Km

skrót od: ki­lo­metr


skrót

 (1.1) wojsk. ka­ra­bin ma­szy­no­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kmak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kmd.

skrót od: ko­man­dor; kmdr.


Źródła:

SJP.pl

Kmdr

skrót od: ko­man­dor (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) wojsk. mar. ko­man­dor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kmdr.

skrót od: ko­man­dor; kmd.


Źródła:

SJP.pl

Kmdt

skrót od: ko­men­dant (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Kmicic

An­drzej Kmi­cic - bo­ha­ter po­wie­ści pt. "Potop" oraz "Pan Wo­ło­dy­jow­ski" au­tor­stwa Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kmiczyn

Kmi­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ła­szczów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Ła­szczów. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 103 miesz­kań­ców. W skład so­łect­wa "Kmi­czyn" wcho­dzi także ko­lo­nia Kmi­czyn-Ko­lo­nia.


Źródła:

Wikipedia

Kmieci

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z kmie­ciem, do­ty­czą­cy kmie­cia

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) daw. na­le­żą­cy do kmie­ci

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) lp. D., B. od kmieć


Źródła:

Wiktionary

Kmieciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kmiecieć

prze­sta­rza­le: sta­wać się kmie­ciem, ubo­żeć, de­kla­so­wać się


Źródła:

SJP.pl

Kmiecik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kmiecin

Kmie­cin (niem. "Fürstenau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Nowy Dwór Gdań­ski. Leży na ob­sza­rze Żuław Wi­śla­nych.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Kmie­cin". W skład so­łect­wa wcho­dzi rów­nież miej­sco­wość Ra­ko­we Pole.


Źródła:

Wikipedia

Kmieciówna

daw­niej: córka kmie­cia; kmio­tów­na


Źródła:

SJP.pl

Kmieciński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kmiecy

przy­miot­nik od: kmieć


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny pracą na roli, do­ty­czą­cy pracy na roli

 (1.2) daw. zwią­za­ny z kmie­ciem, do­ty­czą­cy kmie­cia

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) książk. na­le­żą­cy do kmie­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kmieć

1. w okre­sie ko­lo­ni­za­cji: chłop ma­ją­cy włas­ne go­spo­dar­stwo na pra­wie czyn­szo­wym
2. w cza­sach no­wo­żyt­nych: za­moż­ny go­spo­darz, chłop


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) w śred­nio­wie­czu: chłop ma­ją­cy włas­ne go­spo­dar­stwo na pra­wie czyn­szo­wym

 (1.2) w cza­sach no­wo­żyt­nych: za­moż­ny go­spo­darz, chłop

 (1.3) stpol. sta­rzec

 (1.4) stpol. wy­so­ki urzęd­nik ksią­żę­cy


Kmieć (łac. "cme­tos, cme­to­nes"", kmet­ho") – w cza­sach no­wo­żyt­nych po­ję­cie to oz­na­cza­ło za­moż­ne­go go­spo­da­rza – uży­wa­ne po­tocz­nie jako sy­no­nim chło­pa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kmin

ro­śli­na przy­pra­wo­wa; owoce tej ro­śli­ny


Zo­bacz też: laser – ro­dzaj ro­ślin, też cza­sem zwany kmi­nem.

Kmin ("Cu­mi­num" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych. Wy­róż­nia się w jego obrę­bie dwa lub czte­ry ga­tun­ki. Ro­śli­ny te rosną w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go na po­łud­nie się­ga­jąc po Sudan, a na wscho­dzie po Azję Cen­tral­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kmina

śro­do­wi­sko­wo, prze­sta­rza­le: tajna gwara prze­stęp­cza, wię­zien­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dawna gwara wię­zien­na, po­przed­nicz­ka gryp­se­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kminek

1. dwu­let­nia ro­śli­na z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych, o drob­nych, bia­łych kwia­tach, upra­wia­na ze wzglę­du na na­sio­na
2. owoce kmin­ku, słu­żą­ce jako przy­pra­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Carum|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych;

 (1.2) farm. kulin. su­szo­ne owoce jed­nej z od­mian tej ro­śli­ny za­wie­ra­ją­ce ole­jek kmin­ko­wy, sto­so­wa­ny w sztu­ce ku­li­nar­nej jako przy­pra­wa oraz w zio­ło­lecz­nict­wie


Kmi­nek ("Carum" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych. Obej­mu­je tylko czte­ry ga­tun­ki w wą­skim uję­ciu (w przy­pad­ku wy­o­dręb­nie­nia czę­ści ga­tun­ków do osob­nych ro­dza­jów "Lo­ma­to­ca­rum" i "Troc­da­ris") lub 20 (tyle ga­tun­ków po­da­je jako zwe­ry­fi­ko­wa­nych "Plants of the World On­li­ne").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kminienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kmi­nić.


Źródła:

Wiktionary

Kminić

po­tocz­nie:
1. ro­zu­mieć coś; czaić, kumać, ja­rzyć, ka­po­wać, łapać;
2. roz­my­ślać, za­sta­na­wiać się nad roz­wią­za­niem ja­kiejś sy­tu­a­cji


cza­sow­nik

 (1.1) mówić kminą

 (1.2) slang. ro­zu­mieć

 (1.3) slang. za­sta­na­wiać się, my­śleć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kminkolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy li­ście jak kmi­nek


Źródła:

Wiktionary

Kminkowy

przy­miot­nik od: kmi­nek


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kmin­kiem, do­ty­czą­cy kmin­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kminkówka

wódka na­le­wa­na na ziar­na kmin­ku; wódka kmin­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. na­lew­ka na kmin­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kminowiec

kra­śnik kmi­no­wiec - motyl z ro­dzi­ny kra­śni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kmiot

1. obraź­li­wie: ktoś mało in­te­li­gent­ny lub bez ogła­dy;
2. daw­niej po­gard­li­wie o kmie­ciu (chło­pie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zgrub. od: kmio­tek

 (1.2) pot. obraź. rol­nik

 (1.3) pot. obraź. osoba pro­stac­ka, nie­o­by­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kmiotek

1. zdrob­nie­nie od: kmieć lub kmiot (daw­niej - za­moż­ny go­spo­darz);
2. lek­ce­wa­żą­co o kimś mało in­te­li­gent­nym i bez ogła­dy; kmiot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kmieć

 (1.2) pot. obraź. rol­nik

 (1.3) pot. obraź. osoba pro­stac­ka, nie­o­by­ta

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. plu­ral|kmiot­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kmiotka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. chłop­ka


Źródła:

Wiktionary

Kmiotówna

daw­niej: córka kmie­cia - chło­pa użyt­ku­ją­ce­go go­spo­dar­stwo rolne; kmie­ciów­na


Źródła:

SJP.pl

Kmita

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kmocha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. kuma, przy­ja­ciół­ka, są­siad­ka, ku­mosz­ka


Źródła:

Wiktionary

Kmotr

gwa­ro­wo: oj­ciec chrzest­ny; kum


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. oj­ciec chrzest­ny w sto­sun­ku do ro­dzi­ca na­tu­ral­ne­go

 (1.2) stpol. kum (przy­ja­ciel, to­wa­rzysz)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kmotra

gwa­ro­wo: matka chrzest­na; kuma


Źródła:

SJP.pl

Kmotrowski

→ kmotr


Patrz:kmotr

Źródła:

SJP.pl

Kmp

[czy­taj: ka-em-PE]
1. skrót od: Ko­men­da Miej­ska Po­li­cji;
2. skrót od: Klu­bo­we Mi­strzo­stwa Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Kmpik

MPiK; Klub Mię­dzy­na­ro­do­wej Prasy i Książ­ki


Źródła:

SJP.pl

Kmwtw

skró­to­wiec, fraza zda­nio­wa

 (1.1) pot. środ. kto ma wie­dzieć, ten wie


Źródła:

Wiktionary

Km²

sym­bol

 (1.1) = me­trol. ki­lo­metr kwa­dra­to­wy


Źródła:

Wiktionary