Jęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|jąć.


Źródła:

Wiktionary

Jęciec

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) stpol. śrpol. je­niec, wię­zień


Źródła:

Wiktionary

Jęctwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. śrpol. nie­wo­la, wię­zie­nie


Źródła:

Wiktionary

Jęczeć

1. wy­da­wać prze­cią­głe dźwię­ki, stę­kać;
2. na­rze­kać, ubo­le­wać, skar­żyć się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ję­knąć)

 (1.1) o czło­wie­ku, zwie­rzę­tach: wy­da­wać prze­cią­gły, ża­łos­ny dźwięk wy­ra­ża­ją­cy ból, cier­pie­nie

 (1.2) przen. o in­stru­men­tach mu­zycz­nych, wie­trze, ma­szy­nach itp.: dźwię­czeć przy­kro, ża­ło­śnie; wy­da­wać jęk

 (1.3) wy­ra­żać żal, na­rze­kać, ubo­le­wać, uskar­żać się na coś

 (1.4) o czło­wie­ku: wy­da­wać prze­cią­gły dźwięk wy­ra­ża­ją­cy roz­kosz sek­su­al­ną

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) płacz­li­wie do­ma­gać się cze­goś

 (2.2) cier­pieć z po­wo­du prze­śla­do­wań, uci­sku itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jęczmianka

słoma z wy­młó­co­ne­go jęcz­mie­nia; jęcz­mion­ka


Źródła:

SJP.pl

Jęczmienisko

ścier­ni­sko jęcz­mien­ne


Źródła:

SJP.pl

Jęczmienny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy jęcz­mie­nia (Hor­de­um L.)

 (1.2) wy­ko­na­ny z ziar­na jęcz­mie­nia


Źródła:

Wiktionary

Jęczmień

ropne za­pa­le­nie po­wie­ki; jęcz­myk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roln. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hor­de­um|L.|ref=tak., ro­śli­na zbo­żo­wa z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych;

 (1.2) spoż. ziar­no z na­sion jęcz­mie­nia (1.1)

 (1.3) pot. grud­ka na po­wie­ce, pow­sta­ła wsku­tek in­fek­cji;


Jęcz­mień ("Hor­de­um" L.) – ro­dzaj zbóż z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Obej­mu­je ok. 36–40 ga­tun­ków traw jed­no­rocz­nych i trwa­łych. Około 20 z nich to di­plo­i­dy, po­zo­sta­łe to pow­sta­łe z nich po­li­plo­i­dy. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je roz­le­głe ob­sza­ry pół­ku­li pół­noc­nej i nie­wiel­kie po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jęczmionka

słoma z wy­młó­co­ne­go jęcz­mie­nia; jęcz­mian­ka


Źródła:

SJP.pl

Jęczmyk

ropne za­pa­le­nie po­wie­ki; jęcz­mień


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. przest. jęcz­mień (cho­ro­ba oka)

 (1.2) daw. jęcz­mień (zboże)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jęcznik

wieś w Pol­sce


Jęcz­nik ( Da­vids­hof) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie szczy­cień­skim, w gmi­nie Szczyt­no.

Leży przy DK53 pro­wa­dzą­cej ze Szczyt­na do Pa­sy­mia, w miej­scu, w któ­rym droga naj­bar­dziej zbli­ża się do je­zio­ra Sasek Wiel­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jęczydupa

po­tocz­nie: osoba, która cią­gle na­rze­ka, ma­ru­dzi


Źródła:

SJP.pl

Jęczący

po­dob­ny do jęku; płacz­li­wy, ję­kli­wy


Źródła:

SJP.pl

Jędra

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jędras

naz­wi­sko


Ję­dras (709 m) – jeden z wierz­choł­ków na Po­gó­rzu Spi­skim. Znaj­du­je się w grzbie­cie, który od Fran­kow­skiej Góry (858 m) od­cho­dzi w pół­noc­nym kie­run­ku do do­li­ny Du­naj­ca. Grzbiet ten od­dzie­la do­li­nę Kac­wi­nian­ki od do­li­ny Sta­ro­wiń­skie­go Po­to­ku i ko­lej­no z po­łud­nia na pół­noc znaj­du­ją się w nim: Ser­wo­niec (787 m), Ma­jo­wa Góra (741 m), Ję­dras i Po­la­na Sosny (630 m).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jędrasiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrasik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędraszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędraszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędraszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrek

zdrob­nie­nie od: Ję­drzej (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. An­drzej

 (1.2) zdrobn. Ję­drzej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jędrkowie

zdrob­nie­nie od: Ję­drzej (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Jędrkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Jędr­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Jędrniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: jędr­nie


Źródła:

SJP.pl

Jędrniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: jędr­ny


Źródła:

SJP.pl

Jędrność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jędr­ne

 (1.2) cecha spo­so­bu wy­po­wia­da­nia się, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się do­sad­no­ścią i obra­zo­wo­ścią


Źródła:

Wiktionary

Jędrny

1. ści­sły, twar­dy, sprę­ży­sty; także: krzep­ki, zdro­wy;
2. o spo­so­bie wy­po­wia­da­nia się: do­sad­ny, obra­zo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) twar­dy i sprę­ży­sty

 (1.2) ru­basz­ny, do­sad­ny, obra­zo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jędrosz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrusiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrusik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrusiowie

zdrob­nie­nie od: Ję­drzej (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Jędrusiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędruszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędruś

zdrob­nie­nie od: Ję­drzej (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: An­drzej, Ję­drzej

 (1.2) hist. czło­nek od­dzia­łu par­ty­zanc­kie­go pod do­wództ­wem Wła­dy­sła­wa Ja­siń­skie­go ps. „Ję­druś” (1.1);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jędrych

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrychowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Jędrychowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrychówko

Ję­dry­chów­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Morąg.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Miej­sco­wość leży w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie Prus Gór­nych.

W roku 1973 jako osada Ję­dry­chów­ko na­le­ża­ło do po­wia­tu mo­rą­skie­go, gmina i pocz­ta Morąg.


Źródła:

Wikipedia

Jędryczka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędryka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jędrys

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrysiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrysik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrzej

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Ję­drzej – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, wa­riant imie­nia An­drzej, któ­re­go pier­wsze poś­wiad­cze­nie po­cho­dzi z 1390 roku. Świa­do­mość po­cho­dze­nia Ję­drze­ja od An­drze­ja utrzy­ma­ła się i Ję­drek, zwła­szcza w niek­tó­rych re­gio­nach, funk­cjo­nu­je jako spie­szcze­nie imie­nia An­drzej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jędrzejak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrzejczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jędrzejczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jędrzejek

1. zdrob­nie­nie od: Ję­drzej (imię mę­skie); Ję­drek;
2. naz­wi­sko


Ję­drze­jek – dziel­ni­ca Ko­był­ki, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wo­ło­miń­skim. Leży w cen­tral­nej czę­ści Ko­był­ki. Do 1957 sa­mo­dziel­na miej­sco­wość.

Osada pow­sta­ła w cza­sach par­ce­la­cji ko­by­łec­kie­go ma­jąt­ku ziem­skie­go, kiedy to wła­ści­cie­le na­da­wa­li po­szcze­gól­nym te­re­nom imio­na swo­ich dzie­ci (An­to­lek, Ję­drze­jek, Pio­tró­wek, Ste­fa­nów­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jędrzejewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrzejewiczowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ję­drze­je­wi­cza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Jędrzejewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Jędrzejewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jędrzejko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jędrzejostwo

Ję­drzej z mał­żon­ką; Ję­drze­jo­wie


Źródła:

SJP.pl

Jędrzejowianin

miesz­ka­niec Ję­drze­jo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ję­drze­jo­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Ję­drze­jo­wa, uro­dzo­na w Ję­drze­jo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jędrzejowianka

miesz­kan­ka Ję­drze­jo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ję­drze­jo­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Ję­drze­jo­wa, uro­dzo­na w Ję­drze­jo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jędrzejowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Jędrzejowski

przy­miot­nik od: Ję­drze­jów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Ję­drze­jo­wa, zwią­za­ny z Ję­drze­jo­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jędrzejowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ję­drze­ja lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Jędrzejów

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
3. część Łodzi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lm. od: Ję­drzej


Ję­drze­jów – mia­sto w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, sto­li­ca po­wia­tu ję­drze­jow­skie­go, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Ję­drze­jów. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Ję­drze­jów leży w daw­nej ziemi kra­kow­skiej, sta­no­wią­cej część hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jędrzych

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) stpol. Hen­ryk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jędrzychostwo

Ję­drzych z mał­żon­ką; Ję­drzy­cho­wie


Źródła:

SJP.pl

Jędrzychowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Jędrzychowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Jędrzychowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ję­drzy­cha lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Jędza

1. zło­śli­wa, do­kucz­li­wa ko­bie­ta
2. w baj­kach po­stać sym­bo­li­zu­ją­ca zło; wiedź­ma, baba-jaga


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. brzyd­ka, zgar­bio­na sta­ru­cha z bajki, bę­dą­ca uo­so­bie­niem złych mocy

 (1.2) pejor. kłót­li­wa, zło­śli­wa ko­bie­ta


Jędza, jęza, jęga, zła baba, jędza baba, ję­dzy­na – demon sta­ro­sło­wiań­ski, pier­wot­nie zła bo­gi­ni, wy­o­bra­ża­ją­ca cho­ro­bę i gniew, po chry­stia­ni­za­cji zde­gra­do­wa­na do miana gniew­li­wej, wy­chu­dzo­nej cza­row­ni­cy, o cha­rak­te­rze strzy­gi, po­ry­wa­ją­ca i po­że­ra­ją­ca dzie­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jędzowaty

ma­ją­cy uspo­so­bie­nie i cha­rak­ter jędzy, zło­śli­wy, kłót­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Jęk

jęki;
1. ża­łos­ny głos wy­da­wa­ny pod wpły­wem cier­pie­nia;
2. ża­łos­ny, prze­cią­gły dźwięk wyt­wa­rza­ny przez np. sy­re­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ża­łos­ny głos wy­da­wa­ny przez czło­wie­ka pod wpły­wem bólu lub cier­pie­nia

 (1.2) ża­łos­ny, prze­cią­gły dźwięk wy­da­wa­ny przez niek­tó­re ptaki, wyt­wa­rza­ny przez ma­szy­ny, in­stru­men­ty mu­zycz­ne, szum wia­tru itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jęki

jęki;
1. ża­łos­ny głos wy­da­wa­ny pod wpły­wem cier­pie­nia;
2. ża­łos­ny, prze­cią­gły dźwięk wyt­wa­rza­ny przez np. sy­re­ny


Źródła:

SJP.pl

Jękliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ję­kli­wie


Źródła:

SJP.pl

Jękliwy

przy­po­mi­na­ją­cy jęk


Źródła:

SJP.pl

Jęknąć

1. wydać krót­ki dźwięk pod wpły­wem bólu, wy­sił­ku; stę­knąć
2. wy­po­wie­dzieć ja­kieś krót­kie słowo wy­ra­ża­ją­ce przy­krą emo­cję, re­zy­gnu­jąc z dłuż­szej wy­po­wie­dzi


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ję­czeć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ję­czeć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jęta

1. belka, na któ­rej opie­ra­ją się krok­wie dachu; jętka;
2. żerdź w sto­do­le do su­sze­nia lub skła­da­nia zboża; jętka


Źródła:

SJP.pl

Jętka

1. owad ży­ją­cy nad wodą; efe­me­ry­da
2. belka, na któ­rej opie­ra­ją się krok­wie dachu; jęta
3. żerdź w sto­do­le do su­sze­nia lub skła­da­nia zboża; jęta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. wodny owad ży­ją­cy bar­dzo krót­ko;

 (1.2) bud. w kon­struk­cji dachu: ele­ment po­zio­my łą­czą­cy krok­wie;


Jętka (daw­niej rów­nież: "am­ba­łek, bant, bont, pas") – po­zio­ma belka w gór­nej czę­ści wią­za­ra jęt­ko­we­go pod­pie­ra­ją­ca krok­wie, sta­no­wi do­dat­ko­wy ele­ment usz­tyw­nia­ją­cy wią­za­ry, jest ele­men­tem ści­ska­nym. Dzie­li krok­wie na dwa od­cin­ki w pro­por­cji 2: 1, jej dłu­gość nie po­win­na prze­kra­czać 3,5 m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jętki

1. owad ży­ją­cy nad wodą; efe­me­ry­da
2. belka, na któ­rej opie­ra­ją się krok­wie dachu; jęta
3. żerdź w sto­do­le do su­sze­nia lub skła­da­nia zboża; jęta


Jętki (łac. "Ep­he­me­rop­te­ra" z gr. "ephēmeros" ‘jed­nod­nio­wy’ i "pte­rón" ‘pióro; skrzy­dło’); pot. ja­ci­ca – rząd owa­dów us­krzyd­lo­nych, o prze­o­bra­że­niu nie­zu­peł­nym, dłu­gość ciała 3–40 mm, na ogół zwią­za­nych ze śro­do­wi­skiem wod­nym. Okres życia larw może trwać nawet do kilku lat, po­sta­cie do­ro­słe żyją bar­dzo krót­ko, cza­sem jeden dzień (stąd: "jętka jed­nod­niów­ka"). Nie­kie­dy ob­ser­wo­wa­ne są ma­so­we wy­lo­ty jętek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jętkowy

przy­miot­nik od: jętka


Źródła:

SJP.pl

Jętkówka

jęt­ków­ka kar­pac­ka - ga­tu­nek jętki


Źródła:

SJP.pl

Jętry

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. bra­to­wa


Źródła:

Wiktionary

Jęz.

skrót od: język, ję­zy­ko­wy (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = eduk. błąd ję­zy­ko­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jęzatka

po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski ro­dzaj stor­czy­ka; odon­to­glos­sum


Źródła:

SJP.pl

Jęzor

1. duży język;
2. jęzor lo­dow­co­wy - wy­dłu­żo­na, dolna część lo­dow­ca gór­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od: język

 (1.2) geogr. wy­dłu­żo­na, dolna część lo­dow­ca, gdzie prze­wa­ża pro­ces abla­cji

 (1.3) geogr. nie­wiel­ki, wąski wy­stęp czoła lo­dow­ca lub lą­do­lo­du, wy­sta­ją­cy poza linię brze­go­wą na je­zio­rze lub oce­a­nie


Jęzor – po­łud­nio­wa dziel­ni­ca Sos­now­ca. Gra­ni­czy od po­łud­nio­we­go wscho­du z Ja­worz­nem (do któ­re­go do 1953 roku na­le­żał), od pół­no­cy z Niwką a od za­cho­du z Mo­drze­jo­wem i My­sło­wi­ca­mi. Linia po­dzia­łu z Niwką i Mo­drze­jo­wem prze­bie­ga wzdłuż rzeki Biała Przem­sza, a gra­ni­cę z My­sło­wi­ca­mi two­rzy rzeka Przem­sza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jęzorek

ję­zy­czek, ozo­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: jęzor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Języczek

zdrob­nie­nie od: język


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) zdrobn. od: język

 (1.2) anat. u ssa­ków: wy­ro­stek na tyl­nym brze­gu pod­nie­bie­nia mięk­kie­go;

 (1.3) bot. bło­nia­sty twór wy­stę­pu­ją­cy u niek­tó­rych ro­ślin;

 (1.4) ent. ele­ment na­rzą­dów gę­bo­wych owa­dów

 (1.5) icht. ga­tu­nek ryby, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Achi­rus achi­rus|ref=tak.

 (1.6) icht. ga­tu­nek ryby, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cy­no­glos­sus se­ne­ga­len­sis.

 (1.7) mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Arr­he­nia|ref=tak., ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny gą­sko­wa­tych

 (1.8) icht. zob. ję­zy­czek słod­ko­wod­ny.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Języczka

ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny astro­wa­tych


Ję­zycz­ka ("Li­gu­la­ria") – ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 150 ga­tun­ków. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je Eu­ro­pę Środ­ko­wą i Wschod­nią oraz roz­le­głe ob­sza­ry Azji (bez jej po­łud­nio­wych krań­ców). Cen­trum zróż­ni­co­wa­nia sta­no­wią Chiny, gdzie rosną 123 ga­tun­ki, w tym 89 en­de­mi­tów. W Eu­ro­pie rosną dwa ga­tun­ki, z czego jeden ro­śnie jako ro­dzi­my także w Pol­sce – ję­zycz­ka sy­be­ryj­ska "L. si­bi­ri­ca". Ro­śli­ny te za­sied­la­ją zwy­kle wil­got­ne lasy, czę­sto rosną nad stru­mie­nia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Języczkokwiatowe

po­dro­dzi­na ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych; Lac­tu­co­i­de­ae


Źródła:

SJP.pl

Języczkokwiatowy

o ce­chach ję­zycz­kok­wia­to­wych (po­dro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Języczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem ję­zy­czek


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy ję­zy­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Języczkowy

przy­miot­nik od: ję­zy­czek


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kształt ję­zycz­ka

 (1.2) zwią­za­ny z ję­zycz­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Języcznik

1. ro­dzaj pa­pro­ci z ro­dzi­ny za­nok­ci­co­wa­tych; sko­lo­pen­drium, sto­no­go­wiec;
2. ro­dzaj nie­to­pe­rza z ro­dzi­ny ru­daw­ko­wa­tych


Ję­zycz­nik, sko­lo­pen­drium ("Phyl­li­tis" J. Hill) – daw­niej ro­dzaj pa­pro­ci z ro­dzi­ny za­nok­ci­co­wa­tych. Był wy­róż­nia­ny po­wszech­nie, ale od końca XX wieku zak­we­stio­no­wa­no jego odręb­ność od ro­dza­ju za­nok­ci­ca "Asple­nium" i w końcu włą­czo­ny zo­stał jako klad w ran­dze po­dro­dza­ju do ro­dza­ju "Asple­nium".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Języcznikowate

ro­dzi­na pa­prot­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Języczny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) daw. nie­pow­ścią­gli­wy w ję­zy­ku, zło­śli­wy


Źródła:

Wiktionary

Język

1. część ciała ułat­wia­ją­ca roz­drab­nia­nie po­kar­mu i for­mo­wa­nie kęsów
2. sy­stem zna­ków obej­mu­ją­cy gra­ma­ty­kę i słow­nict­wo, słu­żą­cy po­ro­zu­mie­wa­niu się
3. coś o wą­skim kształ­cie przy­po­mi­na­ją­ce na­rząd mowy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. mię­sień znaj­du­ją­cy się w jamie ust­nej lub gę­bo­wej, peł­nią­cy funk­cję na­rzą­du smaku, ułat­wia­ją­cy je­dze­nie, a u ludzi także mó­wie­nie;

 (1.2) jęz. zbiór słów, reguł gra­ma­tycz­nych, zasad wy­mo­wy, idio­mów, umoż­li­wia­ją­cy po­ro­zu­mie­wa­nie się osób zna­ją­cych ten zbiór;

 (1.3) in­form. zbiór roz­ka­zów i reguł ich łą­cze­nia ste­ru­ją­cych pracą kom­pu­te­ra;

 (1.4) część ję­zy­ka (1.2), obej­mu­ją­ca tylko ter­mi­ny z jed­nej dzie­dzi­ny wie­dzy; także. kon­kret­ny wa­riant da­ne­go ję­zy­ka (1.2), wy­dzie­lo­ny ge­o­gra­ficz­nie, śro­do­wi­sko­wo lub sty­li­stycz­nie

 (1.5) obuw. część buta osła­nia­ją­ca stopę pod sznu­rów­ką

 (1.6) mat. log. zbiór sym­bo­li, przy uży­ciu któ­rych można two­rzyć wy­ra­że­nia ma­te­ma­tycz­ne (np. wzory, for­mu­ły lo­gicz­ne) ści­śle okre­ślo­nych reguł skład­nio­wych;

 (1.7) kult. do­wol­ny sy­stem umow­nych sym­bo­li słu­żą­cych do ko­mu­ni­ka­cji (po­ję­cie znacz­nie szer­sze niż (1.2))

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) środ. wojsk. je­niec zła­pa­ny dla uzy­ska­nia in­for­ma­cji o wrogu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Językotwórczy

taki, który two­rzy język


Źródła:

SJP.pl

Językowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem język


Źródła:

SJP.pl

Językowiec

znaw­ca ję­zy­ka, ba­dacz ję­zy­ka; ję­zy­koz­naw­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. ba­dacz ję­zy­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Językowy

przy­miot­nik od: język


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. zwią­za­ny z ję­zy­kiem

 (1.2) anat. zwią­za­ny z ję­zy­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Językozn.

skrót od: ję­zy­koz­naw­stwo


Źródła:

SJP.pl

Językoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nauki o ję­zy­kach; ling­wi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) jęz. spe­cja­li­sta w za­kre­sie ję­zy­koz­naw­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Językoznawczo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób od­no­szą­cy się do ję­zy­koz­naw­stwa


Źródła:

Wiktionary

Językoznawczość

żar­to­bli­wie: cecha tego, co jest zwią­za­ne z ję­zy­koz­naw­stwem


Źródła:

SJP.pl

Językoznawczy

zwią­za­ny z nauką o ję­zy­kach; ling­wi­stycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ję­zy­koz­naw­stwa, nauki o ję­zy­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Językoznawczyni

spe­cja­list­ka w za­kre­sie nauki o ję­zy­kach; ling­wist­ka


Źródła:

SJP.pl

Językoznawstwo

nauka o ję­zy­kach; ling­wi­sty­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. nauka o ję­zy­ku;


Ję­zy­koz­naw­stwo, ina­czej ling­wi­sty­ka (od lin­gua „język”) – nauka ba­da­ją­ca język pod kątem jego jed­no­stek, struk­tu­ry, funk­cji i roz­wo­ju. Język jako zło­żo­ne, wie­lo­a­spek­to­we zja­wi­sko spo­łecz­ne można badać z róż­nych per­spek­tyw i przy uży­ciu róż­nych po­dejść me­to­dycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia