Ig

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = med. in­deks gli­ke­micz­ny

 (1.2) = fizj. im­mu­no­glo­bu­li­na


Ig – wieś w Sło­we­nii, sie­dzi­ba gminy Ig. W 2018 roku li­czy­ła 2318 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Iga

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


– imię żeń­skie. Usa­mo­dziel­nio­ne w cza­sach współ­czes­nych zdrob­nie­nie imie­nia Jad­wi­ga. Może być rów­nież zdrob­nie­niem imie­nia Igna­cja.

Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Iga w 2022 r. zaj­mo­wa­ła 17. miej­sce w gru­pie imion żeń­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Iganie

dawna wieś w Pol­sce, obec­nie Nowe Iga­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igbo

jeden z głów­nych ję­zy­ków w Ni­ge­rii (obok ję­zy­ków hausa i jo­ru­ba); ibo


Źródła:

SJP.pl

Igdrasil

w mi­to­lo­gii nor­dyc­kiej: gi­gan­tycz­ne drze­wo, na któ­rym znaj­du­ją się różne świa­ty, w tym: As­gard, Mid­gard, Ut­gard i Hel­he­im; Ygg­dra­sil


Źródła:

SJP.pl

Igelit

[czy­taj: ige­lit albo igie­lit] trud­no­pal­ne two­rzy­wo sztucz­ne; igie­lit


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) two­rzy­wo sztucz­ne uzy­ski­wa­ne w pro­ce­sie po­li­me­ry­za­cji chlor­ku wi­ny­lu i estrów kwasu akry­lo­we­go;


Ige­lit – two­rzy­wo sztucz­ne uzy­ski­wa­ne w pro­ce­sie po­li­me­ry­za­cji chlor­ku wi­ny­lu (ok. 80%) i estrów kwasu akry­lo­we­go (ok. 20%).

Prawa do nazwy "Ige­lit" na­le­ża­ły do nie­miec­kie­go kon­cer­nu che­micz­ne­go IG Far­ben. Zna­lazł za­sto­so­wa­nie w elek­tro­tech­ni­ce jako ma­te­riał izo­la­cyj­ny w po­sta­ci osłon prze­wo­dów elek­trycz­nych i kabli elek­trycz­nych, a także w bu­dow­nict­wie do po­kry­wa­nia na­wierzch­ni skocz­ni nar­ciar­skich, sto­ków zja­zdo­wych, pe­ro­nów kolei li­no­wych i wy­cią­gów nar­ciar­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igelitowy

zwią­za­ny z ige­li­tem


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny z ige­li­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igielit

trud­no­pal­ne two­rzy­wo sztucz­ne; ige­lit


Źródła:

SJP.pl

Igielitowy

→ igie­lit; ige­li­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Igielnica

1. część skła­do­wa ma­szy­ny do szy­cia, w któ­rej umo­co­wa­na jest igła;
2. część skła­do­wa ma­szy­ny tkac­kiej, przez którą prze­cho­dzą igły;
3. po­dłuż­ne na­rzę­dzie do szy­cia o ostrym czub­ku, zwy­kle wy­ko­na­ne z kości zwie­rzę­cych


Źródła:

SJP.pl

Igielnicowy

→ igiel­ni­ca


Patrz:igielnica

Źródła:

SJP.pl

Igielniczek

zdrob­nie­nie od: igiel­nik


Źródła:

SJP.pl

Igielnik

po­jem­nik słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia igieł (szpi­lek) lub ozdob­na po­du­szecz­ka do wbi­ja­nia igieł celem ucho­wa­nia ich w po­rząd­ku i jed­nym miej­scu


Źródła:

SJP.pl

Igielnikowy

→ igiel­nik


Patrz:igielnik

Źródła:

SJP.pl

Igielny

→ igła (prę­cik do szy­cia); igło­wy


Źródła:

SJP.pl

Igielski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Igiełeczka

zdrob­nie­nie od: igieł­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: igła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igiełka

1. zdrob­nie­nie od: igła;
2. ja­kieś doz­na­nie zmy­sło­we lub psy­chicz­ne, np. igieł­ka stra­chu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: igła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igiełkowaty

po­dob­ny kształ­tem do igieł­ki


Źródła:

SJP.pl

Igiełkowo

→ igieł­ko­wy


Patrz:igiełkowy

Źródła:

SJP.pl

Igiełkowy

→ igieł­ka


Patrz:igiełka

Źródła:

SJP.pl

Iglak

1. re­gio­nal­nie: drze­wo igla­ste;
2. pil­nik igli­co­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. krzew lub drze­wo igla­ste


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Iglakowy

→ iglak


Patrz:iglak

Źródła:

SJP.pl

Iglany

daw­niej: przy­miot­nik od: igła (w zna­cze­niu na­rzę­dzia do szy­cia); igiel­ny


Źródła:

SJP.pl

Iglarski

do­ty­czą­cy wy­ro­bu igieł


Źródła:

SJP.pl

Iglarz

w daw­nej Pol­sce: rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy igły, szpil­ki i haft­ki; szpil­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik wy­ko­nu­ją­cy igły

 (1.2) pra­cow­nik cze­sal­ni

 (1.3) pra­cow­nik przy pro­duk­cji igieł w fa­bry­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Iglaste

klasa drzew lub krze­wów na­le­żą­cych do gro­ma­dy na­go­na­sien­nych, obej­mu­ją­ca około 600 ga­tun­ków; szpil­ko­we


Igla­ste, szpil­ko­we ("Pi­nop­si­da" Bur­nett) – klasa drzew i krze­wów na­le­żą­cych do gro­ma­dy na­go­na­sien­nych. W za­leż­no­ści od sy­ste­mu kla­sy­fi­ka­cyj­ne­go obej­mu­je tylko rząd sos­now­ców "Pi­na­les" z ro­dzi­ną sos­no­wa­tych "Pi­na­ce­ae" (231 ga­tun­ków) lub róż­nie łą­czo­ne w rzędy także ro­dzi­ny: ara­u­ka­rio­wa­tych, za­strza­li­no­wa­tych, so­śni­co­wa­tych, cy­pry­so­wa­tych i ci­so­wa­tych, w sumie z ok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Iglasty

1. po­kry­ty igła­mi, zło­żo­ny z igieł;
2. ostro za­koń­czo­ny, wys­mu­kły


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest za­koń­czo­ny ostrym szpi­cem, któ­re­go za­koń­cze­nie przy­po­mi­na igłę

 (1.2) bot. dendr. zwią­za­ny z ro­śli­na­mi, któ­rych li­ście mają formę igieł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Iglesias

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Iglewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Iglica

1. ostre zwień­cze­nie wieży lub dachu w po­sta­ci smu­kłe­go stoż­ka;
2. część skła­do­wa róż­ne­go ro­dza­ju na­rzę­dzi lub urzą­dzeń kształ­tem przy­po­mi­na­ją­ca igłę;
3. szpi­cza­sta skała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. długi, wąski sto­żek zwień­cza­ją­cy wieżę

 (1.2) techn. część urzą­dze­nia w kształ­cie igły

 (1.3) ru­cho­my ele­ment broni pal­nej ude­rza­ją­cy w spłon­kę

 (1.4) geol. spi­cza­sta skała

 (1.5) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ero­dium ci­cu­ta­rium|ref=tak., ro­śli­na owło­sio­na o li­lio­wych kwia­tach

 (1.6) ryb. na­rzę­dzie do dzia­nia ręcz­ne­go sia­tek ry­bac­kich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Iglicowy

zwią­za­ny z igli­cą


Źródła:

SJP.pl

Igliczek

re­gio­nal­nie, zwy­kle w licz­bie mno­giej: druty do ro­bie­nia dzia­ni­ny lub sia­tek


Źródła:

SJP.pl

Igliczka

re­gio­nal­nie, zwy­kle w licz­bie mno­giej: druty do ro­bie­nia dzia­ni­ny lub sia­tek


Źródła:

SJP.pl

Igliczkowate

ro­dzi­na śli­ma­ków z pod­gro­ma­dy przo­dos­krzel­nych


Źródła:

SJP.pl

Igliczkowy

→ iglicz­ka


Patrz:igliczka

Źródła:

SJP.pl

Iglicznia

1. drze­wo z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych ros­ną­ce w Ame­ry­ce, Azji i tro­pi­kal­nej Afry­ce; gle­di­czia, gle­dicz­ja;
2. ryba z ro­dzi­ny iglicz­nio­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. eu­ro­pej­ska ryba mor­ska, u któ­rej ikra i młode znaj­du­je się w ko­mo­rze lę­go­wej na ciele;

 (1.2) dendr. cier­ni­ste drze­wo o owo­cach ze­bra­nych w strą­ki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igliczniokształtne

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych


Iglicz­nioksz­tałt­ne (Syn­gnat­hi­for­mes) – rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych (Ac­ti­nop­te­ry­gii), cza­sa­mi kla­sy­fi­ko­wa­ny jako Syn­gnat­ho­i­dei – po­drząd cier­ni­koksz­tałt­nych (Ga­ste­ro­ste­i­for­mes). Obej­mu­je ponad 260 ga­tun­ków opi­sa­nych na­u­ko­wo (2006), mię­dzy in­ny­mi iglicz­nie i ko­ni­ki mor­skie. W Pol­sce wy­stę­pu­ją dwa ga­tun­ki iglicz­nio­wa­tych – iglicz­nia ("Syn­gnat­hus typh­le") oraz wę­żyn­ka ("Ne­rop­his op­hi­dion").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igliczniokształtny

o ce­chach iglicz­nioksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Igliczniowate

ro­dzi­na ryb mor­skich, o wy­dłu­żo­nym, wę­ży­ko­wa­tym ciele, ży­ją­cych w za­ro­ślach z trawy mor­skiej, upo­dab­nia­ją­cych się do niej barwą i kształ­tem


Iglicz­nio­wa­te (Syn­gnat­hi­dae) – ro­dzi­na ryb iglicz­nioksz­tałt­nych (Syn­gnat­hi­for­mes), obej­mu­ją­ca pła­wi­ko­ni­ki oraz iglicz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igliczniowaty

o ce­chach iglicz­nio­wa­tych (ryb mor­skich ży­ją­cych w za­ro­ślach z trawy mor­skiej, upo­dab­nia­ją­cych się do niej barwą)


Źródła:

SJP.pl

Igliczny

przy­miot­nik od: igli­ca


Źródła:

SJP.pl

Iglicówka

ka­ra­bin od­tyl­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Iglio-Diglio

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca śpiew samca wilgi


Źródła:

Wiktionary

Iglio-Dyglio

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca śpiew samca wilgi


Źródła:

Wiktionary

Igliwie

igły drzew igla­stych za­ście­ła­ją­ce zie­mię


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) igły drzew igla­stych

 (1.2) opa­dłe igły drzew igla­stych


Igli­wie – opa­dłe na dno lasu li­ście (igły) drzew igla­stych, sta­no­wią­ce skład­nik ściół­ki le­śnej. Igli­wie sta­no­wi także su­ro­wiec użyt­ko­wa­ny do wy­ro­bu m.in. pasz, olej­ków ete­rycz­nych, sztucz­ne­go wło­sia, stro­i­szu, wo­sków, pa­pie­ru, płyt izo­la­cyj­nych. Do prze­ro­bu po­zy­ski­wa­ne jest jed­nak zwy­kle w for­mie ce­ty­ny, tj. po­zy­ski­wa­ne jest z ga­łę­zi drzew igla­stych po ich oba­le­niu w la­sach użyt­ko­wa­nych ręb­nie. Igli­wie sosen dłu­go­i­giel­nych sta­no­wi także su­ro­wiec dla ple­cion­kar­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igliwiowy

→ igli­wie; igli­wo­wy


Źródła:

SJP.pl

Igliwowy

przy­miot­nik od: igli­wie; igli­wio­wy


Źródła:

SJP.pl

Iglo

ko­pu­la­sty domek z blo­ków lodu lub brył ubi­te­go śnie­gu; igloo, iglu


Źródła:

SJP.pl

Igloo

[czy­taj: iglo lub iglu] ko­pu­la­sty domek z blo­ków lodu lub brył ubi­te­go śnie­gu; iglo, iglu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ko­pu­la­sty domek z brył ubi­te­go śnie­gu lub lodu;


Igloo (w inuk­ti­tut "iglu" / ᐃᒡᓗ, „dom”, tłu­ma­czo­ne cza­sem jako „dom ze śnie­gu”) – kon­struk­cja miesz­kal­na bu­do­wa­na z blo­ków śnie­gu, zaz­wy­czaj przy­bie­ra­ją­ca formę ko­pu­ły zbu­do­wa­nej na pla­nie koła.

Igloo są naj­bar­dziej znane wśród Inu­i­tów z ka­na­dyj­skiej Ark­ty­ki (na wschód od rzeki Mac­ken­zie) i oko­lic Qa­a­na­aq na Gren­lan­dii, gdzie od stu­le­ci słu­ży­ły jako tym­cza­so­we schro­nie­nie dla my­śli­wych w ciągu zimy, se­zo­no­we domy za­miesz­ki­wa­ne przez jedną lub kilka ro­dzin (wów­czas zło­żo­ne z kilku po­łą­czo­nych ze sobą po­mie­szczeń) lub przez­na­czo­ne na zgro­ma­dze­nia miesz­kań­ców wio­ski spore hale, w któ­rych or­ga­ni­zo­wa­no na­ra­dy, ce­re­mo­nie, za­wo­dy spor­to­we, śpie­wy i tańce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Iglu

ko­pu­la­sty domek z blo­ków lodu lub brył ubi­te­go śnie­gu; igloo, iglo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. igloo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ign.

skrót od: igno­tus (z ła­ci­ny: niez­na­ny)


Źródła:

SJP.pl

Ignacek

zdrob­nie­nie od: Igna­cy (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ignacewo

nazwa wielu miej­sco­wo­ści i ich czę­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ignaciuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignacja

imię żeń­skie


Igna­cja – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Igna­cy, które po­sia­da nie­u­sta­lo­ną do końca ety­mo­lo­gię. We­dług naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­nej te­o­rii wy­wo­dzi się je od ła­ciń­skie­go wy­ra­zu "ignis", oz­na­cza­ją­ce­go „ogień”. Za­cho­dzi jed­nak rów­nież po­do­bień­stwo mię­dzy tym imie­niem a nazwą ła­ciń­skie­go rodu Egna­cju­szów ("Egna­tii"). Ist­nie­ją też hi­po­te­zy o etru­skim po­cho­dze­niu Igna­ce­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ignacjański

1. taki jak u św. Igna­ce­go Lo­y­o­li, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla św. Igna­ce­go Lo­y­o­li;
2. w re­li­gii ka­to­lic­kiej: me­dy­ta­cja igna­cjań­ska - me­to­da mod­lit­wy we­dług św. Igna­ce­go Lo­y­o­li, jedno z ćwi­czeń du­chow­nych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. od­no­szą­cy się do du­cho­wo­ści świę­te­go Igna­ce­go Lo­y­o­li, zwią­za­ny z du­cho­wo­ścią świę­te­go Igna­ce­go Lo­y­o­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ignackowie

zdrob­nie­nie od: Igna­cy (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ignacostwo

Ignac z mał­żon­ką; Igna­co­wie


Źródła:

SJP.pl

Ignacowianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Igna­co­wa


Źródła:

Wiktionary

Ignacowianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Igna­co­wa


Źródła:

Wiktionary

Ignacowie

Ignac z mał­żon­ką; Igna­co­stwo


Źródła:

SJP.pl

Ignacowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Igna­co­wa


Źródła:

Wiktionary

Ignacowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Igna­ca lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ignacy

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


– imię mę­skie o nie­pew­nej do końca ety­mo­lo­gii. We­dług naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­nej te­o­rii wy­wo­dzi się je od ła­ciń­skie­go wy­ra­zu "ignis", oz­na­cza­ją­ce­go „ogień”. Za­cho­dzi jed­nak rów­nież po­do­bień­stwo mię­dzy tym imie­niem, a nazwą ła­ciń­skie­go rodu Egna­cju­szów ("Egna­tii"). Ist­nie­ją też hi­po­te­zy o etru­skim po­cho­dze­niu Igna­ce­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ignaczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ignaczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignaców

Ignac z mał­żon­ką; Igna­co­stwo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ignalinianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Igna­li­na


Źródła:

Wiktionary

Ignalinianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Igna­li­na


Źródła:

Wiktionary

Ignalino

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu uciań­skim.


Igna­li­no (lit. "Igna­li­na") – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu uciań­skim, po­ło­żo­ne w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści kraju w Auksz­to­cie. W okre­sie II Rze­czy­po­spo­li­tej w wo­je­wództ­wie wi­leń­skim, po­wie­cie świę­ciań­skim, gmi­nie Da­u­gie­lisz­ki.

Sie­dzi­ba re­jo­nu i gminy, ok. 7,5 tys. miesz­kań­ców (w całym sta­ro­stwie ok. 25 tys.). W oko­li­cy mia­sta ut­wo­rzo­ny w 1974 r. Auksz­toc­ki Park Na­ro­do­wy (21 2100 2ha), licz­ne je­zio­ra (ok. 200, w samym Parku ponad sto) i pier­wot­ne lasy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ignaliński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Igna­li­na


Źródła:

Wiktionary

Ignam

pnąca ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny po­chrzy­no­wa­tych; jams; po­chrzyn


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. zob. po­chrzyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ignasiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignasiowie

zdrob­nie­nie od: Igna­cy (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Ignasiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Igna­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ignaszak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignaszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignatiuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignatki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ignatowicz

naz­wi­sko


Igna­to­wicz – pol­skie naz­wi­sko ty­po­we pa­tro­ni­micz­ne, z koń­ców­ką "-icz" co oz­na­cza „po­to­mek Igna­ce­go”. Ro­syj­skim od­po­wied­ni­kiem jest Игнатович []. We­dług bazy PESEL z dnia 27 stycz­nia 2022 roku naz­wi­sko to no­si­ło 1157 Polek i 1070 Po­la­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ignatowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignaś

zdrob­nie­nie od: Igna­cy (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od Igna­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ignerski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ignimbryt

skała pi­ro­kla­stycz­na, sil­nie spie­czo­ny tuf


Ignim­bryt lub tuf spie­czo­ny – skała pi­ro­kla­stycz­na bę­dą­ca skałą osa­do­wą po­cho­dze­nia wul­ka­nicz­ne­go, sil­nie po­ro­wa­ta, na­le­żą­ca do grupy skał kwa­śnych, o skła­dzie che­micz­nym zbli­żo­nym do ry­o­li­tu lub da­cy­tu. Pow­sta­ła pod­czas wy­bu­chu wul­ka­nu w wy­ni­ku wy­pa­da­nia ma­te­ria­łów pi­ro­kla­stycz­nych z chmur erup­cyj­nych i spo­je­nia tego ma­te­ria­łu upłyn­nio­nym, roz­grza­nym po­pio­łem wul­ka­nicz­nym, przy udzia­le go­rą­cych par i gazów wul­ka­nicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ignipunktura

le­cze­nie drob­nych zmian na skó­rze lub bło­nach ślu­zo­wych elek­tro­ka­u­te­rem


Źródła:

SJP.pl

Ignis

model sa­mo­cho­du marki Su­zu­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igniter

w elek­try­ce: nie­ru­cho­ma elek­tro­da za­pło­no­wa w kształ­cie stoż­ka wy­ko­na­ne­go z pół­prze­wod­ni­ka, za­nu­rzo­na ostrzem w cie­kłej ka­to­dzie, umoż­li­wia­ją­ca wybór chwi­li za­pło­nu w głów­nym ob­sza­rze wy­ła­dow­czym igni­tro­nu; za­pal­nik


Źródła:

SJP.pl

Ignitron

tró­je­lek­tro­do­wa lampa elek­tro­no­wa ga­zo­wa­na


Źródła:

SJP.pl

Ignitronowy

zwią­za­ny z igni­tro­nem


Źródła:

SJP.pl

Ignor

po­tocz­nie: au­to­ma­tycz­ne blo­ko­wa­nie (igno­ro­wa­nie) czy­ichś wia­do­mo­ści


Źródła:

SJP.pl

Ignorancja

brak pod­sta­wo­wej wie­dzy lub niez­na­jo­mość cze­goś; nie­uct­wo, ciem­no­ta, nie­wie­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wie­dzy na jakiś ważny temat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ignorancki

1. prze­ja­wia­ją­cy brak pod­sta­wo­wej wie­dzy; nie­kom­pe­tent­ny;
2. świad­czą­cy o czy­jejś niez­na­jo­mo­ści cze­goś, np. igno­ranc­ka opi­nia


przy­miot­nik

 (1.1) na­ce­cho­wa­ny lek­ce­wa­że­niem fak­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ignorant

czło­wiek odz­na­cza­ją­cy się bra­kiem pod­sta­wo­wej wie­dzy; nieuk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek wy­ka­zu­ją­cy igno­ran­cję, odz­na­cza­ją­cy się bra­kiem ele­men­tar­nej wie­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ignorantka

ko­bie­ta odz­na­cza­ją­ca się bra­kiem pod­sta­wo­wej wie­dzy; dy­le­tant­ka


Źródła:

SJP.pl

Ignorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­mi­ja­nie, niez­wra­ca­nie uwagi


Źródła:

Wiktionary

Ignorować

1. ce­lo­wo cze­goś nie za­u­wa­żać bądź nie zwra­cać na coś uwagi;
2. igno­ro­wać się - igno­ro­wać jeden dru­gie­go


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zi­gno­ro­wać)

 (1.1) po­mi­jać, nie zwra­cać uwagi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny igno­ro­wać się (dk. zi­gno­ro­wać się)

 (2.1) nie zwra­cać uwagi na sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ignorująco

świa­do­mie nie re­a­gu­jąc na coś; igno­ranc­ko


Źródła:

SJP.pl

Ignotus

z ła­ci­ny: niez­na­ny (w skró­cie za­pi­sy­wa­ne: ign.)


Źródła:

SJP.pl

Igo

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = biol. in­wa­zyj­ny ga­tu­nek obcy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Igor

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Igor – za­im­por­to­wa­ne z Rosji imię mę­skie po­cho­dze­nia skan­dy­naw­skie­go, wy­wo­dzą­ce się z pier­wot­ne­go Ing­war ("Ing­varr"). Imię to jest zło­żo­ne z czło­nów: "Ing-", praw­do­po­dob­nie po­cho­dzą­ce­go od imie­nia jed­ne­go z bogów ger­mań­skich, oraz "-war", po­cho­dzą­ce­go naj­praw­do­po­dob­niej od staro-wy­so­ko-nie­miec­kie­go słowa "wart" – stróż, pa­sterz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igorek

zdrob­nie­nie od: Igor (imię mę­skie); Iguś


Źródła:

SJP.pl

Igorkowie

zdrob­nie­nie od: Igor (imię mę­skie); Iguś


Źródła:

SJP.pl

Igorostwo

Igor z mał­żon­ką; Igo­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Igorowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Igorowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Igora lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Igołomia

wieś w Pol­sce


Igo­ło­mia – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Igo­ło­mia-Wa­wrzeń­czy­ce.

Miej­sco­wość leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 79.

W la­tach 1918–1939 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go. Do 1954 sie­dzi­ba gminy Igo­ło­mia. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Igo­ło­mia. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igołomianin

miesz­ka­niec Igo­ło­mi (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Igo­ło­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igołomianka

miesz­kan­ka Igo­ło­mi (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Igo­ło­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igołomski

→ Igo­ło­mia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Igo­ło­mi


Patrz:Igołomia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igra

daw­niej:
1. za­ba­wa, gra, igrzy­sko;
2. mi­łos­na igrasz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. gra


Igra ( Игра) – osied­le w Rosji, w Ud­mur­cji, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny re­jo­nu igriń­skie­go. W 2010 li­czy­ło 20 737 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igraszka

1. frasz­ka, coś pro­ste­go;
2. coś do za­ba­wy;
3. ba­wie­nie się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bez­tro­ska za­ba­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igraszki

1. frasz­ka, coś pro­ste­go;
2. coś do za­ba­wy;
3. ba­wie­nie się


Źródła:

SJP.pl

Igrać

1. bawić się czymś, trak­to­wać coś jak za­ba­wę, nie­po­waż­nie (np. Nie igraj ze śmier­cią.);
2. po­e­tyc­ko: migać, drgać (np. o świet­le)


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) trak­to­wać coś bez na­leż­nej po­wa­gi, robić sobie z cze­goś za­baw­kę, lek­ce­wa­żyć ry­zy­ko lub uczu­cia

 (1.2) książk. poet. o świet­le, bar­wie, wy­ra­zie twa­rzy: mi­go­tać, mie­nić się, drgać, po­ja­wiać się i zni­kać

 (1.3) spę­dzać czas na ra­dos­nej, swa­wol­nej za­ba­wie, ba­rasz­ko­wać; robić sobie z cze­goś igrasz­kę

 (1.5) książk. spę­dzać czas na czyn­no­ściach o cha­rak­te­rze ero­tycz­nym; za­da­wać się z kimś (o roz­pu­ście)

 (1.6) daw. muz. grać na in­stru­men­cie, wy­do­by­wać tony (także o dzwo­nach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igrce

daw­niej: za­ba­wy, gry, igrasz­ki, igrzy­ska; igry


Igrce – wi­do­wi­ska śred­nio­wiecz­ne.

Miały cha­rak­ter lu­dycz­ny, czyli za­baw­ny, da­le­ki od spraw re­li­gii, bli­ski życia co­dzien­ne­go i spraw do­czes­nych. Pre­zen­to­wa­ne pod gołym nie­bem, zwy­kle pod­czas jar­mar­ku przez wę­drow­nych ar­ty­stów o roz­ma­i­tych umie­jęt­no­ściach: akro­ba­tów, graj­ków, śpie­wa­ków, mimów i żar­tow­ni­siów. O tego typie te­a­tru wiemy tylko ze źró­deł prze­ka­zu ust­ne­go, li­te­rac­ką wizję ta­kich wy­stę­pów dał Wac­ław Be­rent w po­wie­ści hi­sto­rycz­nej "Żywe ka­mie­nie" z 1918 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igrek

1. nazwa li­te­ry Y;
2. po­tocz­nie: coś, o czymś nie chce się lub nie można mówić do­kład­nie; iks


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. nazwa li­te­ry y / Y

 (1.2) mat. oz­na­cze­nie nie­wia­do­mej lub zmien­nej za­leż­nej (funk­cji)

 (1.3) coś bli­żej nie­spre­cy­zo­wa­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś, o kim do­kład­niej nie można lub nie chce się mówić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igrekowski

po­tocz­nie: bli­żej nie­o­kre­ślo­na osoba; jakiś czło­wiek, pewna osoba; Ik­siń­ski, ik­siń­ski, Igre­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Igrekowy

→ igrek


Patrz:igrek

Źródła:

SJP.pl

Igrzec

w śred­nio­wie­czu: wę­drow­ny muzyk, śpie­wak, sztuk­mistrz, aktor za­ba­wia­ją­cy pu­blicz­ność; wa­gant, tru­wer, go­liard


Igrzec ( jo­ku­la­tor; niem. "szpil­man") – ze sta­ro­pol­skie­go lu­do­wy poeta, mu­zy­kant i tref­niś.

Wę­drow­ny lu­do­wy śpie­wak opi­su­ją­cy w daw­nych cza­sach, swymi ut­wo­ra­mi cie­ka­we i ak­tu­al­ne zda­rze­nia.

Jak po­da­je ba­dacz kul­tu­ry Dawid Jung, opi­su­ją­cy śred­nio­wiecz­ne Świę­to Głup­ców, naj­star­szym zna­nym obec­nie igr­cem w pol­skiej hi­sto­rii jest ar­ty­sta imie­niem Jurek, który w 1235 po­da­ro­wał w Gnieź­nie przed księ­ciem jedną ze swo­ich wsi ko­ścio­ło­wi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igrzyska

za­wo­dy spor­to­we skła­da­ją­ce się z wielu dy­scy­plin, oglą­da­ne przez licz­ną wi­dow­nię


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pu­blicz­na im­pre­za


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igrzysko

daw­niej: im­pre­za o cha­rak­te­rze innym niż spor­to­wy, np. te­a­tral­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. im­pre­za o cha­rak­te­rze nie­spor­to­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igrzyskowy

→ igrzy­sko


Patrz:igrzysko

Źródła:

SJP.pl

Iguana

duża ja­szczur­ka, ce­nio­na ze wzglę­du na ja­dal­ne jaja i mięso; leg­wan


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) herp. ja­szczur­ka na­le­żą­ca do leg­wa­nów;

 (1.2) kulin. mięso z igu­a­ny (1.1)

 (1.3) kulin. po­tra­wa z igu­a­na (1.1)


Igu­a­na – ro­dzaj ja­szczu­rek z ro­dzi­ny leg­wa­no­wa­tych (Igu­a­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Iguanodon

ro­śli­no­żer­ny gad ko­pal­ny z grupy di­no­za­u­rów, osią­ga­ją­cy dzie­sięć me­trów dłu­go­ści


Igu­a­no­don („ząb igu­a­ny”) – ro­dzaj di­no­za­u­ra z grupy or­ni­to­po­dów, zaj­mu­ją­cy po­zy­cję poś­rod­ku po­mię­dzy pier­wszy­mi z szyb­kich, dwu­noż­nych hip­sy­lo­fo­don­tów z jury środ­ko­wej a ha­dro­za­u­ra­mi sta­no­wią­cy­mi naj­bar­dziej za­a­wan­so­wa­ne formy z kredy póź­nej. Do ro­dza­ju za­li­cza­no wiele ga­tun­ków da­to­wa­nych w cza­sie od jury póź­nej do kredy póź­nej, za­miesz­ku­ją­cych Eu­ro­pę, Azję i Ame­ry­kę Pół­noc­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Iguanodony

ro­śli­no­żer­ny gad ko­pal­ny z grupy di­no­za­u­rów, osią­ga­ją­cy dzie­sięć me­trów dłu­go­ści


Igu­a­no­do­ny (Igu­a­no­don­tia) to grupa or­ni­to­po­dów zna­nych od środ­ko­wej jury do póź­nej kredy. Na­le­żą do nich mię­dzy in­ny­mi tak znane di­no­za­u­ry jak "Igu­a­no­don", "Camp­to­sa­u­rus", "Ou­ra­no­sa­u­rus" czy "Ed­mon­to­sa­u­rus". Igu­a­no­do­ny są ogól­nie dość do­brze poz­na­ną grupą di­no­za­u­rów pta­sio­mied­nicz­nych i najw­cze­śniej­szą od­kry­tą (igu­a­no­don był po me­ga­lo­za­u­rze pier­wszym od­kry­tym di­no­za­u­rem).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Iguany

ro­dzi­na ja­szczu­rek; leg­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Igumen

ihu­men, prze­ło­żo­ny klasz­to­ru pra­wo­sław­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kośc. prze­ło­żo­ny sa­mo­dziel­ne­go mo­na­ste­ru lub domu za­kon­ne­go o mniej­szym zna­cze­niu w pra­wo­sła­wiu i ko­ścio­łach wschod­nich, od­po­wied­nik ka­to­lic­kie­go prze­o­ra;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od igu­me­na


Igu­men, ihu­men ( ἡγούμενος, 'hēgoúmenos' – „idący na prze­dzie, wio­dą­cy”; mac. i игумен, 'igu­men'; ros. "игумен", 'igu­mien'; ігумен, 'ihu­men'; ігумен, 'ihu­mien') – w pra­wo­sła­wiu oraz w ka­to­lic­kich Ko­ścio­łach wschod­nich prze­ło­żo­ny sa­mo­dziel­ne­go mo­na­ste­ru lub domu za­kon­ne­go, od­po­wied­nik ka­to­lic­kie­go prze­o­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igumenia

prze­ło­żo­na żeń­skie­go mo­na­ste­ru; ihu­me­nia


Źródła:

SJP.pl

Igumeństwo

ihu­meń­stwo; daw­niej:
1. god­ność, sta­no­wi­sko igu­me­na;
2. klasz­tor kie­ro­wa­ny przez igu­me­na


Źródła:

SJP.pl

Iguś

zdrob­nie­nie od: Igor (imię mę­skie); Igo­rek


Źródła:

SJP.pl

Igła

1. na­rzę­dzie do szy­cia, ostry prę­cik z usz­kiem do naw­le­ka­nia nici;
2. ele­ment urzą­dze­nia tech­nicz­ne­go kształ­tem przy­po­mi­na­ją­cy igłę; igli­ca;
3. wąski, ostro za­koń­czo­ny liść drzew i krze­wów igla­stych;
4. ro­dzaj zwień­cze­nia wieży; igli­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. cien­ki po­dłuż­ny przed­miot o ostrym za­koń­cze­niu, naj­czę­ściej wy­ko­na­ny z me­ta­lu;

 (1.2) bot. dendr. liść ro­ślin igla­stych

 (1.3) biol. mi­ne­ral­ny ele­ment struk­tu­ral­ny szkie­le­tu gąbek

 (1.4) med. po­dłuż­ny me­ta­lo­wy prę­cik pusty w środ­ku wbi­ja­ny w ciało w cza­sie wy­ko­ny­wa­nia za­strzy­ku;

 (1.5) techn. ele­ment wyt­wa­rza­ją­cy drga­nia pod­czas prze­su­wa­nia się w rowku płyty gra­mo­fo­no­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igława

wiecz­nie zie­lo­ne drze­wo igla­ste; ara­u­ka­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ro­dzaj drzew igla­stych z ro­dzi­ny ara­u­ka­rio­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Igławowate

ro­dzi­na ro­ślin na­go­na­sien­nych; ara­u­ka­rio­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Igławowaty

o ce­chach igła­wo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Igławski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Igła­wą, do­ty­czą­cy Igła­wy (mia­sta lub rzeki)


Źródła:

Wiktionary

Igłofiltr

w bu­dow­nict­wie: długa, cien­ka rura ze stali za­koń­czo­na ostrzem, za­o­pa­trzo­na w filtr i po­łą­czo­na z pompą ssącą; urzą­dze­nie słu­żą­ce do ob­ni­ża­nia po­zio­mu wód grun­to­wych i od­pro­wa­dza­nia ich poza miej­sce bu­do­wy; filtr igło­wy


Igło­filtr, filtr igło­wy – Prze­wód ru­ro­wy (PE, PCW, me­ta­lo­wy itp.) na któ­re­go końcu znaj­du­je się część ro­bo­cza – tzw. filtr z per­fo­ra­cją/szcze­li­na­mi za poś­red­nict­wem któ­re­go od­pro­wa­dza­na jest woda z grun­tu. Pod­sta­wo­wym celem za­sto­so­wa­nia igło­fil­trów jest tym­cza­so­we ob­ni­że­nie po­zio­mu wód grun­to­wych, naj­czę­ściej w trak­cie pro­wa­dze­nia prac ziem­nych, bu­dow­la­nych i in­ży­nie­ryj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Igłosternik

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny je­rzy­ków


Źródła:

SJP.pl

Igłoterapia

da­le­kows­chod­nia me­to­da le­cze­nia, po­le­ga­ją­ca na wbi­ja­niu igieł w okre­ślo­ne punk­ty ciała pa­cjen­ta; na­kłu­wa­nie, aku­punk­tu­ra


Źródła:

SJP.pl

Igłowaty

po­dob­ny kształ­tem do igły


Źródła:

SJP.pl

Igłować

na­kłu­wać igła­mi


Źródła:

SJP.pl

Igłowiec

ma­te­riał wyt­wo­rzo­ny tech­ni­ką igło­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Igłowy

→ igła


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z igłą, do­ty­czą­cy igły


Patrz:igła

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Igłozwierz

ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny ur­so­no­wa­tych; ko­en­du, ku­an­du, je­żow­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Igłówka

1. po­tocz­nie: dru­kar­ka igło­wa;
2. igłów­ka sos­no­wa - mu­chów­ka z ro­dzi­ny pry­szczar­ko­wa­tych, szkod­nik upraw sos­no­wych; pry­szcza­rek sos­no­wy;
3. igłów­ka Baera - mu­chów­ka z ro­dzi­ny pry­szczar­ko­wa­tych, szkod­nik upraw sos­no­wych; pry­szcza­rek Baera


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. dru­kar­ka igło­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia