Gę

wyraz na­śla­du­ją­cy głos gęsi; zwy­kle pow­ta­rza­ny


wy­krzy­knik

 (1.1) wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy gę­ga­nie gęsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęba

po­tocz­nie:
1. twarz czło­wie­ka;
2. usta; ko­pa­ra;
3. pysk u zwie­rząt;
4. osoba bę­dą­ca na czy­imś utrzy­ma­niu;
5. wi­ze­ru­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. anat. usta

 (1.2) pot. twarz czło­wie­ka lub pysk zwie­rzę­cia

 (1.3) pot. osoba bę­dą­ca na czy­imś utrzy­ma­niu, osoba do wy­kar­mie­nia

 (1.4) pot. niez­god­ny ze sta­nem fak­tycz­nym spo­sób, w jaki ktoś lub coś jest od­bie­ra­ne i oce­nia­ne; fał­szy­wy wi­ze­ru­nek

 (1.5) łow. pysk żubra, mu­flo­na, ko­zi­cy oraz zwie­rzy­ny pło­wej


Gęba – klub stu­denc­ki w Zie­lo­nej Górze dzia­ła­ją­cy od 1984.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gębacz

ryba ak­wa­rio­wa z ro­dzi­ny pie­lę­gni­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. ryba in­ku­bu­ją­ca ikrę (a czę­sto także na­ry­bek) w jamie gę­bo­wej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. ten kto ma wiel­kie usta, wy­dat­ne wargi

 (2.2) przest. ten kto dużo i gło­śno mówi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gębal

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny pa­szcza­ków


Źródła:

SJP.pl

Gębala

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny pa­szcza­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gębarowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gębczyce

Gęb­czy­ce ( Gep­pers­dorf) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie strze­liń­skim, w gmi­nie Strze­lin.

Wieś uli­ców­ka w do­li­nie Po­gród­ki, od­da­lo­na o 3 km na po­łud­nio­wy wschód od Bia­łe­go Ko­ścio­ła. Wy­mie­nio­na po raz pier­wszy w 1316 roku. Do XVII w. ale­ża­ła do opact­wa w Hen­ry­ko­wie.


Źródła:

Wikipedia

Gębica

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gębice

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gębicki

przy­miot­nik od: Gę­bi­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gębik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gębka

1. rzad­kie okre­śle­nie ust;
2. prze­sta­rza­łe: gąbka


Źródła:

SJP.pl

Gębobicie

po­spo­li­cie: bójka, bicie po twa­rzy; mor­do­bi­cie


Źródła:

SJP.pl

Gębować

prze­sta­rza­łe: mówić o czymś dużo i gło­śno; gar­dło­wać


Źródła:

SJP.pl

Gębowy

do­ty­czą­cy gęby, zwią­za­ny z gębą


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z po­bie­ra­niem po­kar­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gębski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gębula

pie­szczot­li­wie: gęba, buzia, twarz; gę­bu­sia


Źródła:

SJP.pl

Gębuleńka

zdrob­nie­nie od: gę­bu­la


Źródła:

SJP.pl

Gębura

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gębusia

pie­szczot­li­wie: gęba, buzia, twarz; gę­bu­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od gęba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gędziec

daw­niej:
1. gra­jek, mu­zy­kant; gądka, gądek, gędź­biarz;
2. po­e­tyc­ko: poeta, pie­śniarz, śpie­wak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gra­jek, mu­zy­kant

 (1.2) dziś poet. zob. ła­będź.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gędzić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. grać na har­fie lub du­dach da­ta­def|od XVII w.}}


Źródła:

Wiktionary

Gędźba

1. po­e­tyc­ko: mu­zy­ka to­wa­rzy­szą­ca re­cy­ta­cji lub śpie­wo­wi;
2. dawny, lu­do­wy in­stru­ment smycz­ko­wy; gęśl, gęśle, gędź­by;
3. rza­dziej: mu­zy­kan­ci, graj­ko­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. śrpol. dziś poet. mu­zy­ka, gra na in­stru­men­cie; Glo­ger.

 (1.2) stpol. śrpol. muz. zob. gęśle.

 (1.3) daw. rzad. graj­ko­wie, mu­zy­kan­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gędźbiarz

daw­niej: gra­jek, mu­zy­kant; gądka, gądek, gę­dziec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gra­jek, mu­zy­kant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gędźby

dawny, lu­do­wy in­stru­ment smycz­ko­wy; gęśl, gęśle, gędź­ba


Źródła:

SJP.pl

Gęg

od­głos wy­da­wa­ny przez gęsi; gęgot; gę­ga­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) głos wy­da­wa­ny przez gęsi i kacz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęgacz

czło­wiek, który bar­dzo dużo mówi


Źródła:

SJP.pl

Gęganie

1. o gę­siach: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sie­bie głos, gęgot; gę­go­tać;
2. rzad­kie:
a) mówić przez nos, nie­wy­raź­nie;
b) gadać bez sensu albo nie­cie­ka­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­da­wa­nie cha­rak­te­ry­stycz­ne­go głosu przez gęsi

 (1.2) pot. mó­wie­nie w spo­sób bez­myśl­ny albo nudny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęgawa

ga­tu­nek dzi­kiej gęsi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Anser anser|ref=tak., po­spo­li­ty ga­tu­nek gęsi, gnia­zdu­ją­cy rów­nież w Pol­sce, przo­dek gęsi do­mo­wej;


Gę­ga­wa, gęś gę­ga­wa ("Anser anser") – ga­tu­nek du­że­go, wę­drow­ne­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae). Przo­dek gęsi do­mo­wej, od któ­rej jest nieco mniej­sza. Za­miesz­ku­je Eu­raz­ję. Zi­mu­je głów­nie w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go oraz w środ­ko­wej, po­łud­nio­wej i wschod­niej Azji. Tylko gę­ga­wy z Wiel­kiej Bry­ta­nii nie mi­gru­ją. Prze­lo­ty w lutym–marcu i wrze­śniu–li­sto­pa­dzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęgać

1. o gę­siach: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sie­bie głos, gęgot; gę­go­tać;
2. rzad­kie:
a) mówić przez nos, nie­wy­raź­nie;
b) gadać bez sensu albo nie­cie­ka­wie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. gę­gnąć)

 (1.1) o gę­siach: wy­da­wać głos

 (1.2) pot. mówić bez­myśl­nie albo nudno

 (1.3) gwara ra­dio­wa: mówić do mi­kro­fo­nu, pro­wa­dzić au­dy­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęgliwy

gę­ga­ją­cy, przy­po­mi­na­ją­cy gę­ga­nie


Źródła:

SJP.pl

Gęgnięcie

1. o gę­siach: wydać cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sie­bie głos, gęgot;
2. rzad­kie:
a) po­wie­dzieć coś przez nos, nie­wy­raź­nie;
b) po­wie­dzieć coś bez­sen­sow­ne­go albo nie­cie­ka­we­go


Źródła:

SJP.pl

Gęgnąć

1. o gę­siach: wydać cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sie­bie głos, gęgot;
2. rzad­kie:
a) po­wie­dzieć coś przez nos, nie­wy­raź­nie;
b) po­wie­dzieć coś bez­sen­sow­ne­go albo nie­cie­ka­we­go


Źródła:

SJP.pl

Gęgot

głos gęsi; gęg; gę­ga­nie


Źródła:

SJP.pl

Gęgotać

o gę­siach: wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sie­bie głos, gęgot; gęgać


Źródła:

SJP.pl

Gęgotek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gęsi

zwią­za­ny z gęsią, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla gęsi, po­cho­dzą­cy od gęsi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gęsią, do­ty­czą­cy gęsi

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do gęsi, bę­dą­cy jej włas­no­ścią

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) taki jak u gęsi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla gęsi

forma rze­czow­ni­ka.

