rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i Tatarstanie, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z Ikatem (rzeką na Syberii w Rosji)
Wiktionary
1. krzew z rodziny ikacynowatych;
2. alkaloid ekstrahowany z tego krzewu
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu ostrokrzewowców
SJP.pl
o cechach ikacynowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
modraszek ikar - motyl dzienny z rodziny modraszkowatych; mnogooczak lazurek
Ikar (gr. Ἴκαρος "Íkaros", łac. "Icarus") – w mitologii greckiej syn Dedala i Naukrate, niewolnicy władcy Krety – Minosa.
Dedal, ojciec Ikara, był ateńskim kowalem. Mimo że należał do najwybitniejszych rzemieślników i wynalazców, jego uczeń Talos prześcignął go w sztuce – zazdrosny Dedal zabił go więc, po czym uciekł z Aten na rządzoną przez Minosa Kretę.
SJP.pl
Wikipedia
grecka wyspa na Morzu Egejskim
Ikaria ( Ικαρία) – grecka wyspa na Morzu Egejskim, w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Północne, w jednostce regionalnej Ikaria, w gminie Ikaria.
W 2011 roku liczyła 8423 mieszkańców, mając powierzchnię 255 km². Główna miejscowość to Ajos Kirikos.
SJP.pl
Wikipedia
→ Ikaria; ikaryjski
SJP.pl
→ Ikar; ikaryjski
SJP.pl
marka autobusów
Ikarus – przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji autobusów. Jego główna siedziba mieści się w Budapeszcie na Węgrzech. Autobusy produkowane są w Székesfehérvárze. Ikarus należał do 2006 roku do koncernu Irisbus.
SJP.pl
Wikipedia
mieszkaniec Ikarii
SJP.pl
mieszkanka Ikarii
SJP.pl
1. → Ikar; ikarowy;
2. → Ikaria; ikariański;
3. → Ikaryjczyk
przymiotnik
(1.1) dotyczący Morza Ikaryjskiego
SJP.pl
Wiktionary
właściwość fonetyczna niektórych chorwackich dialektów, w których historyczną samogłoskę "ĕ" wymawia się jak "i"
Ikawizm ( ікавізм, ікання) – zjawisko fonetyczne w języku ukraińskim polegające na zastąpieniu dawnego dźwięku „je” (ѣ – jać) oraz dźwięków „o”, „e” przez „i”. Podczas zaniku jera twardego – „ъ” oraz jera miękkiego – „ь” i w wyniku dyftongizacji większość tych dźwięków zmieniła się w „i” (стōл → стіл), (сēл → сіл).
SJP.pl
Wikipedia
skrót od: Indywidualne Konto Emerytalne
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = ekon. indywidualne konto emerytalne;
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
szwedzki koncern meblarski; Ikea
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego, nazwa własna
(1.1) szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne;
(1.2) marka produktów sprzedawanych przez firmę IKEA (1.1)
(1.3) sklep należący do firmy IKEA (1.1)
IKEA (albo Ikea) – przedsiębiorstwo z siedzibą w Holandii, zajmujące się produkcją oraz sprzedażą mebli, artykułów dekoracyjnych oraz żywności, założone przez Ingvara Kamprada w 1943 roku w Szwecji. Nazwa jest akronimem od wyrazów: Ingvar, Kamprad, Elmataryd, Agunnaryd.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. sztuka układania kompozycji kwiatowych, pochodząca z Japonii;
2. kompozycja ułożona według tej sztuki;
3. naczynie do układania kwiatów
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tradycyjna japońska sztuka układania kompozycji z kwiatów i innych części roślin;
(1.2) kompozycja ułożona według zasad sztuki ikebana (1.1)
(1.3) naczynie do układania kompozycji ikebana (1.2)
Ikebana (jap. 生花, 活花, 生け花, 活け花; „ożywić kwiaty” (po wycięciu z ziemi) – japońska sztuka układania kwiatów, nazywana także kadō (華道, 花道) – „droga kwiatów” (sposób opanowania kompozycji kwiatowej).
W przeciwieństwie do dekoracyjnych bukietów w stylu zachodnim, japońska sztuka układania kwiatów skupia się na tworzeniu harmonii linearnych konstrukcji, rytmu i koloru.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
zdrobnienie od: ikebana
SJP.pl
→ ikebana, np. kompozycja ikebanowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyprodukowany i sprzedawany przez koncern IKEA; mający związek z tym koncernem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Mołdawii, prawy dopływ Dniestru
Ikiel (rum. Ichel) – rzeka w Mołdawii, prawy dopływ Dniestru. Ma 101 kilometry długości, co czyni ją 8 najdłuższą rzeką w Mołdawii.
Roczny przepływ wody wynosi 20,5 mln m³, a średni wynosi 0,7 m³/s
Woda w rzece jest silnie zanieczyszczona, a brzegi są w wielu miejscach zaśmiecone odpadami z gospodarstw domowych.
Wiktionary oraz Wikipedia
w semiotyce: znak nazywający przedmioty, rzeczy, stan rzeczy
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wikipedia
skrót od: ikonografia
SJP.pl
1. obraz o tematyce religijnej w sztuce wschodniochrześcijańskiej i bizantyjskiej
2. niewielki znak graficzny symbolizujący folder, plik, program lub polecenie, stosowany w informatyce w aplikacjach z graficznym interfejsem
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. rel. obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;
(1.2) przen. osoba lub rzecz symbolizująca jakieś zjawisko, podziwiana w danej branży
(1.3) inform. niewielki obrazek widoczny na ekranie, symbolizujący określony plik, folder, aplikację lub program i stanowiący odsyłacz uruchamiający je;
Ikona (gr. εἰκών "eikón" „obraz”) – obraz sakralny powstały w kręgu kultury bizantyńskiej, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne, charakterystyczny dla chrześcijańskich Kościołów wschodnich, w tym prawosławnego i greckokatolickiego. Pierwowzorem ikon były (prawdopodobnie, ponieważ nie ma pewności wśród historyków sztuki) portrety grobowe z Fajum lub wczesnochrześcijańskie malarstwo katakumbowe.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. cecha czegoś przedstawiającego święte postacie w otoczeniu symboli religijnych, charakterystycznego dla stylu sztuki bizantyjskiej lub wczesnochrześcijańskiej; ikonograficzność, ikonowość;
2. cecha kogoś lub czegoś postrzeganego za symbol czegoś; ikonowość;
3. cecha czegoś przypominającego swym kształtem to, co przedstawia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ikoniczne; cecha tych, którzy są ikoniczni
SJP.pl
Wiktionary
ikonowy;
1. związany z ikoną - obrazem w cerkwi;
2. związany z ikoną - obrazkiem na ekranie; ikonkowy;
3. związany z ikoną - symbolem; emblematyczny;
4. związany z ikoną - przedstawieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. dawna nazwa miasta Konya w Turcji
Wiktionary
1. mała ikona;
2. graficzny znak na monitorze komputera otwierający program, plik, folder itp.
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała ikona
(1.2) ekspresywnie o kimś lub czymś będącym ikoną, symbolem czegoś
(1.3) inform. schematyczna ilustracja jakiejś rzeczy, oprogramowania albo czynności, wyświetlana na ekranie monitora, spotykana często w informatyce, grach komputerowych i Internecie, po kliknięciu której przeprowadzana jest określona operacja w systemie
SJP.pl
Wiktionary
→ ikonka
SJP.pl
osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonopisarz, ikonografik, ikonograf
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z obrazem
Wiktionary
członek ikonoklazmu - ruchu religijnego, który przeciwstawiał się czci figur i obrazów religijnych; ikonoklasta, obrazoburca
SJP.pl
człowiek broniący czci obrazów świętych; obrazochwalca
SJP.pl
oddawanie czci ikonom i symbolom rzeczy świętych
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. oddawanie czci ikonom
Ikonodulia (gr. "douleía" „służba niewolnicza, niewola”) – oddawanie czci ikonom, obrazom, wizerunkom bóstwa i symbolom rzeczy świętych.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonografik, ikonopis, ikonopisarz, ikonnik;
2. specjalista interpretujący dzieła wizualne; ikonografik, ikonolog;
3. osoba tworząca dzieła wizualne przedstawiające określony temat
Ikonograf (ikonopisarz, ikonopis, malarz ikon) – to teolog, który wyraża wiarę Kościoła poprzez sztukę kościelną, która może być dopuszczona do udziału w liturgii (np. ikony, obrazy, rzeźby, odlewy, freski, hafty, mozaiki, itp.).
SJP.pl
Wikipedia
1. dziedzina historii sztuki zajmująca się opisem i interpretacją dzieł plastycznych i występujących na nich motywów;
2. ogół związanych ze sobą dzieł plastycznych;
3. nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem dzieł plastycznych jako źródeł informacji historycznych
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. pisanie ikon
(1.2) nauk. szt. naukowe interpretowanie obrazów;
(1.3) książk. ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
(1.4) książk. przedstawienie wizualne
(1.5) książk. elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
Ikonografia (gr. eikonograhpia - 'przedstawienie, wyobrażenie' od eikon - 'obraz', grahpia - 'opis') – dziedzina badań historii sztuki, której zadaniem jest opis i interpretacja elementów treściowych i symbolicznych w dziełach sztuki. Termin użyty w piśmiennictwie greckim jako "eikonographia" ma oznaczenie przedstawienia obrazowego.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) nauk. związany z ikonografią (nauką)
(1.2) szt. będący przykładem ikonografii
SJP.pl
Wiktionary
ikonograf;
1. osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonopisarz, ikonnik;
2. specjalista interpretujący dzieła wizualne; ikonolog
SJP.pl
ikonograf;
1. osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonopisarz, ikonnik;
2. specjalista interpretujący dzieła wizualne; ikonolog
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
(1.2) szt. graficzna wizualizacja informacji
SJP.pl
Wiktionary
1. kobieta tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopisarka, ikonopiska;
2. kobieta tworząca dzieła wizualne przedstawiające określony temat;
3. mała ikonografika
SJP.pl
członek ikonoklazmu - ruchu religijnego, który przeciwstawiał się czci figur i obrazów religijnych; ikonoburca, obrazoburca
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. przeciwnik kultu obrazów, wizerunków i figur religijnych
SJP.pl
Wiktionary
SJP.pl
→ ikonoklazm; obrazoburczy
SJP.pl
ruch zwalczający oddawanie czci obrazom i figurom religijnym, rozwijający się na przełomie VIII i IX wieku w Bizancjum; obrazoburstwo
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. ruch zwalczający oddawanie czci obrazom i figurom religijnym, rozwijający się na przełomie VIII i IX wieku w Bizancjum;
Ikonoklazm, obrazoburstwo (od gr. "eikōn" – obraz; "klásis" – złamanie) – ruch religijny szerzący się w łonie chrześcijaństwa w VIII–IX wieku w Bizancjum i państwie Franków oraz w Niderlandach w XVI w., sprzeciwiający się kultowi obrazów i wizerunków.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
oddawanie czci obrazom i figurom religijnym
SJP.pl
specjalista w zakresie ikonologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. szt. naukowe interpretowanie obrazów;
(1.2) szt. elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
Ikonologia (gr. kl., εικών „malarstwo” i λόγος „nauka”) – nauka o symbolice obrazów i ich treści. Jest też traktowana jako metoda odczytywania treści dzieła sztuki przez rozszyfrowywanie znaczeń przedstawionych i zestawionych w tym dziele symboli.
Wiktionary oraz Wikipedia
przyrząd do wyznaczania zasięgu zdjęcia naziemnego
SJP.pl
osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonnik, ikonopisarz, ikonografik, ikonograf
SJP.pl
kobieta tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopiska, ikonografka
SJP.pl
→ ikonopisarstwo, np. szkoły ikonopisarskie
SJP.pl
1. tworzenie ikon - obrazów w cerkwi; ikonografia;
2. ogół ikon - obrazów w cerkwi;
3. kierunek studiów zajmujący się tworzeniem ikon - obrazów w cerkwi
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. sztuka tworzenia ikon
(1.2) szt. zbiór posiadanych ikon
(1.3) szt. nauk. kierunek studiów zajmujących się pisaniem ikon
SJP.pl
Wiktionary
osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonografik, ikonograf, ikonnik
SJP.pl
kobieta tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopisarka, ikonografka
SJP.pl
1. ogół obrazów, widoków, doznań wzrokowych charakterystycznych dla jakiegoś miejsca, okresu lub jakiejś kultury
SJP.pl
telewizyjna lampa elektronowa najstarszego typu
Ikonoskop – rodzaj lampy analizującej, do przetwarzania obrazu na sygnały elektryczne. Lampa ta składa się z bańki próżniowej, w której znajduje się światłoczuła mozaika. Jest to w istocie płytka mikowa, na której osadzone są (izolowane elektrycznie od siebie) cząstki (tzw.
SJP.pl
Wikipedia
cerkiewna przegroda oddzielająca ołtarz od reszty świątyni
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. rel. w cerkwiach: ozdobna, pokryta rzędami ikon przegroda oddzielająca ołtarz od reszty świątyni, zawierająca troje drzwi;
Ikonostas (gr. "eikonostasion", "eikonostasis" (od: "eikón" „obraz”, "stásis" „postawienie” ew. "histemi" „stawiać”, „ustawiać”); cs. "ikonostaw" lub "obrazostaw") – we wschodnich Kościołach chrześcijańskich tradycji bizantyńskiej ozdobna, wykonana z kamienia, drewna lub metalu, pokryta ikonami przegroda we wnętrzu cerkwi, która znajduje się między miejscem ołtarzowym ("swiatłyszcze", sanktuarium, prezbiterium) a nawą ("naos") przeznaczoną dla wiernych. Innym greckim określeniem jest "templo".
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
nazwisko
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wikipedia
ikoniczność;
1. cecha czegoś przedstawiającego święte postacie w otoczeniu symboli religijnych, charakterystycznego dla stylu sztuki bizantyjskiej lub wczesnochrześcijańskiej; ikonograficzność;
2. cecha kogoś lub czegoś postrzeganego za symbol czegoś
SJP.pl
ikoniczny;
1. związany z ikoną - obrazem w cerkwi;
2. związany z ikoną - obrazkiem na ekranie; ikonkowy;
3. związany z ikoną - symbolem; emblematyczny;
4. związany z ikoną - przedstawieniem
SJP.pl
strofa w dawnych hymnach i pieśniach bizantyjskich o nieokreślonej liczbie wersów i sylab w wersie, regulowanej przez konsekwentne stosowanie w danym utworze
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wikipedia
jedna z pięciu brył platońskich; dwudziestościan foremny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. dwudziestościan foremny
SJP.pl
Wiktionary
SJP.pl
1. popularna nazwa jaj ryb;
2. temperament, wigor
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński
(1.1) icht. jaja ryb
(1.2) przen. pot. energia życiowa
Ikra – komórki jajowe ryb. W budowie i funkcji zasadniczo nie odbiega od jaj innych zwierząt – najważniejsza różnica to znacznie większa ilość żółtka w ikrze, porównując z typowymi przedstawicielami innych grup. Pojęcie to bywa także używane do określania jaj części wodnych stawonogów, mięczaków i szkarłupni.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
mogący rodzić, wytwarzać ikrę
SJP.pl
skała osadowa składająca się z ooidów (kulistych ziaren mineralnych o średnicy poniżej 2 mm); oolit
SJP.pl
→ ikra
SJP.pl
samica ryb z dojrzałymi jajami (ikrą), gotowa do tarła; ikrzyca
Ikrzak (ikrzyca) – nazwa hodowlana określająca dojrzałą samicę ryby gotową do rozrodu, wypełnioną jajami zwanymi ikrą.
SJP.pl
Wikipedia
samica ryb z dojrzałymi jajami (ikrą), gotowa do tarła; ikrzak
SJP.pl
miejsce składania przez ryby ikry
SJP.pl
ikrzyć się - o rybach: składać ikrę; trzeć się
SJP.pl
1. nazwa litery X;
2. niewiadoma
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa litery x / X
(1.2) mat. określenie niewiadomej
liczebnik nieokreślony
(2.1) pot. nieokreślona ilość lub liczba
SJP.pl
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) slang. zob. XD.
Wiktionary
potocznie: odzież, bielizna o rozmiarze XL
SJP.pl
potocznie o rozmiarze XS
SJP.pl
potocznie: odzież, bielizna o rozmiarze XXL
SJP.pl
o bliżej nieokreślonej kobiecie; pani Iks, Iksińska
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bliżej nieokreślona lub nieznana kobieta
SJP.pl
Wiktionary
potocznie: bliżej nieokreślona osoba; jakiś człowiek, pewna osoba; Iksiński, igrekowski, Igrekowski
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. bliżej nieokreślony lub nieznany mężczyzna
SJP.pl
Wiktionary
rodzaj wieloletnich roślin z rodziny kosaćcowatych; lepniczka
Iksja, lepniczka ("Ixia") – rodzaj wieloletnich roślin należący do rodziny kosaćcowatych ("Iridaceae"). Należy do niego ok. 100 gatunków roślin występujących w południowej Afryce, w regionie przylądkowym. Przedstawiciele tego rodzaju zostali introdukowani do Europy, Australii, Pakistanu i Kalifornii. Nazwa łacińska pochodzi z greckiego słowa "ixios", oznaczającego klej używany przy łapaniu ptaków, ze względu na lepkość soku tej rośliny. Gatunkiem typowym jest "Ixia polystachya ('polystachia')" L..
SJP.pl
Wikipedia
1. mit. gr. król Lapitów w Tesalii, strącony do Tartaru i wpleciony w ciągle obracające się koło ogniste, ukarany w ten sposób za targnięcie się na cześć Hery;
2. koło Iksjona - męczarnie, katusze bez kresu
Iksjon – według mitologii greckiej król Lapitów strącony do Tartaru, gdzie ponosił karę przykuty do koła obracającego się w płomieniach.
Był pierwszym człowiekiem, który zabił swojego krewnego – Ejoneusa. Inne mity podają, że zabił przyszłego teścia, nie chcąc płacić za żonę.
SJP.pl
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny marzanowatych, obejmujący około 400 gatunków, np. iksora szkarłatna
Iksora ("Ixora") – rodzaj roślin należących do rodziny marzanowatych. Należy do niego około 400 gatunków. Gatunkiem typowym jest "Ixora coccinea" L.
SJP.pl
Wikipedia
podobny kształtem do litery X
SJP.pl
związany z iksem
SJP.pl
potocznie: któryś z kolei (np. Po raz iksty widzę to ogłoszenie!); x-ty
SJP.pl
akcent metryczny padający na arsę; iktus; ictus
SJP.pl
akcent metryczny padający na arsę; ictus; ikt
SJP.pl
rzeka na Ukrainie, dopływ Styru
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Wołyniu na Ukrainie, prawy dopływ Styru;
Ikwa ( Іква "Ikwa") – rzeka na Wołyniu, prawy dopływ Styru.
Długość rzeki wynosi 155 km. Swoje źródło ma w okolicach Czernicy k. Brodów. Jeden z większych dopływów górnego Styru. Tworzy dość szeroką dolinę. Przepływa koło Krzemieńca i Dubna. Na południe od tego ostatniego jej dolina oddziela Pasmo Pełczańskie od Pasma Mizockiego. Koło Targowicy wpada do Styru (na jego 283 kilometrze).
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia