Ke

[czy­taj: ka-E] skrót od: Ko­mi­sja Eu­ro­pej­ska - jedna z głów­nych in­sty­tu­cji Unii Eu­ro­pej­skiej (skrót czy­ta­ny także jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie)


skró­to­wiec

 (1.1) = Ko­mi­sja Eu­ro­pej­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kea

ga­tu­nek pa­pu­gi ży­ją­cej w Nowej Ze­lan­dii; ne­stor kea


Źródła:

SJP.pl

Kebab

tu­rec­ka po­tra­wa z ka­wał­ków mięsa wo­ło­we­go, dro­bio­we­go lub ba­ra­nie­go, skra­wa­ne­go z pio­no­we­go rożna


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. spoż. po­pu­lar­ne w kuch­ni tu­rec­kiej ka­wał­ki pie­czo­ne­go mięsa z do­dat­ka­mi;

 (1.2) gastr. bar, w któ­rym po­da­je się kebab (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) obraź. pejor. po­gard. osoba o brą­zo­wa­wym ko­lo­rze skóry

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) pot. uczn. eduk. ko­le­żeń­ski wy­głup lub wy­bryk po­le­ga­ją­cy na wy­wró­ce­niu ple­ca­ka z całą za­war­to­ścią na jego lewą stro­nę


Kebab ( kebap, ‏كباب, kabāb‎, ‏كباب‎) – tu­rec­ka po­tra­wa. Okre­śle­nie obej­mu­je ponad dwa­dzie­ścia od­mian tej po­tra­wy (m.in. "İskender kebabı", "Adana kebabı" czy "şiş kebabı") i nie jest jed­noz­nacz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kebab-Bar

punkt ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym sprze­da­je się kebab; ke­ba­bow­nia, ke­ba­biar­nia, kebab bar


Źródła:

SJP.pl

Kebabcze

buł­gar­skie danie z pie­czo­ne­go na gril­lu mie­lo­ne­go mięsa


Źródła:

SJP.pl

Kebabiarnia

punkt ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym sprze­da­je się kebab; ke­ba­bow­nia, kebab-bar, kebab bar


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gastr. bar, w któ­rym po­da­je się kebab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kebabiarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pra­cow­nik baru sprze­da­ją­ce­go ke­ba­by


Źródła:

Wiktionary

Kebabik

zdrob­nie­nie od: kebab


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od kebab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kebabomat

au­to­mat do sprze­da­ży ke­ba­bów


Źródła:

SJP.pl

Kebabownia

punkt ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym sprze­da­je się kebab; ke­ba­biar­nia, kebab-bar, kebab bar


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gastr. bar, w któ­rym po­da­je się kebab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kebabowy

→ kebab


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ke­ba­bem, do­ty­czą­cy ka­ba­bu


Patrz:kebab

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kebraczo

nazwa kilku ga­tun­ków po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­skich drzew oraz ich kory i drew­na; do­star­cza­ją głów­nie garb­ni­ków, bar­dzo twar­de­go drew­na i al­ka­lo­i­dów; kwe­bra­cho; kwe­bra­czo; qu­e­bra­cho; wierz­bo­wiec


Zo­bacz też: Qu­e­bra­cho.

Ke­bra­czo, kwe­bra­cho ( Qu­e­bra­cho; od "qu­ie­bra­ha­cha", czyli ła­mią­ce sie­kie­rę) – nazwa od­no­szą­ca się do drzew o wy­jąt­ko­wo twar­dym drew­nie wy­stę­pu­ją­cych w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej. W szcze­gól­no­ści do­ty­czy trzech ga­tun­ków drzew ros­ną­cych na te­re­nie Gran Chaco w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kebs

po­tocz­nie: kebab


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kulin. slang. kebab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kebsik

zdrob­nie­nie od: kebs (kebab)


Źródła:

SJP.pl

Kecal

jed­nost­ka mo­ne­tar­na Gwa­te­ma­li (1 kecal = 100 cen­ta­vos); qu­et­zal


Źródła:

SJP.pl

Kecalkoatl

bóg Az­te­ków i Majów; Qu­et­zal­co­atl


Ke­cal­ko­atl ("Qu­et­zal­co­at­lus") – ro­dzaj ol­brzy­mie­go pte­ro­za­u­ra z ro­dzi­ny azdar­chi­dów (Azh­dar­chi­dae) ży­ją­ce­go w póź­nej kre­dzie na obec­nych te­re­nach Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Zo­stał opi­sa­ny w 1975 roku przez Do­u­gla­sa Law­so­na w opar­ciu o ska­mie­nia­ło­ści po­cho­dzą­ce z da­to­wa­nych na naj­póź­niej­szą kredę lą­do­wych osa­dów na za­cho­dzie stanu Tek­sas. Nazwa "Qu­et­zal­co­at­lus" po­cho­dzi od imie­nia Qu­et­zal­co­at­la, jed­ne­go z naj­waż­niej­szych bogów ple­mion Me­zo­a­me­ry­ki, oz­na­cza­ją­ce­go „pie­rza­sty wąż”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ke­ta­mi, do­ty­czą­cy na­ro­du Ketów


Źródła:

Wiktionary

Kecz

dwu­masz­to­wy ża­glo­wiec o jed­nym masz­cie znacz­nie więk­szym od dru­gie­go


Kecz – typ os­przę­tu ża­glo­we­go oraz współ­czes­ny typ ża­glow­ca no­szą­ce­go ten os­przęt.

Ża­glo­wiec dwu­masz­to­wy (z grot­masz­tem i be­zan­masz­tem), o pier­wszym masz­cie wyż­szym, no­szą­cy na wszyst­kich masz­tach oża­glo­wa­nie sko­śne; tylny maszt usy­tu­o­wa­ny w obrę­bie kon­struk­cyj­nej linii wod­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keczap

rzad­ko: zimny sos po­mi­do­ro­wy do po­traw; ke­czup, ket­chup


Źródła:

SJP.pl

Keczua

język ple­mie­nia Ke­czua (Ki­czua); ki­czua


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (1.1) jęz. język In­dian Ke­czua;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keczuanka

przed­sta­wi­ciel­ka ple­mie­nia in­diań­skie­go w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej; Ki­czu­an­ka


Źródła:

SJP.pl

Keczuański

do­ty­czą­cy Ke­czu­ów (Ki­czu­ów), wła­ści­wy Ke­czu­om (Ki­czu­om); ki­czu­ań­ski


Źródła:

SJP.pl

Keczup

zimny sos po­mi­do­ro­wy do po­traw; ket­chup, ke­czap


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. spoż. sos z po­mi­do­rów z przy­pra­wa­mi, sto­so­wa­ny na zimno jako do­da­tek do po­traw;


Ke­czup, ket­chup – sos po­mi­do­ro­wy po­da­wa­ny na zimno, o gamie sma­ków od ła­god­ne­go do ostre­go, barwy zwy­kle ciem­no­czer­wo­nej, czer­wo­no­brą­zo­wej, rza­dziej zie­lo­nej[], sto­so­wa­ny do po­traw mięs­nych, ka­na­pek, pizzy (głów­nie poza gra­ni­ca­mi Włoch), fry­tek itp. Na ogół ku­po­wa­ny jako pro­dukt go­to­wy, choć jest także spo­rzą­dza­ny w wa­run­kach do­mo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keczupowy

→ ke­czup


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ke­czu­pem; za­wie­ra­ją­cy ke­czup albo ma­ją­cy smak ke­czu­pu


Patrz:keczup

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kedgeree

[czy­taj: KEdżeri] ri­sot­to z fa­so­lą, so­cze­wi­cą, jaj­ka­mi na twar­do, roz­drob­nio­ną rybą, po­da­wa­ne w śmie­ta­nie na go­rą­co


Źródła:

SJP.pl

Kedyw

dzie­dzicz­ny tytuł wi­ce­kró­lów Egip­tu w okre­sie 1867-1914; che­dyw


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kedywowy

przy­miot­nik od: kedyw


Źródła:

SJP.pl

Kefalina

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, fos­fo­li­pid wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w sub­stan­cji móz­go­wej; fos­fa­ty­dy­lo­e­ta­no­lo­a­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Kefaliny

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, fos­fo­li­pid wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w sub­stan­cji móz­go­wej; fos­fa­ty­dy­lo­e­ta­no­lo­a­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Kefaloforia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. rel. w ha­gio­gra­fii po­stać mę­czen­ni­ka trzy­ma­ją­ce­go w rę­kach włas­ną ścię­tą głowę;


Ke­fa­lo­fo­ria, gło­wo­no­sze­nie – w iko­no­gra­fii ha­gio­gra­ficz­nej motyw, uka­zu­ją­cy mę­czen­ni­ka trzy­ma­ją­ce­go w rę­kach włas­ną ścię­tą głowę, także cud świę­tych no­sze­nia włas­nej głowy po śmier­ci przez de­ka­pi­ta­cję. W ha­gio­gra­fii był to po­pu­lar­ny motyw wska­zy­wa­nia przez świę­te­go miej­sca, gdzie chce być po­cho­wa­ny. Motyw ten pod­kre­ślał też chwa­łę mę­czen­ni­ka i jego zwy­cię­stwo nad po­ga­na­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kefalometria

me­to­da po­mia­ru głowy czło­wie­ka; ce­fa­lo­me­tria


Źródła:

SJP.pl

Kefalometryczny

→ ke­fa­lo­me­tria; ce­fa­lo­me­trycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Kefalotrypsja

ope­ra­cja miaż­dże­nia głów­ki płodu, żeby ułat­wić poród


Źródła:

SJP.pl

Kefas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. imię|pol­ski|m.

 (1.2) bibl. ara­mej­ski wa­riant imie­nia apo­sto­ła Pio­tra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Keffekilit

mi­ne­rał, ro­dzaj glin­ki uży­wa­nej do wy­ro­bu drob­nych przed­mio­tów, jak fajki, cy­gar­nicz­ki; pian­ka mor­ska; kill­kef­fi


Źródła:

SJP.pl

Kefia

arab­skie na­kry­cie głowy w po­sta­ci od­po­wied­nio zło­żo­ne­go, kwa­dra­to­we­go ka­wał­ka płót­na, przy­trzy­my­wa­ne­go przez od­po­wied­nią opa­skę; ku­fi­ja, ke­fi­ja


Źródła:

SJP.pl

Kefija

arab­skie na­kry­cie głowy w po­sta­ci od­po­wied­nio zło­żo­ne­go, kwa­dra­to­we­go ka­wał­ka płót­na, przy­trzy­my­wa­ne­go przez od­po­wied­nią opa­skę; kefia, ku­fi­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tra­dy­cyj­ne arab­ska chu­sta no­szo­na jako na­kry­cie głowy;


Ke­fi­ja (arab.: كوفية, "kūfīyah") – tra­dy­cyj­ne arab­skie na­kry­cie głowy. Kwa­dra­to­wy ka­wa­łek ma­te­ria­łu, prze­waż­nie ba­weł­nia­ny, zło­żo­ny i owi­nię­ty w różny spo­sób do­o­ko­ła głowy. Wy­stę­pu­je wiele od­mian, wiele pa­le­styń­skich ke­fi­ji jest wy­ko­na­nych z mie­sza­ni­ny ba­weł­ny i wełny, która cha­rak­te­ry­zu­je się tym, iż za­cho­wu­je cie­pło i schnie szyb­ko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kefir

orzeź­wia­ją­cy napój otrzy­my­wa­ny z pa­ste­ry­zo­wa­ne­go mleka pod­da­ne­go fer­men­ta­cji po do­da­niu bak­te­rii mle­ko­wych i droż­dży


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. napój otrzy­my­wa­ny ze sfer­men­to­wa­ne­go mleka pa­ste­ry­zo­wa­ne­go;

 (1.2) jedno opa­ko­wa­nie, por­cja ke­fi­ru (1.1)


Kefir – mu­su­ją­cy napój z mleka fer­men­to­wa­ne­go za­wie­ra­ją­cy cha­rak­te­ry­stycz­ną mi­kro­flo­rę zia­ren ke­fi­ro­wych, za­li­cza­ny do pro­duk­tów mle­czar­skich o naj­wyż­szych wła­ści­wo­ściach odżyw­czych i naj­star­szych w gru­pie mlecz­nych na­po­jów fer­men­to­wa­nych. Jest na­tu­ral­nym pro­bio­ty­kiem. W prze­my­śle mle­czar­skim ziar­na ke­fi­ro­we za­stę­po­wa­ne są kul­tu­ra­mi bak­te­ryj­ny­mi, w wy­ni­ku czego uzy­ski­wa­ny jest pro­dukt zmie­nio­ny w sto­sun­ku do tra­dy­cyj­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kefirek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: kefir


Źródła:

Wiktionary

Kefirkowy

→ ke­fi­rek


Patrz:kefirek

Źródła:

SJP.pl

Kefirowy

→ kefir


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ke­fi­rem, do­ty­czą­cy ke­fi­ru; przez­na­czo­ny do pro­duk­cji ke­fi­ru


Patrz:kefir

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Keftedes

grec­ka po­tra­wa - kulki z sie­ka­ne­go mięsa, sma­żo­ne na oleju


Źródła:

SJP.pl

Keg

becz­ka na piwo; kega


Keg – typ be­czek wy­ko­na­nych ze stali nier­dzew­nej, sto­so­wa­nych do prze­cho­wy­wa­nia piwa lub in­nych cie­czy spo­żyw­czych (np. oran­ża­dy). Kon­struk­cja wy­trzy­mu­je pod­wyż­szo­ne ci­śnie­nie – opróż­nia­nie kegi od­by­wa się przez po­dłą­cze­nie sprę­żo­ne­go gazu (zwy­kle dwut­len­ku węgla), który wy­py­cha ciecz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kega

becz­ka na piwo; keg


Źródła:

SJP.pl

Kegel

sto­pień pisma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. wy­so­kość pisma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kehat

po­stać bi­blij­na ze Sta­re­go Te­sta­men­tu, drugi syn Le­wie­go


Kehat (hebr. קהת) – po­stać bi­blij­na ze Sta­re­go Te­sta­men­tu, drugi syn Le­wie­go, brat Ger­szo­na oraz Me­ra­rie­go (Rdz 46,11). Był pro­to­pla­stą Ke­ha­ty­tów, jed­ne­go z trzech rodów le­wic­kich.

Uro­dził się w Ka­na­a­nie; Księ­ga Ro­dza­ju wy­mie­nia go wśród osób, które przy­by­ły wraz z Ja­ku­bem do Egip­tu. Dożył 133 lat. Jego sy­na­mi byli Amram, Jis­har, Che­bron i Uzz­jel (Wj 6,18; Lb 3,19). Po­przez Am­ra­ma był dziad­kiem Moj­że­sza oraz Aa­ro­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keiki

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogrod. młoda ro­śli­na u stor­czy­ko­wa­tych, która wyksz­tał­ca się na pę­dzie w miej­scu kwia­tów po przek­wit­nię­ciu;


Keiki (z ję­zy­ka ha­waj­skie­go: dziec­ko) – u stor­czy­ków młoda ro­śli­na wy­ra­sta­ją­ca z jed­ne­go z wę­złów na pę­dzie kwia­to­wym (np. u ro­ślin z ro­dza­ju fa­le­nop­sis) lub bez­poś­red­nio na bul­wie za­miast roz­ga­łę­zie­nia. Jest ro­dza­jem rozm­nóż­ki. Keiki pow­sta­je w wy­ni­ku gro­ma­dze­nia się du­żych ilo­ści hor­mo­nów wzro­stu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Keiko

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Keiko (jap. けいこ, ケイコ) – żeń­skie imię ja­poń­skie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Keila

Keila (niem. "Kegel") – mia­sto w Esto­nii po­ło­żo­ne 25 km na za­chód od Tal­lin­na. Po­wierzch­nia mia­sta wy­no­si 11,25 km². W 2014 roku za­miesz­ka­ne było przez 9751 osób. Je­de­na­ście lat póź­niej (2025) licz­ba miesz­kań­ców wzro­sła do 11 024 osób.


Źródła:

Wikipedia

Keiretsu

kon­glo­me­rat po­wią­za­nych ze sobą spó­łek


Ke­i­ret­su (jap. 系列 "ke­i­ret­su", co oz­na­cza sy­stem lub serie) – grupa spó­łek po­wią­za­nych za po­mo­cą za­leż­no­ści biz­ne­so­wych i ka­pi­ta­ło­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keirin

[czy­taj: kej­rin] ro­dzaj sprin­tu za­li­cza­ne­go do kon­ku­ren­cji olim­pij­skich, po­pu­lar­ny w Ja­po­nii i Korei


Źródła:

SJP.pl

Keith

[czy­taj: kif] obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kej

spój­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. jak


Źródła:

Wiktionary

Keja

por­to­we na­brze­że z urzą­dze­nia­mi do cu­mo­wa­nia jach­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mar. nad­brze­że cu­mow­ni­cze


Zo­bacz też: „Keja” – fe­sti­wal pio­sen­ki że­glar­skiej.

Keja – słowo wy­wo­dzą­ce się z ist­nie­ją­ce­go w XVII wieku słowa kaai (jęz. ho­len­der­ski) lub quai (jęz. fran­cu­ski), lub quay (jęz. an­giel­ski) oz­na­cza­ją­ce umoc­nio­ny ka­mie­niem frag­ment brze­gu rzecz­ne­go lub linii brze­go­wej w por­cie mor­skim, do któ­re­go mogły przy­bi­jać stat­ki (okrę­ty) oraz do­ko­ny­wać prze­ła­dun­ku to­wa­rów i za­o­pa­trze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kejf

daw­niej: bło­go­stan, uczu­cie przy­jem­ne­go wy­po­czyn­ku


Źródła:

SJP.pl

Kejs

śro­do­wi­sko­wo: etui na smart­fon; case


Źródła:

SJP.pl

Kejter

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. pies, kun­del

 (1.2) reg-pl|Poz­nań. nie­go­dzi­wiec

 (1.3) reg-pl|Poz­nań. małe dziec­ko

 (1.4) reg-pl|Poz­nań. ero­to­man


Źródła:

Wiktionary

Kejza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ser


Źródła:

Wiktionary

Kek

użyt­ko­wy odpad siar­ki


KEK The High Ener­gy Ac­ce­le­ra­tor Re­se­arch Or­ga­ni­za­tion (jap. 高エネルギー加速器研究機構 Kō Enerugī Ka­so­ku­ki Kenkyū Kikō) to na­ro­do­wy oś­ro­dek ba­daw­czy fi­zy­ki wy­so­kich ener­gii w Ja­po­nii. Znaj­du­je się w Tsu­ku­bie w pre­fek­tu­rze Iba­ra­ki, około 55 ki­lo­me­trów na pół­noc­ny wschód od Tokio.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kekkonen

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Keks

cia­sto bisz­kop­to­we z ba­ka­lia­mi; cwi­bak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. cia­sto bisz­kop­to­we z ba­ka­lia­mi;


Keks – cia­sto bisz­kop­to­we lub babka pia­sko­wa z ba­ka­lia­mi, pie­czo­na w pro­sto­kąt­nej for­mie.

Keksy pie­czo­no już w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie, w za­cho­wa­nych prze­pi­sach jako skład­ni­ki wy­mie­nia­ne są owoce gra­na­tow­ca, orzesz­ki pi­nio­we i ro­dzyn­ki, pie­czo­ne w cie­ście jęcz­mien­nym. W śred­nio­wie­czu do­da­wa­no także miód, przy­pra­wy oraz owoce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keksowy

przy­miot­nik od: keks


Źródła:

SJP.pl

Keksówka

ro­dzaj formy do pie­cze­nia kek­sów


Źródła:

SJP.pl

Kel

daw­niej w gwa­rze lwow­skiej: brzo­skiew; kiel


Źródła:

SJP.pl

Kelastmin

nazwa hand­lo­wa leku sto­so­wa­ne­go w ob­tu­ra­cyj­nych cho­ro­bach dróg od­de­cho­wych, za­wie­ra­ją­ce­go wy­cią­gi ro­ślin­ne i efe­dry­nę


Źródła:

SJP.pl

Keler

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kelicardina

nazwa hand­lo­wa leku wspo­ma­ga­ją­ce­go pracę serca i krą­że­nie, za­wie­ra­ją­ca wy­ciąg z kon­wa­lii, wy­ciąg z głogu i trok­se­ru­ty­nę


Źródła:

SJP.pl

Kelina

zwią­zek otrzy­my­wa­ny z owo­ców śró­dziem­no­mor­skie­go ga­tun­ku amin­ka lub syn­te­tycz­nie, sto­so­wa­ny jako śro­dek lecz­ni­czy m.in. przy ta­kich scho­rze­niach jak: astma, dusz­ni­ca, ka­mi­ca żół­cio­wa, kolka ner­ko­wa


Ke­li­na ( khel­li­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na chro­mo­nu (1,4-ben­zo­pi­ro­nu) i fu­ra­nu. Ma wła­ści­wo­ści li­po­fi­lo­we. Po­wo­du­je po­sze­rza­nie na­czyń krwio­no­śnych. Wy­stę­pu­ją­ce w amin­ku egip­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keller

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kellerman

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kelles

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kellogg

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kellotetryt

nazwa hand­lo­wa leku sto­so­wa­ne­go w nie­wy­dol­no­ści krą­że­nia i cho­ro­bach ukła­du krą­że­nia, np. dusz­ni­cy bo­les­nej, przew­le­kłej nie­wy­dol­no­ści serca, miaż­dży­cy


Źródła:

SJP.pl

Kelly

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kelner

pra­cow­nik ob­słu­gu­ją­cy gości w re­sta­u­ra­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba w re­sta­u­ra­cji przyj­mu­ją­ca za­mó­wie­nie i przy­no­szą­ca po­tra­wy


Kel­ner – osoba zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo bez­poś­red­nią ob­słu­gą klien­ta w lo­ka­lu ga­stro­no­micz­nym (np. re­sta­u­ra­cji, pubie, ka­wiar­ni).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kelnereczka

zdrob­nie­nie od: kel­ner­ka


Źródła:

SJP.pl

Kelnerka

ko­bie­ta wy­ko­nu­ją­ca zawód kel­ne­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba płci żeń­skiej przyj­mu­ją­ca w re­sta­u­ra­cji za­mó­wie­nie i przy­no­szą­ca po­tra­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kelnerski

przy­miot­nik od: kel­ner


Źródła:

SJP.pl

Kelnerstwo

zawód kel­ne­ra


Źródła:

SJP.pl

Kelnerzy

pra­cow­nik ob­słu­gu­ją­cy gości w re­sta­u­ra­cji


Źródła:

SJP.pl

Kelnerzyna

lek­ce­wa­żą­co: marny, lichy kel­ner


Źródła:

SJP.pl

Kelnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. choch­la

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. techn. kiel­nia mu­rar­ska


Źródła:

Wiktionary

Keloid

zgru­bie­nie skóry o wy­glą­dzie włó­kni­stej wy­bu­ja­łej bliz­ny róż­ne­go kształ­tu, pow­sta­łe sa­mo­ist­nie albo w wy­ni­ku urazu; bliz­no­wiec


Źródła:

SJP.pl

Keloidowy

→ ke­lo­id


Patrz:keloid

Źródła:

SJP.pl

Kelowej

w ge­o­lo­gii: naj­młod­szy, czwar­ty wiek środ­ko­wej jury, trwa­ją­cy 3,5 mi­lio­na lat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. pię­tro (wiek) jury środ­ko­wej;


Ke­lo­wej (ang. "Cal­lo­vian")

Nazwa pię­tra (wieku) po­cho­dzi od nazwy miej­sco­wo­ści Kel­la­wa­ys (Wilts­hi­re, An­glia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kelp

1. po­piół z wo­do­ro­stów mor­skich;
2. mor­szczyn


Źródła:

SJP.pl

Kelpie

duch wodny szkoc­kie­go fol­klo­ru, uka­zu­ją­cy się w po­sta­ci konia


Zo­bacz też: kel­pie (rasa psa).

Kel­pie – w fol­klo­rze cel­tyc­kim nad­na­tu­ral­ny wodny koń, zmie­nia­ją­cy kształ­ty, na­wie­dza­ją­cy szkoc­kie je­zio­ra i rzeki. Na Or­ka­dach po­dob­ne stwo­rze­nie nosi nazwę Nug­gle, a na Szet­lan­dach Sho­o­pil­tee. Po­ja­wia się także w fol­klo­rze skan­dy­naw­skim jako Bäckahästen ("koń po­to­ko­wy").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kelt

łosoś lub troć, spły­wa­ją­ce z rzeki do morza po od­by­ciu tarła


Kelt – osła­bio­na ryba dwuś­ro­do­wi­sko­wa (zwy­kle w od­nie­sie­niu do ło­so­sio­wa­tych) spły­wa­ją­ca z rzeki do morza po od­by­ciu tarła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kelvin

Wil­liam Thom­son, lord Kel­vin (1824-1907), bry­tyj­ski fizyk i ma­te­ma­tyk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kelwin

jed­nost­ka tem­pe­ra­tu­ry w SI


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. pod­sta­wo­wa jed­nost­ka tem­pe­ra­tu­ry w ukła­dzie SI, oz­na­cza­na K;


Kel­win – jed­nost­ka tem­pe­ra­tu­ry w ukła­dzie SI, oz­na­cza­na sym­bo­lem K. Nazwa po­cho­dzi od bry­tyj­skie­go fi­zy­ka Wil­lia­ma Thom­so­na, lorda Kel­vi­na.

De­cyz­ją 26. Ge­ne­ral­nej Kon­fe­ren­cji Miar od 20 maja 2019 r. de­fi­ni­cja kel­wi­na jest na­stę­pu­ją­ca: "Kel­win, oz­na­cze­nie K, jest to jed­nost­ka tem­pe­ra­tu­ry ter­mo­dy­na­micz­nej w SI.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kelyfit

pe­tro­gra­ficz­na od­mia­na węgla ka­mien­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Kem

pa­gó­rek, wał po­lo­dow­co­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. pa­gó­rek, garb, wzgó­rze lub sto­li­wo o wy­so­ko­ści kilku, kil­ku­na­stu me­trów pow­sta­ły w wy­ni­ku dzia­łal­no­ści wód roz­to­po­wych z daw­ne­go lo­dow­ca;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kemalista

zwo­len­nik ke­ma­liz­mu - tu­rec­kie­go ruchu nie­pod­le­gło­ścio­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zwo­len­nik ke­ma­liz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kemalistka

→ ke­ma­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwo­len­nicz­ka ke­ma­liz­mu


Patrz:kemalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kemalistowski

→ ke­ma­lizm


Patrz:kemalizm

Źródła:

SJP.pl

Kemalistyczny

przy­miot­nik od: ke­ma­lizm


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ke­ma­liz­mem, do­ty­czą­cy ke­ma­liz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kemalizm

tu­rec­ka ide­o­lo­gia re­pu­bli­kań­ska, sfor­mu­ło­wa­na przez Mu­sta­fę Ke­ma­la Atatürka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. ide­o­lo­gia za­po­cząt­ko­wa­na przez Mu­sta­fę Ke­ma­la Atatürka;


Ke­ma­lizm ("Atatürkçülük"), lub ina­czej ide­o­lo­gia ke­ma­li­stycz­na ("Atatürkçü Düşünce") jest ide­o­lo­gią ut­wo­rzo­ną w okre­sie dzia­łal­no­ści Mu­sta­fy Ke­ma­la Atatürka. Ke­ma­lizm ba­zu­je na tzw. „sze­ściu strza­łach” ("Altı Ok"), któ­ry­mi kie­ro­wał się w swej po­li­ty­ce Kemal Pasza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kemerowo

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto ob­wo­do­we w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji;


Ke­me­ro­wo (ros. Кемерово), do 1932 Szcze­głowsk – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­ne ob­wo­du ke­me­row­skie­go, sie­dzi­ba pra­wo­sław­nej me­tro­po­lii ku­zba­skiej. Leży nad rzeką Tom, przy uj­ściu rzeki Iski­tim­ka. Pow­sta­ło w 1918 z po­łą­cze­nia wsi Szcze­gło­wo i Ke­me­ro­wo. Prawa miej­skie otrzy­ma­ło w 1925.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kemerowski

→ Ke­me­ro­wo


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Ke­me­ro­wem, do­ty­czą­cy Ke­me­ro­wa


Patrz:Kemerowo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kemferol

fla­wo­no­id wy­stę­pu­ją­cy w pro­duk­tach ro­ślin­nych


Kem­fe­rol – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, na­le­żą­cy do fla­wo­no­i­dów. Ze wzglę­du na obec­ność przy węglu C3 grupy hy­drok­sy­lo­wej za­li­cza­ny jest do po­chod­nych fla­wo­no­lu. W czą­stecz­ce kem­fe­ro­lu wy­stę­pu­ją je­szcze trzy takie grupy – w po­zy­cjach 5, 7 i 4′.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kemi

1. rzeka w Fin­lan­dii;
2. mia­sto w Fin­lan­dii


Kemi – mia­sto, port mor­ski i sie­dzi­ba gminy w Fin­lan­dii, w re­gio­nie La­po­nia, po­dre­gio­nie Kemi–Tor­nio, nad Za­to­ką Bot­nic­ką. Gminę Kemi za­miesz­ku­je 19 339 osób (31 grud­nia 2025), a jej po­wierzch­nia wy­no­si 747,28 km², z czego ląd sta­no­wi 95,38 km². Miesz­kań­cy gminy Kemi jako język ro­dzi­my wska­zu­ją język fiń­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keming

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. nie­pra­wi­dło­wy ker­ning


Źródła:

Wiktionary

Kemosz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mit. bó­stwo mo­a­bic­kie, bóg wojny;


Ke­mosz ( ‏כְּמוֹשׁ‎, Χαμώς) – ka­na­nej­skie bó­stwo wojny, naj­waż­niej­szy bóg Mo­a­bi­tów.

Ke­mosz na­le­żał do naj­star­szych bóstw se­mic­kich, jego imię w for­mie "Ka­misz" po­ja­wia się już w tek­stach z Ebla z III ty­siąc­le­cia p.n.e. Po­dob­nie brzmią­cy te­o­nim, od­no­szą­cy się do bó­stwa tel­lu­rycz­ne­go, znany jest także z Uga­rit.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kemoszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. na­le­żą­cy do Ke­mo­sza


Źródła:

Wiktionary

Kemowy

→ kem


Patrz:kem

Źródła:

SJP.pl

Kempa

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kemping

cam­ping;
1. ogro­dzo­ny teren wy­po­sa­żo­ny w umy­wal­nie, elek­trycz­ność itp., przy­sto­so­wa­ny do obo­zo­wa­nia w na­mio­tach albo w dom­kach (przy­cze­pach) kem­pin­go­wych;
2. cza­so­we prze­by­wa­nie na takim te­re­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogro­dzo­ny i strze­żo­ny teren przez­na­czo­ny dla na­mio­tów, sa­mo­cho­dów kem­pin­go­wych i przy­czep kem­pin­go­wych;


Kem­ping ( cam­ping – „obo­zo­wi­sko”) – obiekt tu­ry­stycz­ny po­ło­żo­ny na więk­szym te­re­nie, ogro­dzo­ny i strze­żo­ny, na któ­rym go­ście za­trzy­mu­ją się na pobyt w na­mio­tach, sa­mo­cho­dach kem­pin­go­wych i przy­cze­pach kem­pin­go­wych, ale mogą także ko­rzy­stać z pa­wi­lo­nów, dom­ków tu­ry­stycz­nych lub in­nych obiek­tów sta­łych. Kem­pin­gi umoż­li­wia­ją przy­rzą­dza­nie po­sił­ków i par­ko­wa­nie sa­mo­cho­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kempingować

obo­zo­wać na kem­pin­gu, spę­dzać wa­ka­cje na świe­żym po­wie­trzu; cam­pin­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Kempingowiec

po­tocz­nie o oso­bie obo­zu­ją­cej na kem­pin­gu, spę­dza­ją­cej wa­ka­cje na świe­żym po­wie­trzu; cam­pin­go­wiec


Źródła:

SJP.pl

Kempingowy

przy­miot­nik od: kem­ping (cam­ping), np. oś­ro­dek kem­pin­go­wy; cam­pin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Kempiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kempka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kempski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ken

Ko­mi­sja Edu­ka­cji Na­ro­do­wej


skró­to­wiec

 (1.1) = hist. Ko­mi­sja Edu­ka­cji Na­ro­do­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kenaf

1. jeden z ga­tun­ków ket­mii, ro­śli­na jed­no­rocz­na do­star­cza­ją­ca włó­kna i oleju ja­dal­ne­go; ket­mia ko­no­pio­wa­ta;
2. włó­kno po­zy­ski­wa­ne z łodyg ket­mii (ko­no­pio­wa­tej, ja­dal­nej i piż­mo­wej), uży­wa­ne m.in. do wy­ro­bu nici, sznur­ków i wor­ków; ket­mia, gambo, juta ja­waj­ska, juta afry­kań­ska, ko­no­pie bom­baj­skie


Źródła:

SJP.pl

Kencja

drze­wo z ro­dzi­ny are­ko­wa­tych (palm), o li­ściach pie­rza­sto po­dzie­lo­nych, wy­stę­pu­ją­ce w wielu ga­tun­kach na wy­spach Oce­a­nu Spo­koj­ne­go, po­mię­dzy Au­stra­lią a Nową Ze­lan­dią, upra­wia­ne jako ro­śli­na ozdob­na; howea


Źródła:

SJP.pl

Kendall

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kendama

1. ja­poń­ska za­baw­ka z drew­na;
2. gra zręcz­no­ścio­wa z uży­ciem ta­kiej za­baw­ki


Ken­da­ma (jap. けん玉, 剣玉, 拳玉 ken-dama; miecz [i] kula) – tra­dy­cyj­na, drew­nia­na za­baw­ka ja­poń­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kendo

ja­poń­ska walka szer­mier­cza na kije bam­bu­so­we trzy­ma­ne obu­rącz (jeden kij) lub jedną ręką (dwa kije); rów­nież spe­cjal­ny strój ochron­ny uży­wa­ny w tej walce, za­bez­pie­cza­ją­cy twarz, szyję, pier­si i prze­gu­by rąk


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­cho­dzą­ca z Ja­po­nii sztu­ka walki na bam­bu­so­we kije;


Kendo (jap. 剣道 kendō; cza­sa­mi można spot­kać zapis tran­skryp­cyj­ny "ken­dou", pol. "droga mie­cza") – sport walki wy­wo­dzą­cy się z szer­mier­ki ja­poń­skich sa­mu­ra­jów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kendoczka

ko­bie­ta upra­wia­ją­ca kendo


Źródła:

SJP.pl

Kendoka

spor­to­wiec upra­wia­ją­cy kendo


Źródła:

SJP.pl

Kendyr

włó­kno ły­ko­we otrzy­my­wa­ne z łodyg toiny we­nec­kiej, uży­wa­ne na po­wro­zy


Źródła:

SJP.pl

Kenel

wę­giel ko­pal­ny pow­sta­ły z drob­nych szcząt­ków ro­ślin lą­do­wych, cenny su­ro­wiec do prze­rób­ki che­micz­nej; ken­nel, wę­giel ken­nel­ski


Źródła:

SJP.pl

Kenelowy

ken­ne­lo­wy;
1. → kenel;
2. ka­szel ke­ne­lo­wy - cho­ro­ba ukła­du od­de­cho­we­go psów


Źródła:

SJP.pl

Kenesa

u Ka­ra­i­mów: miej­sce ze­brań mod­li­tew­nych; kie­ne­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ka­ra­im­ski dom mod­lit­wy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kenia

1. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Na­i­ro­bi; Re­pu­bli­ka Kenii;
2. masyw wul­ka­nicz­ny w Kenii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Afry­ce;

 (1.2) geogr. masyw wul­ka­nicz­ny w Kenii (1.1), drugi pod wzglę­dem wy­so­ko­ści szczyt Afry­ki;


Kenia (Kenya, Re­pu­bli­ka Kenii, Re­pu­blic of Kenya, Jam­hu­ri ya Kenya) – pań­stwo po­ło­żo­ne we wschod­niej Afry­ce nad Oce­a­nem In­dyj­skim. Leży na rów­ni­ku. Gra­ni­czy od pół­no­cy z So­ma­lią, Etio­pią i Su­da­nem Po­łud­nio­wym, od za­cho­du z Ugan­dą, a od po­łud­nia z Tan­za­nią. Jest 47. kra­jem świa­ta pod wzglę­dem po­wierzch­ni i 29. pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści. Sto­li­cą i naj­więk­szym mia­stem Kenii jest Na­i­ro­bi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kenig

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kenijczyk

oby­wa­tel Kenii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel lub miesz­ka­niec Kenii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kenijka

oby­wa­tel­ka Kenii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Kenii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kenijski

zwią­za­ny z Kenią


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Kenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kenizacja

(okaz­jo­na­lizm) prze­ję­cie go­spo­dar­ki z rąk ob­co­kra­jow­ców przez lud­ność Kenii


Źródła:

SJP.pl

Kenkarta

ro­dzaj do­ku­men­tu stwier­dza­ją­ce­go toż­sa­mość wy­da­wa­ny przez oku­pu­ją­cych Pol­skę hit­le­row­ców w cza­sie II wojny świa­to­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. adm. w cza­sie II wojny świa­to­wej: dowód toż­sa­mo­ści wy­da­wa­ny przez wła­dze hit­le­row­skie oby­wa­te­lom nie­nie­miec­kim na te­re­nach oku­po­wa­nych;


Ken­kar­ta (niem. "Kenn­kar­te", karta roz­poz­naw­cza) – do­ku­ment toż­sa­mo­ści wy­da­wa­ny obli­ga­to­ryj­nie przez oku­pa­cyj­ne wła­dze nie­miec­kie, na mocy roz­po­rzą­dze­nia Hansa Fran­ka z 26 paź­dzier­ni­ka 1939 roku, wszyst­kim nie­nie­miec­kim miesz­kań­com Ge­ne­ral­ne­go Gu­ber­na­tor­stwa, któ­rzy ukoń­czy­li pięt­na­sty rok życia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kenkartowy

przy­miot­nik od: ken­kar­ta


Źródła:

SJP.pl

Kennedy

naz­wi­sko, np. John Fitz­ge­rald Ken­ne­dy (1917-1963), po­li­tyk ame­ry­kań­ski, w la­tach 1961-1963 pre­zy­dent Sta­nów Zjed­no­czo­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kennel

wę­giel ko­pal­ny pow­sta­ły z drob­nych szcząt­ków ro­ślin lą­do­wych, cenny su­ro­wiec do prze­rób­ki che­micz­nej; kenel, wę­giel ken­nel­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­mia­na węgla ka­mien­ne­go;


Ken­nel, wę­giel ken­nel­ski – od­mia­na węgla sa­pro­pe­lo­we­go, zło­żo­na głów­nie z licz­nych spor (spo­ry­ni­tu) oraz roz­pro­szo­ne­go iner­ty­ni­tu. Za­wie­ra­ją do 20% wi­try­ni­tu i do 25% iner­ty­ni­tu. Ken­ne­le są nie­war­stwo­wa­ne, mają tłu­sty po­łysk i prze­łam musz­lo­wy. Wy­ko­rzy­sty­wa­ne są m.in. jako ma­te­riał rzeź­biar­ski. Palą się gę­stym i kop­cą­cym pło­mie­niem. Ma­kro­sko­po­wo nie można ich odróż­nić od bog­he­a­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kennelowy

ke­ne­lo­wy;
1. → ken­nel;
2. ka­szel ken­ne­lo­wy - cho­ro­ba ukła­du od­de­cho­we­go psów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ho­dow­lą psa w zam­knię­tej klat­ce lub bu­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kennelski

wę­giel ken­nel­ski - wę­giel ko­pal­ny pow­sta­ły z drob­nych szcząt­ków ro­ślin lą­do­wych, cenny su­ro­wiec do prze­rób­ki che­micz­nej; kenel, ken­nel


Źródła:

SJP.pl

Kenneth

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kenny

[czy­taj: keny] obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kenofit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na ob­ce­go po­cho­dze­nia za­do­mo­wio­na na danym te­re­nie sto­sun­ko­wo nie­daw­no;


Ke­no­fit lub ne­o­fit (gr. καινός "nowy", νέος "nowy", φυτόν "ro­śli­na") – ga­tu­nek ro­ślin ob­ce­go po­cho­dze­nia (an­tro­po­fit), nie­na­le­żą­cy do flory ro­dzi­mej, który za­do­mo­wił się w ostat­nich cza­sach. Za gra­nicz­ną datę przyj­mu­je się wy­pra­wę Krzysz­to­fa Ko­lum­ba do Ame­ry­ki (1492), co za­po­cząt­ko­wa­ło mi­gra­cję ga­tun­ków na nie­spo­ty­ka­ną daw­niej skalę. Ga­tun­ki za­do­mo­wio­ne wcze­śniej okre­śla­ne są nazwą ar­che­o­fi­tów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kenotaf

1. napis o cha­rak­te­rze na­grob­ku, znaj­du­ją­cy się nie w miej­scu po­grze­ba­nia zmar­łe­go, lecz w innym miej­scu zwią­za­nym z jego osobą;
2. sym­bo­licz­ny gro­bo­wiec, zwy­kle nie­za­wie­ra­ją­cy zwłok; ce­no­taf


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. ina­czej → ce­no­taf


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kenotafium

sym­bo­licz­ny gro­bo­wiec, zwy­kle nie­za­wie­ra­ją­cy zwłok; ce­no­taf


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. ina­czej → ce­no­taf


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kenotron

próż­nio­wa lampa elek­tro­no­wa o dwóch elek­tro­dach, sto­so­wa­na do pro­sto­wa­nia prądu zmien­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Kenotronowy

przy­miot­nik od: ke­no­tron


Źródła:

SJP.pl

Kenotyczny

→ ke­no­za


Patrz:kenoza

Źródła:

SJP.pl

Kenoza

ter­min te­o­lo­gicz­ny oz­na­cza­ją­cy mękę Je­zu­sa po­przez sa­mo­po­ni­że­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teol. wcie­le­nie jako do­bro­wol­ne, zbaw­cze sa­mo­u­ni­że­nie się Chry­stu­sa, po­przez wy­rze­cze­nie się atry­bu­tów Bo­żych;

 (1.2) teol. zstą­pie­nie Ducha Świę­te­go i jego prze­by­wa­nie w Ko­ście­le


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kenozoiczny

przy­miot­nik

 (1.1) geol. do­ty­czą­cy ke­no­zo­i­ku, wy­stę­pu­ją­cy, pow­sta­ły w ke­no­zo­i­ku


Źródła:

Wiktionary

Kenozoik

era w dzie­jach Ziemi, która roz­po­czę­ła się po okre­sie kredy i trwa do dziś; era ke­no­zo­icz­na, ne­o­zo­ik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. naj­młod­sza era w dzie­jach Ziemi;


Era ke­no­zo­icz­na, ke­no­zo­ik – era, która roz­po­czę­ła się ok. 66 mln lat temu (od wy­mie­ra­nia kre­do­we­go) i wciąż trwa. Era ke­no­zo­icz­na bywa cza­sem okre­śla­na mia­nem ery ssa­ków, owa­dów lub ery ro­ślin kwia­to­wych, bo­wiem te grupy przesz­ły w niej in­ten­syw­ny roz­wój ewo­lu­cyj­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kensington

pro­du­cent ak­ce­so­riów kom­pu­te­ro­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kent

1. owca an­giel­ska; rom­ney marsh;
2. gra w karty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa wielu hrabstw, miej­sco­wo­ści, gmin oraz in­nych to­po­ni­mów w kra­jach an­glo­ję­zycz­nych;

 (1.2) hist. śred­nio­wiecz­ne kró­le­stwo ist­nie­ją­ce w po­łud­nio­wo-wschod­niej An­glii od V do IX wieku;

 (1.3) marka pa­pie­ro­sów


Kent – hrab­stwo ad­mi­ni­stra­cyj­ne (nie­me­tro­po­li­tal­ne), ce­re­mo­nial­ne i hi­sto­rycz­ne na po­łud­nio­wo-wschod­nim skra­ju An­glii, w re­gio­nie South East En­gland, le­żą­ce nad Cie­śni­ną Ka­le­tań­ską i Mo­rzem Pół­noc­nym. Po­ło­żo­ne w bez­poś­red­niej bli­sko­ści Lon­dy­nu i za­li­cza­ne do tzw. Home Co­un­ties, jest za­ra­zem hrab­stwem po­ło­żo­nym naj­bli­żej kon­ty­nen­tal­nej Eu­ro­py.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kentrozaur

ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra pta­sio­mied­nicz­ne­go z ro­dzi­ny ste­go­za­u­rów; ken­tru­ro­za­ur


Ken­tro­za­ur ("Ken­tro­sa­u­rus") − ro­dzaj di­no­za­u­ra pta­sio­mied­nicz­ne­go z ro­dzi­ny ste­go­za­u­rów (Ste­go­sa­u­ri­dae). Żył w póź­nej jurze, około 155 mln lat temu. Jego pier­wszy szkie­let zo­stał od­na­le­zio­ny w Tan­za­nii na po­cząt­ku XX wieku. Jego nazwa po­cho­dzi z greki i oz­na­cza "kol­cza­sty ja­szczur".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kentrurozaur

ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra pta­sio­mied­nicz­ne­go z ro­dzi­ny ste­go­za­u­rów; ken­tro­za­ur


Źródła:

SJP.pl

Kentucki

→ Ken­tuc­ky (stan w USA) [czy­taj: ken­tac­ki]


Źródła:

SJP.pl

Kentucky

[czy­taj: ken­ta­ki] ga­tu­nek ty­to­niu faj­ko­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;

 (1.2) geogr. rzeka w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w Ken­tuc­ky (1.1), lewy do­pływ Ohio,


Ken­tuc­ky (), ang. ofic. Com­mon­we­alth of Ken­tuc­ky) – stan na środ­ko­wym wscho­dzie Sta­nów Zjed­no­czo­nych. Jest jed­nym z czte­rech sta­nów po­słu­gu­ją­cych się w ofi­cjal­nym na­zew­nict­wie ter­mi­nem com­mon­we­alth (po­zo­sta­łe to: Mas­sa­chu­setts, Pen­syl­wa­nia i Wir­gi­nia). Po­cząt­ko­wo był czę­ścią stanu Wir­gi­nia, ale zo­stał wy­dzie­lo­ny z niego w 1792 roku, sta­jąc się 15. sta­nem do­łą­czo­nym do Unii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kentum

ję­zy­ki ken­tum - grupa ję­zy­ków in­do­e­u­ro­pej­skich, w któ­rych za­cho­wa­ła się pier­wot­na wy­mo­wa spół­gło­ski "k", obej­mu­ją­ca m.in. ję­zy­ki ro­mań­skie, ger­mań­skie, cel­tyc­kie i język grec­ki


Źródła:

SJP.pl

Kenzan

me­ta­lo­wa lub pla­sty­ko­wa szczo­tecz­ka, w którą wpina się ło­dy­gi kwia­tów


Źródła:

SJP.pl

Kep

[czy­taj: kep] skrót od: Kon­fe­ren­cja Epi­sko­pa­tu Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Kepi

fran­cu­ska czap­ka woj­sko­wa w kształ­cie ścię­te­go stoż­ka


Kepi – czap­ka o kształ­cie ścię­te­go stoż­ka lub walca, wy­po­sa­żo­na w da­szek. Wpro­wa­dzo­na w I po­ło­wie XIX w. w armii fran­cu­skiej (gdzie uży­wa­na jest do dziś). Z cza­sem zdo­by­ła po­pu­lar­ność rów­nież w in­nych pań­stwach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keplerowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ke­ple­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ker

pol­ski ka­u­czuk syn­te­tycz­ny (skró­to­wo: ka­u­czuk ery­tre­no­wy - dawna nazwa ka­u­czu­ku bu­ta­die­no­we­go)


Źródła:

SJP.pl

Kerabau

ga­tu­nek ba­wo­ła


Źródła:

SJP.pl

Kerala

stan w In­diach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan w po­łud­nio­wo-za­chod­nich In­diach;


Ke­ra­la (trb. "Ke­ra­la", trl. "Ke­ra­la"; ma­la­ja­lam: കേരളം – trl. "Kēraḷaṁ"; ang. "Ke­ra­la") – stan w po­łud­nio­wo-za­chod­nich In­diach na Wy­brze­żu Ma­la­bar­skim. Urzę­do­wym ję­zy­kiem jest ma­la­ja­lam, po­słu­gu­ją­cy się odręb­nym al­fa­be­tem. Naj­więk­sze mia­sto – Ko­czin, sto­li­ca – Thi­ru­va­nant­ha­pu­ram.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keralczyk

1. miesz­ka­niec Ke­ra­li (stanu w In­diach);
2. przed­sta­wi­ciel ludu dra­wi­dyj­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Keralka

1. miesz­kan­ka Ke­ra­li (stanu w In­diach);
2. przed­sta­wi­ciel­ka ludu dra­wi­dyj­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Keralski

→ Ke­ra­la


Patrz:Kerala

Źródła:

SJP.pl

Keramzyt

ma­te­riał ce­ra­micz­ny pow­sta­ją­cy przez wy­pa­la­nie gra­nu­lek gliny w bar­dzo wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze; glina pian­ko­wa, gli­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. ma­te­riał bu­dow­la­ny z gliny;


Ke­ram­zyt – lek­kie kru­szy­wo bu­dow­la­ne, wy­pa­la­ne z gliny ila­stej w tem­pe­ra­tu­rze ok. 1150 °C. Do pro­duk­cji używa się glin pęcz­nie­ją­cych. Po wstęp­nym roz­drob­nie­niu i upla­stycz­nie­niu ma­te­riał kie­ru­je się do pie­ców obro­to­wych. W pro­ce­sie wy­pa­la­nia uzy­sku­je się ma­te­riał w kształ­cie okrą­głych lub owal­nych brył o zróż­ni­co­wa­nych frak­cjach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keramzytobeton

ma­te­riał bu­dow­la­ny o do­brych wła­ści­wo­ściach od­por­nych na tem­pe­ra­tu­rę, wil­goć itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. ro­dzaj be­to­nu, w któ­rym kru­szy­wem jest ke­ram­zyt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Keramzytobetonowy

przy­miot­nik od: ke­ram­zy­to­be­ton


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bud. wy­ko­na­ny z ke­ram­zy­to­be­to­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Keramzytowy

przy­miot­nik od: ke­ram­zyt


Źródła:

SJP.pl

Kerargiryt

mi­ne­rał, chlo­rek sre­bra; sre­bro ro­go­we, chlo­rar­gi­ryt


Źródła:

SJP.pl

Keratitis

za­pa­le­nie ro­gów­ki oka


Źródła:

SJP.pl

Kerato-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek zna­cze­nio­wy z ro­giem, ro­gów­ką, zro­go­wa­ce­niem


Źródła:

Wiktionary

Keratofir

mag­mo­wa skała wy­lew­na o skła­dzie mi­ne­ral­nym po­dob­nym do tra­chi­tu i struk­tu­rze por­fi­ro­wej


Ke­ra­to­fir – skała mag­mo­wa głę­bi­no­wa lub wy­lew­na, wieku pa­le­o­zo­icz­ne­go albo star­sza, o skła­dzie mi­ne­ra­lo­gicz­nym i struk­tu­rze po­dob­nych do ry­o­li­tu lub tra­chi­tu, lecz wtór­nie zme­ta­mor­fi­zo­wa­na wsku­tek pro­ce­sów pne­u­ma­to­li­zy lub pro­ce­sów hy­dro­ter­mal­nych. Skła­da się z fe­no­krysz­ta­łów al­bi­tu, kwar­cu (al­bi­to­fir kwar­co­wy), rza­dziej bio­ty­tu, so­do­wych pi­rok­se­nów lub am­fi­bo­li, chlo­ry­tu, epi­do­tu, kal­cy­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keratolityczny

przy­miot­nik

 (1.1) med. farm. kos­met. roz­pu­szcza­ją­cy zro­go­wa­cia­łą war­stwę na­skór­ka


Źródła:

Wiktionary

Keratometria

nie­in­wa­zyj­ne ba­da­nie dia­gno­stycz­ne umoż­li­wia­ją­ce po­miar ro­gów­ki oka; of­tal­mo­me­tria


Źródła:

SJP.pl

Keratometryczny

→ ke­ra­to­me­tria


Patrz:keratometria

Źródła:

SJP.pl

Keratoplastyczny

przy­miot­nik od: ke­ra­to­pla­sty­ka


Źródła:

SJP.pl

Keratyna

włó­kni­ste biał­ko nie­roz­pu­szczal­ne w wo­dzie, wy­stę­pu­ją­ce w skó­rze krę­gow­ców oraz wcho­dzą­ce w skład two­rów na­skór­ka - wło­sów, paz­nok­ci, kopyt, rogów, piór


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. biał­ko o struk­tu­rze włó­kien­ko­wej, wy­stę­pu­ją­ce w ro­gach, wło­sach, paz­nok­ciach, skó­rze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Keratynizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. pro­ces wyt­wa­rza­nia przez ko­mór­ki na­skór­ka pła­skich pły­tek zbu­do­wa­nych z biał­ka ke­ra­ty­ny;


Ke­ra­ty­ni­za­cja ("ro­go­wa­ce­nie") − pro­ces wyt­wa­rza­nia przez ko­mór­ki, głów­nie na­skór­ka (ke­ra­ty­no­cy­ty), pła­skich pły­tek zbu­do­wa­nych z biał­ka ke­ra­ty­ny. W trak­cie ke­ra­ty­ni­za­cji ko­mór­ki ke­ra­ty­no­cy­tów stop­nio­wo obu­mie­ra­ją two­rząc zew­nętrz­ną, zro­go­wa­cia­łą war­stwę na­skór­ka, która jest nie­prze­pu­szczal­na dla wody i ulega okre­so­we­mu złu­szcza­niu. Za­bu­rze­nia w pro­ce­sie ke­ra­ty­ni­za­cji pro­wa­dzą do licz­nych cho­rób skóry, w tym łu­szczy­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Keratynizacyjny

przy­miot­nik od: ke­ra­ty­ni­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Keratynocyt

ko­mór­ka od­po­wie­dzial­na za pro­duk­cję ke­ra­ty­ny w skó­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ko­mór­ka na­skór­ka po­cho­dze­nia ek­to­der­mal­ne­go bio­rą­ca udział w pro­ce­sie ke­ra­ty­ni­za­cji;


Ke­ra­ty­no­cy­ty – ko­mór­ki na­skór­ka po­cho­dze­nia ek­to­der­mal­ne­go bio­rą­ce udział w pro­ce­sie ke­ra­ty­ni­za­cji.

Ke­ra­ty­no­cy­ty w na­skór­ku ukła­da­ją w kilka warstw:

Łączą się ści­śle za po­mo­cą des­mo­so­mów, a ko­mór­ki war­stwy pod­staw­nej przyt­wier­dzo­ne są do błony pod­staw­nej za po­mo­cą he­mi­des­mo­so­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keratynowy

przy­miot­nik od: ke­ra­ty­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ke­ra­ty­ną; za­wie­ra­ją­cy ke­ra­ty­nę, zbu­do­wa­ny z ke­ra­ty­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kerberos

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kercelak

naj­więk­sze tar­go­wi­sko przed­wo­jen­nej War­sza­wy; Plac Ker­ce­le­go


Ker­ce­lak, właśc. plac Ker­ce­le­go – nie­ist­nie­ją­cy plac w war­szaw­skiej dziel­ni­cy Wola i tar­go­wi­sko znaj­du­ją­ce się na placu w la­tach 1867–1947.

Od 2001 nazwę "rondo Ker­ce­lak" nosi skrzy­żo­wa­nie ulicy Oko­po­wej i alei „So­li­dar­no­ści”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kercz

mia­sto na wscho­dzie Pół­wy­spu Krym­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto na wscho­dzie Pół­wy­spu Krym­skie­go, nad Cie­śni­ną Ker­czeń­ską;


Kercz ( Керч, Керчь, sta­ro­żyt­ny grec­ki: Παντικάπαιον, Pantikápaion; Βόσπορος, Bo­spo­ros, Keriç) – ukra­iń­skie mia­sto oku­po­wa­ne przez siły ro­syj­skie, na wscho­dzie Pół­wy­spu Krym­skie­go, nad Cie­śni­ną Ker­czeń­ską, mia­sto-bo­ha­ter (tytuł na­da­no 14 wrze­śnia 1973). Za­miesz­ku­je je około 147 ty­się­cy osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kerczeński

przy­miot­nik od: Kercz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ker­czem, do­ty­czą­cy Ker­czu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kerecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ke­re­ka­mi, do­ty­czą­cy Ke­re­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język ke­rec­ki;


Źródła:

Wiktionary

Kereru

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych, ro­dzi­my i en­de­micz­ny gołąb Nowej Ze­lan­dii; gołąb ma­o­ry­ski, gar­li­ca ma­o­ry­ska


Źródła:

SJP.pl

Keresz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka we wschod­nich Wę­grzech, lewy do­pływ Cisy;


Ke­resz (węg. "Körös", rum. "Criș(ul)") – rzeka we wschod­nich Wę­grzech, lewy do­pływ Cisy. Dłu­gość – 128,6 km (363,3 km li­cząc od źró­deł Bia­łe­go Ke­re­szu), po­wierzch­nia zlew­ni – 27,5 tys. km².

Ke­resz pow­sta­je koło wę­gier­skie­go mia­sta Gyula (ko­mi­tat Békés) z po­łą­cze­nia Bia­łe­go Ke­re­szu i Czar­ne­go Ke­re­szu, wy­pły­wa­ją­cych ze źró­deł w Gó­rach Za­chod­nio­ru­muń­skich w Sied­mio­gro­dzie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Keresztes

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kergueleński

1. zwią­za­ny z Wy­spa­mi Ker­gu­e­le­na (ar­chi­pe­la­giem);
2. kor­mo­ran ker­gu­e­leń­ski - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kor­mo­ra­nów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wy­spa­mi Ker­gu­e­le­na, do­ty­czą­cy Wysp Ker­gu­e­le­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kergulena

ryba z ro­dzi­ny bie­lan­ko­wa­tych


Ker­gu­le­na, bie­lan­ka ker­gu­leń­ska ("Champ­so­cep­ha­lus gun­na­ri") – ga­tu­nek ryby oko­nioksz­tałt­nej z ro­dzi­ny bie­lan­ko­wa­tych wy­stę­pu­ją­ca w oko­li­cach An­tark­ty­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kerm

skrót od: Ko­mi­tet Eko­no­micz­ny Rady Mi­ni­strów


Źródła:

SJP.pl

Kerman

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Ira­nie, sto­li­ca osta­nu o tej samej naz­wie;


Ker­man ( ‏کرمان‎) – mia­sto w Ira­nie, sto­li­ca pro­win­cji (osta­nu) o tej samej naz­wie, po­ło­żo­nej w do­li­nie mię­dzy gó­ra­mi Kuh-e Rid i Kuh-e Banan.

Licz­ba miesz­kań­ców w 2003 roku wy­no­si­ła ok. 425 tys. W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł włó­kien­ni­czy (zwła­szcza ba­weł­nia­ny), cu­kier­ni­czy i me­ta­lur­gicz­ny. W oko­li­cach wy­do­by­wa się złoża rudy że­la­za, mie­dzi i bok­sy­tów. Ker­man jest naj­więk­szym oś­rod­kiem pro­duk­cji dy­wa­nów w Ira­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kermanszah

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w za­chod­nim Ira­nie, sto­li­ca osta­nu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kermanszahski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ker­man­sza­hem, do­ty­czą­cy Ker­man­sza­hu


Źródła:

Wiktionary

Kermański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ker­ma­nem, do­ty­czą­cy Ker­ma­nu


Źródła:

Wiktionary

Kermes

na­tu­ral­ny czer­wo­ny barw­nik otrzy­my­wa­ny z owa­dów plusk­wia­ko­wa­tych; kier­mes


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­tu­ral­ny barw­nik kar­ma­zy­no­wy otrzy­my­wa­ny z czerw­ców nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ker­mes ili­cis|L.|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kermesyt

wi­śnio­wo­czer­wo­ny mi­ne­rał, siar­czek an­ty­mo­nu; blen­da an­ty­mo­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z grupy siarcz­ków, tle­no­siar­czek an­ty­mo­nu;


Ker­me­syt – błyszcz an­ty­mo­nu, blen­da an­ty­mo­nu. Mi­ne­rał z gro­ma­dy siarcz­ków,; tle­no­siar­czek an­ty­mo­nu. Ma pię­kną wi­śnio­wą barwę, która z cza­sem ciem­nie­je. Nazwa po­cho­dzi z ję­zy­ka per­skie­go: qu­ar­mizq = czer­wo­ny. Jest mi­ne­ra­łem rzad­kim, wy­stę­pu­je tylko w niek­tó­rych re­jo­nach Ziemi. Daw­niej był znany pod naz­wa­mi:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kern

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kernel

w in­for­ma­ty­ce: naj­waż­niej­sza część każ­de­go sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go kom­pu­te­ra, od­po­wie­dzial­na za ob­słu­gę urzą­dzeń, uru­cha­mia­nie pro­gra­mów i przyz­na­wa­nie za­so­bów apli­ka­cjom


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. slang. jądro sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kerner

1. prób­ka skały w kształ­cie słup­ka, uzy­ski­wa­na w wier­ce­niach ge­o­lo­gicz­nych przy uży­ciu od­po­wied­nich wier­teł;
2. na­rzę­dzie do wy­bi­ja­nia punk­tów, zna­czą­cych miej­sce na wy­ko­na­nie ot­wo­ru; punk­tak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. punk­tak


Ker­ner - biała od­mia­na wi­no­gron, wy­ho­do­wa­na w 1929 przez Au­gu­sta He­rol­da w in­sty­tu­cie w We­ins­berg przez skrzy­żo­wa­nie od­mia­ny trol­lin­ger (schia­va gros­sa) o ciem­nej skór­ce i bia­łe­go ries­lin­ga. Nazwę na­da­no na cześć XIX-wiecz­ne­go le­ka­rza, poety i mi­ło­śni­ka wina, Ju­sti­nu­sa Ker­ne­ra. Po­cho­dze­nie od od­mian ro­dzi­ciel­skich zo­sta­ło pot­wier­dzo­ne w 1998 przez ba­da­nia DNA.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kerning

w in­for­ma­ty­ce: zmia­na od­le­gło­ści po­mię­dzy po­szcze­gól­ny­mi zna­ka­mi tek­stu w celu uzy­ska­nia tek­stu skła­da­ją­ce­go się z op­tycz­nie rów­no­od­le­głych zna­ków, wy­ko­ny­wa­na przez pro­gram do DTP lub edy­tor tek­stu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. re­gu­lo­wa­nie od­le­gło­ści po­mię­dzy kon­kret­ny­mi pa­ra­mi zna­ków w danym kroju pisma i jego od­mia­nie;


Ker­ning – re­gu­lo­wa­nie od­le­gło­ści po­mię­dzy kon­kret­ny­mi pa­ra­mi zna­ków w danym kroju pisma i jego od­mia­nie. Okre­śla­ne w ten spo­sób są nie tylko od­stę­py po­mię­dzy li­te­ra­mi, ale także po­zo­sta­ły­mi zna­ka­mi (np. li­te­ra-cyfra, cyfra-cyfra, cyfra-znak in­ter­punk­cyj­ny).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kerningowy

→ ker­ning


Patrz:kerning

Źródła:

SJP.pl

Kernit

mi­ne­rał wy­stę­pu­ją­cy w zło­żach soli


Ker­nit – bar­dzo rzad­ki mi­ne­rał bo­ra­no­wy, bę­dą­cy uwod­nio­nym bo­ra­nem sodu.

Nazwa po­cho­dzi od hrab­stwa Kern w Ka­li­for­nii, gdzie zo­stał od­kry­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kerolit

ni­klo­wa skała me­ta­mor­ficz­na


Ke­ro­lit – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów, skla­sy­fi­ko­wa­ny w gru­pie mi­ne­ra­łów ila­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keroplastyczny

→ ke­ro­pla­sty­ka; ce­ro­pla­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Keroplastyka

sztu­ka wyt­wa­rza­nia dzieł z wosku, sto­so­wa­na głów­nie w rzeź­bie por­tre­to­wej i wo­tyw­nej; ce­ro­pla­sty­ka


Źródła:

SJP.pl

Kerosen

po­chod­na ropy, sto­so­wa­na jako pa­li­wo; ke­ro­zy­na, nafta lot­ni­cza


Źródła:

SJP.pl

Kerozen

zło­żo­na mie­sza­ni­na wę­glo­wo­do­rów otrzy­my­wa­na z mie­sza­ni­ny włó­kien w pro­ce­sie ra­fi­na­cji ropy naf­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Kerozyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lotn. nafta, pa­li­wo lot­ni­cze


Źródła:

Wiktionary

Kerr

naz­wi­sko


Kerr (gael. "Cearr", "MacGhillechearr") – szkoc­kie naz­wi­sko i nazwa klanu ze szkoc­kich Nizin i Po­gra­ni­cza.

Klan po­cho­dze­nia praw­do­po­dob­nie nor­mań­skie­go. po­cho­dze­nie naz­wi­ska, pi­sa­ne­go daw­niej jako Carr, Ker lub Carre, nie jest do końca wy­ja­śnio­ne. Ist­nie­ją­ce hi­po­te­zy wy­wo­dzą je od:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kerria

ozdob­ny krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; złot­lin ja­poń­ski


Źródła:

SJP.pl

Kerry

naz­wi­sko


Kerry (irl. "Con­tae Chiarraí") – hrab­stwo na po­łud­nio­wym za­cho­dzie Ir­lan­dii, w pro­win­cji Mun­ster. Sto­li­cą hrab­stwa jest Tra­lee, gra­ni­czy z hrab­stwa­mi Li­me­rick na wscho­dzie, Clare na pół­no­cy i Cork na po­łud­nio­wym wscho­dzie.

Więk­szym mia­stem hrab­stwa jest Kil­lar­ney, gdzie znaj­du­ją się dwa parki na­ro­do­we: Kil­lar­ney Na­tio­nal Park i pół­wy­sep Din­gle, który jest naj­bar­dziej wy­su­nię­tym na za­chód punk­tem Ir­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kersantyt

rzad­ka skała mag­mo­wa z grupy la­pro­fi­rów, zwią­za­na ge­ne­tycz­nie z in­truz­ja­mi gra­ni­to­i­do­wy­mi; niek­tó­re od­mia­ny za­wie­ra­ją kwarc


Ker­san­tyt – skała hi­pa­by­sal­na lub sub­wul­ka­nicz­na, od­mia­na lam­pro­fi­ru (lam­pro­fir wła­ści­wy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kertyczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Kerygmat

w pier­wot­nym chrze­ści­jań­stwie: orę­dzie o śmier­ci i zmart­wychw­sta­niu Je­zu­sa i o zna­cze­niu tych wy­da­rzeń, gło­szo­ne jako Dobra No­wi­na i apel o na­wró­ce­nie


Ke­ryg­mat (z gr. κήρυγμα ["kḗrygma"] – ogło­sze­nie, pro­kla­ma­cja, κηρύσσειν ["kēryssein"] – gło­sić, prze­po­wia­dać, ob­wie­szczać przez pu­blicz­ne­go po­słań­ca, peł­nie­nie funk­cji he­rol­da) – w te­o­lo­gii chrze­ści­jań­skiej gło­sze­nie Słowa Bo­że­go, a w uję­ciu bi­blij­no-te­o­lo­gicz­nym po­ję­cie okre­śla pu­blicz­ne i uro­czy­ste ogła­sza­nie dzie­ła zba­wie­nia przez Boga i ob­ja­wie­nia go w ukrzy­żo­wa­nym i zmart­wychw­sta­łym Chry­stu­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kerygmatyczny

→ ke­ryg­mat


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ke­ryg­ma­tem, do­ty­czą­cy ke­ryg­ma­tu


Patrz:kerygmat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kerykejon

1. w mi­to­lo­gii grec­kiej: laska Her­me­sa jako sym­bol po­słań­ca bogów
2. w sta­ro­żyt­no­ści: laska drew­nia­na, oz­na­ka posła lub he­rol­da; ka­du­ce­usz


Źródła:

SJP.pl

Keska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­pin­ka do futra


Źródła:

Wiktionary

Keson

1. skrzy­nia do prac pod­wod­nych
2. ele­ment fun­da­men­tu poś­red­nie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kesonować

w tech­ni­ce:
1. sto­so­wać ke­so­ny w bu­dow­nict­wie wod­nym;
2. ma­ni­pu­lo­wać śluzą po­wietrz­ną ke­so­nu w cza­sie tran­spor­tu pra­cow­ni­ków, ma­te­ria­łów oraz na­rzę­dzi


Źródła:

SJP.pl

Kesonowy

1. zwią­za­ny z ke­so­nem;
2. cho­ro­ba ke­so­no­wa - cho­ro­ba nur­ków oraz ludzi pra­cu­ją­cych w ke­so­nach, ob­ja­wia­ją­ca się pow­sta­wa­niem za­to­rów w tkan­kach przy zbyt szyb­kim wy­nu­rza­niu się; cho­ro­ba de­kom­pre­syj­na


Źródła:

SJP.pl

Kessel

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Kestelski

kul­tu­ra ke­stel­ska - kul­tu­ra daw­nej rzym­skiej Pa­no­nii da­to­wa­na na VI-VIII wiek


Źródła:

SJP.pl

Kesz

po­tocz­nie o pie­nią­dzach, go­tów­ce; kasa, sa­ła­ta, zie­lo­ne, ma­mo­na, szmal


Nie mylić z: Kisz.

Kesz – mia­sto su­me­ryj­skie lub okręg kul­to­wy w obrę­bie mia­sta Adab o nie­u­sta­lo­nej do dziś lo­ka­li­za­cji, nie­roz­poz­na­ne ar­che­o­lo­gicz­nie, jak rów­nież niez­na­ne z su­me­ryj­skich re­je­strów go­spo­dar­czych; wzmian­ko­wa­ne głów­nie w tek­stach re­li­gij­nych jako jedno z waż­niej­szych sank­tu­a­riów Su­me­ru – poś­wiad­czo­ny od cza­sów pre­dy­na­stycz­nych oś­ro­dek kultu bo­gi­ni życia i płod­no­ści Nin­hur­sag (Nin­hur­san­gi) oraz to­wa­rzy­szą­cych jej bogów Szul­pa, Asz­szi­ra i Uru­ma­sza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keszm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w po­łud­nio­wym Ira­nie, na wy­spie Keszm;


Keszm, Gheszm ( ‏جزیره قشم‎, "Ja­zi­re-ye Qeshm") – wyspa w Ira­nie (Hor­moz­gan), naj­więk­sza wyspa w Za­to­ce Per­skiej i cie­śni­nie Ormuz.

Po­wierzch­nia wyspy wy­no­si 1491 km², w 2006 roku wyspę za­miesz­ki­wa­ło 103 881 osób. Głów­ne mia­sto to Keszm. Lud­ność wyspy zaj­mu­je się ry­bo­łów­stwem oraz upra­wą zbóż. Na Keszm znaj­du­je się baza woj­sko­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ket

sta­tek jed­no­masz­to­wy; typ oża­glo­wa­nia ta­kie­go stat­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ża­glo­wiec ma­ją­cy jeden maszt, oraz jeden ża­giel sko­śny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keta

ga­tu­nek ło­so­sia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. reg-pl|Ko­cie­wie. reg-pl|Cie­szyn. łań­cuch na­pę­do­wy

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. sznur ko­ra­li, bran­so­let­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ketamina

silny i szyb­ko dzia­ła­ją­cy lek znie­czu­la­ją­cy, uży­wa­ny w ce­lach we­te­ry­na­ryj­nych i jako nar­ko­tyk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. śro­dek znie­czu­la­ją­cy oraz dzia­ła­ją­cy na de­pre­sję le­ko­o­por­ną


Ke­ta­mi­na – wie­lo­funk­cyj­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na kla­sy­fi­ko­wa­na jako dy­so­cjant psy­cho­de­licz­ny. Sto­so­wa­na jako lek w me­dy­cy­nie i we­te­ry­na­rii do znie­czu­la­nia prze­do­pe­ra­cyj­ne­go. Jeden z jej enan­cjo­me­rów, "S"-ke­ta­mi­na (eske­ta­mi­na), jest sto­so­wa­na do le­cze­nia de­pre­sji. Far­ma­ko­lo­gicz­ne dzia­ła­nie ke­ta­mi­ny po­le­ga głów­nie na an­ta­go­niz­mie re­cep­to­ra NMDA i jest po­dob­ne do dek­stro­me­tor­fa­nu i fen­cy­kli­dy­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ketaminowy

→ ke­ta­mi­na


Patrz:ketamina

Źródła:

SJP.pl

Ketchup

[czy­taj: ke­czup lub ke­czap] zimny sos po­mi­do­ro­wy do po­traw; ke­czup, ke­czap


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. ke­czup.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ketchupowy

→ ket­chup [czy­taj: ke­cza­po­wy]; ke­czu­po­wy


Źródła:

SJP.pl

Keten

zwią­zek or­ga­nicz­ny, bar­dzo czyn­ny che­micz­nie


Źródła:

SJP.pl

Keteny

zwią­zek or­ga­nicz­ny, bar­dzo czyn­ny che­micz­nie


Za­su­ge­ro­wa­no, aby ten ar­ty­kuł na różne ar­ty­ku­ły – ke­te­ny i ete­non

Ke­te­ny – nie­na­sy­co­ne ke­to­ny ze sku­mu­lo­wa­ny­mi pod­wój­ny­mi wią­za­nia­mi #PATRZ. Prze­waż­nie ga­zo­we, bar­dzo re­ak­tyw­ne i tok­sycz­ne związ­ki che­micz­ne. Che­mię ke­te­nów jako pier­wszy badał Her­mann Sta­u­din­ger.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ketgut

cien­ka nić chi­rur­gicz­na do zszy­wa­nia tka­nek i na­rzą­dów, ule­ga­ją­ca wchło­nię­ciu po kilku ty­god­niach; kat­gut, cat­gut


Kat­gut, ket­gut (z cat­gut, praw­do­po­dob­nie od "catt­le" – bydło, "gut" – je­li­to), stru­na chi­rur­gicz­na – włó­kno wyt­wa­rza­ne z ba­ra­nich lub ko­zich jelit cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się do­bry­mi wła­ści­wo­ścia­mi me­cha­nicz­ny­mi, ule­ga­ją­ce bio­de­gra­da­cji. Sto­so­wa­ne w chi­rur­gii. Szwy wy­ko­na­ne z kat­gu­tu wchła­nia­ne są stop­nio­wo przez or­ga­nizm pa­cjen­ta, roz­pu­szcza­jąc się bez żad­nych po­zo­sta­ło­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ketgutowy

przy­miot­nik od: ket­gut


Źródła:

SJP.pl

Ketman

w is­la­mie: po­zor­ne wy­par­cie się wiary, do­pu­szczal­ne je­dy­nie w skraj­nych przy­pad­kach


Ket­man ( ‏كتمان‎ "kitmān" „ukry­wa­nie, za­ta­ja­nie”) – w is­la­mie oz­na­cza wa­run­ko­we zwol­nie­nie z oka­zy­wa­nia wiary, moż­li­we do za­sto­so­wa­nia tylko w skraj­nych przy­pad­kach (przy­mu­su lub za­gro­że­nia). W krań­co­wej for­mie umoż­li­wia po­zor­ne wy­par­cie się wiary (apo­staz­ja w sen­sie ogól­nym, a ridda w is­la­mie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ketmia

1. ro­śli­na ziel­na lub drze­wo z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych, ros­ną­ce w około 200 ga­tun­kach w stre­fie zwrot­ni­ko­wej i podz­wrot­ni­ko­wej; hi­bi­skus, ibi­szek;
2. włó­kno po­zy­ski­wa­ne z łodyg ket­mii (ko­no­pio­wa­tej, ja­dal­nej i piż­mo­wej), uży­wa­ne m.in. do wy­ro­bu nici, sznur­ków i wor­ków; kenaf, gambo, juta ja­waj­ska, juta afry­kań­ska, ko­no­pie bom­baj­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hi­bi­scus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ziel­nych lub krze­wia­stych z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych, ros­ną­cych zwy­kle w stre­fie zwrot­ni­ko­wej lub podz­wrot­ni­ko­wej;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju ket­mia (1.1)


Ket­mia, hi­bi­skus, róża chiń­ska ("Hi­bi­scus" L.) – ro­dzaj krze­wów i ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych. W za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go za­li­cza­nych jest tu od ok. 200 do ponad 400, a nawet 700 ga­tun­ków. Nie­za­leż­nie od uję­cia za­sięg ro­dza­ju jest roz­le­gły – obej­mu­je wszyst­kie kon­ty­nen­ty w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej z mniej licz­ny­mi przed­sta­wi­cie­la­mi w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keto

ga­tu­nek ło­so­sia


Źródła:

SJP.pl

Ketodieta

dieta o bar­dzo małej za­war­to­ści wę­glo­wo­da­nów i dużej za­war­to­ści tłu­szczu; dieta ke­to­ge­nicz­na


Źródła:

SJP.pl

Ketogeniczny

dieta ke­to­ge­nicz­na - dieta wy­so­ko­tłu­szczo­wa i ni­sko­wę­glo­wo­da­no­wa; dieta ke­to­gen­na


Źródła:

SJP.pl

Ketogenny

dieta ke­to­gen­na - dieta wy­so­ko­tłu­szczo­wa i ni­sko­wę­glo­wo­da­no­wa; dieta ke­to­ge­nicz­na


Źródła:

SJP.pl

Ketokonazol

Ke­to­ko­na­zol – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek prze­ciw­grzy­bi­czy z grupy azoli, o sze­ro­kim spek­trum dzia­ła­nia obej­mu­ją­cym der­ma­to­fi­ty, droż­dża­ki i grzy­by po­li­mor­ficz­ne.

Me­cha­nizm dzia­ła­nia po­le­ga na blo­ko­wa­niu bio­syn­te­zy er­go­ste­ro­lu błony ko­mór­ko­wej przez blo­ka­dę en­zy­mu de­me­ty­lu­ją­ce­go la­no­ste­rol (C14-de­me­ty­la­zy la­no­ste­ro­lu). Na­stęp­stwem są zmia­ny prze­pu­szczal­no­ści ścia­ny ko­mór­ko­wej co pro­wa­dzi do obu­mar­cia ko­mór­ki grzy­ba.


Źródła:

Wikipedia

Ketokwas

zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę kwa­so­wą -COOH oraz grupę ke­to­no­wą -COH


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. kwas kar­bok­sy­lo­wy za­wie­ra­ją­cy grupę kar­bo­ny­lo­wą;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Keton

zwią­zek che­micz­ny po­sia­da­ją­cy grupę kar­bo­ny­lo­wą, do któ­rej z obu stron jest przy­łą­czo­na grupa wę­glo­wo­do­ro­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, któ­re­go czą­stecz­ka za­wie­ra grupę kar­bo­ny­lo­wą (>C=O) umie­szczo­ną wew­nątrz łań­cu­cha wę­glo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ketonemia

nie­pra­wi­dło­wo wy­so­kie stę­że­nie ciał ke­to­no­wych we krwi


Ke­to­ne­mia – me­dycz­ne okre­śle­nie pod­wyż­szo­ne­go po­zio­mu ciał ke­to­no­wych (gł. beta-hy­drok­sy­ma­śla­nu i ace­to­oc­ta­nu – z tego po­wo­du zwana jest też ace­to­ne­mią) w su­ro­wi­cy krwi.

W przy­pad­ku, gdy po­ziom ciał ke­to­no­wych po­wo­du­je roz­wój kwa­si­cy ke­to­no­wej, która jest czę­sto my­lo­na z ke­to­zą. Do sy­tu­a­cji tej do­cho­dzi naj­czę­ściej w przy­pad­ku zde­kom­pen­so­wa­nej cu­krzy­cy i jest ona uwa­ża­na za jedno z jej ostrych po­wi­kłań za­leż­nych od nie­do­bo­ru in­su­li­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ketonemiczny

→ ke­to­ne­mia; ace­to­ne­micz­ny


Źródła:

SJP.pl

Ketonowy

przy­miot­nik od: keton


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z ke­to­na­mi, do­ty­czą­cy ke­to­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ketonuria

cho­ro­bo­wa obec­ność ace­to­nu w moczu


Ke­to­nu­ria, ace­to­nu­ria, ke­to­a­ci­du­ria – stan, gdy w moczu po­ja­wia­ją się ciała ke­to­no­we. W prak­ty­ce tym ke­to­nem jest ace­ton, który dzię­ki cha­rak­te­ry­stycz­ne­mu za­pa­cho­wi jest łatwo wy­czu­wal­ny w moczu w przy­pad­ku znacz­ne­go jego stę­że­nia, czemu do­dat­ko­wo to­wa­rzy­szy pod­wyż­sze­nie stę­że­nia ke­to­nów we krwi (tzw. ke­to­ne­mia), która po­wo­du­je pow­sta­nie kwa­si­cy me­ta­bo­licz­nej, a sam ace­ton może być wy­czu­wa­ny w po­wie­trzu wy­de­cho­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ketoprofen

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny jako lek prze­ciw­za­pal­ny, prze­ciw­bó­lo­wy i prze­ciw­go­rącz­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. po­pu­lar­ny śro­dek prze­ciw­bó­lo­wy, prze­ciw­za­pal­ny i prze­ciw­go­rącz­ko­wy z grupy nie­se­lek­tyw­nych nie­ste­ro­i­do­wych leków prze­ciw­za­pal­nych;


Ke­to­pro­fen ( ke­to­pro­fe­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny zbu­do­wa­ny z resz­ty ben­zo­fe­no­nu i kwasu pro­pio­no­we­go (mie­sza­ni­na ra­ce­micz­na). Na­le­ży do grupy nie­ste­ro­i­do­wych leków prze­ciw­za­pal­nych (NLPZ) ha­mu­jąc ak­tyw­ność za­rów­no COX-1, jak i COX-2. Wy­ka­zu­je silne dzia­ła­nie prze­ciw­za­pal­ne, prze­ciw­go­rącz­ko­we i prze­ciw­bó­lo­we (około 4 razy słab­sze niż dek­ske­to­pro­fe­nu bę­dą­ce­go czy­stym enan­cjo­me­rem o kon­fi­gu­ra­cji S).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ketoza

1. stan, w któ­rym or­ga­nizm używa tłu­szczy za­miast wę­glo­wo­da­nów jako głów­ne źró­dło ener­gii
2. zwią­zek or­ga­nicz­ny z grupy cu­krów pro­stych za­wie­ra­ją­cy w swej bu­do­wie grupę ke­to­no­wą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ketozy

cukry pro­ste za­wie­ra­ją­ce w swej czą­stecz­ce grupę ke­to­no­wą


Ke­to­zy (cukry ke­to­no­we) – cukry pro­ste, w któ­rych czą­stecz­kach wy­stę­pu­je grupa ke­to­no­wa. Są cu­kra­mi re­du­ku­ją­cy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kettle

[czy­taj: ketl] po­tocz­nie: kett­le­bell - od­waż­nik w for­mie kuli z uchwy­tem


Źródła:

SJP.pl

Kettlebell

[czy­taj: ketl­bel] od­waż­nik w for­mie kuli z uchwy­tem; kett­le


Źródła:

SJP.pl

Ketupa

ke­tu­pa rdza­wa, ke­tu­pa bo­so­no­ga, ke­tu­pa płowa - ga­tun­ki pta­ków z ro­dzi­ny pu­szczy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ketura

po­stać bi­blij­na, druga żona Abra­ha­ma


Ke­tu­ra (hebr. קְטוּרָה) – po­stać bi­blij­na, druga żona Abra­ha­ma, którą ten po­ślu­bił po śmier­ci Sary.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ketyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do na­ro­du Ketów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język ke­tyj­ski;


Źródła:

Wiktionary

Kevin

obce imię mę­skie


Kevin – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Mon­ta­na, w hrab­stwie Toole.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kevlar

ma­te­riał o wy­so­kiej wy­trzy­ma­ło­ści na roz­cią­ga­nie, z któ­re­go pro­du­ku­je się włó­kna głów­nie do odzie­ży ochron­nej, nart, ra­kiet te­ni­so­wych i ka­ja­ków


Kev­lar – po­li­mer z grupy po­lia­mi­dów (do­kład­niej ara­mi­dów), z któ­re­go przę­dzie się włó­kna sztucz­ne o wy­so­kiej wy­trzy­ma­ło­ści na roz­cią­ga­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kevlarowy

→ kev­lar


Patrz:kevlar

Źródła:

SJP.pl

Kewin

imię mę­skie


Kewin – imię po­cho­dze­nia cel­tyc­kie­go, pow­sta­łe od imie­nia "Caoimhín" (st. irl. "Co­em­gen"), oz­na­cza­ją­ce­go „ładny, przy­stoj­ny”.

Imię tra­fi­ło do Pol­ski z ję­zy­ka an­giel­skie­go (Kevin) pod ko­niec lat 70. XX wieku. Nie zo­sta­ło ujęte w żad­nym wy­da­niu książ­ki "Skarb­czyk imion" Do­na­ta Chru­ścic­kie­go w la­tach 80. XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kewir

pu­sty­nia ila­sta


Źródła:

SJP.pl

Keyboard

[czy­taj: ki­bord] kla­wi­szo­wy in­stru­ment elek­tro­nicz­ny; ogól­na nazwa elek­trycz­nych for­te­pia­nów i po­dob­nych syn­te­za­to­rów dźwię­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. elek­trycz­ny lub elek­tro­nicz­ny in­stru­ment kla­wi­szo­wy;


 "Zo­bacz też: Kla­wia­tu­ra (ujed­noz­nacz­nie­nie)."

Ke­y­bo­ard (pol. „kla­wia­tu­ra”), aran­żer, in­stru­ment kla­wi­szo­wy – elek­trycz­ny lub elek­tro­nicz­ny in­stru­ment kla­wi­szo­wy, poz­wa­la­ją­cy wy­ko­naw­cy na grę z au­to­ma­tycz­nym akom­pa­nia­men­tem. No­wo­czes­ne ke­y­bo­ar­dy poz­wa­la­ją na ko­mu­ni­ko­wa­nie się z in­ny­mi in­stru­men­ta­mi elek­tro­nicz­ny­mi i urzą­dze­nia­mi po­przez in­ter­fejs sy­ste­mu MIDI.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Keyboardowy

[czy­taj: ki­bor­do­wy] przy­miot­nik od: ke­y­bo­ard, np. sta­tyw ke­y­bo­ar­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Keyboardzista

[czy­taj: ki­bor­dzi­sta] męż­czyz­na gra­ją­cy na ke­y­bo­ar­dzie


Źródła:

SJP.pl

Keyboardzistka

[czy­taj: ki­bor­dzist­ka] ko­bie­ta gra­ją­ca na ke­y­bo­ar­dzie


Źródła:

SJP.pl

Keycap

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. na­kład­ka na kla­wisz kla­wia­tu­ry kom­pu­te­ro­wej na­ci­ska­na przez użyt­kow­ni­ka, wy­mien­na część kla­wi­sza


Na­sad­ka kla­wi­sza (ang. "ke­y­cap") – zdej­mo­wal­na na­kład­ka umie­szcza­na na trzpie­niu prze­łącz­ni­ka kla­wi­sza w kla­wia­tu­rze; prze­no­si na­cisk palca na me­cha­nizm i zwy­kle za­wie­ra na­druk (le­gen­dę) okre­śla­ją­cy funk­cję lub znak al­fa­nu­me­rycz­ny kla­wi­sza.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Keyloger

[czy­taj: ki­lo­ger] opro­gra­mo­wa­nie lub urzą­dze­nie re­je­stru­ją­ce, które kla­wi­sze na­ci­ska użyt­kow­nik; ke­y­log­ger, key log­ger


Źródła:

SJP.pl

Keylogger

[czy­taj: ki­lo­ger] opro­gra­mo­wa­nie lub urzą­dze­nie re­je­stru­ją­ce, które kla­wi­sze na­ci­ska użyt­kow­nik; ke­y­lo­ger, key log­ger


Ke­y­log­ger ( key „kla­wisz”, log­ger „re­je­stra­tor”) – ro­dzaj opro­gra­mo­wa­nia lub urzą­dze­nia re­je­stru­ją­ce­go kla­wi­sze na­ci­ska­ne przez użyt­kow­ni­ka. Na ogół są spo­ty­ka­ne w wer­sji pro­gra­mo­wej, rza­dziej w sprzę­to­wej. Ke­y­log­ger może być za­rów­no szkod­li­wym opro­gra­mo­wa­niem słu­żą­cym do zbie­ra­nia haseł i in­nych po­uf­nych da­nych, jak i opro­gra­mo­wa­niem ce­lo­wo za­in­sta­lo­wa­nym przez pra­co­daw­cę np. w celu kon­tro­lo­wa­nia ak­tyw­no­ści pra­cow­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keynesista

[czy­taj: kejn­si­sta] zwo­len­nik ke­y­ne­siz­mu


Źródła:

SJP.pl

Keynesistka

→ ke­y­ne­si­sta [czy­taj: kejn­sist­ka]


Źródła:

SJP.pl

Keynesistowski

→ ke­y­ne­sizm [czy­taj: kejn­si­stow­ski]


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ke­y­ne­siz­mem, zgod­ny z ke­y­ne­siz­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Keynesizm

kie­ru­nek eko­no­mii po­li­tycz­nej za­po­cząt­ko­wa­ny pod wpły­wem kry­zy­su 1929-33 przez J.M. Ke­y­ne­sa; głosi, że dzię­ki od­po­wied­niej po­li­ty­ce pań­stwa moż­li­we jest przez­wy­cię­że­nie za­bu­rzeń go­spo­dar­ki ka­pi­ta­li­stycz­nej, bez na­ru­sza­nia pod­staw sy­ste­mu


Ke­y­ne­sizm – szko­ła ma­kro­e­ko­no­micz­na, któ­rej ini­cja­to­rem był John Ma­y­nard Ke­y­nes. Po­stu­lu­je zwięk­sza­nie wy­dat­ków rzą­do­wych netto, które, we­dług zwo­len­ni­ków, są po­trzeb­ne, aby oży­wić wzrost go­spo­dar­czy i uzy­skać pro­duk­cję po­ten­cjal­ną. Zo­sta­ła za­pre­zen­to­wa­na przez Ke­y­ne­sa w pu­bli­ka­cji „Ogól­na te­o­ria za­trud­nie­nia, pro­cen­tu i pie­nią­dza” w 1936 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Keynesowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ke­y­ne­sa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Kełef

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) etn. wojsk. drew­nia­na laska za­koń­czo­na mo­sięż­ną rzeź­bio­ną rącz­ką;


Kełef – drew­nia­na laska za­koń­czo­na mo­sięż­ną rącz­ką, w jed­nej czę­ści ka­błą­ko­wa­to zgię­tą do dołu, z dru­giej ufor­mo­wa­ną w kształt obu­cha.

Brak in­for­ma­cji o funk­cji i po­cho­dze­niu ke­łe­fów. Wy­ko­ny­wa­ne na Hu­cul­szczyź­nie, sta­no­wi­ły ele­ment mę­skie­go stro­ju. We współ­czes­nym Woj­sku Pol­skim są tra­dy­cyj­nym zna­kiem do­wód­ców bry­gad i dy­wiz­ji „Kar­pac­kich”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia