Ją

forma za­im­ka.

 (1.1) B. lp. od: ona


Źródła:

Wiktionary

Jąderko

1. zdrob­nie­nie od: jądro;
2. twór wew­nątrz jądra ko­mór­ko­we­go, w któ­rym za­cho­dzi in­ten­syw­na syn­te­za RNA; nu­kle­o­lus


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: jądro

 (1.2) małe jądro

 (1.3) biol. ele­ment jądra ko­mór­ko­we­go, który od­po­wia­da za syn­te­zę RNA;


Ją­der­ko – ul­tra­e­le­ment jądra ko­mór­ko­we­go od­po­wie­dzial­ny za syn­te­zę RNA, głów­nie rRNA. Ja­ko­ścio­wo sta­no­wi za­gę­szcze­nie chro­ma­ty­ny. W trak­cie po­dzia­łu ko­mór­ko­we­go ją­der­ko za­ni­ka. Można to uza­sad­nić za­blo­ko­wa­niem tran­skryp­cji genów ko­du­ją­cych rRNA, po­nie­waż wtedy chro­mo­so­my ule­ga­ją kon­den­sa­cji. Po­now­nie odt­wa­rza­ne jest (za po­mo­cą or­ga­ni­za­to­rów ją­der­kot­wór­czych NOR) po za­koń­cze­niu se­gre­ga­cji chro­mo­so­mów w te­lo­fa­zie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jąderkowy

przy­miot­nik od: ją­der­ko


Źródła:

SJP.pl

Jądro

1. naj­waż­niej­sza część cze­goś;
2. męski gru­czoł roz­rod­czy;
3. prze­sta­rza­le: pest­ka;
4. cen­tral­na, wew­nętrz­na część ciała nie­bie­skie­go;
5. jądro ko­mór­ko­we: część ko­mór­ki ro­ślin­nej lub zwie­rzę­cej;
6. jądro ato­mo­we: cen­tral­na część atomu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cen­tral­na część, śro­dek cze­goś (rów­nież w prze­no­śni)

 (1.2) anat. zool. med. męski na­rząd roz­rod­czy zwie­rząt i ludzi wyt­wa­rza­ją­cy na­sie­nie;

 (1.3) fiz. cen­tral­na część atomu;

 (1.4) biol. jedno z or­ga­nel­li, za­wie­ra­ją­ce ma­te­riał ge­ne­tycz­ny;

 (1.5) geol. wew­nętrz­na część pla­ne­ta­a­net i in­nych ciał nie­bie­skich;

 (1.6) in­form. głów­na część sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go;

 (1.7) mat. dla do­wol­nej struk­tu­ry al­ge­bra­icz­nej ho­mo­mor­ficz­ny prze­ci­wo­braz ele­men­tu ne­u­tral­ne­go;

 (1.8) mat. funk­cja dwóch zmien­nych, która wy­stę­pu­je pod zna­kiem całki we wzo­rze okre­śla­ją­cym ope­ra­tor;

 (1.9) anat. zool. med. da­ją­ca wy­dzie­lić się część oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go, bę­dą­ca sku­pi­skiem ciał ko­mó­rek ner­wo­wych o po­dob­nej bu­do­wie;

 (1.10) daw. bot. ziar­no znaj­du­ją­ce się w łu­pi­nie lub pest­ce owocu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jądrowce

fizyk albo che­mik ją­dro­wy


Źródła:

SJP.pl

Jądrowe

przy­miot­nik od: jądro (w zna­cze­niach:
1. ziar­no, np. wy­tło­ki ją­dro­we;
2. skład­nik ko­mór­ki ro­ślin­nej, np. otocz­ka ją­dro­wa;
3. część atomu, np. fi­zy­ka ją­dro­wa)


Źródła:

SJP.pl

Jądrowiec

fizyk albo che­mik ją­dro­wy


Źródła:

SJP.pl

Jądrowy

przy­miot­nik od: jądro (w zna­cze­niach:
1. ziar­no, np. wy­tło­ki ją­dro­we;
2. skład­nik ko­mór­ki ro­ślin­nej, np. otocz­ka ją­dro­wa;
3. część atomu, np. fi­zy­ka ją­dro­wa)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. do­ty­czą­cy jądra ko­mór­ko­we­go

 (1.2) fiz. do­ty­czą­cy jądra ato­mo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jądrowód

wię­za­dło płcio­wo‐pa­chwi­no­we


Ją­dro­wód ( gu­ber­na­cu­lum te­stis, gu­ber­na­cu­lum) – struk­tu­ra ana­to­micz­na wy­stę­pu­ją­ca w życiu wew­nątrz­ma­cicz­nym, szcząt­ko­wa u ludzi do­ro­słych. Jest to pasmo łącz­not­kan­ko­we, za­wie­ra­ją­ce mię­śniów­kę gład­ką i włó­kna sprę­ży­ste łą­czą­ce od­ci­nek dolny jądra z oko­li­cą pa­chwi­no­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jądrzak

mi­kro­sko­pij­ny grzyb z klasy wor­kow­ców; otocz­niak


Ją­drzak ( an­dro­bla­sto­ma) – guz jaj­ni­ka wy­dzie­la­ją­cy za­rów­no mę­skie jak i żeń­skie hor­mo­ny płcio­we, mo­gą­cy po­wo­do­wać wi­ry­li­za­cję u ko­biet i przedw­czes­ne doj­rze­wa­nie płcio­we u dzie­ci.

Zbu­do­wa­ny jest z róż­nej ilo­ści oraz róż­nych sta­diów doj­rza­ło­ści ko­mó­rek przy­po­mi­na­ją­cych ko­mór­ki Ser­to­le­go oraz Le­y­di­ga.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jądrzasty

ma­ją­cy wła­ści­wo­ści jądra; za­wie­ra­ją­cy jądro


Źródła:

SJP.pl

Jądrzyn

ro­dzaj ro­ślin okry­to­na­sien­nych z ro­dzi­ny zło­to­śli­wo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Jądrówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. bomba ją­dro­wa

 (1.2) pot. elek­trow­nia ją­dro­wa


Źródła:

Wiktionary

Jąkający

1. mówić coś niez­ro­zu­mia­le; bąkać;
2. jąkać się: mieć wadę wy­mo­wy po­le­ga­ją­cą na prze­ry­wa­niu lub pow­ta­rza­niu gło­sek; za­ci­nać się


Patrz:jąkać

Źródła:

SJP.pl

Jąkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mó­wie­nie nie­wy­raź­nie, nie­płyn­nie


Ją­ka­nie ("ala­lia syl­la­ba­ris") – za­bu­rze­nie mowy cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się czę­sty­mi pow­tó­rze­nia­mi lub prze­dłu­że­nia­mi dźwię­ków, sylab lub słów albo czę­sty­mi za­wa­ha­nia­mi lub pa­u­za­mi za­kłó­ca­ją­cy­mi ryt­micz­ny prze­pływ mowy. Ją­ka­nie po­win­no być kla­sy­fi­ko­wa­ne jako za­bu­rze­nie tylko wtedy, gdy jego na­si­le­nie jest na tyle duże, że za­kłó­ca płyn­ność mowy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jąkaty

rzad­ko: taki, który się jąka; ją­ka­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl

Jąkać

1. mówić coś niez­ro­zu­mia­le; bąkać;
2. jąkać się: mieć wadę wy­mo­wy po­le­ga­ją­cą na prze­ry­wa­niu lub pow­ta­rza­niu gło­sek; za­ci­nać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. mówić w spo­sób nies­kład­ny, mało zro­zu­mia­ły

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny jąkać się

 (2.1) mówić prze­ry­wa­ny­mi sy­la­ba­mi, pow­ta­rza­ny­mi gło­ska­mi, z po­wo­du zde­ner­wo­wa­nia lub wady wy­mo­wy

 (2.2) mieć wadę wy­mo­wy, po­le­ga­ją­cą na mó­wie­niu prze­ry­wa­ny­mi sy­la­ba­mi czy pow­ta­rza­ny­mi gło­ska­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jąkała

(r. męski) po­tocz­nie o męż­czyź­nie, który się jąka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ktoś, kto się jąka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) pot. ko­bie­ta, która się jąka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jąkliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ją­kli­wie


Źródła:

SJP.pl

Jąkliwy

skłon­ny do ją­ka­nia się, za­ci­na­ją­cy się w mowie; ją­ka­ją­cy się, za­ją­kli­wy


Źródła:

SJP.pl

Jątrew

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. żona brata; Glo­ger.

 (1.2) daw. sio­stra męża


Źródła:

Wiktionary

Jątrewka

ją­trew­ka po­spo­li­ta - ga­tu­nek ston­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. żona brata męża

 (1.2) stpol. bra­to­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jątrznica

daw­niej: ka­szan­ka, kisz­ka na­dzie­wa­na kaszą zmie­sza­ną z krwią


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ka­szan­ka, kisz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jątrzyciel

osoba z pre­me­dy­ta­cją wy­wo­łu­ją­ca wzbu­rze­nie, agre­sję i kon­flik­ty wśród in­nych ludzi


Źródła:

SJP.pl

Jątrzyć

ro­zo­gniać, roz­dra­py­wać rany (do­słow­nie i w prze­no­śni)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. roz­ją­trzyć)

 (1.1) med. po­wo­do­wać lub na­si­lać ro­pie­nie rany

 (1.2) psych. społ. pod­sy­cać spór lub ne­ga­tyw­ne emo­cje; za­o­strzać sy­tu­a­cję

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ją­trzyć się (dk. roz­ją­trzyć się)

 (2.1) med. ule­gać ro­pie­niu

 (2.2) przy­bie­rać gwał­tow­niej­szą formę

 (2.3) psych. oka­zy­wać roz­draż­nie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jąć

1. za­cząć, po­cząć;
2. chwy­cić; wziąć;
3. jąć się:
a) za­brać się, wziąć się do cze­goś
b) chwy­cić się cze­goś


cza­sow­nik qu­a­si­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) przest. lub książk. za­cząć

 (1.2) przest. wziąć, chwy­cić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny jąć się (ndk. brak)

 (2.1) przest. za­cząć coś robić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jąż

za­i­mek względ­ny

 (1.1) stpol. którą


Źródła:

Wiktionary