Kn

skrót od: ki­lo­niu­ton, jed­nost­ka siły


Kn kn

Kn – dwuz­nak wy­stę­pu­ją­cy w ję­zy­ku an­giel­skim. Oz­na­cza n czy­ta­ne bez po­prze­dza­ją­ce­go je k. W ję­zy­ku ni­der­landz­kim czy­ta­ne jako "kn" (przy­kład: „knie” – "kni" (ko­la­no))


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kna

skrót od:
1. Ko­re­an Na­tio­nal Air­li­nes;
2. Kenya News Agen­cy


Źródła:

SJP.pl

Knabas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara ko­ciew­ska chło­pak


Źródła:

Wiktionary

Knabstrup

go­rą­cokr­wi­sta rasa koni po­cho­dzą­ca z Danii, o ta­ran­to­wa­tej maści (np. koń Pippi Lang­strump)


Knab­strup – go­rą­cokr­wi­sta rasa koni po­cho­dzą­ca z Danii o cha­rak­te­ry­stycz­nej, ta­ran­to­wa­tej maści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knaflewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knaga

1. drew­nia­na lub me­ta­lo­wa część os­przę­tu jach­tu w kształ­cie rogów, przyś­ru­bo­wa­na do po­kła­du lub masz­tu
2. li­stwa przy­bi­ta wzdłuż burty łodzi
3. re­gio­nal­nie o dużej kości


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. oku­cie wy­stę­pu­ją­ce po­wszech­nie na po­kła­dach jed­no­stek pły­wa­ją­cych lub doków, słu­żą­ce do unie­ru­cha­mia­nia róż­nych lin oli­no­wa­nia ru­cho­me­go;

 (1.2) żegl. li­stwa znaj­du­ją­ca się wzdłuż burty łodzi, słu­żą­ca do osa­dza­nia dulek

 (1.3) ar­chit. wspor­nik w drew­nia­nych bu­dow­lach szkie­le­to­wych

 (1.4) reg. duża kość, gnat


Knaga – oku­cie uży­wa­ne na po­kła­dach jed­no­stek pły­wa­ją­cych słu­żą­ce do unie­ru­cha­mia­nia lin oli­no­wa­na ru­cho­me­go: lin cu­mow­ni­czych, lin ta­kie­lun­ku, fałów itp. Wa­run­kiem jest jed­nak, aby były to liny ela­stycz­ne – z włó­kien ro­ślin­nych lub two­rzy­wa sztucz­ne­go, gdyż liny te cias­no owija się wokół knagi lub za­ci­ska­ją w niej. Knaga umoż­li­wia szyb­kie i pewne unie­ru­cho­mie­nie liny oraz rów­nie szyb­kie jej zwol­nie­nie w razie po­trze­by. Knagi mogą mieć różne kształ­ty i spo­so­by mo­co­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przy­mo­co­wy­wa­nie linki do knagi


Źródła:

Wiktionary

Knagowy

→ knaga


Patrz:knaga

Źródła:

SJP.pl

Knajacki

zwią­za­ny z kna­ja­kiem


przy­miot­nik

 (1.1) pot. posp. do­ty­czą­cy kna­ja­ka, wła­ści­wy kna­ja­ko­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knajackość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest kna­jac­kie; cecha tych, któ­rzy są kna­jac­cy


Źródła:

Wiktionary

Knajactwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­cho­wa­nie ludzi z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go

 (1.2) lu­dzie prze­ja­wia­ją­cy takie za­cho­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Knajaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od kna­jak


Źródła:

Wiktionary

Knajak

po­tocz­nie:
1. osoba bez kul­tu­ry oso­bi­stej, spę­dza­ją­ca czas na piciu al­ko­ho­lu i po­peł­nia­niu wy­kro­czeń;
2. czło­wiek z nizin spo­łecz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. posp. ulicz­nik, czło­wiek z mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go

 (1.2) slang. spry­ciarz, cwa­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knajder

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Gniez­no, Bi­sku­piz­na. męż­czyz­na ni­skie­go wzro­stu, mały chło­piec; malec


Źródła:

Wiktionary

Knajpa

po­tocz­nie: po­drzęd­na re­sta­u­ra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­drzęd­ny typ re­sta­u­ra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knajpeczka

zdrob­nie­nie od: knajp­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: knajp­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knajpiarka

→ knaj­piarz


Patrz:knajpiarz

Źródła:

SJP.pl

Knajpiarski

do­ty­czą­cy knaj­pia­rza, knaj­py


Źródła:

SJP.pl

Knajpina

licha, marna knaj­pa


Źródła:

SJP.pl

Knajpka

zdrob­nie­nie od: knaj­pa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: knaj­pa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knajpowy

przy­miot­nik od: knaj­pa


Źródła:

SJP.pl

Knajtek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. pozn. zob. knaj­der.


