny lub fał­do­wa­ny koł­nierz, rza­dziej man­kiet;

 (1.2) przen. koł­nierz z cze­goś

 (1.3) przest. rondo ka­pe­lu­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krezka

1. mała kreza;
2. część otrzew­nej osła­nia­ją­ca i pod­trzy­mu­ją­ca na­rzą­dy wew­nętrz­ne, m.in. je­li­to, żo­łą­dek, jaj­ni­ki, ja­jo­wo­dy


Krez­ka ( me­sen­te­rium) – na­rząd zbu­do­wa­ny z łącz­not­kan­ko­wej błony, po­kry­tej z zew­nątrz na­błon­kiem, utrzy­mu­ją­cej i sta­bi­li­zu­ją­cej na­rzą­dy wew­nętrz­ne jamy brzusz­nej: prze­wód po­kar­mo­wy, na­czy­nia krwio­no­śne, jaj­ni­ki, ja­jo­wo­dy oraz ele­men­ty ukła­du ner­wo­we­go i wy­dal­ni­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krezki

1. mała kreza;
2. część otrzew­nej osła­nia­ją­ca i pod­trzy­mu­ją­ca na­rzą­dy wew­nętrz­ne, m.in. je­li­to, żo­łą­dek, jaj­ni­ki, ja­jo­wo­dy


Źródła:

SJP.pl

Krezkowy

przy­miot­nik od: krez­ka


Źródła:

SJP.pl

Krezol

hy­drok­sy­lo­wa po­chod­na to­lu­e­nu wy­stę­pu­ją­ca w smole wę­glo­wej, sto­so­wa­na w syn­te­zie or­ga­nicz­nej i jako śro­dek od­ka­ża­ją­cy; hy­drok­sy­to­lu­en


Kre­zol, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy fe­no­li, hy­drok­sy­lo­wa po­chod­na to­lu­e­nu lub me­ty­lo­wa po­chod­na fe­no­lu. Wy­stę­pu­je w po­sta­ci 3 izo­me­rów struk­tu­ral­nych: 2-me­ty­lo­fe­nol ("o"-kre­zol), 3-me­ty­lo­fe­nol ("m"-kre­zol) i 4-me­ty­lo­fe­nol ("p"-kre­zol). Mają one po­dob­ne włas­no­ści che­micz­ne, ale róż­nią się nieco tem­pe­ra­tu­rą top­nie­nia i wrze­nia. Mie­sza­ni­na izo­me­rów okre­śla­na jest jako "kre­zol su­ro­wy" bądź "tri­kre­zol". Otrzy­my­wa­ny jest przez de­sty­la­cję smoły po­ga­zo­wej lub ropy naf­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krezolowy

przy­miot­nik od: kre­zol


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z kre­zo­lem, do­ty­czą­cy kre­zo­lu; za­wie­ra­ją­cy kre­zol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krezotol

mie­sza­ni­na fe­no­li otrzy­my­wa­na pod­czas de­sty­la­cji smoły drzew­nej; kre­o­zot


Źródła:

SJP.pl

Krezus

czło­wiek bar­dzo bo­ga­ty; bo­gacz, nabab, mi­lio­ner


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bar­dzo bo­ga­ta, mi­lio­ner;


Kre­zus, "Kroj­sos" ( Κροῖσος; ur. ?, zm. 546 p.n.e. lub póź­niej) – ostat­ni król Lidii, kraju na za­cho­dzie Azji Mniej­szej. Jego imię jest sy­no­ni­mem bo­ga­cza od sta­ro­żyt­no­ści. Po­cho­dził z dy­na­stii Merm­na­dów. Był synem Aly­at­te­sa. Objął tron około 560 roku p.n.e. Był me­ce­na­sem po­e­tów, uczo­nych i fi­lo­zo­fów, któ­rych chęt­nie go­ścił na swoim dwo­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krezuska

→ kre­zus; bo­gacz­ka


Źródła:

SJP.pl

Krezusowy

1. taki jak u Kre­zu­sa, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Kre­zu­sa (króla Lidii);
2. świad­czą­cy o nadz­wy­czaj­nej za­moż­no­ści, np. kre­zu­so­wa suma, for­tu­na


Źródła:

SJP.pl

Krezylit

ma­te­riał wy­bu­cho­wy za­wie­ra­ją­cy tri­ni­tro­kre­zol


Źródła:

SJP.pl

Kreślarnia

pra­cow­nia kre­ślar­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. po­mie­szcze­nie, w któ­rym pra­cu­ją kre­śla­rze spo­rzą­dza­jąc ry­sun­ki tech­nicz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreślarski

→ kre­ślar­stwo, → kre­ślarz


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kre­ślar­stwem lub kre­śla­rzem


Patrz:kreślarstwo, → kreślarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreślarstwo

1. gra­ficz­ne opra­co­wy­wa­nie pro­jek­tów i pla­nów, np. map;
2. zawód kre­śla­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zawód kre­śla­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kreślarz

osoba zaj­mu­ją­ca się gra­ficz­nym opra­co­wy­wa­niem pla­nów, wy­ko­nu­ją­ca ry­sun­ki tech­nicz­ne, wy­kre­sy itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba kre­ślą­ca ry­sun­ki tech­nicz­ne


Kre­ślarz (fe­mi­na­tyw: kre­ślar­ka) – osoba, która jest od­po­wie­dzial­na za wy­ko­na­nie szki­ców, sche­ma­tów oraz ry­sun­ków tech­nicz­nych po­trzeb­nych do stwo­rze­nia pro­jek­tu tech­nicz­ne­go. Ma­te­ria­ły two­rzo­ne przez kre­śla­rza są wy­ko­na­ne na pod­sta­wie od­po­wied­nich da­nych uzy­ska­nych od osób zwią­za­nych z pro­jek­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kreślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kre­ślić.


Źródła:

Wiktionary

Kreślinek

kre­śli­nek ni­zin­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny pły­wa­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kreślić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­ko­ny­wać ręcz­nie ry­su­nek tech­nicz­ny

 (1.2) ry­so­wać kre­ski, linie

 (1.3) za­ma­zy­wać coś na­pi­sa­ne­go

 (1.4) prze­ka­zy­wać ust­nie lub pi­sem­nie opis cze­goś

 (1.5) pisać odręcz­nie


Źródła:

Wiktionary

Kreślnik

przy­rząd ry­sun­ko­wy osa­dzo­ny na trzon­ku lub ra­mie­niu cyr­kla słu­żą­cy do wy­cią­ga­nia linii tu­szem na ry­sun­kach tech­nicz­nych; gra­fion


Źródła:

SJP.pl

Kri

In­dia­nie Ame­ry­ki Pół­noc­nej


Kri ( Cri, Cree – nazwa po­cho­dzi z jęz. fran­cu­skie­go – "Kri­sti­na­ux", sami Kri na­zy­wa­li sie­bie "Ke­ni­sto­no­ag") – jedna z naj­licz­niej­szych grup et­nicz­nych In­dian ka­na­dyj­skich, za­miesz­ku­ją­ca także pół­noc­ną część USA, po­słu­gu­ją­ca się ję­zy­kiem kri.

Kri dzie­lą się tra­dy­cyj­nie na kilka pod­sta­wo­wych grup, róż­nią­cych się dia­lek­tem oraz zaj­mo­wa­ny­mi ob­sza­ra­mi: Kri Lasów (Cree Woods), Kri Rów­nin (Pla­ins Cree), Kri Pół­noc­nows­chod­nich (Nort­hern East Cree), Kri Pół­noc­no­za­chod­nich (Nort­hern West Cree), Kri Ło­siów (Moose Cree), Kri Ba­gien (Swam­py Cree).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kribydż

gra kar­cia­na dla 2-4 osób, po­cho­dzą­ca z An­glii


Źródła:

SJP.pl

Kriging

grupa ge­o­sta­ty­stycz­nych metod esty­ma­cji, dzię­ki któ­rej otrzy­mu­je się naj­lep­sze, nie­ob­cią­żo­ne li­nio­we osza­co­wa­nia war­to­ści ana­li­zo­wa­nej zmien­nej zre­gio­na­li­zo­wa­nej


Kri­ging – grupa ge­o­sta­ty­stycz­nych metod esty­ma­cji, dzię­ki któ­rej otrzy­mu­je się naj­lep­sze, nie­ob­cią­żo­ne li­nio­we osza­co­wa­nia (ang. "best, un­bia­sed li­ne­ar pre­dic­tions" – BLUP lub "best, un­bia­sed li­ne­ar esti­ma­tor" – BLUE) war­to­ści ana­li­zo­wa­nej zmien­nej zre­gio­na­li­zo­wa­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krikowie

ple­mię in­diań­skie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej


Kri­ko­wie, Krik ( Creek, sami sie­bie na­zy­wa­ją "Mu­sco­gee" lub "Mu­sko­gee") – dawna kon­fe­de­ra­cja In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej, obej­mu­je 13 grup, li­czą­cych od 66,5 tys. ("Mu­sco­gee Creek Na­tion") do za­led­wie kilku osób ("Tuc­ka­ba­chee") i za­miesz­ku­ją­cych kilka sta­nów w Sta­nach Zjed­no­czo­nych głów­nie Okla­ho­mę, Ala­ba­mę, Ge­or­gię i Flo­ry­dę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krilium

hand­lo­wa nazwa ame­ry­kań­skie­go na­wo­zu struk­tu­rot­wór­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Krindż

śro­do­wi­sko­wo: że­na­da, za­że­no­wa­nie, ob­ciach; crin­ge


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) war. zob. crin­ge.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krindżowy

po­tocz­nie: że­nu­ją­cy, wy­wo­łu­ją­cy uczu­cie sil­ne­go dy­skom­for­tu


przy­miot­nik

 (1.1) war. zob. crin­ge'owy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krindżówa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) że­nu­ją­ce za­cho­wa­nie kogoś


Źródła:

Wiktionary

Krinoid

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy z typu szkar­łup­ni; li­lio­wiec, kry­no­id


Źródła:

SJP.pl

Kriobank

miej­sce prze­cho­wy­wa­nia ma­te­ria­łu bio­lo­gicz­ne­go w bar­dzo ni­skich tem­pe­ra­tu­rach


Źródła:

SJP.pl

Kriobiolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie krio­bio­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Kriobiologia

Krio­bio­lo­gia ("krio" "zimno" + łac. "bíos" "życie", "lógos" "nauka") – nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem wpły­wu ni­skich tem­pe­ra­tur (rzędu nawet do −269 °C) na or­ga­niz­my. W ta­kich wa­run­kach na­stę­pu­je zwol­nie­nie (cza­sem znacz­ne) pro­ce­sów ży­cio­wych. Krio­bio­lo­gia sku­pia się głów­nie na ba­da­niu od­dzia­ły­wa­nia chło­du na fiz­jo­lo­gię, mor­fo­lo­gię i ana­to­mię or­ga­niz­mów.


Źródła:

Wikipedia

Kriobiont

ro­śli­na lub zwie­rzę ży­ją­ce na śnie­gu; or­ga­nizm hie­mal­ny, or­ga­nizm ni­wal­ny, or­ga­nizm na­śnież­ny


Źródła:

SJP.pl

Kriochirurg

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie krio­chi­rur­gii


Źródła:

SJP.pl

Kriochirurgia

Krio­chi­rur­gia ( cryo (κρύο) + che­i­ro­ur­gi­ki (χειρουργική)) – me­to­da krio­te­ra­pii po­le­ga­ją­ca na miej­sco­wym, kon­tro­lo­wa­nym ni­szcze­niu cho­rych lub prze­ro­śnię­tych tka­nek za po­mo­cą ni­skich tem­pe­ra­tur.

Źró­dłem ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry jest zaz­wy­czaj cie­kły azot, który za­a­pli­ko­wa­ny na tkan­kę schła­dza ją i wsku­tek po­bra­nia cie­pła od ciała na­tych­miast pa­ru­je.


Źródła:

Wikipedia

Krioekstraktor

przy­rząd do zam­ra­ża­nia i usu­wa­nia cho­rych tka­nek


Źródła:

SJP.pl

Kriofil

or­ga­nizm ży­ją­cy w ni­skich tem­pe­ra­tu­rach; psy­chro­fil, chio­no­fil


Źródła:

SJP.pl

Kriofilny

→ krio­fil


Patrz:kriofil

Źródła:

SJP.pl

Kriofit

ro­śli­na ros­ną­ca w oko­li­cach pod­bie­gu­no­wych lub wy­so­ko­gór­skich, w kli­ma­cie zim­nym i su­chym; kry­o­fit


Źródła:

SJP.pl

Kriofizyk

na­u­ko­wiec zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem wła­ści­wo­ści ma­te­rii w ni­skich tem­pe­ra­tu­rach


Źródła:

SJP.pl

Kriofizyka

dział fi­zy­ki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem wła­ści­wo­ści ma­te­rii w ni­skich tem­pe­ra­tu­rach wraz z tech­ni­ka­mi ich otrzy­my­wa­nia i utrzy­my­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Kriofor

przy­rząd de­mon­stru­ją­cy zja­wi­sko ozię­bia­nia się wody pod­czas jej pa­ro­wa­nia


Krio­for – szkla­ne urzą­dze­nie, za po­mo­cą któ­re­go można za­pre­zen­to­wać zja­wi­sko pa­ro­wa­nia i wrze­nia wody pod zmniej­szo­nym ci­śnie­niem. Krio­for skła­da się z dwóch po­łą­czo­nych wy­gię­tą rurką szkla­nych zbior­ni­ków. W jed­nym zbior­ni­ku znaj­du­je się tro­chę wody, resz­tę ob­ję­to­ści wy­peł­nia na­sy­co­na para wodna (brak po­wie­trza).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kriogeniczny

zwią­za­ny z krio­ge­ni­ką


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krio­ge­ni­ką, do­ty­czą­cy krio­ge­ni­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kriogenika

nauka poś­wię­co­na ni­skim tem­pe­ra­tu­rom tzn. po­ni­żej 90 K, ich wyt­wa­rza­niu, utrzy­my­wa­niu i mie­rze­niu


Nie mylić z: krio­ni­ka.

Krio­ge­ni­ka (gr. "krios" „zimno”, "genos" „ród”) – dział tech­ni­ki wyt­wa­rza­ją­cy, mie­rzą­cy i utrzy­mu­ją­cy skraj­nie ni­skie tem­pe­ra­tu­ry; nie są one zde­fi­nio­wa­ne ści­śle, lecz cza­sem za gra­ni­cę przyj­mu­je się −150 °C (123 K). Krio­ge­ni­ka jest bli­sko zwią­za­na z krio­fi­zy­ką, która bada wła­ści­wo­ści ciał w tych tem­pe­ra­tu­rach, np. cha­rak­te­ry­stycz­ne dla tego re­żi­mu zja­wi­ska jak nad­prze­wod­nict­wo i nad­cie­kłość.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kriogenny

zwią­za­ny z wyt­wa­rza­niem i utrzy­my­wa­niem bar­dzo ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry lub wy­ko­rzy­stu­ją­cy taką tem­pe­ra­tu­rę; krio­ge­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Kriokabina

ka­bi­na ma­ją­ca za za­da­nie schło­dze­nie ciała pa­cjen­ta, sto­so­wa­na w krio­te­ra­pii; krio­sa­u­na


Źródła:

SJP.pl

Kriokomora

dwa po­mie­szcze­nia o ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze, słu­żą­ce do le­cze­nia scho­rzeń re­u­ma­tycz­nych po­przez ochła­dza­nie or­ga­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Kriokoncentracja

Krio­kon­cen­tra­cja – za­tę­ża­nie wod­nych rozt­wo­rów przez wym­ra­ża­nie roz­pu­szczal­ni­ka (naj­czę­ściej wody). Jest po­wszech­nie sto­so­wa­na w prze­my­śle spo­żyw­czym do za­tę­ża­nia cie­kłych pro­duk­tów żyw­no­ścio­wych bez zni­szcze­nia skład­ni­ków wraż­li­wych na pod­wyż­szo­ną tem­pe­ra­tu­rę, np. bia­łek, po­li­fe­no­li lub wi­ta­min. Krio­kon­cen­tra­cja może być re­a­li­zo­wa­na róż­ny­mi tech­ni­ka­mi:


Źródła:

Wikipedia

Kriokonserwacja

prze­cho­wy­wa­nie ma­te­ria­łu bio­lo­gicz­ne­go w bar­dzo ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze w celu za­cho­wa­nia jego wła­ści­wo­ści; krio­pre­zer­wa­cja


Źródła:

SJP.pl

Kriokras

1. pro­ces po­dob­ny do kra­so­wie­nia, za­cho­dzą­cy w ob­sza­rach wiecz­nej zmarz­li­ny w wy­ni­ku prze­pły­wu wody;
2. rzeź­ba te­re­nu i formy pow­sta­łe w wy­ni­ku tego pro­ce­su


Źródła:

SJP.pl

Kriolezja

me­to­da le­cze­nia bólu przew­le­kłe­go, po­le­ga­ją­ca na zam­ro­że­niu za­koń­czeń włó­kien ner­wo­wych


Źródła:

SJP.pl

Kriolipoliza

za­bieg usu­wa­nia tkan­ki tłu­szczo­wej przy ujem­nej tem­pe­ra­tu­rze


Krio­li­po­li­za ( κρύος (kryos) – zimno, lód; λίπα (lipa) – tłuszcz; λύσις (lysis) – usu­wać) – nie­in­wa­zyj­na me­to­da usu­wa­nia tłu­szczu z róż­nych miejsc ludz­kie­go ciała, za po­mo­cą chło­dze­nia, w celu wy­wo­ła­nia li­po­li­zy.

Za­bieg po­le­ga na wy­sta­wie­niu adi­po­cy­tów (ko­mó­rek tkan­ki tłu­szczo­wej) na od­po­wied­nio kon­tro­lo­wa­ne zimno – za po­mo­cą ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry o war­to­ści od 5 do 10 stop­ni C.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kriolit

mi­ne­rał, flu­o­rek sodu i glinu; kry­o­lit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy ha­lo­gen­ków;


Krio­lit, kry­o­lit – rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy ha­lo­gen­ków. Nazwa po­cho­dzi od gr. "kryos" = lód i "lit­hos" = skała, co oz­na­cza ka­mień lo­do­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kriolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie krio­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Kriologia

nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem lodu na­tu­ral­ne­go, wy­stę­pu­ją­ce­go w przy­ro­dzie w róż­nych śro­do­wi­skach i po­sta­ciach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. nauka o lo­dzie;


Krio­lo­gia, hy­dro­lo­gia lodu – dział hy­dro­lo­gii ba­da­ją­cy krios­fe­rę, czyli lód wcho­dzą­cy na­tu­ral­nie w skład hy­dros­fe­ry, wy­stę­pu­ją­cy w zlo­dze­niach na lą­dzie i morzu, lód at­mos­fe­rycz­ny i wiecz­ną zmarz­li­nę. Zaj­mu­je się jego wła­ści­wo­ścia­mi fi­zycz­ny­mi, che­micz­ny­mi i mi­ne­ra­lo­gicz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kriometr

przy­rząd do mie­rze­nia tem­pe­ra­tu­ry krzep­nię­cia cie­czy; krio­skop


Krio­metr – przy­rząd do bar­dzo do­kład­ne­go oz­na­cza­nia tem­pe­ra­tu­ry top­nie­nia i krzep­nię­cia rozt­wo­rów. Przy­rząd sto­so­wa­ny w krio­me­trii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kriometria

jedna z metod fi­zy­ko­che­micz­nych opar­ta na po­mia­rze tem­pe­ra­tu­ry krzep­nię­cia rozt­wo­rów; krio­sko­pia


Krio­me­tria (Krio­sko­pia) – doś­wiad­czal­na me­to­da wyz­na­cza­nia masy czą­stecz­ko­wej róż­nych sub­stan­cji na pod­sta­wie po­mia­rów zmian tem­pe­ra­tu­ry krzep­nię­cia roz­cień­czo­nych rozt­wo­rów tych sub­stan­cji w opar­ciu o prawo Ra­o­ul­ta.

Ba­da­nia krio­me­trycz­ne prze­pro­wa­dza się za po­mo­cą spe­cjal­ne­go przy­rzą­du zwa­ne­go krio­me­trem. Me­to­da ma obec­nie je­dy­nie zna­cze­nie hi­sto­rycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krioniczny

→ krio­ni­ka


Patrz:krionika

Źródła:

SJP.pl

Krionika

tech­ni­ka zam­ra­ża­nia ciała ludz­kie­go w przy­pad­ku nie­u­le­czal­nej, cięż­kiej cho­ro­by w na­dziei, że w przysz­ło­ści me­dy­cy­na roz­wi­nie się do tego stop­nia, że bę­dzie można je odm­ro­zić i przy­wró­cić do życia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. tech­ni­ka głę­bo­kie­go ochła­dza­nia ciał ludzi i zwie­rząt, z in­ten­cją przy­wró­ce­nia do życia;


Nie mylić z: krio­ge­ni­ka.

Krio­ni­ka – tech­ni­ka głę­bo­kie­go ochła­dza­nia ciał zwie­rząt, w tym ludzi, któ­rych współ­czes­na me­dy­cy­na nie jest w sta­nie utrzy­mać przy życiu, i prze­cho­wy­wa­nia w tem­pe­ra­tu­rze cie­kłe­go azotu (–196 °C), z in­ten­cją przy­wró­ce­nia do życia, kiedy me­dy­cy­na wy­star­cza­ją­co się roz­wi­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krioplankton

drob­ne or­ga­niz­my plank­to­no­we (np. glony) przy­sto­so­wa­ne do życia w ni­skich tem­pe­ra­tu­rach, na ob­sza­rach wy­so­ko­gór­skich i po­lar­nych


Krio­plank­ton, krio­se­ston (z gr. krýos ‘mróz’, plank­tós ‘błą­ka­ją­cy się’) – okre­śle­nie na drob­ne or­ga­niz­my plank­to­no­we o wła­ści­wo­ściach krio­fil­nych, czyli przy­sto­so­wa­ne i mo­gą­ce eg­zy­sto­wać oraz roz­wi­jać się w skraj­nie ni­skich tem­pe­ra­tu­rach, np. na te­re­nach wiecz­nej zmarz­li­ny, te­re­nach wy­so­ko­gór­skich, w kli­ma­cie sub­po­lar­nym i po­lar­nym. Część z or­ga­niz­mów za­li­cza­nych do krio­plank­to­nu żyje w wo­dach wy­to­pi­sko­wych lo­dow­ców, je­zio­rach gór­skich itp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krioprezerwacja

prze­cho­wy­wa­nie ma­te­ria­łu bio­lo­gicz­ne­go w bar­dzo ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze w celu za­cho­wa­nia jego wła­ści­wo­ści; krio­kon­ser­wa­cja


Krio­pre­zer­wa­cja, krio­kon­ser­wa­cja (od gr. κρύος, "kryos", „zimno” i łac. "pra­e­ser­va­re" lub "con­ser­va­re", „za­cho­wać”) – pro­ces, w któ­rym ko­mór­ki lub tkan­ki są prze­cho­wy­wa­ne w ujem­nej tem­pe­ra­tu­rze, zwy­kle 77 K, czyli −196 °C (tem­pe­ra­tu­ra wrze­nia cie­kłe­go azotu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kriosauna

ka­bi­na ma­ją­ca za za­da­nie schło­dze­nie ciała pa­cjen­ta, sto­so­wa­na w krio­te­ra­pii; krio­ka­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Kriosfera

Krios­fe­ra – część hy­dros­fe­ry, obej­mu­ją­ca wody w po­sta­ci nie­za­ni­ka­ją­ce­go lodu lo­dow­co­we­go, mor­skie­go i grun­to­we­go.


Źródła:

Wikipedia

Krioskop

przy­rząd do mie­rze­nia tem­pe­ra­tu­ry krzep­nię­cia cie­czy; krio­metr


Źródła:

SJP.pl

Krioskopia

jedna z metod fi­zy­ko­che­micz­nych opar­ta na po­mia­rze tem­pe­ra­tu­ry krzep­nię­cia rozt­wo­rów; krio­me­tria


Źródła:

SJP.pl

Krioskopowy

przy­miot­nik od: krio­skop


Źródła:

SJP.pl

Kriosonda

urzą­dze­nie do wy­ko­ny­wa­nia za­bie­gów na zam­ro­żo­nych tkan­kach, sto­so­wa­ne w chi­rur­gii


Źródła:

SJP.pl

Kriostat

urzą­dze­nie do utrzy­my­wa­nia sub­stan­cji w bar­dzo ni­skich tem­pe­ra­tu­rach


Źródła:

SJP.pl

Kriotechnik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie krio­tech­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Kriotechnika

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie krio­tech­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Krioterapeutka

→ krio­te­ra­pe­u­ta


Patrz:krioterapeuta

Źródła:

SJP.pl

Krioterapeutyczny

→ krio­te­ra­pia


Patrz:krioterapia

Źródła:

SJP.pl

Krioterapia

Krio­te­ra­pia (z κρυο "krýos" – zimny + θεραπεια "therapeía" – le­cze­nie) – w me­dy­cy­nie, forma zim­no­lecz­nict­wa z za­sto­so­wa­niem tem­pe­ra­tur po­ni­żej 0 °C. W pier­wszej fazie dzia­ła­nia bar­dzo ni­skich tem­pe­ra­tur wy­stę­pu­je skurcz ob­wo­do­wych na­czyń krwio­no­śnych i mię­śni oraz spo­wol­nie­nie prze­pły­wu krwi i prze­mia­ny ma­te­rii. 


Źródła:

Wikipedia

Kriotorium

miej­sce do prze­cho­wy­wa­nia zam­ro­żo­nych ciał ludz­kich


Źródła:

SJP.pl

Kriotransfer

trans­fer rozm­ro­żo­ne­go za­rod­ka


Źródła:

SJP.pl

Kriotron

ele­ment prze­łą­cza­ją­cy, w któ­re­go dzia­ła­niu wy­ko­rzy­stu­je się zja­wi­sko nad­prze­wod­nict­wa, sto­so­wa­ny do szyb­kie­go prze­łą­cza­nia prą­dów w ukła­dach pa­mię­ci kom­pu­te­ra


Krio­tron – układ prze­łą­cza­ją­cy, zbu­do­wa­ny w opar­ciu o zja­wi­sko nad­prze­wod­nict­wa. Po­przez pewną zmia­nę w polu ma­gne­tycz­nym, uzy­sku­je się zanik nad­prze­wod­nict­wa w prze­wod­ni­ku. W wy­ni­ku tego opór (re­zy­stan­cja) ro­śnie od zera do du­żych war­to­ści.

Krio­tro­ny pier­ście­nio­we mogą być wy­ko­rzy­sta­ne do two­rze­nia do­sko­na­łych urzą­dzeń pa­mię­cio­wych, dzię­ki utrzy­my­wa­niu obie­gu prądu te­o­re­tycz­nie w nie­skoń­czo­ność. Urzą­dze­nia te wy­ka­zu­ją zni­ko­mo mały pobór mocy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krioturbacja

za­bu­rze­nie w uło­że­niu warstw luź­nych osa­dów, pow­sta­ją­ce na sku­tek ko­lej­ne­go za­ma­rza­nia i od­ma­rza­nia grun­tu na­sy­co­ne­go wodą


Krio­tur­ba­cja – mie­sza­nie się po­zio­mych warstw gleby za­cho­dzą­ce w ob­sza­rach wil­got­nej wiecz­nej zmarz­li­ny (w jej war­stwie czyn­nej) w wy­ni­ku wie­lo­krot­ne­go za­ma­rza­nia i roz­ma­rza­nia gleby. Zwane rów­nież de­for­ma­cja­mi krio­tur­ba­cyj­ny­mi.

Dzię­ki temu pro­ce­so­wi pow­sta­ją de­for­ma­cje gleby takie jak gleby po­li­go­nal­ne, gleby smu­go­we oraz in­wo­lu­cje.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kripel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­le­ka, in­wa­li­da


Źródła:

Wiktionary

Kripo

po­ste­ru­nek nie­miec­kiej po­li­cji kry­mi­nal­nej dzia­ła­ją­cej w cza­sie II wojny świa­to­wej na ob­sza­rach oku­po­wa­nych przez Niem­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. pot. nie­miec­ka po­li­cja kry­mi­nal­na z cza­sów II wojny świa­to­wej, która dzia­ła­ła na te­re­nach oku­po­wa­nych przez III Rze­szę;

 (1.2) hist. pot. po­ste­ru­nek kripo (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kris

ma­laj­ski szty­let o bo­ga­to zdo­bio­nej rę­ko­je­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szty­let ma­laj­ski;


Kris lub keris – szty­let lub pu­gi­nał ma­laj­ski, zwy­kle o wę­żo­wa­tej głow­ni z bru­zda­mi i czę­sto małą ha­czy­ko­wa­tą wy­pust­ką. Dłu­gość jego głow­ni wy­no­si około 30–40 cm (w wer­sji ka­tow­skiej 50–60 cm). Broń ta stała się na­ro­do­wym sym­bo­lem Ma­lez­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krista

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Kry­sty­na


Źródła:

Wiktionary

Kristiania

daw­niej: kry­stia­nia (chry­stia­nia)


Źródła:

SJP.pl

Kriszana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na w za­chod­niej czę­ści Ru­mu­nii i wschod­nich Wę­grzech;


Kri­sza­na (niem. "Kre­isch­ge­biet", rum. "Crișana", węg. "Körösvidék") – kra­i­na hi­sto­rycz­na w za­chod­niej Ru­mu­nii i wschod­nich Wę­grzech, nie­kie­dy trak­to­wa­na jako część Sied­mio­gro­du. W Ru­mu­nii leży na te­re­nie okrę­gów Bihor i Arad, mniej­sze frag­men­ty na te­re­nie okrę­gów Satu Mare, Sălaj i Hu­ne­do­a­ra, a na Wę­grzech na te­re­nie ko­mi­ta­tu Békés oraz ko­mi­ta­tu Hajdú-Bihar.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kriszański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kri­sza­ną, do­ty­czą­cy Kri­sza­ny


Źródła:

Wiktionary

Kriszna

w mi­to­lo­gii in­dyj­skiej: jeden z bo­ha­te­rów "Ma­hab­ha­ra­ty", wo­jow­nik i fi­lo­zof, ubó­stwio­ny jako ósme wcie­le­nie boga Wisz­nu; Krysz­na


Źródła:

SJP.pl

Krisznaicki

→ krisz­na­i­ta; krysz­na­ic­ki


Źródła:

SJP.pl

Krisznaitka

→ krisz­na­i­ta; krysz­na­it­ka


Źródła:

SJP.pl

Krisznowiec

czło­nek Mię­dzy­na­ro­do­we­go Sto­wa­rzy­sze­nia Świa­do­mo­ści Krysz­ny; krysz­no­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kritozaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny ha­dro­za­u­rów


Kri­to­za­ur ( Kri­to­sa­u­rus, roz­dzie­lo­ny ja­szczur) – ro­dzaj di­no­za­u­ra ka­czo­dzio­be­go. Jego nazwa bywa błęd­nie in­ter­pre­to­wa­na jako "no­bli­wy ja­szczur", od­no­si się ona do dom­nie­ma­ne­go or­le­go nosa zwie­rzę­cia. Od­na­le­zio­ne szcząt­ki nie obej­mo­wa­ły kom­plet­ne­go ob­sza­ru no­so­we­go, w do­dat­ku kości nie były po­łą­czo­ne sta­wo­wo, dla­te­go po­cząt­ko­wo ob­szar ten zre­kon­stru­o­wa­no jako pła­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kriuk

znak uży­wa­ny w XIII–XVII wieku do za­pi­su cer­kiew­nych śpie­wów li­tur­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Kriukowy

→ kriuk


Patrz:kriuk

Źródła:

SJP.pl

Krk

1. chor­wac­ka wyspa na Morzu Adria­tyc­kim;
2. mia­sto w Chor­wa­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. chor­wac­ka wyspa na Adria­ty­ku;

 (1.2) geogr. mia­sto w Chor­wa­cji na wy­spie Krk (1.1);

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) = kośc. Ko­ściół rzym­sko­ka­to­lic­ki


Krk (wł. "Ve­glia", niem. "Vegl", łac. "Cu­ric­ta", IPA:) – naj­więk­sza wyspa Chor­wa­cji, po­ło­żo­na na Morzu Adria­tyc­kim, w za­to­ce Kvar­ner, na po­łud­nio­wy wschód od Ri­je­ki i po­łą­czo­na ze sta­łym lądem "Krckim Mo­stem" o dłu­go­ści 1430 m (od 15 czerw­ca 2020 roku prze­jazd mo­stem jest bez­płat­ny).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Chor­wa­cji ucho­dzą­ca do Adria­ty­ku;

 (1.2) geogr. rzeka w Sło­we­nii ucho­dzą­ca do Sawy;

 (1.3) geogr. park na­ro­do­wy w środ­ko­wym i dol­nym biegu rzeki Krka (1.1);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krl

skrót od: Księ­ga Kró­lew­ska (1, 2) - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład Sta­re­go Te­sta­men­tu


skrót

 (1.1) = bibl. Księ­ga Kró­lew­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krl-D

skrót od: Ko­re­ań­ska Re­pu­bli­ka Lu­do­wo-De­mo­kra­tycz­na; KRLD


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub ni­ja­ki

 (1.1) = Ko­re­ań­ska Re­pu­bli­ka Lu­do­wo-De­mo­kra­tycz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krld

skrót od: Ko­re­ań­ska Re­pu­bli­ka Lu­do­wo-De­mo­kra­tycz­na; KRL-D


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub ni­ja­ki

 (1.1) = Ko­re­ań­ska Re­pu­bli­ka Lu­do­wo-De­mo­kra­tycz­na;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krleża

[czy­taj: kerLEża lub KRLEża] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krn

skrót od: Księ­ga Kro­nik (1,2) - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład Sta­re­go Te­sta­men­tu


skrót

 (1.1) = bibl. Księ­ga Kro­nik


Krn – wieś w Sło­we­nii, w gmi­nie Ko­ba­rid. W 2018 roku li­czy­ła 25 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krnowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mia­stem Krnów (Kar­niów), do­ty­czą­cy Krno­wa


Źródła:

Wiktionary

Krnów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Cze­chach;


Źródła:

Wiktionary

Krnąbrnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób krnąbr­ny


Źródła:

Wiktionary

Krnąbrniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krnąbr­nie


Źródła:

SJP.pl

Krnąbrniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krnąbr­ny


Źródła:

SJP.pl

Krnąbrnieć

sta­wać się osobą krnąbr­ną, czyli nie­po­słusz­ną i upar­tą


Źródła:

SJP.pl

Krnąbrność

cecha cha­rak­te­ru cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się nie­po­słusz­nym, upar­tym za­cho­wa­niem; nies­for­ność, prze­ko­ra, prze­kor­ność, bun­tow­ni­czość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak po­słu­szeń­stwa, igno­ro­wa­nie roz­ka­zów, na­ka­zów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krnąbrny

1. taki, który jest nie­po­słusz­ny, upar­ty, nie pod­da­je się czy­imś wpły­wom; za­par­ty, opor­ny, hardy;
2. taki, który świad­czy o czy­imś nie­po­słu­szeń­stwie, np. krnąbr­na od­po­wiedź; prze­kor­ny, zu­chwa­ły


przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­słusz­ny, bez­czel­ny, o trud­nym cha­rak­te­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kro

tafla lodu dry­fu­ją­ca na po­wierzch­ni wody


skró­to­wiec

 (1.1) = praw. ko­deks ro­dzin­ny i opie­kuń­czy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kroatysta

ba­dacz ję­zy­ków, li­te­ra­tur, kul­tur i hi­sto­rii na­ro­dów chor­wac­kich; fi­lo­log chor­wac­ki


Źródła:

SJP.pl

Kroatystka

→ kro­a­ty­sta


Patrz:kroatysta

Źródła:

SJP.pl

Kroatystyka

1. nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem ję­zy­ków, li­te­ra­tur, kul­tur i hi­sto­rii na­ro­dów chor­wac­kich;
2. fi­lo­lo­gia chor­wac­ka;
3. wy­dział na uni­wer­sy­te­cie obej­mu­ją­cy tego typu stu­dia


Kro­a­ty­sty­ka – dy­scy­pli­na zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem li­te­ra­tu­ry, ję­zy­ka i kul­tu­ry chor­wac­kiej. Sta­no­wi część sla­wi­sty­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kroaza

tka­ni­na ba­weł­nia­na, weł­nia­na lub jed­wab­na o sko­śnym splo­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) włók. tka­ni­na o splo­cie sko­śnym na su­kien­ki (weł­nia­na, pół­weł­nia­na, jed­wab­na) lub pod­szew­ki (ba­weł­nia­na)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krobanów

Kro­ba­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zduń­sko­wol­skim, w gmi­nie Zduń­ska Wola.

1 stycz­nia 1973 część wsi (25 ha) zo­sta­ła włą­czo­na do Zduń­skiej Woli.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krobia

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa sze­re­gu miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Kro­bia (niem. "Kröben") – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kro­bia. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. le­szczyń­skie­go. Jest głów­nym mia­stem Bi­sku­piz­ny. Daw­niej mia­stem wła­da­li bi­sku­pi poz­nań­scy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krobianin

miesz­ka­niec Krobi (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krobianka

miesz­kan­ka Krobi (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krobica

Kro­bi­ca (niem. "Krobs­dorf") – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, w gmi­nie Mirsk, nad Kwisą. Jest ona wsią rol­ni­czą. Przez Kro­bi­cę oprócz Kwisy prze­pły­wa też Kro­bic­ki Potok.


Źródła:

Wikipedia

Krobielowice

Kro­bie­lo­wi­ce (nazwa obocz­na: Krze­bło­wi­ce, niem. "Krie­blo­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Kąty Wroc­ław­skie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krobik

owad z rzędu mo­ty­li że­ru­ją­cy na drze­wach li­ścia­stych i igla­stych; po­chwik


Źródła:

SJP.pl

Krobnik

motyl z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie


Źródła:

SJP.pl

Krobski

przy­miot­nik od: Kro­bia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Krobi, zwią­za­ny z Kro­bią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krocetyna

Kro­ce­ty­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ka­ro­te­no­i­dów bę­dą­cy dwu­kar­bok­sy­lo­wą po­chod­ną β-ka­ro­te­nu. Ma ce­gla­sto­czer­wo­ną barwę. Jej ester di-β-gen­tio­bio­zy­lo­wy, zwany kro­cy­ną, jest głów­nym barw­ni­kiem sza­fra­nu. Wy­stę­pu­je też w kwia­tach dzie­wan­ny.


Źródła:

Wikipedia

Krochmal

skro­bia; zwią­zek or­ga­nicz­ny z grupy wę­glo­wo­da­nów, otrzy­my­wa­ny głów­nie z ziem­nia­ków, sto­so­wa­ny do celów spo­żyw­czych; po­tocz­nie: mąka ziem­nia­cza­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. rozt­wór wodny skro­bii ro­ślin­nej

 (1.2) mącz­ka do usz­tyw­nia­nia tka­nin, naj­czę­ściej ziem­nia­cza­na

 (1.3) rzad. chem. wę­glo­wo­dan zło­żo­ny z merów glu­ko­zy, głów­ne źró­dło ener­gii u czło­wie­ka i wielu in­nych or­ga­niz­mów

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kroch­ma­lić


Kroch­mal – ro­dzaj płynu pow­sta­łe­go po zmie­sza­niu skro­bi ro­ślin­nej (naj­czę­ściej skro­bi ziem­nia­cza­nej) z wodą. Pow­sta­je, po­dob­nie jak ki­siel, po­przez za­go­to­wa­nie wod­nej za­wie­si­ny skro­bi. Kroch­mal wy­ko­rzy­sty­wa­ny jest w prze­my­śle spo­żyw­czym, włó­kien­ni­czym, pa­pier­ni­czym, kos­me­tycz­nym, far­ma­ce­u­tycz­nym, jak i w go­spo­dar­stwie do­mo­wym oraz w od­lew­nict­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krochmalarnia

dział w fa­bry­ce włó­kien­ni­czej, w któ­rym kroch­ma­li się tka­ni­ny; kroch­mal­nia


Źródła:

SJP.pl

Krochmalarz

ro­bot­nik pra­cu­ją­cy w kroch­ma­lar­ni


Źródła:

SJP.pl

Krochmalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kroch­ma­lić.


Źródła:

Wiktionary

Krochmalić

1. usz­tyw­niać tka­ni­nę kle­i­stym rozt­wo­rem za­go­to­wa­nej z wodą mącz­ki kar­to­fla­nej;
2. po­tocz­nie: pleść bzdu­ry; pleść, bre­dzić, chrza­nić


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) na­sy­cać tka­ni­nę kroch­ma­lem, usz­tyw­niać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krochmalnia

1. fa­bry­ka kroch­ma­lu;
2. dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym kroch­ma­li się tka­ni­ny; kroch­ma­lar­nia


Kroch­mal­nia – za­kład prze­my­słu rolno-spo­żyw­cze­go, prze­ra­bia­ją­cy su­ro­wiec (ro­śli­ny bo­ga­te w skro­bię) na pro­dukt – mącz­kę skro­bio­wą, zwaną po­tocz­nie kroch­ma­lem.

Pro­ces tech­no­lo­gicz­ny po­le­ga na wy­płu­ki­wa­niu zia­ren skro­bi i na­stęp­nie ich su­sze­niu. Pro­dukt ubocz­ny to wy­cier­ka i wody od­pły­wo­we, wy­ko­rzy­sty­wa­ne m.in. jako pasza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krochmalnictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją kroch­ma­lu


Źródła:

SJP.pl

Krochmalniczy

zwią­za­ny z kroch­mal­nict­wem


Źródła:

SJP.pl

Krochmalowy

przy­miot­nik od: kroch­mal


Źródła:

SJP.pl

Krocie

prze­sta­rza­łe: wiel­ka ilość cze­goś, prze­de wszyst­kim pie­nię­dzy; ma­ją­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wiel­ka licz­ba, ilość cze­goś, zwy­kle pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krocień

mię­dzyz­wrot­ni­ko­wa ro­śli­na upra­wia­na w ce­lach lecz­ni­czych, ozdob­nych; kro­ton


Kro­cień, kro­ton ("Cro­ton") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wil­czom­le­czo­wa­tych. Na­le­ży do niego około 700 do ok. 1,1–1,3 ty­sią­ca ga­tun­ków. Ro­śli­ny te są roz­prze­strze­nio­ne na wszyst­kich kon­ty­nen­tach stre­fy mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej (w tro­pi­kach jest naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny, zwła­szcza w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej), naj­da­lej na pół­noc się­ga­jąc stre­fy umiar­ko­wa­nej w Ame­ry­ce Pół­noc­nej (po pół­noc­ną część Sta­nów Zjed­no­czo­nych), a na po­łud­niu obej­mu­jąc pół­noc­ną część Chile i Ar­gen­ty­ny oraz po­łud­nio­wą Afry­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krocionogi

gro­ma­da sta­wo­no­gów ro­śli­no­żer­nych z typu wijów; dwu­par­ce


Źródła:

SJP.pl

Krocionóg

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy sta­wo­no­gów ro­śli­no­żer­nych z typu wijów; dwu­pa­rzec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go sta­wo­no­ga;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krociowy

prze­sta­rza­łe: wiel­ki, ogrom­ny (w od­nie­sie­niu do war­to­ści fi­nan­so­wych, ma­te­rial­nych, np. kro­cio­we zyski)


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy kro­cie, bar­dzo licz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krocz

chód, bieg niek­tó­rych zwie­rząt czwo­ro­noż­nych po­le­ga­ją­cy na sta­wia­niu jed­no­cze­śnie raz obu nóg pra­wych, raz le­wych; krocz (r. żeń­ski), skrocz, ino­chód


Źródła:

SJP.pl

Kroczak

1. chód, bieg niek­tó­rych zwie­rząt czwo­ro­noż­nych po­le­ga­ją­cy na sta­wia­niu jed­no­cze­śnie raz obu nóg pra­wych, raz le­wych; krocz, skrocz, ino­chód;
2. koń cho­dzą­cy takim kro­kiem


Źródła:

SJP.pl

Krocze

ob­szar po­mię­dzy ge­ni­ta­lia­mi a od­by­tem u obu płci


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. część ciała po­ło­żo­na mię­dzy na­rzą­da­mi płcio­wy­mi a od­by­tem


Kro­cze

Kro­cze ( pe­ri­ne­um) – re­gion ciała po­ło­żo­ny w oko­li­cy ge­ni­ta­liów i od­by­tu u obu płci.

Kro­cze w węż­szym zna­cze­niu (ang. "gooch, pe­ri­ne­um") obej­mu­je tylko poś­rod­ko­wą część dna mied­ni­cy i oko­li­cy kro­czo­wej (sta­no­wią­cej dolną, zew­nętrz­ną po­wierzch­nię skór­ną dna mied­ni­cy), ut­wo­rzo­ną z tka­nek mięk­kich i łą­czą­cą odbyt z na­rzą­da­mi płcio­wy­mi zew­nętrz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kroczek

1. mały krok
2. l.mn. małe ryby w dru­gim roku życia ho­do­wa­ne w go­spo­dar­stwach ry­bac­kich
3. cyr­kiel sprę­ży­no­wy do od­mie­rza­nia ma­łych od­cin­ków na ma­pach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od krok

 (1.2) mały, krót­ki krok

 (1.3) techn. pre­cy­zyj­ny cyr­kiel o dwóch ostrzach słu­żą­cy do od­mie­rza­nia ma­łych od­cin­ków, prze­waż­nie na ma­pach

 (1.4) sport. zob. krocz­ki.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ryb. ryba ho­dow­la­na w dru­gim roku życia;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kroczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kro­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Kroczewo

Kro­cze­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Za­łu­ski.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie za­kro­czym­skim ziemi za­kro­czym­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kro­cze­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kroczka

1. mały krok
2. l.mn. małe ryby w dru­gim roku życia ho­do­wa­ne w go­spo­dar­stwach ry­bac­kich
3. cyr­kiel sprę­ży­no­wy do od­mie­rza­nia ma­łych od­cin­ków na ma­pach


Źródła:

SJP.pl

Kroczki

1. mały krok
2. l.mn. małe ryby w dru­gim roku życia ho­do­wa­ne w go­spo­dar­stwach ry­bac­kich
3. cyr­kiel sprę­ży­no­wy do od­mie­rza­nia ma­łych od­cin­ków na ma­pach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kroczkowy

przy­miot­nik od: kro­czek


Źródła:

SJP.pl

Krocznik

motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kroczny

1. do­ty­czą­cy kroku, czyli ruchu wy­ko­ny­wa­ne­go przy czyn­no­ści cho­dze­nia;
2. słu­żą­cy do po­ru­sza­nia się, sta­wia­nia kro­ków;
3. styl krocz­ny - tech­ni­ka skoku wzwyż, we­dług któ­rej za­wod­nik od­bi­ja się z jed­nej nogi i lą­du­je na dru­giej


Źródła:

SJP.pl

Kroczowy

przy­miot­nik od: kro­cze, np. oko­li­ca kro­czo­wa


Źródła:

SJP.pl

Kroczyce

wieś w Pol­sce


Kro­czy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, sie­dzi­ba gminy Kro­czy­ce.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie le­low­skim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go. Wcho­dzi­ła w skład klu­cza wsi, sta­no­wią­ce­go upo­sa­że­nie wo­je­wo­dów kra­kow­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kroczycki

→ Kro­czy­ce


Patrz:Kroczyce

Źródła:

SJP.pl

Kroczyczanin

miesz­ka­niec Kro­szyc (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kroczyczanka

miesz­kan­ka Kro­szyc (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kroczyć

1. iść du­ży­mi kro­ka­mi, uro­czy­ście i z po­wa­gą, zwy­kle wolno;
2. w prze­no­śni: dążyć, zmie­rzać do ja­kie­goś celu, np. do szczę­ścia, suk­ce­su


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) iść wolno, du­ży­mi kro­ka­mi, do­stoj­nie

 (1.2) przen. dążyć, zmie­rzać do cze­goś, sta­rać się coś osią­gnąć, zmie­rzać do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kroczący

1. iść du­ży­mi kro­ka­mi, uro­czy­ście i z po­wa­gą, zwy­kle wolno;
2. w prze­no­śni: dążyć, zmie­rzać do ja­kie­goś celu, np. do szczę­ścia, suk­ce­su


Patrz:kroczyć

Źródła:

SJP.pl

Krogulczy

1. od­no­szą­cy się do kro­gul­ca, dra­pież­ne­go ptaka z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych;
2. przy­po­mi­na­ją­cy kro­gul­ca, o ce­chach upo­dab­nia­ją­cych do kro­gul­ca a zwła­szcza do jego mocno za­krzy­wio­ne­go dzio­bu, np. kro­gul­czy nos, kro­gul­cze paz­nok­cie


przy­miot­nik

 (1.1) ornit. od­no­szą­cy się do kro­gul­ca, na­le­żą­cy do kro­gul­ca lub wy­glą­da­ją­cy jak u kro­gul­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krogulec

ptak dra­pież­ny z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych za­miesz­ku­ją­cy Eu­ro­pę i Azję


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. zwy­cza­jo­wa nazwa kilku pta­ków dra­pież­nych śred­niej wiel­ko­ści, z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ac­ci­pi­ter|ref=tak., z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krogulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kroić

1. ciąć coś na czę­ści; kra­jać;
2. ciąć ma­te­riał, skórę itp., na­da­jąc im po­żą­da­ny kształt;
3. po­spo­li­te: kraść, okra­dać;
4. kroić się - być kro­jo­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) od­dzie­lać z cze­goś ka­wał­ki lub dzie­lić na czę­ści za po­mo­cą noża lub ostre­go na­rzę­dzia

 (1.2) slang. środ. kraść

 (1.3) pot. do­ko­ny­wać ope­ra­cji chi­rur­gicz­nej

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kroić się (dk. brak)

 (2.1) przen. pot. za­no­sić się na coś

 (2.2) być kro­jo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krojc

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karc. żo­łądź, trefl


Źródła:

Wiktionary

Krojcmaszt

ostat­ni, tylny maszt na wie­lo­masz­to­wych stat­kach o peł­nym oża­glo­wa­niu re­jo­wym; ster­maszt, krzyż­maszt


Źródła:

SJP.pl

Krojcok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mie­sza­niec (np. Mulat, Metys, hy­bry­da)


Kroj­cok – w gwa­rze ślą­skiej krzy­żów­ka (niem. "der Kre­u­zung" – krzy­żów­ka, skrzy­żo­wa­nie, roz­jazd) okre­śle­nie miej­sca, na przy­kład: Kroj­cok/Kraj­cok w Cho­rzo­wie Sta­rym, zwie­rzę­cia mie­szań­ca – osob­ni­ka pow­sta­łe­go w wy­ni­ku skrzy­żo­wa­nia dwóch or­ga­niz­mów ro­dzi­ciel­skich na­le­żą­cych do in­nych ras, od­mian, pod­ga­tun­ków, ga­tun­ków lub ro­dza­jów, w szcze­gól­no­ści mie­szań­ca ka­nar­ka i szczy­gła zwa­ne­go ba­star­dem (Ka­nar­ki uży­wa­ne były w ślą­skich ko­pal­niach jako żywe „czuj­ni­ki” tok­sycz­nych gazów).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krojcza

przez­na­czo­ny do kro­je­nia skór, tka­nin itp.


Źródła:

SJP.pl

Krojczy

przez­na­czo­ny do kro­je­nia skór, tka­nin itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kraw. pra­cow­nik za­kła­du kra­wiec­kie­go kro­ją­cy ma­te­ria­ły do szy­cia;

przy­miot­nik

 (2.1) kraw. przez­na­czo­ny do kro­je­nia


Nie mylić z: Kraj­czy.

Kroj­czy – pra­cow­nik za­kła­du kra­wiec­kie­go lub przed­się­bior­stwa wyt­wa­rza­ją­ce­go pro­duk­ty odzie­żo­we. Zaj­mu­je się wy­kra­wa­niem ele­men­tów ma­te­ria­łu (tka­ni­ny, dzia­ni­ny, sukna, skór) na ubra­nia. Do tego celu ko­rzy­sta z okre­ślo­nych sche­ma­tów, szki­ców, lub sza­blo­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krojczyn

Kroj­czyn (niem. "Kre­ut­zen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na po­mię­dzy Włoc­ław­kiem a Do­brzy­niem nad Wisłą wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Do­brzyń nad Wisłą.


Źródła:

Wikipedia

Krojczyni

wyk­wa­li­fi­ko­wa­na pra­cow­ni­ca kra­wiec­ka zaj­mu­ją­ca się kro­je­niem ma­te­ria­łów lub skór na ubra­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. ko­bie­ta kro­ją­ca skóry lub tnąca ma­te­ria­ły kra­wiec­kie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krojek

sta­lo­wy przy­rząd do kra­ja­nia i na­ci­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Krojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kroić.


Źródła:

Wiktionary

Krojiczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kulin. krom­ka


Źródła:

Wiktionary

Krojony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: kroić

przy­miot­nik

 (2.1) po­cię­ty na ka­wał­ki


Źródła:

Wiktionary

Krojownia

dział w za­kła­dach odzie­żo­wych, w któ­rym kroi się ma­te­ria­ły


Źródła:

SJP.pl

Krok

1. ruch wy­ko­ny­wa­ny przy cho­dze­niu; stą­pa­nie; kro­cze­nie;
2. czyn, po­su­nię­cie;
3. część spod­ni przy­le­ga­ją­ca do kro­cza;
4. dawna miara dłu­go­ści (0,7407 m)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prze­sta­wie­nie nogi, by wy­ko­nać ruch

 (1.2) spo­sób po­ru­sza­nia się przez kroki (1.1), chód

 (1.3) cho­re­ogr. spo­sób uło­że­nia nóg w tańcu

 (1.4) przen. po­stęp w ja­kiejś dzie­dzi­nie

 (1.5) przen. dzia­ła­nie w okre­ślo­nym celu

 (1.6) nie­wiel­ki dy­stans, także. przen.

 (1.7) etap, faza

 (1.8) kraw. część spod­ni mię­dzy no­gaw­ka­mi

 (1.9) daw. miara dłu­go­ści od­po­wia­da­ją­ca około 0,75 m

 (1.10) ty­pogr. kąt ostry po­mię­dzy dwie­ma pro­sty­mi li­nia­mi skła­da­ją­cy­mi się na li­te­rę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krokant

skru­szo­ne pra­żo­ne orze­chy lub mig­da­ły albo drob­ny ryż lub ku­ku­ry­dza, bę­dą­ce de­ko­ra­cją ciast i de­se­rów


Kro­kant – po­syp­ka cu­kier­ni­cza wy­ko­na­na z masła, cukru i sie­ka­nych mig­da­łów (lub orze­chów). Ma po­stać drob­nych, chru­pią­cych ka­wał­ków mig­da­łów lub orze­chów w cu­kro­wej gla­zu­rze, które otrzy­mu­je się w pro­ce­sie ła­god­ne­go pra­że­nia. Wy­ko­rzy­sty­wa­na do de­ko­ra­cji ciast (tor­tów), lodów i in­nych de­se­rów. Do­stęp­ny także jako go­to­wy ar­ty­kuł sto­so­wa­ny w bran­ży cu­kier­ni­czej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kroki

1. od­gło­sy to­wa­rzy­szą­ce cho­dze­niu;
2. w ko­szy­ków­ce: błąd kro­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokidolit

od­mia­na mi­ne­ra­łu z grupy am­fi­bo­li, wy­stę­pu­ją­ca w ska­łach me­ta­mor­ficz­nych; kro­ky­do­lit


Kro­ki­do­lit – mi­ne­rał z grupy am­fi­bo­li. Wy­stę­pu­je w ska­łach me­ta­mor­ficz­nych.

Nazwa po­cho­dzi od gr. "kro­kys" = włó­kno wełny (nitka) i "lit­hos" = ka­mień (skała), na­wią­zu­je do wy­glą­du tego mi­ne­ra­łu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokiecik

zdrob­nie­nie od: kro­kiet


Źródła:

SJP.pl

Krokiet

1. gra to­wa­rzy­ska po­pu­lar­na w An­glii, w któ­rej gra­cze prze­ta­cza­ją kule przez spe­cjal­ne bram­ki;
2. kulka z kar­to­fli, mięsa i ryżu za­wi­nię­ta w na­le­śnik i obs­ma­żo­na;
3. ro­dzaj wafla oble­wa­ne­go cze­ko­la­dą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. po­tra­wa z masy z go­to­wa­nych ziem­nia­ków z jaj­kiem i przy­pra­wa­mi w po­sta­ci sma­żo­nych kulek lub o wal­co­wa­tym kształ­cie;

 (1.2) kulin. po­tra­wa kuch­ni pol­skiej w po­sta­ci nie­wiel­kiej ro­la­dy z na­le­śni­ka na­fa­sze­ro­wa­nej np. mię­sem, ka­pu­stą, grzy­ba­mi, pa­nie­ro­wa­nej i sma­żo­nej;

 (1.3) sport. gra po­pu­lar­na w XIX wieku w Wiel­kiej Bry­ta­nii i USA;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krokietowy

przy­miot­nik od: kro­kiet


Źródła:

SJP.pl

Krokiew

po­chy­ła belka drew­nia­na, żel­be­to­wa lub sta­lo­wa pod­trzy­mu­ją­ca po­kry­cie dachu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. uko­śna belka, ele­ment wią­za­ra da­cho­we­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krokiewka

1. zdrob­nie­nie od: kro­kiew;
2. na­szyw­ka na mun­du­rze w kształ­cie li­te­ry V, oz­na­cza­ją­ca sto­pień po­do­fi­cer­ski; sze­wron, chev­ron


Źródła:

SJP.pl

Krokiewkowaty

mszar kro­kiew­ko­wa­ty - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny pa­rzęch­li­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krokodyl

gad z grupy diap­sy­dów za­miesz­ku­ją­cy wody słod­kie Afry­ki (np. Nil)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) herp. dra­pież­ny, ziem­no­wod­ny gad z rzędu kro­ko­dy­li (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cro­co­di­lia|ref=tak.), o wy­dłu­żo­nym ciele;

 (1.2) pot. wy­pra­wio­na skóra kro­ko­dy­la (1.1)

 (1.3) mot. hy­dra­u­licz­ny le­wa­rek z dźwi­gnią prze­gu­bo­wą, uży­wa­ny do uno­sze­nia po­ja­zdów na nie­wiel­ką wy­so­kość

 (1.4) lotn. ru­cho­ma klapa w tyl­nej czę­ści skrzy­dła sa­mo­lo­tu, umoż­li­wia­ją­ca ha­mo­wa­nie pod­czas lą­do­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krokodyle

rząd du­żych gadów dra­pież­nych z gro­ma­dy za­u­rop­sy­dów


Kro­ko­dy­le (Cro­co­di­lia) – rząd du­żych gadów dra­pież­nych z grupy za­u­rop­sy­dów, wio­dą­cych ziem­no-wodny tryb życia. Po­ja­wi­ły się 83,5 mln lat temu (czyli w póź­nej kre­dzie). Są naj­bliż­szy­mi krew­ny­mi pta­ków i je­dy­ny­mi prócz nich przetr­wa­ły­mi do dziś ar­cho­za­u­ra­mi, a także je­dy­ny­mi współ­cze­śnie wy­stę­pu­ją­cy­mi człon­ka­mi kladu Cru­ro­tar­si.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokodylek

mały kro­ko­dyl


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. kro­ko­dyl

 (1.2) elektr. ro­dzaj za­koń­cze­nia prze­wo­du (za­ci­sku) w po­sta­ci dwóch do­ci­ska­ją­cych się ra­mion, umoż­li­wia­ją­ce­go wy­god­ne łą­cze­nie ob­wo­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krokodyli

po­cho­dzą­cy od kro­ko­dy­la, zwią­za­ny z kro­ko­dy­lem; kro­ko­dy­lo­wy


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do kro­ko­dy­la

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kro­ko­dy­la, ma­ją­cy cechy kro­ko­dy­la

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od: kro­ko­dyl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krokodylica

sa­mi­ca kro­ko­dy­la


Źródła:

SJP.pl

Krokodylit

mi­ne­rał, od­mia­na kwar­cu


Źródła:

SJP.pl

Krokodylopodobny

przy­po­mi­na­ją­cy kro­ko­dy­la


Źródła:

SJP.pl

Krokodylowate

o ce­chach kro­ko­dy­lo­wa­tych (ro­dzi­na gadów)


Kro­ko­dy­lo­wa­te, kro­ko­dy­le wła­ści­we (Cro­co­dy­li­dae) – ro­dzi­na za­u­rop­sy­dów z na­dro­dzi­ny Cro­co­dy­lo­i­dea w rzę­dzie kro­ko­dy­li (Cro­co­dy­lia).

Mają węż­szy i dłuż­szy pysk niż ali­ga­to­ro­wa­te. Spoś­ród zębów o róż­nej wiel­ko­ści czwar­ty ząb nie chowa się w za­to­ce kości przed­szczę­ko­wej, jak u ali­ga­to­ro­wa­tych, i po­zo­sta­je wi­docz­ny po zam­knię­ciu pyska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokodylowaty

o ce­chach kro­ko­dy­lo­wa­tych (ro­dzi­na gadów)


Źródła:

SJP.pl

Krokodylowy

przy­miot­nik od: kro­ko­dyl; kro­ko­dy­li


Źródła:

SJP.pl

Krokoit

bar­dzo rzad­ki mi­ne­rał barwy po­ma­rań­czo­wo­żół­tej wy­stę­pu­ją­cy w zło­żach chro­mi­tu


Kro­ko­it – mi­ne­rał, chro­mian oło­wiu(II) (PbCrO4); nazwa wy­wo­dzi się od gr. "kro­ko­e­is" (sza­fra­no­wy) – aluz­ja do jego barwy. Jest po­ma­rań­czo­wy lub po­ma­rań­czo­wo­czer­wo­ny, rza­dziej o od­cie­niu żół­tym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokoitowy

→ kro­ko­it


Patrz:krokoit

Źródła:

SJP.pl

Krokomierz

przy­rząd mie­rzą­cy licz­bę wy­ko­na­nych kro­ków; pe­do­metr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. techn. urzą­dze­nie mie­rzą­ce od­le­głość w kro­kach lub tylko samą licz­bę kro­ków;


Kro­ko­mierz, pe­do­metr – urzą­dze­nie po­mia­ro­we, zwy­kle prze­no­śne i elek­tro­nicz­ne, słu­żą­ce do zli­cza­nia kro­ków zro­bio­nych przez uży­wa­ją­cą go osobę i, dzię­ki temu, prze­by­tej od­le­gło­ści. Jego dzia­ła­nie opie­ra się na wa­had­le, które wy­chwy­tu­je ruchy bio­dra i prze­ka­zu­je in­for­ma­cje o nich do mo­du­łów od­po­wie­dzial­nych za re­je­stra­cję, prze­li­cza­nie i wyś­wiet­la­nie da­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krokos

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. mło­dzie­niec nie­szczę­śli­wie za­ko­cha­ny w Smi­laks i za­mie­nio­ny w sza­fran;


Kro­kos (gr. Κρόκος) – miej­sco­wość w pół­noc­nej Gre­cji, w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Epir-Ma­ce­do­nia Za­chod­nia, w re­gio­nie Ma­ce­do­nia Za­chod­nia, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej Ko­za­ni, w gmi­nie Ko­za­ni. W 2011 roku li­czy­ła 2977 miesz­kań­ców.

Do 2006 roku miej­sco­wość na­le­ża­ła do gminy Eli­me­ia, jed­nak­że w re­fe­ren­dum, które od­by­ło się w 2006 roku 55% miesz­kań­ców po­par­ło plan włą­cze­nia mia­sta w skład gminy Ko­za­ni.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krokosmia

ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny ko­sać­co­wa­tych; mont­bre­cja, cy­no­brów­ka


Kro­kos­mia, mont­bre­cja, cy­no­brów­ka ("Cro­cos­mia") – ro­dzaj wie­lo­let­nich ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ko­sać­co­wa­tych ("Iri­da­ce­ae"). Na­le­ży do niego 8 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w Afry­ce od Su­da­nu do Po­łud­nio­wej Afry­ki oraz na Ma­da­ga­ska­rze. Jako in­tro­du­ko­wa­ne także na obu kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich, w po­łud­nio­wej i wschod­niej Azji, na Tas­ma­nii oraz w za­chod­niej i środ­ko­wej Eu­ro­pie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokosz

ro­śli­na ros­ną­ca na te­re­nach pół­pu­styn­nych w Azji i w In­diach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na z ga­tun­ku kro­kosz bar­wier­ski;

 (1.2) przest. kulin. przy­pra­wa z wy­su­szo­nych płat­ków kro­ko­sza (1.1)

 (1.3) przest. chem. barw­nik otrzy­my­wa­ny z wy­su­szo­nych płat­ków kro­ko­sza (1.1)


Kro­kosz ("Cart­ha­mus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. W za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go liczy od 20 ga­tun­ków (po wy­łą­cze­niu czę­ści tu za­li­cza­nych do ro­dza­jów kar­dun­ce­lus "Car­dun­cel­lus", "Fe­me­nia­sia" i "Pho­nus") do 47–48 ga­tun­ków w sze­ro­kim uję­ciu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krokoszowy

przy­miot­nik od: kro­kosz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zro­bio­ny z kro­ko­sza, skła­da­ją­cy się z kro­ko­sza, do­ty­czą­cy kro­ko­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krokowa

1. zwią­za­ny z kro­kiem - ru­chem, np. na­pię­cie kro­ko­we;
2. zwią­za­ny z miej­scem zszy­cia no­ga­wek, np. szew kro­ko­wy;
3. gru­czoł kro­ko­wy - gru­czoł u męż­czyzn i sam­ców ssa­ków wyt­wa­rza­ją­cy wy­dzie­li­nę wcho­dzą­cą w skład na­sie­nia; pro­sta­ta, stercz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Kro­ko­wa (kaszb. "Krokòwò", niem. "Kroc­kow") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Kro­ko­wa. Leży przy skrzy­żo­wa­niu dróg wo­je­wódz­kich nr 213 i nr 218.

Wieś jest so­łect­wem, sie­dzi­bą gminy gminy Kro­ko­wa.

Kro­ko­wa wraz z miej­sco­wo­ścia­mi ościen­ny­mi Min­ko­wi­ca­mi, Go­szczy­nem two­rzy zwar­ty ob­szar za­bu­do­wa­ny o cha­rak­te­rze ma­ło­mia­stecz­ko­wym. Znaj­do­wa­ła się tu sta­cja koń­co­wa linii ko­le­jo­wej Puck – Kro­ko­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krokowianin

miesz­ka­niec Kro­ko­wej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krokowianka

miesz­kan­ka Kro­ko­wej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krokowo

1. zwią­za­ny z kro­kiem - ru­chem, np. na­pię­cie kro­ko­we;
2. zwią­za­ny z miej­scem zszy­cia no­ga­wek, np. szew kro­ko­wy;
3. gru­czoł kro­ko­wy - gru­czoł u męż­czyzn i sam­ców ssa­ków wyt­wa­rza­ją­cy wy­dzie­li­nę wcho­dzą­cą w skład na­sie­nia; pro­sta­ta, stercz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokowski

przy­miot­nik od: Kro­ko­wa, Kro­ko­wo


Kro­kow­ski (Cra­kow, Kroc­kow, Kru­kow­ski) − pol­ski herb szla­chec­ki, uży­wa­ny przez ro­dzi­nę wy­wo­dzą­cą się z Ka­szub. Herb włas­ny rodu Kro­kow­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokowy

1. zwią­za­ny z kro­kiem - ru­chem, np. na­pię­cie kro­ko­we;
2. zwią­za­ny z miej­scem zszy­cia no­ga­wek, np. szew kro­ko­wy;
3. gru­czoł kro­ko­wy - gru­czoł u męż­czyzn i sam­ców ssa­ków wyt­wa­rza­ją­cy wy­dzie­li­nę wcho­dzą­cą w skład na­sie­nia; pro­sta­ta, stercz


Źródła:

SJP.pl

Kroks

but z two­rzy­wa sztucz­ne­go z grubą po­desz­wą, ru­cho­mym pa­skiem na pię­cie i ot­wo­ra­mi wen­ty­la­cyj­ny­mi; crocs


Źródła:

SJP.pl

Kroksy

but z two­rzy­wa sztucz­ne­go z grubą po­desz­wą, ru­cho­mym pa­skiem na pię­cie i ot­wo­ra­mi wen­ty­la­cyj­ny­mi; crocs


Źródła:

SJP.pl

Kroksztyn

1. wy­sta­ją­ce przed mur za­koń­cze­nie belki stro­po­wej;
2. ele­ment pod­trzy­mu­ją­cy gzyms, bal­kon itp.; wspor­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. ro­dzaj wspor­ni­ka osa­dzo­ne­go w ścia­nie naj­czę­ściej w kształ­cie kon­so­li lub wy­sta­ją­cy przed mur ko­niec belki stro­po­wej;


Kroksz­tyn – ar­chi­tek­to­nicz­ny ele­ment pod­trzy­mu­ją­cy (np. bal­kon, wy­kusz, ganek, gzyms), osa­dzo­ny w ścia­nie i wy­dat­nie z niej wy­sta­ją­cy. Kroksz­ty­nem jest rów­nież za­koń­cze­nie belki stro­po­wej, wy­sta­ją­cej przed ele­wa­cję (lico) bu­dyn­ku. Nazwa ta jest uży­wa­na przy przy­najm­niej dwóch ta­kich ele­men­tach; po­je­dyn­czy ele­ment na­zy­wa­ny jest wspor­ni­kiem. Kroksz­tyn może mieć kształt pro­sto za­koń­czo­nej belki lub bar­dziej ozdob­ny (na przy­kład esow­ni­cy lub wo­lu­ty).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kroksztynek

zdrob­nie­nie od: kroksz­tyn


Źródła:

SJP.pl

Kroksztynowy

przy­miot­nik od: kroksz­tyn


Źródła:

SJP.pl

Krokus

ga­tu­nek bul­wia­stej by­li­ny na­le­żą­cej do ro­dzi­ny ko­sać­co­wa­tych; sza­fran


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cro­cus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ce­bu­lo­wych z ro­dzi­ny ko­sać­co­wa­tych, kwit­ną­cych zwy­kle wczes­ną wios­ną;

 (1.2) bot. ogrod. ro­śli­na z ro­dza­ju kro­kus (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krokusik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kro­kus


Źródła:

Wiktionary

Krokusowy

→ kro­kus


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kro­ku­sem, do­ty­czą­cy kro­ku­sa


Patrz:krokus

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krokuta

ro­dzaj dra­pież­ne­go ssaka z po­dro­dzi­ny hien


Kro­ku­ta ("Cro­cu­ta") – ro­dzaj dra­pież­nych ssa­ków z po­dro­dzi­ny hien (Hy­a­e­ni­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny hie­no­wa­tych (Hy­a­e­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krokwiak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. skrót|cies.|cie­siel­stwo, cie­siel­ski|w:Cie­śla. skrót|dekar.|de­kar­stwo, de­kar­ski|w:De­karz. duży gwóźdź, któ­rym mo­cu­je się krok­wie


Źródła:

Wiktionary

Krokwiowiec

krok­wio­wiec pił­ko­roż­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ko­łat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krokwiowo-Jętkowy

ro­dzaj dachu zbu­do­wa­ne­go z krok­wi i jętek


Źródła:

SJP.pl

Krokwiowy

przy­miot­nik od: kro­kiew


Źródła:

SJP.pl

Krokydolit

od­mia­na mi­ne­ra­łu z grupy am­fi­bo­li, wy­stę­pu­ją­ca w ska­łach me­ta­mor­ficz­nych; kro­ki­do­lit


Źródła:

SJP.pl

Krokydolitowy

→ kro­ky­do­lit


Patrz:krokydolit

Źródła:

SJP.pl

Krokówka

me­to­da spo­rzą­dza­nia pro­ste­go planu, szki­cu sy­tu­a­cyj­ne­go w opar­ciu o zna­jo­mość dłu­go­ści kroku pod­wój­ne­go i azy­mu­tu mar­szu


Źródła:

SJP.pl

Krolewic

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. kró­le­wicz


Źródła:

Wiktionary

Krolicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krom

tafla lodu dry­fu­ją­ca na po­wierzch­ni wody


przy­i­mek

 (1.1) przest. oprócz, poza

 (1.2) przest. bez

 (1.3) przest. po­mi­mo, mimo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kroma

zgru­bie­nie od: krom­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: krom­ka

 (1.2) duża, gruba krom­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kromalin

prób­ny wy­druk ko­lo­ro­wej gra­fi­ki, słu­żą­cy jako wzo­rzec przy usta­wia­niu ko­lo­ry­sty­ki na ma­szy­nie dru­kar­skiej; cro­ma­lin


Źródła:

SJP.pl

Kromanionoidalny

typ kro­ma­nio­i­dal­ny - an­tro­po­lo­gicz­ny typ czło­wie­ka o dłu­giej gło­wie, sze­ro­kim nosie, jas­nych wło­sach i oczach; typ kro­ma­nioń­ski, typ pa­le­o­e­u­ro­pej­ski


Źródła:

SJP.pl

Kromaniończyk

czło­wiek ro­zum­ny z gór­ne­go pa­le­o­li­tu


Źródła:

SJP.pl

Kromanioński

typ kro­ma­nioń­ski - an­tro­po­lo­gicz­ny typ czło­wie­ka o dłu­giej gło­wie, sze­ro­kim nosie, jas­nych wło­sach i oczach; typ kro­ma­nio­i­dal­ny, typ pa­le­o­e­u­ro­pej­ski


Źródła:

SJP.pl

Kromeczka

zdrob­nie­nie od: krom­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od krom­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kromer

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kromerski

→ Cro­mer (mia­sto w An­glii)


Źródła:

SJP.pl

Kromflek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. obcas


Źródła:

Wiktionary

Kromieryski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kro­mie­ry­żem, do­ty­czą­cy Kro­mie­ry­ża


Źródła:

Wiktionary

Kromieryż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Cze­chach, na hi­sto­rycz­nych Mo­ra­wach, w kraju zliń­skim;


Kro­mie­ryż, Kro­mie­rzyż (cz., wym. ; Krem­sier) – mia­sto w Cze­chach, na Mo­ra­wach, w kraju zliń­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu Kro­mie­ryż. Leży nad Mo­ra­wą. W 2011 roku li­czył 29 076 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kromka

ka­wa­łek od­kro­jo­ne­go chle­ba, bułki itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. cien­ki ka­wa­łek chle­ba od­cię­ty nożem

 (1.2) ku­ja­wy. reg. pozn. pięt­ka chle­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kromlech

krąg z pio­no­wo usta­wio­nych gła­zów; krąg ka­mien­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pre­hi­sto­rycz­ny me­ga­li­tycz­ny krąg;


Krom­lech "crom" „wy­gię­ty”, "lech" „ka­mień” – krąg zbu­do­wa­ny z usta­wio­nych pio­no­wo ka­mie­ni, czę­sto wokół gro­bow­ca lub miej­sca kultu. Sta­wia­ne były w ne­o­li­cie oraz w epoce brązu, naj­czę­ściej na te­re­nach Bre­ta­nii, An­glii i Ir­lan­dii – pier­wsze krom­le­chy po­ja­wi­ły się w dru­giej po­ło­wie IV ty­siąc­le­cia p.n.e. Było to naj­praw­do­po­dob­niej miej­sce kultu i ze­brań ple­mien­nych. Do naj­bar­dziej zna­nych na­le­ży Sto­ne­hen­ge.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kromnów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kromolice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kromorn

drew­nia­ny in­stru­ment dęty o za­krzy­wio­nej rurze, po­pu­lar­ny w XVII wieku; krzy­wuł, krzy­wu­ła, krumm­horn


Źródła:

SJP.pl

Kromołów

Kro­mo­łów – dziel­ni­ca Za­wier­cia, po­ło­żo­na na wschód od cen­trum mia­sta, do 1977 roku od­dziel­na miej­sco­wość (prawa miej­skie do 1870 roku).


Źródła:

Wikipedia

Kron

szkło krze­mo­wo-po­ta­so­we sto­so­wa­ne w fi­zy­ce do wy­ro­bu ukła­dów op­tycz­nych; crown, kron­glas


Źródła:

SJP.pl

Kroner

naz­wi­sko, m.in. Ri­chard Kro­ner (1884-1974) - nie­miec­ki ne­o­he­gli­sta


Źródła:

SJP.pl

Kronglas

szkło krze­mo­wo-po­ta­so­we sto­so­wa­ne w fi­zy­ce do wy­ro­bu ukła­dów op­tycz­nych; crown, kron


Źródła:

SJP.pl

Kronid

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kronika

chro­no­lo­gicz­ny spis wy­da­rzeń, np. kro­ni­ka mia­sta, klasy, szko­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. ro­dzaj księ­gi, w któ­rej wy­da­rze­nia pre­zen­to­wa­ne są zwy­kle w po­rząd­ku chro­no­lo­gicz­nym;

 (1.2) liter. od­mia­na fe­lie­to­nu, cy­klicz­ny utwór pu­bli­cy­stycz­no-dzien­ni­kar­ski, re­je­stru­ją­cy bie­żą­ce wy­da­rze­nia spo­łecz­no-oby­cza­jo­we, kul­tu­ral­ne, to­wa­rzy­skie wraz z oda­u­tor­skim ko­men­ta­rzem


Kro­ni­ka (z gr. "chro­nos" – czas) – fak­to­gra­ficz­ny opis wy­da­rzeń w ukła­dzie chro­no­lo­gicz­nym, rów­nież utwór dzie­jo­pi­sar­ski o cha­rak­te­rze li­te­rac­kim, ty­po­wy dla śred­nio­wie­cza.

Kro­ni­ka nie za­wie­ra ana­li­zy tych wy­da­rzeń, może jed­nak za­wie­rać pod­su­mo­wa­nia oraz ko­men­tarz au­to­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kronikarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. ko­bie­ta, która na­pi­sa­ła lub pisze kro­ni­kę

 (1.2) ko­bie­ta śle­dzą­ca i opi­su­ją­ca prze­bieg fak­tów, np. w cza­so­pi­śmie


Źródła:

Wiktionary

Kronikarski

do­ty­czą­cy kro­ni­ki, kro­ni­ka­rza; bę­dą­cy kro­ni­ką; wła­ści­wy kro­ni­ce


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kro­ni­kar­stwem, do­ty­czą­cy kro­ni­kar­stwem

 (1.2) w spo­sób ty­po­wy dla kro­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kronikarstwo

pi­sa­nie ut­wo­rów dzie­jo­pi­sar­skich o cha­rak­te­rze pu­bli­cy­stycz­nym lub li­te­rac­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) liter. pi­sa­nie kro­ni­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kronikarz

osoba śle­dzą­ca i re­je­stru­ją­ca wy­da­rze­nia, pi­szą­ca kro­ni­ki; dzie­jo­pis


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. osoba, która na­pi­sa­ła lub pisze kro­ni­kę

 (1.2) osoba śle­dzą­ca i opi­su­ją­ca prze­bieg fak­tów, np. w cza­so­pi­śmie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kronizm

ob­ser­wo­wa­ne w przy­ro­dzie zja­wi­sko za­bi­ja­nia i po­że­ra­nia po­tom­stwa przez ro­dzi­ców


Kro­nizm – w zo­o­lo­gii oz­na­cza ro­dzaj ka­ni­ba­liz­mu: za­bi­ja­nie i po­że­ra­nie włas­ne­go po­tom­stwa. W an­tro­po­lo­gii jest sy­no­ni­mem lu­do­żer­stwa. Nazwa wy­wo­dzi się od mi­to­lo­gicz­ne­go Kro­no­sa, po­że­ra­ją­ce­go włas­ne dzie­ci.

Kro­nizm za­ob­ser­wo­wa­no m.in. u bo­cia­nów (bo­cian biały), gdzie ofia­rą za­bój­stwa zaz­wy­czaj pada naj­młod­sze pis­klę, które wy­klu­wa się z naj­póź­niej zło­żo­ne­go jajka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kronocki

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z rzeką Kro­noc­ką na Kam­czat­ce


Źródła:

Wiktionary

Kronos

mit. gr. pier­wszy boski wład­ca świa­ta, naj­młod­szy syn Ura­no­sa i Gai


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. bó­stwo po­gań­skie, jeden z ty­ta­nów;


Kro­nos ( Κρόνος "kró­nos", Sa­tur­nus) – w mi­to­lo­gii grec­kiej bóg rol­nict­wa, jeden z ty­ta­nów i naj­młod­szy syn Ura­no­sa i Gai.

Kro­nos ucho­dził za syna Ura­no­sa i Gai. Cza­sem my­lo­ny z Chro­no­sem. W obro­nie swych sióstr i braci po­zba­wił ojca wła­dzy nad świa­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kronosowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Kro­no­sa


Źródła:

Wiktionary

Kronowo

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kronprinc

do roku 1918: tytuł na­stęp­cy tronu w Niem­czech oraz Au­strii; osoba no­szą­ca ten tytuł; kron­prinz


Źródła:

SJP.pl

Kronprinz

[czy­taj: kron­princ] do roku 1918: tytuł na­stęp­cy tronu w Niem­czech oraz Au­strii; osoba no­szą­ca ten tytuł; kron­princ


Źródła:

SJP.pl

Kronselka

po­tocz­nie: oliw­ka kron­sel­ska (od­mia­na ja­bło­ni; owoc tego drze­wa)


Źródła:

SJP.pl

Kronselski

oliw­ka kron­sel­ska - wczes­no­je­sien­na, fran­cu­ska od­mia­na ja­bło­ni; owoc tego drze­wa


Źródła:

SJP.pl

Kronsztad

ro­syj­ski port mor­ski na wy­spie Kot­lin w Za­to­ce Fiń­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, port mor­ski po­ło­żo­ny na wy­spie Kot­lin w Za­to­ce Fiń­skiej;


Kronsz­tad ( Кронштадт, "Kronsz­tadt", "Kron­stadt"; do 1723 r. "Kronsz­łot", Кроншлот) – sil­nie ufor­ty­fi­ko­wa­ny ro­syj­ski port mor­ski, po­ło­żo­ny na wy­spie Kot­lin w Za­to­ce Fiń­skiej, około 30 km na za­chód od cen­trum Pe­ters­bur­ga, obec­nie leży w ad­mi­ni­stra­cyj­nych gra­ni­cach tego mia­sta. Nazwa po­cho­dzi od niem. "Kron­stadt".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kronsztadzki

przy­miot­nik od: Kronsz­tad


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kronsz­ta­dem, do­ty­czą­cy Kronsz­ta­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kronżadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szat­kow­ni­ca do wa­rzyw, głów­nie ka­pu­sty


Źródła:

Wiktionary

Krop

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 2. os. lp., rozk. od kro­pić

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: kropa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kropa

zgru­bie­nie od: krop­ka; in. punkt, znak


Kropa – wieś w Sło­we­nii, w gmi­nie Ra­dovl­ji­ca. W 2018 roku li­czy­ła 752 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kropcia

zdrob­nie­nie od: krop­ka; kro­pecz­ka, kro­peń­ka


Źródła:

SJP.pl

Kropeczka

zdrob­nie­nie od: krop­ka; krop­cia, kro­peń­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: krop­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kropelka

zdrob­nie­nie od: kro­pla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kro­pla

 (1.2) mała kro­pla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kropelki

zdrob­nie­nie od: kro­ple (le­kar­stwo)


Źródła:

SJP.pl

Kropelkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kro­pel­ki


Źródła:

SJP.pl

Kropelkować

wy­cie­kać ma­ły­mi kro­pla­mi, for­mo­wać się w małe kro­ple


Źródła:

SJP.pl

Kropelkowy

przy­miot­nik od: kro­pel­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy zwią­zek z kro­pel­ką, roz­prze­strze­nia­ją­cy się za po­mo­cą kro­pe­lek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kropeńka

zdrob­nie­nie od: krop­ka; kro­pecz­ka, krop­cia


Źródła:

SJP.pl

Kropia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. kro­pla


Kro­pia (gr. Δήμος Κρωπίας, "Dimos Kro­pias") – gmina w Gre­cji, w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej At­ty­ka, w re­gio­nie At­ty­ka, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej At­ty­ka Wschod­nia. Sie­dzi­bą gminy jest Ko­ro­pi. W 2011 roku li­czy­ła 30 307 miesz­kań­ców. W skład gminy wcho­dzą miej­sco­wo­ści: Ajia Ma­ri­na, Ajos Di­mi­trios, Ka­re­las, Kitsi i Ko­ro­pi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kropiatka

ga­tu­nek wod­ne­go ptaka z ro­dzi­ny chru­ście­li; ku­recz­ka na­kra­pia­na


Kro­piat­ka, ku­recz­ka na­kra­pia­na ("Po­rza­na po­rza­na") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny chru­ście­li (Ral­li­dae). Mo­no­ty­po­wy. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kropiciel

ten, kto kropi


Źródła:

SJP.pl

Kropidełko

zdrob­nie­nie od: kro­pi­dło


Źródła:

SJP.pl

Kropidlak

grzyb z klasy wor­kow­ców; asper­gil­lus


Źródła:

SJP.pl

Kropidlakowce

rząd grzy­bów z typu wor­kow­ców


Kro­pid­la­kow­ce ("Eu­ro­tia­les" G.W. Mar­tin ex Benny & Kimbr.) – rząd grzy­bów w kla­sie "Eu­ro­tio­my­ce­tes".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kropidlakowica

grzy­bi­ca wy­stę­pu­ją­ca głów­nie u pta­ków, ata­ku­ją­ca wole i drogi od­de­cho­we; asper­gi­lo­za


Źródła:

SJP.pl

Kropidlakowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu grzy­bów z typu wor­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Kropidlakowy

przy­miot­nik od: kro­pid­lak


Źródła:

SJP.pl

Kropidło

1. przed­miot słu­żą­cy do kro­pie­nia wodą świę­co­ną, w for­mie małej mio­teł­ki z mięk­kich wiór­ków osa­dzo­nych na rącz­ce lub tubki za­koń­czo­nej kulką z dziur­ka­mi;
2. ro­śli­na z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych, o drob­nych, bia­łych lub ró­żo­wych kwia­tach; ga­łu­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kośc. spe­cjal­na mio­teł­ka do kro­pie­nia wodą, w szcze­gól­no­ści wodą świę­co­ną;

 (1.2) kośc. przy­rząd o funk­cji jak kro­pi­dło (1.1), ale wy­ko­na­ny w for­mie po­jem­ni­ka z ot­wo­ra­mi osa­dzo­ne­go na trzon­ku

 (1.3) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Oe­nant­he|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych;

 (1.4) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju kro­pi­deł (1.3)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kropidłowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kropielnica

na­czy­nie do wody świę­co­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ko­ściel­ne na­czy­nie na wodę świę­co­ną zwy­kle umie­szcza­ne przy wej­ściu

 (1.2) rel. mały ko­cio­łek z pa­łą­kiem do prze­no­sze­nia wody świę­co­nej pod­czas ce­re­mo­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kropielnicowy

przy­miot­nik od: kro­piel­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Kropielniczka

mała kro­piel­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od kro­piel­ni­ca

 (1.2) rel. nie­wiel­kich roz­mia­rów do­mo­wy na­ścien­ny za­sob­nik na wodę świę­co­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kropienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kro­pić.


Źródła:

Wiktionary

Kropierz

długa kapa okry­wa­ją­ca konia ry­cer­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jeźdz. śred­nio­wiecz­ne su­kien­ne okry­cie konia z ot­wo­ra­mi na oczy, dłuż­sze od cza­pra­ka;


Kro­pierz – okry­cie z tka­ni­ny na konia, za­kry­wa­ją­ce go z wy­jąt­kiem pyska, ogona i dol­nych par­tii koń­czyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kropiewnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kropiwnicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kropić

1. po­le­wać pły­nem w po­sta­ci kro­pel; zra­szać;
2. o de­szczu: padać nie­zbyt in­ten­syw­nie;
3. po­tocz­nie: bić;
4. po­tocz­nie: strze­lać;
5. kro­pić się - po­le­wać się pły­nem w po­sta­ci kro­pel; opry­ski­wać się, pry­skać się; bić się; kro­pić się wza­jem­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­kro­pić)

 (1.1) opry­ski­wać kro­pla­mi cie­czy

 (1.2) me­te­o­rol. padać drob­ny­mi kro­pla­mi

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. krop­nąć)

 (2.1) pot. mocno bić

 (2.2) pot. strze­lać z broni pal­nej

 (2.3) pot. za­bi­jać, strze­la­jąc

 (2.4) pot. wy­ko­nać coś ze swadą, dzia­łać ener­gicz­nie

 (2.5) pot. udzie­lać jako kara

 (2.6) pot. mówić coś nie­wła­ści­we­go

 (2.7) pot. ulec pot­knię­ciu, upad­ko­wi

 (2.8) pot. wy­bu­chać nie­spo­dzie­wa­nie

 (2.9) pot. pić dusz­kiem al­ko­hol

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kro­pić się (dk. po­kro­pić się)

 (3.1) opry­ski­wać sie­bie kro­pla­mi cie­czy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kro­pić się (dk. krop­nąć się)

 (4.1) pot. bić mocno jeden dru­gie­go

 (4.2) pot. bić mocno sa­me­go sie­bie

 (4.3) pot. ule­gać po­mył­ce

 (4.4) pot. uda­wać się do­kądś pręd­ko

 (4.5) pot. ulec pot­knię­ciu, upad­ko­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kropka

".":
1. znak gra­ficz­ny w kształ­cie okrą­głej plam­ki; punkt;
a) znak in­ter­punk­cyj­ny;
b) znak dia­kry­tycz­ny sta­wia­ny nad niek­tó­ry­mi li­te­ra­mi (np. "i");
c) znak mno­że­nia;
d) sy­gnał krót­ki w al­fa­be­cie Morse'a;
e) prze­dłu­że­nie watr­to­ści nuty lub pauzy o po­ło­wę;
2. nie­du­ża, okrą­gła plam­ka; punkt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) małe wy­peł­nio­ne kółko, plam­ka

 (1.2) znak gra­ficz­ny w po­sta­ci krop­ki (1.1) sto­so­wa­ny m.in. jako znak in­ter­punk­cyj­ny, znak dia­kry­tycz­ny, ope­ra­tor mno­że­nia, se­pa­ra­tor dzie­sięt­ny i in.

 (1.3) muz. w za­pi­sie nu­to­wym znak gra­ficz­ny w po­sta­ci krop­ki (1.1) wy­dłu­ża­ją­cy po­prze­dza­ją­cą nutę o po­ło­wę war­to­ści

 (1.4) krót­ki sy­gnał w al­fa­be­cie Morse'a


Krop­ka krop­ka

Krop­ka – od­dzie­la­ją­cy znak prze­stan­ko­wy, sta­wia­ny na końcu wy­po­wie­dze­nia, bę­dą­cy wska­zów­ką dla czy­ta­ją­ce­go na głos, że na­le­ży zni­żyć głos oraz zro­bić przer­wę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kropki

po­tocz­nie:
1. deseń na tka­ni­nie, pa­pie­rze itp., w po­sta­ci wielu punk­tów, pla­mek;
2. ma­te­riał w taki deseń


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kropkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krop­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kropkowany

przy­miot­nik

 (1.1) po­kry­ty krop­ka­mi

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: krop­ko­wać


Źródła:

Wiktionary

Kropkowaty

1. ma­ją­cy po­stać ma­łych okrą­głych pla­mek;
2. po­kry­ty krop­ka­mi, cęt­ka­mi; na­kra­pia­ny


Źródła:

SJP.pl

Kropkowy

→ krop­ka


Patrz:kropka

Źródła:

SJP.pl

Kropla

1. mała ilość płynu w po­sta­ci kulki;
2. ele­ment de­ko­ra­cyj­ny w po­sta­ci sty­li­zo­wa­nej kulki; łezka;
3. odro­bi­na cze­goś, zwła­szcza płynu; kapka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drob­na ilość płynu w kształ­cie zbli­żo­nym do kuli, utrzy­mu­ją­ca spo­i­stość;

 (1.2) przen. bar­dzo mała ilość cze­goś

 (1.3) ar­chit. ele­ment de­ko­ra­cyj­ny sty­li­zo­wa­ny na kro­plę (1.1)

 (1.4) por­cja szkła, z któ­rej for­mu­je się wyrób

 (1.5) lm. zob. kro­ple.


Kro­pla – ciało cie­kłe, zaz­wy­czaj małej ob­ję­to­ści, ogra­ni­czo­ne w ca­ło­ści lub więk­szo­ści po­wierzch­nią swo­bod­ną. Przy­kła­dem są kro­ple de­szczu, rosy lub tłu­szczu w śmie­ta­nie.

Z wy­jąt­kiem miejsc styku kro­pli z dwie­ma róż­ny­mi sub­stan­cja­mi, po­wierzch­nia swo­bod­na kro­pli jest zbli­żo­na do sfery.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kroplan

drze­wo wil­czom­le­czo­wa­te, ros­ną­ce w tro­pi­kal­nej i sub­tro­pi­kal­nej Azji i Ame­ry­ce; na­sio­na za­wie­ra­ją cenny olej; tun­go­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kroplany

przy­miot­nik od: kro­pla


Źródła:

SJP.pl

Krople

le­kar­stwo w pły­nie, zwy­kle od­mie­rza­ne kro­plo­mie­rzem


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) farm. lek do­zo­wa­ny kro­pla­mi;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) M., B., i W. plu­ral|kro­pla.


Kro­ple (łac. "gut­tae") – po­stać leku słu­żą­ca do apli­ka­cji rozt­wo­rów sub­stan­cji lecz­ni­czych w znacz­nych stę­że­niach i z tego wzglę­du od­mie­rza­nych kro­pla­mi, w nie­wiel­kich ilo­ściach. Są po­da­wa­ne wew­nętrz­nie (do­ust­nie) lub do worka spo­jów­ko­we­go, do jamy no­so­wej, do prze­wo­du słu­cho­we­go zew­nętrz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kroplewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kroplik

ro­śli­na z ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych, o dzwon­ko­wa­tych, róż­no­barw­nych kwia­tach, ros­ną­ca w stre­fie umiar­ko­wa­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. mały ptak z po­dro­dzi­ny astryl­dów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mi­mu­lus|Lin­na­e­us|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z rzędu jas­no­tow­ców

 (2.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju kro­plik (2.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kroplisko

zgru­bie­nie od: kro­pla


Źródła:

SJP.pl

Kroplistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kro­pli­ste


Źródła:

Wiktionary

Kroplisty

wy­stę­pu­ją­cy w po­sta­ci kro­pel


Źródła:

SJP.pl

Kroplomierz

przy­rząd do daw­ko­wa­nia kro­pli ja­kiejś cie­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. przy­rząd do od­mie­rza­nia, do­zo­wa­nia kro­pli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kroploszczelność

→ kro­plo­szczel­ny


Patrz:kroploszczelny

Źródła:

SJP.pl

Kroplownik

sy­stem rurek po­dłą­czo­nych do ru­ro­cią­gu na­wad­nia­ją­ce­go, przez które kro­pla­mi sączy się ciecz


Źródła:

SJP.pl

Kroplowy

przy­miot­nik od: kro­pla


Źródła:

SJP.pl

Kroplówa

zgru­bie­nie od: kro­plów­ka


Źródła:

SJP.pl

Kroplóweczka

zdrob­nie­nie od: kro­plów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kro­plów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kroplówka

1. ze­staw do po­da­wa­nia pa­cjen­to­wi do­żyl­nie pły­nów odżyw­czych lub lecz­ni­czych spły­wa­ją­cych kro­pla­mi;
2. za­bieg z wy­ko­rzy­sta­niem ta­kie­go ze­sta­wu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. za­bieg me­dycz­ny po­le­ga­ją­cy na po­da­wa­niu pły­nów kro­pla­mi – do­żyl­nie, pod­skór­nie lub do­od­byt­ni­czo – np. krwio­za­stęp­czych, krwio­po­chod­nych, krwi, soli fiz­jo­lo­gicz­nej z le­ka­mi;

 (1.2) med. pot. sprzęt do wy­ko­ny­wa­nia kro­pló­wek (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kroplówkowy

→ kro­plów­ko­wy


Patrz:kroplówkowy

Źródła:

SJP.pl

Kropnięcie

1. polać
2. pot. ude­rzyć
3. pot. strze­lić
4. pot. rzu­cić
5. pot. zabić
6. pot. wypić napój al­ko­ho­lo­wy
7. krop­nąć się:
a) polać się
b) pot. ude­rzyć się
c) pot. za­strze­lić się
d) pot. po­my­lić się
e) pot. upaść
f) pot. udać się do­kądś szyb­ko


Źródła:

SJP.pl

Kropnąć

1. polać
2. pot. ude­rzyć
3. pot. strze­lić
4. pot. rzu­cić
5. pot. zabić
6. pot. wypić napój al­ko­ho­lo­wy
7. krop­nąć się:
a) polać się
b) pot. ude­rzyć się
c) pot. za­strze­lić się
d) pot. po­my­lić się
e) pot. upaść
f) pot. udać się do­kądś szyb­ko


Źródła:

SJP.pl

Kropo

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: kropa


Źródła:

Wiktionary

Kropocz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. kro­pi­dło


Źródła:

Wiktionary

Kropotkin

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w Kraju Kras­no­dar­skim, nad Ku­ba­niem;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kropywnycki

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie (pol­ski eg­zo­nim)


Kro­pyw­nyc­ki ( Кропивницький, "Kro­pyw­nyć­kyj") – mia­sto w cen­tral­nej czę­ści Ukra­i­ny, bę­dą­ce sto­li­cą re­jo­nu kro­pyw­nyc­kie­go i ob­wo­du ki­ro­woh­radz­kie­go, le­żą­cą na ob­sza­rze hi­sto­rycz­ne­go Za­po­ro­ża, nad rzeką Inguł (do­pływ Bohu), w od­le­gło­ści około 250 ki­lo­me­trów na po­łud­nie od Ki­jo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kros

wy­ścig prze­pro­wa­dza­ny w trud­nych wa­run­kach te­re­no­wych; cross


Źródła:

SJP.pl

Krosandra

ro­śli­na do­nicz­ko­wa z ro­dzi­ny akan­to­wa­tych, o ozdob­nych ciem­no­zie­lo­nych li­ściach i po­ma­rań­czo­wo­żół­tych kwia­tach


Źródła:

SJP.pl

Krosienka

mały warsz­tat tkac­ki do ręcz­ne­go wy­ro­bu wą­skich tka­nin; kro­sien­ko


Źródła:

SJP.pl

Krosienko

1. zdrob­nie­nie od: kros­no;
2. rama, na któ­rej roz­pi­na się tka­ni­nę przez­na­czo­ną do haf­to­wa­nia;
3. mały warsz­tat tkac­ki do ręcz­ne­go wy­ro­bu wą­skich tka­nin; kro­sien­ka


Kro­sien­ko – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie Pa­słęk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.

Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Kros­no.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krosinko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krosino

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krosno

ma­szy­na włó­kien­ni­cza do wyt­wa­rza­nia tka­nin, opar­ta na za­sa­dzie ramy z roz­cią­gnię­ty­mi nićmi (os­no­wą), przez które prze­pla­ta się inną nić (wątek); pier­wsze po­ja­wi­ły się ok. 7 tys. lat temu, ko­lej­ne aż do współ­czes­nych opar­te są na tej samej za­sa­dzie, a róż­nią się głów­nie stop­niem au­to­ma­ty­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) włók. ma­szy­na włó­kien­ni­cza lub ręcz­ny warsz­tat tkac­ki do wyt­wa­rza­nia tka­nin, dy­wa­nów itp. przez wie­lo­krot­ne prze­pla­ta­nie nitek os­no­wy i wątku;


Kros­no – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim.

Kros­no to naj­więk­sze mia­sto po­łud­nio­wej czę­ści wo­je­wództ­wa, oś­ro­dek o zna­cze­niu re­gio­nal­nym i su­bre­gio­nal­nym. Sie­dzi­ba wielu in­sty­tu­cji o za­się­gu po­nad­lo­kal­nym: Re­gio­nal­nej Dy­rek­cji Lasów Pań­stwo­wych, Pod­kar­pac­kie­go Wo­je­wódz­kie­go In­spek­to­ra­tu We­te­ry­na­rii, Okrę­go­wej Ko­mi­sji Wy­bor­czej, Sądu i Pro­ku­ra­tu­ry Okrę­go­wej, Okrę­go­we­go Urzę­du Gór­ni­cze­go, Wo­je­wódz­kie­go Oś­rod­ka Ruchu Dro­go­we­go, Wo­je­wódz­kie­go Szpi­ta­la Pod­kar­pac­kie­go, Pod­kar­pac­kie­go Cen­trum Edu­ka­cji Na­u­czy­cie­li, Urzę­du Cel­ne­go, In­sty­tu­tu Nafty i Gazu oraz RTCN Sucha Góra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krosnowice

Kros­no­wi­ce ( "Ren­gers­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Kłodz­ko.


Źródła:

Wikipedia

Krosnowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kros­no­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Kros­no­wic


Źródła:

Wiktionary

Krosnowo

Kros­no­wo (ka­szub. "Krosnowò", niem. "Kross­now") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Bo­rzy­tu­chom. Leży nad Starą Słu­pią, na po­łud­nio­wym skra­ju Pu­szczy Słup­skiej. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krosować

w te­le­ko­mu­ni­ka­cji: prze­łą­czać roz­mo­wy pro­wa­dzo­ne na linii abo­nenc­kiej do cen­tra­li na prze­łącz­ni­cy głów­nej


Źródła:

SJP.pl

Krosowiec

za­wod­nik bio­rą­cy udział w kro­sie, wy­ści­gu w trud­nych wa­run­kach te­re­no­wych; cros­so­wiec


Źródła:

SJP.pl

Krosowy

zwią­za­ny z kro­sem (cros­sem); cros­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Kross

Kross S.A. – pol­skie przed­się­bior­stwo z sie­dzi­bą w Przas­ny­szu ut­wo­rzo­ne w 1990. Pro­du­ku­je ro­we­ry, ramy i ak­ce­so­ria ro­we­ro­we.


Źródła:

Wikipedia

Krosta

1. ropny wyk­wit na skó­rze w po­sta­ci pę­che­rzy­ka wy­peł­nio­ne­go pły­nem su­ro­wi­czym lub rop­nym, pow­sta­ją­cy zwy­kle z gru­czo­łów ło­jo­wych; pryszcz;
2. wy­pu­kłość na po­wierzch­ni wy­ro­bu ce­ra­micz­ne­go; pryszcz;
3. w hut­nict­wie: wada od­le­wu, za­nie­czy­szcze­nie od­le­wu żuż­lem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wyk­wit na skó­rze, za­wie­ra­ją­cy ropę lub płyn su­ro­wi­czy;

 (1.2) techn. wy­pu­kłość na wy­ro­bie ce­ra­micz­nym

 (1.3) techn. za­nie­czy­szcze­nie od­le­wu żuż­lem


Kro­sta (łac. "pu­stu­la") – w der­ma­to­lo­gii, wyk­wit typu pę­che­rzy­ka lub pę­che­rza, wy­nio­sły ponad po­wierzch­nię skóry, za­wie­ra­ją­cy treść ropną od chwi­li po­ja­wie­nia się bądź wtór­nie, gdy pow­sta­je z pę­che­rzy lub pę­che­rzy­ków w wy­ni­ku wtór­ne­go nad­ka­że­nia bak­te­ryj­ne­go. Ma śred­ni­cę do 1 cm, wyk­wit wy­peł­nio­ny ropą o więk­szej śred­ni­cy to ro­pień.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krostawiec

ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny astro­wa­tych; sta­rzec ja­ku­bek


Źródła:

SJP.pl

Krosteczka

zdrob­nie­nie od: krost­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: krost­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krostka

mała kro­sta; pry­szczyk, syfek


Źródła:

SJP.pl

Krostkowy

→ krost­ka


Patrz:krostka

Źródła:

SJP.pl

Krostnica

przew­le­kła, nie­za­kaź­na cho­ro­ba skóry; krost­ko­wi­ca, łu­szczy­ca krost­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Krostoszowice

Kro­sto­szo­wi­ce (niem. "Kro­stos­cho­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie wo­dzi­sław­skim, w gmi­nie Godów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krostowaty

po­kry­ty kro­sta­mi, pry­szcza­ty; kro­ścia­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kro­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krostowiec

mrzyk kro­sto­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny skór­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krosty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gwara. ospa

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: kro­sta


Źródła:

Wiktionary

Kroszela

żółta bie­dron­ka o 22 krop­kach; bie­dron­ka mącz­nia­ków­ka, bie­dron­ka dwu­dzie­stod­wu­krop­ka


Źródła:

SJP.pl

Kroszonka

pi­san­ka zdo­bio­na przez wy­dra­py­wa­nie wzo­rów na sko­rup­ce za­bar­wio­nej na jeden kolor; dra­pan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. etn. jajko wiel­ka­noc­ne, pow­sta­ją­ce przez wy­dra­py­wa­nie wzo­rów na bar­wio­nej po­wło­ce jajka;


Kro­szon­ka (lub kra­szon­ka) – pi­san­ka cha­rak­te­ry­stycz­na dla znacz­nej czę­ści Gór­ne­go Ślą­ska.

Tra­dy­cyj­ne ślą­skie kro­szon­ki zdo­bio­ne są na jeden kolor. Kie­dyś bar­wio­no je na­tu­ral­ny­mi skład­ni­ka­mi - łu­pi­na­mi ce­bu­li, korą drze­wa, mło­dy­mi pę­da­mi zbóż, obec­nie używa się rów­nież barw­ni­ków sztucz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krotka

w in­for­ma­ty­ce: re­kord (po­je­dyn­czy wpis) w bazie da­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krotla

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krotnica

urzą­dze­nie te­le­trans­mi­syj­ne umoż­li­wia­ją­ce wie­lo­krot­ne wy­ko­rzy­sta­nie toru te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Krotniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krot­nie


Źródła:

SJP.pl

Krotnik

1. urzą­dze­nie elek­tro­nicz­ne zwie­lo­krot­nia­ją­ce pe­wien wiel­kość fi­zycz­ną, np. krot­nik na­pię­cia, czę­stot­li­wo­ści;
2. urzą­dze­nie do de­tek­cji fo­to­nów, wy­ko­rzy­stu­ją­ce efekt ich wtór­nej emi­sji; fo­to­po­wie­lacz


Źródła:

SJP.pl

Krotność

licz­ba wie­lo­ści pow­tó­rzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. ilo­czyn pod­sta­wo­wej licz­by;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krotny

1. pow­ta­rza­ją­cy się kilka lub wiele razy;
2. zbu­do­wa­ny z kilku lub wielu ele­men­tów;
3. krot­na jed­nost­ka miary - jed­nost­ka miary sta­no­wią­ca wie­lo­krot­ność jed­nost­ki głów­nej


Źródła:

SJP.pl

Krotochwila

1. utwór ko­me­dio­wy z szyb­ką akcją i ele­men­ta­mi ka­ry­ka­tu­ry oraz gro­te­ski; farsa;
2. daw­niej: żart, fi­giel, dow­cip


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teatr. za­baw­ny utwór sce­nicz­ny opar­ty na bła­hych kon­flik­tach i in­try­gach

 (1.2) przest. dow­cip, fi­giel, żart


Kro­to­chwi­la – po­krew­ny far­sie hu­mo­ry­stycz­ny utwór sce­nicz­ny, któ­re­go akcję spla­ta­ją in­try­gi oraz nie­i­stot­ne kon­flik­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krotochwilniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: kro­to­chwil­nie


Źródła:

SJP.pl

Krotochwilność

daw­niej: żar­to­bli­wość, uciesz­ność, za­baw­ność


Źródła:

SJP.pl

Krotochwilny

żar­to­bli­wy, uciesz­ny, za­baw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy skłon­no­ści do żar­to­bli­wych za­cho­wań

 (1.2) książk. świad­czą­cy o kro­to­chwil­nym (1.1) cha­rak­te­rze lub in­ten­cji

 (1.3) książk. ma­ją­cy żar­to­bli­wy cha­rak­ter, bę­dą­cy żar­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krotofila

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. roz­ryw­ka, ucie­cha


Źródła:

Wiktionary

Krotofilny

daw­niej: kro­to­chwil­ny (żar­to­bli­wy, uciesz­ny, za­baw­ny)


Źródła:

SJP.pl

Krotolaria

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych; kle­kot­ni­ca
2. włó­kno z tej ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl

Kroton

mię­dzyz­wrot­ni­ko­wa ro­śli­na upra­wia­na w ce­lach lecz­ni­czych, ozdob­nych; kro­cień


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. krzew ozdob­ny lub nie­wiel­kie drze­wo, upra­wia­ny rów­nież w ce­lach lecz­ni­czych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krotonowy

przy­miot­nik od: kro­ton


Źródła:

SJP.pl

Krotoszyce

wieś w Pol­sce


Kro­to­szy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie le­gnic­kim, w gmi­nie Kro­to­szy­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krotoszycki

przy­miot­nik od: Kro­to­szy­ce


Źródła:

SJP.pl

Krotoszyn

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi i czę­ści mia­sta w Pol­sce;


Kro­to­szyn (niem. "Krote", "Kro­tos­chen") – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, na Wy­so­czyź­nie Ka­li­skiej, sie­dzi­ba po­wia­tu kro­to­szyń­skie­go i gminy Kro­to­szyn. W XV wieku Kro­to­szyn na­le­żał do rodu Kro­tow­skich.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2025 mia­sto li­czy­ło 26 544 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krotoszynianin

miesz­ka­niec Kro­to­szy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kro­to­szy­na

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kro­to­szy­na, uro­dzo­na w Kro­to­szy­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krotoszynianka

miesz­kan­ka Kro­to­szy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kro­to­szy­na

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kro­to­szy­na, uro­dzo­na w Kro­to­szy­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krotoszyński

przy­miot­nik od: Kro­to­szyn


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kro­to­szy­na, zwią­za­ny z Kro­to­szy­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krowa

1. sa­mi­ca bydła do­mo­we­go, ho­do­wa­na ze wzglę­du na mleko i mięso;
2. do­ro­sła sa­mi­ca róż­nych ssa­ków prze­żu­wa­ją­cych, pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, np. jaka, bi­zo­na, żubra, tura, zebu;
3. daw­niej: nie­miec­ki mio­tacz min (nazwa uży­wa­na w cza­sie pow­sta­nia war­szaw­skie­go);
4. śro­do­wi­sko­wo: duży sa­mo­chód tran­spor­to­wy;
5. po­tocz­nie: rzecz lub osoba duża, cięż­ka i niez­grab­na; lan­da­ra, ko­lu­bry­na, ko­by­ła, krów­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. do­ro­sła sa­mi­ca bydła do­mo­we­go;

 (1.2) zool. sa­mi­ca niek­tó­rych du­żych ssa­ków (wie­lo­ry­ba, hi­po­po­ta­ma)

 (1.3) przen. pejor. grub. obraź. obraź­li­we okre­śle­nie ko­bie­ty

 (1.4) pot. duży, cięż­ki przed­miot

 (1.5) środ. mot. duża obu­do­wa re­flek­to­ra i ze­ga­rów w mo­to­cy­klu

 (1.6) slang. li­tro­wa bu­tel­ka wódki


Krowa – do­ro­sła sa­mi­ca bydła do­mo­we­go oraz żubra, tura, ba­wo­łów i in­nych ga­tun­ków z ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych.

Okre­śle­nie "krowa" od­no­si się też do samic wa­le­ni, np. ka­sza­lo­tów. Od­po­wied­nio młode ssące wie­lo­ry­by na­zy­wa się wów­czas cie­lę­ta­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krowi

przy­miot­nik od: krowa


przy­miot­nik

 (1.1) po­cho­dzą­cy od krowy, od­no­szą­cy się do krowy

 (1.2) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla krowy, ma­ją­cy cechy krowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krowiak

tru­ją­cy grzyb ka­pe­lu­szo­wy z ro­dzi­ny kro­wia­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pa­xil­lus|Fr.|ref=tak., ro­dzaj grzy­bów ka­pe­lu­szo­wych, w więk­szo­ści tru­ją­cych lub nie­ja­dal­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krowiakowate

ro­dzi­na grzy­bów ka­pe­lu­szo­wych z klasy pod­staw­cza­ków


Kro­wia­ko­wa­te ("Pa­xil­la­ce­ae" Lotsy) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu bo­ro­wi­kow­ców ("Bo­le­ta­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krowiakowaty

o ce­chach kro­wia­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Krowianka

1. szcze­pion­ka prze­ciw ospie; wak­cy­na
2. za­raź­li­wa, wi­ru­so­wa cho­ro­ba bydła; ospa kro­wia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wi­ru­so­wa cho­ro­ba za­kaź­na zwie­rząt i ludzi;


Kro­wian­ka (łac. "va­rio­la vac­ci­nia") – wi­ru­so­wa cho­ro­ba za­kaź­na wy­stę­pu­ją­ca u bydła do­mo­we­go i świń wy­wo­ły­wa­na przez wi­ru­sa kro­wian­ki (VACV, "pox­vi­rus of­fi­ci­na­le," wy­stę­pu­je en­de­micz­nie w Eu­raz­ji), wi­ru­sa ospy krów (CPXV, "pox­vi­rus bovis") lub wi­ru­sa ospy kotów (u ludzi), na­le­żą­ce do ro­dzi­ny "Ort­ho­pox­vi­rus". Wirus kro­wian­ki o nie­wy­ja­śnio­nym po­cho­dze­niu uży­wa­ny był do szcze­pień prze­ciw­ko ospie praw­dzi­wej. Pier­wsze­go szcze­pie­nia do­ko­nał an­giel­ski le­karz – Ed­ward Jen­ner, który użył wi­ru­sa ospy krów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krowiankowaty

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kro­wian­ki (ospy kro­wiej)


Źródła:

SJP.pl

Krowiankowy

przy­miot­nik od: kro­wian­ka


Źródła:

SJP.pl

Krowiarka

ko­bie­ta ho­dow­ca bydła


Źródła:

SJP.pl

Krowiarnia

po­mie­szcze­nie dla krów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. po­mie­szcze­nie dla krów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krowiarz

po­tocz­nie: ho­dow­ca bydła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ho­dow­ca bydła

 (1.2) pa­sterz krów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krowiasty

po­tocz­nie:
1. bar­dzo duży, cięż­ki, niez­grab­ny;
2. taki jak u krowy; krowi


Źródła:

SJP.pl

Krowiaty

re­gio­nal­nie: kro­wia­sty;
1. bar­dzo duży, cięż­ki, niez­grab­ny;
2. taki jak u krowy; krowi


Źródła:

SJP.pl

Krowica

Kro­wi­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie chełm­skim, w gmi­nie Sied­li­szcze.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Sied­li­szcze. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 89 miesz­kań­ców i była 22. co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Sied­li­szcze.


Źródła:

Wikipedia

Krowicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krowieniec

nawóz z kro­wich od­cho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. nawóz na­tu­ral­ny otrzy­my­wa­ny z kro­wich od­cho­dów


Kro­wie­niec – nawóz na­tu­ral­ny uzy­ski­wa­ny przez fer­men­ta­cję kału byd­lę­ce­go wy­mie­sza­ne­go z wodą. Kro­wień­cem okre­śla­ny bywa też obor­nik byd­lę­cy. Kro­wie­niec, sam lub wy­mie­sza­ny z gliną, był rów­nież uży­wa­ny do oga­ca­nia (ocie­pla­nia i uszczel­nia­nia) kó­szek oraz barci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krowienta

śro­do­wi­sko­wo: po­cząt­ku­ją­ca ak­tor­ka, po­ru­sza­ją­ca się niez­grab­nie na sce­nie


Źródła:

SJP.pl

Krowieńczak

chrząszcz z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krowina

chuda, nędz­na krowa


Źródła:

SJP.pl

Krowiniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kro­wie łajno


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krowiorz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. pa­sterz krów


Źródła:

Wiktionary

Krowisko

krów­sko;
1. zgru­bie­nie od: krowa;
2. po­tocz­nie: rzecz lub osoba duża, cięż­ka i niez­grab­na; lan­da­ra, ko­lu­bry­na, ko­by­ła, krowa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. krowa

 (1.2) licha, nędz­na krowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krowiziół

jed­no­rocz­na ro­śli­na polna z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krowię

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Za­ko­pa­ne. młoda krowa


Źródła:

Wiktionary

Krowoderski

→ Kro­wo­drza (dziel­ni­ca Kra­ko­wa)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kro­wo­drzą, do­ty­czą­cy Kro­wo­drzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krowodrza

dziel­ni­ca Kra­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dawna wieś, współ­cze­śnie dziel­ni­ca Kra­ko­wa w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści mia­sta;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krowodrzanin

miesz­ka­niec Kro­wo­drzy


Źródła:

SJP.pl

Kroćset

daw­niej: nie­o­kre­ślo­na wie­lo­krot­ność setki; dziś tylko w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: do kroć­set (dia­błów, katów itp.) - lek­kie prze­kleń­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krościaty

po­kry­ty kro­sta­mi, pry­szcza­ty; kro­sto­wa­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kro­sty, po­kry­ty kro­sta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krościenko

wieś w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie bie­szczadz­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krościeński

→ Kro­ścien­ko (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krośniak

część kon­struk­cji kros­na


Źródła:

SJP.pl

Krośnianin

1. miesz­ka­niec Kros­na (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­ka­niec Kros­na Odrzań­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kros­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krośnianka

1. miesz­kan­ka Kros­na (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­kan­ka Kros­na Odrzań­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kros­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krośniarka

→ kro­śniarz


Patrz:krośniarz

Źródła:

SJP.pl

Krośniarz

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy kros­na


Źródła:

SJP.pl

Krośnica

1. wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim;
2. wieś w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie strze­lec­kim;
3. rzeka, do­pływ Du­naj­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krośnice

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krośnicki

→ Kro­śni­ca


Patrz:Krośnica

Źródła:

SJP.pl

Krośniewice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Kro­śnie­wi­ce – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kro­śnie­wi­ce. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.

Mia­sto Kro­śnie­wi­ce leży w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa łódz­kie­go, 15 km na za­chód od sto­li­cy po­wia­tu – Kutna. Sta­no­wi punkt koń­co­wy drogi wo­je­wódz­kiej nr 581 z Go­sty­ni­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krośniewicki

przy­miot­nik od: Kro­śnie­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Krośniewiczanin

miesz­ka­niec Kro­śnie­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krośniewiczanka

miesz­kan­ka Kro­śnie­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krośnieński

przy­miot­nik od: Kros­no, Kros­no Odrzań­skie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kros­nem lub Kros­nem Odrzań­skim, do­ty­czą­cy Kros­na lub Kros­na Odrzań­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krośnieńskie

przy­miot­nik od: Kros­no, Kros­no Odrzań­skie


Źródła:

SJP.pl

Krra

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca głosy kru­ko­wa­tych


Źródła:

Wiktionary

Krrit

skró­to­wiec

 (1.1) = Kra­jo­wa Rada Ra­dio­fo­nii i Te­le­wiz­ji


Źródła:

Wiktionary

Krs

skrót od: Kra­jo­wy Re­jestr Są­do­wy


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = adm. praw. Kra­jo­wy Re­jestr Są­do­wy;

 (1.2) = praw. Kra­jo­wa Rada Są­dow­nict­wa;

 (1.3) = Kra­jo­wa Rada Spół­dziel­cza;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bar­dzo mała ilość cze­goś, krzta


Źródła:

Wiktionary

Krtaniowy

przy­miot­nik od: krtań


przy­miot­nik

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy krta­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krtań

od­ci­nek dróg od­de­cho­wych krę­gow­ców od­dy­cha­ją­cych płu­ca­mi, bę­dą­cy jed­no­cze­śnie na­rzą­dem gło­sot­wór­czym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. górny od­ci­nek ukła­du od­de­cho­we­go łą­czą­cy gar­dło z tcha­wi­cą;


Krtań ( la­rynx) – górny od­ci­nek ukła­du od­de­cho­we­go niek­tó­rych krę­gow­ców (pła­zów, gadów, pta­ków i ssa­ków), nie­pa­rzy­sty na­rząd łą­czą­cy gar­dło z tcha­wi­cą. Może słu­żyć do wy­da­wa­nia dźwię­ków (np. u czło­wie­ka) lub je­dy­nie do ochro­ny ukła­du od­de­cho­we­go (jak u pta­ków).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kru

grupa spo­krew­nio­nych ludów afry­kań­skich


Kru – grupa ludów afry­kań­skich za­miesz­ku­ją­ca przy­brzeż­ną stre­fę leśną Li­be­rii, oraz Wy­brze­ża Kości Sło­nio­wej. Liczy 2,5 mi­lio­na ludzi.

Zaj­mu­ją się oni głów­nie rol­nict­wem i ry­bact­wem. Wielu z nich pra­cu­je na plan­ta­cjach i jako ro­bot­ni­cy por­to­wi. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem kru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krubin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kruchaweczka

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny kru­cha­wecz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kruchaweczkowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Kru­cha­wecz­ko­wa­te ("Psat­hy­rel­la­ce­ae" Vil­ga­lys, Mon­cal­vo & Red­he­ad) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruchawica

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny kru­cha­wecz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kruchawy

nieco kru­chy


Źródła:

SJP.pl

Kruchciany

kruch­to­wy;
1. zwią­za­ny z przed­sion­kiem ko­ścio­ła;
2. prze­sad­nie po­boż­ny i kon­ser­wa­tyw­ny;
3. świad­czą­cy o prze­sad­nej po­boż­no­ści i kon­ser­wa­tyw­no­ści


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kruch­tą, uży­wa­ny w kruch­cie

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. de­wo­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruchość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co kru­che i łam­li­we

 (1.2) cecha tego, co kru­che, de­li­kat­ne, słabe i wątłe


Kru­chość – wła­ści­wość fi­zycz­na ciał sta­łych (ma­te­ria­łów), po­le­ga­ją­ca na ich pę­ka­niu (kru­sze­niu się) pod wpły­wem dzia­ła­ją­cej na nie siły zew­nętrz­nej. Kru­che ma­te­ria­ły ab­sor­bu­ją sto­sun­ko­wo mało ener­gii przed pę­knię­ciem, nawet te o dużej wy­trzy­ma­ło­ści. Pę­ka­niu to­wa­rzy­szy zwy­kle gło­śny dźwięk, trzask.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kruchszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: kru­chy; bar­dziej kru­chy


Źródła:

SJP.pl

Kruchta

przed­sio­nek ko­ścio­ła po­prze­dza­ją­cy wej­ście


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. kośc. przed­sio­nek w ko­ście­le;

 (1.2) obraź. lu­dzie bez­kry­tycz­nie na­sta­wie­ni do in­sty­tu­cji ko­ścio­ła

 (1.3) obraź. men­tal­ność na­ce­cho­wa­na śle­pym przyj­mo­wa­niem nauk ko­ściel­nych


Kruch­ta (daw­niej na­zy­wa­na ba­biń­cem) – część ko­ścio­ła, przed­sio­nek usy­tu­o­wa­ny przed głów­nym wej­ściem, nie­kie­dy rów­nież przed bocz­nym – do naw lub za­kry­stii.

Naj­czę­ściej wy­dzie­lo­na jest wew­nątrz ko­ścio­ła, choć może być w for­mie przy­bu­dów­ki wy­raź­nie wy­o­dręb­nio­nej z bryły bu­dyn­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruchtowy

kruch­cia­ny;
1. zwią­za­ny z przed­sion­kiem ko­ścio­ła;
2. prze­sad­nie po­boż­ny i kon­ser­wa­tyw­ny;
3. świad­czą­cy o prze­sad­nej po­boż­no­ści i kon­ser­wa­tyw­no­ści;
4. lek­ce­wa­żą­co: zwią­za­ny z Ko­ścio­łem (in­sty­tu­cją)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kruch­tą, uży­wa­ny w kruch­cie

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. de­wo­cyj­ny, za­ścian­ko­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruchusieńki

zdrob­nie­nie od: kru­chy; kru­chut­ki, kru­chu­teń­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: kru­chy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruchuteńki

zdrob­nie­nie od: kru­chy; kru­chut­ki, kru­chu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: kru­chy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruchutki

zdrob­nie­nie od: kru­chy; kru­chu­teń­ki, kru­chu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: kru­chy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruchy

słaby, wątły, nietr­wa­ły, de­li­kat­ny; łam­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) łatwo ule­ga­ją­cy zła­ma­niu, po­kru­sze­niu

 (1.2) przen. nietr­wa­ły, de­li­kat­ny, słaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krucierz

dawna pol­ska mo­ne­ta z wi­ze­run­kiem krzy­ża


Źródła:

SJP.pl

Krucjata

1. jedna z dzie­wię­ciu wy­praw wo­jen­nych, po­dej­mo­wa­nych w XI-XIII wieku przez chrze­ści­jań­skie ry­cer­stwo za­chod­nie pod pre­tek­stem re­li­gij­nym, w celu odzy­ska­nia Grobu Chry­stu­so­we­go na Ziemi Świę­tej; wy­pra­wa krzy­żo­wa;
2. w szer­szym zna­cze­niu: każda wy­pra­wa wo­jen­na ini­cjo­wa­na przez Ko­ściół prze­ciw po­ga­nom lub prze­ciw­ni­kom Ko­ścio­ła w celu roz­sze­rze­nia albo przy­wró­ce­nia wiary ka­to­lic­kiej; wy­pra­wa krzy­żo­wa;
3. prze­no­śnie: zor­ga­ni­zo­wa­na akcja prze­ciw­ko komuś lub cze­muś, wszel­ka spo­łecz­na dzia­łal­ność za­rad­cza na sze­ro­ką skalę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. rel. wy­pra­wa wo­jen­na po­dej­mo­wa­na w XI–XII wieku przez chrze­ści­jań­stwo za­chod­nie w celu zdo­by­cia Ziemi Świę­tej;

 (1.2) rel. (każda) wy­pra­wa wo­jen­na ini­cjo­wa­na przez pa­pie­stwo prze­ciw­ko mu­zuł­ma­nom, po­ga­nom lub prze­ciw­ni­kom Ko­ścio­ła (także he­re­ty­kom)

 (1.3) przen. kam­pa­nia pro­wa­dzo­na prze­ciw­ko komuś lub cze­muś


Kru­cja­ty ( crux „krzyż”), także wy­pra­wy krzy­żo­we – śred­nio­wiecz­ne wy­pra­wy zbroj­ne ini­cjo­wa­ne na wez­wa­nie pa­pie­ża. For­mal­nie po­dej­mo­wa­ne jako przed­sięw­zię­cia ca­łe­go za­chod­nie­go chrze­ści­jań­stwa prze­ciw­ko in­no­wier­com.

Celem wy­praw krzy­żo­wych były prze­de wszyst­kim pań­stwa i ludy nie­chrze­ści­jań­skie: mu­zuł­ma­nie (Sel­dżu­ki­dzi, Ara­bo­wie, Ma­u­ro­wie, Turcy) i po­ga­nie (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krucjatowy

przy­miot­nik od: kru­cja­ta


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kru­cja­tą - wy­pra­wą krzy­żo­wą

 (1.2) zwią­za­ny z kru­cja­tą - ostrą kam­pa­nią prze­ciw komuś lub cze­muś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krucyfer

1. osoba nio­są­ca na pro­ce­sji krzyż;
2. ry­cerz krzy­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Krucyferariusz

mi­ni­strant nio­są­cy krzyż w pro­ce­sji za mi­ni­stran­ta­mi ka­dzi­dła


Źródła:

SJP.pl

Krucyfiks

krzyż z po­sta­cią Chry­stu­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. krzyż z wi­ze­run­kiem ukrzy­żo­wa­ne­go Chry­stu­sa;


Kru­cy­fiks ( cruci fixus „przy­bi­ty do krzy­ża”) – znak sym­bo­licz­ny wśród niek­tó­rych wyz­nań chrze­ści­jań­skich. Krzyż ła­ciń­ski z przy­bi­tą do niego po­sta­cią Je­zu­sa Chry­stu­sa.

Po­stać Chry­stu­sa po­cząt­ko­wo ma­lo­wa­no na krzy­żu lub rzeź­bio­no w for­mie re­lie­fu. Taki typ kru­cy­fik­su po­pu­lar­ny jest nadal w kul­tu­rze iko­no­gra­ficz­nej chrze­ści­jań­stwa wschod­nie­go. Póź­niej­sza wer­sja z osob­ną fi­gu­rą Chry­stu­sa pow­sta­ła w śred­nio­wie­czu i jest po­wszech­na w tra­dy­cji ka­to­lic­kiej oraz lu­te­rań­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krucza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ur­wi­sko

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: kru­czy


Źródła:

Wiktionary

Kruczek

1. zdrob­nie­nie od: kruk;
2. wy­bieg praw­ni­czy;
3. pręt za­krzy­wio­ny na końcu, hak, ha­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: kruk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) wy­bieg, kla­u­zu­la o nie­o­czy­wi­stych kon­sek­wen­cjach

 (2.2) kresy. za­krzy­wio­ny pręt; hak, ha­czyk

 (2.3) bia­ły­stok. po­grze­baczfakt.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruczeć

1. o brzu­chu, kisz­kach: wy­da­wać nie­kon­tro­lo­wa­ny od­głos świad­czą­cy o gło­dzie; bur­czeć;
2. o żu­ra­wiach: wy­da­wać ty­po­wy dla nich głos; kru­kać


cza­sow­nik

 (1.1) o brzu­chu: fizj. wy­da­wać od­głos spo­wo­do­wa­ny gło­dem lub za­bu­rze­nia­mi w tra­wie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruczkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruczo

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób kru­czy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: kru­cza


Źródła:

Wiktionary

Kruczoczarny

bar­dzo czar­ny; kru­czy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy kolor czar­ny, taki jak kolor pióra kruka; bar­dzo czar­ny, in­ten­syw­nie czar­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruczowłosy

ma­ją­cy kru­czo­czar­ne włosy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. ma­ją­cy kru­czo­czar­ne włosy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) książk. osoba o kru­czo­czar­nych wło­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruczy

1. wła­ści­wy kru­ko­wi;
2. in­ten­syw­nie czar­ny; kru­czo­czar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ty­po­wy dla kruka, na­le­żą­cy do kruka, bę­dą­cy efek­tem dzia­łal­no­ści kruka

 (1.2) książk. o wło­sach, pió­rach, sier­ści: in­ten­syw­nie czar­ny i po­łys­kli­wy, taki jak u kruka

 (1.3) jeźdz. o maści konia: kary o czar­nej skó­rze, czar­ny po­łys­kli­wy na sier­ści, ogo­nie i grzy­wie, nie­pło­wie­ją­cy

 (1.4) przen. zło­wróżb­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruczyna

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny lisz­ko­ja­dów


Źródła:

SJP.pl

Kruczyć

daw­niej: kru­czeć;
1. o brzu­chu, kisz­kach: wy­da­wać nie­kon­tro­lo­wa­ny od­głos świad­czą­cy o gło­dzie; bur­czeć;
2. o żu­ra­wiach: wy­da­wać ty­po­wy dla nich głos; kru­kać


Źródła:

SJP.pl

Kruczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kruczę

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pis­klę kruka


Źródła:

Wiktionary

Krugerrand

Złoty kru­ger­rand


Źródła:

Wikipedia

Kruja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w środ­ko­wej Al­ba­nii;


Kruja (alb. "Krujë"/"Kruja", wł. "Croia", tur. "Akçahisar", serb. Kroja) – mia­sto po­ło­żo­ne w środ­ko­wej Al­ba­nii. Jest sto­li­cą okrę­gu o tej samej naz­wie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kruk

1. wszyst­ko­żer­ny ptak z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych, o czar­nym upie­rze­niu;
2. prze­no­śnie: (głów­nie w l.mn.) czło­wiek zły, że­ru­ją­cy na ludz­kiej tra­ge­dii;
3. prze­no­śnie: zwia­stun nie­szczę­ścia;
4. biały kruk - uni­kat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cor­vus corax|ref=tak., czar­ny ptak z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych, więk­szy od wrony i ga­wro­na, za­miesz­ku­ją­cy pół­ku­lę pół­noc­ną;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) reg. gwara. po­grze­bacz

 (2.2) gwara. wiel­ka­noc­ne jajo ma­lo­wa­ne na czar­no

 (2.3) daw. przen. za­krzy­wie­nie na końcu drąga

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) gw-pl|War­sza­wa. bez­ro­bot­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krukać

o żu­ra­wiach: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny dla nich głos; kru­czeć


Źródła:

SJP.pl

Kruklanczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kru­kla­nek

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kru­kla­nek, uro­dzo­na w Kru­klan­kach


Źródła:

Wiktionary

Kruklanczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kru­kla­nek

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kru­kla­nek, uro­dzo­na w Kru­klan­kach


Źródła:

Wiktionary

Kruklanecki

przy­miot­nik od: Kru­klan­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od Kru­klan­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruklanki

wieś w Pol­sce


Kru­klan­ki ( Kru­glan­ken) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie gi­życ­kim, w gmi­nie Kru­klan­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie su­wal­skim.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Kru­klan­ki. Leży nad rzeką Sa­pi­ną, liczy ok. 1300 miesz­kań­ców, znaj­du­je się tu sie­dzi­ba nad­le­śnict­wa Borki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krukowate

1. o ce­chach kru­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków);
2. po­dob­ny do kruka


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ornit. ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych;


Kru­ko­wa­te (Cor­vi­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krukowaty

1. o ce­chach kru­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków);
2. po­dob­ny do kruka


Źródła:

SJP.pl

Krukowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krukowiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krukowski

naz­wi­sko


Kru­kow­ski – od­mia­na herbu szla­chec­kie­go Śle­po­wron.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krukówka

lo­kal­na od­mia­na owcy ma­ją­cej czar­ną i lśnią­cą wełnę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krul

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. pejor. osoba o bar­dzo wy­so­kiej sa­mo­o­ce­nie lecz bar­dzo ni­skich moż­li­wo­ściach i mier­nym in­te­lek­cie

 (1.2) pot. pejor. osoba po­pu­lar­na, wręcz uwiel­bia­na wśród ludzi, któ­rym przy­pi­su­je się niską lot­ność umy­słu i słabą pi­śmien­ność


Źródła:

Wiktionary

Krummhorn

drew­nia­ny in­stru­ment dęty o za­krzy­wio­nej rurze, po­pu­lar­ny w XVII wieku; krzy­wuł, krzy­wu­ła, kro­morn


Nie mylić z: nie­miec­ką gminą Krummhörn.

Krumm­horn ("kro­morn", z niem. „za­krzy­wio­ny róg”; daw­niej też pol. "krzy­wu­ła") — drew­nia­ny in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów stro­i­ko­wych.

Zbu­do­wa­ny jest z cy­lin­drycz­nej rury drew­nia­nej z sied­mio­ma ot­wo­ra­mi bocz­ny­mi, któ­rej dolna część wy­gię­ta jest łu­ko­wa­to ku górze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krump

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych, o ciele z sil­nie spła­szczo­ny­mi bo­ka­mi, grzbie­tem ko­lo­ru ciem­no­bru­nat­ne­go, o brzu­chu sre­brzy­stym, wy­stę­pu­ją­ca głów­nie w je­zio­rach, rze­kach, zbior­ni­kach za­po­ro­wych, a także w wo­dach przy­brzeż­nych za­le­wów i zatok mor­skich; krąp, le­szczyk, pod­le­szczyk, picuś


Źródła:

SJP.pl

Krunek

rzad­ko: bluza lub ko­szu­la bez koł­nie­rzy­ka i kap­tu­ra; crew neck, crew­neck


Źródła:

SJP.pl

Krup

cięż­ka cho­ro­ba za­kaź­na wieku dzie­cię­ce­go, ob­ja­wia­ją­ca się bło­nia­sty­mi na­lo­ta­mi w krta­ni; dła­wiec, bło­ni­ca krta­nio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. ostre za­pa­le­nie krta­ni i tcha­wi­cy;

 (1.2) med. pod­gło­śnio­we za­pa­le­nie krta­ni;

 (1.3) med. bło­ni­ca krta­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krupa

1. kasza jęcz­mien­na
2. opad at­mos­fe­rycz­ny zło­żo­ny z zia­ren śnie­gu oto­czo­nych cien­ką war­stwą lodu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. kasza wy­pro­du­ko­wa­na po­przez obłu­szcze­nie i ewen­tu­al­ne po­le­ro­wa­nie ziar­na, za­cho­wu­ją­ca jego kształt

 (1.2) kulin. reg. kasza jęcz­mien­na

 (1.3) me­te­o­rol. opad at­mos­fe­rycz­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krupada

skok konia z tyl­ny­mi no­ga­mi pod­cią­gnię­ty­mi pod brzuch


Źródła:

SJP.pl

Krupczasty

rzad­ko: ma­ją­cy po­stać krup, du­żych zia­ren; ziar­ni­sty, kru­pia­sty, kru­pia­ty


Źródła:

SJP.pl

Krupczatka

grubo mie­lo­na mąka pszen­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. mąka pszen­na o zwięk­szo­nej gru­bo­ści zia­ren;


Krup­czat­ka – ro­dzaj jas­nej mąki pszen­nej, o zwięk­szo­nym ziar­nie ("mąka jasna gru­bo­ziar­ni­sta"). Naj­grub­sza pszen­na mąka ze sto­so­wa­nych w pol­skiej kuch­ni. Ma kon­sy­sten­cję kasz­ki. Używa się jej zwła­szcza do pie­cze­nia ciast kru­chych i pół­kru­chych, ale także do pa­nie­ro­wa­nia i ma­ka­ro­nów. Jej typ to 450.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krupczatkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krup­czat­ką, do­ty­czą­cy krup­czat­ki


Źródła:

Wiktionary

Krupczaty

rzad­ko: ma­ją­cy po­stać krup, du­żych zia­ren; ziar­ni­sty, kru­pia­sty, krup­cza­sty


Źródła:

SJP.pl

Krupe

wieś w Pol­sce


Krupe – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie kras­no­staw­skim, w gmi­nie Kras­ny­staw.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą gro­ma­dy Krupe. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Kras­ny­staw. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) wieś li­czy­ła 725 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krupiarnia

wyt­wór­nia kaszy; ka­szar­nia


Źródła:

SJP.pl

Krupiarz

daw­niej:
1. męż­czyz­na wy­ra­bia­ją­cy krupy lub hand­lu­ją­cy kru­pa­mi;
2. prze­no­śnie: czło­wiek skąpy, skne­ra


Źródła:

SJP.pl

Krupiasto

→ kru­pia­sty


Patrz:krupiasty

Źródła:

SJP.pl

Krupiasty

ma­ją­cy po­stać krup, du­żych zia­ren; ziar­ni­sty, krup­cza­sty, krup­cza­ty


Źródła:

SJP.pl

Krupica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kulin. po­tra­wa z grubo mie­lo­nej psze­ni­cy


Kru­pi­ca (biał. "Крупіца", ros. "Крупица") – agro­mia­stecz­ko na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie miń­skim, w re­jo­nie miń­skim, w siel­so­wie­cie Kru­pi­ca.

Daw­niej dzie­dzict­wo Ra­dzi­wił­łów. W cza­sach Rze­czy­po­spo­li­tej zie­mie te le­ża­ły w wo­je­wództ­wie miń­skim. Od­pa­dły od Pol­ski w wy­ni­ku II ro­zbio­ru.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krupiczniok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. chleb ra­zo­wy


Źródła:

Wiktionary

Krupiec

miód pszcze­li w sta­nie skry­sta­li­zo­wa­nym; dziar­ni­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krupiejka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kro­pel­ka


Źródła:

Wiktionary

Krupier

pra­cow­nik ka­sy­na gry kie­ru­ją­cy grą przy sto­łach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik ka­sy­na, który od­po­wia­da za grę przy stole;


Kru­pier – pra­cow­nik ka­sy­na ob­słu­gu­ją­cy grę ha­zar­do­wą. Wiele gier ha­zar­do­wych nie wy­ma­ga obec­no­ści kru­pie­rów, gdyż ich ob­słu­ga jest pro­sta i może być za­stą­pio­na tzw. au­to­ma­ta­mi ha­zar­do­wy­mi.

Praca kru­pie­ra po­le­ga na or­ga­ni­za­cji i pro­wa­dze­niu w ka­sy­nach gier ha­zar­do­wych ta­kich jak ru­let­ka czy gry kar­cia­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krupierka

pra­cow­ni­ca ka­sy­na or­ga­ni­zu­ją­ca grę i czu­wa­ją­ca nad jej prze­bie­giem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pra­cow­nicz­ka ka­sy­na, która od­po­wia­da za grę przy stole


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krupierzyna

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. pot. po­gard. nędz­ny kru­pier


Źródła:

Wiktionary

Krupin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krupineczka

zdrob­nie­nie od: kru­pin­ka


Źródła:

SJP.pl

Krupinka

źdźbło, grud­ka, zia­ren­ko


Źródła:

SJP.pl

Krupić

1. kru­pić się - zmie­niać się w krup­ki, two­rzyć krup­ki;
2. w wy­ra­że­niu "coś krupi się na kimś" - ktoś po­no­si kon­sek­wen­cje za coś, czego nie zro­bił


Źródła:

SJP.pl

Krupiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krupka

zdrob­nie­nie od: krupa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krupniak

kisz­ka ro­bio­na m.in. z wie­przo­wi­ny, wie­przo­wych płuc i wą­tro­by, re­gio­nal­na po­tra­wa ślą­ska; krup­niok


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krupniczek

zdrob­nie­nie od: krup­nik


Źródła:

SJP.pl

Krupniczy

daw­niej: do­ty­czą­cy krup­ni­ka (osoby wyt­wa­rza­ją­cej lub sprze­da­ją­cej krupy)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wyt­wa­rza­niem krup

 (1.2) zwią­za­ny z kru­pia­rza­mi, na­le­żą­cy do kru­pia­rzy (wyt­wór­ców krup)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krupnik

daw­niej: osoba wyt­wa­rza­ją­ca lub sprze­da­ją­ca krupy (kaszę)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. zupa na wy­wa­rze mięs­no-ja­rzy­no­wym, z ziem­nia­ka­mi, za­sy­pa­na kaszą;

 (1.2) por­cja krup­ni­ku (1.1)

 (1.3) napój al­ko­ho­lo­wy na mio­dzie z ko­rze­nia­mi, po­da­wa­ny zaz­wy­czaj na go­rą­co;

 (1.4) por­cja krup­ni­ku (1.3)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krupnikowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy krup­ni­ku


Źródła:

Wiktionary

Krupniok

kisz­ka ro­bio­na m.in. z wie­przo­wi­ny, wie­przo­wych płuc i wą­tro­by, re­gio­nal­na po­tra­wa ślą­ska; krup­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. ka­szan­ka w for­mie kieł­ba­sy, spe­cjal­ność kuch­ni ślą­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krupny

daw­niej: zwią­za­ny z krupą, do­ty­czą­cy krupy


Źródła:

SJP.pl

Krupon

grzbie­to­wa część wy­pra­wio­nej skóry byd­lę­cej lub świń­skiej, uży­wa­na na po­desz­wy; słu­piec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzem. naj­grub­sza i naj­bar­dziej war­to­ścio­wa część su­ro­wej skóry byd­lę­cej lub świń­skiej, od­dzie­la­na od grzbie­tu;


Kru­pon (także: "słu­piec" lub "grzbie­to­wa") – naj­grub­sza część su­ro­wej skóry byd­lę­cej lub świń­skiej.

Kru­pon uwa­ża­ny jest za naj­war­to­ścio­wszy frag­ment całej skóry. Jest to środ­ko­wa jej część, sta­no­wią­ca około 45% ca­ło­ści zdję­tej skóry. Ce­chu­je się naj­więk­szą wy­trzy­ma­ło­ścią i naj­le­piej na­da­je się do dal­szej obrób­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruponiarka

ma­szy­na do zdej­mo­wa­nia skór zwie­rzę­cych; skó­ro­wacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. spoż. ma­szy­na do zdej­mo­wa­nia skór zwie­rzę­cych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krupowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krupowy

przy­miot­nik od: krup


Źródła:

SJP.pl

Krupp

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krupski

przy­miot­nik od: Krupe, Krupy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krupskomłyński

→ Krup­ski Młyn (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krupy

1. kasza jęcz­mien­na
2. opad at­mos­fe­rycz­ny zło­żo­ny z zia­ren śnie­gu oto­czo­nych cien­ką war­stwą lodu


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) stpol. otłu­czo­ne ziar­no

 (1.2) stpol. kasza lub po­lew­ka go­to­wa­na z krup (1.1), po­len­ta, plu­tes

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: krupa

 (2.2) M., B. i W. lm. od: krup


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krus

skrót od: Kasa Rol­ni­cze­go Ubez­pie­cze­nia Spo­łecz­ne­go


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub żeń­skifakt.

 (1.1) = Kasa Rol­ni­cze­go Ubez­pie­cze­nia Spo­łecz­ne­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krusiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krusin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krusiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krusta

zlo­do­wa­cia­ła po­wierzch­nia na śnie­gu pow­sta­ła po chwi­lo­wej od­wil­ży


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszarka

ma­szy­na do roz­drab­nia­nia sub­stan­cji i ma­te­ria­łów; roz­drab­niar­ka, de­zin­te­gra­tor, ła­macz, de­zyn­te­gra­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. ma­szy­na roz­drab­nia­ją­ca wy­ko­rzy­stu­ją­ca pro­ces kru­sze­nia do wyt­wa­rza­nia kru­szy­wa


Kru­szar­ka – ma­szy­na roz­drab­nia­ją­ca wy­ko­rzy­stu­ją­ca pro­ces kru­sze­nia do wyt­wa­rza­nia kru­szy­wa.

W li­te­ra­tu­rze umow­nie przyj­mu­je się, że z kru­sze­niem mamy do czy­nie­nia wtedy, gdy pro­dukt roz­drab­nia­nia ma śred­ni­cę więk­szą od 1 mm, a z mie­le­niem, gdy śred­ni­cę po­ni­żej 1 mm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruszarkowy

przy­miot­nik od: kru­szar­ka


Źródła:

SJP.pl

Kruszarnia

od­dział ko­pal­ni, w któ­rym kru­szy się wy­do­by­ty uro­bek


Źródła:

SJP.pl

Kruszcodajny

bo­ga­ty w krusz­ce; krusz­co­no­śny; krusz­co­rod­ny


Źródła:

SJP.pl

Kruszconośny

bo­ga­ty w krusz­ce; krusz­co­daj­ny; krusz­co­rod­ny


przy­miot­nik

 (1.1) geol. za­wie­ra­ją­cy krusz­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruszcorodny

za­wie­ra­ją­cy rudy krusz­ców; krusz­co­no­śny


Źródła:

SJP.pl

Kruszcowy

przy­miot­nik od: kru­szec


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z krusz­cem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruszczyca

kru­szczy­ca zło­taw­ka - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kruszczyk

ro­śli­na z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Kru­szczyk ("Epi­pac­tis") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Obej­mu­je 47 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej oraz w po­łud­nio­wej Azji i Afry­ce wschod­niej i środ­ko­wej. W Pol­sce wy­stę­pu­je 10 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kruszec

1. metal szla­chet­ny, np. złoto, sre­bro;
2. ruda me­ta­lu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał, z któ­re­go otrzy­mu­je się metal nie­że­laz­ny

 (1.2) metal szla­chet­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruszej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: kru­cho


Źródła:

SJP.pl

Kruszel

kru­szel czar­ny - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny trzpien­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kruszelnicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ła­ma­nie na drob­ne czę­ści


Kru­sze­nie (roz­drab­nia­nie) – pro­ces tech­no­lo­gicz­ny, któ­re­go celem jest do­pro­wa­dze­nie su­row­ców mi­ne­ral­nych do ko­niecz­nej ziar­ni­sto­ści bądź też do od­po­wied­nie­go skła­du gra­nu­lo­me­trycz­ne­go. Kru­sze­nie zia­ren uzy­sku­je się w zde­cy­do­wa­nej więk­szo­ści przy­pad­ków w wy­ni­ku wy­wo­ła­nia odksz­tał­ceń, któ­rym to­wa­rzy­szą na­prę­że­nia kry­tycz­ne dla da­ne­go ciała.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kruszewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kruszewo

Kru­sze­wo ( Крушево, arum. "Crus­hu­va", Krushevë lub Krus­he­va Κρούσοβο – "Kru­so­vo") – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Ma­ce­do­nii Pół­noc­nej, po­ło­żo­ne na wschod­nich sto­kach szczy­tu Bu­sza­wa w gó­rach Luben. Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny gminy Kru­sze­wo. Licz­ba lud­no­ści – 5530 osób (80% Ma­ce­doń­czy­ków, 19% Wo­ło­chów) [2002], wy­so­kość – 1015 m n.p.m.


Źródła:

Wikipedia

Kruszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszeć

1. sta­wać się kru­chym, nietr­wa­łym;
2. o mię­sie: sta­wać się mięk­kim, łat­wym do zje­dze­nia;
3. tra­cić sta­now­czość, pew­ność sie­bie;
4. ule­gać osła­bie­niu; chwiać się


Źródła:

SJP.pl

Kruszeń

drob­ny ma­te­riał po­cho­dze­nia mi­ne­ral­ne­go lub or­ga­nicz­ne­go; kru­szy­wo


Źródła:

SJP.pl

Kruszka

prze­sta­rza­łe: okru­szek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszność

zdol­ność ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go do roz­sa­dza­nia ota­cza­ją­cych go przed­mio­tów


Krusz­ność – zdol­ność ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go do ni­szcze­nia struk­tu­ry (kru­sze­nia) ota­cza­ją­ce­go oś­rod­ka (muru, be­to­nu, me­ta­lu, drew­na itp.). Przy­czy­ną kru­sze­nia jest fala ude­rze­nio­wa o bar­dzo wy­so­kim ci­śnie­niu na fron­cie. Krusz­ność za­le­ży prze­de wszyst­kim od pręd­ko­ści de­to­na­cji ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go tzn. im więk­sza pręd­kość de­to­na­cji, tym więk­sza krusz­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszon

1. orzeź­wia­ją­cy napój z roz­cień­czo­ne­go soku owo­co­we­go (naj­czę­ściej cy­tru­so­we­go) z do­dat­kiem bia­łe­go wina, po­da­wa­ny z lodem;
2. napój zio­ło­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. napój chło­dzą­cy wyt­wa­rza­ny z bia­łe­go wy­traw­ne­go wina, cukru, soku owo­ców cy­tru­so­wych, wody so­do­wej i ko­stek lodu;

 (1.2) daw. napój zio­ło­wy

 (1.3) kulin. pla­cek z cia­sta kru­che­go, do któ­re­go do­da­je się dżem lub po­wi­dła


Kru­szon (fr. "cru­chon" – dzba­nu­szek) – orzeź­wia­ją­cy kok­tajl al­ko­ho­lo­wy wyt­wa­rza­ny z wy­traw­ne­go bia­łe­go wina (nie­kie­dy z do­dat­kiem ko­nia­ku), cukru i soku owo­co­we­go (lub sa­mych owo­ców), a także zmro­żo­nej wody so­do­wej i lodu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruszonka

de­ko­ra­cja na wy­pie­kach w po­sta­ci gru­dek po­kru­szo­ne­go cia­sta, zwy­kle słod­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. roz­drob­nio­na masa z mąki, masła, i cukru po­kry­wa­ją­ca niek­tó­re wy­pie­ki

 (1.2) reg-pl|Poz­nań. kulin. zupa dy­nio­wa


Kru­szon­ka – ro­dzaj de­ko­ra­cji wy­pie­ków w po­sta­ci gru­dek po­kru­szo­ne­go cia­sta. Wy­ko­rzy­sty­wa­na jest do de­ko­ra­cji i uroz­ma­i­ce­nia smaku ciast, ro­ga­li i in­nych. Wy­ko­nu­je się ją z mąki, cukru i masła. Po­sy­pu­je się nimi cia­sto przed upie­cze­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruszowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do cze­skiej wsi Krušovice, zwią­za­ny z wsią Krušovice


Źródła:

Wiktionary

Kruszwica

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Krusz­wi­ca ( Krus­chwitz) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, nad je­zio­rem Gopło. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Krusz­wi­ca. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. Mia­sto na­le­ży do Związ­ku Miast Pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruszwicki

przy­miot­nik od: Krusz­wi­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Krusz­wi­cy, zwią­za­ny z Krusz­wi­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruszwiczanin

miesz­ka­niec Krusz­wi­cy


Źródła:

SJP.pl

Kruszwiczanka

miesz­kan­ka Krusz­wi­cy


Źródła:

SJP.pl

Kruszyna

1. po­kru­szo­ny ka­wa­łek, naj­czę­ściej nie­wiel­ki
2. pie­szczot­li­wie o małym dziec­ku lub ko­bie­cie
3. ro­śli­na z ro­dzi­ny sza­kła­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) okruch, drob­ny odła­mek

 (1.2) pieszcz. małe, drob­ne, wątłe dziec­ko

 (1.3) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Fran­gu­la|ref=tak., ro­dzaj krze­wów z ro­dzi­ny sza­kła­ko­wa­tych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruszyneczka

zdrob­nie­nie od: kru­szyn­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: kru­szy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruszynek

zdrob­nie­nie od: kru­szy­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszynianin

miesz­ka­niec Kru­szy­ny (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kruszynianka

miesz­kan­ka Kru­szy­ny (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kruszynka

zdrob­nie­nie od: kru­szy­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruszynkowate

ro­dzi­na błon­kó­wek, obej­mu­ją­ca ga­tun­ki pa­so­ży­tu­ją­ce w ja­jach in­nych owa­dów


Źródła:

SJP.pl

Kruszynkowaty

o ce­chach kru­szyn­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Kruszynowy

przy­miot­nik od: kru­szy­na


Źródła:

SJP.pl

Kruszywo

drob­ny ma­te­riał po­cho­dze­nia mi­ne­ral­ne­go lub or­ga­nicz­ne­go; kru­szeń


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­drob­nio­ny ma­te­riał, np. ka­mień, cegła, żwir


Kru­szy­wo – ma­te­riał sypki po­cho­dze­nia or­ga­nicz­ne­go lub mi­ne­ral­ne­go, sto­so­wa­ny głów­nie do pro­duk­cji za­praw bu­dow­la­nych i be­to­nów oraz do bu­do­wy dróg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kruszywowy

→ kru­szy­wo


Patrz:kruszywo

Źródła:

SJP.pl

Kruszyć

łamać, ro­zbi­jać coś na drob­ne ka­wał­ki


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­kru­szyć)

 (1.1) zmie­niać ciało stałe na drob­ne ka­wał­ki

 (1.2) przen. zwy­cię­żać z jakąś przesz­ko­dą czy siłą

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kru­szyć się (dk. po­kru­szyć się)

 (2.1) ule­gać kru­sze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kruszyński

zwią­za­ny z Kru­szy­ną (wieś w Pol­sce)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kruty

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. mocny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krutynia

rzeka w Pol­sce


Kru­ty­nia (niem. "Krut­tin­na") – rzeka na Po­je­zie­rzu Ma­zur­skim, wpły­wa do Je­zio­ra Beł­da­ny. Szlak ka­ja­ko­wy.

Kru­ty­nia pły­nie przez re­zer­wat kra­jo­bra­zo­wo-wodno-leśny po­ło­żo­ny na te­re­nie trzech gmin: Piec­ki, Mi­ko­łaj­ki i Ru­cia­ne-Nida. Jej dłu­gość to 99 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza wy­no­si 638 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krutyń

Kru­tyń ( Krut­ti­nen / Crut­tin­nen) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie mrą­gow­skim, w gmi­nie Piec­ki.


Źródła:

Wikipedia

Kruzowaty

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. kę­dzie­rza­wy


Źródła:

Wiktionary

Kruś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kruż

ro­dzaj dzba­na, na­czy­nie z szyj­ką, uchwy­tem i roz­sze­rzo­nym wle­wem, wy­ko­ny­wa­ne z róż­nych ma­te­ria­łów, nie­kie­dy zdo­bio­ne, znane od cza­sów przed­hi­sto­rycz­nych; kruża


Źródła:

SJP.pl

Kruża

ro­dzaj dzba­na, na­czy­nie z szyj­ką, uchwy­tem i roz­sze­rzo­nym wle­wem, wy­ko­ny­wa­ne z róż­nych ma­te­ria­łów, nie­kie­dy zdo­bio­ne, znane od cza­sów przed­hi­sto­rycz­nych; kruż


Źródła:

SJP.pl

Krużganek

długi ganek bie­gną­cy wzdłuż zew­nętrz­nej ścia­ny bu­dyn­ku, zwy­kle od stro­ny dzie­dziń­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. ko­ry­tarz ot­war­ty ar­ka­da­mi na dzie­dzi­niec;


Kruż­ga­nek (łac. "cla­u­strum", niem. "Kre­uz­gang"), sta­ro­pol­skie obej­ście – długi ko­ry­tarz (ganek), oka­la­ją­cy prze­waż­nie wew­nętrz­ny dzie­dzi­niec na jed­nej lub kilku kon­dy­gna­cjach. Peł­nił funk­cję ko­mu­ni­ka­cyj­ną łą­cząc umie­szczo­ne wzdłuż niego po­mie­szcze­nia. Na ogół przy­kry­ty skle­pie­niem (krzy­żo­wym) lub stro­pem, na zew­nątrz ot­war­ty naj­czę­ściej ar­ka­da­mi fi­la­ro­wy­mi lub ko­lum­no­wy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krużgankowy

przy­miot­nik od: kruż­ga­nek


Źródła:

SJP.pl

Krużka

dawna jed­nost­ka ob­ję­to­ści sto­so­wa­na w Rosji


Kruż­ka – dawna jed­nost­ka ob­ję­to­ści, sto­so­wa­na w Rosji. Sta­no­wi­ła 1/10 część wia­dra i dzie­li­ła się na 10 cza­rek. Od­po­wia­da­ła ob­ję­to­ści 1,23 litra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krużyca

ro­śli­na mir­to­wa­ta


Źródła:

SJP.pl

Krwawica

1. bar­dzo cięż­ka praca
2. daw­niej: he­mo­fi­lia; krwa­wiącz­ka


Źródła:

SJP.pl

Krwawicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krwawiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krwa­wo


Źródła:

SJP.pl

Krwawienie

1. o ciele czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia: wy­dzie­lać krew;
2. o za­bar­wio­nym ma­te­ria­le: tra­cić barw­nik pod wpły­wem okre­ślo­nej cie­czy, po­wo­du­jąc za­bar­wie­nie tej cie­czy lub do­łą­czo­nych czę­ści tego sa­me­go lub in­ne­go ma­te­ria­łu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tra­ce­nie krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwawiączka

dzie­dzicz­na cho­ro­ba krwi, wy­stę­pu­ją­ca tylko u męż­czyzn, po­le­ga­ją­ca na za­bu­rze­niu krzep­nię­cia krwi; he­mo­fi­lia


Źródła:

SJP.pl

Krwawić

1. o ciele czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia: wy­dzie­lać krew;
2. o za­bar­wio­nym ma­te­ria­le: tra­cić barw­nik pod wpły­wem okre­ślo­nej cie­czy, po­wo­du­jąc za­bar­wie­nie tej cie­czy lub do­łą­czo­nych czę­ści tego sa­me­go lub in­ne­go ma­te­ria­łu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) med. bro­czyć krwią, tra­cić krew, wy­pły­wać z na­czyń krwio­no­śnych

 (1.2) ranić, zra­nić do krwi

 (1.3) pla­mić krwią

 (1.4) poet. bar­wić na czer­wo­no

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krwa­wić się

 (2.1) spły­wać krwią

 (2.2) poet. bar­wić się na czer­wo­no

 (2.3) wza­jem­nie ranić się do krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwawnica

kos­mo­po­li­tycz­na ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krwaw­ni­co­wa­tych ros­ną­ca na łą­kach i brze­gach wód; w Pol­sce po­pu­lar­na krwaw­ni­ca po­spo­li­ta, od­por­na i długo kwit­ną­ca ro­śli­na o pur­pu­ro­wych kwia­tach, ma­ją­ca wła­ści­wo­ści lecz­ni­cze


Krwaw­ni­ca ("Lyth­rum") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny krwaw­ni­co­wa­tych. Obej­mu­je 39 ga­tun­ków sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­nych na świe­cie. W Pol­sce dziko ro­śnie krwaw­ni­ca po­spo­li­ta i wą­sko­list­na. Ro­śli­ny z tego ro­dza­ju za­sied­la­ją róż­ne­go ro­dza­ju mo­kra­dła, łąki, brze­gi wód. Krwaw­ni­ca po­spo­li­ta jest ga­tun­kiem in­wa­zyj­nym po­wo­du­ją­cym duże szko­dy w za­chod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej. W no­wszych uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych za­li­cza się tu ro­śli­ny z daw­niej wy­o­dręb­nia­ne­go ro­dza­ju be­błek "Pe­plis".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krwawnice

ży­la­ko­wa­te roz­sze­rze­nia splo­tu koń­co­we­go od­cin­ka od­byt­ni­cy, w for­mie łatwo krwa­wią­cych guz­ków; guzki krwaw­ni­cze, ży­la­ki od­by­tu, he­mo­ro­i­dy


Źródła:

SJP.pl

Krwawnicowate

ro­dzi­na ziół trwa­łych i jed­no­rocz­nych, obej­mu­ją­ca około 25 ga­tun­ków


Krwaw­ni­co­wa­te ("Lyth­ra­ce­ae" J. St.-Hill.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu mir­tow­ców li­czą­ca około 600–650 ga­tun­ków sku­pio­nych w około 30–31 ro­dza­jów. Naj­wię­cej przed­sta­wi­cie­li wy­stę­pu­je w stre­fie rów­ni­ko­wej, ale za­sięg ro­dzi­ny obej­mu­je też stre­fę umiar­ko­wa­ną z wy­jąt­kiem pół­noc­nej czę­ści Eu­raz­ji i Ame­ry­ki Pół­noc­nej oraz po­łud­nio­wej czę­ści Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej i Au­stra­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krwawnicowaty

o ce­chach krwaw­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Krwawnicowy

przy­miot­nik od: krwaw­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Krwawnik

1. mi­ne­rał, od­mia­na chal­ce­do­nu; kar­ne­ol; kar­niol;
2. ro­śli­na z ro­dzi­ny zło­żo­nych, o pie­rza­stych li­ściach i bia­łych lub ró­żo­wych kwia­tach ze­bra­nych w ko­szycz­ki, ma­ją­ca wła­ści­wo­ści lecz­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Achil­lea|L.|ref=tak., ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny astro­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju krwaw­ni­ków (1.1)

 (1.3) pot. miner. od­mia­na chal­ce­do­nu (kar­ne­o­lu) o zie­lo­nej bar­wie z pla­ma­mi czer­wie­ni

 (1.4) daw. miner. he­ma­tyt, rdza­wo­czer­wo­ny mi­ne­rał

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. zob. bibil krwaw­nik.


Krwaw­nik ("Achil­lea" L.) – ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Obej­mu­je 141 ga­tun­ków. Są to ziel­ne ro­śli­ny wie­lo­let­nie wy­stę­pu­ją­ce na wszyst­kich kon­ty­nen­tach pół­ku­li pół­noc­nej, głów­nie w stre­fie umiar­ko­wa­nej. Ro­dzaj naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w Eu­ro­pie, gdzie obec­ne są 52 ga­tun­ki oraz w Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krwawnikowaty

w ko­lo­rze krwaw­ni­ka, czer­wo­ny


Źródła:

SJP.pl

Krwawnikowy

przy­miot­nik od: krwaw­nik


Źródła:

SJP.pl

Krwawo

przy­słó­wek

 (1.1) z wiel­kim okru­cień­stwem


Źródła:

Wiktionary

Krwawo-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na krwa­wy od­cień barwy okre­ślo­nej przez drugi człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Krwawoczerwony

in­ten­syw­nie czer­wo­ny, czer­wo­ny o od­cie­niu barwy krwi; krwi­sto­czer­wo­ny, ogni­sto­czer­wo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy kolor czer­wo­ny o od­cie­niu ko­lo­ru krwi; in­ten­syw­nie czer­wo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwawodziób

ptak wę­drow­ny z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy nie­licz­nie w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Trin­ga to­ta­nus|ref=tak., bro­dziec krwa­wo­dzio­by, śred­niej wiel­ko­ści ptak z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych;


Krwa­wo­dziób, bro­dziec krwa­wo­dzio­by ("Trin­ga to­ta­nus") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych (Sco­lo­pa­ci­dae). Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krwawopurpurowy

pur­pu­ro­wy o od­cie­niu barwy krwi


Źródła:

SJP.pl

Krwawosiny

siny o czer­wo­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Krwawość

1. → krwa­wy;
2. daw­niej: krwio­żer­czość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krwa­we; cecha tych, któ­rzy są krwa­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwawszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krwa­wy


Źródła:

SJP.pl

Krwawy

1. za­wie­ra­ją­cy krew; ocie­ka­ją­cy krwią; zakr­wa­wio­ny; krwi­sty;
2. od­by­wa­ją­cy się przy roz­le­wie krwi, po­wo­du­ją­cy roz­lew krwi;
3. szcze­gól­nie okrut­ny, dot­kli­wy, bo­les­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­wie­ra krew, także. bę­dą­cy skut­kiem krwa­wie­nia

 (1.2) zwią­za­ny z roz­le­wem krwi

 (1.3) przen. o fa­bu­le, opo­wie­ści za­wie­ra­ją­cy dużo opi­sów prze­mo­cy lub śmier­ci

 (1.4) przen. okrut­ny, bru­tal­ny

 (1.5) przen. przy­po­mi­na­ją­cy kolor krwi

 (1.6) przen. o pracy bar­dzo cięż­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwiaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od krwiak


Źródła:

Wiktionary

Krwiak

na­gro­ma­dze­nie się krwi pod skórą wsku­tek usz­ko­dze­nia na­czy­nia krwio­no­śne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. pa­to­lo­gicz­ne na­gro­ma­dze­nie krwi w or­ga­niz­mie;


Krwiak (łac. "ha­e­ma­to­ma") – lo­kal­ne na­gro­ma­dze­nie się krwi, opu­szcza­ją­cej usz­ko­dzo­ne na­czy­nia krwio­no­śne, w pod­skór­nych lub śródt­kan­ko­wych zbior­ni­kach w obrę­bie róż­nych struk­tur tkan­ko­wych, roz­le­gły wylew krwi do tkan­ki.

Krwiak wy­stę­pu­je w przy­pad­kach, kiedy wy­na­czy­nio­na krew roz­py­cha i uci­ska tkan­ki, nie po­wo­du­jąc ich usz­ko­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krwinka

ko­mór­ka krwi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. ko­mór­ka krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwinkomocz

cho­ro­bo­wa obec­ność czer­wo­nych krwi­nek w moczu; mi­kro­he­ma­tu­ria


Krwin­ko­mocz, ery­tro­cy­tu­ria, krwio­mocz mi­kro­sko­po­wy, mi­kro­he­ma­tu­ria – obec­ność ery­tro­cy­tów w moczu (wię­cej niż 3 ery­tro­cy­ty w polu wi­dze­nia) niez­mie­nia­ją­ca jego wy­glą­du ma­kro­sko­po­we­go. W prze­ci­wień­stwie do krwio­mo­czu krwin­ko­mocz ma cha­rak­ter mi­kro­sko­po­wy i czer­wo­ne krwin­ki nie dają za­bar­wie­nia op­tycz­ne­go. Obec­no­ści po­je­dyn­czych ery­tro­cy­tów w moczu nie uważa się za pa­to­lo­gię.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krwinkowce

po­drząd pier­wot­nia­ków z gro­ma­dy spo­row­ców wła­ści­wych


Krwin­kow­ce (Ha­e­mo­spo­ri­da) – rząd pro­ti­stów za­li­cza­nych do kok­cy­diów. Są pa­so­ży­ta­mi wew­nątrz­ko­mór­ko­wy­mi ery­tro­cy­tów ssa­ków (w tym czło­wie­ka) i pta­ków. W ich cyklu ży­cio­wym za­cho­dzi prze­mia­na po­ko­leń wraz ze zmia­ną ży­wi­cie­la:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krwinkowy

→ krwin­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krwin­ką, do­ty­czą­cy krwin­ki


Patrz:krwinka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwio-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek zna­cze­nio­wy z krwią


Źródła:

Wiktionary

Krwiobieg

krwio­o­bieg;
1. układ krwio­no­śny;
2. prze­no­śnie: układ, w któ­rym coś funk­cjo­nu­je


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. med. zob. układ krwio­no­śny.

 (1.2) przen. układ, w któ­rym coś funk­cjo­nu­je


Krwio­bieg, krą­że­nie krwi – za­cho­dzą­cy w ciele zwie­rząt pro­ces ma­ją­cy na celu roz­pro­wa­dze­nie po or­ga­niz­mie krwi lub he­mo­lim­fy, do­star­cza­jąc do tka­nek wody i sub­stan­cji odżyw­czych, za­bie­ra­jąc z nich pro­duk­ty prze­mia­ny ma­te­rii, a także prze­no­sząc hor­mo­ny, ko­mór­ki od­por­no­ścio­we i na­praw­cze oraz bio­rąc udział w ter­mo­re­gu­la­cji. W przy­pad­ku wy­stę­po­wa­nia barw­ni­ka od­de­cho­we­go po­nad­to do­star­cza­ny jest tlen, a za­bie­ra­ny dwut­le­nek węgla.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krwiobus

au­to­bus z la­bo­ra­to­rium do po­bie­ra­nia krwi


Źródła:

SJP.pl

Krwiodawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. osoba od­da­ją­ca swoją krew w celu wy­ko­rzy­sta­nia jej w krwio­lecz­nict­wie


Źródła:

Wiktionary

Krwiodawczy

→ krwio­daw­ca


Patrz:krwiodawca

Źródła:

SJP.pl

Krwiodawczyni

ko­bie­ta od­da­ją­ca swoją krew w celu prze­to­cze­nia jej innej oso­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta od­da­ją­ca swoją krew w celu wy­ko­rzy­sta­nia jej w krwio­lecz­nict­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwiodawstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. od­da­wa­nie włas­nej krwi na cele me­dycz­ne;


Krwio­daw­stwo – od­da­wa­nie krwi przez osoby zdro­we na rzecz osób po­trze­bu­ją­cych krwi lub jej skład­ni­ków. Od­bior­ca­mi są szpi­ta­le, kli­ni­ki oraz in­sty­tu­ty do­ko­nu­ją­ce skom­pli­ko­wa­nych ope­ra­cji, prze­szcze­pów i in­nych za­bie­gów, do prze­pro­wa­dze­nia któ­rych krew jest nie­zbęd­na.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krwiolecznictwo

me­to­da le­cze­nia za po­mo­cą prze­ta­cza­nia krwi cho­re­mu


Źródła:

SJP.pl

Krwiomocz

prze­do­sta­wa­nie się czer­wo­nych krwi­nek do moczu; he­ma­tu­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. obec­ność krwi w moczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwionośny

zwią­za­ny z krą­że­niem krwi, roz­pro­wa­dza­ją­cy krew po or­ga­niz­mie; wa­sku­lar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) med. ma­ją­cy zwią­zek z krą­że­niem krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwioobieg

rzad­ko: krwio­bieg;
1. układ krwio­no­śny;
2. prze­pływ krwi;
3. prze­no­śnie: układ, w któ­rym coś funk­cjo­nu­je


Źródła:

SJP.pl

Krwiopijca

po­tocz­nie: czło­wiek czer­pią­cy ko­rzy­ści z cu­dzej pracy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który pije krew

 (1.2) przen. pejor. ten, który wy­zy­sku­je in­nych

 (1.3) przen. pejor. ten, który prze­le­wa czy­jąś krew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwiopijczy

→ krwio­pij­ca


Patrz:krwiopijca

Źródła:

SJP.pl

Krwiopijczyni

→ krwio­pij­ca


Patrz:krwiopijca

Źródła:

SJP.pl

Krwiopijność

cecha owa­dów (rza­dziej in­nych zwie­rząt) ży­wią­cych się krwią


Źródła:

SJP.pl

Krwioplucie

plu­cie krwią; od­plu­wa­nie krwi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. od­plu­wa­nie wy­dzie­li­ny zmie­sza­nej z krwią;


Krwio­plu­cie (łac. "haemoptoë, ha­e­mop­ty­sis") – objaw cho­ro­bo­wy po­le­ga­ją­cy na odkrz­tu­sza­niu krwi z na­błon­ka płuc lub dróg od­de­cho­wych.

Wy­róż­nia się krwio­plu­cie nie­ma­syw­ne (po­ni­żej 100–600 ml odkrz­tu­szo­nej krwi na dobę) i ma­syw­ne (po­wy­żej tych war­to­ści).

Niek­tó­re cho­ro­by, w któ­rych może wy­stę­po­wać krwio­plu­cie (od naj­częst­szych do naj­rzad­szych, źró­dło:):


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krwiotwórczość

→ krwiot­wór­czy


Patrz:krwiotwórczy

Źródła:

SJP.pl

Krwiotwórczy

two­rzą­cy krew


Źródła:

SJP.pl

Krwioupust

za­bieg po­le­ga­ją­cy na kon­tro­lo­wa­nym po­bra­niu krwi z or­ga­niz­mu; fle­bo­to­mia


Źródła:

SJP.pl

Krwiożerca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) isto­ta lub czło­wiek ży­wią­ca się krwią


Źródła:

Wiktionary

Krwiożerczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób krwio­żer­czy


Źródła:

Wiktionary

Krwiożerczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto krwio­żer­czy; cecha tego, co krwio­żer­cze


Źródła:

Wiktionary

Krwiożerczy

przy­miot­nik

 (1.1) o zwie­rzę­tach: ży­wią­cy się mię­sem lub krwią upo­lo­wa­nych istot ży­wych

 (1.2) przen. o czło­wie­ku: odz­na­cza­ją­cy się okru­cień­stwem


Źródła:

Wiktionary

Krwisto

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem krwi­stej barwy, z obec­no­ścią krwi­sto­ści


Źródła:

Wiktionary

Krwisto-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na krwi­sty od­cień barwy okre­ślo­nej przez drugi człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Krwistoborowik

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krwistobrunatny

bru­nat­ny o krwi­stym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy kolor bru­nat­ny o od­cie­niu ko­lo­ru krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwistoczerwono

przy­słó­wek

 (1.1) w bar­wie krwi­sto­czer­wo­nej


Źródła:

Wiktionary

Krwistoczerwony

in­ten­syw­nie czer­wo­ny, czer­wo­ny o od­cie­niu barwy krwi; krwa­wo­czer­wo­ny, ogni­sto­czer­wo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy kolor czer­wo­ny bli­ski od­cie­nio­wi ko­lo­ru krwi; in­ten­syw­nie czer­wo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwistordzawy

rdza­wy o od­cie­niu krwi­stym


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy kolor rdza­wy o od­cie­niu ko­lo­ru krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krwi­ste


Źródła:

Wiktionary

Krwisty

1. za­wie­ra­ją­cy krew, ma­ją­cy w swoim skła­dzie krew;
2. za­czer­wie­nio­ny na sku­tek na­pły­wu krwi;
3. ener­gicz­ny, pełen wi­go­ru;
4. czer­wo­ny, ma­ją­cy kolor krwi


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­wie­ra krew

 (1.2) za­czer­wie­nio­ny od na­pły­wu krwi

 (1.3) o od­cie­niu ko­lo­ru krwi

 (1.4) pot. pełen wi­go­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krwiściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krwi­sto


Źródła:

SJP.pl

Krwiściąg

ro­śli­na z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. krze­win­ka lub by­li­na z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych wy­stę­pu­ją­ca na ob­sza­rze Ame­ry­ki Pół­noc­nej i Eu­raz­ji;


Krwi­ściąg ("San­gu­i­sor­ba" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. W wą­skim uję­ciu sy­ste­ma­tycz­nym liczy kil­ka­na­ście ga­tun­ków, a w sze­ro­kim (po włą­cze­niu tu ga­tun­ków z ro­dza­jów "Po­te­rium", "Po­te­ri­dium" i "Den­drio­po­te­rium") – 34 ga­tun­ki. W wą­skim uję­ciu są to ro­śli­ny wy­stę­pu­ją­ce w stre­fie umiar­ko­wa­nej Eu­raz­ji i Ame­ry­ki Pół­noc­nej, a w sze­ro­kim także w po­łud­nio­wej Afry­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krwotoczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krwo­tocz­ne


Źródła:

Wiktionary

Krwotoczny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z krwo­to­kiem


Źródła:

Wiktionary

Krwotok

nagłe, silne krwa­wie­nie; he­mo­ra­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ob­fi­ta utra­ta krwi na sku­tek urazu lub jako objaw cho­ro­by;


Krwo­tok ( ha­e­morr­ha­gia) – silne krwa­wie­nie, gwał­tow­na utra­ta krwi w jej peł­nym skła­dzie na sku­tek cho­ro­by (na przy­kład go­rącz­ki krwo­tocz­nej) lub urazu na­czyń krwio­no­śnych.

Krwo­tok może być zew­nętrz­ny, spo­wo­do­wa­ny raną ot­war­tą lub wew­nętrz­ny, kiedy krew nie znaj­du­je uj­ścia poza or­ga­nizm. Przy­kła­dem krwo­to­ku wew­nętrz­ne­go jest wylew krwi do mózgu. Wy­róż­nia się także krwo­to­ki mie­sza­ne, kiedy źró­dło krwo­to­ku znaj­du­je się wew­nątrz or­ga­niz­mu, a krew wy­pły­wa na zew­nątrz, np. krwo­tok z nosa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kry

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (1.1) plu­ral|kra.

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) stpol. krew


Źródła:

Wiktionary

Krybuny

rze­czow­nik

 (1.1) reg. pozn. - plecy, krzyż (jako część ciała)


Źródła:

Wiktionary

Krych

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krycha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. kre­cha


Kry­cha – część mia­sta Som­pol­na. Znaj­du­je się w pół­noc­nej czę­ści mia­sta nad brze­giem No­te­ci. Osied­le jest uli­ców­ką bę­dą­cą w obrę­bie ulic: Kry­cha i Nad­no­tec­kiej. W cen­trum Kry­chy prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 266.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krycie

ko­pu­la­cja zwie­rząt


Kry­cie (też: sta­no­wie­nie) – jedna z naj­sku­tecz­niej­szych i za­ra­zem naj­czę­ściej sto­so­wa­nych metod roz­ro­du zwie­rząt. Po­le­ga ono na ko­pu­la­cji wy­bra­nych zwie­rząt, w wy­ni­ku czego na­stę­pu­je na­tu­ral­ne una­sie­nie­nie sa­mi­cy. W spo­sób na­tu­ral­ny sa­mi­ca daje się po­kryć je­dy­nie w okre­sie rui. U wielu ga­tun­ków zwie­rząt, zwła­szcza ho­dow­la­nych, kry­cie za­stę­po­wa­ne jest sztucz­nym una­sien­nia­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryczka

naz­wi­sko


Krycz­ka ( Кричка) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­skim, w re­jo­nie iwa­no­fran­kiw­skim (do 2020 w re­jo­nie bo­ho­rod­czań­skim).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryg

daw­niej:
1. lewar do na­cią­ga­nia kuszy;
2. munsz­tuk koń­ski;
3. prze­sad­ny ukłon


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryger

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krygi

prze­sta­rza­łe: prze­sad­ne, nie­na­tu­ral­ne ruchy, dygi


Źródła:

SJP.pl

Krygiel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kufel


Źródła:

Wiktionary

Krygier

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kry­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Krygować

1. miz­drzyć się, za­cho­wy­wać się pre­ten­sjo­nal­nie;
2. daw­niej: krę­po­wać ciało


Źródła:

SJP.pl

Krygowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krygowy

→ kryg (daw­niej)


Źródła:

SJP.pl

Kryjomy

daw­niej: tajny, ukry­ty


przy­miot­nik

 (1.1) daw. tajny, ukry­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryjza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ser


Źródła:

Wiktionary

Kryjówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce bez­piecz­ne­go ukry­cia cze­goś; miej­sce, gdzie ktoś ukry­wa się


Źródła:

Wiktionary

Kryk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. na­rzę­dzie w pie­kar­ni do ścią­ga­nia węgli z pieca, długi po­grze­bacz z po­przecz­ną de­szczuł­ką

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. sę­ka­ta laska


Źródła:

Wiktionary

Krykiecik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kry­kiet


Źródła:

Wiktionary

Krykiecista

za­wod­nik kry­kie­ta


Źródła:

SJP.pl

Krykiecistka

za­wod­nicz­ka kry­kie­ta


Źródła:

SJP.pl

Krykiet

gra zbli­żo­na do pa­lan­ta, po­le­ga­ją­ca na zbu­rze­niu bram­ki dru­ży­ny prze­ciw­nej przez rzut piłką, od­bi­ja­ną pła­ską, grubą ra­kie­tą przez bro­nią­ce­go za­wod­ni­ka; cric­ket


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. gra ze­spo­ło­wa, w któ­rej za­wod­ni­cy dwóch dru­żyn pró­bu­ją na zmia­nę zbić bram­kę dru­ży­ny prze­ciw­nej i obro­nić swoją;


Nie mylić z: kro­kiet.

Kry­kiet (ang. "cric­ket") – sport dru­ży­no­wy, w któ­rym mecze roz­gry­wa­ne są mię­dzy dwie­ma dru­ży­na­mi po je­de­na­stu za­wod­ni­ków. Po­cho­dzi z An­glii, gdzie po­dob­na gra była znana już na prze­ło­mie XIII i XIV wieku.

Mecze kry­kie­to­we roz­gry­wa­ne są na tra­wia­stym bo­i­sku o kształ­cie zbli­żo­nym do owal­ne­go, w środ­ku któ­re­go znaj­du­je się pła­ski pas (ang.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krykietowy

przy­miot­nik od: kry­kiet


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kry­kie­tem, do­ty­czą­cy kry­kie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryklok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kred­ka, ołó­wek, ogól­nie na­rzę­dzie do pi­sa­nia i ry­so­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Krykucha

dzika kacz­ka wy­ho­do­wa­na w nie­wo­li, uży­wa­na do wa­bie­nia ka­czo­rów; kre­ku­cha


Źródła:

SJP.pl

Kryl

drob­ny sko­ru­piak mor­ski bę­dą­cy cen­nym źró­dłem biał­ka, z tego po­wo­du po­ła­wia­ny do celów spo­żyw­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) rząd drob­nych mor­skich sko­ru­pia­ków za­miesz­ku­ją­cych morza i oce­a­ny na całym świe­cie, sta­no­wią­cy istot­ne źró­dło po­kar­mu m.in. wie­lo­ry­bów, ryb, ping­wi­nów;

 (1.2) slang. ko­ka­i­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gw-pl|Mię­dzy­rzecz. król


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krylon

marka farb w spra­yu i firma


Źródła:

SJP.pl

Krylowy

przy­miot­nik od: kryl


Źródła:

SJP.pl

Krym

pół­wy­sep na Ukra­i­nie; Pół­wy­sep Krym­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pół­wy­sep na Morzu Czar­nym, po­łą­czo­ny z lądem tylko wą­skim Przes­my­kiem Pe­re­kop­skim; te­ry­to­rium spor­ne mię­dzy Ukra­i­ną a Rosją;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krymczacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Krym­cza­ka­mi, do­ty­czą­cy Krym­cza­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język krym­czac­ki;


Źródła:

Wiktionary

Krymczaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przed­sta­wi­ciel­ka au­toch­to­nicz­ne­go ludu tu­rec­kie­go za­miesz­ku­ją­ca Pół­wy­sep Krym­ski


Źródła:

Wiktionary

Krymczak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przed­sta­wi­ciel au­toch­to­nicz­ne­go ludu tu­rec­kie­go za­miesz­ku­ją­cy Pół­wy­sep Krym­ski


Źródła:

Wiktionary

Krymek

biały gołąb o barw­nym upie­rze­niu czub­ka głowy, przy­po­mi­na­ją­cym kształ­tem czap­kę krym­kę


Źródła:

SJP.pl

Krymen

daw­niej: zbrod­nia, prze­stęp­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krymianin

miesz­ka­niec Krymu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Krymu; osoba stam­tąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krymianka

→ Kry­mia­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Krymu; ko­bie­ta stam­tąd


Patrz:Krymianin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminalik

zdrob­nie­nie od: kry­mi­nał


Źródła:

SJP.pl

Kryminalista

1. osoba ska­za­na przez sąd za prze­stęp­stwo kry­mi­nal­ne; prze­stęp­ca;
2. spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie kry­mi­na­li­sty­ki;
3. funk­cjo­na­riusz po­li­cji kry­mi­nal­nej w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która do­pu­ści­ła się prze­stęp­stwa kry­mi­nal­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminalistka

→ kry­mi­na­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która po­peł­nia prze­stęp­stwa


Patrz:kryminalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminalistyczny

→ kry­mi­na­li­sty­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kry­mi­na­li­sty­ki


Patrz:kryminalistyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminalistyk

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie kry­mi­na­li­sty­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta z za­kre­su kry­mi­na­li­sty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminalistyka

1. nauka o prze­stęp­stwach i me­to­dach ich wy­kry­wa­nia;
2. pro­ce­so­we czyn­no­ści śled­cze zwią­za­ne z gro­ma­dze­niem i za­bez­pie­cza­niem do­wo­dów prze­stęp­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. nauka o me­to­dach i spo­so­bach wy­kry­wa­nia prze­stępstw i ich spraw­ców;

 (1.2) praw. czyn­no­ści śled­cze w trak­cie pro­ce­su kar­ne­go, ma­ją­ce na celu ści­ga­nie prze­stęp­ców i za­po­bie­ga­nie prze­stęp­stwom


Nie mylić z: Kry­mi­no­lo­gia.

Kry­mi­na­li­sty­ka – nauka o tak­tycz­nych za­sa­dach i spo­so­bach oraz o tech­nicz­nych me­to­dach i środ­kach roz­poz­na­wa­nia, a także wy­kry­wa­nia praw­nie okre­ślo­nych, ujem­nych zja­wisk spo­łecz­nych, a w szcze­gól­no­ści prze­stępstw i ich spraw­ców oraz udo­wad­nia­nia ist­nie­nia lub braku związ­ku mię­dzy oso­ba­mi a zda­rze­nia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryminalizacja

1. sze­rze­nie się prze­stęp­czo­ści;
2. w pra­wie: pod­da­nie cze­goś prawu kar­ne­mu


Źródła:

SJP.pl

Kryminalizacyjny

→ kry­mi­na­li­za­cja


Patrz:kryminalizacja

Źródła:

SJP.pl

Kryminalizować

1. czy­nić coś prze­stęp­stwem; pe­na­li­zo­wać;
2. czy­nić win­nym wbrew fak­tycz­ne­mu sta­no­wi rze­czy


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) praw. usta­wo­wo kla­sy­fi­ko­wać dane dzia­ła­nie jako prze­stęp­stwo, pe­na­li­zo­wać

 (1.2) pot. przy­pi­sy­wać komuś lub cze­muś cha­rak­ter prze­stęp­czy, zwy­kle wbrew fak­tycz­ne­mu sta­no­wi rze­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminalna

po­tocz­nie: więź­niar­ka ska­za­na za prze­stęp­stwo po­spo­li­te


Źródła:

SJP.pl

Kryminalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kry­mi­nal­ne; cecha tych, któ­rzy są kry­mi­nal­ni


Źródła:

Wiktionary

Kryminalny

1. od­no­szą­cy się do prze­stępstw po­spo­li­tych;
2. o po­wie­ści, fil­mie: ma­ją­cy za temat prze­stęp­stwo i jego wy­kry­wa­nie


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do prze­stęp­stwa, zwią­za­ny z po­peł­nie­niem prze­stęp­stwa

 (1.2) zwią­za­ny ze ści­ga­niem prze­stęp­ców

 (1.3) taki, któ­re­go te­ma­tem jest prze­stęp­stwo i me­to­dy jego wy­kry­wa­nia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) wię­zień ska­za­ny za prze­stęp­stwo po­spo­li­te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminał

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. utwór o te­ma­ty­ce kry­mi­nal­nej, zwią­za­nej z prze­stęp­stwem

 (1.2) pot. wię­zie­nie

 (1.3) film. film kry­mi­nal­ny

 (1.4) pot. prze­stęp­stwo

 (1.5) pot. coś ka­ry­god­ne­go, na­gan­ne­go, skan­da­licz­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kryminałek

iro­nicz­nie: kry­mi­nał - po­wieść lub film o te­ma­ty­ce kry­mi­nal­nej; kry­mi­nał­ka


Źródła:

SJP.pl

Kryminałka

1. iro­nicz­nie: kry­mi­nał - po­wieść lub film o te­ma­ty­ce kry­mi­nal­nej; kry­mi­na­łek;
2. śro­do­wi­sko­wo: wię­zie­nie lub areszt; paka, ciupa, koza, mamer, pier­del, kić


Źródła:

SJP.pl

Kryminogenność

→ kry­mi­no­gen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kry­mi­no­gen­ne; cecha tych, któ­rzy są kry­mi­no­gen­ni


Patrz:kryminogenny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminogenny

sprzy­ja­ją­cy po­peł­nia­niu prze­stępstw, bę­dą­cy źró­dłem prze­stęp­czo­ści


przy­miot­nik

 (1.1) sprzy­ja­ją­cy pow­sta­wa­niu prze­stęp­czo­ści lub ma­ją­cy ten­den­cję do ge­ne­ro­wa­nia za­cho­wań prze­stęp­czych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminolog

osoba zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo nauką o prze­stęp­czo­ści


Źródła:

SJP.pl

Kryminologia

nauka zaj­mu­ją­ca się spraw­ca­mi prze­stępstw oraz prze­stęp­czo­ścią jako zja­wi­skiem spo­łecz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. nauka o prze­stęp­czo­ści (prze­stęp­stwach, prze­stęp­cy, ob­ja­wach i przy­czy­nach prze­stęp­czo­ści oraz wszel­kich zwią­za­nych z nią zja­wi­skach);


Nie mylić z: Kry­mi­na­li­sty­ka.

Kry­mi­no­lo­gia – dzie­dzi­na zaj­mu­ją­ca się osobą spraw­cy prze­stęp­stwa, przy­czy­na­mi jego czynu i wa­run­ka­mi spo­łecz­ny­mi, w ja­kich go do­ko­nał.

Ter­min po­cho­dzi od ła­ciń­skie­go słowa "cri­men" (prze­stęp­stwo) oraz grec­kie­go "logos" (nauka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryminologiczny

→ kry­mi­no­lo­gia


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kry­mi­no­lo­gii, zwią­za­ny z kry­mi­no­lo­gią


Patrz:kryminologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryminolożka

→ kry­mi­no­log


Patrz:kryminolog

Źródła:

SJP.pl

Krymka

ści­śle przy­le­ga­ją­ca, mała cza­pecz­ka Ta­ta­rów ukra­iń­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ob­ci­sła, krą­gła, pła­ska czap­ka bez dasz­ka, no­szo­na przez Ta­ta­rów krym­skich; od XVI wieku w Pol­sce;


Krym­ka – ści­śle przy­le­ga­ją­ca do głowy czap­ka bez dasz­ka, no­szo­na przez Ta­ta­rów krym­skich, Żydów sta­ro­za­kon­nych i ludy Azji Środ­ko­wej w cza­sach no­wo­żyt­nych i współ­czes­nych (także czap­ka z ba­ra­nów krym­skich).

W Pol­sce roz­po­wszech­ni­ła się w XVI wieku. Może być uszy­ta z al­pa­ki, kam­lo­tu, jed­wa­biu, rza­dziej z haf­to­wa­ne­go ak­sa­mi­tu (tiu­bie­tiej­ka). Jest to czap­ka z wy­so­kim ko­li­stym obra­mie­niem i pła­skim wierz­chem, naj­czę­ściej ozdo­bio­na haf­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krymki

ści­śle przy­le­ga­ją­ca, mała cza­pecz­ka Ta­ta­rów ukra­iń­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krymski

przy­miot­nik od: Krym (pół­wy­sep na Ukra­i­nie; Pół­wy­sep Krym­ski)


przy­miot­nik

 (1.1) od Krym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krymskotatarski

do­ty­czą­cy Ta­ta­rów krym­skich


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Ta­ta­rów krym­skich

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język krym­sko­ta­tar­ski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krymskotatarskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem krym­sko­ta­tar­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem krym­sko­ta­tar­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku krym­sko­ta­tar­skim


Źródła:

Wiktionary

Krynczanin

miesz­ka­niec Kry­nek (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krynczanka

miesz­kan­ka Kry­nek (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krynecki

→ Kryn­ki (mia­sto w Pol­sce); kryń­ski


Źródła:

SJP.pl

Krynia

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ama­ryl­ko­wa­tych; po­nęt­lin


Źródła:

SJP.pl

Krynica

na­tu­ral­ne uję­cie wody, źró­dło, zdrój; stru­mień


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. źró­dło

 (1.2) przen. miej­sce po­cho­dze­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krynica-Zdrój

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim;


Zo­bacz też: Kry­ni­ca.

Kry­ni­ca-Zdrój (do końca 2001 Kry­ni­ca, Крениця Здрій) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kry­ni­ca-Zdrój.

We­dług da­nych Głów­ne­go Urzę­du Sta­ty­stycz­ne­go z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto li­czy­ło 9597 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krynice

na­tu­ral­ne uję­cie wody, źró­dło, zdrój; stru­mień


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krynicki

przy­miot­nik od: Kry­ni­ca, Kry­ni­ca Mor­ska, Kry­ni­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryniczanin

miesz­ka­niec Kry­ni­cy, Kry­ni­cy Mor­skiej lub Kry­nic


Źródła:

SJP.pl

Kryniczanka

1. miesz­kan­ka Kry­nic, Kry­ni­cy, Kry­ni­cy Mor­skiej;
2. marka wody mi­ne­ral­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryniczka

zdrob­nie­nie od: kry­ni­ca


Kry­nicz­ka – część wsi Du­trów w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Te­la­tyn.

W la­tach 1975–1998 Kry­nicz­ka ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

 "Zo­bacz wię­cej w ar­ty­ku­le Te­la­tyn (gmina), w sek­cji Miej­sco­wo­ści."


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krynicznia

kry­nicz­nia wil­got­ka - owad z rzędu chru­ści­ków


Źródła:

SJP.pl

Krynicznik

glon słod­ko­wod­ny z grupy ra­mie­nic spo­ty­ka­ny w płyt­kich je­zio­rach i sta­wach; ni­tel­la


Źródła:

SJP.pl

Kryniczno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kryniczny

przy­miot­nik od: kry­ni­ca


przy­miot­nik

 (1.1) po­cho­dzą­cy z kry­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krynki

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Kryn­ki – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kryn­ki.

Kryn­ki uzy­ska­ły lo­ka­cję miej­ską przed 1518 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ne w 1950 roku, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich w 2009 roku. Mia­sto kró­lew­skie lo­ko­wa­ne przed 1518 ro­kiem, po­ło­żo­ne było w po­wie­cie gro­dzień­skim wo­je­wództ­wa troc­kie­go Wiel­kie­go Księ­stwa Li­tew­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krynoid

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy z typu szkar­łup­ni; li­lio­wiec, kri­no­id


Źródła:

SJP.pl

Krynoidowy

przy­miot­nik od: kry­no­id


Źródła:

SJP.pl

Krynoidy

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy z typu szkar­łup­ni; li­lio­wiec, kri­no­id


Źródła:

SJP.pl

Krynolina

sze­ro­ka su­knia, spód­ni­ca lub halka roz­pię­ta na dru­tach w celu na­da­nia jej kształ­tu dzwo­nu, modna w XVIII wieku


Kry­no­li­na (od wł. "crino" - koń­skie wło­sie, "lino" - len) — sztyw­na spód­ni­ca, su­knia, halka w kształ­cie dzwo­nu modna w XIX wieku. Kształt kry­no­li­nie na­da­wa­ły usz­tyw­nio­ne halki, wło­sian­ka lub me­ta­lo­we kon­struk­cje. Kry­no­li­ny były modne do ok. 1868.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krynolinka

zdrob­nie­nie od: kry­no­li­na


Źródła:

SJP.pl

Krynolinowy

→ kry­no­li­na


Patrz:krynolina

Źródła:

SJP.pl

Kryofit

ro­śli­na ros­ną­ca w oko­li­cach pod­bie­gu­no­wych lub wy­so­ko­gór­skich, w kli­ma­cie zim­nym i su­chym; krio­fit


Źródła:

SJP.pl

Kryolit

mi­ne­rał, flu­o­rek sodu i glinu; krio­lit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy ha­lo­gen­ków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krypa

1. duża, ot­war­ta łódź o pła­skim dnie;
2. czół­no wyż­ło­bio­ne z pnia drze­wa;
3. po­gard­li­wie o stat­ku


Źródła:

SJP.pl

Krypcie

ro­dzaj pry­mi­tyw­ne­go obu­wia wy­ko­na­ne­go ze słomy, skóry; cho­da­ki, trepy, kap­cie, łap­cie


Źródła:

SJP.pl

Krypel

rze­czow­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. cer­kiew

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. ko­ściół pro­te­stanc­ki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) posp. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cher­lak, nie­do­łę­ga


Źródła:

Wiktionary

Krypeć

ro­dzaj pry­mi­tyw­ne­go obu­wia wy­ko­na­ne­go ze słomy, skóry; cho­dak; trep; kapeć; łapeć


Źródła:

SJP.pl

Krypniański

przy­miot­nik od: Kryp­no


Źródła:

SJP.pl

Krypno

gmina wiej­ska w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Krypol

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) publ. pot. dzien­nik lub wy­daw­nict­wo „Kry­ty­ka Po­li­tycz­na”


Źródła:

Wiktionary

Krypta

po­dzie­mie ko­ścio­ła, usy­tu­o­wa­ne zwy­kle pod pre­zbi­te­rium, przez­na­czo­ne do skła­da­nia re­lik­wii lub cho­wa­nia zmar­łych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­dziem­ne po­mie­szcze­nie w ko­ście­le przez­na­czo­ne do prze­cho­wy­wa­nia re­lik­wii lub cho­wa­nia zmar­łych;


Kryp­ta (łac. "cryp­ta" z gr. "krypté" „kry­jów­ka”) – przes­kle­pio­ne po­mie­szcze­nie znaj­du­ją­ce się pod po­sadz­ką ko­ścio­ła, pier­wot­nie słu­żą­ce do prze­cho­wy­wa­nia re­lik­wii, póź­niej coraz więk­sze, słu­ży­ło jako miej­sce po­chów­ków. W kryp­tach cho­wa­no do­stoj­ni­ków ko­ściel­nych, wład­ców lub ważne osoby świec­kie. W sta­ro­żyt­no­ści kryp­tą na­zy­wa­no po­dziem­ny, skle­pio­ny ko­ry­tarz lub salę, w okre­sie sta­ro­chrze­ści­jań­skim – po­mie­szcze­nie w ka­ta­kum­bach, gdzie znaj­do­wał się grób świę­te­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptanazja

eu­ta­naz­ja bez wie­dzy pa­cjen­ta


Źródła:

SJP.pl

Krypteja

tajna po­li­cja spar­tań­ska


Kryp­te­ja ("κρυπτεία") - z grec­kie­go kryp­toi "(κρυπτοι - ukry­wa­ją­cy, kry­ją­cy się)" lp. kryp­tos "κρυπτός" – ro­dzaj próby, któ­rej pod­da­wa­no naj­lep­szych ucz­niów "agoge" (peł­ne­go wy­cho­wa­nia spar­tań­skie­go). Obej­mo­wał on naj­lep­szych z grupy mło­dzień­ców (tzw. ej­re­ni).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od kryp­ta


Źródła:

Wiktionary

Krypto

po­dzie­mie ko­ścio­ła, usy­tu­o­wa­ne zwy­kle pod pre­zbi­te­rium, przez­na­czo­ne do skła­da­nia re­lik­wii lub cho­wa­nia zmar­łych


Źródła:

SJP.pl

Kryptoafera

po­tocz­nie: afera zwią­za­na z kryp­to­wa­lu­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Kryptoaktywa

cy­fro­we ak­ty­wa wy­ko­rzy­stu­ją­ce tech­no­lo­gię block­cha­in


Kryp­to­ak­ty­wa – ak­ty­wa wy­ra­żo­ne w for­mie cy­fro­wych to­ke­nów, odz­wier­cied­la­ją­ce za­so­by w po­sta­ci np: kryp­to­wa­lut lub praw włas­no­ści, które można prze­no­sić i prze­cho­wy­wać w for­mie elek­tro­nicz­nej z wy­ko­rzy­sta­niem block­cha­in i tech­no­lo­gii roz­pro­szo­ne­go re­je­stru lub po­dob­nej. Re­gu­la­cje w tym za­kre­sie wpro­wa­dzi­ła Ko­mi­sja Eu­ro­pej­ska w roz­po­rzą­dze­niu z dnia 24.9.2020 o oz­na­cze­niu COM(2020) 593 final 2020/0265(COD).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptoanaliza

dział kryp­to­lo­gii; nauka i sztu­ka roz­szy­fro­wy­wa­nia kryp­to­sy­ste­mów w celu po­zy­ska­nia in­for­ma­cji


Kryp­to­a­na­li­za (ana­li­za kryp­to­gra­ficz­na) – ana­li­za sy­ste­mu kryp­to­gra­ficz­ne­go w celu uzy­ska­nia in­for­ma­cji wraż­li­wej.

Ba­da­ne są moż­li­wo­ści na­ru­sze­nia wszyst­kich za­kła­da­nych cech bez­pie­czeń­stwa – ataki na pro­to­ko­ły, ła­ma­nie szy­frów, fał­szo­wa­nie pod­pi­sów, na­ru­sza­nie in­te­gral­no­ści wia­do­mo­ści itd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptoarianin

aria­nin, który po­zo­stał na te­re­nie Rze­czy­po­spo­li­tej, mimo że zo­stał zo­bo­wią­za­ny do przej­ścia na ka­to­li­cyzm lub opu­szcze­nia kraju na mocy ustaw sej­mo­wych z 1658 roku


Źródła:

SJP.pl

Kryptoarianka

→ kryp­to­a­ria­nin


Patrz:kryptoarianin

Źródła:

SJP.pl

Kryptoautoportret

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. wi­ze­ru­nek po­sta­ci ma­ją­cy po­do­bień­stwo do twa­rzy twór­cy tego wi­ze­run­ku


Źródła:

Wiktionary

Kryptobioza

od­wra­cal­ny stan me­ta­bo­licz­ny słu­żą­cy przetr­wa­niu nies­przy­ja­ją­cych wa­run­ków śro­do­wi­sko­wych za po­mo­cą wie­lo­krot­nie spo­wol­nio­nych pro­ce­sów me­ta­bo­licz­nych, wy­stę­pu­ją­cy m.in. u nie­spor­cza­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. od­wra­cal­ny stan me­ta­bo­licz­ny uta­jo­ne­go życia, w któ­rym or­ga­nizm stara się przetr­wać nie­ko­rzyst­ne wa­run­ki śro­do­wi­ska;


Kryp­to­bio­za – od­wra­cal­ny stan me­ta­bo­licz­ny tzw. życia ukry­te­go słu­żą­cy przetr­wa­niu nies­przy­ja­ją­cych wa­run­ków śro­do­wi­sko­wych za po­mo­cą wie­lo­krot­nie spo­wol­nio­nych pro­ce­sów me­ta­bo­licz­nych, wy­róż­nia się an­hy­dro­bio­zę, krio­bio­zę, che­mo­bio­zę i os­mo­bio­zę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptocenzura

utaj­nio­na cen­zu­ra, nie­do­pu­szcza­nie do obie­gu wi­do­wisk te­a­tral­nych, fil­mów, au­dy­cji, pu­bli­ka­cji itp. w spo­sób nie­jaw­ny i nie­for­mal­ny


Źródła:

SJP.pl

Kryptochrom

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. fo­to­re­cep­tor świa­tła nie­bie­skie­go u zwie­rząt i ro­ślin


Źródła:

Wiktionary

Kryptocytat

w li­te­ra­tu­rze: cudze słowa ukry­te w zmie­nio­nej for­mie w ut­wo­rze in­ne­go au­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Kryptodepresja

de­pre­sja za­la­na wodą


Kryp­to­de­pre­sja – za­głę­bie­nie te­re­nu wy­peł­nio­ne przez wodę lub lód, przez co two­rzy się je­zio­ro lub lo­do­wiec, któ­re­go dno jest po­ni­żej śred­nie­go po­zio­mu morza (p.p.m.), na­to­miast po­wierzch­nia może znaj­do­wać się nad po­zio­mem morza (n.p.m.).

Do ta­kich kryp­to­de­pre­sji na­le­żą Baj­kał w Azji (kryp­to­de­pre­sja 1164 m), Morze Ka­spij­skie (1053 m), Morze Mart­we w Azji (735 m), Tan­ga­ni­ka w Afry­ce (698 m) oraz m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptofaszysta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. czło­wiek ukry­wa­ją­cy swoje po­glą­dy fa­szy­stow­skie


Źródła:

Wiktionary

Kryptofaszystka

→ kryp­to­fa­szy­sta


Patrz:kryptofaszysta

Źródła:

SJP.pl

Kryptofaszystowski

→ kryp­to­fa­szyzm, → kryp­to­fa­szy­sta


Patrz:kryptofaszyzm, → kryptofaszysta

Źródła:

SJP.pl

Kryptofaszyzm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ide­o­lo­gia wpro­wa­dza­ją­ca fa­szyzm pod przy­kryw­ką in­nych ide­o­lo­gii


Kryp­to­fa­szyzm to nazwa uży­wa­na na okre­śle­nie dzia­łań i za­cho­wań par­tii po­li­tycz­nej bądź grupy, w któ­rych sto­su­je się do za­ło­żeń ide­o­lo­gicz­nych fa­szyz­mu, jed­no­cze­śnie ofi­cjal­nie utrzy­mu­jąc iż nie ma z nim nic wspól­ne­go. Ter­min ten zo­stał ut­wo­rzo­ny w po­dob­ny spo­sób jak okre­śle­nia kryp­to­ju­da­izm i kryp­to­chrze­ści­jań­stwo, które od­no­szą się do se­kret­nych ju­da­i­stycz­nych lub chrze­ści­jań­skich prak­tyk re­li­gij­nych wy­ko­ny­wa­nych przez osoby, które ofi­cjal­nie przesz­ły na inne wyz­na­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptofit

ro­śli­na skry­to­pącz­ko­wa, ma­ją­ca pącz­ki ukry­te w ziemi lub w wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Kryptogam

w bo­ta­ni­ce: ro­śli­na skry­topł­cio­wa, nie­wyt­wa­rza­ją­ca kwia­tów, rozm­na­ża­ją­ca się głów­nie przez za­rod­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Kryptogatunek

w bo­ta­ni­ce: ga­tu­nek iden­tycz­ny lub pra­wie iden­tycz­ne pod wzglę­dem bu­do­wy mor­fo­lo­gicz­nej z innym ga­tun­kiem, nie­mo­gą­cy się z nim krzy­żo­wać


Źródła:

SJP.pl

Kryptogej

ho­mo­sek­su­a­li­sta ukry­wa­ją­cy swoją praw­dzi­wą orien­ta­cję sek­su­al­ną


Źródła:

SJP.pl

Kryptogiełda

gieł­da kryp­to­wa­lut


Kryp­to­gieł­da, ina­czej gieł­da kryp­to­wa­lut – ser­wis in­ter­ne­to­wy, na któ­rym użyt­kow­ni­cy skła­da­ją ofer­ty kupna i sprze­da­ży kryp­to­wa­lut, np. bit­co­i­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptograf

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie kryp­to­gra­fii


Źródła:

SJP.pl

Kryptografia

dział kryp­to­lo­gii poś­wię­co­ny za­sa­dom i tech­ni­kom two­rze­nia szy­frów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) umie­jęt­ność przeksz­tał­ca­nia tek­stu zro­zu­mia­łe­go dla wszyst­kich w tekst za­szy­fro­wa­ny; szy­fro­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryptograficznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zwią­za­ny z kryp­to­gra­fią


Źródła:

Wiktionary

Kryptograficzny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kryp­to­gra­fią, do­ty­czą­cy kryp­to­gra­fii


Źródła:

Wiktionary

Kryptografka

→ kryp­to­graf


Patrz:kryptograf

Źródła:

SJP.pl

Kryptogram

1. in­for­ma­cja za­pi­sa­na szy­frem; szy­fro­gram;
2. nie­li­te­ro­wy ciąg zna­ków za­stę­pu­ją­cy słowo lub imię i naz­wi­sko, np. ***;
3. krót­kie wy­ra­że­nie z Prze­po­wied­ni Ma­la­chia­sza, ma­ją­ce od­da­wać w jakiś spo­sób cechę oso­bo­wo­ści lub pon­ty­fi­ka­tu pa­pie­ża


Źródła:

SJP.pl

Kryptokleid

ga­tu­nek za­u­rop­sy­da z rzędu plez­jo­za­u­rów


Źródła:

SJP.pl

Kryptoklid

mor­ski gad ju­raj­ski


Kryp­to­klid "(Cryp­toc­li­dus eu­ry­me­rus)" – plez­jo­za­ur z ro­dzi­ny kryp­to­kli­dów (Cryp­toc­li­di­dae).

Ten mor­ski gad był le­piej przy­sto­so­wa­ny do życia na lą­dzie niż inne plez­jo­za­u­ry. Od­kry­to go w An­glii, Fran­cji, Rosji i Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej. Kryp­to­klid miał bar­dzo mocne zęby; mógł łapać nimi nawet pte­ro­za­u­ry (np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptoklimat

wa­run­ki kli­ma­tycz­ne pa­nu­ją­ce wew­nątrz zam­knię­tych urzą­dzeń i po­mie­szczeń; mi­kro­kli­mat


Źródła:

SJP.pl

Kryptokok

grzyb cho­ro­bot­wór­czy by­tu­ją­cy w gle­bie, wy­wo­łu­ją­cy grzy­bi­cę - kryp­to­ko­ko­zę


Źródła:

SJP.pl

Kryptokokowy

→ kryp­to­kok


Patrz:kryptokok

Źródła:

SJP.pl

Kryptokokoza

grzy­bi­ca za­kaź­na wy­wo­ła­na przez droż­dżo­po­dob­ny grzyb Cryp­to­coc­cus ne­o­for­ma­tus, ata­ku­ją­ca oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy, płuca, skórę i tkan­kę pod­skór­ną; ro­dzaj droż­dży­cy; to­ru­lo­za


Kryp­to­ko­ko­za ("to­ru­lo­za, droż­dży­ca eu­ro­pej­ska") – grzy­bi­ca wy­wo­ła­na przez "Cryp­to­coc­cus ne­o­for­mans", grzyb na­le­żą­cy do tzw. droż­dży pod­staw­ko­wych. Cho­ro­ba o prze­bie­gu po­do­strym lub przew­le­kłym, ata­ku­je oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy, płuca (grzy­bi­ce na­rzą­do­we, głę­bo­kie) lub skórę i tkan­kę pod­skór­ną (grzy­bi­ce po­wierz­chow­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptokomuch

po­gard­li­wie: kryp­to­ko­mu­ni­sta


Źródła:

SJP.pl

Kryptokomuna

lu­dzie, któ­rzy ukry­wa­ją swoje ko­mu­ni­stycz­ne prze­ko­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Kryptokomunista

osoba, która ukry­wa swoje ko­mu­ni­stycz­ne prze­ko­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Kryptokomunistka

→ kryp­to­ko­mu­ni­sta


Patrz:kryptokomunista

Źródła:

SJP.pl

Kryptokomunistyczny

→ kryp­to­ko­mu­nizm


Patrz:kryptokomunizm

Źródła:

SJP.pl

Kryptokomunizm

ukry­ty ko­mu­nizm


Źródła:

SJP.pl

Kryptokrystaliczny

po­sia­da­ją­cy bu­do­wę kry­sta­licz­ną nie­wi­docz­ną gołym okiem


Źródła:

SJP.pl

Kryptol

gra­nu­lat gra­fi­tu, gliny i kar­bo­run­du, sto­so­wa­ny jako ma­te­riał opo­ro­wy w pie­cach elek­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Kryptolesbijka

ho­mo­sek­su­a­list­ka ukry­wa­ją­ca swoją praw­dzi­wą orien­ta­cję sek­su­al­ną


Źródła:

SJP.pl

Kryptolewicowy

nie­de­kla­ru­ją­cy się jako le­wi­co­wiec, jed­nak o po­glą­dach bli­skich le­wi­cow­com


Źródła:

SJP.pl

Kryptolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie kryp­to­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się szy­fro­wa­niem i de­szy­fra­cją tek­stów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryptologia

nauka poś­wię­co­na szy­from, czyli po­ro­zu­mie­wa­niu się w bez­piecz­ny i zwy­kle po­ta­jem­ny spo­sób, obej­mu­ją­ca kryp­to­gra­fię i kryp­to­a­na­li­zę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. in­form. dzie­dzi­na wie­dzy zaj­mu­ją­ca się prze­ka­zy­wa­niem in­for­ma­cji w spo­sób za­bez­pie­czo­ny przed nie­u­praw­nio­nym do­stę­pem, obej­mu­je tak utaj­nia­nie wia­do­mo­ści (kryp­to­gra­fię) jak i prze­ła­my­wa­nie ich za­bez­pie­czeń i od­czyt tre­ści (kryp­to­a­na­li­zę);


Kryp­to­lo­gia (z gr. κρυπτός "kryp­tos", „ukry­ty”, i λόγος "logos", „rozum”, „słowo”) – dzie­dzi­na wie­dzy o prze­ka­zy­wa­niu in­for­ma­cji w spo­sób za­bez­pie­czo­ny przed nie­po­wo­ła­nym do­stę­pem. Kryp­to­lo­gia jest uz­na­wa­na za gałąź za­rów­no ma­te­ma­ty­ki, jak i in­for­ma­ty­ki; po­nad­to jest zwią­za­na z te­o­rią in­for­ma­cji, in­ży­nie­rią oraz bez­pie­czeń­stwem kom­pu­te­ro­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kryp­to­lo­gią, do­ty­czą­cy kryp­to­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Kryptolowy

przy­miot­nik od: kryp­tol


Źródła:

SJP.pl

Kryptolożka

→ kryp­to­log


Patrz:kryptolog

Źródła:

SJP.pl

Kryptomeria

drze­wo igla­ste z ro­dzi­ny cy­pry­so­wa­tych; szyd­li­ca


Źródła:

SJP.pl

Kryptomnezja

Kryp­tom­nez­ja (od gr. "kryp­tós" „ukry­ty”, "mn"ē"m"ē „pa­mięć”) – czę­sty spo­sób przy­po­mi­na­nia sobie głę­bo­ko ukry­tych lub za­pom­nia­nych prze­żyć ina­czej nie­do­stęp­nych. Pa­mięć bez iden­ty­fi­ka­cji pa­mię­ta­nych tre­ści jako wcze­śniej poz­na­nych, np. przyj­mo­wa­nie za włas­ne cu­dzych myśli za­sły­sza­nych daw­niej (nie­kie­dy mówi się o podś­wia­do­mym pla­gia­cie).


Źródła:

Wikipedia

Kryptomnezyjny

→ kryp­tom­nez­ja


Patrz:kryptomnezja

Źródła:

SJP.pl

Kryptomorficzny

w od­nie­sie­niu do pier­wiast­ków che­micz­nych: nie two­rzą­cy włas­nych mi­ne­ra­łów; en­do­krypt­ny, en­do­mor­ficz­ny


Źródła:

SJP.pl

Krypton

pier­wia­stek che­micz­ny, jeden z gazów szla­chet­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Kr i licz­bie ato­mo­wej 36;


Kryp­ton (Kr; z gr. κρυπτός, "kryp­tos" = „ukry­ty”) – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy he­low­ców. Be­zbarw­ny, nie­re­ak­tyw­ny gaz. Zo­stał od­kry­ty w 1898 r. przez W. Ram­sa­ya i M.W. Tra­ver­sa.

Wy­stę­pu­je w at­mos­fe­rze ziem­skiej w ilo­ści ok. 1,14 ppm. Jest jed­nym z pro­duk­tów roz­pa­du uranu i plu­to­nu. Ma 32 izo­to­py z prze­dzia­łu licz­by ma­so­wej 69–100 o okre­sie półtr­wa­nia mi­ni­mum 1 ms. Trwa­łe są izo­to­py 78, 80, 82, 83, 84 i 86.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptonim

wyraz lub li­te­ry uży­wa­ne do naz­wa­nia kogoś lub cze­goś w celu ukry­cia jego toż­sa­mo­ści lub utrud­nie­nia iden­ty­fi­ka­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zło­że­nie liter i cyfr albo wyraz, który ukry­wa nazwę cze­goś lub czy­jeś naz­wi­sko


Kryp­to­nim – nazwa uży­wa­na za­miast praw­dzi­wej, zna­nej po­wszech­nie nazwy rze­czy, miej­sco­wo­ści lub w celu okre­śle­nia osoby, zwy­kle dla ukry­cia jej praw­dzi­we­go zna­cze­nia czy sensu.

Kryp­to­ni­mów używa się zwła­szcza w dzia­łal­no­ści woj­sko­wej i wy­wia­dow­czej, w celu okre­śla­nia zna­nych wszyst­kim za­in­te­re­so­wa­nym stro­nom pojęć, jak np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptonimowy

przy­miot­nik od: kryp­to­nim


Źródła:

SJP.pl

Kryptonit

1. fik­cyj­ny pier­wia­stek z ko­mik­sów z udzia­łem Su­per­ma­na;
2. po­tocz­nie: słaby punkt kogoś; pięta Achil­le­sa


Kryp­to­nit (ang. "Kryp­to­ni­te") – fik­cyj­ny pier­wia­stek z ko­mik­sów z udzia­łem Su­per­ma­na, które wy­da­wa­ne są przez DC Co­mics. Pier­wszy raz po­ja­wił się w 1945 roku w słu­cho­wi­sku ra­dio­wym "The Ad­ven­tu­res of Su­per­man". W ko­mik­sie po­ja­wił się do­pie­ro wraz z wy­da­niem "Su­per­man vol. 1 #61" (1949). Jego nazwa po­cho­dzi od nazwy fik­cyj­nej pla­ne­ty Kryp­ton, z któ­re­go po­cho­dzi, a ta zaś zo­sta­ła za­czerp­nię­ta od kryp­to­nu (Kr) – pier­wiast­ka che­micz­ne­go, z grupy he­low­ców w ukła­dzie okre­so­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptonitowy

→ kryp­to­nit


Patrz:kryptonit

Źródła:

SJP.pl

Kryptonowy

przy­miot­nik od: kryp­ton


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od kryp­ton


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryptoportyk

w ar­chi­tek­tu­rze an­tycz­nej: ta­jem­ne przej­ście w po­sta­ci zam­knię­te­go por­ty­ku, zwy­kle se­kret­ne przej­ście po­dziem­ne


Kryp­to­por­tyk (por­tyk po­zor­ny) – ro­dzaj por­ty­ku, obu­do­wa­ne­go ze wszyst­kich stron, w któ­rym ko­lum­ny pod­trzy­mu­ją­ce kon­struk­cję dachu stoją tuż przy murze lub są w niego wto­pio­ne (pół­ko­lum­ny). W sta­ro­żyt­no­ści była to po­dłuż­na bu­dow­la cał­ko­wi­cie lub czę­ścio­wo za­głę­bio­na w ziemi doś­wiet­lo­na ot­wo­ra­mi wy­ko­na­ny­mi w skle­pie­niu lub w ścia­nach bocz­nych. Naj­czę­ściej peł­ni­ła rolę przej­ścia w cza­sie nie­po­go­dy, ale rów­nież ma­ga­zy­no­wa­no w niej żyw­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptopsychiczny

taki, który od­by­wa się bez udzia­łu świa­do­mo­ści i któ­re­go na­tu­ra nie zo­sta­ła je­szcze wy­ja­śnio­na


Źródła:

SJP.pl

Kryptopłatność

płat­ność przy uży­ciu kryp­to­wa­lu­ty


Źródła:

SJP.pl

Kryptoreklama

pro­wa­dze­nie re­kla­my w pu­bli­ka­cjach albo pro­gra­mach o cha­rak­te­rze nie­re­kla­mo­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ukry­ta re­kla­ma to­wa­rów, usług, firm itp. za­mie­szczo­na w prze­strze­ni (np. pu­bli­ka­cji) o cha­rak­te­rze nie­re­kla­mo­wym,


Kryp­to­re­kla­ma (gr. κρυπτός – "kryp­tos" – ukry­ty) – ukry­ta dzia­łal­ność re­kla­mo­wa wią­żą­ca się z uzy­ska­niem przez dzien­ni­ka­rza bądź re­dak­cję ko­rzy­ści ma­jąt­ko­wej lub oso­bi­stej od osoby bądź przed­się­bior­stwa dą­żą­cych do za­mie­szcze­nia prze­ka­zu re­kla­my spra­wia­ją­ce­go wra­że­nie obiek­tyw­nej, re­dak­cyj­nej in­for­ma­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptoreklamowy

→ kryp­to­re­kla­ma


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kryp­to­re­kla­my, wła­ści­wy kryp­to­re­kla­mie


Patrz:kryptoreklama

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryptoskiaskop

ro­dzaj kryp­to­sko­pu (apa­ra­tu rent­ge­now­skie­go do prześ­wiet­leń)


Źródła:

SJP.pl

Kryptosporydioza

pa­so­żyt­ni­cza cho­ro­ba ssa­ków


Kryp­to­spo­ry­dio­za (łac., ang. "cryp­to­spo­ri­dio­sis") – cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza zaj­mu­ją­ca je­li­ta ssa­ków (w tym czło­wie­ka), wy­wo­ły­wa­na przez wew­nątrz­ko­mór­ko­we­go pa­so­ży­ta "Cryp­to­spo­ri­dium par­vum".

Cho­ro­ba sze­rzy się drogą fe­kal­no-oral­ną, po­przez jamę ustną, ale moż­li­we jest także za­ra­że­nie drogą in­ha­la­cyj­ną, szcze­gól­nie u dzie­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptowaluciarz

po­tocz­nie: osoba in­we­stu­ją­ca w kryp­to­wa­lu­ty


Źródła:

SJP.pl

Kryptowaluta

ro­dzaj wa­lu­ty wir­tu­al­nej, np. bit­co­in


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wa­lu­ta elek­tro­nicz­na opar­ta na me­cha­niz­mach kryp­to­gra­ficz­nych;


Kryp­to­wa­lu­ta, rza­dziej wa­lu­ta kryp­to­gra­ficz­na – roz­pro­szo­ny sy­stem księ­go­wy ba­zu­ją­cy na kryp­to­gra­fii, prze­cho­wu­ją­cy in­for­ma­cję o sta­nie po­sia­da­nia w umow­nych jed­nost­kach. Stan po­sia­da­nia zwią­za­ny jest z po­szcze­gól­ny­mi wę­zła­mi sy­ste­mu („port­fe­la­mi”) w taki spo­sób, aby kon­tro­lę nad danym port­fe­lem kryp­to­wa­lu­to­wym miał wy­łącz­nie po­sia­dacz od­po­wia­da­ją­ce­go mu klu­cza pry­wat­ne­go i nie­moż­li­we było dwu­krot­ne wy­da­nie tej samej jed­nost­ki. Kryp­to­wa­lu­ta jest szcze­gól­nym przy­pad­kiem wa­lu­ty wir­tu­al­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptowalutowy

→ kryp­to­wa­lu­ta


Patrz:kryptowaluta

Źródła:

SJP.pl

Kryptowy

→ kryp­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kryp­tą, do­ty­czą­cy kryp­ty


Patrz:krypta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryptozoik

okres w dzie­jach Ziemi obej­mu­ją­cy dwie naj­star­sze ery: ar­cha­icz­ną i pro­te­ro­zo­icz­ną; pre­kambr, eon kryp­to­zo­icz­ny


Kryp­to­zo­ik – jed­nost­ka chro­no­stra­ty­gra­ficz­na i ge­o­chro­no­lo­gicz­na obej­mu­ją­ca naj­star­szy okres hi­sto­rii Ziemi po jej kon­so­li­da­cji: od około 4 mld lat do po­cząt­ku kam­bru (541 mln lat). Cha­rak­te­ry­zo­wa­ła się – w odróż­nie­niu od fa­ne­ro­zo­i­ku – ubó­stwem ska­mie­nia­ło­ści, stąd jej nazwa (z sta­ro­grec­kie­go: "kryp­tós" ‘ukry­ty’ i "zōḗ" - ‘życie’).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptozoit

sta­dium wy­wo­łu­ją­cych ma­la­rię krwin­kow­ców, za­sied­la­ją­ce ko­mór­ki wą­tro­by i śle­dzio­ny u czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl

Kryptozoolog

pse­u­do­na­u­ko­wiec zaj­mu­ją­cy się zwie­rzę­ta­mi, na któ­rych ist­nie­nie brak na­u­ko­wych do­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Kryptozoologia

pse­u­do­na­u­ka zaj­mu­ją­ca się zwie­rzę­ta­mi, na któ­rych ist­nie­nie brak na­u­ko­wych do­wo­dów


Kryp­to­zo­o­lo­gia (z gr. "kryp­tos" „ukry­ty”, "zoon" „zwie­rzę” i "logos" „nauka”) – kon­tro­wer­syj­na gałąź zo­o­lo­gii, bę­dą­ca dzie­dzi­ną pse­u­do­na­u­ki zaj­mu­ją­cą się zwie­rzę­ta­mi, któ­rych ist­nie­nie po­wszech­nie jest odrzu­ca­ne ze wzglę­du na brak wia­ry­god­nych, na­u­ko­wych do­wo­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryptyda

hi­po­te­tycz­ne zwie­rzę, któ­re­go ist­nie­nie jest obiek­tem badań kryp­to­zo­o­lo­gów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hi­po­te­tycz­ne zwie­rzę, któ­re­go ist­nie­nie nie zo­sta­ło pot­wier­dzo­ne przez naukę


Kryp­ty­da – hi­po­te­tycz­ne zwie­rzę, znane tylko z prze­ka­zów, któ­re­go ist­nie­nie jest obiek­tem po­szu­ki­wań i badań kryp­to­zo­o­lo­gów, lecz nie zo­sta­ło pot­wier­dzo­ne przez zo­o­lo­gię.

Ze wzglę­du na brak wia­do­mo­ści, do ja­kie­go tak­so­nu mają na­le­żeć kryp­ty­dy, dzie­li się je pod kątem śro­do­wi­ska ży­cio­we­go, a mia­no­wi­cie na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryptydowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kryp­ty­dą, do­ty­czą­cy kryp­ty­dy


Źródła:

Wiktionary

Krysa

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krysia

zdrob­nie­nie od: Kry­sty­na (imię żeń­skie); Kryś­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż. zdrobn. Kry­sty­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krysiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krysicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krysiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krysieńka

zdrob­nie­nie od: Kry­sty­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Krysik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krysiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krysi lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krysiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryska

daw­niej: kre­ska, linia; dziś w po­wie­dze­niach "przyj­dzie (przysz­ła) na kogoś kry­ska" - ktoś w końcu ule­gnie (uległ), prze­gra (prze­grał), od­nie­sie (od­niósł) po­raż­kę; "przysz­ła kry­ska na Ma­ty­ska" - osoba źle po­stę­pu­ją­ca zo­sta­ła uka­ra­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. kre­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryski

daw­niej: kre­ska, linia; dziś w po­wie­dze­niach "przyj­dzie (przysz­ła) na kogoś kry­ska" - ktoś w końcu ule­gnie (uległ), prze­gra (prze­grał), od­nie­sie (od­niósł) po­raż­kę; "przysz­ła kry­ska na Ma­ty­ska" - osoba źle po­stę­pu­ją­ca zo­sta­ła uka­ra­na


Kry­ski – przy­sió­łek wsi Cze­pie­le w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Kuź­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryspin

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: Kry­spi­na


Kry­spin – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, pier­wot­nie sta­no­wią­ce zdrob­nie­nie od łac. imie­nia mę­skie­go "Cri­spus", które pow­sta­ło z przy­miot­ni­ka oz­na­cza­ją­ce­go „kę­dzie­rza­wy”. Kry­spin po raz pier­wszy zo­stał poś­wiad­czo­ny w Pol­sce w 1226 roku, w for­mach Krzysz­pin i Kry­spin. Moż­li­we sta­ro­pol­skie zdrob­nie­nia to: Krzysz, Krzy­sza, Krzyszcz, Krzy­szczek, Krzyszcz­ko, Krzyszczk, Krzy­szek, Krzysz­ka, Krzysz­ko, Krzysz­na, Krzych, Krzych­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryspina

imię żeń­skie


Kry­spi­na – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "cri­spa" – (osoba) o krę­co­nych wło­sach, kę­dzie­rza­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryspinady

rzad­ko: pre­zen­ty fun­do­wa­ne na cudzy koszt


Źródła:

SJP.pl

Kryspininy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kry­spi­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kryspinostwo

Kry­spin z mał­żon­ką; Kry­spi­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Kryspinowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Kryspinowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kry­spi­no­wem, do­ty­czą­cy Kry­spi­no­wa


Źródła:

Wiktionary

Kryspinowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kry­spi­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kryspus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Kry­spus, "Fla­vius Iu­lius Va­le­rius Cri­spus" (ur. ok. 300, zm. 326) – syn Kon­stan­ty­na Wiel­kie­go i jego pier­wszej żony (lub kon­ku­bi­ny) Mi­ner­wi­ny, cezar Kon­stan­ty­na od 317 do 326 roku n.e.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kryst

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. Chry­stus


Źródła:

Wiktionary

Krysta

naz­wi­sko


Zo­bacz też: Kry­sta (film).

Kry­sta ( Кръста) – szczyt ma­sy­wu Wi­to­sza, w Buł­ga­rii, o wy­so­ko­ści 1561 m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krystaliczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kry­sta­licz­ne; cecha tych, któ­rzy są kry­sta­licz­ni


Źródła:

Wiktionary

Krystaliczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­stę­pu­je pod po­sta­cią krysz­ta­łu

 (1.2) tak czy­sty i przez­ro­czy­sty jak krysz­tał

 (1.3) ide­al­ny, bez skazy


Źródła:

Wiktionary

Krystalit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. część ciała sta­łe­go o bu­do­wie kry­sta­licz­nej bę­dą­ca ob­sza­rem mo­no­kry­sta­licz­ne­go upo­rząd­ko­wa­nia;


Kry­sta­lit (zwany rów­nież ziar­nem) – część ciała sta­łe­go o bu­do­wie kry­sta­licz­nej bę­dą­ca ob­sza­rem mo­no­kry­sta­licz­ne­go upo­rząd­ko­wa­nia. Ma roz­mia­ry od kilku na­no­me­trów do mi­li­me­trów. Kry­sta­li­ty od­dzie­lo­ne są od sie­bie cien­ki­mi amor­ficz­ny­mi war­stwa­mi (gra­ni­ca­mi zia­ren) two­rząc więk­sze struk­tu­ry po­li­kry­sta­licz­ne. W pew­nych ma­te­ria­łach (np. krzem na­no­kry­sta­licz­ny) po­szcze­gól­ne bar­dzo małe ziar­na kry­sta­licz­ne osa­dzo­ne są w ma­try­cy amor­ficz­nej, nie­po­sia­da­ją­cej struk­tu­ry kry­sta­licz­nej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krystalizacja

1. pro­ces two­rze­nia się krysz­ta­łów lub ciał kry­sta­licz­nych;
2. sku­pi­sko krysz­ta­łów pow­sta­łe w wy­ni­ku tego pro­ce­su;
3. kształ­to­wa­nie i usta­la­nie się ja­kichś po­glą­dów, pla­nów itp.; kon­kre­ty­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­ces two­rze­nia się krysz­ta­łów


Kry­sta­li­za­cja – pro­ces pow­sta­wa­nia fazy kry­sta­licz­nej z fazy sta­łej (amor­ficz­nej), fazy cie­kłej (sub­stan­cji sto­pio­nej lub jej rozt­wo­ru) lub fazy ga­zo­wej. Kry­sta­li­za­cja jest zwy­kle pro­ce­sem eg­zo­ter­micz­nym. Prze­pro­wa­dza się ją w celu wy­o­dręb­nie­nia związ­ku che­micz­ne­go z rozt­wo­ru. Mie­sza­ni­ny jed­no­rod­ne cie­czy (roz­pu­szczal­nik) i ciała sta­łe­go (sub­stan­cja roz­pu­szczo­na) mają gra­nicz­ne stę­że­nie, w któ­rym roz­po­czy­na się pro­ces kry­sta­li­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krystalizacyjny

zwią­za­ny z kry­sta­li­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Krystalizator

cy­lin­drycz­ne na­czy­nie la­bo­ra­to­ryj­ne uży­wa­ne do kry­sta­li­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. apa­rat, w któ­rym re­a­li­zu­je się pro­ces kry­sta­li­za­cji;

 (1.2) chem. szkla­ne na­czy­nie uży­wa­ne w la­bo­ra­to­rium do kry­sta­li­za­cji

 (1.3) techn. chło­dzo­na forma od­lew­ni­cza słu­żą­ca do na­da­wa­nia kształ­tu i ut­war­dza­nia krzep­ną­ce­go pasma stali lub in­ne­go stopu


Kry­sta­li­za­tor to apa­rat, w któ­rym re­a­li­zu­je się pro­ces kry­sta­li­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krystalizować

1. na­bie­rać bu­do­wy kry­sta­licz­nej, ule­gać kry­sta­li­za­cji;
2. po­wo­do­wać kry­sta­li­za­cję;
3. w prze­no­śni: usta­lać , kon­kre­ty­zo­wać swoje po­glą­dy, plany, po­my­sły itp.;
4. kry­sta­li­zo­wać się -
a) na­bie­rać bu­do­wy kry­sta­licz­nej, ule­gać kry­sta­li­za­cji;
b) o po­glą­dach, pla­nach, po­my­słach itp.: usta­lać się, kon­kre­ty­zo­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skry­sta­li­zo­wać, wy­kry­sta­li­zo­wać)

 (1.1) chem. two­rzyć struk­tu­rę kry­sta­licz­ną

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kry­sta­li­zo­wać się (dk. skry­sta­li­zo­wać się, wy­kry­sta­li­zo­wać się)

 (2.1) przen. (o sy­tu­a­cji) wy­ła­niać wy­raź­ne za­leż­no­ści, pra­wi­dło­wo­ści, oko­licz­no­ści i kon­sek­wen­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krystalochemia

Kry­sta­lo­che­mia – ter­min ten wpro­wa­dził V.M. Goldsch­midt i przed­sta­wił jej ów­czes­ny za­kres badań jako okre­śle­nie pra­wi­deł mię­dzy skła­dem che­micz­nym a włas­no­ścia­mi fi­zycz­ny­mi ma­te­ria­łu.

Wiąże się z tym ba­da­nie re­la­cji mię­dzy struk­tu­rą wew­nętrz­ną w jej naj­szer­szym sen­sie a wszel­ki­mi włas­no­ścia­mi, pa­ra­me­tra­mi, cha­rak­te­ry­sty­ka­mi, ja­ki­mi ba­da­cze ciała sta­łe­go dy­spo­nu­ją.


Źródła:

Wikipedia

Krystalograf

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie kry­sta­lo­gra­fii


Źródła:

SJP.pl

Krystalografia

nauka o bu­do­wie i włas­no­ściach krysz­ta­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. in­ter­dy­scy­pli­nar­na nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem struk­tu­ry, wła­ści­wo­ści i spo­so­bów pow­sta­wa­nia krysz­ta­łów


Kry­sta­lo­gra­fia (od grec­kich słów κρύσταλλος "kry­stal­los" – „lód”, które póź­niej za­czę­ło oz­na­czać także krysz­tał gór­ski i inne krysz­ta­ły, oraz γράφω "grap­ho" – „piszę”) – nauka o krysz­ta­łach, kry­sta­li­tach oraz sub­stan­cjach o struk­tu­rze czę­ścio­wo upo­rząd­ko­wa­nej. Jej za­kres po­kry­wa się czę­ścio­wo z mi­ne­ra­lo­gią, fi­zy­ką ciała sta­łe­go, che­mią i ma­te­ria­łoz­naw­stwem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krystalograficzny

do­ty­czą­cy kry­sta­lo­gra­fii


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. miner. zwią­za­ny z kry­sta­lo­gra­fią, do­ty­czą­cy kry­sta­lo­gra­fii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krystalografka

→ kry­sta­lo­graf


Patrz:krystalograf

Źródła:

SJP.pl

Krystaloid

sub­stan­cja nie two­rzą­ca ukła­dów ko­lo­i­dal­nych, po­wszech­nie uży­wa­na w me­dy­cy­nie, jako płyn wy­peł­nia­ją­cy ło­ży­sko na­czy­nio­we u osób z dużą utra­tą krwi po krwo­to­kach


Źródła:

SJP.pl

Krystaloidalny

→ kry­sta­lo­id; kry­sta­lo­i­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Krystaloidowy

→ kry­sta­lo­id; kry­sta­lo­i­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Krystalomancja

wró­że­nie z krysz­ta­ło­wej kuli


Kry­sta­lo­man­cja (od grec­kich słów κρύσταλλος "kry­stal­los" – „lód”, które póź­niej za­czę­ło oz­na­czać także krysz­tał gór­ski i inne krysz­ta­ły i "man­te­ia", „wróż­ba”), także sfe­ro­man­cja lub wró­że­nie z kuli – prze­po­wia­da­nie przysz­ło­ści na pod­sta­wie wizji do­strze­ga­nych przez wróż­bi­tę w krysz­ta­ło­wej (wy­ko­na­nej ze szkła krysz­ta­ło­we­go) kuli.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krystalometria

dział kry­sta­lo­gra­fii zaj­mu­ją­cy się mie­rze­niem kątów mię­dzy ścia­na­mi krysz­ta­łów; go­nio­me­tria


Źródła:

SJP.pl

Krystalooptyczny

→ kry­sta­lo­op­ty­ka


Patrz:krystalooptyka

Źródła:

SJP.pl

Krystalotechnika

sztu­ka przy­go­to­wy­wa­nia szkli­stej po­le­wy do na­czyń gli­nia­nych


Źródła:

SJP.pl

Krystek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krystera

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. le­wa­ty­wa


Źródła:

Wiktionary

Krystian

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Kry­stian – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­ko-ła­ciń­skie­go, od Chri­stia­nus, "Cri­stia­nus" oz­na­cza­ją­ce „chrze­ści­ja­nin, wyz­naw­ca Chry­stu­sa”.

Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom w Pol­sce Kry­stian w 2017 r. zaj­mo­wał 48. miej­sce w gru­pie imion mę­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krystiana

imię żeń­skie


Kry­stia­na – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Kry­stian, które pow­sta­ło po­przez do­da­nie przy­rost­ka "-ianus", oz­na­cza­ją­ce­go przy­na­leż­ność lub po­cho­dze­nie, do ła­ciń­skie­go imie­nia "Chri­sti­nus/Cri­sti­nus". Oz­na­cza „chrze­ści­jan­ka, na­le­żą­ca do Chry­stu­sa, Chry­stu­so­wa”. Imię to jest poś­wiad­czo­ne w Pol­sce od XIII wieku, w for­mie Krzys(z)ty­ja­na, Kry­sty­ja­na. Sta­ro­pol­skie formy po­chod­ne: Krczo­na, Krzczo­na, Chry­ści­ja­ni­ca, Chrzczon­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krystianek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Kry­stian


Źródła:

Wiktionary

Krystiania

ostry skręt na nar­tach; chry­stia­nia, chri­stia­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ewo­lu­cja nar­ciar­ska słu­żą­ca za­trzy­ma­niu się lub zmia­nie kie­run­ku jazdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krystianiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kry­stia­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krystianostwo

Kry­stian z mał­żon­ką; Kry­stia­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Krystianowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Krystianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kry­stia­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krystkowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krystobalit

biały mi­ne­rał o szkli­stym po­ły­sku, wy­stę­pu­ją­cy w ska­łach wul­ka­nicz­nych, od­mia­na kwar­cu


Kry­sto­ba­lit (cri­sto­ba­lit) – sto­sun­ko­wo rzad­ki mi­ne­rał na­le­żą­cy do gro­ma­dy krze­mia­nów; []. Nazwa po­cho­dzi od Cerro San Cri­sto­bal w Mek­sy­ku, gdzie mi­ne­rał ten zo­stał zna­le­zio­ny (1884 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krystosiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krystowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krystyn

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Kry­styn – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go wy­wo­dzą­ce się od wy­ra­zu Po­ma­za­niec ("Chry­stus"), do któ­re­go do­da­no przy­ro­stek "-inus" wska­zu­ją­cy na za­leż­ność lub po­cho­dze­nie ("Chri­sti­nus", 'na­le­żą­cy do Chry­stu­sa, Chry­stu­so­wy'). W do­ku­men­tach pol­skich poś­wiad­czo­ne w XI wieku w for­mie ła­ciń­skiej, a od XII w. w for­mie spol­szczo­nej "Kry­styn".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krystyna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) D. i B. lp. od: Kry­styn


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krystyniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krystyniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kry­sty­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krystynka

zdrob­nie­nie od: Kry­sty­na (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż. zdrobn. Kry­sty­na

 (1.2) geogr. przy­sió­łek w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie cho­dzie­skim, w gmi­nie Cho­dzież;


Kry­styn­ka – przy­sió­łek w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie cho­dzie­skim, w gmi­nie Cho­dzież.

Nazwa miej­sco­wo­ści wy­wo­dzi się od imie­nia Kry­sty­na, dla ucz­cze­nia matki wła­ści­cie­li wsi. We­dług do­ku­men­tów hi­sto­rycz­nych miej­sco­wość w XVIII wieku za­pi­sy­wa­na była jako "Kry­styn­ka", w XIX wieku "Kry­styn­ka", "Chri­stin­chen", od 1921 roku "Kry­styn­ka". Poza tym w la­tach 1883, 1921 opi­sy­wa­na była jako wieś, w 1967 roku jako część wsi Stró­że­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krystynopol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. Czer­wo­no­gród (eg­zo­nim wa­rian­to­wy);


Źródła:

Wiktionary

Krystynostwo

Kry­styn z mał­żon­ką; Kry­sty­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Krystynowie

Kry­styn z mał­żon­ką; Kry­sty­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krystynowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kry­sty­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krysza

ochro­na za­pew­nio­na np. przez mafię


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­ty­kal­ność, ochro­na (za­pew­nio­na np. przez mafię)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryszak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryszałowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryszczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryszna

w mi­to­lo­gii in­dyj­skiej: jeden z bo­ha­te­rów "Ma­hab­ha­ra­ty", wo­jow­nik i fi­lo­zof, ubó­stwio­ny jako ósme wcie­le­nie boga Wisz­nu; Krisz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rel. Bóg w hin­du­iz­mie, ósmy awa­tar Wisz­nu;


Krysz­na (de­wa­na­ga­ri कृष्ण, trl. "kṛṣṇa", ang. Krish­na) – bóg w hin­du­iz­mie. W Bha­ga­wad­gi­cie opi­sa­ny jest jako Naj­wyż­sza Isto­ta i Naj­wyż­szy bóg.

Krysz­na i zwią­za­ne z nim opo­wie­ści po­ja­wia­ją się w wielu fi­lo­zo­ficz­nych i te­o­lo­gicz­nych dzie­łach hin­du­iz­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krysznaicki

→ krysz­na­i­ta; krisz­na­ic­ki


Źródła:

SJP.pl

Krysznaitka

→ krysz­na­i­ta; krisz­na­it­ka


Źródła:

SJP.pl

Krysznowiec

czło­nek Mię­dzy­na­ro­do­we­go Sto­wa­rzy­sze­nia Świa­do­mo­ści Krysz­ny; krisz­no­wiec


Źródła:

SJP.pl

Krysztalik

prze­sta­rza­łe zdrob­nie­nie od: krysz­tał; krysz­ta­łek


Źródła:

SJP.pl

Kryształ

1. ciało, w któ­rym cząst­ki ele­men­tar­ne roz­mie­szczo­ne są we­dług reguł ge­o­me­trycz­nych,
2. cięż­kie szkło do wy­ro­bu na­czyń i lu­ster,
3. wyrób z ta­kie­go szkła, zwy­kle rżnię­ty w skom­pli­ko­wa­ne wzory


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. chem. miner. ciało stałe o ge­o­me­trycz­nie upo­rząd­ko­wa­nej bu­do­wie wew­nętrz­nej;

 (1.2) pot. przez­ro­czy­ste, cięż­kie szkło oło­wio­we do wy­ro­bu de­ko­ra­cyj­nych wa­zo­nów, kie­li­chów itp.; rów­nież wyrób z ta­kie­go szkła;

 (1.3) cu­kier spo­żyw­czy w po­sta­ci drob­nych krysz­ta­łów (1.1)

 (1.4) przen. o czymś, co jest przez­ro­czy­ste lub przej­rzy­ste

 (1.5) przen. poch­leb­nie o czło­wie­ku uwa­ża­nym za nie­ska­zi­tel­ne­go mo­ral­nie

 (1.6) pot. środ. me­ta­am­fe­ta­mi­na, jeden z nar­ko­ty­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryształek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: krysz­tał

 (1.2) mały krysz­tał


Źródła:

Wiktionary

Kryształkowy

przy­miot­nik od: krysz­ta­łek


Źródła:

SJP.pl

Kryształowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób krysz­ta­ło­wy


Źródła:

Wiktionary

Kryształowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krysz­ta­ło­we; cecha tych, któ­rzy są krysz­ta­ło­wi


Źródła:

Wiktionary

Kryształowy

→ krysz­tał


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy bu­do­wę krysz­ta­łu

 (1.2) wy­ko­na­ny ze szkła krysz­ta­ło­we­go

 (1.3) wy­ko­na­ny z krysz­ta­łu gór­skie­go

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. czy­sty, przej­rzy­sty, o gło­sie: dźwięcz­ny, czy­sto brzmią­cy

 (2.2) przen. czło­wiek ucz­ci­wy, szla­chet­ny, nie­ska­zi­tel­ny


Patrz:kryształ

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krysztofiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryterialny

→ kry­te­rium


Patrz:kryterium

Źródła:

SJP.pl

Kryteriowy

→ kry­te­rium; kry­te­ryj­ny


Źródła:

SJP.pl

Kryterium

1. wa­ru­nek bę­dą­cy pod­sta­wą po­dzia­łu, po­mia­ru, oceny cze­goś; pro­bierz;
2. ro­dzaj wy­ści­gu ko­lar­skie­go;
3. kry­te­rium war­to­ści - wzór wy­bo­ru naj­waż­niej­szych war­to­ści, okre­śla­ją­cy ich na­tu­rę i bę­dą­cy pod­sta­wą ocen i norm


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ob­ser­wo­wa­ny czyn­nik, wcho­dzą­cy w skład da­nych słu­żą­cych za pod­sta­wę oceny, wy­ce­ny, po­dzia­łu, de­cyz­ji lub wy­bo­ru

 (1.2) sport. wy­ścig ko­lar­ski po zam­knię­tym torze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryteryjny

→ kry­te­rium; kry­te­rio­wy


Źródła:

SJP.pl

Krytojad

kry­to­jad bu­ra­ko­wy, ma­leń­ki chrząszcz że­ru­ją­cy na siew­kach bu­ra­ków; drob­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Krytonos

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny kry­to­no­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krytonosek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny kry­to­no­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krytonosowate

o ce­chach kry­to­no­so­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Kry­to­no­so­wa­te, kry­to­no­sy, ta­pa­ko­lo­wa­te, ta­pa­ko­le (Rhi­no­cryp­ti­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes). Obej­mu­je 65 ga­tun­ków za­miesz­ku­ją­cych łąki, za­ro­śla i lasy Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej i Cen­tral­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krytonosowaty

o ce­chach kry­to­no­so­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Krytoryjek

kry­to­ry­jek ol­cho­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krytoskrzydły

ma­ją­cy osło­nię­te skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl

Kryty

osło­nię­ty, na­kry­ty dasz­kiem; za­kry­ty


przy­miot­nik

 (1.1) osło­nię­ty

 (1.2) pot. chro­nio­ny przed od­po­wie­dzial­no­ścią

 (1.3) po­kry­ty czymś

 (1.4) ukry­ty

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów bier­ny od cza­sow­ni­ka kryć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krytycyzm

1. zdol­ność obiek­tyw­nej oceny zda­rzeń, ludzi i włas­ne­go po­stę­po­wa­nia;
2. skłon­ność do kry­ty­ko­wa­nia, przyj­mo­wa­nie ne­ga­tyw­nej po­sta­wy;
3. po­sta­wa po­stu­lu­ją­ca kon­tro­lę praw­dzi­wo­ści i za­sad­no­ści twier­dzeń przed ich uz­na­niem;
4. w fi­lo­zo­fii: dok­try­na Kanta, we­dług któ­rej te­o­ria poz­naw­cza musi po­prze­dzać inne ba­da­nia fi­lo­zo­ficz­ne; kan­tyzm


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krytyczka

rzad­ko:
1. ko­bie­ta ana­li­zu­ją­ca dzie­ła sztu­ki, ut­wo­ry mu­zycz­ne itp. i oce­nia­ją­ca ich war­tość;
2. ko­bie­ta oce­nia­ją­ca coś ne­ga­tyw­nie;
3. zdrob­nie­nie od: kry­ty­ka


Źródła:

SJP.pl

Krytycznie

przy­słó­wek

 (1.1) oce­nia­jąc su­ro­wo lub bar­dzo nie­do­brze

 (1.2) uży­wa­jąc kry­ty­ki (np. jako re­cen­zent ksią­żek, płyt, itp.)

 (1.3) gro­żąc za­ła­ma­niem obec­ne­go stanu


Źródła:

Wiktionary

Krytyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: kry­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Krytyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: kry­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Krytycznoliteracki

od­no­szą­cy się do kry­ty­ki li­te­rac­kiej


Źródła:

SJP.pl

Krytyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kry­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są kry­tycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Krytyczny

1. bar­dzo su­ro­wo lub ne­ga­tyw­nie oce­nia­ją­cy;
2. do­ty­czą­cy kry­ty­ki li­te­rac­kiej, fil­mo­wej itp.;
3. prze­ło­mo­wy, trud­ny, cięż­ki;
4. opar­ty na su­mien­nej, rze­czo­wej oce­nie


przy­miot­nik

 (1.1) su­ro­wo lub ne­ga­tyw­nie oce­nia­ją­cy kogoś lub coś

 (1.2) opar­ty na su­mien­nej, rze­czo­wej oce­nie

 (1.3) do­ty­czą­cy kry­ty­ki li­te­rac­kiej, fil­mo­wej itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krytyk

osoba oce­nia­ją­ca dany pod­miot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba oce­nia­ją­ca coś lub kogoś ne­ga­tyw­nie

 (1.2) książk. osoba oce­nia­ją­ca dzie­ła sztu­ki i dzie­ła na­u­ko­we

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: kry­ty­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krytyka

osoba oce­nia­ją­ca dany pod­miot


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) su­ro­wa lub ne­ga­tyw­na ocena

 (1.2) kry­ty­ka (1.1) wy­ra­żo­na w for­mie pu­bli­ka­cji

 (1.3) re­cen­zo­wa­nie dzieł sztu­ki i kul­tu­ry

 (1.4) ogół kry­ty­ków

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: kry­tyk


Zo­bacz też: „Kry­ty­ka” – pol­skie cza­so­pis­mo.

Kry­ty­ka (łac. "cri­ti­cus" – osą­dza­ją­cy) – ana­li­za i ocena do­brych i złych stron z punk­tu wi­dze­nia okre­ślo­nych war­to­ści (np. prak­tycz­nych, etycz­nych, poz­naw­czych, na­u­ko­wych, este­tycz­nych, po­praw­nych) jako nie­zbęd­ny ele­ment my­śle­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krytykancki

na­ce­cho­wa­ny kry­ty­kanct­wem, skłon­no­ścią do nie­rze­czo­we­go kry­ty­ko­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) taki jak kry­ty­kant t.j. kry­ty­ku­ją­cy nie­słusz­nie, nie­rze­tel­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krytykanctwo

1. bez­pod­staw­ne i nie­rze­czo­we kry­ty­ko­wa­nie; mal­kon­tenct­wo;
2. skłon­ność do ta­kie­go kry­ty­ko­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kry­ty­ko­wa­nie, z któ­re­go nie­wie­le wy­ni­ka; skłon­ność do nie­rze­czo­we­go kry­ty­ko­wa­nia, wy­da­wa­nia bez­ce­lo­wych ne­ga­tyw­nych sądów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krytykant

osoba lu­bią­ca kry­ty­ko­wać bez­pod­staw­nie i nie­rze­czo­wo; mal­kon­tent, zoil


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba skłon­na do kry­ty­kanct­wa, nie­rze­czo­we­go kry­ty­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krytykantka

→ kry­ty­kant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: kry­ty­kant


Patrz:krytykant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krytykomania

skłon­ność do kry­ty­ko­wa­nia wszyst­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Krytykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kry­ty­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Krytykować

1. wy­ty­kać błędy, braki, po­mył­ki; oce­niać ujem­nie, ganić;
2. oce­niać dzie­ła sztu­ki i li­te­ra­tu­ry, re­cen­zo­wać je


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skry­ty­ko­wać)

 (1.1) oce­niać ne­ga­tyw­nie, wy­ty­kać błędy, nie­po­wo­dze­nia, wady


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krywań

szczyt w Ta­trach Wy­so­kich


Kry­wań ( Kriváň, Kriván, Krumm­horn, Och­sen­horn) – wy­nio­sły (2495 m n.p.m.) szczyt w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Tatr Wy­so­kich po stro­nie sło­wac­kiej, o cha­rak­te­ry­stycz­nym, za­krzy­wio­nym wierz­choł­ku, od któ­re­go wziął nazwę. Szczy­to­wi poś­wię­co­na jest pod­ha­lań­ska pieśń Kry­wa­niu, kry­wa­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krywański

przy­miot­nik od: Kry­wań


Źródła:

SJP.pl

Krywicze

ple­mię wschod­nio­sło­wiań­skie


Kry­wi­cze – ple­mię wschod­nio­sło­wiań­skie.

Kry­wi­cze wy­o­dręb­ni­li się z ple­mion sie­wier­skich. Przy­pu­szczal­nie pier­wot­nie za­miesz­ki­wa­li te­re­ny nad lewym brze­giem Dnie­pru, choć ist­nie­ją te­o­rie o ich nad­wi­ślań­skim lub nad­nie­meń­skim po­cho­dze­niu.

Na po­cząt­ku VI wieku Kry­wi­cze przy­wę­dro­wa­li nad górne od­cin­ki Dnie­pru, Dźwi­ny i Be­re­zy­ny oraz nad Wie­li­ką i Niem­nem. W trak­cie wę­drów­ki wy­o­dręb­ni­ły się trzy grupy ple­mie­nia: pół­noc­na pskow­ska, wschod­nia smo­leń­ska i za­chod­nia po­łoc­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krywuła

laska obrzę­do­wa uży­wa­na w daw­nej Lit­wie


Źródła:

SJP.pl

Kryza

1. fał­do­wa­ny koł­nierz no­szo­ny w XVI i XVII wieku; kreza, fryza;
2. tar­cza z ot­wo­rem w środ­ku umie­szcza­na w rurze np. w celu spraw­dze­nia ilo­ści prze­pły­wa­ją­cej sub­stan­cji; zwęż­ka po­mia­ro­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. kraw. dawny pli­so­wa­ći­so­wa­ny lub fał­do­wa­ny koł­nierz;

 (1.2) zool. wy­róż­nia­ją­cy się koł­nierz z sier­ści lub pie­rza u niek­tó­rych ga­tun­ków zwie­rząt

 (1.3) pa­le­ont. zool. ko­ści­sty twór wokół szyi gadów, w tym di­no­za­u­rów;

 (1.4) techn. dysk z ot­wo­rem dła­wią­cy prze­pływ w rurze

 (1.5) techn. pier­ścień lub pas słu­żą­cy do spa­ja­nia lub za­koń­cza­nia in­sta­la­cji

 (1.6) wojsk. część łuski na­bo­jo­wej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryzelnice

typ mor­skich bez­krę­gow­ców; fo­ro­ni­dy


Kry­zel­ni­ce (Pho­ro­ni­da) – typ nie­wiel­kich mor­skich zwie­rząt bez­krę­go­wych obej­mu­ją­cy dzie­sięć współ­cze­śnie ży­ją­cych, w więk­szo­ści kos­mo­po­li­tycz­nych ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych gro­mad­nie na szel­fach w pia­sku, mule lub na ska­łach. Zwie­rzę­ta te wy­po­sa­żo­ne są w cha­rak­te­ry­stycz­ny fałd ota­cza­ją­cy otwór gę­bo­wy, na któ­rym znaj­du­ją się dwa rzędy czuł­ków zwi­nię­tych w kształt kryzy – stąd nazwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryzka

mała kryza


Źródła:

SJP.pl

Kryzować

1. re­gu­lo­wać prze­pływ cie­czy lub gazu w rurze po­przez zmia­nę jej prze­kro­ju (np. przy uży­ciu tar­czy z ot­wo­rem);
2. daw­niej: rzeź­bić, kar­bo­wać


Źródła:

SJP.pl

Kryzowy

przy­miot­nik od: kryza


Źródła:

SJP.pl

Kryzyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kry­za­mi, do­ty­czą­cy Kry­zów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język kry­zyj­ski;


Źródła:

Wiktionary

Kryzys

zła sy­tu­a­cja w ja­kiejś dzie­dzi­nie (np. w go­spo­dar­ce, w po­li­ty­ce), zaz­wy­czaj dłu­gotr­wa­ła i trud­na do opa­no­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zła sy­tu­a­cja (trwa­ją­ca dłu­żej)

 (1.2) ekon. za­ła­ma­nie pro­ce­su wzro­stu go­spo­dar­cze­go

 (1.3) med. na­si­le­nie się cho­ro­by, po­gor­sze­nie się stanu cho­re­go


Kry­zys – okre­śle­nie po­cho­dzi z ję­zy­ka grec­kie­go ( κρίσις – „kri­sis”) i oz­na­cza w sen­sie ogól­nym wybór, de­cy­do­wa­nie, zma­ga­nie się, walkę, w któ­rej ko­niecz­ne jest dzia­ła­nie pod pre­sją czasu. Cechą kry­zy­su jest na­głość, ura­zo­wość i su­biek­tyw­ne kon­sek­wen­cje urazu w po­sta­ci prze­żyć ne­ga­tyw­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kryzysik

zdrob­nie­nie od: kry­zys


Źródła:

SJP.pl

Kryzysogenny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­wo­du­ją­cy sy­tu­a­cje kry­zy­so­we lub sprzy­ja­ją­cy ich pow­sta­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Kryzysowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kry­zy­so­we; cecha tych, któ­rzy są kry­zy­so­wi


Źródła:

Wiktionary

Kryzysowy

1. ma­ją­cy cha­rak­ter kry­zy­su; prze­ło­mo­wy, roz­strzy­ga­ją­cy o czymś;
2. zwią­za­ny z za­ła­ma­niem się roz­wo­ju go­spo­dar­cze­go


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kry­zy­su, wła­ści­wy kry­zy­so­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryć

cho­wać, osła­niać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­cho­wy­wać w ukry­ciu

 (1.2) taić coś w my­ślach, w se­kre­cie

 (2.2) taić coś przed kimś

 (2.3) być za­sło­nię­tym

 (2.4) być w czymś za­war­tym

 (2.5) wza­jem­nie chro­nić się przed od­po­wie­dzial­no­ścią, karą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryłow

naz­wi­sko, np. Iwan Kry­łow (1769-1844), ro­syj­ski pi­sarz i poeta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryński

→ Kryn­ki (mia­sto w Pol­sce); kry­nec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kryś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kryśka

zdrob­nie­nie od: Kry­sty­na (imię żeń­skie); Kry­sia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Kry­sty­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kryśkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzaczasty

1. o ro­śli­nach: ma­ją­cy ło­dy­gi wy­ra­sta­ją­ce bez­poś­red­nio z ko­rze­ni;
2. pełen krza­ków


przy­miot­nik

 (1.1) bot. o krót­kim pniu lub ło­dy­gach wy­ra­sta­ją­cych wprost z gleby

 (1.2) po­ro­sły krza­ka­mi

 (1.3) przen. o sze­ro­ko roz­ro­słych wło­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzaczek

zdrob­nie­nie od: krzak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od krzak

 (1.2) mały krzak

 (1.3) krzacz­ki – uczn. iron. włosy pod pa­cha­mi

 (1.4) krzacz­ki – pot. pismo az­ja­tyc­kie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzaczkowaty

po­dob­ny do krzacz­ka, roz­ga­łę­zio­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­dob­ny do krzacz­ka, ma­ją­cy cechy krzacz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzaczkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzaczor

ek­spre­syw­nie: krzak


Źródła:

SJP.pl

Krzaczysko

1. zgru­bie­nie od: krzak;
2. miej­sce w lesie po­ro­słe krza­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Krzaczyć

po­tocz­nie:
1. pro­wa­dzić ano­ni­mo­wo roz­mo­wę w in­ter­ne­cie;
2. krza­czyć się -
a) o za­da­niu ma­te­ma­tycz­nym, pro­ble­mie itp.: motać się, kom­pli­ko­wać się;
b) o tek­ście kom­pu­te­ro­wym: wyś­wiet­lać się nie­wła­ści­wie, w spo­sób nie­czy­tel­ny


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pot. pro­wa­dzić ano­ni­mo­wo roz­mo­wę w In­ter­ne­cie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krza­czyć się (dk. brak)

 (2.1) pot. o za­da­niu ma­te­ma­tycz­nym, pro­ble­mie itp.: motać się, kom­pli­ko­wać się

 (2.2) pot. o tek­ście na stro­nie in­ter­ne­to­wej: wyś­wiet­lać się w po­sta­ci bez­sen­sow­nych zna­ków na sku­tek nie­po­praw­nych usta­wień stro­ny ko­do­wej lub wy­stą­pie­nia błę­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzak

po­tocz­nie: krzew


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. krzew

 (1.2) przen. pot. zwy­kle w lm. niez­ro­zu­mia­łe pismo, zwła­szcza chiń­skie lub ja­poń­skie

 (1.3) przen. in­form. zwy­kle w lm. zbiór bez­sen­sow­nych zna­ków pow­sta­ły z lo­gicz­ne­go tek­stu, np. na sku­tek nie­po­praw­nych usta­wień stro­ny ko­do­wej lub wy­stą­pie­nia błę­dów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzaki

po­tocz­nie: krzew


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzaklewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzakowaty

po­dob­ny do krza­ka; po­ro­sły krza­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Krzakowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzakówka

po­tocz­nie: wódka lub spi­ry­tus wyt­wa­rza­ne nie­le­gal­nie pry­mi­tyw­nym, do­mo­wym spo­so­bem; sa­mo­gon, sa­mi­zdat, księ­ży­ców­ka, bim­ber


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wódka pę­dzo­na nie­le­gal­nie, pry­mi­tyw­nym spo­so­bem w krza­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzanowice

1. mia­sto w Pol­sce;
2. część Opola; 2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Krza­no­wi­ce (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Kra­no­witz, Křenovice, Krzōnowice) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ra­ci­bor­skim, po­ło­żo­ne nad po­to­kiem Biała Woda. Sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Krza­no­wi­ce.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2023 r. mia­sto miało 2000 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzanowicki

przy­miot­nik od: Krza­no­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Krzanowiczanin

miesz­ka­niec Krza­no­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzanowiczanka

miesz­kan­ka Krza­no­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzanowski

naz­wi­sko


Krza­now­ski – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Lu­bicz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzciciel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. chrzci­ciel


Źródła:

Wiktionary

Krzciny

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. rel. chrzci­ny


Źródła:

Wiktionary

Krzczonowski

przy­miot­nik od: Krzczo­nów


Źródła:

SJP.pl

Krzczonów

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzeczek

krze­czek na­ziem­nik – ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny po­goń­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. pająk na­ziem­ny z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ly­co­si­dae|ref=tak.

 (1.2) daw. cho­mik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzeczkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzeczot

ptak dra­pież­ny z ro­dzi­ny so­ko­łów; bia­ło­zór


Źródła:

SJP.pl

Krzeczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzeczów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzektanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krzek­tać.


Źródła:

Wiktionary

Krzektać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. re­cho­tać


Źródła:

Wiktionary

Krzelów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzem

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Si


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Si i licz­bie ato­mo­wej 14; da­ta­def|od 2. poł. XIX wieku}}


Krzem, Si ( si­li­cium) – pier­wia­stek che­micz­ny, z grupy pół­me­ta­li w ukła­dzie okre­so­wym. Izo­to­py sta­bil­ne krze­mu to, i.

War­to­ścio­wość w więk­szo­ści związ­ków wy­no­si IV, rza­dziej spo­ty­ka­ne są związ­ki z krze­mem dwu­war­to­ścio­wym. Ty­po­we stop­nie ut­le­nie­nia to −IV i IV, rzad­ko −II i II; znane są też związ­ki o stop­niu ut­le­nie­nia 0. Krzem (w po­sta­ci mo­no­krysz­ta­łów) jest wy­ko­rzy­sty­wa­ny po­wszech­nie w prze­my­śle elek­tro­nicz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzemek

zwią­zek krze­mu


Źródła:

SJP.pl

Krzemian

sól kwasu krze­mo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól kwasu krze­mo­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzemianowy

przy­miot­nik od: krze­mian


Źródła:

SJP.pl

Krzemiany

sól kwasu krze­mo­we­go


Krze­mia­ny – po­wszech­nie wy­stę­pu­ją­ce mi­ne­ra­ły, bę­dą­ce so­la­mi kwasu krze­mo­we­go.

Sta­no­wią ponad 90% skła­du skał two­rzą­cych sko­ru­pę ziem­ską: 60% to ska­le­nie, 12% kwarc, 15% oli­wi­ny, pi­rok­se­ny i am­fi­bo­le, a 3% to miki i inne krze­mia­ny. Po­zo­sta­łe ok. 10% sta­no­wią prze­waż­nie tlen­ki (4%) i wę­gla­ny (3%) in­nych pier­wiast­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzemica

cho­ro­ba płuc spo­wo­do­wa­na dłu­gotr­wa­łym wdy­cha­niem pyłu krze­mion­ko­we­go; si­li­ko­za, sy­li­ko­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba płuc wy­ni­ka­ją­ca z dłu­gotr­wa­łe­go wdy­cha­nia pyłu krze­mion­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzemieniarski

zwią­za­ny z po­zy­ski­wa­niem i obró­ką krze­mie­nia


Źródła:

SJP.pl

Krzemieniarstwo

ogół czyn­no­ści zwią­za­nych z obrób­ką krze­mie­nia


Źródła:

SJP.pl

Krzemieniarz

osoba zaj­mu­ją­ca się daw­niej po­zy­ski­wa­niem i obró­ką krze­mie­nia


Źródła:

SJP.pl

Krzemienica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzemieniec

1. mia­sto na Ukra­i­nie;
2. wieś na Ukra­i­nie;
3. szczyt gór­ski w Bie­szcza­dach Za­chod­nich;
4. część mia­sta Prze­myśl;
5. część mia­sta Za­wi­chost;
6. część mia­sta Iłża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzemieniecki

zwią­za­ny z Krze­mień­cem


Źródła:

SJP.pl

Krzemienienie

o skale: zwięk­szać za­war­tość krze­mion­ki


Źródła:

SJP.pl

Krzemieniewo

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzemieniewski

przy­miot­nik od: Krze­mie­nie­wo


Źródła:

SJP.pl

Krzemienieć

o skale: zwięk­szać za­war­tość krze­mion­ki


Źródła:

SJP.pl

Krzemienina

zbio­ro­wi­sko krze­mie­ni; krze­mie­nie


Źródła:

SJP.pl

Krzemieniowy

→ krze­mień; krze­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Krzemienny

→ krze­mień; krze­mie­nio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­na­ny z krze­mie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzemień

1. krze­mion­ko­wa skała osa­do­wa, wy­ko­rzy­sty­wa­na do wy­ro­bu ma­te­ria­łów ścier­nych, a daw­niej do krze­sa­nia ognia;
2. po­tocz­nie: ka­mień w za­pal­nicz­ce, o który po­cie­ra me­ta­lo­we kółko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. krze­mion­ko­wa, skry­to­kry­sta­licz­na skała osa­do­wa;


Krze­mień – skała osa­do­wa, skry­to­kry­sta­licz­na, krze­mion­ko­wa (bio­che­micz­na lub che­micz­na), wy­stę­pu­ją­ca w for­mie ku­li­stych, bul­wia­stych, bo­chen­ko­wa­tych lub so­czew­ko­wa­tych kon­kre­cji w obrę­bie skał nie­krze­mion­ko­wych ta­kich jak wa­pie­nie, mar­gle, do­lo­mi­ty. Kon­kre­cje krze­mien­ne mają ostre gra­ni­ce ze skałą ota­cza­ją­cą, co odróż­nia je od czer­tu. Zwy­kle jest po­kry­ty jasną korą krze­mion­ko­wą, bar­dziej mięk­ką od sa­me­go krze­mie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzemieńczanin

miesz­ka­niec Krze­mień­ca


Źródła:

SJP.pl

Krzemieńczanka

miesz­kan­ka Krze­mień­ca


Źródła:

SJP.pl

Krzemieńczucki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Krze­mień­czu­kiem, do­ty­czą­cy Krze­mień­czu­ka


Źródła:

Wiktionary

Krzemieńczuk

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ukra­i­nie, sie­dzi­ba re­jo­nu krze­mień­czuc­kie­go, w ob­wo­dzie poł­taw­skim


Krze­mień­czuk (ukr. Кременчук, "Kre­men­czuk") – mia­sto w środ­ko­wej czę­ści Ukra­i­ny, w ob­wo­dzie poł­taw­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu i.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzemieński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzemionka

zwy­cza­jo­wa nazwa dwut­len­ku krze­mu, naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne­go w sko­ru­pie ziem­skiej związ­ku che­micz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. pot. dit­le­nek krze­mu, głów­ny skład­nik pia­sku i pia­skow­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzemionki

zwy­cza­jo­wa nazwa dwut­len­ku krze­mu, naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne­go w sko­ru­pie ziem­skiej związ­ku che­micz­ne­go


Zo­bacz też: Krze­mion­ki w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Krze­mion­ki, znane także jako "Krze­mion­ki Opa­tow­skie" – re­zer­wat ar­che­o­lo­gicz­ny chro­nią­cy ze­spół ne­o­li­tycz­nych ko­palń krze­mie­nia pa­sia­ste­go. Po­ło­żo­ny po­mię­dzy wsia­mi Sudół i Ma­go­nie w gmi­nie Bo­dze­chów, w po­wie­cie ostro­wiec­kim, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, 5 km na pół­noc­ny wschód od Ostrow­ca Świę­to­krzy­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzemionkowy

przy­miot­nik od: krze­mion­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z krze­mion­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzemiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzemki

zwią­zek krze­mu


Krze­mek – zwią­zek che­micz­ny krze­mu i me­ta­lu uży­wa­ny jako ma­te­riał na kon­tak­ty w pro­duk­cji urzą­dzeń pół­prze­wod­ni­ko­wych.

Za­le­tą krzem­ków jest łą­cze­nie uży­tecz­nych cech kon­tak­tów me­ta­lo­wych (re­la­tyw­nie niż­szej opor­no­ści) oraz kon­tak­tów po­li­krze­mo­wych (uni­knię­cie zja­wi­ska elek­tro­mi­gra­cji).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzemometyl

zwią­zek or­ga­nicz­ny, ciało obo­jęt­ne nie­roz­pu­szcza­ją­ce i nie­roz­kła­da­ją­ce się w wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Krzemopochodny

do­ty­czą­cy związ­ków che­micz­nych opar­tych na krze­mie


Źródła:

SJP.pl

Krzemować

na­sy­cać krze­mem


Źródła:

SJP.pl

Krzemowodorowy

przy­miot­nik od: krze­mo­wo­dór


Źródła:

SJP.pl

Krzemowodory

zwią­zek che­micz­ny krze­mu z wo­do­rem; silan


Krze­mo­wo­do­ry – związ­ki krze­mu z wo­do­rem o wzo­rze ogól­nym SinH2n+2, krze­mo­we ana­lo­gi nie­roz­ga­łę­zio­nych al­ka­nów. Na­zy­wa­ne rów­nież si­la­na­mi lub za­li­cza­ne do nich jako pod­gru­pa, wraz ze związ­ka­mi za­wie­ra­ją­cy­mi grupy al­ki­lo­we oraz inne pod­staw­ni­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzemowodór

zwią­zek che­micz­ny krze­mu z wo­do­rem; silan


Źródła:

SJP.pl

Krzemowy

przy­miot­nik od: krzem


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy krze­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzempek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzemyk

zdrob­nie­nie od: krze­mień


Źródła:

SJP.pl

Krzepa

siła fi­zycz­na, tę­żyz­na fi­zycz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) siła i wy­trzy­ma­łość fi­zycz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzepcej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krzep­ko; krzep­ciej


Źródła:

SJP.pl

Krzepciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krzep­ko; krzep­cej


Źródła:

SJP.pl

Krzepciejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krzep­ki; krzep­szy


Źródła:

SJP.pl

Krzepice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Krze­pi­ce – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie kło­buc­kim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Krze­pi­ce.

Krze­pi­ce leżą na te­re­nie Ma­ło­pol­ski, w po­bli­żu jej hi­sto­rycz­nej gra­ni­cy z Wiel­ko­pol­ską i Ślą­skiem, którą sta­no­wią rzeki Lis­war­ta oraz Pros­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzepicki

przy­miot­nik od: Krze­pi­ce


Zo­bacz też: Zyg­munt Krze­pic­ki.

Krze­pic­ki ("Poraj od­mien­ny II, Rosa") – pol­ski herb szla­chec­ki z no­bi­li­ta­cji, od­mia­na herbu Poraj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzepiczanin

miesz­ka­niec Krze­pic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzepiczanka

miesz­kan­ka Krze­pic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Krzepiący

taki, który wzmac­nia, do­da­je sił fi­zycz­nych i du­cho­wych; ożyw­czy, mo­bi­li­zu­ją­cy, po­bu­dza­ją­cy, re­ge­ne­ru­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) po­pra­wia­ją­cy na­strój lub kon­dy­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzepić

książ­ko­wo:
1. do­da­wać sił, otu­chy, wzmac­niać za­rów­no fi­zycz­nie jak i psy­chicz­nie;
2. krze­pić się - do­da­wać sobie wza­jem­nie sił, po­krze­piać się wza­jem­nie


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. po­cie­szać, za­grze­wać (np. do walki), do­da­wać otu­chy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzepki

1. pełen siły, tę­żyz­ny; silny, czer­stwy;
2. mocny, krze­pią­cy


przy­miot­nik

 (1.1) silny fi­zycz­nie, pełen tę­żyz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzepko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób krzep­ki


Źródła:

Wiktionary

Krzepkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzepkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest krzep­ki, pełen tę­żyz­ny


Źródła:

Wiktionary

Krzepliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skłon­ność do krzep­nię­cia


Źródła:

Wiktionary

Krzepliwy

ma­ją­cy zdol­ność prze­cho­dze­nia ze stanu cie­kłe­go w stały


Źródła:

SJP.pl

Krzepnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) chem. fizj. pro­ces che­micz­ny lub fiz­jo­lo­gicz­ny, w któ­rym sub­stan­cja zmie­nia stan z płyn­ne­go na stały lub że­lo­wy


Krzep­nię­cie – pro­ces prze­cho­dze­nia cie­czy w ciało stałe. Krzep­nię­cie wielu sub­stan­cji za­cho­dzi w okre­ślo­nej tem­pe­ra­tu­rze zwa­nej tem­pe­ra­tu­rą krzep­nię­cia (dla wody 0 °C). W miej­scu styku sub­stan­cji w sta­nie sta­łym i sta­nie cie­kłym, w cie­czy i w ciele sta­łym pod­czas krzep­nię­cia i top­nie­nia pa­nu­je taka sama tem­pe­ra­tu­ra zwana tem­pe­ra­tu­rą top­nie­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzepnąć

1. prze­cho­dzić ze stanu cie­kłe­go w stały;
2. sta­wać się krzep­kim, moc­nym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skrzep­nąć, za­krzep­nąć)

 (1.1) fizj. prze­cho­dzić z po­sta­ci płyn­nej krwi w stałą

 (1.2) fiz. zmie­niać się ze stanu cie­kłe­go w ga­la­re­to­wa­ty czy stały

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. okrzep­nąć)

 (2.1) na­bie­rać siły; sta­wać się krzep­kim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzepocin

Krze­po­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Świerz­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krzepszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krzep­ki; krzep­ciej­szy


Źródła:

SJP.pl

Krzeptowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzesak

ro­dzaj noża ogrod­ni­cze­go


Krze­sak – ka­mień wcho­dzą­cy wraz krze­si­wem w skład ze­sta­wu do roz­pa­la­nia ognia. Więk­szość krze­sa­ków wy­ko­ny­wa­na była z krze­mie­nia i miała po­stać nie­re­gu­lar­ne­go odłup­ka z co najm­niej jedną, ostrą kra­wę­dzią pra­cu­ją­cą w którą ude­rza­no krze­si­wem. Znane są także krze­sa­ki kwar­cy­to­we i pi­ry­to­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzesanica

1. szczyt w Ta­trach Za­chod­nich;
2. klif na Wy­spie Króla Je­rze­go w An­tark­ty­ce


Krze­sa­ni­ca ( Kre­sa­ni­ca, 2122 m) – szczyt w grani głów­nej Tatr Za­chod­nich, naj­wyż­szy szczyt Czer­wo­nych Wier­chów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzesany

ta­niec gó­ral­ski o szyb­kim tem­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) cho­re­ogr. lud. szyb­ki ta­niec pod­ha­lań­ski;

przy­miot­nik

 (2.1) wy­do­by­ty przez krze­sa­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) ims. przym. od krze­sać


Krze­sa­ny – pol­ski ta­niec lu­do­wy (jeden z tań­ców pod­ha­lań­skich). W krze­sa­nym w za­leż­no­ści od ro­dza­ju wy­ko­nu­je się krok zwany "krze­sa­niem", po czym zmie­nia się nogę, obi­ja­jąc jedną o drugą w po­wie­trzu i dalej "krze­sze". Wcho­dzi zaz­wy­czaj w skład tań­ców w so­lów­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzesać

wy­do­by­wać iskry, zwła­szcza przez ude­rza­nie że­la­zem o ka­mień


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skrze­sać, wy­krze­sać)

 (1.1) przest. po­wo­do­wać pow­sta­wa­nie iskier po­przez ude­rza­nie dwoma przed­mio­ta­mi o sie­bie

 (1.2) przest. obra­biać twar­dy ma­te­riał

 (1.3) książk. czy­nić bar­dziej wi­docz­ną wła­ści­wość wcze­śniej nie­za­u­wa­żal­ną

 (1.4) cho­re­ogr. wy­ko­ny­wać krok krze­sa­ny w tańcu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzesełko

zdrob­nie­nie od: krze­sło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: krze­sło

 (1.2) małe krze­sło – przez­na­czo­ne do sie­dze­nia lub za­ba­wy dla dzie­ci

 (1.3) gon­do­la ko­lej­ki krze­seł­ko­wej

 (1.4) ćwi­cze­nie, lub ro­dzaj kary cie­les­nej, po­le­ga­ją­ce na sta­niu pod ścia­ną w nie­wy­god­nej przy­kuc­nię­tej po­zy­cji z opar­ciem ple­cy­e­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzesełkowy

przy­miot­nik od: krze­seł­ko


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z krze­seł­kiem, skła­da­ją­cy z krze­se­łek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzesia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|ż. Krze­si­sła­wa


Źródła:

Wiktionary

Krzesicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzesimir

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Krze­si­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Krze­si-" ("wskrze­szać, przy­wra­cać do życia, pod­no­sić") i "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro"). Zna­cze­nie imie­nia: "od­na­wia­ją­cy pokój".

W daw­nych za­pi­sach za­cho­wa­ło się je­dy­nie w zniem­czo­nych for­mach Gres­mar (1295) i Gres­mir (1304) na Po­mo­rzu. Moż­li­we sta­ro­pol­skie zdrob­nie­nia: Krze­sim, Krzech, Krze­szel, Krzesz­ka (m.), Krzesz­ko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzesimirostwo

Krze­si­mir z mał­żon­ką; Krze­si­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Krzesimirowie

Krze­si­mir z mał­żon­ką; Krze­si­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krzesimirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krze­si­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Krze­si­mi­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzesimów

Krze­si­mów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Meł­giew.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Krze­si­mów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Meł­giew. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krzesin

część Poz­na­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzesiny

część Poz­na­nia


Krze­si­ny – nie­wiel­ka po­łud­nio­wo-wschod­nia część Poz­na­nia, w obrę­bie osied­la sa­mo­rzą­do­we­go Krze­si­ny-Po­krzyw­no-Ga­ra­sze­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzesio

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: Krze­si­mir


Źródła:

Wiktionary

Krzesisław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od Krze­si­sła­wa


Krze­si­sław, Krzec­sław, Krze­sław, Krzy­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Krze­si-" („wskrze­szać, przy­wra­cać do życia, pod­no­sić”) i "-sław" („sława”). Zna­cze­nie imie­nia: „od­na­wia­ją­cy sławę”.

Żeń­ski od­po­wied­nik: Krze­si­sła­wa (Krze­sła­wa).

Krze­si­sław imie­ni­ny ob­cho­dzi 28 marca i 11 wrze­śnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzesisława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: Krze­si­sław


Krze­si­sła­wa, Krze­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Krze­si-" („wskrze­szać, przy­wra­cać do życia, pod­no­sić”) i "-sława". Zna­cze­nie imie­nia: „od­na­wia­ją­ca sławę”. W za­pi­sach sta­ro­pol­skich za­cho­wa­ła się krót­sza forma Krze­sła­wa i zdrob­nia­ła Krzech­na (1388 rok).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzesisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krze­si­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krzesisławostwo

Krze­si­sław z mał­żon­ką; Krze­si­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Krzesisławowie

Krze­si­sław z mał­żon­ką; Krze­si­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krzesisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krze­si­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krzesiwko

zdrob­nie­nie od: krze­si­wo


Źródła:

SJP.pl

Krzesiwo

na­rzę­dzie, któ­rym ude­rza się w krze­mień w celu wy­do­by­cia z niego iskier


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dawne na­rzę­dzie do roz­nie­ca­nia ognia;


Krze­si­wo – hi­sto­rycz­nie, na­rzę­dzie do krze­sa­nia ognia po­wszech­nie sto­so­wa­ne przed wy­na­le­zie­niem za­pa­łek.

Krze­si­wa były wy­ku­wa­ne z wy­so­ko na­wę­glo­nej (bar­dzo twar­dej) stali, miały gru­bość ok. 0,5 cm, dłu­gość 4 – 15 cm i były prze­waż­nie łu­ko­wa­to wy­gię­te.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzesiwowy

→ krze­si­wo


Patrz:krzesiwo

Źródła:

SJP.pl

Krzesiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzeska

to­po­rek gór­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Krzesny

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) stpol., współcz. góry. podh. chrzest­ny


Źródła:

Wiktionary

Krzest

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. chrzest


Źródła:

Wiktionary

Krzeszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzeszowianin

miesz­ka­niec Krze­szo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Krze­szo­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Krze­szo­wa, uro­dzo­na w Krze­szo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzeszowianka

miesz­kan­ka Krze­szo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Krze­szo­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Krze­szo­wa, uro­dzo­na w Krze­szo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzeszowice

mia­sto w Pol­sce, od­da­lo­ne o 25 km od Kra­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Krze­szo­wi­ce – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Krze­szo­wi­ce. Mia­sto jest jed­nym z oś­rod­ków miej­skich aglo­me­ra­cji kra­kow­skiej. Krze­szo­wi­ce na­le­żą do Ja­worz­nic­ko-Chrza­now­skie­go Okrę­gu Prze­my­sło­we­go w Kra­kow­skim Okrę­gu Prze­my­sło­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzeszowicki

przy­miot­nik od: Krze­szo­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Krzeszowiczanin

miesz­ka­niec Krze­szo­wic


Źródła:

SJP.pl

Krzeszowiczanka

miesz­kan­ka Krze­szo­wic


Źródła:

SJP.pl

Krzeszowiec

naz­wi­sko


Krze­szo­wiec – przy­sió­łek wsi Bał­tów w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ostro­wiec­kim, w gmi­nie Bał­tów.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Matki Bożej Bo­les­nej w Bał­to­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzeszowski

przy­miot­nik od: Krze­szów, Krze­szów Dolny, Krze­szów Górny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Krze­szo­wa, zwią­za­ny z Krze­szo­wem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzeszyce

wieś w Pol­sce


Krze­szy­ce (tuż po woj­nie "Kry­szczyn" lub "Krzy­szczy­ce"; wcze­śniej Kriescht) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie su­lę­ciń­skim, w gmi­nie Krze­szy­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzeszycki

przy­miot­nik od: Krze­szy­ce


Źródła:

SJP.pl

Krzeszów

nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzeszówek

Krze­szó­wek (do 1945 r. niem. "Neuen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, w gmi­nie Ka­mien­na Góra nad Zadr­ną.


Źródła:

Wikipedia

Krzesławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzesławicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Krze­sła­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Krze­sła­wic


Źródła:

Wiktionary

Krzesło

mebel skła­da­ją­cy się z nóg, sie­dze­nia i opar­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mebl. mebel przez­na­czo­ny do sie­dze­nia z opar­ciem na plecy (zaz­wy­czaj bez po­dło­kiet­ni­ków i z czte­re­ma no­ga­mi);


Krze­sło – ro­dzaj jed­no­o­so­bo­we­go, ru­cho­me­go sie­dzi­ska z opar­ciem, prze­waż­nie o kon­struk­cji szkie­le­to­wej, z re­gu­ły nie­po­sia­da­ją­ce­go po­rę­czy. Pod wzglę­dem kon­struk­cyj­nym mebel ten sta­no­wi bez­poś­red­nie roz­wi­nię­cie ta­bo­re­tu.

Krze­sło jest jed­nym z naj­star­szych sprzę­tów me­blar­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzesłowy

→ krze­sło


Patrz:krzesło

Źródła:

SJP.pl

Krzew

ro­śli­na trwa­ła, z pę­da­mi zdrew­nia­ły­mi, roz­ga­łę­zia­ją­cy­mi się prze­waż­nie tuż nad lub rza­dziej pod po­wierzch­nią ziemi na wiele rów­no­rzęd­nych pędów; krzak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roz­ga­łę­zia­ją­ca się od ziemi ro­śli­na drze­wia­sta bez wy­raź­ne­go pnia;

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: krze­wić


Krzew – nie­bę­dą­ca pną­czem wie­lo­let­nia ro­śli­na drze­wia­sta o zdrew­nia­łej ło­dy­dze, z któ­rej na­sa­dy (szyi ko­rze­nio­wej lub ko­rze­ni) wy­ra­sta wiele zdrew­nia­łych pędów rów­no­rzęd­nych. W efek­cie w prze­ci­wień­stwie do drzew, u krze­wów brak osi głów­nej – pnia, a także ko­ro­ny. Od pół­krze­wów róż­nią się trwa­ło­ścią pędów na­dziem­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzewian

bo­recz­nik krze­wian - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny bo­recz­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krzewiasty

przy­po­mi­na­ją­cy krzew, ro­zło­ży­sty, buj­nie ros­ną­cy; krze­wi­sty


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy krze­wu, bę­dą­cy krze­wem

 (1.2) po­dob­ny do krze­wu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzewica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzewiciel

ten, kto coś krze­wi, pro­pa­gu­je, roz­po­wszech­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba, która roz­po­wszech­nia ja­kieś idee


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzewicielka

ko­bie­ta roz­po­wszech­nia­ją­ca coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która roz­po­wszech­nia ja­kieś idee


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzewicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzewienie

w bo­ta­ni­ce: faza w roz­wo­ju ro­śli­ny, która cha­rak­te­ry­zu­je się sil­nym roz­ro­stem


Źródła:

SJP.pl

Krzewik

mech z ro­dzi­ny krze­wi­ko­wa­tych (mie­che­ro­wa­tych), któ­re­go je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem jest ob­ję­ty ochro­ną w Pol­sce krze­wik źród­li­sko­wy


Źródła:

SJP.pl

Krzewikowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Krzewina

1. zdrob­nie­nie od: krzew;
2. gęsto ros­ną­ce krze­wy; za­ro­śla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od krzew; mały krzew

 (1.2) krza­ki ros­ną­ce gęsto


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzewinka

zwy­kle niska ro­śli­na (wy­so­kość do 0,5 m), czę­ścio­wo drew­nie­ją­ca, roz­ga­łę­zia­ją­ca się gł. pod po­wierzch­nią ziemi bądź nad zie­mią


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. niski krzew o wy­so­ko­ści do ok. 50-60 cm, czę­sto po­kła­da­ją­cy się lub pło­żą­cy;


Krze­win­ka ( fru­ti­cu­lus) – ni­skie, osią­ga­ją­ce do 50–60 cm krze­wy, czę­sto po­kła­da­ją­ce się i pło­żą­ce. Pło­żąc się i krza­cza­sto roz­krze­wia­jąc two­rzą czę­sto zwar­tą darń. Krze­win­ki ros­ną­ce nisko przy ziemi, o pę­dach do niej przy­le­ga­ją­cych i bar­dzo małej wy­so­ko­ści na­zy­wa­ne są krze­win­ka­mi szpa­le­ro­wy­mi. Ro­śli­ny takie są cha­rak­te­ry­stycz­ne dla wa­run­ków wy­so­ko­gór­skich i tun­dry. W kla­sy­fi­ka­cji Raunkiæra krze­win­ki za­li­cza­ne są do cha­me­fi­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzewinkowaty

po­dob­ny wy­glą­dem do krze­win­ki


Źródła:

SJP.pl

Krzewioróżka

krze­wio­róż­ka żół­to­czar­na - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny ko­ma­ro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krzewistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. cecha roz­ra­sta­nia się, roz­ga­łę­zia­nia się

 (1.2) agrot. miara plen­no­śćen­no­ści ro­ślin


Źródła:

Wiktionary

Krzewisty

przy­po­mi­na­ją­cy krzew, ro­zło­ży­sty, buj­nie ros­ną­cy; krze­wia­sty


Źródła:

SJP.pl

Krzewić

1. roz­po­wszech­niać coś, czy­nić bar­dziej zna­nym, do­stęp­nym;
2. krze­wić się -
a) o krze­wach, ro­śli­nach: roz­ra­stać się;
b) roz­po­wszech­niać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­krze­wić)

 (1.1) czy­nić bar­dziej po­wszech­nym

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­krze­wić)

 (2.1) bot. daw. ros­nąć buj­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krze­wić się (dk. roz­krze­wić się)

 (3.1) bot. roz­ra­stać się buj­nie

 (3.2) ule­gać roz­po­wszech­nie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzewiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzewny

1. ros­ną­cy w kształ­cie krze­wu;
2. bujny


Źródła:

SJP.pl

Krzewowy

→ krzew


Patrz:krzew

Źródła:

SJP.pl

Krzewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzewuszka

krzew po­cho­dzą­cy z Azji i Ame­ry­ki Płn., ho­do­wa­ny jako ro­śli­na ozdob­na; waj­ge­la; za­krzew­nia; waj­ge­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krzew li­ścia­sty z ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych


Krze­wusz­ka ("We­i­ge­la" Thunb.) – ro­dzaj ro­ślin wie­lo­let­nich z ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych. Na­le­ży do niego 11 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją w sta­nie dzi­kim we wschod­niej Azji: głów­nie w Ja­po­nii, Chi­nach i Man­dżu­rii. Ła­ciń­ska nazwa ro­dza­jo­wa upa­mięt­nia nie­miec­kie­go bo­ta­ni­ka i che­mi­ka Chri­stia­na Eh­ren­frie­da von We­i­ge­la (1746–1838). Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "We­i­ge­la ja­po­ni­ca" Thunb.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krześlice

Krze­śli­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Po­bie­dzi­ska. Na­le­ży do so­łect­wa Ła­giew­ni­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Krześlin

Krze­ślin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Su­cho­że­bry. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad Starą Rzeką.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Mi­ko­ła­ja, a pra­wo­sław­ni au­toch­to­ni na­le­żą do pa­ra­fii Świę­tej Trój­cy w Siedl­cach.


Źródła:

Wikipedia

Krześlisko

urzą­dze­nie umie­szcza­ne na dnie stawu lub je­zio­ra, przez­na­czo­ne do skła­da­nia w nim jaj przez ryby


Źródła:

SJP.pl

Krześniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzidło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. skrzy­dło


Źródła:

Wiktionary

Krzinka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzyn­ka


Źródła:

Wiktionary

Krzipieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kasz­leć


Źródła:

Wiktionary

Krzipić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kasz­leć


Źródła:

Wiktionary

Krzipota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. ka­szel


Źródła:

Wiktionary

Krzisić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cucić

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wskrze­szać


Źródła:

Wiktionary

Krziż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. krzyż


Źródła:

Wiktionary

Krzkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzna

rzeka w Pol­sce, lewy do­pływ Bugu


Krzna (Trzna) – rzeka we wschod­niej Pol­sce, lewy do­pływ Bugu, o dłu­go­ści 120 km i po­wierzch­ni do­rze­cza wy­no­szą­cej 3353 km². Bie­rze po­czą­tek w środ­ko­wej czę­ści Ni­zi­ny Po­łud­nio­wo­pod­la­skiej. Od Mię­dzy­rze­ca Pod­la­skie­go jej do­li­na wyz­na­cza pół­noc­ną gra­ni­cę Po­le­sia Za­chod­nie­go. Łącz­nie z Krzną Po­łud­nio­wą jest jedną z więk­szych rzek re­gio­nu Pod­la­sia Po­łud­nio­we­go, naj­więk­szą w pół­noc­nej czę­ści wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzniański

przy­miot­nik od: Krzna


Źródła:

SJP.pl

Krzok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. krzak

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przen. osoba uro­dzo­na na Ślą­sku, dziec­ko przy­by­łych na Śląsk


Źródła:

Wiktionary

Krzos

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. hist. ro­dzaj krze­si­wa do za­pa­la­nia pro­chu w daw­nych strzel­bach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzosek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzoska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. skał­ka w strzel­bie, która ude­rzo­na krze­si­wem wyt­wa­rza­ła iskrę za­pa­la­ją­cą proch

 (1.2) stpol. żart. penis


Źródła:

Wiktionary

Krzoski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzta

daw­niej: bar­dzo mała ilość cze­goś; krzy­na, krzty­na, odro­bi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. mała, nie­wiel­ka ilość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krztusiec

cho­ro­ba za­kaź­na wieku dzie­cię­ce­go wy­wo­ła­na przez pa­łecz­kę krztu­śca, prze­no­szo­na drogą kro­pel­ko­wą, cha­rak­te­ry­zu­je się na­pa­da­mi kasz­lu i silną dusz­no­ścią; ko­klusz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. za­kaź­na cho­ro­ba wieku dzie­cię­ce­go, któ­rej ob­ja­wem są ka­szel i dusz­no­ści;


Na tę stro­nę wska­zu­je „ko­klusz”. Zo­bacz też: Ko­klusz (film).

Krztu­siec (także „czar­ny ka­szel”, daw­niej i po­tocz­nie nazwa ko­klusz) – ostra, bak­te­ryj­na cho­ro­ba za­kaź­na ukła­du od­de­cho­we­go, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się na­wra­ca­ją­cy­mi na­pa­da­mi upor­czy­we­go kasz­lu, nie­kie­dy z be­zde­chem i za­bu­rze­nia­mi od­de­cho­wy­mi. Jest wy­wo­ły­wa­na przez Gram-ujem­ną pa­łecz­kę krztu­śca ("Bor­de­tel­la per­tus­sis"). Prze­cho­ro­wa­nie krztu­śca po­zo­sta­wia dłu­gotr­wa­łą od­por­ność or­ga­niz­mu, ale pow­tór­ne za­cho­ro­wa­nie jest moż­li­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krztusić

1. rzad­ko: po­draż­niać drogi od­de­cho­we, utrud­niać od­dy­cha­nie;
2. krztu­sić się - ka­słać upor­czy­wie wsku­tek po­draż­nie­nia dróg od­de­cho­wych; dła­wić się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) daw. utrud­niać lub unie­moż­li­wiać od­dy­cha­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krztu­sić się (dk. brak)

 (2.1) upor­czy­wie kasz­leć i od­dy­chać z trud­no­ścią na sku­tek po­draż­nie­nia dróg od­de­cho­wych

 (2.2) mieć pro­ble­my z od­dy­cha­niem lub mó­wie­niem na sku­tek sil­nych emo­cji

 (2.3) o urzą­dze­niu: pra­co­wać nie­mia­ro­wo, dzia­łać z nie­rów­ny­mi przer­wa­mi w pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krztuścowy

przy­miot­nik od: krztu­siec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krztu­ścem, do­ty­czą­cy krztu­śca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krztuśliwy

rzad­ko: krztu­szą­cy się, łka­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Krztyna

bar­dzo mała ilość, licz­ba lub bar­dzo małe na­tę­że­nie cze­goś; kru­szy­na, okru­szy­na, odro­bi­na, krztyn­ka, krzy­na, krzyn­ka, szczyp­ta


Źródła:

SJP.pl

Krztynka

bar­dzo mała ilość, licz­ba lub bar­dzo małe na­tę­że­nie cze­goś; kru­szy­na, okru­szy­na, odro­bi­na, krzty­na, krzy­na, krzyn­ka, szczyp­ta


Źródła:

SJP.pl

Krztynkę

bar­dzo mała ilość, licz­ba lub bar­dzo małe na­tę­że­nie cze­goś; kru­szy­na, okru­szy­na, odro­bi­na, krzty­na, krzy­na, krzyn­ka, szczyp­ta


Źródła:

SJP.pl

Krztynę

za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny ko­mu­ni­ku­ją­cy o nie­du­żej ilo­ści cze­goś lub o nie­wiel­kim stop­niu na­tę­że­nia cechy lub stanu; krzy­nę


Źródła:

SJP.pl

Krzyca

jeden z ga­tun­ków żyta; wie­lo­let­nia ro­śli­na pa­stew­na, upra­wia­na na zie­lon­kę (w Pol­sce głów­nie na Pod­ha­lu); żyto krzy­ca; krze­wi­ca


Źródła:

SJP.pl

Krzych

1. zdrob­nie­nie od: Krzysz­tof; Krzy­sio, Krzyś, Krzy­siek;
2. naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zgrub. od: Krzysz­tof

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. plu­ral|Krzy­cha.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzycha

zdrob­nie­nie od: Kry­sty­na, Krzysz­to­fa


Źródła:

SJP.pl

Krzycho

zdrob­nie­nie od: Kry­sty­na, Krzysz­to­fa


Źródła:

SJP.pl

Krzychu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Krzysz­tof

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: Krzych


Źródła:

Wiktionary

Krzycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krzy­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Krzyczeć

1. mówić, wołać bar­dzo gło­śno; wrze­szczeć;
2. wy­da­wać gło­śne dźwię­ki pod wpły­wem bólu, stra­chu itp.;
3. stro­fo­wać, łajać kogoś;
4. o nie­mow­lę­ciu: gło­śno pła­kać;
5. o pta­kach: wy­da­wać do­no­śny głos;
6. o ty­tu­łach w pra­sie: zwra­cać na sie­bie uwagę


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mówić lub wołać bar­dzo gło­śno

 (1.2) wy­da­wać gło­śny, nie­ar­ty­ku­ło­wa­ny dźwięk, np. z ra­do­ści, na sku­tek za­da­nia bólu

 (1.3) o nie­mow­lę­ciu: pła­kać

 (1.4) przen. dawać za­u­wa­żyć się ja­skra­wo­ścią, kon­tra­stem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyczący

1. o bar­wach, ko­lo­rach, ozdo­bach: ra­żą­cy, zwra­ca­ją­cy na sie­bie uwagę;
2. o po­stę­po­wa­niu, za­cho­wa­niu się: wy­ma­ga­ją­cy pro­te­stu, prze­ciw­dzia­ła­nia, np, krzy­czą­ca nie­spra­wied­li­wość


Źródła:

SJP.pl

Krzydło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. skrzy­dło


Źródła:

Wiktionary

Krzyk

pod­nie­sie­nie głosu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gło­śne wo­ła­nie lub nie­ar­ty­ku­ło­wa­ne dźwię­ki

 (1.2) gło­śny od­głos wy­da­wa­ny przez ptact­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzykactwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) skłon­ność do wy­gła­sza­nia szum­nych fra­ze­sów


Źródła:

Wiktionary

Krzykacz

osoba za­cho­wu­ją­ca się ha­ła­śli­wie, skłon­na do gło­śne­go wy­gła­sza­nia fra­ze­sów; krzy­ka­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) skory do krzy­ku

 (1.2) osoba wy­gła­sza­ją­ca szum­ne fra­ze­sy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzykaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta krzy­kli­wa


Źródła:

Wiktionary

Krzykawka

wieś w Pol­sce


Krzy­kaw­ka – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, w gmi­nie Bo­le­sław.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzykawski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzykać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) gw-pl|Opocz­no. hukać, śpie­wać


Źródła:

Wiktionary

Krzykała

męż­czyz­na za­cho­wu­ją­cy się ha­ła­śli­wie, skłon­ny do gło­śne­go wy­gła­sza­nia fra­ze­sów; krzy­kacz


Krzy­ka­ła – grupa skał w oro­gra­ficz­nie le­wych zbo­czach Do­li­ny Są­spow­skiej w Oj­cow­skim Parku Na­ro­do­wym (OPN). Znaj­du­ją się w lesie po wschod­niej stro­nie ścież­ki od par­kin­gu na Zło­tej Górze do dna Do­li­ny Są­spow­skiej.

Skały zbu­do­wa­ne są z póź­no­ju­raj­skich wa­pie­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyki

pod­nie­sie­nie głosu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzykliwie

przy­słó­wek

 (1.1) od: krzy­kli­wy


Źródła:

Wiktionary

Krzykliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: krzy­kli­wie, krzy­kli­wo


Źródła:

SJP.pl

Krzykliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krzy­kli­we; cecha tych, któ­rzy są krzy­kli­wi


Źródła:

Wiktionary

Krzykliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krzy­kli­wy


Źródła:

SJP.pl

Krzykliwy

przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku skłon­ny do krzy­ku, do krzy­cze­nia

 (1.2) o zwie­rzę­ciu wy­da­ją­cy do­no­śne od­gło­sy

 (1.3) o ko­lo­rze, bar­wie, ozdo­bie ja­skra­wy, zwra­ca­ją­cy uwagę swoją ja­skra­wo­ścią


Źródła:

Wiktionary

Krzyknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krzy­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Krzyknąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. krzy­czeć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|krzy­czeć.


Źródła:

Wiktionary

Krzykoski

przy­miot­nik od: Krzy­ko­sy


Źródła:

SJP.pl

Krzykosy

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzymiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzymowski

przy­miot­nik od: Krzy­mów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzymuski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzymów

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyna

bar­dzo mała ilość, licz­ba lub bar­dzo małe na­tę­że­nie cze­goś; kru­szy­na, okru­szy­na, odro­bi­na, krztyn­ka, krzty­na, krzyn­ka, szczyp­ta


Źródła:

SJP.pl

Krzynka

bar­dzo mała ilość, licz­ba lub bar­dzo małe na­tę­że­nie cze­goś; kru­szy­na, okru­szy­na, odro­bi­na, krztyn­ka, krzy­na, krzty­na, szczyp­ta


Krzyn­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie my­śli­bor­skim, w gmi­nie Bar­li­nek.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Krzyn­ka, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Bar­li­nek. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzynkę

zdrob­nie­nie od: krzy­nę (krzty­nę); krztyn­kę


Źródła:

SJP.pl

Krzynowłoski

przy­miot­nik od: Krzy­no­wło­ga Mała, Krzy­no­wło­ga Wiel­ka


Źródła:

SJP.pl

Krzynówek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzynę

za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny ko­mu­ni­ku­ją­cy o nie­du­żej ilo­ści cze­goś lub o nie­wiel­kim stop­niu na­tę­że­nia cechy lub stanu; krzty­nę


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) w nie­wiel­kiej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzysia

zdrob­nie­nie od: Krzysz­to­fa (imię żeń­skie); Krzyś­ka


Źródła:

SJP.pl

Krzysiaczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzysiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzysiek

zdrob­nie­nie od: Krzysz­tof (imię mę­skie); Krzyś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od Krzysz­tof


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzysiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krzy­si lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krzysio

zdrob­nie­nie od: Krzysz­tof (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. Krzysz­tof


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzysiowie

Krzy­sio z mał­żon­ką; Krzyś z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Krzysiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krzy­sia lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Krzy­sia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzysiu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gwara. imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Krzysz­tof

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: Krzy­sio i Krzy­sia


Źródła:

Wiktionary

Krzyski

przy­miot­nik od: Krzyż Wiel­ko­pol­ski (do roku 1991 Krzyż)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzysoczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. sie­kie­ra


Źródła:

Wiktionary

Krzystek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzystkowice

Krzyst­ko­wi­ce (niem. "Chri­stian­stadt am Bober") – za­chod­nia część mia­sta No­wo­gród Bo­brzań­ski (także na­zy­wa­na No­wo­gro­dem Dol­nym), po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, na lewym brze­gu rzeki Bóbr przy dro­dze kra­jo­wej nr 27, sta­cja ko­le­jo­wa No­wo­gród-Osied­le. Daw­niej sa­mo­dziel­ne mia­sto. W la­tach 1954–1972 były sie­dzi­bą gro­ma­dy Krzyst­ko­wi­ce, a w la­tach 1973–1976 gminy Krzyst­ko­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Krzystkowicki

przy­miot­nik od: Krzyst­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Krzystyniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyszczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyszkowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku pol­skich wsi i osied­la w Wie­licz­ce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyszkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyszowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyształowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzysztof

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


– imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "Chri­stop­ho­ros", pow­sta­łe­go ze złą­cze­nia Χριστός ("Chri­stos") i φορος „no­si­ciel” ( φέρω – "phero" „niosę”) – co w tłu­ma­cze­niu zna­czy „nio­są­cy Chry­stu­sa” w zna­cze­niu "przy­no­szą­cy Chry­stu­sa" lub też "no­szą­cy w sobie Chry­stu­sa", co wiąże się z le­gen­dą o św. Krzysz­to­fie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzysztofa

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Krzysz­tof


– żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Krzysz­tof o po­cho­dze­niu grec­kim.

Imię rzad­kie, czym odróż­nia się od mę­skie­go ory­gi­na­łu, który jest dru­gim naj­czę­ściej wy­bra­nym imie­niem mę­skim w Pol­sce o licz­bie nadań rów­nej 641406. W stycz­niu 2024 r. w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 2253 ko­biet o imie­niu Krzysz­to­fa na­da­nym jako imię pier­wsze oraz 1319 ko­biet no­szą­cych imię Krzysz­to­fa jako imię dru­gie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzysztofek

1. naz­wi­sko;
2. zdrob­nie­nie od: Krzysz­tof (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Krzysztofiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzysztofik

naz­wi­sko


Krzysz­to­fik (forma żeń­ska: Krzysz­to­fik, Krzysz­to­fi­ko­wa, Krzysz­to­fi­ków­na; licz­ba mnoga: Krzysz­to­fi­ko­wie) – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzysztofiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krzysz­to­fy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Krzysztofor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Krzysztofory

ka­mie­ni­ca w Kra­ko­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzysztoforzyce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca;


Krzysz­to­fo­rzy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzysztofostwo

Krzysz­tof z mał­żon­ką; Krzysz­to­fo­wie


Źródła:

SJP.pl

Krzysztofowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzysztofowie

Krzysz­tof z mał­żon­ką; Krzysz­to­fo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krzysztofowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krzysz­to­fa lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Krzysz­to­fa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzysztopor

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Krzysztoporski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzysztoszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzysztoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzywa

w ge­o­me­trii: uo­gól­nio­ne po­ję­cie linii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geom. do­wol­na linia cią­gła na pła­szczyź­nie lub w prze­strze­ni;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: krzy­wy


Krzy­wa – uo­gól­nie­nie linii pro­stej. Mimo in­tu­i­cyj­nej pro­sto­ty, po­ję­cie krzy­wej oka­za­ło się bar­dzo trud­ne do ści­słe­go zde­fi­nio­wa­nia. Po­praw­na de­fi­ni­cja po­win­na obej­mo­wać „do­wol­ną linię” (w szcze­gól­no­ści na pła­szczyź­nie lub prze­strze­ni trój­wy­mia­ro­wej), w tym także linię pro­stą, która mo­gła­by się roz­ga­łę­ziać i prze­ry­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. ży­wiec­ka kło­ni­ca przy wozie


Krzy­wacz­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie my­śle­nic­kim, w gmi­nie Suł­ko­wi­ce, przy dro­dze kra­jo­wej nr 52.

W la­tach 1954–1960 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Krzy­wacz­ka, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Gło­go­czów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywak

1. strug do obrób­ki wy­gię­tych po­wierzch­ni ele­men­tów drew­nia­nych; krzyw­nik;
2. w le­śnict­wie:
a) krzy­wy pień drze­wa;
b) drze­wo o krzy­wym pniu;
3. w tech­ni­ce:
a) ka­dłub ma­szy­ny o nie­re­gu­lar­nych kształ­tach;
b) wy­gię­ty od­ci­nek prze­wo­du ru­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Krzywański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzywaśnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. spi­ral­ne za­koń­cze­nie pa­sto­ra­łu


Źródła:

Wiktionary

Krzywcza

wieś w Pol­sce


Krzyw­cza – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­my­skim, sie­dzi­ba gminy Krzyw­cza. Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość leży na Po­gó­rzu Dy­now­skim na lewym brze­gu Sanu przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 884 Prze­myśl – Do­ma­radz w od­le­gło­ści 20 km na za­chód od Prze­my­śla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywczanin

miesz­ka­niec Krzyw­czy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzywczanka

miesz­kan­ka Krzyw­czy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzywda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szko­da, stra­ta, która spo­ty­ka kogoś nie­za­słu­że­nie, nie­słusz­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywdować

1. czuć się po­krzyw­dzo­nym, uwa­żać się za posz­ko­do­wa­ne­go i nie­szczę­śli­we­go;
2. na­rze­kać, uty­ski­wać na coś


Źródła:

SJP.pl

Krzywdy

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­rzą­dza­nie krzyw­dy


Źródła:

Wiktionary

Krzywdziański

przy­miot­nik od: Krzyw­da


Źródła:

SJP.pl

Krzywdziciel

daw­niej: osoba wy­rzą­dza­ją­ca komuś krzyw­dę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto krzyw­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywdzicielka

daw­niej: ko­bie­ta wy­rzą­dza­ją­ca komuś krzyw­dę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która krzyw­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywdzić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­rzą­dzać krzyw­dę


Źródła:

Wiktionary

Krzywdziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzywdząco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób krzyw­dzą­cy


Źródła:

Wiktionary

Krzywica

cho­ro­ba wieku dzie­cię­ce­go wy­wo­ła­na bra­kiem wap­nia w or­ga­niz­mie i po­wo­du­ją­ca skrzy­wie­nie kości; ra­chi­tyzm, ra­chi­tis


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba wieku dzie­cię­ce­go spo­wo­do­wa­na nie­do­bo­rem wi­ta­mi­ny D w or­ga­niz­mie, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się zmia­na­mi w ukła­dzie kost­nym i za­bu­rze­nia­mi roz­wo­jo­wy­mi;

 (1.2) rzem. ręcz­na piła sto­lar­ska sto­so­wa­na do krzy­wych na­cięć


Krzy­wi­ca (z gr. "Ra­chi­tis", ραχίτις – do­słow­nie za­pa­le­nie krę­go­słu­pa), znana także jako ra­chi­tyzm lub "cho­ro­ba an­giel­ska" – cho­ro­ba wy­stę­pu­ją­ca u dzie­ci, naj­czę­ściej po­mię­dzy 3 mie­sią­cem a 2. ro­kiem życia dziec­ka, zwią­za­na z za­bu­rze­nia­mi go­spo­dar­ki wap­nio­wo-fos­fo­ro­wej, spo­wo­do­wa­na naj­czę­ściej nie­do­bo­rem wi­ta­mi­ny D. Po­wo­du­je zmia­ny w ukła­dzie kost­nym i za­bu­rze­nia roz­wo­jo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywicowy

w me­dy­cy­nie: zwią­za­ny z krzy­wi­cą, dot­knię­ty krzy­wi­cą - skrzy­wie­niem kości; krzy­wicz­ny, krzy­wi­czy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krzy­wi­cą, do­ty­czą­cy krzy­wi­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywiczny

w me­dy­cy­nie: zwią­za­ny z krzy­wi­cą, dot­knię­ty krzy­wi­cą - skrzy­wie­niem kości; krzy­wi­czy, krzy­wi­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Krzywiczy

w me­dy­cy­nie: zwią­za­ny z krzy­wi­cą, dot­knię­ty krzy­wi­cą - skrzy­wie­niem kości; krzy­wicz­ny, krzy­wi­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Krzywiec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzywiecki

przy­miot­nik od: Krzyw­cza


Źródła:

SJP.pl

Krzywiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krzy­wo


Źródła:

SJP.pl

Krzywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krzy­wić.


Źródła:

Wiktionary

Krzywik

1. sza­blon do wy­kre­śle­nia linii krzy­wych w ry­sun­ku tech­nicz­nym;
2. szkod­nik krze­wów owo­co­wych


Krzy­wik – sza­blon uży­wa­ny pod­czas wy­ko­ny­wa­nia ry­sun­ków tech­nicz­nych do wy­kre­śle­nia linii krzy­wych, które są nie­moż­li­we do na­ry­so­wa­nia przy uży­ciu cyr­kla. Uży­cie krzy­wi­ka poz­wa­la na wy­pro­wa­dze­nie do­wol­nej linii krzy­wej o zmien­nym prze­bie­gu, która nie jest od­cin­kiem łuku okrę­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywiki

1. sza­blon do wy­kre­śle­nia linii krzy­wych w ry­sun­ku tech­nicz­nym;
2. szkod­nik krze­wów owo­co­wych


Źródła:

SJP.pl

Krzywin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzywinianin

miesz­ka­niec Krzy­wi­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzywinianka

miesz­kan­ka Krzy­wi­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzywiutki

zdrob­nie­nie od: krzy­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: krzy­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywizna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geom. miara za­krzy­wie­nia linii, po­wierzch­ni lub prze­strze­ni; wiel­kość okre­śla­ją­ca, jak sil­nie dana fi­gu­ra od­bie­ga od pro­sto­li­nio­wo­ści lub pła­sko­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywiznowy

→ krzy­wiz­na. np. ce­low­nik krzy­wiz­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Krzywić

po­wo­do­wać znieksz­tał­ce­nie cze­goś, wy­gi­nać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skrzy­wić)

 (1.1) zgi­nać coś, co było pro­ste lub fo­rem­ne

 (1.2) od­chy­lać na bok coś, co stało pio­no­wo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krzy­wić się (dk. skrzy­wić się)

 (2.1) ule­gać de­for­ma­cji

 (2.2) de­for­mo­wać usta, twarz w gry­ma­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywiń

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Zo­bacz też: Krzy­wiń – gmina, Krzy­wiń – sta­cja ko­le­jo­wa.

Krzy­wiń – mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Krzy­wiń.

We­dług da­nych z 31 marca 2011 mia­sto li­czy­ło 1639 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywiński

przy­miot­nik od: Krzy­wiń


Źródła:

SJP.pl

Krzywka

1. przy­rząd do wy­kre­śla­nia linii krzy­wych; krzy­wik;
2. ele­ment me­cha­nicz­ny umoż­li­wia­ją­cy zmia­nę po­ło­że­nia jed­nej czę­ści kon­struk­cji wzglę­dem po­zo­sta­łych;
3. za­krzy­wio­na rura do łą­cze­nia in­nych rur; ko­lan­ko, ko­la­no


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. obra­ca­ją­cy się ele­ment me­cha­niz­mu o nie­re­gu­lar­nym kształ­cie, słu­żą­cy do za­mia­ny ruchu obro­to­we­go in­ne­go ele­men­tu w ruch po­stę­po­wy;

 (1.2) sza­blon słu­żą­cy do wy­kre­śla­nia linii krzy­wych

 (1.3) daw. za­krzy­wio­na drew­nia­na belka, uży­wa­na do kon­struk­cji wręg i in­nych ele­men­tów łodzi i stat­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywkowy

przy­miot­nik od: krzyw­ka


Źródła:

SJP.pl

Krzywnik

strug do obrób­ki wy­gię­tych po­wierzch­ni ele­men­tów drew­nia­nych; krzy­wak


Źródła:

SJP.pl

Krzywo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób od­bie­ga­ją­cy od linii pro­stej

 (1.2) w spo­sób od­bie­ga­ją­cy od kie­run­ku po­zio­me­go

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: krzy­wa


Źródła:

Wiktionary

Krzywodzioby

wró­blo­wa­ty ptak z ro­dzi­ny łu­szcza­ków; krzy­wo­nos, krzy­żo­dziób


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywodziób

wró­blo­wa­ty ptak z ro­dzi­ny łu­szcza­ków; krzy­wo­nos, krzy­żo­dziób


Źródła:

SJP.pl

Krzywogęby

pe­jo­ra­tyw­nie: ma­ją­cy krzy­wą twarz


Źródła:

SJP.pl

Krzywoliniowość

→ krzy­wo­li­nio­wy


Patrz:krzywoliniowy

Źródła:

SJP.pl

Krzywolistny

1. ma­ją­cy krzy­we li­ście;
2. no­wel­lia krzy­wo­list­na - ga­tu­nek msza­ków z ro­dzi­ny gło­wia­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krzywomierz

przy­rząd do mie­rze­nia dłu­go­ści linii krzy­wych na mapie lub pla­nie; kur­wi­metr; kar­to­metr; kar­to­mierz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd słu­żą­cy do mie­rze­nia dłu­go­ści linii krzy­wych (zwła­szcza na mapie); urzą­dze­nie ma kółko, które na­le­ży pro­wa­dzić po mie­rzo­nej linii, a jego licz­ba obro­tów prze­li­cza­na jest na od­le­głość;


Krzy­wo­mierz (kar­to­mierz, kar­to­metr, kur­wi­metr, kur­wo­mierz) – przy­rząd słu­żą­cy do mie­rze­nia na mapie dłu­go­ści linii krzy­wych. Urzą­dze­nie ma małe kółko, które na­le­ży pro­wa­dzić po linii, któ­rej dłu­gość jest mie­rzo­na. Licz­nik elek­tro­nicz­ny lub me­cha­nicz­ny, prze­li­cza­jąc licz­bę obro­tów kółka, po­da­je dłu­gość po­ko­na­nej przez kółko drogi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywonogi

ma­ją­cy krzy­we nogi


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy krzy­we nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywonos

1. ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych;
2. wró­blo­wa­ty ptak z ro­dzi­ny łu­szcza­ków; krzy­wo­dziób, krzy­żo­dziób;
3. po­tocz­nie: osoba z krzy­wym nosem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywonosy

ma­ją­cy krzy­wy nos


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywonóg

krzy­wo­nóg półs­krzyd­lak - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych; ko­ślaw­ka


Krzy­wo­nóg, ko­ślaw­ka ("Val­gus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny kru­szczy­co­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywoprzysiąc

fał­szy­wie zaś­wiad­czyć, skła­mać pod przy­się­gą


Źródła:

SJP.pl

Krzywoprzysięgać

fał­szy­wie świad­czyć, kła­mać pod przy­się­gą


Źródła:

SJP.pl

Krzywoprzysięstwo

zło­że­nie fał­szy­wych zez­nań pod przy­się­gą


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zło­że­nie fał­szy­wych zez­nań pod przy­się­gą


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Krzy­wo­przy­się­stwo (zwane też fał­szy­wy­mi zez­na­nia­mi) – prze­stęp­stwo skie­ro­wa­ne prze­ciw­ko wy­mia­ro­wi spra­wied­li­wo­ści, po­le­ga­ją­ce na zez­na­wa­niu nie­praw­dy lub za­ta­ja­niu praw­dy przy skła­da­niu zez­nań ma­ją­cych słu­żyć za dowód w po­stę­po­wa­niu są­do­wym lub w innym po­stę­po­wa­niu pro­wa­dzo­nym na pod­sta­wie usta­wy (art. 233 § 1 k.k.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywoprzysięzca

czło­wiek kła­mią­cy pod przy­się­gą; krzy­wo­przy­sięż­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto zło­ży­wszy przy­się­gę, łamie ją

 (1.2) ktoś, kto skła­da­jąc zez­na­nie pod przy­się­gą, mówi nie­praw­dę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywoprzysiężca

czło­wiek kła­mią­cy pod przy­się­gą; krzy­wo­przy­sięz­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. krzy­wo­przy­sięz­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyworoski

→ Krzy­wy Róg (mia­sto na Ukra­i­nie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Krzy­wym Ro­giem, do­ty­czą­cy Krzy­we­go Rogu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywosz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzywoszczeć

ro­dzaj mchu z ro­dzi­ny wi­dło­zę­bo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krzywoszyj

krzy­wo­szyj polny - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych; far­bow­nik polny


Źródła:

SJP.pl

Krzywoszyjowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Krzywosąd

dawne imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywosławny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­gard. od­no­szą­cy się do pra­wo­sła­wia, na­le­żą­cy do pra­wo­sła­wia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. wyz­naw­ca pra­wo­sła­wia


Źródła:

Wiktionary

Krzywousty

o czło­wie­ku: ma­ją­cy krzy­we usta


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy krzy­we, asy­me­trycz­ne usta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzywoząb

krzy­wo­ząb pod­sad­ni­ko­wy - ga­tu­nek mchu z rzędu ro­kie­tow­ców


Źródła:

SJP.pl

Krzywozęby

krzy­wo­ząb pod­sad­ni­ko­wy - ga­tu­nek mchu z rzędu ro­kie­tow­ców


Źródła:

SJP.pl

Krzywoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzywość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krzy­we; cecha tych, któ­rzy są krzy­wi


Krzy­wość lub Krzy­waźń (ok. 460 m) – wznie­sie­nie i skała w miej­sco­wo­ści Strze­go­wa w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, w gmi­nie Wol­brom. Znaj­du­je się na gra­ni­cy lasu i pól upraw­nych, w od­le­gło­ści około 1,5 km na za­chód od drogi wo­je­wódz­kiej nr 794. Pod wzglę­dem ge­o­gra­ficz­nym jest to ob­szar Wy­ży­ny Czę­sto­chow­skiej


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzywulec

1. po­tocz­nie: coś krzy­we­go, skrzy­wio­ne­go, niez­grab­ne­go;
2. w bu­dow­nict­wie: ele­ment belki po­licz­ko­wej w kształ­cie wstę­gi skrę­co­nej po linii śru­bo­wej


Krzy­wu­lec – drew­nia­ny ele­ment łodzi lub stat­ku łą­czą­cy dno z burtą, wy­ko­rzy­stu­ją­cy na­tu­ral­ne za­krzy­wie­nie słoi drew­na. Krzy­wul­ce wy­ko­nu­je się z za­krzy­wio­nych ko­rze­ni lub ko­na­rów, naj­czę­ściej dębu lub sosny. W ło­dziach czę­sto sto­so­wa­ne pa­ra­mi, ni­to­wa­ne bądź przy­krę­ca­ne do kle­pek dna i burty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzywulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzywuł

drew­nia­ny in­stru­ment dęty o za­krzy­wio­nej rurze, po­pu­lar­ny w XVII wieku; krzy­wuł, krumm­horn, kro­morn


Źródła:

SJP.pl

Krzywuła

drew­nia­ny in­stru­ment dęty o za­krzy­wio­nej rurze, po­pu­lar­ny w XVII wieku; krzy­wuł, krumm­horn, kro­morn


Źródła:

SJP.pl

Krzywy

1. wy­gię­ty, po­wy­gi­na­ny, nie­pro­sty;
2. nie­chęt­ny, nie­przy­jaz­ny, nie­za­do­wo­lo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­gię­ty, po­wy­gi­na­ny, nie­pro­sty

 (1.2) książk. nie­chęt­ny, nie­przy­jaz­ny, nie­za­do­wo­lo­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyzaniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyś

zdrob­nie­nie od: Krzysz­tof (imię mę­skie); Krzy­siek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Krzysz­tof


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyśka

zdrob­nie­nie od: Krzysz­tof (imię mę­skie); Krzyś


Źródła:

SJP.pl

Krzyśko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyśkowie

Krzy­siek z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Krzyśkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Krzyś­ka lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Krzyś­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyż

znak, kształt lub przed­miot w po­sta­ci dwóch linii prze­ci­na­ją­cych się, na ogół pod kątem pro­stym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kon­struk­cja, fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na lub znak zło­żo­ny z dwóch prze­ci­na­ją­cych się linii;

 (1.2) order, odz­na­cze­nie w kształ­cie krzy­ża (1.1)

 (1.3) anat. część krę­go­słu­pa;

 (1.4) przen. cier­pie­nie, trud­no­ści

 (1.5) rel. sym­bol chrze­ści­jań­stwa

 (1.6) rel. gest czy­nio­ny w chrze­ści­jań­stwie na po­cząt­ku i na końcu mod­lit­wy

 (1.7) hist. sta­ro­żyt­ne rzym­skie na­rzę­dzie kaźni


Krzyż ( crux) – ro­dzaj kształ­tu lub przed­mio­tu w po­sta­ci co najm­niej dwóch prze­ci­na­ją­cych się linii.

Jest jed­nym z naj­star­szych sym­bo­li ludz­ko­ści zna­nym w więk­szo­ści sta­ro­żyt­nych re­li­gii. Nie­mal w każ­dym za­kąt­ku ziemi od­kry­to przed­mio­ty zwią­za­ne z tym zna­kiem. Zaz­wy­czaj wią­za­no go z jakąś formą kultu sił przy­ro­dy (ogień, słoń­ce, życie). Jest też uży­wa­ny jako ele­ment herbu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżacki

do­ty­czą­cy Krzy­ża­ków, wła­ści­wy Krzy­ża­kom


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Krzy­ża­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżackość

→ krzy­żac­ki


Patrz:krzyżacki

Źródła:

SJP.pl

Krzyżactwo

po­tocz­nie: ogół człon­ków za­ko­nu krzy­żac­kie­go - nie­miec­kie­go za­ko­nu ry­cer­skie­go; Krzy­ża­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół Krzy­ża­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżacy

nie­miec­ki zakon ry­cer­ski prze­by­wa­ją­cy na zie­miach pol­skich w XIII w., któ­re­go człon­ko­wie no­si­li białe pła­szcze z czar­nym krzy­żem; zakon krzy­żac­ki, zakon krzy­żo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżaczek

zdrob­nie­nie od: krzy­żak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od krzy­żak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżak

1. przed­miot o kształ­cie krzy­ża (np. śru­bo­kręt); krzy­żal (rza­dziej);
2. dziew­czę­cy far­tuch z krzy­żu­ją­cy­mi się na ple­cach szel­ka­mi;
3. łącz­nik ru­ro­wy w for­mie pro­ste­go od­cin­ka rury z dwie­ma od­no­ga­mi bocz­ny­mi; czwór­nik;
4. klucz na­sa­do­wy do koła o czte­rech rów­nych ra­mio­nach;
5. pająk z ro­dzi­ny krzy­ża­ko­wa­tych;
6. od­mia­na lisa po­spo­li­te­go z ciem­ny­mi prę­ga­mi na grzbie­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. pot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ara­ne­us dia­de­ma­tus|ref=tak., pająk, na któ­re­go grzbie­cie znaj­du­je się krzyż;

 (1.2) łow. lis o ciem­nym uma­szcze­niu naz­na­czo­ny czar­ną po­dłuż­ną pręgą grzbie­to­wą i po­przecz­ną ło­pat­ko­wą

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) techn. przy­rząd z dwóch skrzy­żo­wa­nych czę­ści

 (2.2) techn. śru­bo­kręt o koń­ców­ce w kształ­cie krzy­ża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżakowate

ro­dzi­na pa­ją­ków obej­mu­ją­ca ponad 3000 ga­tun­ków


Krzy­ża­ko­wa­te (Ara­ne­i­dae) – ro­dzi­na pa­ją­ków z in­fra­rzę­du Ara­ne­o­morp­hae i na­dro­dzi­ny Ara­ne­o­i­dea. Obej­mu­je ponad 3 ty­sią­ce opi­sa­nych ga­tun­ków, zgru­po­wa­nych w ponad 190 ro­dza­jach.

Naj­star­szym zna­nym przed­sta­wi­cie­lem Ara­ne­i­dae jest "Me­so­zy­giel­la dun­lo­pi" ży­ją­cy we wczes­nej kre­dzie na obec­nych te­re­nach Hisz­pa­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżakowaty

o ce­chach krzy­ża­ko­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Krzyżakowy

przy­miot­nik od: krzy­żak


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który jest w kształ­cie krzy­ża­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżal

część me­cha­niz­mu lub kon­struk­cji ma­ją­ca po­stać dwóch ele­men­tów prze­ci­na­ją­cych się pod kątem pro­stym; krzy­żak


Źródła:

SJP.pl

Krzyżanek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyżaniak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżanin

miesz­ka­niec Krzy­ża Wiel­ko­pol­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Krzyżanka

miesz­kan­ka Krzy­ża Wiel­ko­pol­skie­go (mia­sta w Pol­sce)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżanowice

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżanowicki

przy­miot­nik od: Krzy­ża­no­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Krzyżanowski

przy­miot­nik od: Krzy­ża­nów


Krzy­ża­now­ski – naz­wi­sko pol­skie, m.in. ro­dzin szla­chec­kich herbu Dębno z Krzy­ża­no­wic z Ma­ło­pol­ski oraz herbu Świn­ka z Krzy­ża­no­wa z Wiel­ko­pol­ski

Naz­wi­sko Krzy­ża­now­ski by­wa­ło także na­da­wa­ne ne­o­fi­tom po przy­ję­ciu chrztu. Przy­kła­dem ro­dzi­na, którą no­bi­li­to­wa­no w XVIII w. z nowym her­bem Jasna Góra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżanów

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyżelewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyżem

znak, kształt lub przed­miot w po­sta­ci dwóch linii prze­ci­na­ją­cych się, na ogół pod kątem pro­stym


Źródła:

SJP.pl

Krzyżewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzyżewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyżmaszt

rzad­ko: ostat­ni, tylny maszt na wie­lo­masz­to­wych stat­kach o peł­nym oża­glo­wa­niu re­jo­wym; ster­maszt, krojc­maszt


Źródła:

SJP.pl

Krzyżmał

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. na­czy­nie na olej krzyż­ma


Źródła:

Wiktionary

Krzyżmo

olej z bal­sa­mu i oliwy, uży­wa­ny w niek­tó­rych ce­re­mo­niach ko­ściel­nych; olej świę­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. w chrze­ści­jań­stwie kon­se­kro­wa­ny olej uży­wa­ny m.in. przy poś­wię­ca­niu oł­ta­rzy i ko­ścio­łów;


Krzyż­mo (z chris­ma, gr. χρῖσμα, khrîsma, cs. миро, miro) – kon­se­kro­wa­ny olej, uży­wa­ny w Ko­ście­le ka­to­lic­kim, pra­wo­sław­nym, orien­tal­nych ko­ścio­łach pra­wo­sław­nych, asy­ryj­skim, lu­te­rań­skim, an­gli­kań­skim i sta­ro­ka­to­lic­kim przy udzie­la­niu okre­ślo­nych sa­kra­men­tów i funk­cji ko­ściel­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżmować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rel. na­ma­szczać krzyż­mem


Źródła:

Wiktionary

Krzyżne

prze­łęcz w Ta­trach Wy­so­kich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. prze­łęcz w Ta­trach Wy­so­kich;

 (1.2) geogr. osada w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;


Krzyż­ne ( Kre­uz­sat­tel, Krížne poľské, Ke­reszt-ny­e­reg) – po­ło­żo­na na wy­so­ko­ści 2112 m prze­łęcz w Ta­trach Wy­so­kich, po­mię­dzy Pań­szczy­cą a Do­li­ną Roz­to­ki, jeden ze skraj­nych punk­tów szla­ku Orlej Perci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżnik

krzyż­nik ta­necz­nik - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych


Krzyż­nik (daw­niej niem. "Kre­u­zberg", po 1945 r. rów­nież "Góra Krzy­żat­ka") – góra ze szczy­tem na wy­so­ko­ści 701 m n.p.m. znaj­du­ją­ca się w Ma­sy­wie Śnież­ni­ka w Su­de­tach w po­bli­żu Stro­nia Ślą­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżodziób

wró­blo­wa­ty ptak z ro­dzi­ny łu­szcza­ków; krzy­wo­nos, krzy­wo­dziób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Loxia|ref=tak., ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny łu­szcza­ków, w pol­skiej or­ni­to­fa­u­nie re­pre­zen­tow­ny przez trzy ga­tun­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżostaniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzyżowa

mięso wo­ło­we z oko­li­cy kości krzy­żo­wej; krzy­żów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. wo­ło­wi­na z oko­li­cy kości krzy­żo­wej

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: krzy­żo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) umie­szcza­nie dwóch rze­czy na krzyż

 (1.2) daw. wy­mie­rza­nie kary śmier­ci po­przez przy­bi­cie do krzy­ża

 (1.3) przen. uprzy­krza­nie komuś życia


Krzy­żo­wa­nie, hy­bry­dy­za­cja – pro­ces, w wy­ni­ku któ­re­go z ko­mó­rek (zwy­kle gamet) osob­ni­ków o od­mien­nym ge­no­ty­pie, w istot­ny spo­sób róż­nią­cych się pew­ny­mi ce­cha­mi ge­ne­tycz­ny­mi, pow­sta­je or­ga­nizm po­tom­ny, zwany mie­szań­cem (też hy­bry­dą, krzy­żów­ką lub ba­star­dem).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skrzy­żo­wać)

 (1.1) ukła­dać na krzyż

 (1.2) biol. łą­czyć różne ge­ne­tycz­nie or­ga­niz­my

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ukrzy­żo­wać)

 (2.1) wią­zać lub przy­bi­jać do krzy­ża

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­krzy­żo­wać)

 (3.1) po­wo­do­wać uda­rem­nie­nie, psu­cie cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krzy­żo­wać się (dk. skrzy­żo­wać się)

 (4.1) sta­wać się uło­żo­nym na krzyż

 (4.2) łą­czyć się w roz­wo­ju

 (4.3) od­by­wać się jed­no­cze­śnie w ko­li­zyj­nych kie­run­kach

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krzy­żo­wać się (dk. ukrzy­żo­wać się)

 (5.1) przyt­wier­dzać się do krzy­ża

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krzy­żo­wać się (dk. po­krzy­żo­wać się)

 (6.1) nie uda­wać się, psuć się wza­jem­nie od­dzia­ły­wa­jąc


Źródła:

Wiktionary

Krzyżowe

ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych z rzędu ka­pu­stow­ców; ka­pu­sto­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Krzyżowiaczek

tant­niś krzy­żo­wia­czek - motyl z ro­dzi­ny tant­ni­sio­wa­tych (Plu­tel­la ma­scu­li­pen­nis) bę­dą­cy groź­nym szkod­ni­kiem ro­ślin krzy­żo­wych


Źródła:

SJP.pl

Krzyżowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzyżowiec

daw­niej: uczest­nik wy­praw krzy­żo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. uczest­nik zwo­ły­wa­nych przez ko­ściół wy­praw krzy­żo­wych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) daw. wojsk. krą­żow­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżownica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kolej. część roz­ja­zdu to­ro­we­go, w któ­rej na­stę­pu­je prze­cię­cie szyn torów roz­ja­zdu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżownicowate

ro­dzi­na ro­ślin kwia­to­wych obej­mu­ją­ca ga­tun­ki ros­ną­ce w stre­fie umiar­ko­wa­nej i tro­pi­kal­nej


Krzy­żow­ni­co­wa­te ("Po­ly­ga­la­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu bo­bow­ców. Obej­mu­je ok. 26 ro­dza­jów z 900 ga­tun­ka­mi. Ro­śli­ny tu na­le­żą­ce są sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne na świe­cie i spo­ty­ka­ne wszę­dzie poza oko­li­ca­mi oko­ło­bie­gu­no­wy­mi, roz­le­gły­mi pu­sty­nia­mi i wy­so­ki­mi gó­ra­mi. Do pol­skiej flory na­le­ży 5 ga­tun­ków z ro­dza­ju krzy­żow­ni­ca "Po­ly­ga­la".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżownicowaty

o ce­chach krzy­żow­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Krzyżownicowce

rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych z kladu ró­żo­wych; Po­ly­ga­la­les


Źródła:

SJP.pl

Krzyżownicowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z kladu ró­żo­wych


Źródła:

SJP.pl

Krzyżowniki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krzyżowość

→ krzy­żo­wy


Patrz:krzyżowy

Źródła:

SJP.pl

Krzyżowski

przy­miot­nik od: Krzy­żo­wa, Krzy­żo­wa Dolna


Źródła:

SJP.pl

Krzyżowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z krzy­żem jako sym­bo­lem chrze­ści­jań­stwa

 (1.2) ma­ją­cy kształt krzy­ża

 (1.3) uło­żo­ny na kształt krzy­ża

 (1.4) anat. do­ty­czą­cy krzy­ża – dol­ne­go od­cin­ka krę­go­słu­pa

 (1.5) taki, który jest po­wią­za­ny, do­ty­czy po­dob­ne­go lub tego sa­me­go


Źródła:

Wiktionary

Krzyżtoporzanka

woda źród­la­na


Źródła:

SJP.pl

Krzyżtopór

ruiny zamku w Ujeź­dzie


Krzyż­to­pór (daw­niej "Krzysz­to­pór") – ruiny pow­sta­łej w la­tach 1621–1644 re­zy­den­cji pa­ła­co­wej oto­czo­nej for­ty­fi­ka­cja­mi ba­stio­no­wy­mi po­ło­żo­nej w miej­sco­wo­ści Ujazd w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim. Była to jedna z naj­więk­szych bu­dow­li pa­ła­co­wych w Eu­ro­pie przed pow­sta­niem Wer­sa­lu. Od 2018 ma sta­tus pom­ni­ka hi­sto­rii. Obiekt jest udo­stęp­nio­ny do zwie­dza­nia (wej­ście bi­le­to­wa­ne). Zwie­dza­nie zamku moż­li­we jest za dnia oraz w wy­bra­ne noce. Udo­stęp­nio­nych jest 5 tras zwie­dza­nia zamku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżulcowy

przy­miot­nik od: krzy­żu­lec


Źródła:

SJP.pl

Krzyżulec

1. po­chy­ły pręt kon­struk­cyj­ny kra­tow­ni­cy zdol­ny do prze­no­sze­nia sił roz­cią­ga­ją­cych i ści­ska­ją­cych;
2. ele­ment me­cha­niz­mu kor­bo­we­go ma­szy­ny tło­ko­wej po­łą­czo­ny sztyw­no z tło­czy­skiem i kor­bo­wo­dem; wo­dzik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzyżyczek

zdrob­nie­nie od: krzy­żyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: krzy­żyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: krzyż

 (1.2) mały krzyż

 (1.3) motyw gra­ficz­ny skła­da­ją­cy się z dwóch pro­sto­pad­le prze­ci­na­ją­cych się linii

 (1.4) pot. o wieku: dzie­sięć lat

 (1.5) muz. znak mu­zycz­ny pod­no­szą­cy nutę o pół tonu;

 (1.6) cho­re­ogr. fi­gu­ra ta­necz­na w tangu ar­gen­tyń­skim po­le­ga­ją­ca na skrzy­żo­wa­niu nóg;


Krzy­żyk (♯) – znak chro­ma­tycz­ny w no­ta­cji mu­zycz­nej. Krzy­żyk pod­wyż­sza wy­so­kość dźwię­ku o pół tonu.

Je­że­li jest umie­szczo­ny bez­poś­red­nio za klu­czem, pod­wyż­sza wszyst­kie dźwię­ki le­żą­ce na tej wy­so­ko­ści w obrę­bie ca­łe­go ut­wo­ru.

Pra­wi­dło­wa ko­lej­ność za­mie­szcza­nia krzy­ży­ków przy klu­czach to: fis, cis, gis, dis, ais, eis, his; za­wsze od­le­głość mię­dzy ko­lej­no po­ja­wia­ją­cy­mi się krzy­ży­ka­mi wy­no­si kwin­tę (do­kład­nie: kwin­tę czy­stą) bu­do­wa­ną w kie­run­ku wzno­szą­cym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżykowy

1. przy­miot­nik od: krzy­żyk;
2. jeden ze ście­gów ozdob­nych wy­ko­ny­wa­nych igłą


przy­miot­nik

 (1.1) muz. do­ty­czą­cy krzy­ży­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżyna

w gór­nict­wie: ele­ment łą­czą­cy na­roż­ni­ki wieży wiert­ni­czej po prze­kąt­nej pola ścia­ny wieży


Źródła:

SJP.pl

Krzyżóweczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: krzy­żów­ka


Źródła:

Wiktionary

Krzyżówka

1. typ za­da­nia sza­ra­dziar­skie­go;
2. mięso wo­ło­we z oko­li­cy kości krzy­żo­wej; krzy­żo­wa;
3. po­tocz­nie: skrzy­żo­wa­nie dróg;
4. łą­cze­nie róż­nych ge­ne­tycz­nie or­ga­niz­mów w celu otrzy­ma­nia ga­tun­ku o no­wych ce­chach; tak pow­sta­ły or­ga­nizm, od­mia­na;
5. ga­tu­nek kacz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­gad­ka, którą roz­wią­zu­je się przez wpi­sy­wa­nie w od­po­wied­nie pola od­gad­nię­tych wy­ra­zów;

 (1.2) biol. ro­śli­na lub zwie­rzę ma­ją­ce ro­dzi­ców z dwóch róż­nych tak­so­nów (ga­tun­ków, pod­ga­tun­ków, od­mian lub form), po­sia­da­ją­ce przez to cechy oboj­ga osob­ni­ków;

 (1.3) pot. skrzy­żo­wa­nie dróg

 (1.4) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Anas pla­tyr­hyn­chos|ref=tak., ga­tu­nek kacz­ki;

 (1.5) kulin. mięso wo­ło­we z oko­li­cy kości krzy­żo­wej

 (1.6) nu­mizm. pot. srebr­na mo­ne­ta bita w X i XI wieku, zna­czo­na naj­czę­ściej krzy­żem;

 (1.7) fi­ran­ka skła­da­ją­ca się z dwu czę­ści skrzy­żo­wa­nych u góry i spe­cjal­nie udra­po­wa­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krzyżówkowicz

po­tocz­nie: osoba roz­wią­zu­ją­ca dużo krzy­żó­wek; sza­ra­dzi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba roz­wią­zu­ją­ca krzy­żów­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżówkowiczka

→ krzy­żów­ko­wicz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta roz­wią­zu­ją­ca krzy­żów­ki


Patrz:krzyżówkowicz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzyżówkowy

przy­miot­nik od: krzy­żów­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krzy­żów­ką, do­ty­czą­cy krzy­żów­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krząkać

daw­niej: chrzą­kać;
1. wy­da­wać krót­ki, nie­ar­ty­ku­ło­wa­ny dźwięk z krta­ni;
2. o świ­niach: wy­da­wać głos; chrum­kać


Źródła:

SJP.pl

Krząkała

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. daw. ktoś, kto usta­wicz­nie krzą­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) pot. daw. ko­bie­ta, która usta­wicz­nie krzą­ka


Źródła:

Wiktionary

Krząknąć

daw­niej: chrzą­knąć;
1. wydać krót­ki, nie­ar­ty­ku­ło­wa­ny dźwięk z krta­ni;
2. o świ­niach: wydać głos; chrum­knąć


Źródła:

SJP.pl

Krząpek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. chrząst­ka


Źródła:

Wiktionary

Krzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) war. krzą­ta­ni­na


Źródła:

Wiktionary

Krzątanina

1. ener­gicz­ne po­ru­sza­nie się przy wy­ko­ny­wa­niu ja­kiejś pracy;
2. usil­ne za­bie­ga­nie o coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bie­ga­ni­na, drep­ta­ni­na, la­ta­ni­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krzątać

krzą­tać się;
1. żywo się po­ru­szać, cho­dzić, zaj­mu­jąc się jakąś pracą;
2. za­bie­gać o coś, cho­dzić za jakąś spra­wą; ubie­gać się


Źródła:

SJP.pl

Krzęcin

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. je­zio­ro w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krzęciński

zwią­za­ny z Krzę­ci­nem, do­ty­czą­cy Krzę­ci­na


Źródła:

SJP.pl

Krzętowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krzętów

Krzę­tów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Wiel­go­mły­ny.

Wieś leży na skrzy­żo­wa­niu dróg w kie­run­ku Wiel­go­młyn, Do­bro­mie­rza i Ma­lu­szy­na.

Do roku 1954 wieś na­le­ża­ła do gminy Ma­lu­szyn. W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Krzę­tów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Wiel­go­mły­ny. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Króbeczka

zdrob­nie­nie od: krób­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: krób­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Króbka

1. prze­gród­ka w kasz­cie dru­kar­skiej;
2. ko­szyk z kory


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) druk. po­jem­nik w kasz­cie dru­kar­skiej, gro­ma­dzą­cy jed­na­ko­wy ma­te­riał ze­cer­ski


Zo­bacz też: Krób­ka w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Krób­ka (krup­ka) – po­jem­nik w kasz­cie ze­cer­skiej słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia czcio­nek jed­nej li­te­ry, cyfry lub in­ne­go znaku albo jed­ne­go ro­dza­ju ju­stun­ku drob­ne­go. Pro­du­ku­je się dzie­więć typów wkła­dów z two­rzy­wa sztucz­ne­go do me­ta­lo­wych szu­flad kasz­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krócej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krót­ko


Źródła:

SJP.pl

Króciak

śro­do­wi­sko­wo:
1. krót­ka deska, bal lub pręt sta­lo­wy;
2. krót­ka wia­do­mość tek­sto­wa;
3. krót­ki tekst;
4. osoba o ni­skim wzro­ście


Źródła:

SJP.pl

Krócica

pi­sto­let o krót­kiej lufie i małej do­no­śno­ści, uży­wa­ny w XVII i XVIII wieku


Kró­ci­ca – sta­ro­pol­skie po­tocz­ne okre­śle­nie ma­łe­go pi­sto­le­tu przez­na­czo­ne­go do sa­mo­o­bro­ny. Kró­ci­ce wy­po­sa­ża­ne były w zamki skał­ko­we lub ka­pi­szo­no­we oraz bar­dzo krót­kie lufy za­pew­nia­ją­ce mi­ni­mal­ną do­no­śność.

Jako broń przez­na­czo­na do sa­mo­o­bro­ny, ce­cho­wa­ły się ma­ły­mi ga­ba­ry­ta­mi ułat­wia­ją­cy­mi ich prze­no­sze­nie na przy­kład w cza­sie po­dró­ży (stąd też na­zy­wa­ne były nie­kie­dy "pi­sto­le­ta­mi po­dróż­ny­mi").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Króciec

krót­ki od­ci­nek rury przy­mo­co­wa­ny na stałe do zbior­ni­ka, słu­żą­cy do przy­łą­cze­nia prze­wo­du ru­ro­we­go; prost­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rurka w zbior­ni­kach słu­żą­ca do prze­sy­ła­nia za­war­to­ści zbior­ni­ka do in­nych ele­men­tów;


Kró­ciec – ele­ment kon­struk­cyj­ny zbior­ni­ka lub apa­ra­tu czy urzą­dze­nia o bu­do­wie zbior­ni­ko­wej lub ru­ro­wej, umoż­li­wia­ją­cy do­stęp do jego wnę­trza i po­łą­cze­nie z innym apa­ra­tem lub ru­ro­cią­giem. Przy­kła­da­mi króć­ców są:

Kró­ciec ma naj­czę­ściej po­stać krót­kie­go od­cin­ka rury wspa­wa­nej w otwór bądź przy­spa­wa­nej do wy­o­ble­nia w pła­szczu, dnie lub po­kry­wie zbior­ni­ka, za­koń­czo­nej koł­nie­rzem lub nag­win­to­wa­nej w celu umoż­li­wie­nia po­dłą­cze­nia in­ne­go króć­ca, ru­ro­cią­gu, po­kry­wy lub za­ślep­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Króciusieńki

zdrob­nie­nie od: krót­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: krót­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Króciuteńki

zdrob­nie­nie od: krót­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: krót­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Króciutki

zdrob­nie­nie od: krót­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: krót­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Króciuśki

zdrob­nie­nie od: krót­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: krót­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krócizna

gwa­ro­wo: coś krót­kie­go, np. pole


Źródła:

SJP.pl

Krócić

1. po­tocz­nie: czy­nić krót­szym, zmniej­szać dłu­gość; skra­cać;
2. daw­niej: ha­mo­wać, po­skra­miać


Źródła:

SJP.pl

Krój

1. fason, model, wzór;
2. kro­je­nie ma­te­ria­łu na ubra­nie;
3. wzór czcion­ki jed­no­li­ty dla ca­łe­go kom­ple­tu zna­ków;
4. re­gio­nal­nie: część pługa od­ci­na­ją­ca skibę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. styl, wy­gląd, fason ubra­nia

 (1.2) kraw. kro­je­nie ma­te­ria­łu lub jego tech­ni­ka

 (1.3) druk. styl czcion­ki

 (1.4) roln. część pługa kro­ją­ca zie­mię

 (1.5) daw. styl, model, wzór, typ

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kroić


Krój – do­dat­ko­wy ele­ment ro­bo­czy pługa mon­to­wa­ny przed kor­pu­sem płuż­nym, słu­żą­cy do pio­no­we­go od­ci­na­nia skiby od ca­liz­ny, a tym samym ułat­wie­nia pracy od­kład­ni­cy po­przez od­cią­że­nie jej kra­wę­dzi tną­cej. Sto­su­je się go przy za­o­ry­wa­niu gleb za­dar­nio­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Król

1. wład­ca ko­ro­no­wa­ny; mo­nar­cha;
2. prze­no­śnie: ktoś naj­lep­szy w swo­jej dzie­dzi­nie, wy­róż­nia­ją­cy się wśród oto­cze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. ko­ro­no­wa­ny wład­ca pań­stwa;

 (1.2) przen. pot. osoba naj­waż­niej­sza w danej dzie­dzi­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) karc. fi­gu­ra w kar­tach mię­dzy damą a asem;

 (2.2) szach. naj­waż­niej­sza fi­gu­ra w sza­chach;

 (2.3) kró­lik, zwła­szcza sa­miec


Król (łac. "rex") – tytuł osoby spra­wu­ją­cej naj­wyż­szą wła­dzę w pań­stwie o ustro­ju mo­nar­chicz­nym; wład­ca prze­waż­nie ko­ro­no­wa­ny w spe­cjal­nym obrzę­dzie; naj­po­wszech­niej wy­stę­pu­ją­cy tytuł mo­nar­szy. Słowo „król” w ję­zy­ku pol­skim i in­nych ję­zy­kach po­cho­dzi od imie­nia Ka­ro­la Wiel­kie­go, np. cze­ski "král", li­tew­ski "ka­ra­lius", ro­syj­ski "король".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królak

ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych; kró­li­czek


Kró­lak, kró­li­czek ("Syl­vi­la­gus") – ro­dzaj ssaka z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych (Le­po­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Królczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Królestwo

król z żoną


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ustrój pań­stwa, w któ­rym rzą­dzi król lub kró­lo­wa;

 (1.2) biol. ka­te­go­ria sy­ste­ma­tycz­na niż­sza od do­me­ny i wyż­sza od typu (w zo­o­lo­gii) albo od gro­ma­dy (w bo­ta­ni­ce);

 (1.3) przen. ob­szar do­mi­na­cji i wpły­wów, in­ten­syw­ne­go, ob­fi­te­go wy­stę­po­wa­nia cze­goś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) król i kró­lo­wa jako para


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królewiacki

przy­miot­nik od: Kró­le­wiak


Źródła:

SJP.pl

Królewiaczka

miesz­kan­ka Kró­le­stwa Kon­gre­so­we­go (pań­stwa w la­tach 1815–1832); Kon­gre­so­wian­ka


Źródła:

SJP.pl

Królewiak

miesz­ka­niec Kró­le­stwa Kon­gre­so­we­go (pań­stwa w la­tach 1815–1832); Kon­gre­so­wiak


Źródła:

SJP.pl

Królewicz

syn kró­lew­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) syn króla


Kró­le­wicz, ż. kró­lew­na, mn. kró­le­wię­ta (łac. "re­gius prin­ceps – ksią­żę kró­lew­ski") – tytuł ary­sto­kra­tycz­ny po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go, wy­stę­pu­ją­cy w ustro­jach mo­nar­chicz­nych Pol­ski, Czech, Ser­bii, Czar­no­gó­ry oraz póź­niej­szych Kró­le­stwa Ser­bów, Chor­wa­tów i Sło­weń­ców, Ju­go­sła­wii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królewiczostwo

syn króla z żoną


Źródła:

SJP.pl

Królewiczowa

→ kró­le­wicz (daw­niej); kró­le­wi­czow­ski


Źródła:

SJP.pl

Królewiczowy

→ kró­le­wicz (daw­niej); kró­le­wi­czow­ski


Źródła:

SJP.pl

Królewiczówna

daw­niej: córka kró­le­wi­cza


Źródła:

SJP.pl

Królewiec

cia­sto skła­da­ją­ce się z kru­che­go bisz­kop­tu, dwóch kru­chych plac­ków mio­do­wych i kremu bu­dy­nio­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. cia­sto z mio­dem


Kró­le­wiec ( Калининград, "Ka­li­nin­grad"; dawn. Königsberg) – mia­sto w Rosji, przy uj­ściu Pre­go­ły do Za­le­wu Wi­śla­ne­go, sto­li­ca ob­wo­du kró­le­wiec­kie­go. Ważny mor­ski port hand­lo­wy i wo­jen­ny, po­łą­czo­ny torem wod­nym z ot­war­tym Mo­rzem Bał­tyc­kim i awan­por­tem Bał­tyjsk, a także oś­ro­dek prze­my­słu środ­ków tran­spor­tu, ma­szy­no­we­go, ce­lu­lo­zo­wo-pa­pier­ni­cze­go i ryb­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królewiecki

przy­miot­nik od: Kró­le­wiec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kró­lew­cem, do­ty­czą­cy Kró­lew­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królewiątko

1. kró­lew­skie dziec­ko;
2. wład­ca ma­łe­go kraju


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pie­szczot­li­wie o dziec­ku kró­lew­skim

 (1.2) pejor. wład­ca nie­wiel­kie­go pań­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królewię

daw­niej: kró­lew­ski po­to­mek


Źródła:

SJP.pl

Królewięta

moż­no­wład­cy uzur­pu­ją­cy sobie wła­dzę nie­mal kró­lew­ską


Kró­le­wię­ta:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Królewna

córka króla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) córka króla i/lub kró­lo­wej

 (1.2) przest. żona kró­le­wi­cza

 (1.3) przen. po­gard. ko­bie­ta lub dziew­czy­na uwa­ża­ją­ca, że inni po­win­ni jej usłu­gi­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Królewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy zwią­zek z kró­lem lub kró­lo­wą

 (1.2) szach. do­ty­czą­cy sza­cho­we­go króla

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. bo­ga­ty i pełen prze­py­chu, jakby z kró­lew­skie­go (1.1) dworu


Kró­lew­ski – potok, lewy do­pływ Raby o dłu­go­ści 16,7 km.

Potok pły­nie za­ba­gnio­ną do­lin­ką na Po­gó­rzu Wie­lic­kim w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim. Jego źró­dła znaj­du­ją się na wschód od wsi Bi­sku­pi­ce, kilka ma­łych cie­ków łączy się w jeden więk­szy przed wsią Trąb­ki. Prze­pły­wa przez Bi­sku­pi­ce, Trąb­ki, Za­bło­cie, Zbo­ró­wek, Wia­to­wi­ce, Li­plas, Nie­go­wić, Nie­wia­rów i Pierz­chów, gdzie ucho­dzi do Raby.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Królewsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób kró­lew­ski, po kró­lew­sku


Źródła:

Wiktionary

Królewskość

→ kró­lew­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) god­ność, ma­je­stat kró­lew­ski

 (1.2) cecha tego co kró­lew­skie


Patrz:królewski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królewszczanin

daw­niej: stron­nik króla


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. stron­nik kró­lew­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królewszczyzna

w daw­nej Pol­sce: zie­mia na­le­żą­ca do króla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zie­mie bę­dą­ce włas­no­ścią (do­mi­nium) mo­nar­chy;


Kró­lew­szczyz­na (kró­lew­szczyz­ny, do­me­na kró­lew­ska, dobra kró­lew­skie) – zie­mie bę­dą­ce włas­no­ścią (do­mi­nium) mo­nar­chy, ist­nia­ły we wszyst­kich mo­nar­chiach eu­ro­pej­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królewszczyzny

w daw­nej Pol­sce: zie­mia na­le­żą­ca do króla


Źródła:

SJP.pl

Królica

sa­mi­ca kró­li­ka


Źródła:

SJP.pl

Królicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Króliczak

kró­li­czak wul­ka­nicz­ny - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych; kró­lik wul­ka­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Króliczarnia

po­mie­szcze­nie do ho­dow­li kró­li­ków; kró­li­kar­nia


Źródła:

SJP.pl

Króliczek

zdrob­nie­nie od: kró­lik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: kró­lik

 (1.2) młody, mały kró­lik

 (1.3) za­baw­ka lub sło­dy­cze w kształ­cie kró­li­ka

 (1.4) kel­ner­ka w noc­nym klu­bie w ko­stiu­mie kró­li­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Króliczka

zdrob­nie­nie od: kró­lik


Źródła:

SJP.pl

Króliczok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kojec dla kró­li­ków


Źródła:

Wiktionary

Króliczy

→ kró­lik; kró­li­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kró­li­ka; do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do kró­li­ka (zwie­rzę­cia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Króliczę

rzad­ko: młody kró­lik


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. młody kró­lik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królik

ga­tu­nek ro­śli­no­żer­ne­go ssaka z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. udo­mo­wio­ne zwie­rzę z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pejor. wład­ca ma­łe­go pań­stwa

 (2.2) przen. pejor. męż­czyz­na nad­po­bud­li­wy sek­su­al­nie


Kró­lik – pol­ska nazwa zwy­cza­jo­wa kilku ga­tun­ków za­ję­cza­ków z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych. Mia­nem tym okre­śla się zwie­rzę­ta na­le­żą­ce do ro­dza­jów "Syl­vi­la­gus" (m.in. kró­lak ba­gien­ny i kró­lak błot­ny) oraz "Oryc­to­la­gus", do któ­re­go na­le­ży kró­lik eu­ro­pej­ski (kró­lik dziki) oraz jego udo­mo­wio­na forma – kró­lik do­mo­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królikarnia

po­mie­szcze­nie do ho­dow­li kró­li­ków; kró­li­czar­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do ho­dow­li kró­li­ków


Kró­li­kar­nia – za­byt­ko­wy kla­sy­cy­stycz­ny pałac znaj­du­ją­cy się przy ul. Pu­ław­skiej 113a w War­sza­wie, na skar­pie wi­śla­nej. Sie­dzi­ba Mu­ze­um Rzeź­by im. Xa­we­re­go Du­ni­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Króliki

po­tocz­nie: futro ze skó­rek kró­li­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. futro ze skó­rek kró­li­czych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lm. M. B. W. od kró­lik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królikiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Królikowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Królikowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Królikowy

→ kró­lik; kró­li­czy


Źródła:

SJP.pl

Królisko

1. zgru­bie­nie od: król (mo­nar­cha);
2. zgru­bie­nie od: król, kró­lik (zwie­rzę do­mo­we)


Źródła:

SJP.pl

Królobójca

za­bój­ca króla


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­bój­ca króla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królobójczy

do­ty­czą­cy kró­lo­bój­cy lub kró­lo­bój­stwa


Źródła:

SJP.pl

Królobójczyni

za­bój­czy­ni króla


Źródła:

SJP.pl

Królobójstwo

za­bi­cie króla


Kró­lo­bój­stwo – za­bój­stwo króla, wład­cy, osoby sto­ją­cej na czele ja­kiejś spo­łecz­no­ści. W okre­ślo­nych oko­licz­no­ściach było czy­nem le­gal­nym uję­tym w ramy ce­re­mo­nii, ma­ją­cym cha­rak­ter sa­kral­ny (świę­ty).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Królowa

1. wład­czy­ni w kró­le­stwie; mo­nar­chi­ni; żona króla;
2. czule albo żar­to­bli­wie o uko­cha­nej ko­bie­cie;
3. coś wy­bi­ja­ją­ce­go się na czoło w ja­kiejś dzie­dzi­nie;
4. fi­gu­ra w sza­chach; dama; het­man;
5. fi­gu­ra w kar­tach; dama;
6. sa­mi­ca pew­nych owa­dów (np. mró­wek) zdol­na do roz­ro­du; matka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. mo­nar­chi­ni rzą­dzą­ca kró­le­stwem

 (1.2) żona króla

 (1.3) szach. zob. het­man.

 (1.4) ent. płod­na sa­mi­ca niek­tó­rych owa­dów spo­łecz­nych, np. pszczół, os, trzmie­li, mró­wek, ter­mi­tów

 (1.5) karc. dama

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: kró­lo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kró­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Królować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) polit. spra­wo­wać wła­dzę kró­lew­ską

 (1.2) zaj­mo­wać naj­wyż­szą, naj­waż­niej­szą po­zy­cję

 (1.3) znaj­do­wać się wyżej od in­nych obiek­tów


Źródła:

Wiktionary

Królowo

1. wład­czy­ni w kró­le­stwie; mo­nar­chi­ni; żona króla;
2. czule albo żar­to­bli­wie o uko­cha­nej ko­bie­cie;
3. coś wy­bi­ja­ją­ce­go się na czoło w ja­kiejś dzie­dzi­nie;
4. fi­gu­ra w sza­chach; dama; het­man;
5. fi­gu­ra w kar­tach; dama;
6. sa­mi­ca pew­nych owa­dów (np. mró­wek) zdol­na do roz­ro­du; matka


Źródła:

SJP.pl

Królowoleski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Kró­lów Lasu


Źródła:

Wiktionary

Królowski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Kró­lo­wej Gór­nej

 (1.2) do­ty­czą­cy Kró­lo­we­go


Źródła:

Wiktionary

Królowy

daw­niej: na­le­żą­cy do króla; kró­lew­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy króla

 (1.2) daw. na­le­żą­cy do króla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Królówka

po­tocz­nie o fi­gu­rze sza­cho­wej, zwa­nej rów­nież kró­lo­wą, damą lub het­ma­nem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ony­chor­hyn­chus co­ro­na­tus|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny kró­ló­wek;

 (1.2) szach. fi­gu­ra mo­gą­ca po­ru­szać się w każ­dym kie­run­ku;

 (1.3) pot. karc. fi­gu­ra w kar­tach oz­na­czo­na li­te­rą Q lub D;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Królówki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ony­chor­hyn­chi­dae|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z po­drzę­du ty­ran­kow­ców;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kró­lów­ka


Kró­lów­ki (Ony­chor­hyn­chi­dae) – ro­dzi­na pta­ków z po­drzę­du ty­ran­kow­ców (Ty­ran­ni) w rzę­dzie wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Króm

przy­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. oprócz


Źródła:

Wiktionary

Krónżadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szat­kow­ni­ca do wa­rzyw, głów­nie ka­pu­sty


Źródła:

Wiktionary

Krótki

1. ma­ją­cy małą dłu­gość;
2. trwa­ją­cy nie­dłu­go; krót­kotr­wa­ły;
3. zwię­zły, la­ko­nicz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy małą dłu­gość

 (1.2) trwa­ją­cy nie­dłu­go

 (1.3) zwię­zły, wy­ra­ża­ją­cy treść w nie­wie­lu sło­wach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótko

przy­słó­wek

 (1.1) od krót­ki


Źródła:

Wiktionary

Krótkobiegacz

rzad­ko: za­wod­nik bie­ga­ją­cy na krót­kich dy­stan­sach; sprin­ter, krót­ko­dy­stan­so­wiec


Źródła:

SJP.pl

Krótkoczuby

ping­win krót­ko­czu­by, wo­jow­nik krót­ko­czu­by - ga­tun­ki pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Krótkodystansowiec

za­wod­nik bie­ga­ją­cy na krót­kich dy­stan­sach; sprin­ter, krót­ko­bie­gacz


Źródła:

SJP.pl

Krótkodystansowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krót­ko­dy­stan­so­we; cecha tych, któ­rzy są krót­ko­dy­stan­so­wi


Źródła:

Wiktionary

Krótkodystansowy

od­by­wa­ją­cy się na małej od­le­gło­ści


Źródła:

SJP.pl

Krótkodzioby

ma­ją­cy krót­ki dziób


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­sia­da krót­ki dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkodzióbkowy

gaj­ni­czek krót­ko­dziób­ko­wy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny gaj­ni­ko­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy krót­ki dzió­bek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkofalarski

do­ty­czą­cy krót­ko­fa­lar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Krótkofalarstwo

Krót­ko­fa­lar­stwo ( "ham radio, Ama­te­ur Radio") – hobby po­le­ga­ją­ce na ama­tor­skim na­wią­zy­wa­niu dwu­stron­nych łącz­no­ści ra­dio­wych na wy­dzie­lo­nych pas­mach ra­dio­wych – od fal dłu­gich, po­przez śred­nie, krót­kie i ul­tra­krót­kie do mi­kro­fal, mię­dzy krót­ko­fa­low­ca­mi za po­mo­cą ra­dio­sta­cji oraz pot­wier­dza­niu łącz­no­ści kar­ta­mi QSL lub ich elek­tro­nicz­ny­mi od­po­wied­ni­ka­mi.


Źródła:

Wikipedia

Krótkofalowiec

ra­dio­a­ma­tor po­ro­zu­mie­wa­ją­cy się z in­ny­mi przy po­mo­cy ra­dio­wych sta­cji krót­ko­fa­lo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) techn. rad. zwo­len­nik ko­mu­ni­ka­cji przy po­mo­cy ra­dio­wych sta­cji krót­ko­fa­lo­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkofalowy

1. skła­da­ją­cy się z krót­kich fal (np. pro­mie­nio­wa­nie krót­ko­fa­lo­we), wyt­wa­rza­ją­cy, od­bie­ra­ją­cy krót­kie fale (np. an­te­na krót­ko­fa­lo­wa);
2. za­pla­no­wa­ny na krót­ki okres (np. dzia­ła­nia krót­ko­fa­lo­we)


Źródła:

SJP.pl

Krótkofalówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ra­dio­sta­cja na­da­ją­ca i od­bie­ra­ją­ca sy­gna­ły na fa­lach krót­kich i ul­tra­krót­kich


Krót­ko­fa­lów­ka – dawna, po­tocz­na nazwa na prze­no­śną krót­ko­fa­lo­wą ra­dio­sta­cję pra­cu­ją­cą w za­kre­sie fal krót­kich od 3 do 30 MHz.

Jest to urzą­dze­nie ra­dio­we na­daw­czo-od­bior­cze prze­sy­ła­ją­ce in­for­ma­cje gło­so­we i dane ana­lo­go­we lub cy­fro­we w za­leż­no­ści od moż­li­wo­ści ra­dio­sta­cji drogą ra­dio­wą w pa­śmie fal krót­kich.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krótkogrzywy

ma­ją­cy krót­ką grzy­wę


Źródła:

SJP.pl

Krótkogłowie

kształt głowy ludz­kiej, wi­dzia­nej z góry, zbli­żo­ny do okrą­głe­go; ty­po­wy dla lud­no­ści środ­ko­wo-wschod­niej czę­ści Eu­ro­py; krót­ko­gło­wość, bra­chy­ke­fa­lia, bra­chy­ce­fa­lia


Źródła:

SJP.pl

Krótkogłowiec

czło­wiek odz­na­cza­ją­cy się krót­ko­gło­wo­ścią; bra­chy­ce­fal


Źródła:

SJP.pl

Krótkogłowość

kształt głowy ludz­kiej, wi­dzia­nej z góry, zbli­żo­ny do okrą­głe­go; ty­po­wy dla lud­no­ści środ­ko­wo-wschod­niej czę­ści Eu­ro­py; krót­ko­gło­wie, bra­chy­ke­fa­lia, bra­chy­ce­fa­lia


Źródła:

SJP.pl

Krótkokłosy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy krót­kie kłosy


Źródła:

Wiktionary

Krótkolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy krót­kie li­ście


Źródła:

Wiktionary

Krótkolufowy

ma­ją­cy krót­ką lufę


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. ma­ją­cy krót­ką lufę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkometrażowiec

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie fil­mów krót­ko­me­tra­żo­wych; krót­ko­me­tra­ży­sta


Źródła:

SJP.pl

Krótkometrażowy

przy­miot­nik

 (1.1) film. ma­ją­cy krót­ki me­traż, o krót­kim cza­sie trwa­nia (zwy­cza­jo­wo do 40-60 minut);


Źródła:

Wiktionary

Krótkometrażysta

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie fil­mów krót­ko­me­tra­żo­wych; krót­ko­me­tra­żo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Krótkometrażystka

→ krót­ko­me­tra­ży­sta


Patrz:krótkometrażysta

Źródła:

SJP.pl

Krótkometrażówka

film trwa­ją­cy kró­cej niż 60 minut; krót­ko­me­tra­żo­wiec, film krót­ko­me­tra­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Krótkonogi

ma­ją­cy krót­kie nogi


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy krót­kie nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkonogie

ma­ją­cy krót­kie nogi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Apo­di­for­mes|Pe­ters|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. n. lp.; M., B. i W. lm nm. od: krót­ko­no­gi


Krót­ko­no­gie, je­rzy­ko­we (Apo­di­for­mes) – rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krótkonos

ro­dzaj nie­wiel­kie­go ssaka z po­dro­dzi­ny jam­ra­jów


Krót­ko­nos ("Iso­o­don") – ro­dzaj nie­wiel­kich ssa­ków z po­dro­dzi­ny jam­ra­jów (Pe­ra­me­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny jam­ra­jo­wa­tych (Pe­ra­me­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krótkonosy

1. ry­jo­sko­czek krót­ko­no­sy - ga­tu­nek ssaka ło­ży­sko­we­go;
2. je­siotr krót­ko­no­sy - ga­tu­nek wę­drow­nej ryby z ro­dzi­ny je­sio­tro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krótkonożny

ma­ją­cy krót­kie nogi; krót­ko­no­gi


Źródła:

SJP.pl

Krótkonóżka

kura krót­ko­no­ga


Źródła:

SJP.pl

Krótkoogniskowy

po­sia­da­ją­cy so­czew­kę o krót­kim ogni­sku


Źródła:

SJP.pl

Krótkoogoniasty

1. ma­ją­cy krót­ki ogon; krót­ko­o­go­no­wy;
2. ry­jów­ka krót­ko­o­go­nia­sta - ga­tu­nek owa­do­żer­ne­go ssaka z ro­dza­ju ry­jó­wek, ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych;
3. li­ścio­nos krót­ko­o­go­nia­sty - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny li­ścio­no­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krótkoogonowy

1. ma­ją­cy krót­ki ogon; krót­ko­o­go­nia­sty;
2. scynk krót­ko­o­go­no­wy - ga­tu­nek ja­szczur­ki z ro­dzi­ny scyn­ko­wa­tych;
3. opos krót­ko­o­go­no­wy - ga­tu­nek tor­ba­cza z ro­dzi­ny dy­del­fo­wa­tych;
4. my­szo­łów krót­ko­o­go­no­wy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma krót­ki ogon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkookresowość

1. cecha cze­goś krót­ko trwa­ją­ce­go;
2. cecha cze­goś za­pla­no­wa­ne­go na krót­ki czas; krót­ko­fa­lo­wość


Źródła:

SJP.pl

Krótkookresowy

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy przez krót­ki okres lub za­pla­no­wa­ny na krót­ki czas


Źródła:

Wiktionary

Krótkopalcowy

1. ma­ją­cy krót­kie palce;
2. sko­wroń­czyk krót­ko­pal­co­wy - ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny sko­wron­ków;
3. wró­bel krót­ko­pal­co­wy - ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny wró­bli


przy­miot­nik

 (1.1) biol. taki, który ma krót­kie palce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkopalcy

ma­ją­cy krót­kie palce


Źródła:

SJP.pl

Krótkopyski

kro­ko­dyl krót­ko­py­ski - środ­ko­wo­a­fry­kań­ski ga­tu­nek kro­ko­dy­la


Źródła:

SJP.pl

Krótkopęd

pęd roz­wi­nię­ty ty­po­wo, o bar­dzo krót­kich mię­dzy­węź­lach


Krót­ko­pęd – sil­nie skró­co­ny frag­ment pędu spo­ty­ka­ny u niek­tó­rych ro­ślin. Ce­chu­je się bar­dzo krót­ki­mi mię­dzy­węź­la­mi i w kon­sek­wen­cji bar­dzo bli­sko sie­bie osa­dzo­ny­mi liść­mi. U wielu drzew igla­stych (np. sosna, mo­drzew), a także li­ścia­stych (np. buk, drze­wa owo­co­we) krót­ko­pę­dy są głów­nym, a cza­sa­mi nawet wy­łącz­nym miej­scem two­rze­nia się liści. U wielu drzew owo­co­wych (np. u ja­bło­ni, śliwy, gru­szy, cze­re­śni) kwia­ty pow­sta­ją wy­łącz­nie na krót­ko­pę­dach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krótkopłetwy

grind­wal krót­ko­płet­wy - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych; pilot


Źródła:

SJP.pl

Krótkoramienny

ma­ją­cy krót­kie ra­mio­na


Źródła:

SJP.pl

Krótkorogi

o zwie­rzę­tach: ma­ją­cy krót­kie rogi


Źródła:

SJP.pl

Krótkoręki

ma­ją­cy krót­kie ręce


Źródła:

SJP.pl

Krótkoskrzydły

1. ma­ją­cy krót­kie skrzy­dła;
2. po­dłat­czyn krót­kos­krzy­dły - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) ornit. taki, który ma krót­kie skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkosterny

alek­san­dret­ta krót­ko­ster­na - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny papug wschod­nich


Źródła:

SJP.pl

Krótkostopka

krót­ko­stop­ka sos­no­wa - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krótkosz

krót­kosz na­mur­ni­ko­wy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny krót­ko­szo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krótkoszowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Krótkoszpon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. zob. ga­do­żer.


Źródła:

Wiktionary

Krótkoszyi

1. ma­ją­cy krót­ką szyję;
2. le­niu­cho­wiec krót­ko­szyi - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny le­niu­chow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krótkoterminowość

→ krót­ko­ter­mi­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krót­ko­ter­mi­no­we; cecha tych, któ­rzy są krót­ko­ter­mi­no­wi


Patrz:krótkoterminowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkoterminowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który zo­stał prze­wi­dzia­ny na krót­ki okres lub który ma krót­ki ter­min re­a­li­za­cji

 (1.2) taki, który krót­ko trwa


Źródła:

Wiktionary

Krótkotrwale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób krót­kotr­wa­ły, na krót­ki czas


Źródła:

Wiktionary

Krótkotrwałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co krót­kotr­wa­łe


Źródła:

Wiktionary

Krótkotrwały

trwa­ją­cy krót­ki czas; prze­mi­ja­ją­cy, cza­so­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy przez krót­ki czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkotrzonowy

ciem­no­biał­ka krót­ko­trzo­no­wa - ga­tu­nek grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Krótkouchy

1. wil­czek krót­ko­u­chy - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych;
2. ryj­ko­nos krót­ko­u­chy - ga­tu­nek ssaka ło­ży­sko­we­go z ro­dzi­ny ryj­ko­no­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krótkowełniasty

ma­ją­cy krót­ką wełnę lub sierść; krót­ko­weł­ni­sty


Źródła:

SJP.pl

Krótkowełnisty

ma­ją­cy krót­ką wełnę lub sierść; krót­ko­weł­nia­sty


Źródła:

SJP.pl

Krótkowidz

osoba ma­ją­ca wadę wzro­ku po­wo­du­ją­cą u niej złe wi­dze­nie z da­le­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba źle, nie­o­stro wi­dzą­ca obiek­ty bę­dą­ce da­le­ko; krót­kowz­rocz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkowidzka

→ krót­ko­widz


Źródła:

SJP.pl

Krótkowidztwo

krót­kowz­rocz­ność;
1. wada wzro­ku po­le­ga­ją­ca na nie­wy­raź­nym wi­dze­niu od­da­lo­nych przed­mio­tów; mio­pia;
2. brak umie­jęt­no­ści prze­wi­dy­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Krótkowzroczna

ko­bie­ta krót­kowz­rocz­na


Źródła:

SJP.pl

Krótkowzroczność

krót­ko­widzt­wo;
1. wada wzro­ku po­le­ga­ją­ca na nie­wy­raź­nym wi­dze­niu od­da­lo­nych przed­mio­tów; mio­pia;
2. brak umie­jęt­no­ści prze­wi­dy­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wada re­frak­cyj­na wzro­ku, po­le­ga­ją­ca na tym, że oko nie­pra­wi­dło­wo sku­pia pro­mie­nie świetl­ne, przez co nie­wy­raź­nie widzi się od­le­głe przed­mio­ty;

 (1.2) przen. brak zdol­no­ści prze­wi­dy­wa­nia


Krót­kowz­rocz­ność (mio­pia, z gr. → "my­o­pia") – jedna z naj­czę­ściej spo­ty­ka­nych wad re­frak­cyj­nych wzro­ku po­le­ga­ją­ca na tym, że układ op­tycz­ny oka nie­pra­wi­dło­wo sku­pia pro­mie­nie świetl­ne. Oko mia­ro­we to takie, które bez żad­ne­go na­pię­cia mię­śni, sku­pia rów­no­le­głe pro­mie­nie świa­tła do­kład­nie na siat­ków­ce, czyli dla obiek­tu nie­skoń­cze­nie od­le­głe­go na siat­ków­ce po­ja­wi się jego ostry obraz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krótkowzroczny

1. taki, który źle widzi z da­le­ka
2. taki, który nie ma zdol­no­ści prze­wi­dy­wa­nia, pa­trzą­cy wąsko na spra­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) med. cier­pią­cy na krót­kowz­rocz­ność, wi­dzą­cy nie­o­stro od­le­głe przed­mio­ty

 (1.2) przen. książk. nie­u­mie­ją­cy prze­wi­dy­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkowąs

krót­ko­wąs chmie­lo­wy - ga­tu­nek mo­ty­la


Źródła:

SJP.pl

Krótkowąsy

ma­ją­cy krót­kie wąsy


Źródła:

SJP.pl

Krótkowłosy

ma­ją­cy krót­kie włosy lub krót­ką sierść


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy krót­kie włosy

 (1.2) zool. ma­ją­cy krót­ką sierść

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek ma­ją­cy krót­kie włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krótkowłóknisty

zło­żo­ny z krót­kich włó­kien


Źródła:

SJP.pl

Krótkozasięgowy

ma­ją­cy krót­ki za­sięg


Źródła:

SJP.pl

Krótkoziarnisty

ryż krót­ko­ziar­ni­sty - od­mia­na ryżu o krót­kich ziar­nach


Źródła:

SJP.pl

Krótkoząb

krót­ko­ząb skal­ny - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny drob­niacz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krótkołodygowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy krót­ką ło­dy­gę


Źródła:

Wiktionary

Krótkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krót­kie; cecha tych, któ­rzy są krót­cy


Źródła:

Wiktionary

Krótszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krót­ki


Źródła:

SJP.pl

Krówka

1. mała krowa
2. ro­dzaj chrzą­szcza
3. ro­dzaj cu­kier­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od krowa

 (1.2) kulin. ro­dzaj mięk­kie­go cu­kier­ka otrzy­my­wa­ne­go z mleka i cukru;

 (1.3) kulin. ro­dzaj cia­sta kru­che­go z masą krów­ko­wą (toffi)

 (1.4) daw. przen. bie­dron­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krówki

1. mała krowa
2. ro­dzaj chrzą­szcza
3. ro­dzaj cu­kier­ka


Krów­ki (cią­gut­ki mlecz­ne, po­mad­ki mlecz­ne) – ro­dzaj pol­skich sło­dy­czy, cu­kier­ki mlecz­ne (kaj­ma­ko­we) z mięk­kim, cią­gli­wym środ­kiem.

Kon­sy­sten­cja kró­wek wy­ni­ka z czasu prze­cho­wy­wa­nia po wy­pro­du­ko­wa­niu. Krów­ka świe­ża jest cią­gną­ca w całej ob­ję­to­ści, na­to­miast z upły­wem czasu w wy­ni­ku kry­sta­li­za­cji cukru za­czy­na kru­szeć od zew­nątrz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krówkowy

→ krów­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy krów­ki


Patrz:krówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krówsko

kro­wi­sko;
1. zgru­bie­nie od: krowa;
2. po­tocz­nie: rzecz lub osoba duża, cięż­ka i niez­grab­na; lan­da­ra, ko­lu­bry­na, ko­by­ła, krowa


Źródła:

SJP.pl

Króćcowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z króć­cem


Źródła:

Wiktionary

Krüger

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krąg

1. linia ogra­ni­cza­ją­ca pła­szczyz­nę o for­mie ko­li­stej; okrąg, okręg, obwód;
2. przed­miot o ku­li­stym kształ­cie; okrąg, okręg;
3. przed­mio­ty, osoby itp. usta­wio­ne w koło, okrąg, okręg;
4. pła­szczyz­na ogra­ni­czo­na linią ko­li­stą; koło, kółko, okrąg, obwód;
5. prze­no­śnie: grupa ludzi, któ­rych coś łączy; grono, ko­lek­tyw;
6. prze­no­śnie: za­kres, za­sięg za­in­te­re­so­wań, myśli, prze­żyć itp.; sfera


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okrąg

 (1.2) grupa ludzi, któ­rych coś łączy

 (1.3) grupa ludzi, która sie­dzi wokół cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krągel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. kra­gel.


Źródła:

Wiktionary

Krąglaczek

zdrob­nie­nie od: krą­glak


Źródła:

SJP.pl

Krąglak

1. okrą­glak;
a) długi, okrą­gły, bal drew­na;
b) dom, cha­łu­pa wy­bu­do­wa­na z ta­kich bali;
c) okrą­gły bu­dy­nek;
2. wy­pu­kła kon­struk­cja do ręcz­ne­go obra­bia­nia na niej skór na mokro; krą­gla


Krą­glak (niem. Kre­gler) – szczyt w Su­de­tach Środ­ko­wych o wy­so­ko­ści 692 m n.p.m., w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści Gór Wał­brzy­skich, nad do­li­ną Bobru, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, naj­wyż­szy szczyt Ma­sy­wu Krą­gla­ka.

Ze szczy­tu roz­le­ga­ją się wi­do­ki m.in. na Śnież­kę, Ru­da­wy Ja­no­wic­kie, Góry Ka­czaw­skie i pa­no­ra­ma Mar­ci­szo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krąglakowy

przy­miot­nik od: krą­glak


Źródła:

SJP.pl

Krąglej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: krą­gło


Źródła:

SJP.pl

Krąglejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krą­gły


Źródła:

SJP.pl

Krąglik

1. lą­do­wy śli­mak z rzędu jed­no­przed­sion­kow­ców;
2. część bla­sza­ne­go in­stru­men­tu dę­te­go w po­sta­ci zwi­nię­tej w pętlę rurki, uży­wa­na w celu uzy­ska­nia niż­sze­go dźwię­ku


Krą­glik, także krom­lik – rurka, która jest włą­cza­na do obie­gu in­stru­men­tu dę­te­go bla­sza­ne­go za po­mo­cą wen­ty­la. Po­wie­trze prze­pły­wa­ją­ce przez krą­glik po­ko­nu­je dłuż­szą drogę i co za tym idzie dźwięk ob­ni­ża się. Krą­gli­ki są ru­cho­me celem do­stro­je­nia po­szcze­gól­nych dźwię­ków lub wy­la­nia skro­plo­nej wody z in­stru­men­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krąglutki

zdrob­nie­nie od: krą­gły


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: krą­gły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krągłogłówka

ro­dzaj nie­wiel­kich ja­szczu­rek z ro­dzi­ny aga­mo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krągłojęzyczne

ro­pusz­ka krą­gło­ję­zycz­na - ga­tu­nek płaza be­zo­go­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Krągłojęzyczny

ro­pusz­ka krą­gło­ję­zycz­na - ga­tu­nek płaza be­zo­go­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Krągłolicy

ma­ją­cy okrą­głą, pulch­ną twarz; pu­cu­ło­wa­ty, pu­co­ło­wa­ty, py­za­ty, okrą­gło­li­cy


Źródła:

SJP.pl

Krągłouste

wodne, pa­so­żyt­ni­cze lub pół­pa­so­żyt­ni­cze krę­gow­ce obej­mu­ją­ce mi­no­gi i ślu­zi­ce, o ro­ba­ko­wa­tym ciele i cha­rak­te­ry­stycz­nym braku szczęk i koń­czyn pa­rzy­stych, ma­ją­ce otwór gę­bo­wy w kształ­cie lejka oto­czo­ne­go przys­saw­ką; krę­go­u­ste, smocz­ko­u­ste


Źródła:

SJP.pl

Krągłousty

o ce­chach cha­rak­te­ry­stycz­nych dla krą­gło­u­stych (gro­ma­dy wod­nych krę­gow­ców obej­mu­ją­cych mi­no­gi i ślu­zi­ce); krę­go­u­sty, smocz­ko­u­sty


Źródła:

SJP.pl

Krągłości

po­tocz­nie: pier­si i bio­dra (po­ślad­ki) ko­bie­ty


Źródła:

SJP.pl

Krągłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co krą­głe


Źródła:

Wiktionary

Krągły

1. o kształ­cie koła, kuli, walca;
2. pulch­ny, gruby


przy­miot­nik

 (1.1) geom. ma­ją­cy kształt koła, kuli albo walca

 (1.2) ma­ją­cy kształ­ty pełne, do­brze roz­wi­nię­te, pulch­ne lub za­o­krą­glo­ne

 (1.3) ce­chu­ją­cy się płyn­no­ścią, ele­gan­cją w wy­ra­zie, w stylu prze­ka­zu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krąków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w gmi­nie Warta;


Krą­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Warta. Znaj­du­je się w od­le­gło­ści ok. 9 km od mia­stecz­ka Warty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krąp

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych, o ciele z sil­nie spła­szczo­ny­mi bo­ka­mi, grzbie­tem ko­lo­ru ciem­no­bru­nat­ne­go, o brzu­chu sre­brzy­stym, wy­stę­pu­ją­ca głów­nie w je­zio­rach, rze­kach, zbior­ni­kach za­po­ro­wych, a także w wo­dach przy­brzeż­nych za­le­wów i zatok mor­skich; krump, le­szczyk, pod­le­szczyk, picuś


Krąp ("Blic­ca bjo­er­kna") – ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych (Cy­pri­ni­dae), je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Blic­ca".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krąpiel

by­li­na z ro­dzi­ny Tac­ca­ce­ae, wy­stę­pu­ją­ca w wielu ga­tun­kach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej; świń­ska rzepa, takka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krąpielowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu po­chrzy­now­ców


Źródła:

SJP.pl

Krąpielowaty

o ce­chach krą­pie­lo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Krąplewice

Krą­ple­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Je­że­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 943 miesz­kań­ców. Jest trze­cią co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Je­że­wo.


Źródła:

Wikipedia

Krążadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szat­kow­ni­ca do wa­rzyw, głów­nie ka­pu­sty


Źródła:

Wiktionary

Krążałek

ro­dzaj śli­ma­ków płu­co­dysz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krążeczek

zdrob­nie­nie od: krą­żek


Źródła:

SJP.pl

Krążek

1. pła­ski walec ka­u­czu­ko­wy, uży­wa­ny do gry w ho­ke­ja na lo­dzie;
2. zdrob­nie­nie od: krąg


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) każdy okrą­gły i pła­ski przed­miot

 (1.2) sport. przed­miot, któ­rym roz­gry­wa się hokej

 (1.3) mech. rolka z liną


Krą­żek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, w gmi­nie Bo­le­sław.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się Sala Kró­le­stwa Świad­ków Je­ho­wy jako miej­sce ze­brań ich czte­rech po­bli­skich zbo­rów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krążenie

stały obieg krwi w obrę­bie serca i na­czyń krwio­no­śnych; krą­że­nie krwi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krą­żyć.

 (1.2) pot. krwio­o­bieg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krążeniowiec

czło­wiek cier­pią­cy na cho­ro­by ukła­du krą­że­nia


Źródła:

SJP.pl

Krążeniowy

przy­miot­nik od: krą­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Krążkolistny

ja­skier krąż­ko­list­ny - ga­tu­nek ro­śli­ny wod­nej z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych; wło­sie­nicz­nik krąż­ko­list­ny


Źródła:

SJP.pl

Krążkopław

przed­sta­wi­ciel jed­nej z gro­mad na­le­zą­cych do pa­rzy­deł­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Krążkopławy

gro­ma­da zwie­rząt na­le­żą­cych do pa­rzy­deł­kow­ców


Krąż­ko­pła­wy (Scyp­ho­zoa) – gro­ma­da wy­łącz­nie mor­skich pa­rzy­deł­kow­ców (Cni­da­ria) cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się do­brze wyksz­tał­co­ną prze­mia­ną po­ko­leń, z me­du­zą (scy­fo­me­du­za) jako do­mi­nu­ją­cym sta­dium w cyklu ży­cio­wym. Zda­rza się, że sta­dium po­li­pa (scy­fo­po­lip, scy­fi­sto­ma) w ogóle nie wy­stę­pu­je.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krążkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krąż­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Krążkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy krą­żek


Źródła:

SJP.pl

Krążkownicowate

o ce­chach krąż­kow­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Krąż­kow­ni­co­wa­te ("Di­sci­na­ce­ae" Be­ne­dix) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu ku­strzeb­kow­ców ("Pe­zi­za­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krążkownicowaty

o ce­chach krąż­kow­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Krążkownik

na­rzę­dzie słu­żą­ce do krąż­ko­wa­nia po­wierzch­ni zew­nętrz­nych


Źródła:

SJP.pl

Krążkowy

przy­miot­nik od: krą­żek


Krąż­ko­wy – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kę­piń­skim, w gmi­nie Kępno.

W la­tach 1954–1957 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Krąż­ko­wy. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krążkówka

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny smar­dzo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krążnik

1. część prze­no­śni­ka, wałek, po któ­rym prze­su­wa się taśma prze­no­śni­ka lub tran­spor­to­wa­ny ma­te­riał;
2. koło zgnia­ta­ją­ce w kru­szar­ce ko­ło­wej lub ko­ło­gnio­cie;
3. słup z za­mo­co­wa­nym na szczy­cie ru­cho­mym kołem z lin­ka­mi, słu­żą­cy do ćwi­czeń gim­na­stycz­nych lub za­ba­wy; ko­ło­bieg


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krążnikowy

→ krąż­nik


Patrz:krążnik

Źródła:

SJP.pl

Krążok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. szat­kow­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Krążownik

1. opan­ce­rzo­ny okręt bo­jo­wy o dużym za­się­gu pły­wa­nia;
2. po­tocz­nie: duży sa­mo­chód oso­bo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. żegl. opan­ce­rzo­ny okręt bo­jo­wy o sil­nym uz­bro­je­niu;

 (1.2) sf. duży, opan­ce­rzo­ny sta­tek kos­micz­ny

 (1.3) sa­mo­chód oso­bo­wy


Krą­żow­nik – klasa du­żych, sil­nie uz­bro­jo­nych okrę­tów na­wod­nych, wy­róż­nia­na od II po­ło­wy XIX wieku do chwi­li obec­nej. Sta­no­wi­ła jedną z pod­sta­wo­wych klas okrę­tów. W miarę roz­wo­ju tech­ni­ki klasa krą­żow­ni­ków ewo­lu­o­wa­ła i dzie­li­ła się na licz­ne pod­kla­sy, róż­nią­ce się od sie­bie cha­rak­te­ry­sty­ka­mi, w tym wiel­ko­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krążyna

ro­zbie­ral­na po­moc­ni­cza kon­struk­cja pod­pie­ra­ją­ca, poz­wa­la­ją­ca na wy­ko­ny­wa­nie skle­pień, łuków i in­nych po­dob­nych kon­struk­cji bu­dow­la­nych; buksz­tel


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. stała lub ro­zbie­ral­na forma, naj­czę­ściej drew­nia­na, po­ma­ga­ją­ca w bu­do­wie kon­struk­cji sfe­rycz­nych lub łu­ko­wych;


Krą­ży­na (bicz­ka, biga, pra­wi­dło, buksz­tel) – naj­czę­ściej drew­nia­na, czę­sto ro­zbie­ral­na forma, od­po­wied­nio uksz­tał­to­wa­na, pod­par­ta i usz­tyw­nio­na. Służy jako pod­po­ra przy bu­do­wa­niu łęku lub skle­pie­nia z cegły, ka­mie­nia, be­to­nu lub żel­be­tu (po za­ło­że­niu sza­lun­ku).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krążynowy

→ krą­ży­na


Patrz:krążyna

Źródła:

SJP.pl

Krążyć

1. po­ru­szać się wo­ko­ło cze­goś; ko­ło­wać, okrą­żać;
2. zmie­rzać do celu okręż­ną drogą, nie móc tra­fić; klu­czyć, błą­dzić;
3. np. o plot­ce, pół­mi­sku: tra­fiać do każ­de­go z osob­na, po kolei;
4. np. o krwi: obie­gać od­po­wied­ni układ or­ga­niz­mu


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) robić okrą­że­nie, obieg

 (1.2) wa­łę­sać się po okre­ślo­nym ob­sza­rze

 (1.3) pow­ta­rzać jakiś pro­ces, nie­u­stan­nie po­wra­cać do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręcarka

ma­szy­na wy­ko­rzy­sty­wa­na w prze­my­śle przę­dzal­ni­czym


Źródła:

SJP.pl

Kręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krę­cić.


Źródła:

Wiktionary

Kręciara

po­tocz­nie: ko­bie­ta oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; krę­ci­ciel­ka, krę­tacz­ka, ma­tacz­ka, la­wi­rant­ka


Źródła:

SJP.pl

Kręciarstwo

po­tocz­nie: kła­ma­nie, nie­ucz­ci­we po­stę­po­wa­nie; krę­ta­ni­na, ma­tact­wo, krę­tact­wo


Źródła:

SJP.pl

Kręciarz

po­tocz­nie: osoba oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; kręt, krę­cioch, krę­ci­ciel, krę­tus


Źródła:

SJP.pl

Kręciciel

po­tocz­nie:
1. osoba oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; kręt, krę­cioch, krę­ciarz, krę­tus;
2. osoba wyt­wa­rza­ją­ca coś po­przez krę­ce­nie czymś, np. krę­ci­ciel pizzy


Źródła:

SJP.pl

Kręcicielka

po­tocz­nie:
1. ko­bie­ta oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; krę­cia­ra, krę­tacz­ka, ma­tacz­ka, la­wi­rant­ka;
2. ko­bie­ta wyt­wa­rza­ją­ca coś po­przez krę­ce­nie czymś, np. krę­ci­ciel­ka pizzy


Źródła:

SJP.pl

Kręcicki

żar­to­bli­wie: taki, który się cią­gle kręci, ruch­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Kręcidupka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. lub gwara. ornit. plisz­ka


Źródła:

Wiktionary

Kręciek

1. cięż­ka cho­ro­ba niek­tó­rych zwie­rząt, wy­wo­ły­wa­na obec­no­ścią w mózgu larw ta­siem­ca; ko­ło­wa­ciz­na;
2. cięż­ka cho­ro­ba pta­ków, wy­wo­ły­wa­na przez wirus ata­ku­ją­cy układ ner­wo­wy;
3. po­tocz­nie: obłą­ka­nie, obłęd; bzik, fiś, hyś, hyź, fiks


Źródła:

SJP.pl

Kręcinosek

czło­wiek, który na wszyst­ko kręci nosem; wy­brzy­dzacz


Źródła:

SJP.pl

Kręcioch

1. żar­to­bli­wie: osoba czę­sto zmie­nia­ją­ca po­zy­cję, nie­po­tra­fią­ca usie­dzieć na miej­scu; krę­ciuch;
2. po­tocz­nie: osoba oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; kręt, krę­ci­ciel, krę­ciarz, krę­tus


Źródła:

SJP.pl

Kręcioł

krę­cio­łek; po­tocz­nie:
1. coś po­ru­sza­ją­ce­go się wokół włas­nej osi lub po okrę­gu;
2. ma­szyn­ka na korb­kę;
3. ro­dzaj śred­nio­wiecz­nej za­ba­wy z kij­kiem i obrę­czą


Źródła:

SJP.pl

Kręciołek

po­tocz­nie:
1. przed­miot po­ru­sza­ją­cy się wokół włas­nej osi lub po okrę­gu; krę­cioł;
2. pro­sta ma­szyn­ka na korb­kę, np. ręcz­na wier­tar­ka, wkrę­tar­ka; krę­cioł;
3. ro­dzaj śred­nio­wiecz­nej za­ba­wy z kij­kiem i obrę­czą; krę­cioł;
4. me­cha­nicz­ny kal­ku­la­tor na­pę­dza­ny korb­ką, po­pu­lar­ny w XX wieku;
5. rajd sa­mo­cho­do­wy z licz­ny­mi za­krę­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Kręciołka

po­tocz­nie:
1. przed­miot po­ru­sza­ją­cy się wokół włas­nej osi lub po okrę­gu; krę­cioł;
2. pro­sta ma­szyn­ka na korb­kę, np. ręcz­na wier­tar­ka, wkrę­tar­ka; krę­cioł;
3. ro­dzaj śred­nio­wiecz­nej za­ba­wy z kij­kiem i obrę­czą; krę­cioł;
4. me­cha­nicz­ny kal­ku­la­tor na­pę­dza­ny korb­ką, po­pu­lar­ny w XX wieku;
5. rajd sa­mo­cho­do­wy z licz­ny­mi za­krę­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Kręcisz

1. wpra­wiać w ruch obro­to­wy;
2. zwi­jać;
3. po­tocz­nie: oszu­ki­wać;
4. po­tocz­nie: robić zdję­cia do filmu, ka­me­ro­wać;
5. po­tocz­nie: kie­ro­wać czymś;
6. po­tocz­nie: pe­da­ło­wać;
7. krę­cić się - być wpra­wio­nym w ruch obro­to­wy; obra­cać się; wier­cić się; ukła­dać się spi­ral­nie; być wciąż w ruchu


Źródła:

SJP.pl

Kręciszek

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ma­ko­wa­tych


Krę­ci­szek ("Hy­pe­co­um") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ma­ko­wa­tych. Obej­mu­je 16–18 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych na ob­sza­rze śró­dziem­no­mor­skim i dalej na wschód po­przez cen­tral­ną Azję do Chin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kręciuch

1. żar­to­bli­wie: osoba czę­sto zmie­nia­ją­ca po­zy­cję, nie­po­tra­fią­ca usie­dzieć na miej­scu; krę­cioch;
2. po­tocz­nie: pa­pie­ros, zwła­szcza skrę­co­ny ręcz­nie; skręt, blant;
3. zwi­nię­te spi­ral­nie cia­sto z na­dzie­niem mięs­nym lub wa­rzyw­nym


Źródła:

SJP.pl

Kręcić

1. wpra­wiać w ruch obro­to­wy;
2. zwi­jać;
3. po­tocz­nie: oszu­ki­wać;
4. po­tocz­nie: robić zdję­cia do filmu, ka­me­ro­wać;
5. po­tocz­nie: kie­ro­wać czymś;
6. po­tocz­nie: pe­da­ło­wać;
7. krę­cić się - być wpra­wio­nym w ruch obro­to­wy; obra­cać się; wier­cić się; ukła­dać się spi­ral­nie; być wciąż w ruchu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) obra­cać coś

 (1.2) zwi­jać

 (1.3) ucie­rać, mie­szać ja­kimś przy­rzą­dem, przy­go­to­wu­jąc pro­duk­ty spo­żyw­cze

 (1.4) pot. kła­mać, wy­mi­gi­wać się od od­po­wie­dzi

 (1.5) spo­ty­kać się (z kimś), być parą

 (1.6) re­je­stro­wać ka­me­rą film

 (1.7) na­wią­zy­wać po­łą­cze­nie te­le­fo­nicz­ne

 (1.8) fa­scy­no­wać (kogoś)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krę­cić się

 (2.1) obra­cać się

 (2.2) po­ru­szać się po okre­ślo­nym te­re­nie w róż­nych kie­run­kach

 (2.3) skrę­cać się w loki (o wło­sach)

 (2.4) nie­spo­koj­nie sie­dzieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręcony

przy­miot­nik

 (1.1) fryzj. wi­ją­cy się, ukła­da­ją­cy się w lok

 (1.2) o kształ­cie spi­ra­li

 (1.3) techn. przez­na­czo­ny do krę­ce­nia, obra­ca­nia

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od krę­cić


Źródła:

Wiktionary

Kręcz

wro­dzo­ny lub na­by­ty przy­kurcz karku i szyi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. bo­les­ny przy­kurcz mię­śni szyj­nych po­wo­du­ją­cy od­chy­le­nie głowy i szyi w stro­nę barku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręczynka

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Krę­czyn­ka ("Spi­rant­hes" Rich.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Liczy 41 ga­tun­ków, spoś­ród któ­rych ty­po­wym jest krę­czyn­ka je­sien­na "Spi­rant­hes au­tum­na­lis", za­ra­zem je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju we flo­rze Pol­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kręg

w ana­to­mii: kość two­rzą­ca ele­men­tar­ną ce­gieł­kę bu­du­ją­cą krę­go­słup, zbu­do­wa­na z trzo­nu i łuku (z wy­rost­ka­mi) two­rzą­cych kanał, przez który prze­cho­dzi rdzeń krę­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. pod­sta­wo­wy ele­ment bu­du­ją­cy krę­go­słup


Kręg ( ver­te­bra) – pod­sta­wo­wy ele­ment bu­du­ją­cy krę­go­słup, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla krę­gow­ców (Ver­te­bra­ta).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kręgarka

→ krę­garz; chi­ro­prak­tycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Kręgarski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krę­gar­stwem, do­ty­czą­cy krę­gar­stwa


Źródła:

Wiktionary

Kręgarstwo

me­to­da le­cze­nia cho­rób krę­go­słu­pa po­przez jego masaż i na­sta­wia­nie krę­gów; chi­ro­prak­ty­ka


Źródła:

SJP.pl

Kręgarz

osoba le­czą­ca cho­ro­by krę­go­słu­pa po­przez jego masaż i na­sta­wia­nie krę­gów; chi­ro­prak­tyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się le­cze­niem scho­rzeń i ura­zów krę­go­słu­pa, czy­nią­ca to poza ofi­cjal­nym sy­ste­mem ochro­ny zdro­wia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgi

1. linia ogra­ni­cza­ją­ca pła­szczyz­nę o for­mie ko­li­stej; okrąg, okręg, obwód;
2. przed­miot o ku­li­stym kształ­cie; okrąg, okręg;
3. przed­mio­ty, osoby itp. usta­wio­ne w koło, okrąg, okręg;
4. pła­szczyz­na ogra­ni­czo­na linią ko­li­stą; koło, kółko, okrąg, obwód;
5. prze­no­śnie: grupa ludzi, któ­rych coś łączy; grono, ko­lek­tyw;
6. prze­no­śnie: za­kres, za­sięg za­in­te­re­so­wań, myśli, prze­żyć itp.; sfera


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kręgiel

drew­nia­ny lub pla­sti­ko­wy słu­pek o kształ­cie zbli­żo­nym do bu­tel­ki, słu­żą­cy do gry w krę­gle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pion o bu­tel­ko­wa­tym kształ­cie uży­wa­ny do gry w krę­gle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgielek

zdrob­nie­nie od: krę­giel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. krę­giel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgielnia

po­mie­szcze­nie z od­po­wied­ni­mi urzą­dze­nia­mi do gry w krę­gle


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bu­dy­nek lub hala do gry w krę­gle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgielny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krę­gla­mi, do­ty­czą­cy krę­gli


Źródła:

Wiktionary

Kręgiem

do­o­ko­ła, kołem, w koło


Źródła:

SJP.pl

Kręglarka

→ krę­glarz


Patrz:kręglarz

Źródła:

SJP.pl

Kręglarnia

prze­sta­rza­łe: po­mie­szcze­nie do gry w krę­gle; krę­giel­nia


Źródła:

SJP.pl

Kręglarski

do­ty­czą­cy krę­gla­rza, krę­glar­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z krę­glar­stwem, do­ty­czą­cy krę­glar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręglarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. upra­wia­nie gry w krę­gle


Źródła:

Wiktionary

Kręglarz

osoba gra­ją­ca w krę­gle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. gracz w krę­gle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgle

gra po­le­ga­ją­ca na prze­wró­ce­niu kulą rzu­co­ną po dłu­gim torze od­po­wied­nio usta­wio­nych 9 słup­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) sport. gra po­le­ga­ją­ca na strą­ca­niu ku­la­mi cięż­kich bu­tel­ko­wa­tych pio­nów;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. i B. lm. od: krę­giel


Krę­gle ( bow­ling) – ro­dzaj gry w kule, po­le­ga­ją­cy na strą­ca­niu nimi 9-10 cięż­kich pio­nów (zwa­nych wła­śnie krę­gla­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kręglicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kręglowy

przy­miot­nik od: krę­gle albo krę­giel


Źródła:

SJP.pl

Kręgosłup

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. część szkie­le­tu, sta­no­wią­ca jego głów­ną oś i pod­po­rę;

 (1.2) przen. fun­da­ment, pod­po­ra, głów­ny ele­ment cze­goś


Krę­go­słup ( co­lum­na ver­te­bra­lis) – ele­ment szkie­le­tu osio­we­go krę­gow­ców (poza krę­go­u­sty­mi). Skła­da się z krę­gów.

Krę­go­słup można sobie wy­o­bra­zić jako wie­lo­e­le­men­to­wą tu­le­ję chro­nią­cą rdzeń krę­go­wy. Pod­sta­wo­we ele­men­ty skła­da­ją­ce się na krę­go­słup na­zy­wa­ne są krę­ga­mi; każdy z nich jest osob­ną ko­ścią. W cen­trum każ­de­go kręgu znaj­du­je się otwór, przez który prze­bie­ga nie­przer­wa­ny rdzeń. Licz­ba krę­gów jest różna w za­leż­no­ści od przy­na­leż­no­ści sy­ste­ma­tycz­nej krę­gow­ca.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kręgosłupowy

→ krę­go­słup


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z krę­go­słu­pem, do­ty­czą­cy krę­go­słu­pa


Patrz:kręgosłup

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgouste

wodne, pa­so­żyt­ni­cze lub pół­pa­so­żyt­ni­cze krę­gow­ce obej­mu­ją­ce mi­no­gi i ślu­zi­ce, o ro­ba­ko­wa­tym ciele i cha­rak­te­ry­stycz­nym braku szczęk i koń­czyn pa­rzy­stych, ma­ją­ce otwór gę­bo­wy w kształ­cie lejka oto­czo­ne­go przys­saw­ką; krą­gło­u­ste, smocz­ko­u­ste


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cyc­lo­sto­ma­ta|Duméril|ref=tak., grupa wod­nych krę­gow­ców o ot­wo­rze gę­bo­wym w kształ­cie okrą­głej przys­saw­ki;


Krę­go­u­ste, krą­gło­u­ste, smocz­ko­u­ste (Cyc­lo­sto­ma­ta) – grupa wod­nych krę­gow­ców o ot­wo­rze gę­bo­wym w kształ­cie okrą­głej przys­saw­ki. Nazwa krą­gło­u­ste obej­mu­je mi­no­gi i ślu­zi­ce za­li­cza­ne do bez­żu­chwow­ców. Po­stać wy­dłu­żo­na, ro­ba­ko­wa­ta, bez łusek, ciało po­kry­te ślu­zem, po­zba­wio­ne żeber, szkie­le­tu pasa bar­ko­we­go i mied­ni­co­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kręgousty

o ce­chach cha­rak­te­ry­stycz­nych dla krę­go­u­stych (gro­ma­dy wod­nych krę­gow­ców obej­mu­ją­cych mi­no­gi i ślu­zi­ce); krą­gło­u­sty, smocz­ko­u­sty


Źródła:

SJP.pl

Kręgowce

pod­typ stru­now­ców obej­mu­ją­cy krę­go­u­ste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ver­te­bra­ta|Cu­vier|ref=tak., pod­typ stru­now­ców obej­mu­ją­cy krę­go­u­ste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: krę­go­wiec


Krę­gow­ce ("Ver­te­bra­ta", od łac. "ver­te­bra" – kręg) – naj­licz­niej­szy pod­typ stru­now­ców ("Chor­da­ta"), mocno zróż­ni­co­wa­ny mor­fo­lo­gicz­nie; obej­mu­ją­cy krę­go­u­ste, „ryby”, płazy, gady, ptaki i ssaki. Do­tych­czas opi­sa­no około 58 000 ga­tun­ków krę­gow­ców, co sta­no­wi około 5% opi­sa­nych ga­tun­ków zwie­rząt. Wiel­kość współ­cze­śnie ży­ją­cych krę­gow­ców waha się od 7,7 mm u żab "Pa­e­doph­ry­ne ama­u­en­sis" do 33,9 m u płet­wa­la błę­kit­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kręgowiec

zwie­rzę po­sia­da­ją­ce krę­go­słup łą­czą­cy się z czasz­ką, sta­no­wią­cy oś szkie­le­tu kost­ne­go lub chrząst­ko­we­go; zwie­rzę krę­go­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. or­ga­nizm ma­ją­cy szkie­let z krę­go­słu­pem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgowy

przy­miot­nik od: kręg


przy­miot­nik

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy krę­gów

 (1.2) anat. od­no­szą­cy się do krę­go­słu­pa

 (1.3) zool. ma­ją­cy krę­go­słup


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręgozmyk

prze­mie­szcze­nie trzo­nów krę­gów lędź­wio­wych wzglę­dem sie­bie do przo­du lub tyłu


Krę­goz­myk (łac. "spon­dy­lo­list­he­sis" z gr. σφόνδυλος "spón­dy­los" "kręg", ὀλίσθησις "olísthēsis" "ze­śliź­nię­cie") – prze­mie­szcze­nie krę­gów wraz z całym od­cin­kiem krę­gów wyżej le­żą­cych ku przo­do­wi w sto­sun­ku do kręgu po­ło­żo­ne­go niżej. Pow­sta­je wsku­tek ist­nie­nia szcze­li­ny łuku krę­go­we­go w miej­scu po­łą­cze­nia wy­rost­ków sta­wo­wych gór­ne­go i dol­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krępacja

po­tocz­nie: za­że­no­wa­nie, krę­po­wa­nie się


Źródła:

SJP.pl

Krępaczek

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pta­ków z rzędu wró­blo­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w około trzy­dzie­stu ga­tun­kach


Źródła:

SJP.pl

Krępak

1. krę­pak na­brzo­zak - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych; krę­pak brzo­zo­wy, krę­pak brzo­zo­wiec, wło­chacz na­brzo­zak;
2. krę­pak na­li­pek - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krępawy

nieco krępy, dość krępy


Źródła:

SJP.pl

Krępice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krępiec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krępieniowate

ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Krę­pie­nio­wa­te ("Lar­di­za­ba­la­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych. Obej­mu­je 7 ro­dza­jów z 40 ga­tun­ka­mi. Na­le­żą tu pną­cza (tylko do ro­dza­ju "De­ca­is­nea" krze­wy) wy­stę­pu­ją­ce głów­nie we wschod­niej Azji (od Hi­ma­la­jów po Wiet­nam i Ja­po­nię). Dwa ro­dza­je ("Bo­qu­i­la" i "Lar­di­za­ba­la") rosną w Chile.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krępień

krę­pień szó­sta­czek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Krępieński

przy­miot­nik od miej­sco­wo­ści: Kręp­na


Źródła:

SJP.pl

Krępla

by­li­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; szpi­lecz­ni­ca; juka; jukka; yucca


Źródła:

SJP.pl

Krępna

wieś w Pol­sce


Kręp­na (niem. "Krem­pa") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie krap­ko­wic­kim, w gmi­nie Zdzie­szo­wi­ce.

Obec­nie więk­szość miesz­kań­ców Kręp­nej pra­cu­je w Za­kła­dach Kok­sow­ni­czych w Zdzie­szo­wi­cach lub poza gra­ni­ca­mi kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krępnianin

miesz­ka­niec Kręp­ny (wsi na Opol­szczyź­nie)


Źródła:

SJP.pl

Krępnianka

miesz­kan­ka Kręp­ny (wsi na Opol­szczyź­nie)


Źródła:

SJP.pl

Krępnica

Kręp­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, w gmi­nie Bo­le­sła­wiec.


Źródła:

Wikipedia

Krępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|krę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Krępować

1. wią­zać;
2. ban­da­żo­wać,
3. zaw­sty­dzać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mocno wią­zać ręce lub nogi np. sznu­rem, aby utrud­nić po­ru­sza­nie

 (1.2) o ubra­niu: ogra­ni­czać ruchy

 (1.3) onie­śmie­lać, że­no­wać

 (1.4) przen. ogra­ni­czać komuś swo­bo­dę, moż­li­wość dzia­ła­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny krę­po­wać się

 (2.1) wią­zać sa­me­go sie­bie

 (2.2) wią­zać sie­bie wza­jem­nie

 (2.3) być onie­śmie­lo­nym, za­że­no­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krępowiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krępość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest krępe; cecha tych, któ­rzy są krępi


Źródła:

Wiktionary

Krępsko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Krępszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: krępy; bar­dziej krępy


Źródła:

SJP.pl

Krępujący

wpro­wa­dza­ją­cy w za­kło­po­ta­nie, two­rzą­cy niez­ręcz­ną sy­tu­a­cję; że­nu­ją­cy, kło­pot­li­wy, am­ba­ra­su­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Krępulec

opa­ska uci­sko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd do uci­ska­nia tęt­nic


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krępy

nie­wy­so­ki, do­brze zbu­do­wa­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) niski i mocno zbu­do­wa­ny

 (1.2) wła­ści­wy komuś lub cze­muś nie­wy­so­kie­mu, lecz mocno zbu­do­wa­ne­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kręt

wiel­kość cha­rak­te­ry­zu­ją­ca ruch obro­to­wy ciała; mo­ment pędu


Źródła:

SJP.pl

Krętacki

przy­miot­nik od: krę­tacz


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy krę­ta­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętactwa

kła­ma­nie, nie­ucz­ci­we po­stę­po­wa­nie; krę­ta­ni­na, ma­tact­wo, kłam­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krętactwo

kła­ma­nie, nie­ucz­ci­we po­stę­po­wa­nie; krę­ta­ni­na, ma­tact­wo, kłam­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­ucz­ci­we po­stę­po­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętacz

po­tocz­nie: osoba oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; kłam­ca, ma­tacz, la­wi­rant


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek oszu­ku­ją­cy, uży­wa­ją­cy wy­krę­tów, wy­bie­gów


Krę­tacz – po­stać z serii "Opo­wie­ści z Nar­nii" C.S. Le­wi­sa. Po­ja­wia się w siód­mej czę­ści cyklu, za­ty­tu­ło­wa­nej "Ostat­nia bitwa".

Mó­wią­cy szym­pans z Nar­nii, uwiel­biał ba­na­ny i po­ma­rań­cze, uwa­żał, że po­win­no być ich o wiele wię­cej w Narni. Jest uka­za­ny jako le­ni­wy i ego­i­stycz­ny, myśli tylko o swo­jej włas­nej ko­rzy­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krętaczek

po­tocz­nie: ko­bie­ta oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; krę­ci­ciel­ka, krę­cia­ra, ma­tacz­ka, la­wi­rant­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od krę­tacz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętaczka

po­tocz­nie: ko­bie­ta oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; krę­ci­ciel­ka, krę­cia­ra, ma­tacz­ka, la­wi­rant­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od krę­tacz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętaczunio

ek­spre­syw­nie: krę­tacz; krę­ta­czek


Źródła:

SJP.pl

Krętaczyć

po­tocz­nie: kła­mać, oszu­ki­wać, po­stę­po­wać nie­ucz­ci­wie; krę­cić, ma­ta­czyć, sza­chro­wać, mach­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Krętak

drob­ny chrząszcz wodny, pły­wa­ją­cy po po­wierzch­ni sta­wów, je­zior, rzek itp., w Pol­sce po­spo­li­ty; ta­ra­niec


Źródła:

SJP.pl

Krętaki

ro­dzi­na wod­nych chrzą­szczy z po­drzę­du dra­pież­nych; krę­ta­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Krętakowate

ro­dzi­na wod­nych chrzą­szczy z po­drzę­du dra­pież­nych; krę­ta­ki


Krę­ta­ko­wa­te (Gy­ri­ni­dae) – ro­dzi­na wod­nych chrzą­szczy z po­drzę­du dra­pież­nych, wcho­dzą­ca w skład kladu Hy­dra­dep­ha­ga. Przy­sto­so­wa­ne do życia na po­wierzch­ni wody, gdzie pły­wa­ją, two­rząc po torze ko­li­stym lub spi­ral­nym. Obej­mu­ją około 900 ga­tun­ków. Roz­prze­strze­nio­ne na całym świe­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krętakowaty

o ce­chach krę­ta­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Krętanina

1. krę­ce­nie się w różne stro­ny; zamęt; za­mie­sza­nie;
2. splot zag­mat­wa­nych linii; plą­ta­ni­na; zyg­za­ki;
3. kła­ma­nie, nie­ucz­ci­we po­stę­po­wa­nie; krę­tact­wo, ma­tact­wo, kłam­stwo


Źródła:

SJP.pl

Krętarz

1. wy­nio­słość kost­na na kości udo­wej;
2. drugi człon od­nó­ża owada


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. wy­nio­słość kost­na na gór­nym końcu kości udo­wej;

 (1.2) zool. od­ci­nek od­nó­ża owa­dów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krętarzowy

→ krę­tarz


Patrz:krętarz

Źródła:

SJP.pl

Krętek

typ bak­te­rii o po­dłuż­nych, sil­nie skrę­co­nych kształ­tach; spi­ro­chet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mi­kro­biol. typ Gram-ujem­nych bak­te­rii o spi­ral­nym kształ­cie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętka

typ bak­te­rii o po­dłuż­nych, sil­nie skrę­co­nych kształ­tach; spi­ro­chet


Źródła:

SJP.pl

Krętkobójczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwal­cza­ją­cy kręt­ki


Źródła:

Wiktionary

Krętkowce

przed­sta­wi­ciel rzędu dłu­gich i cien­kich bak­te­rii z typu kręt­ków


Źródła:

SJP.pl

Krętkowica

cho­ro­ba ludzi i zwie­rząt wy­wo­ła­na przez kręt­ki; kręt­kow­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Krętkowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu dłu­gich i cien­kich bak­te­rii z typu kręt­ków


Źródła:

SJP.pl

Krętkownica

cho­ro­ba ludzi i zwie­rząt wy­wo­ła­na przez kręt­ki; kręt­ko­wi­ca


Źródła:

SJP.pl

Krętkowy

przy­miot­nik od: krę­tek


Źródła:

SJP.pl

Krętlik

mała złącz­ka prze­ciw­dzia­ła­ją­ca skrę­ca­niu się po­łą­czo­nych ele­men­tów, na przy­kład żyłki węd­kar­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) złącz­ka za­po­bie­ga­ją­ca skrę­ca­niu się liny lub po­łą­czo­nych ele­men­tów


Kręt­lik (na­zy­wa­ny rów­nież roz­prę­ża­czem) – urzą­dze­nie skła­da­ją­ce się z dwóch uchwy­tów po­łą­czo­nych krót­ką osią umoż­li­wia­ją­cą ich ro­ta­cje wzglę­dem sie­bie. Służy do za­po­bie­ga­nia skrę­ca­niu się cię­gien lub prze­wo­dów, po­przez umoż­li­wie­nie ich swo­bod­ne­go obra­ca­nia się, lub obra­ca­nia się do­cze­pio­nych do nich rze­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Krętlikowy

przy­miot­nik od: kręt­lik


Źródła:

SJP.pl

Krętliwość

1. skłon­ność do krę­ce­nia się, za­ła­my­wa­nia się;
2. skłon­ność do mó­wie­nia nie­praw­dy, oszu­ki­wa­nia;
3. po­tocz­nie o urzą­dze­niu elek­tro­nicz­nym: po­dat­ność na pod­krę­ca­nie - zwięk­sza­nie wy­daj­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Krętliwy

1. skłon­ny do krę­ce­nia się, za­ła­my­wa­nia się;
2. skłon­ny do mó­wie­nia nie­praw­dy, oszu­ki­wa­nia;
3. po­tocz­nie o urzą­dze­niu elek­tro­nicz­nym: po­dat­ny na pod­krę­ca­nie - zwięk­sza­nie wy­daj­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Krętniczo-Kątniczy

za­staw­ka kręt­ni­czo-kąt­ni­cza - fałd łą­czą­cy ko­niec je­li­ta krę­te­go z je­li­tem gru­bym; za­staw­ka Ba­u­hi­na, za­staw­ka okręż­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Krętogłowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który ma krętą głowę

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (2.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Jyn­gi­nae|ref=tak., mo­no­ty­po­wa po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny dzię­cio­ło­wa­tych;

forma rze­czow­ni­ka|mę­koz­wie­rzę­cy.

 (3.1) plu­ral|krę­to­głów.


Krę­to­gło­wy (Jyn­gi­nae) – mo­no­ty­po­wa po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny dzię­cio­ło­wa­tych (Pi­ci­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Krętogłów

wę­drow­ny ptak leśno-par­ko­wy z ro­dzi­ny dzię­cio­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z po­dro­dzi­ny krę­to­gło­wów, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Jyn­gi­nae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętorogi

1. o zwie­rzę­ciu: ma­ją­cy za­krzy­wio­ne rogi;
2. o ce­chach krę­to­ro­gich (ro­dzi­na ssa­ków)


przy­miot­nik

 (1.1) pot. taki, który ma kręte rogi

 (1.2) zool. taki, który na­le­ży do ro­dzi­ny krę­to­ro­gich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętorogie

ro­dzi­na ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych z po­drzę­du prze­żu­wa­czy; pu­sto­roż­ce, pu­sto­ro­gie, wo­ło­wa­te, po­chwo­ro­gie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) daw. zool. wo­ło­wa­te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętoróg

zwie­rzę z za­krę­co­ny­mi ro­ga­mi


Źródła:

SJP.pl

Krętowłosy

ma­ją­cy krę­co­ne włosy


Źródła:

SJP.pl

Krętość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kręte


Źródła:

Wiktionary

Krętu-Wętu

po­tocz­nie:
1. krę­cąc się cią­gle gdzieś, ko­łu­jąc;
2. mącąc, gmat­wa­jąc; wy­kręt­nie


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca dźwięk to­wa­rzy­szą­cy krzą­ta­niu się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętus

po­tocz­nie: osoba oszu­ku­ją­ca, uży­wa­ją­ca wy­bie­gów; kręt, krę­ci­ciel, krę­ciarz, krę­cioch


Źródła:

SJP.pl

Kręty

1. pełen za­krę­tów;
2. nie­szcze­ry


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie bie­gnie w linii pro­stej, pełen za­krę­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Krętło

urzą­dze­nie opa­trzo­ne korbą do świ­dro­wa­nia dziur w drew­nie itp.


Źródła:

SJP.pl

Kręzadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szat­kow­ni­ca do wa­rzyw, głów­nie ka­pu­sty


Źródła:

Wiktionary

Kręćkowy

ta­sie­miec kręć­ko­wy - ta­sie­miec o dłu­go­ści 1 metra, któ­re­go larwy roz­wi­ja­ją się w mózgu i rdze­niu krę­go­wym, wy­wo­łu­ją­cy u ży­wi­cie­li poś­red­nich cho­ro­bę zwaną ce­nu­ro­zą; móz­go­wiec móz­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Krężel

gwa­ro­wo: drew­nia­ny walec do na­wi­ja­nia przę­dzi­wa; krę­żo­łek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Krężelok

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Krężołek

gwa­ro­wo: drew­nia­ny walec do na­wi­ja­nia przę­dzi­wa; krę­żel


Krę­żo­łek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Ło­pusz­no}.

Wieś wcho­dzi w skład so­łect­wa "Krę­żo­łek-Prze­gro­dy".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia