Gł.

1. skrót od: głos, gło­so­wy;
2. skrót od: głów­ny, głów­nie;
3. skrót od: głę­bo­kość, głę­bo­ki; głęb.


skrót

 (1.1) = głów­ny

 (1.2) = głę­bo­kość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładki

1. wy­gła­dzo­ny, równy;
2. jed­no­ko­lo­ro­wy, bez wzo­rów;
3. nie­kło­pot­li­wy, łatwy;
4. daw­niej: ładny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy po­wierzch­nię bez nie­rów­no­ści, chro­po­wa­to­ści

 (1.2) jed­no­barw­ny, bez wzo­rów, bez de­se­ni

 (1.3) o ubra­niu: bez ozdób w ro­dza­ju fal­ba­nek, za­kła­dek itp.

 (1.4) o wło­sach, sier­ści: niez­wi­chrzo­ny, nie­pu­szy­sty

 (1.5) przen. prze­bie­ga­ją­cy bez trud­no­ści i po­wi­kłań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładko

przy­słó­wek

 (1.1) bez nie­rów­no­ści

 (1.2) bez trud­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Gładkodzioby

kle­szczo­jad gład­ko­dzio­by - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ku­kuł­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gładkolicy

ma­ją­cy gład­kie lica; uro­dzi­wy


Źródła:

SJP.pl

Gładkolufowy

o broni pal­nej: po­sia­da­ją­cy gład­ką, nieg­win­to­wa­ną lufę


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. ma­ją­cy gład­ką, nieg­win­to­wa­ną lufę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładkomózgowie

wada wro­dzo­na ob­ja­wia­ją­ca się wy­gła­dze­niem za­krę­tów kory móz­go­wej; li­zen­ce­fa­lia


Źródła:

SJP.pl

Gładkoskrzydły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma gład­kie skrzy­dła


Źródła:

Wiktionary

Gładkoskóry

osoba, po­sia­da­ją­ca gład­ką skórę


Źródła:

SJP.pl

Gładkotrzonowy

pie­niąż­ków­ka gład­ko­trzo­no­wa - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny obrzę­kow­co­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy gład­ki trzon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gładkowłoskowy

pędz­li­czek gład­ko­wło­sko­wy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny pło­ni­wo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gładkowłosy

zwy­kle o zwie­rzę­tach: ma­ją­cy gład­ki włos, gład­ką sierść


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy gład­ki włos lub, w od­nie­sie­niu do psa – sierść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładkościenny

przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy gład­kie ścian­ki


Źródła:

Wiktionary

Gładkościomierz

przy­rząd do okre­śla­nia gład­ko­ści po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Gładkość

→ gład­ky


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest gład­kie


Patrz:gładky

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładnik

1. ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny wor­cza­ko­wa­tych;
2. przy­rząd do gła­dze­nia pa­pie­ru


Gład­nik ("Cal­li­le­pis noc­tur­na") – ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny wor­cza­ko­wa­tych (Gnap­ho­si­dae).

Naj­bliż­szym krew­nym gład­ni­ka ("C. noc­tur­na") jest "C. schusz­te­ri". Można je odróż­nić je­dy­nie po na­rzą­dach płcio­wych. U "C. schusz­te­ri" płyt­ka płcio­wa ("epi­gy­ne") sa­mi­cy jest wi­docz­nie przer­wa­na z przo­du środ­ka. Po­nad­to u "C. schusz­te­ri" wy­stę­pu­je dy­mor­fizm płcio­wy – sa­miec ma złote, a sa­mi­ca srebr­ne wło­ski na gło­wo­tu­ło­wiu. Gład­nik jest także czę­ściej ob­ser­wo­wa­ny od swego krew­nia­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gładszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gład­ki; bar­dziej gład­ki


Źródła:

SJP.pl

Gładysz

1. czło­wiek układ­ny i uro­dzi­wy;
2. gar­nek bez ucha


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ktoś układ­ny, uprzej­my

 (1.2) daw. przy­stoj­ny i uro­dzi­wy męż­czyz­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) lud. bot. kon­wa­lia ma­jo­wa

 (2.2) syst. mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Io­na­spis|Th. Fr.|ref=tak., ro­dzaj grzy­bów za­li­cza­nych do po­ro­stów z klasy mi­secz­nia­ków;

 (2.3) mykol. grzyb z ga­tun­ku gła­dysz (2.2)

 (2.4) gw-pl|Lu­bel­skie. gar­nek na mleko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gładyszek

zdrob­nie­nie od: gła­dysz


Źródła:

SJP.pl

Gładyszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gładyszka

zdrob­nie­nie od: gła­dysz


Źródła:

SJP.pl

Gładzak

gło­wi­ca gła­dzar­ki, obra­biar­ki do wy­gła­dza­nia ot­wo­rów w me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Gładzarka

obra­biar­ka słu­żą­ca do wy­gła­dza­nia ot­wo­rów w me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Gładzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gła­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Gładziarka

ro­dzaj prasy uży­wa­nej w prze­my­śle po­li­gra­ficz­nym, pa­pier­ni­czym, włó­kien­ni­czym, gu­mo­wym i two­rzyw sztucz­nych; ka­lan­der; wy­gład­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Gładzica

1. w tech­ni­ce: na­rzę­dzie do po­le­ro­wa­nia drew­na lub zdzie­ra­nia z niego wierzch­niej war­stwy; cy­kli­na;
2. ga­tu­nek ryby flą­droksz­tałt­nej z ro­dzi­ny flą­dro­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy u eu­ro­pej­skich wy­brze­ży Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ple­u­ro­nec­tes pla­tes­sa|ref=tak., flą­dra za­miesz­ku­ją­ca eu­ro­pej­skie wy­brze­ża Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go, Morza Śró­dziem­ne­go, Bał­tyc­kie­go i Bia­łe­go;

 (1.2) techn. uży­wa­ne w sto­lar­stwie i bu­dow­nict­wie na­rzę­dzie słu­żą­ce do ręcz­ne­go po­le­ro­wa­nia drew­na oraz zdzie­ra­nia z niego wierzch­niej war­stwy


Gła­dzi­ca ("Ple­u­ro­nec­tes pla­tes­sa") – ga­tu­nek mor­skiej ryby flą­droksz­tałt­nej z ro­dzi­ny flą­dro­wa­tych (Ple­u­ro­nec­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gładziej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gład­ko


Źródła:

SJP.pl

Gładzik

1. urzą­dze­nie wska­zu­ją­ce w po­sta­ci małej płyt­ki re­a­gu­ją­cej na na­cisk palca, uży­wa­ne głów­nie w kom­pu­te­rach prze­no­śnych; to­uch­pad, panel do­ty­ko­wy, track­pad;
2. ręcz­ne na­rzę­dzie do gła­dze­nia róż­nych po­wierzch­ni;
3. ro­dzaj stru­ga;
4. pil­nik z drob­ny­mi na­cię­cia­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. to­uch­pad

 (1.2) techn. na­rzę­dzie lub ele­ment ma­szy­ny, który służy do gła­dze­nia po­wierzch­ni przed­mio­tów

 (1.3) techn. ro­dzaj pil­ni­ka o drob­nych na­cię­ciach (20–45 na cm)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gładzikowy

→ gła­dzik


Patrz:gładzik

Źródła:

SJP.pl

Gładziowy

→ gładź


Patrz:gładź

Źródła:

SJP.pl

Gładziuchny

zdrob­nie­nie od: gład­ki; gła­dziut­ki, gła­dziu­sień­ki, gła­dziu­teń­ki


Źródła:

SJP.pl

Gładziusieńki

zdrob­nie­nie od: gład­ki; gła­dziuch­ny, gła­dziu­teń­ki, gła­dziut­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: gład­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładziuteńki

zdrob­nie­nie od: gład­ki; gła­dziuch­ny, gła­dziu­sień­ki, gła­dziut­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: gład­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładziutki

zdrob­nie­nie od: gład­ki; gła­dziuch­ny, gła­dziu­sień­ki, gła­dziu­teń­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: gład­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładzizna

książ­ko­wo: gład­ka po­wierzch­nia; gładź


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pła­ska, gład­ka po­wierzch­nia

 (1.2) anat. poś­rod­ko­wa, spła­szczo­na wy­nio­słość kości czo­ło­wej, le­żą­ca mię­dzy łu­ka­mi brwio­wy­mi;


Gła­dziz­na ( gla­bel­la) – w ana­to­mii czło­wie­ka spła­szczo­na wy­nio­słość le­żą­ca w linii poś­rod­ko­wej ciała po­mię­dzy przyś­rod­ko­wy­mi koń­ca­mi łuków brwio­wych, na łusce czo­ło­wej kości czo­ło­wej. Jest sil­niej roz­wi­nię­ta u męż­czyzn niż u ko­biet. Jej poś­rod­ko­wy, naj­bar­dziej wy­su­nię­ty do przo­du punkt sta­no­wi jeden z punk­tów an­tro­po­me­trycz­nych na czasz­ce ludz­kiej, oz­na­cza­ny li­te­rą "g".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gładzić

1. prze­su­wać po czymś de­li­kat­nie ręką;
2. czy­nić po­wierzch­nię gład­ką, usu­wać nie­rów­no­ści;
3. gła­dzić się - gła­dzić sa­me­go sie­bie;
4. uni­ce­stwiać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­su­wać po czymś de­li­kat­nie ręką

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­gła­dzić)

 (2.1) usu­wać drob­ne nie­rów­no­ści, czy­nić po­wierzch­nię gład­ką

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgła­dzić)

 (3.1) daw. za­bi­jać, uni­ce­stwiać

cza­sow­nik zwrot­ny gła­dzić się

 (4.1) gła­skać sa­me­go sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gładź

1. książ­ko­wo: gład­ka po­wierzch­nia; gła­dziz­na;
2. gład­ko obro­bio­na po­wierzch­nia przed­mio­tu;
3. w bu­dow­nict­wie: war­stwa wy­rów­naw­cza ukła­da­na na pod­kła­dzie be­to­no­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) war­stwa wy­rów­naw­cza ukła­da­na na pod­kła­dzie be­to­no­wym lub innym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głagolica

sta­ro­sło­wiań­ski al­fa­bet z IX w.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. naj­star­szy al­fa­bet sło­wiań­ski;


Gła­go­li­ca (scs. "glagolъ" ⰃⰎⰀⰃⰑⰎⰟ „słowo, li­te­ra”) – naj­star­sze znane pismo sło­wiań­skie, któ­re­go stwo­rze­nie przy­pi­su­je się mi­sjo­na­rzo­wi-apo­sto­ło­wi Kon­stan­te­mu zwa­ne­mu Cy­ry­lem, który wraz z bra­tem Me­to­dym za­pi­sał w IX wieku za jego po­mo­cą język sło­wiań­ski uży­wa­ny w oko­li­cach Sa­lo­nik; gła­go­li­ca była pier­wot­nym al­fa­be­tem ję­zy­ka staro-cer­kiew­no-sło­wiań­skie­go, który miał być ję­zy­kiem li­tur­gicz­nym Sło­wian, a w swo­jej póź­niej­szej fazie roz­wo­jo­wej, jako język cer­kiew­no­sło­wiań­ski, na wiele wie­ków po­zo­stał ję­zy­kiem li­te­rac­kim warstw wyksz­tał­co­nych w kręgu wyz­na­nia pra­wo­sław­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głagolicki

zwią­za­ny z gła­go­li­cą


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. zwią­za­ny z gła­go­li­cą; za­pi­sa­ny gła­go­li­cą; po­słu­gu­ją­cy się gła­go­li­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głask

1. w psy­cho­lo­gii: bo­dziec spo­łecz­ny, po­zy­tyw­ny (po­chwa­ła, uz­na­nie) lub ne­ga­tyw­ny (kry­ty­ka, atak), jaki czło­wiek otrzy­mu­je od innej osoby w ra­mach in­te­rak­cji;
2. po­tocz­nie, rzad­ko: pie­szczot­li­we po­gła­ska­nie, dot­knię­cie


Źródła:

SJP.pl

Głaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gła­skać.


Źródła:

Wiktionary

Głaskać

pie­ścić, mu­skać, do­ty­kać, gła­dzić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. głas­nąć)

 (1.1) ła­god­nie prze­su­wać dło­nią po ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głaskliwy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. taki, któ­re­go da się os­wo­ić


Źródła:

Wiktionary

Głasnost

odej­ście od prak­ty­ki za­kła­ma­nia, prze­mil­cza­nia nie­wy­god­nych fak­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. polit. jaw­ność, ot­war­tość – po­ję­cie uży­wa­ne w kon­tek­ście upu­blicz­nie­nia fak­tów hi­sto­rycz­nych oraz sy­tu­a­cji po­li­tycz­nej i go­spo­dar­czej w ZSRR w okre­sie prze­mian roz­po­czę­tych przez Mi­cha­i­ła Gor­ba­czo­wa;


Głas­nost ( гласность, „jaw­ność”) – ele­ment re­form Mi­cha­i­ła Gor­ba­czo­wa prze­pro­wa­dzo­ny w ra­mach pie­rie­stroj­ki. "Głas­nost" (sfor­mu­ło­wa­na w 1987) zmie­rza­ła do uzy­ska­nia jaw­no­ści życia pu­blicz­ne­go i ot­war­cia in­for­ma­cyj­ne­go na świat. W wy­ni­ku "głas­no­sti" prze­pro­wa­dzo­no m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głaszczek

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) kil­kucz­ło­no­wy wy­ro­stek u owa­dów, speł­nia­ją­cy rolę na­rzą­du smaku, węchu i do­ty­ku; głaszcz­ka


Źródła:

SJP.pl

Głaszczka

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) kil­kucz­ło­no­wy wy­ro­stek u owa­dów, speł­nia­ją­cy rolę na­rzą­du smaku, węchu i do­ty­ku; gła­szczek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głaszczkowy

wszo­ły głaszcz­ko­we - po­drząd owa­dów z rzędu wszo­łów


Źródła:

SJP.pl

Głaszczyn

chrząszcz z ro­dzi­ny śniad­ko­wa­tych, szkod­nik drzew


Źródła:

SJP.pl

Głaz

duży ka­mień, skała


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. ogrom­ny ka­mień

 (1.2) geol. frag­ment skały o śred­ni­cy więk­szej niż 20 cm, ob­to­czo­ny wsku­tek tran­spor­tu i eroz­ji;


Głaz – ob­to­czo­ny, wsku­tek tran­spor­tu i eroz­ji, frag­ment skały o śred­ni­cy więk­szej niż 20 cm (naj­więk­sza frak­cja ziar­no­wa skał okru­cho­wych). Na­gro­ma­dze­nia gła­zów two­rzą gła­zo­wi­sko, które po li­ty­fi­ka­cji prze­cho­dzi w zle­pie­niec.

Ist­nie­je dość istot­ne zróż­ni­co­wa­nie na głazy i bloki, wy­ni­ka­ją­ce z tego iż głazy są frag­men­ta­mi skal­ny­mi ob­to­czo­ny­mi, na­to­miast bloki – nie­ob­to­czo­ny­mi (a więc niez­mie­nio­ny­mi wsku­tek tran­spor­tu), co ma duży zwią­zek z ich ge­ne­zą i miej­scem wy­stę­po­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głazek

gła­zek leśny, gła­zek no­rów­ka - ga­tun­ki chrzą­szczy z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głazik

gła­zik na­cier­niak - motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Głazowaty

ma­ją­cy kształt głazu


Źródła:

SJP.pl

Głazowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głazowy

przy­miot­nik od: głaz


Źródła:

SJP.pl

Głazunow

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Głażewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głobino

Gło­bi­no (kaszb. "Gą­bi­no", Gum­bin) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Re­dzi­ko­wo. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży przy tra­sie drogi wo­je­wódz­kiej nr 210 Słupsk - Bytów, na gra­ni­cy Rów­ni­ny Sła­wień­skiej i Wy­so­czyz­ny Dam­nic­kiej.


Źródła:

Wikipedia

Głodek

zdrob­nie­nie od: głód


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: głód

 (1.2) mały głód

 (1.3) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Draba|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;


Gło­dek ("Draba" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Jest naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­nym ga­tun­ko­wo ro­dza­jem w obrę­bie ro­dzi­ny i naj­bar­dziej kło­pot­li­wym tak­so­no­micz­nie. W sumie opi­sa­no w jego obrę­bie nie­mal ty­siąc ga­tun­ków i czte­ry razy tyle tak­so­nów wew­nątrz­ga­tun­ko­wych, z czego sta­tus ga­tun­ków uz­na­nych ma ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głodkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głodna

ko­bie­ta od­czu­wa­ją­ca głód


Źródła:

SJP.pl

Głodnawy

czu­ją­cy lekki głód


Źródła:

SJP.pl

Głodni

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: głod­ny


Źródła:

Wiktionary

Głodniak

1. po­tocz­nie: ktoś głod­ny, wy­głod­nia­ły;
2. w pszcze­lar­stwie: rój bez do­stę­pu do po­kar­mu przez dłuż­szy czas


Źródła:

SJP.pl

Głodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: głod­no


Źródła:

SJP.pl

Głodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: głod­ny; bar­dziej głod­ny


Źródła:

SJP.pl

Głodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|głod­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Głodnieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgłod­nieć)

 (1.1) zob. zgłod­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Głodniuteńki

zdrob­nie­nie od: głod­niut­ki


Źródła:

SJP.pl

Głodniutki

zdrob­nie­nie od: głod­ny


Źródła:

SJP.pl

Głodno

przy­słó­wek

 (1.1) od­czu­wa­jąc głód


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Głodny

od­czu­wa­ją­cy głód


przy­miot­nik

 (1.1) czu­ją­cy po­trze­bę zje­dze­nia cze­goś; rów­nież w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym ten, kto jest głod­ny

 (1.2) pot. przen. ma­ją­cy ocho­tę na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głodomorek

zdrob­nie­nie od: gło­do­mór


Źródła:

SJP.pl

Głodomorka

zdrob­nie­nie od: gło­do­mór


Źródła:

SJP.pl

Głodomór

1. osoba stale głod­na, cią­gle od­czu­wa­ją­ca chęć je­dze­nia;
2. daw­niej: osoba gło­du­ją­ca, za­gło­dzo­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ten, kto cią­gle od­czu­wa głód, po­trze­bę je­dze­nia

 (1.2) przest. ten, kto gło­du­je, kto przy­mie­ra gło­dem, kto jest gło­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gło­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Głodować

nie jeść lub jeść zbyt mało


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) nie jeść zu­peł­nie lub jeść zbyt mało


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głodowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głodowo

1. spo­wo­do­wa­ny gło­dem lub gło­do­wa­niem, np. śmierć gło­do­wa;
2. nie­za­spo­ka­ja­ją­cy głodu;
3. nie­za­pew­nia­ją­cy do­sta­tecz­ne­go utrzy­ma­nia, np. gło­do­we za­rob­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głodowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głodowy

1. spo­wo­do­wa­ny gło­dem lub gło­do­wa­niem, np. śmierć gło­do­wa;
2. nie­za­spo­ka­ja­ją­cy głodu;
3. nie­za­pew­nia­ją­cy do­sta­tecz­ne­go utrzy­ma­nia, np. gło­do­we za­rob­ki


przy­miot­nik

 (1.1) spo­wo­do­wa­ny gło­dem

 (1.2) taki, który nie za­spo­ka­ja głodu

 (1.3) taki, który nie za­pew­nia do­sta­tecz­ne­go wy­na­gro­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gło­dzić.


Gło­dze­nie ( de­trac­tio) – przyj­mo­wa­nie po­kar­mu w ilo­ści nie­wy­star­cza­ją­cej do po­kry­cia za­po­trze­bo­wa­nia or­ga­niz­mu. Dłu­gotr­wa­łe gło­dze­nie pro­wa­dzi po­cząt­ko­wo do spad­ku masy ciała, na­stęp­nie do wy­ni­szcze­nia, nie­wy­dol­no­ści na­rzą­dów wew­nętrz­nych i w koń­co­wym eta­pie do śmier­ci.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Głodzić

dawać lub spo­ży­wać nie­do­sta­tecz­ne ilo­ści po­ży­wie­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) nie dawać komuś lub cze­muś je­dze­nia lub dawać je w zbyt małej ilo­ści

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gło­dzić się (dk. brak)

 (2.1) nie jeść lub jeść zbyt mało


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głodówka

1. cał­ko­wi­te lub czę­ścio­we nie­przyj­mo­wa­nie po­kar­mów;
2. okres gło­do­wa­nia spo­wo­do­wa­ne­go bra­kiem żyw­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. me­to­da sa­mo­le­cze­nia, któ­rej celem jest oczy­szcze­nie or­ga­niz­mu z tok­syn i po­zby­cie się nad­mia­ru tkan­ki tłu­szczo­wej, po­le­ga­ją­ca na nie­przyj­mo­wa­niu po­kar­mów

 (1.2) strajk gło­do­wy

 (1.3) okres gło­do­wa­nia spo­wo­do­wa­ne­go wzglę­da­mi eko­no­micz­ny­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głodówkowicz

uczest­nik gło­dów­ki


Źródła:

SJP.pl

Głodówkowy

1. opar­ty na gło­dów­ce (np. dieta gło­dów­ko­wa);
2. bę­dą­cy gło­dów­ką (np. strajk gło­dów­ko­wy)


przy­miot­nik

 (1.1) opar­ty na gło­dów­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głogoczowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głogoczów

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie my­śle­nic­kim


Gło­go­czów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie my­śle­nic­kim, w gmi­nie My­śle­ni­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głogolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy li­ście jak głóg


Źródła:

Wiktionary

Głogowianin

1. miesz­ka­niec Gło­go­wa;
2. miesz­ka­niec Gło­go­wa Ma­ło­pol­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Głogowianka

1. miesz­kan­ka Gło­go­wa;
2. miesz­kan­ka Gło­go­wa Ma­ło­pol­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Głogowiec

nie­strzęp gło­go­wiec - duży motyl dzien­ny z ro­dzi­ny bie­lin­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głogownik

ozdob­ny krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych


Gło­gow­nik ("Pho­ti­nia" Lindl.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. Liczy w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go od ok. 40 do ok. 60 ga­tun­ków (pro­ble­ma­tycz­na jest za­rów­no kla­sy­fi­ka­cja wew­nątrz­ro­dza­jo­wa, jak i re­la­cje wzglę­dem bli­sko spo­krew­nio­nych ro­dza­jów).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głogowo

Zo­bacz też: Gło­go­wo (Buł­ga­ria).

Gło­go­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Obro­wo.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Gło­go­wo, po prze­nie­sie­niu sie­dzi­by i zmia­nie nazwy gro­ma­dy w gro­ma­dzie Do­brze­je­wi­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go. We­dług da­nych Urzę­du Gminy Obro­wo (31.12.2018 r.) li­czy­ła 2736 miesz­kań­ców. Jest naj­więk­szą miej­sco­wo­ścią gminy Obro­wo.


Źródła:

Wikipedia

Głogowski

przy­miot­nik od: Gło­gów, Gło­gów Ma­ło­pol­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od Gło­gów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głogowy

przy­miot­nik od: głóg


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zro­bio­ny z głogu, za­wie­ra­ją­cy głóg

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z gło­giem, od­no­szą­cy się do głogu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głogów

1. krzew lub ni­skie drze­wo z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; kra­te­gus, cier­nie białe;
2. re­gio­nal­nie: dzika róża


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w gmi­nie Wie­nia­wa;


Gło­gów ( Glo­go­via, Glo­gau, Hlo­hov) – mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, po­ło­żo­ne na Dol­nym Ślą­sku, sie­dzi­ba po­wia­tu gło­gow­skie­go oraz gminy wiej­skiej Gło­gów. Leży na ob­sza­rze Le­gnic­ko-Gło­gow­skie­go Okrę­gu Mie­dzio­we­go, nad rzeką Odrą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głogówczanin

miesz­ka­niec Gło­gów­ka


Źródła:

SJP.pl

Głogówczanka

miesz­kan­ka Gło­gów­ka


Źródła:

SJP.pl

Głogówecki

przy­miot­nik od: Gło­gó­wek


Źródła:

SJP.pl

Głogówek

1. na­lew­ka gło­go­wa;
2. drze­wo z ro­dza­ju gru­szy;
3. owoc gło­gów­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


(do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Ober­glo­gau, Glo­go­via minor, Horní Hlo­hov, Gogōwek) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Gło­gó­wek, na Ni­zi­nie Ślą­skiej, nad rzeką Oso­bło­ga. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi prud­nic­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głogówka

1. na­lew­ka gło­go­wa;
2. drze­wo z ro­dza­ju gru­szy;
3. owoc gło­gów­ki


Zo­bacz też: "Scom­be­ro­i­des" – ro­dzaj ryb, dla któ­re­go nazwa "Rhap­hio­le­pis" jest sy­no­ni­mem.

Gło­gów­ka ("Rhap­hio­le­pis") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. Obej­mu­je 9 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją we wschod­niej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji, na ob­sza­rze od Ja­po­nii i Korei, po­przez Chiny, Fi­li­pi­ny, Pół­wy­sep In­do­chiń­ski po Bor­neo, a jako ro­śli­ny in­tro­du­ko­wa­ne obec­ne są w po­łud­nio­wo-wschod­niej Au­stra­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głomb

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głombiowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głos

1. dźwięk ar­ty­ku­ło­wa­ny, mowa, śpiew;
2. ja­ki­kol­wiek dźwięk, brzmie­nie cze­goś;
3. par­tia ja­kie­goś in­stru­men­tu lub śpie­wa­ka;
4. część chóru;
5. prawo prze­ma­wia­nia; wy­po­wiedź;
6. zda­nie, sąd, opi­nia;
7. de­cyz­ja wy­ra­żo­na w gło­so­wa­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dźwięk wy­da­wa­ny przez isto­ty ży­ją­ce

 (1.2) zdol­ność wy­da­wa­nia głosu (1.1)

 (1.3) prawo / poz­wo­le­nie prze­ma­wia­nia

 (1.4) zda­nie, osąd, opi­nia

 (1.5) de­cyz­ja wy­ra­żo­na pod­czas wy­bo­rów, gło­so­wa­nia

 (1.6) muz. par­tia jed­ne­go z wo­ka­li­stów w ut­wo­rze ze­spo­ło­wym

 (1.7) muz. grupa pi­szcza­łek w or­ga­nach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głoseczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: gło­ska


Źródła:

Wiktionary

Głosiciel

ktoś, kto coś oz­naj­mia, czyni wia­do­mym, roz­gła­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) podn. osoba gło­szą­ca coś, upo­wszech­nia­ją­ca ja­kieś prze­ko­na­nia


Gło­si­ciel (wśród Świad­ków Je­ho­wy, ang. "pu­blis­her") – czło­nek wspól­no­ty do­pu­szczo­ny do udzia­łu w dzia­łal­no­ści kaz­no­dziej­skiej (tzw. „gło­sze­niu”, m.in. gło­sze­niu od domu do domu). W ję­zy­ku pol­skim w orzecz­nict­wie wy­stę­pu­je okre­śle­nie pre­cy­zyj­ne „gło­si­ciel wyz­na­nia Świad­ków Je­ho­wy”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głosicielka

ko­bie­ta gło­szą­ca coś


Źródła:

SJP.pl

Głosik

zdrob­nie­nie od: głos


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od głos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głosisko

zgru­bie­nie od: głos


Źródła:

SJP.pl

Głosić

1. ogła­szać, wy­po­wia­dać, upo­wszech­niać idee, myśli, tre­ści;
2. pod­nio­słe: wy­po­wia­dać gło­śno jakiś tekst; wy­gła­szać; prze­ma­wiać;
3. ło­wiect­wo: (o psie my­śliw­skim) szcze­kać, dając sy­gnał o zna­le­zie­niu tropu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ogła­szać, oz­naj­miać np. wia­do­mość, roz­gła­szać, upo­wszech­niać np. idee, hasła

 (1.2) podn. wy­gła­szać np. prze­mó­wie­nie, ka­za­nie

 (1.3) łow. o psie my­śliw­skim: szcze­kać, dając sy­gnał o zna­le­zie­niu tropu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głoska

najm­niej­szy, nie­po­dziel­ny ar­ty­ku­la­cyj­nie i słu­cho­wo ele­ment mowy ludz­kiej; dźwięk mowy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. najm­niej­szy ele­ment dźwię­ko­wej formy wy­po­wie­dzi, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się sta­łym ze­spo­łem fo­ne­tycz­nych cech ar­ty­ku­la­cyj­nych i aku­stycz­nych;


Gło­ska – najm­niej­szy ele­ment dźwię­ko­wej formy wy­po­wie­dzi cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się sta­łym ze­spo­łem fo­ne­tycz­nych cech ar­ty­ku­la­cyj­nych i aku­stycz­nych. Każda gło­ska jest fi­zycz­ną re­a­li­za­cją ja­kie­goś fo­ne­mu, który może mieć wię­cej niż jedną re­a­li­za­cję.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głoskować

wy­ma­wiać gło­ski


Źródła:

SJP.pl

Głoskowiec

skró­to­wiec ut­wo­rzo­ny z pier­wszych gło­sek wy­ra­zów skła­do­wych ze­sta­wie­nia, np. PAN (Pol­ska Aka­de­mia Nauk)


Źródła:

SJP.pl

Głoskownia

daw­niej: fo­ne­ty­ka; gło­sow­nia


Źródła:

SJP.pl

Głoskowski

przy­miot­nik od: Gło­sków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głoskowy

przy­miot­nik od: gło­ska


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. do­ty­czą­cy gło­ski, zwią­za­ny z gło­ską


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głosków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Głosowanie

po­dej­mo­wa­nie ko­le­gial­nej de­cyz­ji w ja­kiejś spra­wie po­przez opo­wie­dze­nie się za jakąś opcją


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wspól­ne de­cy­do­wa­nie po­przez wy­ra­że­nie po­par­cia lub sprze­ci­wu wobec cze­goś

 (1.2) pot. wy­bo­ry


Gło­so­wa­nie – me­to­da po­dej­mo­wa­nia de­cyz­ji w zgro­ma­dze­niu ludz­kim w taki spo­sób, że każdy z uczest­ni­ków tego zgro­ma­dze­nia od­da­je swój głos. Głosy są na­stęp­nie obli­cza­ne i sta­no­wią pod­sta­wę de­cyz­ji.

Współ­cze­śnie przy gło­so­wa­niu przyj­mu­je się, że jeśli cho­dzi o pod­ję­cie de­cyz­ji, to moż­li­we jest od­da­nie jed­ne­go z trzech gło­sów – za, prze­ciw lub wstrzy­mu­ją­ce­go się (ani tak, ani nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głosowanko

zdrob­nie­nie od: gło­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Głosować

wy­po­wia­dać się, od­da­jąc głos w spra­wie, która ma być przed­mio­tem wspól­nej de­cyz­ji


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­gło­so­wać)

 (1.1) od­da­wać głos, do­ko­ny­wać wy­bo­ru w cza­sie gło­so­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głosownia

daw­niej: fo­ne­ty­ka; gło­skow­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. nauka o brzmie­niu ję­zy­ka; fo­ne­ty­ka i fo­no­lo­gia

 (1.2) jęz. sy­no­nim fo­ne­ty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głosowy

przy­miot­nik od: głos


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z gło­sem, do­ty­czą­cy głosu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głosy

1. dźwięk ar­ty­ku­ło­wa­ny, mowa, śpiew;
2. ja­ki­kol­wiek dźwięk, brzmie­nie cze­goś;
3. par­tia ja­kie­goś in­stru­men­tu lub śpie­wa­ka;
4. część chóru;
5. prawo prze­ma­wia­nia; wy­po­wiedź;
6. zda­nie, sąd, opi­nia;
7. de­cyz­ja wy­ra­żo­na w gło­so­wa­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gło­sić.


Źródła:

Wiktionary

Głosówka

po­tocz­nie: wia­do­mość gło­so­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) te­le­kom. pot. wia­do­mość z na­gra­ną wy­po­wie­dzią roz­mów­cy; wia­do­mość gło­so­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głowa

część ciała, w któ­rej znaj­du­ją się na­rzą­dy zmy­słów oraz mózg


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. część ciała zwie­rząt i czło­wie­ka, znaj­du­ją­ca się u góry lub z przo­du ciała, za­wie­ra­ją­ca mózg;

 (1.2) przen. osoba prze­wod­ni­czą­ca cze­muś

 (1.3) przen. umysł (w związ­kach fra­ze­o­lo­gicz­nych)

 (1.4) bot. pęd niek­tó­rych ro­ślin, zwła­szcza ka­pu­sty

 (1.5) przen. jedna osoba lub zwie­rzę jako jed­nost­ka

 (1.6) ta stro­na łóżka, na któ­rej są po­dusz­ki

 (1.7) zob. głowa cukru.

 (1.8) włók. odzież. każdy z dwóch ozdob­nych za­koń­czeń pasa kon­tu­szo­we­go


Głowa ( caput) – część ciała sta­wo­no­gów i krę­gow­ców, zaj­mu­ją­ca przed­nie lub szczy­to­we umiej­sco­wie­nie. Z tu­ło­wiem łączy ją szyja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głowacica

ryba z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych


Gło­wa­ci­ca ("Hucho hucho") – ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych (Sal­mo­ni­dae) na­le­żą­ca do rzędu ło­so­sioksz­tałt­nych (Sal­mo­ni­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowacki

Alek­san­der Gło­wac­ki (Bo­le­sław Prus) (1847-1912), pi­sarz i pu­bli­cy­sta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowacz

daw­niej: osoba in­te­li­gent­na, mądra, ro­zum­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowaczek

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych


Gło­wa­czek ("Cep­ha­la­ria") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych. Przez długi czas zna­nych w obrę­bie tego ro­dza­ju było ok. 65 ga­tun­ków opi­sa­nych do 1940 roku. Opi­sy­wa­ne były ko­lej­ne ga­tun­ki i w 2014 po­da­wa­no ich 94, a w 2024 – 102. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je ob­szar śró­dziem­no­mor­ski, po­łud­nio­wo-za­chod­nią Azję (na wscho­dzie się­ga­jąc po Azję Cen­tral­ną, za­chod­nie Chiny i Pa­ki­stan) oraz po­łud­nio­wą Afry­kę, przy czym w samej Tur­cji ro­śnie ich 39 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowaczowate

ro­dzi­na ryb o wiel­kich gło­wach z sze­ro­kim, pła­skim py­skiem, ży­ją­cych w wo­dach słod­kich i sło­nych


Gło­wa­czo­wa­te (Cot­ti­dae) – ro­dzi­na dra­pież­nych ryb skor­pe­noksz­tałt­nych (Scor­pa­e­ni­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowaczowaty

o ce­chach gło­wa­czo­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Głowaczowianin

miesz­ka­niec Gło­wa­czo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głowaczowianka

miesz­kan­ka Gło­wa­czo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głowaczowski

→ Gło­wa­czów


Patrz:Głowaczów

Źródła:

SJP.pl

Głowaczów

daw­niej: osoba in­te­li­gent­na, mądra, ro­zum­na


Gło­wa­czów – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ko­zie­nic­kim, w miej­sko-wiej­skiej gmi­nie Gło­wa­czów. Jest sie­dzi­bą gminy oraz pa­ra­fii św. Wa­wrzyń­ca.

Gło­wa­czów znaj­du­je się na Ma­zo­wszu na te­re­nie hi­sto­rycz­ne­go Za­pi­li­cza. Uzy­skał lo­ka­cję miej­ską od za­ło­że­nia w 1445.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowala

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głowiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowiakowate

ro­dzi­na msza­ków


Źródła:

SJP.pl

Głowianin

miesz­ka­niec Głów (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głowianka

miesz­kan­ka Głów (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głowiasty

1. przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem głowę, ku­li­sty;
2. ma­ją­cy dużą głowę


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kształ­tem przy­po­mi­na­ją­cy głowę lub kulę

 (1.2) rzad. po­sia­da­ją­cy głowę, zwła­szcza dużą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głowica

przed­nia, stoż­ko­wa część po­ci­sku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. zwień­cze­nie ko­lum­ny, fi­la­ru lub pi­la­stra;

 (1.2) techn. ro­bo­cza część ja­kie­goś urzą­dze­nia

 (1.3) wojsk. ła­du­nek wy­bu­cho­wy z za­pal­ni­kiem prze­no­szo­ny przez ra­kie­tę;

 (1.4) hist. w broni bia­łej: za­koń­cze­nie trzo­nu rę­ko­je­ści;

 (1.5) techn. mot. część sil­ni­ka spa­li­no­we­go za­my­ka­ją­ca cy­lin­der;

 (1.6) wet. zło­śli­wa go­rącz­ka nie­ży­to­wa bydła;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głowicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głowicowy

→ gło­wi­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gło­wi­cą, do­ty­czą­cy gło­wi­cy


Patrz:głowica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głowienka

1. zdrob­nie­nie od: głow­nia;
2. po­spo­li­ty w Pol­sce ptak z ro­dzi­ny ka­czek; kacz­ka rdza­wo­gło­wa;
3. ro­śli­na z ro­dzi­ny war­go­wych, ros­ną­ca naj­czę­ściej w za­ro­ślach i na łą­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. głow­nia

 (1.2) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ayt­hya fe­ri­na|ref=tak., eu­raz­ja­tyc­ki ptak nur­ku­ją­cy;

 (1.3) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pru­nel­la|ref=tak., ro­śli­na kwit­ną­ca po­ra­sta­ją­ca mu­ra­wy, łąki, przy­dro­ża;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głowieński

przy­miot­nik od: Głow­no


Źródła:

SJP.pl

Głowina

tkli­wie o gło­wie


Źródła:

SJP.pl

Głowinka

zdrob­nie­nie od: gło­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Głowizna

mięso z głów zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. mięso z głowy zwie­rząt rzeź­nych

 (1.2) kulin. po­tra­wa lub węd­li­na z gło­wiz­ny (1.1);


Gło­wiz­na – mięso otrzy­my­wa­ne po od­dzie­le­niu od głowy zwie­rzę­cia: mózgu, uszu, ję­zy­ka, oczu. W Pol­sce gło­wiz­nę otrzy­mu­je się z głów świń­skich, wo­ło­wych lub cie­lę­cych.

Z gło­wiz­ny można przy­go­to­wać zupę lub użyć jej do wy­ro­bu sal­ce­so­nu. Jest rów­nież spo­ży­wa­na w po­sta­ci ga­la­re­ty mięs­no-wa­rzyw­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głowić

gło­wić się - za­sta­na­wiać się nad czymś in­ten­syw­nie; do­cie­kać


Źródła:

SJP.pl

Głowięta

pie­szczot­li­wie o dzie­cię­cych głów­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. głowy dzie­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głowińsk

Gło­wińsk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ry­piń­skim, w gmi­nie Rypin.


Źródła:

Wikipedia

Głowiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głownia

1. pło­ną­ce lub tlące się po­la­no;
2. grzyb pa­so­żyt­ni­czy wy­wo­łu­ją­cy cho­ro­by zbóż;
3. część siecz­nej broni bia­łej słu­żą­ca do cię­cia lub kłu­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. pa­lą­ce się lub tlące się po­la­no

 (1.2) wojsk. głów­na część broni siecz­nej przez­na­czo­na do cię­cia lub kłu­cia;

 (1.3) wojsk. rę­ko­jeść broni ręcz­nej, zwła­szcza siecz­nej

 (1.4) biol. grzyb pa­so­żyt­ni­czy wy­wo­łu­ją­cy cho­ro­by zbóż;


Głow­nia (z niem. klin­ga, sta­ro­pol. "że­la­zo", "brze­szczot") – pod­sta­wo­wa (głów­na – stąd nazwa) część broni bia­łej przez­na­czo­na do za­da­wa­nia i pa­ro­wa­nia cio­sów. Zaz­wy­czaj sta­no­wi prze­wa­ża­ją­cą więk­szość dłu­go­ści i masy całej broni.

Głow­nia w za­leż­no­ści od typu broni przy­bie­ra bar­dzo zróż­ni­co­wa­ne formy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głowniak

naz­wi­sko


Głow­niak (1092 m) – szczyt w Pa­śmie Po­li­cy w Be­ski­dzie Ży­wiec­kim. Znaj­du­je się na za­chod­nim krań­cu tego pasma, mię­dzy szczy­ta­mi Syh­lec (1150 m) i Pie­kiel­nic­ka (1122 m). Na mapie Com­pas­su ma nazwę Głów­niak i wy­so­kość 1093 m, w prze­wod­ni­ku tu­ry­stycz­nym jest opi­sa­ny jako Niżni Syh­lec (1093 m).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głownianin

miesz­ka­niec Głow­na


Źródła:

SJP.pl

Głownianka

miesz­kan­ka Głow­na


Źródła:

SJP.pl

Głownik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. prze­stęp­ca, mor­der­ca


Głow­nik, Głów­niak (663 m n.p.m.) – szczyt w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Be­ski­du An­dry­chow­skie­go (Be­skid Mały). Znaj­du­je się w głów­nym grzbie­cie Be­ski­du Ma­łe­go po­mię­dzy szczy­ta­mi Ka­pral i Żar. Grzbiet ten na tym od­cin­ku ma prze­bieg po­łud­ni­ko­wy. Za­chod­ni stok Głow­ni­ka opada do po­to­ku Brej­nów­ka, wschod­ni do po­to­ku Czer­na.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Głowniowate

ro­dzi­na pa­so­żyt­ni­czych grzy­bów, li­czą­ca około 400 ga­tun­ków, po­wo­du­ją­cych cho­ro­by ro­ślin


Głow­nio­wa­te ("Usti­la­gi­na­ce­ae" Che­vall.) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie głow­niow­ców ("Usti­la­gi­na­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowniowaty

o ce­chach głow­nio­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Głowniowce

rząd grzy­bów pa­so­żyt­ni­czych


Głow­niow­ce ("Usti­la­gi­na­les") A.N. Be­ke­tov – rząd grzy­bów z klasy głow­nia­ków ("Usti­la­gi­no­my­ce­tes"). Pa­so­ży­ty ro­ślin, zwła­szcza na­le­żą­cych do ro­dzin wiech­li­no­wa­te ("Po­a­ce­ae"), tu­rzy­co­wa­te ("Cy­pe­ra­ce­ae"), si­to­wa­te ("Jun­ca­ce­ae"), rde­sto­wa­te ("Po­ly­go­na­ce­ae"). Wiele ga­tun­ków to mo­no­fa­gi. Wy­wo­łu­ją u nich cho­ro­by zwane głow­nia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowniowe

pod­typ grzy­bów na­le­żą­cych do typu pod­staw­cza­ków


Źródła:

SJP.pl

Głowniowy

przy­miot­nik od: głow­nia


Źródła:

SJP.pl

Głowno

mia­sto i gmina miej­ska w po­wie­cie zgier­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Głow­no – mia­sto w pół­noc­nej czę­ści wo­je­wództ­wa łódz­kie­go, w po­wie­cie zgier­skim.

Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie po­ło­żo­ne było w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie raw­skim ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa łódz­kie­go. Było mia­stem szla­chec­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głowocis

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­so­wa­tych


Gło­wo­cis ("Cep­ha­lo­ta­xus") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­so­wa­tych ("Ta­xa­ce­ae"), daw­niej czę­sto umie­szcza­ny w wy­o­dręb­nia­nej ro­dzi­nie gło­wo­ci­so­wa­tych ("Cep­ha­lo­ta­xa­ce­ae"). Po­nie­waż oka­za­ło się, że gło­wo­cis jest za­gnież­dżo­ny pod wzglę­dem fi­lo­ge­ne­tycz­nym wśród ro­dza­jów na­le­żą­cych do ci­so­wa­tych – współ­cze­śnie jest ra­czej włą­cza­ny do ro­dzi­ny w sze­ro­kim uję­ciu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głowomierz

mier­nik kątów; go­nio­metr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geod. me­trol. mier­nik kątów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głowomłot

żar­ła­czoksz­tałt­na ryba mor­ska z ro­dzi­ny mło­to­wa­tych; ryba młot, rekin młot, kusza młot


Źródła:

SJP.pl

Głowonóg

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy naj­wy­żej zor­ga­ni­zo­wa­nych mor­skich mię­cza­ków obej­mu­ją­ce­go ok.600 ga­tun­ków współ­czes­nych i kil­ka­na­ście ty­się­cy ga­tun­ków ko­pal­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy mor­skich mię­cza­ków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głowotułów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zool. tułów zlany z głową;


Gło­wo­tu­łów, ce­fa­lo­to­raks ( cep­ha­lot­ho­rax) – przed­nia część ciała (tagma), pow­sta­ła po­przez zro­śnię­cie się głowy z czę­ścią lub wszyst­ki­mi seg­men­ta­mi tu­ło­wia, sto­sun­ko­wo po­wszech­nie wy­stę­pu­ją­ca u sko­ru­pia­ków. Ter­mi­nem tym czę­sto okre­śla się też przed­nią tagmę szczę­ko­czuł­kow­ców, jed­nak w ich przy­pad­ku za słusz­ną uz­na­je się nazwę pro­so­ma.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Głowowy

przy­miot­nik od: głowa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z głową, do­ty­czą­cy głowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głowy

część ciała, w któ­rej znaj­du­ją się na­rzą­dy zmy­słów oraz mózg


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głośnawy

nieco gło­śny


Źródła:

SJP.pl

Głośnia

szcze­li­na w krta­ni mię­dzy stru­na­mi gło­so­wy­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. apa­rat gło­so­wy po­ło­żo­ny wew­nątrz jamy poś­red­niej krta­ni


Gło­śnia ( glot­tis, gr. "γλοττíς") – trój­kąt­na prze­strzeń sta­no­wią­ca jedną z ana­to­micz­nych czę­ści krta­ni więk­szo­ści ssa­ków (w tym czło­wie­ka), zlo­ka­li­zo­wa­na w jamie poś­red­niej krta­ni. Skła­da się z na­pi­na­nych przez wię­za­dła gło­so­we warg gło­so­wych oraz fał­dów gło­so­wych, sta­no­wią­cych ostry brzeg błony ślu­zo­wej warg gło­so­wych. Mię­dzy fał­da­mi gło­so­wy­mi oraz brze­ga­mi chrzą­stek na­lew­ko­wa­tych znaj­du­je się szpa­ra gło­śni. Tylny od­ci­nek szpa­ry gło­śni to część mię­dzy­chrząst­ko­wa, a przed­ni mię­dzy­bło­nia­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głośniczek

zdrob­nie­nie od: gło­śnik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: gło­śnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gło­śno


Źródła:

SJP.pl

Głośniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gło­śny


Źródła:

SJP.pl

Głośnik

1. urzą­dze­nie słu­żą­ce do przet­wa­rza­nia sy­gna­łów elek­trycz­nych na fale aku­stycz­ne;
2. urzą­dze­nie słu­żą­ce do me­cha­nicz­ne­go wzmac­nia­nia głosu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie do wzmac­nia­nia dźwię­ku; do odt­wa­rza­nia dźwię­ku za­pi­sa­ne­go w po­sta­ci elek­trycz­nej;


Gło­śnik – przet­wor­nik elek­tro­a­ku­stycz­ny (od­bior­nik ener­gii elek­trycz­nej przeksz­tał­ca­ją­cy prąd elek­trycz­ny w falę aku­stycz­ną). Ide­al­ny gło­śnik przeksz­tał­ca zmien­ny prąd elek­trycz­ny o od­po­wied­niej czę­stot­li­wo­ści na falę aku­stycz­ną w spo­sób pro­por­cjo­nal­ny i li­nio­wy. Rze­czy­wi­sty za­kres czę­stot­li­wo­ści, w któ­rym gło­śnik wyt­wa­rza falę ci­śnie­nia pro­por­cjo­nal­nie do na­pię­cia (z do­pu­szczal­nym od­chy­le­niem), na­zy­wa się pas­mem prze­no­sze­nia gło­śni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głośnikowy

przy­miot­nik od: gło­śnik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. zwią­za­ny z gło­śni­kiem, do­ty­czą­cy gło­śni­ka, wła­ści­wy gło­śni­ko­wi, skła­da­ją­cy się z gło­śni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głośniowy

przy­miot­nik od: gło­śnia (np. szmer gło­śnio­wy)


Źródła:

SJP.pl

Głośno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób gło­śny, sły­szal­ny, nie szep­tem

 (1.2) przen. po­wo­du­jąc roz­głos, z roz­gło­sem


Źródła:

Wiktionary

Głośność

1. bycie gło­śnym, do­no­śnym, sły­szal­nym;
2. cecha wra­że­nia słu­cho­we­go za­leż­na od am­pli­tu­dy fali aku­stycz­nej, mie­rzo­na w so­nach;
3. po­ziom gło­śno­ści - od­bie­ra­ny po­ziom na­tę­że­nia dźwię­ku, mie­rzo­ny w fo­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. techn. na­tę­że­nie dźwię­ku od­czu­wa­ne przez słu­cha­ją­cych


Gło­śność – su­biek­tyw­ne od­czu­cie na­tę­że­nia dźwię­ku; cecha umoż­li­wia­ją­ca upo­rząd­ko­wa­nie dźwię­ków w skalę od ci­chych do gło­śnych; wiel­kość sto­so­wa­na w psy­cho­a­ku­sty­ce do po­mia­ru su­biek­tyw­ne­go wra­że­nia na­tę­że­nia dźwię­ku. Jed­nost­ką gło­śno­ści jest son.

Gło­śność za­leż­na jest prze­de wszyst­kim od na­tę­że­nia dźwię­ku, po­nad­to od czasu trwa­nia dźwię­ku, jego widma czę­stot­li­wo­ścio­we­go, tran­sjen­tów, zja­wi­ska ma­sko­wa­nia, kon­tek­stu, w jakim dźwięk jest przez od­bior­cę sły­sza­ny oraz przy­na­leż­nych słu­cha­czo­wi w danym mo­men­cie czyn­ni­ków psy­chicz­nych i fiz­jo­lo­gicz­nych: zmę­cze­nia, kon­cen­tra­cji, uwagi itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głośny

1. ha­ła­śli­wy, do­brze sły­szal­ny;
2. znany, po­pu­lar­ny; taki, o któ­rym się dużo mówi


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest do­brze sły­szal­ny

 (1.2) ha­ła­śli­wy, pełen ha­ła­su

 (1.3) po­pu­lar­ny; taki, o któ­rym się dużo mówi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głość

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. jeść


Źródła:

Wiktionary

Głożyna

cier­ni­sty krzew lub drzew­ko z ro­dzi­ny sza­kła­ko­wa­tych; owoc tej ro­śli­ny; szyd­li­ca, ju­ju­ba


Gło­ży­na – osada leśna w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Czer­nie­je­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głubczyce

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Głub­czy­ce (śl. "Gubczýcé", Leobschütz, Hlubčice) – mia­sto w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Głub­czy­ce. Po­ło­żo­ne nad rzeką Psiną, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim (wcho­dzą­cym w skład Ni­zi­ny Ślą­skiej). Pod wzglę­dem hi­sto­rycz­nym Głub­czy­ce po­cząt­ko­wo le­ża­ły na Mo­ra­wach, zaś od czasu włą­cze­nia ich w 1318 do księ­stwa opaw­skie­go po­ło­żo­ne są na Gór­nym Ślą­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głubczycki

przy­miot­nik od: Głub­czy­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od Głub­czy­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głubczyczanin

miesz­ka­niec Głub­czyc


Źródła:

SJP.pl

Głubczyczanka

miesz­kan­ka Głub­czyc


Źródła:

SJP.pl

Głubinka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) publ. głę­bo­ka pro­win­cja w Rosji, w więk­szo­ści od­lud­na, bied­na, za­co­fa­na so­cjal­nie i in­fa­struk­tu­ral­nie; za­pom­nia­ne i odi­zo­lo­wa­ne te­re­ny le­żą­ce da­le­ko od du­żych miast i cen­trów po­li­tycz­no-kul­tu­ral­nych


Źródła:

Wiktionary

Głuch

naz­wi­sko


Głuch (daw­niej "Gla­uch") – wieś w Pol­sce znaj­du­ją­ca się w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie szczy­cień­skim, w gmi­nie Wiel­bark, po­ło­żo­na na lewym brze­gu rzeki Omul­wi, przy szo­sie z Wiel­bar­ka do Jed­wab­na. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głucha

ko­bie­ta nie­sły­szą­ca


Źródła:

SJP.pl

Głucho-Ciemny

głu­chy i nie­wi­do­my


Źródła:

SJP.pl

Głucho-Niewidomy

głu­chy i nie­wi­do­my


Źródła:

SJP.pl

Głuchociemnota

upo­śle­dze­nie lub utra­ta zdol­no­ści sły­sze­nia i wi­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Głuchoniema

ko­bie­ta, która nie może mówić i nie sły­szy


Źródła:

SJP.pl

Głuchoniemiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. etn. po­to­mek daw­nych nie­miec­kich osad­ni­ków w pol­skich Kar­pa­tach;


Źródła:

Wiktionary

Głuchoniemota

utra­ta zdol­no­ści mó­wie­nia spo­wo­do­wa­na wro­dzo­ną lub na­by­tą we wczes­nym dzie­ciń­stwie utra­tą słu­chu


Głu­cho­nie­mo­ta – nie­zdol­ność pra­wi­dło­we­go mó­wie­nia lub znacz­ne opóź­nie­nie roz­wo­ju mowy spo­wo­do­wa­ne wro­dzo­ną bądź na­by­tą w okre­sie wczes­ne­go dzie­ciń­stwa utra­tą zmy­słu słu­chu


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głuchoniemy

taki, który nie może mówić i nie sły­szy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­sły­szą­cy i jed­no­cze­śnie nie­u­mie­ją­cy mówić

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba głu­cho­nie­ma (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głuchota

wro­dzo­na lub na­by­ta nie­zdol­ność do od­bie­ra­nia bodź­ców aku­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) utra­ta zdol­no­ści sły­sze­nia;


Głu­cho­ta – nie­zdol­ność do od­bie­ra­nia bodź­ców aku­stycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuchowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Głuchowski

przy­miot­nik od: Głu­chów


Głu­chow­ski – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Do­li­wa z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głuchołaski

przy­miot­nik od: Głu­cho­ła­zy


Źródła:

SJP.pl

Głuchołazianin

miesz­ka­niec Głu­cho­ła­zów (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głuchołazianka

miesz­kan­ka Głu­cho­ła­zów (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głuchołazy

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie opol­skim;


(daw. "Kozia Szyja", "Cy­gen­hals", Capri Col­lum, Zie­gen­hals, Bad Zie­gen­hals[], Hlu­cho­la­zy, Gu­cho­ła­zy, Koziŏszyja, Zie­gen­hols) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Głu­cho­ła­zy. Hi­sto­rycz­nie leży na Dol­nym Ślą­sku, na styku Gór Opaw­skich (Su­de­ty) i Przed­gó­rza Głu­cho­ła­sko-Prud­nic­kie­go (Przed­gó­rze Pacz­kow­skie). Prze­pły­wa przez nie rzeka Biała Głu­cho­ła­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuchoślepota

po­waż­ne upo­śle­dze­nie słu­chu i wzro­ku


Głu­cho­śle­po­ta – rów­no­czes­ne, po­waż­ne usz­ko­dze­nie słu­chu i wzro­ku. Osoba głu­cho­nie­wi­do­ma ma duże trud­no­ści w po­ru­sza­niu się i ko­mu­ni­ko­wa­niu z oto­cze­niem. Ko­rzy­sta z po­mo­cy prze­wod­ni­ka, używa m.in. al­fa­be­tu Lorma. Osoby głu­cho­nie­wi­do­me mogą się rów­nież po­ro­zu­mie­wać zmo­dy­fi­ko­wa­nym al­fa­be­tem mi­go­wym ( tac­ti­le si­gning;), do­ty­ka­jąc rąk roz­mów­cy pod­czas roz­mo­wy, w celu roz­poz­na­nia zna­ków. Sym­bo­lem osób głu­cho­nie­wi­do­mych jest laska w biało-czer­wo­ne pasy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głuchość

rzad­ko:
1. bycie zat­war­dzia­łym, głu­chym na coś; zat­war­dzia­łość;
2. o dźwię­kach: bycie przy­tłu­mio­nym, nie­wy­raź­nym;
3. bycie mil­czą­cym, ci­chym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co głu­che


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głuchszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: głu­chy; bar­dziej głu­chy


Źródła:

SJP.pl

Głuchy

1. nie­do­sły­szą­cy lub po­zba­wio­ny zdol­no­ści sły­sze­nia;
2. prze­no­śnie: nie­wraż­li­wy, np. głu­chy na ludz­kie cier­pie­nia;
3. o gło­sie, dźwię­ku: przy­tłu­mio­ny, ma­to­wy, nie­wy­raź­ny, np. głu­chy pom­ruk;
4. nie­za­kłó­co­ny żad­nym dźwię­kiem, np. głu­cha cisza;
5. o mu­rach, ścia­nach: nie­ma­ją­cy okien, drzwi


przy­miot­nik

 (1.1) nie­sły­szą­cy, po­zba­wio­ny zmy­słu słu­chu

 (1.2) o dźwię­ku: przy­tłu­mio­ny, nie­wy­raź­ny, niski

 (1.3) przen. igno­ru­ją­cy proś­by i skar­gi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba nie­sły­szą­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuchów

1. mia­sto na Ukra­i­nie;
2. wieś na Ukra­i­nie;
3. nazwa wielu wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w ob­wo­dzie sum­skim na Ukra­i­nie, nad rzeką Esmań;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gługopis

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd do pi­sa­nia z tu­szem, który się nie roz­le­wa


Źródła:

Wiktionary

Głup

1. po­spo­li­cie: osoba nie­roz­gar­nię­ta; głu­pek;
2. ptak mor­ski z rzędu wio­sło­no­gich; głup­tak;
3. po­tocz­nie: rżnąć głupa - spra­wiać wra­że­nie kogoś nie­do­in­for­mo­wa­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) posp. obraź. głu­pek (głu­piec)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. głup­tak (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sula bas­sa­na|Lin­na­e­us., 1758)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupawka

nagły, nie­kon­tro­lo­wa­ny napad śmie­chu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. nie­kon­tro­lo­wa­ny napad śmie­chu; stan bez­myśl­nej we­so­ło­ści – czę­sto za­raź­li­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupawość

→ głu­pa­wy


Patrz:głupawy

Źródła:

SJP.pl

Głupawy

po­tocz­nie:
1. nie­zbyt mądry; przy­głu­pi;
2. wy­ra­ża­ją­cy igno­ran­cję, bez­myśl­ność;
3. wy­ra­ża­ją­cy za­kło­po­ta­nie, za­że­no­wa­nie


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) głupi, nie­zbyt mądry

 (1.2) nie ma­ją­cy żad­nej war­to­ści in­te­lek­tu­al­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupek

głu­piec; po­tocz­nie:
1. czło­wiek ogra­ni­czo­ny in­te­lek­tu­al­nie, słabo roz­gar­nię­ty; głąb, przy­głup, tłu­mok;
2. osoba nie­po­waż­na, lek­ko­myśl­na; bła­zen, pajac


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. obraź. ktoś głupi

 (1.2) pot. obraź. osoba nie­po­waż­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupi

pot.
1. po­gard. nie­mą­dry, mało by­stry, nie­in­te­li­gent­ny;
2. po­gard. chory umy­sło­wo;
3. świad­czą­cy o czy­jejś głu­po­cie;
4. iron. na­iw­ny;
5. błahy, nie­waż­ny;
6. przy­kry, niez­ręcz­ny;
7. nie­faj­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­mą­dry, ogra­ni­czo­ny in­te­lek­tu­al­nie

 (1.2) na­iw­ny, łat­wo­wier­ny, da­ją­cy się wy­ko­rzy­sty­wać

 (1.3) kło­pot­li­wy, niez­ręcz­ny

 (1.4) bez głęb­sze­go zna­cze­nia, po­zba­wio­ny sensu


Głupi – de­biu­tanc­ki album stu­dyj­ny pol­skie­go ze­spo­łu mu­zycz­ne­go Ørganek. Wy­daw­nict­wo uka­za­ło się 12 maja 2014 roku na­kła­dem wyt­wór­ni mu­zycz­nej My­stic Pro­duc­tion. Płytę po­prze­dzi­ły sin­gle „Nie lubię” i „Kate Moss”.

Album do­tarł do 7. miej­sca pol­skiej listy prze­bo­jów – OLiS. Wy­daw­nict­wo uzy­ska­ło sta­tus pla­ty­no­wej płyty, prze­kra­cza­jąc licz­bę 30 ty­się­cy sprze­da­nych kopii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głupia

1. ogra­ni­czo­na i na­iw­na; świad­czą­ca o ta­kich ce­chach
2. bez­war­to­ścio­wa in­te­lek­tu­al­nie
3. świad­czą­ca o czy­imś za­kło­po­ta­niu
4. da­ją­ca się wy­ko­rzy­sty­wać
5. nie­ma­ją­ca zna­cze­nia
6. kło­pot­li­wa, niez­ręcz­na


Głu­pia (ros. "Дура", "Dura") – ro­syj­ski film dra­ma­tycz­ny z 2005 roku w re­ży­se­rii Mak­si­ma Ko­ro­sty­szew­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głupiec

po­gard­li­wie: czło­wiek mało in­te­li­gent­ny, nie­roz­gar­nię­ty, bez­myśl­ny, ogra­ni­czo­ny, za­cho­wu­ją­cy się na­iw­nie; głu­pek, dureń, idio­ta, kre­tyn


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba do­ko­nu­ją­ca nie­roz­sąd­nych wy­bo­rów, nie­mą­dra, na­iw­na i bez­myśl­na

 (1.2) daw. przest. osoba ogra­ni­czo­na in­te­lek­tu­al­nie


Głu­piec – karta ta­ro­ta na­le­żą­ca do Ar­ka­nów Wiel­kich, oz­na­cza­na nu­me­rem zero.

Inne nazwy: Wę­dro­wiec, Włó­czę­ga, Be­zi­mien­ny, Duch Eteru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głupiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: głu­pio


Źródła:

SJP.pl

Głupieć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pot. sta­wać się głu­pim

 (1.2) pot. tra­cić orien­ta­cję, roz­są­dek


Źródła:

Wiktionary

Głupio

przy­słó­wek

 (1.1) w nie­mą­dry spo­sób

 (1.2) od­czu­wa­jąc za­kło­po­ta­nie


Źródła:

Wiktionary

Głupiusieńki

zdrob­nie­nie od: głupi; głu­piut­ki, głu­piu­teń­ki


Źródła:

SJP.pl

Głupiuteńki

zdrob­nie­nie od: głu­piut­ki; głu­piu­sień­ki


Źródła:

SJP.pl

Głupiutki

zdrob­nie­nie od: głupi


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: głupi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupkowatość

→ głup­ko­wa­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. lek­cew. albo po­gard. cecha tego, co głup­ko­wa­te; cecha tych, któ­rzy są głup­ko­wa­ci


Patrz:głupkowaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupkowaty

1. bę­dą­cy ob­ja­wem głu­po­ty;
2. głu­pa­wy, nie­roz­gar­nię­ty


przy­miot­nik

 (1.1) głu­pa­wy, lekko idio­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupol

czło­wiek mało in­te­li­gent­ny, nie­roz­gar­nię­ty, bez­myśl­ny, głupi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. rub. męż­czyz­na ucho­dzą­cy za nie­zbyt roz­gar­nię­te­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupolek

zdrob­nie­nie od: głu­pol


Źródła:

SJP.pl

Głupolka

zdrob­nie­nie od: głu­pol


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. rub. ko­bie­ta ucho­dzą­ca za nie­zbyt roz­gar­nię­tą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupoodporny

żar­to­bli­wie: od­por­ny na nie­u­mie­jęt­ne ko­rzy­sta­nie; idio­to­od­por­ny


Źródła:

SJP.pl

Głupota

1. brak wie­dzy, bez­myśl­ność i prze­jaw tej bez­myśl­no­ści; tę­po­ta;
2. in­for­ma­cja, tekst po­zba­wio­ny sensu, wew­nętrz­nie sprzecz­ny, nie­lo­gicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­do­sta­tek ro­zu­mu prze­ja­wia­ją­cy się bra­kiem by­stro­ści, nie­u­mie­jęt­no­ścią roz­poz­na­wa­nia isto­ty rze­czy, związ­ków przy­czy­no­wo-skut­ko­wych, prze­wi­dy­wa­nia i ko­ja­rze­nia

 (1.2) wy­po­wiedź, za­cho­wa­nie, czyn po­zba­wio­ny sensu


Głu­po­ta – nie­do­sta­tek ro­zu­mu prze­ja­wia­ją­cy się bra­kiem by­stro­ści, nie­u­mie­jęt­no­ścią roz­poz­na­wa­nia isto­ty rze­czy, związ­ków przy­czy­no­wo-skut­ko­wych, prze­wi­dy­wa­nia i ko­ja­rze­nia. Cha­rak­te­ry­zu­je się pychą, śmia­ło­ścią, po­dejrz­li­wo­ścią, ni­skim lub nie­ist­nie­ją­cym sa­mo­kry­ty­cyz­mem, nie­zdol­no­ścią do zdzi­wie­nia, dąż­no­ścią do ek­span­sji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głupotka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czyn bez­myśl­ny


Źródła:

Wiktionary

Głupowato

przy­słó­wek

 (1.1) nie­zbyt roz­waż­nie, świad­cząc o braku in­te­li­gen­cji


Źródła:

Wiktionary

Głupowatość

→ głu­po­wa­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co głu­po­wa­te; cecha tych, któ­rzy są głu­po­wa­ci


Patrz:głupowaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupowaty

1. wy­ra­ża­ją­cy głu­po­tę;
2. nie­zbyt mądry, ogra­ni­czo­ny, bez­myśl­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pejor. o czło­wie­ku nie­zbyt in­te­li­gent­ny

 (1.2) pejor. o wy­glą­dzie świad­czą­cy o byciu nie­zbyt roz­gar­nię­tym

 (1.3) pejor. o fil­mie ma­ją­cy nie­cie­ka­wą fa­bu­łę, nie wcią­ga­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głupstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) lek­ko­myśl­ny, głupi po­stę­pek

 (1.2) nie­zbyt ważna, błaha spra­wa

 (1.3) głu­pie, nie­do­rzecz­ne po­wie­dze­nie

 (1.4) przest. nie­wie­dza, brak by­stro­ści

 (1.5) daw. głupi lu­dzie


Źródła:

Wiktionary

Głupszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: głupi


Źródła:

SJP.pl

Głuptak

1. osoba nie­roz­gar­nię­ta lub na­iw­na; głup­tas;
2. osoba dot­knię­ta głup­tact­wem, nie­do­roz­wo­jem umy­sło­wym śred­nie­go stop­nia; im­be­cyl


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Morus bas­sa­nus|ref=tak., głup­tak zwy­czaj­ny, duży ptak mor­ski z rzędu peł­no­płet­wych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. lek­cew. obraź. osoba nie­roz­gar­nię­ta

 (2.2) przest. osoba upo­śle­dzo­na umy­sło­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głuptaki

1. osoba nie­roz­gar­nię­ta lub na­iw­na; głup­tas;
2. osoba dot­knię­ta głup­tact­wem, nie­do­roz­wo­jem umy­sło­wym śred­nie­go stop­nia; im­be­cyl


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Su­li­dae|Re­i­chen­bach|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z rzędu głup­ta­ko­wych;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: głup­tak


Głup­ta­ki, głup­ta­ko­wa­te (Su­li­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu głup­ta­ko­wych (Su­li­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuptakowate

o ce­chach głup­ta­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Głuptakowaty

o ce­chach głup­ta­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Głuptakowe

o ce­chach głup­ta­ko­wych (rząd pta­ków)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Su­li­for­mes|Shar­pe|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;


Głup­ta­ko­we (Su­li­for­mes) – rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych (Ne­o­gnat­hae), wy­o­dręb­nio­ny z rzędu pe­li­ka­no­wych (Pe­le­ca­ni­for­mes), w sto­sun­ku do któ­re­go sta­no­wi tak­son sio­strza­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuptakowy

o ce­chach głup­ta­ko­wych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Głuptas

po­tocz­nie: ktoś głupi, nie­roz­gar­nię­ty lub na­iw­ny; gamoń, głup­taś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­roz­gar­nię­ta lub bar­dzo na­iw­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głuptasek

zdrob­nie­nie od: głup­tas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­roz­gar­nię­ta lub bar­dzo na­iw­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głuptasińska

żar­to­bli­wie: ko­bie­ta głu­pia lub na­iw­na


Źródła:

SJP.pl

Głuptasiński

żar­to­bli­wie: męż­czyz­na głupi lub na­iw­ny


Źródła:

SJP.pl

Głuptaska

→ głup­tas; głu­pol­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta nie­roz­gar­nię­ta lub bar­dzo na­iw­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głuptaś

po­tocz­nie: ktoś głupi, nie­roz­gar­nię­ty lub na­iw­ny; gamoń, głup­tas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­roz­gar­nię­ta lub bar­dzo na­iw­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głusk

1. mia­sto na Bia­ło­ru­si;
2. dziel­ni­ca Lu­bli­na;
3. nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głuski

przy­miot­nik od: Głusk


Źródła:

SJP.pl

Głusko

przy­miot­nik od: Głusk


Głu­sko ( "Ste­in­busch") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie strze­lec­ko-dre­zde­nec­kim, w gmi­nie Do­bie­gniew. Sie­dzi­ba so­łect­wa (w skład któ­re­go wcho­dzą także osady Sit­ni­ca, Mo­cze­le, Ostro­wi­te, Podsz­kle, Ka­mien­na Knie­ja i Że­leź­ni­ca).Osada liczy ok. 210 miesz­kań­ców, a całe so­łect­wo – ok. 340 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głusza

1. miej­sce od­lud­ne, nie­za­miesz­ka­ne; pust­ko­wie, od­lu­dzie;
2. głu­cha cisza; mart­wo­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce po­ło­żo­ne z da­le­ka od ludzi, od­lud­ne

 (1.2) głu­cha cisza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuszak

młode głusz­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głuszcowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu ku­ra­ków, obej­mu­ją­ca takie ga­tun­ki jak głu­szec, cie­trzew, ja­rzą­bek


Głusz­co­wa­te (Te­tra­o­ni­dae) – wy­róż­nia­na daw­niej ro­dzi­na pta­ków z rzędu grze­bią­cych (Gal­li­for­mes), za­miesz­ku­ją­cych Eu­raz­ję i Ame­ry­kę Pół­noc­ną. Jed­nak ba­da­nia ge­ne­tycz­ne opar­te na ana­li­zie DNA nie pot­wier­dzi­ły sta­tu­su odręb­nej ro­dzi­ny, dla­te­go ga­tun­ki, które na­le­ża­ły do tej ro­dzi­ny, za­li­cza­ne są obec­nie do ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych (Pha­sia­ni­dae). Niek­tó­rzy sy­ste­ma­ty­cy na­da­ją głusz­co­wa­tym rangę po­dro­dzi­ny (Te­tra­o­ni­nae), inni za­li­cza­ją je do ple­mie­nia Te­tra­o­ni­ni w obrę­bie po­dro­dzi­ny ba­żan­tów (Pha­sia­ni­nae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głuszcowaty

o ce­chach głusz­co­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Głuszcowy

przy­miot­nik od: głu­szec


Źródła:

SJP.pl

Głuszcz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głuszczarz

my­śli­wy po­lu­ją­cy na głusz­ce


Źródła:

SJP.pl

Głuszec

ptak grze­bią­cy z ro­dzi­ny głusz­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. duży, eu­raz­ja­tyc­ki ptak leśny z ciem­nym upie­rze­niem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głuszej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: głu­cho


Źródła:

SJP.pl

Głuszek

sa­mi­ca głusz­ca; głu­szy­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Em­be­ri­za cia|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny trznad­lo­wa­tych;


Głu­szek, trzna­del głu­szek ("Em­be­ri­za cia") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny trznad­li (Em­be­ri­zi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuszka

sa­mi­ca głusz­ca; głu­szy­ca


Zo­bacz też: Głusz­ka (Bia­ło­ruś).

Głusz­ka ( Глушка) – wieś w Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Ga­bro­wo, w gmi­nie Drja­no­wo. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych Ujed­no­li­co­ne­go Sy­ste­mu Ewi­den­cji Lud­no­ści oraz Usług Ad­mi­ni­stra­cyj­nych dla Lud­no­ści, 15 grud­nia 2018 roku miej­sco­wość li­czy­ła 11 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głuszyca

sa­mi­ca głusz­ca; głusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Głu­szy­ca ( Nie­der Wüstegiersdorf) – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wał­brzy­skim, w gmi­nie miej­sko-wiej­skiej Głu­szy­ca, któ­rej jest sie­dzi­bą, nad rzeką By­strzy­cą, w Kot­li­nie po­mię­dzy Gó­ra­mi So­wi­mi a Ka­mien­ny­mi (Gó­ra­mi Su­chy­mi) w Su­de­tach Środ­ko­wych. Hi­sto­rycz­nie leży na Dol­nym Ślą­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głuszycki

→ Głu­szy­ca


Patrz:Głuszyca

Źródła:

SJP.pl

Głuszyczanin

miesz­ka­niec Głu­szy­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głuszyczanka

miesz­kan­ka Głu­szy­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Głuszyć

1. tłu­mić, za­głu­szać;
2. za­bi­jać przez ogłu­sze­nie;
3. o ro­śli­nach: włas­nym wzro­stem utrud­niać we­ge­ta­cję innym ro­śli­nom


Źródła:

SJP.pl

Głuszyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głuż.

skrót od: gór­no­łu­życ­ki; głż.


Źródła:

SJP.pl

Głużyć

o nie­mow­lę­tach: wy­da­wać pier­wsze, przy­pad­ko­we dźwię­ki


Źródła:

SJP.pl

Głód

1. stan or­ga­niz­mu po­zba­wio­ne­go po­ży­wie­nia; uczu­cie czczo­ści;
2. brak żyw­no­ści spo­wo­do­wa­ny przez klę­ski ży­wio­ło­we lub wojnę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. uczu­cie po­trze­by zje­dze­nia po­ży­wie­nia;

 (1.2) przen. uczu­cie po­trze­by osią­gnię­cia, zdo­by­cia, zro­bie­nia cze­goś

 (1.3) u osób uza­leż­nio­nych od na­ło­gu: po­trze­ba, pra­gnie­nie sko­rzy­sta­nia z przed­mio­tu na­ło­gu

 (1.4) czas, ob­szar, na któ­rym wielu ludzi lub zwie­rząt cier­pi głód (1.1)


Głód – fiz­jo­lo­gicz­ne od­czu­cie stanu or­ga­niz­mów wyż­szych zwią­za­ne z nie­do­bo­rem po­ży­wie­nia, skład­ni­ków po­kar­mo­wych (ta­kich jak np. biał­ka, tłu­szcze, cukry, wi­ta­mi­ny czy sole mi­ne­ral­ne). Jest także po­pę­dem przy­czy­nia­ją­cym się do za­cho­wań skie­ro­wa­nych na po­bie­ra­nie po­kar­mu i jego zdo­by­wa­nie. Prze­ci­wień­stwem uczu­cia głodu jest uczu­cie sy­to­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głódź

dawać lub spo­ży­wać nie­do­sta­tecz­ne ilo­ści po­ży­wie­nia


Źródła:

SJP.pl

Głóg

1. krzew lub ni­skie drze­wo z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; kra­te­gus, cier­nie białe;
2. re­gio­nal­nie: dzika róża


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cra­ta­e­gus|L.|ref=tak., ro­dzaj krzew lub ni­skie drze­wo z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, o cier­ni­stych pę­dach, bia­łych lub czer­wo­nych kwia­tach i ku­li­stych owo­cach;

 (1.2) bot. drze­wo lub krzew z ro­dza­ju głóg (1.1)

 (1.3) kulin. owoce głogu (1.2) o dzia­ła­niu lecz­ni­czym uży­wa­ne do wy­ro­bu win, soków pit­nych i in­nych przet­wo­rów

 (1.4) kra­ków. zob. dzika róża.


Głóg ("Cra­ta­e­gus" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych ("Ro­sa­ce­ae"). Do ro­dza­ju za­li­cza­nych jest ok. 217–230 ga­tun­ków, ale we­dług niek­tó­rych ujęć – co najm­niej ty­siąc. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je stre­fę umiar­ko­wa­ną na pół­ku­li pół­noc­nej, przy czym cen­trum zróż­ni­co­wa­nia sta­no­wi Ame­ry­ka Pół­noc­na, gdzie ro­śnie 169 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Główczewski

naz­wi­sko


Głów­czew­ski ("Głów­czew­ski I, Korda-Głów­czew­ski, Żnin od­mien­ny") – ka­szub­ski herb szla­chec­ki, wa­riant wil­cze­go haka, we­dług Prze­my­sła­wa Pra­ger­ta jest to od­mia­na herbu Znin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Główczyce

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Główczycki

przy­miot­nik od: Głów­czy­ce


Źródła:

SJP.pl

Główczyzna

w daw­nym pra­wie pol­skim: kara pie­nięż­na pła­co­ne przez za­bój­cę krew­nym za­mor­do­wa­ne­go na mocy wy­ro­ku sądu; głów­szczyz­na, wer­geld, za­głów­ne


Źródła:

SJP.pl

Główczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Główeczka

zdrob­nie­nie od: głów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: głów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Główka

1. zdrob­nie­nie od: głowa;
2. część ka­pe­lu­sza okry­wa­ją­ca głowę;
3. w piłce noż­nej: od­bi­cie piłki głową


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: głowa

 (1.2) mała głowa

 (1.3) o jed­nej ka­pu­ście lub sa­ła­cie

 (1.4) o jed­nym czosn­ku

 (1.5) za­o­krą­glo­ne za­koń­cze­nie ja­kiejś rze­czy

 (1.6) gwara. prze­stęp­cza: kara śmier­ci

 (1.7) sport. w piłce noż­nej: od­bi­cie piłki głową

 (1.8) zwy­kle w licz­bie mno­giej miej­sce oz­na­czo­ne jako wyj­ście z portu

 (1.9) muz. część in­stru­men­tu szyj­ko­we­go wień­czą­ca gryf;

 (1.10) bot. ro­dzaj kwia­to­sta­nu gro­nia­ste­go;

 (1.11) po­ligr. pier­wszy, wpro­wa­dza­ją­cy aka­pit ar­ty­ku­łu lub in­for­ma­cji pra­so­wej, za­chę­ca­ją­cy do za­poz­na­nia się z ca­ło­ścią;

 (1.12) zool. przed­nia część ciała ta­siem­ców wła­ści­wych;

 (1.13) bud. ta ścian­ka cegły, która ma najm­niej­szą po­wierzch­nię

 (1.14) część fajki, do któ­rej na­bi­ja się i spala tytoń

 (1.15) muz. część fletu po­przecz­ne­go z ust­ni­kiem

 (1.16) biol. przed­nia część plem­ni­ka za­wie­ra­ją­ca ma­te­riał ge­ne­tycz­ny i akro­som

 (1.17) pot. anat. żo­łądź pe­ni­sa;

 (1.18) część na­kry­cia głowy obej­mu­ją­ca samą głowę

 (1.19) gw-pl|Bu­ko­wi­na. środ­ko­wa część koła, w któ­rej umie­szczo­ne są szpry­chy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Główkarz

pił­karz do­kład­nie od­bi­ja­ją­cy piłkę głową


Źródła:

SJP.pl

Główkorzut

ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny astro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Główkowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy małą głowę;
2. kość głów­ko­wa­ta - naj­więk­sza z ośmiu kości nad­garst­ka;
3. ma­czuż­nik głów­ko­wa­ty - ga­tu­nek grzy­ba z rzędu ro­zet­kow­ców;
4. czos­nek głów­ko­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny czosn­ko­wa­tych;
5. sta­rzec głów­ko­wa­ty - pod­ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny astro­wa­tych;
6. łzaw­nik głów­ko­wa­ty - ga­tu­nek grzy­ba z ro­dzi­ny łzaw­ni­ko­wa­tych;
7. ho­ło­szeń głów­ko­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kształt głów­ki, przy­po­mi­na­ją­cy głów­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Główkować

po­tocz­nie:
1. my­śleć nad czymś in­ten­syw­nie, szu­kać roz­wią­za­nia, za­sta­na­wiać się nad czymś; kom­bi­no­wać;
2. w piłce noż­nej: od­bi­jać piłkę głową


cza­sow­nik

 (1.1) pot. in­ten­syw­nie my­śleć, za­sta­na­wiać się

 (1.2) sport. od­bi­jać piłkę głową


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Główkowy

przy­miot­nik od: głów­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z głów­ką, do­ty­czą­cy głów­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głównie

przy­słó­wek

 (1.1) w szcze­gól­no­ści, prze­de wszyst­kim


Źródła:

Wiktionary

Główniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: głów­nie


Źródła:

SJP.pl

Główniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: głów­ny


Źródła:

SJP.pl

Głównik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. mor­der­ca


Źródła:

Wiktionary

Głównodowodząca

ko­bie­ta kie­ru­ją­ca daną grupą w waż­nych przed­sięw­zię­ciach


Źródła:

SJP.pl

Głównodowodzący

głów­ny do­wód­ca sił zbroj­nych, wódz na­czel­ny


Źródła:

SJP.pl

Głównonurtowy

do­ty­czą­cy lub na­le­żą­cy do głów­ne­go nurtu; ma­in­stre­a­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Główny

ważny, in­te­re­su­ją­cy, wła­ści­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który pełni naj­waż­niej­szą rolę, jest na­ji­stot­niej­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Główszczyzna

w daw­nym pra­wie pol­skim: kara pie­nięż­na pła­co­ne przez za­bój­cę krew­nym za­mor­do­wa­ne­go na mocy wy­ro­ku sądu; głów­czyz­na, wer­geld, za­głów­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. praw. suma pie­nię­dzy na­leż­na ro­dzi­nie lub panu fe­u­dal­ne­mu za głowę za­bi­te­go


Głów­szczyz­na (łac. "poena ca­pi­tis" „kara głowy”) – kara pry­wat­na w pra­wie śred­nio­wiecz­nym; suma pie­nię­dzy na­leż­na ro­dzi­nie ofia­ry (lub jej panu fe­u­dal­ne­mu) za głowę za­bi­te­go.

Po­dob­ną karą była "na­wiąz­ka" pła­co­na za zra­nie­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głąb

1. ło­dy­ga ro­ślin ka­pust­nych;
2. po­tocz­nie: tępak, głu­piec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. spoż. twar­da cen­tral­na część głów­ki ka­pu­sty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. obraź. osoba nie­in­te­li­gent­na

 (2.2) więz. ofia­ra prze­stęp­stwa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (3.1) książk. głę­bo­kie miej­sce, głę­bia


Głąb – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Ko­ło­brzeg. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Drzo­no­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głąbek

mały głąb; głą­bik


Źródła:

SJP.pl

Głąbiasty

1. po­dob­ny do głąba;
2. ma­ją­cy duży głąb


przy­miot­nik

 (1.1) bot. kulin. taki, który ma duży głąb

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy głąb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głąbiel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­re­go­nus la­va­re­tus|L.|ref=tak., ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych


Źródła:

Wiktionary

Głąbielowate

po­dro­dzi­na ryb ło­so­sio­wa­tych; sie­jo­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Głąbieć

o po­tra­wach: tra­cić wła­ści­wy smak, wła­ści­wą spo­i­stość; tward­nieć; dę­bieć


Źródła:

SJP.pl

Głąbigroszek

1. głą­bi­gro­szek szkar­łat­ny - śró­dziem­no­mor­ska ro­śli­na z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych, o nie­wiel­kich, in­ten­syw­nie szkar­łat­nych kwia­tach, upra­wia­na do celów ozdob­nych;
2. łust głą­bi­gro­szek - ro­śli­na pnąca z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych, upra­wia­na w In­diach dla ja­dal­nych strą­ków i na­sion


Źródła:

SJP.pl

Głąbik

mały głąb, gruba ło­dy­ga np. ka­pu­sty; głą­bek


Głą­bik (ang. "scape" łac." sca­pus") – po­zba­wio­na liści ło­dy­ga wy­ra­sta­ją­ca z kłą­cza lub szyj­ki ko­rze­nio­wej. Na głą­bi­ku czę­sto wy­ra­sta­ją kwia­ty lub kwia­to­sta­ny. Głą­bi­ki po­sia­da­ją np. różne ga­tun­ki pier­wiosn­ków, ro­si­czek, kon­wa­lia ma­jo­wa.

Mor­fo­lo­gia głą­bi­ków, ich barwa, wy­so­kość, po­kry­cie wło­ska­mi mają zna­cze­nie przy oz­na­cza­niu niek­tó­rych ga­tun­ków ro­ślin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głąbiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Głąbowatość

→ głą­bo­wa­ty


Patrz:głąbowaty

Źródła:

SJP.pl

Głąbowaty

1. po­dob­ny do głąba;
2. prze­no­śnie: głupi, tępy


Źródła:

SJP.pl

Głęb.

skrót od: głę­bo­ki, głę­bo­kość; gł.


Źródła:

SJP.pl

Głębia

1. głę­bo­kie miej­sce w zbior­ni­ku wod­nym
2. duża od­le­głość od po­wierzch­ni cze­goś do dna, od brze­gu, po­cząt­ku do końca cze­goś; miej­sce znacz­nie od­da­lo­ne od brze­gu, po­cząt­ku cze­goś
3. nie­po­wierz­chow­ny sto­su­nek do cze­goś; bo­gact­wo tre­ści, myśli
4. duże za­a­wan­so­wa­nie ja­kie­goś pro­ce­su, zja­wi­ska
5. duża in­ten­syw­ność ko­lo­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­le­głość od po­wierzch­ni do dna

 (1.2) miej­sce o dużej głę­bo­ko­ści

 (1.3) przen. wie­lość kon­tek­stów, w któ­rych można roz­pa­try­wać dane dzie­ło kul­tu­ry

 (1.4) prze­paść, ot­chłań, cze­luść, głę­bi­na


Głę­bia (także głę­bo­kość) – w oce­a­no­gra­fii prze­sta­rza­ły ter­min ogra­ni­cza­ją­cy się do głę­bo­ko­ści po­ni­żej 6000 m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głębiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: głę­bo­ko


Źródła:

SJP.pl

Głębina

głę­bo­kie miej­sce w zbior­ni­ku wod­nym; głę­bia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szcze­gól­nie głę­bo­ka cześć zbior­ni­ka wod­ne­go

 (1.2) przen. książk. miej­sce znacz­nie od­da­lo­ne od po­cząt­ku lub brze­gu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Głębinomierz

przy­rząd do po­mia­ru głę­bo­ko­ści za­nu­rze­nia ciała w cie­czy; głę­bo­ko­ścio­mierz


Źródła:

SJP.pl

Głębinowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze znacz­ną głę­bo­ko­ścią


Źródła:

Wiktionary

Głębiowy

przy­miot­nik od: głę­bia


Źródła:

SJP.pl

Głębić

drą­żyć wy­ro­bi­ska pio­no­we w głąb ziemi


Źródła:

SJP.pl

Głębocki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głęboczek

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie tar­no­pol­skim, w re­jo­nie bor­szczow­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głębocznica

forma uksz­tał­to­wa­nia po­wierzch­ni te­re­nu przy­po­mi­na­ją­ca wąwóz, wyt­wo­rzo­na wzdłuż pol­nej drogi wsku­tek dzia­łal­no­ści kół wozów i kopyt zwie­rzę­cych, ni­szczą­cej ro­ślin­ność; hol­weg


Źródła:

SJP.pl

Głęboczyzna

głę­bo­kie miej­sce w zbior­ni­ku wod­nym; głę­bia, głę­bi­na, głąb


Głę­bo­czyz­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Su­cho­wo­la.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Apo­sto­łów Pio­tra i Pawła w Su­cho­wo­li.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głęboki

1. cią­gną­cy się da­le­ko w dół;
2. ma­ją­cy okre­ślo­ną od­le­głość od po­wierzch­ni do dna;
3. ma­ją­cy dużą roz­cią­głość w prze­strze­ni lub cza­sie;
4. prze­no­śnie:
a) wni­kli­wy, do­cie­kli­wy;
b) o uczu­ciach: praw­dzi­wy, szcze­ry;
c) o zja­wi­skach, pro­ce­sach: za­sad­ni­czy, grun­tow­ny;
d) o ko­lo­rach: in­ten­syw­ny, na­sy­co­ny;
e) o gło­sie: do­no­śny, dźwięcz­ny;
f) o dużym stop­niu na­si­le­nia; zu­peł­ny, cał­ko­wi­ty;
g) o porze dnia, roku: późny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dużym wy­mia­rem w głąb cze­goś, da­le­ko od brze­gu

 (1.2) przen. taki, który nie ma ba­nal­ne­go, po­wierz­chow­ne­go zna­cze­nia; jest do­cie­kli­wy, za­wie­ra­ją­cy isto­tę oma­wia­ne­go pro­ble­mu

 (1.3) ma­ją­cy duży sto­pień za­a­wan­so­wa­nia, na­si­le­nia, na­sy­ce­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głębokie

1. cią­gną­cy się da­le­ko w dół;
2. ma­ją­cy okre­ślo­ną od­le­głość od po­wierzch­ni do dna;
3. ma­ją­cy dużą roz­cią­głość w prze­strze­ni lub cza­sie;
4. prze­no­śnie:
a) wni­kli­wy, do­cie­kli­wy;
b) o uczu­ciach: praw­dzi­wy, szcze­ry;
c) o zja­wi­skach, pro­ce­sach: za­sad­ni­czy, grun­tow­ny;
d) o ko­lo­rach: in­ten­syw­ny, na­sy­co­ny;
e) o gło­sie: do­no­śny, dźwięcz­ny;
f) o dużym stop­niu na­si­le­nia; zu­peł­ny, cał­ko­wi­ty;
g) o porze dnia, roku: późny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głęboko

przy­słó­wek

 (1.1) da­le­ko w głębi

 (1.2) przen. sil­nie, in­ten­syw­nie lub nie­ba­nal­nie


Źródła:

Wiktionary

Głębokości

od­le­głość od po­wierzch­ni lub brze­gu cze­goś w dół albo w głąb


Źródła:

SJP.pl

Głębokościomierz

1. przy­rząd do po­mia­ru głę­bo­ko­ści za­nu­rze­nia ciała w cie­czy; głę­bi­no­mierz;
2. przy­rząd do po­mia­ru od­le­gło­ści nie­jed­no­rod­no­ści ma­te­ria­łu od jego po­wierzch­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głębokość

od­le­głość od po­wierzch­ni lub brze­gu cze­goś w dół albo w głąb


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­le­głość od po­wierzch­ni lub po­zio­mu cze­goś w dół, do dna lub w głąb, do wnę­trza

 (1.2) miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od po­wierzch­ni

 (1.3) książk. przen. zdol­ność wni­ka­nia w isto­tę rze­czy

 (1.4) książk. przen. (o uczu­ciach, sta­nie psy­chicz­nym) praw­dzi­wość, szcze­rość

 (1.5) książk. przen. (o pro­ce­sach, zja­wi­skach) po­wszech­ność, nie­od­wra­cal­ność


Głę­bo­kość (także głę­bia) – ter­min okre­śla­ją­cy wew­nętrz­ną miarę wgłęb­ną, ob­szar lub prze­strzeń od­da­lo­ną od punk­tu po­mia­ru w kie­run­ku dna (np. dno oce­a­nicz­ne, dno na­czy­nia); pio­no­wa od­le­głość od po­wierzch­ni w dół. Naj­głęb­szym zba­da­nym miej­scem na Ziemi jest Głę­bia Chal­len­ge­ra po­ło­żo­na w Rowie Ma­riań­skim li­czą­ca 10 994 m p.p.m. W 2012 roku re­ży­ser fil­mo­wy James Ca­me­ron do­tarł na dno tego miej­sca w po­jeź­dzie De­ep­sea Chal­len­ger.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Głębosz

na­rzę­dzie rol­ni­cze słu­żą­ce do głę­bo­kie­go spulch­nia­nia i prze­wie­trza­nia gleby


Głę­bosz – na­rzę­dzie lub ma­szy­na do upra­wy spe­cjal­nej o głę­bo­ko­ści więk­szej niż 40 cm zwa­nej głę­bo­szo­wa­niem.

Ze­spo­łem ro­bo­czym głę­bo­sza są zęby (jeden lub kilka) za­koń­czo­ne dłu­ta­mi. Spo­ty­ka­ne są głę­bo­sze bier­ne i ak­tyw­ne. U głę­bo­sza ak­tyw­ne­go dłuta w cza­sie pracy wy­ko­nu­ją ruch po­stę­po­wy i oscy­lu­ją­cy, a bier­ne­go tylko ruch po­stę­po­wy. W głę­bo­szach ak­tyw­nych po­szcze­gól­ne zęby są na­pę­dza­ne od wału od­bio­ru mocy cią­gni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Głębowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Głębszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: głę­bo­ki


Źródła:

SJP.pl

Głż.

skrót od: gór­no­łu­życ­ki; głuż.


Źródła:

SJP.pl