Źródła:

Wiktionary

Knap

knap pod­ka­mien­nik - ga­tu­nek du­że­go pa­ją­ka z ro­dzi­ny wor­cza­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knapczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knapek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knapiatek

kna­pia­tek brą­zo­wy - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ob­ni­żo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Knapik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knapiusz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knapiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knapski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knasiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knaster

tytoń faj­ko­wy pa­ko­wa­ny w ko­szycz­ki; knastr


Źródła:

SJP.pl

Knastr

tytoń faj­ko­wy pa­ko­wa­ny w ko­szycz­ki; kna­ster


Źródła:

SJP.pl

Knastrowy

→ kna­ster, → knastr


Patrz:knaster, → knastr

Źródła:

SJP.pl

Knebel

1. zwi­tek szmat wepch­nię­ty prze­mo­cą komuś do ust w celu unie­moż­li­wie­nia mu wy­do­by­cia głosu;
2. coś ogra­ni­cza­ją­ce­go, unie­moż­li­wia­ją­ce­go swo­bod­ną wy­po­wiedź


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. szma­ta wepch­nię­ta komuś prze­mo­cą do ust, aby unie­moż­li­wić mu wy­do­by­cie głosu;

 (1.2) książk. przen. coś, co ogra­ni­cza swo­bod­ne wy­po­wia­da­nie się

 (1.3) seks. za­baw­ka ero­tycz­na przy­po­mi­na­ją­ca kne­bel (1.1) wy­ko­na­na naj­czę­ściej z two­rzyw sztucz­nych


Kne­bel – przed­miot wkła­da­ny do ust lub przy­kry­wa­ją­cy je, ma­ją­cy na celu utrud­nie­nie lub unie­moż­li­wie­nie przez osobę kne­blo­wa­ną mowy oraz wy­da­wa­nia in­nych dźwię­ków usta­mi. Czyn­ność taką na­zy­wa się za­kne­blo­wa­niem.

Kne­bel może być sto­so­wa­ny jako ele­ment prze­mo­cy w sto­sun­ku do ofia­ry prze­stęp­stwa. Bywa rów­nież uży­wa­ny w ce­lach ero­tycz­nych, szcze­gól­nie w prak­ty­kach BDSM.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kneblować

1. za­ty­kać komuś usta, zwy­kle zwit­kiem szmat, aby unie­moż­li­wić wy­do­by­cie głosu;
2. w prze­no­śni: zmu­szać do mil­cze­nia, unie­moż­li­wiać za­bie­ra­nie głosu, tłu­mić wy­ra­ża­nie po­glą­dów


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­kne­blo­wać)

 (1.1) wkła­dać komuś kne­bel do ust

 (1.2) przen. uci­szać kogoś, od­bie­rać prawo głosu, ogra­ni­czać swo­bo­dę wy­po­wie­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kneblowy

→ kne­bel


Patrz:knebel

Źródła:

SJP.pl

Knecht

w daw­nym woj­sku nie­miec­kim: żoł­nierz pie­cho­ty, pie­chur


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz pie­szy w daw­nym woj­sku nie­miec­kim lub krzy­żac­kim

 (1.2) daw. pa­cho­łek, sługa

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) żegl. słu­pek na po­kła­dzie stat­ku lub na na­brze­żu słu­żą­cy do mo­co­wa­nia na nim cum


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knedel

kulka z cia­sta wy­ra­bia­na z go­to­wa­nych ziem­nia­ków i mąki, na­dzie­wa­na owo­ca­mi lub far­szem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. ku­li­sty pie­róg (klu­ska) z cia­sta przy­rzą­dzo­ne­go z roz­gnie­cio­nych go­to­wa­nych ziem­nia­ków i mąki pszen­nej, na­dzie­wa­na owo­ca­mi lub mię­sem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knedelek

zdrob­nie­nie od: kne­del; kned­li­czek


Źródła:

SJP.pl

Knedle

po­tra­wa z na­dzie­wa­nych kulek wy­ra­bia­nych z cia­sta z do­dat­kiem ziem­nia­ków, po­da­wa­na jako sa­mo­dziel­ne danie lub do­da­tek


Kned­le ( "Knödel" lub "Klöße", knedlíky) – sze­ro­ka i zróż­ni­co­wa­na re­gio­nal­nie ka­te­go­ria ku­li­stych albo po­dłuż­nych klu­sek mącz­nych, ziem­nia­cza­nych, twa­ro­go­wych lub chle­bo­wych (buł­cza­nych), go­to­wa­nych w wo­dzie lub na parze. Danie to sta­no­wi jeden z fun­da­men­tów tra­dy­cji ku­li­nar­nej Eu­ro­py Środ­ko­wej, w szcze­gól­no­ści kuch­ni au­striac­kiej, ba­war­skiej, cze­skiej, po­łud­nio­wo­ty­rol­skiej oraz pol­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knedliczek

1. zdrob­nie­nie od: kned­lik; kne­de­lek;
2. lek­ce­wa­żą­co: Czech; kned­lik (Kned­lik), kned­li­czek, pepik (Pepik), pe­pi­czek (Pe­pi­czek)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kned­lik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knedlik

1. cia­sto droż­dżo­we z ugo­to­wa­nych ziem­nia­ków lub mąki, go­to­wa­ne na parze, cha­rak­te­ry­stycz­ne dla kuch­ni cze­skiej i sło­wac­kiej;
2. lek­ce­wa­żą­co: Czech; Kned­lik, kned­li­czek (Kned­li­czek), pepik (Pepik), pe­pi­czek (Pe­pi­czek)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kulin. po­tra­wa mącz­na kuch­ni cze­skiej i sło­wac­kiej, przy­go­to­wy­wa­na z cia­sta na bazie go­to­wa­nych ziem­nia­ków lub bułki, go­to­wa­na w wo­dzie lub na parze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knedlowy

→ kned­le


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kned­la­mi, do­ty­czą­cy kned­lów


Patrz:knedle

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kneeboard

[czy­taj: ni­bord] spe­cjal­na deska do jazdy po wo­dzie w po­zy­cji klę­czą­cej


Źródła:

SJP.pl

Kneeboarding

[czy­taj: ni­bor­ding] sport wodny, w któ­rym klę­czy się na spe­cjal­nej desce cią­gnię­tej po wo­dzie przez mo­to­rów­kę lub wy­ciąg


Źródła:

SJP.pl

Knefel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. guzik

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przy­cisk (w sen­sie: włącz­nik elek­trycz­ny, bądź pole na ekra­nie re­a­gu­ją­ce na kli­knię­cie)

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. po­gard. osoba ni­skie­go wzro­stu


Źródła:

Wiktionary

Kneippowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kne­ip­pa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Knel

pul­pet z sie­ka­ne­go mięsa


Źródła:

SJP.pl

Knerać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) łow. kwe­stion. o ła­bę­dziu: wy­da­wać głos

 (1.2) gw-pl|War­mia. po­pła­ki­wać, kwi­lić, chli­pać

 (1.3) gw-pl|War­mia, Ma­zu­ry, Po­wi­śle. nie­do­ma­gać, mieć słaby stan zdro­wia, czę­sto cho­ro­wać, być cho­ro­wi­tym

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Kraj­na. mącić (płyn)


Źródła:

Wiktionary

Kneset

jed­no­i­zbo­wy par­la­ment Iz­ra­e­la, wy­bie­ra­ny na czte­ro­let­nią ka­den­cję


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. jed­no­i­zbo­wy par­la­ment Iz­ra­e­la


Kne­set (hebr. הכנסת, "Ha-Ke­ne­set", dosł. "Zgro­ma­dze­nie") – par­la­ment Iz­ra­e­la. Sie­dzi­ba znaj­du­je się w Je­ro­zo­li­mie. Jako wła­dza usta­wo­daw­cza Kne­set uchwa­la prawa, na­dzo­ru­je dzia­łal­ność rządu, ma wła­dzę usu­nię­cia pre­zy­den­ta pań­stwa, usu­nię­cia pre­mie­ra i jego rządu, po­przez prze­gło­so­wa­nie braku za­u­fa­nia, oraz ogło­sze­nia wcze­śniej­szych wy­bo­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kneziowski

→ kneź


Patrz:kneź

Źródła:

SJP.pl

Kneź

rzad­ko: książ­ko­we okre­śle­nie księ­cia


Źródła:

SJP.pl

Knf

[czy­taj: ka-en-EF] skrót od: Ko­mi­sja Na­dzo­ru Fi­nan­so­we­go


skró­to­wiec

 (1.1) = ekon. Ko­mi­sja Na­dzo­ru Fi­nan­so­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kniahini

księż­na pa­nu­ją­ca daw­niej na Rusi i Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. księż­na na Rusi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kniahinin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie, po­ło­żo­na w re­jo­nie de­mi­dow­skim ob­wo­du ró­wień­skie­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kniahininek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie, po­ło­żo­na w re­jo­nie łuc­kim ob­wo­du wo­łyń­skie­go;


Knia­hi­ni­nek (ukr. Княгининок, w la­tach 1964–2016 "Ma­ja­ky", Маяки) – wieś w re­jo­nie łuc­kim ob­wo­du wo­łyń­skie­go.

Wieś za­ło­żo­na w XII w. W II Rze­czy­po­spo­li­tej miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy wiej­skiej Knia­hi­ni­nek w po­wie­cie łuc­kim wo­je­wództ­wa wo­łyń­skie­go. Liczy 2303 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kniaziostwo

daw­niej:
1. god­ność, urząd knia­zia;
2. dobra na­le­żą­ce do knia­zia; księ­stwo;
3. knia­zio­wa­nie, bycie knia­ziem (księ­ciem ru­skim lub li­tew­skim)


Źródła:

SJP.pl

Kniaziowa

→ kniaź (daw­niej); knia­ziow­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. żona knia­zia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kniaziować

daw­niej: spra­wo­wać na ja­kimś ob­sza­rze wła­dzę ksią­żę­cą, być knia­ziem


Źródła:

SJP.pl

Kniaziowy

→ kniaź (daw­niej); knia­ziow­ski


Źródła:

SJP.pl

Kniaziówna

daw­niej: córka knia­zia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. córka knia­zia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kniazić

o za­ją­cu: pi­szczeć ża­ło­śnie


Źródła:

SJP.pl

Kniaź

ksią­żę ruski lub li­tew­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. tytuł księ­cia na daw­nej Rusi i Lit­wie;


Kniaź – z bułg. "кнѣзъ", ze sta­ro­ru­skie­go "князь":

Słowo w ję­zy­ku ru­skim po­cho­dzi ze sło­wiań­skie­go "*kъnędzь", z któ­re­go po­cho­dzą też:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kniaźnin

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kniażdwór

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie, po­ło­żo­na w re­jo­nie ko­ło­myj­skim ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go;


Źródła:

Wiktionary

Kniażołuka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie, po­ło­żo­na w re­jo­nie do­liń­skim ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go;


Knia­żo­łu­ka ( Княжолука) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­skim, w re­jo­nie ka­łu­skim (do 2020 w re­jo­nie do­liń­skim); 6 km na po­łud­nio­wy za­chód od mia­sta Do­li­na.

Czę­ścią wsi jest daw­niej sa­mo­dziel­na wieś De­be­lów­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kniażyce

Knia­ży­ce (nazwa hi­sto­rycz­na: Pod­le­sie, w la­tach 1977–1981 Pod­le­sie) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­my­skim, w gmi­nie Fre­dro­pol. Ma sta­tus so­łect­wa.

W 1445 Ste­fan Świę­to­pełk z Irządz i Za­wa­dy, cho­rą­ży prze­my­ski w 1467–1503 oże­nił się z Mał­go­rza­tą Stecz­ków­ną, dzie­dzicz­ką wsi Bo­le­stra­szy­ce, Mał­ko­wi­ce, "Knie­ży­ce", No­wo­siedl­ce i dał po­czą­tek Bo­le­stra­szyc­kim herbu Lis.


Źródła:

Wikipedia

Knickerbocker

[czy­taj: ni­ker­bo­ker] rzad­ko: po­to­mek daw­nych ko­lo­nia­li­stów ho­len­der­skich w Nowym Jorku


Źródła:

SJP.pl

Knickerbockery

[czy­taj: ni­ker­bo­ker] rzad­ko: po­to­mek daw­nych ko­lo­nia­li­stów ho­len­der­skich w Nowym Jorku


Źródła:

SJP.pl

Knidia

ko­mór­ki pa­rzy­deł­ko­we u ja­mo­chło­nów


Źródła:

SJP.pl

Knidoblast

Kni­do­blast (gr. "kníde" ‘po­krzy­wa’, "bla­stós" ‘kie­łek’, ‘za­ro­dek’) – typ wy­stę­pu­ją­cej w ciele pa­rzy­deł­kow­ców (Cni­da­ria) ko­mór­ki ma­cie­rzy­stej, z któ­rej pow­sta­je ko­mór­ka pa­rzy­deł­ko­wa. Kni­do­bla­sty pow­sta­ją z ko­mó­rek in­ter­sty­cjal­nych przez całe życie osob­ni­ka. Obec­ność kni­do­bla­stów jest cechą ty­po­wą pa­rzy­deł­kow­ców.


Źródła:

Wikipedia

Knidocyl

cien­ki wło­sek czu­cio­wy u ja­mo­chło­nów


Źródła:

SJP.pl

Knieja

wiel­ki, gęsty las


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gęsty las


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kniejnik

kar­łą­tek kniej­nik - motyl z ro­dzi­ny po­wsze­lat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kniejowy

przy­miot­nik od: knie­ja


Źródła:

SJP.pl

Kniejówka

1. broń kom­bi­no­wa­na do po­lo­wań - po­łą­cze­nie sztu­ce­ra i strzel­by;
2. trąb­ka my­śliw­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kniewo

Zo­bacz też: Knie­wo (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Knie­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Kniewò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Wej­he­ro­wo. Leży w pra­do­li­nie Redy. Knie­wo leży na tra­sie za­wie­szo­nej linii ko­le­jo­wej Wej­he­ro­wo-Cho­cze­wo-Lę­bork.


Źródła:

Wikipedia

Knieć

ro­śli­na błot­na z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych o żół­tych lub bia­łych kwia­tach i du­żych lśnią­cych li­ściach; ka­cze­niec; ka­czy­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Calt­ha|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju knieć (1.1)


Knieć ("Calt­ha" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych. Obej­mu­je 10 ga­tun­ków(we­dług niek­tó­rych ujęć 20 lub nawet 40). Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wil­got­nych łą­kach i na te­re­nach ba­gien­nych w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go za­rów­no na pół­ku­li pół­noc­nej jak i po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knieżyca

ro­dzaj plusk­wia­ków z ro­dzi­ny pu­kli­co­wa­tych


Knie­ży­ca ("Elas­mu­cha") – ro­dzaj plusk­wia­ków z po­drzę­du róż­nos­krzy­dłych i ro­dzi­ny pu­kli­co­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knifofia

ro­śli­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; wstyd­lin


Źródła:

SJP.pl

Kniga

żar­to­bli­wie: książ­ka


Źródła:

SJP.pl

Knihynicze

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie, a daw­niej mia­stecz­ko, po­ło­żo­na w re­jo­nie ro­ha­tyń­skim ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go;


Kni­hy­ni­cze lub Kni­hi­ni­cze (ukr. Княгиничі) – wieś w re­jo­nie iwa­no­fran­kiw­skim (do 2020 roku w re­jo­nie ro­ha­tyń­skim) ob­wo­du iwa­no­fran­kiw­skie­go. Wieś liczy 718 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Knin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Chor­wa­cji;


Knin ( Tenin, Tinin, Kнин) – mia­sto w Chor­wa­cji, w żu­pa­nii szy­be­nic­ko-kniń­skiej, sie­dzi­ba mia­sta Knin. Jest po­ło­żo­ny w po­bli­żu źró­deł rzeki Krka. W 2011 roku li­czył 10 633 miesz­kań­ców.

Leży przy linii ko­le­jo­wej Za­grzeb – Split (pier­wsze po­łą­cze­nie ko­le­jo­we w la­tach 80. XIX w., ze Spli­tem i Szy­be­ni­kiem), śred­nio­wiecz­na sto­li­ca Kró­le­stwa Chor­wa­cji, w la­tach 1991–1995 sto­li­ca Re­pu­bli­ki Serb­skiej Kra­ji­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Knipa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. książ­ka


Źródła:

Wiktionary

Knitter

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kniądz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. ksią­żę

 (1.2) stpol. du­chow­ny, ksiądz


Źródła:

Wiktionary

Kniński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kni­nem, do­ty­czą­cy Kninu (mia­sta w Chor­wa­cji)


Źródła:

Wiktionary

Knoblech

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. kulin. czos­nek


Źródła:

Wiktionary

Knobloch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. pozn. kieł­ba­sa czosn­ko­wa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. czos­nek


Źródła:

Wiktionary

Knociarstwo

po­tocz­nie: nie­po­rząd­ne wy­ko­na­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Knociarz

po­tocz­nie: osoba nie­sta­ran­nie wy­ko­nu­ją­ca jakąś pracę; fu­szer, pa­ta­łach, bra­ko­rób, par­tacz


Źródła:

SJP.pl

Knocik

zdrob­nie­nie od: knot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od knot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knocić

psuć, robić coś źle, par­to­lić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skno­cić)

 (1.1) pot. wy­ko­ny­wać coś źle, nie­u­dol­nie lub nied­ba­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knock-Down

[czy­taj: nok­dałn] w spor­tach walki: cios po­wa­la­ją­cy ry­wa­la na deski ringu, ale nie­koń­czą­cy walki; knock­down, nok­da­un


Źródła:

SJP.pl

Knock-Out

[czy­taj: no­kałt] w spor­tach walki: cios eli­mi­nu­ją­cy ry­wa­la z dal­szej walki; knoc­ko­ut, no­ka­ut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. w spor­tach walki: cios po­wa­la­ją­cy prze­ciw­ni­ka i unie­moż­li­wia­ją­cy dal­szy po­je­dy­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knockdown

w spor­tach walki: cios po­wa­la­ją­cy ry­wa­la na deski ringu; knock-down; nok­da­un


Źródła:

SJP.pl

Knockout

w spor­tach walki: cios eli­mi­nu­ją­cy ry­wa­la z dal­szej walki; knock-out; no­ka­ut


Źródła:

SJP.pl

Knop

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knopczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knopik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knopin

Kno­pin (niem. "Kno­pen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Dobre Mia­sto. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Wieś znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

Wikipedia

Knopry

na­ro­śle na li­ściu lub ło­dy­dze ro­śli­ny, pow­sta­łe na sku­tek na­kłu­cia przez owada, za­wie­ra­ją­ce garb­nik; ga­la­sów­ki


Źródła:

SJP.pl

Knorow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Knu­rów


Źródła:

Wiktionary

Knorr

marka pro­duk­tów spo­żyw­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kulin. pro­dukt marki Knorr

 (1.2) kolej. sy­stem ha­mul­co­wy marki Knorr-Brem­se


Knorr – marka pro­duk­tów spo­żyw­czych na­le­żą­ca do Uni­le­ver. Jej za­ło­ży­cie­lem był nie­miec­ki przed­się­bior­ca Carl He­in­rich Knorr.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knorringit

mi­ne­rał, od­mia­na gra­na­tu


Źródła:

SJP.pl

Knossos

sta­ro­żyt­ne mia­sto na Kre­cie


Knos­sos (gr. "Κνωσ(σ)ός", łac. "Cnos­sus", "Gnos­sus"), miej­sco­wość na grec­kiej wy­spie Kre­cie, po­ło­żo­na około 6 km na po­łud­nio­wy wschód od He­ra­klio­nu (Ira­klion), u stóp gór Ida, w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Kreta, w re­gio­nie Kreta, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej He­ra­klion, w gmi­nie He­ra­klion. W 2011 roku li­czy­ła 300 miesz­kań­ców.Mati FCBarcelona i Dawid Real tu był


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knot

1. nić pa­lą­ca się w świe­cy albo taśma w lam­pie olej­nej, naf­to­wej;
2. sznu­rek uży­wa­ny przy wy­ro­bie rdze­ni od­lew­ni­czych; sto­czek;
3. po­tocz­nie: małe dziec­ko;
4. po­tocz­nie: coś nie­u­da­ne­go;
5. prze­sta­rza­łe: nie­do­sta­tecz­na ocena w szko­le;
6. daw­niej: lont


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) część świe­cy lub lampy naf­to­wej w po­sta­ci sznur­ka lub taśmy ba­weł­nia­nej na­są­czo­nej pa­li­wem płyn­nym

 (1.2) pot. rzecz lub wy­da­rze­nie źle zro­bio­ne

 (1.3) daw. uczn. stud. gw-pl|Lu­blin. ocena nie­do­sta­tecz­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. mały chło­piec


Knot – część świe­cy, zni­cza lub lampy spa­la­ją­cej pa­li­wo cie­kłe, takie jak olej bądź nafta, wy­pro­wa­dza­ją­ca cie­kłe (na­tu­ral­ne lub sto­pio­ne) pa­li­wo poza zbior­nik dzię­ki wy­ko­rzy­sta­niu zja­wi­ska ka­pi­lar­ne­go, by umoż­li­wić lub ułat­wić jego pa­ro­wa­nie w wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze pło­mie­nia. Ma­te­ria­łem fak­tycz­nie spa­la­nym są wtedy opary pa­li­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knotek

zdrob­nie­nie od: knot


Źródła:

SJP.pl

Knothe

Knot­he – ro­dzi­na fa­bry­kan­tów to­ma­szow­skich rodem ze Zgo­rzel­ca (niem. Görlitz), za­słu­żo­na dla spo­łecz­no­ści mia­sta To­ma­szo­wa Ma­zo­wiec­kie­go. O daw­nej wiel­ko­ści i ma­jęt­no­ści ro­dzi­ny Knot­he świad­czy ka­mie­ni­ca fa­bry­kanc­ka, zbu­do­wa­na w 3-iej de­ka­dzie XIX wieku przy placu Św. Jó­ze­fa (obec­nie plac T. Ko­ściusz­ki), potem prze­bu­do­wa­na. Ka­mie­ni­ca ro­dzi­ny Knot­he jest obec­nie za­li­cza­na do naj­cen­niej­szych za­byt­ków mia­sta.


Źródła:

Wikipedia

Knotowy

przy­miot­nik od: knot


Źródła:

SJP.pl

Knotówka

1. gra­nat pro­duk­cji kon­spi­ra­cyj­nej;
2. ro­dzaj lampy naf­to­wej wie­sza­nej na ścia­nie


Źródła:

SJP.pl

Know-How

[czy­taj: noł hał]: ang. wie­dza tech­no­lo­gicz­na poz­wa­la­ją­ca na szyb­kie wy­ko­na­nie ja­kichś czyn­no­ści w celu wyt­wo­rze­nia ja­kie­goś wy­ro­bu, opar­ta m.in. na doś­wiad­cze­niu


rze­czow­nik

 (1.1) wie­dza tech­no­lo­gicz­na poz­wa­la­ją­ca na wyt­wo­rze­nie ja­kie­goś wy­ro­bu lub wy­ko­na­nie ja­kiejś czyn­no­ści;


Know-how (z ang. „wie­dzieć jak”) – oz­na­cza pa­kiet nie­o­pa­ten­to­wa­nych in­for­ma­cji prak­tycz­nych, wy­ni­ka­ją­cych z doś­wiad­cze­nia i prze­pro­wa­dzo­nych te­stów, o nie­jaw­nym, istot­nym i okre­ślo­nym cha­rak­te­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knowacz

rzad­ko: osoba po­ta­jem­nie pla­nu­ją­ca coś złego


Źródła:

SJP.pl

Knowania

daw­niej: knuć (pla­no­wać, ob­my­ślać po­ta­jem­nie coś złego)


Źródła:

SJP.pl

Knowanie

chy­tre, pod­stęp­ne dzia­ła­nie dla osią­gnię­cia ja­kie­goś celu; pod­stęp, in­try­ga, ma­tact­wo, kno­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kno­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knować

daw­niej: knuć (pla­no­wać, ob­my­ślać po­ta­jem­nie coś złego)


cza­sow­nik

 (1.1) pla­no­wać, ob­my­ślać po­ta­jem­nie coś złego, knuć spi­sek

 (1.2) przest. obrą­bać drze­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knowbot

[czy­taj: noł­bot] pro­gram kom­pu­te­ro­wy do wy­szu­ki­wa­nia okre­ślo­nych in­for­ma­cji w In­ter­ne­cie


Źródła:

SJP.pl

Knowie

dolna część snopa


Kno­wie (nazwa obocz­na: Dą­bro­wa, Kien­hof) – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie draw­skim, w gmi­nie Wierz­cho­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. Osada wcho­dzi w skład so­łect­wa So­śni­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knowles

[czy­taj: nouls] naz­wi­sko obce


Know­les – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Okla­ho­ma, w hrab­stwie Be­a­ver.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knoxville

[czy­taj: NOKSwil] mia­sto w USA


Knox­vil­le – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, we wschod­niej czę­ści stanu Ten­nes­see, nad rzeką Ten­nes­see. We­dług da­nych z 2023 roku liczy 198,2 tys. miesz­kań­ców. Ob­szar me­tro­po­li­tal­ny liczy 947 tys. miesz­kań­ców i na­le­żą do niego mia­sta: Oak Ridge, Far­ra­gut i Ma­ry­vil­le. Jest jedną z du­żych ame­ry­kań­skich aglo­me­ra­cji, z naj­wyż­szym od­set­kiem (85%) bia­łej po­pu­la­cji nie­la­ty­no­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knr

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ka­ta­log na­kła­dów rze­czo­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Knu

skró­to­wiec

 (1.1) = praw. kla­u­zu­la naj­wyż­sze­go uprzy­wi­le­jo­wa­nia;


Źródła:

Wiktionary

Knur

sa­miec świni do­mo­wej; kier­noz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. sa­miec świni ho­do­wa­ny w celu roz­pło­du


Knur – do­ro­sły osob­nik męski świni do­mo­wej. Jest więk­szych roz­mia­rów o wadze do­cho­dzą­cej nie­kie­dy do 400 kg oraz ma grub­szą skórę po­kry­tą szcze­ci­ną w odróż­nie­niu od lochy. U star­szych osob­ni­ków kły są bar­dziej wy­dłu­żo­ne po­dob­nie jak sza­ble odyń­ców u dzi­ków. Knury roz­pło­do­we wy­dzie­la­ją spe­cy­ficz­ną woń, nie­wy­stę­pu­ją­cą u loch.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knurek

zdrob­nie­nie od: knur


Źródła:

SJP.pl

Knurowaty

po­dob­ny do knura


Źródła:

SJP.pl

Knurowianin

miesz­ka­niec Knu­ro­wa


Źródła:

SJP.pl

Knurowianka

miesz­kan­ka Knu­ro­wa


Źródła:

SJP.pl

Knurowiec

Knu­ro­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wysz­kow­skim, w gmi­nie Brań­szczyk. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jana Chrzci­cie­la w Brań­szczy­ku.


Źródła:

Wikipedia

Knurowski

przy­miot­nik od: Knu­rów


Źródła:

SJP.pl

Knurów

sa­miec świni do­mo­wej; kier­noz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie gli­wic­kim;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Nowy Targ;


Knu­rów (niem. "Kna­u­ers­dorf") – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie gli­wic­kim.

Knu­rów jest czwar­tym co do wiel­ko­ści (po Rumi, Ząb­kach i Mar­kach) mia­stem nie­bę­dą­cym sie­dzi­bą po­wia­tu. Jest je­dy­nym mia­stem w Pol­sce nie­bę­dą­cym sie­dzi­bą po­wia­tu, któ­re­go or­ga­nem wła­dzy wy­ko­naw­czej jest pre­zy­dent (a nie bur­mistrz).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knut

bicz sple­cio­ny z rze­mie­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ro­dzaj bicza ze sple­cio­nych rze­mie­ni;

 (1.2) ude­rze­nie wy­mie­rzo­ne knu­tem (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knutowy

przy­miot­nik od: knut


Źródła:

SJP.pl

Knuć

pla­no­wać po­ta­jem­nie coś złego


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uknuć)

 (1.1) skry­cie pla­no­wać dzia­ła­nia prze­ciw komu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knychalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knychówek

Kny­chó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Kor­czew.

Sie­dzi­ba so­łect­wa, w skład któ­re­go wcho­dzi rów­nież Jó­ze­fin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Knycz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knyf

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. po­my­sło­we, spryt­ne po­su­nię­cie


Źródła:

Wiktionary

Knykieć

staw łą­czą­cy czę­ści palca; kły­kieć


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. wy­ro­stek kost­ny przy na­sa­dzie kości dłu­gich, bę­dą­cy ele­men­tem stawu i miej­scem przy­cze­pu ścię­gien

 (1.2) anat. spo­je­nie sta­wo­we palca ręki

 (1.3) anat. człon palca ręki (zgi­na­ją­cy się)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knyp

krót­ki nóż szew­ski; gnyp


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) krzy­wy nóż szew­ski o spi­cza­stym za­koń­cze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knypek

niski czło­wiek; kur­du­pel; ni­zio­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. niski czło­wiek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. mały nożyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knypel

1. drą­żek ste­ro­wy w sa­mo­lo­cie;
2. mło­tek do po­bi­ja­nia dłuta przy obrób­ce ka­mie­nia mięk­kie­go; po­bi­jak, pucka, kle­pak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. po­bi­jak

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pałka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Knypeć

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) bia­ły­stok. nie­do­ro­stek, smar­kacz


Źródła:

Wiktionary

Knysak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Knysać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. gw-pl|Bo­cheń­skie, Brze­skie, Mni­ków (wo­je­wództ­wo ma­ło­pol­skie), Ługów, Oża­rów (po­wiat lu­bel­ski), Raba Wyżna, Spyt­ko­wi­ce (po­wiat no­wo­tar­ski), Bo­gu­cin (po­wiat lu­bel­ski). mie­szać, beł­tać

 (1.2) gw-pl|Za­gó­rze. przy­go­to­wy­wać pół­płyn­ną świń­ską paszę

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) daw. gw-pl|Lu­bel­skie. o świni: roz­grze­by­wać, roz­rzu­cać; ryć py­skiem i wy­rzu­cać po­karm z ko­ry­ta bez jego spo­ży­wa­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kny­sać się

 (3.1) gw-pl|Górny Śląsk. iść po­wo­li, wlec się

 (3.2) daw. środ. uczn. gw-pl|Ka­li­skie. włó­czyć się, wa­łę­sać się

 (3.3) daw. gw-pl|Sław­ków. o wia­nym zbożu: roz­rzu­cać się, be­zład­nie się mie­szać pod wpły­wem wia­tru


Źródła:

Wiktionary

Knysz

po­tra­wa wschod­nio­e­u­ro­pej­ska, pie­czo­ne pie­ro­gi z cia­sta droż­dżo­we­go lub ziem­nia­cza­ne­go z róż­ne­go ro­dza­ju na­dzie­niem, naj­czę­ściej z zas­ma­ża­ną ce­bu­lą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knysza

ro­dzaj bułki wy­peł­nio­nej far­szem


Nie mylić z: knysz.

Kny­sza – ro­dzaj "fast foodu", wy­peł­nio­ne róż­ny­mi skład­ni­ka­mi pie­czy­wo. Jest to po­łów­ka wy­drą­żo­nej w środ­ku bułki droż­dżo­wej, ewen­tu­al­nie uprzed­nio pod­gril­lo­wa­nej, wy­peł­nio­na na­dzie­niem, na przy­kład su­ro­wy­mi wa­rzy­wa­mi z kot­le­tem, po­la­ny­mi sosem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Knyszyn

mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­la­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie pod­la­skim;


Kny­szyn – mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie mo­niec­kim, nad rzeką Ja­skran­ką, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kny­szyn. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. bia­ło­stoc­kie­go.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. Kny­szyn li­czył 2643 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Knyszynianin

miesz­ka­niec Kny­szy­na


Źródła:

SJP.pl

Knyszynianka

miesz­kan­ka Kny­szy­na


Źródła:

SJP.pl

Knyszyński

przy­miot­nik od: Kny­szyn


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kny­szy­nem, do­ty­czą­cy Kny­szy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary