Gw

1. skrót od: gi­ga­wat (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz);
2. [czy­taj: gie-WU] skrót od: Ga­ze­ta Wy­bor­cza (skrót czy­ta­ny także jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gw.

skrót od: gwara, gwa­ro­wy; gwar.


Źródła:

SJP.pl

Gwadalkiwir

rzeka w po­łud­nio­wej Hisz­pa­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Hisz­pa­nii;


Gwa­dal­ki­wir (wym. [], Ba­e­tis lub "Ba­e­tes", Gu­a­dal­qu­i­vir, z ‏الوادي الكبير‎, "Wadi al-Kabir" – „wiel­ka rzeka”) – rzeka, głów­ny ciek po­łud­nio­wej Hisz­pa­nii. Jej źró­dło znaj­du­je się w Gó­rach Be­tyc­kich, w pro­win­cji Jaén. Pły­nie na za­chód, przez za­ba­gnio­ny Las Ma­ris­mas i ucho­dzi do Za­to­ki Ka­dyk­su w Sanlúcar de Bar­ra­me­da. Jest że­glow­na od Kor­do­by.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwadelupa

za­mor­ski de­par­ta­ment Fran­cji w Ame­ry­ce Środ­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. de­par­ta­ment i re­gion za­mor­ski Fran­cji w ar­chi­pe­la­gu Ma­łych An­ty­li ze sto­li­cą w Basse-Terre;

 (1.2) geogr. wyspa w ar­chi­pe­la­gu Ma­łych An­ty­li na­le­żą­ca do Gwa­de­lu­py (1.1);


Gwa­de­lu­pa ( Gu­a­de­lo­u­pe) – de­par­ta­ment za­mor­ski Fran­cji w Ame­ry­ce Środ­ko­wej, po­ło­żo­ny na kilku więk­szych i kil­ku­dzie­się­ciu mniej­szych wy­spach w Ma­łych An­ty­lach m.in.:

Do 22 lu­te­go 2007 w skład te­ry­to­rium wcho­dzi­ła rów­nież wyspa Saint-Barthélemy oraz pół­noc­na część wyspy Saint-Mar­tin, obec­nie bę­dą­ce osob­ny­mi te­ry­to­ria­mi za­leż­ny­mi Fran­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwadelupczyk

miesz­ka­niec Gwa­de­lu­py


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gwa­de­lu­py


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwadelupka

miesz­kan­ka Gwa­de­lu­py


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gwa­de­lu­py


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwadelupski

zwią­za­ny z Gwa­de­lu­pą


przy­miot­nik

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Gwa­de­lu­pą, do­ty­czą­cy Gwa­de­lu­py


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwadiana

rzeka w Por­tu­ga­lii i Hisz­pa­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Pół­wy­spie Ibe­ryj­skim;


Zo­bacz też: Gu­a­dia­na.

Gwa­dia­na ( Gu­a­dia­na, wym. []; Gu­a­dia­na, wym. []; Anas; ‏وادي يانة‎, "wādī-yāna") – rzeka w Hisz­pa­nii i Por­tu­ga­lii, głów­na rzeka po­łud­nio­wej Estre­ma­du­ry. Po­wierzch­nia do­rze­cza wy­no­si 67 733 km², z tego 11 620 km² (17,1%) znaj­du­je się na te­re­nie Por­tu­ga­lii. Ob­szar do­rze­cza za­miesz­ku­je około 1,7 mln osób, przy śred­niej gę­sto­ści za­lud­nie­nia 28 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwajak

ni­skie drze­wo z Ame­ry­ki Środ­ko­wej za­wie­ra­ją­ce ży­wi­cę gwa­ja­kol o lecz­ni­czych wła­ści­wo­ściach; gwa­ja­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Gwajakol

jed­no­me­ty­lo­wy eter pi­ro­ka­te­chi­ny, skład­nik kre­o­zo­tu, sto­so­wa­ny jako śro­dek wykrz­tu­śny i an­ty­sep­tycz­ny, a także w sto­ma­to­lo­gii jako śro­dek od­ka­ża­ją­cy


Gwa­ja­kol ("2-me­tok­sy­fe­nol") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy fe­no­li. Z chlor­kiem że­la­za(III) daje nie­bie­skie za­bar­wie­nie, zmie­nia­ją­ce się na­stęp­nie na zie­lo­ne (re­ak­cja cha­rak­te­ry­stycz­na dla fe­no­li).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwajakolosulfonian

gwa­ja­ko­lo­sul­fo­nian po­ta­su - syn­te­tycz­ny lek wykrz­tu­śny, po­chod­na gwa­ja­ko­lu; thio­col, tio­kol, sul­fog­wa­ja­kol


Źródła:

SJP.pl

Gwajakolowy

→ gwa­ja­kol, np. test gwa­ja­ko­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Gwajakowiec

ni­skie drze­wo z Ame­ry­ki Środ­ko­wej za­wie­ra­ją­ce ży­wi­cę gwa­ja­kol o lecz­ni­czych wła­ści­wo­ściach; gwa­jak


Gwa­ja­ko­wiec ("Gu­a­ia­cum" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny pa­ro­li­sto­wa­tych ("Zy­gop­hyl­la­ce­ae"). Obej­mu­je 6 ga­tun­ków. Wszy­scy przed­sta­wi­cie­le ro­dza­ju rosną w na­tu­rze na su­chych ob­sza­rach w stre­fie sub­tro­pi­kal­nej kon­ty­nen­tów ame­ry­kań­skich, od Flo­ry­dy i pół­noc­ne­go Mek­sy­ku po Peru i Bo­li­wię na po­łud­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwajakowy

przy­miot­nik od: gwa­jak


Źródła:

SJP.pl

Gwajawa

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych, upra­wia­ne m.in. dla smacz­nych owo­ców w kształ­cie grusz­ki; guawa, gu­a­ja­wa, gu­ja­wa, grusz­la, psy­dia


Źródła:

SJP.pl

Gwalbert

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gwalbertostwo

Gwal­bert z mał­żon­ką; Gwal­ber­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Gwalbertowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gwalbertowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gwal­ber­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwalijar

mia­sto w In­diach


Gwa­li­jar (hindi ग्वालियर, trl. "Gvāliyar", trb. "Gwa­li­jar"; ang. "Gwa­lior") – mia­sto w środ­ko­wych In­diach, w sta­nie Mad­hya Pra­desh, na pół­noc­nym skra­ju wy­ży­ny Dekan, na wy­so­ko­ści 220 me­trów. Około 1,9 mln miesz­kań­ców. Znaj­du­je się tu port lot­ni­czy Gwa­lior.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwalijarski

przy­miot­nik od: Gwa­li­jar, mia­sto w środ­ko­wych In­diach


Źródła:

SJP.pl

Gwanako

lama z ro­dzi­ny wiel­błą­do­wa­tych, ży­ją­ca w gó­rach Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej; gu­a­na­ko


Źródła:

SJP.pl

Gwanina

za­sa­da pu­ry­no­wa; gu­a­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Gwaninowy

→ gwa­ni­na; gu­a­ni­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Gwar

zgiełk, hałas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hałas spo­wo­do­wa­ny gło­sem wielu roz­mów

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: gwara


Gwar (zapis sty­li­zo­wa­ny: GWAR) – ame­ry­kań­ska he­a­vy­me­ta­lo­wa grupa mu­zycz­na ut­wo­rzo­na w 1985 roku. Ze­spół zy­skał po­pu­lar­ność dzię­ki swemu wy­glą­do­wi za­czerp­nię­te­mu z fil­mów grozy, a także z czę­sto nie­po­praw­nych po­li­tycz­nie tek­stów, po­ru­sza­ją­cych te­ma­ty tabu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwar.

skrót od: gwara, gwa­ro­wy (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Gwara

w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. od­mia­na ję­zy­ka ogól­ne­go (na­ro­do­we­go) cha­rak­te­ry­stycz­na dla ja­kie­goś te­ry­to­rium, np. gwara ślą­ska, ma­zo­wiec­ka; dia­lekt, na­rze­cze;
2. gwara lu­do­wa - mowa lud­no­ści wiej­skiej za­miesz­ku­ją­cej pe­wien nie­wiel­ki ob­szar kraju (zwy­kle kilka lub kil­ka­na­ście wsi);
3. gwara kre­so­wa - gwara pow­sta­ła na po­dło­żu ukra­iń­skim, bia­ło­ru­skim i li­tew­skim;
4. język ja­kiejś grupy spo­łecz­nej (śro­do­wi­sko­wej, za­wo­do­wej, ale nie te­ry­to­rial­nej), róż­nią­cy się od ję­zy­ka ogól­ne­go (na­ro­do­we­go) za­so­bem słów, wy­ra­żeń i wy­mo­wą; żar­gon, argot, slang, wiech, język spe­cja­li­stycz­ny (śro­do­wi­sko­wy, za­wo­do­wy)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. mowa te­ry­to­rial­na, od­mien­na od przy­ję­te­go ję­zy­ka stan­dar­do­we­go;

 (1.2) jęz. kult. żar­gon okre­ślo­ne­go śro­do­wi­ska za­wo­do­we­go lub spo­łecz­ne­go;


Gwara – ter­min okre­śla­ją­cy od­mia­ny ję­zy­ka odręb­ne od od­mia­ny ogól­nej. Okre­śle­nie to jest prze­de wszyst­kim od­no­szo­ne do te­ry­to­rial­nych, lo­kal­nych od­mian ję­zy­ka, odróż­nia­ją­cych się pod wzglę­dem cech ję­zy­ko­wych od od­mian są­sia­du­ją­cych (mowy są­sied­nich oko­lic) i od sze­rzej zna­nej od­mia­ny stan­dar­do­wej (ję­zy­ka ogól­ne­go). Tak poj­mo­wa­ne odręb­no­ści gwa­ro­we wi­docz­ne są za­rów­no w za­kre­sie słow­nict­wa, jak i na in­nych po­zio­mach ję­zy­ka (fo­ne­tycz­nym, fo­no­lo­gicz­nym, skład­nio­wym i mor­fo­lo­gicz­nym).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwarana

ro­śli­na pnąca z ro­dzi­ny myd­leń­co­wa­tych o kwit­ną­cych na biało kwia­tach, któ­rej owoce i na­sio­na za­wie­ra­ją­ce ko­fe­i­nę uży­wa­ne są do spo­rzą­dza­nia pasty bę­dą­cej esen­cją na­tu­ral­nych na­po­jów po­bu­dza­ją­cych; gu­a­ra­na, cier­nio­pląt, pa­u­li­nia


Źródła:

SJP.pl

Gwarancja

1. ważne cza­so­wo zo­bo­wią­za­nie pro­du­cen­ta lub sprze­daw­cy do bez­płat­nej na­pra­wy lub wy­mia­ny za­ku­pio­ne­go, wad­li­we­go to­wa­ru;
2. po­rę­cze­nie praw­dzi­wo­ści, au­ten­tycz­no­ści cze­goś; rę­koj­mia;
3. od­po­wie­dzial­ność osoby trze­ciej, np. banku, za zo­bo­wią­za­nia dłuż­ni­ka wobec wie­rzy­cie­la, umowa za­kła­da­ją­ca spła­tę czy­je­goś długu przy zaj­ściu usta­lo­nych wa­run­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­rę­cze­nie, rę­koj­mia, za­pew­nie­nie o czymś;

 (1.3) ekon. hand. od­po­wie­dzial­ność za­cią­ga­na przez osobę trze­cią, za­pew­nia­ją­ca wie­rzy­cie­la o do­trzy­ma­niu zo­bo­wią­za­nia dłuż­ni­ka wobec wie­rzy­cie­la


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwarancyjny

→ gwa­ran­cja


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy gwa­ran­cji


Patrz:gwarancja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwaranie

ro­śli­na pnąca z ro­dzi­ny myd­leń­co­wa­tych o kwit­ną­cych na biało kwia­tach, któ­rej owoce i na­sio­na za­wie­ra­ją­ce ko­fe­i­nę uży­wa­ne są do spo­rzą­dza­nia pasty bę­dą­cej esen­cją na­tu­ral­nych na­po­jów po­bu­dza­ją­cych; gu­a­ra­na, cier­nio­pląt, pa­u­li­nia


Źródła:

SJP.pl

Gwaranin

czło­nek ple­mie­nia In­dian z Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej; Gu­a­ra­nin


Źródła:

SJP.pl

Gwaranka

człon­ki­ni ple­mie­nia In­dian z Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej; Gu­a­ran­ka


Źródła:

SJP.pl

Gwarant

1. osoba za­pew­nia­ją­ca, że zo­bo­wią­za­nia dłuż­ni­ka wobec wie­rzy­cie­la zo­sta­ną wy­peł­nio­ne; po­rę­czy­ciel;
2. wy­staw­ca gwa­ran­cji na dany towar;
3. osoba, dzię­ki któ­rej coś ist­nie­je lub na­stę­pu­je


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który daje gwa­ran­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwarantka

→ gwa­rant


Patrz:gwarant

Źródła:

SJP.pl

Gwarantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gwa­ran­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Gwarantowany

pewny, nie­za­wod­ny, nie­wąt­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Gwarantować

cza­sow­nik

 (1.1) za­pew­niać, dawać gwa­ran­cję, rę­czyć, za­bez­pie­czać


Źródła:

Wiktionary

Gwarański

zwią­za­ny z Gwa­ra­na­mi (Gu­a­ra­na­mi, Gu­a­ra­ni), ple­mie­niem in­diań­skim


Źródła:

SJP.pl

Gwardia

1. od­dział wojsk sta­no­wią­cy straż przy­bocz­ną wład­cy;
2. do­bo­ro­we od­dzia­ły róż­nych for­ma­cji;
3. ochot­ni­cze od­dzia­ły zor­ga­ni­zo­wa­ne na wzór woj­ska re­gu­lar­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. wy­bo­ro­we od­dzia­ły woj­ska

 (1.2) wojsk. od­dzia­ły ochot­ni­cze, zor­ga­ni­zo­wa­ne na wzór woj­ska za­wo­do­we­go

 (1.3) wojsk. hist. sta­ro­żyt­na lub śred­nio­wiecz­na straż przy­bocz­na pa­nu­ją­cych„Za­po­ży­cze­nia wło­skie we współ­czes­nej pol­szczyź­nie”


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwardiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gwardian

prze­ło­żo­ny klasz­to­ru w niek­tó­rych za­ko­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. prze­ło­żo­ny niek­tó­rych mę­skich domów za­kon­nych;


Gwar­dian – w zgro­ma­dze­niach za­kon­nych funk­cjo­nu­ją­cych we­dług re­gu­ły za­kon­nej Fran­cisz­ka z Asyżu ka­den­cyj­ny prze­ło­żo­ny domu za­kon­ne­go.

W cza­sie two­rze­nia za­ko­nu przez Fran­cisz­ka z Asyżu, jed­nym z jego za­ło­żeń było od­cię­cie się od ist­nie­ją­cych do­tych­czas zasad or­ga­ni­za­cyj­nych za­ko­nów, dla­te­go w swo­jej "Pier­wszej Re­gu­le", która pow­sta­ła w 1209 lub w 1210, w roz­dzia­le VI, za­bro­nił za­kon­ni­kom spra­wo­wa­nia funk­cji prze­o­ra, a także ty­tu­ło­wa­nia ko­go­kol­wiek w ten spo­sób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwardianat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. urząd gwar­dia­na

 (1.2) kan­ce­la­ria, biuro gwar­dia­na


Źródła:

Wiktionary

Gwardiański

przy­miot­nik

 (1.1) kośc. zwią­za­ny z osobą lub sta­no­wi­skiem gwar­dia­na


Źródła:

Wiktionary

Gwardiaństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. urząd, god­ność gwar­dia­na


Źródła:

Wiktionary

Gwardiejsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim, po­ło­żo­ne na pra­wym brze­gu Pre­go­ły;


Gwar­diejsk, Ta­pie­wo (ros. Гвардейск; niem. "Ta­piau", pol. dawn. "Ta­pia­wa", "To­pia­ły") – mia­sto w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim. Po­ło­żo­ne na pra­wym brze­gu rzeki Pre­go­ły, 38 km na wschód od Kró­lew­ca.

W miej­sco­wo­ści jest sta­cja ko­le­jo­wa Gwar­diejsk.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gwardiejski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gwar­diej­skiem, do­ty­czą­cy Gwar­diej­ska


Źródła:

Wiktionary

Gwardyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. zwią­za­ny z gwar­dią, do­ty­czą­cy gwar­dii


Źródła:

Wiktionary

Gwardzista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. czło­nek gwar­dii

 (1.2) sport. za­wod­nik „Gwar­dii”


Źródła:

Wiktionary

Gwardzistka

→ gwar­dzi­sta


Patrz:gwardzista

Źródła:

SJP.pl

Gwarecki

przy­miot­nik od: gwa­rek


Źródła:

SJP.pl

Gwarectwo

cech gór­ni­czy, także samo gór­nict­wo


Gwa­rect­wo (z niem. "Ge­werks­chaft", z łac. "com­mu­ni­tas fovae") – spół­ka ek­splo­a­tu­ją­ca złoża rud me­ta­li nie­że­laz­nych, a od XVIII w. także węgla ka­mien­ne­go. W gór­nict­wie środ­ko­wej Eu­ro­py było znane już w końcu XII w., w Pol­sce od wieku XIV.

W 1987 roku pol­skie gwa­rect­wa zo­sta­ły zgru­po­wa­ne wraz z in­ny­mi przed­się­bior­stwa­mi we Wspól­no­cie Węgla Ka­mien­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwarek

gór­nik, który miał poz­wo­le­nie na wy­ko­py­wa­nie krusz­cu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny szpa­ko­wa­tych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gór­nik ma­ją­cy poz­wo­le­nie na ko­pa­nie krusz­cu

 (2.2) czło­nek gwa­rect­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwarliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gwar­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Gwarliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gwar­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Gwarliwy

rzad­ko: pełen gwaru; gło­śny, ha­ła­śli­wy, gwar­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: gwar­nie, gwar­no


Źródła:

SJP.pl

Gwarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gwar­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwarno

przy­słó­wek

 (1.1) od: gwar­ny


Źródła:

Wiktionary

Gwarność

zgieł­kli­wość, ha­ła­śli­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gwar­ne; cecha tych, któ­rzy są gwar­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwarny

pełen gwaru; gło­śny, ha­ła­śli­wy, gwar­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Gwarowość

→ gwa­ro­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gwa­ro­we


Patrz:gwarowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwarowy

przy­miot­nik od: gwara


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy gwary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwaroznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­cej się gwa­ra­mi i dia­lek­ta­mi; dia­lek­to­log


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) jęz. ję­zy­koz­naw­ca spe­cja­li­zu­ją­cy się w dzie­dzi­nie gwa­roz­naw­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwaroznawczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gwa­roz­naw­cze


Źródła:

Wiktionary

Gwaroznawczy

do­ty­czą­cy dzie­dzi­ny ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­cej się gwa­ra­mi i dia­lek­ta­mi; dia­lek­to­lo­gicz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. zwią­za­ny z gwa­roz­naw­stwem, nauką o gwa­rach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwaroznawczyni

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­cej się gwa­ra­mi i dia­lek­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Gwaroznawstwo

dzie­dzi­na ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­ca się gwa­ra­mi i dia­lek­ta­mi; dia­lek­to­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. nauka o gwa­rach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwaryzm

cecha ję­zy­ko­wa (fo­ne­tycz­na, flek­syj­na, sło­wot­wór­cza, lek­sy­kal­na) roz­poz­na­wa­na jako gwa­ro­wa; dia­lek­tyzm


Źródła:

SJP.pl

Gwarzić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. roz­ma­wiać przy­jaź­nie

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. mówić


Źródła:

Wiktionary

Gwarzyć

roz­ma­wiać w spo­sób po­u­fa­ły


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) roz­ma­wiać po­u­fa­le

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. opo­wia­dać, ga­wę­dzić

 (1.3) rzad. ga­wo­rzyć (o dziec­ku)

 (1.4) przest. czy­nić gwar, ha­ła­so­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwasz

1. ar­ty­stycz­na farba wodna z do­miesz­ką kredy lub bieli, które na­da­ją jej wła­ści­wo­ści kry­ją­ce;
2. tech­ni­ka ma­lar­ska po­słu­gu­ją­ca się tymi far­ba­mi;
3. obraz wy­ko­na­ny tą tech­ni­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. kry­ją­ca farba wodna z do­miesz­ką kredy, bieli cyn­ko­wej lub bieli oło­wia­nej oraz gumą arab­ską jako spo­i­wem;

 (1.2) szt. tech­ni­ka ma­lar­ska wy­ko­rzy­stu­ją­ca gwasz (1.1)

 (1.3) szt. praca ma­lar­ska w tech­ni­ce gwa­szu (1.2)


Gwasz ( go­u­a­che, gu­az­zo, z aqu­a­tio – czer­pa­nie wody) – farba wodna z do­miesz­ką kredy lub bieli (od XIX wieku oło­wio­wej lub cyn­ko­wej), na­da­ją­cej jej wła­ści­wo­ści kry­ją­ce, oraz gumy arab­skiej bę­dą­cej spo­i­wem.

Mia­nem tym okre­śla się także tech­ni­kę ma­lo­wa­nia gwa­sza­mi, a także same obra­zy nimi na­ma­lo­wa­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwaszowy

przy­miot­nik od: gwasz


Źródła:

SJP.pl

Gwatemala

1. Re­pu­bli­ka Gwa­te­ma­li; pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;
2. mia­sto, sto­li­ca pań­stwa Gwa­te­ma­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. jedno z państw w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;

 (1.2) geogr. sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Gwa­te­ma­li (1.1);

 (1.3) geogr. adm. jeden z de­par­ta­men­tów Gwa­te­ma­li (1.1), po­ło­żo­ny w po­łud­nio­wej czę­ści kraju;


Gwa­te­ma­la (República de Gu­a­te­ma­la) – pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej, po­ło­żo­ne nad Oce­a­nem At­lan­tyc­kim i Oce­a­nem Spo­koj­nym. Gra­ni­czy z Sal­wa­do­rem (203 km), Hon­du­ra­sem (256 km), Mek­sy­kiem (962 km), Be­li­ze (266 km) – łącz­na dłu­gość gra­nic wy­no­si 1687 km, po­nad­to 400 km wy­brze­ża mor­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwatemalczyk

miesz­ka­niec Gwa­te­ma­li (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gwa­te­ma­li (sto­li­cy pań­stwa Gwa­te­ma­la)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwatemalka

miesz­kan­ka Gwa­te­ma­li (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gwa­te­ma­li (sto­li­cy pań­stwa Gwa­te­ma­la)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwatemalski

przy­miot­nik od: Gwa­te­ma­la


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Gwa­te­ma­la

 (1.2) od­no­szą­cy się do mia­sta Gwa­te­ma­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwałcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gwał­cić.


Źródła:

Wiktionary

Gwałciciel

czło­wiek do­pu­szcza­ją­cy się gwał­tu, ła­mią­cy za­sa­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba do­pu­szcza­ją­ca się gwał­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwałcicielka

→ gwał­ci­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krym. ko­bie­ta, która do­pu­ści­ła się gwał­tu


Patrz:gwałciciel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwałcicielstwo

za­cho­wa­nie po­le­ga­ją­ce na zmu­sza­niu kogoś do sto­sun­ku płcio­we­go


Źródła:

SJP.pl

Gwałcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gwałt


Źródła:

Wiktionary

Gwałcić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgwał­cić)

 (1.1) zmu­szać do sto­sun­ku płcio­we­go

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. pog­wał­cić)

 (2.1) książk. na­ru­szać siłą za­sa­dy lub normy


Źródła:

Wiktionary

Gwałt

1. czyn praw­nie za­bro­nio­ny, po­le­ga­ją­cy na na­ru­sze­niu nie­ty­kal­no­ści cie­les­nej innej osoby, np. na tle sek­su­al­nym, ra­so­wym;
2. poś­piech, be­zład, hałas;
3. siła, prze­moc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) każdy nie­le­gal­ny akt prze­mo­cy

 (1.2) praw. seks. zmu­sze­nie do od­by­cia sto­sun­ku sek­su­al­ne­go lub innej czyn­no­ści sek­su­al­nej;

 (1.3) poś­piech


Gwałt, zgwał­ce­nie – zmu­sze­nie dru­giej osoby do ob­co­wa­nia płcio­we­go, pod­da­nia się innej czyn­no­ści sek­su­al­nej lub wy­ko­na­nia ta­kiej czyn­no­ści przez jedną lub wiele osób, po­słu­gu­ją­cych się siłą fi­zycz­ną, przy­mu­sem, na­du­ży­ciem wła­dzy, pod­stę­pem lub wy­ko­rzy­stu­ją­cych nie­moż­ność wy­ra­że­nia świa­do­mej zgody przez daną osobę. Ro­dzaj prze­mo­cy sek­su­al­nej. Spraw­ca gwał­tu na­zy­wa­ny jest gwał­ci­cie­lem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwałtem

po­tocz­nie:
1. z uży­ciem siły; prze­mo­cą;
2. na­tych­miast, ko­niecz­nie; na gwałt


Źródła:

SJP.pl

Gwałtować

daw­niej:
1. usil­nie na­le­gać, do­ma­gać się na­tych­mia­sto­we­go zro­bie­nia cze­goś, przy­na­glać kogoś do cze­goś;
2. alar­mo­wać, nie­po­ko­ić


Źródła:

SJP.pl

Gwałtownica

→ gwał­tow­nik; rap­tu­ska, cho­le­rycz­ka, im­pe­tycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gwałtownie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) in­ten­syw­nie

 (1.2) nagle, rap­tow­nie


Źródła:

Wiktionary

Gwałtowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gwał­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Gwałtowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gwał­tow­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwałtownik

1. prze­sta­rza­le: osoba po­ryw­cza, wy­bu­cho­wa, gwał­tow­na, dzia­ła­ją­ca pod wpły­wem im­pul­su; im­pe­tyk, cho­le­ryk, rap­tus;
2. daw­niej: gwał­ci­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba gwał­tow­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwałtowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha kogoś, kto za­cho­wu­je się gwał­tow­nie, im­pul­syw­nie

 (1.2) cecha tego, co jest gwał­tow­ne i o znacz­nym na­tę­że­niu

 (1.3) cecha cze­goś, co jest nagłe i szyb­kie


Źródła:

Wiktionary

Gwałtowny

przy­miot­nik

 (1.1) nagły, szyb­ki

 (1.2) o czło­wie­ku im­pul­syw­ny, po­ryw­czy, burz­li­wy, ży­wio­ło­wy, wy­bu­cho­wy


Źródła:

Wiktionary

Gwałtu

daw­niej: wy­krzy­knik wy­po­wia­da­ny przez osobę wzy­wa­ją­cą po­mo­cy


Źródła:

SJP.pl

Gwda

rzeka w Wiel­ko­pol­sce, do­pływ Warty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Pol­sce, prawy do­pływ No­te­ci;


Gwda (niem. "Küddow") – rzeka na Po­je­zie­rzu Po­łud­nio­wo­po­mor­skim, w wy­dzie­lo­nej Do­li­nie Gwdy; prawy do­pływ No­te­ci. Dłu­gość rzeki wy­no­si 145,1 km, a po­wierzch­nia jej do­rze­cza 4943 km².

Od je­zio­ra Wierz­cho­wo aż do Uj­ścia przez rzekę pro­wa­dzi szlak ka­ja­ko­wy.

Frag­ment rzeki jest ob­ję­ty re­zer­wa­tem Do­li­na Gwdy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwdziański

→ Gwda (rzeka na Po­je­zie­rzu Po­łud­nio­wo­po­mor­skim)


Źródła:

SJP.pl

Gwelf

czło­nek par­tii stron­ni­ków wła­dzy pa­pie­skiej we Wło­szech w cza­sach walki ce­sa­rzy z pa­pie­stwem i mia­sta­mi w XII i XIII wieku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. polit. zwo­len­nik pa­pie­stwa w śred­nio­wiecz­nych Wło­szech;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwelfowie

czło­nek par­tii stron­ni­ków wła­dzy pa­pie­skiej we Wło­szech w cza­sach walki ce­sa­rzy z pa­pie­stwem i mia­sta­mi w XII i XIII wieku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwer

daw­niej: ka­ra­bin, strzel­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. (dziś gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski.) wojsk. ka­ra­bin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiazda

1. ciało nie­bie­skie skła­da­ją­ce się z plaz­my i gazów; świe­cą­ce jas­nym bla­skiem na sku­tek re­ak­cji ter­mo­ją­dro­wych za­cho­dzą­cych w jego wnę­trzu;
2. osoba znana pu­blicz­nie, wy­róż­nia­ją­ca się w ja­kiejś dzie­dzi­nie;
3. order o kształ­cie gwia­zdy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. ciało nie­bie­skie bę­dą­ce sku­pi­skiem zwią­za­nej gra­wi­ta­cyj­nie ma­te­rii, w któ­rej za­cho­dzą re­ak­cje syn­te­zy ją­dro­wej;

 (1.2) kult. publ. sław­na oso­bi­stość w danym śro­do­wi­sku

 (1.3) ro­dzaj odz­na­cze­nia;

 (1.4) sport. ro­dzaj ćwi­cze­nia gim­na­stycz­ne­go

 (1.5) elektr. ro­dzaj po­łą­cze­nia w ukła­dach trój­fa­zo­wych;

 (1.6) ezot. karta ta­ro­ta na­le­żą­ca do Ar­ka­nów Wiel­kich;

 (1.7) biol. ro­dzaj grzy­ba z ro­dzi­ny gwia­zdo­szo­wa­tych;

 (1.8) sym­bol, znak o pro­mie­ni­ście roz­cho­dzą­cych się ra­mio­nach


Gwia­zda – ku­li­ste ciało nie­bie­skie, sta­no­wią­ce sku­pi­sko po­wią­za­nej gra­wi­ta­cyj­nie ma­te­rii. Przy­najm­niej przez część swo­je­go ist­nie­nia emi­tu­je w spo­sób sta­bil­ny pro­mie­nio­wa­nie elek­tro­ma­gne­tycz­ne (w szcze­gól­no­ści świa­tło wi­dzial­ne). Gwia­zdy pow­sta­ją głów­nie z wo­do­ru i helu, lecz w trak­cie życia przy­by­wa w nich ato­mów cięż­szych pier­wiast­ków (tzw. me­ta­li).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwiazdarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. zob. astro­nom.

 (1.2) stpol. rzad. zob. astro­log.


Źródła:

Wiktionary

Gwiazdeczka

1. zdrob­nie­nie od: gwia­zda;
2. prze­no­śnie o mło­dej, ład­nej ak­tor­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: gwiazd­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiazderna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. astro­no­mia


Źródła:

Wiktionary

Gwiazdeńka

zdrob­nie­nie od: gwia­zda; gwiazd­ka


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: gwia­zda

 (1.2) mała gwia­zda, np. ozdo­ba, za­baw­ka

 (1.3) pot. Wi­gi­lia

 (1.4) pot. zwy­czaj ob­da­ro­wy­wa­nia się pre­zen­ta­mi w Wi­gi­lię

 (1.5) przen. sto­pień ofi­cer­ski

 (1.6) środ. sport. strze­lect­wo ro­dzaj śru­bo­krę­tu

 (1.7) pot. aste­rysk


Źródła:

Wiktionary

Gwiazdkowatość

→ gwiazd­ko­wa­ty


Patrz:gwiazdkowaty

Źródła:

SJP.pl

Gwiazdkowaty

anyż gwiazd­ko­wa­ty - wiecz­nie zie­lo­ny krzew z ro­dzi­ny ma­gno­lio­wa­tych, ros­ną­cy w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Azji Wschod­niej; o owo­cach ma­ją­cych za­sto­so­wa­nie w lecz­nict­wie i przy wy­ro­bie wódek i li­kie­rów; ba­dian


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy gwiazd­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiazdkować

za­stę­po­wać część słowa gwiazd­ka­mi, aby ukryć wul­ga­ryzm lub nie­cen­zu­ral­ne wy­ra­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdkowe

po­tocz­nie: do­da­tek do pen­sji z okaz­ji Gwiazd­ki


Patrz:Gwiazdka; bożonarodzeniowy;
2. → gwiazdka

Źródła:

SJP.pl

Gwiazdkowy

1. → Gwiazd­ka; bo­żo­na­ro­dze­nio­wy;
2. → gwiazd­ka


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z gwia­zdek

 (1.2) zwią­za­ny z Gwiazd­ką, od­no­szą­cy się do Gwiazd­ki


Patrz:Gwiazdka; bożonarodzeniowy;
2. → gwiazdka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiazdnica

1. by­li­na z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych, o peł­za­ją­cych, roz­ga­łę­zio­nych ło­dy­gach i drob­nych kwia­tach w kształ­cie bia­łych gwia­zdek, wy­stę­pu­ją­ca m.in. w ogro­dach i upra­wach ro­ślin oko­po­wych jako chwast;
2. nit­ko­wa­ty glon słod­ko­wod­ny z rzędu sprzęż­nic; zrost­ni­ca


Gwiazd­ni­ca ("Stel­la­ria" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych ("Ca­ry­op­hyl­la­ce­ae"). Obej­mu­je 173 ga­tun­ki sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w róż­nych sied­li­skach – w for­ma­cjach za­ro­ślo­wych, tra­wia­stych i mo­kra­dło­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwiazdoblok

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ro­dzaj be­to­no­we­go bloku słu­żą­ce­go do bu­do­wy fa­lo­chro­nów na­rzu­to­wych i w ochro­nie brze­gu mor­skie­go


Gwia­zdo­blok ( te­tra­pod) – ro­dzaj be­to­no­wej kon­struk­cji zbu­do­wa­nej na pla­nie czwo­ro­ścia­nu fo­rem­ne­go sto­so­wa­nej w celu za­po­bie­ga­nia eroz­ji linii brze­go­wej spo­wo­do­wa­nej wa­run­ka­mi po­go­do­wy­mi. Ma na celu wzmoc­nie­nie struk­tur przy­brzeż­nych ta­kich jak fa­lo­chro­ny i klify.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gwiazdonos

gwia­zdo­nos ame­ry­kań­ski - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny kre­to­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdopodobny

po­dob­ny do gwia­zdy


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdor

1. sław­ny ar­ty­sta, zwła­szcza aktor; ce­le­bry­ta, gwia­zda;
2. czło­wiek wy­róż­nia­ją­cy się w ja­kiejś dzie­dzi­nie; zna­ko­mi­tość;
3. re­gio­nal­nie: osoba przy­no­szą­ca po­dar­ki na Boże Na­ro­dze­nie, od­po­wied­nik Świę­te­go Mi­ko­ła­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ko­lęd­nik cho­dzą­cy z gwia­zdą

 (1.2) rze­ko­my do­star­czy­ciel pre­zen­tów bo­żo­na­ro­dze­nio­wych w niek­tó­rych re­gio­nach Pol­ski

 (1.3) aktor lub muzyk cie­szą­cy się wy­jąt­ko­wą sławą


Gwia­zdor – fik­cyj­na po­stać ro­zda­ją­ca pre­zen­ty w Wi­gi­lię Bo­że­go Na­ro­dze­nia, wy­stę­pu­ją­ca w Poz­nań­skiem, na ziemi lu­bu­skiej, Ku­ja­wach, War­mii (a kon­kret­nie w tych ich czę­ściach, które były pod za­bo­rem pru­skim), Ka­szu­bach, Ko­cie­wiu i na ziemi byd­go­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwiazdorek

1. zdrob­nie­nie od: gwia­zdor - od­po­wied­nik Świę­te­go Mi­ko­ła­ja;
2. re­gio­nal­nie: cu­kro­wa fi­gur­ka przed­sta­wia­ją­ca świę­te­go Mi­ko­ła­ja;
3. daw­niej: ko­lęd­nik; gwia­zdor, gwiaź­dziarz


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdorka

1. zdrob­nie­nie od: gwia­zdor - od­po­wied­nik Świę­te­go Mi­ko­ła­ja;
2. re­gio­nal­nie: cu­kro­wa fi­gur­ka przed­sta­wia­ją­ca świę­te­go Mi­ko­ła­ja;
3. daw­niej: ko­lęd­nik; gwia­zdor, gwiaź­dziarz


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gwia­zdor­stwem, do­ty­czą­cy gwia­zdor­stwa


Źródła:

Wiktionary

Gwiazdorskość

→ gwia­zdor­ski


Patrz:gwiazdorski

Źródła:

SJP.pl

Gwiazdorstwo

po­trze­ba wy­su­wa­nia się na pier­wszy plan, wy­róż­nia­nia się i po­pu­lar­no­ści w ja­kiejś dzie­dzi­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) świa­do­me dą­że­nie do zo­sta­nia gwia­zdo­rem

 (1.2) pejor. cecha tego, który po­zo­ru­je się na gwia­zdę, wy­no­si się nad in­nych

 (1.3) bycie gwia­zdą, bycie po­pu­lar­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiazdorzyć

po­tocz­nie: za­cho­wy­wać się jak gwia­zda, wy­nio­śle, ka­pry­śnie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pot. żart. za­cho­wy­wać się w to­wa­rzy­stwie jak gwia­zda – wy­nio­śle, ka­pry­śnie, trak­tu­jąc z góry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiazdosz

1. ro­dzaj nie­ja­dal­nych grzy­bów z klasy pod­staw­cza­ków;
2. przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny owa­dów z po­drzę­du czerw­ców;
3. ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny astro­wa­tych; aster chiń­ski;
4. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; na­wrot­nik, przy­wrot­nik


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdoszek

Gwia­zdo­szek ("Pe­dia­strum") – ro­dzaj glo­nów z grupy zie­le­nic.


Źródła:

Wikipedia

Gwiazdoszowate

1. ro­dzi­na grzy­bów pod­staw­ko­wych z klasy pie­czar­nia­ków;
2. ro­dzi­na plusk­wia­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwiazdoszowaty

o ce­chach gwia­zdo­szo­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów i plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdoszowce

rząd grzy­bów z klasy pie­czar­nia­ków


Gwia­zdo­szow­ce ("Ge­a­stra­les" K. Ho­sa­ka & Ca­stel­la­no) – rząd grzy­bów na­le­żą­cy do klasy pie­czar­nia­ków ("Aga­ri­co­my­ce­tes").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwiazdotwórczy

bio­rą­cy udział w pow­sta­wa­niu gwiazd


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdowaty

przy­po­mi­na­ją­cy gwia­zdę, po­dob­ny kształ­tem do gwia­zdy


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gwiazdownik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. astro­nom


Źródła:

Wiktionary

Gwiazdowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gwiazdowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwiazdowy

przy­miot­nik od: gwia­zda


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gwia­zdą, do­ty­czą­cy gwia­zdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiazdozbiór

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) astr. grupa gwiazd, zaj­mu­ją­cych pe­wien ob­szar nieba;


Gwia­zdo­zbiór (kon­ste­la­cja z łac. "con­stel­la­tio", "con" od "cum" 'z [czym]' i "stel­la" 'gwia­zda', gr. "αστερισμός") – okre­ślo­ny ob­szar na sfe­rze nie­bie­skiej usta­lo­ny przez Mię­dzy­na­ro­do­wą Unię Astro­no­micz­ną. Gwia­zdy wcho­dzą­ce w skład gwia­zdo­zbio­rów nie są ze sobą zaz­wy­czaj fi­zycz­nie zwią­za­ne, a ich bli­skie po­ło­że­nie na nie­bie jest wy­wo­ła­ne ge­o­me­trycz­nym efek­tem rzu­to­wa­nia ich po­ło­żeń na sferę nie­bie­ską.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gwiazdula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zo­o­nim po­pu­lar­ne imię dla krowy


Źródła:

Wiktionary

Gwiaździak

no­wot­wór oś­rod­ko­wy ukła­du ner­wo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Gwiaździanka

1. rząd msza­ków z rzędu po­rost­ni­cow­ców;
2. ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny strzę­pia­ko­wa­tych; strzę­piak


Źródła:

SJP.pl

Gwiaździarka

→ gwiaź­dziarz


Patrz:gwiaździarz

Źródła:

SJP.pl

Gwiaździarstwo

daw­niej: za­ję­cie gwiaź­dzia­rza; ba­da­nie gwiazd, astro­no­mia, astro­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Gwiaździarz

daw­niej:
1. ko­lęd­nik; gwia­zdor, gwia­zdo­rek;
2. astro­nom;
3. astro­log


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. rzad. zob. astro­nom.

 (1.2) przest. rzad. zob. astro­log.

 (1.3) zob. gwia­zdor. (ko­lęd­nik)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiaździca

po­e­tyc­ko:
1. zbio­ro­wi­sko gwiazd, gwia­zdo­zbiór;
2. gwia­zda;
3. rozg­wia­zda


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet. wiel­ka gwia­zda, gwia­zdo­zbiór lub ko­me­ta


Gwiaź­dzi­ca, ni­du­la­rium ("Ni­du­la­rium") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bro­me­lio­wa­tych ("Bro­me­lia­ce­ae"). Obej­mu­je 50–54 ga­tun­ki. Wszyst­kie wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, we wschod­niej i po­łud­nio­wej czę­ści Bra­zy­lii. Są to ro­śli­ny epi­fi­tycz­ne, ale też na­ziem­ne, ros­ną­ce w la­sach de­szczo­wych do 2000 m n.p.m. Ro­śli­ny te ze wzglę­du na ory­gi­nal­ny, atrak­cyj­ny wy­gląd upra­wia­ne są jako ozdob­ne, w szcze­gól­no­ści ga­tun­ki: "N. ful­gens", "N. inn­no­cen­ti", "N. pro­ce­rum" i "N. bill­ber­gio­i­des".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwiaździsty

gwieź­dzi­sty;
1. pełen gwiazd, usia­ny gwia­zda­mi lub wy­o­bra­że­nia­mi gwiazd;
2. zło­żo­ny z figur w kształ­cie gwiazd;
3. w kształ­cie gwia­zdy;
4. lśnią­cy, świe­cą­cy jak gwia­zda; świet­li­sty


przy­miot­nik

 (1.1) wy­peł­nio­ny gwia­zda­mi

 (1.2) skła­da­ją­cy się z figur w kształ­cie gwiazd

 (1.3) w kształ­cie gwia­zdy

 (1.4) świe­cą­cy jak gwia­zda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiaździński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gwicht

cię­ża­rek za­wie­szo­ny na łań­cu­chu, po­ru­sza­ją­cy me­cha­nizm ze­ga­ra ścien­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. od­waż­nik

 (1.2) cię­ża­rek (ze­ga­ra ścien­ne­go)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwido

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gwidon

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Gwido, Gwi­don – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "witu" oz­na­cza­ją­ce­go „drze­wo”, „las” i sta­no­wi skró­co­ną formę ger­mań­skich imion dwucz­ło­no­wych z pier­wszym czło­nem "Witu-", ta­kich jak "Wi­du­kind". Jego pol­skim od­po­wied­ni­kiem zna­cze­nio­wym by­ło­by imię La­so­ta. Do Pol­ski tra­fi­ło za poś­red­nict­wem ję­zy­ków ro­mań­skich. Na jego pod­sta­wie pow­sta­ło imię Gwi­sław. Forma Gwi­don pow­sta­ła pod wpły­wem ła­ciń­skim. W do­ku­men­tach pol­skich spo­ty­ka się formę Gwido już w 1155 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwidona

imię żeń­skie


Gwi­do­na – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go; żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Gwido. Wy­wo­dzi się od słowa "witu" oz­na­cza­ją­ce­go "drze­wo, las". Wśród pa­tro­nów - bł. Maria Gwi­do­na od Mi­ło­sier­dzia Bo­że­go, sio­stra sa­kra­ment­ka, wspo­mi­na­na razem z bł. Marią Stel­lą i to­wa­rzysz­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwidoniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gwi­do­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwidonostwo

Gwi­don z mał­żon­ką; Gwi­do­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Gwidonowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gwidonowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gwi­do­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwiezdnowojenny

zwią­za­ny z uni­wer­sum Gwiezd­nych Wojen


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy uni­wer­sum „Gwiezd­nych wojen”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwiezdny

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z gwiazd

 (1.2) zwią­za­ny z prze­strze­nią kos­micz­ną


Źródła:

Wiktionary

Gwieździsty

gwiaź­dzi­sty;
1. pełen gwiazd, usia­ny gwia­zda­mi lub wy­o­bra­że­nia­mi gwiazd;
2. zło­żo­ny z figur w kształ­cie gwiazd;
3. w kształ­cie gwia­zdy;
4. lśnią­cy, świe­cą­cy jak gwia­zda; świet­li­sty


przy­miot­nik

 (1.1) wy­peł­nio­ny gwia­zda­mi

 (1.2) skła­da­ją­cy się z figur w kształ­cie gwiazd

 (1.3) w kształ­cie gwia­zdy

 (1.4) świe­cą­cy jak gwia­zda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwinciarka

obra­biar­ka do wy­ro­bu me­ta­lo­wych wkrę­tów i na­krę­tek


Źródła:

SJP.pl

Gwinciarski

→ gwin­ciarz


Patrz:gwinciarz

Źródła:

SJP.pl

Gwinciarz

ro­bot­nik zaj­mu­ją­cy się gwin­to­wa­niem ele­men­tów me­ta­lo­wych, np. łącz­ni­ków rur


Źródła:

SJP.pl

Gwincik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gwint


Źródła:

Wiktionary

Gwinea

dawna złota mo­ne­ta an­giel­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. nu­mizm. złota mo­ne­ta bita w An­glii;

 (1.2) hist. ekon. dawna jed­nost­ka obra­chun­ko­wa w Wiel­kiej Bry­ta­nii, równa 21 szy­lin­gom


Nie mylić z: Nowa Gwi­nea (wyspa pań­stwa Papua-Nowa Gwi­nea, na Pa­cy­fi­ku).

Gwi­nea ( Guinée), Re­pu­bli­ka Gwi­nei (fr. République de Guinée) – pań­stwo po­ło­żo­ne w za­chod­niej Afry­ce nad Oce­a­nem At­lan­tyc­kim. Gra­ni­czy z Gwi­neą Bis­sau na pół­noc­nym za­cho­dzie, Se­ne­ga­lem na pół­no­cy, Mali na pół­noc­nym wscho­dzie, Wy­brze­żem Kości Sło­nio­wej na wscho­dzie oraz Li­be­rią i Sier­ra Leone na po­łud­niu. Jest człon­kiem Unii Afry­kań­skiej i ECOWAS.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwinejczyk

1. oby­wa­tel Gwi­nei (pań­stwa);
2. miesz­ka­niec Gwi­nei (re­gio­nu);
3. oby­wa­tel Gwi­nei Bis­sau;
4. oby­wa­tel Gwi­nei Rów­ni­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Gwi­nei

 (1.2) oby­wa­tel Gwi­nei Bis­sau

 (1.3) oby­wa­tel Gwi­nei Rów­ni­ko­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwinejka

ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Gwi­nei

 (1.2) oby­wa­tel­ka Gwi­nei Bis­sau

 (1.3) oby­wa­tel­ka Gwi­nei Rów­ni­ko­wej


Gwi­nej­ka ("Pte­ro­net­ta hart­la­u­bii") – ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae). Za­miesz­ku­je Afry­kę Za­chod­nią i Środ­ko­wą. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwinejski

przy­miot­nik od:
1. Gwi­nea (pań­stwo w Afry­ce; Re­pu­bli­ka Gwi­nei);
2. Gwi­nea Bis­sau (pań­stwo w Afry­ce; Re­pu­bli­ka Gwi­nei Bis­sau);
3. Gwi­nea Rów­ni­ko­wa (pań­stwo w Afry­ce; Re­pu­bli­ka Gwi­nei Rów­ni­ko­wej)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do kra­i­ny Gwi­nea

 (1.2) od­no­szą­cy się do pań­stwa Gwi­nea

 (1.3) od­no­szą­cy się do pań­stwa Gwi­nea Bis­sau

 (1.4) od­no­szą­cy się do pań­stwa Gwi­nea Rów­ni­ko­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwinon

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gwinona

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Gwinoniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gwi­no­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwinonostwo

Gwi­non z mał­żon­ką; Gwi­no­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Gwinonowie

Gwi­non z mał­żon­ką; Gwi­no­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gwinonowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gwi­no­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gwint

spi­ral­ne wyż­ło­bie­nie na śru­bie, wkrę­cie, na­kręt­ce itp. * forma do­peł­nia­cza l.poj. "gwin­ta" moż­li­wa tylko w wy­ra­że­niu "Pić z gwin­ta." - pić wprost z bu­tel­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. wyż­ło­bie­nie w kształ­cie spi­ra­li na bocz­nej ścian­ce śruby, wkrę­tu, ża­rów­ki itp. lub wew­nętrz­nej ścian­ce na­krę­tek

 (1.2) techn. śruba


Gwint ( Ge­win­de) – śru­bo­we na­cię­cie na po­wierzch­ni wal­co­wej lub stoż­ko­wej, zew­nętrz­nej lub wew­nętrz­nej. Kom­ple­men­tar­ne gwin­ty wew­nętrz­ny i zew­nętrz­ny mają tak do­bra­ny kształt, że pa­su­ją do sie­bie. Ruch obro­to­wy ele­men­tu z gwin­tem zew­nętrz­nym po­wo­du­je prze­su­wa­nie się tego ele­men­tu wzglę­dem ele­men­tu z gwin­tem wew­nętrz­nym. Gwint może być in­ter­pre­to­wa­ny jako rów­nia po­chy­ła na­wi­nię­ta na po­wierzch­nię wal­co­wą. Dla­te­go też śrubę za­li­cza się wraz z rów­nią po­chy­łą do ma­szyn pro­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwintować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) techn. wy­ko­ny­wać gwin­ty


Źródła:

Wiktionary

Gwintownica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzę­dzie słu­żą­ce do na­ci­na­nia gwin­tów zew­nętrz­nych;


Źródła:

Wiktionary

Gwintownik

na­rzę­dzie do na­ci­na­nia gwin­tów wew­nętrz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­rzę­dzie skra­wa­ją­ce wie­lo­o­strzo­we, słu­żą­ce do na­ci­na­nia gwin­tów wew­nętrz­nych;


Gwin­tow­nik – na­rzę­dzie skra­wa­ją­ce wie­lo­o­strzo­we (3 do 5), słu­żą­ce do na­ci­na­nia gwin­tów wew­nętrz­nych, np. na­krę­tek. Bu­do­wą i kształ­tem po­dob­ny do śruby, z tą jed­nak róż­ni­cą, że jest wy­po­sa­żo­ny w ostrza skra­wa­ją­ce, które na­ci­na­ją gwint w ot­wo­rze, w który jest wkrę­ca­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwintowo

→ gwin­to­wy


Patrz:gwintowy

Źródła:

SJP.pl

Gwintowy

→ gwint


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gwin­tem, do­ty­czą­cy gwin­tu


Patrz:gwint

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwintówka

strzel­ba z lufą gwin­to­wa­ną


Źródła:

SJP.pl

Gwizd

1. pis­kli­wy, wy­so­ki dźwięk; świst
2. śpiew niek­tó­rych ga­tun­ków pta­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­so­ki dźwięk wy­wo­ła­ny szyb­kim ru­chem po­wie­trza prze­la­tu­ją­ce­go przez wąski otwór

 (1.2) ornit. głos niek­tó­rych pta­ków (słon­ki i ja­rząb­ka)

 (1.3) łow. ryj dzika


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwizdacz

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny ska­lin­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gwizdak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gwizdanie

gwizd - dźwięk lub śpiew


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gwi­zdać. (czyn­ność)

 (1.2) gwizd (dźwięk)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwizdać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. gwizd­nąć)

 (1.1) wy­da­wać z sie­bie gwizd, gwi­zda­nie

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) przen. igno­ro­wać coś, nie przej­mo­wać się czymś

 (2.2) po­przez gwi­zda­nie wy­ra­żać de­za­pro­ba­tę


Źródła:

Wiktionary

Gwizdała

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwizdałka

gwi­zdek


Źródła:

SJP.pl

Gwizdek

1. przy­rząd do wyt­wa­rza­nia gwi­zdu;
2. głos wyt­wa­rza­ny przez taki przy­rząd;
3. po­tocz­nie: pen­dri­ve


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy czę­ści ru­cho­mych przy­rząd wyt­wa­rza­ją­cy dźwię­ki pod wpły­wem wdmu­chi­wa­ne­go po­wie­trza;

 (1.2) dźwięk wy­da­wa­ny przez gwi­zdek (1.1)

 (1.3) ozdob­na imi­ta­cja gwizd­ka (1.1) na sznu­rze mun­du­ro­wym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gwara. ktoś, kto lubi gwi­zdać


Gwi­zdek – ge­ne­ra­tor aku­stycz­ny nie­po­sia­da­ją­cy ele­men­tów ru­cho­mych (ewen­tu­al­nie ele­men­ty drga­ją­ce) za­mie­nia­ją­cy ener­gię stru­mie­nia gazu lub cie­czy w ener­gię drgań aku­stycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwizdka

re­gio­nal­nie: gwi­zdek - przy­rząd do gwi­zda­nia


Źródła:

SJP.pl

Gwizdkowy

→ gwi­zdek


przy­miot­nik

 (1.1) muz. o ludz­kim gło­sie osią­ga­ją­cy tzw. wy­so­kie c


Patrz:gwizdek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwizdnięcie

gwizd - dźwięk lub śpiew


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gwizd­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwizdnyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ude­rzyć

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ukraść


Źródła:

Wiktionary

Gwizdnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gwi­zdać)

 (1.1) zob. gwi­zdać. (wydać z sie­bie gwizd)

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (2.1) przen. pot. ukraść

 (2.2) przen. pot. ude­rzyć, szturch­nąć


Źródła:

Wiktionary

Gwizdodzierzba

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny wi­re­on­ków


Źródła:

SJP.pl

Gwizdokos

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mu­cho­łów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gwizdowisko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) łow. okres go­do­wy je­le­ni wschod­nich


Źródła:

Wiktionary

Gwizdoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gwizjusze

Gwiz­ju­sze (fr. "de Guise") – fran­cu­ski ród ksią­żę­cy po­cho­dzą­cy z Lo­ta­ryn­gii. Bocz­na linia dy­na­stii z Vaudémont.

Pro­to­pla­stą rodu był Kla­u­diusz de Guise, syn księ­cia lo­ta­ryń­skie­go – René II, i jego żona – An­to­ni­na de Bo­ur­bon-Vendôme.

W okre­sie wojen re­li­gij­nych we Fran­cji w XVI wieku Gwiz­ju­sze sta­nę­li na czele stron­nict­wa ka­to­li­ków wal­czą­cych prze­ciw hu­ge­no­tom i Bur­bo­nom.


Źródła:

Wikipedia

Gwizocja

jed­no­rocz­na ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny zło­żo­nych


Źródła:

SJP.pl

Gwińczeć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dzwo­nić


Źródła:

Wiktionary

Gwiżdż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. ro­ba­czy­wy orzech la­sko­wy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: gwi­zdać


Źródła:

Wiktionary

Gwoli

przy­i­mek zna­czą­cy tyle co: ze wzglę­du na coś, z po­wo­du cze­goś, wzglę­dem cze­goś


przy­i­mek

 (1.1) podn. przest. przy­i­mek wska­zu­ją­cy na cel czyn­no­ści lub przy­czy­nę jej wy­ko­na­nia

 (1.2) daw. we­dług woli, zgod­nie z wolą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwoździak

ro­dzaj świ­der­ka, któ­rym wier­ci się ot­wo­ry w drze­wie, aby ułat­wić wbi­ja­nie gwoź­dzi, haków itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) świ­der do wier­ce­nia ot­wo­rów w drze­wie, aby ułat­wić wbi­ja­nie gwoź­dźi


Gwoź­dziak (nazwa obocz­na: Goź­dziak) – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ty­szow­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwoździarka

1. prasa, zaz­wy­czaj au­to­ma­tycz­na, do wy­ko­ny­wa­nia gwoź­dzi z drutu;
2. przy­rząd do szyb­kie­go wbi­ja­nia gwoź­dzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie do wbi­ja­nia gwoź­dzi


Gwoź­dziar­ka – urzą­dze­nie elek­trycz­ne, ga­zo­we lub pne­u­ma­tycz­ne sto­so­wa­ne do wbi­ja­nia gwoź­dzi. Ma­ga­zy­nek na gwoź­dzie ma kon­struk­cję bęb­no­wą lub gwoź­dzie po­da­wa­ne są jako taśma. Ma­szy­na po­sia­da moż­li­wość usta­wie­nia głę­bo­ko­ści wbi­cia gwoź­dzia a czę­sto moż­li­wość sko­śne­go wbi­ja­nia w miej­scach trud­no do­stęp­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gwoździarnia

warsz­tat gwoź­dziar­ski


Źródła:

SJP.pl

Gwoździarz

rze­mieśl­nik, ro­bot­nik wy­ra­bia­ją­cy gwoź­dzie; rów­nież sprze­daw­ca gwoź­dzi


Źródła:

SJP.pl

Gwoździce

Gwoź­dzi­ce, niem. "Gwosdzütz" – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie krap­ko­wic­kim, w gmi­nie Krap­ko­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Gwoździk

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych ros­ną­ca w Eu­ro­pie, Azji i Afry­ce, ho­do­wa­na jako ozdob­na; goź­dzik;
2. przy­pra­wa uży­wa­na m.in. do ciast, uzy­ski­wa­na z wy­su­szo­nych pącz­ków kwia­to­wych goź­dzi­kow­ca; goź­dzik;
3. mały gwóźdź


Źródła:

SJP.pl

Gwoździki

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych ros­ną­ca w Eu­ro­pie, Azji i Afry­ce, ho­do­wa­na jako ozdob­na; goź­dzik;
2. przy­pra­wa uży­wa­na m.in. do ciast, uzy­ski­wa­na z wy­su­szo­nych pącz­ków kwia­to­wych goź­dzi­kow­ca; goź­dzik;
3. mały gwóźdź


Gwoź­dzi­ki ( Gva­zdi­kai; pol. hist. "Gwoź­dzi­ka") – część Wilna, w dziel­ni­cy An­to­kol, w okrę­gu wi­leń­skim, na Lit­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwoździkowy

przy­miot­nik od: gwoź­dzik


Źródła:

SJP.pl

Gwoździowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gwoź­dzio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Gwoździować

1. w gwa­rze śro­do­wi­sko­wej: zbi­jać coś gwoź­dzia­mi
2. ze­spa­lać i unie­ru­cha­miać zła­ma­nia zam­knię­te za po­mo­cą spe­cjal­ne­go gwoź­dzia ze stali nier­dzew­nej


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) med. ze­spa­lać zła­ma­ną kość spe­cjal­nym gwoź­dziem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gwoździownica

na­rzę­dzie ko­wal­skie, płyta z ot­wo­ra­mi do ręcz­ne­go kucia gwoź­dzi i nitów


Źródła:

SJP.pl

Gwoździowy

→ gwóźdź


Patrz:gwóźdź

Źródła:

SJP.pl

Gwsh

[czy­taj: es-wu-gie-HA] skrót od: Gór­no­ślą­ska Wyż­sza Szko­ła Hand­lo­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gwózdek

po­tocz­nie: mały gwóźdź, gwoź­dzik


Źródła:

SJP.pl

Gwóźdź

ka­wa­łek cien­kie­go pręta, po jed­nej stro­nie za­o­strzo­ne­go, a po dru­giej za­koń­czo­ne­go głów­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­dłuż­ny cien­ki me­ta­lo­wy trzpień, o jed­nym końcu ostrym, a dru­gim za­koń­czo­nym pła­ską głów­ką, słu­żą­cy do łą­cze­nia ele­men­tów;

 (1.2) przen. naj­waż­niej­sza część cze­goś


Gwóźdź – wy­ko­na­ny z me­ta­lu trzpień za­o­strzo­ny z jed­nej stro­ny, z dru­giej za­koń­czo­ny pła­skim łbem. Gwóźdź służy do łą­cze­nia róż­nych ele­men­tów (zaz­wy­czaj drew­na). Po­łą­cze­nie jest utrzy­my­wa­ne dzię­ki siłom tar­cia dzia­ła­ją­cym wzdłuż osi gwoź­dzia oraz dzię­ki sztyw­no­ści trzpie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia