Gza

gże­nie się; o zwie­rzę­tach:
1. ujaw­nia­nie lub za­spo­ka­ja­nie po­pę­du płcio­we­go; pa­rze­nie się, ko­pu­lo­wa­nie, ruja;
2. bie­ga­nie z bólu po uką­sze­niach gzów


Gary Earl Grice (ur. 22 sierp­nia 1966, na Bro­o­kly­nie w Nowym Jorku) – ame­ry­kań­ski raper, za­ło­ży­ciel i czło­nek ame­ry­kań­skiej for­ma­cji hip-ho­po­wej Wu-Tang Clan wy­stę­pu­ją­cy pod pse­u­do­ni­mem ar­ty­stycz­nym GZA (wym. //) oraz The Ge­nius. Jego wy­da­ny w 1995 roku album za­ty­tu­ło­wa­ny "Li­qu­id Swords" uwa­ża­ny jest obec­nie za jeden z naj­waż­niej­szych al­bu­mów hip-ho­po­wych wszech cza­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gzik

1. owad z rzędu mu­chó­wek;
2. re­gio­nal­nie: biały twa­ro­żek z ce­bu­lą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. gw-pl|Poz­nań. kulin. twa­ro­żek ze śmie­ta­ną i ce­bu­lą lub szczy­pior­kiem;

 (1.2) kulin. ku­ja­wy. twa­róg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. smar­kacz


Gzik (rza­dziej gzika) – po­tra­wa cha­rak­te­ry­stycz­na dla kuch­ni wiel­ko­pol­skiej i kuch­ni ku­jaw­skiej; twa­róg roz­ro­bio­ny ze śmie­ta­ną (za­miast śmie­ta­ny bywa sto­so­wa­ne mleko lub jo­gurt), wy­mie­sza­ny ze szczy­pior­kiem i rzod­kiew­ką (by­wa­ją też inne do­dat­ki, np. ce­bu­la lub jajko). Gzik po­da­wa­ny razem z ziem­nia­ka­mi w mun­dur­kach nosi gwa­ro­wą nazwę "pyry z gzi­kiem".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gzik-Laufbumba

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. rzad. włó­czy­kij


Źródła:

Wiktionary

Gzika

na­dzie­nie do pie­ro­gów ru­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. kulin. zob. gzik.

 (1.2) reg-pl|Poz­nań. ser


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gzików

1. owad z rzędu mu­chó­wek;
2. re­gio­nal­nie: biały twa­ro­żek z ce­bu­lą


Gzi­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Błasz­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie sie­radz­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gzin

Gzin (nazwa obocz­na: Gzin Górny) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie byd­go­skim, w gmi­nie Dą­bro­wa Cheł­miń­ska.

W la­tach 1939–1945 po­ło­żo­na była w okrę­gu Rze­szy Gdańsk-Prusy Za­chod­nie, w re­jen­cji byd­go­skiej ("Re­gie­rungs­be­zirk Brom­berg"), w po­wie­cie Chełm­no ("Kreis Kulm").


Źródła:

Wikipedia

Gzić

gzić się;
1. zwy­kle o zwie­rzę­tach (ale rów­nież o lu­dziach): ujaw­niać lub za­spo­ka­jać popęd płcio­wy
2. o zwie­rzę­tach: bie­gać z bólu po uką­sze­niach gzów


Źródła:

SJP.pl

Gzowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu dwus­krzy­dłych, któ­rych larwy są pa­so­ży­ta­mi koni, bydła, owiec


Gzo­wa­te, gzy (Oe­stri­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu mu­chó­wek. Zna­nych obec­nie jest około 1500 ga­tun­ków.

Larwy gzów są pa­so­ży­ta­mi zwie­rząt. Pa­so­ży­tu­ją w dro­gach od­de­cho­wych, skó­rze lub za­to­kach ssa­ków. Po­wo­du­ją cięż­kie scho­rze­nia mo­gą­ce pro­wa­dzić nawet do śmier­ci zwie­rzę­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gzowaty

o ce­chach gzo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Gzowo

wieś w Pol­sce


Gzowo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Po­krzyw­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

Do 1954 ist­nia­ła gmina Gzowo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

We wsi miesz­kał i two­rzył re­ży­ser An­drzej Kon­dra­tiuk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gzowski

przy­miot­nik od miej­sco­wo­ści: Gzy


Źródła:

SJP.pl

Gzowy

→ giez


Patrz:giez

Źródła:

SJP.pl

Gzub

w gwa­rze poz­nań­skiej: dzie­ciak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. dzie­ciak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. brzuch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gzubek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. malec


Źródła:

Wiktionary

Gzuć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ucie­kać

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. biec, pę­dzić


Źródła:

Wiktionary

Gzy

gże­nie się; o zwie­rzę­tach:
1. ujaw­nia­nie lub za­spo­ka­ja­nie po­pę­du płcio­we­go; pa­rze­nie się, ko­pu­lo­wa­nie, ruja;
2. bie­ga­nie z bólu po uką­sze­niach gzów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gzygzak

po­tocz­nie: motyw ge­o­me­trycz­ny w po­sta­ci linii ła­ma­nej; zyg­zak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. zyg­zak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gzyms

ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny wień­czą­cy mur w for­mie po­zio­me­go (zwyl­ke pro­fi­lo­wa­ne­go) pasa, wy­su­nię­te­go przed lico muru, sto­so­wa­ny m.in. do ochro­ny ele­wa­cji przed ście­ka­ją­cą wodą, w ce­lach de­ko­ra­cyj­nych; ko­ro­na; kraj­nik; ucios


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. po­zio­ma, zwy­kle pro­fi­lo­wa­na li­stwa wy­sta­ją­ca przed lico muru, która chro­mi ele­wa­cję bu­dyn­ku przed ście­ka­ją­cą wodą de­szczo­wą;

 (1.2) ar­chit. w ar­chi­tek­tu­rze kla­sycz­nej naj­wyż­sza część bel­ko­wa­nia;


Gzyms ( Ge­sims[e]), ina­czej ko­ro­na, kraj­nik, ucios, plata – wy­su­nię­ty przed lico ścia­ny, zwy­kle pro­fi­lo­wa­ny ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny w po­sta­ci po­zio­mej li­stwy wy­sta­ją­cej przed lico muru, która chro­ni ele­wa­cję bu­dyn­ku lub jej frag­ment przed ście­ka­ją­cą wodą de­szczo­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gzymsiasty

ma­ją­cy dużo wy­sta­ją­cych obrze­ży, gzym­sów


Źródła:

SJP.pl

Gzymsik

zdrob­nie­nie od: gzyms


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: gzyms


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gzymsowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ar­chit. gzym­sy bu­dyn­ku


Źródła:

Wiktionary

Gzymsowy

przy­miot­nik od: gzyms


Źródła:

SJP.pl

Gzymsówka

typ cegły


Źródła:

SJP.pl

Gzło

luźna ko­szu­la ko­bie­ca z cien­kie­go płót­na, no­szo­na w okre­sie śred­nio­wie­cza i re­ne­san­su; gie­zło


Źródła:

SJP.pl