Iś

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. iść


Źródła:

Wiktionary

Iście

do­praw­dy, na­praw­dę; nie­wąt­pli­wie, istot­nie


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) książk. albo podn. na pewno, praw­dzi­wie

rze­czow­nik

 (2.1) rzad. od­cza­sow­ni­ko­wy od|iść.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Iściec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. wie­rzy­ciel, ten, co ma ro­szcze­nie

 (1.2) stpol. dłuż­nik, ten, na któ­rym ciąży głów­ne zo­bo­wią­za­nie

 (1.3) stpol. winny, ten, który po­peł­nił prze­stęp­stwo

 (1.4) daw. ten, który co komu po­ży­cza, wie­rzy­ciel

 (1.5) daw. ten, który od kogo co po­ży­czył, jest komu co wi­nien, dłuż­nik

 (1.6) daw. ten, który po­peł­nił prze­stęp­stwo, wi­no­waj­ca, poz­wa­ny do sądu, oskar­żo­ny

 (1.7) daw. powód, stro­na wno­szą­ca spra­wę do sądu, oskar­ży­ciel

 (1.8) daw. świa­dek, osoba skła­da­ją­ca zez­na­nia, stwier­dza­ją­ca, poś­wiad­cza­ją­ca co lub bę­dą­ca świad­kiem czego, obec­na przy czym

 (1.9) daw. praw­dzi­wy, rze­czy­wi­sty wła­ści­ciel

 (1.10) daw. wy­ko­naw­ca, eg­ze­ku­tor czego


Źródła:

Wiktionary

Iścina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. suma pie­nięż­na głów­na (tj. nie­o­bej­mu­ją­ca do­dat­ko­wych świad­czeń pie­nięż­nych, jak od­set­ki, kary umow­ne itp.) na­leż­na z róż­nych ty­tu­łów


Źródła:

Wiktionary

Iścizna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. daw. suma pie­nięż­na głów­na (tj. nie­o­bej­mu­ją­ca do­dat­ko­wych świad­czeń pie­nięż­nych, jak od­set­ki, kary umow­ne itp.) na­leż­na z róż­nych ty­tu­łów

 (1.2) daw. suma pie­nięż­na, za­pła­ta

 (1.3) daw. włas­ność sta­no­wią­ca ma­ją­tek


Źródła:

Wiktionary

Iścić

daw­niej:
1. urze­czy­wist­niać coś;
2. spła­cać, ui­szczać;
3. gło­sić, twier­dzić;
4. iścić się - urze­czy­wist­niać się, dziać się


Źródła:

SJP.pl

Iśwara

w hin­du­iz­mie: naj­wyż­szy bóg, pan wszechś­wia­ta


Iś­wa­ra (de­wa­na­ga­ri ईश्वर trl. Īśvara, Iś oz­na­cza „pa­no­wa­nie”) – w hin­du­iz­mie, Naj­wyż­szy Bóg oso­bo­wy, Pan bądź rząd­ca wszechś­wia­ta, jed­nak nie Stwór­ca. Za­rzą­dza for­ma­mi zja­wi­sko­wy­mi i pa­nu­je nad du­sza­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Iść

1. kro­czyć, stą­pać, cho­dzić
2. wstę­po­wać gdzieś, uda­wać się, kie­ro­wać się
3. dziać się, od­by­wać się
4. funk­cjo­no­wać, dzia­łać
5. po­wo­dzić się, wieść się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. pójść)

 (1.1) po­ru­szać się, zmie­niać swoje po­ło­że­nie za po­mo­cą nóg, nie tra­cąc przy tym ani na chwi­lę kon­tak­tu z po­dło­żem

 (1.2) uda­wać się w ja­kimś kie­run­ku lub celem wy­ko­na­nia ja­kiejś czyn­no­ści, część drogi po­ko­nu­jąc pie­szo

 (1.3) przen. wy­do­by­wać się

 (1.4) o ma­szy­nach i urzą­dze­niach funk­cjo­no­wać

 (1.5) upły­wać, mijać

 (1.6) idzie, szło ra­dzić sobie

 (1.7) o in­sta­la­cji, prze­wo­dzie znaj­do­wać się, być po­ło­żo­nym

 (1.8) być przez­na­czo­nym do cze­goś

 (1.9) na­stę­po­wać w cza­sie

 (1.10) idzie, szło łódź. można, można było


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary