Ki

daw­niej: jaki, który; dziś tylko w po­tocz­nych wy­ra­że­niach typu: ki dia­beł, po kiego dia­bła, czor­ta, licha itp.


za­i­mek

 (1.1) przest. jaki, jakiż

spój­nik

 (2.1) gwara. kiedy, gdy, jeśli, skoro

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (3.1) filoz. chiń­ska ener­gia ży­cio­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kia

[czy­taj: kija lub kja] marka sa­mo­cho­dów i firma


Kia Cor­po­ra­tion ( 기아자동차, IPA: [) – po­łud­nio­wo­ko­re­ań­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, do­staw­czych i cię­ża­ro­wych, z sie­dzi­bą w Seulu, dzia­ła­ją­cy od 1944 roku. Na­le­ży do po­łud­nio­wo­ko­re­ań­skie­go kon­cer­nu Hy­un­dai Motor Group.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiachta

mia­sto w Rosji


Kiach­ta ( Кяхта, Хиагт, Хяагта, chiń. upr. 恰克图; chiń. trad. 恰克圖; pi­ny­in "Qiàkètú") – mia­sto w Rosji (Bu­ria­cja), przy gra­ni­cy z Mon­go­lią.

Zo­sta­ła za­ło­żo­na w 1727 roku. Do po­cząt­ku XX wieku była waż­nym oś­rod­kiem hand­lo­wym Rosji z Chi­na­mi. Do 1934 roku samo mia­sto no­si­ło nazwę Tro­ic­ko­sawsk, na­stęp­nie zo­sta­ło po­łą­czo­ne z osadą hand­lo­wą Kiach­ta, od któ­rej prze­ję­ło nazwę. W 2010 roku li­czy­ło 20 024 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiang

pod­ga­tu­nek ku­ła­na z ro­dzi­ny ko­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kiangsi

pro­win­cja w Chi­nach; Jiang­xi, Ciang­si


Źródła:

SJP.pl

Kiangsu

pro­win­cja w Chi­nach; Jiang­su, Ciang­su


Źródła:

SJP.pl

Kianit

mi­ne­rał, od­mia­na krze­mia­nu glinu; ky­a­nit, cy­ja­nit, dy­sten


Źródła:

SJP.pl

Kiat

jed­nost­ka mo­ne­tar­na Birmy (My­an­ma­ru), 1 kiat = 100 pia; kyat


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) monet. wa­lu­ta Mjan­my (Birmy)


Kiat (birm. ကျပ်, IPA tɕaʔ) – jed­nost­ka wa­lu­to­wa Mjan­my. 1 kiat = 100 pia.

Po raz pier­wszy przy­ję­ta w 1852 za pa­no­wa­nia króla Min­do­na, po za­ję­ciu Birmy przez Bry­tyj­czy­ków za­stą­pio­na przez rupię. W 1952 przy­wró­co­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kibarty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ma­riam­pol­skim.


Ki­bar­ty ( Ky­bar­tai) – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu ma­riam­pol­skim, w re­jo­nie wył­ko­wy­skim, sie­dzi­ba gminy Ki­bar­ty; po­ło­żo­ne przy gra­ni­cy z ob­wo­dem kró­le­wiec­kim.

Przez mia­sto pły­nie rzeka Li­pa­na (lit. "Lie­po­na"), która jed­no­cze­śnie wyz­na­cza gra­ni­cę z Rosją. Po dru­giej stro­nie gra­ni­cy znaj­du­je się miej­sco­wość Czer­ny­szew­sko­je.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kibel

1. po­tocz­nie: to­a­le­ta, ubi­ka­cja; wucet, wuce, WC, klo, klop, klo­zet, ustęp, sracz, la­try­na;
2. po­tocz­nie: sedes; klo­zet, tron, klop, sa­ni­ta­riat;
3. śro­do­wi­sko­wo: kubeł na nie­czy­sto­ści;
4. śro­do­wi­sko­wo: wię­zie­nie; paka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. grub. to­a­le­ta albo sam klo­zet, czę­sto za­nied­ba­ny

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wia­dro, zwy­kle na od­pad­ki

 (1.3) pot. przen. wię­zie­nie

 (1.4) środ. kolej. jed­nost­ka elek­trycz­na serii EN57

 (1.5) me­trol. przest. dawna jed­nost­ka ob­ję­to­ści uży­wa­na w Pol­sce w gór­nict­wie i hut­nict­wie;


Kibel (z niem. "Kübel") – dawna jed­nost­ka ob­ję­to­ści uży­wa­na w Pol­sce w gór­nict­wie i hut­nict­wie ("kibel gór­ni­czy" lub "hut­ni­czy"). Jeden kibel mie­ścił w sobie 35 garn­cy lub 5,596 stóp sze­ścien­nych (0,14 m³).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kibelek

zdrob­nie­nie od: kibel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od; kibel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibic

1. osoba oglą­da­ją­ca roz­gryw­ki spor­to­we i do­pin­gu­ją­ca tych uczest­ni­ków, z któ­ry­mi sym­pa­ty­zu­je;
2. prze­no­śnie: osoba wspie­ra­ją­ca czy­jeś dzia­ła­nia; zwo­len­nik, stron­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba in­te­re­su­ją­ca się danym spor­tem, przy­glą­da­ją­ca się roz­gryw­kom spor­to­wym, ki­bi­cu­ją­ca ja­kiejś dru­ży­nie spor­to­wej lub spor­tow­co­wi;

 (1.2) przen. ktoś bier­ny, kto tylko przy­glą­da się ja­kiejś sy­tu­a­cji


Kibic – osoba za­in­te­re­so­wa­na kon­kret­ną dy­scy­pli­ną spor­tu i wy­ra­ża­ją­ca to m.in. po­przez uczest­nict­wo w cha­rak­te­rze widza w tur­nie­jach, za­wo­dach, tre­nin­gach i in­nych wy­stę­pach spor­to­wych. Ki­bi­ce czę­sto wspie­ra­ją kon­kret­ny spor­to­wy klub, dru­ży­nę lub spor­tow­ca, śle­dząc po­stę­py ka­rie­ry, wy­ni­ki za­wo­dów, zmia­ny oso­bo­we w skła­dach dru­żyn itp., i wy­ra­ża­jąc swoje wspar­cie obec­no­ścią na me­czach i za­wo­dach, do­pin­giem, ra­do­ścią ze zwy­cięstw i zdo­by­tych punk­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kibicka

→ kibic


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: kibic


Patrz:kibic

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibicki

→ kibic


Patrz:kibic

Źródła:

SJP.pl

Kibicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ki­bi­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kibicować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sym­pa­ty­zo­wać z kimś, po­pie­rać lub wspie­rać w wy­sił­ku zwy­kle uczest­ni­ków roz­gry­wek spor­to­wych


Źródła:

Wiktionary

Kibicowski

przy­miot­nik

 (1.1) na­le­żą­cy do ki­bi­ca, wła­ści­wy ki­bi­co­wi


Źródła:

Wiktionary

Kibin

ro­dzaj pie­ro­ga z cia­sta droż­dżo­we­go, na­dzie­wa­ne­go mię­sem, przys­mak kuch­ni ka­ra­im­skiej i li­tew­skiej


Źródła:

SJP.pl

Kibitka

1. powóz wię­zien­ny w car­skiej Rosji;
2. na­miot ludów ko­czow­ni­czych w Azji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. kryty wóz, cza­sem także na pło­zach, uży­wa­ny w daw­nej Rosji

 (1.2) hist. kryty wóz konny uży­wa­ny w car­skiej Rosji jako ka­ret­ka wię­zien­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kibitkowy

przy­miot­nik od: ki­bit­ka


Źródła:

SJP.pl

Kibitnik

motyl, szkod­nik drzew li­ścia­stych


Źródła:

SJP.pl

Kibitniki

ro­dzi­na mo­ty­li, obej­mu­ją­ca około 1000 ga­tun­ków, któ­rych gą­sie­ni­ce żyją na róż­nych ga­tun­kach drzew li­ścia­stych; ki­bit­ni­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Kibitnikowate

ro­dzi­na mo­ty­li, obej­mu­ją­ca około 1000 ga­tun­ków, któ­rych gą­sie­ni­ce żyją na róż­nych ga­tun­kach drzew li­ścia­stych; ki­bit­ni­ki


Ki­bit­ni­ko­wa­te (Gra­cil­la­rii­dae) – ro­dzi­na nie­wiel­kich mo­ty­li noc­nych obej­mu­ją­ca około 1000 ga­tun­ków za­li­cza­nych do grupy mo­ty­li mi­nu­ją­cych, czyli że­ru­ją­cych we wnę­trzu liści. Że­ru­ją­ce gą­sie­ni­ce two­rzą na li­ściach tak zwane miny, naj­czę­ściej ko­mo­ro­we. Wy­gląd min jest ważną cechą po­ma­ga­ją­cą w iden­ty­fi­ka­cji ga­tun­ku. Roz­pię­tość skrzy­deł ki­bit­ni­ko­wa­tych mie­ści się w prze­dzia­le 6–20 mm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kibitnikowaty

o ce­chach ki­bit­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Źródła:

SJP.pl

Kibić

część tu­ło­wia od ra­mion do bio­der


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet. talia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibla

stro­na świa­ta, w którą zwra­ca­ją się mu­zuł­ma­nie w cza­sie mod­lit­wy


Kibla ( ‏قبلة‎, "qibla" – ory­gi­nal­nie „to, co jest na­prze­ciw­ko” i „kie­ru­nek, w któ­rym jest się zwró­co­nym”) – kie­ru­nek, w któ­rym mu­zuł­ma­nie po­win­ni zwra­cać się pod­czas mod­lit­wy. Zwy­czaj ten jest sta­rym oby­cza­jem ludów se­mic­kich. Obo­wią­zek ten zo­stał wyz­na­czo­ny przez Koran i opi­sa­ny jest w li­te­ra­tu­rze te­o­lo­gicz­nej. W pier­wszych la­tach is­la­mu mu­zuł­ma­nie mod­li­li się w kie­run­ku Je­ro­zo­li­my. Kie­ru­nek ten zo­stał prze­ję­ty od Żydów i na­ka­za­ny przez Ma­ho­me­ta wraz z wpro­wa­dze­niem obo­wiąz­ku mod­lit­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiblarz

w gwa­rze mło­dzie­żo­wej:
1. uczeń pow­ta­rza­ją­cy klasę;
2. woźny szkol­ny


Źródła:

SJP.pl

Kiblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) posp. sie­dze­nie w wię­zie­niu

 (1.2) posp. pow­ta­rza­nie klasy


Źródła:

Wiktionary

Kiblować

po­tocz­nie:
1. prze­by­wać w wię­zie­niu;
2. pow­ta­rzać klasę;
3. prze­by­wać długo w tym samym miej­scu


cza­sow­nik

 (1.1) pot./grub. od­sia­dy­wać karę wię­zie­nia

 (1.2) pot./grub. pow­ta­rzać klasę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiblowy

→ kibel


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ki­blem, do­ty­czą­cy kibla


Patrz:kibel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibo

1. naj­wyż­szy szczyt gór­ski w Afry­ce;
2. jeden z 3 wy­ga­słych wul­ka­nów w ma­sy­wie Ki­li­man­dża­ro


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kibol

pe­jo­ra­tyw­nie: fa­na­tycz­ny kibic okre­ślo­nej dru­ży­ny spor­to­wej, czę­sto agre­syw­ny i or­dy­nar­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. pozn. kibic

 (1.2) pot. pejor. kibic, fa­na­tyk ja­kiejś dru­ży­ny, czę­sto za­cho­wu­ją­cy się agre­syw­nie, chu­li­gan sta­dio­no­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibolizacja

na­da­wa­nie cze­muś cech agre­syw­nych i pro­wo­ka­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl

Kibolka

→ kibol


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1)  chu­li­gan­ka sta­dio­no­wa


Patrz:kibol

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibolski

→ kibol


przy­miot­nik

 (1.1) pot. pejor. zwią­za­ny z ki­bo­la­mi, do­ty­czą­cy ki­bo­li


Patrz:kibol

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibolstwo

pe­jo­ra­tyw­nie:
1. agre­syw­ne i or­dy­nar­ne za­cho­wa­nie cha­rak­te­ry­stycz­ne dla fa­na­tycz­nych ki­bi­ców okre­ślo­nej dru­ży­ny spor­to­wej;
2. ogół ki­bo­li


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pejor. ogół ki­bo­li

 (1.2) pejor. za­cho­wa­nie lub po­sta­wa wła­ści­we ki­bol­stwu (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kibuc

wspól­no­ta ży­dow­ska w Iz­ra­e­lu, opar­ta na wspól­nej włas­no­ści ziemi, wspól­nej pracy i od­po­wie­dzial­no­ści ma­te­rial­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) iz­ra­el­skie spół­dziel­cze go­spo­dar­stwo rolne lub pro­duk­cyj­ne wraz z osadą miesz­kań­ców, w któ­rym zie­mia i środ­ki pro­duk­cji są włas­no­ścią wspól­ną;


Kibuc (hebr. קִבּוּץ) – spół­dziel­cze go­spo­dar­stwo rolne w Iz­ra­e­lu, w któ­rym zie­mia i środ­ki pro­duk­cji są włas­no­ścią wspól­ną. Ki­bu­ce ode­gra­ły zna­czą­cą rolę przy two­rze­niu pań­stwa Iz­ra­el i nadal ją od­gry­wa­ją w go­spo­dar­ce na­ro­do­wej.

Ide­o­wym po­dło­żem pow­sta­wa­nia ki­bu­cu jest po­łą­cze­nie sy­jo­niz­mu z so­cja­liz­mem; wśród celów funk­cjo­no­wa­nia ki­bu­cu ważne było przeksz­tał­ce­nie świa­do­mo­ści Żydów po­przez na­u­cze­nie ich pracy fi­zycz­nej na roli oraz walki w obro­nie wspól­no­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kibucniczka

→ ki­buc­nik


Patrz:kibucnik

Źródła:

SJP.pl

Kibucnik

pra­cow­nik ki­bu­cu


Źródła:

SJP.pl

Kibucowy

→ kibuc


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do ki­bu­cu, zwią­za­ny z ki­bu­cem


Patrz:kibuc

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kic

w gwa­rze szkol­nej, rzad­ko: zły sto­pień, je­dyn­ka; pała, lufa, gała


wy­krzy­knik

 (1.1) wyraz (czę­sto dwu­krot­nie pow­ta­rza­ny) na­zy­wa­ją­cy czyn­ność skoku z ugię­tych nóg, jak u za­ją­ca, kró­li­ka, wie­wiór­ki i in­nych zwie­rząt

w uży­ciu cza­sow­ni­ko­wym

 (2.1) kicać, kic­nąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kicanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kicać.


Źródła:

Wiktionary

Kicać

1. naj­czę­ściej o za­ją­cu, kró­li­ku: po­ru­szać się w cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sie­bie spo­sób, ska­kać, przy­pa­da­jąc do ziemi; przy­sia­dać;
2. rza­dziej: ska­kać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) o za­ją­cu, kró­li­ku: ska­kać z ugię­tych nóg drob­ny­mi sko­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kicha

1. zgru­bie­nie od kisz­ka
2. po­tocz­nie: niez­ręcz­na sy­tu­a­cja, ba­ła­gan, po­raż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) posp. zgrub. kisz­ka

 (1.2) posp. kło­pot­li­wa sy­tu­a­cja

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3os. lp. ter. ki­chać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kichacz

po­tocz­nie:
1. nos; kinol, kinal, niuch;
2. osoba, która czę­sto kicha


Źródła:

SJP.pl

Kichanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ki­chać.


Ki­cha­nie (re­ak­cja odru­cho­wa) – gwał­tow­ne wy­pu­szcze­nie po­wie­trza z płuc w celu prze­czy­szcze­nia nosa; objaw nie­ży­tów nosa (ka­ta­ru) i gar­dła, aler­gii, po­draż­nie­nia błony ślu­zo­wej nosa lub na­głej ek­spo­zy­cji na świa­tło. Wy­stę­pu­je u niek­tó­rych zwie­rząt, w tym u czło­wie­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kichawa

po­tocz­nie: nos; kinol, kinal


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żart. nos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kichawiec

sa­ba­dy­la, sa­ba­dyl;
1. ce­bul­ko­wa ro­śli­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych;
2. wy­ciąg oc­to­wy lub eta­no­lo­wy z na­sion tej ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl

Kichać

gwał­tow­nie wy­rzu­cać po­wie­trze na sku­tek po­draż­nie­nia ślu­zó­wek w nosie przez drob­ne ciała obce


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. kich­nąć)

 (1.1) gwał­tow­nie wy­pu­szczać po­wie­trze z po­wo­du po­draż­nie­nia nosa np. przez kurz

 (1.2) pot. przen. lek­ce­wa­żyć coś

 (1.3) pot. o po­jeź­dzie wy­da­wać prze­ry­wa­ne dźwię­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kichnięcie

rze­czow­nik od­cza­sow­ni­ko­wy, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gwał­tow­ne wy­rzu­ce­nie po­wie­trza przez nos z to­wa­rzy­szą­cym cha­rak­te­ry­stycz­nym od­gło­sem


Źródła:

Wiktionary

Kichnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ki­chać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ki­chać.


Źródła:

Wiktionary

Kici

wo­ła­nie, zwy­kle pow­tó­rzo­ne kil­ka­krot­nie, ma­ją­ce na celu przy­wa­bie­nie kota


wy­krzy­knik

 (1.1) zob. kici, kici.

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D., C. i Ms. lp. od: kicia


Patrz:kicia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kicia

pie­szczot­li­wie o kocie; ki­ciu­nia, ki­ciuś, ko­ci­na, ko­ciak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pieszcz. kotka

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: kić


Patrz:kicia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiciaczek

kocia, ko­ciak, ko­cia­czek;
1. pie­szczot­li­wie o kocie; ki­ciu­nia, ki­ciuś, ko­ci­na;
2. po­tocz­nie: młoda, ładna dziew­czy­na; cizia, kizia, towar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: ki­ciak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiciak

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pieszcz. kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiciara

po­tocz­nie: kłam­czy­ni, oszust­ka; ba­je­rant­ka


Źródła:

SJP.pl

Kiciarz

1. w gwa­rze miej­skiej: osoba prze­by­wa­ją­ca w wię­zie­niu
2. po­tocz­nie: kłam­ca, oszust; ba­je­rant


Źródła:

SJP.pl

Kicie

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) lm. M., B., W. zob. kicia.

 (1.2) lp. C., Ms. zob. kita.

 (1.3) lp. Ms., W. zob. kit.

 (1.4) lm. M., B., W. zob. kić.


Źródła:

Wiktionary

Kicik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kit


Źródła:

Wiktionary

Kicin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kicior

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiciorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ki­cio­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kiciorować

cza­sow­nik

 (1.1) środ. więz. myć, czy­ścić

 (1.2) środ. więz. wy­po­wia­dać słowa unie­waż­nia­ją­ce „za­staw­kę”


Źródła:

Wiktionary

Kiciu

po­tocz­nie: wię­zie­nie; ciupa, pier­del, mamer, paka, pudło


Źródła:

SJP.pl

Kiciunia

pie­szczot­li­wie o kocie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pieszcz. kot, mały kotek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiciuniu

pie­szczot­li­wie o kocie


Źródła:

SJP.pl

Kiciuś

pie­szczot­li­wie: kot; kituś, ko­ci­na, kicia, kizia, ko­ciak, mru­czuś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. pieszcz. kot, mały kotek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiciński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kick

[czy­taj: kik] tym­cza­so­we usu­nię­cie użyt­kow­ni­ka In­ter­ne­tu z czatu, forum lub ser­we­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kick-Bokser

[czy­taj: kik­bok­ser] osoba płci mę­skiej upra­wia­ją­ca kick bo­xing (kick-bo­xing); kick-boxer, kick bok­ser, kick­bok­ser, kick boxer


Źródła:

SJP.pl

Kick-Boxer

[czy­taj: kik­bok­ser] osoba płci mę­skiej upra­wia­ją­ca kick bo­xing (kick-bo­xing); kick-bok­ser, kick bok­ser, kick­bok­ser, kick boxer


Źródła:

SJP.pl

Kick-Boxing

sport walki, w któ­rym za­da­je się bok­ser­skie ciosy pię­ścią, jak i kop­nię­cia; kick­bo­xing, kick bo­xing


fraza rze­czow­ni­ko­wa, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. ro­dzaj sztu­ki walki


Kick-bo­xing, także kick bo­xing – dy­scy­pli­na spor­to­wa (sport walki), w któ­rej wal­czy się sto­su­jąc za­rów­no bok­ser­skie ciosy pię­ścią, jak i kop­nię­cia. Sport roz­wi­ja­ją­cy w spo­sób ho­li­stycz­ny umie­jęt­no­ści fi­zycz­ne takie jak: siła, szyb­kość, wy­trzy­ma­łość, gib­kość, po­czu­cie rytmu. Do­dat­ko­wo roz­wi­ja­ją­cy cechy psy­chicz­ne m.in.: pa­no­wa­nie nad stre­sem, po­czu­cie włas­nej war­to­ści czy pew­ność sie­bie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kickbokser

[czy­taj: kik­bok­ser] osoba płci mę­skiej upra­wia­ją­ca kick bo­xing (kick-bo­xing); kick-bok­ser; kick bok­ser; kick-boxer; kick boxer


Źródła:

SJP.pl

Kickbokserka

→ kick­bok­ser; kick bok­ser­ka


Źródła:

SJP.pl

Kickbokserski

→ kick­bok­ser [czy­taj: kik­bok­ser­ski]; kick­bo­xer­ski


Źródła:

SJP.pl

Kickboxerski

→ kick boxer [czy­taj: kik­bok­ser­ski]; kick­bok­ser­ski


Źródła:

SJP.pl

Kickboxing

sport walki, w któ­rym za­da­je się bok­ser­skie ciosy pię­ścią, jak i kop­nię­cia; kick bo­xing, kick-bo­xing


Źródła:

SJP.pl

Kickboxingowy

przy­miot­nik od: kick­bo­xing (kick-bo­xing)


Źródła:

SJP.pl

Kickflip

[czy­taj: kik­flip] akro­ba­cja na de­sko­rol­ce, w któ­rej deska wy­ko­nu­je pełny obrót wokół włas­nej osi po­dłuż­nej w po­wie­trzu


Zo­bacz też: KickFlip.

Kick­flip ( kick – kop­nię­cie) – akro­ba­cja wy­ko­ny­wa­na na de­sko­rol­ce. Po­le­ga na takim kop­nię­ciu deski po uprzed­nim wy­sko­ku, by obró­ci­ła się o 360 stop­ni do­o­ko­ła swo­jej osi po­dłuż­nej, a na­stęp­nie ska­ter wy­lą­do­wał na niej, przy czym ro­ta­cja de­sko­rol­ki ma miej­sce „w stro­nę” ska­te­ra (to wła­śnie kie­ru­nek ro­ta­cji różni kick­fli­pa od he­el­fli­pa).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kicki

[czy­taj: kik] tym­cza­so­we usu­nię­cie użyt­kow­ni­ka In­ter­ne­tu z czatu, forum lub ser­we­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kicksy

po­tocz­nie: obu­wie spor­to­we do co­dzien­ne­go użyt­ku; sne­a­ker­sy


Źródła:

SJP.pl

Kicnięcie

zwy­kle o za­ją­cu, kró­li­ku: po­biec, sko­czyć, przy­pa­da­jąc do ziemi


Źródła:

SJP.pl

Kicnąć

zwy­kle o za­ją­cu, kró­li­ku: po­biec, sko­czyć, przy­pa­da­jąc do ziemi


Źródła:

SJP.pl

Kicz

1. wyt­wór o małej war­to­ści ar­ty­stycz­nej; chała, szmi­ra;
2. brak gustu - po­czu­cia pię­kna; bez­gu­ście;
3. przed­miot wy­ko­na­ny bez gustu; bez­gu­ście


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kult. brak po­czu­cia pię­kna

 (1.2) kult. mier­ne ar­ty­stycz­nie dzie­ło lub utwór, który jest wy­ra­zem złego, ale po­pu­lar­ne­go gustu


Kicz (z niem. "Kitsch" – li­cho­ta, tan­de­ta, bubel) – utwór lub rzecz o mier­nej war­to­ści, schle­bia­ją­cy po­pu­lar­nym gu­stom, który w opi­nii kry­ty­ków sztu­ki i in­nych ar­ty­stów nie po­sia­da war­to­ści ar­ty­stycz­nej.

Okre­śla­nie cze­goś ki­czem wska­zu­je od­bior­cy brzy­do­tę i li­chość oraz małą war­tość ar­ty­stycz­ną tak naz­wa­ne­go dzie­ła, wy­ko­na­ne­go z pew­nym prze­py­chem, ale zu­peł­nie po­zba­wio­ne­go gustu: przed­mio­tu, kom­po­zy­cji pla­stycz­nej, ut­wo­ru li­te­rac­kie­go czy mu­zycz­ne­go, filmu itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kicza

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiczarowo

Ki­cza­ro­wo ( Kit­ze­row) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Star­gard na Rów­ni­nie No­wo­gardz­kiej, 4 km na pół­noc­ny wschód os Star­gar­du, pier­wsze wzmian­ki o wsi po­cho­dzą z 1628 roku.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiczarz

osoba two­rzą­ca przed­mio­ty o małej war­to­ści ar­ty­stycz­nej; pa­cy­karz, lichy ma­larz


Źródła:

SJP.pl

Kicze

1. wyt­wór o małej war­to­ści ar­ty­stycz­nej; chała, szmi­ra;
2. brak gustu - po­czu­cia pię­kna; bez­gu­ście;
3. przed­miot wy­ko­na­ny bez gustu; bez­gu­ście


Kicze (Quiché) – grupa et­nicz­na za­miesz­ku­ją­ca te­re­ny środ­ko­wej i za­chod­niej Gwa­te­ma­li, odłam Majów. W 1990 ich li­czeb­ność wy­no­si­ła ok. 900 ty­się­cy. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem kicze z ro­dzi­ny ma­jań­skiej. W cza­sach pre­ko­lum­bij­skich two­rzy­li roz­wi­nię­tą cy­wi­li­za­cję, w XVI wieku pod­bi­ci przez Hisz­pa­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiczka

dre­wien­ko do gry w kicz­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiczki

ro­dzaj gry po­dob­nej do pa­lan­ta, w któ­rej wy­bi­ja się krót­ki kołek za­o­strzo­ny z dwóch stron


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiczowato

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ki­czo­wa­ty


Źródła:

Wiktionary

Kiczowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ki­czo­wa­te


Źródła:

Wiktionary

Kiczowaty

lichy, tan­det­ny, o ce­chach kiczu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) szt. taki, który jest wy­ra­zem kiczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiczowie

ple­mię In­dian w Gwa­te­ma­li; Kicze


Źródła:

SJP.pl

Kiczowy

→ kicz; ki­czo­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Kiczua

język ple­mie­nia Ki­czua (Ke­czua); ke­czua


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (1.1) jęz. język In­dian Ki­czua;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiczuanka

przed­sta­wi­ciel­ka ple­mie­nia in­diań­skie­go w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej; Ke­czu­an­ka


Źródła:

SJP.pl

Kiczuański

do­ty­czą­cy Ki­czu­ów (Ke­czu­ów), wła­ści­wy Ki­czu­om (Ke­czu­om); ke­czu­ań­ski


Źródła:

SJP.pl

Kiczuowie

ple­mię in­diań­skie w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej; Ki­czua; Ke­czua


Źródła:

SJP.pl

Kiczyce

Ki­czy­ce ( Kyčice, Kits­chitz) – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim, w gmi­nie Sko­czów. Wieś leży w hi­sto­rycz­nych gra­ni­cach re­gio­nu Ślą­ska Cie­szyń­skie­go, ge­o­gra­ficz­nie zaś leży w re­gio­nie Do­li­na Gór­nej Wisły, bę­dą­cej czę­ścią Kot­li­ny Oś­wię­cim­skiej. Po­wierzch­nia so­łect­wa wy­no­si 730 ha, a licz­ba lud­no­ści 983, co daje gę­stość za­lud­nie­nia równą 134,7 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Kiczyjka

człon­ki­ni ple­mie­nia In­dian w Gwa­te­ma­li


Źródła:

SJP.pl

Kiczyjski

→ Ki­czo­wie, → Kicze


Patrz:Kiczowie, → Kicze

Źródła:

SJP.pl

Kiczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kida

1. w gwa­rze lwow­skiej: rzu­cać, roz­rzu­cać;
2. w gwa­rze ślą­skiej: bru­dzić, pla­mić;
3. po­tocz­nie: padać, kapać


Kida, wła­ści­wie Or­hi­dea La­ti­fi (ur. 21 grud­nia 1997 w Ora­ho­va­cu) – ko­sow­ska pio­sen­kar­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kidawa

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kidać

1. w gwa­rze lwow­skiej: rzu­cać, roz­rzu­cać;
2. w gwa­rze ślą­skiej: bru­dzić, pla­mić;
3. po­tocz­nie: padać, kapać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­ki­dać, oki­dać, po­ki­dać, wy­ki­dać)

 (1.1) przest. i gwara. rzu­cać czymś, po­drzu­cać, wy­rzu­cać

 (1.2) gwara. me­te­o­rol. kapać, lać, padać, sypać

 (1.3) gwara. bru­dzić, pla­mić, po­ka­pać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kidałowice

Ki­da­ło­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, w gmi­nie Pa­wło­siów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kidiland

seria za­ba­wek dla dzie­ci


Źródła:

SJP.pl

Kidnaper

prze­stęp­ca po­ry­wa­ją­cy dzie­ci (rza­dziej osoby do­ro­słe) dla okupu; kid­nap­per


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która por­wa­ła kogoś, w celu wy­mu­sze­nia okupu


Kid­na­per (tytuł oryg. Bang fei) – sin­ga­pur­ski dre­szczo­wiec akcji w re­ży­se­rii Kel­vi­na Tonga, któ­re­go pre­mie­ra od­by­ła się 10 marca 2010 roku.

W 2010 roku pod­czas 14. edy­cji Pu­chon In­ter­na­tio­nal Fan­ta­stic Film Fe­sti­val Kel­vin Tong był no­mi­no­wa­ny do na­gro­dy Best of Pu­chon.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kidnaperka

→ kid­na­per


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która por­wa­ła kogoś, w celu wy­mu­sze­nia okupu


Patrz:kidnaper

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kidnaperski

do­ty­czą­cy kid­na­per­stwa


Źródła:

SJP.pl

Kidnaperstwo

po­ry­wa­nie dzie­ci lub osób do­ro­słych w celu wy­mu­sze­nia okupu; kid­na­ping


Źródła:

SJP.pl

Kidnaping

po­ry­wa­nie dzie­ci lub osób do­ro­słych w celu wy­mu­sze­nia okupu; kid­na­per­stwo


Źródła:

SJP.pl

Kidnapingowy

do­ty­czą­cy kid­na­pin­gu, kid­na­per­stwa


Źródła:

SJP.pl

Kidnapper

[czy­taj: kid­na­per] prze­stęp­ca po­ry­wa­ją­cy dzie­ci (rza­dziej osoby do­ro­słe) dla okupu; kid­na­per


Źródła:

SJP.pl

Kidsband

[czy­taj: kids­bend] po­po­wa grupa wo­kal­na, rza­dziej wo­kal­no-in­stru­men­tal­na, skła­da­ją­ca się z dzie­ci do­bra­nych w taki spo­sób, aby po­do­ba­ły się jak naj­więk­szej licz­bie słu­cha­czy, zwła­szcza dzie­cię­cych; kids band


Źródła:

SJP.pl

Kidult

[czy­taj: ki­dolt] osoba do­ro­sła za­cho­wu­ją­ca się w spo­sób nie­doj­rza­ły; dzie­cio­ro­sły, na­sto­ro­sły


Ki­dult (z ang. "kid" – "dziec­ko" + "adult" – "do­ro­sły", l.mn. "ki­dul­ci") – zwią­za­ne z po­no­wo­czes­no­ścią okre­śle­nie kon­su­men­ta w śred­nim (ewen­tu­al­nie star­szym) wieku, ak­tyw­nie uczest­ni­czą­ce­go w sze­ro­ko ro­zu­mia­nej kul­tu­rze mło­dzie­żo­wej i pre­fe­ru­ją­ce­go he­do­ni­stycz­ny sto­su­nek do rze­czy­wi­sto­ści, przy jed­no­czes­nym ne­go­wa­niu od­po­wie­dzial­no­ści i sta­bil­no­ści cha­rak­te­ry­stycz­nych dla tra­dy­cyj­nie ro­zu­mia­nej do­ro­sło­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kidusz

w ju­da­iz­mie: bło­go­sła­wień­stwo od­ma­wia­ne nad winem w cza­sie uro­czy­stych po­sił­ków


Ki­dusz (hebr. קידוש, "poś­wię­ce­nie") – mod­lit­wa zma­wia­na przez wyz­naw­ców ju­da­iz­mu nad kie­li­chem wina jako forma uś­wię­ce­nia sza­ba­tu zgod­na z przy­ka­za­nia­mi De­ka­lo­gu: "Pa­mię­taj o dniu sza­ba­tu, aby go uś­wię­cić" (Wj 20,8). Ki­dusz jest mod­lit­wą na roz­po­czę­cie sza­ba­tu. Zma­wia się go w for­mie bło­go­sła­wień­stwa nad­cho­dzą­ce­go świę­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiduszowy

→ ki­dusz


Patrz:kidusz

Źródła:

SJP.pl

Kidzina

wał pla­żo­wy skła­da­ją­cy się ze szcząt­ków or­ga­nicz­nych (ro­ślin, musz­li) na­nie­sio­nych przez fale mor­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hy­drol. wał na pla­ża­a­ży ut­wo­rzo­ny przez or­ga­nicz­ne szcząt­ki wy­rzu­co­ne przez fale na brzeg zbior­ni­ka wod­ne­go;


Ki­dzi­na – wał pla­żo­wy ut­wo­rzo­ny przez or­ga­nicz­ne szcząt­ki wy­rzu­co­ne przez fale na brzeg morza. Skła­da się głów­nie ze szcząt­ków wo­do­ro­stów mor­skich. Oprócz tego może za­wie­rać szcząt­ki zwie­rzę­ce, np. mart­we ryby lub me­du­zy, musz­le, a także bursz­tyn i szcząt­ki po­cho­dzą­ce pier­wot­nie z lądu (np. drew­no, szcząt­ki lą­do­wych bez­krę­gow­ców).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kie

1. Klub In­te­gra­cji Eu­ro­pej­skiej;
2. Ka­te­dra In­for­ma­cji Eko­no­micz­nej


za­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kiedy

spój­nik

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. jeśli, je­że­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieca

kiec­ka;
1. po­tocz­nie: su­kien­ka;
2. daw­niej:
a) su­knia ko­bie­ca;
b) żoł­nier­ski płaszcz, su­knia na zbro­ję;
c) koc, gunia, suk­ma­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: kiec­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiecczyna

po­tocz­nie: licha su­kien­ka, kiec­ka


Źródła:

SJP.pl

Kiecka

po­tocz­nie: su­kien­ka; kieca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. su­kien­ka

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. spód­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieda

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. kie­dyś


Źródła:

Wiktionary

Kiedacz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiedra

1. ga­tu­nek sosny; limba;
2. re­gio­nal­nie: mo­drzew


Źródła:

SJP.pl

Kiedrowice

Kie­dro­wi­ce (ka­szub. "Cze­dro­wi­ce" lub też "Czedréce", niem. "Kie­drau", daw­niej "Ke­dro­witz") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Lip­ni­ca. Leży na Rów­ni­nie Cha­rzy­kow­skiej w re­jo­nie Ka­szub zwa­nym Go­cha­mi, nad Je­zio­rem Kie­dro­wic­kim.


Źródła:

Wikipedia

Kiedrowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiedrowo

Kie­dro­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Wą­gro­wiec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiedrowski

naz­wi­sko


Kie­drow­ski (Lew-Kie­drow­ski, Loewe-Kie­drow­ski, Lew od­mien­ny) – ka­szub­ski herb szla­chec­ki, we­dług Prze­my­sła­wa Pra­ger­ta od­mia­na herbu Lew.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiedrzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kiedy

1. za­i­mek za­stę­pu­ją­cy okre­śle­nie czasu;
2. spój­nik wpro­wa­dza­ją­cy zda­nie cza­so­we;
3. spój­nik łą­czą­cy zda­nia o tre­ści prze­ciw­staw­nej;
4. je­że­li; skoro


za­i­mek

 (1.1) …słu­żą­cy do two­rze­nia pytań o cza­sie ja­kie­goś wy­da­rze­nia

 (1.2) …słu­żą­cy do roz­po­czy­na­nia zdań po­drzęd­nych okre­śla­ją­cych czas ja­kie­goś zda­rze­nia

spój­nik

 (2.1) …słu­żą­cy do roz­po­czę­cia zda­nia po­drzęd­ne­go oz­na­cza­ją­ce­go przy­czy­nę, wa­ru­nek cze­goś

 (2.2) …słu­żą­cy do łą­cze­nia zdań o tre­ści prze­ciw­staw­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiedykolwiek

w do­wol­nym bli­żej nie­o­kre­ślo­nym mo­men­cie


przy­słó­wek

 (1.1) w do­wol­nym, nie­o­kre­ślo­nym cza­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiedyś

w cza­sie nie­o­kre­ślo­nym, któ­re­go mó­wią­cy nie może lub nie chce zi­den­ty­fi­ko­wać


za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) w pew­nym cza­sie, w ja­kiejś chwi­li (w nie­o­kre­ślo­nej przesz­ło­ści lub przysz­ło­ści)


Kie­dyś – album kom­pi­la­cyj­ny Mie­czy­sła­wa Szcze­śnia­ka, wy­da­ny w 23 marca 2002 roku na­kła­dem wyt­wór­ni pły­to­wej EMI Music Po­land. Album za­wie­ra 18 kom­po­zy­cji wo­ka­li­sty, w tym utwór „Dumka na dwa serca” wy­ko­ny­wa­ny w du­e­cie wraz z Edytą Gór­niak, bę­dą­cy so­und­trac­kiem filmu "Ogniem i mie­czem" w re­ży­se­rii Je­rze­go Hoff­ma­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiedyż

ina­czej kiedy


Źródła:

SJP.pl

Kiej

za­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kiedy


Źródła:

Wiktionary

Kiejda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. kie­szeń


Źródła:

Wiktionary

Kiejdany

mia­sto na Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ko­wień­skim;


Zo­bacz też: Kiej­da­ny (Bia­ło­ruś).

Kiej­da­ny ( Kėdainiai, niem. "Ke­dah­nen") – mia­sto w cen­tral­nej Lit­wie nad rzeką Nie­wia­żą, dawna pol­ska re­zy­den­cja ma­gnac­ka. Po­ło­żo­ne w okrę­gu ko­wień­skim, cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­ne re­jo­nu kiej­dań­skie­go. W 2022 roku mia­sto li­czy­ło 23 051 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiejdański

przy­miot­nik od: Kiej­da­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Kiej­dan, zwią­za­ny z Kiej­da­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiejstut

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiejstutowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiejstutowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kiej­stu­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kiejś

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Opocz­no,Ży­wiec­czyz­na. kie­dyś, nieg­dyś


Źródła:

Wiktionary

Kiekrz

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kiekrzański

przy­miot­nik od: Kiekrz


Źródła:

SJP.pl

Kiel

daw­niej w gwa­rze lwow­skiej: brzo­skiew; kel


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kielak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kielar

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kielarka

ma­szy­na do ści­na­nia kantu linii


Źródła:

SJP.pl

Kielce

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, sto­li­ca wo­je­wództ­wa świę­to­krzy­skie­go;


Kiel­ce – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, sto­li­ca wo­je­wództ­wa świę­to­krzy­skie­go. Po­ło­żo­ne w Gó­rach Świę­to­krzy­skich, nad rzeką Sil­ni­cą, hi­sto­rycz­nie w Ma­ło­pol­sce. Cen­tral­ny oś­ro­dek aglo­me­ra­cji kie­lec­kiej, sta­no­wi re­gio­nal­ne cen­trum go­spo­dar­cze, na­u­ko­we, kul­tu­ral­ne oraz wy­sta­wien­ni­czo-tar­go­we. W mie­ście miesz­ka 174 999 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kielchinów

Kiel­chi­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie beł­cha­tow­skim, w gmi­nie Beł­cha­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kielczaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kiel­czan­ka


Źródła:

Wiktionary

Kielczanin

miesz­ka­niec Kielc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kielc

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kielc, uro­dzo­na w Kiel­cach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kielczanka

miesz­kan­ka Kie­lec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kielc

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kielc, uro­dzo­na w Kiel­cach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kielczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kielecczyzna

re­gion w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion wokół Kielc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kielecki

przy­miot­nik od: Kiel­ce, Kie­lec­kie (Kie­lec­czyz­na)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy z Kielc lub Kie­lec­kie­go, do­ty­czą­cy Kielc lub Kie­lec­czyz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieleckie

przy­miot­nik od: Kiel­ce, Kie­lec­kie (Kie­lec­czyz­na)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) re­gion kie­lec­ki, wo­je­wództ­wo świę­to­krzy­skie (daw­niej - kie­lec­kie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kielich

1. na­czy­nie do picia al­ko­ho­lu; kie­lon;
2. za­war­tość tego na­czy­nia;
3. ko­ro­na niek­tó­rych kwia­tów kształ­tem przy­po­mi­na­ją­ca kie­lich (na­czy­nie);
4. wolne lub zro­śnię­te list­ki oka­la­ją­ce pąk kwia­to­wy, a na­stęp­nie owoc;
5. roz­sze­rzo­ny ko­niec rury, do któ­re­go wkła­da się inną rurę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­czy­nie do picia z czar­ką na smu­kłej nóżce;

 (1.2) pot. ko­ro­na niek­tó­rych kwia­tów przy­po­mi­na­ją­ca kie­lich (1.1)

 (1.3) bot. list­ki oka­la­ją­ce kwiat, a póź­niej rów­nież owoc;

 (1.4) techn. nieco roz­sze­rzo­ny ko­niec rury, w który można wło­żyć inną rurę

 (1.5) med. jeden z ele­men­tów ana­to­micz­nych bu­do­wy nerki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kielichowate

typ bez­krę­gow­ców


Kie­li­cho­wa­te (En­to­proc­ta) – typ zwie­rząt pier­wo­u­stych.

Żyją w mo­rzach, nie­licz­ne w wo­dach słod­kich. Formy do­ro­słe są osia­dłe, przy­cze­pio­ne do po­dło­ża sta­łe­go, ro­ślin lub zwie­rząt wod­nych. Mają ciało po­dzie­lo­ne na kie­lich i sty­lik, nie prze­kra­cza­ją 5 mm dłu­go­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kielichowaty

1. po­dob­ny kształ­tem do kie­li­cha;
2. o ce­chach kie­li­cho­wa­tych (typ bez­krę­gow­ców)


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kie­lich, w kształ­cie kie­li­cha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kielichowcowate

o ce­chach kie­li­chow­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Kie­li­chow­co­wa­te ("Ca­ly­cant­ha­ce­ae") – ro­dzi­na nie­wiel­kich i aro­ma­tycz­nych drzew i krze­wów z rzędu wa­wrzy­now­ców ("La­u­ra­les"). Na­le­żą niej w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go 3–4 ro­dza­je. Wy­o­dręb­nia­ny w mo­no­ty­po­wą po­dro­dzi­nę ga­tu­nek "Idio­sper­mum au­stra­lien­se" ro­śnie w wil­got­nych la­sach rów­ni­ko­wych w Qu­e­ens­lan­dzie w pół­noc­no-wschod­niej Au­stra­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kielichowcowaty

o ce­chach kie­li­chow­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Kielichowiec

krzew ozdob­ny z ro­dzi­ny kie­li­cho­wa­tych po­cho­dzą­cy z Ame­ry­ki Pół­noc­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kielichowy

przy­miot­nik od: kie­lich


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kształt kie­li­cha

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy kie­li­cha lub wła­ści­wy kie­li­cho­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieliszeczek

zdrob­nie­nie od: kie­li­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. zdrobn. od: kie­li­szek

 (1.2) mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Chro­mo­cyp­hel­la., ro­dzaj grzy­bów na­le­żą­cy do ro­dzi­ny strzę­pia­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieliszek

1. zdrob­nie­nie od: kie­lich;
2. małe na­czy­nie do picia al­ko­ho­lu; kie­lo­nek;
3. za­war­tość tego na­czy­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zaz­wy­czaj szkla­ne na­czy­nie z pod­staw­ką i nóżką, przez­na­czo­ne do kon­sump­cji niek­tó­rych na­po­jów al­ko­ho­lo­wych jak wino, ko­niak, drin­ki i kok­taj­le;

 (1.2) za­war­tość kie­lisz­ka (1.1)


Kie­li­szek – na­czy­nie słu­żą­ce do picia na­po­jów, szcze­gól­nie al­ko­ho­lo­wych. Naj­czę­ściej sto­so­wa­nym su­row­cem do pro­duk­cji kie­lisz­ków jest szkło, także krysz­ta­ło­we, ale by­wa­ją też kie­lisz­ki me­ta­lo­we.

W wielu ko­ścio­łach pro­te­stanc­kich, wy­stę­pu­ją kie­lisz­ki ko­mu­nij­ne, w któ­rych znaj­du­je się kon­se­kro­wa­ne wino lub sok gro­no­wy, przez­na­czo­ne do dy­stry­bu­cji wier­nym w cza­sie spra­wo­wa­nia sa­kra­men­tu Wie­cze­rzy Pań­skiej. Kie­lisz­ki z sa­kra­men­tem znaj­du­ją się na spe­cjal­nych ta­cach ko­mu­nij­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kieliszkowaty

po­dob­ny kształ­tem do kie­lisz­ka


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kie­li­szek, w kształ­cie kie­lisz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieliszkowy

przy­miot­nik od: kie­li­szek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kie­lisz­kiem, do­ty­czą­cy kie­lisz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kielisznik

ro­śli­na pnąca, o bia­łych kwia­tach i po­dłuż­nych, strzał­ko­wa­tych li­ściach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kieliszunio

ek­spre­syw­nie: kie­li­szek


Źródła:

SJP.pl

Kielkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kielmy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu sza­wel­skim.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kielnia

1. na­rzę­dzie do roz­pro­wa­dza­nia za­pra­wy mu­rar­skiej;
2. w ło­wiect­wie: ogon bobra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzę­dzie mu­rar­skie skła­da­ją­ce się z pła­skiej sta­lo­wej płyt­ki i trzon­ka;

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. choch­la

 (1.3) gwara. łow. ogon bobra


Kiel­nia (z Kelle) – naj­waż­niej­sze na­rzę­dzie mu­rar­skie w pra­cach mu­rar­skich i tyn­kar­skich skła­da­ją­ce się z pła­skiej sta­lo­wej płyt­ki gru­bo­ści około 1,5 do 2 mi­li­me­trów, o trój­kąt­nym lub tra­pe­zo­wym kształ­cie, po­łą­czo­nej z wy­gię­tym w kształ­cie li­te­ry „S” łącz­ni­kiem wy­ko­na­nym z pręta sta­lo­we­go o śred­ni­cy około 8–10 mi­li­me­trów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kielniański

przy­miot­nik od: Kiel­no


Źródła:

SJP.pl

Kielno

1. wieś w Pol­sce;
2. je­zio­ro na Po­je­zie­rzu Ka­szub­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kieloch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kielon

zgru­bie­nie od: kie­lo­nek (kie­li­szek)


Źródła:

SJP.pl

Kielonek

po­tocz­nie: małe na­czy­nie do picia al­ko­ho­lu; kie­li­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. kie­li­szek

 (1.2) pot. zwar­tość kie­lisz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kielować

rzad­ko: wy­ra­biać he­blem pro­fi­le, gzym­sy itp.


Źródła:

SJP.pl

Kieluńdek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. kie­li­szek


Źródła:

Wiktionary

Kienesa

u Ka­ra­i­mów: miej­sce ze­brań mod­li­tew­nych; ke­ne­sa


Kie­ne­sa, ke­ne­sa – ka­ra­im­ski dom mod­lit­wy. Nazwa po­cho­dzi od he­braj­skie­go słowa "kenes" (כֶּנֶס), oz­na­cza­ją­ce­go "zgro­ma­dze­nie"; pow­sta­ła ona bez­poś­red­nio z he­braj­skie­go lub poś­red­nio po­przez po­cho­dzą­ce od tego okre­śle­nia arab­skie słowo "ka­ni­sa" (كَنِيسَة), oz­na­cza­ją­ce "nie­mu­zuł­mań­ski dom mo­dłów".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kieniewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kienkówka

wieś w Pol­sce


Kien­ków­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łu­kow­skim, w gmi­nie Sto­czek Łu­kow­ski. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 76

Wieś du­chow­na Kien­ków­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiep

prze­sta­rza­łe: czło­wiek głupi, nie­roz­gar­nię­ty; dureń, gamoń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba głu­pia, nie­roz­gar­nię­ta; nie­do­raj­da, nie­zda­ra

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) przest. przen. głup­stwo, frasz­ka

 (2.2) daw. srom nie­wie­ści

 (3.2) pot. pa­pie­ros


Kiep – od pra­sło­wiań­skie­go "*kъpъ," ety­mo­lo­gicz­nie po­wią­za­ne z to­char­skim kwīpe (wstyd), sta­ro­pol­skie słowo znane z li­te­ra­tu­ry XV-wiecz­nej (po­dob­nie stare słowo cze­skie i ru­skie), oz­na­cza­ją­ce pier­wot­nie srom, od­po­wied­nik ła­ciń­skie­go "cun­nus" (1447, 1525), a w prze­no­śni także ko­bie­tę, a póź­niej, XVI–XVII w., także męż­czyz­nę znie­wie­ścia­łe­go lub za­cho­wu­ją­ce­go się nie po męsku (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiepawy

mło­dzie­żo­wo: kiep­ski - nędz­ny, lichy, marny


Źródła:

SJP.pl

Kieper

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. rzad. tka­ni­na o splo­cie sko­śnym


Źródła:

Wiktionary

Kiepeła

po­tocz­nie: głowa, rozum, spryt; kie­pe­łe


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. głowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiepełe

po­tocz­nie: głowa, rozum, spryt; kie­pe­ła


Źródła:

SJP.pl

Kiepować

po­tocz­nie:
1. strzą­sać po­piół z pa­pie­ro­sa;
2. gasić pa­pie­ro­sa


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skie­po­wać)

 (1.1) pot. gasić pa­pie­ro­sa

 (1.2) pot. strze­py­wać po­piół z koń­ców­ki pa­lo­ne­go pa­pie­ro­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiepownica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot., także. środ. uczn. i prze­stęp. po­piel­nicz­ka

 (1.2) środ. prze­stęp. głowa


Źródła:

Wiktionary

Kiepski

po­tocz­nie:
1. nędz­ny, lichy, marny;
2. chory, słaby


przy­miot­nik

 (1.1) pot. marny, nędz­ny, zły

 (1.2) pot. słaby lub chory


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiepsko

przy­słó­wek

 (1.1) pot. dając bar­dzo słaby efekt czy wra­że­nie

 (1.2) pot. z po­czu­ciem braku sił i zdro­wia


Źródła:

Wiktionary

Kiepskość

cecha cze­goś mar­ne­go, nie­speł­nia­ją­ce­go wy­ma­gań


Źródła:

SJP.pl

Kiepura

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiepściutki

zdrob­nie­nie od: kiep­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: kiep­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiepścizna

po­tocz­nie: coś mar­ne­go, tan­det­ne­go, bez­na­dziej­ne­go; sła­biz­na, mar­niz­na, li­cho­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pejor. bubel, ba­dziew(ie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiepścić

po­tocz­nie: psuć, robić coś źle, czy­nić kiep­skim


Źródła:

SJP.pl

Kier

1. jeden z czte­rech ko­lo­rów w kar­tach do gry, oz­na­czo­ny czer­wo­nym ser­cem;
2. karta do gry w tym ko­lo­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) karc. kolor w kar­tach oz­na­czo­ny czer­wo­nym ser­cem; karta tego ko­lo­ru

przy­miot­nik

 (2.1) na­le­żą­cy do kie­rów (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. zob. kra.


Kier (fr. "cœur" – „serce”) – jeden z czte­rech ko­lo­rów w kar­tach typu fran­cu­skie­go oz­na­czo­ny czer­wo­nym ser­cem.

Od­po­wied­ni­kiem kie­rów w talii nie­miec­kiej są serca, w talii szwaj­car­skiej – kwia­ty, zaś w talii wło­sko-hisz­pań­skiej pu­cha­ry.

Pełna talia kart do gry w bry­dża za­wie­ra 13 kart tego ko­lo­ru, czyli karty nu­me­ro­wa­ne 2–10, wa­le­ta, damę, króla i asa:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kier.

skrót od: kie­row­nik (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = kie­row­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieracik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kie­rat


Źródła:

Wiktionary

Kieracisko

miej­sce, gdzie umiej­sco­wio­ny jest kie­rat (urzą­dze­nie)


Źródła:

SJP.pl

Kierat

1. urzą­dze­nie do na­pę­du ma­szyn rol­ni­czych po­ru­sza­ne przez zwie­rzę­ta w za­przę­gu;
2. cięż­ka, jed­no­staj­na praca;
3. ujeż­dżal­nia koni; maneż, arena


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. techn. urzą­dze­nie, któ­re­go napęd sta­no­wi praca zwie­rząt po­cią­go­wych cho­dzą­cych w koło;

 (1.2) pot. cięż­ka, żmud­na praca, mo­no­ton­ne czyn­no­ści


Kie­rat, maneż – urzą­dze­nie wy­ko­rzy­stu­ją­ce siłę po­cią­go­wą zwie­rząt (koni lub wołów) do na­pę­du sta­cjo­nar­nych ma­szyn rol­ni­czych ta­kich jak siecz­kar­nia, wial­nia czy mło­car­nia, bądź do wy­do­by­wa­nia wody.

Naj­star­sze kie­ra­ty od­na­le­zio­no we wraku stat­ku w oko­li­cach Ma­jor­ki, które da­to­wa­ne są na IV wiek p.n.e..


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kieratowy

przy­miot­nik od: kie­rat


Źródła:

SJP.pl

Kierchów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cmen­tarz


Źródła:

Wiktionary

Kierczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kierda

1. po­tocz­nie: osoba gruba, brzyd­ka lub aro­ganc­ka, bez­czel­na;
2. daw­niej: knur, kier­noz, wieprz; chu­jec


Źródła:

SJP.pl

Kierdel

stado owiec pod­czas wy­pa­su w gó­rach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) etn. na Pod­ha­lu i w Kar­pa­tach: stado owiec na wy­pa­sie w gó­rach, pod na­dzo­rem bacy;

 (1.2) środ. łow. stado kozic albo mu­flo­nów


Kier­del (gw. "kyr­del") reg. – stado owiec w gó­rach, naj­czę­ściej na­le­żą­cych do róż­nych go­spo­da­rzy, po­zo­sta­ją­cych pod opie­ką bacy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kierecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiereja

długi ob­szer­ny płaszcz męski, no­szo­ny daw­niej przez szlach­tę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. sze­ro­ki, fu­trza­ny płaszcz no­szo­ny nieg­dyś przez szlach­tę

 (1.2) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we,Lwów. po­gard. płaszcz

 (1.3) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we,Lwów. za duże ubra­nie

 (1.5) gw-pl|Gru­dziądz. su­kien­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierejka

zdrob­nie­nie od: kie­re­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. zdrob­nie­nie od|kie­re­ja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierepka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kieres

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiereszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kie­re­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kiereszować

cza­sow­nik

 (1.1) ciąć, ranić, ka­le­czyć


Źródła:

Wiktionary

Kierezja

od­mia­na kra­kow­skiej suk­ma­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­szy­wa­na suk­ma­na kra­kow­ska


Kie­rez­ja, ka­raz­ja (od ker­sey, grube sukno z dłu­giej wełny) – bo­ga­to wy­szy­wa­na suk­ma­na kra­kow­ska z dużym haf­to­wa­nym koł­nie­rzem, wy­kła­da­nym na plecy.

Źró­dło­sło­wem jest wyraz „ka­raz­ja”, bę­dą­cy nazwą sukna po­cząt­ko­wo im­por­to­wa­ne­go z An­glii i praw­do­po­dob­nie po­cho­dzą­ce­go z miej­sco­wo­ści Ker­sey w hrab­stwie Suf­folk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiereś

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierkegaard

[czy­taj: KIERkegor] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kierki

gra kar­cia­na przez­na­czo­na dla 3-4 osób, po­le­ga­ją­ca na uni­ka­niu bra­nia okre­ślo­nych lew w ko­lej­nych ro­zda­niach


Kier­ki (sta­ro­pol. "cha­pan­ka") – gra w karty dla 4 osób. Jedna z naj­star­szych pol­skich gier w karty.[] Ist­nie­je kil­ka­na­ście zna­nych wer­sji. Celem gry jest zdo­by­cie jak najm­niej­szej licz­by punk­tów po­przez uni­ka­nie ze­bra­nia kart punk­to­wa­nych lub zdo­by­cie wszyst­kich punk­to­wa­nych kart. Są to wszyst­kie kiery (♥️️) oraz D♠️️W♦️K♥️️ i inne damy, wa­le­ty i króle, punk­to­wa­na też jest sama lewa oraz karne lewy np. 7 i 13 lub dwie ostat­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierkut

cmen­tarz ży­dow­ski; kir­kut


Kier­kut – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Klwów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierlesz

śred­nio­wiecz­ne pie­śni re­li­gij­ne śpie­wa­ne po ła­ci­nie


Kier­lesz – ro­dzaj śred­nio­wiecz­nej pie­śni re­li­gij­nej śpie­wa­nej po ła­ci­nie.

Okre­śle­nie to po­cho­dzi od znieksz­tał­co­ne­go zwro­tu "Kyrie ele­i­son", wy­po­wia­da­ne­go przez ogół wier­nych, w cza­sach gdy pie­śni śpie­wa­ne były po ła­ci­nie, nie zaś w ję­zy­kach na­ro­do­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierleszować

daw­niej: śpie­wać li­ta­nie, pie­śni, od­ma­wiać mod­lit­wy z pow­ta­rza­ją­cy­mi się sło­wa­mi "Kyrie ele­i­son", czyli "Panie, zmi­łuj się"


Źródła:

SJP.pl

Kierleszowy

przy­miot­nik od: kier­lesz


Źródła:

SJP.pl

Kiermasz

sprze­daż pew­ne­go ro­dza­ju ar­ty­ku­łów, po­łą­czo­na czę­sto z ich wy­sta­wą i z im­pre­za­mi roz­ryw­ko­wy­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okre­so­wa sprze­daż pew­nych to­wa­rów na więk­szą skalę

 (1.2) kośc. uro­czy­stość poś­wię­ce­nia ko­ścio­ła;

 (1.3) przest. za­ba­wa świą­tecz­na z jar­mar­kiem


Kier­masz (niem. "Kir­mes(se)", śred­nio­wiecz­ny germ. "kimësse" – uro­czy­stość poś­wię­ce­nia ko­ścio­ła) – wy­wo­dzą­ca się ze śred­nio­wie­cza uro­czy­stość wiej­ska or­ga­ni­zo­wa­na zwy­kle w cza­sie pa­ra­fial­ne­go od­pu­stu, poś­wię­ce­nia ko­ścio­ła lub świę­ta pa­tro­na pa­ra­fii. Póź­niej na­zy­wa­no tak im­pre­zę ta­necz­ną or­ga­ni­zo­wa­ną razem z jar­mar­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiermaszowy

przy­miot­nik od: kier­masz


Źródła:

SJP.pl

Kiermes

na­tu­ral­ny czer­wo­ny barw­nik otrzy­my­wa­ny z owa­dów plusk­wia­ko­wa­tych; ker­mes


Źródła:

SJP.pl

Kiernica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie, po­ło­żo­na w re­jo­nie gró­dec­kim ob­wo­du lwow­skie­go;


Kier­ni­ca (ukr. Керниця) – wieś na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie lwow­skim, w hro­ma­dzie Gró­dek.

Wieś za­ło­żo­na w 1465. Po­pu­la­cja: 1155 osób.

W 1848 pow­sta­ła tutaj gmina men­no­nic­ka, która w 2. po­ło­wie XIX w. zo­sta­ła po­łą­czo­na z gminą we Lwo­wie (po po­łą­cze­niu gmina no­si­ła nazwę "Chrze­ści­jań­sko-men­no­nic­ka Gmina Kier­ni­ca-Lwów").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiernicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiernikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kierno

Kier­no (niem. "Körnen") – osada w pół­noc­nej Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, na te­re­nie Na­tan­gii, w po­wie­cie bar­to­szyc­kim, w gmi­nie Gó­ro­wo Iła­wec­kie, przy gra­ni­cy z Rosją. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiernoski

przy­miot­nik od: Kier­no­zia


Źródła:

SJP.pl

Kiernoz

sa­miec świni do­mo­wej; knur


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. sa­miec świni do­mo­wej

 (1.2) reg-pl|Kra­ków, Ma­zu­ry, Pod­kar­pa­cie. młody knur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiernozia

mia­sto w Pol­sce


}|-

Kier­no­zia – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ło­wic­kim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Kier­no­zia. Po­ło­żo­na jest nad rzeką Nidą, około 20 km na pół­noc od Ło­wi­cza, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 584, na skrzy­żo­wa­niu daw­nych trak­tów z Płoc­ka do Ło­wi­cza oraz z Kutna do So­cha­cze­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiernoziak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiernozianin

miesz­ka­niec Kier­no­zi (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kiernozianka

miesz­kan­ka Kier­no­zi (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kierowalny

da­ją­cy się kie­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Kierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kie­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Kierować

1. usta­wiać coś w okre­ślo­nym kie­run­ku, np. kie­ro­wać głowę w dół;
2. wy­sy­łać, pro­wa­dzić gdzieś, np. kie­ro­wać piłkę do bram­ki;
3. od­sy­łać, od­da­jąc w czy­jąś kom­pe­ten­cję, np. kie­ro­wać pa­cjen­ta do szpi­ta­la;
4. pro­wa­dzić w po­żą­da­nym kie­run­ku, np. kie­ro­wać autem;
5. za­rzą­dzać kimś lub czymś, np. kie­ro­wać ze­spo­łem;
6. mieć wpływ na prze­bieg cze­goś, np. kie­ro­wać wy­da­rze­nia­mi;
7. adre­so­wać coś do kogoś lub cze­goś, np. kie­ro­wać wiersz do dzie­ci;
8. przy­czy­niać się do wy­bo­ru czy­je­goś wyksz­tał­ce­nia, np. kie­ro­wać syna na praw­ni­ka;
9. być przy­czy­ną czy­je­goś po­stę­po­wa­nia, np. kie­ro­wa­ła nim złość;
10. kie­ro­wać się:
a) prze­mie­szczać się w po­żą­da­nym kie­run­ku;
b) zwra­cać się ku cze­muś;
c) dzia­łać pod wpły­wem cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­da­wać komuś po­le­ce­nia

 (1.2) udzie­lać wska­zó­wek, za­wie­rać wska­zów­ki

 (1.3) obra­cać coś lub po­wo­do­wać ruch w ja­kimś kie­run­ku

 (1.4) ste­ro­wać po­ja­zdem lub grupą po­ja­zdów

 (1.5) czy­nić kogoś lub coś adre­sa­tem ja­kiejś wy­po­wie­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierowca

1. osoba pro­wa­dzą­ca sa­mo­chód;
2. nie­dziel­ny kie­row­ca - osoba nie­ma­ją­ca wpra­wy w pro­wa­dze­niu sa­mo­cho­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba kie­ru­ją­ca po­ja­zdem (męż­czyz­na lub ko­bie­ta)


Kie­row­ca – osoba upraw­nio­na do kie­ro­wa­nia po­ja­zdem sil­ni­ko­wym lub mo­to­ro­we­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kierowczyni

ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca sa­mo­chód; kie­ru­ją­ca, kie­row­nicz­ka (żar­to­bli­wie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która pro­wa­dzi po­jazd me­cha­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierownica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. ele­ment słu­żą­cy do zmia­ny kie­run­ku jazdy po­ja­zdu;

 (1.2) kolej. ele­ment roz­ja­zdu to­ro­we­go;

 (1.3) mat. pewna szcze­gól­na pro­sta zwią­za­na z każdą krzy­wą stoż­ko­wą

 (1.4) in­form. kon­tro­ler gier kom­pu­te­ro­wych w kształ­cie kie­row­ni­cy (1.1);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kierownictwo

ster­nict­wo;
1. ze­spół ludzi kie­ru­ją­cy ja­kimś przed­sięw­zię­ciem, in­sty­tu­cją;
2. kie­ro­wa­nie ludź­mi lub spra­wa­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kie­ro­wa­nie, za­rzą­dza­nie czymś lub kimś

 (1.2) ze­spół osób sto­ją­cych na czele ja­kiejś in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierowniczka

ko­bie­ta za­rzą­dza­ją­ca czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: kie­row­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierowniczko

ko­bie­ta za­rzą­dza­ją­ca czymś


Źródła:

SJP.pl

Kierowniczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób kie­row­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Kierowniczy

przy­miot­nik

 (1.1) adm. do­ty­czą­cy kie­row­ni­ka

 (1.2) techn. do­ty­czą­cy kie­row­ni­cy i kie­ro­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Kierownik

osoba za­rzą­dza­ją­ca czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba wy­da­ją­ca innym po­le­ce­nia w danym dzia­le lub jed­nost­ce firmy albo or­ga­ni­za­cji


Kie­row­nik – osoba kie­ru­ją­ca pracą in­nych ludzi.

Kie­row­nik jed­nost­ki to – we­dług usta­wy o ra­chun­ko­wo­ści – czło­nek za­rzą­du lub in­ne­go or­ga­nu za­rzą­dza­ją­ce­go, a je­że­li organ jest wie­lo­o­so­bo­wy – człon­ko­wie tego or­ga­nu, z wy­łą­cze­niem peł­no­moc­ni­ków usta­no­wio­nych przez jed­nost­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kierownikowy

przy­miot­nik od: kie­row­nik


Źródła:

SJP.pl

Kierowniku

osoba za­rzą­dza­ją­ca czymś


Źródła:

SJP.pl

Kierowy

przy­miot­nik od: kier


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kie­ra­mi; do­ty­czą­ce kie­rów; oz­na­czo­ny kie­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieroński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kierpce

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) rzad­ko: płyt­ki, gó­ral­ski but z jed­ne­go ka­wał­ka skró­ry, wią­za­ny rze­my­ka­mi; kier­pec (czę­ściej)


Kierp­ce (gw. "kiyrp­ce, kyrp­ce, kar­ple, kryp­cie"), lp kier­pec – płyt­kie, lek­kie cho­da­ki szyte ręcz­nie, prze­waż­nie z jed­ne­go ka­wał­ka skóry, wią­za­ne rze­my­ka­mi; tra­dy­cyj­ne obu­wie skó­rza­ne no­szo­ne je­szcze współ­cze­śnie, m.in. przez gó­ra­li i miesz­kań­ców łuku kar­pac­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierpcowy

przy­miot­nik od: kier­pec


Źródła:

SJP.pl

Kierpec

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) płyt­ki, gó­ral­ski but z jed­ne­go ka­wał­ka skóry, wią­za­ny rze­my­ka­mi; kier­peć (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Kierpeć

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) rzad­ko: płyt­ki, gó­ral­ski but z jed­ne­go ka­wał­ka skró­ry, wią­za­ny rze­my­ka­mi; kier­pec (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Kierpoć

po­tocz­nie: kie­row­nik po­cią­gu


Źródła:

SJP.pl

Kierski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiersnowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kiersnowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiersnówek

Kiers­nó­wek (nazwa obocz­na: Kirs­nó­wek) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie biel­skim, w gmi­nie Brańsk. Leży nad Nur­cem do­pły­wem Bugu.

W 1921 roku wieś li­czy­ła 12 domów i 73 miesz­kań­ców, w tym 46 ka­to­li­ków i 27 pra­wo­sław­nych.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiersznowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiersztanowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kiersztanówko

Kiersz­ta­nów­ko (niem. "Klein Kir­ste­ins­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Grun­wald. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kierunek

1. stro­na, w którą zwró­co­ny jest jakiś ruch; droga pro­wa­dzą­ca do ja­kie­goś miej­sca;
2. ten­den­cja w sztu­ce, li­te­ra­tu­rze itp.;
3. wy­dział wyż­szej uczel­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) droga, linia łą­czą­ca miej­sce po­cząt­ku ruchu z koń­cem ruchu, w do­my­śle okre­śla­ją­ca cel

 (1.2) w na­u­kach ar­ty­stycz­nych i tech­ni­ce: temat lub grupa te­ma­tów, któ­ry­mi dana osoba się zaj­mu­je, cel, do któ­re­go dąży

 (1.3) mat. zbiór wszyst­kich pro­stych lub wek­to­rów rów­no­le­głych do danej pro­stej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierunkowskaz

1. ro­dzaj lampy świetl­nej, mon­to­wa­nej w po­ja­zdach me­cha­nicz­nych, słu­żą­cej do sy­gna­li­za­cji zmia­ny kie­run­ku ruchu;
2. znak przy­droż­ny in­for­mu­ją­cy o kie­run­ku i od­le­gło­ści od danej miej­sco­wo­ści; dro­gow­skaz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. urzą­dze­nie słu­żą­ce do sy­gna­li­zo­wa­nia za­mia­ru zmia­ny kie­run­ku po­ru­sza­nia się;

 (1.2) zob. dro­gow­skaz.; znak wska­zu­ją­cy drogę


Kie­run­kow­skaz – me­cha­nicz­ny (daw­niej) lub świetl­ny (obec­nie) sy­gna­li­za­tor pla­no­wa­nej zmia­ny kie­run­ku jazdy lub pasa ruchu po­ja­zdu me­cha­nicz­ne­go. Współ­cze­śnie ma po­stać mi­ga­ją­cej lamp­ki, umie­szczo­nej po lewej i pra­wej stro­nie po­ja­zdu, z przo­du i z tyłu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kierunkowy

wy­ty­cza­ją­cy, wska­zu­ją­cy kie­ru­nek


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kie­run­ku, wska­zu­ją­cy kie­ru­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kierwałd

Kier­wałd – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie tczew­skim, w gmi­nie Mo­rze­szczyn. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie osiec­kim w po­wie­cie now­skim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go w II po­ło­wie XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiery

za­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk. który

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kto

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kier


Źródła:

Wiktionary

Kieryndy

za­i­mek przy­słow­ny py­taj­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. któ­rę­dy


Źródła:

Wiktionary

Kierysi

za­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ktoś


Źródła:

Wiktionary

Kierysika

za­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ktoś


Źródła:

Wiktionary

Kierysikej

za­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. któ­ryś, jakiś

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ktoś


Źródła:

Wiktionary

Kierz

prze­sta­rza­łe, dziś re­gio­nal­nie: krzak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. krzak

 (1.2) daw. krzew, krzak, za­ro­śla


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kierzanka

re­gio­nal­nie: drew­nia­ne na­czy­nie do ubi­ja­nia śmie­ta­ny na masło; ma­sel­ni­ca, ma­siel­ni­ca, maśl­ni­ca, kierz­nia, kie­rzen­ka, kie­rzyn­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. lub re­gio­na­lizm. maśl­ni­ca; drew­nia­ne na­czy­nie o zwę­ża­ją­cym się ku górze kształ­cie, wy­po­sa­żo­ne w tłok, przez­na­czo­ne do ubi­ja­nia śmie­ta­ny na masło

 (1.2) re­gio­na­lizm. rzad. sam tłok maśl­ni­cy


Kie­rzan­ka, Ki­rzan­ka ( Kirzinė) – ko­lo­nia na Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim, w re­jo­nie wi­leń­skim, w gmi­nie Mej­sza­go­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kierzek

prze­sta­rza­łe, dziś re­gio­nal­nie: krza­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. krzak, krza­czek


Kie­rzek – wieś so­łec­kaw Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie Ka­dzi­dło.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Pa­ra­fia pw. Ducha Świę­te­go w Ka­dzid­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kierzenka

wieś w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Kierzenko

wieś w Pol­sce


Kie­rzen­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kę­piń­skim, w gmi­nie Kępno.

Po­ło­żo­ne przy dro­dze Kierz­no-Mi­ko­rzyn, ok. 5 km na pół­noc­ny wschód od Kępna.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierzkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierzkówka

wieś w Pol­sce


Kierz­ków­ka – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Ka­mion­ka. Leży przy rzece Mi­ni­nie

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Ka­mion­ka. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) wieś li­czy­ła 430 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierznia

re­gio­nal­nie: drew­nia­ne na­czy­nie do ubi­ja­nia śmie­ta­ny na masło; ma­sel­ni­ca, ma­siel­ni­ca, maśl­ni­ca, kie­rzan­ka, kie­rzen­ka, kie­rzyn­ka


Źródła:

SJP.pl

Kierzno

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kierznowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kierzynka

re­gio­nal­nie: drew­nia­ne na­czy­nie do ubi­ja­nia śmie­ta­ny na masło; ma­sel­ni­ca, ma­siel­ni­ca, maśl­ni­ca, kierz­nia, kie­rzen­ka, kie­rzan­ka


Źródła:

SJP.pl

Kiesa

1. pie­nią­dze, ka­pi­tał, ma­ją­tek; kasa;
2. wo­re­czek na pie­nią­dze; trzos, trzo­sik, sakwa, sa­kiew­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. wo­re­czek wy­ko­rzy­sty­wa­ny do prze­cho­wy­wa­nia pie­nię­dzy lub kosz­tow­no­ści

 (1.2) daw. za­war­tość kiesy (1.1)

 (1.3) przen. książk. pie­nią­dze, ma­ją­tek, kasa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiesinger

Kurt Georg Kie­sin­ger (1904-88), nie­miec­ki po­li­tyk i praw­nik


Źródła:

SJP.pl

Kieska

wo­re­czek uży­wa­ny daw­niej do prze­cho­wy­wa­nia pie­nię­dzy lub kosz­tow­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Kieszek

naz­wi­sko


Kie­szek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim, w gmi­nie Pion­ki. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład so­łect­wa "Kie­szek" wcho­dzi także wieś "Huta". W 2023 so­łect­wo li­czy­ło 363 miesz­kań­ców.

W la­tach 1945–1975 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go, na­stęp­nie w la­tach 1975–1998 do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kieszeniec

krab kie­sze­niec - ga­tu­nek sta­wo­no­ga z gro­ma­dy pan­ce­rzow­ców


Źródła:

SJP.pl

Kieszeniowiec

rzad­ko: książ­ka ma­łe­go for­ma­tu; kie­szon­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kieszeniowy

przy­miot­nik od: kie­szeń


Źródła:

SJP.pl

Kieszennik

ro­dzaj nie­to­pe­rzy z ro­dzi­ny upio­ro­wa­tych


Kie­szen­nik ("Sac­cop­te­ryx") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny upio­rów (Em­bal­lo­nu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny upio­ro­wa­tych (Em­bal­lo­nu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kieszeń

1. ka­wa­łek ma­te­ria­łu, w ten spo­sób przy­szy­te­go, przy­mo­co­wa­ne­go do ubra­nia, ple­ca­ka itp., by dawał moż­li­wość scho­wa­nia po­dręcz­nych przed­mio­tów, pie­nię­dzy, do­ku­men­tów itp.
2. za­so­by pie­nięż­ne
3. część urzą­dze­nia, w któ­rej jest coś za­my­ka­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. odzież. ro­dzaj ma­łe­go schow­ka np. w ubra­niu lub tor­bie;

 (1.2) przen. o czy­ichś środ­kach fi­nan­so­wych, fun­du­szach

 (1.3) techn. część urzą­dze­nia, do któ­rej wsuwa się lub wkła­da coś pła­skie­go, np. płytę, ka­se­tę itp.

 (1.4) środ. teatr. wnęka przy sce­nie, gdzie prze­cho­wu­je się de­ko­ra­cje


Zo­bacz też: inne hasła o naz­wie kie­szeń.

Kie­szeń – słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia przed­mio­tów po­dręcz­nych ka­wa­łek ma­te­ria­łu w for­mie wo­recz­ka wszy­ty w ubra­nie, ple­cak czy torbę. Kie­szeń może wy­stę­po­wać m.in. w spod­niach, kurt­ce, ko­szu­li, blu­zie. Zam­knię­ciem kie­sze­ni mogą być wie­lo­ra­kie gu­zi­ki i su­wa­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kieszkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kieszoneczka

zdrob­nie­nie od: kie­szon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: kie­szon­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieszonka

mała kie­szeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: kie­szeń

 (1.2) kraw. mała kie­szeń

 (1.3) anat. zob. kie­szon­ka krta­nio­wa.

 (1.4) anat. zob. kie­szon­ka przy­sad­ki.

 (1.5) med. zob. kie­szon­ka re­trak­cyj­na.

 (1.6) icht. zob. kie­szon­ka skrze­lo­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kieszonkostwo

pro­ce­der kie­szon­kow­ca; do­li­niar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Kieszonkowe

pie­nią­dze przez­na­czo­ne na drob­ne wy­dat­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zaz­wy­czaj stała suma pie­nię­dzy otrzy­my­wa­na przez dziec­ko od ro­dzi­ców na włas­ne wy­dat­ki


Kie­szon­ko­we – po­tocz­na nazwa sta­łej i nie­wiel­kiej pen­sji, wy­pła­ca­nej dziec­ku przez jego ro­dzi­ców raz w ty­god­niu lub mie­sią­cu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kieszonkowiec

drob­ny zło­dzie­ja­szek; do­li­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ten, kto krad­nie przed­mio­ty z cu­dzych kie­sze­ni

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. tania książ­ka nie­wiel­kie­go for­ma­tu, mie­szczą­ca się w kie­sze­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kieszonkowy

przy­miot­nik od: kie­szon­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kie­szon­ki, zwią­za­ny z kie­szon­ką

 (1.2) o małym roz­mia­rze, mo­gą­cym po­mie­ścić się w kie­sze­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiet'

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, prawy do­pływ Obu, do któ­re­go wpada dwoma ra­mio­na­mi


Źródła:

Wiktionary

Kieta

po­tocz­nie: łań­cuch lub łań­cu­szek, zwła­szcza no­szo­ny jako ozdo­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. łań­cuch na­pę­do­wy

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. sznur ko­ra­li, bran­so­let­ka

 (1.3) pot. gruby łań­cuch no­szo­ny na szyi


Kieta – mia­sto por­to­we w Papui-Nowej Gwi­nei, po­ło­żo­ne na wschod­nim wy­brze­żu Wyspy Bo­u­ga­in­vil­le’a. W 2015 roku li­czy­ło około 3,6 tys. miesz­kań­ców. Znaj­du­je się w po­bli­żu mia­sta Arawa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kietlanka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kietlice

Kiet­li­ce ( Kit­tel­witz, 1936-1945 "Kit­tel­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Głub­czy­ce, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim.

Leży na te­re­nie Nad­le­śnict­wa Prud­nik (obręb Prud­nik).

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kiet­li­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Ści­bo­rzy­ce Małe.


Źródła:

Wikipedia

Kietlicz

naz­wi­sko


Kiet­licz (Kicz­ka, Kycz­ka, Kitsch­ka) – pol­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kietliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kietrz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim;


Kietrz ( Kats­cher, Ketř) – mia­sto w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Kietrz, w po­łud­nio­wej czę­ści Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kie­go, nad rzeką Troją (pra­wym do­pły­wem Psiny w do­rze­czu Odry).

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto miało 5447 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kietrzanin

miesz­ka­niec Kie­trza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kie­trza

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Kie­trza, uro­dzo­na w Kie­trzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kietrzanka

miesz­kan­ka Kie­trza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kie­trza

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Kie­trza, uro­dzo­na w Kie­trzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kietrzański

przy­miot­nik od: Kietrz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kie­trza, zwią­za­ny z Kie­trzem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kietrzańsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób kie­trzań­ski, po kie­trzań­sku


Źródła:

Wiktionary

Kietrzski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kie­trza, zwią­za­ny z Kie­trzem


Źródła:

Wiktionary

Kiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiezmark

wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Kiez­mark (niem. "Käsemark") – wieś w Pol­sce na Żu­ła­wach Gdań­skich po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Cedry Wiel­kie. Leży na ob­sza­rze Żuław Gdań­skich przy dro­dze kra­jo­wej nr 7 (E77).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiezmarski

zwią­za­ny z Kiez­mar­kiem


Źródła:

SJP.pl

Kieł

1. ząb znaj­du­ją­cy się mię­dzy sie­ka­cza­mi a zę­ba­mi trzo­no­wy­mi u ssa­ków
2. za­czą­tek ro­śli­ny w pier­wszej fazie wzro­stu, zło­żo­ny z ko­rzon­ka i pędu pącz­ko­we­go; kie­łek
3. ele­ment to­kar­ki, szli­fier­ki, przy­rzą­du po­mia­ro­we­go w kształ­cie stoż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zool. ząb mię­dzy sie­ka­cza­mi a zę­ba­mi trzo­no­wy­mi;

 (1.2) gruby, wy­ro­śnię­ty kie­łek ro­śli­ny

 (1.3) techn. ele­ment urzą­dzeń pod­pie­ra­ją­cy przed­miot i usta­la­ją­cy jego oś obro­tu, wy­stę­pu­ją­cy np. w to­kar­kach i szli­fier­kach


Kły

Kieł ( dens ca­ni­nus, l.mn. kły – den­tes ca­ni­ni) – jed­no­ko­rze­nio­wy ząb cha­rak­te­ry­stycz­ny dla uzę­bie­nia he­te­ro­don­tycz­ne­go, słu­żą­cy do chwy­ta­nia, przy­trzy­my­wa­nia i roz­ry­wa­nia po­kar­mu, a także do obro­ny. Wy­stę­pu­je pa­rzy­ście w dol­nym i gór­nym łuku zę­bo­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiełb

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. drob­na eu­ro­pej­ska ryba słod­ko­wod­na;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiełba

po­tocz­nie: kieł­ba­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. żart. zgrub. od kieł­ba­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiełbacha

zgru­bie­nie od: kieł­ba­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zgrub. od: kieł­ba­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiełbasa

wyrób węd­li­niar­ski z mie­lo­ne­go mięsa w osłon­ce z je­li­ta zwie­rzę­ce­go albo sztucz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. węd­li­na z roz­drob­nio­ne­go mięsa w osłon­ce sztucz­nej lub z je­li­ta zwie­rzę­ce­go;


Kieł­ba­sa – wyrób spo­żyw­czy w po­sta­ci roz­drob­nio­ne­go (mie­lo­ne­go lub kro­jo­ne­go) mięsa (lub po­dro­bów), które wraz z tłu­szczem i do­dat­ka­mi (przy­pra­wy, zioła) umie­szczo­ne jest w po­dłuż­nej osłon­ce. Nie­kie­dy pod­da­je się je obrób­ce ter­micz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiełbasiany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do kieł­ba­sy, zwią­za­ny z kieł­ba­są


Źródła:

Wiktionary

Kiełbasiarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­dzie­war­ka do kieł­ba­sy


Źródła:

Wiktionary

Kiełbasić

żar­to­bli­wie:
1. mie­szać, mylić z kimś lub czymś innym;
2. gmat­wać, kom­pli­ko­wać;
3. kieł­ba­sić się -
a) mie­szać się, mylić się; kit­wa­sić się, ki­tła­sić się;
b) gmat­wać się, kom­pli­ko­wać się;
c) psuć się, po­gar­szać się


Źródła:

SJP.pl

Kiełbasiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiełbaska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: kieł­ba­sa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiełbaskowy

→ kieł­ba­ska, np. kieł­ba­sko­wy grill


Źródła:

SJP.pl

Kiełbasowy

przy­miot­nik od: kieł­ba­sa


Źródła:

SJP.pl

Kiełbaśnictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wyt­wa­rza­nie kieł­bas


Źródła:

Wiktionary

Kiełbaśniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z kieł­ba­śnict­wem, do­ty­czą­cy kieł­ba­śnict­wa


Źródła:

Wiktionary

Kiełbik

zdrob­nia­le o kieł­biu (ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych)


Źródła:

SJP.pl

Kiełbowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiełbowo

Kieł­bo­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Ra­ciąż.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kieł­bo­wo, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Gra­le­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiełcz

Zo­bacz też: ry­cerz Kiełcz.

Kiełcz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie no­wo­sol­skim, w gmi­nie Nowa Sól nad rzeką Odrą u uj­ścia rzecz­ki Biała Woda.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiełczewo

Kieł­cze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Ko­ścian.


Źródła:

Wikipedia

Kiełczewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiełczygłowski

przy­miot­nik od: Kieł­czy­głów


Źródła:

SJP.pl

Kiełczygłów

wieś w Pol­sce


Kieł­czy­głów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Kieł­czy­głów.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie wie­luń­skim w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Kieł­czy­głów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiełczygłówek

Kieł­czy­głó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Kieł­czy­głów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiełczykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiełczynek

Kieł­czy­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Książ Wiel­ko­pol­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Wieś po­ło­żo­na przy pół­noc­no-za­chod­niej gra­ni­cy Ksią­ża Wiel­ko­pol­skie­go przy dro­dze po­wia­to­wej nr 4079 z Za­bo­ro­wa do Ksią­ża Wiel­ko­pol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiełczów

Kieł­czów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Dłu­go­łę­ka.


Źródła:

Wikipedia

Kiełczówek

Kieł­czó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Dłu­go­łę­ka.


Źródła:

Wikipedia

Kiełek

1. za­czą­tek ro­śli­ny w pier­wszej fazie wzro­stu, zło­żo­ny z ko­rzon­ka i pędu pącz­ko­we­go; kieł;
2. po­czą­tek ja­kie­goś zja­wi­ska lub wy­da­rze­nia; za­ro­dek, za­lą­żek, za­czą­tek;
3. zdrob­nie­nie od: kieł


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. cześć za­rod­ka za­wie­ra­ją­ca część ko­rze­nio­wą i pąk

 (1.2) spoż. kulin. skieł­ko­wa­ne na­sio­na ro­ślin ja­dal­nych w ce­lach spo­żyw­czych


Kie­łek (960 m) – szczyt w miej­sco­wo­ści Si­dzi­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie su­skim, w gmi­nie By­stra-Si­dzi­na. Znaj­du­je się w po­łud­nio­wo-wschod­nim ra­mie­niu Po­li­cy, które po­przez Czer­nic (Czyr­niec), Prze­łęcz Zu­brzyc­ką, Grel­kę, Kie­łek i Bro­żek opada do do­li­ny By­strzan­ki. Po­łud­nio­wo-za­chod­nie stoki Kieł­ka opa­da­ją do do­li­ny po­to­ku Si­dzin­ka, pół­noc­no-za­chod­nie do Ci­śniaw­ki, we wschod­nie wci­na­ją się Mików Potok i Czar­nów Potok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiełki

1. za­czą­tek ro­śli­ny w pier­wszej fazie wzro­stu, zło­żo­ny z ko­rzon­ka i pędu pącz­ko­we­go; kieł;
2. po­czą­tek ja­kie­goś zja­wi­ska lub wy­da­rze­nia; za­ro­dek, za­lą­żek, za­czą­tek;
3. zdrob­nie­nie od: kieł


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiełkowalnia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym stwo­rzo­ne zo­sta­ły spe­cjal­ne wa­run­ki do kieł­ko­wa­nia na­sion


Źródła:

SJP.pl

Kiełkowalność

zdol­ność na­sion do wy­pu­szcza­nia kieł­ków


Źródła:

SJP.pl

Kiełkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kieł­ko­wać.

 (1.2) bot. ogół pro­ce­sów pro­wa­dzą­cych do pow­sta­nia za­rod­ka ro­śli­ny i prze­mia­ny na­sio­na w siew­kę;


Kieł­ko­wa­nie (ger­mi­na­cja) – ze­spół pro­ce­sów za­cho­dzą­cych wew­nątrz na­sio­na, które pro­wa­dzą do ak­ty­wa­cji za­rod­ka. Roz­po­czę­cie wzro­stu siew­ki jest za­koń­cze­niem kieł­ko­wa­nia i roz­po­czę­ciem na­stęp­nej fazy roz­wo­jo­wej. Ma­kro­sko­po­wym ob­ja­wem za­koń­czo­ne­go kieł­ko­wa­nia jest po­ja­wie­nie się ko­rzon­ka za­rod­ko­we­go, co jest już ob­ja­wem wzro­stu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiełkować

1. wy­pu­szczać pier­wsze pędy;
2. pow­sta­wać jako za­czą­tek cze­goś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­ra­sta­jąc, wy­pu­szczać kieł­ki – drob­ne pędy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiełkowice

Kieł­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim na te­re­nie Jury Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej, w gmi­nie Ogro­dzie­niec. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiełkownica

miej­sce przez­na­czo­ne do wy­sy­pa­nia mo­czo­nych na­sion, by wy­kieł­ko­wa­ły; kieł­kow­nik


Źródła:

SJP.pl

Kiełkownik

1. urzą­dze­nie do okre­śla­nia zdol­no­ści kieł­ko­wa­nia na­sion;
2. miej­sce przez­na­czo­ne do wy­sy­pa­nia mo­czo­nych na­sion, by wy­kieł­ko­wa­ły; kieł­kow­ni­ca


Kieł­kow­nik (także: "kieł­kow­ni­ca") – urzą­dze­nie doś­wiad­czal­ne w bo­ta­ni­ce, słu­żą­ce do okre­śla­nia zdol­no­ści kieł­ko­wa­nia na­sion. Mia­nem kieł­kow­ni­ka można też okre­ślić miej­sce (na­czy­nie), w któ­rym umie­szcza się za­mo­czo­ne na­sio­na celem wy­kieł­ko­wa­nia. Zwy­kle taki ze­staw skła­da się ze zbior­ni­ka na wodę, kilku po­zio­mów na kieł­ki oraz przy­kry­cia (po­kry­wy). Naj­prost­szym kieł­kow­ni­kiem w wa­run­kach do­mo­wych może być przez­ro­czy­sty słoik.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiełkowo

Kieł­ko­wo (pol. hist. "Ki­ja­ko­wo") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wolsz­tyń­skim, w gmi­nie Sied­lec.


Źródła:

Wikipedia

Kiełkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiełkowy

→ kie­łek (za­czą­tek ro­śli­ny)


Źródła:

SJP.pl

Kiełmina

wieś w Pol­sce


Kieł­mi­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zgier­skim, w gmi­nie Stry­ków, na te­re­nie Parku Kra­jo­bra­zo­we­go Wznie­sień Łódz­kich. Kieł­mi­na leży na za­chód od Do­brej. W Kieł­mi­nie leży źró­dło rzeki Kieł­mi­czan­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa łódz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiełpieniec

Kieł­pie­niec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie go­sty­niń­skim, w gmi­nie Go­sty­nin.

Kieł­pie­niec zo­stał za­ło­żo­ny pod ko­niec XVIII wieku przez osad­ni­ków ho­len­der­skich. W 1798 roku dzia­ła­ła tu szko­ła ewan­ge­lic­ka. Wieś li­czy­ła 105 miesz­kań­ców w 1827, i 151 w 1883 roku. Obec­nie nie ma żad­nych po­zo­sta­ło­ści ho­len­der­skiej obec­no­ści.


Źródła:

Wikipedia

Kiełpin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kiełpiniec

Kieł­pi­niec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­ko­łow­skim, w gmi­nie Ster­dyń. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży na lewym brze­gu Bugu, na hi­sto­rycz­nym Pod­la­siu.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Kiełpino

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kiełpiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiełtycki

przy­miot­nik od: Kieł­ty­ki (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kiełtyka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiełtyki

naz­wi­sko


Kieł­ty­ki – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Mała Wieś.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w ziemi wy­szo­grodz­kiej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiełzać

kiełz­nać;
1. za­kła­dać ko­nio­wi uzdę lub wę­dzi­dło;
2. po­tocz­nie: ra­dzić sobie z kimś bądź z czymś; po­skra­miać, ujarz­miać;
3. po­tocz­nie: ha­mo­wać, ogra­ni­czać swoje emo­cje


Źródła:

SJP.pl

Kiełznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ra­dze­nie sobie z czymś lub kimś


Źródła:

Wiktionary

Kiełznać

kieł­zać;
1. za­kła­dać ko­nio­wi uzdę lub wę­dzi­dło;
2. po­tocz­nie: ra­dzić sobie z kimś bądź z czymś; po­skra­miać, ujarz­miać;
3. po­tocz­nie: ha­mo­wać, ogra­ni­czać swoje emo­cje


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. okiełz­nać)

 (1.1) za­kła­dać ko­nio­wi uzdę lub wę­dzi­dło

 (1.2) przen. uspo­ka­jać kogoś i do­sto­so­wy­wać jego za­cho­wa­nie do swo­ich ocze­ki­wań; ujarz­miać, po­skra­miać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiełzno

w jeź­dziect­wie: me­ta­lo­wa część uzdy wy­stę­pu­ją­ca w dwóch ro­dza­jach (wę­dzi­dło i munsz­tuk)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zo­o­techn. jeźdz. krót­ki pałąk jedno- lub dwu­dziel­ny za­kła­da­ny ko­nio­wi do pyska, umoż­li­wia­ją­cy łat­wiej­sze nim ste­ro­wa­nie;


Kiełz­no – część ogło­wia; krót­ki, jedno- lub dwu­dziel­ny, pałąk wkła­da­ny ko­nio­wi do pyska. Wy­ko­na­ne są z róż­nych ma­te­ria­łów jak metal, pla­stik czy guma. Służą do utrzy­ma­nia kon­tro­li jeźdź­ca nad ko­niem, do utrzy­ma­nia kie­run­ku jazdy oraz usta­wia­nia głowy konia. Wy­róż­nia się kilka ro­dza­jów kiełzn: wę­dzi­dła, munsz­tu­ki i pe­la­my, kiełz­na wierz­cho­we i za­przę­go­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiełż

drob­ny, wodny sko­ru­piak


Źródła:

SJP.pl

Kiełże

mor­skie i słod­ko­wod­ne sko­ru­pia­ki denne


Kieł­że – zwy­cza­jo­wa nazwa mor­skich i słod­ko­wod­nych, den­nych sko­ru­pia­ków z kilku ro­dzin w rzę­dzie obu­no­gów. Mają cha­rak­te­ry­stycz­ne bocz­nie spła­szczo­ne, łu­ko­wa­to wy­gię­te ciało o dłu­go­ści do 2 cm, w któ­rym wy­róż­nić można głowę, tułów i od­włok. Na tu­ło­wiu znaj­du­ją się od­nó­ża, dzię­ki któ­rym zwie­rzę po­ru­sza się w wo­dzie pły­wa­jąc lub peł­za­jąc wśród ro­ślin i ka­mie­ni. Kieł­że żyją na dnie zbior­ni­ków wod­nych, czę­sto wy­stę­pu­jąc ma­so­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiełżowy

→ kiełż


Patrz:kiełż

Źródła:

SJP.pl

Kieś

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Łot­wie nad rzeką Gaują;


Kieś ( Cēsis, wym. ; dawn. Wen­den) – mia­sto na Łot­wie, nad rzeką Gaują, sie­dzi­ba no­va­du.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kieślowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kież

za­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. jakże


Źródła:

Wiktionary

Kieżmarczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kież­mar­ku


Źródła:

Wiktionary

Kieżmark

mia­sto na Sło­wa­cji


Kież­mark, Kiez­mark (słow. "Kežmarok", węg. "Késmárk", niem. "Käsmark / Kes­mark") – mia­sto po­wia­to­we na Sło­wa­cji, w kraju pre­szow­skim, w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie Spisz. Nazwa mia­sta po­cho­dzi od nie­miec­kie­go zło­że­nia "Käsemarkt", oz­na­cza­ją­ce­go „targ se­ro­wy”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kieżmarski

przy­miot­nik od: Kież­mark


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kież­mar­kiem, do­ty­czą­cy Kież­mar­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kifoskolioza

scho­rze­nie krę­go­słu­pa po­le­ga­ją­ce na jego skrzy­wie­niu ku ty­ło­wi i na bok


Źródła:

SJP.pl

Kifotyczny

→ ki­fo­za


Patrz:kifoza

Źródła:

SJP.pl

Kifoza

wy­gię­cie krę­go­słu­pa do tyłu


Ki­fo­za (łac. z gr. "kyp­ho­sis"; gr. κυφός "kyp­hós" – "gar­ba­ty, zgię­ty w przód") – łu­ko­wa­te wy­gię­cie krę­go­słu­pa w stro­nę grzbie­to­wą. Je­że­li takie wy­gię­cie znaj­du­je się w od­cin­ku pier­sio­wym lub krzy­żo­wym krę­go­słu­pa i mie­ści się w gra­ni­cach normy (dla ki­fo­zy pier­sio­wej to 20 do 40 stop­ni), jest to ki­fo­za fiz­jo­lo­gicz­na (ki­fo­za pier­sio­wa, ki­fo­za krzy­żo­wa).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kigali

sto­li­ca Ru­an­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Rwan­dy;


Ki­ga­li – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Rwan­dy. Po­ło­żo­ne jest w cen­trum pań­stwa. Od uzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści przez kraj w 1962 sta­no­wi jego naj­więk­szy oś­ro­dek eko­no­micz­ny, kul­tu­ral­ny i tran­spor­to­wy. Znaj­du­je się tu dom i biura pre­zy­den­ta Rwan­dy oraz biura mi­ni­sterstw rządu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kigalijczyk

miesz­ka­niec Ki­ga­li (sto­li­cy Rwan­dy)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ki­ga­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kigalijka

miesz­kan­ka Ki­ga­li (sto­li­cy Rwan­dy)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ki­ga­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kigalijski

przy­miot­nik od: Ki­ga­li (sto­li­ca Rwan­dy)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Ki­ga­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kigelia

drze­wo z ro­dzi­ny bi­gno­nio­wa­tych; drze­wo kieł­ba­sia­ne


Źródła:

SJP.pl

Kigurumi

ko­stium zwie­rzę­cy


Źródła:

SJP.pl

Kii

[czy­taj: kija lub kja] marka sa­mo­cho­dów i firma


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kij

1. drew­nia­ny patyk, laska;
2. drew­nia­na lub me­ta­lo­wa laska o spe­cjal­nym kształ­cie, uży­wa­na do gier, zabaw spor­to­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) długi patyk;

 (1.2) długi i cien­ki trzo­nek od ja­kie­goś na­rzę­dzia

 (1.3) sport. długi przy­rząd spor­to­wy do ude­rza­nia

 (1.4) gw-pl|Poz­nań. pię­tro

 (1.5) pot. wędka

 (1.6) daw. długi kie­lich

 (1.7) pot. ro­dzaj kra­ni­ka słu­żą­ce­go do na­le­wa­nia al­ko­ho­lu, głów­nie piwa, z becz­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kija

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: kij


Kija – dru­go­rzęd­na żona fa­ra­o­na Ech­na­to­na z XVIII dy­na­stii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kijafa

ga­tu­nek duń­skie­go wina z owo­ców wiśni


Źródła:

SJP.pl

Kijak

naz­wi­sko


Kijak – dziel­ni­ca Wie­lu­nia obej­mu­ją­ca ulice: Kijak, Jo­an­ny Żubr, Gra­nicz­ną i przy­le­głe.

Na Ki­ja­ku znaj­du­je się nie­czyn­ny od 1939 roku cmen­tarz ży­dow­ski, który pod­czas II wojny świa­to­wej był miej­scem stra­ceń Po­la­ków i Żydów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kijaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ki­jan­ka


Źródła:

Wiktionary

Kijanka

1. larwa pła­zów be­zo­go­no­wych;
2. drew­nia­na ło­pat­ka słu­żą­ca daw­niej na wsi do pra­nia bie­liz­ny i obi­ja­nia lnu; pral­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. larwa pła­zów be­zo­go­no­wych pro­wa­dzą­ca wodny tryb życia;

 (1.2) etn. hist. na­rzę­dzie w po­sta­ci kija, de­szczuł­ki lub drew­nia­nej ło­pat­ki uży­wa­ne daw­niej do pra­nia w rzece lub je­zio­rze, a także do obi­ja­nia lnu;

 (1.3) miesz­kan­ka miej­sco­wo­ści Kij

 (1.4) miesz­kan­ka miej­sco­wo­ści Kije


Ki­jan­ka – po­stać lar­wal­na pła­zów. Po pew­nym cza­sie przeksz­tał­ca się w do­ro­słe­go płaza, jed­nak przed cał­ko­wi­tym prze­o­bra­że­niem fi­zycz­nym, pre­zen­tu­je wiele cech ty­po­wych dla ryb – pro­wa­dzi wodny tryb życia, po­ru­sza się, odży­wia i wy­glą­da po­dob­nie do ryby, od­dy­cha skrze­la­mi, ma ogon pio­no­wo oto­czo­ny płet­wą, sta­no­wią­cy głów­ną siłę na­pę­do­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kijanowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kijarka

1. ob­ta­czar­ka do drew­nia­nych bali,
2. na­rzę­dzie do wy­ro­bu przed­mio­tów, które mają cy­lin­drycz­ny prze­krój


Źródła:

SJP.pl

Kijas

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kijaszek

zdrob­nie­nie od: kij


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. kij


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kijaszkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kijański

naz­wi­sko


Ki­jań­ski (forma żeń­ska: Ki­jań­ska; licz­ba mnoga: Ki­jań­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 271 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kije

po­tocz­nie: bicie, lanie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim

 (1.3) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim

 (1.4) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie piń­czow­skim

 (1.5) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olec­kim

 (1.6) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kijek

zdrob­nie­nie od: kij


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały kij


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kijewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kijewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kijewski

przy­miot­nik od: Ki­je­wo Kró­lew­skie


Źródła:

SJP.pl

Kijkarka

po­tocz­nie: ko­bie­ta upra­wia­ją­ca nor­dic wal­king


Źródła:

SJP.pl

Kijkarz

po­tocz­nie: osoba upra­wia­ją­ca nor­dic wal­king


Źródła:

SJP.pl

Kijkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. sport. cho­dze­nie przy uży­ciu kijów trek­kin­go­wych


Źródła:

Wiktionary

Kijkować

po­tocz­nie: upra­wiać nor­dic wal­king


Źródła:

SJP.pl

Kijkowy

przy­miot­nik od: kijek


Źródła:

SJP.pl

Kijowianin

miesz­ka­niec Ki­jo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ki­jo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kijowianka

miesz­kan­ka Ki­jo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ki­jo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kijowice

Ki­jo­wi­ce (niem. "Vo­gel­ge­sang") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ole­śnic­kim, w gmi­nie Bie­ru­tów.


Źródła:

Wikipedia

Kijowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie na­le­żą­ca do re­jo­nu mi­ko­ła­jow­skie­go ob­wo­du lwow­skie­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kijowiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ki­jo­wo


Źródła:

SJP.pl

Kijowo

przy­słó­wek

 (1.1) pot. bar­dzo źle, okrop­nie


Źródła:

Wiktionary

Kijowski

1. → Kijów;
2. obwód ki­jow­ski - jeden z 24 ob­wo­dów Ukra­i­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­jo­wem, do­ty­czą­cy Ki­jo­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kijowszczyzna

re­gion w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion wokół Ki­jo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kijowy

1. po­tocz­nie: kiep­ski, lichy, marny;
2. zwią­za­ny z kijem, np. sport ki­jo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) slang. młodz. bar­dzo zły, okrop­ny; eufem. od chu­jo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kijski

przy­miot­nik od: Kije (nazwa kilku wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kijónka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. drew­nia­na ło­pat­ka do pra­nia na ka­mie­niu w rzece

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. drew­nia­ny mło­tek do wbi­ja­nia pa­li­ków


Źródła:

Wiktionary

Kijów

po­tocz­nie: bicie, lanie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto nad Dnie­prem, sto­li­ca Ukra­i­ny;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w gmi­nie Dre­zden­ko;

 (1.3) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w gmi­nie Ot­mu­chów;

 (1.4) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w gmi­nie Kru­szy­na;


Kijów ( Київ, "Kyjiw") – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Ukra­i­ny (pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści oraz po­wierzch­ni), le­żą­ce nad rzeką Dniepr.

Ma sta­tus mia­sta wy­dzie­lo­ne­go i jest oś­rod­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym ob­wo­du ki­jow­skie­go. Sta­no­wi także naj­więk­szy oś­ro­dek prze­my­sło­wy i kul­tu­ral­no-na­u­ko­wy kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kijóń

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. leśn. kloc uży­wa­ny do wbi­ja­nia me­ta­lo­we­go klina


Źródła:

Wiktionary

Kik

[czy­taj: kik]
1. Klub In­te­li­gen­cji Ka­to­lic­kiej
2. Klub In­te­re­su­ją­cej Książ­ki


skró­to­wiec

 (1.1) = Klub In­te­li­gen­cji Ka­to­lic­kiej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kikać.


Źródła:

Wiktionary

Kikać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ki­knąć)

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. za­glą­dać, zer­kać

 (1.2) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. gw-pl|Gru­dziądz,Ku­ja­wy za­chod­nie. pa­trzeć, spo­glą­dać


Źródła:

Wiktionary

Kikimora

zło­śli­wy duch do­mo­wy w wie­rze­niach ple­mion sło­wiań­skich; szi­szi­mo­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit­słow. szkod­li­wy duch do­mo­wy przy­bie­ra­ją­cy po­stać ma­leń­kiej ko­bie­ty, cza­sem nie­wi­dzial­ny;


Zo­bacz też: Ki­ki­mo­ra – dzie­ło mu­zycz­ne Ana­to­li­ja La­do­wa.

Ki­ki­mo­ra, szi­szi­mo­ra – w wie­rze­niach sło­wiań­skich szkod­li­wy duch do­mo­wy.

Ki­ki­mo­ra, uwa­ża­na nie­kie­dy za żonę do­mo­wi­ka, przy­bie­ra­ła po­stać ma­leń­kiej ko­bie­ty, choć po­tra­fi­ła także stać się nie­wi­dzial­na. Była wroga wobec męż­czyzn, po no­cach bu­dzi­ła nie­mow­lę­ta, plą­ta­ła przę­dzę, cza­sa­mi szko­dzi­ła także zwie­rzę­tom do­mo­wym, zwła­szcza zaś kurom.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kikolanin

miesz­ka­niec Ki­ko­ła (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kikolanka

miesz­kan­ka Ki­ko­ła (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kikolski

przy­miot­nik od: Kikół


Źródła:

SJP.pl

Kikować

po­tocz­nie: uważ­nie ob­ser­wo­wać


Źródła:

SJP.pl

Kikowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiks

1. chy­bio­ne ude­rze­nie w piłkę lub kulę bi­lar­do­wą;
2. po­mył­ka, fałsz przy wy­ko­ny­wa­niu ut­wo­ru mu­zycz­ne­go;
3. błąd, nie­wła­ści­we po­su­nię­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­sto­sow­ne, nie­o­cze­ki­wa­ne, błęd­ne za­cho­wa­nie, po­su­nię­cie

 (1.2) sport. chy­bio­ne ude­rze­nie lub kop­nię­cie w piłkę

 (1.3) sport. chy­bio­ne ude­rze­nie w kulę w bi­lar­dzie

 (1.4) muz. fał­szy­wy dźwięk pod­czas wy­ko­ny­wa­nia ut­wo­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiksja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Kick­xia|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny bab­ko­wa­tych;


Kik­sja, lnica ("Kick­xia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bab­ko­wa­tych. Obej­mu­je 24 ga­tun­ki. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w po­łud­nio­wej i środ­ko­wej Eu­ro­pie, w pół­noc­nej i pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce (w tym na Wy­spach Zie­lo­ne­go Przy­ląd­ka, Wy­spach Ka­na­ryj­skich, na wscho­dzie po Kenię na po­łud­niu), w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji (po Ka­zach­stan, Kir­gi­stan i Pa­ki­stan na wscho­dzie). W Pol­sce rosną dwa ga­tun­ki jako za­do­mo­wio­ne an­tro­po­fi­ty: kik­sja oszcze­po­wa­ta "K. ela­ti­ne" i kik­sja zgię­to­o­stro­go­wa "K. spu­ria".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiksować

po­peł­niać po­mył­ki, mylić się, chy­biać


Źródła:

SJP.pl

Kikucik

zdrob­nie­nie od: kikut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kikut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kikuju

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) etn. jedna z grup et­nicz­nych za­miesz­ku­ją­cych Kenię;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) etn. męż­czyz­na lub chło­piec z ple­mię­e­mie­nia Ki­ku­ju (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (3.1) etn. ko­bie­ta lub dziew­czy­na z ple­mię­e­mie­nia Ki­ku­ju (1.1)


Ki­ku­ju (Kĩkũyũ, Gĩkũyũ, Gi­ku­ju) – naj­licz­niej­sza grupa et­nicz­na Kenii. Ich oj­czyz­ną są żyzne, cen­tral­ne wy­ży­ny Kenii, na któ­rych pro­wa­dzi­li rol­ni­czy tryb życia. Ich ję­zy­kiem jest język ki­ku­ju, na który skła­da­ją się trzy dia­lek­ty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kikut

część koń­czy­ny lub palca po­zo­sta­ła po am­pu­ta­cji lub ist­nie­ją­ca od uro­dze­nia; część na­rzą­du wew­nętrz­ne­go po­zo­sta­ła po wy­cię­ciu frag­men­tu tego na­rzą­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. od­sta­ją­ca po­zo­sta­łość am­pu­to­wa­nej koń­czy­ny lub część ciała nie­do­sta­tecz­nie wyksz­tał­co­na

 (1.2) med. wet. po­zo­sta­łość na­rzą­du wew­nętrz­ne­go po usu­nię­ciu jego czę­ści

 (1.3) pot. wy­sta­ją­ca reszt­ka cze­goś, zaz­wy­czaj po usz­ko­dze­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kikutnica

mor­ski sta­wo­nóg po­kro­jem zbli­żo­ny do pa­ją­ka, ma­ją­cy bar­dzo dłu­gie od­nó­ża przy­po­mi­na­ją­ce ki­ku­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kikutnice

gro­ma­da sta­wo­no­gów obej­mu­ją­ca ponad 1300 ga­tun­ków


Ki­kut­ni­ce ("Pyc­no­go­ni­da", „pycno” – ści­słe pa­kie­ty, „gonid” – go­ni­dia), zwane także Pan­to­po­da lub „mor­ski­mi pa­ją­ka­mi” – kos­mo­po­li­tycz­na gro­ma­da sta­wo­no­gów, wy­stę­pu­ją­ca zwła­szcza w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go, Morza Ka­ra­ib­skie­go, a także Oce­a­nów Ark­tycz­ne­go i An­tark­tycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kikutniczka

ki­kut­nicz­ka po­spo­li­ta - ga­tu­nek skor­ka


Źródła:

SJP.pl

Kikutowy

→ kikut


Patrz:kikut

Źródła:

SJP.pl

Kikół

mia­sto w Pol­sce


Kikół – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Kikół.

Kikół uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1745 roku. Zo­stał po­zba­wio­ny praw miej­skich 13 stycz­nia 1870 i włą­czo­ny do gminy Kikół w po­wie­cie lip­now­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kil

1. wią­za­nie szkie­le­tu ka­dłu­ba stat­ku; stęp­ka;
2. li­stwa chro­nią­ca ka­dłub sa­mo­lo­tu przed moż­li­wy­mi usz­ko­dze­nia­mi w cza­sie star­tu i lą­do­wa­nia;
3. duża kie­szeń na cza­szy spa­do­chro­nu słu­żą­ca zwięk­sze­niu jego sta­tecz­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. belka na dnie ka­dłu­ba stat­ku, cią­gną­ca się od dzio­bu do rufy;

 (1.2) zool. za­o­strzo­na kra­wędź ciała niek­tó­rych zwie­rząt;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilak

guz­ko­wa­ta zmia­na w trze­cio­rzę­do­wym sta­dium kiły do­ty­czą­ca wielu na­rzą­dów, naj­czę­ściej po­ja­wia się na skó­rze, ślu­zów­kach, w ukła­dzie szkie­le­to­wym, osią­ga roz­mia­ry od kilku mi­li­me­trów do kilku cen­ty­me­trów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) med. grud­ko­wa­ty guz za­pal­ny, bę­dą­cy ob­ja­wem kiły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilanowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kilarowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) taki, który na­le­ży do Ki­la­ra, Ki­la­ro­wej lub Ki­la­rów


Źródła:

Wiktionary

Kilarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kilać

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ła­sko­tać


Źródła:

Wiktionary

Kilblok

jeden z drew­nia­nych klo­ców, na któ­rych usta­wia­ny jest bu­do­wa­ny lub do­ko­wa­ny sta­tek; blok stęp­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilblokowy

przy­miot­nik od: kil­blok


Źródła:

SJP.pl

Kildin

rze­czow­nik

 (1.1) jęz. język jed­nej z grup et­nicz­nych La­poń­czy­ków (kil­din), za­miesz­ku­ją­cych Pół­wy­sep Kol­ski


Źródła:

Wiktionary

Kiler

płat­ny za­bój­ca; kil­ler


Zo­bacz też: Kiler (album).

Kiler – pol­ska ko­me­dia kry­mi­nal­na w re­ży­se­rii Ju­liu­sza Ma­chul­skie­go z 1997 roku na pod­sta­wie sce­na­riu­sza Pio­tra We­re­śnia­ka, wy­pro­du­ko­wa­na przez Stu­dio Fil­mo­we „Zebra”.

Bo­ha­te­rem filmu jest ty­tu­ło­wy tak­sów­karz Jerzy Kiler (Ce­za­ry Pa­zu­ra), który zo­sta­je wro­bio­ny w mor­der­stwo gang­ste­ra i pró­bu­je bez­sku­tecz­nie udo­wod­nić swoją nie­win­ność. Film od­niósł wiel­ki suk­ces ko­mer­cyj­ny (obej­rza­ło go około 2 mi­lio­ny wi­dzów).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kilerka

po­tocz­nie: za­bój­czy­ni; kil­ler­ka


Źródła:

SJP.pl

Kilia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. głów­ne, pół­noc­ne ramię uj­ścio­we Du­na­ju;

 (1.2) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we na Ukra­i­nie, po­ło­żo­ne w ob­wo­dzie ode­skim na lewym brze­gu Kilii (1.1);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kilian

1. imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Ki­lian – imię mę­skie po­cho­dze­nia cel­tyc­kie­go, ety­mo­lo­gicz­nie wią­żą­ce się ze sło­wem "gil­le­an" „mnich”. An­giel­ska, pol­ska i nie­miec­ka forma imie­nia "Cil­lian" po­cho­dzi od słowa "ce­al­lach" oz­na­cza­ją­ce­go „wojna” lub "ceall" oz­na­cza­ją­ce­go „ko­ściół”. Ist­nie­ją za­pi­sy tego imie­nia w Pol­sce po­cho­dzą­ce je­szcze ze śred­nio­wie­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiliana

imię żeń­skie


Ki­lia­na, Kilia – imię żeń­skie; żeń­ski od­po­wied­nik mę­skie­go imie­nia Ki­lian po­cho­dze­nia cel­tyc­kie­go, od "ce­al­lach" oz­na­cza­ją­ce­go "wojna" lub "ceall" oz­na­cza­ją­ce­go "ko­ściół". Pa­tro­nem tego imie­nia jest św. Ki­lian.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kilianek

zdrob­nie­nie od: Ki­lian (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Kilianiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ki­lia­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilianka

zdrob­nie­nie od: Ki­lian (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Kiliankowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ki­lian­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilianostwo

Ki­lian z mał­żon­ką; Ki­lia­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Kilianowie

Ki­lian z mał­żon­ką; Ki­lia­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Kilianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ki­lia­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kiliański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kilijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kilią, do­ty­czą­cy Kilii


Źródła:

Wiktionary

Kilim

barw­ny, wzo­rzy­sty dywan dwu­stron­ny na ścia­nę lub po­dło­gę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dwu­stron­na, weł­nia­na tka­ni­na de­ko­ra­cyj­na


Kilim – tka­ni­na de­ko­ra­cyj­na, dwu­stron­na, wy­ko­ny­wa­na weł­nia­nym wąt­kiem na os­no­wie weł­nia­nej lub lnia­nej. Wy­ko­ny­wa­na w splo­cie płó­cien­nym tech­ni­ką pło­cho­wą lub grze­bycz­ko­wą na warsz­ta­tach pio­no­wych lub po­zio­mych. Wzór tka­ni­ny two­rzą gęsto zbi­ja­ne i kry­ją­ce os­no­wę nitki wątku. Naj­prost­szy­mi mo­ty­wa­mi de­ko­ra­cyj­ny­mi były pasy barw­ne lub wzory ge­o­me­trycz­ne oraz sty­li­zo­wa­ne or­na­men­ty ro­ślin­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilimandżaro

masyw wul­ka­nicz­ny w Tan­za­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. naj­wyż­sza góra Afry­ki po­ło­żo­na w Tan­za­nii nie­da­le­ko gra­ni­cy z Kenią;


Zo­bacz też: Ki­li­man­dża­ro (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Ki­li­man­dża­ro – roz­le­gły, obec­nie drze­mią­cy wul­kan w pół­noc­no-wschod­niej Tan­za­nii, w po­bli­żu gra­ni­cy z Kenią, około 80 km na wschód od wschod­nie­go od­ga­łę­zie­nia Wiel­kie­go Rowu Afry­kań­skie­go. Jest naj­wyż­szą górą Afry­ki i je­dy­nym miej­scem na kon­ty­nen­cie, gdzie śnieg jest ca­ło­rocz­ny. Masyw ten jest wi­docz­ny z od­le­gło­ści prze­kra­cza­ją­cej 150 km.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilimandżarski

→ Ki­li­man­dża­ro


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­li­man­dża­ro, do­ty­czą­cy Ki­li­man­dża­ro


Patrz:Kilimandżaro

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilimek

zdrob­nie­nie od: kilim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kilim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilimiarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się tka­niem ki­li­mów


Źródła:

Wiktionary

Kilimiarski

do­ty­czą­cy ki­li­miar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Kilimiarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) umie­jęt­ność, sztu­ka tka­nia ki­li­mów


Źródła:

Wiktionary

Kilimkarnia

pra­cow­nia wyt­wa­rza­ją­ca ki­lim­ki


Źródła:

SJP.pl

Kilimkarski

do­ty­czą­cy ki­lim­kar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Kilimkarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) umie­jęt­ność, sztu­ka tka­nia ki­li­mów


Źródła:

Wiktionary

Kilimkowy

przy­miot­nik od: ki­li­mek


Źródła:

SJP.pl

Kilimowy

przy­miot­nik od: kilim


Źródła:

SJP.pl

Kiliszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiljański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kilka

mała ryba z ro­dzi­ny śle­dzio­wa­tych; tiul­ka


za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) oz­na­cze­nie w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­by od trzech do dzie­wię­ciu w od­nie­sie­niu do grupy rze­czow­ni­ków nie­mę­sko­o­so­bo­wych (ko­biet, zwie­rząt lub rze­czy)

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) icht. ro­dzaj ma­łych ryb z ro­dzi­ny śle­dzio­wa­tych, za­miesz­ku­ją­cych Morze Ka­spij­skie, Azow­skie, Czar­ne i Śró­dziem­ne;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkadziesiąt

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­bę w prze­dzia­le od 20 do 99; pa­rę­dzie­siąt, ileś­dzie­siąt


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) oz­na­cze­nie w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­by od dwu­dzie­stu do dzie­więć­dzie­się­ciu dzie­wię­ciu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkakrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) sze­reg razy


Źródła:

Wiktionary

Kilkakrotność

pow­ta­rzal­ność do­ty­czą­ca kilku na­stę­pu­ją­cych zaraz po sobie zda­rzeń, frag­men­tów lub cykli


Źródła:

SJP.pl

Kilkakrotny

kil­ko­krot­ny, kil­ku­krot­ny;
1. pow­ta­rza­ją­cy się kilka razy;
2. kilka razy więk­szy od cze­goś po­rów­ny­wa­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który odbył się kilka razy, zo­stał pow­tó­rzo­ny (miał miej­sce) okre­ślo­ną ilość razy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkakroć

parę, kilka razy; pa­ro­kroć


przy­słó­wek li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) przest. kilka razy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkanaście

li­czeb­nik okre­śla­ją­cy licz­bę więk­szą od dzie­się­ciu a mniej­szą od dwu­dzie­stu; pa­rę­na­ście


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) oz­na­cze­nie w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­by od je­de­na­stu do dzie­więt­na­stu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkanaścioro

li­czeb­nik okre­śla­ją­cy licz­bę więk­szą od dzie­się­ciu a mniej­szą od dwu­dzie­stu, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­giej


Źródła:

SJP.pl

Kilkaset

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­bę w prze­dzia­le od 200 do 999; pa­rę­set, ileś­set


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) oz­na­cze­nie w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­by od dwu­stu do dzie­wię­ciu­set dzie­więć­dzie­się­ciu dzie­wię­ciu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkoaktowy

skła­da­ją­cy się z kilku aktów; kil­ku­ak­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkoarkuszowy

skła­da­ją­cy się z kilku ar­ku­szy; kil­ku­ar­ku­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkocalowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku cali; kil­ku­ca­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkocentymetrowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku cen­ty­me­trów; kil­ku­cen­ty­me­tro­wy, pa­ro­cen­ty­me­tro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkodniowy

trwa­ją­cy, od­by­wa­ją­cy się kilka dni; kil­kud­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkofazowy

skła­da­ją­cy się z kilku faz; kil­ku­fa­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkogodzinny

trwa­jąc kilka go­dzin; kil­ku­go­dzin­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilkogroszowy

ma­ją­cy war­tość kilku gro­szy; kil­ku­gro­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkogłosowy

wy­ko­ny­wa­ny przez kilka gło­sów; kil­ku­gło­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkohektarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię kilku hek­ta­rów; kil­ku­hek­ta­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkokartkowy

skła­da­ją­cy się z kilku kar­tek; kil­ku­kart­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkokrotny

rzad­ko: kil­ka­krot­ny, kil­ku­krot­ny;
1. pow­ta­rza­ją­cy się kilka razy;
2. kilka razy więk­szy od cze­goś po­rów­ny­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Kilkolatek

rzad­ko: osoba ma­ją­ca kilka lat; kil­ku­la­tek, pa­ro­la­tek


Źródła:

SJP.pl

Kilkolatka

rzad­ko: dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca kilka lat; kil­ku­lat­ka, pa­ro­lat­ka


Źródła:

SJP.pl

Kilkoletni

kil­ku­let­ni, pa­ro­let­ni;
1. trwa­ją­cy kilka lat; przy­pa­da­ją­cy za kilka lat;
2. bę­dą­cy w wieku kilku lat, ma­ją­cy kilka lat


Źródła:

SJP.pl

Kilkometrowy

ma­ją­cy kilka me­trów dłu­go­ści; kil­ku­me­tro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkomiesięczny

trwa­ją­cy kilka mie­się­cy; kil­ku­mie­sięcz­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilkomilimetrowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku mi­li­me­trów; kil­ku­mi­li­me­tro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkomilionowy

li­czą­cy kilka mi­lio­nów cze­goś; kil­ku­mi­lio­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkomilowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku mil; kil­ku­mi­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkominutowy

trwa­ją­cy kilka minut; kil­ku­mi­nu­to­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. trwa­ją­cy kilka minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkomorgowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­na­stu mor­gów; kil­ku­mor­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkonastodniowy

trwa­ją­cy kil­ka­na­ście dni; kil­ku­na­stod­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkonastogodzinny

trwa­ją­cy kil­ka­na­ście go­dzin; kil­ku­na­sto­go­dzin­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilkonastohektarowy

ma­ją­cy kil­ka­na­ście hek­ta­rów; kil­ku­na­sto­hek­ta­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkonastoletni

ma­ją­cy kil­ka­na­ście lat; trwa­ją­cy kil­ka­na­ście lat; kil­ku­na­sto­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Kilkoodcinkowy

skła­da­ją­cy się z kilku od­cin­ków; kil­ku­od­cin­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkoosobowy

skła­da­ją­cy się z kilku osób; kil­ku­o­so­bo­wy, pa­ro­o­so­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkopiętrowy

skła­da­ją­cy się z kilku pię­ter; kil­ku­pię­tro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkopokojowy

skła­da­ją­cy się z kilku pokoi (po­ko­jów), np. kil­ko­po­ko­jo­we miesz­ka­nie; kil­ku­po­ko­jo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkopoziomowy

skła­da­ją­cy się z kilku po­zio­mów; kil­ku­po­zio­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkoramienny

ma­ją­cy kilka ra­mion, odnóg itp.; kil­ku­ra­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilkoro

li­czeb­nik okre­śla­ją­cy licz­bę więk­szą od dwóch a mniej­szą od dzie­się­ciu, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­giej


za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) oz­na­cze­nie w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­by od trzech do dzie­wię­ciu w od­nie­sie­niu do grupy zło­żo­nej za­rów­no z rze­czow­ni­ków mę­sko­o­so­bo­wych (męż­czyzn, chłop­ców) jak i nie­mę­sko­so­bo­wych (ko­biet, dziew­czyn, dzie­ci)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkorodzinny

przez­na­czo­ny dla kilku ro­dzin, mie­szczą­cy kilka ro­dzin; kil­ku­ro­dzin­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilkostopniowy

ma­ją­cy kilka stop­ni, skła­da­ją­cy się z kilku stop­ni; kil­ku­stop­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkostronicowy

skła­da­ją­cy się z kilku stro­nic (stron); kil­ku­stro­ni­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkostronowy

skła­da­ją­cy się z kilku stron (stro­nic); kil­ku­stro­ni­co­wy, kil­ku­stro­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkotomowy

skła­da­ją­cy się z kilku tomów; kil­ku­to­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkotonowy

kil­ku­to­no­wy;
1. wa­żą­cy kilka ton (np. kil­ko­to­no­wy ła­du­nek), mo­gą­cy udź­wi­gnąć kilka ton (np. kil­ko­to­no­wy dźwig);
2. zło­żo­ny z kilku tonów mu­zycz­nych (np. kil­ko­to­no­wy akord)


Źródła:

SJP.pl

Kilkotygodniowy

trwa­ją­cy kilka ty­god­ni; kil­ku­ty­god­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkowarstwowy

skła­da­ją­cy się z kilku warstw; kil­ku­war­stwo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkowiekowy

trwa­ją­cy kilka wie­ków; kil­ku­wie­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkowierszowy

skła­da­ją­cy się z kilku wier­szy; kil­ku­wier­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkowioskowy

skła­da­ją­cy się z kilku wio­sek; kil­ku­wio­sko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkowyrazowy

skła­da­ją­cy się z kilku wy­ra­zów; kil­ku­wy­ra­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkozłotowy

ma­ją­cy war­tość kilku zło­tych; kil­ku­zło­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilku

za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) oz­na­cze­nie w spo­sób przy­bli­żo­ny licz­by od trzech do dzie­wię­ciu w od­nie­sie­niu do grupy rze­czow­ni­ków mę­sko­o­so­bo­wych (np. męż­czyzn, chłop­ców)


Źródła:

Wiktionary

Kilkuaktowy

skła­da­ją­cy się z kilku aktów; kil­ko­ak­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuarkuszowy

skła­da­ją­cy się z kilku ar­ku­szy; kil­ko­ar­ku­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię kilku arów


Źródła:

SJP.pl

Kilkuatomowy

zło­żo­ny z kilku ato­mów, np. układ kil­ku­a­to­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkubramkowy

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się strze­le­niem kilku bra­mek


Źródła:

SJP.pl

Kilkucalowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku cali; kil­ko­ca­lo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka cali


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkucentymetrowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku cen­ty­me­trów; kil­ko­cen­ty­me­tro­wy, pa­ro­cen­ty­me­tro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkucyfrowy

skła­da­ją­cy się z kilku cyfr


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z od trzech do dzie­wię­ciu cyfr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuczęściowy

skła­da­ją­cy się z kilku czę­ści


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka czę­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuczłonowy

skła­da­ją­cy się z kilku czło­nów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka czło­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkudaniowy

skła­da­ją­cy się z kilku dań


Źródła:

SJP.pl

Kilkudniowy

trwa­ją­cy, od­by­wa­ją­cy się kilka dni; kil­kod­nio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy kilka dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkudziesięciodniowy

trwa­ją­cy kil­ka­dzie­siąt dni


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciokilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­dzie­się­ciu ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy kil­ka­dzie­siąt ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciokrotność

→ kil­ku­dzie­się­cio­krot­ny


Patrz:kilkudziesięciokrotny

Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciokrotny

a) pow­ta­rza­ją­cy się kil­ka­dzie­siąt razy;
b) kil­ka­dzie­siąt razy więk­szy od cze­goś po­rów­ny­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciolecie

okres kil­ku­dzie­się­ciu lat


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięcioletni

ma­ją­cy kil­ka­dzie­siąt lat, trwa­ją­cy kil­ka­dzie­siąt lat itp.


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciometrowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­dzie­się­ciu me­trów, wy­no­szą­cy kil­ka­dzie­siąt me­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciominutowy

trwa­ją­cy kil­ka­dzie­siąt minut


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięcioosobowy

1. skła­da­ją­cy się z kil­ku­dzie­się­ciu osób (np. dru­ży­na kil­ku­dzie­się­cio­o­so­bo­wa);
2. przez­na­czo­ny dla kil­ku­dzie­się­ciu osób (np. kil­ku­dzie­się­cio­o­so­bo­wy au­to­bus)


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciopiętrowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­dzie­się­ciu pię­ter


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięcioprocentowy

sta­no­wią­cy kil­ka­dzie­siąt pro­cent ja­kiejś ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciosekundowy

trwa­ją­cy kil­ka­dzie­siąt se­kund


Źródła:

SJP.pl

Kilkudziesięciostronicowy

taki, który ma kil­ka­dzie­siąt stro­nic


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy kil­ka­dzie­siąt stron, skła­da­ją­cy się z kil­ku­dzie­się­ciu stron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkudziesięciostronowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­dzie­się­ciu stron (stro­nic)


Źródła:

SJP.pl

Kilkuelementowy

skła­da­ją­cy się z kilku ele­men­tów


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z od trzech do dzie­wię­ciu ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuetapowy

zło­żo­ny z kilku eta­pów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkufazowy

skła­da­ją­cy się z kilku faz; kil­ko­fa­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkugodzinny

trwa­ją­cy kilka go­dzin; kil­ko­go­dzin­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który trwa kilka go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkugramowy

wa­żą­cy kilka gra­mów


Źródła:

SJP.pl

Kilkugroszowy

ma­ją­cy war­tość kilku gro­szy; kil­ko­gro­szo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest wart kilka gro­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkugłosowy

wy­ko­ny­wa­ny przez kilka gło­sów; kil­ko­gło­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuhektarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię kilku hek­ta­rów; kil­ko­hek­ta­ro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka hek­ta­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuizbowy

skła­da­ją­cy się z kilku izb


Źródła:

SJP.pl

Kilkujęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się kil­ko­ma ję­zy­ka­mi;
2. na­pi­sa­ny w kilku ję­zy­kach;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się kil­ko­ma ję­zy­ka­mi


przy­miot­nik

 (1.1) zob. wie­lo­ję­zycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkujęzykowy

przy­miot­nik

 (1.1) zob. wie­lo­ję­zycz­ny.


Źródła:

Wiktionary

Kilkukanałowy

ma­ją­cy kilka ka­na­łów


Źródła:

SJP.pl

Kilkukartkowy

skła­da­ją­cy się z kilku kar­tek; kil­ko­kart­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkukilogramowy

1. wa­żą­cy kilka ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na kilka ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Kilkukilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku ki­lo­me­trów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiel­kość (dłu­gość) kilku ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuklasowy

skła­da­ją­cy się z kilku klas


Źródła:

SJP.pl

Kilkukrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) sze­reg razy


Źródła:

Wiktionary

Kilkukrotność

→ kil­ku­krot­ny


Patrz:kilkukrotny

Źródła:

SJP.pl

Kilkukrotny

kil­ko­krot­ny, kil­ka­krot­ny;
1. pow­ta­rza­ją­cy się kilka razy;
2. kilka razy więk­szy od cze­goś po­rów­ny­wa­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) zob. kil­ka­krot­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkulatek

osoba ma­ją­ca kilka lat


Źródła:

SJP.pl

Kilkulatka

dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca kilka lat; kil­ko­lat­ka, pa­ro­lat­ka


Źródła:

SJP.pl

Kilkulatki

dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca kilka lat; kil­ko­lat­ka, pa­ro­lat­ka


Źródła:

SJP.pl

Kilkulecie

okres kilku lat


Źródła:

SJP.pl

Kilkuletni

kil­ko­let­ni, pa­ro­let­ni;
1. trwa­ją­cy kilka lat; przy­pa­da­ją­cy za kilka lat;
2. bę­dą­cy w wieku kilku lat, ma­ją­cy kilka lat


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka lat

 (1.2) trwa­ją­cy kilka lat, obej­mu­ją­cy okres kilku lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkulistny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka liści


Źródła:

Wiktionary

Kilkuliterowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który skła­da się z kilku liter


Źródła:

Wiktionary

Kilkumasztowiec

sta­tek kil­ku­masz­to­wy; wie­lo­masz­to­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kilkumasztowy

ma­ją­cy kilka masz­tów


Źródła:

SJP.pl

Kilkumetrowy

ma­ją­cy kilka me­trów dłu­go­ści; kil­ko­me­tro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) mie­rzą­cy kilka me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkumiesięczny

trwa­ją­cy kilka mie­się­cy; kil­ko­mie­sięcz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy, ży­ją­cy kilka mie­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkumiliardowy

li­czą­cy kilka mi­liar­dów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Kilkumilimetrowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku mi­li­me­trów


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kilka mi­li­me­trów dłu­go­ści, gru­bo­ści, sze­ro­ko­ści itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkumilionowy

li­czą­cy kilka mi­lio­nów cze­goś; kil­ko­mi­lio­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkumilowy

ma­ją­cy dłu­gość kilku mil; kil­ko­mi­lo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka mil


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuminutowy

trwa­ją­cy kilka minut; kil­ko­mi­nu­to­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy kilka minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkumorgowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­na­stu mor­gów; kil­ko­mor­go­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka morg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkunastocentymetrowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­na­stu cen­ty­me­trów, wy­no­szą­cy kil­ka­na­ście cen­ty­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastodniowy

trwa­ją­cy kil­ka­na­ście dni; kil­ko­na­stod­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastogodzinny

trwa­ją­cy kil­ka­na­ście go­dzin; kil­ko­na­sto­go­dzin­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastohektarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię kil­ku­na­stu hek­ta­rów


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastokilogramowy

1. wa­żą­cy kil­ka­na­ście ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na kil­ka­na­ście ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastokrotność

→ kil­ku­na­sto­krot­ny


Patrz:kilkunastokrotny

Źródła:

SJP.pl

Kilkunastokrotny

a) pow­ta­rza­ją­cy się kil­ka­na­ście razy;
b) kil­ka­na­ście razy więk­szy od cze­goś po­rów­ny­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastolatek

po­tocz­nie: chło­piec w wieku od 11 do 19 lat; na­sto­la­tek


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastolatka

po­tocz­nie:
1. dziew­czy­na w wieku od 11 do 19 lat; na­sto­lat­ka;
2. zwie­rzę (sa­mi­ca), ro­śli­na lub przed­miot ma­ją­ce kil­ka­na­ście lat


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastolatki

po­tocz­nie: chło­piec w wieku od 11 do 19 lat; na­sto­la­tek


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastolatkowy

zwią­za­ny z kil­ku­na­sto­lat­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastoletni

ma­ją­cy kil­ka­na­ście lat; trwa­ją­cy kil­ka­na­ście lat; kil­ko­na­sto­let­ni


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy lub trwa­ją­cy kil­ka­na­ście lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkunastometrowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­na­stu me­trów


przy­miot­nik

 (1.1) mie­rzą­cy kil­ka­na­ście me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkunastomiesięczny

ma­ją­cy kil­ka­na­ście mie­się­cy, trwa­ją­cy kil­ka­na­ście mie­się­cy itp.


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastomilionowy

li­czą­cy kil­ka­na­ście mi­lio­nów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastominutowy

trwa­ją­cy kil­ka­na­ście minut


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy kil­ka­na­ście minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkunastoosobowy

zło­żo­ny z kil­ku­na­stu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić kil­ka­na­ście osób


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla kil­ku­na­stu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić kil­ka­na­ście osób

 (1.2) zło­żo­ny z kil­ku­na­stu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez kil­ka­na­ście osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkunastopiętrowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­na­stu pię­ter


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastoprocentowy

sta­no­wią­cy kil­ka­na­ście pro­cent ja­kiejś ca­ło­ści


przy­miot­nik

 (1.1) wy­no­szą­cy kil­ka­na­ście pro­cent


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkunastostopniowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­na­stu stop­ni; ma­ją­cy tem­pe­ra­tu­rę kil­ku­na­stu stop­ni


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastostronicowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­na­stu stro­nic (stron); kil­ku­na­sto­stro­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastostronowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­na­stu stron (stro­nic); kil­ku­na­sto­stro­ni­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastostrunowy

o in­stru­men­tach mu­zycz­nych: ma­ją­cy kil­ka­na­ście strun


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastotomowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­na­stu tomów, za­war­ty w kil­ku­na­stu to­mach


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastotygodniowy

trwa­ją­cy kil­ka­na­ście ty­god­ni


Źródła:

SJP.pl

Kilkunastowierszowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­na­stu wier­szy


Źródła:

SJP.pl

Kilkunasty

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy li­czeb­ni­ko­wi nie­o­kre­ślo­ne­mu: kil­ka­na­ście


Źródła:

SJP.pl

Kilkuodcinkowy

skła­da­ją­cy się z kilku od­cin­ków; kil­ko­od­cin­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuosobowy

skła­da­ją­cy się z kilku osób; kil­ko­o­so­bo­wy, pa­ro­o­so­bo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla kilku osób, mo­gą­cy po­mie­ścić kilka osób

 (1.2) zło­żo­ny z kilku osób, wy­ko­ny­wa­ny przez kilka osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkupasmowy

skła­da­ją­cy się z kilku pasm, dzia­ła­ją­cy w kilku pas­mach itp.


Źródła:

SJP.pl

Kilkupiętrowy

skła­da­ją­cy się z kilku pię­ter; kil­ko­pię­tro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkupokojowy

skła­da­ją­cy się z kilku pokoi (po­ko­jów), np. kil­ku­po­ko­jo­we miesz­ka­nie; kil­ko­po­ko­jo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkupoziomowy

skła­da­ją­cy się z kilku po­zio­mów; kil­ko­po­zio­mo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka po­zio­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuprocentowy

sta­no­wią­cy kilka pro­cent ja­kiejś ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Kilkupunktowy

skła­da­ją­cy się z kilku punk­tów


Źródła:

SJP.pl

Kilkuramienny

ma­ją­cy kilka ra­mion, odnóg itp.; kil­ko­ra­mien­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka ra­mion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkurazowy

wy­stę­pu­ją­cy kilka razy, wy­ko­rzy­sty­wa­ny kilka razy


Źródła:

SJP.pl

Kilkurodzinny

przez­na­czo­ny dla kilku ro­dzin, mie­szczą­cy kilka ro­dzin; kil­ko­ro­dzin­ny


Źródła:

SJP.pl

Kilkusekundowy

trwa­ją­cy kilka se­kund


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy kilka se­kund


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkusethektarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię kil­ku­set hek­ta­rów


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetkartkowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­set kar­tek


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetkilogramowy

1. wa­żą­cy kil­ka­set ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na kil­ka­set ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetkilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­set ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy kil­ka­set ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetkrotny

kil­ka­set razy więk­szy albo mniej­szy


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetletni

ma­ją­cy kil­ka­set lat, trwa­ją­cy kil­ka­set lat itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy, trwa­ją­cy kil­ka­set lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkusetlitrowy

ma­ją­cy ob­ję­tość kil­ku­set li­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetmetrowy

ma­ją­cy dłu­gość kil­ku­set me­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetny

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy li­czeb­ni­ko­wi nie­o­kre­ślo­ne­mu: kil­ka­set


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetodcinkowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­set od­cin­ków


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetosobowy

1. skła­da­ją­cy się z kil­ku­set osób (np. kil­ku­se­to­so­bo­wy tłum);
2. przez­na­czo­ny dla kil­ku­set osób (np. kil­ku­se­to­so­bo­wy po­jazd)


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetprocentowy

sta­no­wią­cy kil­ka­set pro­cent ja­kiejś ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetstronicowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­set stro­nic (stron); kil­ku­set­stro­no­wy


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy kil­ka­set stron, skła­da­ją­cy się z kil­ku­set stron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkusetstronowy

skła­da­ją­cy się z kil­ku­set stron (stro­nic); kil­ku­set­stro­ni­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkusettonowy

wa­żą­cy kil­ka­set ton


Źródła:

SJP.pl

Kilkusetzłotowy

ma­ją­cy war­tość kil­ku­set zło­tych


Źródła:

SJP.pl

Kilkuskładnikowy

zło­żo­ny z kilku skład­ni­ków


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­wie­ra kilka skład­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkustopniowy

ma­ją­cy kilka stop­ni, skła­da­ją­cy się z kilku stop­ni; kil­ko­stop­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkustronicowy

skła­da­ją­cy się z kilku stro­nic (stron); kil­ko­stro­ni­co­wy


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy kilka stron, skła­da­ją­cy się z kilku stron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkustronowy

skła­da­ją­cy się z kilku stron (stro­nic); kil­ku­stro­ni­co­wy, kil­ko­stro­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkusylabowy

ma­ją­cy kilka sylab


Źródła:

SJP.pl

Kilkusążniowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka sążni


Źródła:

Wiktionary

Kilkutaktowy

zło­żo­ny z kilku tak­tów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka tak­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkutomowy

skła­da­ją­cy się z kilku tomów; kil­ko­to­mo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który liczy kilka tomów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkutonowy

kil­ko­to­no­wy;
1. wa­żą­cy kilka ton (np. kil­ku­to­no­wy ła­du­nek), mo­gą­cy udź­wi­gnąć kilka ton (np. kil­ku­to­no­wy dźwig);
2. zło­żo­ny z kilku tonów mu­zycz­nych (np. kil­ku­to­no­wy akord)


Źródła:

SJP.pl

Kilkutygodniowy

trwa­ją­cy kilka ty­god­ni; kil­ko­ty­god­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkutysięczny

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z kilku ty­się­cy, ma­ją­cy kilka ty­się­cy


Źródła:

Wiktionary

Kilkuwarstwowy

skła­da­ją­cy się z kilku warstw; kil­ko­war­stwo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka warstw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuwatowy

ma­ją­cy moc kilku watów


Źródła:

SJP.pl

Kilkuwersowy

skła­da­ją­cy się z kilku wer­sów; kil­ku­wier­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuwiekowy

trwa­ją­cy kilka wie­ków; kil­ko­wie­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuwierszowy

skła­da­ją­cy się z kilku wier­szy; kil­ko­wier­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuwioskowy

skła­da­ją­cy się z kilku wio­sek; kil­ko­wio­sko­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuwiosłowy

ma­ją­cy kilka wio­seł


Źródła:

SJP.pl

Kilkuwyrazowy

skła­da­ją­cy się z kilku wy­ra­zów; kil­ko­wy­ra­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Kilkuwątkowy

skła­da­ją­cy się z kilku wąt­ków


Źródła:

SJP.pl

Kilkuzdaniowy

skła­da­ją­cy się z kilku zdań


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który liczy kilka zdań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkuzwrotkowy

skła­da­ją­cy się z kilku zwro­tek


Źródła:

SJP.pl

Kilkuzłotowy

ma­ją­cy war­tość kilku zło­tych; kil­ko­zło­to­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest wart kilka zło­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilkułokciowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który liczy kilka łokci


Źródła:

Wiktionary

Killer

gra kom­pu­te­ro­wa lub film, gdzie za­bi­ja­nie jest głów­nym te­ma­tem; kiler


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Killerka

[czy­taj: ki­ler­ka] po­tocz­nie: za­bój­czy­ni; ki­ler­ka


Źródła:

SJP.pl

Killion

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. po­cho­dzą­ce z ję­zy­ka tonga


Źródła:

Wiktionary

Killkeffi

mi­ne­rał, ro­dzaj glin­ki uży­wa­nej do wy­ro­bu drob­nych przed­mio­tów, jak fajki, cy­gar­nicz­ki; pian­ka mor­ska; kef­fe­kil­lit


Źródła:

SJP.pl

Kilo

po­tocz­na forma skró­co­na od: ki­lo­gram


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. ki­lo­gram


Kilo (k) – prze­dro­stek wie­lo­krot­no­ści jed­nost­ki miary oz­na­cza­ją­cy mnoż­nik 1000 = 103 (ty­siąc). Przy­kła­do­wo sym­bol "kg" oz­na­cza "ty­siąc gra­mów", czyli "ki­lo­gram".

W in­for­ma­ty­ce oz­na­cza on czę­ściej 210 (1024) i bywa wów­czas oz­na­cza­ny wiel­ką li­te­rą K, np. 1 KB (zob. też Ki­lo­sło­wo). W celu uni­knię­cia nie­jed­noz­nacz­no­ści po­stu­lo­wa­ne jest sto­so­wa­nie prze­drost­ków dwój­ko­wych przez do­da­nie li­te­ry "i", czyli 1 KiB (ki­bi­bajt) = 1024 B.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilo-

prze­dro­stek

 (1.1) fiz. in­form. pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy jed­nost­ki miary ty­siąc razy więk­sze od pod­sta­wo­wych;

 (1.2) in­form. pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy jed­nost­ki miary 2¹⁰ (1024) razy więk­sze od pod­sta­wo­wych


Źródła:

Wiktionary

Kiloamper

jed­nost­ka na­tę­że­nia prądu elek­trycz­ne­go równa 1000 am­pe­rów (skrót: kA)


Źródła:

SJP.pl

Kiloamperomierz

am­pe­ro­mierz mie­rzą­cy war­tość prądu elek­trycz­ne­go w ki­lo­am­pe­rach


Źródła:

SJP.pl

Kilobajt

w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka po­jem­no­ści pa­mię­ci równa 1024 baj­tom (skrót: KB, rza­dziej kB)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. in­form. jed­nost­ka po­jem­no­ści no­śni­ków da­nych i pa­mię­ci ope­ra­cyj­nej kom­pu­te­ra równa 1024 baj­tom;


Ki­lo­bajt (skrót kB, ang. "KB", "Kbyte", "kbyte", "ki­lo­by­te") – jed­nost­ka uży­wa­na w in­for­ma­ty­ce do okre­śle­nia ilo­ści in­for­ma­cji lub wiel­ko­ści pa­mię­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilobajtowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) in­form. ma­ją­cy roz­miar albo po­jem­ność jed­ne­go ki­lo­baj­ta


Źródła:

Wiktionary

Kilobar

jed­nost­ka ci­śnie­nia równa 1000 barów (skrót: kbar)


Źródła:

SJP.pl

Kilobit

w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka in­for­ma­cji równa 1024 bitom (skrót: kb lub kbit)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. jed­nost­ka ilo­ści in­for­ma­cji równa 210 bitów;


Ki­lo­bit – jed­nost­ka in­for­ma­cji, w skró­cie kb lub kbit.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilodyna

jed­nost­ka siły równa 1000 dyn


Źródła:

SJP.pl

Kilodżul

jed­nost­ka pracy i ener­gii równa 1000 dżuli (skrót: kJ)


Źródła:

SJP.pl

Kilof

ręcz­ne na­rzę­dzie do pracy w ko­pal­ni oraz do ro­zbi­ja­nia twar­dych po­wierzch­ni i przed­mio­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. me­ta­lo­we na­rzę­dzie słu­żą­ce do roz­drab­nia­nia skał, twar­de­go po­dło­ża, murów itp.;


Kilof – na­rzę­dzie słu­żą­ce do roz­drab­nia­nia skał i wstęp­ne­go roz­drab­nia­nia twar­de­go po­dło­ża, które potem można usu­wać na przy­kład za po­mo­cą ło­pa­ty. Ki­lo­fy wy­ko­rzy­sty­wa­ne są w gór­nict­wie i ka­mie­niar­stwie. Kilof z jed­nym ostrzem na­zy­wa­ny jest oskar­dem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilofek

zdrob­nie­nie od: kilof


Źródła:

SJP.pl

Kilogram

jed­nost­ka masy równa 1000 gra­mów (skrót: kg)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. pod­sta­wo­wa jed­nost­ka masy w ukła­dzie SI, oz­na­cza­na kg;

 (1.2) miar. fiz. pot. pod­sta­wo­wa jed­nost­ka siły w cię­ża­ro­wym ukła­dzie jed­no­stek miar, oz­na­cza­na kgf, kp lub kG;


Ki­lo­gram, oz­na­cze­nie kg – jed­nost­ka masy, w Mię­dzy­na­ro­do­wym Ukła­dzie Jed­no­stek Miar (SI) jest jed­nost­ką pod­sta­wo­wą.

W Mię­dzy­na­ro­do­wym Ukła­dzie Miar jest to je­dy­na jed­nost­ka pod­sta­wo­wa po­sia­da­ją­ca prze­dro­stek (kilo).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilogram-Siła

Ki­lo­gram-siła – jed­nost­ka siły w cię­ża­ro­wym ukła­dzie jed­no­stek. Dla odróż­nie­nia od ki­lo­gra­ma masy zwany jest ki­lo­gra­mem-siłą i oz­na­cza­na sym­bo­la­mi kgf, kp i kG. Jest to siła, z jaką Zie­mia przy­cią­ga masę 1 kg w miej­scu, w któ­rym przy­spie­sze­nie ziem­skie wy­no­si 9,80665 m/s². Jest to po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka miary.


Źródła:

Wikipedia

Kilogramik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ki­lo­gram


Źródła:

Wiktionary

Kilogramometr

jed­nost­ka mo­men­tu siły, pracy lub ener­gii; ki­lo­pon­do­metr


Ki­lo­gra­mo­metr (rzad­ko "ki­lo­gram-siła metr", "ki­lo­pon­do­metr") to jed­nost­ka pracy, ener­gii i mo­men­tu siły w ukła­dzie MKS i MKSA. Oz­na­cza­na jest przez: kGm (ki­lo­gra­mo­metr), kp·m (ki­lo­pon­do­metr).

1 kGm (ki­lo­gra­mo­metr) = 1 kG (ki­lo­gram siły) · m

W ukła­dzie SI jej od­po­wied­ni­kiem jest dżul.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kilogramowy

przy­miot­nik od: ki­lo­gram


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy masę równą jed­ne­mu ki­lo­gra­mo­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiloherc

jed­nost­ka czę­stot­li­wo­ści równa ty­sią­co­wi her­ców (skrót: kHz)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. jed­nost­ka czę­stot­li­wo­ści równa ty­sią­co­wi her­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilohercowy

→ ki­lo­herc


Patrz:kiloherc

Źródła:

SJP.pl

Kilokaloria

jed­nost­ka cie­pła równa ty­sią­co­wi ka­lo­rii, uży­wa­na czę­sto do okre­śla­nia war­to­ści ka­lo­rycz­nej po­traw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miar. po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka ener­gii równa ty­sią­co­wi ka­lo­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilokulomb

jed­nost­ka ła­dun­ku elek­trycz­ne­go równa 1000 ku­lom­bów (skrót: kC)


Źródła:

SJP.pl

Kilolitr

jed­nost­ka po­jem­no­ści równa 1000 li­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilometr

jed­nost­ka dłu­go­ści równa 1000 me­trów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jed­nost­ka dłu­go­ści równa ty­sią­co­wi me­trów;


Ki­lo­metr (sym­bol: km) – po­wszech­nie sto­so­wa­na wie­lo­krot­ność metra, pod­sta­wo­wej jed­nost­ki dłu­go­ści w ukła­dzie SI. Do­kład­niej, ki­lo­metr to 1000 me­trów. Sto­wa­rzy­szo­na i dość czę­sto uży­wa­na jed­nost­ka po­wierzch­ni to ki­lo­metr kwa­dra­to­wy (sym­bol: km²), a ob­ję­to­ści – ki­lo­metr sze­ścien­ny (sym­bol: km³).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilometracja

prze­by­ta od­le­głość mie­rzo­na w ki­lo­me­trach; pi­kie­taż, ki­lo­me­traż


Źródła:

SJP.pl

Kilometraż

prze­by­ta od­le­głość mie­rzo­na w ki­lo­me­trach; pi­kie­taż, ki­lo­me­tra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prze­by­ta droga zmie­rzo­na w ki­lo­me­trach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilometrażowy

→ ki­lo­me­traż


Patrz:kilometraż

Źródła:

SJP.pl

Kilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość ki­lo­me­tra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gość jed­ne­go ki­lo­me­tra

 (1.2) sta­no­wią­cy oz­na­cze­nie od­le­gło­ści jed­ne­go ki­lo­me­tra

 (1.3) przen. bar­dzo długi, nie­mal nie­koń­czą­cy się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilometry

jed­nost­ka dłu­go­ści równa 1000 me­trów


Źródła:

SJP.pl

Kilometrówka

śro­do­wi­sko­wo: spo­sób zwra­ca­nia kosz­tów po­dró­ży służ­bo­wej od­by­wa­nej sa­mo­cho­dem opar­ty na kosz­cie jed­ne­go ki­lo­me­tra prze­by­tej trasy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. staw­ka za 1 km prze­bie­gu po­ja­zdu wy­pła­ca­na pra­cow­ni­ko­wi w ra­mach ry­czał­tu pa­li­wo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilonia

mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Niem­czech, sto­li­ca kraju związ­ko­we­go Szlez­wik-Holsz­tyn;


Ki­lo­nia ( Kiel) – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Niem­czech, sto­li­ca kraju związ­ko­we­go Szlez­wik-Holsz­tyn (Schles­wig-Hol­ste­in). Obec­nie (stan na gru­dzień 2021) liczy 246 243 miesz­kań­ców i na­le­ży do 30 naj­więk­szych miast w Niem­czech.

Ki­lo­nia leży nad Za­to­ką Ki­loń­ską w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Morza Bał­tyc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiloniuton

jed­nost­ka siły równa 1000 niu­to­nów (skrot: kN)


Źródła:

SJP.pl

Kilonka

miesz­kan­ka Ki­lo­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ki­lo­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiloom

[czy­taj: kilo-om] jed­nost­ka opor­no­ści elek­trycz­nej równa 1000 omów


Źródła:

SJP.pl

Kiloparsek

astro­no­micz­na jed­nost­ka dłu­go­ści równa ty­sią­co­wi par­se­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) astr. miar. jed­nost­ka dłu­go­ści w astro­no­mii równa ty­sią­co­wi par­se­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilopaskal

ty­siąc pa­ska­li; jed­nost­ka ci­śnie­nia


Źródła:

SJP.pl

Kilopond

jed­nost­ka siły równa 1000 pon­dów (skrót: kp)


Źródła:

SJP.pl

Kilopondometr

jed­nost­ka mo­men­tu siły, pracy lub ener­gii; ki­lo­gra­mo­metr


Źródła:

SJP.pl

Kilos

po­tocz­nie: ki­lo­metr


Źródła:

SJP.pl

Kilotona

jed­nost­ka masy równa 1000 ton (skrót: kt)


Źródła:

SJP.pl

Kilotonowy

przy­miot­nik od: ki­lo­to­na


Źródła:

SJP.pl

Kilowat

jed­nost­ka mocy równa 1000 watów (skrót: kW)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. me­trol. ty­siąc watów (jed­nost­ka mocy)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilowatogodzina

jed­nost­ka ener­gii elek­trycz­nej (kWh)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miar. fiz. elektr. ilość ener­gii elek­trycz­nej równa pracy wy­ko­ny­wa­nej przez prąd o mocy 1 ki­lo­wa­ta w ciągu jed­nej go­dzi­ny;


Ki­lo­wa­to­go­dzi­na (kWh) – jed­nost­ka pracy, ener­gii oraz cie­pła; ilość ener­gii zu­ży­wa­na przez go­dzi­nę urzą­dze­niem o mocy ki­lo­wa­ta (1000 watów). To jed­nost­ka wie­lo­krot­na jed­nost­ki ener­gii – wa­to­se­kun­dy (czyli dżula) w ukła­dzie SI:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilowatomierz

wa­to­mierz mie­rzą­cy moc prądu w ki­lo­wa­tach


Źródła:

SJP.pl

Kilowatomierzowy

przy­miot­nik od: ki­lo­wa­to­mierz


Źródła:

SJP.pl

Kilowatowy

→ ki­lo­wat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy moc jed­ne­go ki­lo­wa­ta


Patrz:kilowat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilowiec

jacht ki­lo­wy (w odróż­nie­niu od mie­czo­we­go)


Źródła:

SJP.pl

Kilowolt

jed­nost­ka na­pię­cia elek­trycz­ne­go, po­ten­cja­łu elek­trycz­ne­go, a także siły elek­tro­mo­to­rycz­nej równa 1000 wol­tów (skrót kV)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. 1000 wol­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilowoltoamper

po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka mocy elek­trycz­nej bier­nej równa 1000 wol­to­am­pe­rów


Źródła:

SJP.pl

Kilowoltomierz

wol­to­mierz mie­rzą­cy na­pię­cie w ukła­dzie elek­trycz­nym w ki­lo­wol­tach


Źródła:

SJP.pl

Kilowoltowy

→ ki­lo­wolt


Patrz:kilowolt

Źródła:

SJP.pl

Kilowy

1. przy­miot­nik od: kil, np. łódź ki­lo­wa;
2. przy­miot­nik od: kilo, np. ki­lo­wy od­waż­nik; ki­lo­gra­mo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który waży 1 ki­lo­gram

 (1.2) zwią­za­ny z kilem, do­ty­czą­cy kila


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilończyk

miesz­ka­niec Ki­lo­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ki­lo­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiloński

przy­miot­nik od: Ki­lo­nia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­lo­nią, do­ty­czą­cy Ki­lo­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilson

belka sta­no­wią­ca część kon­struk­cji ka­dłu­ba okrę­tu, po­ło­żo­na nad kilem rów­no­le­gle do niego; nad­stęp­ka


Źródła:

SJP.pl

Kilt

spód­ni­ca męska w kratę (w jed­nym z 20 wzo­rów, za­leż­nie od ob­sza­ru Szko­cji) no­szo­na przez ro­do­wi­tych Szko­tów, obec­nie tylko w cza­sie świąt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) etn. krót­ka spód­nicz­ka w krat­kę, tra­dy­cyj­ny strój gó­ra­li szkoc­kich;


Kilt – na­ro­do­wy strój szkoc­ki. Jest to spód­ni­ca zro­bio­na z tar­ta­nu, czyli ma­te­ria­łu w kra­cia­sty wzór. Kilt szyje się z pasa ma­te­ria­łu o bar­dzo dużej sze­ro­ko­ści, pli­su­jąc go i skła­da­jąc na fason spód­ni­cy ko­per­to­wej. Każdy ze szkoc­kich kla­nów po­sia­da włas­ny wzór tar­ta­nu. Kilt jest stro­jem odś­więt­nym, wkła­da­nym na świę­ta i uro­czy­sto­ści ro­dzin­ne. U ska­u­tów kilt jest czę­ścią umun­du­ro­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kilwater

ślad na wo­dzie po­zo­sta­ją­cy po prze­pły­nię­ciu stat­ku; ślad to­ro­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. ślad na wo­dzie, jaki po­zo­sta­wia za sobą pły­ną­cy sta­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kilówka

wio­sło­wa łódka spor­to­wa; ham­bur­ka


Źródła:

SJP.pl

Kim

forma za­im­ka.

 (1.1) N. i Ms. od: kto

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: kima

spój­nik

 (3.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zanim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kima

1. po­tocz­nie: sen, drzem­ka, od­po­czy­nek;
2. w gwa­rze ucz­niow­skiej: coś nie­cie­ka­we­go, nuda


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. sen, drzem­ka, spa­nie

 (1.2) gwara. uczn. coś nie­cie­ka­we­go, nuda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kimak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kimanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kimać.


Źródła:

Wiktionary

Kimation

umie­szczo­ny na li­stwie or­na­ment ro­ślin­ny rzeź­bio­ny albo ma­lo­wa­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ar­chit. or­na­ment cią­gły ze sty­li­zo­wa­nych liści, rzeź­bio­ny lub ma­lo­wa­ny, wy­stę­pu­ją­cy w de­ko­ra­cji ar­chi­tek­tu­ry, w re­lie­fach, ma­lar­stwie i w rze­mio­śle ar­ty­stycz­nym;


Ki­ma­tion (gr. kym átion od kýma "fala"), ky­ma­tion, kraj­nik – cią­gły or­na­ment rzeź­biar­ski lub ma­lar­ski, umie­szcza­ny na bu­dow­lach, re­lie­fach; ma­lo­wa­ny na przed­mio­tach ozdob­nych. Zło­żo­ny z sze­re­gu sty­li­zo­wa­nych mo­ty­wów ro­ślin­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kimać

po­spo­li­cie: spać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) pot. spać, drze­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kimbangizm

ruch re­li­gij­no-po­li­tycz­ny za­i­ni­cjo­wa­ny w 1921 roku na te­re­nie Konga Bel­gij­skie­go, prze­ja­wiał na­cjo­na­lizm i silne ten­den­cje an­ty­ko­lo­ni­za­tor­skie; ngun­zizm


Kim­ban­gizm (Ko­ściół Je­zu­sa Chry­stu­sa na Ziemi usta­no­wio­ny przez pro­ro­ka Si­mo­na Kim­ban­gu, "Église de Jésus Christ sur la Terre par son envoyé spécial Simon Kim­ban­gu" w skró­cie EJCSK) – afro­chrze­ści­jań­ski ko­ściół za­ło­żo­ny w pier­wszej po­ło­wie XX wieku przez Si­mo­na Kim­ban­gu na te­re­nie dzi­siej­szej De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga (wów­czas Konga Bel­gij­skie­go).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kimbap

tra­dy­cyj­na po­tra­wa kuch­ni ko­re­ań­skiej, prze­ką­ska przy­po­mi­na­ją­ca sushi


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) kulin. ko­re­ań­ska po­tra­wa ro­bio­na z ryżu owi­nię­te­go wo­do­ro­sta­mi:


Kim­bap ( 김밥, z kor. "kim" „wo­do­rost”, "bap" „go­to­wa­ny ryż”) – tra­dy­cyj­na po­tra­wa kuch­ni ko­re­ań­skiej, przy­rzą­dza­na z ryżu owi­nię­te­go w pra­so­wa­ne wo­do­ro­sty. Zaz­wy­czaj znaj­du­ją się w nim także: pa­lusz­ki kra­bo­we, sma­żo­ny tuń­czyk i awo­ka­do, cza­sem także kim­chi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kimberlit

mag­mo­wa skała głę­bi­no­wa


Kim­ber­lit – rzad­ka ul­tra­ma­ficz­na skała al­ka­licz­na (po­ta­so­wa), o por­fi­ro­wej struk­tu­rze, bo­ga­tej w skład­ni­ki lotne (CO2+H2O). Kim­ber­lit ce­chu­je się wy­so­kim stę­że­niem pier­wiast­ków śla­do­wych z grupy pier­wiast­ków nie­kom­pa­ty­bil­nych. We­dług in­nych de­fi­ni­cji kim­ber­lit to por­fi­ro­wy pe­ry­do­tyt al­ka­licz­ny, za­wie­ra­ją­cy za­o­krą­glo­ne lub sko­ro­do­wa­ne fe­no­krysz­ta­ły oli­wi­nu (czę­sto zmie­nio­ne wtór­nie), flo­go­pi­tu, Mg-il­me­ni­tu, (Mg-FeTiO3), pi­ro­pu [i Cr-pi­ro­pu czyli Cr-Mg3Al2(SiO4)3] w drob­no­kry­sta­licz­nej masie zbu­do­wa­nej z oli­wi­nu, flo­go­pi­tu, kal­cy­tu, do­lo­mi­tu, ser­pen­ty­nu, ma­gne­ty­tu, pe­row­ski­tu i apa­ty­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kimberlitowy

przy­miot­nik od: kim­ber­lit


Źródła:

SJP.pl

Kimberly

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kimchi

[czy­taj: kim­czi] po­tra­wa z fer­men­to­wa­nych lub ki­szo­nych wa­rzyw, tra­dy­cyj­ne danie kuch­ni ko­re­ań­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. danie albo pół­pro­dukt przy­go­to­wa­ny z fer­men­to­wa­nych lub ki­szo­nych wa­rzyw we­dług tra­dy­cyj­nej re­cep­tu­ry ko­re­ań­skiej;


Kim­chi ( 김치) – tra­dy­cyj­ne danie kuch­ni ko­re­ań­skiej skła­da­ją­ce się z fer­men­to­wa­nych lub ki­szo­nych wa­rzyw. Zaz­wy­czaj głów­nym skład­ni­kiem jest ka­pu­sta pe­kiń­ska, rzod­kiew (,), ogó­rek () albo szczy­pio­rek (), ale można też przy­go­to­wać kim­chi z in­nych wa­rzyw. Więk­szość kim­chi ma ostry smak z po­wo­du uży­cia grubo mie­lo­nych, su­szo­nych pa­pry­czek chili.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kimerydy

góry pow­sta­łe na prze­ło­mie tria­su i jury


Ki­me­ry­dy – łań­cu­chy gór­skie pow­sta­łe w wy­ni­ku ru­chów tek­to­nicz­nych w tria­sie i jurze.

W wy­ni­ku ki­me­ryj­skich faz oro­ge­nicz­nych wy­pię­trzo­ne zo­sta­ły łań­cu­chy gór­skie na ob­sza­rach Azji i obu Ame­ryk. Część z nich wesz­ła póź­niej w skład gó­rot­wo­rów al­pej­skich. Do ki­me­ry­dów za­li­cza­ne są, m.in.: Góry Wier­cho­jań­skie, Góry Czer­skie­go, Góry Czu­koc­kie, Si­cho­te-Aliń, góry po­łud­nio­we­go Ty­be­tu i Pół­wy­spu In­do­chiń­skie­go, Sier­ra Ne­va­da oraz góry Ala­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kimeryjski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­me­ryj­czy­ka­mi, od­no­szą­cy się do Ki­me­ryj­czy­ków


Źródła:

Wiktionary

Kimirsenowski

do­ty­czą­cy Kim Ir Sena, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Kim Ir Sena, ma­ją­cy cechy Kim Ir Sena


Źródła:

SJP.pl

Kimnąć

zdrzem­nąć się, zwy­kle w nie­do­god­nych wa­run­kach


Źródła:

SJP.pl

Kimograf

przy­rząd re­je­stru­ją­cy na wy­kre­sie czyn­no­ści na­rzą­dów


Ki­mo­graf (od gr. "kyma" - fala, "grap­ho" - pisać) - urzą­dze­nie me­dycz­ne, słu­żą­ce do re­je­stra­cji a na­stęp­nie przed­sta­wia­nia gra­ficz­ne­go w po­sta­ci "ki­mo­gra­mu" (spe­cjal­ne­go wy­kre­su) róż­nych ro­dza­jów pro­ce­sów fiz­jo­lo­gicz­nych (np. bicie serca, ruchy mię­śni itp.), bę­dą­cych naj­czę­ściej efek­tem skur­czów mię­śni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kimografion

przy­rząd re­je­stru­ją­cy na wy­kre­sie czyn­no­ści na­rzą­dów; ki­mo­graf


Źródła:

SJP.pl

Kimono

1. długa, luźna szata z sze­ro­ki­mi nie­wszy­wa­ny­mi rę­ka­wa­mi, prze­pa­sa­na długą i sze­ro­ką szar­fą, no­szo­na tra­dy­cyj­nie w Ja­po­nii przez ko­bie­ty i męż­czyzn;
2. spe­cjal­ny krój rę­ka­wów nie­wszy­wa­nych, wy­cię­tych z jed­ne­go ka­wał­ka ma­te­ria­łu razem z górną czę­ścią ubio­ru;
3. strój, ubiór o takim kroju rę­ka­wów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odzież. tra­dy­cyj­ny strój ja­poń­ski;

 (1.2) pot. żart. spa­nie, sen


Ki­mo­no (jap. 着物 ki-mono; ki­mo­no, ubra­nie, ja­poń­skie ubra­nie) – tra­dy­cyj­ny ubiór ja­poń­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kimonowy

przy­miot­nik od: ki­mo­no


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ki­mo­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kimpuluński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kim­pu­lun­giem Moł­daw­skim


Źródła:

Wiktionary

Kimżeż

tyle co: kim; za­i­mek py­taj­ny ut­wo­rzo­ny od wy­ra­zu "kto" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą -żeż


Źródła:

SJP.pl

Kin

1. chiń­ska jed­nost­ka masy równa około 0,5 kg
2. dawny chiń­ski in­stru­ment mu­zycz­ny, po­dob­ny do cytry, o mniej­szej ilo­ści strun


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kina

jed­nost­ka mo­ne­tar­na Papui-Nowej Gwi­nei (1 kina = 100 toea)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) monet. wa­lu­ta Papui-Nowej Gwi­nei;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: kino


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinai

Kinai (jap. 畿内) – w fe­u­dal­nej Ja­po­nii cen­tral­ny re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny, obej­mu­ją­cy teren pię­ciu pro­win­cji wokół ce­sar­skich sto­lic Nara i Heian-kyō. Ut­wo­rzo­ny w 645 roku w ra­mach re­for­my Taika, obej­mo­wał po­cząt­ko­wo pro­win­cje Ya­ma­to, Ya­mas­hi­ro, Ka­wa­chi i Sett­su. W póź­niej­szym okre­sie z pro­win­cji Ka­wa­chi wy­dzie­lo­no nową pro­win­cję Izumi i odtąd re­gion był zwany także "Go-Kinai" (jap. 五畿内). Jako cen­trum życia po­li­tycz­ne­go i kul­tu­ral­ne­go kraju, Kinai cie­szy­ło się przy­wi­le­ja­mi po­dat­ko­wy­mi.


Źródła:

Wikipedia

Kinajdologia

sta­ro­żyt­na pio­sen­ka ka­ba­re­to­wa o te­ma­ty­ce ero­tycz­nej lub por­no­gra­ficz­nej


Źródła:

SJP.pl

Kinal

1. po­tocz­nie: nos; kinol, ki­cha­wa;
2. daw­niej:
a) pro­stak, gbur; kin­dy­bał ;
b) śro­do­wi­sko­wo: walet tre­flo­wy lub kie­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kinaza

enzym bio­rą­cy udział w prze­no­sze­niu grup fos­fo­ra­no­wych ze związ­ków wy­so­ko­e­ner­ge­tycz­nych na inne związ­ki


Źródła:

SJP.pl

Kinderbal

bal, za­ba­wa dla dzie­ci


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. za­ba­wa dzie­cię­ca w for­mie przy­ję­cia, po­łą­czo­na z za­ba­wa­mi, grami, itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinderek

po­tocz­nie:
1. kin­der-nie­spo­dzian­ka;
2. za­baw­ka z kin­der-nie­spo­dzian­ki


Źródła:

SJP.pl

Kindersztuba

sta­ran­ne wy­cho­wa­nie wy­nie­sio­ne z ro­dzin­ne­go domu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. dobre wy­cho­wa­nie, wy­nie­sio­na z domu umie­jęt­ność za­cho­wa­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kindybał

daw­niej: gbur, pro­stak; kinal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gbur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kindziuk

bar­dzo twar­da, doj­rze­wa­ją­ca kieł­ba­sa, jeden z naj­po­pu­lar­niej­szych przys­ma­ków kuch­ni li­tew­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) spoż. twar­da, doj­rze­wa­ją­ca węd­li­na cha­rak­te­ry­stycz­na dla kuch­ni li­tew­skiej, wyt­wa­rza­na ze świń­skie­go je­li­ta, pę­che­rza lub żo­łąd­ka wy­peł­nio­ne­go mię­sem i su­szo­ne­go oraz wę­dzo­ne­go;


Kin­dziuk (lit. "kin­dziu­kas" lub "ski­lan­dis") – bar­dzo twar­da, doj­rze­wa­ją­ca li­tew­ska węd­li­na; jeden z naj­bar­dziej zna­nych przys­ma­ków kuch­ni li­tew­skiej. Kin­dziuk ma kwa­sko­wa­ty, pieprz­ny smak.

Kin­dziu­kas tra­dy­cyj­nie pro­du­ko­wa­ny jest w Auksz­to­cie. Mię­sem wy­py­cha się do­kład­nie wy­my­ty świń­ski pę­cherz lub mięso za­wi­ja się w przy­tłu­szczo­we błony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kindżał

krót­ka broń siecz­na po­cho­dze­nia wschod­nie­go; han­dżar, pu­gi­nał


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. ro­dzaj dłu­gie­go szty­le­tu po­cho­dze­nia tu­rec­kie­go albo ka­u­ka­skie­go o ostrzu obo­siecz­nym, pro­stym albo za­krzy­wio­nym


Kin­dżał (z gruz. "ხანჯალი") – ro­dzaj dłu­gie­go noża lub szty­le­tu, pro­ste­go lub za­krzy­wio­ne­go, sto­so­wa­ne­go jako broń biała, ce­re­mo­nial­na i na­rzę­dzie, wy­wo­dzą­cy się praw­do­po­dob­nie z Cze­cze­nii, uży­wa­ny wśród ludów ka­u­ka­skich i tu­rec­kich, a także w Per­sji i In­diach. W armii ro­syj­skiej wcho­dził w skład uz­bro­je­nia od­dzia­łów ko­zac­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kindżałowy

→ kin­dżał


Patrz:kindżał

Źródła:

SJP.pl

Kinefot

ro­dzaj ki­ne­sko­pu z 1893 roku, który miał od­mie­nić in­sce­ni­za­cję wi­do­wisk mu­zycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Kinematograf

1. daw­niej: kino;
2. dawny apa­rat fil­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) film. apa­rat do re­a­li­za­cji i ekra­no­wej pro­jek­cji ru­cho­mych obra­zów;


Ki­ne­ma­to­graf (ina­czej ki­no­ma­to­graf) – apa­rat do re­a­li­za­cji ekra­no­wej pro­jek­cji ru­cho­mych obra­zów. Słowo „ki­ne­ma­to­graf” po­cho­dzi od grec­kich słów: "ki­ne­ma­tos" (oz­na­cza­ją­ce­go „ruch”) i "gráphein" (tłu­ma­czo­ne­go jako „pisać”). Skon­stru­o­wa­li go w roku 1895 we Fran­cji bra­cia Louis i Au­gust Lumière (pa­tent z 13 lu­te­go 1895).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinematografia

1. tech­ni­ka i sztu­ka two­rze­nia fil­mów;
2. prze­mysł fil­mo­wy;
3. daw­niej: me­to­da re­je­stra­cji ruchu obiek­tu za po­mo­cą serii fo­to­gra­fii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) film. tech­ni­ka i sztu­ka krę­ce­nia fil­mów; także: prze­mysł fil­mo­wy, twór­czość fil­mo­wa


Ki­ne­ma­to­gra­fia (z gr. "κινημα" dop. "κινηματος" „ruch” i "γραφω" „pisać”) – dzie­dzi­na dzia­łal­no­ści czło­wie­ka zwią­za­na z pro­duk­cją fil­mów oraz ich roz­po­wszech­nia­niem i wyś­wiet­la­niem w ki­nach.

We­dług de­fi­ni­cji Ba­ta­il­le’a ki­ne­ma­to­gra­fia jest sztu­ką "po­praw­ne­go prze­ka­zy­wa­nia idei drogą na­stęp­stwa oży­wio­nych obra­zów".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinematograficzny

→ ki­ne­ma­to­gra­fia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ki­ne­ma­to­gra­fią, prze­my­słem fil­mo­wym


Patrz:kinematografia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinematometr

przy­rząd do mie­rze­nia do­kład­no­ści ki­ne­ma­tycz­nej me­cha­niz­mów


Źródła:

SJP.pl

Kinematyczny

→ ki­ne­ma­ty­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. zwią­za­ny z ki­ne­ma­ty­ką, do­ty­czą­cy ki­ne­ma­ty­ki


Patrz:kinematyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinematyka

dział me­cha­ni­ki kla­sycz­nej opi­su­ją­cy efek­ty dzia­ła­nia sił na ruch ciał ob­da­rzo­nych masą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. dział me­cha­ni­ki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem ruchu ciał;


Ki­ne­ma­ty­ka (gr. "kínēma" dpn. "kinēmatos" „ruch”) – dział fi­zy­ki z za­kre­su me­cha­ni­ki kla­sycz­nej zaj­mu­ją­cy się ge­o­me­trycz­nym aspek­tem ruchu ciał bez uwz­ględ­nia­nia ich masy i dzia­ła­ją­cych na nie sił.

W za­leż­no­ści od wła­ści­wo­ści ba­da­nych obiek­tów dzie­li się na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinemika

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o roli mi­mi­ki i ge­sty­ku­la­cji w ko­mu­ni­ko­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Kineskop

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elek­tron. lampa w te­le­wi­zo­rze lub mo­ni­to­rze, słu­żą­ca do przet­wa­rza­nia sy­gna­łów elek­trycz­nych na obraz;


Ki­ne­skop (z gr. "kinēma" 'ruch' i "sko­peo" 'pa­trzę') – ro­dzaj lampy obra­zo­wej. Cechą odróż­nia­ją­cą ki­ne­skop od lampy oscy­lo­sko­po­wej jest ma­gne­tycz­ne od­chy­la­nie elek­tro­nów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kineskopowy

przy­miot­nik od: ki­ne­skop


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ki­ne­sko­pu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinestetyczka

ko­bie­ta naj­le­piej przys­wa­ja­ją­ca wie­dzę po­przez zmysł do­ty­ku


Źródła:

SJP.pl

Kinestetyczny

taki, który czuć, da­ją­cy się od­bie­rać za po­mo­cą do­ty­ku (np. ki­ne­ste­tycz­ne od­czu­cia); czu­cio­wy


Źródła:

SJP.pl

Kinestetyk

osoba naj­le­piej przys­wa­ja­ją­ca wie­dzę po­przez zmysł do­ty­ku; do­ty­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kinestetyka

osoba naj­le­piej przys­wa­ja­ją­ca wie­dzę po­przez zmysł do­ty­ku; do­ty­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kinestezja

czu­cie po­zy­cji i ruchu okre­ślo­nych czę­ści ciała umoż­li­wia­ją­ce roz­poz­na­nie po­zy­cji ciała oraz wy­o­bra­że­nie ruchu bez po­mo­cy wzro­ku, moż­li­we dzię­ki re­cep­to­rom mie­szczą­cym się w mię­śniach, ścię­gnach i sta­wach


Źródła:

SJP.pl

Kinestezyjny

przy­miot­nik od: ki­ne­stez­ja


Źródła:

SJP.pl

Kineszemski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­nesz­mą, do­ty­czą­cy Ki­nesz­my


Źródła:

Wiktionary

Kineszma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie iwa­now­skim, nad Wołgą;


Ki­nesz­ma ( Кинешма) – mia­sto w Rosji (obwód iwa­now­ski), nad Wołgą. W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł ma­szy­no­wy, me­ta­lo­wy, drzew­ny, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych oraz włó­kien­ni­czy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kineta

wy­pro­fi­lo­wa­ne dno stud­ni ka­na­li­za­cyj­nej


Ki­ne­ta – prze­kop w dnie ak­we­nu wy­ko­na­ny w celu po­głę­bie­nia toru wod­ne­go lub po­sa­do­wie­nia bu­dow­li wod­nej. Zwy­kle wy­ko­ny­wa­ny po­głę­biar­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinetoblast

ko­mór­ka wi­cio­wa bla­stu­li gąbek


Źródła:

SJP.pl

Kinetochor

miej­sce na cen­tro­me­rze chro­mo­so­mu, do któ­re­go przy­cze­pia­ją się włó­kna wrze­cio­na ka­rio­ki­ne­tycz­ne­go w trak­cie po­dzia­łu ko­mór­ki


Ki­ne­to­chor – biał­ko­wa struk­tu­ra w kształ­cie war­stwo­wej płyt­ki, znaj­du­ją­ca się po obu stro­nach cen­tro­me­ru chro­mo­so­mu. Do ki­ne­to­cho­ru przy­cze­pia­ją się włó­kna (mi­kro­tu­bu­le) wrze­cio­na ka­rio­ki­ne­tycz­ne­go, łą­cząc go z bie­gu­nem wrze­cio­na, co umoż­li­wia prze­mie­szcza­nie się chro­mo­so­mów w me­ta­fa­zie i ana­fa­zie po­dzia­łu ko­mór­ko­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinetochorowy

→ ki­ne­to­chor; cen­tro­me­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Kinetofon

urzą­dze­nie do jed­no­czes­ne­go odt­wa­rza­nia ru­cho­mych obra­zów i dźwię­ku, skon­stru­o­wa­ne przez W. Dick­so­na w 1889 roku


Źródła:

SJP.pl

Kinetograf

pro­to­typ ki­ne­ma­to­gra­fu


Źródła:

SJP.pl

Kinetografia

gra­ficz­na no­ta­cja ru­chów ludz­kie­go ciała


Ki­ne­to­gra­fia – opra­co­wa­ny przez Ru­dol­fa La­ba­na i Al­brech­ta Knu­sta sy­stem no­ta­cji ruchu, wy­ko­rzy­sty­wa­ny nie tylko do utr­wa­le­nia cho­re­o­gra­fii ba­le­to­wej, ale tańca w każ­dej kon­wen­cji ru­cho­wej. Sym­bo­le sto­so­wa­ne w no­ta­cji La­ba­na (sty­li­zo­wa­ne strzał­ki) okre­śla­ją kie­ru­nek ruchu, jego po­ziom, czas trwa­nia, a miej­sce umie­szcze­nia w pio­no­wych ko­lum­nach po­ka­zu­je, która część ciała jest w ruchu. Zapis od­da­je ruch trój­wy­mia­ro­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinetograficzny

przy­miot­nik od: ki­ne­to­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Kinetogram

gra­ficz­ny zapis ruchu, np. ciała lub jego czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Kinetoplast

ro­dzaj or­ga­nel­li ko­mór­ko­wej za­wie­ra­ją­cej włas­ne DNA


Ki­ne­to­plast, ble­fa­ro­plast – struk­tu­ra ko­mór­ko­wa wy­stę­pu­ją­ca u wi­ciow­ców zwie­rzę­cych z grupy ki­ne­to­pla­sty­dów (Ki­ne­to­pla­sti­da). Ki­ne­to­plast jest to po­je­dyn­cze ciał­ko, o bu­do­wie po­dob­nej do mi­to­chon­driów, ale zwy­kle więk­sze od nich. Ki­ne­to­plast leży za­wsze za ki­ne­to­so­mem wici, z jego pra­wej stro­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinetoskop

Ki­ne­to­skop – urzą­dze­nie słu­żą­ce do wyś­wiet­la­nia ru­cho­mych obra­zów. Zo­sta­ło opa­ten­to­wa­ne przez Tho­ma­sa Alvę Edi­so­na w 1891 roku, jako urzą­dze­nie przez­na­czo­ne dla jed­ne­go widza, dzia­ła­ją­ce na za­sa­dzie fo­to­pla­sty­ko­nu.


Źródła:

Wikipedia

Kinetosom

pod­sta­wo­we ciał­ko wici i rzę­sek


Ki­ne­to­som (gr. "ki­ne­tós" ‘ru­cho­my’, "sóma" ‘ciało’), ciał­ko pod­sta­wo­we – część pod­staw­na pęcz­ku mi­kro­tu­bul (uło­żo­nych w 9 tri­ple­tów od­chy­lo­nych pod kątem ok. 40°) two­rzą­cych wici i rzę­ski, za­nu­rzo­na w cy­to­plaz­mie ko­mór­ki, zbu­do­wa­na z bia­łek, DNA oraz RNA. Jest to twór ho­mo­lo­gicz­ny do cen­trio­li, od­po­wie­dzial­ny za ruch wici oraz rzę­sek. Ko­or­dy­na­cję ruchu umoż­li­wia po­łą­cze­nie ki­ne­to­so­mów sy­ste­mem ne­u­ro­fi­bry­li. W or­ga­niz­mie ludz­kim wy­stę­pu­je np. w plem­ni­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinetostatyczny

→ ki­ne­to­sta­ty­ka


Patrz:kinetostatyka

Źródła:

SJP.pl

Kinetoterapeutyczny

→ ki­ne­to­te­ra­pia


Patrz:kinetoterapia

Źródła:

SJP.pl

Kinetoza

w we­te­ry­na­rii: za­bu­rze­nia przy­tom­no­ści i funk­cjo­no­wa­nia na­rzą­dów wew­nętrz­nych u zwie­rząt w na­stęp­stwie wstrzą­sów, ko­ły­sań pod­czas dłu­gotr­wa­łej po­dró­ży środ­ka­mi lo­ko­mo­cji; cho­ro­ba tran­spor­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Kinetyczny

→ ki­ne­ty­ka


przy­miot­nik

 (1.1) fiz. od­no­szą­cy się do ki­ne­ty­ki, do zmia­ny po­ło­że­nia da­ne­go obiek­tu


Patrz:kinetyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinetyka

dział dy­na­mi­ki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem ruchu ukła­dów me­cha­nicz­nych pod wpły­wem dzia­ła­ją­cych na nie sił


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. fiz. dział dy­na­mi­ki, ba­da­nie ruchu ciał i ukła­dów sił po­wo­du­ją­cych ten ruch

 (1.2) nauk. chem. dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się szyb­ko­ścią re­ak­cji che­micz­nych i me­cha­niz­ma­mi prze­bie­gu re­ak­cji


W fi­zy­ce i in­ży­nie­rii ki­ne­ty­ka (z gr. "kinēma" dpn. "kinēmatos" 'ruch') dzie­li się na dwie dy­scy­pli­ny: sta­ty­kę i dy­na­mi­kę. Pier­wsza z nich bada wa­run­ki, przy któ­rych ciała, pod­da­ne dzia­ła­niu przy­ło­żo­nych do nich sił, po­zo­sta­ją w spo­czyn­ku. Druga - bada ruch ciał ma­te­rial­nych jako efekt dzia­ła­ją­cych na nie sił. Ki­ne­ma­ty­ka na­to­miast bada ruch ciał w oder­wa­niu od wy­wo­łu­ją­cych go sił. Jest ona ge­o­me­trią, w któ­rej zmien­ną jest czas.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinetyna

hor­mon ro­ślin­ny


Źródła:

SJP.pl

Kinetyzm

ten­den­cja we współ­czes­nej sztu­ce po­le­ga­ją­ca na two­rze­niu dzieł odt­wa­rza­ją­cych ruch lub bę­dą­cych w ruchu; sztu­ka ki­ne­tycz­na


Źródła:

SJP.pl

Kineza

re­ak­cja ru­cho­wa zwie­rząt na zmia­ny czyn­ni­ków śro­do­wi­ska


Zo­bacz też: Ki­ne­za (or­ni­to­lo­gia).

Ki­ne­za (z gr. "κίνησις" 'ruch') – ruch ca­łe­go drob­ne­go, pro­ste­go or­ga­niz­mu (np. bak­te­rii, glonu, pier­wot­nia­ka, bez­krę­gow­ca) bę­dą­cy re­ak­cją na bo­dziec. W odróż­nie­niu od tak­sji, ruch ten nie jest zwią­za­ny z kie­run­kiem dzia­ła­nia bodź­ca, ale z jego na­tę­że­niem i nie jest skie­ro­wa­ny w kon­kret­nym kie­run­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinezjolog

spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się ru­chem ciała czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl

Kinezjologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o mię­śniach w ruchu;


Ki­nez­jo­lo­gia (gr. "ki­ne­in" – po­ru­szać się i "logos" – uczyć się) jest ga­łę­zią nauki zaj­mu­ją­cą się ru­chem ciała czło­wie­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kinezjologiczny

→ ki­nez­jo­lo­gia


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ki­nez­jo­lo­gią


Patrz:kinezjologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinezjolożka

→ ki­nez­jo­log


Patrz:kinezjolog

Źródła:

SJP.pl

Kinezjotaping

me­to­da te­ra­pe­u­tycz­na z uży­ciem ela­stycz­nych taśm na­kle­ja­nych na czę­ści ciała


Źródła:

SJP.pl

Kinezjoterapeutyczny

przy­miot­nik od: ki­nez­jo­te­ra­pia


Źródła:

SJP.pl

Kinezyka

nauka zaj­mu­ją­ca się po­za­wer­bal­ny­mi spo­so­ba­mi ko­mu­ni­ka­cji mię­dzy­ludz­kiej, ba­da­ją­ca w jaki spo­sób czło­wiek prze­ka­zu­je in­for­ma­cje za po­mo­cą ge­stów, mi­mi­ki itp.


Ki­ne­zy­ka – nauka zaj­mu­ją­ca się ko­mu­ni­ka­cją nie­wer­bal­ną po­mię­dzy ludź­mi. Nauka bada, w jaki spo­sób czło­wiek za po­mo­cą ge­stów, mi­mi­ki itd. prze­ka­zu­je in­for­ma­cje.

W za­kres za­in­te­re­so­wań ki­ne­zy­ki wcho­dzą: gesty, mi­mi­ka i ruchy ciała. Więk­szość et­no­gra­fów jest zgod­na co do twier­dze­nia, że mowa nie­wer­bal­na jest uwa­run­ko­wa­na kul­tu­ro­wo, ani­że­li in­stynk­tow­na. Z tego wła­śnie prze­ko­na­nia ki­ne­zy­ka różni się prze­strzen­nie, hi­sto­rycz­nie i et­nicz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinezyterapeuta

spe­cja­li­sta od ki­ne­zy­te­ra­pii, le­cze­nia ru­chem


Źródła:

SJP.pl

Kinezyterapeutka

→ ki­ne­zy­te­ra­pe­u­ta


Patrz:kinezyterapeuta

Źródła:

SJP.pl

Kinezyterapeutyczny

przy­miot­nik od: ki­ne­zy­te­ra­pia


Źródła:

SJP.pl

Kinezyterapia

ro­dzaj fiz­jo­te­ra­pii, le­cze­nie ru­chem, gim­na­sty­ka lecz­ni­cza i re­ha­bi­li­ta­cyj­na


Ki­ne­zy­te­ra­pia (gr. "ki­ne­sis" – ruch) – le­cze­nie ru­chem, gim­na­sty­ka lecz­ni­cza. Pod­sta­wą tej dzie­dzi­ny fiz­jo­te­ra­pii są ćwi­cze­nia ru­cho­we. Ruch staje się środ­kiem lecz­ni­czym, ma­ją­cym wpływ na cały or­ga­nizm. Za­da­niem ki­ne­zy­te­ra­pii jest mak­sy­mal­ne usu­nię­cie nie­spraw­no­ści fi­zycz­nej i przy­go­to­wa­nie do dal­szej re­ha­bi­li­ta­cji, np. spo­łecz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

King

gęsta tka­ni­na weł­nia­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. gęsta tka­ni­na weł­nia­na z dwu­barw­nej przę­dzy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinga

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


– imię żeń­skie po­cho­dze­nia wę­gier­skie­go, wy­wo­dzą­ce się od zdrob­nie­nia imie­nia Ku­ne­gun­da. W pi­śmien­nict­wie wę­gier­skim wy­stę­pu­ją formy: "Ku­ne­gund, Kinga, Kynga, Kynka," na­to­miast w pol­skim – "Kinga" (1278) i "Kinka" (1320–1329).

Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom w Pol­sce, Kinga w 2022 roku zaj­mo­wa­ła 54. miej­sce wśród imion żeń­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kingisepp

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, nad rzeką Ługa;


Źródła:

Wiktionary

Kingiseppski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kin­gi­sep­pem, do­ty­czą­cy Kin­gi­sep­pu


Źródła:

Wiktionary

Kingisiepp

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, sto­li­ca re­gio­nu w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim;


Kin­gi­siepp ( Кингисе́пп, daw­niej Jam­go­rod, Я́мгород, Jama, Я́ма i Jam­burg, Я́мбург) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, nad rzeką Ługa, 137 ki­lo­me­trów na za­chód od Pe­ters­bur­ga, 20 ki­lo­me­trów na wschód od Narwy i 49 ki­lo­me­trów na po­łud­nie od Za­to­ki Fiń­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kingsley

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kingston

1. sto­li­ca Ja­maj­ki;
2. re­gion Ja­maj­ki;
3. sto­li­ca Nor­fol­ku;
4. mia­sto w Ka­na­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. ubi­ka­cja na stat­ku;


King­ston – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Ja­maj­ki po­ło­żo­na w jej po­łud­nio­wej czę­ści nad Mo­rzem Ka­ra­ib­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kingstonka

miesz­kan­ka King­sto­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka King­sto­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kingstown

[czy­taj: kink­stałn, moż­li­we też kyn­sten]
1. sto­li­ca pań­stwa Saint Vin­cent i Gre­na­dy­ny;
2. mia­sto w Ir­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Saint Vin­cent i Gre­na­dy­nów;


Nie mylić z: King­ston.

King­stown – mia­sto nad, sto­li­ca oraz głów­ny port Saint Vin­cent i Gre­na­dyn. Leży nad Mo­rzem Ka­ra­ib­skim, w po­łud­nio­wej czę­ści Saint Vin­cent, czyli naj­więk­szej wyspy kraju. Jest sto­li­cą pa­ra­fii Saint Ge­or­ge, a także naj­licz­niej­szym mia­stem Saint Vin­cent i Gre­na­dyn. Na­zy­wa­ne "Mia­stem Łuków", ze wzglę­du na to, że w całym mie­ście można ich zna­leźć w róż­nej for­mie ponad 400.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kingstończyk

miesz­ka­niec King­sto­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec King­sto­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kingstoński

przy­miot­nik od: King­ston


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do King­sto­nu, sto­li­cy Ja­maj­ki

 (1.2) od­no­szą­cy się do King­sto­nu, sto­li­cy te­ry­to­rium Nor­folk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kingusia

zdrob­nie­nie od: Kinga (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Kinia

zdrob­nie­nie od: Kinga (imię żeń­skie)


KINIA (Ka­ta­log In­ter­ne­to­wy Nauki o in­for­ma­cji) – pol­ska brama te­ma­tycz­na, za­rzą­dza­na przez pra­cow­ni­ków In­sty­tu­tu Bi­blio­te­koz­naw­stwa i In­for­ma­cji Na­u­ko­wej Uni­wer­sy­te­tu Marii Curie-Skło­dow­skiej w Lu­bli­nie.

Głów­nym celem KINII jest zbie­ra­nie adre­sów do stron zwią­za­nych z in­for­ma­cją na­u­ko­wą, nauką o in­for­ma­cji i bi­blio­te­koz­naw­stwem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiniarz

po­tocz­nie:
1. wła­ści­ciel kina;
2. wiel­bi­ciel, en­tuz­ja­sta kina; ki­no­man, ki­no­ma­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik kina

 (1.2) daw. ki­no­man

 (1.3) wła­ści­ciel kina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kinina

hor­mon ro­ślin­ny


Źródła:

SJP.pl

Kininowy

→ ki­ni­na


Patrz:kinina

Źródła:

SJP.pl

Kink

nie­ty­po­we upo­do­ba­nie sek­su­al­ne


Źródła:

SJP.pl

Kinkan

krzew lub nie­wiel­kie drze­wo cy­tru­so­we z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych; owoc tej ro­śli­ny; kumk­wat


Źródła:

SJP.pl

Kinkażu

ssak z ro­dzi­ny szo­po­wa­tych, wi­kła­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kinkiecik

zdrob­nie­nie od: kin­kiet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kin­kiet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinkiecikowy

przy­miot­nik od: kin­kie­cik


Źródła:

SJP.pl

Kinkiet

przy­ścien­na lampa lub świecz­nik z przy­le­ga­ją­cą do ścia­ny tar­czą, od­bi­ja­ją­cą świa­tło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. ozdob­na lampa lub świecz­nik, wie­sza­na na ścia­nie


Kin­kiet (z franc. "qu­in­qu­et") – lampa lub świecz­nik o spe­cjal­nej kon­struk­cji, umoż­li­wia­ją­cej wie­sza­nie jej na ścia­nie; lampa z wy­po­le­ro­wa­ną tar­czą me­ta­lo­wą albo lu­strza­ną, od­bi­ja­ją­ca świa­tło, zwła­szcza słu­żą­ca do oś­wiet­le­nia sceny te­a­tral­nej. Pier­wot­nie: sto­ją­ca lampa olej­na o pal­ni­ku umie­szczo­nym obok zbior­ni­ka pa­li­wa (a nie nad nim).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinkietowy

przy­miot­nik od: kin­kiet


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kin­kie­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinkowy

→ kink


Patrz:kink

Źródła:

SJP.pl

Kinneret

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kinnie

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) spoż. mal­tań­ski napój be­zal­ko­ho­lo­wy, lekko ga­zo­wa­ny, o smaku słod­ko-gorz­kich po­ma­rań­czy i zio­ło­wej nucie;


Kin­nie (czyt. "kini") – be­zal­ko­ho­lo­wy napój o słod­ko-gorz­kim smaku i spe­cy­ficz­nym bursz­ty­no­wym ko­lo­rze.

Napój Kin­nie zo­stał stwo­rzo­ny w 1952 roku przez firmę Si­mond Far­sons Cisk na Mal­cie. Kin­nie pow­sta­ło jako al­ter­na­ty­wa dla na­po­jów typu „cola”, które coraz licz­niej po­ja­wia­ły się w po­wo­jen­nej Eu­ro­pie. Swoją nazwę napój zaw­dzię­cza jed­ne­mu z głów­nych skład­ni­ków – słod­ko-gorz­kim po­ma­rań­czom chi­not­to, []. Zio­ło­wą nutę na­da­je mie­szan­ka kil­ku­na­stu aro­ma­tycz­nych ziół i przy­praw, trzy­ma­na w ta­jem­ni­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kinnor

asy­ryj­ska od­mia­na ki­ta­ry, uży­wa­na pod­czas obrzę­dów kul­to­wych i uro­czy­sto­ści


Kin­nor – dawny in­stru­ment mu­zycz­ny wy­ko­rzy­sty­wa­ny przez Iz­ra­e­li­tów od po­cząt­ków ist­nie­nia na­ro­du ży­dow­skie­go; ro­dzaj liry, którą sta­ro­żyt­ni Grecy okre­śla­li ter­mi­nem "kit­ha­ra". Wzmian­ko­wa­ny kil­ka­dzie­siąt razy w Sta­rym Te­sta­men­cie, m.in. w "Pier­wszej Księ­dze Sa­mu­e­la", jako in­stru­ment, na któ­rym przysz­ły król Dawid grał dla swo­je­go po­przed­ni­ka – Saula.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kino

1. obiekt, w któ­rym wyś­wiet­la­ne są filmy;
2. ca­łość sprzę­tu słu­żą­ca do odt­wa­rza­nia fil­mów w domu;
3. sztu­ka fil­mo­wa, ogół fil­mów;
4. po­tocz­nie: śmiesz­ne, za­baw­ne wy­da­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szt. film. bu­dy­nek, w któ­rym wyś­wiet­la się filmy

 (1.2) ogół fil­mów, które mają wspól­ną cechę, np. kraj pro­duk­cji, te­ma­ty­kę;

 (1.3) przen. za­baw­na lub gro­te­sko­wa sy­tu­a­cja w pu­blicz­nym miej­scu


Zo­bacz też: ze­spół mu­zycz­ny „Kino” oraz mie­sięcz­nik „Kino”.

Kino (z gr. "kinēma" „ruch”) – okre­śle­nie obiek­tu wi­do­wi­sko­we­go przez­na­czo­ne­go do pro­jek­cji fil­mów na dużym ekra­nie (daw­niej ki­no­te­a­tru), sa­me­go prze­my­słu fil­mo­we­go (ki­ne­ma­to­gra­fii) lub sztu­ki fil­mo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kino-Polo

pe­jo­ra­tyw­nie: pol­ska ki­ne­ma­to­gra­fia; kino polo


Źródła:

SJP.pl

Kinobus

au­to­bus z apa­ra­tu­rą pro­jek­cyj­ną


Źródła:

SJP.pl

Kinocyt

wi­cio­wa ko­mór­ka ob­wo­do­wa, two­rzą­ca ki­no­blast


Źródła:

SJP.pl

Kinofikacja

po­tocz­ne okre­śle­nie roz­po­czę­tej we wrze­śniu 1947 r. akcji two­rze­nia kin ob­ja­zdo­wych


Źródła:

SJP.pl

Kinofil

mi­ło­śnik kina


Źródła:

SJP.pl

Kinofilia

→ ki­no­fil


Ki­no­fi­lia (z gr. "ki­ne­ma" – ruch, "phi­lia" – mi­łość; ang. "ci­nep­hi­lia") – po­ję­cie oz­na­cza­ją­ce głę­bo­kie, na­mięt­ne umi­ło­wa­nie kina, fil­mów oraz wszyst­kie­go, co z nimi zwią­za­ne. Wy­kra­cza poza zwy­kłe oglą­da­nie fil­mów w ce­lach roz­ryw­ko­wych, obej­mu­jąc za­in­te­re­so­wa­nie te­o­rią filmu, kry­ty­ką fil­mo­wą, hi­sto­rią kina oraz pro­ce­sem twór­czym.


Patrz:kinofil

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinofilski

→ ki­no­fil


Patrz:kinofil

Źródła:

SJP.pl

Kinol

po­tocz­nie: wiel­ki, niez­grab­ny nos; no­si­sko, kinal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. żart. (także bia­ły­stok. lwów. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski.) nos


Kinol – sin­gel pol­skie­go ra­pe­ra Sobla, pro­mu­ją­cy jego album stu­dyj­ny, za­ty­tu­ło­wa­ny "Pu­łap­ka na mo­ty­le". Sin­gel zo­stał wy­da­ny 27 grud­nia 2020 przez Def Jam Re­cor­dings Po­land.

Na­gra­nie uzy­ska­ło cer­ty­fi­kat czte­ro­krot­nie pla­ty­no­wej płyty, prze­kra­cza­jąc licz­bę 200 ty­się­cy sprze­da­nych kopii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinolek

pie­szczot­li­wie o nosie, zwła­szcza dłu­gim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kinol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinolkowy

przy­miot­nik od: ki­no­lek


Źródła:

SJP.pl

Kinoman

wiel­bi­ciel, en­tuz­ja­sta kina; ki­no­ma­niak, ki­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) film. mi­ło­śnik kina, filmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinomania

skłon­ność do oglą­da­nia fil­mów w kinie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) film. pasja w cho­dze­niu do kina i oglą­da­niu fil­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinomaniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od ki­no­ma­niak


Źródła:

Wiktionary

Kinomaniaczka

wiel­bi­ciel­ka, en­tuz­jast­ka kina; ki­no­man­ka


Źródła:

SJP.pl

Kinomaniak

po­tocz­nie: wiel­bi­ciel, en­tuz­ja­sta kina; ki­no­man, ki­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ki­no­man, mi­ło­śnik kina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinomanka

wiel­bi­ciel­ka, en­tuz­jast­ka kina; ki­no­ma­niacz­ka


Źródła:

SJP.pl

Kinomański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) film. zwią­za­ny z ki­no­ma­nią, do­ty­czą­cy ki­no­ma­nii


Źródła:

Wiktionary

Kinomechanik

spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się apa­ra­tu­rą ki­no­wą


Źródła:

SJP.pl

Kinomer

część chro­mo­so­mu, miej­sce złą­cze­nia dwóch sio­strza­nych chro­ma­tyd


Źródła:

SJP.pl

Kinooperator

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik kina ob­słu­gu­ją­cy pro­jek­tor fil­mo­wy


Źródła:

Wiktionary

Kinooperatorka

→ ki­no­o­pe­ra­tor


Patrz:kinooperator

Źródła:

SJP.pl

Kinopanorama

tech­no­lo­gia re­je­stra­cji i pro­jek­cji filmu pa­no­ra­micz­ne­go da­ją­ce­go złu­dze­nie rze­czy­wi­sto­ści


Ki­no­pa­no­ra­ma – jeden z sy­ste­mów filmu pa­no­ra­micz­ne­go, po­le­ga­ją­cy na pro­jek­cji z trzech taśm fil­mo­wych jed­no­cze­śnie, opra­co­wa­ny w la­tach 1956–1957 w ra­dziec­kim In­sty­tu­cie Badań nad Kinem i Fo­to­gra­fią (NIKFI). Głów­nym au­to­rem pro­to­ty­pu był Jew­siej Mi­chaj­ło­wicz Goł­dow­skij (1903 – 1971).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinoteatr

daw­niej: kino


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. ar­chit. kino (bu­dy­nek)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinotechnik

pra­cow­nik kina zaj­mu­ją­cy się ob­słu­ga apa­ra­tu­ry do pro­jek­cji fil­mów; ki­no­o­pe­ra­tor


Źródła:

SJP.pl

Kinotechnika

pra­cow­nik kina zaj­mu­ją­cy się ob­słu­ga apa­ra­tu­ry do pro­jek­cji fil­mów; ki­no­o­pe­ra­tor


Źródła:

SJP.pl

Kinoterapia

psy­cho­te­ra­pia z udzia­łem fil­mów; fil­mo­te­ra­pia


Źródła:

SJP.pl

Kinować

po­tocz­nie ki­no­wać się - oglą­dać film w kinie


Źródła:

SJP.pl

Kinowiec

pra­cow­nik ki­ne­ma­to­gra­fii, spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ki­ne­ma­to­gra­fii


Źródła:

SJP.pl

Kinowo

przy­miot­nik od: kino


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) od: ki­no­wy


Ki­no­wo (niem. "Kie­now") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Rymań. Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Ki­no­wo".

We­dług da­nych z 4 wrze­śnia 2013 r. Ki­no­wo miało 134 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla sztu­ki fil­mo­wej, kina


Źródła:

Wiktionary

Kinowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kinowy

przy­miot­nik od: kino


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z kinem, ki­ne­ma­to­gra­fią, do­ty­czą­cy kina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kinszasa

sto­li­ca De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga;


Kin­sza­sa (daw­niej Léopoldville) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga, daw­niej sto­li­ca Zairu. Jest to dru­gie co do wiel­ko­ści mia­sto Afry­ki, po Ka­i­rze w Egip­cie. Po­ło­żo­ne na po­łud­nie od rów­ni­ka. W 2020 roku mia­sto za­miesz­ka­ne było przez 17,1 mln osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinszaski

przy­miot­nik od: Kin­sza­sa


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kin­sza­sy, sto­li­cy DR Konga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinszasyjczyk

miesz­ka­niec Kin­sza­sy (sto­li­cy De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Kin­sza­sy; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kinszasyjka

miesz­kan­ka Kin­sza­sy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Kin­sza­sy; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kintar

jed­nost­ka masy od­po­wia­da­ją­ca stu ki­lo­gra­mom; kwin­tal


Źródła:

SJP.pl

Kintop

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. kino

 (1.2) przen. reg. pozn. za­ba­wa, roz­ryw­ka


Źródła:

Wiktionary

Kintsugi

ja­poń­ska sztu­ka na­pra­wia­nia na­czyń


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tra­dy­cyj­na ja­poń­ska tech­ni­ka i sztu­ka na­pra­wy po­tłu­czo­nych wy­ro­bów ce­ra­micz­nych;


Kint­su­gi (jap. 金継ぎ; dosł. "łą­cze­nie zło­tem"), kint­su­ku­roi, kin­zu­ku­roi (jap. 金繕い; dosł. "na­pra­wia­nie zło­tem") także "yo­bit­su­gi", gdy po­dob­nie uksz­tał­to­wa­ny, ale nie­pa­su­ją­cy frag­ment jest uży­wa­ny do za­stą­pie­nia bra­ku­ją­ce­go ele­men­tu z ory­gi­nal­ne­go na­czy­nia, two­rząc efekt pat­chwor­ku − ja­poń­ska tech­ni­ka i sztu­ka na­pra­wy po­tłu­czo­nych lub wy­szczer­bio­nych wy­ro­bów ce­ra­micz­nych, po­le­ga­ją­ca na łą­cze­niu ele­men­tów wy­ro­bu laką z do­dat­kiem sprosz­ko­wa­nych me­ta­li szla­chet­nych, ta­kich jak: złoto, sre­bro lub pla­ty­na (rza­dziej do­da­wa­ne były rów­nież miedź i brąz).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinyarwanda

[czy­taj: ki­niar­łan­da] język urzę­do­wy Rwan­dy


Źródła:

SJP.pl

Kinówka

po­tocz­nie: film wyś­wiet­la­ny w kinie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kiep­skiej ja­ko­ści, pi­rac­ki film na­gra­ny ka­me­rą w kinie


Ki­nów­ka, "cam" (skrót od ang. "ca­me­ra") – me­to­da ko­pio­wa­nia fil­mów, zaz­wy­czaj chro­nio­nych przez prawo au­tor­skie, jak rów­nież do oz­na­cze­nia kopii wy­ko­na­nych tą me­to­dą. Na­gra­nie jest wy­ko­ny­wa­ne w kinie, zwy­kle za po­mo­cą ka­me­ry cy­fro­wej. Cza­sa­mi uży­wa­ny jest do tego mały sta­tyw, lecz prze­waż­nie jest to nie­moż­li­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kinąć

daw­niej:
1. ski­nąć;
2. rzu­cić, cis­nąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) przest. dać znać kiw­nię­ciem głowy lub ręki

 (1.2) daw. po­rzu­cić coś; rzu­cić, cis­nąć czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiosk

1. budka w któ­rej można za­ku­pić cza­so­pis­ma, pa­pie­ro­sy, je­dze­nie, kwia­ty
2. sto­i­sko, pa­wi­lon na wy­sta­wie
3. w is­la­mie letni pałac
4. miej­sce w okrę­cie pod­wod­nym gdzie umie­szczo­ny jest pe­ry­skop


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. mała budka hand­lo­wa, w któ­rej sprze­da­je się m.in. pisma, bi­le­ty, pa­pie­ro­sy

 (1.2) mar. małe po­mie­szcze­nie na okrę­cie pod­wod­nym słu­żą­ce do ob­ser­wa­cji po­wierzch­ni morza

 (1.3) daw. al­ta­na ogro­do­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kioskarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sprze­daw­czy­ni w kio­sku


Źródła:

Wiktionary

Kioskarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hand. sprze­da­ją­cy w kio­sku


Źródła:

Wiktionary

Kioskowy

przy­miot­nik od: kiosk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do kio­sku, zwią­za­ny z kio­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kioto

mia­sto w Ja­po­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. ja­poń­skie mia­sto na Hon­siu, dawna sto­li­ca Ja­po­nii;

 (1.2) geogr. adm. ja­poń­ska pre­fek­tu­ra w re­gio­nie Kinki ze sto­li­cą w mie­ście Kioto (1.1)


Kioto (jap. 京都市 Kyōto-shi; dosł. "mia­sto sto­łecz­ne") – mia­sto w za­chod­niej czę­ści ja­poń­skiej wyspy Hon­siu, sto­li­ca pre­fek­tu­ry Kioto, dawna sto­li­ca Ja­po­nii i sie­dzi­ba ce­sa­rza. Kioto jest czę­ścią ob­sza­ru me­tro­po­li­tal­ne­go Ke­i­hans­hin (jap. 京阪神) za­miesz­ki­wa­ne­go przez ok. 18 mln osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiotyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kioto, do­ty­czą­cy Kioto


Źródła:

Wiktionary

Kiowa

ple­mię in­diań­skie; Kio­wo­wie


Kiowa (Kio­wo­wie) – ple­mię In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej, za­miesz­ku­ją­ce daw­niej Wiel­kie Rów­ni­ny, na­le­żą­ce do ro­dzi­ny ję­zy­ko­wej "kiowa-tano".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiowijka

człon­ki­ni ple­mie­nia in­diań­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Kiowowie

ple­mię in­diań­skie; Kiowa


Źródła:

SJP.pl

Kip

jed­nost­ka mo­ne­tar­na Laosu (1 kip = 100 atów)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) monet. wa­lu­ta Laosu;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: kipa

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 2. os. lp. rozk. od: ki­pieć


Zo­bacz też: Kip (wieś).

Kip (lao. ກີບ) – jed­nost­ka mo­ne­tar­na uży­wa­na w La­o­sie. Dzie­li się na 100 atów.

W 1979 roku na­stą­pi­ła w La­o­sie re­for­ma wa­lu­to­wa. 100 sta­rych kipów za­stą­pio­no 1 nowym. No­to­wa­nia (na dzień 5 stycz­nia 2014): 1 USD = 8035 LAK, 1 PLN = 2619 LAK.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kipa

1. kadź far­biar­ska;
2. jed­nost­ka ła­dun­ku ba­weł­ny równa 453,59 kg;
3. oczko na stat­ku, przez które prze­pro­wa­dza się szoty żagli;
4. ro­dzaj kosza;
5. tra­dy­cyj­ne ży­dow­skie na­kry­cie głowy; jar­muł­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. tra­dy­cyj­ne ży­dow­skie na­kry­cie głowy dla męż­czyzn; kusa cza­pecz­ka obej­mu­ją­ca czu­bek głowy

 (1.2) żegl. oczko mo­co­wa­ne w róż­nych miej­scach jach­tu słu­żą­ce do prze­pro­wa­dza­nia szo­tów żagli przed­nich

 (1.3) żegl. ar­ma­tor­ska jed­nost­ka ła­dun­ku ba­weł­ny równa 453,59 kg

 (1.4) ple­śće­cio­ny kosz z dwoma ucha­mi

 (1.5) ele­ment cię­ża­rów­ki do prze­wo­zu ła­dun­ku syp­kie­go

 (1.6) kadź far­biar­ska

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) D. i B. lp. od: kip


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kipczacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kip­cza­ka­mi, do­ty­czą­cy Kip­cza­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język kip­czac­ki;


Źródła:

Wiktionary

Kipczacy

lud tu­rec­ki


Kip­cza­cy – lud tu­rec­ki po­cząt­ko­wo zaj­mu­ją­cy te­re­ny wokół do­rze­cza gór­ne­go Ir­ty­szu. W po­ło­wie XI wieku osia­dły na ste­pach dzi­siej­sze­go Ka­zach­sta­nu i Rosji po­łud­nio­wej, która to zie­mia w li­te­ra­tu­rze mu­zuł­mań­skiej na­zy­wa­na jest Ste­pem Kip­czac­kim. Wy­su­nię­ty naj­bar­dziej na za­chód szczep Kip­cza­ków był w la­to­pi­sach ru­skich zwany „Po­łow­ca­mi”, zaś w za­chod­nim pi­śmien­nict­wie – „Ku­ma­na­mi”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kipczak

przed­sta­wi­ciel ludu tu­rec­kie­go, zaj­mu­ją­ce­go po­cząt­ko­wo te­re­ny wokół do­rze­cza gór­ne­go Ir­ty­szu, w po­ło­wie XI wieku osia­dłe­go na ste­pach dzi­siej­sze­go Ka­zach­sta­nu i Rosji po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Kiper

spe­cja­li­sta okre­śla­ją­cy ga­tun­ki i oce­nia­ją­cy ja­kość wina, her­ba­ty, kawy na pod­sta­wie ich smaku i za­pa­chu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) znaw­ca na­po­jów oce­nia­ją­cy ich ja­kość na pod­sta­wie wy­glą­du, smaku i za­pa­chu

 (1.2) za­rząd­ca piw­ni­cy win

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) śledź roz­pła­ta­ny wzdłuż, lekko so­lo­ny i wę­dzo­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) gw-pl|Bu­ko­wi­na. pieprz czar­ny

 (3.2) funk­cja wy­wrot­ki bądź przy­cze­py, umoż­li­wia­ją­ca prze­chył po­przez pod­nie­sie­nie czę­ści za­ła­dun­ko­wej, zaz­wy­czaj si­łow­ni­kiem, w celu wy­ła­dun­ku za­war­to­ścifakt.


Kiper – de­gu­sta­tor, osoba za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się or­ga­no­lep­tycz­ną oceną smaku, wy­glą­du, za­pa­chu, ja­ko­ścią i kla­sy­fi­ka­cją wszel­kie­go ro­dza­ju po­traw i na­po­jów. Po­ję­cie to od­no­si się głów­nie do osób de­gu­stu­ją­cych i oce­nia­ją­cych na­po­je al­ko­ho­lo­we takie jak wino, piwo, whi­sky itp. Kiper po­wi­nien wy­ka­zy­wać się szcze­gól­ną wraż­li­wo­ścią sma­ko­wo-wę­cho­wą oraz po­sia­dać od­po­wied­nią wie­dzę, poz­wa­la­ją­cą mu na obiek­tyw­ną ocenę de­gu­sto­wa­nych trun­ków lub po­traw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiperka

spe­cja­list­ka okre­śla­ją­ca ga­tun­ki i oce­nia­ją­ca ja­kość wina, her­ba­ty, kawy na pod­sta­wie ich smaku i za­pa­chu


Źródła:

SJP.pl

Kipers

śledź roz­pła­ta­ny wzdłuż, lekko so­lo­ny i wę­dzo­ny; kiper


Źródła:

SJP.pl

Kiperstwo

ocena smaku i ja­ko­ści po­traw i na­po­jów, zwła­szcza al­ko­ho­lo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) enol. za­rzą­dza­nie piw­ni­cą z wi­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kipi-Kasza

prze­sta­rza­le: za­ba­wa po­le­ga­ją­ca na od­bi­ja­niu piłki ręką i re­cy­to­wa­niu wier­sza roz­po­czy­na­ją­ce­go się od słów "kipi kasza"


Źródła:

SJP.pl

Kipiatok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Au­gu­stów,Bra­sław­szczyz­na,Po­le­sie, Hre­cza­ny, Haj­nów­ka, Wi­leń­szczyz­na, Dą­bro­wa Bia­ło­stoc­ka, No­wo­gró­dek,. wrzą­tek


Źródła:

Wiktionary

Kipichron

por­ce­la­no­wy krą­żek za­po­bie­ga­ją­cy wy­ki­pie­niu pły­nów pod­czas go­to­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. krą­żek za­po­bie­ga­ją­cy wy­ki­pie­niu pły­nów i alar­mu­ją­cy o ich go­to­wa­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kipiel

1. za­ła­my­wa­nie lub ro­zbi­ja­nie się fal na pły­ciz­nach bądź u brze­gów; przy­bój;
2. wzbu­rzo­ny, pie­nią­cy się, ki­pią­cy płyn; wart­ki nurt, gwał­tow­ny wir


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wzbu­rzo­na i spie­nio­na woda


Ki­piel – zja­wi­sko ła­ma­nia się fal na pły­ciz­nach lub przy wy­brze­żu, także stre­fa, w któ­rej do­cho­dzi do ła­ma­nia fal. Za­cho­dzi w morzu lub je­zio­rze.

W hy­dro­mor­fo­lo­gii rzek ki­pie­lą okre­śla się typ nurtu. Ki­piel to nurt tur­bu­lent­ny, w któ­rym grzbie­ty fal za­ła­mu­ją się, two­rząc pianę i zja­wi­sko „bia­łej wody”. Ty­po­wa jest dla po­to­ków gór­skich o dużym spad­ku po­dłuż­nym ko­ry­ta i ka­mie­ni­stym po­dło­żu. Wy­stę­pu­je na od­cin­kach two­rzą­cych rafy i ka­ska­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kipieć

1. o pły­nach: wrzeć, roz­pry­ski­wać się, bul­go­tać
2. o lu­dziach: de­ner­wo­wać się, zło­ścić się
3. być peł­nym ruchu, życia; tęt­nić ży­ciem


cza­sow­nik

 (1.1) gwał­tow­nie wrzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kipisz

1. re­wiz­ja, prze­szu­ka­nie;
2. po­tocz­nie: ba­ła­gan, misz­masz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwara wię­zien­na re­wiz­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kipiątek

rzad­ko: go­tu­ją­cy się płyn; wrzą­tek, ukrop


Źródła:

SJP.pl

Kipka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. kipa


Źródła:

Wiktionary

Kipki-Opałki

zwią­zek fra­ze­o­lo­gicz­ny

 (1.1) reg. głup­stwa, bred­nie, rze­czy zmy­ślo­ne


Źródła:

Wiktionary

Kipling

naz­wi­sko, np. Ru­dy­ard Ki­pling (1865-1936), pi­sarz an­giel­ski, la­u­re­at Na­gro­dy Nobla w roku 1907


Źródła:

SJP.pl

Kipnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kip­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Kipnyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nach­la­pać, chlus­nąć


Źródła:

Wiktionary

Kipnóć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. paść, zdech­nąć


Źródła:

Wiktionary

Kipnąć

żar­to­bli­wie: um­rzeć


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) posp. um­rzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kipp

Kipp – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Kan­sas, w hrab­stwie Sa­li­ne.


Źródła:

Wikipedia

Kiprostwo

oce­nia­nie ga­tun­ku i ja­ko­ści na­po­jów na pod­sta­wie ich wy­glą­du, smaku, za­pa­chu; ki­per­stwo


Źródła:

SJP.pl

Kiprować

skrę­cać nici; tkać z krę­co­nych nici


Źródła:

SJP.pl

Kiprzyca

wy­so­ka ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych, o mio­do­daj­nych, pur­pu­ro­wych z fio­le­to­wym od­cie­niem kwia­tach ze­bra­nych w stoż­ko­wa­te grona i o du­żych, lan­ce­to­wa­tych li­ściach, w Pol­sce po­spo­li­cie wy­stę­pu­ją­ca na zrę­bach, usy­pi­skach i w ro­wach; wierz­bów­ka, wierz­bów­ka ki­przy­ca, wierz­bów­ka wą­sko­list­na, wierz­bow­ni­ca, wierz­bow­ni­ca ki­przy­ca, wierz­bow­ni­ca wą­sko­list­na


Źródła:

SJP.pl

Kipu

pismo wę­zeł­ko­we Inków; quipo, quipu


Kipu, quipu, khipu (w ję­zy­ku „węzeł”) – forma trój­wy­mia­ro­we­go za­pi­su sto­so­wa­na przez In­dian pre­ko­lum­bij­skiej Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. Na­zy­wa­ne „pis­mem wę­zeł­ko­wym”, ze wzglę­du na swoją formę: zbiór wy­ko­na­nych z ba­weł­ny lub wło­sia lamy i al­pa­ki ko­lo­ro­wych sznur­ków z su­peł­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kir

1. czar­ny ma­te­riał sym­bo­li­zu­ją­cy ża­ło­bę;
2. fran­cu­ski li­kier z czar­nej po­rzecz­ki z bia­łym winem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czar­ny ma­te­riał lub strój sym­bo­li­zu­ją­cy ża­ło­bę;


Kir – czar­ny ma­te­riał lub strój, uży­wa­ne jako oz­na­ka ża­ło­by.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kira

imię żeń­skie; żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Cyrus


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wódka

 (1.2) reg. góry. za­kręt, zakos, ser­pen­ty­na drogi lub ścież­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiraga

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kirasjer

żoł­nierz cięż­kiej jazdy ut­wo­rzo­nej w XVI wieku, wy­po­sa­żo­ny w kirys


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz cięż­kiej jazdy w zbroi pły­to­wej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirasjerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. wojsk. zwią­za­ny z ki­ra­sje­ra­mi, do­ty­czą­cy ki­ra­sje­rów


Źródła:

Wiktionary

Kircha

po­tocz­nie: ko­ściół pro­te­stanc­ki, zbór


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­ściół pro­te­stanc­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirchhoff

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kircholm

miej­sco­wość na Łot­wie


Źródła:

SJP.pl

Kircholmski

przy­miot­nik od: Kir­cholm (miej­sco­wość na Lit­wie, obec­na nazwa: Sa­la­spils)


Źródła:

SJP.pl

Kirchóf

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cmen­tarz


Źródła:

Wiktionary

Kirczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kirki lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kireja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we,Lwów. zob. kie­re­ja.


Źródła:

Wiktionary

Kirejczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kirenga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie ir­kuc­kim; prawy do­pływ Leny;


Ki­ren­ga (ros. Киренга) – rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie ir­kuc­kim; prawy do­pływ Leny. Dłu­gość 746 km; po­wierzch­nia do­rze­cza 46 600 km²; śred­ni rocz­ny prze­pływ przy uj­ściu 680 m³/s.

Źró­dła w Gó­rach Baj­kal­skich; pły­nie w kie­run­ku pół­noc­nym; u uj­ścia do Leny leży mia­sto Ki­reńsk. Spław­na na pra­wie całej dłu­go­ści, że­glow­na od 480 km od uj­ścia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kirenia

mia­sto na Cy­prze; Ky­re­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto na Cy­prze, nad Mo­rzem Śró­dziem­nym;


Ki­re­nia (gr. Κερύνεια, "Kie­ri­nia"; tur. "Girne") – mia­sto w Tu­rec­kiej Re­pu­bli­ce Cypru Pół­noc­ne­go / Re­pu­bli­ce Cy­pryj­skiej, nad Mo­rzem Śró­dziem­nym. Sto­li­ca pół­noc­no­cy­pryj­skie­go dy­stryk­tu Ki­re­nia i for­mal­na sto­li­ca cy­pryj­skie­go dy­stryk­tu Ki­re­nia. Jed­nym z naj­waż­niej­szych za­byt­ków mia­sta jest strze­gą­cy wej­ścia do portu w Ki­re­nii ma­je­sta­tycz­ny śred­nio­wiecz­ny zamek obron­ny. Zamek w Ki­re­ni uwa­ża­ny jest za jeden z naj­le­piej za­cho­wa­nych zam­ków na Cy­prze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kireta

na­rzę­dzie den­ty­stycz­ne uży­wa­ne do ki­re­ta­żu - usu­wa­nia ka­mie­nia na­zęb­ne­go i ziar­ni­ny za­pal­nej z dzią­seł


Źródła:

SJP.pl

Kiretaż

za­bieg sto­ma­to­lo­gicz­ny, po­le­ga­ją­cy na wy­ły­żecz­ko­wa­niu kie­szo­nek dzią­sło­wych


Źródła:

SJP.pl

Kireńsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie ir­kuc­kim, u uj­ścia Ki­ren­gi do Leny;


Nie mylić z: Kie­reńsk.

Ki­reńsk ( Киренск) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie ir­kuc­kim.

Leży u uj­ścia Ki­ren­gi do Leny, 640 km na pół­noc­ny wschód od Ir­kuc­ka. W 2005 roku mia­sto li­czy­ło ok. 13 100 miesz­kań­ców. W Ki­reń­sku znaj­du­je się prze­mysł drzew­ny, rzecz­na stocz­nia re­mon­to­wa oraz lot­ni­sko.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kireński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­reń­skiem, do­ty­czą­cy Ki­reń­ska


Źródła:

Wiktionary

Kirgiski

zwią­za­ny z Kir­gi­sta­nem, Kir­giz­ją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Kir­gi­sta­nu lub Kir­gi­zów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Kir­gi­sta­nu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirgiskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem kir­gi­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem kir­gi­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku kir­gi­skim


Źródła:

Wiktionary

Kirgistan

pań­stwo w Azji ze sto­li­cą w Bisz­ke­ku; Re­pu­bli­ka Kir­gi­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Azji Środ­ko­wej;


Kir­gi­stan, Re­pu­bli­ka Kir­gi­ska ( Кыргызстан, Кыргыз Республикасы, trb. "Kyr­gyz­stan", "Kyr­gyz Re­spu­bli­ka­sy"; Кыргызстан, Кыргызская Республика, trb. Kir­gi­stan, "Kir­giz­ska­ja Re­spu­bli­ka"; w okre­sie ra­dziec­kim w ję­zy­ku pol­skim pod nazwą Kir­giz­ja, po ogło­sze­niu nie­pod­le­gło­ści przej­ścio­wo rów­nież jako Kyr­gy­stan) – pań­stwo w Azji Środ­ko­wej. Gra­ni­czy z Chi­na­mi (858 km), Ka­zach­sta­nem (1051 km), Ta­dży­ki­sta­nem (870 km) i Uzbe­ki­sta­nem (1099 km).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kirgistanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Kir­gi­sta­nu


Źródła:

Wiktionary

Kirgistańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Kir­gi­sta­nu


Źródła:

Wiktionary

Kirgistański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kir­gi­sta­nem, do­ty­czą­cy Kir­gi­sta­nu

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do Kir­gi­sta­nu, bę­dą­cy jego włas­no­ścią

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Kir­gi­sta­nu


Źródła:

Wiktionary

Kirgiz

czło­nek na­ro­du za­miesz­ku­ją­ce­go głów­nie Kir­gi­stan (Kir­giz­ję)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek na­ro­do­wo­ści kir­gi­skiej, miesz­ka­niec lub oby­wa­tel Kir­gi­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirgizja

tra­dy­cyj­na nazwa Kir­gi­sta­nu (pań­stwa w Azji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa Kir­gi­sta­nu w okre­sie ra­dziec­kim, zob. Kir­gi­stan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirgizka

człon­ki­ni na­ro­du za­miesz­ku­ją­ce­go głów­nie Kir­gi­stan


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta na­ro­do­wo­ści kir­gi­skiej, miesz­kan­ka lub oby­wa­tel­ka Kir­gi­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiribacki

→ Ki­ri­ba­ti; ki­ri­ba­tyj­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Ki­ri­ba­ti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiribatczyk

miesz­ka­niec Ki­ri­ba­ti; Ki­ri­ba­tyj­czyk


Źródła:

SJP.pl

Kiribati

język urzę­do­wy Ki­ri­ba­ti; język ki­ri­ba­tyj­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. wy­spiar­skie pań­stwo na Oce­a­nie Spo­koj­nym;


Re­pu­bli­ka Ki­ri­ba­ti ( Re­pu­blic of Ki­ri­ba­ti; Ri­ba­be­ri­kin Ki­ri­ba­ti) – pań­stwo wy­spiar­skie na Oce­a­nie Spo­koj­nym. W skład tego pań­stwa o po­wierzch­ni 726 km² wcho­dzą 32 atole i 1 wyspa ko­ra­lo­wa Ba­na­ba, roz­sia­ne na po­wierzch­ni przesz­ło 3,5 mln km² wokół rów­ni­ka. Przez ob­szar ten prze­cho­dzi 180 po­łud­nik, co po­wo­du­je że Ki­ri­ba­ti jest je­dy­nym kra­jem na świe­cie po­ło­żo­nym na wszyst­kich 4 ćwiart­kach kuli ziem­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiribatka

miesz­kan­ka Ki­ri­ba­ti; Ki­ri­ba­tyj­ka


Źródła:

SJP.pl

Kiribatyjczyk

miesz­ka­niec Ki­ri­ba­ti; Ki­ri­bat­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Ki­ri­ba­ti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiribatyjka

miesz­kan­ka Ki­ri­ba­ti; Ki­ri­bat­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Ki­ri­ba­ti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiribatyjski

→ Ki­ri­ba­ti; ki­ri­bac­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­ri­ba­ti, do­ty­czą­cy Ki­ri­ba­ti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirilenko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kirin

mi­tycz­ne zwie­rzę przed­sta­wia­ne czę­sto na ja­poń­skich rzeź­bach i por­ce­la­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiriwiński

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ludu me­la­ne­zyj­skie­go z Wysp Tro­brian­da

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język uży­wa­ny na Wy­spach Tro­brian­da;


Źródła:

Wiktionary

Kirk

1. obce imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kirka

spe­cjal­ny mło­tek do od­bi­ja­nia za­pra­wy z ce­gieł po­cho­dzą­cych z ro­zbiór­ki


Źródła:

SJP.pl

Kirke

w prze­no­śni ko­bie­ta, która uwo­dzi de­mo­nicz­nym cza­rem (od wy­stę­pu­ją­cej w Ody­sei cza­ro­dziej­ki Circe)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kirkucki

→ Kir­kuk (mia­sto w Iraku)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Kir­ku­kiem, do­ty­czą­cy Kir­ku­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirkuk

mia­sto w Iraku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w pół­noc­nym Iraku, w Kur­dy­sta­nie;


Kir­kuk (arab. كركوك) – mia­sto w pół­noc­nym Iraku, w Kur­dy­sta­nie, na za­chod­nim po­gó­rzu Gór Kur­dy­stań­skich, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny mu­ha­fa­zy At-Tamim. Około 755,7 tys. miesz­kań­ców.

Mia­sto Kir­kuk i ota­cza­ją­ce je ro­po­no­śne ob­sza­ry sta­no­wią od dzie­się­cio­le­ci przed­miot kur­dyj­skich ro­szczeń te­ry­to­rial­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kirkut

cmen­tarz ży­dow­ski; kier­kut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cmen­tarz ży­dow­ski;


Kir­kut, kier­kow, kier­chol, kir­chol – okre­śle­nia cmen­ta­rza ży­dow­skie­go uży­wa­ne przez Po­la­ków, głów­nie miesz­kań­ców za­bo­ru au­striac­kie­go (daw­nej Ga­li­cji). Zgod­nie z na­ka­za­mi re­li­gii cmen­ta­rze ży­dow­skie bu­do­wa­no poza ob­sza­rem mia­sta. Wśród Żydów słowo uwa­ża­ne za pe­jo­ra­tyw­ne, z tego po­wo­du re­ko­men­du­je się za­stą­pie­nie go okre­śle­niem cmen­tarz ży­dow­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kirlianowski

fo­to­gra­fia kir­lia­now­ska - me­to­da re­je­stra­cji wy­ła­do­wań elek­trycz­nych przy uży­ciu ma­te­ria­łów fo­to­gra­ficz­nych


Źródła:

SJP.pl

Kirow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto ob­wo­do­we w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej;


Kirow (ros. Киров) – mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji nad rzeką Wiat­ką, do 1934 Wiat­ka, prze­mia­no­wa­ne po śmier­ci Sier­gie­ja Ki­ro­wa, w 1993 roku miesz­kań­cy zde­cy­do­wa­li w re­fe­ren­dum o za­cho­wa­niu so­wiec­kiej nazwy. W la­tach 1457–1781 Chły­now.

Mia­sto jest sto­li­cą ob­wo­du ki­row­skie­go. W 2020 li­czy­ło 518,3 tys. miesz­kań­ców. Współ­rzęd­ne ge­o­gra­ficz­ne:.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kirowograd

daw­niej: Kro­pyw­nyc­ki (mia­sto na Ukra­i­nie); Ki­ro­woh­rad


Źródła:

SJP.pl

Kirowogradzki

→ Ki­ro­wo­grad (dziś: Kro­pyw­nyc­ki - mia­sto na Ukra­i­nie); ki­ro­woh­radz­ki


Źródła:

SJP.pl

Kirowohrad

daw­niej: Kro­pyw­nyc­ki (mia­sto na Ukra­i­nie); Ki­ro­wo­grad


Źródła:

SJP.pl

Kirowohradzki

1. → Ki­ro­woh­rad (dziś: Kro­pyw­nyc­ki - mia­sto na Ukra­i­nie); ki­ro­wo­gradz­ki;
2. obwód ki­ro­woh­radz­ki - jeden z 24 ob­wo­dów Ukra­i­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­ro­woh­ra­dem, do­ty­czą­cy Ki­ro­woh­ra­du (obec­nie Kro­pyw­nyc­ki na Ukra­i­nie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirowski

→ Kirów (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­ro­wem, do­ty­czą­cy Ki­ro­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirowy

przy­miot­nik od: kir


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zro­bio­ny z kiru

 (1.2) ko­lo­ru szat ża­łob­ni­ków

 (1.3) zwią­za­ny z Ki­ra­mi, do­ty­czą­cy Kirów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirpan

krót­ki miecz lub nóż o za­krzy­wio­nym ostrzu, no­szo­ny przez sik­hów jako jeden z pię­ciu atry­bu­tów wiary


Kir­pan (; pen­dża­bi: ਕਿਰਪਾਨ, "kirpān") – krót­ki, za­krzy­wio­ny, jed­no­siecz­ny miecz, lub czę­ściej nóż o po­dob­nym kształ­cie, no­szo­ny przez sik­hów. Dłu­gość waha się od kil­ku­na­stu do 90 cen­ty­me­trów, stąd krót­sze wer­sje są kla­sy­fi­ko­wa­ne jako noże lub szty­le­ty, acz­kol­wiek wielu sik­hów uważa ten ter­min za nie­wła­ści­wy. Jest obo­wiąz­ko­wym ele­men­tem stro­ju "khal­sa" („czy­ste­go”) sikha, jako jeden z pię­ciu K.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kirsajty

Kir­saj­ty (niem. "Kir­sa­i­ten­see") – je­zio­ro w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie wę­go­rzew­skim, w gmi­nie Wę­go­rze­wo, w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior Ma­zur­skich.


Źródła:

Wikipedia

Kirsch

[czy­taj: kirsz] wy­so­ko­pro­cen­to­wy napój al­ko­ho­lo­wy wyt­wa­rza­ny z cze­re­śni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. be­zbarw­ny, wy­so­ko­pro­cen­to­wy napój al­ko­ho­lo­wy wyt­wa­rza­ny z owo­ców wiśni;


Kirsch, Kirs­chwas­ser – wy­so­ko­pro­cen­to­wy (38%–50%) napój al­ko­ho­lo­wy wyt­wa­rza­ny z owo­ców wiśni nie­przez­na­czo­nych do bez­poś­red­nie­go spo­ży­cia; su­row­cem dla niek­tó­rych od­mian tego lik­wo­ru by­wa­ją i cze­re­śnie. Kirsz w odróż­nie­niu od wi­śniów­ki jest be­zbarw­ny i nie jest słod­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kirsz

wódka z prze­fer­men­to­wa­nych czar­nych wiśni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiruna

Ki­ru­na (lap. "Giron", fin. "Kii­ru­na") – mia­sto w pół­noc­nej Szwe­cji w re­gio­nie Norr­bot­ten, w gmi­nie Ki­ru­na (naj­więk­sze w szwedz­kiej czę­ści La­po­nii i naj­bar­dziej wy­su­nię­te na pół­noc w kraju). Za­miesz­ka­ne przez 18 148 miesz­kań­ców (2010). Nazwa mia­sta po­cho­dzi od bia­łej pard­wy, na­zy­wa­nej przez La­poń­czy­ków "giron".


Źródła:

Wikipedia

Kirundi

język z ro­dzi­ny ban­tu­i­dal­nych, bę­dą­cy, obok fran­cu­skie­go, ję­zy­kiem urzę­do­wym w Bu­run­di; rundi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. zob. rundi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kirus

po­tocz­nie: pijak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot., środ. uczn. i stud., także. gw-pl|Lwów. i po­gard. gw-pl|Poz­nań. pijak, al­ko­ho­lik

 (1.2) pot. łobuz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiruński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­ru­ną, do­ty­czą­cy Ki­ru­ny, po­cho­dzą­cy z Ki­ru­ny


Źródła:

Wiktionary

Kiry

ro­dzaj wy­stro­ju


Kiry – część wsi Ko­ście­li­sko w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ta­trzań­skim, w gmi­nie Ko­ście­li­sko.

Kiry po­ło­żo­ne są u wy­lo­tu Do­li­ny Ko­ście­li­skiej, znane jako punkt wy­pa­do­wy wy­cie­czek kie­ro­wa­nych do tej do­li­ny Ko­ście­li­skiej i w jej oko­li­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiryluk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kirys

pan­cerz wy­ko­na­ny z me­ta­lo­wej ple­cion­ki w kształ­cie ko­szu­li z rę­ka­wa­mi, nie­kie­dy też z kap­tu­rem, rę­ka­wi­ca­mi i no­ga­wi­ca­mi; kol­czu­ga; kol­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. tu­ło­wio­wa część zbroi;


Kirys – zbro­ja ochra­nia­ją­ca kor­pus skła­da­ją­ca się z dwóch czę­ści: ochra­nia­ją­ce­go pierś na­pier­śni­ka i osła­nia­ją­ce­go plecy na­plecz­ni­ka, po­łą­czo­nych za po­mo­cą rze­mie­ni i kla­mer w pasie, po bo­kach i na ra­mio­nach. Do jego dol­nej czę­ści, można było przy­mo­co­wać do­dat­ko­we ele­men­ty chro­nią­ce uda (np. na­biodr­ki czy far­tuch z tasz­ka­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kirysek

ro­dzaj ryby su­moksz­tałt­nej z ro­dzi­ny ki­ry­sko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nie­wiel­ka ryba z ro­dzi­ny ki­ry­sko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiryski

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cal­licht­hy­i­dae|Bo­na­par­te|ref=tak., ro­dzi­na ryb z rzędu su­moksz­tałt­nych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|ki­ry­sek.


Źródła:

Wiktionary

Kiryskowate

ro­dzi­na ma­łych ryb su­moksz­tałt­nych; ki­ry­ski, su­mi­ko­wa­te


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cal­licht­hy­i­dae|Bo­na­par­te|ref=tak., ro­dzi­na ryb z rzędu su­moksz­tałt­nych;


Ki­ry­sko­wa­te, ki­ry­ski (Cal­licht­hy­i­dae) – ro­dzi­na ma­łych ryb su­moksz­tałt­nych (Si­lu­ri­for­mes), przez pol­skich ak­wa­ry­stów błęd­nie naz­wa­na su­mi­ko­wa­ty­mi.

Obej­mu­je ponad 200 opi­sa­nych ga­tun­ków, w tym wiele po­pu­lar­nych słod­ko­wod­nych ryb ak­wa­rio­wych. Po­wszech­nie na­zy­wa­ne są ki­ry­ska­mi (układ łusek na ich ciele przy­po­mi­na bu­do­wą kirys).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiryskowaty

o ce­chach ki­ry­sko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Kirysowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb su­moksz­tałt­nych; ki­ry­sy


Ki­ry­so­wa­te, ki­ry­sy (Do­ra­di­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb su­moksz­tałt­nych. Po­mi­mo du­że­go po­do­bień­stwa nazwy do ki­ry­sko­wa­tych (ki­ry­sków) jest to odręb­na ro­dzi­na. Daw­niej na­zy­wa­ne były do­ra­do­wa­ty­mi (od Do­ra­di­dae). Mniej­sze i śred­nie ga­tun­ki są ho­do­wa­ne w ak­wa­riach, więk­sze po­ła­wia­ne jako ryby kon­sump­cyj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kirysy

pan­cerz wy­ko­na­ny z me­ta­lo­wej ple­cion­ki w kształ­cie ko­szu­li z rę­ka­wa­mi, nie­kie­dy też z kap­tu­rem, rę­ka­wi­ca­mi i no­ga­wi­ca­mi; kol­czu­ga; kol­cza


Źródła:

SJP.pl

Kiryśnik

ryba su­moksz­tałt­na z grupy su­mi­ków pan­cer­nych


Ki­ry­śnik – ogól­na nazwa ryby su­moksz­tałt­nej z grupy tzw. su­mi­ków pan­cer­nych, obej­mu­ją­cej ro­dzi­ny ki­ry­sów, ki­ry­sków i zbroj­ni­ków. Nazwa "ki­ry­śnik" jest nie­jed­noz­nacz­na i przez róż­nych au­to­rów ina­czej de­fi­nio­wa­na. W naj­szer­szym zna­cze­niu oz­na­cza wszyst­kie su­mi­ki pan­cer­ne, na­zy­wa­ne też ki­ry­śni­ko­wa­ty­mi lub tylko ro­dzi­nę zbroj­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiryśnikowate

zbior­cza nazwa trzech ro­dzin ryb z rzędu su­moksz­tałt­nych; su­mi­ki pan­cer­ne


Źródła:

SJP.pl

Kirzyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Kiry lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kirzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ski­rzyć)

 (1.1) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. gw-pl|Pod­ha­le,Słup­no,Bił­go­raj,Kra­kow­skie. pić al­ko­hol, wódkę; upi­jać się

 (1.2) gw-pl|Nowy Sącz. pić (go­rą­ce na­po­je)

 (2.2) gw-pl|Nowy Sącz. być z kimś w niez­go­dzie, kłó­cić się z kimś


Źródła:

Wiktionary

Kirów

ro­dzaj wy­stro­ju


Źródła:

SJP.pl

Kis

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. miner. żwir


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kisajno

Ki­saj­no (także "Mamry Po­łud­nio­we", niem. "Kis­sa­in­see") – je­zio­ro w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie gi­życ­kim, w gmi­nie Gi­życ­ko, w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior Ma­zur­skich.


Źródła:

Wikipedia

Kisch

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kisewo

Ki­se­wo (kaszb."Kisewò") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Łę­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

We­dług da­nych na dzień 31 grud­nia 2006 roku wieś za­miesz­ku­je 142 miesz­kań­ców na po­wierzch­ni 7,1 km².

Na po­łud­nie od wsi znaj­du­je się Ry­bac­ka Góra.


Źródła:

Wikipedia

Kishu

[czy­taj: kiszu] rasa ja­poń­skich psów z grupy szpi­ców


Kishu (jap. 紀州犬 kishū-inu) – jest to jedna z ras psów, na­le­żą­ca do grupy szpi­ców i psów pier­wot­nych, za­kla­sy­fi­ko­wa­na przez FCI do sek­cji szpi­ców az­ja­tyc­kich i ras po­krew­nych. Nie pod­le­ga pró­bom pracy. Na­le­ży do grupy 5 FCI.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kisiel

1. deser o ga­la­re­to­wa­tej kon­sy­sten­cji wyt­wa­rza­ny z mąki ziem­nia­cza­nej, soku owo­co­we­go, wody i cukru;
2. dzie­sią­ta woda po ki­sie­lu - bar­dzo da­le­kie po­kre­wień­stwo; też: luźny zwią­zek z czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. gastr., kulin. deser że­lu­ją­cy z mąki ziem­nia­cza­nej, owo­ców (lub soku owo­co­we­go), wody i cukru;

 (1.2) techn. gastr., rzad. kulin. deser że­lu­ją­cy z mąki ziem­nia­cza­nej (lub in­ne­go za­gęst­ni­ka skro­bio­we­go), mleka i cukru;

 (1.3) hand. spoż. go­to­wa mie­szan­ka skład­ni­ków słu­żą­cych do przy­go­to­wa­nia ki­sie­lu (1.1)

 (1.4) kresy. kulin. ro­dzaj gę­ste­go żuru z mąki ow­sia­nej; kwa­śna po­lew­ka;

 (1.5) kresy. kulin. gęsta po­tra­wa z mąki ow­sia­nej lub płat­ków ow­sia­nych, przy­go­to­wy­wa­na cza­sem na roz­czy­nie z droż­dży;


Ki­siel – ze­sta­la­na na zimno, po­tra­wa o kon­sy­sten­cji gę­ste­go żelu.

Ki­sie­le wyt­wa­rza się ze zbóż (owsa, żyta, psze­ni­cy), gro­chu, owo­ców lub mleka.

Ki­sie­le zbo­żo­we znane były 9 tys. lat temu w sta­ro­żyt­nej Ana­to­lii i Me­zo­po­ta­mii, są wzmian­ko­wa­ne w tek­stach su­me­ryj­skich i aka­dyj­skich. W cza­sach sta­ro­żyt­nych ki­siel ow­sia­ny przy­go­to­wa­no przez fer­men­ta­cję mleka ow­sia­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kisielec

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny usza­ko­wa­tych; ki­siel­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Kisielek

zdrob­nia­le ki­siel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: ki­siel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kisielewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kisielewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kisielewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kisielice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;


}|-

Ki­sie­li­ce ( Fre­y­stadt in Westpreußen) – mia­sto w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie iław­skim, po­ło­żo­ne nad Gar­dę­gą, na Po­je­zie­rzu Iław­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Ki­sie­li­ce. Przez mia­sto prze­cho­dzi droga kra­jo­wa nr 16.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto miało 2005 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kisielicki

przy­miot­nik od: Ki­sie­li­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ki­sie­lic, zwią­za­ny z Ki­sie­li­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kisieliczanin

miesz­ka­niec Ki­sie­lic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kisieliczanka

miesz­kan­ka Ki­sie­lic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Kisieliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kisielnica

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny usza­ko­wa­tych; ki­sie­lec


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kisielnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kisielnicowate

o ce­chach ki­siel­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Ki­siel­ni­co­wa­te ("Exi­dia­ce­ae" R.T. Moore) – ro­dzi­na grzy­bów na­le­żą­ca do typu pod­staw­cza­ków ("Ba­si­dio­my­co­ta").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kisielnicowaty

o ce­chach ki­siel­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Kisielowy

→ ki­siel


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ki­sie­lu


Patrz:kisiel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kisielówka

wieś w Pol­sce


Ki­sie­lów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie li­ma­now­skim, w gmi­nie Li­ma­no­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.

We wsi znaj­du­je się Wiej­ski Klub Kul­tu­ry, In­ter­li­ne Bog­dan Rusin oraz re­mi­za Ochot­ni­czej Stra­ży Po­żar­nej. OSP Ki­sie­lów­ka zo­sta­ła za­ło­żo­na w 1958 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kisior

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. zaw. pie­karz wy­pie­ka­ją­cy z żyt­nie­go cia­sta (cia­sta na zak­wa­sie)


Źródła:

Wiktionary

Kisiynka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. skrzy­necz­ka


Źródła:

Wiktionary

Kisić

1. pod­da­wać fer­men­ta­cji
2. kisić się:
a) być ki­szo­nym
b) pot. sie­dzieć cią­gle w tym samym po­mie­szcze­niu, domu bez roz­ryw­ki, to­wa­rzy­stwa


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­ki­sić)

 (1.1) spoż. pod­da­wać pro­dukt spo­żyw­czy fer­men­ta­cji mle­ko­wej, np. ka­pu­stę, ogór­ki, mąkę żyt­nią

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kisić się (dk. za­ki­sić się)

 (2.1) spoż. być pod­da­wa­nym fer­men­ta­cji mle­ko­wej

 (2.2) pot. prze­by­wać cią­gle w domu, bez to­wa­rzy­stwa i roz­ry­wek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kismet

w is­la­mie: los, przez­na­cze­nie, fatum


Kis­met – tu­rec­kie słowo oz­na­cza­ją­ce przez­na­cze­nie, fatum, los. Uży­wa­ne przez mu­zuł­mań­skie ludy tu­rec­kie oraz na te­re­nach po­zo­sta­ją­cych przez wieki pod tu­rec­kim pa­no­wa­niem (Bo­śnia, Chor­wa­cja, Ser­bia, Buł­ga­ria).

Ter­min "kis­met" jest naj­czę­ściej sto­so­wa­ny na okre­śle­nie nie­spo­dzie­wa­nych wy­da­rzeń i nie­wy­tłu­ma­czal­nych zrzą­dzeń losu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kisnąć

po­tocz­nie:
1. fer­men­to­wać, psuć się, gnić;
2. ule­gać fer­men­ta­cji, kisić się, kwa­śnieć;
3. prze­by­wać cią­gle w domu, stro­niąc od to­wa­rzy­stwa, roz­ry­wek


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skis­nąć)

 (1.1) biol. kulin. ule­gać fer­men­ta­cji mle­ko­wej

 (1.2) przen. prze­by­wać bez­czyn­nie, mar­no­wać czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kisowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. żwi­ro­wy


Źródła:

Wiktionary

Kissa

wier­szo­wa­ny utwór po­pu­lar­ny zwła­szcza na Bli­skim Wscho­dzie, któ­re­go te­ma­ty­ka zwią­za­na jest z bo­ha­te­ra­mi na­ro­do­wy­mi i waż­ny­mi wy­da­rze­nia­mi hi­sto­rycz­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Kista

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. skrzy­nia

 (1.2) reg-pl|Poz­nań. sport. w piłce noż­nej: bram­ka


Kista – dziel­ni­ca ("stads­del") Sztok­hol­mu, po­ło­żo­na w jego pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści (Västerort) i wcho­dzą­ca w skład "stadsdelsområde" Rin­ke­by-Kista. Gra­ni­czy z dziel­ni­ca­mi Akal­la, Husby i Rin­ke­by oraz z gmi­na­mi Sol­len­tu­na i Sund­by­berg.

Kista, po­ło­żo­na po pół­noc­no-wschod­niej stro­nie Järvafältet, znana jest od lat 80.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kisteczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ko­kard­ka


Źródła:

Wiktionary

Kistka

mała kiść (ga­łąz­ka)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ko­kar­da

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kiść, grono


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kistnik

kist­nik ma­li­no­wiec - nie­wiel­ki, żół­to­brą­zo­wy chrząszcz z ro­dzi­ny kist­ni­ko­wa­tych, że­ru­ją­cy głów­nie na kwia­tach i owo­cach malin; kist­nik ma­li­niak


Źródła:

SJP.pl

Kistnikowate

ro­dzi­na chrzą­szczy wie­lo­żer­nych


Źródła:

SJP.pl

Kistnikowaty

o ce­chach kist­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Kistowo

Ki­sto­wo (ka­szub. Czistowò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Su­lę­czy­no. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład so­łect­wa "Ki­sto­wo" wcho­dzą także Borek Ka­mien­ny, Choj­na i Ki­stów­ko. W końcu 2024 so­łect­wo li­czy­ło 436 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Kistowski

naz­wi­sko


Od­mia­ny herbu Ki­stow­ski

Ki­stow­ski – ka­szub­ski herb szla­chec­ki. We­dług Prze­my­sła­wa Pra­ger­ta od­mia­na herbu Drze­wi­ca lub Księ­życ.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kisz

pla­cek z do­dat­ka­mi (zwy­kle wa­rzy­wa, ser, mięso lub ryba) pie­czo­ny w okrą­głej for­mie; qu­i­che, qu­is­che


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. wy­traw­na tarta (pla­cek z cia­sta kru­che­go lub fran­cu­skie­go wy­peł­nio­ny na­dzie­niem wa­rzyw­nym lub grzy­bo­wym za­la­ny masą ja­jecz­no-śmie­ta­no­wą)


Nie mylić z: Kesz.

Kisz – pra­sta­re mia­sto su­me­ro-aka­dyj­skie, nad Eu­fra­tem, 13 km na wschód od Ba­bi­lo­nu, obec­nie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne "Tall al-Uhaj­mir" (Czer­wo­ny Pa­gó­rek) w Iraku; nie­wąt­pli­wie jedno z naj­star­szych miast świa­ta. Ode­gra­ło dużą rolę w kształ­to­wa­niu się pań­stwa Su­me­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiszarnia

za­kład przet­wór­stwa owo­co­we­go, w któ­rym kisi się su­row­ce ro­ślin­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce lub za­kład przet­wór­czy, w któ­rym su­row­ce ro­ślin­ne pod­da­je się ki­sze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiszczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiszczonka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. woda po go­to­wa­nej ka­szan­ce

 (1.2) zupa spo­rzą­dzo­na na bazie ki­szczon­ki (1.1)


Ki­szczon­ka – tra­dy­cyj­na zupa obec­na w kuch­ni poz­nań­skiej, znana także w in­nych re­gio­nach Pol­ski. Pow­sta­je w wy­ni­ku po­łą­cze­nia wody po­zo­sta­łej po go­to­wa­niu ka­szan­ki z mle­kiem, mąką oraz przy­pra­wa­mi. Zupa ma około 760 kcal.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiszeczka

zdrob­nie­nie od: kisz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: kisz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiszeniak

ogó­rek przez­na­czo­ny do ki­sze­nia


Źródła:

SJP.pl

Kiszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kisić.

 (1.2) bak­te­ryj­na fer­men­ta­cja mle­ko­wa pro­duk­tów spo­żyw­czych lub pasz;


Ki­sze­nie, kwa­sze­nie – spo­sób kon­ser­wa­cji żyw­no­ści przez­na­czo­nej do spo­ży­cia (np. ogó­rek ki­szo­ny, ka­pu­sta ki­szo­na) lub na paszę (ki­szon­ki), opie­ra­ją­cy się na pro­ce­sie fer­men­ta­cji mle­ko­wej prze­pro­wa­dza­nym przez bak­te­rie mle­ko­we.

W wy­ni­ku tego pro­ce­su cukry pro­ste za­war­te w ko­mór­kach ro­ślin­nych roz­kła­da­ją się na kwas mle­ko­wy (1–1,8%), ha­mu­jąc m.in.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiszewko

Ki­szew­ko – nie­wiel­ka wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, w gmi­nie Obor­ni­ki.


Źródła:

Wikipedia

Kiszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiszka

1. część je­li­ta
2. ro­dzaj węd­li­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. anat. je­li­to

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk. zsia­dłe mleko

 (1.3) środ. mot. dętka

 (1.4) kra­ków. spoż. kulin. ka­szan­ka

 (1.5) spoż. kulin. pie­czo­na w je­li­cie gru­bym po­tra­wa z tar­tych ziem­nia­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiszki

1. część je­li­ta
2. ro­dzaj węd­li­ny


Zo­bacz też: Bu­ko­wa - daw­niej Kisz­ki, Kisz­ki.

Kisz­ki – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie ja­now­skim, w gmi­nie Janów Lu­bel­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiszkowaty

wy­dłu­żo­ny, ma­ją­cy kształt kisz­ki


Źródła:

SJP.pl

Kiszkowo

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiszkowski

przy­miot­nik od: Kisz­ko­wo


Źródła:

SJP.pl

Kiszkowy

przy­miot­nik od: kisz­ka


Źródła:

SJP.pl

Kiszlak

kisz­łak, kysz­łak;
1. miej­sce zi­mo­wa­nia pa­ster­skich ludów Azji Mniej­szej;
2. osada wiej­ska w Azji Środ­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Kiszon

rzeka w Iz­ra­e­lu


Ki­szon (hebr. נחל קישון) – rzeka w pół­noc­nej czę­ści Iz­ra­e­la, prze­pły­wa­ją­ca przez Do­li­nę Jez­re­el, ut­wo­rzo­na z dwóch do­pły­wów, któ­rych źró­dła znaj­du­ją się pod gó­ra­mi Tabor i Gil­boa, prze­pły­wa­ją­ca przez mia­sto Hajfa i ucho­dzą­ca do Morza Śró­dziem­ne­go, do za­to­ki Akko. Dłu­gość rzeki: 13 km.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiszonka

1. karma dla zwie­rząt do­mo­wych, z za­ki­szo­nych ro­ślin lub ich czę­ści;
2. ki­szo­ne wa­rzy­wa; kwa­szon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. skład­nik paszy dla zwie­rząt przy­go­to­wy­wa­ny z zie­lon­ki, ziem­nia­ków lub wy­słod­ków w pro­ce­sie ki­sze­nia;

 (1.2) spoż. rzad. pół­pro­dukt spo­żyw­czy z ja­rzyn za­kon­ser­wo­wa­nych w pro­ce­sie ki­sze­nia


Ki­szon­ka – pasza ob­ję­to­ścio­wa, np. z zie­lo­nek, pa­ro­wa­nych ziem­nia­ków lub wy­słod­ków, za­kon­ser­wo­wa­na na­tu­ral­nie (bio­lo­gicz­nie) w wy­ni­ku fer­men­ta­cji lub che­micz­nie przez do­da­nie spe­cjal­ne­go pre­pa­ra­tu (kon­ser­wan­tu). Ki­szon­ki za­pew­nia­ją do­stęp do pasz ob­ję­to­ścio­wych przez cały rok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiszonkarski

→ ki­szon­kar­stwo


Patrz:kiszonkarstwo

Źródła:

SJP.pl

Kiszonkarstwo

pro­duk­cja ki­szo­nek


Źródła:

SJP.pl

Kiszonkowy

przy­miot­nik od: ki­szon­ka


Źródła:

SJP.pl

Kiszony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od kisić

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) kulin. przy­rzą­dza­ny lub przy­rzą­dzo­ny w pro­ce­sie ki­sze­nia, tzn. pod­da­wa­nia pro­ce­so­wi fer­men­ta­cji mle­ko­wej


Źródła:

Wiktionary

Kiszyniowianin

miesz­ka­niec Ki­szy­nio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ki­szy­nio­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiszyniowianka

miesz­kan­ka Ki­szy­nio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ki­szy­nio­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiszyniowski

przy­miot­nik od: Ki­szy­niów (sto­li­ca Moł­da­wii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Ki­szy­niów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiszyniów

sto­li­ca Moł­da­wii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Moł­da­wii;


Ki­szy­niów ( Chișinău, cyryl. Кишинэу, wym. []; ji­dysz קעשענעוו "Ke­sze­new," Кишинёв) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Moł­da­wii, za­miesz­ki­wa­ne przez 665,5 tys. miesz­kań­ców.

Mia­sto zaj­mu­je po­wierzch­nię 123 km², dzie­li się na 5 sek­to­rów: Cen­tru, Bo­ta­ni­ca, Bu­iu­ca­ni, Rîșcani, Cio­ca­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiszłak

kisz­lak, kysz­łak;
1. miej­sce zi­mo­wa­nia pa­ster­skich ludów Azji Mniej­szej;
2. osada wiej­ska w Azji Środ­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Kisłowodzk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, w Kraju Sta­wro­pol­skim;


Ki­sło­wodzk ( Кисловодск, "Ki­sło­wodsk") – mia­sto w Rosji, w Kraju Sta­wro­pol­skim. Liczy około 128,7 tys. miesz­kań­ców (2020). Oś­ro­dek ek­splo­a­ta­cji węgla ka­mien­ne­go oraz prze­my­słu ma­szy­no­we­go, spo­żyw­cze­go, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych. Prawa miej­skie po­sia­da od 1903 roku. Ki­sło­wodzk jest zna­nym ro­syj­skim ku­ror­tem bal­ne­o­lo­gicz­nym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kisłowodzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­sło­wodz­kiem, do­ty­czą­cy Ki­sło­wodz­ka


Źródła:

Wiktionary

Kisły

po­tocz­nie:
1. fer­men­to­wać, psuć się, gnić;
2. ule­gać fer­men­ta­cji, kisić się, kwa­śnieć;
3. prze­by­wać cią­gle w domu, stro­niąc od to­wa­rzy­stwa, roz­ry­wek


przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kwa­śny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kit

1. masa słu­żą­ca do umo­co­wy­wa­nia szyb w ra­mach, za­le­pia­nia szpar itp.;
2. po­tocz­nie: kłam­stwo, ba­jecz­ka, kant, bred­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. masa pla­stycz­ny­a­stycz­na do mon­ta­żu szyb, uszczel­nia­nia, wy­peł­nia­nia nie­rów­no­ści itp.

 (1.2) slang. kłam­stwo

 (1.3) środ. fot. bę­dą­cy w sprze­da­ży ze­staw obej­mu­ją­cy lu­strzan­kę z obiek­ty­wem; czę­sto także sam obiek­tyw wcho­dzą­cy w skład ta­kie­go stan­dar­do­we­go ze­sta­wu (obiek­tyw ki­to­wy)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: kita


Kit - masa pla­stycz­na, sto­so­wa­na do wy­peł­nia­nia szpar, szcze­lin, ot­wo­rów, uszczel­nia­nia po­łą­czeń lub łą­cze­nia ele­men­tów.

Kity sta­no­wią mie­sza­ni­nę spo­i­wa, naj­czę­ściej syn­te­tycz­ne­go i mą­czek mi­ne­ral­nych peł­nią­cych funk­cję wy­peł­nia­czy.

Kity zwy­kle wy­ka­zu­ją dużą od­por­ność na wpły­wy śro­do­wi­ska. W za­leż­no­ści od skład­ni­ków kity mogą pod wpły­wem po­wie­trza tward­nieć lub po­zo­sta­wać pla­stycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kita

1. pu­szy­sty ogon np. kota lub lisa
2. pęk piór, wło­sia itp.; frędz­la; chwast
3. kwia­to­stan niek­tó­rych ro­ślin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pu­szy­sty ogon zwie­rzę­cia (zwła­szcza lisa, wie­wiór­ki)

 (1.2) pęk piór lub wło­sia, uży­wa­ny jako ozdo­ba na­kry­cia głowy albo koń­skiej uprzę­ży

 (1.3) kwia­to­stan niek­tó­rych ro­ślin two­rzą­cy wie­chę

 (1.4) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. noga po­wy­żej ko­la­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kitagawa

Ki­ta­ga­wa (jap. 北川村 Ki­ta­ga­wa-mura) – wieś w Ja­po­nii, na wy­spie Si­ko­ku, w pre­fek­tu­rze Kōchi. We­dług da­nych na rok 2020 miej­sco­wość za­miesz­ki­wa­ło 1 146 miesz­kań­ców, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­nio­sła 5,8 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Kitajczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kitajec

żar­to­bli­wie o Chiń­czy­ku; Ki­ta­jec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. po­gard. Chiń­czyk

 (1.2) środ. prze­stęp­ców: oszust


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kitajgród

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukra­i­nie, daw­niej mia­stecz­ko, po­ło­żo­na w re­jo­nie ka­mie­niec­kim ob­wo­du chmiel­nic­kie­go


Ki­taj­gród (ukr. Китайгород) – wieś w re­jo­nie ka­mie­niec­kim ob­wo­du chmiel­nic­kie­go Ukra­i­ny, za cza­sów Rze­czy­po­spo­li­tej mia­sto.

Ki­taj­gród jako mia­sto zbu­do­wa­ny zo­stał przez An­drze­ja Po­toc­kie­go herbu Pi­la­wa, kasz­te­la­na ka­mie­niec­kie­go, ok. 1607 r., gdzie jego syn Sta­ni­sław Po­toc­ki wy­sta­wił zamek i oto­czył go murem i wałem, na­le­żał na­stęp­nie do Kro­kow­skich herbu Śle­po­wron i Mro­zo­wic­kich herbu Prus III.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kitajka

cien­ka, jed­wab­na tka­ni­na o splo­cie pro­stym, uży­wa­na daw­niej na ubra­nia oraz obi­cia mebli i ścian


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­gard. Chin­ka

 (1.2) cien­ka, jed­wab­na tka­ni­na po­cho­dze­nia wschod­nie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kitajkowy

→ ki­taj­ka


Patrz:kitajka

Źródła:

SJP.pl

Kitajski

→ ki­ta­jec


przy­miot­nik

 (1.1) pot. lek­cew. chiń­ski


Patrz:kitajec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kitakiusiu

mia­sto w Ja­po­nii


Ki­ta­kiu­siu (jap. 北九州市 Kitakyūshū-shi) – mia­sto prze­my­sło­we w Ja­po­nii, w pre­fek­tu­rze Fu­ku­o­ka, na wy­spie Kiu­siu ("Kyūshū").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kitanka

ro­dzaj tor­ba­czy z ro­dzi­ny pa­łan­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. ro­dzaj tor­ba­cza z ro­dzi­ny ki­ta­nek;


Ki­tan­ka ("Tri­cho­su­rus") – ro­dzaj ssaka z po­dro­dzi­ny ki­ta­nek (Tri­cho­su­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny pa­łan­ko­wa­tych (Pha­lan­ge­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kitanki

ro­dzaj tor­ba­czy z ro­dzi­ny pa­łan­ko­wa­tych


Ki­tan­ki (Tri­cho­su­ri­nae) – po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny pa­łan­ko­wa­tych (Pha­lan­ge­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kitara

sta­ro­grec­ki in­stru­ment mu­zycz­ny, chor­do­fon szar­pa­ny, od­mia­na liry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. sta­ro­grec­ki in­stru­ment mu­zycz­ny, z grupy chor­do­fo­nów szar­pa­nych, z pu­dłem re­zo­nan­so­wym za­koń­czo­nym dwoma ra­mio­na­mi po­łą­czo­ny­mi jarz­mem i stru­na­mi z włó­kna ro­ślin­ne­go


Ki­ta­ra ( κιθάρα "kithára" lub κίθαρις "kítharis", łac. "cit­ha­ra") – in­stru­ment mu­zycz­ny uży­wa­ny przez sta­ro­żyt­nych Gre­ków, sta­no­wi­ła od­mia­nę liry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kitarowy

przy­miot­nik od: ki­ta­ra


Źródła:

SJP.pl

Kitarzysta

muzyk gra­ją­cy na ki­ta­rze (sta­ro­grec­kim in­stru­men­cie mu­zycz­nym)


Źródła:

SJP.pl

Kitarzystka

→ ki­ta­rzy­sta


Patrz:kitarzysta

Źródła:

SJP.pl

Kitański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ki­ta­na­mi, do­ty­czą­cy Ki­ta­nów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język ki­tań­ski;


Źródła:

Wiktionary

Kite

[czy­taj: kajt] la­ta­wiec uży­wa­ny w ki­te­sur­fin­gu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kite-Surfing

[czy­taj: kajt­ser­fing] od­mia­na sur­fin­gu, w któ­rej za­wod­nik śliz­ga się po fa­lach na desce, mając nad sobą spe­cjal­ne urzą­dze­nie la­ta­ją­ce (coś poś­red­nie­go mię­dzy la­taw­cem a pa­ra­lot­nią), któ­rym ste­ru­je za po­mo­cą linek; ki­te­sur­fing, ki­te­bo­ar­ding


Źródła:

SJP.pl

Kiteboard

[czy­taj: kajt­bord]
1. śliz­ga­nie się po fa­lach na desce za po­mo­cą spe­cjal­ne­go la­taw­ca (kite'a); ki­te­bo­ar­ding, ki­te­sur­fing;
2. deska do ki­te­bo­ar­din­gu


Źródła:

SJP.pl

Kiteboarder

[czy­taj: kajt­bor­der] osoba upra­wia­ją­ca ki­te­bo­ar­ding


Źródła:

SJP.pl

Kiteboarderka

[czy­taj: kajt­bor­der­ka] ko­bie­ta upra­wia­ją­ca ki­te­bo­ar­ding


Źródła:

SJP.pl

Kiteboarding

[czy­taj: kajt­bor­ding] od­mia­na sur­fin­gu, w któ­rej za­wod­nik śliz­ga się po fa­lach na desce, mając nad sobą spe­cjal­ne urzą­dze­nie la­ta­ją­ce (coś poś­red­nie­go mię­dzy la­taw­cem a pa­ra­lot­nią), któ­rym ste­ru­je za po­mo­cą linek; ki­te­sur­fing, kite-sur­fing


Źródła:

SJP.pl

Kiteboardingowy

→ ki­te­bo­ar­ding [czy­taj: kajt­bor­do­wy]; ki­te­bo­ar­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Kiteboardowy

→ ki­te­bo­ard [czy­taj: kajt­bor­do­wy]; ki­te­bo­ar­din­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Kiteczka

zdrob­nie­nie od: kitka


Źródła:

SJP.pl

Kitek

1. ogon
2. sep­cy­ficz­ne sple­ce­nie dłu­gich wło­sów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pieszcz. kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kitel

luźny far­tuch ochron­ny; cha­łat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lek­kie ubra­nie ochron­ne no­szo­ne w pracy lub w ce­lach hi­gie­nicz­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kitelek

zdrob­nie­nie od: kitel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kitel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kitesurfer

[czy­taj: kajt­ser­fer] za­wod­nik upra­wia­ją­cy ki­te­sur­fing


Źródła:

SJP.pl

Kitesurferka

[czy­taj: kajt­ser­fer­ka] ko­bie­ta upra­wia­ją­ca ki­te­sur­fing (od­mia­nę sur­fin­gu)


Źródła:

SJP.pl

Kitesurfing

[czy­taj: kajt­ser­fing] od­mia­na sur­fin­gu, w któ­rej za­wod­nik śliz­ga się po fa­lach na desce, mając nad sobą spe­cjal­ne urzą­dze­nie la­ta­ją­ce (coś poś­red­nie­go mię­dzy la­taw­cem a pa­ra­lot­nią), któ­rym ste­ru­je za po­mo­cą linek; kite-sur­fing, ki­te­bo­ar­ding


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wind­sur­fing, w któ­rym za­miast żagla używa się la­taw­ca


Ki­te­sur­fing (także "ki­te­bo­ar­ding") – sport wodny, po­le­ga­ją­cy na po­ru­sza­niu się po wo­dzie na desce lub hy­dros­krzyd­le (foil) z po­mo­cą pęd­ni­ka – la­taw­ca (kite).

Sport ten upra­wia­ny jest za­rów­no na ak­we­nach słod­ko­wod­nych (sprzy­ja­ją­ce wia­try wieją m.in. w do­li­nach al­pej­skich, np. w Po­łud­nio­wym Ty­ro­lu), jak i mor­skich (np. na pol­skim wy­brze­żu Bał­ty­ku).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kitesurfingowy

[czy­taj: kajt­ser­fin­go­wy] przy­miot­nik od: ki­te­sur­fing, np. deska ki­te­sur­fin­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Kition

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. sta­roż. Lar­na­ka


Źródła:

Wiktionary

Kitka

1. ogon
2. sep­cy­ficz­ne sple­ce­nie dłu­gich wło­sów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krót­ki kucyk

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kulin. nóżka dro­bio­wa

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­wiel­ka ilość po­tra­wy o cią­gli­wej kon­sy­sten­cji


Zo­bacz też: Kitka (miej­sco­wość).

Kitka ( Китка) – szczyt Czer­nej Gory, w Buł­ga­rii, ma­ją­ca wy­so­kość 1118 m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kitku

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. pieszcz. kot


Źródła:

Wiktionary

Kitla

re­pre­zen­ta­cyj­ny kaf­tan gór­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Kitliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kitlowy

→ kitel


Patrz:kitel

Źródła:

SJP.pl

Kitnia

ro­śli­na z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych; an­tu­rium


Źródła:

SJP.pl

Kitnowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kito

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. po­gard. udo

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: kita


Sad­dan Abdul Ra­fa­el Gu­am­be znany jako Kito (ur. 23 maja 1984 w Ma­pu­to) – mo­zam­bic­ki pił­karz gra­ją­cy na po­zy­cji de­fen­syw­ne­go po­moc­ni­ka. Od 2018 jest za­wod­ni­kiem klubu Ferroviário Ma­pu­to.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kitowacz

rzad­ko: osoba zaj­mu­ją­ca się ki­to­wa­niem - uszczel­nia­niem cze­goś kitem


Źródła:

SJP.pl

Kitować

1. wy­peł­niać, uszczel­niać kitem; za­ki­to­wy­wać;
2. wy­peł­niać dużą ilo­ścią cze­goś; za­ki­to­wy­wać;
3. po­tocz­nie: zmy­ślać, kła­mać; bujać, cy­ga­nić;
4. po­tocz­nie: umie­rać; wy­ki­to­wy­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­ki­to­wać)

 (1.1) uszczel­niać kitem

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­ki­to­wać)

 (2.1) pot. kła­mać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ki­to­wać się

 (3.1) reg. pozn. dry­blo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kitowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kitowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kitowy

do­ty­czą­cy kitu


Źródła:

SJP.pl

Kitranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ki­trać.


Źródła:

Wiktionary

Kitrać

po­tocz­nie: cho­wać, trzy­mać coś w ukry­ciu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ski­trać)

 (1.1) gwara wię­zien­na cho­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ki­trać się (dk. ski­trać się)

 (2.1) cho­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kitri

tra­dy­cyj­na po­tra­wa kuch­ni hin­du­skiej, za­wie­ra­ją­ca ro­śli­ny strącz­ko­we, ziar­no w po­sta­ci ryżu i wa­rzy­wa


Źródła:

SJP.pl

Kitta

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Kitunio

pie­szczot­li­wie o kocie; ki­ciu­nia, ki­ciuś, ko­ci­na, kocia, ko­ciak, ko­cia­czek, kitek, ko­tu­nio, kocik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pieszcz. kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kituś

pie­szczot­li­wie: kot; ki­ciuś, ko­ci­na, kicia, kizia, ko­ciak, mru­czuś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pieszcz. kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kitwasić

ki­tła­sić; po­tocz­nie:
1. mie­szać, mylić z kimś lub czymś innym;
2. kit­wa­sić się -
a) znaj­do­wać się gdzieś w zbyt dużej licz­bie; tło­czyć się;
b) trwać zbyt długo w ja­kimś sta­nie lub miej­scu; kisić się;
c) mie­szać się, mylić się; kieł­ba­sić się


Źródła:

SJP.pl

Kitłasić

po­tocz­nie:
1. mie­szać, mylić z kimś lub czymś innym; kit­wa­sić;
2. ki­tła­sić się -
a) znaj­do­wać się gdzieś w zbyt dużej licz­bie; tło­czyć się, kit­wa­sić się;
b) trwać zbyt długo w ja­kimś sta­nie lub miej­scu; kisić się, kit­wa­sić się;
c) mie­szać się, mylić się; kieł­ba­sić się, kit­wa­sić się;
d) za­cho­wy­wać się nie­spo­koj­nie, czę­sto zmie­nia­jąc po­zy­cję; ko­tło­wać się;
e) współ­żyć, ko­chać się


Źródła:

SJP.pl

Kiudo

tra­dy­cyj­ne, ce­re­mo­nial­ne łucz­nict­wo ja­poń­skie


Źródła:

SJP.pl

Kiufte

buł­gar­skie danie w po­sta­ci okrą­głych kot­le­ci­ków z mięsa mie­lo­ne­go; kjuf­te


Źródła:

SJP.pl

Kiur

pro­mie­niot­wór­czy pier­wia­stek o sym­bo­lu Cm i licz­bie ato­mo­wej 96, metal otrzy­my­wa­ny sztucz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Cm i licz­bie ato­mo­wej 96;

 (1.2) fiz. po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka ra­dio­ak­tyw­no­ści;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiurowce

grupa ośmiu naj­cięż­szych pier­wiast­ków


Źródła:

SJP.pl

Kiurowiec

każdy pier­wia­stek z grupy ośmiu naj­cięż­szych


Źródła:

SJP.pl

Kiurowy

→ kiur


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy kiuru


Patrz:kiur

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiusiu

trze­cia pod wzglę­dem wiel­ko­ści wyspa Ja­po­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa nad Oce­a­nem Spo­koj­nym, trze­cia pod wzglę­dem wiel­ko­ści wyspa Ja­po­nii;


Kiu­siu (jap. 九州 Kyūshū) – trze­cia pod wzglę­dem po­wierzch­ni wyspa Ja­po­nii, spoś­ród czte­rech głów­nych, po­ło­żo­na na po­łud­nio­wy za­chód od naj­więk­szej wyspy Hon­siu (Honshū).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiwacz

żar­to­bli­wie: za­wod­nik, który w grach pił­kar­skich lubi kiwać (sto­so­wać zwody)


Źródła:

SJP.pl

Kiwak

1. wi­szą­cy fotel do bu­ja­nia; bujak, bu­jaw­ka;
2. sprę­ży­na z sie­dzi­skiem, na któ­rej można się huś­tać; bujak, bu­jaw­ka;
3. w gór­nict­wie: pompa do wy­do­by­wa­nia ropy ze złoża o ni­skim ci­śnie­niu; kiwon;
4. ele­ment wędki uży­wa­ny przy ło­wie­niu ryb spod lodu; kiwok;
5. dru­ko­wa­ny ele­ment re­kla­mo­wy za­wie­sza­ny na półce, po­ru­sza­ją­cy się pod wpły­wem ruchu po­wie­trza; wob­bler


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|kiwać.


Źródła:

Wiktionary

Kiwano

afry­kań­ski ga­tu­nek ogór­ka; ogó­rek afry­kań­ski


Źródła:

SJP.pl

Kiwać

1. po­ru­szać czymś, np. ręką, na prze­mian w dwie prze­ciw­ne stro­ny; ma­chać, ko­ły­sać;
2. pot. oszu­ki­wać;
3. kiwać się:
a) po­ru­szać się na prze­mian w dwie prze­ciw­ne stro­ny;
b) huś­tać się, bujać się;
c) pot. dry­blo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ma­chać czymś po pro­stej linii, raz w jedną, raz w drugą stro­nę (np. ręką na po­że­gna­nie lub po­wi­ta­nie)

 (1.2) przen. oszu­ki­wać

 (1.3) sport. pot. ro­biąc zmył­ki, pro­wa­dzić piłkę tak, by omi­nąć za­wod­ni­ka prze­ciw­ni­ka

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny kiwać się

 (2.1) nie za­cho­wy­wać rów­no­wa­gi, być nie­sta­bil­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiwerce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Ki­wer­ce ( Ківерці) – mia­sto na Ukra­i­nie i dawna sto­li­ca re­jo­nu, obec­nie znaj­du­je się w re­jo­nie łuc­kim ob­wo­du wo­łyń­skie­go. Sie­dzi­ba hro­ma­dy Ki­wer­ce.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiwerski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiwi

1. owoc ak­ti­ni­dii chiń­skiej;
2. ptak na­ziem­ny za­miesz­ku­ją­cy lasy Nowej Ze­lan­dii; nie­lot


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoż. zie­lo­ny w środ­ku owoc ak­ti­ni­dii o mesz­ko­wa­tej brą­zo­wej skór­ce;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. ro­dzi­na pta­ków nie­lo­tów za­miesz­ku­ją­ca tylko Nową Ze­lan­dię;


Kiwi – mo­no­ty­po­wy rząd Ap­te­ry­gi­for­mes z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes. Obej­mu­je ro­dzi­nę Ap­te­ry­gi­dae z dwoma ro­dza­ja­mi: "Pro­ap­te­ryx", obej­mu­ją­cym jeden wy­mar­ły ga­tu­nek, oraz "Ap­te­ryx", obej­mu­ją­cym pięć współ­cze­śnie ży­ją­cych ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiwicki

przy­miot­nik od: Ki­wi­ty (miej­sco­wość gmin­na w po­wie­cie lidz­bar­skim)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­wi­ta­mi, do­ty­czą­cy Kiwit


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiwit

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca wy­so­ki dźwięk wy­da­wa­ny przez ptaki


Źródła:

Wiktionary

Kiwity

1. wieś w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiwka

po­tocz­nie: dry­bling pił­kar­ski; ki­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. środ. w siat­ków­ce zmy­le­nie prze­ciw­ni­ka po­przez de­li­kat­ne prze­rzu­ce­nie piłki przez siat­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiwnięcie

1. wy­ko­nać ruch na prze­mian w dwóch prze­ciw­nych kie­run­kach; mach­nąć;
2. przy­wo­łać kogoś ru­chem ręki, palca, głowy


Źródła:

SJP.pl

Kiwnąć

1. wy­ko­nać ruch na prze­mian w dwóch prze­ciw­nych kie­run­kach; mach­nąć;
2. przy­wo­łać kogoś ru­chem ręki, palca, głowy


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kiwać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|kiwać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiwok

ele­ment wędki uży­wa­ny przy ło­wie­niu ryb spod lodu; kiwak


Kiwak, kiwok – wskaź­nik brań uży­wa­ny w węd­kar­stwie pod­lo­do­wym i jed­no­cze­śnie ele­ment prze­no­sze­nia drgań wę­dzi­ska na mor­mysz­kę. Umie­szcza­ny jest na koń­ców­ce szczy­tów­ki. Wy­ko­na­ny może być ze szcze­ci­ny dzika, sprę­żyn­ki ze­ga­ro­wej, stru­ny, pla­sti­ko­wych two­rzyw, koń­skie­go wło­sia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kiwon

w gór­nict­wie: pompa do wy­do­by­wa­nia ropy ze złoża o ni­skim ci­śnie­niu; kiwak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. techn. żuraw z pompą słu­żą­cy do wy­do­by­wa­nia ropy naf­to­wej ze złoża;


Kiwon (inne nazwy żuraw pom­po­wy, pompa żer­dzio­wa, kiwak, konik) – pompa słu­żą­ca do pom­po­wa­nia ropy naf­to­wej ze złoża ma­ją­ce­go ni­skie ci­śnie­nie włas­ne, in­sta­lo­wa­na przy wy­lo­cie ot­wo­ru wiert­ni­cze­go, z któ­re­go wy­do­by­wa­na jest ropa za po­mo­cą pompy wgłęb­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiwu

je­zio­ro na gra­ni­cy De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga i Ru­an­dy


Kiwu (fr. "Lac Kivu") – je­zio­ro po­cho­dze­nia tek­to­nicz­ne­go na gra­ni­cy De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga i Rwan­dy. Na­le­ży do grupy Wiel­kich Je­zior Afry­kań­skich.

Z je­zio­ra wody od­pły­wa­ją przez rzekę Ru­zi­zi do je­zio­ra Tan­ga­ni­ka.

Wody je­zio­ra na głę­bo­ko­ści ok. 300 m są prze­sy­co­ne me­ta­nem, który jest na nie­wiel­ką skalę wy­do­by­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kizeryt

mi­ne­rał, uwod­nio­ny siar­czan ma­gne­zu


Ki­ze­ryt (kie­ser­tyt) – mi­ne­rał z gro­ma­dy siar­cza­nów. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska nie­miec­kie­go le­ka­rza Die­tri­cha G. Kie­se­ra (1779-1862).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kizerytowy

→ ki­ze­ryt


Patrz:kizeryt

Źródła:

SJP.pl

Kizi-Mizi

kizi mizi;
1. pie­szczot­li­wie: kot; kizia, kizia-mizia (kizia mizia);
2. coś roz­czu­la­ją­ce­go, słod­kie­go;
3. pie­szczo­ty, gła­ska­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pieszcz. kot

 (1.2) pieszcz. przen. coś roz­czu­la­ją­ce­go, słod­kie­go

 (1.3) pie­szczo­ty, gła­ska­nie

przy­miot­nik

 (2.1) pieszcz. roz­czu­la­ją­cy, słod­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kizia

kicia, ko­ciak;
1. pie­szczot­li­wie o kocie; kituś, ki­ciuś;
2. po­tocz­nie: młoda, ładna dziew­czy­na; cizia, kicia, towar


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pieszcz. kotka


Zo­bacz też: Kizia (rejon zło­czow­ski).

Kizia (ukr. Кізя) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie chmiel­nic­kim, w re­jo­nie ka­mie­niec­kim.

W cza­sach Rze­czy­po­spo­li­tej wieś le­ża­ła w wo­je­wództ­wie po­dol­skim. Od­pa­dła od Pol­ski w wy­ni­ku II ro­zbio­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kizia-Mizia

pie­szczot­li­wie: kot; kizia mizia, kizi-mizi (kizi mizi), kizia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiziaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ki­ziak


Źródła:

Wiktionary

Kiziak

su­szo­ne od­cho­dy zwie­rzę­ce, uży­wa­ne jako pa­li­wo w Azji Środ­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg-pl|Bia­ły­stok. śluz, wy­dzie­li­na z nosafakt.

 (1.2) gw-pl|Bu­ko­wi­na. łajno

 (1.3) etn. su­szo­ne od­cho­dy zwie­rzę­ce, uży­wa­ne jako opał

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) gw-pl|Ty­ko­cin,Su­wal­szczyz­na,Ostródz­kie,War­mia,Ma­zu­ry. źre­bak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kizianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ki­ziać.


Źródła:

Wiktionary

Kiziać

po­tocz­nie: pie­szczot­li­wie gła­skać, mu­skać, ła­sko­tać; mi­ziać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gła­skać, do­ty­kać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kizierowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kizieł

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji w Kraju Perm­skim, na Uralu;


Ki­zieł ( Ки́зел) – mia­sto w Rosji w Kraju Perm­skim, na Uralu.

Licz­ba miesz­kań­ców w 2003 wy­no­si­ła ok. 26 tys. Oś­ro­dek gór­nict­wa węgla ka­mien­ne­go (Ki­zie­low­skie Za­głę­bie Wę­glo­we) oraz prze­my­słu ma­szy­no­we­go, me­ta­lo­we­go, spo­żyw­cze­go i me­blar­skie­go. Mia­sto zo­sta­ło za­ło­żo­ne w 1788 r.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kiziełowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ki­złem, do­ty­czą­cy Kizła


Źródła:

Wiktionary

Kiziol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­mień, oto­czak


Źródła:

Wiktionary

Kizior

w gwa­rze miej­skiej: pijak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|War­sza­wa. czło­wiek na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kiziukiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kiziunia

zdrob­nie­nie od: kizia; ki­ziu­sia


Źródła:

SJP.pl

Kiziusia

zdrob­nie­nie od: kizia; ki­ziu­nia


Źródła:

SJP.pl

Kizomba

ga­tu­nek mu­zy­ki oraz styl ta­necz­ny wy­wo­dzą­cy się z An­go­li


Ki­zom­ba – ga­tu­nek mu­zy­ki oraz styl tańca stwo­rzo­ny w An­go­li, który zy­skał po­pu­lar­ność w Por­tu­ga­lii, a póź­niej na par­kie­tach po­zo­sta­łych kra­jów eu­ro­pej­skich. W pio­sen­kach, śpie­wa­nych głów­nie w ję­zy­ku por­tu­gal­skim, ale rów­nież w ostat­nim cza­sie we fran­cu­skim i an­giel­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kizombowy

→ ki­zom­ba


Patrz:kizomba

Źródła:

SJP.pl

Kiączyn

Kią­czyn (pol. hist. ‘’Kią­czy­no’’) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Kaź­mierz.


Źródła:

Wikipedia

Kić

po­tocz­nie: wię­zie­nie; ciupa, pier­del, mamer, paka, pudło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. slang. wię­zie­nie, areszt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kićkać

po­tocz­nie:
1. mie­szać, gmat­wać; mącić, wi­kłać;
2. od­by­wać sto­su­nek sek­su­al­ny; bzy­kać, dymać, pie­przyć;
3. kić­kać się - o my­ślach: mie­szać się, gmat­wać się


Źródła:

SJP.pl

Kiła

przew­le­kła cho­ro­ba we­ne­rycz­na sze­rzą­ca się głów­nie drogą kon­tak­tu płcio­we­go, ata­ku­ją­ca wszyst­kie na­rzą­dy; sy­fi­lis; lues; przy­miot (daw­niej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba we­ne­rycz­na wy­wo­ły­wa­na przez kręt­ka bla­de­go;

 (1.2) daw. med. prze­pu­kli­na

 (1.3) daw. med. rze­żącz­ka

 (1.4) stpol. med. dy­mie­ni­ca


Kiła (łac. "lues", "syp­hi­lis") – in­fek­cja prze­no­szo­na głów­nie drogą płcio­wą, wy­wo­ły­wa­na przez kręt­ka bla­de­go (łac. "Tre­po­ne­ma pal­li­dum" ssp. "pal­li­dum"). Do za­ka­że­nia może rów­nież dojść drogą prze­zło­ży­sko­wą.

Kiłę można po­dej­rze­wać na pod­sta­wie wy­wia­du epi­de­mio­lo­gicz­ne­go i ba­da­nia fi­zy­kal­ne­go, ale osta­tecz­ne roz­poz­na­nie usta­la się obec­nie (XX/XXI wiek) na pod­sta­wie badań la­bo­ra­to­ryj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiłowy

→ kiła


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z kiłą, do­ty­czą­cy kiły


Patrz:kiła

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kińdziuk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Su­wal­szczyz­na. żo­łą­dek


Źródła:

Wiktionary

Kiściasty

two­rzą­cy kiść, za­koń­czo­ny ki­ścią


Źródła:

SJP.pl

Kiściec

ptak łowny z ro­dzi­ny ba­żan­tów, ży­ją­cy w Hi­ma­la­jach


Źródła:

SJP.pl

Kiścień

broń śred­nio­wiecz­na, skła­da­ją­ca się z drąga, do któ­re­go na łań­cu­chu lub sznu­rze przy­mo­co­wa­ne było ob­cią­że­nie (naj­czę­ściej ćwie­ko­wa­na kula), po­pu­lar­na wśród oprysz­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. śred­nio­wiecz­na broń obu­cho­wa w po­sta­ci że­laz­nej kuli na łań­cu­chu mo­co­wa­nej do drew­nia­nej rę­ko­je­ści;

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Leucothoë|L.., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych;


Zo­bacz też: ki­ścień – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych.

Ki­ścień, ma­słak – ro­dzaj broni obu­cho­wej miaż­dżą­cej uży­wa­nej w śred­nio­wie­czu, zło­żo­nej z drew­nia­ne­go trzon­ka, do któ­re­go łań­cu­chem, sznu­rem lub rze­mie­niem mo­co­wa­no bijak, słu­żą­cy do za­da­wa­nia cio­sów prze­ciw­ni­ko­wi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiślica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wet. pszcz. cho­ro­ba bak­te­ryj­na czer­wiu pszcze­le­go;


Źródła:

Wiktionary

Kiśnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. duża skrzy­nia


Źródła:

Wiktionary

Kiśniczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. skrzy­necz­ka


Źródła:

Wiktionary

Kiśnieć

kwa­śnieć, fer­men­to­wać; kis­nąć


Źródła:

SJP.pl

Kiść

1. ro­dzaj kwia­to­sta­nu; grono; wie­cha;
2. pęk wło­sów, piór itp.; kita; pió­ro­pusz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pęk cze­goś – owo­ców, kwia­tów, przed­mio­tów

 (1.2) książk. nad­gar­stek

 (1.3) przest. śnieg lub szadź oble­pia­ją­ca gałąź


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kiż

daw­niej: jakiż, któ­ryż; dziś tylko w po­tocz­nych wy­ra­że­niach typu: kiż dia­beł, po kie­goż dia­bła, czor­ta, licha itp.


Źródła:

SJP.pl

Kiżucz

łosoś wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior; łosoś sre­brzy­sty


Ki­żucz ("On­cor­hyn­chus ki­sutch") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych (Sal­mo­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia