Ju-Jitsu

[czy­taj: dżu-dżit­su] ja­poń­ski sy­stem sa­mo­o­bro­ny opie­ra­ją­cy się na wy­ko­rzy­sta­niu ru­chów prze­ciw­ni­ka prze­ciw niemu sa­me­mu; spor­to­wa od­mia­na tej sztu­ki walki; dżiu-dżit­su; dżu­dżit­su; dżu-dżit­su; jiu­jit­su; jiu-jitsu; ju­jit­su; ju­jut­su; ju-jutsu


Jiu-jitsu (jap. 柔術 jūjutsu; dosł. „sztu­ka ustę­pli­wo­ści”, „sztu­ka ła­god­no­ści, mięk­ko­ści”; "jū" (柔) „mięk­kość, ła­god­ność, gięt­kość, ela­stycz­ność”, "jutsu" (術) „sztu­ka, tech­ni­ka, umie­jęt­ność”) – tra­dy­cyj­na, ja­poń­ska sztu­ka walki lub me­to­da walki wręcz, bez broni lub z uży­ciem ma­łe­go oręża, sto­so­wa­na w ataku i obro­nie, w star­ciu z jed­nym albo kil­ko­ma uz­bro­jo­ny­mi lub nie­uz­bro­jo­ny­mi prze­ciw­ni­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juan

wa­lu­ta Chin (1 juan = 100 fenów)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) monet. wa­lu­ta Chin;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juanowy

→ juan


Patrz:juan

Źródła:

SJP.pl

Jub

skrót

 (1.1) Księ­ga Ju­bi­le­u­szów;


Źródła:

Wiktionary

Jubazaur

ro­zdaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra z po­drzę­du ce­ra­po­dów


Źródła:

SJP.pl

Jubea

drze­wo po­cho­dzą­ce z Chile, po­dob­ne do palmy, ho­do­wa­ne jako drze­wo ozdob­ne; palma chi­lij­ska


Źródła:

SJP.pl

Jubel

po­tocz­nie: ha­ła­śli­wa, hucz­na za­ba­wa; ba­lan­ga, im­pre­za, impra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. ha­ła­śli­wa za­ba­wa lub uro­czy­stość z udzia­łem wielu osób

 (1.2) środ. prze­stęp­cze tanie wino owo­co­we

 (1.3) gw-pl|Byd­goszcz. ba­ła­gan


Jubel – sin­gel fran­cu­skie­go duetu pro­du­cenc­kie­go Klin­gan­de wy­da­ny w roku 2013. Przy ut­wo­rze współ­pra­co­wa­li z Lucie De­car­ne od­po­wie­dzial­ną za wokal oraz z Snake'iem Da­vi­sem od­po­wie­dzial­ne­go za grę na sak­so­fo­nie. Sin­gel no­to­wa­ny był na pier­wszych miej­scach list prze­bo­jów m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jubilacja

1. w li­tur­gicz­nych śpie­wach śred­nio­wiecz­nych: długa wo­ka­li­za śpie­wa­na na jed­nej sy­la­bie;
2. daw­niej: try­umf, wiel­ka ra­dość


Ju­bi­la­cja – w cho­ra­le gre­go­riań­skim me­liz­ma­tycz­ny od­ci­nek mu­zycz­ny, długa wo­ka­li­za śpie­wa­na na jed­nej sy­la­bie. Spo­ty­ka­ny jest naj­czę­ściej na ostat­niej sy­la­bie słowa "Al­le­lu­ja": sy­la­ba ta jest prze­cią­ga­na po­przez po­dło­że­nie (in­ter­po­la­cję – ro­dzaj tropu) pod nią wielu dźwię­ków. Ju­bi­la­cje przy­czy­ni­ły się do pow­sta­nia sek­wen­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jubilacyjny

zwią­za­ny z ju­bi­la­cją


Źródła:

SJP.pl

Jubilat

osoba ob­cho­dzą­ca swój ju­bi­le­usz, okrą­głą rocz­ni­cę ja­kie­goś wy­da­rze­nia, naj­czę­ściej uro­dzin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. podn. osoba, która ob­cho­dzi swój ju­bi­le­usz – okrą­głe uro­dzi­ny, rocz­ni­cę ślubu lub in­ne­go wy­da­rze­nia

 (1.2) pot. osoba ob­cho­dzą­ca swoje uro­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jubilatka

ko­bie­ta ob­cho­dzą­ca swój ju­bi­le­usz, okrą­głą rocz­ni­cę ja­kie­goś wy­da­rze­nia, naj­czę­ściej uro­dzin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. lub podn. fż. od: ju­bi­lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jubileatyczny

przy­miot­nik od: ju­bi­le­a­tyzm


Źródła:

SJP.pl

Jubileatyzm

mania ob­cho­dze­nia ju­bi­le­u­szów


Źródła:

SJP.pl

Jubiler

1. rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy przed­mio­ty ze szla­chet­nych me­ta­li i dro­gich ka­mie­ni; złot­nik;
2. osoba zaj­mu­ją­ca się hand­lem bi­żu­te­rią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się ju­bi­ler­stwem; rze­mieśl­nik ar­ty­stycz­ny trud­nią­cy się wy­ro­bem, prze­rób­ką, na­pra­wą, wy­ce­ną i sprze­da­żą przed­mio­tów z me­ta­li szla­chet­nych (m.in. złota, sre­bra, pla­ty­na­a­ty­ny, pal­la­du) oraz ka­mie­ni szla­chet­nych i ozdob­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jubilerka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba płci żeń­skiej zaj­mu­ją­ca się ju­bi­ler­stwem; rze­mieśl­nicz­ka ar­ty­stycz­na trud­nią­ca się wy­ro­bem, prze­rób­ką, na­pra­wą, wy­ce­ną i sprze­da­żą przed­mio­tów z me­ta­li szla­chet­nych (m.in. złota, sre­bra, pla­ty­na­a­ty­ny, pal­la­du) oraz ka­mie­ni szla­chet­nych i ozdob­nych

 (1.2) pot. zob. ju­bi­ler­stwo.


Źródła:

Wiktionary

Jubilernia

prze­sta­rza­łe: pra­cow­nia ju­bi­ler­ska


Źródła:

SJP.pl

Jubilerski

→ ju­bi­ler


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ju­bi­ler­stwem, do­ty­czą­cy ju­bi­ler­stwa


Patrz:jubiler

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jubilerstwo

rze­mio­sło zaj­mu­ją­ce się wy­ro­bem bi­żu­te­rii i przed­mio­tów ozdob­nych z me­ta­li szla­chet­nych i dro­gich ka­mie­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. wyrób bi­żu­te­rii i in­nych przed­mio­tów ozdob­nych po­przez obrób­kę me­ta­li szla­chet­nych i cen­nych ka­mie­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jubileusz

ważna rocz­ni­ca ist­nie­nia cze­goś, ja­kiejś dzia­łal­no­ści, ślubu itp.; także: uro­czy­stość z okaz­ji tej rocz­ni­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ważna rocz­ni­ca ja­kie­goś wy­da­rze­nia, np. roz­po­czę­cia czy­jejś dzia­łal­no­ści lub pow­sta­nia, za­ło­że­nia cze­goś

 (1.2) uro­czy­stość dla ucz­cze­nia waż­nej rocz­ni­cy


Ju­bi­le­usz – ważna, okrą­gła rocz­ni­ca ja­kie­goś wy­da­rze­nia i uro­czy­stość or­ga­ni­zo­wa­na dla jej ucz­cze­nia.

Naj­więk­szy­mi ju­bi­le­u­sza­mi są rocz­ni­ce ma­ją­ce cyfrę 1 z na­stę­pu­ją­cy­mi po niej ze­ra­mi, czyli war­to­ści 10, 100, 1000, mniej­szy­mi ich po­ło­wy, a potem pier­wsze ćwiart­ki; je­szcze mniej­szy­mi ju­bi­le­u­sza­mi są inne licz­by koń­czą­ce się ze­ra­mi lub piąt­ką, i tak np. hucz­niej­szy­mi ju­bi­le­u­sza­mi są war­to­ści 25 czy 250 niż 20 czy 200.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jubileuszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ju­bi­le­u­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Jubileuszować

żar­to­bli­wie: ucz­cić, czcić jakiś ju­bi­le­usz


Źródła:

SJP.pl

Jubileuszowy

→ ju­bi­le­usz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do ju­bi­le­u­szu, zwią­za­ny z ju­bi­le­u­szem


Patrz:jubileusz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jubileuszówka

po­tocz­nie: świad­cze­nie pie­nięż­ne wy­pła­ca­ne pra­cow­ni­ko­wi za dłu­go­let­ni staż pracy


Źródła:

SJP.pl

Jubka

dam­ski kaf­tan z rę­ka­wa­mi do łok­cia; jupka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. dam­ski kaf­tan z rę­ka­wa­mi do łok­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jucewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jucha

krew zwie­rzę­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwł. środ. łow., reg-pl|Ma­zu­ry. krew zwie­rzę­cia

 (1.2) posp. krew ludz­ka

 (1.3) daw. kulin. sos, po­lew­ka

 (1.4) stpol. kulin. czer­ni­na, zupa z ka­czej krwi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (2.1) pot. osoba nie­do­bra, drań


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juchcić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. zjuch­cić)

 (1.1) przest. środ. prze­stęp. i więz.; także. gw-pl|Lwów, Rze­szow­skie, Ja­ro­ciń­skie, Śrem­skie. kraść

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (2.1) pot. od­by­wać sto­su­nek płcio­wy

 (2.2) gw-pl|To­ruń­skie. bru­dzić, za­nie­czy­szczać

 (2.3) gw-pl|Bo­cheń­skie. o wie­trze: wiać z po­łud­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny juch­cić się

 (3.1) gw-pl|No­wo­są­dec­kie, Gor­lic­kie. palić się, pło­nąć

 (3.2) gw-pl|No­wo­są­dec­kie. wier­cić się, nie po­tra­fić usie­dzieć w miej­scu


Źródła:

Wiktionary

Juchniewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juchnowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juchnowiecki

przy­miot­nik od: Juch­no­wiec Dolny


Źródła:

SJP.pl

Juchowo

Ju­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie szcze­ci­nec­kim, w gmi­nie Borne Su­li­no­wo, nad je­zio­rem Ju­cho­wo. Za­ło­żo­na w 1570 r. przez ród po­mor­ski Kle­szczów.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ju­cho­wo, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Sil­no­wo.


Źródła:

Wikipedia

Jucht

wy­pra­wio­na skóra byd­lę­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. garb. ro­dzaj nie­prze­ma­kal­nej skóry byd­lę­cej uży­wa­nej głów­nie na buty

 (1.2) prze­stęp. kra­dzież


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juchtowy

przy­miot­nik od: jucht


Źródła:

SJP.pl

Juciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Juty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Juczność

zdol­ność zwie­rząt do dźwi­ga­nia ła­dun­ków


Źródła:

SJP.pl

Juczny

o zwie­rzę­ciu: przez­na­czo­ny do tran­spor­to­wa­nia cię­ża­rów, np. jucz­ny wół


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o zwie­rzę­ciu: przez­na­czo­ny do no­sze­nia cię­ża­rów na grzbie­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juczyć

obła­do­wy­wać ju­ka­mi (skó­rza­ny­mi wor­ka­mi)


Źródła:

SJP.pl

Jud

skrót od: List św. Judy - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład No­we­go Te­sta­men­tu


skrót

 (1.1) = List świę­te­go Judy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juda

sta­ro­żyt­ne pań­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.; imię bi­blij­ne;

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (2.1) imię złej ru­sał­ki, sy­no­nim nie­czy­stej siły

 (2.2) geogr. hist. Judea, nazwa kra­i­ny;

 (2.3) adm. hist. sta­ro­żyt­ne pań­stwo na Bli­skim Wscho­dzie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judaica

[czy­taj: ju­da­i­ka] do­ku­men­ty, druki do­ty­czą­ce Żydów; ju­da­i­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. przed­mio­ty zwią­za­ne z kul­tu­rą ży­dow­ską


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judaika

do­ku­men­ty, druki do­ty­czą­ce Żydów; ju­da­i­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. przed­mio­ty zwią­za­ne z kul­tu­rą ży­dow­ską


Ju­da­i­ka (z łac. "Iu­da­i­ca" – licz­ba mnoga od "iu­da­i­cus" – ży­dow­ski) – okre­śle­nie dla przed­mio­tów (rze­czy, do­ku­men­tów, rę­ko­pi­sów, dru­ków) do­ty­czą­cych Żydów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judaista

1. znaw­ca ju­da­iz­mu, ję­zy­ka i kul­tu­ry ży­dow­skiej;
2. wyz­naw­ca ju­da­iz­mu; żyd


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) znaw­ca kul­tu­ry i re­li­gii ży­dow­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judaistka

→ ju­da­i­sta; mo­za­ist­ka


Źródła:

SJP.pl

Judaistyczny

→ ju­da­izm


przy­miot­nik

 (1.1) rel. do­ty­czą­cy ju­da­iz­mu, mo­no­te­i­stycz­nej re­li­gii Żydów


Patrz:judaizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judaistyka

nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem ju­da­iz­mu, ję­zy­ka i kul­tu­ry ży­dow­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. dzie­dzi­na nauki ba­da­ją­ca kul­tu­rę i re­li­gię ży­dow­ską

 (1.2) eduk. stu­dia uni­wer­sy­tec­kie w dzie­dzi­nie ju­da­i­sty­ki (1.1)


Ju­da­i­sty­ka (stu­dia ży­dow­skie) – dzie­dzi­na na­u­ko­wa zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem hi­sto­rii, kul­tu­ry i re­li­gii Żydów od okre­su bi­blij­ne­go aż po współ­czes­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judaizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ule­ga­nie wpły­wom kul­tu­ry ży­dow­skiej


Źródła:

Wiktionary

Judaizanctwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. skry­te wyz­na­wa­nie ju­da­iz­mu przez kon­wer­ty­tę


Źródła:

Wiktionary

Judaizant

osoba przyj­mu­ją­ca ju­da­i­stycz­ne oby­cza­je i ide­a­ły


Źródła:

SJP.pl

Judaizm

1. mo­no­te­i­stycz­na re­li­gia Żydów; mo­za­izm;
2. ży­dow­skie oby­cza­je i kul­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. re­li­gia mo­no­te­i­stycz­na, na­ro­do­wa re­li­gia Żydów;

 (1.2) etn. kult. ży­dow­skie oby­cza­je i tra­dy­cja

 (1.3) jęz. rzad. wyraz, zwrot, forma gra­ma­tycz­na za­po­ży­czo­na do ja­kie­goś ję­zy­ka z ję­zy­ka ji­dysz


Ju­da­izm ( ‏יהדות‎), mo­za­izm, wyz­na­nie moj­że­szo­we – re­li­gia mo­no­te­i­stycz­na, pier­wsza z grupy abra­ha­micz­nej, ist­nie­ją­ca od sta­ro­żyt­no­ści. Źró­dłem ob­ja­wie­nia jest dla niej Bi­blia he­braj­ska (Ta­nach) – opi­su­je ona mię­dzy in­ny­mi kos­mo­go­nię po­le­ga­ją­cą na stwo­rze­niu świa­ta przez Boga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judaizować

1. roz­po­wszech­niać re­li­gię ży­dow­ską;
2. ju­da­i­zo­wać się - ule­gać ju­da­i­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Judasz

1. po­tocz­nie o zdraj­cy
2. otwór w drzwiach umoż­li­wia­ją­cy oglą­da­nie tego, co się dzie­je na zew­nątrz; wiz­jer; prze­zier­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. przy­rząd op­tycz­ny umoż­li­wia­ją­cy spraw­dze­nie, czy ktoś stoi po dru­giej stro­nie drzwi

 (1.2) reg. sło­mia­na kukła wy­ko­rzy­sty­wa­na w za­ba­wach lu­do­wych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. pejor. czło­wiek fał­szy­wy, obłud­ny i do­pu­szcza­ją­cy się zdra­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judaszowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cer­cis|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin drze­wia­stych lub krze­wia­stych z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych;

 (1.2) bot. drze­wo lub krzew z ro­dza­ju ju­da­szo­wiec (1.1)


Ju­da­szo­wiec ("Cer­cis" L.) – ro­dzaj ro­ślin z po­dro­dzi­ny "Cer­ci­do­i­de­ae", jed­nej z naj­star­szych lub naj­star­szej linii roz­wo­jo­wych bo­bo­wa­tych ("Fa­ba­ce­ae"). Na­le­ży do niego 10 ga­tun­ków. Więk­szość – 6 ga­tun­ków wy­stę­pu­je w Chi­nach, dwa w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, jeden (ju­da­szo­wiec po­łud­nio­wy "C.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Judaszowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o ce­chach przy­pi­sy­wa­nych Ju­da­szo­wi: fał­szy­wy, obłud­ny, pod­stęp­ny, zdra­dziec­ki


Źródła:

Wiktionary

Judaszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­da­sza lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­da­szem Iska­rio­tą, do­ty­czą­cy Ju­da­sza Iska­rio­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judea

hel­le­ni­stycz­no-rzym­ska pro­win­cja w Pa­le­sty­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na na Bli­skim Wscho­dzie, pro­win­cja rzym­ska;


Judea ( ‏יְהוּדָה‎, "Jāhūdā", Ιουδαία, Iu­da­ea) – gó­rzy­sta kra­i­na hi­sto­rycz­na, po­ło­żo­na w hi­sto­rycz­nej środ­ko­wej czę­ści Iz­ra­e­la/Pa­le­sty­ny. Obec­nie te­ry­to­rium to jest po­dzie­lo­ne po­mię­dzy Iz­ra­el i Au­to­no­mię Pa­le­styń­ską. Judea, to nazwa Kró­le­stwa Judy uży­wa­na od IV w. p.n.e. po prze­ję­ciu wła­dzy nad Judą przez Gre­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judejczyk

miesz­ka­niec Judei


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Judei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judejka

miesz­kan­ka Judei


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Judei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judejski

przy­miot­nik od: Judea


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Judeą, do­ty­czą­cy Judei, po­cho­dzą­cy z Judei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Judel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. po­cząt­ku­ją­cy pie­karz


Źródła:

Wiktionary

Judenicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Judeo-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek zna­cze­nio­wy z ju­da­iz­mem


Źródła:

Wiktionary

Judeo-Arabski

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. grupa wielu ję­zy­ków/dia­lek­tów, daw­niej uży­wa­nych przez Żydów za­miesz­ka­łych w pań­stwach arab­skich

 (1.2) jęz. hist. w śred­nio­wie­czu okre­śle­nie kla­sycz­ne­go ję­zy­ka arab­skie­go za­pi­sy­wa­ne­go al­fa­be­tem he­braj­skim


Źródła:

Wiktionary

Judeo-Chrześcijański

ju­da­i­stycz­ny i chrze­ści­jań­ski


Źródła:

SJP.pl

Judeochrześcijanin

Żyd wyz­na­ją­cy wiarę chrze­ści­jań­ską, ale za­cho­wu­ją­cy obrzę­dy i zwy­cza­je wy­pły­wa­ją­ce z prawa moj­że­szo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. w pier­wszych wie­kach chrze­ści­jań­stwa: Żyd wyz­na­ją­cy chrze­ści­jań­stwo, ale za­cho­wu­ją­cy tra­dy­cyj­ne obrzę­dy i zwy­cza­je wedle prawa moj­że­szo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judeochrześcijanka

Ży­dów­ka wyz­na­ją­ca wiarę chrze­ści­jań­ską, ale za­cho­wu­ją­ca obrzę­dy i zwy­cza­je wy­pły­wa­ją­ce z prawa moj­że­szo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. fż. od: ju­de­o­chrze­ści­ja­nin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judeochrześcijański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. od­no­szą­cy się do związ­ków mię­dzy kul­tu­rą ju­da­i­stycz­ną i chrze­ści­jań­ską, świad­czą­cy o ich cią­gło­ści

 (1.2) rel. do­ty­czą­cy ju­de­o­chrze­ści­jan


Źródła:

Wiktionary

Judeochrześcijaństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. rel. ogół pier­wszych chrze­ści­jan za­cho­wu­ją­cych je­szcze część prze­pi­sów ju­da­iz­mu


Źródła:

Wiktionary

Judeofob

osoba szcze­gól­nie nie­chęt­nie na­sta­wio­na do Żydów; ju­do­fob, ju­de­o­scep­tyk, an­ty­se­mi­ta


Źródła:

SJP.pl

Judeofobia

nie­chęt­ny lub wrogi sto­su­nek do wszyst­kie­go, co ży­dow­skie; ży­do­fo­bia, ju­do­fo­bia


Źródła:

SJP.pl

Judeosceptycyzm

nie­na­wiść, uprze­dze­nie i wro­gość wobec na­ro­du ży­dow­skie­go, zwią­za­ne z nie­to­le­ran­cją i ra­siz­mem; an­ty­se­mi­tyzm, ju­do­fo­bia, ju­de­o­fo­bia, ży­do­fo­bia


Źródła:

SJP.pl

Judeosceptyk

osoba nie­chęt­nie na­sta­wio­na do Żydów; an­ty­se­mi­ta, ju­de­o­fob, ju­do­fob


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) eufem. ktoś nie­chęt­ny Żydom lub wrogo do nich uspo­so­bio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judo

[czy­taj: dżudo] ja­poń­ska walka za­pa­śni­cza; dżudo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. ja­poń­ska sztu­ka walki;


Judo, dżudo (jap. 柔道 jūdō; „ła­god­na droga”) – sztu­ka walki stwo­rzo­na w Ja­po­nii jako sport przez Jigorō Kanō (1860–1938) z "jūjutsu". Judo zo­sta­ło do­ce­nio­ne jako me­to­da ćwi­czeń fi­zycz­nych, tre­nin­gu mo­ral­ne­go i sa­mo­o­bro­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judocki

→ ju­do­ka [czy­taj: dżu­doc­ki]


Źródła:

SJP.pl

Judoczka

ko­bie­ta upra­wia­ją­ca judo (dżudo); dżu­docz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ko­bie­ta tre­nu­ją­ca judo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judofil

osoba za­fa­scy­no­wa­na ju­da­iz­mem, kul­tu­rą ży­dow­ską i Ży­da­mi; ży­do­fil


Źródła:

SJP.pl

Judofilka

→ ju­do­fil; ży­do­fil­ka


Źródła:

SJP.pl

Judofilski

→ ju­do­fil


przy­miot­nik

 (1.1) sprzy­ja­ją­cy Żydom


Patrz:judofil

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judofob

osoba szcze­gól­nie nie­chęt­nie na­sta­wio­na do Żydów; ju­de­o­fob, ju­de­o­scep­tyk, an­ty­se­mi­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba uprze­dzo­na do Żydów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judofobia

nie­chęt­ny lub wrogi sto­su­nek do wszyst­kie­go, co ży­dow­skie; ży­do­fo­bia, ju­de­o­fo­bia


Źródła:

SJP.pl

Judoga

[czy­taj: dżu­do­ga] strój ju­do­ki (za­wod­ni­ka wal­czą­ce­go w judo), biały, skła­da­ją­cy się z sze­ro­kich spod­ni i luź­nej bluzy prze­wią­zy­wa­nej pasem; dżu­do­ga, ju­do­gi (rza­dziej)


Źródła:

SJP.pl

Judogi

[czy­taj: dżu­do­gi] strój ju­do­ki (za­wod­ni­ka wal­czą­ce­go w judo), biały, skła­da­ją­cy się z sze­ro­kich spod­ni i luź­nej bluzy prze­wią­zy­wa­nej pasem; ju­do­ga (czę­ściej), dżu­do­ga (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Judok

spor­to­wiec upra­wia­ją­cy judo; dżu­dok; dżu­do­ka; dżu­do­wiec; ju­do­ka; ju­do­wiec


Źródła:

SJP.pl

Judoka

spor­to­wiec upra­wia­ją­cy judo; dżu­dok; dżu­do­ka; dżu­do­wiec; judok; ju­do­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. osoba tre­nu­ją­ca judo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judoma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w Kraju Cha­ba­row­skim i Ja­ku­cji; prawy do­pływ Mai;


Ju­do­ma – rzeka w Rosji, w Kraju Cha­ba­row­skim i Ja­ku­cji; prawy do­pływ Mai. Dłu­gość 765 km (od źró­deł rzeki Nit­kan 820 km); po­wierzch­nia do­rze­cza 43 700 km².

Pow­sta­je z po­łą­cze­nia rzek Nit­kan i Aw­li­ja w gó­rach Sun­tar-Cha­ja­ta; na całej dłu­go­ści ma cha­rak­ter rzeki gór­skiej; licz­ne progi; pły­nie w kie­run­ku po­łud­nio­wym i po­łud­nio­wo-za­chod­nim przez Wy­ży­nę Ju­dom­sko-Maj­ską. Że­glow­na na od­cin­ku 271 km od uj­ścia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Judomski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­do­mą (rzeką na Sy­be­rii w Rosji)


Źródła:

Wiktionary

Judowiec

spor­to­wiec upra­wia­ją­cy judo; dżu­dok; dżu­do­ka; dżu­do­wiec; judok; ju­do­ka


Źródła:

SJP.pl

Judyciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­dy­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Judycki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Judykacyjny

do­ty­czą­cy ju­dy­ka­tu­ry; są­dow­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Judykat

daw­niej: orze­cze­nie sądu, wyrok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. praw. orze­cze­nie, wyrok sądu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judykatura

okre­śle­nie zasad praw­nych i metod wy­ro­ko­wa­nia sądu


Źródła:

SJP.pl

Judykatywa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. adm. rzad. wła­dza są­dow­ni­cza, jako ele­ment trój­po­dzia­łu wła­dzy


Źródła:

Wiktionary

Judyta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Ju­dy­ta – imię żeń­skie po­cho­dze­nia bi­blij­ne­go. Wy­wo­dzi się od he­braj­skie­go słowa יהודית Yəhûḏîṯ oz­na­cza­ją­ce­go „miesz­kan­ka Judei” lub „chwa­lo­na”.

Od­waż­nej wdo­wie, która uśmier­ci­ła asy­ryj­skie­go wodza Ho­lo­fer­ne­sa i ura­to­wa­ła przez to swoje mia­sto ro­dzin­ne Bet­hu­lię oraz Je­ro­zo­li­mę, poś­wię­co­no jedną z ksiąg Sta­re­go Te­sta­men­tu: Księ­gę Ju­dy­ty. W pi­śmien­nict­wie po pol­sku imię wy­stą­pi­ło w roku 1085 jako Judyt i 1283 jako Ju­dy­ta oraz jako Juta w 1252.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Judytka

zdrob­nie­nie od: Ju­dy­ta (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Judzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ju­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Judziciel

osoba na­ma­wia­ją­ca lub pro­wo­ku­ją­ca do złych czy­nów; pod­ju­dzacz, po­dże­gacz, pro­wo­ka­tor


Źródła:

SJP.pl

Judzicielka

ko­bie­ta na­ma­wia­ją­ca lub pro­wo­ku­ją­ca do złych czy­nów; pod­ju­dzacz­ka, po­dże­gacz­ka, pro­wo­ka­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Judzić

na­ma­wiać do złego


cza­sow­nik

 (1.1) na­ma­wiać kogoś do cze­goś złego, kusić, pod­bu­rzać, pod­bech­ty­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Judzki

przy­miot­nik od: Juda (sta­ro­żyt­ne pań­stwo iz­ra­e­lic­kie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Judą, do­ty­czą­cy Judy, po­cho­dzą­cy z Judy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jufer

drew­nia­ny lub me­ta­lo­wy krą­żek słu­żą­cy w parze z takim samym krąż­kiem do ścią­ga­nia lin na stat­ku; ju­fers


Źródła:

SJP.pl

Jufers

drew­nia­ny lub me­ta­lo­wy krą­żek słu­żą­cy w parze z takim samym krąż­kiem do ścią­ga­nia lin na stat­ku; jufer


Ju­fers (daw. "naw­lek") - ele­ment ścią­ga­cza tal­re­po­we­go zwa­ne­go też ścią­ga­czem li­no­wym. Krą­żek wy­ko­na­ny z twar­de­go drew­na, rza­dziej me­ta­lo­wy, za­o­pa­trzo­ny w ot­wo­ry (naj­czę­ściej trzy) dla tal­re­pu, czyli liny ścią­ga­ją­cej, oraz po­sia­da­ją­cy na swym ob­wo­dzie rowek dla koń­co­we­go od­cin­ka oka­la­ją­cej ten krą­żek wanty lub innej na­pi­na­nej liny. Ot­wo­ry w ju­fer­sie zwane są ki­pa­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jug

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. na­czy­nie, słoik, dzban, butla sta­no­wią­ce in­stru­ment per­ku­syj­ny


Jug (ros. Юг) – rzeka na pół­no­cy eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji po po­łą­cze­niu z Su­cho­ną two­rzy Dwinę. Źró­dła w Uwa­łach Pół­noc­nych. Nazwa po­cho­dzi z ję­zy­ka fiń­skich miesz­kań­ców jej do­rze­cza i oz­na­cza rzekę (fin. "joki").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Juga

w kos­mo­lo­gii in­dyj­skiej - epoka w dzie­jach ludz­ko­ści, zło­żo­na z czte­rech okre­sów


Juga (de­wa­na­ga­ri युग, ang. "Yuga") – w hin­du­iz­mie jedna z czte­rech epok ist­nie­nia ma­te­rial­ne­go świa­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jugendamt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­miec­ki urząd do spraw dzie­ci i mło­dzie­ży


Źródła:

Wiktionary

Jugendstil

[czy­taj: JUgendsztil] nie­miec­ki kie­ru­nek w sztu­ce, od­mia­na se­ce­sji


Źródła:

SJP.pl

Jugendstilowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ju­gend­sti­lem, do­ty­czą­cy ju­gend­sti­lu (se­ce­sji), w szcze­gól­no­ści jego nie­miec­kim nur­tem


Źródła:

Wiktionary

Juger

sta­ro­żyt­na miara po­wierzch­ni równa ok. 2518 me­trów kwa­dra­to­wych, którą uwa­ża­no za moż­li­wą do za­o­ra­nia w jeden dzień


Źródła:

SJP.pl

Juglon

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wy­stę­pu­ją­cy w li­ściach, ko­rze­niach i łu­pi­nach orze­chów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) barw­nik chi­no­no­wy wy­stę­pu­ją­cy w li­ściach, ko­rze­niach i łu­pi­nach orze­chów


Ju­glon – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy barw­ni­ków chi­no­no­wych. Wy­ka­zu­je wła­ści­wo­ści al­le­lo­pa­tycz­ne. Wy­stę­pu­je w li­ściach, ko­rze­niach i łu­pi­nach orze­chów. W orze­chu wło­skim ju­glon wy­stę­pu­je w świe­żych li­ściach, a w trak­cie ich usy­cha­nia za­ni­ka w wy­ni­ku po­li­me­ry­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jugo

w kos­mo­lo­gii in­dyj­skiej - epoka w dzie­jach ludz­ko­ści, zło­żo­na z czte­rech okre­sów


Źródła:

SJP.pl

Jugol

lek­ce­wa­żą­co: Ju­go­sło­wia­nin; Jugol


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) lek­cew. Ju­go­sło­wia­nin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jugolka

lek­ce­wa­żą­co: Ju­go­sło­wian­ka; Ju­gol­ka


Źródła:

SJP.pl

Jugonostalgia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tęs­kno­ta za cza­sa­mi, kiedy na­ro­dy po­łud­nio­wo­sło­wiań­skie wcho­dzi­ły w skład Ju­go­sła­wii, utoż­sa­mia­nej z bez­pie­czeń­stwem i do­bro­by­tem


Ju­go­no­stal­gia (od słów Ju­go­sła­wia i no­stal­gia) – ter­min okre­śla­ją­cy zja­wi­sko tęs­kno­ty za cza­sa­mi ist­nie­nia So­cja­li­stycz­nej Fe­de­ra­cyj­nej Re­pu­bli­ki Ju­go­sła­wii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jugorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Jugrą lub Ju­gra­mi, do­ty­czą­cy Jugry lub Ju­grów


Źródła:

Wiktionary

Jugorusiński

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. język wschod­nio- lub za­chod­nio­sło­wiań­ski uży­wa­ny przez Ru­si­nów Pa­noń­skich

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) od­no­szą­cy się do ju­go­ru­siń­skie­go (1.1), zwią­za­ny z tym ję­zy­kiem


Źródła:

Wiktionary

Jugosławia

dawne pań­stwo w Eu­ro­pie, w 2003 przeksz­tał­ci­ło się w fe­de­ra­cję pod nazwą Ser­bia i Czar­no­gó­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. nie­ist­nie­ją­ce pań­stwo w Eu­ro­pie Po­łud­nio­wej na Pół­wy­spie Bał­kań­skim;


Ju­go­sła­wia – nazwa pań­stwa związ­ko­we­go na­ro­dów po­łud­nio­wo­sło­wiań­skich (słowo "jug" w ję­zy­kach po­łud­nio­wo­sło­wiań­skich oz­na­cza „po­łud­nie”), uży­wa­na do 1918 r. jako kon­cep­cja po­li­tycz­na, od 1918 dla Kró­le­stwa Ser­bów, Chor­wa­tów i Sło­weń­ców, na­stęp­nie od 1929 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jugosłowianin

miesz­ka­niec Ju­go­sła­wii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. miesz­ka­niec Ju­go­sła­wii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jugosłowianistka

→ ju­go­sło­wia­ni­sta


Patrz:jugosłowianista

Źródła:

SJP.pl

Jugosłowianka

miesz­kan­ka Ju­go­sła­wii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. oby­wa­tel­ka Ju­go­sła­wii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jugosłowiański

przy­miot­nik od: Ju­go­sła­wia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­go­sła­wią, do­ty­czą­cy Ju­go­sła­wii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jugowice

Ju­go­wi­ce (nazwa hi­sto­rycz­na: Dołki, niem. "Ha­us­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wał­brzy­skim, w gmi­nie Walim.


Źródła:

Wikipedia

Jugowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­go­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Ju­go­wic


Źródła:

Wiktionary

Jugów

daw­niej, żar­to­bli­wie: lichy le­karz, szar­la­tan


Jugów ( Ha­us­dorf) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Nowa Ruda. Wieś jest sie­dzi­bą nad­le­śnict­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juhas

młody pa­sterz owiec w Ta­trach i Kar­pa­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) góry. młody pa­sterz wy­pa­sa­ją­cy latem owce w Ta­trach i Kar­pa­tach, po­moc­nik bacy;


Juhas (gwa­ro­wo wa­łach – za­po­ży­cze­nie z ru­muń­skie­go) – młod­szy po­moc­nik bacy pod­czas wy­pa­su owiec. Ter­min ten wy­stę­pu­je na te­re­nie Tatr i Be­ski­dów.

Baca zaz­wy­czaj szu­kał ju­ha­sów po­przez ro­dzi­nę, zna­jo­mych i za­wie­rał z nimi umowę zwaną "zjed­na­niem" lub "po­jed­na­niem".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juhasi

→ juhas; ju­ha­ski


Źródła:

SJP.pl

Juhasić

być ju­ha­sem, paść owce w gó­rach; ju­ha­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Juhaska

ko­bie­ta peł­nią­ca funk­cję młod­sze­go pa­ste­rza owiec w Ta­trach i Be­ski­dach


Źródła:

SJP.pl

Juhaski

→ juhas; ju­ha­si


Źródła:

SJP.pl

Juhasować

paść owce w gó­rach, być po­moc­ni­kiem bacy; ju­ha­sić


Źródła:

SJP.pl

Juhu

1. wy­krzy­knik uży­wa­ny dla przy­wo­ła­nia kogoś, zwró­ce­nia czy­jejś uwagi;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy ra­dość; hura


wy­krzy­knik

 (1.1) …oz­na­cza­ją­cy nie­spo­dzie­wa­ną ra­dość

 (1.2) …dla zwró­ce­nia na sie­bie czy­jejś uwagi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juin

[czy­taj: żłę] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jujitsu

[czy­taj: dżu-dżit­su] ja­poń­ski sy­stem sa­mo­o­bro­ny opie­ra­ją­cy się na wy­ko­rzy­sta­niu ru­chów prze­ciw­ni­ka prze­ciw niemu sa­me­mu; spor­to­wa od­mia­na tej sztu­ki walki; dżiu-dżit­su; dżu­dżit­su; dżu-dżit­su; jiu­jit­su; jiu-jitsu; ju-jitsu; ju­jut­su; ju-jutsu


Źródła:

SJP.pl

Jujka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jujuba

cier­ni­sty krzew lub drzew­ko z ro­dzi­ny sza­kła­ko­wa­tych; owoc tej ro­śli­ny; gło­ży­na, szyd­li­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Zi­zip­hus|ref=tak., cier­ni­sty krzew lub drzew­ko o żół­tych, drob­nych kwia­tach i czę­sto ja­dal­nych owo­cach;

 (1.2) kulin. owoc ju­ju­by (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jujutsu

[czy­taj: dżu-dżut­su] ja­poń­ski sy­stem sa­mo­o­bro­ny opie­ra­ją­cy się na wy­ko­rzy­sta­niu ru­chów prze­ciw­ni­ka prze­ciw niemu sa­me­mu; spor­to­wa od­mia­na tej sztu­ki walki; dżiu-dżit­su; dżu­dżit­su; dżu-dżit­su; jiu­jit­su; jiu-jitsu; ju­jit­su; ju-jitsu; ju-jutsu


Źródła:

SJP.pl

Juk

skó­rza­ny wór słu­żą­cy do prze­wo­że­nia rze­czy na grzbie­cie zwie­rzę­cia jucz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) każda z dwóch sakw przy­tro­czo­nych do grzbie­tu konia czy osła

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: juka


JuK – pro­gram kom­pu­te­ro­wy do odt­wa­rza­nia mu­zy­ki dla śro­do­wi­ska KDE. Jest on czę­ścią pa­kie­tu z opro­gra­mo­wa­niem mul­ti­me­dial­nym dla KDE kde­mul­ti­me­dia. Juk ob­słu­gu­je ko­lek­cje pli­ków dźwię­ko­wych w for­ma­tach MP3, Ogg Vor­bis oraz FLAC.

Pracę nad tą apli­ka­cją roz­po­czął Scott Whe­e­ler w roku 2000 i po­cząt­ko­wo nadał jej nazwę QTagger. JuK ofi­cjal­ną czę­ścią KDE zo­stał wraz z wer­sją 3.2 tego śro­do­wi­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juka

1. by­li­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; jukka; yucca; szpi­lecz­ni­ca; krę­pla
2. włó­kno otrzy­my­wa­ne z liści tej ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl

Jukagir

czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go pół­noc­no-wschod­nią Sy­be­rię


Ju­ka­gir (ros. Юкагир, jakuc. Дьүкээгир) – wieś w Rosji, w Ja­ku­cji nad Za­to­ką Jań­ską. [] W oko­li­cy wsi zna­le­zio­no szcząt­ki ma­mu­tów w 2002 i w 2010 roku, a także szcząt­ki bi­zo­na da­to­wa­ne na 9310 lat i kla­czy da­to­wa­ne na 4630 lat.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jukagirka

człon­ki­ni ludu za­miesz­ku­ją­ce­go pół­noc­no-wschod­nią Sy­be­rię


Źródła:

SJP.pl

Jukagirski

1. zwią­za­ny z Ju­ka­gi­ra­mi, ludem pa­le­o­az­ja­tyc­kim za­miesz­ku­ją­cym ob­sza­ry w Ja­ku­cji oraz w dol­nym biegu rzek Leny i Ko­ły­my;
2. język ju­ka­gir­ski - język Ju­ka­gi­rów na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ję­zy­ków ural­skich, bli­ski wy­mar­ciu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­ka­gi­ra­mi, do­ty­czą­cy Ju­ka­gi­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jukagirzy

lud za­miesz­ku­ją­cy pół­noc­no-wschod­nią Sy­be­rię; Ju­ka­gi­ro­wie


Ju­ka­gi­rzy (nazwa włas­na "Odul") – au­toch­to­nicz­ny etnos pa­le­o­az­ja­tyc­ki za­miesz­ku­ją­cy pół­noc­no-wschod­nią Sy­be­rię w Rosji. Po­pu­la­cja Ju­ka­gi­rów li­czy­ła w 2002 roku 1509 osób (dane ze spisu po­wszech­ne­go).

Ju­ka­gi­rzy za­miesz­ku­ją te­re­ny w dol­nym biegu rzek Leny i Ko­ły­my oraz w Ja­ku­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jukatan

1. pół­wy­sep w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;
2. stan w Mek­sy­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pół­wy­sep w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;

 (1.2) geogr. adm. stan w po­łud­nio­wym Mek­sy­ku na pół­wy­spie Ju­ka­tan (1.1);

 (1.3) hist. geogr. polit. hi­sto­rycz­ne pań­stwo na Ju­ka­ta­nie (1.1);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jukatanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ju­ka­ta­nu; ko­bie­ta z tego pół­wy­spu


Źródła:

Wiktionary

Jukatańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ju­ka­ta­nu; osoba z tego pół­wy­spu (hist. oby­wa­tel Re­pu­bli­ki Ju­ka­ta­nu)


Źródła:

Wiktionary

Jukatański

przy­miot­nik od: Ju­ka­tan


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­ka­ta­nem, do­ty­czą­cy Ju­ka­ta­nu (pół­wy­spu)

 (1.2) zwią­za­ny z Ju­ka­ta­nem (sta­nem Mek­sy­ku)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jukebox

[czy­taj: dżuk­boks] szafa gra­ją­ca za­wie­ra­ją­ca au­to­mat gra­mo­fo­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. muz. szafa gra­ją­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jukka

by­li­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; juka; yucca; szpi­lecz­ni­ca; krę­pla


Jukka, juka, krę­pla, szpi­lecz­ni­ca ("Yucca") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych. Liczy około 50 ga­tun­ków bylin, krze­wów i drzew. Wy­stę­pu­ją na­tu­ral­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Środ­ko­wej.

Jukki in­tro­du­ko­wa­no na wszyst­kie kon­ty­nen­ty, poza An­tark­ty­dą. Ga­tu­nek jukka zwi­sło­list­na ("Yucca flac­ci­da") zo­stał in­tro­du­ko­wa­ny do Pol­ski. Jest an­tro­po­fi­tem za­do­mo­wio­nym na te­re­nie nie­czyn­nych hy­dro­o­sad­ni­ków Elek­trow­ni Sier­sza w Trze­bi­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juko

(w judo) jedna z ocen przyz­na­wa­nych za­wod­ni­ko­wi za wy­ko­na­ną akcję; yuko


Źródła:

SJP.pl

Jukon

1. te­ry­to­rium Ka­na­dy;
2. rzeka w Ka­na­dzie i USA


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. jedno z trzech te­ry­to­riów ka­na­dyj­skich;

 (1.2) geogr. rzeka w Ame­ry­ce Pół­noc­nej;


Jukon (ang. i fr. Yukon; daw­niej: Te­ry­to­rium Jukon, Yukon Ter­ri­to­ry, Ter­ri­to­i­re du Yukon) – te­ry­to­rium Ka­na­dy, po­ło­żo­ne na pół­noc­nym za­cho­dzie kraju, czę­ścio­wo w stre­fie pod­bie­gu­no­wej. Gra­ni­czy z Te­ry­to­ria­mi Pół­noc­no-Za­chod­ni­mi na wscho­dzie i Ko­lum­bią Bry­tyj­ską na po­łud­niu, a także ame­ry­kań­skim sta­nem Ala­ska na za­cho­dzie. Pół­noc­ną gra­ni­cę te­ry­to­rium sta­no­wi wy­brze­że Morza Be­a­u­for­ta. Sto­li­cą i naj­więk­szym mia­stem te­ry­to­rium jest Whi­te­hor­se.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jukos

Jukos ( ОАО «НК „ЮКОС“») – ro­syj­skie przed­się­bior­stwo naf­to­we dzia­ła­ją­ce w la­tach 1993–2007.


Źródła:

Wikipedia

Jukowy

→ juk, → juka


Patrz:juk, → juka

Źródła:

SJP.pl

Jukoła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. su­szo­na ryba, przy­go­to­wa­na tra­dy­cyj­ną me­to­dą rdzen­nych ludów Sy­be­rii i Da­le­kie­go Wscho­du;


Ju­ko­ła (ros. юкола) – su­szo­na ryba przy­go­to­wy­wa­na do spo­ży­cia tra­dy­cyj­ną me­to­dą Tun­gu­zów, Ja­ku­tów, Kam­cza­da­lów, Ale­u­tów i in­nych na­ro­dów za­miesz­ku­ją­cych Sy­be­rię i Da­le­ki Wschód.

Naj­czę­ściej wy­ko­rzy­sty­wa­li oni do tego celu licz­ne w da­le­kows­chod­nich rze­kach ryby z ga­tun­ków ło­so­sio­wa­tych (przez miej­sco­wą lud­ność na­zy­wa­ne "ketą"), któ­rych połów w okre­sie tarła przy­pa­da­ją­ce­go w czerw­cu był bar­dzo łatwy, dzię­ki czemu bez trudu można było w krót­kim cza­sie ze­brać zapas wy­star­cza­ją­cy na wiele mie­się­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jukoński

przy­miot­nik od: Jukon (rzeka w Ka­na­dzie i w USA lub te­ry­to­rium au­to­no­micz­ne w Ka­na­dzie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­ko­nem, do­ty­czą­cy Ju­ko­nu (rzeki lub ob­sza­ru)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jukstapozycja

tech­ni­ka swo­bod­nych ze­sta­wień, śro­dek po­e­tyc­ki po­le­ga­ją­cy na ze­sta­wie­niu ze sobą dwu lub wię­cej obra­zów w celu ut­wo­rze­nia zna­cze­nia na­drzęd­ne­go


Juk­sta­po­zy­cja ( iuxta – bli­sko, przy (czymś), po­si­tio – po­zy­cja) – śro­dek sty­li­stycz­ny po­le­ga­ją­cy na ze­sta­wie­niu ze sobą dwóch lub wię­cej obra­zów w celu bu­do­wy zna­cze­nia na­drzęd­ne­go. Czę­sto spro­wa­dza się do kon­tra­stu, jed­nak róż­ni­ce w po­szcze­gól­nych obra­zach mogą być sub­tel­niej­sze – np. su­ge­ru­ją­ce pro­gres lub po­wo­du­ją­ce in­ter­pre­ta­cję obra­zu w świet­le uka­za­ne­go wcze­śniej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jukstapozycyjny

→ juk­sta­po­zy­cja


Patrz:jukstapozycja

Źródła:

SJP.pl

Jul

zdrob­nie­nie od: Julia, Ju­lian­na (imio­na żeń­skie)


Jul ( Yule, Yu­le­ti­de) – świę­to zi­mo­we, ko­ja­rzo­ne z prze­si­le­niem zi­mo­wym, ob­cho­dzo­ne w pół­noc­nej Eu­ro­pie od cza­sów sta­ro­żyt­nych. Jego data zo­sta­ła usta­no­wio­na przez Ha­a­ko­na I Do­bre­go w spo­sób po­kry­wa­ją­cy się z wcze­śniej przy­ję­ta datą chrze­ści­jań­skich świąt Bo­że­go Na­ro­dze­nia. Dom­nie­ma­ne tra­dy­cje Jul obej­mu­ją przy­stra­ja­nie jodły, kła­dze­nie w pa­le­ni­sku od­po­wied­nio przy­go­to­wa­nej kłody drew­na, wie­sza­nie w do­mo­stwach je­mio­ły i ostro­krze­wu, ro­zda­wa­nie pre­zen­tów oraz ogól­nie ro­zu­mia­ne świę­to­wa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jula

zdrob­nie­nie od: Julia, Ju­lian­na (imio­na żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Julia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Julcia

zdrob­nie­nie od: Julia (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Julia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Julciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Julci lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Julcio

zdrob­nie­nie od: Ju­lian, Ju­liusz (imio­na mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Julczyny

przy­miot­nik

 (1.1) przy­na­leż­ny Julii, wła­ści­wy Julii


Źródła:

Wiktionary

Julek

zdrob­nie­nie od: Ju­lian, Ju­liusz (imio­na mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Ju­liusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Julep

1. kok­tajl al­ko­ho­lo­wy;
2. sitko bar­ma­nów do od­fil­tro­wy­wa­nia du­żych ka­wał­ków z przy­go­to­wa­ne­go na­po­ju


Źródła:

SJP.pl

Jules

[czy­taj: żul] fran­cu­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Julia

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Julia – imię żeń­skie pow­sta­łe w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie jako przy­do­mek od nazwy ro­do­wej "Julii" (pol. "Ju­liu­sze"); "ko­bie­ta z rodu Julii". Jest to żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ju­liusz.

W la­tach 2001–2012, 2017 i 2020 było to w Pol­sce naj­czę­ściej na­da­wa­ne imię dzie­ciom płci żeń­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Julian

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juliana

imię żeń­skie


forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D., B. lp. od: Ju­lian


Ju­lia­na – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ju­lian, od­mia­na imie­nia Ju­lian­na.

Ju­lia­na imie­ni­ny ob­cho­dzi: 16 lu­te­go, 4 kwiet­nia, 19 czerw­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Julianna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Ju­lian­na – imię żeń­skie, po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go "(julus)". Od­mia­na imie­nia Ju­lia­na. Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Ju­lian­na w 2017 zaj­mo­wa­ła 124. miej­sce w gru­pie imion żeń­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Julianniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­lian­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Julianostwo

Ju­lian z mał­żon­ką; Ju­lia­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Julianowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Julianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­lia­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Juliański

przy­miot­nik

 (1.1) au­tor­stwa lub wpro­wa­dzo­ny przez Ju­liu­sza Ce­za­ra

 (1.2) z cza­sów Ju­liu­sza Ce­za­ra


Źródła:

Wiktionary

Juliciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­li­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Julienne

[żüljen]
1. spo­sób kro­je­nia ja­rzyn w cien­kie słup­ki;
2. kla­row­na zupa z tak po­kra­ja­nych ja­rzyn


Ju­lien­ne – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Nowa Ak­wi­ta­nia, w de­par­ta­men­cie Cha­ren­te.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 381 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 60 osób/km² (wśród 1467 gmin re­gio­nu Po­i­tou-Cha­ren­tes Ju­lien­ne pla­su­je się na 643. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 1018.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Julietta

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Juliette

[czy­taj: żuLIET] fran­cu­skie imię żeń­skie


Ju­liet­te (kor. 줄리엣 "Jul­lies") – sin­gel po­łud­nio­wo­ko­re­ań­skiej grupy SHINee, wy­da­ny cy­fro­wo 17 maja 2009 roku w Korei Po­łud­nio­wej. Pio­sen­ka jest in­stru­men­tal­nym re­ma­kiem ut­wo­ru

Cor­bin Bleu "Deal with It". Sin­gel pro­mo­wał mi­nial­bum "Romeo".

W te­le­dy­sku wy­stą­pi­ła Kry­stal Jung z f(x). Wer­sja ta­necz­na te­le­dy­sku po­ja­wi­ła się 10 czerw­ca 2009 r. na ofi­cjal­nym ka­na­le YouTube wyt­wór­ni. Cho­re­o­gra­fia do te­le­dy­sku "Ju­liet­te" zo­sta­ła opra­co­wa­na przez Rino Na­ka­so­ne Ra­za­lan.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Julinek

osada w Pol­sce


Ju­li­nek – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie war­szaw­skim za­chod­nim, w gmi­nie Lesz­no.

W la­tach 1975–1998 na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa war­szaw­skie­go.

Miej­sco­wość sły­nie w Pol­sce z Bazy Cyr­ko­wej, która znaj­do­wa­ła się tam od lat 50. do wczes­nych lat 90. XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Julio

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Julita

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Ju­li­ta – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, pier­wot­nie sta­no­wią­ce zdrob­nie­nie imie­nia Julia. Ju­li­ta jest od­po­wied­ni­kiem za­gra­nicz­nych imion "Ju­lit­ta", "Ju­liet­ta" oraz "Ju­liet­te".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Julitta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Juliusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Ju­liusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, oz­na­cza­ją­ce na­le­żą­ce­go do rodu Ju­liu­szów ("Iulii"). Jego żeń­skim od­po­wied­ni­kiem jest Julia.

Imie­ni­ny ob­cho­dzi: 19 stycz­nia, 12 kwiet­nia, 27 maja, 19 sierp­nia i 5 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juliuszostwo

Ju­liusz z mał­żon­ką; Ju­liu­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Juliuszowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Juliuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­liu­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Julka

zdrob­nie­nie od imion żeń­skich: Julia, Ju­lian­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Julia

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. B. lp. od Julek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Julkowie

zdrob­nie­nie od: Ju­lian, Ju­liusz (imio­na mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Julkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Julka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Julo

zdrob­nie­nie od: Ju­lian, Ju­liusz (imio­na mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Juluś

zdrob­nie­nie od: Ju­lian (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Juma

po­tocz­nie: kra­dzież (głów­nie o kra­dzie­ży to­wa­rów w przy­gra­nicz­nych miej­sco­wo­ściach nie­miec­kich)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­stęp. drob­na kra­dzież do­ko­ny­wa­na za gra­ni­cą po­łą­czo­na z prze­my­tem łupu, zwła­szcza do­ko­ny­wa­na przez Po­la­ków na przy­gra­nicz­nych te­re­nach nie­miec­kich;


Juma – okre­śle­nie i zja­wi­sko wie­loz­nacz­ne:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jumacz

slan­go­wo: rabuś, zło­dziej


Źródła:

SJP.pl

Jumać

po­tocz­nie: kraść


Źródła:

SJP.pl

Jumbo-Jet

po­tocz­na nazwa wiel­kich pa­sa­żer­skich sa­mo­lo­tów odrzu­to­wych, prze­de wszyst­kim bo­e­in­ga 747; jumbo jet, dżam­bo dżet


Źródła:

SJP.pl

Jumijka

In­dian­ka Ame­ry­ki Pół­noc­nej


Źródła:

SJP.pl

Jumowie

ple­mię in­diań­skie


Źródła:

SJP.pl

Jumper

[czy­taj: dżam­per]
1. część na masz­cie traw­le­ra umoż­li­wia­ją­ca wcią­ga­nie sieci na po­kład;
2. łącz­nik umoż­li­wia­ją­cy zmia­nę kon­fi­gu­ra­cji kom­po­nen­tu kom­pu­te­ra; dżam­per; zwor­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jumping

[czy­taj: dżam­ping] od­mia­na spor­tu ba­lo­no­we­go po­le­ga­ją­ca na wy­ko­ny­wa­niu 100-200 m sko­ków przez skocz­ka; dżam­ping


Źródła:

SJP.pl

Jumpsaling

Jump­sa­ling – skie­ro­wa­na w stro­nę dzio­bu roz­pór­ka jumpsz­ta­gu, za­mo­co­wa­na w oko­li­cy topu masz­tu. Sto­so­wa­ny w ta­kie­lun­ku ułam­ko­wym układ jumpsz­tag - jump­sa­ling prze­ciw­dzia­ła wy­gi­na­niu masz­tu do tyłu, po­mię­dzy mo­co­wa­niem szta­gu a mo­co­wa­niem ach­tersz­ta­gu (lub baksz­ta­gów). Jump­sa­lin­gi, po­dob­nie jak jumpsz­ta­gi czę­sto wy­stę­pu­ją pa­ra­mi, two­rząc li­te­rę "V". Po­mię­dzy nimi prze­bie­ga sztag.


Źródła:

Wikipedia

Jumpsztag

Jumpsz­tag – lina oli­no­wa­nia sta­łe­go usz­tyw­nia­ją­ca górną część masz­tu od stro­ny dzio­bu. Sto­so­wa­ny w ta­kie­lun­ku ułam­ko­wym układ jumpsz­tag - jump­sa­ling prze­ciw­dzia­ła wy­gi­na­niu masz­tu w kie­run­ku rufy na od­cin­ku po­mię­dzy mo­co­wa­niem szta­gu a mo­co­wa­niem ach­tersz­ta­gu (lub baksz­ta­gów). Jumpsz­ta­gi czę­sto wy­stę­pu­ją pa­ra­mi roz­par­te tzw. jump­sa­lin­giem roz­wid­lo­nym, po­nie­waż ułat­wia to bez­kon­flik­to­we po­pro­wa­dze­nie mię­dzy nimi szta­gu.


Źródła:

Wikipedia

Jumpy

[czy­taj: dżam­pi] model sa­mo­cho­du marki Citroën


Źródła:

SJP.pl

Jun

[czy­taj: czon] 1/100 wona, pół­noc­no­ko­re­ań­skiej jed­nost­ki mo­ne­tar­nej; chon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) 1/100 wona, pół­noc­no­ko­re­ań­skiej jed­nost­ki mo­ne­tar­nej


Jun (jap. じゅん, ジュン) – po­pu­lar­ne imię ja­poń­skie no­szo­ne za­rów­no przez ko­bie­ty, jak i przez męż­czyzn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jun.

skrót od: ju­nior; jr


Źródła:

SJP.pl

Junacki

1. wła­ści­wy ju­na­ko­wi; od­waż­ny, dziel­ny, zu­chwa­ły;
2. od­no­szą­cy się do ju­na­ka, na­le­żą­cy do ju­na­ka;
3. zło­żo­ny z ju­na­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ju­na­kem, do­ty­czą­cy ju­na­ka

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do ju­na­ka, bę­dą­cy jego włas­no­ścią

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) ma­ją­cy cechy przy­pi­sy­wa­ne ju­na­ko­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Junacko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ju­nac­ki


Źródła:

Wiktionary

Junactwo

1. cechy cha­rak­te­ru lub za­cho­wa­nia wła­ści­we ju­na­ko­wi; śmia­łość, dziel­ność;
2. ogół ju­na­ków


Ju­nact­wo – ko­e­du­ka­cyj­na or­ga­ni­za­cja mło­dzie­ży wiej­skiej i ro­bot­ni­czej, pra­cu­ją­ca me­to­da­mi ska­u­to­wy­mi. Dzia­ła­ła od je­sie­ni 1912 do li­sto­pa­da 1916 roku.

Po­czy­na­jąc od nazwy i słow­nict­wa, po­przez treść prawa i przy­rze­cze­nia "ju­nact­wo" było zwią­za­ne z tra­dy­cja­mi lu­do­wy­mi, z kul­tu­rą lu­do­wą sta­ro­pol­ską, przez co sta­ra­ło się umoc­nić po­czu­cie odręb­no­ści na­ro­do­wej i wy­cho­wać świa­tłych dzia­ła­czy lu­do­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Junaczek

zdrob­nie­nie od: junak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: junak


Patrz:junak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Junaczka

→ junak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) człon­ki­ni or­ga­ni­za­cji mło­dzie­żo­wej o cha­rak­te­rze pa­ra­mi­li­tar­nym or­ga­ni­zu­ją­cej ro­bo­ty pu­blicz­ne


Patrz:junak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Junaczy

przy­miot­nik od: junak


Źródła:

SJP.pl

Junak

1. chwat, zuch, śmia­łek;
2. w PRL: czło­nek mło­dzie­żo­wych huf­ców pracy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. od­waż­ny młody męż­czyz­na

 (1.2) czło­nek or­ga­ni­za­cji mło­dzie­żo­wej o cha­rak­te­rze pa­ra­mi­li­tar­nym or­ga­ni­zu­ją­cej ro­bo­ty pu­blicz­ne

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) mo­to­cykl pol­skiej marki „Junak”


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Junakieria

1. ogół cech wła­ści­wych ju­na­ko­wi; dziar­skość, fan­fa­ro­na­da; ju­nact­wo;
2. grupa ju­na­ków


Źródła:

SJP.pl

Junakować

za­cho­wy­wać się dziel­nie, od­waż­nie i zu­chwa­le, lek­ce­wa­żyć nie­bez­pie­czeń­stwo


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. po­pi­sy­wać się od­wa­gą, prze­chwa­lać się, uda­wać śmiał­ka

 (1.2) przest. na­ra­żać się na nie­bez­pie­czeń­stwo, lek­ce­wa­żyć za­gro­że­nie, bra­wu­ro­wać

 (1.3) przest. za­cho­wy­wać się but­nie, zu­chwa­le; sta­wiać się, pa­no­szyć się

 (1.4) rzad. hist. (PRL) od­by­wać zor­ga­ni­zo­wa­ną pracę w mło­dzie­żo­wym hufcu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Junat

ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny pso­wa­tych przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem szopa pra­cza; junot, jenot, ku­no­pies


Źródła:

SJP.pl

Juneau

mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


Ju­ne­au ( Uni­fied City and Bo­ro­ugh of Ju­ne­au) – skon­so­li­do­wa­ne mia­sto-okręg (ang. con­so­li­da­ted city-bo­ro­ugh), sto­li­ca ame­ry­kań­skie­go stanu Ala­ska od 1906 roku. Ob­szar, jaki zaj­mu­je Ju­ne­au, jest nie­mal równy łącz­nej po­wierzch­ni sta­nów Rhode Is­land i De­la­wa­re.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jung

chło­piec przy­go­to­wu­ją­cy się do za­wo­du ma­ry­na­rza, chło­piec okrę­to­wy; junga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Junga

chło­piec przy­go­to­wu­ją­cy się do za­wo­du ma­ry­na­rza, chło­piec okrę­to­wy; jung


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jungermaniowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu msza­ków z klasy wą­tro­bow­ców; mesz­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Jungfera

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. stara panna


Źródła:

Wiktionary

Jungfrau

szczyt w Szwaj­ca­rii


Jung­frau (w jęz. nie­miec­kim: "panna" lub "dzie­wi­ca") – szczyt w Al­pach Ber­neń­skich, czę­ści Alp Za­chod­nich. Leży w Szwaj­ca­rii na gra­ni­cy kan­to­nów Berno i Va­la­is. Na prze­łęcz Jung­fra­u­joch, od­dzie­la­ją­cą Jung­frau od są­sied­nie­go Möncha, pro­wa­dzi naj­wy­żej po­ło­żo­na w Eu­ro­pie kolej zę­ba­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jungingen

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Jungle

[czy­taj: dżangl] ga­tu­nek mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej o bar­dzo szyb­kim tem­pie, wy­wo­dzą­cy się z rave'u


Jun­gle – ga­tu­nek mu­zycz­ny, wy­wo­dzą­cy się z ga­tun­ku na­zy­wa­ne­go rave. Fana tego ga­tun­ku okre­śla się jako jun­glist.

Po 1992 za­czy­na wy­o­dręb­niać się jako osob­ny ga­tu­nek mu­zy­ki ta­necz­nej, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ła­ma­nym ude­rze­niem bre­ak­be­at w odróż­nie­niu od ude­rzeń 4x4 (cha­rak­te­ry­sty­ka mu­zy­ki house i in­nych ga­tun­ków elek­tro­nicz­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jungowski

do­ty­czą­cy C. G. Junga i jun­giz­mu


Źródła:

SJP.pl

Junia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Juniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Junior

1. w spor­cie: za­wod­nik do okre­ślo­ne­go wieku, zwy­kle 19 lat (skrót: jun.)
2. młod­szy czło­nek ro­dzi­ny (skrót: jr)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) młod­szy wie­kiem czło­nek ro­dzi­ny

 (1.2) syn lub młod­szy brat / star­szy brat, który nosi to samo imię co oj­ciec

 (1.3) sport. za­wod­nik, który nie ukoń­czył okre­ślo­ne­go dla danej dy­scy­pli­ny wieku, zwy­kle 19 lat

 (1.4) po­cząt­ku­ją­cy pra­cow­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juniorek

zwy­kle w licz­bie mno­giej: ro­dzaj obu­wia pro­fi­lak­tycz­ne­go; ju­nior­ka


Źródła:

SJP.pl

Juniorka

1. za­wod­nicz­ka do okre­ślo­ne­go wieku, zwy­kle 19 lat
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej: ro­dzaj obu­wia pro­fi­lak­tycz­ne­go; ju­nio­rek


Źródła:

SJP.pl

Juniorki

zwy­kle w licz­bie mno­giej: ro­dzaj obu­wia pro­fi­lak­tycz­ne­go; ju­nior­ka


Ju­nior­ki – obu­wie mło­dzie­żo­we no­szo­ne w Pol­sce Lu­do­wej, szcze­gól­nie po­pu­lar­ne w la­tach 70. Były to sznu­ro­wa­ne ni­skie buty wy­ko­na­ne z ciem­nej (np. gra­na­to­wej) tka­ni­ny, nie­kie­dy za­o­pa­trzo­ne w skó­rza­ny nosek oraz twar­dą po­desz­wę.

Ju­nior­ki uwa­ża­ne były w PRL-u za obu­wie pro­fi­lak­tycz­ne, w związ­ku z czym za­le­ca­no je jako „szkol­ne obu­wie obo­wiąz­ko­we”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juniorkoguci

w bok­sie: waga ju­nior­ko­gu­cia - ka­te­go­ria wa­go­wa or­ga­ni­za­cji WBF o li­mi­cie 115 fun­tów (52,163 kg)


Źródła:

SJP.pl

Juniorski

→ ju­nior


Patrz:junior

Źródła:

SJP.pl

Juniorstwo

1. bycie ju­nio­rem;
2. ogół ju­nio­rów


Źródła:

SJP.pl

Juniper

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Ju­ni­per – osada w An­glii, w hrab­stwie Nort­hum­ber­land. Leży 32 km na za­chód od mia­sta New­cast­le upon Tyne i 401 km na pół­noc od Lon­dy­nu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Junkers

daw­niej: pie­cyk ga­zo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. pie­cyk ga­zo­wy

 (1.2) lotn. nie­miec­ki sa­mo­lot tran­spor­to­wy lub bom­bo­wy, uży­wa­ny pod­czas II wojny świa­to­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Junkier

1. młod­szy syn ro­dzi­ny pa­nu­ją­cej w Niem­czech;
2. wła­ści­ciel ziem­ski w Pru­sach;
3. po­do­fi­cer po­cho­dze­nia szla­chec­kie­go w armii ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. pru­ski szlach­cic, wła­ści­ciel ma­jąt­ku ziem­skie­go; jun­krzy czę­sto słu­ży­li jako ofi­ce­ro­wie w armii pru­skiej;

 (1.2) hist. niż­szy tytuł szla­chec­ki w Bel­gii i Ho­lan­dii, a uży­wa­ny także w czę­ści Nie­miec dla synów ma­ją­cych wstą­pić do armii

 (1.3) wojsk. sto­pień woj­sko­wy w ar­miach nie­miec­kiej i ro­syj­skiej, od­po­wied­nik pod­cho­rą­że­go w pol­skim woj­sku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Junkierski

→ jun­kier


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z jun­kra­mi, do­ty­czą­cy jun­krów


Patrz:junkier

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Junkierstwo

re­ak­cyj­ne, szo­wi­ni­stycz­ne po­glą­dy pru­skich ob­szar­ni­ków; jun­kier­szczyz­na


Źródła:

SJP.pl

Junkierszczyzna

re­ak­cyj­ne, szo­wi­ni­stycz­ne po­glą­dy pru­skich ob­szar­ni­ków; jun­kier­stwo


Źródła:

SJP.pl

Junko

ame­ry­kań­ski ptak z ro­dzi­ny pa­só­wek, z rzędu wró­blo­wych


Źródła:

SJP.pl

Junnański

→ Yun­nan (pro­win­cja w Chi­nach)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Jun­na­nem, do­ty­czą­cy Jun­na­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juno

w mi­to­lo­gii rzym­skiej: bo­gi­ni pa­tro­nu­ją­ca życiu ko­bie­ty (żony i matki), żona Jo­wi­sza; Ju­no­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mi­trzym. zob. Ju­no­na.

 (1.2) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 3;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Junoch

rze­czow­nik

 (1.1) stpol. chło­piec, mło­dzie­niec


Źródła:

Wiktionary

Junol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) środ. mot. mo­to­cykl "Junak"


Źródła:

Wiktionary

Junona

mit. rzym. sta­ro­i­tal­ska bo­gi­ni pa­tro­nu­ją­ca życiu ko­bie­ty (żony i matki), żona Jo­wi­sza; Juno


Ju­no­na (łac. "Iuno") – w mi­to­lo­gii rzym­skiej bo­gi­ni nie­bios, mał­żon­ka Jo­wi­sza, opie­kun­ka ko­biet, mał­żeń­stwa i ro­dzi­ny. Jej grec­kim od­po­wied­ni­kiem była Hera.

Córka Sa­tur­na i Ops, obok Jo­wi­sza i Mi­ner­wy była jedną z po­sta­ci rzym­skiej tria­dy na­czel­nych bóstw czczo­nych na Ka­pi­to­lu ("Iuno Ca­pi­to­li­na"). Jej sław­ne sta­ro­żyt­ne sank­tu­a­rium znaj­do­wa­ło się w La­nu­wium (stąd przy­do­mek "La­nu­vi­na"). Jej licz­ne funk­cje cha­rak­te­ry­zo­wa­ły inne przy­dom­ki:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Junosza

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Junoszyno

Ju­no­szy­no ( "Jun­ke­rac­ker") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Ste­gna. Leży na ob­sza­rze Żuław Wi­śla­nych przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 501, na szla­ku kolei wą­sko­to­ro­wej do Sztu­to­wa i No­we­go Dworu Gdań­skie­go (Żu­ław­ska Kolej Do­ja­zdo­wa). Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Junot

ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny pso­wa­tych przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem szopa pra­cza; junat, jenot, ku­no­pies


Źródła:

SJP.pl

Junoński

przy­miot­nik

 (1.1) daw. lub rzad. zwią­za­ny z Ju­no­ną; przy­po­mi­na­ją­cy bo­gi­nię Ju­no­nę, ma­ją­cy jej cechy


Źródła:

Wiktionary

Junta

[czy­taj: hunta]
1. hisz­pań­ska rada re­wo­lu­cyj­na;
2. w kra­jach Ame­ry­ki Ła­ciń­skiej: ogół władz usta­na­wia­nych po oba­le­niu rządu wsku­tek woj­sko­we­go za­ma­chu stanu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. w kra­jach Ame­ry­ki Ła­ciń­skiej: wła­dza usta­no­wio­na po­za­kon­sty­tu­cyj­nie przez woj­sko, zwy­kle w dro­dze za­ma­chu stanu;

 (1.2) hist. polit. dawny ko­le­gial­ny organ wła­dzy w Hisz­pa­nii w cza­sie pow­stań w XIX wieku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. młody


Źródła:

Wiktionary

Jupa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. okry­cie wierzch­nie

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. bluza, kurt­ka


Źródła:

Wiktionary

Jupek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. pot. walet


Źródła:

Wiktionary

Jupi

po­tocz­ny, cza­sem pow­ta­rza­ny, okrzyk wy­ra­ża­ją­cy ra­dość, uży­wa­ny zwy­kle przez mło­dzież


wy­krzy­knik

 (1.1) pot. super (wy­ra­że­nie ra­do­ści)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jupik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. rdzen­ny miesz­ka­niec ob­sza­ru za­chod­niej i po­łud­nio­wej Ala­ski oraz Pół­wy­spu Czu­koc­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Jupiter

re­flek­tor wy­ko­rzy­sty­wa­ny na pla­nie fil­mo­wym lub w te­a­trze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) silny re­flek­tor uży­wa­ny do oś­wiet­la­nia sceny te­a­tral­nej, te­le­wi­zyj­nej lub fil­mo­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jupka

dawny dam­ski kaf­tan z rę­ka­wa­mi do łok­cia; jubka


Źródła:

SJP.pl

Jur

jeden z okre­sów me­zo­zo­i­ku trwa­ją­cy około 55 mln lat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.;


Jur – imię mę­skie. Daw­niej pol­ski od­po­wied­nik grec­kie­go "Ge­or­gios", na równi z Je­rzym. Obec­nie na­le­ży do imion bar­dzo rzad­kich. Forma zdrob­nia­ła imie­nia – Jurek – funk­cjo­nu­je jako po­wszech­ne zdrob­nie­nie formy Jerzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jura

jeden z okre­sów me­zo­zo­i­ku trwa­ją­cy około 55 mln lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. jeden z okre­sów ge­o­lo­gicz­nych;


Jura – drugi okres ery me­zo­zo­icz­nej, od 201 do 143 mi­lio­nów lat temu. Naz­wa­na od gór Jura we Fran­cji i Szwaj­ca­rii przez Ale­xan­dra von Hum­bold­ta w 1823 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juracki

→ Ju­ra­ta


Patrz:Jurata

Źródła:

SJP.pl

Jurajski

zwią­za­ny z jurą (okre­sem ge­o­lo­gicz­nym w dzie­jach Ziemi)


przy­miot­nik

 (1.1) geol. do­ty­czą­cy jury, wy­stę­pu­ją­cy, pow­sta­ły w jurze

 (1.2) geogr. do­ty­czą­cy Jury (gór, kan­to­nu w Szwaj­ca­rii lub de­par­ta­men­tu fran­cu­skie­go)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jurajskość

→ ju­raj­ski


Patrz:jurajski

Źródła:

SJP.pl

Jurak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurament

daw­niej: przy­się­ga


Źródła:

SJP.pl

Jurand

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Ju­rand – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Jego forma jest wy­ni­kiem po­mył­ki – błęd­ne­go od­czy­ta­nia w XIX wieku przez hi­sto­ry­ka Fran­cisz­ka Pie­ko­siń­skie­go śred­nio­wiecz­nych za­pi­sów zna­ne­go w Pol­sce imie­nia Ja­rand, które jest formą imie­nia Ar­nold. Imię Ju­rand roz­pro­pa­go­wał Hen­ryk Sien­kie­wicz po­wie­ścią "Krzy­ża­cy".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurandostwo

Ju­rand z mał­żon­ką; Ju­ran­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Jurandowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Jurandowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­ran­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Juras

naz­wi­sko


Zo­bacz też: Łu­kasz Jur­kow­ski ps. Juras, za­wod­nik MMA.

Juras, wła­ści­wie Jerzy Wroń­ski (ur. 15 lu­te­go 1981) – pol­ski raper, pro­du­cent mu­zycz­ny oraz kick-bok­ser, po­cho­dzą­cy z War­sza­wy. Wie­lo­krot­ny mistrz Pol­ski, wi­ce­mistrz świa­ta i zdo­byw­ca Pu­cha­ru Świa­ta w kick-bo­xin­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurasik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurasz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juraszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juraszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurata

ką­pie­li­sko mor­skie na Mie­rzei Hel­skiej, dziel­ni­ca Ja­star­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osada nad­mor­ska w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurbork

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ta­u­ro­skim.


Jur­bork (lit. "Jur­bar­kas", niem. "Ge­or­gen­burg", jid. יורבורג) – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu ta­u­ro­skim, na hi­sto­rycz­nej Żmu­dzi, usy­tu­o­wa­ne na pra­wym brze­gu rzeki Nie­men. Znany był też pod naz­wa­mi Jur­borg i Jur­burg.

Mia­sto kró­lew­skie lo­ko­wa­ne w 1540 roku przez Bonę Sfo­rzę, po­ło­żo­ne było w Księ­stwie Żmudz­kim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jurcewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurczenko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurczyk

naz­wi­sko


Jur­czyk – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 5759 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurdziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jureczek

1. naz­wi­sko;
2. zdrob­nie­nie od: Jerzy (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Jerzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jureczko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jureczkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Ju­recz­ka


Źródła:

Wiktionary

Jurek

1. zdrob­nie­nie od: Jerzy (imię mę­skie); Je­rzyk;
2. naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Jerzy

 (1.2) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Jur


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurga

naz­wi­sko


Jurga ( Юргa) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie ke­me­row­skim. Jedno z naj­więk­szych miast ob­wo­du.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł ma­szy­no­wy, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych, me­blar­ski oraz spo­żyw­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurgać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Cie­sza­nów. reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. bun­to­wać, pod­nie­cać, pod­pu­szczać kogoś


Źródła:

Wiktionary

Jurgiel

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurgielewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurgielewiczowa

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurgielt

daw­niej:
1. rocz­ne wy­na­gro­dze­nie do­wód­ców woj­sko­wych i niek­tó­rych urzęd­ni­ków; rocz­ny żołd;
2. pen­sja wy­pła­ca­na pol­skim ma­gna­tom przez obce rządy, zin­sty­tu­cjo­na­li­zo­wa­na forma ko­rup­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. żołd


Jur­gielt ( Jahr­geld) – dawna płaca (pen­sja) rocz­na, od XVIII wieku ter­min o zna­cze­niu pe­jo­ra­tyw­nym, głów­nie do­ty­czą­cy kwot wy­pła­ca­nych przez obce rządy tzw. jur­gielt­ni­kom za po­pie­ra­nie ich in­te­re­sów w Pol­sce. Jur­gielt­ni­ka­mi na­zy­wa­no rów­nież szlach­ci­ców za­prze­da­nych ma­gna­tom i opła­ca­nych przez nich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurgieltnik

daw­niej:
1. czło­wiek za­prze­da­ny; sprze­daw­czyk;
2. żoł­nierz otrzy­mu­ją­cy jur­gielt (rocz­ny żołd)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. sprze­daw­czyk, zdraj­ca od­da­ją­cy swe usłu­gi za pie­nią­dze

 (1.2) hist. osoba otrzy­mu­ją­ca rocz­ny żołd (jur­gielt)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jurgieltowy

przy­miot­nik od: jur­gielt


Źródła:

SJP.pl

Jurgowianin

miesz­ka­niec Jur­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Jurgowianka

miesz­kan­ka Jur­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Jurgowski

przy­miot­nik od: Jur­gów


Źródła:

SJP.pl

Jurgów

wieś spi­ska w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ta­trzań­skim


Jur­gów (słow. "Jur­gov", węg. "Szepesgyörke", niem. "Jur­kau/Jörg") – wieś spi­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ta­trzań­skim, w gmi­nie Bu­ko­wi­na Ta­trzań­ska. Jest to nie­wiel­ka wieś na po­łud­niu Pol­ski, na Spi­szu (w re­gio­nie Za­ma­gu­rze). We­dług da­nych z 31 grud­nia 2012 r. so­łect­wo Jur­gów miało 926 sta­łych miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juribej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w sy­be­ryj­skiej czę­ści Rosji, ucho­dzi do Za­to­ki Gy­dań­skiej Morza Kar­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Jurij

ro­syj­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Juriuzań

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w Basz­kor­to­sta­nie, lewy do­pływ Ufy w do­rze­czu Wołgi


Ju­riu­zań ( Юрюза́нь) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie cze­la­biń­skim. W 2010 roku li­czy­ło 12 571 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jurkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Jurkowie

1. zdrob­nie­nie od: Jerzy (imię mę­skie); Je­rzyk;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Jurka


Źródła:

Wiktionary

Jurksztowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurlewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurmała

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Łot­wie, w środ­ko­wej czę­ści kraju, na gra­ni­cy Li­wo­nii i Kur­lan­dii;


Jur­ma­ła (łot. "Jūrmala", ros. "Юрмала", niem. daw­niej "Ri­ga­strand") – mia­sto w środ­ko­wej czę­ści Łotwy, na gra­ni­cy Li­wo­nii i Kur­lan­dii, ok. 10 km na za­chód od Rygi, nad Mo­rzem Bał­tyc­kim, znane uz­dro­wi­sko, po­ło­żo­ne mię­dzy Za­to­ką Ryską i rzeką Le­lu­pą, skła­da­ją­ce się z sze­re­gu po­ło­żo­nych obok sie­bie osied­li, głów­nie let­ni­sko­wych, mia­sto wy­dzie­lo­ne, 55 603 miesz­kań­ców (2005).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jurniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: jur­nie


Źródła:

SJP.pl

Jurniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: jurny


Źródła:

SJP.pl

Jurność

1. cecha kogoś peł­ne­go ener­gii, ży­wot­no­ści i ma­ją­ce­go duże po­trze­by sek­su­al­ne;
2. cecha cze­goś zmy­sło­we­go i nie­przyz­wo­i­te­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co jurne; cecha tych, któ­rzy są jurni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jurny

pełen ener­gii, ży­wot­no­ści i ma­ją­cy duże po­trze­by sek­su­al­ne


przy­miot­nik

 (1.1) przest. pełen tem­pe­ra­men­tu, ży­wot­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jurodiwyj

osoba na­wie­dzo­na albo uda­ją­ca taką, ma­ją­ca we­dług ludzi prze­sąd­nych dar jas­no­wi­dze­nia lub prze­po­wia­da­nia


Ju­ro­di­wyj ( юродивый, μωρός "mōrós"), także sa­lo­i­ta – w te­o­lo­gii chrze­ści­jań­skiej (szcze­gól­nie wschod­niej) świę­ty, który z mi­ło­ści do Boga do­bro­wol­nie wy­rze­ka się dóbr do­czes­nych i ak­cep­to­wa­nej spo­łecz­nie ży­cio­wej mą­dro­ści, przyj­mu­jąc po­sta­wę „sza­leń­ca Chry­stu­so­we­go”. Sta­no­wi jeden z cha­rak­te­ry­stycz­nych wzor­ców świę­to­ści daw­nej Rosji (obok stra­sto­terp­ców, star­ców i piel­grzy­mów). Po­sta­wa ta wy­stę­po­wa­ła rów­nież w in­nych nur­tach chrze­ści­jań­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juror

czło­nek jury, sę­dzia w ja­kimś kon­kur­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek jury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jurorka

człon­ki­ni jury


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) człon­ki­ni jury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jurorować

po­tocz­nie: brać udział (wziąć udział) w obra­dach jury


Źródła:

SJP.pl

Jurorski

→ juror


Patrz:juror

Źródła:

SJP.pl

Juroszek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Jurowiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurta

na­miot, sza­łas, po­kry­ty zwy­kle skó­ra­mi je­le­ni­mi lub woj­ło­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. na­miot po­kry­ty zaz­wy­czaj skó­ra­mi lub woj­ło­kiem, uży­wa­ny przez ludy tu­rec­kie i mon­gol­skie w środ­ko­wej Azji i po­łud­nio­wej Sy­be­rii;


Jurta – na­miot po­kry­ty skó­ra­mi (zwy­kle je­le­ni­mi) lub woj­ło­kiem, który uży­wa­ny jest przez ludy tu­rec­kie i mon­gol­skie. Ter­min po­cho­dzi z ję­zy­ków tu­rec­kich, więc do­ty­czy je­dy­nie tych, które można zo­ba­czyć od Morza Ka­spij­skie­go po Ałtaj. Na ste­pach Mon­go­lii, od Ał­ta­ju Za­chod­nie­go po Wiel­ki Chin­gan, na­mio­ty okre­śla­ne są jako "ger". Jurty bu­riac­kie mogą być bu­do­wa­ne w ca­ło­ści z drew­na (модон гэр).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurtowy

→ jurta


Patrz:jurta

Źródła:

SJP.pl

Jurusiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Ju­ru­sia


Źródła:

Wiktionary

Juruś

1. naz­wi­sko;
2. zdrob­nie­nie od: Jerzy (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m., zdrobn. od Jerzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jury

[czy­taj: żyri] ko­mi­sja sę­dziow­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) grupa ludzi, zwy­kle spe­cja­li­stów w danej dzie­dzi­nie, do­ko­nu­ją­cych oceny osób lub dzieł bio­rą­cych udział we współ­za­wod­nict­wie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: jura


Jury (wym. []) – słowo po­cho­dzą­ce z ję­zy­ka fran­cu­skie­go, oz­na­cza­ją­ce ze­spół, grono ar­bi­trów, któ­rzy nie muszą być ek­sper­ta­mi, po­wo­ła­ny w związ­ku z prze­pro­wa­dze­niem kon­kur­su. Człon­ko­wie "jury" to ju­ro­rzy (słowo "juror" w ję­zy­ku pol­skim wy­ma­wia się zgod­nie z pi­sow­nią). "Jury" jest w ję­zy­ku pol­skim ro­dza­ju ni­ja­kie­go, nie­od­mien­ne przez przy­pad­ki. "Juror" od­mie­nia się jak "ju­nior".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurydyczny

1. do­ty­czą­cy ju­ry­dy­ki;
2. ma­ją­cy zwią­zek z pra­wem


Źródła:

SJP.pl

Jurydyka

włas­ność szla­chec­ka lub ko­ściel­na w mia­stach nie­pod­le­ga­ją­ca prawu miej­skie­mu


Ju­ry­dy­ka (łac. "iu­ri­di­cus" praw­ny) – osada obok mia­sta kró­lew­skie­go, rza­dziej en­kla­wa na grun­tach miej­skich, nie­pod­le­ga­ją­ca wła­dzom miej­skim i miej­skie­mu są­dow­nict­wu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Jurydyzacja

na­da­wa­nie cze­muś cha­rak­te­ru praw­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Jurylingwistyka

dział ling­wi­sty­ki sto­so­wa­nej, zaj­mu­ją­cy się za­gad­nie­nia­mi do­ty­czą­cy­mi tłu­ma­czeń są­do­wych i eko­no­micz­nych, m.in. usta­la­niem nazw in­sty­tu­cji w ob­cych ję­zy­kach


Źródła:

SJP.pl

Jurysdykcja

1. prawo są­dze­nia, upraw­nie­nie or­ga­nu pań­stwa do roz­strzy­ga­nia spor­nych spraw
2. okręg są­do­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. upraw­nie­nie or­ga­nu wła­dzy do roz­strzy­ga­nia spor­nych spraw

 (1.2) praw. ob­szar, na któ­rym obo­wią­zu­je ju­rys­dyk­cja (1.1)

 (1.3) daw. sąd lub try­bu­nał


Ju­rys­dyk­cja (z iu­ris­dic­tio, dosł. „orze­kam o pra­wie”) – prawo są­dze­nia, po­sia­da­ne przez dany pod­miot (organ) upraw­nie­nie (kom­pe­ten­cja) do roz­poz­na­wa­nia i roz­strzy­ga­nia da­nych spraw, tj. orze­ka­nia w danej spra­wie. Aby sąd mógł roz­strzy­gać w danej spra­wie, muszą zo­stać speł­nio­ne okre­ślo­ne wa­run­ki roz­pa­try­wa­ne osob­no dla każ­dej kon­kret­nej spra­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurysdykcyjnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) zgod­nie z ju­rys­dyk­cją


Źródła:

Wiktionary

Jurysdykcyjny

→ ju­rys­dyk­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) praw. zwią­za­ny z ju­rys­dyk­cją, do­ty­czą­cy ju­rys­dyk­cji


Patrz:jurysdykcja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juryskonsult

daw­niej: radca praw­ny in­sty­tu­cji; ju­ry­skon­sul­tant


Źródła:

SJP.pl

Juryskonsultant

daw­niej: radca praw­ny in­sty­tu­cji; ju­ry­skon­sult


Źródła:

SJP.pl

Juryslingwistyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. jęz. praw. dział nauki ba­da­ją­cy język praw­ny i praw­ni­czy, łą­czą­cy tym samym ana­li­zę ling­wi­stycz­ną i ju­ry­stycz­ną;


Ju­rys­ling­wi­sty­ka ("ling­wi­sty­ka prawa") – dział nauki zaj­mu­ją­cy się ję­zy­ka­mi prawa (praw­nym i praw­ni­czym) i w tym celu łą­czą­cy wie­dzę i me­to­do­lo­gię ję­zy­koz­naw­stwa z na­u­ka­mi praw­ny­mi.

Bada język prawa w jego róż­nych aspek­tach i prze­ja­wach. Sku­pia się prze­de wszyst­kim na za­gad­nie­niach se­man­tycz­nych, skład­nio­wych, sty­li­stycz­nych i ter­mi­no­lo­gicz­nych, pod kątem odręb­no­ści od ję­zy­ka na­tu­ral­ne­go i jego wew­nętrz­ne­go zróż­ni­co­wa­nia. Ma to słu­żyć po­pra­wie ja­ko­ści ję­zy­ka praw­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jurysprudencja

1. nauka lub zna­jo­mość prawa; pra­woz­naw­stwo;
2. orzecz­nict­wo są­do­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka lub zna­jo­mość prawa

 (1.2) we Fran­cji: spo­sób wy­ro­ko­wa­nia sądu w pew­nych spra­wach


Ju­ry­spru­den­cja ( iuris pru­den­tia, bie­gła zna­jo­mość prawa) – wie­loz­nacz­ne okre­śle­nie zwią­za­ne z na­u­ka­mi praw­ny­mi. Ju­ry­spru­den­cja może być ro­zu­mia­na jako:

W ra­mach te­o­rii prawa funk­cjo­no­wa­ło wiele nur­tów te­o­re­tycz­nych, okre­śla­nych mia­nem ju­ry­spru­den­cji, w tym:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jurysta

daw­niej: czło­wiek zna­ją­cy prawo; praw­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. albo hist. praw­nik, znaw­ca prawa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jurystka

daw­niej: ko­bie­ta zna­ją­ca prawo; praw­nicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Jurystyczny

praw­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Jurzyca

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jurzykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jus

nazwa dwóch liter al­fa­be­tu sło­wiań­skie­go oz­na­cza­ją­cych w sta­ro­sło­wiań­skim ję­zy­ku no­so­we sa­mo­gło­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. nazwa liter re­pre­zen­tu­ją­cych w ję­zy­ku pra­sło­wiań­skim sa­mo­gło­ski no­so­we. Wy­stę­po­wa­ły one we wczes­nej cy­ry­li­cy i gła­go­li­cy;


Mały jus (Ѧѧ) i wiel­ki jus (Ѫѫ) – li­te­ry re­pre­zen­tu­ją­ce sa­mo­gło­ski no­so­we w ję­zy­ku pra­sło­wiań­skim. Ist­nia­ły one we wczes­nej cy­ry­li­cy i gła­go­li­cy. Mogą wy­stę­po­wać też w po­sta­ci, two­rząc od­po­wied­nie li­ga­tu­ry: Ѩѩ (ję) i Ѭѭ (jǫ).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jusewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Jusiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juskowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Just

naz­wi­sko


Just – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od ła­ciń­skie­go imie­nia "Iu­stus" lub "Ju­stus", ut­wo­rzo­ne­go od przy­miot­ni­ka "iu­stus", oz­na­cza­ją­ce­go „spra­wied­li­wy”, „prawy”, „słusz­ny” lub „zgod­ny z pra­wem”.

Żeń­skim od­po­wied­ni­kiem imie­nia jest Justa. Do jego form wy­stę­pu­ją­cych w in­nych ję­zy­kach na­le­żą m.in. nie­miec­kie i ni­der­landz­kie "Ju­stus", wło­skie "Giu­sto", hisz­pań­skie "Justo", fran­cu­skie "Juste" oraz li­tew­skie "Ju­stas".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Justa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma imie­nia Ju­sty­na


Justa – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, od­po­wied­nik mę­skie­go imie­nia Just. Oz­na­cza "słusz­na, spra­wied­li­wa, wła­ści­wa". Wśród świę­tych – św. Justa, mę­czen­ni­ca z Se­wil­li, zmar­ła razem z sio­strą Ru­fi­ną ok. 287.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Justerować

daw­niej: ju­sto­wać - re­gu­lo­wać przy­rzą­dy op­tycz­ne lub po­mia­ro­we


Źródła:

SJP.pl

Justier

prze­sta­rza­łe: pra­cow­nik re­gu­lu­ją­cy ukła­dy op­tycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Justizmord

[czy­taj: ju­stic­mord]
1. kara śmier­ci wy­ko­na­na na oso­bie nie­win­nej;
2. duże na­du­ży­cie wła­dzy są­dow­ni­czej


Źródła:

SJP.pl

Justorium

dawne na­rzę­dzie od­lew­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Justować

1. for­mo­wać tekst po­przez wy­rów­na­nie po­ło­że­nia jego wier­szy w celu na­da­nia ca­ło­ści jed­no­li­te­go, este­tycz­ne­go wy­glą­du;
2. na­sta­wiać, re­gu­lo­wać przy­rzą­dy i me­cha­niz­my pre­cy­zyj­ne


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ju­sto­wać)

 (1.1) ty­pogr. wy­rów­ny­wać tekst jed­no­cze­śnie do le­we­go i pra­we­go mar­gi­ne­su

 (1.2) po­ligr. wy­peł­niać ju­stun­kiem od­stę­py po­mię­dzy wier­sza­mi i wy­ra­za­mi w skła­dzie ze­cer­skim celem za­cho­wa­nia wła­ści­wej sze­ro­ko­ści szpal­ty lub ko­lum­ny

 (1.3) techn. do­pa­so­wy­wać ele­men­ty wzglę­dem sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Justowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Justunek

ro­dzaj ma­te­ria­łu ze­cer­skie­go sto­so­wa­ny do wy­peł­nia­nia od­stę­pów mię­dzy wy­ra­za­mi, wier­sza­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) druk. nie­dru­ko­wa­ny ma­te­riał ze­cer­ski wy­peł­nia­ją­cy puste miej­sca mię­dzy czcion­ka­mi i in­ny­mi ele­men­ta­mi druku;


Ju­stu­nek – tzw. "ma­te­riał ślepy", "ma­te­riał ze­cer­ski bez oczka", wszyst­kie nie­dru­ko­wal­ne ele­men­ty dy­stan­so­we ukła­da­ne w skła­dzie i ła­ma­niu razem z czcion­ka­mi, li­nia­mi, or­na­men­ta­mi, "kli­sza­mi" itp. Ju­stun­kiem były róż­ne­go kształ­tu me­ta­lo­we płyt­ki i sztab­ki wsta­wia­ne po­mię­dzy czcion­ki oraz wy­peł­nia­ją­ce wszel­kie inne puste miej­sca na ko­lum­nie. Ze wzglę­du na wy­mia­ry ju­stu­nek był dzie­lo­ny na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Justunkowy

przy­miot­nik od: ju­stu­nek


Źródła:

SJP.pl

Justus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) astr. pla­ne­to­i­da z pasa głów­ne­go aste­ro­id o nu­me­rze 2799;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Justy

[czy­taj: dża­sti] model sa­mo­cho­du marki Su­ba­ru


Źródła:

SJP.pl

Justycjalista

osoba uz­na­ją­ca spra­wied­li­wość, w tym spra­wied­li­wość spo­łecz­ną, za pod­sta­wę ustro­ju pań­stwa; pe­ro­ni­sta


Źródła:

SJP.pl

Justycjalizm

dok­try­na po­li­tycz­na, któ­rej głów­ną za­sa­dą jest spra­wied­li­wość spo­łecz­na


Źródła:

SJP.pl

Justycjariusz

daw­niej: urzęd­nik są­do­wy niż­sze­go stop­nia


Źródła:

SJP.pl

Justyfikacja

1. daw­niej: uspra­wied­li­wie­nie, tłu­ma­cze­nie
2. for­mo­wa­nie bloku tek­stu po­przez wy­rów­na­nie po­ło­że­nia wier­szy w celu na­da­nia ca­ło­ści jed­no­li­te­go, este­tycz­ne­go wy­glą­du; ju­sto­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Justyn

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Justyna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Ju­styn


Ju­sty­na – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ju­styn. Imię po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go od słowa „iu­stus”, co oz­na­cza „spra­wied­li­wy”. Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Ju­sty­na za­ję­ła 49. miej­sce w gru­pie imion żeń­skich w 2009 roku.

Ju­sty­na imie­ni­ny ob­cho­dzi: 12 marca, 14 czerw­ca, 16 czerw­ca, 13 lipca, 26 wrze­śnia, 7 paź­dzier­ni­ka i 30 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Justynian

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Justynianostwo

Ju­sty­nian z mał­żon­ką; Ju­sty­nia­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Justynianowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Justynianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­sty­nia­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Justyniański

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­sty­nia­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Justyniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­sty­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Justynka

zdrob­nie­nie od: Ju­sty­na (imię żeń­skie)


Ju­styn­ka – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kę­piń­skim, w gmi­nie Ba­ra­nów.

Do 31 grud­nia 2023 miej­sco­wość była czę­ścią wsi Żu­ra­wi­niec.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Justynostwo

Ju­styn z mał­żon­ką; Ju­sty­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Justynowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Justynowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­sty­na lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Ju­sty­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Justysia

zdrob­nie­nie od: Ju­sty­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Justysiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­sty­si lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Justysiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­sty­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Justyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Justyś

zdrob­nie­nie od: Ju­sty­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Juszczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juszczakiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juszczenko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juszczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juszczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Juszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Juszka

zdrob­nie­nie od: jucha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. jucha

 (1.2) czer­ni­na; Glo­ger|jucha.

 (1.3) gw-pl|Bia­ły­stok. wy­wietrz­nik pie­co­wy

 (1.4) gw-pl|Lwów. rzad­ka zupa

 (1.5) gw-pl|Poz­nań. krew

 (1.6) gw-pl|Kresy. sok z cze­goś


Jusz­ka – rzeka bio­rą­ca po­czą­tek w oko­li­cach Go­dzię­ci­na, do­pływ Je­zie­rzy­cy w po­bli­żu Krze­lo­wa o dłu­go­ści 30,62 km. Prze­pły­wa przez Wołów i na­stęp­nie wpły­wa na teren Parku Kra­jo­bra­zo­we­go Do­li­na Je­zie­rzy­cy.

Nazwę swą zaw­dzię­cza tar­gom bydła od­by­wa­ją­cym się w Wo­ło­wie oraz ubo­jo­wi tych zwie­rząt, któ­rych krew (pot. "jucha") spły­wa­ła rzeką[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juszkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juszkowo

Jusz­ko­wo ( Gisch­kau) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Pruszcz Gdań­ski. Leży na tra­sie nie­czyn­nej linii ko­le­jo­wej Pruszcz Gdań­ski-Żu­ko­wo-Kar­tu­zy-Lę­bork, w bez­poś­red­nim są­siedzt­wie Ob­wod­ni­cy Trój­mia­sta. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Jusznica

śred­niej wiel­ko­ści mu­chów­ka z ro­dzi­ny bąków


Źródła:

SJP.pl

Juszyć

daw­niej:
1. o zwie­rzę­tach: krwa­wić;
2. bru­dzić krwią; zakr­wa­wiać;
3. po­bu­dzać do gnie­wu; pod­bu­rzać, pod­nie­cać, ją­trzyć;
4. ju­szyć się - uno­sić się gnie­wem; zło­ścić się


Źródła:

SJP.pl

Jut

tylna część gór­ne­go po­kła­du stat­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tylna część gór­ne­go po­kła­du stat­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juta

1. jed­no­rocz­na ro­śli­na z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w wielu ga­tun­kach; kor­cho­rus, ja­rzych­na;
2. włó­kno ły­ko­we otrzy­my­wa­ne z łodyg tej ro­śli­ny; tka­ni­na z tego włó­kna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cor­cho­rus|L.|ref=tak., ro­śli­na tro­pi­kal­na z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych;

 (1.2) włók. włó­kno otrzy­my­wa­ne z łodyg tej ro­śli­ny

 (1.3) włók. tka­ni­na z tego włó­kna;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jutland

rasa cięż­kich koni zim­nokr­wi­stych po­cho­dzą­ca z Danii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) hipol. rasa konia do­mo­we­go wy­wo­dzą­ca się z Jut­lan­dii w Danii;


Jut­land – rasa konia do­mo­we­go wy­wo­dzą­ca się z Danii.

Koń jest krępy, cięż­ki, z krót­ki­mi, moc­ny­mi no­ga­mi o ob­fi­tych szczot­kach, które ho­dow­cy usi­łu­ją wy­e­li­mi­no­wać. Pró­bu­ją też po­pra­wić słabe stawy, za które rasa ta była w przesz­ło­ści kry­ty­ko­wa­na. Ma dość po­dob­ny po­krój do suf­folk pun­cha, ale nieco mniej szla­chet­ną głowę. Szyja jest gruba i mu­sku­lar­na, osa­dzo­na na dość stro­mych ło­pat­kach, no­szo­na wy­so­ko. Klat­ka pier­sio­wa bar­dzo sze­ro­ka i głę­bo­ka, kłoda owal­na, a grzbiet krót­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jutlandczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Jut­lan­dii


Źródła:

Wiktionary

Jutlandia

pół­wy­sep w pół­noc­nej Eu­ro­pie; Pół­wy­sep Jut­landz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pół­wy­sep po­ło­żo­ny w Danii (więk­szość) i Niem­czech, obla­ny mo­rza­mi Bał­tyc­kim i Pół­noc­nym i ma­ją­cy na­sa­dę w oko­li­cach Ham­bur­ga;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jutlandzki

przy­miot­nik od: Jut­lan­dia


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Jut­lan­dią, do­ty­czą­cy Jut­lan­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jutowie

Ju­to­wie – lud ger­mań­ski (pół­noc­no­ger­mań­ski lub za­chod­nio­ger­mań­ski) osia­dły pier­wot­nie w pół­noc­nej i środ­ko­wej czę­ści Pół­wy­spu Jut­landz­kie­go. W po­ło­wie V wieku, część Jutów za­sied­li­ła po­łud­nio­wo-wschod­nią An­glię (Kent), resz­ta współt­wo­rzy­ła w póź­niej­szych wie­kach naród duń­ski.


Źródła:

Wikipedia

Jutowy

wy­ko­na­ny z juty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z jutą, do­ty­czą­cy juty

 (1.2) wy­ko­na­ny z juty (tka­ni­ny)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jutrać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) śrpol. od­kła­dać zro­bie­nie cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Jutro

1. dzień na­stę­pu­ją­cy po dzi­siej­szym
2. prze­no­śnie: przysz­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzień na­stęp­ny w sto­sun­ku do obec­ne­go

 (1.2) stpol. ranek

 (1.3) przen. bli­ska przysz­łość

przy­słó­wek czasu

 (2.1) na­stęp­ne­go dnia po obec­nym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jutrosin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej;


Ju­tro­sin (niem. "Gut­ters­chin") – mia­sto w Pol­sce, w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Ju­tro­sin.

Ju­tro­sin uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1472 ro­kiem. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. le­szczyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jutrosinianin

miesz­ka­niec Ju­tro­si­na (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ju­tro­si­na

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Ju­tro­si­na, uro­dzo­na w Ju­tro­si­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jutrosinianka

miesz­kan­ka Ju­tro­si­na (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ju­tro­si­na

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Ju­tro­si­na, uro­dzo­na w Ju­tro­si­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jutrosiński

przy­miot­nik od: Ju­tro­sin, gmina w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Ju­tro­si­na, zwią­za­ny z Ju­tro­si­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jutrzejszy

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do jutra

 (1.2) od­no­szą­cy się do przysz­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Jutrzenka

1. gwia­zda po­ran­na wi­docz­na przed wscho­dem słoń­ca;
2. świt, zorza po­ran­na, jas­ność po­prze­dza­ją­ca wschód słoń­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet. po­ran­na jas­ność przed po­ja­wie­niem się słoń­ca

 (1.2) książk. przen. za­po­wiedź nad­cho­dzą­cej no­wo­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jutrzenkowy

przy­miot­nik od: ju­trzen­ka


przy­miot­nik

 (1.1) daw. ranny, po­ran­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jutrzenny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. ranny, po­ran­ny


Źródła:

Wiktionary

Jutrznia

pora dnia w po­dzia­le mni­chów za­kon­nych od­po­wia­da­ją­ca godz.
2.30 w nocy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. po­czą­tek po­ran­ka, zanim wzej­dzie słoń­ce

 (1.2) książk. zja­wi­sko zorzy na po­ran­nym nie­bie

 (1.3) przen. roz­po­czy­na­nie się cze­goś

 (1.4) astr. pla­ne­ta Wenus ob­ser­wo­wal­na o po­ran­ku jako jasny obiekt na nie­bie

 (1.5) kośc. w ko­ścio­łach pra­wo­sław­nych na­bo­żeń­stwo spra­wo­wa­ne o świ­cie, we­dług sta­ro­te­sta­men­to­wej ra­chu­by czasu (doba roz­po­czy­na się o za­cho­dzie słoń­ca)


Jutrz­nia – ogól­na nazwa na­bo­żeństw w Ko­ścio­łach chrze­ści­jań­skich, ka­no­nicz­nie przy­pi­sa­nych do wczes­ne­go po­ran­ka i spra­wo­wa­nych około świtu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Jutrzniowy

przy­miot­nik od: jutrz­nia


Źródła:

SJP.pl

Jutta

mszar­nik jutta - motyl dzien­ny z ro­dzi­ny ru­sał­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Jutuber

osoba pu­bli­ku­ją­ca fil­mi­ki na YouTubie; yo­u­tu­ber


Źródła:

SJP.pl

Jutuberka

→ ju­tu­ber; yo­u­tu­ber­ka


Źródła:

SJP.pl

Jutyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ju­ta­mi, do­ty­czą­cy Jutów


Źródła:

Wiktionary

Juwenalia

1. co­rocz­ne świę­to stu­denc­kie; ża­ki­na­da;
2. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: igrzy­ska wpro­wa­dzo­ne przez Ne­ro­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stud. tra­dy­cyj­ne, co­rocz­ne igrzy­ska stu­denc­kie zło­żo­ne z fe­sty­nów, za­wo­dów, kon­cer­tów i barw­nych ko­ro­wo­dów

 (1.2) hist. pry­wat­ne igrzy­ska w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie ma­ją­ce formę ama­tor­skich wi­do­wisk te­a­tral­nych, wpro­wa­dzo­ne przez ce­sa­rza Ne­ro­na


Ju­we­na­lia – do­rocz­ne pol­skie świę­to stu­den­tów od­by­wa­ją­ce się w maju. Ob­cho­dy trwa­ją naj­czę­ściej kilka dni i obej­mu­ją pa­ra­dy, kon­cer­ty ple­ne­ro­we, za­wo­dy spor­to­we, kon­kur­sy oraz sym­bo­licz­ne prze­ka­za­nie klu­czy do mia­sta stu­den­tom (ce­re­mo­nia ta ma miej­sce m.in. w Gdań­sku).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juwenaliowy

→ ju­we­na­lia


Patrz:juwenalia

Źródła:

SJP.pl

Juwenalis

poeta rzym­ski ok. 60-127


De­ci­mus Iu­nius Iu­ve­na­lis, Ju­we­na­lis z Ak­wi­nu (60–130) – rzym­ski poeta sa­ty­rycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juwenalny

hor­mon ju­we­nal­ny - hor­mon kie­ru­ją­cy roz­wo­jem lar­wal­nym owa­dów; hor­mon ju­we­nil­ny


Źródła:

SJP.pl

Juwenilia

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ut­wo­ry li­te­rac­kie bądź mu­zycz­ne pow­sta­łe w okre­sie dzie­ciń­stwa lub mło­do­ści twór­cy;


Nie mylić z: Ju­we­na­lia. Zo­bacz też: Juvenília.

Ju­we­ni­lia, iu­ve­ni­lia ( iu­ve­na­lis – mło­dzień­czy) – ut­wo­ry li­te­rac­kie bądź mu­zycz­ne pow­sta­łe w okre­sie dzie­ciń­stwa lub mło­do­ści twór­cy, czę­sto po­zba­wio­ne sa­mo­dziel­nej war­to­ści i trak­to­wa­ne póź­niej wy­łącz­nie jako wstęp do jego twór­czo­ści wła­ści­wej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Juwenilium

mło­dzień­cze dzie­ło au­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Juwenilny

1. zwią­za­ny z wie­kiem mło­dzień­czym;
2. hor­mon ju­we­nil­ny - hor­mon wy­stę­pu­ją­cy w sta­dium lar­wal­nym i wa­run­ku­ją­cy me­ta­mor­fo­zę owada; hor­mon ju­we­nal­ny;
3. wody ju­we­nil­ne - wody z wnę­trza Ziemi pow­sta­ją­ce przez wy­dzie­la­nie się pary wod­nej z rozt­wo­rów mag­mo­wych lub przez de­hy­dra­ta­cję niek­tó­rych mi­ne­ra­łów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z mło­do­ścią, wie­kem mło­dzień­czym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juwentyn

imię mę­skie


Ju­wen­tyn – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, wy­wo­dzą­ce się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go "młody". Pa­tro­nem tego imie­nia jest św. Ju­wen­tyn, wspo­mi­na­ny razem ze św. Mak­sy­mem (IV wiek).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Juwentynowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Juwentynowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ju­wen­ty­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Juz

apa­rat te­le­gra­ficz­ny z kla­wia­tu­rą, wy­na­le­zio­ny w 1855 r., pro­to­typ da­le­ko­pi­su


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. apa­rat te­le­gra­ficz­ny z kla­wia­tu­rą wy­na­le­zio­ny w 1855, praw­zór da­le­ko­pi­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juzing

[czy­taj: juz-ing] w że­glar­stwie: cien­ka linka ro­ślin­na zwi­nię­ta z dwu lub trzech sznur­ków, uży­wa­na do zwią­zy­wa­nia ze sobą lin, spo­rzą­dza­nia opa­sek oraz do ob­wią­zy­wa­nia żagla na bomie lub gaflu; mar­lin­ka, omot­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. cien­ka lecz mocna linka do robót bos­mań­skich


Ju­zing – cien­ka ale mocna, cza­sa­mi nas­mo­ło­wa­na, linka, nieg­dyś naj­czę­ściej ko­nop­na a obec­nie z two­rzyw sztucz­nych, wy­ko­rzy­sty­wa­na do wielu róż­nych robót bos­mań­skich, słu­żą­ca np. do szy­cia (na­pra­wia­nia) żagli, do mo­to­wią­za­nia (ochron­ne­go ob­wi­ja­nia lin sta­lo­wych, np. żeby nie obi­ja­ły gołym me­ta­lem drew­nia­nych czę­ści stat­ku) itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Juzista

daw­niej: męż­czyz­na ob­słu­gu­ją­cy juz (pro­to­typ da­le­ko­pi­su)


Źródła:

SJP.pl

Juzistka

daw­niej: ko­bie­ta ob­słu­gu­ją­ca juz (pro­to­typ da­le­ko­pi­su)


Źródła:

SJP.pl

Juzowy

→ juz


Patrz:juz

Źródła:

SJP.pl

Juści

par­ty­ku­ła wy­ra­ża­ją­ca wiarę w coś, pew­ność co do cze­goś


par­ty­ku­ła

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. a jakże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Juśkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Już

1. wyraz o cha­rak­te­rze pod­kre­śla­ją­cym, wzmac­nia­ją­cym, uwy­dat­nia­ją­cy gra­ni­ce cza­so­we;
2. wyraz uwy­dat­nia­ją­cy mocne prześ­wiad­cze­nie, znie­cier­pli­wie­nie, po­na­gle­nie;
3. teraz, w tym mo­men­cie


par­ty­ku­ła

 (1.1) …pod­kre­śla­ją­ca, że coś jest wy­ni­kiem mi­nio­ne­go czasu i zda­rzeń

 (1.2) …okre­śla­ją­ca gra­ni­cę mię­dzy przesz­ło­ścią, a przysz­ło­ścią

przy­słó­wek czasu

 (2.1) w tej chwi­li, bez zwłow­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jużak

rasa psów ow­czar­skich; ow­cza­rek po­łud­nio­wo­ro­syj­ski


Źródła:

SJP.pl

Jużby

par­ty­ku­ła "już" wraz z cząst­ką trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Jużci

daw­niej:
1. wzmoc­nio­ne "już";
2. słowo wzmac­nia­ją­ce ja­kieś stwier­dze­nie


przy­słó­wek

 (1.1) (daw.) wzmoc­nio­ne już

par­ty­ku­ła

 (2.1) (przest.) …pot­wier­dza­ją­ca, że coś jest pewne, zgod­ne z rze­czy­wi­sto­ścią (na­da­ją­ca ton prze­ko­na­nia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jużcić

daw­niej: wzmoc­nio­ne "jużci"; już­ciż


Źródła:

SJP.pl

Jużciż

daw­niej: wzmoc­nio­ne "jużci"; już­cić


Źródła:

SJP.pl

Jużnosachalińsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, na wy­spie Sa­cha­lin, sto­li­ca ob­wo­du sa­cha­liń­skie­go;


Już­no­sa­cha­lińsk ( Южно-Сахалинск, trb. "Jużno-Sa­cha­linsk", 豊原 "To­y­o­ha­ra") – mia­sto w Rosji, na wy­spie Sa­cha­lin, sto­li­ca ob­wo­du sa­cha­liń­skie­go. Leży nad rzeką Su­su­ja. Mia­sto za­ło­żo­ne w 1882 roku przez Ro­sjan. Po­cząt­ko­wo na­zy­wa­ło się Wła­di­mi­row­ka ( Влади́мировка) od 1882 do 1905, a na­stęp­nie To­y­o­ha­ra ( 豊原市) w okre­sie przy­na­leż­no­ści do Ja­po­nii w la­tach 1905–1946. Prawa miej­skie uzy­ska­ło w 1915 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Jużnosachaliński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Już­no­sa­cha­liń­skiem, do­ty­czą­cy Już­no­sa­cha­liń­ska


Źródła:

Wiktionary

Jużyna

daw­niej: pod­wie­czo­rek, po­si­łek mię­dzy obia­dem a ko­la­cją


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw., także. gw-pl|Za­gó­rze,Iwo­nicz,Tar­nów,Rogi (po­wiat kro­śnień­ski),Kęty,Nowy Targ,Ży­wiec. po­si­łek po­po­łud­nio­wy, pod­wie­czo­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Jużże

wzmoc­nio­ne "już"


Źródła:

SJP.pl