 (4.1) D., C., Ms. i W. lp.; M., D., B. i W. lm. od: gęś


Gęsi, gę­sio­wa­te (An­se­ri­nae) – po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae). Obej­mu­je ga­tun­ki wodne, za­miesz­ku­ją­ce cały świat, poza An­tark­ty­dą. Te duże ptaki (najm­niej­sze mają 50 cm dłu­go­ści i 1 kg masy) cha­rak­te­ry­zu­ją się bra­kiem róż­nic w ubar­wie­niu mię­dzy sam­cem i sa­mi­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęsiareczka

→ gę­sia­rek; pa­stusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: gę­siar­ka


Gę­sia­recz­ka ("Die Gänsemagd") – nie­miec­ka baśń lu­do­wa spi­sa­na po raz pier­wszy przez braci Grimm, wcho­dzą­ca w skład dru­gie­go tomu ich zbio­ru "Baśni" wy­da­ne­go w 1815 roku (tom 2, nr 89).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęsiarek

daw­niej: chło­piec zaj­mu­ją­cy się pa­sa­niem gęsi; pa­stu­szek


Źródła:

SJP.pl

Gęsiarka

daw­niej: ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się pa­sa­niem gęsi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. dziew­czy­na, która zaj­mu­je się pa­sie­niem gęsi

 (1.2) kulin. duża, owal­na bryt­fan­na z po­kry­wą, taka aby po­mie­ścić pie­czo­ną gęś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęsiarnia

po­mie­szcze­nie dla gęsi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do ho­dow­li gęsi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęsiarski

→ gę­siarz


Patrz:gęsiarz

Źródła:

SJP.pl

Gęsiarz

1. prze­sta­rza­łe: chło­piec, który pasie gęsi;
2. w ło­wiect­wie: list o fu­trze rdza­wo­ru­da­wym, na­kra­pia­nym bia­ły­mi wło­sa­mi;
3. w ło­wiect­wie: wilk, który po­lu­je na gęsi pa­są­ce się na pa­stwi­sku * forma do­peł­nia­cza l.mn. "gę­sia­rzów" prze­sta­rza­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) roln. chło­piec, który pasa gęsi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) łow. lis o rudym fu­trze na­kra­pia­nym biało

 (2.2) łow. wilk, który po­lu­je na gęsi na pa­stwi­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęsicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gęsiec

ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych; gę­siec gam­bij­ski


Gę­siec, gę­siec gam­bij­ski ("Plec­trop­te­rus gam­ben­sis") – ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae), spo­krew­nio­ny z gę­sia­mi i kacz­ka­mi. Odróż­nia się od nich jed­nak odręb­ny­mi ce­cha­mi ana­to­micz­ny­mi i dla­te­go włą­cza się go do osob­nej po­dro­dzi­ny Plec­trop­te­ri­nae lub umie­szcza w ple­mie­niu Plec­trop­te­ri­ni w obrę­bie po­dro­dzi­ny ka­czek. Je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju Plec­trop­te­rus. Wy­stę­pu­je w Afry­ce Sub­sa­ha­ryj­skiej. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gęsiego

wzdłuż jed­nej linii, jeden za dru­gim


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) o spo­so­bie po­ru­sza­nia się: jeden za dru­gim, ko­lej­no

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) D., B. m. lp. i D. n. lp. od gęsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęsikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gęsina

1. mięso gęsi
2. po­gard­li­wie, z po­li­to­wa­niem o li­chej gęsi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. kulin. mięso z gęsi

 (1.2) pot. z po­li­to­wa­niem o chu­dej, nędz­nej gęsi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęsiniec

prze­sta­rza­łe: miej­sce ogro­dzo­ne, wy­bieg dla gęsi


Gę­si­niec ( Hu­si­nec; Hus­si­netz, od 1937 do 1945: "Frie­drich­ste­in") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie strze­liń­skim, w gmi­nie Strze­lin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gęsiogłowy

zyfia gę­sio­gło­wa - ga­tu­nek ssaka mor­skie­go z ro­dzi­ny zy­fio­wa­tych; wal Cu­vie­ra


Źródła:

SJP.pl

Gęsior

sa­miec gęsi; gą­sior


Źródła:

SJP.pl

Gęsiorek

zdrob­nie­nie od: gę­sior


Źródła:

SJP.pl

Gęsiostópka

w rol­nict­wie: dwu­stron­ne radło w kul­ty­wa­to­rach i w urzą­dze­niach pie­lą­cych


Źródła:

SJP.pl

Gęsiówka

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych; rze­żusz­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Alo­po­chen ae­gyp­tia­ca|L.|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych

 (1.2) ornit. ptak z ga­tun­ku gę­sió­wek (1.1)

 (1.3) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ara­bis|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;

 (1.4) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju gę­sió­wek (1.3)

 (1.5) po­dłuż­na, duża bryt­fan­na z po­kry­wą, słu­żą­ca do pie­cze­nia gęsi


Gę­siów­ka ("Ara­bis" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. W miarę uści­śla­nia re­la­cji fi­lo­ge­ne­tycz­nych, licz­ba ga­tun­ków tu za­li­cza­nych, się­ga­ją­ca na prze­ło­mie XX i XXI wieku około 180, sy­ste­ma­tycz­nie ma­le­je (ga­tun­ki kla­sy­fi­ko­wa­ne są do in­nych ro­dza­jów).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęsiątko

pis­klę gęsi; gą­siąt­ko, gęsię, gąsię


Źródła:

SJP.pl

Gęsię

pis­klę gęsi; gąsię; gą­siąt­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pis­klę gęsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęstawy

dość gęsty, nieco zbity


Źródła:

SJP.pl

Gęste

po­tocz­nie: za­wie­si­ste skład­ni­ki ja­kiejś po­tra­wy, zwy­kle zupy


Źródła:

SJP.pl

Gęstnąć

rza­dziej: gęst­nieć


Źródła:

SJP.pl

Gęsto

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób zwar­ty, spo­i­sty, za­wie­si­sty

 (1.2) pow­ta­rza­jąc się raz po raz, w ma­łych od­stę­pach czasu lub prze­strze­ni


Źródła:

Wiktionary

Gęstokwiatowy

1. to­jeść gę­stok­wia­to­wa - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny pier­wiosn­ko­wa­tych;
2. sosna gę­stok­wia­to­wa - ga­tu­nek drze­wa z ro­dzi­ny sos­no­wa­tych;
3. pie­przy­ca gę­stok­wia­to­wa - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gęstolistny

ma­ją­cy gęste li­ście, np. wierz­ba gę­sto­list­na


Źródła:

SJP.pl

Gęstoporek

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny żag­wio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gęstopłynność

w tech­ni­ce: gę­stość w sta­nie cie­kłym


Źródła:

SJP.pl

Gęstopłynny

w tech­ni­ce: gęsty w sta­nie cie­kłym


Źródła:

SJP.pl

Gęstowie

rza­dziej: gę­stwa


Źródła:

SJP.pl

Gęstowłosy

ma­ją­cy gęste włosy lub bujną sierść


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma gęste, bujne włosy lub takąż sierść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęstościomierz

przy­rząd do mie­rze­nia gę­sto­ści cie­czy lub stę­że­nia rozt­wo­ru (uży­wa­ny m.in. do po­mia­ru gę­sto­ści elek­tro­li­tu w aku­mu­la­to­rach sa­mo­cho­do­wych); den­sy­metr; are­o­metr


Źródła:

SJP.pl

Gęstość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha gę­stych sub­stan­cji

 (1.2) fiz. sto­su­nek masy do ob­ję­to­ści;

 (1.3) mat. fiz. ilość danej wiel­ko­ści fi­zycz­nej przy­pa­da­ją­ca na jed­nost­kę ob­ję­to­ści, po­wierzch­ni lub dłu­go­ści


Gę­stość, masa wła­ści­wa – sto­su­nek masy pew­nej ilo­ści sub­stan­cji do zaj­mo­wa­nej przez nią ob­ję­to­ści.

W przy­pad­ku sub­stan­cji jed­no­rod­nych por­cja ta może być wy­bra­na do­wol­nie. Jeśli masa równa jest for­mu­la_1 a jej ob­ję­tość for­mu­la_2 to gę­stość sub­stan­cji wy­no­si:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gęstszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gęsty; gę­ściej­szy, bar­dziej gęsty


Źródła:

SJP.pl

Gęstwa

1. gęste sku­pie­nie ro­ślin, gąszcz
2. gęste włosy
3. tłum, ciżba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sku­pi­sko ro­ślin­no­ści, przez które trud­no przejść

 (1.2) na­gro­ma­dze­nie, za­gę­szcze­nie cze­goś lub kogoś

 (1.3) masa ży­wych droż­dży ze­bra­na po fer­men­ta­cji piwa


Gę­stwa – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrze­szow­skim, w gmi­nie Ostrze­szów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęstwina

1. gąszcz drzew, krze­wów, gęste za­ro­śla; gę­stwa;
2. na­gro­ma­dze­nie, stło­cze­nie rze­czy lub ludzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gęste sku­pie­nie ro­ślin, zwła­szcza krze­wów i drzew


Gę­stwi­na ( Stöckicht) – część wsi Pod­le­sie w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Głu­cho­ła­zy.

W la­tach 1975–1998 Gę­stwi­na na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęsty

1. zwar­ty, zbity, stło­czo­ny, ści­sły;
2. czę­sty, pow­ta­rza­ją­cy się raz po raz, z bar­dzo ma­ły­mi przer­wa­mi


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który skła­da się z wielu czę­ści (czą­stek), umie­szczo­nych bli­sko sie­bie

 (1.2) przen. taki, który jest in­ten­syw­ny lub zda­rza się czę­sto

 (1.3) (o pły­nach) skon­den­so­wa­ny

 (1.4) (o wło­sach lub sier­ści) bujny

 (1.5) (o splo­tach) ma­ją­cy bar­dzo drob­ne oczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęzica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. anat. po­śla­dek da­ta­def|1500.


Źródła:

Wiktionary

Gęś

ptak ży­ją­cy dziko lub ho­do­wa­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych;

 (1.2) roln. ornit. gęś do­mo­wa;

 (1.3) kulin. po­tra­wa z mięsa gęsi (1.2), rza­dziej gęsi (1.1)

 (1.4) przen. pot. po­gard. ko­bie­ta ogra­ni­czo­na, na­iw­na, głu­pia, nie­doś­wiad­czo­na

 (1.5) daw. kawał prze­to­pio­ne­go że­la­za


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęśce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ornit. gęsi, gę­sio­wa­te, po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych


Źródła:

Wiktionary

Gęściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gęsto


Źródła:

SJP.pl

Gęściejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gęsty; gęst­szy


Źródła:

SJP.pl

Gęściuchny

zdrob­nie­nie od: gęsty; gę­ściut­ki


Źródła:

SJP.pl

Gęściutki

zdrob­nie­nie od: gęsty; gę­ściuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: gęsty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęśl

1. dawny, lu­do­wy in­stru­ment smycz­ko­wy; gęśle, gędź­ba, gędź­by;
2. daw­niej: pieśń li­rycz­na śpie­wa­na przy udzia­le gęśli


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lud. muz. pro­ste lu­do­we skrzyp­ce z trze­ma stru­na­mi;

 (1.2) lud. muz. pod­ha­lań­skie skrzyp­ce z drew­na ja­wo­ro­we­go ze śli­ma­kiem w kształ­cie głowy gęsi

 (1.3) daw. pieśń śpie­wa­na z akom­pa­nia­men­tem gęśli (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęśla

prze­sta­rza­le: gęśle - dawny, lu­do­wy in­stru­ment smycz­ko­wy; gęśl, gędź­ba, gędź­by


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. zob. gęśl.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęślarka

→ gę­ślarz


Patrz:gęślarz

Źródła:

SJP.pl

Gęślarski

→ gę­ślarz


Patrz:gęślarz

Źródła:

SJP.pl

Gęślarz

osoba gra­ją­ca na gę­ślach


Źródła:

SJP.pl

Gęśle

dawny, lu­do­wy in­stru­ment smycz­ko­wy; gęśl, gędź­ba, gędź­by


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) muz. lu­do­wy in­stru­ment smycz­ko­wy;


Gęśle – grupa sta­ro­pol­skich, lu­do­wych in­stru­men­tów mu­zycz­nych stru­no­wych o nie­spre­cy­zo­wa­nej kon­struk­cji, na któ­rych grano szar­piąc stru­ny pal­ca­mi, plek­tro­nem, lub prze­cią­ga­jąc po nich smycz­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gęśliki

małe, po­dłuż­ne gęśle czyli drew­nia­ne in­stru­men­ty lu­do­we


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od: gęśle

 (1.2) muz. małe gęśle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gęśnica

ro­dzaj grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Gęśnik

bu­dy­nek przez­na­czo­ny do ho­dow­li gęsi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia