Gr

skrót od: grosz (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = grosz

 (1.2) = przest. gram


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gr.

skrót od: grec­ki (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); grec.


skrót

 (1.1) = grec­ki

 (1.2) = grupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gra

1. za­ba­wa to­wa­rzy­ska lub spor­to­wa walka pro­wa­dzo­na we­dług okre­ślo­nych reguł
2. przy­bo­ry, przed­mio­ty słu­żą­ce do gra­nia
3. odt­wa­rza­nie ut­wo­ru mu­zycz­ne­go na in­stru­men­cie lub po­sta­ci ut­wo­ru sce­nicz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­ba­wa we­dług usta­lo­nych reguł;

 (1.2) sport. mecz

 (1.3) gra­nie na in­stru­men­cie

 (1.4) za­da­nie ak­tor­skie

 (1.5) uda­wa­nie cze­goś

 (1.6) ze­staw przed­mio­tów do gry (1.1)

 (1.7) pro­gram kom­pu­te­ro­wy do gry (1.1)

 (1.8) mat. model ma­te­ma­tycz­ny, w któ­rym uczest­ni­czy kilku gra­czy sta­ra­ją­cych się uzy­skać dla sie­bie jak naj­lep­szy wynik

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od: grać


Gra – czyn­ność o usta­lo­nych za­sa­dach, w któ­rej udział bie­rze jedna lub wię­cej osób. Od in­nych roz­ry­wek grę odróż­nia ist­nie­nie ści­słe­go zbio­ru zasad gry, ko­dy­fi­ku­ją­cych czyn­no­ści z nią zwią­za­ne.

Ter­min gra jest też uży­wa­ny w wielu (nie­po­wią­za­nych z sobą) dzie­dzi­nach nauki, a jego zna­cze­nie za­le­ży od roz­wa­ża­nej dy­scy­pli­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Graaf

naz­wi­sko, np. Re­gnier de Graaf (1641-1673), ho­len­der­ski le­karz, ana­tom i fiz­jo­log


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Graal

prze­no­śnie: sym­bol naj­wyż­sze­go szczę­ścia, do­stęp­ne­go tylko czło­wie­ko­wi o czy­stym sercu


Graal (także Świę­ty Graal) – ta­jem­ni­czy przed­miot (naj­czę­ściej kie­lich lub misa) wy­stę­pu­ją­cy w le­gen­dach ar­tu­riań­skich. W niek­tó­rych ich wer­sjach jest to kie­lich, któ­rym po­słu­żył się Jezus Chry­stus w cza­sie Ostat­niej Wie­cze­rzy, a póź­niej użyty przez Jó­ze­fa z Ary­ma­tei do ze­bra­nia krwi Je­zu­sa po ukrzy­żo­wa­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grab

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny brzo­zo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sty­lo­ce­ra­ta­ce­ae. o gład­kiej, niez­nacz­nie spę­ka­nej, po­pie­la­tej korze;

 (1.2) drew­no grabu (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) więz. chłop ze wsi

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od: graba

forma cza­sow­ni­ka.

 (4.1) 2. os. lp. rozk. od: gra­bić


Grab ("Car­pi­nus" L.) – ro­dzaj drzew i krze­wów kla­sy­fi­ko­wa­ny do ro­dzi­ny brzo­zo­wa­tych (daw­niej czę­sto do wy­o­dręb­nia­nej ro­dzi­ny le­szczy­no­wa­tych). Obej­mu­je 41–42 ga­tun­ki. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w la­sach w stre­fie umiar­ko­wa­nej na pół­ku­li pół­noc­nej, prze­de wszyst­kim we wschod­niej Azji na ob­sza­rze od Hi­ma­la­jów po Ja­po­nię.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Graba

po­tocz­nie: ręka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ręka, dłoń

 (1.2) pot. uścisk dłoni zwy­kle pot­wier­dza­ją­cy zgodę, po­ro­zu­mie­nie

 (1.3) duży piec

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: grab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabanów

Gra­ba­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Biała Pod­la­ska. Leży nad rzeką Klu­ków­ką, do­pły­wem Krzny.

Wieś ma­gnac­ka po­ło­żo­na była w końcu XVIII wieku w hrab­stwie bial­skim w po­wie­cie brze­sko­li­tew­skim wo­je­wództ­wa brze­sko­li­tew­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Grabara

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabarczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gra­bar­ki


Źródła:

Wiktionary

Grabarczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gra­bar­ki


Źródła:

Wiktionary

Grabarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabarecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Gra­bar­ki, zwią­za­ny z Gra­bar­ką


Źródła:

Wiktionary

Grabarek

daw­niej:
1. żona gra­ba­rza; gra­ba­rzo­wa;
2. za­ję­cie gra­ba­rza; gra­bar­stwo;
3. ko­bie­ta gra­barz;
4. wy­na­gro­dze­nie gra­ba­rza


Źródła:

SJP.pl

Grabarka

daw­niej:
1. żona gra­ba­rza; gra­ba­rzo­wa;
2. za­ję­cie gra­ba­rza; gra­bar­stwo;
3. ko­bie­ta gra­barz;
4. wy­na­gro­dze­nie gra­ba­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi, osad i ich czę­ści w Pol­sce;

 (1.2) geogr. wznie­sie­nie we wschod­niej Pol­sce, świę­ta góra pra­wo­sła­wia;

 (1.3) geogr. nazwa kilku po­to­ków w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabarski

do­ty­czą­cy gra­ba­rza lub gra­bar­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub pracą gra­ba­rza, do­ty­czą­cy gra­bar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabarstwo

za­ję­cie gra­ba­rza; gra­bar­ka


Źródła:

SJP.pl

Grabarz

1. czło­wiek trud­nią­cy się ko­pa­niem gro­bów, grze­ba­niem zmar­łych
2. pad­li­no­żer­ny chrząszcz z ro­dzi­ny omar­lic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. osoba zaj­mu­ją­ca się ko­pa­niem gro­bów i grze­ba­niem zmar­łych;

 (1.2) przen. spraw­ca upad­ku ja­kie­goś przed­sięw­zię­cia, ruchu, idei, or­ga­ni­za­cji

 (1.3) przen. środ. pejor. sport. sę­dzia

 (1.4) przen. środ. zło­dziej, który krad­nie na cmen­ta­rzach

 (1.5) przen. środ. pejor. muz. pia­ni­sta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ent. chrząszcz z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ni­crop­ho­rus|ref=tak.

 (2.2) kynol. łow. wad­li­wie uło­żo­ny pies my­śliw­ski, który za­miast apor­to­wać ubitą zwie­rzy­nę, za­ko­pu­je ją bądź po­zo­sta­wia w ukry­ciu


Gra­barz – zawód, po­le­ga­ją­cy na po­chów­ku na cmen­ta­rzach ciał osób zmar­łych. Gra­ba­rze są za­trud­nia­ni przez za­kła­dy po­grze­bo­we. Pra­co­daw­cy zaz­wy­czaj nie wy­ma­ga­ją kon­kret­ne­go wyksz­tał­ce­nia od osób za­in­te­re­so­wa­nych wy­ko­ny­wa­niem tej pracy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabarzowa

daw­niej: żona gra­ba­rza; gra­bar­ka


Źródła:

SJP.pl

Grabarzówna

daw­niej: córka gra­ba­rza


Źródła:

SJP.pl

Grabber

[czy­taj: gra­ber] w in­for­ma­ty­ce: pro­gram kom­pu­te­ro­wy do za­pi­sy­wa­nia zrzu­tów ekra­no­wych lub ca­łych wi­tryn in­ter­ne­to­wych na dysku twar­dym kom­pu­te­ra


Źródła:

SJP.pl

Grabczak

młody grab, drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny brzo­zo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grabczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabek

zdrob­nie­nie od: gra­bie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabelki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. gra­ble, gra­bie


Źródła:

Wiktionary

Graben

po­dłuż­ne, wą­skie za­pad­li­sko ogra­ni­czo­ne z dwóch stron usko­ka­mi bie­gną­cy­mi w przy­bli­że­niu rów­no­le­gle do sie­bie; rów tek­to­nicz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabia

1. wieś w Pol­sce;
2. rzeka w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. hra­bia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabianowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabiarka

konne lub cią­gni­ko­we na­rzę­dzie rol­ni­cze do zgra­bia­nia po­ko­sów siana lub resz­tek po sprzę­cie zboża; gra­bie, zgra­biar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. gra­bie

 (1.2) pot. ko­bie­ta uży­wa­ją­ca grabi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabiański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabica

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grabiciel

daw­niej: ktoś, kto grabi, ra­bu­je; łu­pież­ca; gra­bież­ca


Źródła:

SJP.pl

Grabicki

→ Gra­bi­ca


Patrz:Grabica

Źródła:

SJP.pl

Grabie

1. na­rzę­dzie ogrod­ni­cze słu­żą­ce do gra­bie­nia;
2. konne lub cią­gni­ko­we na­rzę­dzie rol­ni­cze do zgra­bia­nia po­ko­sów siana lub resz­tek po sprzę­cie zboża; gra­biar­ka, zgra­biar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roln. ogrod. ręcz­ne na­rzę­dzie rol­ni­cze lub ogrod­ni­cze (drew­nia­ne lub me­ta­lo­we) słu­żą­ce do gra­bie­nia;

 (1.2) roln. techn. zme­cha­ni­zo­wa­ne na­rzę­dzie rol­ni­cze (konne lub cią­gni­ko­we) słu­żą­ce do zgra­bia­nia w wały po­ko­sów siana lub słomy ze ścier­ni­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabiec

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gra­bić.


Źródła:

Wiktionary

Grabieć

o pal­cach, rę­kach: dręt­wieć z zimna; sztyw­nieć, kost­nieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgra­bieć)

 (1.1) książk. o dło­niach, pal­cach: dręt­wieć z zimna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabież

bez­praw­ne, bru­tal­ne po­zba­wia­nie kogoś jego włas­no­ści; ra­bu­nek, kra­dzież


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­bie­ra­nie siłą czy­jejś włas­no­ści; obra­bo­wa­nie, plą­dro­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabieżca

ktoś, kto do­ko­nu­je gra­bie­ży; łu­pież­ca; rabuś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto do­ko­nu­je gra­bie­ży, ra­bu­je, łupi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabieżczy

do­ty­czą­cy gra­bież­cy lub gra­bie­ży; ra­bun­ko­wy, łu­pież­czy


Źródła:

SJP.pl

Grabieżczyni

→ gra­bież­ca


Patrz:grabieżca

Źródła:

SJP.pl

Grabieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gra­bie­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Grabieżyć

cza­sow­nik

 (1.1) gra­bić, zaj­mo­wać się gra­bie­niem


Źródła:

Wiktionary

Grabik

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabina

1. po­tocz­nie: grab;
2. drew­no gra­bo­we;
3. las gra­bo­wy;
4. za­ro­śla gra­bo­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. pot. grab

 (1.2) za­gaj­nik gra­bo­wy

 (1.3) drew­no z grabu

 (1.4) witki gra­bo­we


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabinka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabinowy

przy­miot­nik od: gra­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Grabiowy

przy­miot­nik od: gra­bie


Źródła:

SJP.pl

Grabisko

trzo­nek, na któ­rym opra­wio­ne są gra­bie


Źródła:

SJP.pl

Grabiszyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabić

1. zgar­niać li­ście, siano itp. przy po­mo­cy grabi; zgra­biać;
2. wy­rów­ny­wać po­wierzch­nię ziemi przy uży­ciu grabi; zgra­biać;
3. od­bie­rać komuś bez­praw­nie jego włas­ność, zwła­szcza siłą; ra­bo­wać, łupić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zgar­niać gra­bia­mi siano, li­ście lub zżęte zboże, także wy­rów­ny­wać po­wierzch­nię ziemi

 (1.2) książk. od­bie­rać coś komuś siłą, łupić

 (1.3) daw. rek­wi­ro­wać


Gra­bić – wieś w Chor­wa­cji, w żu­pa­nii vi­ro­wi­tic­ko-po­draw­skiej, w gmi­nie Sopje. W 2011 roku li­czy­ła 122 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabki

zdrob­nie­nie od: gra­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od: gra­bie

 (1.2) małe gra­bie, na­rzę­dzie ogrod­ni­cze słu­żą­ce do gra­bie­nia

 (1.3) pla­sti­ko­wy­a­sti­ko­wa za­baw­ka dla dzie­ci przy­po­mi­na­ją­ca gra­bie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabniak

las gra­bo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabnica

osada w Pol­sce


Grab­ni­ca – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Do­brza­ny, po­ło­żo­na 4 km na pół­noc­ny wschód od Do­brzan (sie­dzi­by gminy) i 19 km na pół­noc­ny wschód od Star­gar­du (sie­dzi­by po­wia­tu).

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabnicki

przy­miot­nik od: Grab­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Grabno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grabnowski

→ Grab­no


Patrz:Grabno

Źródła:

SJP.pl

Grabolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy li­ście jak grab


Źródła:

Wiktionary

Graboszyce

Gra­bo­szy­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie oś­wię­cim­skim, w gmi­nie Zator.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa biel­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Grabow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie;


Gra­bow – mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie, w po­wie­cie Lud­wigs­lust-Par­chim, sie­dzi­ba Związ­ku Gmin Gra­bow, nad rzeką Elde.

1 stycz­nia 2016 do mia­sta przy­łą­czo­no gminę Ste­e­sow, która stała się au­to­ma­tycz­nie jego dziel­ni­cą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grabowa

przy­miot­nik od: grab


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabowianin

1. miesz­ka­niec Gra­bo­wa (mia­sta lub wsi w Pol­sce);
2. miesz­ka­niec Gra­bo­wa nad Pros­ną (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Grabowianka

1. miesz­kan­ka Gra­bo­wa (mia­sta lub wsi w Pol­sce);
2. miesz­kan­ka Gra­bo­wa nad Pros­ną (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Grabowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabowiec

wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na bli­sko To­ru­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabowiecki

→ Gra­bo­wiec


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Grabowiec

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabownia

dziel­ni­ca Ryb­ni­ka


Gra­bow­nia – część mia­sta i dziel­ni­ca Ryb­ni­ka po­ło­żo­na w pół­noc­nej czę­ści mia­sta, od stro­ny za­chod­niej leży nad Za­le­wem Ryb­nic­kim. Licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si ok. 750. Ka­pli­ca w Gra­bow­ni pow­sta­ła w 1905 r. W dziel­ni­cy funk­cjo­nu­je rów­nież klub pił­kar­ski „TKKF Jed­ność Gra­bow­nia-Go­le­jów”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabownica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grabowno

Gra­bow­no (niem. "Gra­ben") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie gó­row­skim, w gmi­nie Góra.


Źródła:

Wikipedia

Grabowo

1. nazwa wielu miej­sco­wo­ści w Pol­sce;
2. część mia­sta Ostro­łę­ka;
3. część mia­sta Szcze­cin;
4. mia­sto w Rosji;
5. wieś na Lit­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabowski

przy­miot­nik od: Gra­bo­wo, Gra­bów, Gra­bów nad Pros­ną, Gra­bów nad Pi­li­cą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabowy

przy­miot­nik od: grab


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z graba

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści graba

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią graba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabołusk

ptak leśny z ro­dza­ju łu­szcza­ków cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się po­ma­rań­czo­wym upie­rze­niem głowy i ma­syw­nym, sza­ro­nie­bie­skim lub kre­mo­wym dzio­bem; gru­bo­dziób, pest­ko­jad


Źródła:

SJP.pl

Graboś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grabski

naz­wi­sko


Grab­ski (forma żeń­ska: Grab­ska; licz­ba mnoga: Grab­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 4738 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grabsztyn

od­mia­na ja­błek


Źródła:

SJP.pl

Grabula

po­tocz­nie o dłoni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. graba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grabów

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny brzo­zo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kil­ku­na­stu miej­sco­wo­ści w Pol­sce i na Ukra­i­nie;


Gra­bów – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie łę­czyc­kim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Gra­bów. Leży w Kot­li­nie Kol­skiej. Jest znany z upra­wy ce­bu­li o naz­wie "gra­bow­ska".

Gra­bów uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1372 roku, tra­cąc ją przej­ścio­wo w XVII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grabówecki

→ Gra­bów­ka (gmina w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Grabówka

pa­wi­ca gra­bów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny pa­wi­co­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Graca

1. ro­dzaj mo­ty­ki, na­rzę­dzie ogrod­ni­cze słu­żą­ce m.in. do spulch­nia­nia ziemi; gracz­ka;
2. na­rzę­dzie ręcz­ne do ga­sze­nia wapna i mie­sza­nia za­pra­wy mu­rar­skiej;
3. gór­nict­wo: na­rzę­dzie ręcz­ne do zgar­nia­nia urob­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzę­dzie że­laz­ne w kształ­cie za­krzy­wio­nej ło­pat­ki, osa­dzo­ne na dłu­gim kiju

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. mo­ty­ka


Graca – ręcz­ne na­rzę­dzie rol­ni­cze, skła­da­ją­ce się z me­ta­lo­wej, za­krzy­wio­nej ło­pat­ki, przyt­wier­dzo­nej do sty­li­ska. Ro­dzaj mo­ty­ki. Uży­wa­ne głów­nie do płyt­kie­go spulch­nia­nia ziemi i ple­wie­nia.

Graca uży­wa­na jest także do wy­gar­nia­nia roz­ża­rzo­nych węgli z pa­le­nisk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Graciara

→ gra­ciarz


Patrz:graciarz

Źródła:

SJP.pl

Graciarnia

1. po­mie­szcze­nie na graty i ru­pie­cie; ru­pie­ciar­nia;
2. po­tocz­nie: pokój ume­blo­wa­ny sta­ry­mi, zni­szczo­ny­mi sprzę­ta­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne na ma­ga­zyn sta­rych, nie­po­trzeb­nych rze­czy

 (1.2) pot. pokój za­peł­nio­ny sta­ry­mi me­bla­mi, zni­szczo­ny­mi sprzę­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graciarniany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy gra­ciar­ni, zwią­za­ny z gra­ciar­nią

 (1.2) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla gra­ciar­ni


Źródła:

Wiktionary

Graciarz

czło­wiek lu­bią­cy zbie­rać rze­czy bez­war­to­ścio­we; ru­pie­ciarz


Źródła:

SJP.pl

Gracik

drob­ny sprzęt lub mebel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od grat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gracioso

[czy­taj: gra­sjo­so] bła­zen, tref­niś w ko­me­dii hisz­pań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Gracja

ina­czej: szyk, zgrab­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wdzięk, powab, lek­kość

 (1.2) ko­bie­ta pełna wdzię­ku, pię­kna


Gra­cja – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "gra­tia" "wdzięk, powab". W mi­to­lo­gii rzym­skiej Gra­cje były bo­gi­nia­mi wdzię­ku i ra­do­ści.

Gra­cja imie­ni­ny ob­cho­dzi 1 czerw­ca, 13 czerw­ca, 18 grud­nia.

Gra­cja jest rów­nież sy­no­ni­mem wdzię­ku, lek­ko­ści, pię­kna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gracjan

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gracjana

imię żeń­skie


Gra­cja­na – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, od­po­wied­nik imie­nia Gra­cjan.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gracjaniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gra­cja­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gracjanostwo

Gra­cjan z mał­żon­ką; Gra­cja­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Gracjanowie

Gra­cjan z mał­żon­ką; Gra­cja­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gracjanowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gra­cja­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gracje

ina­czej: szyk, zgrab­ność


Źródła:

SJP.pl

Gracka

na­rzę­dzie wy­gar­nia­ją­ce okru­chy z ot­wo­ru strza­ło­we­go w ko­pal­ni


Źródła:

SJP.pl

Gracki

dziel­ny, mężny, od­waż­ny


przy­miot­nik

 (1.1) daw. dziel­ny, zręcz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gracować

pra­co­wać gracą; mo­ty­czyć


Źródła:

SJP.pl

Gracownik

ro­bot­nik za­trud­nio­ny przy mie­sza­niu wapna gracą


Źródła:

SJP.pl

Gracylizacja

Gra­cy­li­za­cja ( gra­ci­lis ‘smu­kły’) – pro­ces w an­tro­po­ge­ne­zie po­le­ga­ją­cy na zmia­nach w szkie­le­cie (głów­nie móz­go­czasz­ce, ale nie tylko), który w toku ewo­lu­cji sta­wał się coraz de­li­kat­niej­szy.


Źródła:

Wikipedia

Gracylizuch

ro­dzaj nie­wiel­kie­go gada na­czel­ne­go z kladu Su­chia


Źródła:

SJP.pl

Gracylny

w an­tro­po­lo­gii: bar­dzo zbli­żo­ny do po­dra­sy śró­dziem­no­mor­skiej, jed­nak wyż­szy oraz ma­ją­cy bar­dziej wy­dłu­żo­ną twarz i nos


Źródła:

SJP.pl

Gracz

uczest­nik gry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) uczest­nik gry lub za­wo­dów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gracze

uczest­nik gry


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Graczka

1. ro­dzaj mo­ty­ki, na­rzę­dzie ogrod­ni­cze słu­żą­ce m.in. do spulch­nia­nia ziemi; graca;
2. rza­dziej: osoba płci żeń­skiej bio­rą­ca udział w grze;
3. gwa­ro­wo: za­ba­wa, za­baw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bio­rą­ca udział w grze to­wa­rzy­skiej, kom­pu­te­ro­wej, ha­zar­do­wej lub spor­to­wej

 (1.2) książk. ko­bie­ta prze­bie­gła, zręcz­na, nie­bez­piecz­na dla prze­ciw­ni­ków, ota­cza­ją­cych ją osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graczmak

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg-pl|Pod­kar­pa­cie. osoba niez­grab­nie po­ru­sza­ją­ca się, bez ko­or­dy­na­cji, czę­sto na sku­tek spo­ży­cia al­ko­ho­lufakt.


Źródła:

Wiktionary

Graczow

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Graczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Graczykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Graczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grad

jed­nost­ka kąta pła­skie­go; gra­dus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. opad at­mos­fe­rycz­ny w po­sta­ci kulek lodu;

 (1.2) przen. wiele przed­mio­tów (także: słów, wyz­wisk itp.) le­cą­cych w jakąś stro­nę

 (1.3) mat. jed­nost­ka miary kąta pła­skie­go równa jed­nej set­nej kąta pro­ste­go;

 (1.4) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. sto­pień, pro­cent


Grad – opad at­mos­fe­rycz­ny (hy­dro­me­te­or) w po­sta­ci nie­fo­rem­nych bry­łek lodu (na­zy­wa­nych "gra­dzi­na­mi" lub "gra­do­wi­na­mi") o śred­ni­cy rzędu 5–50 mm i więk­szej. W prze­kro­ju gra­dzi­ny widać na­prze­mien­ne war­stew­ki przez­ro­czy­ste­go lodu i nie­przez­ro­czy­ste­go śnie­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gradacja

1. na­stęp­stwo we­dług stop­nia na­si­le­nia; stop­nio­wa­nie;
2. w ge­o­lo­gii: pro­ce­sy de­nu­da­cji i eroz­ji wy­rów­nu­ją­ce po­wierzch­nię sko­ru­py ziem­skiej;
3. w re­to­ry­ce i po­e­ty­ce: sze­re­go­wa­nie wy­ra­żeń o coraz sil­niej­szym lub coraz słab­szym uczu­cio­wym albo zna­cze­nio­wym na­sy­ce­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­stęp­stwo we­dług stop­nia na­si­le­nia ja­kiejś cechy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gradacyjny

→ gra­da­cja


Patrz:gradacja

Źródła:

SJP.pl

Gradatamente

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: stop­nio­wo


Źródła:

SJP.pl

Gradek

naz­wi­sko


Gra­dek – przy­sió­łek wsi Rącz­ki w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Klu­czew­sko.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gradevole

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: przy­jem­nie, miło; con gra­de­vo­lez­za


Źródła:

SJP.pl

Gradient

1. pot. róż­ni­ca, miara wzro­stu lub spad­ku;
2. ope­ra­tor róż­nicz­ko­wy da­ją­cy wek­tor wska­zu­ją­cy kie­ru­nek i szyb­kość naj­więk­sze­go wzro­stu danej funk­cji lub war­to­ści;
3. róż­ni­ca war­to­ści tych sa­mych czyn­ni­ków znaj­du­ją­cych się obok sie­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) płyn­ne przej­ście jed­ne­go ko­lo­ru w drugi;

 (1.2) mat. fiz. wek­tor o kie­run­ku i zwro­cie zgod­nym z kie­run­kiem wzro­stu funk­cji i war­to­ści pro­por­cjo­nal­nej do szyb­ko­ści wzro­stu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gradientowy

przy­miot­nik od: gra­dient


Źródła:

SJP.pl

Gradiernia

1. wieża chłod­ni­cza do skra­pla­nia i chło­dze­nia pary;
2. urzą­dze­nie do od­pa­ro­wy­wa­nia rozt­wo­rów soli; tęż­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie słu­żą­ce do od­pa­ro­wy­wa­nia rozt­wo­rów soli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gradierować

za­gę­szczać rozt­wo­ry soli przez od­pa­ro­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Grading

[czy­taj: grej­ding] oce­nia­nie stanu za­cho­wa­nia nu­miz­ma­tu (mo­ne­ty) lub ban­kno­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gradingowy

→ gra­ding [czy­taj: grej­din­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Gradiometr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. me­trol. przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy do mie­rze­nia gra­dien­tu, czyli zmia­ny ja­kiejś wiel­ko­ści w prze­strze­ni


Gra­dio­metr – urzą­dze­nie zło­żo­ne z kilku ma­gne­to­me­trów trans­duk­to­ro­wych,

do­ko­nu­ją­ce po­mia­ru gra­dien­tu pola ma­gne­tycz­ne­go w małym ob­sza­rze (zwy­kle kil­ka­na­ście cen­ty­me­trów do 1,5 m),

gdy jeden z jego sen­so­rów znaj­dzie się w ob­sza­rze ano­ma­lii ma­gne­tycz­nej, gra­dio­metr wy­ge­ne­ru­je sy­gnał.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gradito

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: miło, przy­jem­nie, z upo­do­ba­niem; gra­de­vo­le


Źródła:

SJP.pl

Gradobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) me­te­o­rol. in­ten­syw­ne opady gradu w po­sta­ci du­żych bry­łek lodu


Źródła:

Wiktionary

Gradologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. biol. nauka przy­rod­ni­cza o gra­da­cjach szkod­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Gradonośny

zwia­stu­ją­cy grad, przy­no­szą­cy grad


Źródła:

SJP.pl

Gradotwórczy

wpły­wa­ją­cy na pow­sta­wa­nie gradu


Źródła:

SJP.pl

Gradowice

Gra­do­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Wie­li­cho­wo.


Źródła:

Wikipedia

Gradowina

kulka gra­do­wa; brył­ka lodu; gra­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Gradowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gradowy

przy­miot­nik od: grad


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy gradu, zwią­za­ny z gra­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gradoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gradu

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: grad


Źródła:

Wiktionary

Graduacja

1. wy­kre­śle­nie na ma­pach linii oz­na­cza­ją­cych dłu­gość i sze­ro­kość ge­o­gra­ficz­ną;
2. po­tocz­nie: uro­czy­ste wrę­cze­nie dy­plo­mów ab­sol­wen­tom szko­ły


Źródła:

SJP.pl

Graduacyjny

→ gra­du­a­cja


Patrz:graduacja

Źródła:

SJP.pl

Gradualistyczny

→ gra­du­a­lizm


Patrz:gradualizm

Źródła:

SJP.pl

Gradualizm

Gra­du­a­lizm (z łac. "gra­dus" 'sto­pień') – kon­cep­cja w bio­lo­gii ewo­lu­cyj­nej do­ty­czą­ca spo­so­bu, w jaki zmia­ny mu­ta­cyj­ne genów wpły­wa­ją na wła­ści­wo­ści fe­no­ty­po­we ga­tun­ku. Za­kła­da on, że ewo­lu­cja za­cho­dzi po­przez aku­mu­la­cję drob­nych zmian na prze­strze­ni wielu ge­ne­ra­cji, uwa­ża­jąc przy tym, że każdy or­ga­nizm jest tego sa­me­go ga­tun­ku, co jego ro­dzi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Gradualny

1. stop­nio­wy lub da­ją­cy się stop­nio­wać, stop­nio­wal­ny;
2. zwią­za­ny z gra­du­a­łem, śpiew­ni­kiem li­tur­gicz­nym


Źródła:

SJP.pl

Graduał

1. część mszy mię­dzy lek­cją i ewan­ge­lią;
2. śpiew­nik li­tur­gicz­ny z ut­wo­ra­mi na cały rok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. rel. jeden ze zmien­nych śpie­wów wy­ko­ny­wa­nych pod­czas ka­to­lic­kiej mszy oraz na­bo­żeń­stwa lu­te­rań­skie­go;

 (1.2) rel. ka­to­lic­ka księ­ga li­tur­gicz­na za­wie­ra­ją­cą wszyst­kie śpie­wy mszal­ne


Gra­du­ał lub gra­du­a­le (łac. "gra­du­a­le") – jeden ze zmien­nych śpie­wów, wy­ko­ny­wa­nych pod­czas li­tur­gii mszy w obrząd­ku rzym­skim (na­le­żą­cy do tzw. pro­prium) oraz na­bo­żeństw lu­te­rań­skich. Ga­tun­ko­wo jest to re­spon­so­rium, a jego tekst za­czerp­nię­ty jest z jed­ne­go z psal­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Graduować

1. na­da­wać sto­pień na­u­ko­wy;
2. stop­nio­wać, ska­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Gradus

jed­nost­ka kąta pła­skie­go; grad


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gradzik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gradzina

1. kulka gra­do­wa
2. dłuto ka­mie­niar­skie o pła­skim, ząb­ko­wa­nym ostrzu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­je­dyn­cza kulka gradu

 (1.2) typ dłuta ka­mie­niar­skie­go o ząb­ko­wa­nym ostrzu, uży­wa­ne­go do grub­szej obrób­ki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gradówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. guzek (zgru­bie­nie) pow­sta­ją­cy na gór­nej lub dol­nej po­wie­ce


Gra­dów­ka (łac. "cha­la­zion") – przew­le­kłe za­pa­le­nie gru­czo­łu tarcz­ko­we­go (zwa­ne­go także gru­czo­łem Me­i­bo­ma), ob­ja­wia­ją­ce się mało bo­les­nym zgru­bie­niem po­dob­nym do nie­prze­cho­dzą­ce­go jęcz­mie­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Graetz

[czy­taj: grec] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Graf

nie­miec­ki tytuł ary­sto­kra­tycz­ny w śred­nio­wie­czu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. tytuł szla­chec­ki w daw­nych Niem­czech, Ho­lan­dii, Bel­gii, Luk­sem­bur­gu, Au­strii, od­po­wied­nik hra­bie­go;

 (1.2) hist. osoba no­szą­ca tytuł grafa (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) mat. zbiór wierz­choł­ków, po­łą­czo­nych kra­wę­dzia­mi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Graf.

skrót od: gra­fi­ka, gra­ficz­ny


skrót

 (1.1) = eduk. błąd gra­ficz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafekon

ro­dzaj lampy pa­mię­cio­wej, w któ­rej wyt­wo­rzo­ny obraz ła­dun­ko­wy jest od­czy­ty­wa­ny za po­mo­cą wiąz­ki wyt­wa­rza­nej w od­dziel­nej wy­rzut­ni elek­tro­no­wej


Źródła:

SJP.pl

Grafem

najm­niej­sza jed­nost­ka pisma od­po­wia­da­ją­ca fo­ne­mo­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) najm­niej­sza, fun­da­men­tal­na jed­nost­ka pisma;


Gra­fem – najm­niej­sza jed­nost­ka pisma, która czę­sto od­po­wia­da fo­ne­mo­wi. Cza­sem jeden fonem może mieć kilka od­po­wia­da­ją­cych mu gra­fe­mów (w jęz. pol­skim np. "rz" i "ż", "u" i "ó"). W al­fa­be­tach gra­fem jest li­te­rą lub zna­kiem in­ter­punk­cyj­nym. Dwa gra­fe­my skła­da­ją­ce się na jeden fonem na­zy­wa­my di­gra­fem (np. "sz, cz, ch"), a trzy – tri­gra­fem. Kilka wa­rian­tów tego sa­me­go gra­fe­mu okre­śla się mia­nem al­lo­gra­fu. To np. Ż z krop­ką u góry albo z kre­ską Ƶ, „ł” prze­kre­ślo­ne albo z „dasz­kiem”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafemiczny

→ gra­fe­mi­ka


Patrz:grafemika

Źródła:

SJP.pl

Grafemika

dział ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­cy się za­pi­sem dźwię­ków mowy


Źródła:

SJP.pl

Grafen

ela­stycz­na, przez­ro­czy­sta forma węgla, wyt­wo­rzo­na po raz pier­wszy w 2004 roku, ponad sto razy moc­niej­sza od stali


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. chem. jedna z form węgla, zbu­do­wa­na z jed­no­a­to­mo­wej war­stwy tego pier­wiast­ka;


Gra­fen – pła­ska struk­tu­ra zło­żo­na z ato­mów węgla, po­łą­czo­nych w sze­ścio­ką­ty. Ma­te­riał kształ­tem przy­po­mi­na pla­ster miodu, a po­nie­waż ma jed­no­a­to­mo­wą gru­bość, w przy­bli­że­niu jest struk­tu­rą dwu­wy­mia­ro­wą. Gra­fen jest przed­mio­tem za­in­te­re­so­wa­nia prze­my­słu ze wzglę­du na różne wła­ści­wo­ści, w tym elek­trycz­ne i me­cha­nicz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafenowy

→ gra­fen


Patrz:grafen

Źródła:

SJP.pl

Graff

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grafficiarka

→ graf­fi­ciarz [czy­taj: gra­fi­ciar­ka]; gra­fi­ciar­ka


Źródła:

SJP.pl

Grafficiarski

→ graf­fi­ciarz


Patrz:grafficiarz

Źródła:

SJP.pl

Grafficiarz

[czy­taj: gra­fi­ciarz] osoba two­rzą­ca graf­fi­ti - na­pi­sy lub obra­zy o róż­no­rod­nej tre­ści ma­lo­wa­ne na zew­nętrz­nej ścia­nie ja­kie­goś bu­dyn­ku, w przej­ściu po­dziem­nym itp., zwy­kle nie­le­gal­nie i przy uży­ciu spra­yu; gra­fi­ciarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kult. osoba ma­lu­ją­ca graf­fi­ti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graffiti

(bez licz­by po­je­dyn­czej lub ro­dzaj ni­ja­ki) [czy­taj: gra­fi­ti]
1. napis lub obraz na ścia­nie bu­dyn­ku, w przej­ściu po­dziem­nym itp., wy­ko­na­ny farbą w spre­ju; spray art;
2. two­rze­nie ta­kich na­pi­sów i obra­zów; spray art;
3. ry­sun­ki lub na­pi­sy na sta­ro­żyt­nych na­czy­niach, mu­rach, ka­mie­niach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szt. obra­zy i ry­sun­ki ar­ty­stycz­ne umie­szczo­ne w prze­strze­ni pu­blicz­nej, naj­czę­ściej na mu­rach, zwy­kle nie­le­gal­nie;

 (1.2) szt. tech­ni­ka wy­ko­ny­wa­nia obra­zów i na­pi­sów na mu­rach

 (1.3) ar­che­ol. sta­ro­żyt­ny napis lub ry­su­nek na murze lub na­czy­niu


Graf­fi­ti – nazwa zbior­cza, róż­nią­cej się te­ma­tem i przez­na­cze­niem, twór­czo­ści ar­ty­stycz­nej, ba­zu­ją­cej na umie­szcza­niu np. obra­zów, pod­pi­sów, ry­sun­ków w prze­strze­ni pu­blicz­nej lub pry­wat­nej za po­mo­cą róż­nych tech­nik, naj­czę­ściej ma­lo­wa­nia spra­y­em lub pędz­lem i spra­y­em przez sza­blon. Zaz­wy­czaj two­rzo­ne jest ano­ni­mo­wo i bez od­po­wied­nich zez­wo­leń lub – rza­dziej – za zgodą albo na za­mó­wie­nie wła­ści­cie­la po­ma­lo­wa­ne­go obiek­tu, jak np. graf­fi­ti „Łobez – plan mia­sta” wy­ko­na­ny przez miej­sco­wych twór­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Graffitoman

[czy­taj: gra­fi­to­man] osoba ogar­nię­ta manią ma­lo­wa­nia graf­fi­ti


Źródła:

SJP.pl

Grafia

spo­sób pi­sa­nia wy­ra­zów; pi­sow­nia, or­to­gra­fia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­stać gra­ficz­na wy­ra­zu, pi­sow­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graficiara

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. ko­bie­ta, która zaj­mu­je się wy­ko­ny­wa­niem graf­fi­ti


Źródła:

Wiktionary

Graficiarka

→ gra­fi­ciarz; graf­fi­ciar­ka


Źródła:

SJP.pl

Graficiarz

osoba two­rzą­ca graf­fi­ti - na­pi­sy lub obra­zy o róż­no­rod­nej tre­ści ma­lo­wa­ne na zew­nętrz­nej ścia­nie ja­kie­goś bu­dyn­ku, w przej­ściu po­dziem­nym itp., zwy­kle nie­le­gal­nie i przy uży­ciu spra­yu; graf­fi­ciarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) szt. ktoś, kto zaj­mu­je się wy­ko­ny­wa­niem graf­fi­ti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graficyzm

ten­den­cja do za­stę­po­wa­nia ba­da­nych zja­wisk za­pi­sa­mi


Źródła:

SJP.pl

Graficzka

ar­tyst­ka wy­ko­nu­ją­ca prace z dzie­dzi­ny gra­fi­ki ar­ty­stycz­nej lub użyt­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Graficznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób gra­ficz­ny


Źródła:

Wiktionary

Graficzność

→ gra­ficz­ny


Patrz:graficzny

Źródła:

SJP.pl

Graficzny

1. do­ty­czą­cy druku;
2. wy­ra­żo­ny za po­mo­cą ry­sun­ku, wy­kre­su


przy­miot­nik

 (1.1) szt. do­ty­czą­cy gra­fi­ki (sztu­ki)

 (1.2) wy­ra­żo­ny za po­mo­cą ry­sun­ku, wy­kre­su

 (1.3) jęz. pi­sem­ny, wy­ra­żo­ny na pi­śmie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafik

osoba zaj­mu­ją­ca się obrób­ką gra­fi­ki, ilu­stro­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się gra­fi­ką – kla­sycz­ną lub kom­pu­te­ro­wą

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) har­mo­no­gram prac

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (3.1) D. lm. od: gra­fi­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafika

dział sztu­ki pla­stycz­nej obej­mu­ją­cy tech­ni­ki poz­wa­la­ją­ce na po­wie­le­nie ry­sun­ku z przy­go­to­wa­nej wcze­śniej formy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział sztuk pla­stycz­nych, obej­mu­ją­cy tech­ni­ki poz­wa­la­ją­ce na wie­lo­krot­ne po­wie­la­nie ry­sun­ku na pa­pie­rze lub tka­ni­nie;

 (1.2) dzie­ło wy­ko­na­ne w tech­ni­ce gra­fi­ki (1.1)

 (1.3) in­form. obraz po­wie­la­ny kom­pu­te­ro­wo

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: gra­fik


Gra­fi­ka – jeden z pod­sta­wo­wych obok ma­lar­stwa i rzeź­by dzia­łów sztuk pla­stycz­nych. Obej­mu­je tech­ni­ki poz­wa­la­ją­ce na po­wie­la­nie ry­sun­ku na pa­pie­rze lub tka­ni­nie z uprzed­nio przy­go­to­wa­nej formy.

Za­leż­nie od funk­cji roz­róż­nia­my gra­fi­kę ar­ty­stycz­ną zwaną też warsz­ta­to­wą oraz gra­fi­kę użyt­ko­wą zwaną też sto­so­wa­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafikon

ta­bli­ca z wy­kre­sem ilu­stru­ją­cym osią­gnię­cia lub prze­bieg wy­ko­ny­wa­nej pracy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ta­bli­ca ilu­stru­ją­ca osią­gnię­cia lub roz­wój w po­sta­ci wy­kre­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafikowy

→ gra­fik


Patrz:grafik

Źródła:

SJP.pl

Grafina

żona grafa; gra­fi­ni, hra­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Grafini

żona grafa (hra­bie­go); gra­fi­na, hra­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Grafion

przy­rząd ry­sun­ko­wy osa­dzo­ny na trzon­ku lub ra­mie­niu cyr­kla słu­żą­cy do wy­cią­ga­nia linii tu­szem na ry­sun­kach tech­nicz­nych; kreśl­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd kre­ślar­ski sto­so­wa­ny do kre­śle­nia tu­szem na pa­pie­rze lub na kalce linii pro­stych i ła­god­nie krzy­wych;


Gra­fion – przy­rząd kre­ślar­ski uży­wa­ny do kre­śle­nia tu­szem na pa­pie­rze lub na kalce linii pro­stych i krzy­wych. Spo­ty­ka­ne były gra­fio­ny o róż­nych sze­ro­ko­ściach, cza­sem miały wy­ska­lo­wa­ne kółko ułat­wia­ją­ce usta­wie­nie po­trzeb­nej gru­bo­ści linii. Uży­wa­no także gra­fio­no­wych koń­có­wek mon­to­wa­nych do cyr­kli, po­trzeb­nych do wy­kre­śle­nia łuków i okrę­gów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafionowy

→ gra­fion


Patrz:grafion

Źródła:

SJP.pl

Grafioza

cho­ro­ba wiązu, po raz pier­wszy zi­den­ty­fi­ko­wa­na w Ho­lan­dii w 1920 roku


Źródła:

SJP.pl

Grafit

1. od­mia­na alo­tro­po­wa węgla, mięk­ki, łu­pli­wy mi­ne­rał o sta­lo­wo­sza­rej bar­wie
2. prę­cik sta­no­wią­cy pi­szą­cą część ołów­ka lub kred­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. od­mia­na alo­tro­po­wa węgla, kru­cha, sta­lo­wo­sza­ra, do­brze prze­wo­dzą­ca prąd elek­trycz­ny i cie­pło, uży­wa­na do wy­ro­bu ołów­ków, sma­rów, elek­trod itd. czy jako mo­de­ra­tor w elek­trow­niach ją­dro­wych;

 (1.2) prę­cik, rysik znaj­du­ją­cy się w ołów­ku


Gra­fit – po­spo­li­ty i sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­ny mi­ne­rał z gro­ma­dy pier­wiast­ków ro­dzi­mych. Sto­so­wa­ny jako na­tu­ral­ny suchy smar. Jest – obok dia­men­tu i fu­le­ry­tu – od­mia­ną alo­tro­po­wą węgla. Nazwa po­cho­dzi od gr. "grap­he­in = pisać", na­wią­zu­je do tra­dy­cyj­ne­go za­sto­so­wa­nia tego mi­ne­ra­łu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafitować

pow­le­kać gra­fi­tem


Źródła:

SJP.pl

Grafitowy

1. wy­ko­na­ny z gra­fi­tu;
2. o ko­lo­rze: czar­no­sza­ry, ciem­no­gra­na­to­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­na­ny z gra­fi­tu

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) ko­lo­ru po­dob­ne­go do gra­fi­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafitoza

cho­ro­ba płuc spo­wo­do­wa­na za­tru­ciem pyłem gra­fi­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Grafityzacja

pro­ces ma­ją­cy na celu kry­sta­li­za­cję gra­fi­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­o­bra­że­nie węgla i bi­tu­mi­nów w gra­fit


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafityzować

prze­o­bra­żać w gra­fit


Źródła:

SJP.pl

Grafolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie gra­fo­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie gra­fo­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafologia

1. me­to­da okre­śla­nia pro­fi­lu psy­cho­lo­gicz­ne­go czło­wie­ka na pod­sta­wie jego pisma ręcz­ne­go;
2. w kry­mi­na­li­sty­ce: tech­ni­ka śled­cza, po­le­ga­ją­ca na usta­la­niu au­to­ra odręcz­ne­go pisma lub stwier­dza­niu au­ten­tycz­no­ści pod­pi­su


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ba­da­nie cech pisma odręcz­ne­go w celu usta­le­nia jego nie­pow­ta­rzal­nych cech, czę­sto po to by zwe­ry­fi­ko­wać praw­dzi­wość pod­pi­su;

 (1.2) psych. okre­śla­nie cech psy­chicz­nych czło­wie­ka na pod­sta­wie jego pisma odręcz­ne­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafologiczny

→ gra­fo­lo­gia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gra­fo­lo­gią, do­ty­czą­cy gra­fo­lo­gii


Patrz:grafologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafolożka

→ gra­fo­log


Patrz:grafolog

Źródła:

SJP.pl

Grafoman

osoba pi­szą­ca ut­wo­ry li­te­rac­kie po­mi­mo braku ta­len­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba pi­szą­ca dużo ksią­żek ni­skiej ja­ko­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafomania

gra­fo­mań­stwo;
1. pi­sa­nie ut­wo­rów li­te­rac­kich przez nie­u­ta­len­to­wa­ne osoby;
2. ogół bez­war­to­ścio­wych ut­wo­rów li­te­rac­kich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mania pi­sa­nia ksią­żek, zwła­szcza au­to­bio­gra­ficz­nych

 (1.2) pi­sa­nie ut­wo­rów li­te­rac­kich (czę­sto w znacz­nych ilo­ściach) przez osoby po­zba­wio­ne ta­len­tu


Gra­fo­ma­nia (z grec­kie­go: „gráphein” – "ry­so­wać", "pisać" i „mania” – "sza­leń­stwo") – pa­to­lo­gicz­ny przy­mus pi­sa­nia ut­wo­rów li­te­rac­kich. Okre­śle­nie o wydź­wię­ku pe­jo­ra­tyw­nym.

W więk­szo­ści wy­pad­ków po­ję­cie to do­ty­czy na­tręct­wa pi­sar­skie­go wy­stę­pu­ją­ce­go u osób, o któ­rych sądzi się, że nie mają od­po­wied­nie­go ta­len­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafomanić

po­tocz­nie: pisać nędz­ne ut­wo­ry li­te­rac­kie


Źródła:

SJP.pl

Grafomanka

ko­bie­ta upra­wia­ją­ca gra­fo­ma­nię


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta pi­szą­ca dużo ksią­żek ni­skiej ja­ko­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafomański

do­ty­czą­cy gra­fo­ma­nii, gra­fo­ma­na


Źródła:

SJP.pl

Grafomaństwo

gra­fo­ma­nia;
1. pi­sa­nie ut­wo­rów li­te­rac­kich przez nie­u­ta­len­to­wa­ne osoby;
2. ogół bez­war­to­ścio­wych ut­wo­rów li­te­rac­kich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mania pi­sa­nia ut­wo­rów li­te­rac­kich czę­sto przez osoby po­zba­wio­ne ta­len­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafometr

w ge­o­dez­ji: przy­rząd do po­mia­ru kątów w te­re­nie, skła­da­ją­cy się z pół­ko­la z po­dział­ką na stop­nie, prze­zier­ni­ka i bu­so­li


Źródła:

SJP.pl

Grafomotoryka

zdol­no­ści ru­cho­we ręki po­trzeb­ne do pi­sa­nia i ry­so­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Grafos

przy­bór ry­sun­ko­wy


Gra­fos (gr. "grap­hos") – przy­rząd kre­ślar­ski w po­sta­ci pióra z wy­mien­ną sta­lów­ką. Jego uży­cie poz­wa­la­ło na kre­śle­nie linii okre­ślo­nej gru­bo­ści pod­czas wy­ko­ny­wa­nia ry­sun­ku tech­nicz­ne­go tu­szem na pa­pie­rze (bry­sto­lu) lub kalce tech­nicz­nej. Pióro miało zbior­ni­czek na tusz kre­ślar­ki na­peł­nia­ny apli­ka­to­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grafoskop

urzą­dze­nie do wyś­wiet­la­nia na ekra­nie tek­stu lub ry­sun­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie pro­jek­cyj­ne słu­żą­ce do wyś­wiet­la­nia na ekra­nie gra­fi­ki lub tek­stu umie­szczo­nych na folii dia­po­zy­ty­wo­wej (fo­lio­gra­mie);


Gra­fo­skop, pro­jek­to­skop (rów­nież rzut­nik pisma) – urzą­dze­nie pro­jek­cyj­ne słu­żą­ce do wyś­wiet­la­nia na ekra­nie pro­jek­cyj­nym obra­zów lub tek­stu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grafostwo

tytuł, god­ność grafa (nie­miec­kie­go ary­sto­kra­ty w śred­nio­wie­czu); hra­bio­stwo


Źródła:

SJP.pl

Grafowski

przy­miot­nik od: graf


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub ty­tu­łem grafa, do­ty­czą­cy grafa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grafowy

przy­miot­nik od: graf


Źródła:

SJP.pl

Graham

pie­czy­wo z mąki pszen­nej, pie­czo­ne bez droż­dży


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. chleb z ra­zo­wej mąki pszen­nej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grahamek

zdrob­nie­nie od: gra­ham


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. bułka z mąki pszen­nej z ca­łe­go ziar­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: gra­ham­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grahamit

mi­ne­rał o kru­czo­czar­nym po­ły­sku, po­dob­ny do al­ber­ty­tu


Źródła:

SJP.pl

Grahamka

ciem­na bułka ra­zo­wa z grubo mie­lo­nej mąki pszen­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. bułka z mąki pszen­nej z ca­łe­go ziar­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: gra­ha­mek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grahamkowy

→ gra­ham­ka


Patrz:grahamka

Źródła:

SJP.pl

Grahamostwo

Gra­ham z mał­żon­ką; Gra­ha­mo­wie


Źródła:

SJP.pl

Grahamowie

Gra­ham z mał­żon­ką; Gra­ha­mo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Grahamowski

→ gra­ham


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gra­ha­mem, od­no­szą­cy się do gra­ha­ma


Patrz:graham

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grahamowy

→ gra­ham


Patrz:graham

Źródła:

SJP.pl

Graicki

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Al­pa­mi Gra­ic­ki­mi (słowo wy­stę­pu­je tylko w naz­wie tych gór)


Źródła:

Wiktionary

Graj

1. brać udział w grach
2. wy­ko­ny­wać ut­wo­ry mu­zycz­ne
3. wy­sta­wiać sztu­kę, wyś­wiet­lać film; odt­wa­rzać jakąś po­stać


Źródła:

SJP.pl

Graja

(zwy­kle w lm) w mi­to­lo­gii grec­kiej: każda z trzech sióstr (Dejno, Pe­fre­do lub Eyno), straż­ni­czek gor­gon, uka­zy­wa­nych jako stare ko­bie­ty po­sia­da­ją­ce tylko jedno wspól­ne oko i jeden wspól­ny ząb, z któ­rych ko­rzy­sta­ły na zmia­nę


Źródła:

SJP.pl

Grajcar

srebr­na, potem mie­dzia­na mo­ne­ta bita nieg­dyś w Au­strii i po­łud­nio­wych Niem­czech; kraj­car


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. monet. srebr­na mo­ne­ta śred­nio­wiecz­na, póź­niej mie­dzia­na mo­ne­ta zdaw­ko­wa bita w niek­tó­rych kra­jach nie­miec­kich i w Au­strii;

 (1.2) daw. zob. kor­ko­ciąg.

 (1.3) daw. techn. przy­rząd do wy­krę­ca­nia przed­mio­tów, które utk­wi­ły w ru­rach, lu­fach;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grajcarek

kor­ko­ciąg; try­bu­szon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. przest. kor­ko­ciąg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) dawna mo­ne­ta w Niem­czech i Au­strii


Graj­ca­rek – potok, do­pływ Du­naj­ca. Pły­nie u pod­nó­ża Ma­łych Pie­nin i Be­ski­du Są­dec­kie­go, pow­sta­je w Ja­wor­kach z po­łą­cze­nia Bia­łej i Czar­nej Wody. Pły­nie przez Ja­wor­ki, Szlach­to­wą i ucho­dzi do Du­naj­ca w Szczaw­ni­cy, tuż po­wy­żej cha­rak­te­ry­stycz­nej skały Ko­tuń­ka, na wy­so­ko­ści 430 m n.p.m. Zaraz za skrzy­żo­wa­niem dróg jest most, pod któ­rym pły­nie Graj­ca­rek, a za mo­stem za­czy­na się Droga Pie­niń­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grajcarkowaty

po­dob­ny do graj­car­ka; spi­ral­nie zwi­nię­ty, wę­ży­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Grajcarowy

przy­miot­nik od: graj­car


Źródła:

SJP.pl

Grajdoł

graj­dół, graj­do­łek;
1. po­tocz­nie, lek­ce­wa­żą­co: mała, za­pa­dła wieś albo pro­win­cjo­nal­ne mia­stecz­ko; dziu­ra;
2. za­głę­bie­nie wy­ko­na­ne w pia­sku dla wy­god­ne­go pla­żo­wa­nia oraz dla osło­ny przed wia­trem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lek­cew. za­pa­dła wieś lub pro­win­cjo­nal­ne mia­stecz­ko

 (1.2) żart. pot. włas­ne miej­sce na pla­ża­a­ży oto­czo­ne wałem z pia­sku lub pa­ra­wa­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grajdołek

graj­doł, graj­dół;
1. po­tocz­nie, lek­ce­wa­żą­co: mała, za­pa­dła wieś albo pro­win­cjo­nal­ne mia­stecz­ko; dziu­ra;
2. po­tocz­nie, lek­ce­wa­żą­co: zam­knię­te, her­me­tycz­ne śro­do­wi­sko ludzi, nie­chęt­ne zmia­nom i nowym oso­bom;
3. za­głę­bie­nie wy­ko­na­ne w pia­sku dla wy­god­ne­go pla­żo­wa­nia oraz dla osło­ny przed wia­trem


Źródła:

SJP.pl

Grajdół

graj­doł, graj­do­łek;
1. po­tocz­nie, lek­ce­wa­żą­co: mała, za­pa­dła wieś albo pro­win­cjo­nal­ne mia­stecz­ko; dziu­ra;
2. za­głę­bie­nie wy­ko­na­ne w pia­sku dla wy­god­ne­go pla­żo­wa­nia oraz dla osło­ny przed wia­trem


Źródła:

SJP.pl

Grajek

czło­wiek gra­ją­cy na czymś ama­tor­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto gra na in­stru­men­cie mu­zycz­nym, zwy­kle ama­tor­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grajewianin

miesz­ka­niec Gra­je­wa


Źródła:

SJP.pl

Grajewianka

miesz­kan­ka Gra­je­wa


Źródła:

SJP.pl

Grajewo

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Gra­je­wo – mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, nad rzeką Ełk. Od 1 stycz­nia 1999 r. jest sie­dzi­bą po­wia­tu gra­jew­skie­go.

We­dług da­nych po­cho­dzą­cych z Głów­ne­go Urzę­du Sta­ty­stycz­ne­go z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto miało 20 899 miesz­kań­ców.

Gra­je­wo uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską w 1540 roku, jed­nak nie zo­sta­ła ona zre­a­li­zo­wa­na, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich przed 1700 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ne w 1870 roku, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich w 1919 roku. W Gra­je­wie dzia­ła Ochot­ni­cza Straż Po­żar­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grajewski

przy­miot­nik od: Gra­je­wo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gra­je­wem, do­ty­czą­cy Gra­je­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grajfka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. smy­kał­ka, umie­jęt­ność, ta­lent


Źródła:

Wiktionary

Grajfnie

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zręcz­nie


Źródła:

Wiktionary

Grajfny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdol­ny, zręcz­ny


Źródła:

Wiktionary

Grajfnyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zła­pać

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ukraść


Źródła:

Wiktionary

Grajkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grajszafa

po­tocz­nie: szafa gra­ją­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. szafa gra­ją­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grajzlernia

daw­niej:
1. nie­du­ży sklep z ar­ty­ku­ła­mi spo­żyw­czy­mi;
2. sklep z ta­ni­mi to­wa­ra­mi ni­skiej ja­ko­ści; bu­blow­nia


Źródła:

SJP.pl

Grakać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­gra­kać)

 (1.1) gw-pl|Ło­pie­nie-Jeże. kra­kać


Źródła:

Wiktionary

Grakch

Grak­chus;
1. Ty­be­riusz Sem­pro­niusz Grakch (220-150 p.n.e.) - rzym­ski wódz i po­li­tyk, oj­ciec Ty­be­riu­sza i Ga­ju­sza;
2. Ty­be­riusz Sem­pro­niusz Grakch (162-133 p.n.e.) - star­szy brat Ga­ju­sza Sem­pro­niu­sza Grak­cha, try­bun lu­do­wy;
3. Ga­jusz Sem­pro­niusz Grakch (152-121 p.n.e.) - młod­szy brat Ty­bie­riu­sza Sem­pro­niu­sza Grak­cha, try­bun lu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Grakchus

Grakch;
1. Ty­be­riusz Sem­pro­niusz Grak­chus (220-150 p.n.e.) - rzym­ski wódz i po­li­tyk, oj­ciec Ty­be­riu­sza i Ga­ju­sza;
2. Ty­be­riusz Sem­pro­niusz Grak­chus (162-133 p.n.e.) - star­szy brat Ga­ju­sza Sem­pro­niu­sza Grak­chu­sa, try­bun lu­do­wy;
3. Ga­jusz Sem­pro­niusz Grak­chus (152-121 p.n.e.) - młod­szy brat Ty­bie­riu­sza Sem­pro­niu­sza Grak­chu­sa, try­bun lu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Grala

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gralak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gralewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gralewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gralina

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mo­na­rek


Źródła:

SJP.pl

Graliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gralnia

po­tocz­nie: po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do gra­nia w gry kom­pu­te­ro­we za pie­nią­dze


Źródła:

SJP.pl

Gram

jed­nost­ka masy równa 1/1000 ki­lo­gra­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. jed­nost­ka masy, która jest równa jed­nej ty­sięcz­nej ki­lo­gra­ma;

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 1. os. lp. ter. od: grać


Nie mylić z: gran (jed­nost­ka).

Ta stro­na do­ty­czy jed­nost­ki masy. Zo­bacz też: gram (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Na tę stro­nę wska­zu­je „mi­li­gram”. Zo­bacz też: Mi­li­gram – potok, do­pływ Bobru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gram-Siła

jed­nost­ka siły równa jed­ne­mu gra­mo­wi; pond


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. fiz. me­trol. gra­wi­ta­cyj­na jed­nost­ka siły od­po­wia­da­ją­ca sile wy­wie­ra­nej przez masę o war­to­ści jed­ne­go grama w polu gra­wi­ta­cyj­nym na po­wierzch­ni Ziemi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gram-Ujemny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) mi­kro­biol. bar­wią­cy się na czer­wo­no w bar­wie­niu me­to­dą Grama;


Źródła:

Wiktionary

Gram.

skrót od: gra­ma­ty­ka, gra­ma­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Gramatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. ro­dzaj po­lew­ki na piwie lub winie;


Gra­mat­ka (fa­ra­musz­ka, bier­musz­ka) — po­lew­ka z piwa, danie kuch­ni sta­ro­pol­skiej, za­li­cza­ne do post­nych, chęt­nie rów­nież po­da­wa­ne na śnia­da­nie, wy­par­te w tej roli przez kawę.

Wspól­nym mia­now­ni­kiem wielu re­cep­tur przy­go­to­wa­nia gra­mat­ki było je­dy­nie piwo. W za­leż­no­ści od po­trzeb i upo­do­bań, do­da­wa­no doń np. masło, żółt­ka jaj, śmie­ta­nę, twa­róg, kmi­nek, chleb, cy­na­mon, cu­kier. Sa­mu­el Linde podał za Sy­re­niu­szem prze­pis na­stę­pu­ją­cy:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gramatom

bar­dzo rzad­ko: gra­mo­a­tom, licz­ba gra­mów pier­wiast­ka che­micz­ne­go równa jego masie ato­mo­wej względ­nej


Źródła:

SJP.pl

Gramatura

cię­żar jed­ne­go metra kwa­dra­to­we­go ma­te­ria­łu (np. pa­pie­ru, two­rzy­wa sztucz­ne­go w ar­ku­szach, wy­ro­bu włó­kien­ni­cze­go) wy­ra­żo­ny w gra­mach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­ligr. cię­żar ma­te­ria­łu, zwła­szcza pa­pie­ru, wy­ra­żo­ny w gra­mach na metr kwa­dra­to­wy ar­ku­sza

 (1.2) cię­żar po­sił­ku lub wy­ro­bu spo­żyw­cze­go wy­ra­żo­ny w gra­mach


Gra­ma­tu­ra – masa (pot. „cię­żar”) wy­ro­bu wy­ra­żo­na w gra­mach na metr kwa­dra­to­wy (g/m²). Uży­wa­na w od­nie­sie­niu do pa­pie­ru, wy­ro­bów włó­kien­ni­czych czy in­nych two­rzyw pro­du­ko­wa­nych w ar­ku­szach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gramatyczka

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie gra­ma­ty­ki


Źródła:

SJP.pl

Gramatycznie

przy­słó­wek

 (1.1) gram. zgod­nie z re­gu­ła­mi gra­ma­ty­ki


Źródła:

Wiktionary

Gramatyczność

→ gra­ma­tycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gra­ma­tycz­ne;


Gra­ma­tycz­ność, gra­ma­ty­kal­ność – ter­min od­no­szą­cy się do wy­po­wie­dzeń, oz­na­cza­ją­cy zgod­ność da­ne­go wy­po­wie­dze­nia z za­sa­da­mi gra­ma­ty­ki, które zo­sta­ły zin­ter­na­li­zo­wa­ne przez (ro­dzi­me­go) użyt­kow­ni­ka ję­zy­ka. Gra­ma­tycz­ność ko­mu­ni­ka­tu ję­zy­ko­we­go nie świad­czy au­to­ma­tycz­nie o jego ak­cep­to­wal­no­ści, która jest uza­leż­nio­na rów­nież od czyn­ni­ków se­man­tycz­nych.


Patrz:gramatyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gramatyczny

→ gra­ma­ty­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy gra­ma­ty­ki, zwią­za­ny z gra­ma­ty­ką

 (1.2) zgod­ny z re­gu­ła­mi gra­ma­ty­ki


Patrz:gramatyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gramatyk

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie gra­ma­ty­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie gra­ma­ty­ki

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: gra­ma­ty­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gramatyka

zbiór reguł opi­su­ją­cych sy­stem ję­zy­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. zbiór reguł opi­su­ją­cych sy­stem ję­zy­ka;

 (1.2) jęz. dział ję­zy­koz­naw­stwa obej­mu­ją­cy mor­fo­lo­gię i skład­nię

 (1.5) kulin. sta­ro­pol­ska gęsta po­lew­ka (zupa) z piwa albo wina i chle­ba

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: gra­ma­tyk


Gra­ma­ty­ka ( γραμματική τέχνη, gram­ma­ti­ca) – upo­rząd­ko­wa­ny zbiór zasad ję­zy­ko­wych rzą­dzą­cych or­ga­ni­za­cją zdań, dy­skur­sów, tek­stów; in­ny­mi słowy ze­spół pra­wi­deł umoż­li­wia­ją­cych two­rze­nie zło­żo­nych jed­no­stek ję­zy­ko­wych, ich skła­da­nie z jed­no­stek ele­men­tar­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gramatykalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. pro­ces, w któ­rym słowo traci swą pod­sta­wo­wą funk­cję se­man­tycz­ną (mor­fem lek­sy­kal­ny) za­cho­wu­jąc je­dy­nie funk­cję syn­tak­tycz­ną (mor­fem flek­syj­ny)


Gra­ma­ty­za­cja, gra­ma­ty­ka­li­za­cja – przej­ście ele­men­tu lek­sy­kal­ne­go (np. mor­fe­mu) z sy­ste­mu słow­ni­ko­we­go do sy­ste­mu gra­ma­tycz­ne­go, tzn. traci (cał­ko­wi­cie lub czę­ścio­wo) lub zmie­nia swoje zna­cze­nie, a za­czy­na peł­nić funk­cję gra­ma­tycz­ną. Por. "Jutro będę we Wroc­ła­wiu" i "Jutro będę uczył się do eg­za­mi­nu" – w dru­gim przy­pad­ku słowo "będę" jest wy­łącz­nie sło­wem po­sił­ko­wym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gramicydyna

ro­dzaj an­ty­bio­ty­ku dzia­ła­ją­ce­go na bak­te­rie Gram-do­dat­nie


Gra­mi­cy­dy­na D (gra­mi­cy­dy­na) – he­te­ro­ge­nicz­na mie­sza­ni­na sze­ściu or­ga­nicz­nych związ­ków che­micz­nych po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, tj. trzech par gra­mi­cy­dyn A, B i C w sto­sun­ku od­po­wied­nio 80%, 6% i 14%. Każdą parę sta­no­wią dwa związ­ki, któ­rych czą­stecz­ki róż­nią się struk­tu­ral­nie tylko niez­nacz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grammy

[czy­taj: gremi] naj­bar­dziej pre­sti­żo­wa na­gro­da w ame­ry­kań­skim prze­my­śle fo­no­gra­ficz­nym, przyz­na­wa­na co roku w wielu ka­te­go­riach, ma­ją­ca po­stać mi­nia­tu­ro­we­go gra­mo­fo­nu sta­re­go typu z tubą i korb­ką


Źródła:

SJP.pl

Gramoatom

licz­ba gra­mów pier­wiast­ka che­micz­ne­go równa jego masie ato­mo­wej względ­nej


Źródła:

SJP.pl

Gramocząsteczka

licz­ba gra­mów sub­stan­cji równa jej masie czą­stecz­ko­wej; gra­mo­dro­bi­na; mol


Źródła:

SJP.pl

Gramocząsteczkowy

przy­miot­nik od: gra­mo­czą­stecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gramodrobina

licz­ba gra­mów sub­stan­cji równa jej masie czą­stecz­ko­wej; mol; gra­mo­czą­stecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gramodrobinowy

przy­miot­nik od: gra­mo­dro­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Gramofon

urzą­dze­nie do odt­wa­rza­nia dźwię­ku z płyt wi­ny­lo­wych; adap­ter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do odt­wa­rza­nia dźwię­ku za­pi­sa­ne­go na pły­tach gra­mo­fo­no­wych;


Gra­mo­fon – urzą­dze­nie do odt­wa­rza­nia dźwię­ku za­pi­sa­ne­go na pły­tach gra­mo­fo­no­wych. W Pol­sce czę­sto na­zy­wa­ny adap­te­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gramofonik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gra­mo­fon


Źródła:

Wiktionary

Gramofonowy

przy­miot­nik od: gra­mo­fon


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gra­mo­fo­nem, do­ty­czą­cy gra­mo­fo­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gramojon

licz­ba gra­mów równa masie ato­mo­wej jonu w jed­nost­kach wę­glo­wych C12


Źródła:

SJP.pl

Gramolić

robić coś bar­dzo po­wo­li, nie­u­dol­nie


Źródła:

SJP.pl

Gramorównoważnik

sta­ro­daw­na jed­nost­ka uży­wa­na w che­mii ana­li­tycz­nej


Gra­mo­rów­no­waż­nik (ek­wi­wa­lent ste­chio­me­trycz­ny) – jed­nost­ka masy nie­za­le­ca­na przez IUPAC, ale nie­kie­dy je­szcze uży­wa­na w che­mii, zwła­szcza w che­mii ana­li­tycz­nej. Jed­nost­ki tej nie za­le­ca się sto­so­wać głów­nie ze wzglę­du na pro­ble­my z jej jed­noz­nacz­ną de­fi­ni­cją. Skró­tem tej jed­nost­ki jest val, wal, eq (Eq) i cza­sa­mi w bar­dzo sta­rych pol­skich opra­co­wa­niach można też spot­kać skró­ty Gr, G-r i g-r. Sto­su­je się rów­nież po­chod­ne tej jed­nost­ki, np. "mi­li­gra­mo­rów­no­waż­nik" (meq, mEq).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gramota

hra­mo­ta;
1. daw­niej na Rusi i Lit­wie: do­ku­ment pi­sa­ny;
2. w Rosji i Związ­ku Ra­dziec­kim: ofi­cjal­ny do­ku­ment wy­da­wa­ny przez wład­cę lub przed­sta­wi­cie­la wła­dzy


Gra­mo­ta (gr. γράμματα, "grámmata") – do­ku­ment o cha­rak­te­rze ofi­cjal­nym bądź pry­wat­nym na Rusi w X–XVII wieku. Ter­min zo­stał za­po­ży­czo­ny z Bi­zan­cjum, gdzie "gram­ma­ta" oz­na­cza­ła po­sła­nie, roz­po­rzą­dze­nie i inne do­ku­men­ty pi­sa­ne.

W okre­sie ra­dziec­kim słowo to zy­ska­ło nowe zna­cze­nie – list po­chwal­ny ("похвальная грамота" lub "почётная грамота"), wrę­cza­ny na szcze­blach ad­mi­ni­stra­cyj­nych, oś­wia­to­wych itd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gramotny

po­tocz­nie: umie­ją­cy pisać


Źródła:

SJP.pl

Gramowid

Gra­mo­wid "(gr.-łac.)", dy­sko­wid – urzą­dze­nie do odt­wa­rza­nia (za poś­red­nict­wem od­bior­ni­ka te­le­wi­zyj­ne­go lub mo­ni­to­ra ekra­no­we­go) ru­cho­me­go barw­ne­go obra­zu i to­wa­rzy­szą­ce­go mu dźwię­ku z płyt gra­mo­wi­do­wych. Ana­lo­go­wo za­pi­sa­ny obraz jest od­czy­ty­wa­ny ze spe­cjal­nych dy­sków przy­po­mi­na­ją­cych CD, jed­nak znacz­nie więk­szych. Gra­mo­wi­dy były mało po­pu­lar­ne w Pol­sce. Zo­sta­ły za­stą­pio­ne tech­no­lo­gią DVD.


Źródła:

Wikipedia

Gramowy

przy­miot­nik od: gram


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gra­mem, do­ty­czą­cy grama

 (1.2) ma­ją­cy masę jed­ne­go grama


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grampiany

góry w Wiel­kiej Bry­ta­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pasmo gór­skie w Szko­cji;


Na tę stro­nę wska­zu­je „The Gram­pians”. Zo­bacz też: The Gram­pians (Au­stra­lia).

Gram­pia­ny (ang. "Gram­pian Mo­un­ta­ins", "The Gram­pians", "Cen­tral High­lands", gael. "Am Mo­nadh") – pasmo gór­skie w Szko­cji, naj­wyż­sze w Wiel­kiej Bry­ta­nii. Jest to jedno z trzech głów­nych pasm Szko­cji obok Gór Ka­le­doń­skich i Wy­ży­ny Po­łud­nio­wosz­koc­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grampiański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gram­pia­na­mi, do­ty­czą­cy Gram­pian


Źródła:

Wiktionary

Grample

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. roln. gra­bie


Źródła:

Wiktionary

Gran

najm­niej­sza jed­nost­ka masy, sto­so­wa­na obec­nie w kra­jach an­glo­sa­skich; równa około 0,065 grama


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gran.

skrót od: gra­nu­lat


Źródła:

SJP.pl

Grana

1. ga­tu­nek sera;
2. po­tocz­na nazwa mi­to­chon­drium


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granacik

zdrob­nie­nie od: gra­nat; gra­na­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gra­nat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granada

model sa­mo­cho­du marki Ford


Nie mylić z: Gre­na­da.

Ta stro­na do­ty­czy mia­sta w Ni­ka­ra­gui. Zo­bacz też: inne zna­cze­nia tej nazwy.

Gra­na­da – mia­sto w Ni­ka­ra­gui, po­ło­żo­ne na pół­noc­no-za­chod­nim wy­brze­żu je­zio­ra Ni­ka­ra­gua, u stóp wul­ka­nu Mom­ba­cho. Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny de­par­ta­men­tu Gra­na­da. Lud­ność: 116 tys. miesz­kań­ców (2005).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granadilla

gre­na­dil­la;
1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny mę­czen­ni­co­wa­tych; pas­si­flo­ra, mę­czen­ni­ca;
2. owoc tej ro­śli­ny


Gra­na­dil­la – dy­strykt w Ko­sta­ry­ce; w pro­win­cji San José.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granadyjczyk

miesz­ka­niec Gra­na­dy


Źródła:

SJP.pl

Granadyjka

miesz­kan­ka Gra­na­dy


Źródła:

SJP.pl

Granadyjski

przy­miot­nik od:
1. Gra­na­da (mia­sto w Hisz­pa­nii; Gre­na­da); gre­na­dyj­ski;
2. Gra­na­da (mia­sto w Ni­ka­ra­gui);
3. Nowa Gra­na­da (dawna ko­lo­nia hisz­pań­ska w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej)


Źródła:

SJP.pl

Granat

1. krzew lub drze­wo nie­wiel­kich roz­mia­rów z ro­dzi­ny gra­na­tow­co­wa­tych; gra­na­to­wiec;
2. owoc gra­na­tow­ca;
3. kolor ciem­no­nie­bie­ski; gra­na­to­wy;
4. ręcz­ny lub ar­ty­le­ryj­ski po­cisk ra­żą­cy odłam­ka­mi lub siłą wy­bu­chu;
5. mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów sto­so­wa­ny w ju­bi­ler­stwie jako ka­mień półsz­la­chet­ny;
6. ro­dzaj barw­ne­go sukna we­nec­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. po­cisk wy­rzu­ca­ny ręcz­nie, wy­peł­nio­ny ma­te­ria­łem wy­bu­cho­wym;

 (1.2) bot. pot. zob. gra­na­to­wiec.;

 (1.3) spoż. owoc gra­na­tow­ca

 (1.4) kolor ciem­no­nie­bie­ski, także ubra­nie, ma­te­riał itp. w tym ko­lo­rze;

 (1.5) miner. twar­dy przez­ro­czy­sty mi­ne­rał sto­so­wa­ny w ju­bi­ler­stwie (jako ka­mień półsz­la­chet­ny) lub jako ma­te­riał ścier­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Granatek

1. zdrob­nie­nie od: gra­nat; gra­na­cik;
2. przy­pła­szczek gra­na­tek - chrząszcz z ro­dzi­ny bo­gat­ko­wa­tych, szkod­nik sosny;
3. obla­czek gra­na­tek - motyl z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. daw. pot. szał­wia łą­ko­wa, ro­śli­na

 (1.2) mykol. pot. pia­sko­wiec mo­drzak, grzyb

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. daw. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tro­chi­lus gra­na­ti­nus., ko­li­ber

 (2.2) ent. zob. przy­pła­szczek gra­na­tek.

 (2.3) ent. zob. obla­czek gra­na­tek.

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (3.1) D. lm. od: gra­nat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. drob­ne pa­cior­ki z gra­na­tów

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) D. lp. od: gra­na­tek

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (3.1) D. i B. lp. od: gra­na­tek


Gra­nat­ka (oryg. fr. "La Grenadière") – po­wieść Ho­no­riu­sza Bal­za­ka, po raz pier­wszy wy­da­na w 1832, wcho­dzą­ca w skład "Scen z życia pry­wat­ne­go" cyklu "Ko­me­dia ludz­ka".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Granatnik

broń palna do mio­ta­nia gra­na­ta­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. in­dy­wi­du­al­na lub ze­spo­ło­wa, gład­ko­lu­fo­wa broń palna, słu­żą­ca do wy­strze­li­wa­nia gra­na­tów na nie­wiel­ką od­le­głość;

 (1.2) hist. wojsk. ro­dzaj dłu­go­lu­fo­wej ha­u­bi­cy strze­la­ją­cej gra­na­ta­mi, uży­wa­nej w XVIII–XIX wieku w ar­ty­le­rii po­lo­wej i oblęż­ni­czej

 (1.3) hist. wojsk. krót­ka strzel­ba o mocno roz­sze­rzo­nej lufie do mio­ta­nia nie­wiel­kich gra­na­tów przez pie­cho­tę w XVII–XVIII wieku


Gra­nat­nik – in­dy­wi­du­al­na lub ze­spo­ło­wa broń strze­lec­ka przy­sto­so­wa­na do mio­ta­nia gra­na­tów lub po­ci­sków ra­kie­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Granatnikowy

→ gra­nat­nik


Patrz:granatnik

Źródła:

SJP.pl

Granatolistny

mal­pi­gia gra­na­to­list­na - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny mal­pi­gio­wa­tych, o ja­dal­nych czer­wo­nych owo­cach; ace­ro­la


przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy li­ście jak gra­nat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowcowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca ga­tun­ki bę­dą­ce krze­wa­mi lub drze­wa­mi nie­wiel­kich roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl

Granatowcowaty

o ce­chach gra­na­tow­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Granatowiec

krzew lub drze­wo nie­wiel­kich roz­mia­rów z ro­dzi­ny gra­na­tow­co­wa­tych; gra­nat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pu­ni­ca gra­na­tum|L.|ref=tak., drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny krwaw­ni­co­wa­tych o ja­dal­nych owo­cach, ro­dzą­ce gra­na­ty;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowo-Biały

w czę­ści gra­na­to­wy, w czę­ści biały


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: gra­na­to­wy i biały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowo-Czarny

w czę­ści gra­na­to­wy, w czę­ści czar­ny; czar­no-gra­na­to­wy


przy­miot­nik

 (1.1) gra­na­to­wy i czar­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowo-Szary

w czę­ści gra­na­to­wy, w czę­ści szary; szaro-gra­na­to­wy


przy­miot­nik

 (1.1) gra­na­to­wy i szary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowobłękitny

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy po­mie­sza­niem gra­na­to­we­go i błe­kit­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Granatowoczarny

czar­ny o od­cie­niu gra­na­to­wym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor czar­ny o od­cie­niu gra­na­to­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowoniebieski

nie­bie­ski o gra­na­to­wym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­bie­ski o gra­na­to­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowooki

ma­ją­cy oczy ko­lo­ru gra­na­to­we­go


Źródła:

SJP.pl

Granatowopióry

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma gra­na­to­we pióra, pie­rze


Źródła:

Wiktionary

Granatowoszary

szary o od­cie­niu gra­na­to­wym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) szary o gra­na­to­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowowłosy

ma­ją­cy gra­na­to­we włosy


Źródła:

SJP.pl

Granatowozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu gra­na­to­wym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zie­lo­ny o gra­na­to­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granatowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gra­na­to­we; cecha tych, któ­rzy są gra­na­to­wi


Źródła:

Wiktionary

Granatowy

1. ciem­no­nie­bie­ski, w ko­lo­rze gra­na­tu;
2. taki, który jest zdo­bio­ny przez gra­na­ty - twar­de mi­ne­ra­ły z grupy krze­mia­nów;
3. taki, który jest zwią­za­ny z gra­na­ta­mi - po­ci­ska­mi ręcz­ny­mi lub ar­ty­le­ryj­ski­mi, ra­żą­cy­mi odłam­ka­mi lub siłą wy­bu­chu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bot. kulin. spoż. do­ty­czą­cy owo­ców gra­na­tow­ca, za­wie­ra­ją­cy owoce gra­na­tow­ca, zro­bio­ny z owo­ców gra­na­tow­ca

 (1.2) jubil. miner. do­ty­czą­cy gra­na­tu, zro­bio­ny z gra­na­tu, zwią­za­ny z gra­na­tem, ozdo­bio­ny gra­na­tem

 (1.3) wojsk. do­ty­czą­cy gra­na­tu (po­ci­sku)

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) ma­ją­cy kolor szó­ste­go pasma tęczy, taki jak kolor bezch­mur­ne­go, noc­ne­go nieba itp.; kolor ciem­no­nie­bie­ski;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) hist. pot. funk­cjo­na­riusz gra­na­to­wej po­li­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granaty

1. krzew lub drze­wo nie­wiel­kich roz­mia­rów z ro­dzi­ny gra­na­tow­co­wa­tych; gra­na­to­wiec;
2. owoc gra­na­tow­ca;
3. kolor ciem­no­nie­bie­ski; gra­na­to­wy;
4. ręcz­ny lub ar­ty­le­ryj­ski po­cisk ra­żą­cy odłam­ka­mi lub siłą wy­bu­chu;
5. mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów sto­so­wa­ny w ju­bi­ler­stwie jako ka­mień półsz­la­chet­ny;
6. ro­dzaj barw­ne­go sukna we­nec­kie­go


Gra­na­ty (słow. "Granáty", niem. "Gra­na­ten­spit­ze", węg. "Gránát-csúcsok") – trzy­wierz­choł­ko­wy masyw gór­ski w dłu­giej wschod­niej grani Świ­ni­cy w pol­skich Ta­trach Wy­so­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grancik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od grant


Źródła:

Wiktionary

Grand

tytuł szlach­ty ka­sty­lij­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) tytuł szla­chec­ki po­cho­dze­nia hisz­pań­skie­go;


Grand Hisz­pa­nii (hiszp. "Gran­de de España") – pier­wot­nie tytuł naj­wyż­szej ary­sto­kra­cji hisz­pań­skiej, przy­słu­gu­ją­cy (1914) 392, obec­nie 395 ro­dzi­nom.

Tytuł, z pro­we­nien­cją z wczes­nej hi­sto­rii Hisz­pa­nii, zo­stał zat­wier­dzo­ny w roku 1520 przez ce­sa­rza rzym­skie­go i króla Hisz­pa­nii Ka­ro­la V (I).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Granda

po­tocz­nie:
1. awan­tu­ra, skan­dal, oszu­stwo; draka;
2. banda oszu­stów, zło­dziei


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) posp. awan­tu­ra, skan­dal

 (1.2) war­sza­wa. oszu­stwo, kłam­stwo

 (1.3) pot. po­gard. banda ban­dy­tów, ło­bu­zów

 (1.4) daw. środ. uczn. gro­ma­da, kupa, duża grupa

 (1.5) daw. środ. zło­dziei ro­zbój nocny


Gran­da – trze­ci album stu­dyj­ny pol­skiej wo­ka­list­ki Mo­ni­ki Brod­ki. Wy­daw­nict­wo uka­za­ło się 20 wrze­śnia 2010 roku na­kła­dem wyt­wór­ni mu­zycz­nej Sony Music. W wer­sji spe­cjal­nej "Gran­da" zo­sta­ła wzbo­ga­co­na o do­dat­ko­wą płytę DVD za­wie­ra­ją­cą film do­ku­men­tu­ją­cy pro­ces re­a­li­za­cji na­grań.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grande

rzeka w Bra­zy­lii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grandezza

[czy­taj: gran­de­ca, gran­dec­ca]
1. za­cho­wa­nie pełne god­no­ści; duma, wy­nio­słość;
2. wiel­ka, zna­ko­mi­ta dama


Źródła:

SJP.pl

Grandi

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grandilokwencja

pom­pa­tycz­ny styl mó­wie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. pejor. gór­no­lot­ny, bom­ba­stycz­ny styl lub spo­sób mó­wie­nia cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się uży­ciem na­pu­szo­nych okre­śleń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grandilokwentny

pom­pa­tycz­ny, na­pu­szo­ny, gór­no­lot­ny, ob­fi­tu­ją­cy we fra­ze­sy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. lub przest. ma­ją­cy cechy gran­di­lok­wen­cji; prze­sad­nie na­pu­szo­ny, wyk­wint­ny, gór­no­lot­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grandioso

[czy­taj: grand­jo­zo] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: oka­za­le, ma­je­sta­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Grandis

model sa­mo­cho­du marki Mit­su­bis­hi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grandisonante

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: dźwięcz­nie


Źródła:

SJP.pl

Grando

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: gran­da


Źródła:

Wiktionary

Grandziarski

→ gran­dziarz


Patrz:grandziarz

Źródła:

SJP.pl

Grandziarz

awan­tur­nik, roz­ra­bia­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. oszust


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grandzić

po­tocz­nie: wszczy­nać kłót­nie, za­cho­wy­wać się nie­od­po­wie­dzial­nie; chu­li­ga­nić


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pot. za­cho­wy­wać się nie­od­po­wied­nio, zwła­szcza wszczy­nać awan­tu­ry

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) daw. kraść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Granger

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grangia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fol­wark cy­ster­ski


Źródła:

Wiktionary

Grani

ro­dzaj twa­ro­gu o gru­bo­ziar­ni­stej struk­tu­rze z do­dat­kiem śmie­ta­ny


Źródła:

SJP.pl

Graniak

odła­mek litej skały o ostrych kra­wę­dziach i wy­gła­dzo­nych ścia­nach; wie­lo­gra­niec, wia­tro­wiec, eo­lo­glip­to­lit


Gra­niak, wie­lo­gra­niec, wia­tro­wiec, eo­lo­glip­to­lit – odła­mek skal­ny o wy­gła­dzo­nych ścia­nach i 2–3 ostrych kra­wę­dziach, osz­li­fo­wa­ny wsku­tek tar­cia nie­sio­nych przez wiatr okru­chów skal­nych (ko­raz­ja). Pow­sta­je w stre­fie pe­ry­gla­cjal­nej (na przed­po­lu lą­do­lo­du) oraz na pu­sty­niach żwi­ro­wych i ka­mie­ni­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Graniastosłup

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian, któ­re­go wszyst­kie wierz­choł­ki są po­ło­żo­ne na dwóch rów­no­le­głych pła­szczyz­nach i któ­re­go wszyst­kie kra­wę­dzie le­żą­ce poza tymi pod­sta­wa­mi są do sie­bie rów­no­le­głe;


Gra­nia­sto­słup – wie­lo­ścian speł­nia­ją­cy dwa wa­run­ki:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Graniastosłupowy

przy­miot­nik od: gra­nia­sto­słup


Źródła:

SJP.pl

Graniasty

ma­ją­cy wy­sta­ją­ce kra­wę­dzie (gra­nie)


przy­miot­nik

 (1.1) kan­cia­sty

 (1.2) o bydle: ma­ją­cy łaty, ła­cia­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graniatka

rura o prze­kro­ju wie­lo­bo­ku, przez­na­czo­na do prze­no­sze­nia ruchu obro­to­we­go od stołu wiert­ni­cze­go na prze­wód wiert­ni­czy


Gra­niat­ka – część os­przę­tu wiert­ni­cze­go, słu­żą­ca do prze­ka­za­nia ruchu obro­to­we­go ze stołu wiert­ni­cze­go na prze­wód wiert­ni­czy.

Ma po­stać gru­bo­ścien­nej rury o zew­nętrz­nym prze­kro­ju kwa­dra­to­wym lub wie­lo­bocz­nym (sze­ścio­kąt­nym). U góry pod­wie­szo­na jest na haku wie­lo­krąż­ka ru­cho­me­go za po­mo­cą gło­wi­cy płucz­ko­wej, prze­cho­dzi przez wkła­dy gra­niat­ko­we z ot­wo­rem do­kład­nie od­po­wia­da­ją­cym wy­mia­rom gra­niat­ki, które obra­ca­ne są przez stół wiert­ni­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) linia, która za­my­ka lub od­dzie­la pe­wien okre­ślo­ny ob­szar

 (1.2) adm. umow­na linia od­dzie­la­ją­ca pań­stwa, re­gio­ny itp.;

 (1.3) mat. war­tość, do któ­rej zmie­rza ciąg lub funk­cja;

 (1.4) linia po­dzia­łu lub czyn­ni­ki, które coś róż­ni­cu­ją

 (1.5) ogra­ni­czo­ny za­sięg lub miara cze­goś doz­wo­lo­ne­go

 (1.6) pe­wien kres moż­li­wo­ści fi­zycz­nych lub psy­chicz­nych czło­wie­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Graniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gra­ni­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Granicznik

znak do wyz­na­cza­nia gra­ni­cy na ja­kimś ob­sza­rze


Źródła:

SJP.pl

Graniczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gra­nicz­ne; cecha tych, któ­rzy są gra­nicz­ni


Źródła:

Wiktionary

Graniczny

przy­miot­nik od: gra­ni­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy gra­ni­cy okre­ślo­ne­go ob­sza­ru

 (1.2) koń­co­wy, krań­co­wy


Gra­nicz­ny – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie strze­lec­kim, w gmi­nie Je­miel­ni­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Graniczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mieć wspól­ną gra­ni­cę, są­sia­do­wać

 (1.2) (w od­nie­sie­niu do uczuć, stanu fi­zycz­ne­go lub psy­chicz­ne­go) być bli­skim, być po­dob­nym, przy­po­mi­nać


Źródła:

Wiktionary

Granie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grać.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: grań


Gra­nie – ko­lo­nia wsi Ła­zó­wek w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­ko­łow­skim, w gmi­nie Ster­dyń.

W la­tach 1975–1998 ko­lo­nia ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.

Miesz­kań­cy wyz­na­nia rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Wnie­bow­zię­cia Najś­więt­szej Maryi Panny w Ła­zów­ku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Granik

ryba z ro­dzi­ny strzę­pie­lo­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w około 100 ga­tun­kach


Gra­nik – (nazwa znie­sio­na) nie­o­fi­cjal­na część wsi Za­stań w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin.

Nazwa z na­da­nym iden­ty­fi­ka­to­rem SIMC wy­stę­pu­je w ze­sta­wie­niach ar­chi­wal­nych TERYT z 1999 roku.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Graniowy

przy­miot­nik od: grań


Źródła:

SJP.pl

Granit

skała głę­bi­no­wa barwy sza­rej zbu­do­wa­na z zia­ren kwar­cu, ska­le­ni i miki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. po­spo­li­ta, kwa­śna skała mag­mo­wa;


Gra­nit (wł. – "gra­ni­to" od łac. "gra­num" – ziar­no) – głę­bi­no­wa kwa­śna skała o bu­do­wie jaw­no­kry­sta­licz­nej, zbu­do­wa­na z kwar­cu, ska­le­nia po­ta­so­we­go i pla­gio­kla­zu oraz bio­ty­tu na­le­żą­ca do grupy skał kry­sta­licz­nych róż­no­rod­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Granita

1. napój chło­dzą­cy z kru­szo­ne­go lodu, soku owo­co­we­go, cukru i skór­ki cy­try­ny;
2. szklan­ka tego na­po­ju


Gra­ni­ta – tra­dy­cyj­ny sy­cy­lij­ski mro­żo­ny deser na bazie kawy lub soków owo­co­wych (naj­czę­ściej z cy­try­ny lub po­ma­rań­czy). Cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą, odróż­nia­ją­cą go od sor­be­tu, jest ziar­ni­sta struk­tu­ra lodu, któ­rej to zresz­tą zaw­dzię­cza swoją nazwę – "gra­ni­re" to po wło­sku „for­mo­wać ziar­na”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granitognejs

skała me­ta­mor­ficz­na, od­mia­na gnej­su o mniej wy­raź­nej tek­stu­rze kie­run­ko­wej


Gra­ni­to­gnejs – skała me­ta­mor­ficz­na, od­mia­na gnej­su ce­chu­ją­ca się znacz­nie sła­biej niż u in­nych gnej­sów wyksz­tał­co­ną tek­stu­rą kie­run­ko­wą (gnej­so­wą – w po­sta­ci na­prze­mian­le­głych grub­szych war­ste­wek kwar­co­wo-ska­le­nio­wych i cien­kich war­ste­wek miki).

Gra­ni­to­gnej­sy two­rzą się pod­czas sil­nej me­ta­so­ma­to­zy ty­po­wych gnej­sów, co pro­wa­dzi do czę­ścio­we­go za­tar­cia pier­wot­nej do­brze wyksz­tał­co­nej tek­stu­ry kie­run­ko­wej lub w efek­cie niez­nacz­nej my­lo­ni­ty­za­cji gra­ni­to­i­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granitoid

skała plu­to­nicz­na zbu­do­wa­na głów­nie z kwar­cu, ska­le­ni po­ta­so­wych, pla­gio­kla­zów i ły­szczy­ków


Źródła:

SJP.pl

Granitoidowy

przy­miot­nik od: gra­ni­to­id (kwa­śna skała plu­to­nicz­na), np. masyw gra­ni­to­i­do­wy, magma gra­ni­to­i­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Granitoidy

skała plu­to­nicz­na zbu­do­wa­na głów­nie z kwar­cu, ska­le­ni po­ta­so­wych, pla­gio­kla­zów i ły­szczy­ków


Gra­ni­to­i­dy (gra­ni­to­id) – skały plu­to­nicz­ne, kwa­śne (bo­ga­te w krze­mion­kę SiO2). Zbu­do­wa­ne są z wi­docz­nych gołym okiem krysz­ta­łów mi­ne­ra­łów ska­łot­wór­czych: kwar­cu, ska­le­ni po­ta­so­wych, pla­gio­kla­zów i ły­szczy­ków. Gra­ni­to­i­dy pow­sta­ją pod­czas po­wol­ne­go krzep­nię­cia go­rą­cej magmy w głębi ziemi na głę­bo­ko­ści od kilku do kil­ku­na­stu ty­się­cy me­trów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granitowy

przy­miot­nik od: gra­nit


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy gra­ni­tu, wy­ko­na­ny z gra­ni­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granityzacja

Gra­ni­ty­za­cja – pro­ce­sy me­ta­mor­ficz­ne za­cho­dzą­ce w głębi sko­ru­py ziem­skiej, w efek­cie któ­rych pier­wot­ne skały me­ta­mor­ficz­ne, mag­mo­we albo osa­do­we przeksz­tał­ca­ją się w skały w znacz­nym stop­niu lub cał­ko­wi­cie zbli­żo­ne do gra­ni­tu pod wzglę­dem skła­du che­micz­ne­go, mi­ne­ral­ne­go, tek­stu­ry i struk­tu­ry.


Źródła:

Wikipedia

Grankulka

mała kula my­śliw­ska


Źródła:

SJP.pl

Granodioryt

ro­dzaj skały głę­bi­no­wej


Gra­no­dio­ryt – kwa­śna skała mag­mo­wa typu głę­bi­no­we­go o struk­tu­rze drob­no­kry­sta­licz­nej lub śred­nio­kry­sta­licz­nej i bar­wie sza­rej. Na dia­gra­mie kla­sy­fi­ka­cyj­nym QAPF gra­no­dio­ryt zaj­mu­je pole 4.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granola

płat­ki zbo­żo­we pra­żo­ne na oleju


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. pie­czo­ne na chrup­ko płat­ki ow­sia­ne z do­dat­kiem su­szo­nych owo­ców i orze­chów, ja­da­ne z mle­kiem lub jo­gur­tem;


Gra­no­la (słowo ang., po­cho­dzą­ce z wło­skie­go zdrob­nie­nie od "grano": "zboże, psze­ni­ca") – mie­sza­ni­na płat­ków zbo­żo­wych, ro­dzyn­ków, orze­chów, su­szo­nych owo­ców i cukru (lub miodu), pie­czo­na do chrup­ko­ści.

Po­da­wa­na jest z mle­kiem lub jo­gur­tem na śnia­da­nie. Może być także wy­ko­rzy­sty­wa­na jako skład­nik ciast, de­se­rów bądź ba­to­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Granowiec

Gra­no­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie So­śnie, ok. 18 km na po­łud­nio­wy za­chód od Ostro­wa Wlkp.

Pod ko­niec XIX wieku wieś wcho­dzi­ła w skład po­wia­tu odo­la­now­skie­go. Wraz z pust­ko­wiem Krzyż­no li­czy­ła 152 do­mostw i 1224 miesz­kań­ców. Prze­wa­ża­ła lud­ność ewan­ge­lic­ka (808) nad ka­to­lic­ką (403) i ży­da­mi (13).


Źródła:

Wikipedia

Granowo

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granowski

przy­miot­nik od: Gra­no­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grant

1. do­ta­cja na pro­jekt ba­daw­czy lub ar­ty­stycz­ny, przyz­na­wa­na przez or­ga­ni­za­cje pu­blicz­ne;
2. pro­jekt ba­daw­czy lub ar­ty­stycz­ny fi­nan­so­wa­ny z do­ta­cji przyz­na­nej przez or­ga­ni­za­cję pu­blicz­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­ta­cja, do­fi­nan­so­wa­nie do pro­jek­tu na­u­ko­we­go, edu­ka­cyj­ne­go itp., przyz­na­wa­ne w dro­dze kon­kur­su, gło­so­wa­nia lub na mocy de­cyz­ji ja­kie­goś gre­mium


Grant – wspar­cie fi­nan­so­we lub po­za­fi­nan­so­we dla osoby bądź or­ga­ni­za­cji, ma­ją­ce za za­da­nie re­a­li­za­cję okre­ślo­ne­go celu (naj­czę­ściej na­u­ko­we­go, ar­ty­stycz­ne­go lub spo­łecz­ne­go), które naj­czę­ściej jest przyz­na­wa­ne przez po­szcze­gól­ne pań­stwa, ich or­ga­ny (głowy państw, rządy, sa­mo­rzą­dy, agen­cje pań­stwo­we), or­ga­ni­za­cje mię­dzy­na­ro­do­we (UNESCO, ONZ, Unia Eu­ro­pej­ska), in­sty­tu­cje or­ga­ni­za­cji mię­dzy­na­ro­do­wych (Ko­mi­sja Eu­ro­pej­ska, Rada Eu­ro­py), uczel­nie wyż­sze, związ­ki wyz­na­nio­we, roz­ma­i­te fun­da­cje, sto­wa­rzy­sze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grantobiorca

firma lub osoba, która otrzy­ma­ła grant


Źródła:

SJP.pl

Grantobiorczyni

ko­bie­ta, która otrzy­ma­ła grant


Źródła:

SJP.pl

Grantodawca

or­ga­ni­za­cja pu­blicz­na lub osoba przyz­na­ją­ca gran­ty


Źródła:

SJP.pl

Grantowy

zwią­za­ny z do­ta­cją na pro­jekt ba­daw­czy lub ar­ty­stycz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gran­ta­mi, do­ty­czą­cy gran­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grantoza

po­tocz­nie:
1. czę­ste ko­rzy­sta­nie z gran­tów w ce­lach za­rob­ko­wych;
2. uza­leż­nie­nie włas­nej dzia­łal­no­ści od przyz­na­wa­nych gran­tów


Źródła:

SJP.pl

Granula

1. szyb­koz­mien­ny i jasny ob­szar w fo­tos­fe­rze sło­necz­nej;
2. bar­dzo mała pi­guł­ka


Źródła:

SJP.pl

Granulacik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gra­nu­lat


Źródła:

Wiktionary

Granulacja

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Granulacyjny

przy­miot­nik od: gra­nu­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Granularny

1. za­wie­ra­ją­cy gra­nul­ki, zia­ren­ka; ziar­ni­sty;
2. ma­ją­cy po­stać gra­nu­lek, zia­re­nek; ziar­ni­sty;
3. syn­te­za gra­nu­lar­na - me­to­da ge­ne­ro­wa­nia dźwię­ku w cy­fro­wych in­stru­men­tach mu­zycz­nych;
4. de­zin­te­gra­cja gra­nu­lar­na - ro­dzaj wie­trze­nia me­cha­nicz­ne­go po­le­ga­ją­cy na roz­pa­dzie skały na czę­ści mi­ne­ral­ne


Źródła:

SJP.pl

Granulat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pre­pa­rat lub towar w po­sta­ci gra­nu­lek, czyli zia­re­nek


Źródła:

Wiktionary

Granulator

urzą­dze­nie do gra­nu­lo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Granulit

skała me­ta­mor­ficz­na skła­da­ją­ca się głów­nie ze ska­le­nia, kwar­cu i gra­na­tu, nie­kie­dy dy­ste­nu i bio­ty­tu


Gra­nu­lit, Lep­ty­nit – skała me­ta­mor­ficz­na pow­sta­ła na sku­tek prze­o­bra­że­nia ar­ko­zy w wa­run­kach me­ta­mor­fiz­mu re­gio­nal­ne­go. Zbu­do­wa­na z drob­nych zia­re­nek kwar­cu, ska­le­ni al­ka­licz­nych, gra­na­tów i ubo­gich w miki am­fi­bo­li. Nazwa po­cho­dzi od czę­ste­go wyksz­tał­ce­nia gra­no­bla­stycz­ne­go (F. Weiss, 1803). W li­te­ra­tu­rze fa­cho­wej gra­nu­lit okre­śla­ny jest nie­raz jako lep­ty­nit.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Granulka

po­stać sprosz­ko­wa­nej sub­stan­cji, drob­na grud­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) małe nie­re­gu­lar­ne ziar­no w for­mie któ­rych sprze­da­je się niek­tó­re pro­duk­ty jak leki czy ar­ty­ku­ły che­micz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granulocyt

biała krwin­ka za­wie­ra­ją­ca w cy­to­plaz­mie ziar­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. le­u­ko­cyt po­sia­da­ją­cy ziar­ni­sto­ści w cy­to­plaz­mie i seg­men­to­wa­ne jądro ko­mór­ko­we, bio­rą­cy udział w re­ak­cji od­por­no­ścio­wej or­ga­niz­mu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Granulocytowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy gra­nu­lo­cy­tu


Źródła:

Wiktionary

Granulocytoza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) obec­ność zwięk­szo­nej licz­by gra­nu­lo­cy­tów we krwi ob­wo­do­wej


Gra­nu­lo­cy­to­za – zwięk­sze­nie licz­by gra­nu­lo­cy­tów we krwi po­wy­żej 8 000/µl. Wy­stę­pu­je przy sto­so­wa­niu gli­ko­kor­ty­ko­ste­ro­i­dów, w in­fek­cjach, nie­do­bo­rze le­u­ko­cy­tar­nych czą­stek ad­he­zyj­nych oraz no­wot­wo­rach (mię­dzy in­ny­mi u 40% pa­cjen­tów z ra­kiem płuca lub ukła­du po­kar­mo­we­go, 20% z ra­kiem sutka, 30% z no­wot­wo­ra­mi oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go albo ra­kiem jaj­ni­ka oraz 10% z ra­kiem ner­ko­wo­ko­mór­ko­wym).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Granulofosfat

marka na­wo­zów


Źródła:

SJP.pl

Granuloma

guz pow­sta­ły z tkan­ki ziar­ni­no­wej; ziar­ni­niak


Źródła:

SJP.pl

Granulopoeza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. pro­ces pow­sta­wa­nia i spe­cja­li­zo­wa­nia się gra­nu­lo­cy­tów w szpi­ku kost­nym;


Gra­nu­lo­po­e­za ("gra­nu­lo­cy­to­po­e­za", "he­mo­po­e­za gra­nu­lo­cy­tów") – pro­ces pow­sta­wa­nia gra­nu­lo­cy­tów w czer­wo­nym szpi­ku kost­nym. He­mo­cy­to­blast daje po­czą­tek mie­lo­bla­sto­wi, w wy­ni­ku po­dzia­łów ka­rio­ki­ne­tycz­nych two­rzy się pro­mie­lo­cyt, z któ­re­go pow­sta­je mie­lo­cyt (o okrą­głym ją­drze ko­mór­ko­wym) eo­zy­no­fil­ny (kwa­so­chłon­ny), ba­zo­fil­ny (za­sa­do­chłon­ny) lub ne­u­tro­fil­ny (obo­jęt­no­chłon­ny), w ko­lej­nym sta­dium, tj.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grapa

stro­my grzbiet wzgó­rza; ur­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. stro­my grzbiet wzgó­rza; ur­wi­sko

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. góra, wznie­sie­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grapefruit

[czy­taj: grejp­frut lub po­tocz­nie: grej­frut] owoc drze­wa o tej samej naz­wie, okrą­gły, ma­ją­cy so­czy­sty miąższ o gorz­kim smaku; grejp­frut, grej­frut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. zob. grejp­frut. (drze­wo)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) spoż. zob. grejp­frut. (owoc)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grapefruitowy

→ gra­pe­fru­it [czy­taj: grejp­fru­to­wy lub po­tocz­nie: grej­fru­to­wy]; grejp­fru­to­wy, grej­fru­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Grappa

be­zbarw­ny wło­ski wi­niak de­sty­lo­wa­ny ze sfer­men­to­wa­nych wy­tło­czyn wi­no­gro­no­wych (pe­stek, szy­pu­łek, skó­rek itp.)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. wódka z wi­no­gron (i ich pe­stek)


Grap­pa – wło­ski napój al­ko­ho­lo­wy, de­sty­lat prze­fer­men­to­wa­nych wy­tło­ków i pe­stek wi­no­gron, od­pa­dów z pro­ce­su pro­duk­cji wina.

Tru­nek jest przez­ro­czy­sty (z wy­jąt­kiem grapp sta­rzo­nych), o cha­rak­te­ry­stycz­nym smaku, wy­so­kiej za­war­to­ści garb­ni­ków oraz in­ten­syw­nym za­pa­chu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grappin

[czy­taj: grapę] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grappler

[czy­taj: gra­pler] osoba upra­wia­ją­ca grap­pling - walkę wręcz wy­ko­rzy­stu­ją­cą tech­ni­ki chwy­tów


Źródła:

SJP.pl

Grapplerka

[czy­taj: gra­pler­ka] ko­bie­ta upra­wia­ją­ca grap­pling - walkę wręcz wy­ko­rzy­stu­ją­cą tech­ni­ki chwy­tów


Źródła:

SJP.pl

Grapplerski

→ grap­pler [czy­taj: gra­pler­ski]


Źródła:

SJP.pl

Grappling

[czy­taj: gra­pling] walka wręcz wy­ko­rzy­stu­ją­ca tech­ni­ki chwy­tów, upra­wia­na jako dy­scy­pli­na spor­to­wa


Grap­pling, walka na chwy­ty – ro­dzaj walki wręcz wy­ko­rzy­stu­ją­cy tech­ni­ki chwy­tów, tj. dźwi­gnie, rzuty (oba­le­nia), du­sze­nia; za­bro­nio­ne są w niej ude­rze­nia.

Słowo „grap­pling” (także „gra­pling”) to ne­o­lo­gizm po­cho­dzą­cy z ję­zy­ka an­giel­skie­go (ang. „grap­ple” – zła­pać, chwy­tać).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grapplingowy

→ grap­pling [czy­taj: gra­plin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Graptolit

ko­pal­ny bez­krę­go­wiec po­cho­dzą­cy z ery pa­le­o­zo­icz­nej


Źródła:

SJP.pl

Graptolitowy

przy­miot­nik od: grap­to­lit


Źródła:

SJP.pl

Graptolity

gro­ma­da zwie­rząt, ko­pal­nych pół­stru­now­ców z ery pa­le­o­zo­icz­nej


Grap­to­li­ty (Grap­to­lit­hi­na, z gr. "grap­tos" – pi­sa­ny + "lit­hos" – ka­mień) – pod­gro­ma­da lub gro­ma­da zwie­rząt za­li­cza­nych do typu pół­stru­now­ców. Tra­dy­cyj­nie uz­na­wa­no je za wy­łącz­nie wy­mar­łe, ży­ją­ce w okre­sie od kam­bru do wczes­ne­go kar­bo­nu; w takim przy­pad­ku wy­dzie­la­no je w ran­dze gro­ma­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grasant

daw­niej: gra­bież­ca, rabuś


Źródła:

SJP.pl

Grasantka

→ gra­sant


Patrz:grasant

Źródła:

SJP.pl

Grasejowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gra­se­jo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Grasejować

wy­ma­wiać spół­gło­skę "r" z cha­rak­te­ry­stycz­ną wi­bra­cją ję­zy­ka


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wy­ma­wiać fonem IPA2|r. na spo­sób fran­cu­ski, z cha­rak­te­ry­stycz­ną wi­bra­cją ję­zycz­ka: IPA4|ʁ.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graser

typ la­se­ra, ge­ne­ra­tor pro­mie­nio­wa­nia gamma


Gra­ser ("Gamma Ray Sti­mu­la­ted Emis­sion thro­ugh Ra­dia­tion") – hi­po­te­tycz­ne urzą­dze­nie wyt­wa­rza­ją­ce spój­ną, mo­no­chro­ma­tycz­ną wiąz­kę pro­mie­nio­wa­nia gamma. Od­po­wied­nik urzą­dzeń laser (świa­tło wi­dzial­ne) czy maser (mi­kro­fa­le), ale pra­cu­ją­cy w za­kre­sie pro­mie­nio­wa­nia gamma.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grasica

gru­czoł do­krew­ny krę­gow­ców, u czło­wie­ka usy­tu­o­wa­ny w oko­li­cy śród­pier­sio­wej (za most­kiem), bę­dą­cy pod­sta­wo­wym na­rzą­dem lim­fa­tycz­nym, czyn­ny do okre­su pok­wi­ta­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. gru­czoł ukła­du chłon­ne­go znaj­du­ją­cy się tuż za most­kiem, szcze­gól­nie ak­tyw­ny w okre­sie do­ra­sta­nia;


Gra­si­ca (łac. "glan­du­la thy­mus") – gru­czoł, bę­dą­cy na­rzą­dem wcho­dzą­cym w skład ukła­du lim­fa­tycz­ne­go.

Gra­si­ca znaj­du­je się w śród­pier­siu gór­nym, tuż za most­kiem. Jest oto­czo­na to­reb­ką łącz­not­kan­ko­wą. Zbu­do­wa­na jest z kory po­dzie­lo­nej na zra­zi­ki prze­gro­da­mi łącz­not­kan­ko­wy­mi i z rdze­nia wspól­ne­go dla wszyst­kich zra­zi­ków kory. Zrąb tego na­rzą­du sta­no­wią, w prze­ci­wień­stwie do in­nych na­rzą­dów lim­fa­tycz­nych, ko­mór­ki na­błon­ko­we po­cho­dze­nia en­do­der­mal­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grasiczak

no­wot­wór gra­si­cy


Gra­si­czak (łac. "thy­mo­ma") – rzad­ki no­wot­wór wy­wo­dzą­cy się z tkan­ki na­błon­ko­wej gra­si­cy. Może za­wie­rać na­cie­ki z niez­mie­nio­nych no­wot­wo­ro­wo lim­fo­cy­tów. W około 90% lo­ka­li­zu­je się w przed­nim śród­pier­siu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Grasować

1. do­ko­ny­wać aktów prze­mo­cy prze­mie­szcza­jąc się na ja­kimś te­re­nie; pa­no­szyć się, plą­dro­wać;
2. o cho­ro­bach, klę­skach: sze­rzyć się, roz­po­wszech­niać się


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­ny­wać na­pa­dów, gwał­tów na okre­ślo­nym te­re­nie

 (1.2) o cho­ro­bie: sze­rzyć się, pa­no­wać

 (1.3) go­ścić, wi­zy­to­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grass

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grat

gru­chot; po­tocz­nie:
1. stary, mało war­to­ścio­wy, zni­szczo­ny sprzęt; ru­pieć;
2. stary, zni­szczo­ny lub pod­ni­szczo­ny sa­mo­chód; dezel;
3. po­gard­li­wie: czło­wiek stary, nie­do­łęż­ny, scho­ro­wa­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. przed­miot nie­zbyt war­to­ścio­wy, czę­sto stary, zni­szczo­ny mebel, sprzęt do­mo­wy

 (1.2) po­gard. stary, wy­ek­splo­a­to­wa­ny, czę­sto psu­ją­cy się po­jazd me­cha­nicz­ny

 (1.3) techn. drob­ne, ostre po­zo­sta­ło­ści po obrób­ce skra­wa­niemfakt.

 (1.4) daw. gwara. więz. graty – na­rzę­dzia zło­dziej­skie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) po­gard. czło­wiek stary, scho­ro­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gratieszty

białe, słod­kie wino z Moł­da­wii


Źródła:

SJP.pl

Gratin

[czy­taj: graTĘ] ro­dzaj za­pie­kan­ki z wa­rzyw, z za­pie­czo­ną na wierz­chu masą ja­jecz­ną lub se­ro­wą


Źródła:

SJP.pl

Gratis

przed­miot dany lub otrzy­ma­ny bez­płat­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przed­miot otrzy­ma­ny za darmo

przy­słó­wek

 (2.1) tak, że nic nie trze­ba pła­cić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gratisik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gra­tis


Źródła:

Wiktionary

Gratisowo

przy­słó­wek

 (1.1) bez­płat­nie, gra­tis


Źródła:

Wiktionary

Gratisowy

dar­mo­wy, bez­płat­ny


przy­miot­nik

 (1.1) otrzy­my­wa­ny lub ro­zda­wa­ny bez­płat­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gratka

sy­tu­a­cja, rzecz, zda­rze­nie nie­spo­dzie­wa­ne, przy­no­szą­ce ko­rzyść, spra­wia­ją­ce przy­jem­ność, po­myśl­na oko­licz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. coś atrak­cyj­ne­go, cen­ne­go lub uni­ka­to­we­go, co spra­wia przy­jem­ność albo jest rzad­kie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gratki

sy­tu­a­cja, rzecz, zda­rze­nie nie­spo­dzie­wa­ne, przy­no­szą­ce ko­rzyść, spra­wia­ją­ce przy­jem­ność, po­myśl­na oko­licz­ność


Źródła:

SJP.pl

Gratować

usu­wać tzw. graty, czyli po­zo­sta­ło­ści me­ta­lu na kra­wę­dziach po róż­ne­go ro­dza­ju obrób­ce skra­wa­niem lub od­le­wie


Źródła:

SJP.pl

Gratowóz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­jazd do wy­wo­zu od­pa­dów wiel­ko­ga­ba­ry­to­wych, np. sta­rych mebli


Gra­to­wóz – spe­cjal­nie oz­na­ko­wa­ny po­jazd do­sto­so­wa­ny do wy­wo­że­nia od­pa­dów pro­ble­mo­wych (w go­spo­dar­stwie do­mo­wym już nie­przy­dat­nych lub nie­bez­piecz­nych), tak zwa­nych gra­tów (z niem. Gerät - urzą­dze­nie - jako okre­śle­nie dla przed­mio­tu nie­zbyt war­to­ścio­we­go, czę­sto sta­re­go, zni­szczo­ne­go np. mebel lub sprzęt do­mo­wy) na gra­to­wi­sko.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gratulacja

daw­niej: po­win­szo­wa­nie, ży­cze­nie skła­da­ne komuś z okaz­ji ja­kie­goś suk­ce­su, szczę­śli­we­go wy­da­rze­nia itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wyraz uz­na­nia zło­żo­ny komuś z okaz­ji jego suk­ce­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gratulacje

daw­niej: po­win­szo­wa­nie, ży­cze­nie skła­da­ne komuś z okaz­ji ja­kie­goś suk­ce­su, szczę­śli­we­go wy­da­rze­nia itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) wy­ra­zy uz­na­nia prze­ka­zy­wa­ne komu z okaz­ji szczę­śli­we­go wy­da­rze­nia w życiu tej osoby

wy­krzy­knik

 (2.1) wy­ra­że­nie uz­na­nia wy­po­wia­da­ne z okaz­ji czy­je­goś suk­ce­su lub ra­dos­ne­go wy­da­rze­nia

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) M., B. i W. lm. od: gra­tu­la­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gratulacyjny

przy­miot­nik od: gra­tu­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Gratulant

osoba skła­da­ją­ca gra­tu­la­cje


Źródła:

SJP.pl

Gratulantka

{gra­tu­lant)


Źródła:

SJP.pl

Gratulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) win­szo­wa­nie komuś suk­ce­su, awan­su, ju­bi­le­u­szu itp.


Źródła:

Wiktionary

Gratulować

skła­dać komuś wy­ra­zy uz­na­nia z okaz­ji ja­kie­goś suk­ce­su lub szczę­śli­we­go wy­da­rze­nia


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) skła­dać wy­ra­zy uz­na­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Graty

gru­chot; po­tocz­nie:
1. stary, mało war­to­ścio­wy, zni­szczo­ny sprzęt; ru­pieć;
2. stary, zni­szczo­ny lub pod­ni­szczo­ny sa­mo­chód; dezel;
3. po­gard­li­wie: czło­wiek stary, nie­do­łęż­ny, scho­ro­wa­ny


Graty (pcd. i wa. "El Graty") – dziel­ni­ca "(sec­tion)" gminy Silly w Bel­gii, w Re­gio­nie Wa­loń­skim, w pro­win­cji Ha­i­na­ut, w okrę­gu Ath. 1 stycz­nia 2020 roku li­czy­ła 782 miesz­kań­ców. Do 31 grud­nia 1976 sa­mo­dziel­na gmina.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gratyfikacja

1. spe­cjal­ne, do­dat­ko­we wy­na­gro­dze­nie wy­pła­ca­ne za pewne za­słu­gi lub z pew­nej okaz­ji, np. ju­bi­le­u­szu firmy
2. eu­fe­mi­stycz­nie o na­gro­dzie, pre­zen­cie lub ła­pów­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) do­dat­ko­we, zwy­kle jed­no­ra­zo­we, wy­na­gro­dze­nie wy­pła­co­ne pra­cow­ni­ko­wi za spe­cjal­ne za­słu­gi, z okaz­ji świąt, ju­bi­le­u­szu firmy itp.

 (1.2) pre­zent lub ła­pów­ka, którą ktoś otrzy­mu­je w za­mian za coś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gratyfikacyjny

przy­miot­nik od: gra­ty­fi­ka­cja (np. fun­dusz gra­ty­fi­ka­cy­ny, war­tość gra­ty­fi­ka­cyj­na)


Źródła:

SJP.pl

Gratyfikować

wy­na­gra­dzać za pewne za­słu­gi lub z pew­nej okaz­ji, np. ju­bi­le­u­szu firmy


Źródła:

SJP.pl

Gravamen

w pra­wie: spo­sób ogra­ni­cze­nia moż­li­wo­ści za­skar­że­nia orze­cze­nia


Gra­va­men (łac. "uciąż­li­wość", od "gra­va­re", ob­cią­żać) – cecha orze­cze­nia sądu lub or­ga­nu ad­mi­ni­stra­cji, po­le­ga­ją­ca na na­ru­sze­niu in­te­re­su stro­ny po­stę­po­wa­nia. Wy­ka­za­nie "gra­va­men", tj. upraw­do­po­dob­nie­nie, że dane orze­cze­nie na­ru­sza prawa stro­ny (tzw. po­krzyw­dze­nie orze­cze­niem), bywa wa­run­kiem do­pu­szczal­no­ści środ­ków od­wo­ław­czych (np. ape­la­cji w pol­skim po­stę­po­wa­niu kar­nym i cy­wil­nym).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grave

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: cięż­ko, po­waż­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gravel

rower szo­so­wo-te­re­no­wy do jazdy po as­fal­cie i dro­gach szu­tro­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rower szu­tro­wy stwo­rzo­ny do jazdy na dro­gach szu­tro­wych, duk­tach i w lek­kim te­re­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gravelotte

[czy­taj: grawoLET] miej­sco­wość we Fran­cji


Gra­ve­lot­te – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Grand Est, w de­par­ta­men­cie Mo­ze­la.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 530 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 94 osób/km² (wśród 2335 gmin Lo­ta­ryn­gii Gra­ve­lot­te pla­su­je się na 571. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 953.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gravelowy

→ gra­vel


Patrz:gravel

Źródła:

SJP.pl

Graves

Gra­ves – miej­sco­wość i dawna gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Nowa Ak­wi­ta­nia, w de­par­ta­men­cie Cha­ren­te. W 1990 roku jej po­pu­la­cja wy­no­si­ła 111 miesz­kań­ców.

W dniu 1 stycz­nia 1997 roku z po­łą­cze­nia dwóch ów­czes­nych gmin – Gra­ves oraz Saint-Amant-de-Gra­ves – ut­wo­rzo­no nową gminę Gra­ves-Saint-Amant.


Źródła:

Wikipedia

Gravis

gra­wis;
1. ak­cent sa­mo­gło­ski krót­kiej o in­to­na­cji opa­da­ją­cej;
2. znak na li­te­rą oz­na­cza­ją­cy ten ak­cent (`)


Źródła:

SJP.pl

Grawecki

kul­tu­ra gra­wec­ka - kul­tu­ra gór­ne­go pa­le­o­li­tu (28-17 tys. lat temu) za­chod­niej Eu­ro­py, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się wy­stę­po­wa­niem licz­nych ostrzy tyl­co­wych róż­nych od­mian


Źródła:

SJP.pl

Grawer

osoba spe­cja­li­zu­ją­ca się w wy­ko­ny­wa­niu za po­mo­cą spe­cjal­nych na­rzę­dzi na­pi­sów lub ry­sun­ków w me­ta­lu, szkle lub innym twar­dym ma­te­ria­le; ry­tow­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się gra­wer­stwem, czyli wy­ko­ny­wa­niem ry­sun­ków na ma­te­ria­łach twar­dych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. gra­we­ru­nek, wynik pracy gra­we­ra (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grawerować

wy­ko­ny­wać, za po­mo­cą spe­cjal­nych ryl­ców, fre­zów lub środ­ków che­micz­nych, na­pi­sy lub ry­sun­ki w róż­nych ma­te­ria­łach, zwy­kle w me­ta­lu, drew­nie, szkle


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) żło­bić ry­sun­ki po­wierzch­niach z ma­te­ria­łów twar­dych, zwła­szcza me­ta­lo­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grawerski

przy­miot­nik od: gra­wer (np. pra­cow­nia gra­wer­ska, na­rzę­dzia gra­wer­skie)


Źródła:

SJP.pl

Grawerstwo

rze­mio­sło ar­ty­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na wy­ko­ny­wa­niu, za po­mo­cą spe­cjal­nych ryl­ców, fre­zów lub środ­ków che­micz­nych, na­pi­sów lub ry­sun­ków w róż­nych ma­te­ria­łach, zwy­kle w me­ta­lu, drew­nie, szkle


Gra­wer­stwo lub ry­tow­nict­wo – dział rze­mio­sła po­słu­gu­ją­cy się tech­ni­ką po­le­ga­ją­cą na żło­bie­niu twar­dym na­rzę­dziem (obec­nie także ma­szy­no­wo) wzo­rów w me­ta­lu, szkle, ka­mie­niu.

Gra­we­ro­wa­nie jest jedną z naj­star­szych tech­nik zdo­bie­nia wy­ro­bów ar­ty­stycz­nych (metal, kości, ka­mień, szkło). Znane są na­czy­nia z Ba­bi­lo­nii z 2000 roku p.n.e..


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grawerunek

napis lub ry­su­nek wy­ko­na­ny za po­mo­cą spe­cjal­ne­go na­rzę­dzia w me­ta­lu, szkle lub innym twar­dym ma­te­ria­le; gra­wer


Źródła:

SJP.pl

Grawigrad

ol­brzy­mi ssak ko­pal­ny


Źródła:

SJP.pl

Grawimetr

przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru róż­ni­cy przyś­pie­szeń gra­wi­ta­cyj­nych mię­dzy dwoma punk­ta­mi


Gra­wi­metr – urzą­dze­nie sto­so­wa­ne do po­mia­rów lo­kal­ne­go przyś­pie­sze­nia gra­wi­ta­cyj­ne­go, tj. w miej­scu gdzie do­ko­nu­je się po­mia­ru. Wy­róż­nia się gra­wi­me­try ab­so­lut­ne (do po­mia­ru war­to­ści ab­so­lut­nych) i względ­ne (do okre­śle­nia róż­ni­cy przy­spie­sze­nia w róż­nych miej­scach).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grawimetria

dział ge­o­dez­ji zaj­mu­ją­cy się po­mia­ra­mi przy­spie­sze­nia ziem­skie­go


Gra­wi­me­tria (łac. "gra­vis" – cięż­ki, gr. "metréō" – mie­rzę) – doś­wiad­czal­na nauka o Ziemi ba­da­ją­ca przy­spie­sze­nie ziem­skie, czyli ziem­skie pole gra­wi­ta­cyj­ne. Za­li­cza­na do ge­o­fi­zy­ki lub do ge­o­dez­ji[].

Nauka ta poz­wa­la na pod­sta­wie ano­ma­lii pola gra­wi­ta­cyj­ne­go okre­ślić róż­ni­ce w bu­do­wie sko­ru­py ziem­skiej, wy­kryć złoża mi­ne­ra­łów róż­nią­cych się gę­sto­ścią od ota­cza­ją­cych skał itp. Urzą­dze­niem, które mie­rzy ano­ma­lie ziem­skie­go pola gra­wi­ta­cyj­ne­go jest gra­wi­metr.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grawimetryczny

przy­miot­nik od: gra­wi­me­tria (np. po­mia­ry gra­wi­me­trycz­ne, py­ło­mierz gra­wi­me­trycz­ny)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gra­wi­me­trią, do­ty­czą­cy gra­wi­me­trii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grawis

gra­vis;
1. ak­cent sa­mo­gło­ski krót­kiej o in­to­na­cji opa­da­ją­cej;
2. znak na li­te­rą oz­na­cza­ją­cy ten ak­cent (`)


Gra­wis (ak­cent cięż­ki, ak­cent słaby) – znak dia­kry­tycz­ny uży­wa­ny w ję­zy­kach: ka­ta­loń­skim, wiet­nam­skim, nor­we­skim, por­tu­gal­skim, fran­cu­skim, wa­lij­skim, wło­skim i in­nych, oz­na­cza­ją­cy ak­cent sa­mo­gło­ski krót­kiej o in­to­na­cji opa­da­ją­cej.

Nazwą "gra­vis" okre­śla się rów­nież sam taki ak­cent.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grawitacja

wza­jem­ne przy­cią­ga­nie się wszyst­kich ciał; cią­że­nie po­wszech­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. po­wszech­na siła przy­cią­ga­nia dzia­ła­ją­ca po­mię­dzy cia­ła­mi ma­ją­cy­mi masę;


Gra­wi­ta­cja, cią­że­nie po­wszech­ne – zja­wi­sko fi­zycz­ne po­le­ga­ją­ce na wza­jem­nym przy­cią­ga­niu się wszyst­kich ciał – wszel­kich mas i in­nych po­sta­ci ener­gii. Cią­że­nie to jedno z od­dzia­ły­wań pod­sta­wo­wych obok tych elek­tro­sła­bych i ją­dro­wych sil­nych.

Naj­do­kład­niej­szym pot­wier­dzo­nym mo­de­lem gra­wi­ta­cji jest ogól­na te­o­ria względ­no­ści stwo­rzo­na przez Al­ber­ta Ein­ste­i­na, opu­bli­ko­wa­na w 1916 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grawitacyjnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) za poś­red­nict­wem siły gra­wi­ta­cji


Źródła:

Wiktionary

Grawitacyjny

→ gra­wi­ta­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. zwią­za­ny z gra­wi­ta­cją, do­ty­czą­cy gra­wi­ta­cji

 (1.2) techn. taki w któ­rym ruch od­by­wa się na­tu­ral­nie, bez wspo­ma­ga­nia, tylko dzię­ki sile gra­wi­ta­cji


Patrz:grawitacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grawiton

hi­po­te­tycz­na cząst­ka, kwant pola gra­wi­ta­cyj­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. hi­po­te­tycz­ny kwant pola gra­wi­ta­cyj­ne­go;


Gra­wi­ton – hi­po­te­tycz­na cząst­ka ele­men­tar­na, która nie ma masy ani ła­dun­ku elek­trycz­ne­go i prze­no­si od­dzia­ły­wa­nie gra­wi­ta­cyj­ne.

Te­o­ria gra­wi­to­nu jest pod­sta­wą róż­nych kwan­to­wych te­o­rii gra­wi­ta­cji, bę­dą­cych wer­sją kwan­to­wej te­o­rii pola, ale nie mo­de­lu stan­dar­do­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grawitować

1. pod­le­gać prawu gra­wi­ta­cji
2. prze­no­śnie: skła­niać się ku ja­kimś po­glą­dom, ideom


Źródła:

SJP.pl

Grawitropizm

ukie­run­ko­wa­ny ruch ro­ślin spo­wo­do­wa­ny dzia­ła­niem przy­cią­ga­nia ziem­skie­go; ge­o­tro­pizm; ba­ro­tro­pizm


Źródła:

SJP.pl

Grawiura

1. tech­ni­ka ręcz­ne­go przy­go­to­wa­nia formy dru­kar­skiej, po­le­ga­ją­ca na wy­ci­na­niu lub gra­we­ro­wa­niu od­po­wied­nich jej ele­men­tów;
2. od­bit­ka ry­sun­ku uzy­ska­na z ta­kiej formy; ry­ci­na


Gra­wiu­ra (franc. "gra­vu­re") – ry­ci­na od­bi­ta z płyty me­ta­lo­wej, wy­ko­na­na tech­ni­ką druku wklę­słe­go.

Okre­śle­nie to sto­so­wa­ne jest głów­nie do od­bi­tek tech­nik wklę­słych li­to­gra­ficz­nych, ta­kich jak np. ka­mie­nio­ryt czy kwa­so­ryt. Naj­częst­szym błę­dem jest sto­so­wa­nie tego ter­mi­nu od­no­śnie do rycin wy­ko­na­nych tech­ni­ka­mi druku wy­pu­kłe­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grawiurowy

zwią­za­ny z gra­wiu­rą (np. tech­ni­ka gra­wiu­ro­wa, cy­lin­dry gra­wiu­ro­we)


Źródła:

SJP.pl

Gray

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Graz

[czy­taj: grac] mia­sto w Au­strii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto we wschod­niej Au­strii, sto­li­ca kraju związ­ko­we­go Sty­ria, po­ło­żo­ne nad rzeką Murą, u pod­nó­ża Alp Sty­ryj­skich;


Graz ( Gra­dec) – mia­sto sta­tu­tar­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej Au­strii, sto­li­ca kraju związ­ko­we­go Sty­ria oraz sie­dzi­ba po­wia­tu Graz-Um­ge­bung (do któ­re­go jed­nak nie na­le­ży). Liczy 306 068 miesz­kań­ców (1 stycz­nia 2024).

Mia­sto leży nad rzeką Murą, u pod­nó­ża Alp Sty­ryj­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grazia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: Gra­ży­na


Źródła:

Wiktionary

Grazioso

[czy­taj: gra­cjo­zo] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: z gra­cją, z wdzię­kiem


Źródła:

SJP.pl

Grazki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z Gra­zem, do­ty­czą­cy Grazu, po­cho­dzą­cy z Grazu


Źródła:

Wiktionary

Grazzing

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zmie­nia­nie ka­na­łów te­le­wi­zyj­nych pi­lo­tem, żeby oglą­dać jed­no­cze­śnie co najm­niej dwa pro­gra­my


Źródła:

Wiktionary

Grać

1. brać udział w grach
2. wy­ko­ny­wać ut­wo­ry mu­zycz­ne
3. wy­sta­wiać sztu­kę, wyś­wiet­lać film; odt­wa­rzać jakąś po­stać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) brać udział w grze – spor­to­wej, to­wa­rzy­skiej itp.

 (1.2) o przed­mio­cie: wy­da­wać dźwię­ki

 (1.3) być włą­czo­nym

 (1.4) pot. pa­so­wać, od­po­wia­dać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (2.1) wy­do­by­wać dźwię­ki uży­wa­jąc in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go

 (2.2) wy­ko­ny­wać przed­sta­wie­nie (w te­a­trze lub ope­rze); wyś­wiet­lać film (w kinie)

 (2.3) być ak­to­rem odt­wa­rza­ją­cym jakąś po­stać w przed­sta­wie­niu lub fil­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grań

1. ostry, ska­li­sty grzbiet gór­ski;
2. wy­raź­na linia zet­knię­cia się dwóch ścian, kra­wędź, kant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. geogr. grzbiet gór­ski o bar­dzo stro­mych zbo­czach, zwy­kle wąski i ska­li­sty

 (1.2) rzad. ostre zet­knię­cie się ścian lub in­nych pła­szczyzn

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) D. lm. od gra­nie


Grań – zaz­wy­czaj stro­my, ostry i ska­li­sty grzbiet gór­ski, ostra kra­wędź ut­wo­rzo­na przez sty­ka­ją­ce się zbo­cza lub ostra, czę­sto sil­nie po­szar­pa­na, szczy­to­wa par­tia pasma lub grzbie­tu gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grańka

mała grań


Źródła:

SJP.pl

Graś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grażdanka

wschod­nio­sło­wiań­ski al­fa­bet pow­sta­ły przez mo­der­ni­za­cję gra­ficz­ną cy­ry­li­cy, wpro­wa­dzo­ny na po­cząt­ku XVIII wieku w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. al­fa­bet bę­dą­cy od­mia­ną cy­ry­li­cy, wpro­wa­dzo­ny w Rosji na pocz. XVIII wieku, uży­wa­ny rów­nież przez inne na­ro­dy sło­wiań­skie po­słu­gu­ją­ce się wcze­śniej cy­ry­li­cą;


Graż­dan­ka (skrót od­przy­miot­ni­ko­wy od гражданский шрифт, tj. czcion­ka cy­wil­na) – zbli­żo­na do form an­tyk­wy ła­ciń­skiej, czcion­ka cy­ry­li­cy, opra­co­wa­na przez Pio­tra Mo­hy­łę i póź­niej wpro­wa­dzo­na w Car­stwie Ro­syj­skim za cza­sów Pio­tra I Wiel­kie­go w la­tach 1708–1711.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grażdański

→ graż­dan­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z graż­dan­ką, do­ty­czą­cy graż­dan­ki


Patrz:grażdanka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grażka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Gra­ży­na


Graż­ka – pio­sen­ka pol­skiej grupy Do­mo­we Me­lo­die, two­rzą­cej w sty­li­sty­ce lo-fi. To nie­for­mal­ny drugi sin­gel z de­biu­tanc­kiej płyty ze­spo­łu (po nie­o­fi­cjal­nie pro­mo­wa­nym ut­wo­rze "Zby­szek"). Dzię­ki po­ru­sza­nej te­ma­ty­ce abor­cji pre­zen­to­wa­nej kon­tra­sto­wo w lek­kim an­tu­ra­żu, z wręcz jo­wial­ną kom­po­zy­cją, utwór stał się szyb­ko po­pu­lar­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grażyna

po­gard­li­wie: ko­bie­ta w śred­nim wieku, któ­rej za­cho­wa­nie i wy­gląd wzbu­dza nie­chęć, ce­chu­ją­ca się głu­po­tą, pro­stact­wem i za­co­fa­niem; Gra­ży­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. pejor. o ste­re­o­ty­po­wej Polce w śred­nim wieku


Gra­ży­na ( Gražina od "graži" – pię­kna) – imię żeń­skie po­cho­dze­nia li­tew­skie­go. Wy­my­ślo­ne przez Adama Mic­kie­wi­cza dla ty­tu­ło­wej bo­ha­ter­ki jego po­e­ma­tu z 1823.

Zdrob­nie­nia: Graga, Gra­sia, Gra­zia, Gra­żyn­ka, Graż­ka, Gra­dzia, Graża.

Imię Gra­ży­na ma nie­bez­poś­red­nie od­po­wied­ni­ki w in­nych ję­zy­kach ba­zu­ją­ce na po­dob­nym źró­dło­sło­wie oz­na­cza­ją­cym „pię­kno”, „gra­cję”; po­rów­naj: Grace, Gra­zia, Gra­zio­sa, Gra­tia­na. W ję­zy­ku cze­skim – Gražyna. Od tego imie­nia po­cho­dzi naz­wi­sko Gra­żyń­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grażyneria

gra­ży­no­stwo; po­gard­li­wie:
1. spo­sób bycia uwa­ża­ny za cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ko­bie­ty o ste­re­o­ty­po­wych, ne­ga­tyw­nych ce­chach przy­pi­sy­wa­nych Pol­kom;
2. ogół ko­biet o ste­re­o­ty­po­wych, ne­ga­tyw­nych ce­chach przy­pi­sy­wa­nych Pol­kom


Źródła:

SJP.pl

Grażyniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gra­ży­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grażynka

zdrob­nie­nie od: Gra­ży­na (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Gra­ży­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grażynostwo

gra­ży­ne­ria; po­gard­li­wie:
1. spo­sób bycia uwa­ża­ny za cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ko­bie­ty o ste­re­o­ty­po­wych, ne­ga­tyw­nych ce­chach przy­pi­sy­wa­nych Pol­kom;
2. ogół ko­biet o ste­re­o­ty­po­wych, ne­ga­tyw­nych ce­chach przy­pi­sy­wa­nych Pol­kom


Źródła:

SJP.pl

Grażynowaty

po­gard­li­wie: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ko­bie­ty w śred­nim wieku, któ­rej za­cho­wa­nie i wy­gląd wzbu­dza nie­chęć, ce­chu­ją­cej się głu­po­tą, pro­stact­wem i za­co­fa­niem; gra­ży­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Grażynować

po­gard­li­wie: za­cho­wy­wać się jak Gra­ży­na (gra­ży­na) - ko­bie­ta w śred­nim wieku, któ­rej za­cho­wa­nie i wy­gląd wzbu­dza nie­chęć, ce­chu­ją­ca się głu­po­tą, pro­stact­wem i za­co­fa­niem


Źródła:

SJP.pl

Grażynowy

po­gard­li­wie: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ko­bie­ty w śred­nim wieku, któ­rej za­cho­wa­nie i wy­gląd wzbu­dza nie­chęć, ce­chu­ją­cej się głu­po­tą, pro­stact­wem i za­co­fa­niem; gra­ży­no­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Grażyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grd

skrót od: greek drach­ma, mię­dzy­na­ro­do­we oz­na­cze­nie drach­my, daw­nej jed­nost­ki mo­ne­tar­nej Gre­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grdacz

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny czu­ba­czy


Źródła:

SJP.pl

Grdyka

uwy­pu­kle­nie na przed­niej stro­nie szyi, zwła­szcza u męż­czyzn, ut­wo­rzo­ne przez chrząst­kę tar­czo­wą krta­ni; jabł­ko Adama, wy­nio­słość krta­nio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. wy­sta­ją­ca na przed­niej czę­ści szyi chrząst­ka krta­ni (zaz­wy­czaj u męż­czyzn)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grec.

skrót od: grec­ki; gr.


Źródła:

SJP.pl

Grech

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grechuta

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grechutka

okaz­jo­nal­nie: pio­sen­ka śpie­wa­na przez Marka Gre­chu­tę


Źródła:

SJP.pl

Greciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grety lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grecja

pań­stwo w Eu­ro­pie ze sto­li­cą w Ate­nach; Re­pu­bli­ka Grec­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, ze sto­li­cą w Ate­nach;


Gre­cja (gr. Ελλάδα "Elláda", IPA: [] lub Ελλάς "Ellás", IPA: []), Re­pu­bli­ka Grec­ka (Ελληνική Δημοκρατία "Ellinikí Dimokratía", IPA: []) – pań­stwo po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Eu­ro­py, na po­łud­nio­wym krań­cu Pół­wy­spu Bał­kań­skie­go. Gra­ni­czy z czte­re­ma pań­stwa­mi: Al­ba­nią, Ma­ce­do­nią Pół­noc­ną i Buł­ga­rią od pół­no­cy oraz Tur­cją od wscho­du.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grecki

zwią­za­ny z Gre­cją


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gre­cją, do­ty­czą­cy Gre­cji lub Gre­ków

 (1.2) zwią­za­ny z Grec­kim Ko­ścio­łem Pra­wo­sław­nym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język Gre­ków i po czę­ści Cy­pryj­czy­ków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Greckojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem grec­kim;
2. na­pi­sa­ny w ję­zy­ku grec­kim;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem grec­kim


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem grec­kim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem grec­kim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku grec­kim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Greckokat.

skrót od: grec­ko­ka­to­lic­ki


Źródła:

SJP.pl

Greckokatolicki

zwią­za­ny z Ko­ścio­łem pow­sta­łym w wy­ni­ku unii Ko­ścio­ła pra­wo­sław­ne­go z ka­to­lic­kim; unic­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z Ko­ścio­łem pow­sta­łym z unii Ko­ścio­ła pra­wo­sław­ne­go z ka­to­lic­kim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Greckość

→ grec­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co grec­kie


Patrz:grecki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grecysta

ba­dacz ję­zy­ka i kul­tu­ry sta­ro­żyt­nej Gre­cji; osoba stu­diu­ją­ca grekę


Źródła:

SJP.pl

Grecystka

ba­dacz­ka ję­zy­ka i kul­tu­ry sta­ro­żyt­nej Gre­cji


Źródła:

SJP.pl

Grecystyczny

→ gre­cy­sty­ka


Patrz:grecystyka

Źródła:

SJP.pl

Grecystyka

nauka o ję­zy­ku, li­te­ra­tu­rze i kul­tu­rze sta­ro­żyt­nej Gre­cji


Źródła:

SJP.pl

Grecyzacja

pod­da­wa­nie wpły­wom grec­kim, roz­sze­rza­nie wpły­wów grec­kich, na­da­wa­nie cze­muś cech ty­po­wo grec­kich


Źródła:

SJP.pl

Grecyzm

wyraz, zwrot lub kon­struk­cja skład­nio­wa wzo­ro­wa­ne na ję­zy­ku grec­kim albo z niego prze­ję­te


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. wyraz lub zwrot za­po­ży­czo­ny z ję­zy­ka grec­kie­go, który zo­stał wpro­wa­dzo­ny do in­ne­go ję­zy­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grecyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gre­cy­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Grecyzować

pod­da­wać wpły­wom grec­kim, roz­sze­rzać wpły­wy grec­kie, na­da­wać cze­muś cechy ty­po­wo grec­kie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgre­cy­zo­wać)

 (1.1) kult. na­rzu­cać grec­kość, przy­mu­szać kogoś do zo­sta­nia Gre­kiem, zmie­niać coś na grec­kie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gre­cy­zo­wać się (dk. zgre­cy­zo­wać się)

 (2.1) sta­wać się Gre­kiem, na­bie­rać cech grec­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Greczyn

daw­niej: Grek


Źródła:

SJP.pl

Greczynka

osiem­na­sto­wiecz­na luk­su­so­wa su­knia bez rę­ka­wów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba płci żeń­skiej na­ro­do­wo­ści grec­kiej, oby­wa­tel­ka Gre­cji, miesz­kan­ka Gre­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Greczyzna

1. język grec­ki; greka;
2. cechy cha­rak­te­ry­stycz­ne kul­tu­ry grec­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. greka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Green

[czy­taj: grin] po­wierzch­nia na­o­ko­ło dołka na polu gol­fo­wym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greene

naz­wi­sko an­giel­skie, m.in. Gra­ham Gre­e­ne [czy­taj: gre­jem grin] - pi­sarz an­giel­ski (1904-1991)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greenhorn

[czy­taj: grin­horn]
1. młoda, na­iw­na osoba; fra­jer, żół­to­dziób, no­wi­cjusz;
2. czło­wiek świe­żo przy­by­ły, niez­na­ją­cy lo­kal­nych wa­run­ków i oby­cza­jów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greenkeeper

[czy­taj: grin­ki­per] osoba dba­ją­ca o mu­ra­wy sta­dio­nów, pól gol­fo­wych itp.


Źródła:

SJP.pl

Greenkeeperka

→ gre­en­ke­e­per [czy­taj: grin­ki­per­ka]


Źródła:

SJP.pl

Greenockit

[czy­taj: gri­no­kit] mi­ne­rał, siar­czek kadmu; gri­no­kit, gre­no­kit


Źródła:

SJP.pl

Greenpeace

[czy­taj: grin­pis] mię­dzy­na­ro­do­wa or­ga­ni­za­cja eko­lo­gicz­na i pa­cy­fi­stycz­na, pow­sta­ła w 1971 r., zaj­mu­ją­ca się ochro­ną śro­do­wi­ska; Gre­en­pe­a­ce En­vi­ron­men­tal Trust


Gre­en­pe­a­ce – mię­dzy­na­ro­do­wa or­ga­ni­za­cja po­za­rzą­do­wa, dzia­ła­ją­ca na rzecz ochro­ny śro­do­wi­ska z lo­kal­ny­mi biu­ra­mi w ponad 55 kra­jach, a także od­dzia­łem mię­dzy­na­ro­do­wym w Am­ster­da­mie. Za­ło­żo­na w 1971 w Van­co­u­ver w Ka­na­dzie, by prze­ciw­sta­wić się ame­ry­kań­skim te­stom ato­mo­wym na Ala­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greenpoint

[czy­taj: grin­pojnt] dziel­ni­ca No­we­go Jorku, za­miesz­ki­wa­na głów­nie przez lud­ność pol­skie­go po­cho­dze­nia


Gre­en­po­int – naj­bar­dziej wy­su­nię­ta na pół­noc dziel­ni­ca ( ne­igh­bor­ho­od) Bro­o­kly­nu w Nowym Jorku. Dziel­ni­ca gra­ni­czy od po­łud­nio­we­go za­cho­du z dziel­ni­cą Wil­liams­burg, od po­łud­nio­we­go wscho­du z au­to­stra­dą Bro­o­klyn-Qu­e­ens (zwaną "BQE") oraz dziel­ni­cą East Wil­liams­burg, od pół­no­cy z rzeką New­town Creek oraz przez most Pu­ła­skie­go z dziel­ni­cą Long Is­land City na­le­żą­cą do Qu­e­ens, a od za­cho­du z cie­śni­ną – uj­ściem rzeki (wł.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greenspan

[czy­taj: grin­spen] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Greenwashing

[czy­taj: grin­ło­szing] wy­wo­ły­wa­nie u klien­tów wra­że­nia, że pro­dukt wyt­wo­rzo­no zgod­nie z za­sa­da­mi ochro­ny śro­do­wi­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) społ. ekon. oszu­stwo mar­ke­tin­go­we ma­ją­ce skło­nić do za­ku­pu pro­duk­tu kon­su­men­tów o prze­ko­na­niach pro­e­ko­lo­gicz­nych, bę­dą­ce nie­u­za­sad­nio­nym kre­o­wa­niem wi­ze­run­ku eko­lo­gicz­ne­go;


Gre­en­was­hing (rza­dziej gre­en­wash) – w wol­nym tłu­ma­cze­niu „eko­ście­ma”, „zie­lo­ne myd­le­nie oczu” czy „zie­lo­ne kłam­stwo”, zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na wy­wo­ły­wa­niu u klien­tów po­szu­ku­ją­cych to­wa­rów wyt­wo­rzo­nych zgod­nie z za­sa­da­mi eko­lo­gii i ochro­ny śro­do­wi­ska myl­ne­go wra­że­nia, że pro­dukt lub przed­się­bior­stwo go wyt­wa­rza­ją­ce są w zgo­dzie z na­tu­rą i eko­lo­gią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Greenwashingowy

→ gre­en­was­hing [czy­taj: grin­ło­szin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Greenwich

[czy­taj: gri­nicz] dziel­ni­ca Lon­dy­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) dziel­ni­ca Lon­dy­nu z ob­ser­wa­to­rium astro­no­micz­nym, któ­re­go po­ło­że­nie wyz­na­cza prze­bieg po­łud­ni­ka ze­ro­we­go;

 (1.2) to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści i gmin w USA


Gre­en­wich () – dziel­ni­ca Lon­dy­nu, we wschod­niej czę­ści mia­sta, na po­łud­nio­wym brze­gu Ta­mi­zy, w gmi­nie Royal Bo­ro­ugh of Gre­en­wich. Gre­en­wich jest wspom­nia­ne w Do­mes­day Book (1086) jako "Gren­viz". Prze­bie­ga przez nią po­łud­nik ze­ro­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Greenwood

[czy­taj: grin­łud] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greg

imię


Greg, właśc. Mi­chel Louis Al­bert Re­gnier (ur. 5 maja 1931 w Ixel­les, zm. 29 paź­dzier­ni­ka 1999 w Ne­u­il­ly-sur-Seine) – bel­gij­ski i fran­cu­ski sce­na­rzy­sta oraz ry­sow­nik ko­mik­sów, a także autor po­wie­ści kry­mi­nal­nych.

Znany prze­de wszyst­kim jako autor hu­mo­ry­stycz­nych serii ta­kich jak "Achil­le Talon", "Rock Derby" czy "Zig et Puce", a także sce­na­rzy­sta re­a­li­stycz­nych ko­mik­sów, m.in. "Co­man­che", "Ber­nard Prin­ce" i "Bruno Bra­zil".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greg.

skrót od: gre­go­riań­ski


Źródła:

SJP.pl

Gregaryna

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy pier­wot­nia­ków z grupy spo­row­ców wła­ści­wych, bę­dą­cych pa­so­ży­ta­mi wew­nętrz­ny­mi bez­krę­gow­ców; hur­ma­czek


Źródła:

SJP.pl

Gregaryny

gro­ma­da pier­wot­nia­ków z grupy spo­row­ców wła­ści­wych, bę­dą­cych pa­so­ży­ta­mi wew­nętrz­ny­mi bez­krę­gow­ców, głów­nie pier­ście­nic i owa­dów; hur­macz­ki


Gre­ga­ry­ny, hur­macz­ki (Gre­ga­ri­na­si­na) – pod­gro­ma­da pro­ti­stów na­le­żą­ca do typu api­kom­plek­sów. Te osią­ga­ją­ce roz­miar około pół mi­li­me­tra dłu­go­ści pa­so­ży­ty za­miesz­ku­ją w prze­wo­dach po­kar­mo­wych i ja­mach ciała bez­krę­gow­ców lą­do­wych, mor­skich oraz słod­ko­wod­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grege

[czy­taj: greż] cien­ka nić otrzy­my­wa­na przez roz­wi­ja­nie ko­ko­nów jed­wab­ni­ka, uży­wa­na jako su­ro­wiec włó­kien­ni­czy; greż


Źródła:

SJP.pl

Gregor

1. obce imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gregorczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gregorczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gregorek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gregorianek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. nowy uczeń, roz­po­czy­na­ją­cy naukę w szko­le

 (1.2) daw. le­ni­wy, nie­przy­kła­da­ją­cy się do nauki uczeń

 (1.3) daw. uczeń bę­dą­cy uczest­ni­kiem gre­go­ria­nek


Źródła:

Wiktionary

Gregorianka

1. prak­ty­ka od­pra­wia­nia mszy świę­tej przez 30 ko­lej­nych dni w in­ten­cji jed­nej zmar­łej osoby; msza gre­go­riań­ska;
2. tra­dy­cyj­ny, jed­no­gło­so­wy śpiew li­tur­gicz­ny Ko­ścio­ła ła­ciń­skie­go, śpie­wa­ny przez męż­czyzn; cho­rał gre­go­riań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. kośc. pot. msza gre­go­riań­ska

 (1.2) rel. kośc. pot. cho­rał gre­go­riań­ski, śpiew gre­go­riań­ski

 (1.3) zwy­kle w lm. zob. gre­go­rian­ki.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gregorianki

1. prak­ty­ka od­pra­wia­nia mszy świę­tej przez 30 ko­lej­nych dni w in­ten­cji jed­nej zmar­łej osoby; msza gre­go­riań­ska;
2. tra­dy­cyj­ny, jed­no­gło­so­wy śpiew li­tur­gicz­ny Ko­ścio­ła ła­ciń­skie­go, śpie­wa­ny przez męż­czyzn; cho­rał gre­go­riań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ob­cho­dzo­ny daw­niej przez żaków dzień św. Grze­go­rza – 12 marca;


Gre­go­rian­ki ( Svatý Řehoř, Řehoře, Řehořovy vo­ja­ky, Gre­gor­je­van­je, Gregorčki) – dawne świę­to szkol­ne ob­cho­dzo­ne w dniu 12 marca, w dzień wspom­nie­nia w Ko­ście­le ka­to­lic­kim pa­pie­ża św. Grze­go­rza Wiel­kie­go, pa­tro­na szkół pod­sta­wo­wych.

We­dług Ry­szar­da Gan­siń­ca, który poś­wię­cił Gre­go­rian­kom ob­szer­ne stu­dium, zwy­czaj pow­stał w XV wieku w Al­za­cji jako dzień, w któ­rym jed­no­cze­śnie że­gna­no abi­tu­rien­tów i wi­ta­no pier­wszo­kla­si­stów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gregorianum

właśc. Pon­ti­fi­cia Uni­ver­si­tas Gre­go­ria­na, pa­pie­ski uni­wer­sy­tet w Rzy­mie


Źródła:

SJP.pl

Gregoriański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do pa­pie­ża Grze­go­rza XIII; ,

 (1.2) od­no­szą­cy się do pa­pie­ża Grze­go­rza I; ,


Źródła:

Wiktionary

Gregorowicz

naz­wi­sko


Gre­go­ro­wicz – pol­skie naz­wi­sko de­ry­wo­wa­ne od 'Gre­gor'; su­fiks '-owicz' w funk­cji pa­tro­ni­micz­nej. Osoby o tym naz­wi­sku:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gregory

obce imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gregoły

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gwara. zob. gre­go­rian­ki.


Źródła:

Wiktionary

Greifswald

[czy­taj: grajfs­wald] mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. han­ze­a­tyc­kie mia­sto po­wia­to­we i uni­wer­sy­tec­kie w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie;


Gre­ifs­wald (wym.,), Universitäts- und Han­se­stadt Gre­ifs­wald – mia­sto po­wia­to­we i uni­wer­sy­tec­kie w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie nad rzeką Ryck, sie­dzi­ba po­wia­tu Vor­pom­mern-Gre­ifs­wald. Sie­dzi­ba Uni­wer­sy­te­tu w Gre­ifs­wal­dzie i kilku waż­nych in­sty­tu­cji na­u­ko­wo-ba­daw­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Greifswaldzki

→ Gre­ifs­wald


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gre­ifs­wal­dem, do­ty­czą­cy Gre­ifs­wal­du


Patrz:Greifswald

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grej

jed­nost­ka po­chło­nię­tej dawki pro­mie­nio­wa­nia


|Wiel­kosc = dawki po­chło­nię­tej


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grejfrut

(pi­sow­nia nie­za­le­ca­na) wiecz­nie zie­lo­ne drze­wo cy­tru­so­we o du­żych, ja­dal­nych owo­cach; grejp­frut, gra­pe­fru­it


Grej­frut – pol­ski ze­spół roc­ko­wy za­ło­żo­ny w stycz­niu 2000 roku. Tego sa­me­go roku zdo­był głów­ną na­gro­dę w kon­kur­sie De­biu­ty KFPP Opole. Na­grał 1 płytę ("Tytuł płyty"), pro­mo­wa­ną te­le­dy­skiem do ut­wo­ru pt. "Kos­mi­ta".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grejfrutowy

→ grej­frut (pi­sow­nia nie­za­le­ca­na); gra­pe­fru­i­to­wy, grejp­fru­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Grejpfrucik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od grejp­frut


Źródła:

Wiktionary

Grejpfrut

[czy­taj: grejp­frut lub po­tocz­nie: grej­frut] owoc drze­wa o tej samej naz­wie, okrą­gły, ma­ją­cy so­czy­sty miąższ o gorz­kim smaku; gra­pe­fru­it, grej­frut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na cy­tru­so­wa z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) spoż. owoc grejp­fru­ta (1.1)


Grejp­frut ("Ci­trus pa­ra­di­si") – ga­tu­nek wiecz­nie zie­lo­nej ro­śli­ny z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych. Grejp­fru­ty praw­do­po­dob­nie są mie­szań­cem po­ma­rań­czy ol­brzy­miej ("Ci­trus ma­xi­ma") z Ar­chi­pe­la­gu Ma­laj­skie­go, z po­ma­rań­czą chiń­ską ("Ci­trus si­nen­sis"), przy czym po­ma­rań­cze chiń­skie praw­do­po­dob­nie są także krzy­żów­ka­mi, acz­kol­wiek dużo wcze­śniej­szy­mi, tych­że po­ma­rań­czy ol­brzy­mich z man­da­ryn­ka­mi ("Ci­trus re­ti­cu­la­ta").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grejpfrutowy

→ grejp­frut [czy­taj: grejp­fru­to­wy lub po­tocz­nie: grej­fru­to­wy]; gra­pe­fru­i­to­wy, grej­fru­to­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grejp­fru­ta­mi, do­ty­czą­cy grejp­fru­tów

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla grejp­fru­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grejzen

skała skła­da­ją­ca się prze­de wszyst­kim z kwar­cu, ły­szczy­ku i to­pa­zu


Grej­zen – (niem. "gre­i­sen"- roz­szcze­pie­nie) gru­bo­kla­stycz­na skała me­ta­mor­ficz­na pow­sta­ła w pro­ce­sach me­ta­so­ma­tycz­nych, zbu­do­wa­na z kwar­cu, ły­szczy­ku i to­pa­zu. Nie­kie­dy złoża te za­wie­ra­ją kru­szec cyny – ka­sy­te­ryt. Wy­stą­pie­nia grej­ze­nu w Pol­sce znaj­du­ją się m.in. na Dol­nym Ślą­sku w oko­li­cach Mirskа na Po­gó­rzu Izer­skim (blok kar­ko­no­sko-izer­ski).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grejzenizacja

pro­ces two­rze­nia się grej­ze­nów ze skały gra­ni­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Grek

po­tocz­nie:
1. ba­dacz ję­zy­ka i kul­tu­ry sta­ro­żyt­nej Gre­cji; gre­cy­sta;
2. na­u­czy­ciel grec­kie­go;
3. gre­ko­ka­to­lik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek Ko­ścio­ła grec­kie­go

 (1.2) gw-pl|War­sza­wa. głu­pek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Greka

język grec­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. język i li­te­ra­tu­ra grec­ka

 (1.2) pot. lek­cja ję­zy­ka grec­kie­go, greki (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: grek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grekofil

zwo­len­nik, wiel­bi­ciel kul­tu­ry grec­kiej, ję­zy­ka grec­kie­go; przy­ja­ciel Gre­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. zwo­len­nik, wiel­bi­ciel kul­tu­ry grec­kiej, ję­zy­ka grec­kie­go; przy­ja­ciel Gre­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grekofilka

→ gre­ko­fil


Patrz:grekofil

Źródła:

SJP.pl

Grekokatolicyzm

odłam ka­to­li­cyz­mu, wyz­na­nie pow­sta­łe pod­czas unii brze­skiej w 1596 roku


Źródła:

SJP.pl

Grekokatoliczka

→ gre­ko­ka­to­lik


Patrz:grekokatolik

Źródła:

SJP.pl

Grekokatolik

wyz­naw­ca Ko­ścio­ła grec­ko­ka­to­lic­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Grela

naz­wi­sko


Grela (Grell, Grel­le) – pol­ski herb szla­chec­ki, uży­wa­ny przez ro­dzi­nę wy­wo­dzą­cą się z Ka­szub.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grelaż

ro­dzaj gę­stej, słod­kiej masy z pa­lo­ne­go cukru i mig­da­łów lub orze­chów; gry­laż


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cuk. zob. gry­laż.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grelażowy

→ gre­laż; gry­la­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Grelina

hor­mon ape­ty­tu, pro­du­ko­wa­ny przez ścian­ki żo­łąd­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. hor­mon od­po­wie­dzial­ny za czu­cie głodu


Gre­li­na – 28-ami­nok­wa­so­wy hor­mon pep­ty­do­wy, zi­den­ty­fi­ko­wa­ny w żo­łąd­ku szczu­ra jako en­do­gen­ny li­gand dla re­cep­to­ra uwal­nia­ją­ce­go hor­mon wzro­stu. Gre­li­na wy­dzie­la­na jest w cza­sie gło­dze­nia się, z ko­mó­rek en­te­ro­en­do­kryn­nych typu A żo­łąd­ka. Za­wie­ra n-ok­ta­a­cy­lo­wą mo­dy­fi­ka­cję na se­ry­nie w po­zy­cji trze­ciej, która jest istot­na dla wy­wo­ła­nej gre­li­ną sty­mu­la­cji uwal­nia­nia hor­mo­nu wzro­stu, na­to­miast de­a­cy­lo­wa­na gre­li­na w for­mie des-n-ok­ta­a­cy­lo­wa­nej jest nie­ak­tyw­na bio­lo­gicz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grelowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gremiale

jed­wab­na chu­sta do przy­kry­wa­nia kolan bi­sku­pa sie­dzą­ce­go na tro­nie w cza­sie ce­le­bry; gre­miał


Źródła:

SJP.pl

Gremialniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gre­mial­nie


Źródła:

SJP.pl

Gremialny

od­no­szą­cy się do li­czeb­nej grupy osób, ma­so­wy, tłum­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ogól­ny, po­wszech­ny

 (1.2) od­no­szą­cy się wiel­kiej licz­by ludzi

 (1.3) do­ty­czą­cy gre­mium, pod­ję­ty przez gre­mium

 (1.4) daw. wcho­dzą­cy w skład gre­mium


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gremiał

jed­wab­na chu­sta do przy­kry­wa­nia kolan bi­sku­pa sie­dzą­ce­go na tro­nie w cza­sie ce­le­bry; gre­mia­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. jed­wab­na lub lnia­na chu­sta roz­kła­da­na daw­niej na ko­la­na sie­dzą­ce­go na tro­nie bi­sku­pa pod­czas na­bo­żeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gremium

ze­spół po­dej­mu­ją­cy ważne de­cyz­je


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) grupa osób zaj­mu­ją­cych się tym samym za­wo­dem lub peł­nią­cych te same funk­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gremlin

stwo­rze­nia fan­ta­stycz­ne, zło­śli­wy stwór po­wo­du­ją­cy wad­li­we dzia­ła­nie ma­szyn i urzą­dzeń


Grem­lin – fan­ta­stycz­na isto­ta ze współ­czes­ne­go fol­klo­ru miej­skie­go, zło­śli­wy stwór po­wo­du­ją­cy wad­li­we dzia­ła­nie ma­szyn i urzą­dzeń, prze­de wszyst­kim sa­mo­lo­tów. Po­mysł, by winę za różne uster­ki po­no­si­ły swego ro­dza­ju gnomy czy choch­li­ki naz­wa­ne grem­li­na­mi, po­ja­wił się po­cząt­ko­wo wśród ob­słu­gi na­ziem­nej i lot­ni­ków RAF-u przed II wojną świa­to­wą lub na jej po­cząt­ku, a w cza­sie wojny zo­stał spo­pu­la­ry­zo­wa­ny m.in. przez ko­mik­so­wy ma­ga­zyn „Knoc­ko­ut” oraz książ­kę dla dzie­ci au­tor­stwa Ro­al­da Dahla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gremplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grem­plo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Grena

za­płod­nio­ne i zło­żo­ne jaja mo­ty­la jed­wab­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. zool. zło­żo­ne i za­płod­nio­ne jaja mo­ty­la jed­wab­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenada

1. mia­sto w Hisz­pa­nii; Gra­na­da;
2. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej na wy­spie o tej samej naz­wie, ze sto­li­cą w Saint Ge­or­ge's


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;

 (1.2) geogr. wyspa w ar­chi­pe­la­gu Gre­na­dyn, naj­więk­sza wyspa pań­stwa Gre­na­da (1.1)

 (1.3) geogr. adm. mia­sto w Hisz­pa­nii;

 (1.4) geogr. adm. pro­win­cja w Hisz­pa­nii, w An­da­luz­ji, ma­ją­ca sto­li­cę w mie­ście o tej samej naz­wie;


Gre­na­da – pań­stwo wy­spiar­skie na wy­spie Gre­na­da i czę­ści wysp ar­chi­pe­la­gu Gre­na­dyn (Małe An­ty­le) na Morzu Ka­ra­ib­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grenadier

1. żoł­nierz któ­re­go głów­nym za­da­niem jest mio­ta­nie gra­na­tów ręcz­nych
2. żoł­nierz uz­bro­jo­ny w gra­nat­ni­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz wysz­ko­lo­ny w rzu­ca­niu gra­na­tów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenadierka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. wojsk. czap­ka gre­na­die­ra;

 (1.2) klam­ra od pasa gre­na­die­rów

 (1.3) książk. ko­bie­ta gre­na­dier

 (1.4) pot. wojsk. szko­le­nie ty­po­we dla gre­na­die­rów, ćwi­cze­nia w walce na gra­na­ty, ćwi­cze­nia rzutu gra­na­tem


Gre­na­dier­ka (kasz­kiet gre­na­dier­ski, mitra, in­fu­ła, koł­pak) – woj­sko­we na­kry­cie głowy uży­wa­ne przez gre­na­die­rów.

W XVIII w. czap­ki gre­na­die­rów i fi­zy­lie­rów były bar­dzo do sie­bie po­dob­ne i przy­po­mi­na­ły in­fu­łę (mitrę) bi­sku­pią. Z cza­sem tego ro­dza­ju gre­na­dier­ki zo­sta­ły wy­par­te przez ber­my­ce, pier­wot­nie wpro­wa­dza­ne jako forma wy­róż­nie­nia od­dzia­łów eli­tar­nych oraz gwar­dyj­skich i w tej po­sta­ci uży­wa­ne do dzi­siaj w mun­du­rach pa­rad­nych niek­tó­rych jed­no­stek gwar­dii ho­no­ro­wej, np. w "".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grenadierski

przy­miot­nik od: gre­na­dier


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. zwią­za­ny z gre­na­die­rem, do­ty­czą­cy gre­na­die­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenadilla

gra­na­dil­la;
1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny mę­czen­ni­co­wa­tych; pas­si­flo­ra, mę­czen­ni­ca;
2. owoc tej ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl

Grenadina

syrop z owo­ców gra­na­tu; gre­na­dy­na


Źródła:

SJP.pl

Grenadyjczyk

miesz­ka­niec Gre­na­dy (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gre­na­dy; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenadyjka

miesz­kan­ka Gre­na­dy (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gre­na­dy; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenadyjski

przy­miot­nik od:
a) Gre­na­da (mia­sto w Hisz­pa­nii; Gra­na­da); gra­na­dyj­ski
b) Gre­na­da (pań­stwo)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gre­na­dą, do­ty­czą­cy Gre­na­dy (wyspy)

 (1.2) zwią­za­ny z Gre­na­dą, do­ty­czą­cy Gre­na­dy (pań­stwa)

 (1.3) zwią­za­ny z Gre­na­dą, do­ty­czą­cy Gre­na­dy (mia­sta i kra­i­ny w Hisz­pa­nii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenadyna

syrop z owo­ców gra­na­tu; gre­na­di­na


Gre­na­dy­na – syrop z owocu gra­na­tu, uży­wa­ny czę­sto jako skład­nik kok­taj­li (al­ko­ho­lo­wych i be­zal­ko­ho­lo­wych).

Ze wzglę­du na dużą gę­stość i cię­żar wła­ści­wy, gre­na­dy­na osia­da na dnie szklan­ki, co poz­wa­la na przy­go­to­wa­nie kok­taj­li wie­lo­ko­lo­ro­wych. Gre­na­dy­na jest nie­zbęd­na do przy­go­to­wa­nia jed­nej z wer­sji kok­taj­lu "Te­qu­i­la Sun­ri­se".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grenadynowy

→ gre­na­dy­na


Patrz:grenadyna

Źródła:

SJP.pl

Grenadyny

syrop z owo­ców gra­na­tu; gre­na­di­na


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. grupa wysp ka­ra­ib­skich po­ło­żo­nych mię­dzy wy­spa­mi Saint Vin­cent i Gre­na­dą;

 (1.2) geogr. adm. jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na pań­stwa Saint Vin­cent i Gre­na­dy­ny, obej­mu­ją­ca przy­pa­da­ją­cą mu część wysp Gre­na­dyn (1.1);


Gre­na­dy­ny (ang. "Gre­na­di­nes") – grupa wysp w Ame­ry­ce Środ­ko­wej (Indie Za­chod­nie), w ar­chi­pe­la­gu Wysp Na­wietrz­nych w Ma­łych An­ty­lach, na pół­noc od Try­ni­da­du. Są po­ło­żo­ne po­mię­dzy więk­szy­mi wy­spa­mi Saint Vin­cent na pół­noc­nym wscho­dzie i Gre­na­dą na po­łud­nio­wym za­cho­dzie. Zaj­mu­ją łącz­ną po­wierzch­nię 86 km², a za­miesz­ku­je je około 20 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grenadzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gre­na­dą, do­ty­czą­cy Gre­na­dy (mia­sta)

 (1.2) zwią­za­ny z Gre­na­dą, do­ty­czą­cy Gre­na­dy (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej)


Źródła:

Wiktionary

Grenarski

→ grena


Patrz:grena

Źródła:

SJP.pl

Grenda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grendowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grenen

przy­lą­dek w Danii


Źródła:

SJP.pl

Grenl.

skrót

 (1.1) = gren­landz­ki


Źródła:

Wiktionary

Grenlandczyk

miesz­ka­niec Gren­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gren­lan­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenlandia

wyspa na Oce­a­nie Ark­tycz­nym, naj­więk­sza na Ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. ogrom­na ark­tycz­na wyspa na pół­noc­nym At­lan­ty­ku;

 (1.2) geogr. adm. au­to­no­micz­ne te­ry­to­rium za­leż­ne Danii obej­mu­ją­ce Gren­lan­dię (1.1) i przy­brzeż­ne wyspy


Gren­lan­dia (gren. Ka­la­al­lit Nu­na­at [], Grønland []) – au­to­no­micz­ne te­ry­to­rium za­leż­ne Danii, zlo­ka­li­zo­wa­ne w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, na wy­spie o tej samej naz­wie, zaj­mu­ją­cej ob­szar 2 166 086 km² i bę­dą­cej naj­więk­szą wyspą na świe­cie nie­bę­dą­cą kon­ty­nen­tem. Te­ry­to­rium Gren­lan­dii po­kry­te jest w 81% przez lą­do­lód gren­landz­ki (410,4 tys. km² jest wol­nych od lodu). We­dług da­nych na 2026 rok, za­miesz­ki­wa­ło ją 55 695 osób, spoś­ród któ­rych ok. 89% sta­no­wi­li Inu­i­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grenlandka

miesz­kan­ka Gren­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gren­lan­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenlandzki

zwią­za­ny z Gren­lan­dią


przy­miot­nik

 (1.1) od Gren­lan­dia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język rdzen­nych miesz­kań­ców Gren­lan­dii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grenlandzkojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem gren­landz­kim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem gren­landz­kim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku gren­landz­kim


Źródła:

Wiktionary

Grenoblański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gre­no­ble, do­ty­czą­cy Gre­no­ble


Źródła:

Wiktionary

Grenoble

[czy­taj: greNOBL] mia­sto we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość w po­łud­nio­wo-wschod­niej Fran­cji, w re­gio­nie Ower­nia-Rodan-Alpy;


Gre­no­ble (, Grenòble, Granòble; śred­nio­wiecz­ny oksyt. "Grasanòbol"; Gre­no­blo) – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Ower­nia-Rodan-Alpy, w de­par­ta­men­cie Isère. Przez mia­sto prze­pły­wa rzeka Isère.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ło 158 000 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 8315 osób/km² (wśród 2880 gmin re­gio­nu Rodan-Alpy Gre­no­ble pla­su­je się na 3.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grenokit

mi­ne­rał, siar­czek kadmu; gre­e­noc­kit, gri­no­kit


Gre­no­kit, gre­e­noc­kit – rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy siarcz­ków.

Nazwa upa­mięt­nia Char­le­sa Mur­ra­ya, lorda Gre­e­nock, który od­krył ten mi­ne­rał w 1840 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greps

1. dow­cip; żar­to­bli­wa uwaga;
2. chwyt ko­me­dio­wy, zwy­kle ba­nal­ny, nie­wy­szu­ka­ny


Źródła:

SJP.pl

Gres

ro­dzaj płyt­ki ce­ra­micz­nej wy­ko­na­nej z drob­no zmie­lo­ne­go kwar­cu, ska­le­nia i ka­o­li­nu; bar­dzo od­por­ny na ście­ra­nie me­cha­nicz­ne i dzia­ła­nie środ­ków che­micz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) niesz­kli­wio­ny ma­te­riał ce­ra­micz­ny;

 (1.2) płyt­ki po­dło­go­we z gresu (1.1)


Gres ( grès por­cel­la­na­to, " por­ce­la­in sto­ne­wa­re") – jed­no­li­ta w struk­tu­rze płyt­ka ce­ra­micz­na, przez­na­czo­na do wy­kań­cza­nia po­wierzch­ni. W li­te­ra­tu­rze fa­cho­wej ma­te­riał ten okre­śla­ny jest rów­nież jako ka­mion­ka por­ce­la­no­wa lub gres por­ce­la­no­wy.

Opra­co­wa­nie tech­no­lo­gii wyt­wa­rza­nia gresu pod ko­niec XX wieku wpły­nę­ło na roz­wój pro­duk­cji ce­ra­mi­ki bu­dow­la­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gresham

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gresowy

→ gres


Patrz:gres

Źródła:

SJP.pl

Greszta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Greta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Greta – pow­sta­ła na grun­cie ger­mań­skim skró­co­na forma imie­nia Mał­go­rza­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gretchen

[czy­taj: gret­sien]
1. nie­miec­kie imię żeń­skie;
2. głów­na po­stać ko­bie­ca "Fa­u­sta" Go­et­he­go;
3. uo­so­bie­nie dzie­wi­czo­ści, typ skrom­nej, miłej, nie­bie­sko­o­kiej dziew­czy­ny o dłu­gich blond wło­sach sple­cio­nych w war­ko­cze


Gret­chen – imię żeń­skie po­cho­dze­nia nie­miec­kie­go. Zy­ska­ło po­pu­lar­ność na ob­sza­rze an­glo­ję­zycz­nym pod wpły­wem dra­ma­tu Faust Jo­han­na Wolf­gan­ga von Go­et­he­go. Jest to zdrob­nie­nie od imie­nia Grete (imię nie­miec­kie i skan­dy­naw­skie), Greta (imię nie­miec­kie, an­giel­skie, pol­skie) i Mar­ga­ret (imię an­giel­skie, szkoc­kie i nie­miec­kie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greting

1. trap klam­ro­wy (ro­dzaj dra­bin­ki na stat­ku);
2. kra­tow­ni­ca na dnie łodzi;
3. kra­tow­ni­ca przy­kry­wa­ją­ca luki na gór­nym po­kła­dzie


Gre­ting (ang. "gra­ting")

Na ża­glow­cach po­kła­dy nie były szczel­nie przy­kry­te de­ska­mi. W więk­szo­ści górny po­kład miał luki pro­wa­dzą­ce do niż­szych po­kła­dów. Były tam trzy­ma­ne ło­dzie, za­pa­so­we drzew­ca i inny sprzęt po­trzeb­ny szyb­ko na po­kła­dzie, ale któ­re­go na po­kła­dzie trzy­mać nie można było (np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gretingowy

→ gre­ting


Patrz:greting

Źródła:

SJP.pl

Gretkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grewia

ro­śli­na z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grewling

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grexit

po­tocz­nie: hi­po­te­tycz­ne wyj­ście Gre­cji z Unii Eu­ro­pej­skiej


Gre­xit (ang. "Greek" + "exit") – ter­min oz­na­cza­ją­cy moż­li­wość opu­szcze­nia przez Gre­cję stre­fy euro w związ­ku z kry­zy­sem go­spo­dar­czym w Gre­cji. Przez zwo­len­ni­ków jest uwa­ża­ny za moż­li­wość po­pra­wie­nia sy­tu­a­cji eko­no­micz­nej kraju - emi­sja włas­nej wa­lu­ty (np. drach­my) poz­wo­li­ła­by ob­ni­żyć kosz­ty wa­ka­cji w tym kraju, co zwięk­szy­ło­by do­cho­dy z tu­ry­sty­ki, pod­sta­wy eko­no­mii grec­kiej. Obec­nie Grecy czę­sto tracą tu­ry­stów na rzecz kra­jów nie po­sia­da­ją­cych obec­nej wa­lu­ty Gre­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greyhound

[czy­taj: [grej­hałnt] rasa psa za­li­cza­na do char­tów; chart an­giel­ski


Gre­y­ho­und – rasa psa za­li­cza­na do grupy char­tów, jeden z naj­szyb­szych psów, ho­do­wa­ny w An­glii od wczes­ne­go śred­nio­wie­cza, użyt­ko­wa­ny do po­lo­wań i na wy­ści­gach psów. Typ char­to­wa­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greń

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Greś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Greż

cien­ka nić otrzy­my­wa­na przez roz­wi­ja­nie ko­ko­nów jed­wab­ni­ka, uży­wa­na jako su­ro­wiec włó­kien­ni­czy; grege


Źródła:

SJP.pl

Greża

przę­dza z jed­wa­biu na­tu­ral­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Grh

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = grupa re­kon­struk­cji hi­sto­rycz­nej


Źródła:

Wiktionary

Gribojedow

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gricin

[czy­taj: gric-in] nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­grzy­bi­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Grid

wiel­ki kom­pu­ter o ogrom­nej mocy obli­cze­nio­wej, ut­wo­rzo­ny przez po­łą­cze­nie dużej licz­by kom­pu­te­rów ul­tra­szyb­ki­mi łą­cza­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gridowy

→ grid


Patrz:grid

Źródła:

SJP.pl

Grieg

[czy­taj: grig] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Griffith

[czy­taj: gri­fis lub gri­fit] naz­wi­sko an­giel­skie, m.in. Fre­de­rick Grif­fith (1881-1941), mi­kro­bio­log bry­tyj­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grifter

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) w kul­tu­rze cy­fro­wej i po­li­ty­ce to osoba, np. in­flu­en­cer, ko­men­ta­tor, rze­ko­my ek­spert, która mo­ne­ty­zu­je cudze emo­cje, strach, obu­rze­nie lub na­iw­ność, sprze­da­jąc ide­o­lo­gie, cu­dow­ne me­to­dy czy zbiór­ki, sa­me­mu nie wie­rząc w to, co głosi lub nie po­sia­da­jąc fak­tycz­nych kom­pe­ten­cji


Źródła:

Wiktionary

Grigorij

ro­syj­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Griko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. et­no­lekt (dia­lekt ję­zy­ka grec­kie­go lub język) uży­wa­ny przez ita­lo­gre­ków


Źródła:

Wiktionary

Gril

grill, bar­be­cue;
1. urzą­dze­nie w for­mie prze­no­śne­go rusz­tu opa­la­ne­go wę­glem albo elek­trycz­ne­go pie­kar­ni­ka z roż­nem bądź rusz­tem, słu­żą­ce do bez­tłu­szczo­we­go pie­cze­nia róż­ne­go ro­dza­ju po­traw;
2. po­tra­wy przy­rzą­dza­ne na takim urzą­dze­niu;
3. przy­ję­cie na świe­żym po­wie­trzu, pod­czas któ­re­go przy­go­to­wy­wa­ne i spo­ży­wa­ne są takie po­tra­wy


Źródła:

SJP.pl

Grill

gril, bar­be­cue;
1. urzą­dze­nie w for­mie prze­no­śne­go rusz­tu opa­la­ne­go wę­glem albo elek­trycz­ne­go pie­kar­ni­ka z roż­nem bądź rusz­tem, słu­żą­ce do bez­tłu­szczo­we­go pie­cze­nia róż­ne­go ro­dza­ju po­traw;
2. po­tra­wy przy­rzą­dza­ne na takim urzą­dze­niu;
3. przy­ję­cie na świe­żym po­wie­trzu, pod­czas któ­re­go przy­go­to­wy­wa­ne i spo­ży­wa­ne są takie po­tra­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pie­kar­nik elek­trycz­ny lub rożen słu­żą­cy do pie­cze­nia po­traw

 (1.2) kulin. prze­no­śny ruszt do pie­cze­nia po­traw

 (1.3) środ. mot. atra­pa przed­nia pod maską

 (1.4) slang. apa­rat na zęby

 (1.5) przy­ję­cie na świe­żym po­wie­trzu, pod­czas któ­re­go przy­go­to­wy­wa­ne i spo­ży­wa­ne są po­tra­wy z gril­la (1.1-2)


Zo­bacz też: Grill (ma­skow­ni­ca) w mo­to­ry­za­cji.

Grill (wym". gril") – urzą­dze­nie słu­żą­ce do obrób­ki ciepl­nej pro­duk­tów żyw­no­ścio­wych, wy­ko­rzy­stu­ją­ce do tego celu źró­dło cie­pła umie­szczo­ne bez­poś­red­nio pod rusz­tem. Roz­róż­nia się gril­le wę­glo­we, ga­zo­we i elek­trycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grillowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gril­lo­wać.

 (1.2) kulin. spo­sób obrób­ki ter­micz­nej mięsa i wa­rzyw bez­poś­red­nio na rusz­tach, zwy­kle nad ot­war­tym ogniem


Gril­lo­wa­nie – spo­sób go­to­wa­nia, który wiąże się z za­sto­so­wa­niem cie­pła na po­wierzch­nię żyw­no­ści, naj­czę­ściej z góry, dołu lub od boku. Gril­lo­wa­nie naj­czę­ściej obej­mu­je znacz­ne ilo­ści bez­poś­red­nie­go pro­mie­nio­wa­nia ciepl­ne­go oraz jest zwy­kle uży­wa­ne do szyb­kie­go go­to­wa­nia mięsa i wa­rzyw.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grillowany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od gril­lo­wać

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) kulin. upie­czo­ny na gril­lu


Źródła:

Wiktionary

Grillować

[czy­taj: gri­lo­wać] gri­lo­wać;
1. piec, sma­żyć po­tra­wy na me­ta­lo­wym rusz­cie, pod któ­rym roz­pa­la się ogień;
2. piec po­tra­wy w pie­kar­ni­ku lub ku­chen­ce mi­kro­fa­lo­wej;
3. wy­py­ty­wać przez długi czas;
4. po­tocz­nie: drę­czyć kogoś bar­dzo mocno


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) piec na rusz­tach

 (1.2) przen. bar­dzo do­kład­nie kogoś prze­słu­chi­wać, wy­py­ty­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gril­lo­wać się

 (2.1) pod­le­gać gril­lo­wa­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grillowicz

uczest­nik gril­lo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Grillowy

przy­miot­nik od: grill


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gril­lem, od­no­szą­cy się do gril­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grillparzer

[czy­taj: GRILLparcer] naz­wi­sko, np. Franz Grill­pa­rzer (1791-1872), au­striac­ki dra­ma­turg i pro­za­ik


Źródła:

SJP.pl

Grilować

gril­lo­wać;
1. piec, sma­żyć po­tra­wy na me­ta­lo­wym rusz­cie, pod któ­rym roz­pa­la się ogień;
2. piec po­tra­wy w pie­kar­ni­ku lub ku­chen­ce mi­kro­fa­lo­wej;
3. wy­py­ty­wać przez długi czas;
4. po­tocz­nie: drę­czyć kogoś bar­dzo mocno


Źródła:

SJP.pl

Grimaldi

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grimaldiowate

ro­dzi­na msza­ków z rzędu po­rost­ni­cow­ców


Źródła:

SJP.pl

Grime

[czy­taj: grajm] ga­tu­nek mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej po­krew­nej hip-ho­po­wi, drum and bas­so­wi i dub­ste­po­wi


Grime – ga­tu­nek mu­zy­ki pow­sta­ły w 2002 roku w Lon­dy­nie, po­cho­dzą­cy od m.in.: UK ga­ra­ge, hip-hopu, drum and bassu oraz dub­ste­pu. Styl cha­rak­te­ry­zu­je się nie­rów­no­mier­nym tem­pem, wy­no­szą­cym około 140 BPM, oraz ra­po­wa­niem.

Wy­ko­naw­ców, wy­da­ją­cych mu­zy­kę w tym wła­śnie ga­tun­ku, na­zy­wa się Ma­sters of Ce­re­mo­ny (MC lub MoC).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grimm

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grimmelshausen

Grim­mels­ha­u­sen – miej­sco­wość i gmina w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Tu­ryn­gia w po­wie­cie Hild­burg­ha­u­sen, wcho­dzi w skład wspól­no­ty ad­mi­ni­stra­cyj­nej Feld­ste­in.


Źródła:

Wikipedia

Grin

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karc. wino, pik


Grin – piąty album stu­dyj­ny szwaj­car­skiej grupy thrash­me­ta­lo­wej Co­ro­ner, wy­da­ny przez Noise In­ter­na­tio­nal w 1993 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grincojg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. wło­szczyz­na

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. wa­rzy­wa


Źródła:

Wiktionary

Grind

Zo­bacz też: Grind – sin­gel ze­spo­łu Alice in Cha­ins.

Grind – ewo­lu­cja ska­te­bo­ar­do­wa, fin­ger­bo­ar­do­wa, ro­we­ro­wa po­le­ga­ją­ca na śliz­gu po rurce czy kra­wę­dzi ele­men­tu ska­te­par­ku, mur­kach, itp. W odróż­nie­niu od slide'a do po­śliz­gu są wy­ko­rzy­sty­wa­ne truc­ki, a nie deck de­sko­rol­ki, a w BMX pegi.


Źródła:

Wikipedia

Grindcore

[czy­taj: grajnd­kor] styl w mu­zy­ce roc­ko­wej pow­sta­ły w la­tach 80. XX wieku, wy­wo­dzą­cy się z heavy me­ta­lu i hard­co­re'u; grind core


Grind­co­re – styl w mu­zy­ce roc­ko­wej, któ­re­go pow­sta­nie da­tu­je się na lata 80. XX wieku. Jest wy­pad­ko­wą sty­lów: thrash me­ta­lu z po­cząt­ku jego ist­nie­nia, hard­co­re i punk rocka, w tym crust punk.

Ko­rze­nie grind­co­re'u są nieco inne w przy­pad­ku sceny ame­ry­kań­skiej i bry­tyj­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grindelia

ro­śli­na ziel­na lub niski krzew z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), wy­stę­pu­ją­ce w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Grindować

śro­do­wi­sko­wo w grach kom­pu­te­ro­wych: długo i mo­no­ton­nie zdo­by­wać punk­ty doś­wiad­cze­nia (ek­spić)


Źródła:

SJP.pl

Grindowy

→ grind, → grind­co­re


Patrz:grind, → grindcore

Źródła:

SJP.pl

Grindwal

ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych; grind­wal dłu­go­płet­wy


Grind­wal ("Glo­bi­cep­ha­la") – ro­dzaj wod­nych ssa­ków z po­dro­dzi­ny Glo­bi­cep­ha­li­nae w obrę­bie ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych (Delp­hi­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gringo

po­gard­li­wie o bia­łym cu­dzo­ziem­cu w Hisz­pa­nii i Ame­ry­ce Ła­ciń­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) cu­dzo­zie­miec, blon­das, jan­kes

 (1.2) gwara. prze­stęp po­cząt­ku­ją­cy nar­ko­man

 (1.3) gwara. prze­stęp nie­doś­wiad­czo­ny prze­stęp­ca


Grin­go (od hiszp. "grie­go" 'grec­ki') – pier­wot­nie mia­nem tym w kra­jach Ame­ry­ki Ła­ciń­skiej, a także w Hisz­pa­nii okre­śla­no cu­dzo­ziem­ca oraz osoby nie­mó­wią­ce po hisz­pań­sku. Z cza­sem na­bra­ło ono po­gard­li­we­go wydź­wię­ku jako okre­śle­nie osób po­cho­dzą­cych ze Sta­nów Zjed­no­czo­nych bądź An­glii, by w końcu stać się przy­miot­ni­kiem okre­śla­ją­cym osoby o uro­dzie cha­rak­te­ry­stycz­nej dla kra­jów pół­no­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grinokit

mi­ne­rał, siar­czek kadmu; gre­e­noc­kit, gre­no­kit


Źródła:

SJP.pl

Griot

ar­ty­sta sztu­ki mu­zycz­no-słow­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. za­chod­nia­fry­kań­ski bard, pie­śniarz, ba­jarz, poeta


Griot – ter­min ogól­ny, okre­śla­ją­cy typ ar­ty­stów sztu­ki mu­zycz­no-słow­nej, wy­stę­pu­ją­cy na te­re­nie Afry­ki Za­chod­niej, głów­nie na ob­sza­rze zwią­za­nym w przesz­ło­ści z im­pe­ria­mi Ghany i Mali, tj. obec­ne­go Mali, Se­ne­ga­lu, Gwi­nei, Ma­u­re­ta­nii i Gam­bii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Griotka

→ griot


Patrz:griot

Źródła:

SJP.pl

Grip

śro­do­wi­sko­wo: uchwyt do­łą­cza­ny do spod­niej czę­ści apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go, ułat­wia­ją­cy trzy­ma­nie go w pio­nie i umoż­li­wia­ją­cy za­mon­to­wa­nie do­dat­ko­wych ba­te­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fot. do­dat­ko­wy uchwyt przy­mo­co­wa­ny do spod­niej czę­ści apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go, ułat­wia­ją­cy sta­bil­ne trzy­ma­nie go w pio­nie, po­sia­da­ją­cy ze­staw naj­waż­niej­szych przy­ci­sków ste­ru­ją­cych, poz­wa­la­ją­cy także na za­mon­to­wa­nie do­dat­ko­wych ba­te­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gripen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. wojsk. lotn. szwedz­ki lekki my­śli­wiec wie­lo­za­da­nio­wy;


Źródła:

Wiktionary

Griphus

[czy­taj: gri­fus] utwór li­te­rac­ki o ce­chach za­gad­ki, w któ­rym li­te­ry lub sy­la­by ukry­te­go w nim słowa zo­sta­ły wy­ra­żo­ne ry­sun­ka­mi, zna­ka­mi lub przed­mio­ta­mi ko­ja­rzo­ny­mi na pod­sta­wie ich kształ­tu


Źródła:

SJP.pl

Gripsholm

Grips­holm – re­ne­san­so­wy zamek w Szwe­cji nad je­zio­rem Melar, re­zy­den­cja kró­lów szwedz­kich.

Pier­wot­na twier­dza śred­nio­wiecz­na zo­sta­ła zbu­do­wa­na w 1380 przez Bo Jons­so­na Gripa i na­le­ża­ła do jego ro­dzi­ny aż do kon­fi­ska­ty zamku przez króla Gu­sta­wa I Wazę w 1526. Ten do­ko­nał grun­tow­nej prze­bu­do­wy bu­dyn­ku w stylu re­ne­san­so­wym. Do 1713 był re­zy­den­cją kró­lew­ską.


Źródła:

Wikipedia

Grisaille

[czy­taj: griZAJ]
1. spo­sób ma­lo­wa­nia szarą barwą w róż­nych od­cie­niach;
2. tka­ni­na z krzy­żu­ją­cych się bia­łych i czar­nych nici


Gri­sa­il­le, en gri­sa­il­le (fr. "gris" – siwy, szary, po­pie­la­ty; "gri­sa­il­le" – sza­rość, sza­rzyz­na; "en gri­sa­il­le" – w sza­ro­ściach) – mo­no­chro­ma­tycz­na tech­ni­ka ma­lar­ska oraz obra­zy uzy­ska­ne tą tech­ni­ką, da­ją­ce złu­dze­nie trój­wy­mia­ro­wo­ści. Uży­wa­na do kunsz­tow­ne­go na­śla­dow­nict­wa ka­mien­nych rzeźb, re­lie­fów lub sztu­ka­te­rii. Do ma­lo­wa­nia sto­su­je się tylko różne od­cie­nie sza­ro­ści (do bia­łe­go włącz­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grisejować

ma­lo­wać w róż­nych od­cie­niach sza­ro­ści na wzór pła­sko­rzeź­by


Źródła:

SJP.pl

Grissino

[czy­taj: griss-ino] długa, wąska bu­łecz­ka wło­ska o chrup­kiej skór­ce


Źródła:

SJP.pl

Grisza

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Griszczenko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grizli

wiel­ki niedź­wiedź ży­ją­cy w Ame­ry­ce Pół­noc­nej; niedź­wiedź szary; grizz­ly


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ursus arc­tos hor­ri­bi­lis|Ord|ref=tak., duży dra­pież­ny ssak wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, pod­ga­tu­nek niedź­wie­dzia bru­nat­ne­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grizon

ro­dzaj ssa­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych


Gri­zon ("Ga­lic­tis") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny Ic­to­ny­chi­nae w obrę­bie ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych (Mu­ste­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grizzly

wiel­ki niedź­wiedź ży­ją­cy w Ame­ry­ce Pół­noc­nej; niedź­wiedź szary; griz­li


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ursus arc­tos hor­ri­bi­lis|Ord|ref=tak., duży dra­pież­ny ssak wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, pod­ga­tu­nek niedź­wie­dzia bru­nat­ne­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grn

skrót od: Gro­madz­ka Rada Na­ro­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Gro

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: gra


Źródła:

Wiktionary

Grobek

zdrob­nie­nie od: grób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały grób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grobelka

mała, wąska gro­bla - wał ziem­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grobelne

daw­niej: opła­ta za prze­jazd przez gro­blę; gro­blo­we


Źródła:

SJP.pl

Grobelny

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grobelski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grobianizm

re­ne­san­so­wa re­a­li­za­cja li­te­rac­ka walki z nie­przyz­wo­i­to­ścią ję­zy­ka i oby­cza­jów w An­glii i Niem­czech


Źródła:

SJP.pl

Grobice

Gro­bi­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gró­jec­kim, w gmi­nie Chy­nów.

W po­ło­wie XIX wieku wieś i fol­wark wcho­dzi­ły w skład ma­jąt­ku Że­laz­na, zo­sta­ła do­ku­pio­na do ma­jąt­ku przez no­we­go wła­ści­cie­la Że­laz­nej - Ma­u­ry­ce­go Bluma - współ­wła­ści­cie­la war­szaw­skiej cu­krow­ni. W miej­sco­wo­ści za­cho­wał się dwór drew­nia­ny z po­ło­wy XIX wieku.


Źródła:

Wikipedia

Grobing

żar­to­bli­wie: tłum­ne od­wie­dza­nie gro­bów w dniu Wszyst­kich Świę­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. żart. zja­wi­sko ma­so­we­go od­wie­dza­nia ro­dzin­nych gro­bów w okre­sie Dnia Wszyst­kich Świę­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grobla

1. pusty, szczel­ny prze­dział na stat­ku wod­nym, od­dzie­la­ją­cy zbior­ni­ki ła­dun­ków płyn­nych od in­nych po­mie­szczeń; ko­fer­dam; gro­dza
2. wał ziem­ny spię­trza­ją­cy wodę lub roz­dzie­la­ją­cy wody sto­ją­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wał ziem­ny zbu­do­wa­ny w celu spię­trze­nia wody lub roz­dzie­le­nia sta­wów;

 (1.2) żegl. wo­do­szczel­ny, pusty prze­dział na stat­ku, zwy­kle od­dzie­la­ją­cy zbior­ni­ki pły­nów;


Gro­bla – wał ziem­ny za­trzy­mu­ją­cy i utrzy­mu­ją­cy wodę w sztucz­nym zbior­ni­ku, np. sta­wie, ka­na­le itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groblewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Groblice

Gro­bli­ce (niem. "Gre­bel­witz") – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Siech­ni­ce.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga kra­jo­wa DK94.


Źródła:

Wikipedia

Groblicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grobliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Groblowe

daw­niej: opła­ta za prze­jazd przez gro­blę; gro­bel­ne


Źródła:

SJP.pl

Groblowy

→ gro­bla; gro­bel­ny


Źródła:

SJP.pl

Grobniki

Zo­bacz też: Grob­ni­ki (znie­sio­na osada).

Grob­ni­ki ( Hrobníky, Gröbnig, daw­niej "Kreb­nick") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Głub­czy­ce, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Grob­ni­ki, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Głub­czy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Groborz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grobowcowy

przy­miot­nik od: gro­bo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Grobowiec

1. oka­za­ły, naj­czę­ściej wolno sto­ją­cy bu­dy­nek z ka­mie­nia lub mu­ro­wa­ny, peł­nią­cy rolę grobu dla osoby za­słu­żo­nej dla ja­kie­goś ogółu;
2. typ grobu, w któ­rym trum­ny nie za­sy­pu­je się zie­mią, a je­dy­nie przy­kry­wa ka­mien­ną płytą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) oka­za­ła bu­dow­la lub wy­dzie­lo­ne, zaz­wy­czaj ozdo­bio­ne, miej­sce w innej bu­dow­li, gdzie po­cho­wa­ny jest zmar­ły;

 (1.2) gwara. muz. for­te­pian

 (1.3) gwara. prze­stęp­cza piw­ni­ca


Gro­bo­wiec – oka­za­ły grób. Sa­mo­dziel­na bu­dow­la (ka­pli­ca gro­bo­wa), kom­po­zy­cja ar­chi­tek­to­nicz­no-rzeź­biar­ska umie­szcza­na w na­wach bocz­nych, ka­pli­cach, po­dzie­miach ko­ścio­łów albo nad po­dziem­ną mo­gi­łą na cmen­ta­rzu.

Gro­bow­ce przy­bie­ra­ły różne formy, np. pi­ra­mid, hy­po­ge­um, to­lo­su, kubby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grobownictwo

ogół czyn­no­ści zwią­za­nych z grze­ba­niem zmar­łych


Źródła:

SJP.pl

Grobownik

ro­dzaj nie­to­pe­rzy z ro­dzi­ny upio­ro­wa­tych


Gro­bow­nik ("Tap­ho­zo­us") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny gro­bow­ni­ków (Tap­ho­zo­i­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny upio­ro­wa­tych (Em­bal­lo­nu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grobowniki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tap­ho­zo­i­nae|Jer­don|ref=tak., po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny upio­ro­wa­tych;


Gro­bow­ni­ki (Tap­ho­zo­i­nae) – po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny upio­ro­wa­tych (Em­bal­lo­nu­ri­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grobowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób gro­bo­wy


Źródła:

Wiktionary

Grobowy

przy­miot­nik od: grób


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do grobu

 (1.2) przen. nie­przy­jem­ny, wy­wo­łu­ją­cy przy­gnę­bie­nie, spo­wo­do­wa­ny przy­gnę­bie­niem, przy­wo­dzą­cy sko­ja­rze­nie z gro­bem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groch

1. ro­dzaj ro­ślin jed­no­rocz­nych z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych, wa­rzy­wo o wiot­kiej ło­dy­dze i ja­dal­nych na­sio­nach umie­szczo­nych w strą­kach;
2. ja­dal­ne ziar­na gro­chu - ro­śli­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pisum|L.|ref=tak., ro­śli­na upraw­na z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych;

 (1.2) spoż. strą­ki lub na­sio­na gro­chu (1.1)

 (1.3) gw-pl|Kra­ków. lud. fa­so­la


Groch ("Pisum" L.) – ro­dzaj ro­ślin jed­no­rocz­nych z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Obej­mu­je we­dług róż­nych źró­deł od 2 do 7 ga­tun­ków. Ze wzglę­du na za­gnież­dże­nie w obrę­bie ro­dza­ju gro­szek "Lat­hy­rus" bywa do niego włą­cza­ny.

Za­li­cza­ne tu tra­dy­cyj­nie ga­tun­ki w sta­nie dzi­kim rosną w Azji po­łud­nio­wo-za­chod­niej, po­mię­dzy za­chod­nią Tur­cją, pół­noc­nym Egip­tem i pół­noc­no-za­chod­nim Ira­nem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grochal

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grochala

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grochalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grochocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grochodrzew

cier­ni­ste drze­wo o bia­łych kwia­tach ze­bra­nych w grona; ro­bi­nia aka­cjo­wa


Źródła:

SJP.pl

Grochola

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grocholewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grocholice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grocholski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grochowa

zupa gro­cho­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kulin. gro­chów­ka;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: gro­cho­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grochowalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grochowiak

naz­wi­sko, m.in. Sta­ni­sław Gro­cho­wiak (1934-1976) - poeta pol­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grochowianka

1. zupa gro­cho­wa; gro­chów­ka;
2. owad z ro­dzi­ny plusk­wia­ków pa­so­ży­tu­ją­cy na ro­śli­nach strącz­ko­wych;
3. słoma z wy­młó­co­ne­go gro­chu


Źródła:

SJP.pl

Grochowice

Gro­cho­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie gło­gow­skim, w gmi­nie Kotla.


Źródła:

Wikipedia

Grochowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grochowiec

Gro­cho­wiec – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, w gmi­nie Sę­pól­no Kra­jeń­skie.

Do 1954 roku w gra­ni­cach mia­sta Sę­pól­no Kra­jeń­skie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 137 miesz­kań­ców. Jest 21. co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Sę­pól­no Kra­jeń­skie.


Źródła:

Wikipedia

Grochowina

słoma gro­cho­wa po­zo­sta­ła po ober­wa­niu strą­ków lub wy­młó­ce­niu zia­ren


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sucha ło­dy­ga wy­młó­co­ne­go gro­chu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grochowiska

pole, na któ­rym ro­śnie groch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Grochowiska

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grochowiski

→ Gro­cho­wi­ska


Patrz:Grochowiska

Źródła:

SJP.pl

Grochowisko

pole, na któ­rym ro­śnie groch


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. ścier­ni­sko gro­cho­we


Gro­cho­wi­sko (słow. "Hra­cho­vi­sko") – środ­ko­wa część po­łud­nio­wo-za­chod­nie­go grzbie­tu Babek ("Babky") w sło­wac­kich Ta­trach Za­chod­nich. W grzbie­cie tym ko­lej­no wy­róż­nia się: Straż ("Stráž"), Ró­wień ("Roveň", 1268 m), Gro­cho­wi­sko, prze­łęcz Uj­ście ("Ústie, Brána", ok.


Patrz:Grochowiska

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grochownik

krzew z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych po­cho­dzą­cy z Man­dżu­rii i Sy­be­rii, o kwia­tach żół­tych, bia­łych lub ró­żo­wych; ka­ra­ga­na


Źródła:

SJP.pl

Grochowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grochowski

przy­miot­nik od: Gro­chów


Gro­chow­ski (forma żeń­ska: Gro­chow­ska, licz­ba mnoga: Gro­chow­scy) – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grochowy

przy­miot­nik od: groch


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gro­chem, do­ty­czą­cy gro­chu; za­wie­ra­ją­cy groch


Gro­cho­wy – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Ry­chwał.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grochulski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grochy

wzór na odzie­ży w kształ­cie kółek o wiel­ko­sci grosz­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) deseń w po­sta­ci du­żych kro­pek wy­raź­nie od­ci­na­ją­cych się od tła

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|groch.


Gro­chy (nazwa hi­sto­rycz­na: Stare Gro­chy) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Poś­więt­ne.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Prze­mie­nie­nia Pań­skie­go w Poś­więt­nem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grochów

po­tocz­nie: zupa gro­cho­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grochówa

po­tocz­nie: zupa gro­cho­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zgrub. od: gro­chów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grochóweczka

zdrob­nie­nie od: gro­chów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: gro­chów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grochówka

zupa z gro­chu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. zupa go­to­wa­na na bazie gro­chu, w Pol­sce tra­dy­cyj­nie gęsta, z żół­te­go gro­chu, na wy­wa­rze mięs­nym, z ziem­nia­ka­mi, wę­dzon­ką i ma­je­ran­kiem;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grochówkowy

przy­miot­nik od: gro­chów­ka


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zro­bio­ny z gro­chów­ki, za­wie­ra­ją­cy gro­chów­kę

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z gro­chów­ką, od­no­szą­cy się do gro­chów­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grocik

zdrob­nie­nie od: grot (strza­ły)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od grot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grocjusz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Groddeck

[czy­taj: GROdek] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grodecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grodenapl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. ro­dzaj daw­nej, jed­wab­nej tka­ni­ny


Źródła:

Wiktionary

Grodeturowy

przy­miot­nik od: gro­de­tur


Źródła:

SJP.pl

Grodkowianin

miesz­ka­niec Grod­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Grodkowianka

miesz­kan­ka Grod­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Grodkowice

Grod­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, w gmi­nie Kłaj, około 25 km na po­łud­nio­wy wschód od cen­trum Kra­ko­wa. Przed re­for­mą ad­mi­ni­stra­cyj­ną w 1999 roku na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Grodkowski

przy­miot­nik od: Grod­ków


Źródła:

SJP.pl

Grodków

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Grod­ków ( Grott­kau) – mia­sto w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie brze­skim, sie­dzi­ba gminy Grod­ków.

W mie­ście mie­szczą się duże za­kła­dy prze­my­słu me­ta­lo­we­go, spo­żyw­cze­go, wyt­wór­nia pasz. Obec­nie głów­ną ga­łę­zią go­spo­dar­ki są usłu­gi, w szcze­gól­no­ści w za­kre­sie rol­nict­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grodnianin

miesz­ka­niec Grod­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Grod­na

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Grod­na, uro­dzo­na w Grod­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grodnianka

miesz­kan­ka Grod­na


Źródła:

SJP.pl

Grodno

mia­sto na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto na Bia­ło­ru­si;


Grod­no (biał. Гродна, "Hrod­na"; ros. Гродно, "Grod­no; lit. Gar­di­nas") – mia­sto ob­wo­do­we w za­chod­niej czę­ści Bia­ło­ru­si, nad Niem­nem, w po­bli­żu gra­ni­cy z Pol­ską, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na ob­wo­du gro­dzień­skie­go; 361 115 miesz­kań­ców (2024); oś­ro­dek prze­my­sło­wy; port lot­ni­czy (nie­ob­słu­gu­ją­cy re­gu­lar­nych rej­sów), wę­zło­wa sta­cja ko­le­jo­wa oraz węzeł dro­go­wy, przy­stań rzecz­na; uni­wer­sy­tet (od 1978); sie­dzi­ba Związ­ku Po­la­ków na Bia­ło­ru­si i pol­skie­go kon­su­la­tu ge­ne­ral­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grododzierżca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. hist. adm. urzęd­nik spra­wu­ją­cy wła­dzę nad gro­dem, sta­ro­sta grodu


Źródła:

Wiktionary

Grodowy

przy­miot­nik od: gród


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gro­dem, do­ty­czą­cy grodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grody

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) plu­ral|gród.


Grody – tra­dy­cyj­na cze­ska gra plan­szo­wa przez­na­czo­na dla dwóch osób.

Roz­gry­wa­na jest na plan­szy po­dzie­lo­nej na rzędy i ko­lum­ny (19x19) przy po­mo­cy szes­na­stu pio­nów (8 bia­łych i 8 czar­nych). Pola plan­szy dzie­lą się na dwa ro­dza­je – wśród zwy­kłych, nie­oz­na­czo­nych, pól znaj­du­ją się spe­cjal­nie oz­na­czo­ne pola, które sta­no­wią mury dwu le­żą­cych na­prze­ciw sie­bie gro­dów. Na nich w roz­sta­wie­niu po­cząt­ko­wym usta­wio­ne są piony obyd­wu gra­czy. Po­nad­to spe­cjal­ny­mi po­la­mi są także tak zwane rynki gro­dów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grodza

1. bu­dow­la tym­cza­so­wa z ma­te­ria­łów wo­do­szczel­nych;
2. mała za­gro­da zwie­rząt ho­dow­la­nych lub psów; kojec, koj­czyk;
3. pusty, szczel­ny prze­dział na stat­ku wod­nym, od­dzie­la­ją­cy zbior­ni­ki ła­dun­ków płyn­nych od in­nych po­mie­szczeń; gro­bla, ko­fer­dam


Źródła:

SJP.pl

Grodzenie

zwy­kle o po­cząt­ku re­wo­lu­cji prze­my­sło­wej w daw­nej An­glii: po­dział do­tych­cza­so­wych wspól­nych grun­tów rol­nych na od­dziel­ne pry­wat­ne pola i pa­stwi­ska; pro­ces gro­dzeń


Źródła:

SJP.pl

Grodzeniowy

zwią­za­ny ze sta­wia­niem ogro­dze­nia wokół cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Grodzianin

daw­niej: miesz­ka­niec grodu (zamku)


Źródła:

SJP.pl

Grodzica

w bu­dow­nict­wie: me­ta­lo­wy pal do wy­ko­ny­wa­nia szczel­nych ścia­nek poz­wa­la­ją­cych na pro­wa­dze­nie prac bu­dow­la­nych w wy­ko­pie


Gro­dzi­ca, brus – sta­lo­wy kształ­tow­nik wal­co­wa­ny o okre­ślo­nym prze­kro­ju po­przecz­nym. W Pol­sce spot­kać można bu­dow­le stałe i tym­cza­so­we z uży­ciem gro­dzic Lar­se­na, rza­dziej Krup­pa, współ­cze­śnie także inne (pro­du­cen­ci za­strze­ga­ją włas­ne, opra­co­wa­ne przez sie­bie, ich kształ­ty).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodzicki

naz­wi­sko


Gro­dzic­ki (forma żeń­ska: Gro­dzic­ka, licz­ba mnoga: Gro­dzic­cy) – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodziczeński

zwią­za­ny z Gro­dzicz­nem, do­ty­czą­cy Gro­dzicz­na


Źródła:

SJP.pl

Grodziczno

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodziec

1. dziel­ni­ca Bę­dzi­na;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Graz, mia­sto w Au­strii;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grodziecki

przy­miot­nik od: Gro­dziec


Źródła:

SJP.pl

Grodzieński

przy­miot­nik od: Grod­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Grod­na, zwią­za­ny z Grod­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grodzieńszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion na Bia­ło­ru­si wokół Grod­na, obej­mu­ją­cy w przy­bli­że­niu ob­szar daw­ne­go wo­je­wództ­wa gro­dzień­skie­go, daw­nej gu­ber­ni gro­dzień­skiej lub obec­ne­go ob­wo­du gro­dzień­skie­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grodziowy

przy­miot­nik od: gródź


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gro­dzią, do­ty­czą­cy gro­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grodzisk

gro­dzi­szcze;
1. bu­dow­la bę­dą­ca po­zo­sta­ło­ścią po obron­nym gro­dzie, głów­nie z wczes­ne­go śred­nio­wie­cza
2. wiel­ki gród


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa kil­ku­na­stu wsi w Pol­sce

 (1.2) geogr. osied­le w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści War­sza­wy;

 (1.3) pot. Gro­dzisk Wiel­ko­pol­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grodziski

przy­miot­nik od: Gro­dzisk, Gro­dzisk Ma­zo­wiec­ki, Gro­dzisk Wiel­ko­pol­ski, Gro­dzi­sko, Gro­dzi­sko Dolne


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Gro­dzi­ska

 (1.2) do­ty­czą­cy Gro­dzi­ska Ma­zo­wiec­kie­go

 (1.3) do­ty­czą­cy Gro­dzi­ska Wiel­ko­pol­skie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grodziskie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. piwo pro­du­ko­wa­ne prze­de wszyst­kim przez bro­war w Gro­dzi­sku Wiel­ko­pol­skim


Gro­dzi­skie – je­zio­ro znaj­du­ją­ce się na te­re­nie gminy Banie, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa za­chod­nio­po­mor­skie­go, w pół­noc­nej czę­ści Po­je­zie­rza My­śli­bor­skie­go.

Je­zio­ro znaj­du­je się na ob­sza­rze chro­nio­nym Na­tu­ra 2000 o naz­wie Do­li­na Tywy.

Nie­da­le­ko pół­noc­ne­go brze­gu je­zio­ra znaj­du­je się zamek w Swob­ni­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grodzisko

gro­dzi­szcze;
1. bu­dow­la bę­dą­ca po­zo­sta­ło­ścią po obron­nym gro­dzie, głów­nie z wczes­ne­go śred­nio­wie­cza
2. wiel­ki gród


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. duży gród obron­ny

 (1.2) ar­che­ol. po­zo­sta­ło­ści grodu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grodziskodoleński

przy­miot­nik od: Gro­dzi­sko Dolne


Źródła:

SJP.pl

Grodziskomazowiecki

przy­miot­nik od: Gro­dzisk Ma­zo­wiec­ki; ma­zo­wiec­ko­gro­dzi­ski


Źródła:

SJP.pl

Grodziskowielkopolski

przy­miot­nik od: Gro­dzisk Wiel­ko­pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Grodziskowy

przy­miot­nik od: gro­dzi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gro­dzi­skiem, do­ty­czą­cy gro­dzi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grodziszczanin

miesz­ka­niec Gro­dzi­ska Ma­zo­wiec­kie­go, Gro­dzi­ska Wiel­ko­pol­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec miej­sco­wo­ści: Gro­dzi­sko, Gro­dzisk, Gro­dzisk Ma­zo­wiec­ki lub Gro­dzisk Wiel­ko­pol­ski

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z miej­sco­wo­ści: Gro­dzi­sko, Gro­dzisk, Gro­dzisk Ma­zo­wiec­ki lub Gro­dzisk Wiel­ko­pol­ski, tam uro­dzo­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grodziszczanka

miesz­kan­ka Gro­dzi­ska Ma­zo­wiec­kie­go, Gro­dzi­ska Wiel­ko­pol­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gro­dzi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grodziszcze

gro­dzi­sko;
1. bu­dow­la bę­dą­ca po­zo­sta­ło­ścią po obron­nym gro­dzie, głów­nie z wczes­ne­go śred­nio­wie­cza
2. wiel­ki gród


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodziszczko

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodzisław

imię mę­skie


Gro­dzi­sław, Grodz­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Grodz(i)-" ("gro­dzić, ota­czać pło­tem") i "-sław" ("sława").

Gro­dzi­sław imie­ni­ny ob­cho­dzi 10 kwiet­nia i 12 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodzisławostwo

Gro­dzi­sław z mał­żon­ką; Gro­dzi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Grodzisławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Grodzisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gro­dzi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grodzić

1. ota­czać pło­tem; ogra­dzać;
2. od­dzie­lać, prze­gra­dzać, za­sta­wiać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ogro­dzić, prze­gro­dzić, za­gro­dzić)

 (1.1) od­dzie­lać coś od oto­cze­nia za po­mo­cą ogro­dze­nia

 (1.2) sta­no­wić ogro­dze­nie; być ba­rie­rą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grodziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grodzki

zwią­za­ny dawną osadą obron­ną lub oś­rod­kiem wła­dzy lo­kal­nej


Źródła:

SJP.pl

Grodztwo

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grodźczanin

miesz­ka­niec Grodź­ca


Źródła:

SJP.pl

Grodźczanka

miesz­kan­ka Grodź­ca


Źródła:

SJP.pl

Grof

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. hra­bia, graf


Źródła:

Wiktionary

Grofka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. hra­bi­na, hra­bian­ka


Źródła:

Wiktionary

Grog

napój al­ko­ho­lo­wy: mocny al­ko­hol, zmie­sza­ny z go­rą­cą wodą i osło­dzo­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. żegl. napój al­ko­ho­lo­wy z moc­ne­go trun­ku (zwy­kle araku lub rumu), roz­cień­czo­ne­go go­rą­cą wodą i osło­dzo­ne­go, nie­kie­dy ze sma­ko­wy­mi do­dat­ka­mi;


Grog – napój al­ko­ho­lo­wy w po­sta­ci rumu (lub in­ne­go wy­so­ko­pro­cen­to­we­go al­ko­ho­lu) roz­cień­czo­ne­go wodą z do­dat­kiem cukru i soku z cy­tru­sów. Napój po­pu­lar­nie ko­ja­rzo­ny z ma­ry­na­rza­mi.

Grog wy­da­wa­ny był nieg­dyś ma­ry­na­rzom na ża­glow­cach, zwła­szcza we flo­cie bry­tyj­skiej. Nazwa po­cho­dzi od an­giel­skie­go ad­mi­ra­ła Ed­war­da Ver­no­na prze­zy­wa­ne­go przez ma­ry­na­rzy „Old Grog” od stale no­szo­ne­go pła­szcza sztor­mo­we­go z gro­gra­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groggy

[czy­taj: grogi] okre­śle­nie stanu chwi­lo­we­go oszo­ło­mie­nia u bok­se­ra po otrzy­ma­niu sil­ne­go ciosu


Źródła:

SJP.pl

Groicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grojec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grojer

szwaj­car­ski i fran­cu­ski ser pod­puszcz­ko­wy; gru­jer


Źródła:

SJP.pl

Grom

1. pio­run, grzmot;
2. gniew­ne ostrze­że­nie, na­pom­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. pio­run

 (1.2) książk. zwy­kle w lm. ostre, gniew­ne na­pom­nie­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. rozk. od: gro­mić

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) C. lm. od: gra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grom-Owiec

żoł­nierz GROM-u (Grupy Re­a­go­wa­nia Ope­ra­cyj­no-Ma­ne­wro­we­go); gro­mo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) żoł­nierz z pol­skiej jed­nost­ki spe­cjal­nej GROM


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grom.

skrót od: gro­ma­da, gro­madz­ki


Źródła:

SJP.pl

Gromada

1. jed­nost­ka w sy­ste­ma­ty­ce ro­ślin lub zwie­rząt;
2. duża licz­ba osób, zwie­rząt lub rze­czy ze­bra­na w jed­nym miej­scu;
3. daw­niej: jed­nost­ka po­dzia­łu te­ry­to­rial­ne­go w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbio­ro­wi­sko przed­mio­tów, zwie­rząt czy ludzi, zwy­kle dość licz­ne

 (1.2) biol. ka­te­go­ria sy­ste­ma­tycz­na w bo­ta­ni­ce niż­sza rangą od kró­le­stwa, wyż­sza od klasy;

 (1.3) biol. ka­te­go­ria sy­ste­ma­tycz­na w zo­o­lo­gii niż­sza rangą od typu, wyż­sza od rzędu;

 (1.4) astr. sku­pie­nie gwiazd róż­ne­go po­cho­dze­nia ob­ser­wo­wa­ne na nie­wiel­kiej prze­strze­ni nieba;

 (1.5) adm. dawna jed­nost­ka po­dzia­łu te­ry­to­rial­ne­go w Pol­sce i za­bo­rze ro­syj­skim; po­tocz­nie rów­nież jej ad­mi­ni­stra­cja;

 (1.6) hist. okre­śle­nie uży­wa­ne w naz­wach or­ga­ni­za­cji po­lo­nij­nych Wiel­kiej Emi­gra­cji w XIX w., po klę­sce pow­sta­nia li­sto­pa­do­we­go

 (1.7) geol. po­ziom kla­sy­fi­ka­cji mi­ne­ra­łów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gromadecki

przy­miot­nik od: Gro­mad­ka (wieś na Dol­nym Ślą­sku)


Źródła:

SJP.pl

Gromadka

zdrob­nie­nie od: gro­ma­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od gro­ma­da


Gro­mad­ka (nazwa hi­sto­rycz­na: Gro­dza­no­wi­ce, niem. "Grems­dorf") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, w gmi­nie Gro­mad­ka.

Sie­dzi­ba gminy Gro­mad­ka i naj­więk­sza wieś gminy. Liczy 2029 miesz­kań­ców, z czego 51% sta­no­wią ko­bie­ty, a 49% męż­czyź­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gromadkarski

→ gro­mad­karz, → gro­mad­kar­stwo


Patrz:gromadkarz, → gromadkarstwo

Źródła:

SJP.pl

Gromadkarstwo

ruch ewan­ge­lic­ki na War­mii i Ma­zu­rach bę­dą­cy wy­ra­zem pro­te­stu prze­ciw­ko ger­ma­ni­za­cji Ma­zu­rów przez Niem­ców


Źródła:

SJP.pl

Gromadkarz

czło­nek ruchu ewan­ge­lic­kie­go na War­mii i Ma­zu­rach bę­dą­ce­go wy­ra­zem pro­te­stu prze­ciw­ko ger­ma­ni­za­cji Ma­zu­rów przez Niem­ców


Źródła:

SJP.pl

Gromadnie

przy­słó­wek

 (1.1) tłum­nie, ma­so­wo, gru­po­wo, w gro­ma­dzie


Źródła:

Wiktionary

Gromadniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gro­mad­nie


Źródła:

SJP.pl

Gromadnik

ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny styn­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w wo­dach mórz pół­noc­nych; ka­pe­lan


Gro­mad­nik, ka­pe­lan ("Mal­lo­tus vil­lo­sus") – ga­tu­nek ryby styn­koksz­tałt­nej z ro­dzi­ny styn­ko­wa­tych (Os­me­ri­dae), je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Mal­lo­tus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gromadny

1. tłum­ny, ma­so­wy, licz­ny;
2. wy­stę­pu­ją­cy wspól­nie, w gro­ma­dzie


przy­miot­nik

 (1.1) tłum­ny, ma­so­wy

 (1.2) wy­stę­pu­ją­cy w gro­ma­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gromadowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gromadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gro­ma­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Gromadziciel

daw­niej: osoba, która coś gro­ma­dzi


Źródła:

SJP.pl

Gromadzicielka

→ gro­ma­dzi­ciel


Patrz:gromadziciel

Źródła:

SJP.pl

Gromadzisko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ster­ta ze­bra­nych z pola ka­mie­ni


Źródła:

Wiktionary

Gromadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) skła­dać, zbie­rać w jed­nym miej­scu

 (1.2) zbie­rać, ko­lek­cjo­no­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gro­ma­dzić się

 (2.1) zbie­rać się w więk­szej ilo­ści

 (2.2) zbie­rać się w gro­ma­dę


Źródła:

Wiktionary

Gromadziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gromadzki

naz­wi­sko


przy­miot­nik

 (1.1) adm. zwią­za­ny z gro­ma­dą jako jed­nost­ką ad­mi­ni­stra­cyj­ną


Gro­madz­ki ("Ła­będź Od­mien­ny I") – pol­ski herb szla­chec­ki z no­bi­li­ta­cji, od­mia­na herbu Ła­będź.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gromala

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gromek

naz­wi­sko


Gro­mek – nie­stan­da­ry­zo­wa­na część wsi Ka­li­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wę­grow­skim, w gmi­nie Ło­chów.

Roz­po­ście­ra się wzdłuż ulicy Sta­wo­wej, na po­łud­nie od Ka­lisk.

Hi­sto­rycz­nie po­wią­za­ny z Ka­li­ska­mi, przy­na­le­żał do czte­rech gmin:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gromian

ro­śli­na z ro­dzi­ny miod­lo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gromiec

Gro­miec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie chrza­now­skim, w gmi­nie Li­biąż.

W 1595 roku wieś po­ło­żo­na w po­wie­cie ślą­skim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go była włas­no­ścią kasz­te­la­na wi­ślic­kie­go Mi­ko­ła­ja Li­gę­zy. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go. Wcze­śniej, od 1921 na­le­żał do Wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go. Miej­sco­wość była rów­nież czę­ścią Wol­ne­go Mia­sta Kra­ków.


Źródła:

Wikipedia

Gromienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gro­mić.


Źródła:

Wiktionary

Gromisław

imię mę­skie


Gro­mi­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Gromi-" ("gro­mić, ude­rzać jak grom") i "-sław" ("sława"). Mogło oz­na­czać "po­sia­da­ją­cy nie­od­par­tą sławę".

Gro­mi­sław imie­ni­ny ob­cho­dzi 25 lu­te­go i 11 paź­dzier­ni­ka.

Zdrob­nie­nia imie­nia Gro­mi­sław: Gro­mek, Grom­cio, Gro­mu­lek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gromisławostwo

Gro­mi­sław z mał­żon­ką; Gro­mi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Gromisławowie

Gro­mi­sław z mał­żon­ką; Gro­mi­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gromisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gro­mi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gromić

za­da­wać klę­skę w walce, star­ciu, do­szczęt­nie ro­zbi­jać, roz­pra­szać prze­ciw­ni­ka


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgro­mić)

 (1.1) książk. su­ro­wo kry­ty­ko­wać

 (1.2) książk. po­ko­ny­wać w walce, zaz­wy­czaj z dużą prze­wa­gą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gromki

gło­śny, do­no­śny, ha­ła­śli­wy, hucz­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) do­no­śny, ha­ła­śli­wy, gło­śny, hucz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gromnica

poś­wię­co­na świe­ca z wosku, za­pa­la­na przy umie­ra­ją­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. świe­ca świę­co­na w dzień Matki Bo­skiej Grom­nicz­nej, 2 lu­te­go, tra­dy­cyj­nie za­pa­la­na przy umie­ra­ją­cych, zmar­łych oraz pod­czas niek­tó­rych uro­czy­sto­ści ko­ściel­nych, jak też pod­czas burzy dla od­wró­ce­nia pio­ru­nów; ; Glo­ger.

 (1.2) daw. gwara. więz. kij do bicia


Grom­ni­ca – duża wo­sko­wa świe­ca, uży­wa­na w niek­tó­rych wyz­na­niach chrze­ści­jań­skich w trak­cie naj­waż­niej­szych wy­da­rzeń re­li­gij­no-spo­łecz­nych w życiu wier­ne­go.

W Ko­ście­le ka­to­lic­kim świę­co­na w ko­ście­le. Zwy­czaj świę­ce­nia grom­nic da­tu­je się od IX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gromnicki

przy­miot­nik od: Grom­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gromniczka

zdrob­nie­nie od: grom­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Gromniczna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. (świę­to) Matki Bo­skiej Grom­nicz­nej


Źródła:

Wiktionary

Gromniczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grom­ni­cą, do­ty­czą­cy grom­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Gromniczy

rzad­ko: grom­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Gromnik

1. wieś w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce;
3. naj­wyż­sze wznie­sie­nie Wzgórz Strze­liń­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gromochron

daw­niej: pio­ru­no­chron


Źródła:

SJP.pl

Gromosław

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gromosławostwo

Gro­mo­sław z mał­żon­ką; Gro­mo­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Gromosławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gromosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gro­mo­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gromowiec

żoł­nierz GROM-u (Grupy Re­a­go­wa­nia Ope­ra­cyj­no-Ma­ne­wro­we­go); GROM-owiec


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) żoł­nierz z pol­skiej jed­nost­ki spe­cjal­nej GROM


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gromowy

1. ci­ska­ją­cy gromy;
2. przy­po­mi­na­ją­cy grom


Źródła:

SJP.pl

Gromowładca

bóg, czło­wiek ma­ją­cy wła­dzę na pio­ru­na­mi


Źródła:

SJP.pl

Gromowładny

1. wła­da­ją­cy gro­ma­mi; okre­śle­nie uży­wa­ne w sto­sun­ku do mit. bogów: gr. Zeusa i rzym. Jo­wi­sza;
2. prze­no­śnie: wład­czy, groź­ny, gro­mią­cy


przy­miot­nik

 (1.1) ten, który włada gro­ma­mi, bły­ska­wi­ca­mi

 (1.2) rel. mit. przy­do­mek Zeusa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gromski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gronczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grond

w le­śnict­wie: typ lasu mie­sza­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grondy

w le­śnict­wie: typ lasu mie­sza­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Gronek

zdrob­nie­nie od: grono


Źródła:

SJP.pl

Groniasty

po­dob­ny do grona; bę­dą­cy gro­nem


Źródła:

SJP.pl

Gronicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Groniec

naz­wi­sko


Gro­niec (638 m) – góra w Be­ski­dzie Wy­spo­wym w nie­wiel­kiej gru­pie Zę­zo­wa, znaj­du­ją­cej się na pół­noc od miej­sco­wo­ści Tym­bark i Po­dło­pień. Na współ­czes­nych ma­pach tu­ry­stycz­nych (Com­pass, ExpressMap) pod­pi­sa­ny jest jako "Gro­niec". Na au­striac­kich ma­pach sprzed I wojny świa­to­wej wy­stę­po­wał jako "Gro­jec (641 m)", zaś na pol­skiej mapie WIG jako "Gru­jec (641 m)".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gronik

ro­śli­na z ro­dzi­ny wro­ślo­wa­tych, ros­ną­ca na gni­ją­cych grzy­bach i owo­cach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groningen

[czy­taj: hro­ni­nen] mia­sto w Ho­lan­dii


Gro­nin­gen (, []) – mia­sto w pół­noc­nej Ho­lan­dii, sto­li­ca pro­win­cji o tej samej naz­wie. W 2004 roku mia­sto li­czy­ło ponad 179 tys. miesz­kań­ców. Ze­spół miej­ski zaj­mu­je ob­szar 76,77 km² i oprócz Gro­nin­gen obej­mu­je je­de­na­ście miej­sco­wo­ści.

W ba­da­niach po­zio­mu za­do­wo­le­nia miesz­kań­ców ze swo­je­go mia­sta prze­pro­wa­dzo­nych je­sie­nią 2006 r. na zle­ce­nie Ko­mi­sji Eu­ro­pej­skiej naj­wyż­szy po­ziom za­do­wo­le­nia stwier­dzo­no wśród miesz­kań­ców Gro­nin­gen (Ba­da­nie ob­ję­ło ponad 37 tys. osób z 75 miast).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groningski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gro­nin­gen, do­ty­czą­cy Gro­nin­gen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. dia­lekt (język) gro­ning­ski;


Źródła:

Wiktionary

Groniweł

małe drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, o ja­dal­nych owo­cach, wy­stę­pu­ją­ce od Hi­ma­la­jów po Ma­lez­ję; misz­pel­nik; nieś­plik; nie­splik


Źródła:

SJP.pl

Gronkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gronko

zdrob­nie­nie od: grono


Źródła:

SJP.pl

Gronkowaty

po­dob­ny kształ­tem do gron­ka


Źródła:

SJP.pl

Gronkowcowy

przy­miot­nik

 (1.1) med. zwią­za­ny z gron­kow­cem


Źródła:

Wiktionary

Gronkowiec

cho­ro­bot­wór­cza bak­te­ria Gram-do­dat­nia ma­ją­ca po­stać drob­nych ku­le­czek; sta­fi­lo­kok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) biol. bak­te­ria, któ­rej sku­pi­ska przy­po­mi­na­ją grona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gronkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gronkowy

1. → gron­ko;
2. czer­niec gron­ko­wy - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych;
3. skal­ni­ca gron­ko­wa - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny skal­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grono

1. grupa ludzi po­łą­czo­nych czymś wspól­nym, np. za­in­te­re­so­wa­nia­mi, celem;
2. po­tocz­nie: znacz­na licz­ba nie­du­żych owo­ców wy­ra­sta­ją­cych ze wspól­nej ło­dy­gi; kiść, kita, gron­ko;
3. typ kwia­to­sta­nu i owo­co­sta­nu gro­nia­ste­go, wy­stę­pu­ją­cy np. u wi­no­gro­na, fa­so­li;
4. w fi­zy­ce: grupa nu­kle­o­nów wew­nątrz jądra ato­mo­we­go, która two­rzy struk­tu­rę po­dob­ną do jąder lżej­szych i jest trak­to­wa­na jako pod­struk­tu­ra ca­łe­go jądra


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) grupa ludzi po­łą­czo­nych ja­kimś wy­róż­ni­kiem, np. wspól­ny­mi za­in­te­re­so­wa­nia­mi, przy­jaź­nią itp.

 (1.2) bot. typ kwia­to­sta­nu i owo­co­sta­nu zło­żo­ny z osi głów­nej i od­cho­dzą­cych od niej osi bocz­nych

 (1.3) pot. kilka, kil­ka­na­ście nie­du­żych owo­ców na wspól­nej szy­puł­ce

 (1.4) daw. wojsk. ku­li­ste lub za­o­blo­ne dolne za­koń­cze­nie lufy dzia­ła, jego uchwyt denny;


Grono (łac. "ra­ce­mus", ang. "ra­ce­me") – jeden z ro­dza­jów kwia­to­sta­nów gro­nia­stych. Ten typ kwia­to­sta­nu skła­da się z osi głów­nej, od któ­rej od­cho­dzą osie bocz­ne, które two­rzą kwia­ty szy­puł­ko­we.

Przy­kła­dem grona jest kwia­to­stan kon­wa­lii. Wy­stę­pu­ją­ce u niek­tó­rych ga­tun­ków list­ki pod każ­dym kwiat­kiem to przy­sad­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gronorost

ro­dzaj bru­nat­ni­cy wy­stę­pu­ją­cej głów­nie w Morzu Sar­gas­so­wym; mo­rzy­pło, sar­gas, sar­ga­so, sar­gas­so


Źródła:

SJP.pl

Gronostaj

zwie­rzę z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mu­ste­la er­mi­nea|Lin­na­e­us|ref=tak., nie­wiel­ki dra­pież­ny ssak z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) futro z gro­no­sta­ja (1.1), zwy­kle w lm. gro­no­sta­je; daw. sym­bol wła­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gronostaje

1. po­tocz­nie: futro, błam ze skó­rek gro­no­sta­jo­wyc;
2. prze­no­śnie: sym­bol do­sto­jeń­stwa, wła­dzy


Źródła:

SJP.pl

Gronostajka

wi­dło­gon­ka gro­no­staj­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gronostajowy

przy­miot­nik od: gro­no­staj


Źródła:

SJP.pl

Gronowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gronowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gronowiec

wę­gla­rek gro­no­wiec; owad z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gronowo

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gronowski

przy­miot­nik od: Gro­no­wo El­blą­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gronowy

wy­ra­bia­ny z wi­no­gron


przy­miot­nik

 (1.1) otrzy­my­wa­ny, pro­du­ko­wa­ny z wi­no­gron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gronów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gronówka

gro­nów­ka krzy­żó­wecz­ka - eu­ro­pej­ska ćma z ro­dzi­ny zwój­ko­wa­tych, szkod­nik wi­no­ro­śli; lo­be­sia bo­tra­na


Źródła:

SJP.pl

Groom

[czy­taj: grum] chło­piec sta­jen­ny od­po­wie­dzial­ny za opie­kę nad końmi, masz­ta­lerz; grum


Groom – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Tek­sas, w hrab­stwie Car­son.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groomer

[czy­taj: gru­mer] fryz­jer dla zwie­rząt, zwy­kle psów i kotów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) fryz­jer dla zwie­rząt do­mo­wych;


Gro­o­mer – fryz­jer zwie­rząt.

Okre­śle­nie po­cho­dzi od an­giel­skie­go cza­sow­ni­ka "to groom", czyli „pie­lę­gno­wać”. Zawód ten znany jest w wielu kra­jach świa­ta. Gro­o­me­rzy nie tylko przy­ci­na­ją sierść, ale zaj­mu­ją się też my­ciem, try­mo­wa­niem, czy­szcze­niem uszu, usu­wa­niem in­sek­tów, ob­ci­na­niem pa­zu­rów i wie­lo­ma in­ny­mi za­bie­ga­mi. Ist­nie­ją spe­cjal­ne przy­rzą­dy do pie­lę­gna­cji sier­ści psów róż­nych ras. Niek­tó­re sa­lo­ny ofe­ru­ją nawet far­bo­wa­nie oraz psie per­fu­my.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groomerka

[czy­taj: gru­mer­ka] fryz­jer­ka dla zwie­rząt, zwy­kle psów i kotów


Źródła:

SJP.pl

Groomerski

→ gro­o­mer [czy­taj: gru­mer­ski]


Źródła:

SJP.pl

Groomerstwo

[czy­taj: gru­mer­stwo] za­ję­cie gro­o­me­ra; gro­o­ming


Źródła:

SJP.pl

Grooming

[czy­taj: gru­ming]
1. uwo­dze­nie nie­let­nich przez in­ter­net; child gro­o­ming
2. fryz­jer­stwo dla zwie­rząt, zwła­szcza psów i kotów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. dzia­ła­nia osoby do­ro­słej ma­ją­ce na celu za­przy­jaź­nie­nie się i na­wią­za­nie więzi emo­cjo­nal­nej z dziec­kiem, z in­ten­cją jego sek­su­al­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia; czę­sto za poś­red­nict­wem In­ter­ne­tu;

 (1.2) kynol. pie­lę­gna­cja psa wy­sta­wo­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gropius

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gros

dwa­na­ście tu­zi­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. dwa­na­ście tu­zi­nów; 144 sztu­ki;

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) książk. zde­cy­do­wa­na więk­szość


Gros (z franc. "(la) gros­se (do­u­za­i­ne)" - wiel­ki tuzin; sta­ro­pol. tuzin tu­zi­nów; czyt. "gros") – hand­lo­wa nazwa licz­by 144, zwy­kle uży­wa­na w kon­tek­ście licz­no­ści pro­duk­tów po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go.

Wiel­ki gros to 12 gro­sów czyli (w za­leż­no­ści od źró­dła) 1440 lub 1728 sztuk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grosiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grosicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grosik

drob­na, nie­wiel­kiej war­to­ści mo­ne­ta; grosz, drob­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: grosz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grosista

daw­niej: hur­tow­nik


Źródła:

SJP.pl

Grosistka

→ gro­si­sta


Patrz:grosista

Źródła:

SJP.pl

Grosiwo

bli­żej nie­o­kre­ślo­na kwota


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pewna kwota pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grosman

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gross

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gross-Born

[czy­taj: gros­born] hit­le­row­skie obozy kon­cen­tra­cyj­ne w Bor­nem-Su­li­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Gross-Rosen

[czy­taj: gros-rozen] hit­le­row­ski obóz kon­cen­tra­cyj­ny w Ro­goź­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Grossglockner

[czy­taj: gros­glo­kner] szczyt w Al­pach


Źródła:

SJP.pl

Grossman

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grossular

mi­ne­rał z grupy gra­na­tów, krze­mian wap­nia i glinu; gro­su­lar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. rzad­ki ka­mień o żół­tej lub zie­lo­nej bar­wie, za­li­cza­ny do gro­ma­dy krze­mia­nów i grupy gra­na­tów;


Gros­su­lar – rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów za­li­cza­ny do grupy gra­na­tów, roz­po­wszech­nio­ny tylko w niek­tó­rych re­gio­nach Ziemi.

Nazwa po­cho­dzi od ła­ciń­skiej nazwy agre­stu "Ribes gros­su­la­ria", gdyż barwą i kształ­tem przy­po­mi­na owoc tej ro­śli­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grosular

mi­ne­rał z grupy gra­na­tów, krze­mian wap­nia i glinu; gros­su­lar


Źródła:

SJP.pl

Grosz

1. mo­ne­ta srebr­na emi­to­wa­na w śred­nio­wie­czu w wielu kra­jach eu­ro­pej­skich
2. współ­cze­śnie: drob­na mo­ne­ta w Pol­sce (1/100 zło­te­go)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) monet. jed­nost­ka mo­ne­tar­na w Pol­sce, obec­nie setna część zło­te­go;

 (1.2) lm. niez­na­czą­ca suma; kwota nie­przed­sta­wia­ją­ca więk­szej war­to­ści

 (1.3) hist. setna część szy­lin­ga au­striac­kie­go

 (1.4) hist. mie­dzia­na lub srebr­na mo­ne­ta róż­nej war­to­ści, bita w kra­jach Eu­ro­py


Grosz ( de­na­rius gros­sus – dosł. „gruby denar”) – srebr­na wy­so­ko­war­to­ścio­wa mo­ne­ta eu­ro­pej­ska wpro­wa­dzo­na w końcu XII wieku w miej­sce zde­pre­cjo­no­wa­ne­go de­na­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groszak

po­tocz­nie:
1. mo­ne­ta o no­mi­na­le jed­ne­go gro­sza; gro­szów­ka, jed­no­gro­szów­ka;
2. mo­ne­ta o ni­skim no­mi­na­le; drob­niak, gro­szak


Źródła:

SJP.pl

Grosze

1. mo­ne­ta srebr­na emi­to­wa­na w śred­nio­wie­czu w wielu kra­jach eu­ro­pej­skich
2. współ­cze­śnie: drob­na mo­ne­ta w Pol­sce (1/100 zło­te­go)


Źródła:

SJP.pl

Groszek

1. ro­śli­na upra­wia­na ze wzglę­du na ja­dal­ne na­sio­na w kształ­cie kulek;
2. zie­lo­ne na­sio­na grosz­ku (ro­śli­ny) uży­wa­ne jako do­da­tek do po­traw;
3. ro­śli­na ozdob­na o pro­stej lub pną­cej się ło­dy­dze;
4. drob­ny wę­giel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od groch

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lat­hy­rus|L.|ref=tak., ro­śli­na o pro­stej lub pną­cej się ło­dy­dze i kwia­tach o róż­nych ko­lo­rach;

 (1.3) kulin. zie­lo­ne na­sio­na gro­chu; także po­tra­wa z tych na­sion

 (1.4) pot. nie­wiel­ki, okrą­gły cu­kie­rek

 (1.5) kulin. drob­ne kulki z pa­rzo­ne­go cia­sta do­da­wa­ne do zup

 (1.6) górn. ro­dzaj drob­ne­go węgla

 (1.7) grosz­ki – uczn. ocena nie­do­sta­tecz­na


Gro­szek ("Lat­hy­rus" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych (mo­tyl­ko­wa­tych). Na­le­ży do niego około 160 do 180 ga­tun­ków (w szer­szym uję­ciu obej­mu­ją­cym ga­tun­ki tra­dy­cyj­nie wy­o­dręb­nia­ne w ro­dza­ju groch "Pisum").

Ro­dzaj naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Groszki

deseń w kształ­cie ma­łych kó­łe­czek in­ne­go niż tło ko­lo­ru


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groszkowanie

deseń, motyw, wzór grosz­ko­wa­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grosz­ko­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groszkowaty

ma­ją­cy chro­po­wa­tą, szorst­ką po­wierzch­nię


Źródła:

SJP.pl

Groszkownica

ma­szy­na do grosz­ko­wa­nia i pod­cią­ga­nia skór


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­szy­na do grosz­ko­wa­nia skór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groszkownik

ro­dzaj młota ka­mie­niar­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. młot ka­mie­niar­ski słu­żą­cy do grosz­ko­wa­nia ka­mie­ni


Grosz­kow­nik – ręcz­ne na­rzę­dzie ka­mie­niar­skie słu­żą­ce do na­da­wa­nia fak­tu­ry ka­mie­nio­wi (fak­tu­ra grosz­ko­wa­na).

Może być wy­ko­na­ny w for­mie skła­da­nej (z wy­mien­ny­mi koń­ców­ka­mi) bądź w for­mie jed­no­li­tej. Po­nad­to, sto­su­je się rów­nież same koń­ców­ki za­kła­da­ne na młot­ki ka­mie­niar­skie oraz koń­ców­ki mo­co­wa­ne do au­to­ma­tycz­nej ma­szy­ny na­da­ją­cej fak­tu­rę grosz­ko­wa­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groszkowo

przy­miot­nik od: gro­szek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groszkowozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu grosz­ku


Źródła:

SJP.pl

Groszkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Groszkowy

przy­miot­nik od: gro­szek


przy­miot­nik

 (1.1) ko­lo­ru in­ten­syw­nie jas­no­zie­lo­ne­go, ko­lo­ru grosz­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groszorób

po­gard­li­wie: osoba przed­kła­da­ją­ca za­ra­bia­nie, gro­ma­dze­nie pie­nię­dzy ponad wszyst­ko


Źródła:

SJP.pl

Groszowe

daw­niej:
1. opła­ta dla le­śne­go pi­sa­rza przy wy­rę­bie lasu;
2. opła­ta dla żup­ni­ka od osą­dzo­nej spra­wy;
3. po­da­tek dla króla od wy­do­by­wa­nia rudy;
4. po­da­tek miej­ski od piwa


Źródła:

SJP.pl

Groszowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Groszowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gro­szem, do­ty­czą­cy gro­sza

 (1.2) bar­dzo tani, warty gro­sze


Źródła:

Wiktionary

Groszówka

1. mo­ne­ta o war­to­ści jed­ne­go gro­sza;
2. przed­miot przed­sta­wia­ją­cy małą war­tość, który można nabyć za parę gro­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj dużej igły do szy­cia

 (1.2) mo­ne­ta o war­to­ści jed­ne­go gro­sza


Gro­szów­ka – skała w miej­sco­wo­ści Nie­le­pi­ce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Za­bie­rzów. Znaj­du­je się na wzgó­rzu Dym­niok na Gar­bie Ten­czyń­skim (część Wy­ży­ny Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej) w obrę­bie Ten­czyń­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grot

1. ostre za­koń­cze­nie róż­nych ro­dza­jów broni drzew­co­wej; że­leź­ce;
2. za­koń­cze­nie od­no­gi po­ro­ża kozła sarny skie­ro­wa­ne ku górze;
3. dłuto ka­mie­niar­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. ostre, naj­czę­ściej me­ta­lo­we za­koń­cze­nie strzał, broni drzew­co­wej, czy in­nych zna­ków woj­sko­wych;

 (1.2) żegl. naj­waż­niej­szy ża­giel na do­wol­nej jed­nost­ce pły­wa­ją­cej o na­pę­dzie ża­glo­wym;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: grota


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grota

na­tu­ral­ne wy­drą­że­nie w skale po­sia­da­ją­ce wylot na zew­nątrz, o wiel­ko­ści poz­wa­la­ją­cej na ek­splo­ra­cję przez czło­wie­ka; ja­ski­nia, pie­cza­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. na­tu­ral­ne za­głę­bie­nie w skale, zwy­kle nie­zbyt głę­bo­kie;

 (1.2) rel. ro­dzaj ka­plicz­ki lub bu­dow­li z fi­gu­rą umie­szczo­ną w ka­mien­nej niszy


Grota – po­dob­nie jak pie­cza­ra, po­tocz­ne okre­śle­nie ja­ski­ni.

Daw­niej czę­sto uży­wa­ne, nawet w two­rzo­nych naz­wach ja­skiń (np. Mylna Grota) oraz w ne­o­lo­giz­mach ta­kich jak „gro­to­łaz”. Po II woj­nie świa­to­wej, w ra­mach po­rząd­ko­wa­nia na­zew­nict­wa zde­cy­do­wa­no o sto­so­wa­niu wy­łącz­nie okre­śleń ja­ski­nia lub schro­ni­sko, zaś słowo „grota” uz­na­no za ich sy­no­nim. W opra­co­wa­niach spe­le­o­lo­gicz­nych ter­min „grota” obec­nie sto­so­wa­ny jest rzad­ko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grotek

rzad­ko:
1. za­ba­wa au­to­ma­ta­mi do gry;
2. sala z au­to­ma­ta­mi do gry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. balia

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. drew­nia­ne na­czy­nie do udoju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groteka

rzad­ko:
1. za­ba­wa au­to­ma­ta­mi do gry;
2. sala z au­to­ma­ta­mi do gry


Źródła:

SJP.pl

Grotesk

krój pisma dru­kar­skie­go


Gro­tesk, gro­te­ska – ogól­na, po­tocz­na nazwa kro­jów pism za­li­cza­nych do an­tykw, w któ­rych za­sad­ni­czo wszyst­kie linie, z któ­rych zbu­do­wa­ne są znaki, mają tę samą sze­ro­kość (gru­bość) i nie mają sze­ry­fów. Jed­nak dla zwięk­sze­nia czy­tel­no­ści kro­jów tego typu do­pu­szcza się w nich zwę­że­nia linii w po­bli­żu łą­czeń, a szcze­gól­nie u zbie­gu łuków i linii pro­stych. Fa­cho­wo mó­wiąc, gro­tesk to an­tyk­wa bez­sze­ry­fo­wa jed­no­e­le­men­to­wa (li­ne­ar­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groteska

ka­te­go­ria este­tycz­na, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się po­łą­cze­niem w jed­nym dzie­le pier­wiast­ków prze­ciw­staw­nych, wy­stę­pu­ją­cych jed­no­cze­śnie, np. tra­giz­mu z ko­miz­mem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj ko­miz­mu opar­ty na prze­ja­skra­wie­niach i ze­sta­wie­niu kon­tra­stów

 (1.2) liter. teatr. utwór li­te­rac­ki, mu­zycz­ny lub pla­stycz­ny ce­chu­ją­cy się silną de­for­ma­cją i ska­ry­ka­tu­ry­zo­wa­niem świa­ta przed­sta­wio­ne­go, nie­jed­no­li­to­ścią, ab­sur­dal­no­ścią, czy wresz­cie mie­sza­niem fan­ta­sty­ki z rze­czy­wi­sto­ścią;

 (1.3) szt. or­na­ment ro­ślin­ny, w który wple­cio­ne są inne ele­men­ty, takie jak: po­sta­cie ludz­kie, zwie­rzę­ta, czę­ści uz­bro­je­nia, obra­zy lub owoce

 (1.4) ab­sur­dal­ne wy­da­rze­nie, sy­tu­a­cja

 (1.5) ty­pogr. krój pisma, w któ­rym linie, z któ­rych zbu­do­wa­ne są znaki, mają tę samą sze­ro­kość i nie mają sze­ry­fów;


Gro­te­ska (z gro­tes­que – „dzi­wacz­ny”) – ka­te­go­ria este­tycz­na, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się po­łą­cze­niem w jed­nym dzie­le (li­te­rac­kim, pla­stycz­nym, mu­zycz­nym, ta­necz­nym, dra­ma­tycz­nym itp.) jed­no­cze­śnie wy­stę­pu­ją­cych pier­wiast­ków prze­ciw­staw­nych, ta­kich jak m.in. tra­gizm i ko­mizm, fan­ta­sty­ka i re­a­lizm, pię­kno i brzy­do­ta. Ut­wo­ry gro­te­sko­we cha­rak­te­ry­zu­ją się naj­czę­ściej nie­jed­no­rod­no­ścią sty­li­stycz­ną, obec­no­ścią ka­te­go­rii ab­sur­du, ele­men­tów kar­na­wa­li­za­cji i at­mos­fe­rą dziw­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groteskopisarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. twór­ca li­te­rac­kich ut­wo­rów gro­te­sko­wych


Źródła:

Wiktionary

Groteskowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób gro­te­sko­wy


Źródła:

Wiktionary

Groteskowość

→ gro­te­sko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gro­te­sko­we; cecha tych, któ­rzy są gro­te­sko­wi


Patrz:groteskowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groteskowy

przy­miot­nik od: gro­te­ska


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­dob­ny do gro­te­ski; taki, jak gro­te­ska – ka­ry­ka­tu­ral­ny, śmiesz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grotkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grotmarsel

drugi od dołu ża­giel na grot­masz­cie


Źródła:

SJP.pl

Grotmaszt

głów­ny maszt stat­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) żegl. głów­ny maszt stat­ku ża­glo­we­go;


Grot­maszt (ang. "Main-mast") – głów­ny maszt na każ­dym stat­ku wod­nym o na­pę­dzie ża­glo­wym. Jest nim maszt – je­dy­ny, naj­wyż­szy, lub z in­nych po­wo­dów naj­waż­niej­szy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grotniki

1. nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce;
2. osied­le Zło­cień­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grotować

obra­biać po­wierzch­nię ka­mie­nia za po­mo­cą dłuta ka­mie­niar­skie­go (grotu)


Źródła:

SJP.pl

Grotowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grotowszczyzna

kon­wen­cja ak­tor­ska i te­a­tral­na stwo­rzo­na przez Je­rze­go Gro­tow­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Grotowy

→ grot, → grota


Patrz:grot, → grota

Źródła:

SJP.pl

Grotołaz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba ek­splo­ru­ją­ca ja­ski­nie


Gro­to­łaz – nazwa okre­śla­ją­ca kogoś zaj­mu­ją­ce­go się tu­ry­stycz­ną lub spor­to­wą ek­splo­ra­cją ja­skiń

W Pol­sce część gro­to­ła­zów jest także ta­ter­ni­ka­mi ja­ski­nio­wy­mi, są to osoby, które po­sia­da­ją spe­cjal­ne upraw­nie­nia do ek­splo­ra­cji, nie­do­stęp­nych dla tu­ry­stów ja­skiń, głów­nie na te­re­nie Ta­trzań­skie­go Parku Na­ro­do­we­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grotołazka

→ gro­to­łaz


Patrz:grotołaz

Źródła:

SJP.pl

Grotreja

reja na grot­masz­cie


Źródła:

SJP.pl

Grottgerowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grott­ge­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grottgerowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grott­ge­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grottopsel

górny sko­śny ża­giel na środ­ko­wym masz­cie


Źródła:

SJP.pl

Grotżagiel

pier­wszy od dołu, naj­więk­szy ża­giel na grot­masz­cie; grot


Źródła:

SJP.pl

Groufie

[czy­taj: grufi] gru­po­we sel­fie; gro­u­pie


Źródła:

SJP.pl

Groupie

[czy­taj: grupi]
1. gru­po­we sel­fie; gro­u­fie;
2. młoda ko­bie­ta po­dą­ża­ją­ca za swoim ido­lem, go­to­wa do za­pew­nia­nia mu wszel­kich przy­jem­no­ści; gro­up­pie


Gro­u­pie (wym. "grupi") – za­pa­lo­na mi­ło­śnicz­ka ze­spo­łu mu­zycz­ne­go, po­dą­ża­ją­ca za nim pod­czas trasy kon­cer­to­wej. Słowo "gro­u­pie" wy­wo­dzi się z an­giel­skie­go "group" (grupa) wła­śnie w od­nie­sie­niu do grupy mu­zycz­nej, ale z cza­sem zy­ska­ło szer­sze za­sto­so­wa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grouppie

[czy­taj: grupi] młoda ko­bie­ta po­dą­ża­ją­ca za swoim ido­lem, go­to­wa do za­pew­nia­nia mu wszel­kich przy­jem­no­ści; gro­u­pie


Źródła:

SJP.pl

Grove

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Growl

[czy­taj: grołl] tech­ni­ka śpie­wu przy­po­mi­na­ją­ca war­cze­nie


Growl (wy­mo­wa []; z ang. „war­czeć”) – tech­ni­ka wo­kal­na znana z bar­dziej ek­stre­mal­nych od­mian mu­zy­ki me­ta­lo­wej. Jako pier­wszy okre­ślo­no tak agre­syw­ny "śpiew" Con­ra­da Lanta (Cro­no­sa) z thrash/black me­ta­lo­we­go ze­spo­łu Venom. Obec­nie używa się tej nazwy w sto­sun­ku do je­szcze bar­dziej ek­stre­mal­nych form ek­spre­sji wo­kal­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Growler

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. oce­a­nogr. zwar­ta bryła lodu pły­wa­ją­ce­go, która wy­sta­je ponad lu­stro wody na wy­so­kość mniej­szą niż 1 metr i zaj­mu­ją­cą po­wierzch­nię ok. 20 m²;


Grow­ler, odła­mek góry lo­do­wej – zwar­ta bryła lodu, mniej­sza od góry lo­do­wej i odła­mu góry lo­do­wej, od­dzie­lo­na od lo­dow­ca, pły­wa­ją­ca lub osia­dła na dnie.

De­fi­ni­cja Świa­to­wej Or­ga­ni­za­cji Me­te­o­ro­lo­gicz­nej (1970) mia­nem grow­le­ra okre­śla bryłę lodu wy­sta­ją­cą ponad lu­stro wody na wy­so­kość mniej­szą niż 1 metr i zaj­mu­ją­cą po­wierzch­nię ok. 20 m².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Growling

[czy­taj: groł­ling] tech­ni­ka śpie­wu lub gry na in­stru­men­cie dętym po­le­ga­ją­ca na wy­do­by­wa­niu chra­pli­we­go, szorst­kie­go brzmie­nia, nie­raz za­bar­wio­ne­go silną wi­bra­cją; growl


Źródła:

SJP.pl

Growlować

[czy­taj: groł­lo­wać] śpie­wać tech­ni­ką grow­lu (grow­lin­gu), przy­po­mi­na­ją­cą war­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Growy

→ gra (w od­nie­sie­niu do gier kom­pu­te­ro­wych lub plan­szo­wych)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grą lub grami, do­ty­czą­cy gry lub gier


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groza

1. wła­ści­wość rze­czy albo zja­wi­ska po­wo­du­ją­ca czy­jeś prze­ra­że­nie, strach;
2. uczu­cie prze­ra­że­nia, lęku spo­wo­do­wa­ne ja­kimś nie­bez­pie­czeń­stwem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś groź­ne­go; coś, co jest przy­czy­ną stra­chu, prze­ra­że­nia

 (1.2) uczu­cie stra­chu, prze­ra­że­nia spo­wo­do­wa­ne nie­bez­pie­czeń­stwem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grozić

1. stra­szyć kogoś czymś złym, wy­po­wia­dać groź­by;
2. sta­no­wić nie­bez­pie­czeń­stwo; za­gra­żać (np. Pa­le­nie pa­pie­ro­sów grozi śmier­cią.)


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) stra­szyć czymś, za­po­wia­dać coś złego

 (1.2) stwa­rzać stan nie­bez­pie­czeń­stwa, być nie­bez­piecz­nym, groź­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gro­zić się

 (2.1) stpol. od­gra­żać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Groznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nauki hu­ma­ni­stycz­nej zaj­mu­ją­cej się ba­da­niem gier; lu­do­log


Źródła:

SJP.pl

Groznawczyni

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie nauki hu­ma­ni­stycz­nej zaj­mu­ją­cej się ba­da­niem gier


Źródła:

SJP.pl

Groznawstwo

dzie­dzi­na nauki hu­ma­ni­stycz­nej zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem gier; lu­do­lo­gia, game stu­dies


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kie­ru­nek stu­diów obej­mu­ją­cy wie­dzę o grach kom­pu­te­ro­wych


Groz­naw­stwo (ang. "game stu­dies"), także lu­do­lo­gia (ang. "lu­do­lo­gy") – in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na na­u­ko­wa zaj­mu­ją­ca się sy­ste­ma­tycz­nym ba­da­niem gier, prze­de wszyst­kim z per­spek­ty­wy nauk hu­ma­ni­stycz­nych i spo­łecz­nych. An­glo­ję­zycz­na nazwa dzie­dzi­ny wy­wo­dzi się od cza­so­pis­ma „Game Stu­dies”, wy­da­wa­ne­go od 2001 roku. Pol­ską wer­sję ter­mi­nu, tj. „groz­naw­stwo”, wpro­wa­dzi­ła Maria Garda.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groznieński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Groz­nym, do­ty­czą­cy Groz­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Grozny

sto­li­ca Cze­cze­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, na ob­sza­rze Ka­u­ka­zu, sto­li­ca Cze­cze­nii;


Groz­ny ( Гро́зный, "Groz­nyj"; czecz. Соьлжа-ГӀала, "Sölƶa-Ġala") – Sto­li­ca Cze­cze­nii. W 2010 roku mia­sto li­czy­ło ok. 270 tys. miesz­kań­ców (wobec ok. 400 tys. na po­cząt­ku lat 90. XX wieku).

Cze­czeń­cy uży­wa­ją też nazwy Dżo­char-Gala (czecz. Джохар-ГӀала / "Dƶoxar-Ġala"), na cześć Dżo­cha­ra Du­da­je­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groër

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groń

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: grosz, gro­sik; zwy­kle w wy­ra­że­niach "(nie mieć, nie dać itp.) ani gro­nia" - (nie mieć, nie dać itp.) ani gro­sza, albo "(być) bez gro­nia" - (być) bez gro­sza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Groźba

1. po­gróż­ka; za­po­wiedź zem­sty, kary;
2. nie­bez­pie­czeń­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­po­wiedź kary, zem­sty, nie­bez­pie­czeń­stwa itd.

 (1.2) za­gro­że­nie; coś, co za­gra­ża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Groźnica

ro­dzaj ja­do­wi­tych węży z po­dro­dzi­ny grze­chot­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Groźnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w groź­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Groźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: groź­nie, groź­no


Źródła:

SJP.pl

Groźniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: groź­ny


Źródła:

SJP.pl

Groźnieć

rzad­ko: sta­wać się groź­nym, nie­bez­piecz­nym


Źródła:

SJP.pl

Groźność

daw­niej: cecha kogoś lub cze­goś groź­ne­go, nie­bez­piecz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Groźny

wy­wo­łu­ją­cy lub ma­ją­cy wy­wo­łać strach, obawę, lęk, po­czu­cie nie­bez­pie­czeń­stwa


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który wzbu­dza strach

 (1.2) taki, który sta­no­wi nie­bez­pie­czeń­stwo dla czy­je­goś zdro­wia, za­gra­ża bez­pie­czeń­stwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gro­zić.


Źródła:

Wiktionary

Grożący

1. stra­szyć kogoś czymś złym, wy­po­wia­dać groź­by;
2. sta­no­wić nie­bez­pie­czeń­stwo; za­gra­żać (np. Pa­le­nie pa­pie­ro­sów grozi śmier­cią.)


Patrz:grozić

Źródła:

SJP.pl

Grr

dźwię­ko­na­śla­dow­czy wyraz ma­ją­cy wy­ra­żać złość; wrr


Źródła:

SJP.pl

Gru

wy­krzy­knik, zwy­kle pow­tó­rzo­ny, od­da­ją­cy od­głos gru­cha­nia go­łę­bia


wy­krzy­knik

 (1.1) dźwięk. od­głos wy­da­wa­ny przez go­łę­bia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grub.

skrót

 (1.1) = gru­bość

 (1.2) jęz. = gru­biań­ski, gru­biań­sko


Źródła:

Wiktionary

Gruba

ko­bie­ta lub dziew­czy­na ma­ją­ca nad­wa­gę, otyła, tęga, pulch­na; gru­ba­ska


przy­miot­nik

 (1.1) 3 os. lp., ż. od gruby

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. ko­pal­nia

 (2.2) reg-pl|Kresy. piec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubachny

po­tocz­nie: bar­dzo gruby; gru­ba­śny


Źródła:

SJP.pl

Grubal

żar­to­bli­we okre­śle­nie czło­wie­ka gru­be­go; gru­bas


Źródła:

SJP.pl

Grubas

po­tocz­nie: osoba otyła; spa­ślak, tłu­ścioch, grub­cio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. po­gard. otyła osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubasek

zdrob­nie­nie od: gru­bas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: gru­bas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubaska

po­tocz­nie: ko­bie­ta otyła; tłu­ścio­cha, tłu­ściocz­ka, grub­cia, spa­ślacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­gard. gruba ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubawy

po­tocz­nie:
1. tro­chę gruby; przy­gru­by;
2. o dźwię­ku: nieco niski, przy­tłu­mio­ny;
3. o odzie­ży: nieco cie­pły, chro­nią­cy przed zim­nem


Źródła:

SJP.pl

Grubaśność

→ gru­ba­śny


Patrz:grubaśny

Źródła:

SJP.pl

Grubaśny

po­tocz­nie: bar­dzo gruby; gru­bach­ny


Źródła:

SJP.pl

Grubba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grubcia

po­tocz­nie: ko­bie­ta otyła; tłu­ścio­cha, tłu­ściosz­ka, gru­ba­ska, spa­ślacz­ka


Źródła:

SJP.pl

Grubcio

po­tocz­nie: osoba otyła; spa­ślak, tłu­ścioch, gru­bas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pieszcz. gru­bas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grube

ko­bie­ta lub dziew­czy­na ma­ją­ca nad­wa­gę, otyła, tęga, pulch­na; gru­ba­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. pie­nią­dze, zwy­kle ban­kno­ty, o wyż­szych no­mi­na­łach

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) nmos. plu­ral|gruby.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruber

na­rzę­dzie rol­ni­cze do głę­bo­kie­go spulch­nia­nia ziemi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruberować

spulch­niać zie­mię za po­mo­cą gru­be­ra


Źródła:

SJP.pl

Grubian

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gru­bia­nin


Źródła:

Wiktionary

Grubianienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. gru­biań­skie za­cho­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Grubianin

czło­wiek bez ma­nier, źle wy­cho­wa­ny; cham, pro­stak, nie­o­krze­sa­niec, im­per­ty­nent


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. czło­wiek za­cho­wu­ją­cy się nie­kul­tu­ral­nie, or­dy­nar­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubianić

re­gio­nal­nie: za­cho­wy­wać się jak gru­bia­nin - czło­wiek bez ma­nier, źle wy­cho­wa­ny; być gru­biań­skim


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. za­cho­wy­wać się gru­biań­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubianka

ko­bie­ta bez ma­nier, źle wy­cho­wa­na; cham­ka, pro­stacz­ka, im­per­ty­nent­ka, aro­gant­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta albo dziew­czy­na, która za­cho­wu­je się nie­kul­tu­ral­nie, gru­biań­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubiarka

stru­gar­ka gru­bo­ścio­wa do drew­na


Źródła:

SJP.pl

Grubiański

taki, który od­no­si się do gru­bia­ni­na, za­cho­wu­je się jak gru­bia­nin - czło­wiek bez ma­nier, źle wy­cho­wa­ny; nie­o­krze­sa­ny, cham­ski, bez­czel­ny, pro­stac­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) or­dy­nar­ny, nie­kul­tu­ral­ny, cham­ski, pro­stac­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubiańsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób gru­biań­ski


Źródła:

Wiktionary

Grubiańskość

rzad­ko: brak do­brych ma­nier, złe wy­cho­wa­nie; cham­skość, bez­czel­ność, nie­o­krze­sa­nie, bez­czel­ność


Źródła:

SJP.pl

Grubiaństwo

za­cho­wa­nie, po­stę­po­wa­nie pro­stac­kie, nie­kul­tu­ral­ne; bez­czel­ność, cham­stwo, or­dy­nar­ność, nie­o­krze­sa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­jaw bycia or­dy­nar­nym, źle wy­cho­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: grubo


Źródła:

SJP.pl

Grubieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgru­bieć, po­gru­bieć)

 (1.1) sta­wać się grub­szym, przy­bie­rać na wadze

 (1.2) sta­wać się sze­ro­kim w prze­kro­ju

 (1.3) sta­wać się mniej de­li­kat­nym, na­bie­rać chro­po­wa­to­ści, szorst­ko­ści

 (1.4) fizj. muz. za­czy­nać mieć niską czę­stot­li­wość drgań

 (1.5) fi­nans. zwięk­szać swoją war­tość, za­sob­ność

 (1.6) książk. tra­cić dobre ma­nie­ry, sta­wać się or­dy­nar­nym


Źródła:

Wiktionary

Grubiutki

zdrob­nie­nie od: gruby; gru­biuś­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zdrobn. od: gruby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubiuśki

zdrob­nie­nie od: gruby; gru­biut­ki


Źródła:

SJP.pl

Grubizna

w le­śnict­wie: drew­no okrą­głe, użyt­ko­we lub opa­ło­we, o śred­ni­cy po­wy­żej 7 cm w cień­szym końcu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drewn. leśn. okrą­głe drew­no, o cał­ko­wi­tej gru­bo­ści więk­szej niż 7 cm w naj­cień­szym punk­cie, przez­na­czo­ne do użyt­ku i z re­gu­ły nie­o­pa­ło­we;


Gru­biz­na – drew­no okrą­głe po­sia­da­ją­ce w cień­szym końcu śred­ni­cę co najm­niej 7 cm w korze lub 5 cm bez kory.

Grube drew­no w korze na­zy­wa się gru­biz­ną brut­to, a bez kory gru­biz­ną netto.

We­dług kla­sy­fi­ka­cji ja­ko­ścio­wo-wy­mia­ro­wej (KJW) drew­na, gru­biz­na dzie­li się na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grubno

Grub­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko–po­mor­skim, w po­wie­cie cheł­miń­skim, w gmi­nie Stol­no.

We­dług au­to­rów "Słow­ni­ka ge­o­gra­ficz­ne­go Kró­le­stwa Pol­skie­go" po­cząt­ko­wo wieś mogła na­zy­wać się "Grod­no", od ma­ją­ce­go znaj­do­wać się w miej­sco­wo­ści grodu.


Źródła:

Wikipedia

Grubnąć

po­tocz­nie: tyć


Źródła:

SJP.pl

Grubo

przy­słó­wek

 (1.1) dając lub na­kła­da­jąc grubą war­stwę

 (1.2) dając nie­drob­ne ka­wał­ki

 (1.3) w dużym stop­niu

 (1.4) pre­zen­tu­jąc nad­mier­ną tuszę

 (1.5) akust. mając niski ton

 (1.6) w spo­sób nie­przyz­wo­i­ty

wy­krzy­knik

 (2.1) wy­ra­ża umiar­ko­wa­ne za­sko­cze­nie


Źródła:

Wiktionary

Grubociąg

cią­gar­ka bęb­no­wa po­je­dyn­cza do cią­gnie­nia drutu o dużej śred­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Grubodzioby

ptak leśny z ro­dza­ju łu­szcza­ków cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się po­ma­rań­czo­wym upie­rze­niem głowy i ma­syw­nym, sza­ro­nie­bie­skim lub kre­mo­wym dzio­bem; gra­bo­łusk, pest­ko­jad


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma gru­bym dziób

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (2.1) M. i B. lm. od: gru­bo­dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubodziób

ptak leśny z ro­dza­ju łu­szcza­ków cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się po­ma­rań­czo­wym upie­rze­niem głowy i ma­syw­nym, sza­ro­nie­bie­skim lub kre­mo­wym dzio­bem; gra­bo­łusk, pest­ko­jad


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Coc­coth­ra­u­stes coc­coth­ra­u­stes|ref=tak., mały eu­raz­ja­tyc­ki ptak o ma­syw­nym dzio­bie zmie­nia­ją­cym kolor za­leż­nie od pory roku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubogonik

ro­dzaj ssaka z ro­dzi­ny nie­ła­zo­wa­tych


Gru­bo­go­nik ("Smint­hop­sis") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny gru­bo­go­ni­ków (Smint­hop­si­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny nie­ła­zo­wa­tych (Da­sy­u­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grubogłowy

del­fin gru­bo­gło­wy - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych; me­lo­no­głów wie­lo­zęb­ny


Źródła:

SJP.pl

Gruboigłowy

do­ty­czą­cy lub wy­ko­na­ny grubą igłą


Źródła:

SJP.pl

Grubokościsty

ma­ją­cy grube kości


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy grube kości, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się gru­by­mi kość­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubokroplisty

wy­stę­pu­ją­cy w po­sta­ci gru­bych kro­pli


Źródła:

SJP.pl

Grubolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy grube li­ście


Źródła:

Wiktionary

Grubomierz

mier­nik gru­bo­ści ciał; gru­bo­ścio­mierz


Źródła:

SJP.pl

Grubonogi

1. wil­kosz gru­bo­no­gi - ga­tu­nek pa­ją­ka;
2. smardz gru­bo­no­gi - ga­tu­nek grzy­ba;
3. za­sło­nak gru­bo­no­gi - ga­tu­nek grzy­ba


Źródła:

SJP.pl

Gruboogonkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy gruby ogo­nek


Źródła:

Wiktionary

Gruboogonowy

1. oto­le­mur gru­bo­o­go­no­wy - ga­tu­nek le­mu­ra; ga­la­go ol­brzy­mi;
2. gekon gru­bo­o­go­no­wy - ga­tu­nek ja­szczur­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zool. po­sia­da­ją­cy gruby ogon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grubopędowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy gruby pęd, grube pędy


Źródła:

Wiktionary

Grubopłaski

daw­niej: przy­sa­dzi­sty


Źródła:

SJP.pl

Grubosiatkowany

pod­grzy­bek gru­bo­siat­ko­wa­ny - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gruboskorupowy

skój­ka gru­bo­sko­ru­po­wa - ga­tu­nek małża z ro­dzi­ny skój­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gruboskrzydły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma grube skrzy­dła


Źródła:

Wiktionary

Gruboskórca

po­tocz­nie: cham, pro­stak, nie­o­krze­sa­niec; gru­bia­nin


Źródła:

SJP.pl

Gruboskórność

brak taktu i wraż­li­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Gruboskórny

1. po­zba­wio­ny taktu, nie­sub­tel­ny, nie­o­krze­sa­ny;
2. rzad­ko: ma­ją­cy grubą skórę; gru­bo­skó­ry


przy­miot­nik

 (1.1) przen. po­zba­wio­ny taktu i wraż­li­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruboskóry

ma­ją­cy grubą skórę; gru­bo­skór­ny


Źródła:

SJP.pl

Grubosz

ro­śli­na ziel­na lub krzew z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych; ru­basz­ni­ca


Gru­bosz, ru­basz­ni­ca ("Cras­su­la" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych. Liczy co najm­niej 209 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w róż­nych czę­ściach świa­ta, przy czym w ogrom­nej więk­szo­ści w po­łud­nio­wej Afry­ce. Do pol­skiej flory na­le­ży tylko jeden dziko wy­stę­pu­ją­cy ga­tu­nek – gru­bosz wodny zwany też uwro­cią wodną ("Cras­su­la aqu­a­ti­ca").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruboszowate

ro­dzi­na ro­ślin kwia­to­wych, dwu­li­ścien­nych, o gru­bych, mię­si­stych li­ściach


Gru­bo­szo­wa­te ("Cras­su­la­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu skal­ni­cow­ców. Obej­mu­je 34 ro­dza­jów z ok. 1400 ga­tun­ka­mi (naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­na ga­tun­ko­wo ro­dzi­na w rzę­dzie). Roz­prze­strze­nio­ne są na całym świe­cie, przy czym naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne są w po­łud­nio­wej Afry­ce. W Pol­sce w na­tu­rze spo­ty­ka­ni są przed­sta­wi­cie­le ro­dza­jów: roj­nik, roz­chod­nik, ró­że­niec, gru­bosz, roz­chod­ni­ko­wiec, "Pe­tro­se­dum" i in­tro­du­ko­wa­ny fe­di­mus.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruboszowaty

o ce­chach gru­bo­szo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Gruboudka

gru­bo­ud­ka Ah­ren­sa - ga­tu­nek chrzą­szcza z rzędu pche­łek


Gru­bo­ud­ka ("Ar­go­pus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny pche­łek ziem­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grubousty

ma­ją­cy grube usta


Źródła:

SJP.pl

Grubowarg

ro­dzaj słod­ko­wod­nych ryb z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grubowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ko­pal­nia­ny


Źródła:

Wiktionary

Grubowłosy

1. ma­ją­cy gęste, grube włosy;
2. rzad­ko: taki, który zro­bio­ny jest z wełny owcy gru­bo­weł­ni­stej


Źródła:

SJP.pl

Grubowłóknisty

zło­żo­ny z gru­bych włó­kien


Źródła:

SJP.pl

Gruboziarnistość

→ gru­bo­ziar­ni­sty


Patrz:gruboziarnisty

Źródła:

SJP.pl

Gruboziarnisty

przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z gru­bych zia­ren, czą­stek, za­wie­ra­ją­cy grube ziar­na


Źródła:

Wiktionary

Grubościenny

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy grube ścia­ny


Źródła:

Wiktionary

Grubościomierz

mier­nik gru­bo­ści ciał; gru­bo­mierz


Gru­bo­ścio­mierz – przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy do nie­ni­szczą­ce­go ba­da­nia gru­bo­ści ma­te­ria­łów i po­włok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grubościowy

→ gru­bość


Patrz:grubość

Źródła:

SJP.pl

Grubościówka

obra­biar­ka słu­żą­ca do stru­ga­nia ele­men­tów drew­nia­nych do uzy­ska­nia do­kład­nej gru­bo­ści


Źródła:

SJP.pl

Grubość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­miar w krót­szej osi

 (1.2) wy­miar w prze­kro­ju po­przecz­nym, w kie­run­ku pro­sto­pa­dłym do kie­run­ku po­mia­ru dłu­go­ści i sze­ro­ko­ści, mie­rzo­ny w osi strzał­ko­wej

 (1.3) cecha tego, co grube


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grubski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grubsze

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. pie­nią­dze, zwy­kle ban­kno­ty, o wyż­szych no­mi­na­łach

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) nmos. plu­ral|gruby|grub­szy., stop­nia wyż­sze­go od: gruby


Źródła:

Wiktionary

Grubszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gruby


Źródła:

SJP.pl

Grubucny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. gru­bach­ny


Źródła:

Wiktionary

Gruby

1. ma­ją­cy duży obwód
2. otyły, cięż­ki
3. o gło­sie: niski


przy­miot­nik

 (1.1) otyły

 (1.2) ma­ją­cy dużą gru­bość, śred­ni­cę

 (1.3) stpol. wul­gar­ny, pro­stac­ki, nie­o­krze­sa­ny, gru­biań­ski

 (1.4) przest. twar­da lub po­chy­lo­na spół­gło­ska

 (1.5) o odzie­ży: cie­pły

 (1.6) o gło­sie: niski

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. M. lm. od: gruba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruca

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. kasza

 (1.2) stpol. po­tra­wa z kaszy

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. guz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grucha

zgru­bie­nie od: grusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: grusz­ka

 (1.2) duża grusz­ka

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. ter. od: gru­chać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruchacz

ptak za­miesz­ku­ją­cy tro­pi­kal­ne lasy Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Psop­hii­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruchający

1. o go­łę­biach: wy­da­wać głos;
2. roz­ma­wiać z kimś bar­dzo czule


Patrz:gruchać

Źródła:

SJP.pl

Gruchalski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruchania

czułe roz­ma­wia­nie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Gruchanie

czułe roz­ma­wia­nie z kimś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gru­chać.

 (1.2) od­głos gru­cha­ją­ce­go go­łę­bia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruchawka

in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy idio­fo­nów ude­rza­nych, jeden z naj­star­szych zna­nych in­stru­men­tów mu­zycz­nych; w Pol­sce spo­ty­ka­ny m.in. w wy­ko­pa­li­skach ar­che­o­lo­gicz­nych w re­jo­nach kul­tu­ry łu­życ­kiej


Na tę stro­nę wska­zu­je „Grze­chot­ka”. Zo­bacz też: po­wieść „Grze­chot­ka”.

Gru­chaw­ka – in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy idio­fo­nów po­trzą­sa­nych, skła­da­ją­cy się z kor­pu­su wy­ko­na­ne­go z gliny lub drew­na osa­dzo­ne­go na rę­ko­je­ści, wew­nątrz któ­re­go umie­szczo­no kilka ka­mycz­ków, zia­re­nek śrutu bądź na­sion.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruchać

1. o go­łę­biach: wy­da­wać głos;
2. roz­ma­wiać z kimś bar­dzo czule


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­gru­chać)

 (1.1) o go­łę­biu: wy­da­wać od­gło­sy go­do­we

 (1.2) przen. mówić czułe słów­ka flir­tu­jąc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruchała

1. o go­łę­biach: wy­da­wać głos;
2. roz­ma­wiać z kimś bar­dzo czule


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruchnąć

1. zabrz­mieć gło­śno i gwał­tow­nie; hu­knąć;
2. gwał­tow­nie ude­rzyć lub mocno rzu­cić; grzmot­nąć, pras­nąć;
3. paść lub prze­wró­cić się; runąć;
4. gruch­nąć się:
a) ude­rzyć się mocno; wal­nąć się;
b) gwał­tow­nie prze­wró­cić się; upaść


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) zabrz­mieć nagle i gło­śno

 (1.2) pot. roz­prze­strze­nić się bły­ska­wicz­nie na dużym ob­sza­rze lub w świa­do­mo­ści wielu osób

 (1.3) pot. upaść gwał­tow­nie, wy­wo­łu­jąc ude­rze­nie o po­dło­że

 (1.4) wy­strze­lić z broni pal­nej

 (1.5) stpol. po­der­wać się do lotu z gło­śnym trze­po­tem skrzy­deł

 (1.6) przest. przy­pu­ścić nagły atak zbroj­ny

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (2.1) pot. zadać silny cios lub rzu­cić czymś z wiel­kim im­pe­tem

 (2.2) pot. lub gw-pl|Poz­nań, Gniez­no, Śląsk. wypić jed­no­ra­zo­wo por­cję al­ko­ho­lu

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gru­chać)

 (3.1) wydać jed­no­ra­zo­wy, gar­dło­wy dźwięk cha­rak­te­ry­stycz­ny dla go­łę­bi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny gruch­nąć się (ndk. brak)

 (4.1) pot. ude­rzyć się bo­le­śnie

 (4.2) pot. prze­wró­cić się gwał­tow­nie lub rzu­cić się całym cia­łem na po­dło­że


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruchot

silny odłos wielu ude­rza­ją­cych o coś (lub o sie­bie), spa­da­ją­cych, ro­zbi­ja­ją­cych się przed­mio­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) silny od­głos ude­rza­ją­cych o sie­bie lub o coś albo roz­pa­da­ją­cych się przed­mio­tów; mocny huk

 (1.2) pot. lek­cew. zni­szczo­ny, zu­ży­ty, stary przed­miot, np. po­jazd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. nie­do­łęż­ny, scho­ro­wa­ny, stary czło­wiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruchotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gru­cho­tać.


Źródła:

Wiktionary

Grucki

przy­miot­nik od: Gruta


Źródła:

SJP.pl

Grucza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. guz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gruczno

Grucz­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Świe­cie.


Źródła:

Wikipedia

Gruczolak

ła­god­ny no­wot­wór wy­wo­dzą­cy się z tkan­ki gru­czo­ło­wej, np. tar­czy­cy, gru­czo­łu kro­ko­we­go, sutka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. no­wot­wór nie­zło­śli­wy tka­nek gru­czo­ło­wych;


Gru­czo­lak (łac. "ade­no­ma") – ła­god­ny no­wot­wór na­błon­ko­wy, wy­wo­dzą­cy się z na­błon­ka gru­czo­łów wy­dzie­la­nia zew­nętrz­ne­go i wew­nętrz­ne­go (w tym ukła­du APUD) oraz z prze­wo­dów tych gru­czo­łów, two­rzą­cy struk­tu­ry gru­czo­ło­we. Naj­częst­sze lo­ka­li­za­cje to: przy­sad­ka móz­go­wa, tar­czy­ca, przy­tar­czy­ce, kora nad­ner­czy, wyspy trzust­ko­we, prze­wód po­kar­mo­wy, gru­czoł kro­ko­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruczolakomięśniak

ła­god­ny no­wot­wór skła­da­ją­cy się z tkan­ki gru­czo­ło­wej i tkan­ki mię­śnio­wej gład­kiej; ade­no­my­o­ma


Źródła:

SJP.pl

Gruczolakorak

no­wot­wór zło­śli­wy po­cho­dzą­cy z na­błon­ka gru­czo­ło­we­go, roz­wi­ja­ją­cy się w róż­nych na­rzą­dach m.in. w sutku, ma­ci­cy, płu­cach; rak gru­czo­ło­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. gru­czo­ło­wa­ta forma no­wot­wo­ru


Gru­czo­la­ko­rak, rak gru­czo­ło­wy ( ade­no­car­ci­no­ma) – no­wot­wór zło­śli­wy róż­ni­cu­ją­cy się w kie­run­ku gru­czo­łów, na­śla­du­jąc w róż­nym stop­niu ut­ka­nie na­rzą­du, w któ­rym się roz­wi­nął.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruczolistość

w me­dy­cy­nie: prze­do­sta­nie się tka­nek ślu­zów­ki ma­cicz­nej poza jamę ma­ci­cy; en­do­me­trio­za


Źródła:

SJP.pl

Gruczoł

na­rząd w or­ga­niz­mie ludz­kim lub zwie­rzę­cym skła­da­ją­cy się z tkan­ki na­błon­ko­wej, o przez­na­cze­niu wy­dzie­la­nia i wyt­wa­rza­nia swo­i­stych sub­stan­cji, nie­zbęd­nych do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia ustro­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. na­rząd wy­dzie­la­ją­cy po­trzeb­ne dla or­ga­niz­mu sub­stan­cje;


Gru­czoł – struk­tu­ra wy­stę­pu­ją­ca u zwie­rząt wy­spe­cja­li­zo­wa­na w wy­dzie­la­niu. Mogą być to po­je­dyn­cze ko­mór­ki gru­czo­ło­we i wy­o­dręb­nio­ny na­rząd.

Z wy­jąt­kiem rdze­nia nad­ner­czy i przed­niej czę­ści przy­sad­ki, gru­czo­ły zbu­do­wa­ne są z tkan­ki na­błon­ko­wej. Wy­dzie­li­na wyt­wo­rzo­na przez "gru­czoł" może być uwal­nia­na do prze­strze­ni po­za­ko­mór­ko­wej przez eg­zo­cy­to­zę lub dzię­ki os­mo­zie prze­cho­dzić bez­poś­red­nio do pły­nów ustro­jo­wych (krew, limfa).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruczołek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: gru­czoł

 (1.2) mały gru­czoł


Źródła:

Wiktionary

Gruczołkowato

→ gru­czoł­ko­wa­ty


Patrz:gruczołkowaty

Źródła:

SJP.pl

Gruczołkowaty

za­wie­ra­ją­cy gru­czoł­ki


Źródła:

SJP.pl

Gruczołkowiec

gru­czoł­ko­wiec pawi - ga­tu­nek drze­wa z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych; ko­ra­lo­we drze­wo


Źródła:

SJP.pl

Gruczołkowy

przy­miot­nik od: gru­czo­łek


Źródła:

SJP.pl

Gruczołowato

→ gru­czo­ło­wa­ty


Patrz:gruczołowaty

Źródła:

SJP.pl

Gruczołowaty

po­dob­ny do gru­czo­łów


Źródła:

SJP.pl

Gruczołowy

przy­miot­nik od: gru­czoł


przy­miot­nik

 (1.1) biol. zwią­za­ny z gru­czo­łem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruda

1. ka­wa­łek cze­goś, zwła­szcza ziemi; bryła;
2. za­marz­nię­ta zie­mia;
3. za­pa­le­nie skóry u koni i bydła, ob­ja­wia­ją­ce się wy­pry­ska­mi w oko­li­cy pęcin tyl­nych nóg


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­je­dyn­czy ka­wa­łek cze­goś stward­nia­łe­go uksz­tał­to­wa­ne­go w bryły

 (1.2) dawna nazwa cho­ro­by gar­dła;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grudka

1. mały ka­wa­łek cze­goś; brył­ka;
2. wyk­wit wy­nio­sły ponad po­ziom skóry, róż­nią­cy się od ota­cza­ją­cej skóry spo­i­sto­ścią i ustę­pu­ją­cy bez po­zo­sta­wia­nia śla­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała gruda, nie­rów­ność


Grud­ka (łac. "pa­pu­la") – w der­ma­to­lo­gii wyk­wit wy­nie­sio­ny ponad po­wierzch­nię skóry, o róż­nych wy­mia­rach, dość wy­raź­nym od­gra­ni­cze­niu i innej niż ota­cza­ją­ca tkan­ka spo­i­sto­ści. Ustę­pu­je bez po­zo­sta­wie­nia śladu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grudkowatość

→ grud­ko­wa­ty


Patrz:grudkowaty

Źródła:

SJP.pl

Grudkowaty

zbity w grud­ki, skła­da­ją­cy się z gru­dek


Źródła:

SJP.pl

Grudkowy

przy­miot­nik od: grud­ka


Źródła:

SJP.pl

Grudniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grudnik

ro­śli­na do­nicz­ko­wa z ro­dzi­ny kak­tu­so­wa­tych; kak­tus Bo­że­go Na­ro­dze­nia, zy­go­kak­tus, szlum­ber­ge­ra, epi­fi­lum zi­mo­we


Źródła:

SJP.pl

Grudniowy

przy­miot­nik od: gru­dzień


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy grud­nia, dzie­ją­cy się w grud­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grudowaty

po­kry­ty gru­da­mi, skła­da­ją­cy się z grud


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy grudy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grudusk

wieś w Pol­sce


Gru­dusk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na na Wznie­sie­niach Mław­skich, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Gru­dusk.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Gru­dusk. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruduski

przy­miot­nik od: Gru­dusk


Źródła:

SJP.pl

Grudzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grudzielec

Gru­dzie­lec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Rasz­ków, ok. 15 km na pół­noc od Ostro­wa.


Źródła:

Wikipedia

Grudzień

dwu­na­sty mie­siąc roku ka­len­da­rzo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dwu­na­sty mie­siąc w roku (wg ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go);


Gru­dzień – dwu­na­sty mie­siąc w roku, we­dług ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go ma 31 dni.

Nazwa mie­sią­ca (we­dług Brücknera) po­cho­dzi od słowa "" (po­dob­nie ukra­iń­ski "грудень / hru­deń", li­tew­ski "gru­o­dis"). Inna daw­niej uży­wa­na nazwa to "pro­sień" lub "pro­si­niec" (por. współ­czes­na nazwa mie­sią­ca w ję­zy­ku cze­skim "pro­si­nec" i chor­wac­kim "pro­si­nac"). Ła­ciń­ska nazwa "De­cem­ber" (‘dzie­sią­ty mie­siąc’; zo­bacz: ka­len­darz rzym­ski) zo­sta­ła za­po­ży­czo­na przez więk­szość ję­zy­ków eu­ro­pej­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grudziądz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim;


( Gra­u­den­tum, Gra­u­den­tium; Gra­u­denz) – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w pół­noc­nej Pol­sce, na pra­wym brze­gu Wisły. Jest czwar­tym pod wzglę­dem lud­no­ści mia­stem w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go. Sie­dzi­ba po­wia­tu gru­dziądz­kie­go i gminy wiej­skiej Gru­dziądz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grudziądzanin

miesz­ka­niec Gru­dzią­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gru­dzią­dza

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Gru­dzią­dza, uro­dzo­na w Gru­dzią­dzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grudziądzanka

miesz­kan­ka Gru­dzią­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gru­dzią­dza

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Gru­dzią­dza, uro­dzo­na w Gru­dzią­dzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grudziądzki

przy­miot­nik od: Gru­dziądz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Gru­dzią­dza, zwią­za­ny z Gru­dzią­dzem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grudziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grujecznik

drze­wo lub krzew ros­ną­ce w Chi­nach i Ja­po­nii; drew­no gru­jecz­ni­ka uży­wa­ne jest w rzeź­biar­stwie i do wy­ro­bu mebli


Gru­jecz­nik ("Cer­ci­dip­hyl­lum") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny gru­jecz­ni­ko­wa­tych ("Cer­ci­dip­hyl­la­ce­ae"). Ro­dzaj obej­mu­je dwa, po­dob­ne do sie­bie, ga­tun­ki drzew wy­stę­pu­ją­ce w Chi­nach, po­łud­nio­wej Korei i Ja­po­nii. W całym za­się­gu ro­dza­ju spo­ty­ka­ny jest gru­jecz­nik ja­poń­ski ("C.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grujecznikowate

o ce­chach gru­jecz­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Grujecznikowaty

o ce­chach gru­jecz­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Grujecznikowce

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z klasy Ro­sop­si­da


Źródła:

SJP.pl

Grujecznikowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z klasy Ro­sop­si­da


Źródła:

SJP.pl

Grujer

szwaj­car­ski i fran­cu­ski ser pod­puszcz­ko­wy; gro­jer


Źródła:

SJP.pl

Grula

w gwa­rze pod­ha­lań­skiej: ziem­niak, kar­to­fel


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. ekspr. czło­wiek ocię­ża­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grum

chło­piec sta­jen­ny od­po­wie­dzial­ny za opie­kę nad końmi, masz­ta­lerz; groom


Źródła:

SJP.pl

Grumada

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. ze­bra­nie go­spo­da­rzy wiej­skich pod prze­wod­nict­wem soł­ty­sa


Źródła:

Wiktionary

Grumbek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) środ. pot. przy­do­mek miesz­kań­ca Wą­choc­ka


Źródła:

Wiktionary

Grumot

w że­glar­stwie: ple­cio­ny pier­ścień wy­ko­na­ny z jed­nej po­kręt­ki liny


Gru­mot – wia­nek wy­ko­na­ny z jed­nej żyły liny po­kręt­ko­wej prze­ple­cio­nej dwu- lub trzy­krot­nie, po­moc­ny przy ob­szy­wa­niu ot­wo­rów w żaglu. Na­ło­żo­ny na otwór albo usz­ko­dze­nie (ro­zdar­cie) żagla i ob­szy­ty ście­giem okręt­ko­wym sta­no­wi za­bez­pie­cze­nie przed dal­szym po­więk­sza­niem się ro­zdar­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grunciarz

ro­bot­nik za­trud­nio­ny przy po­kry­wa­niu cze­goś grun­tem, grun­tu­ją­cy coś


Źródła:

SJP.pl

Gruncik

zdrob­nie­nie od: grunt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od grunt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grundig

marka elek­tro­ni­ki i firma


Grun­dig AG – nie­miec­ki pro­du­cent elek­tro­ni­ki użyt­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grundstreka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głów­ny chod­nik w ko­pal­ni


Źródła:

Wiktionary

Grundwaga

po­zio­mi­ca; przy­rząd bu­dow­la­ny słu­żą­cy np. do okre­śle­nia, czy ścia­ny i po­dło­gi są pro­ste


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. na­rzę­dzie słu­żą­ce do wyz­na­cza­nia linii pro­stej, trój­kąt z desek z któ­re­go wierz­choł­ka zwie­sza się sznu­rek z cię­żar­kiem na końcu;


Grund­wa­ga - przy­rząd do wyz­na­cze­nia linii po­zio­mej, de­secz­ka trój­kąt­na, z któ­rej wierz­choł­ka zwie­sza się sznu­rek z cię­żar­kiem na końcu. W mi­to­lo­gii grec­kiej była uwa­ża­na za jeden z wy­na­laz­ków De­da­la.

De­secz­ka ma kształt trój­ką­ta rów­no­bocz­ne­go. Sznu­rek z cię­żar­kiem wisi na gwoź­dziu, który jest wbity w jeden z wierz­choł­ków trój­ką­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grunge

[czy­taj: grandż]
1. styl w kul­tu­rze mło­dzie­żo­wej z prze­ło­mu lat 80 i 90 XX wieku, odrzu­ca­ją­cy ele­gan­cję, pro­pa­gu­ją­cy przy­pad­ko­wo do­bra­ny strój i świa­do­mie an­ty­e­ste­tycz­ny wy­gląd;
2. nurt ame­ry­kań­skiej mu­zy­ki roc­ko­wej, bę­dą­cy no­śni­kiem tego stylu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. ostry, dy­na­micz­ny pod­ga­tu­nek rocka al­ter­na­tyw­ne­go z mocno znieksz­tał­co­nym, „brud­nym” brzmie­niem gitar, za­po­cząt­ko­wa­ny w la­tach 80. XX w.;


Grun­ge (cza­sem okre­śla­ny też mia­nem Se­att­le Sound) – pod­ga­tu­nek rocka al­ter­na­tyw­ne­go, który po­ja­wił się w po­ło­wie lat 80. w ame­ry­kań­skim sta­nie Wa­szyng­ton, w szcze­gól­no­ści w oko­li­cach, jak i samym Se­att­le.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grunge'owiec

[czy­taj: gran­dżo­wiec] grun­go­wiec;
1. przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej pow­sta­łej wśród wiel­bi­cie­li grun­ge'u; mi­ło­śnik mu­zy­ki w tym stylu;
2. wy­ko­naw­ca grun­ge'u, twór­ca mu­zy­ki w tym stylu


Źródła:

SJP.pl

Grunge'owy

[czy­taj: gran­dżo­wy] zwią­za­ny z grun­ge'em (nur­tem ame­ry­kań­skiej mu­zy­ki roc­ko­wej lub po­wią­za­nym z nim sty­lem w kul­tu­rze mło­dzie­żo­wej), cha­rak­te­ry­stycz­ny dla grun­ge'u; grun­go­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grun­gem, do­ty­czą­cy grun­ge'u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grungowiec

[czy­taj: gran­dżo­wiec] grun­ge'owiec;
1. przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej pow­sta­łej wśród wiel­bi­cie­li grun­ge'u; mi­ło­śnik mu­zy­ki w tym stylu;
2. wy­ko­naw­ca grun­ge'u, twór­ca mu­zy­ki w tym stylu


Źródła:

SJP.pl

Grungowy

→ grun­ge [czy­taj: gran­dżo­wy]; grun­ge'owy


Źródła:

SJP.pl

Grunt

1. część po­wierzch­ni ziemi pod upra­wę; gleba, rola;
2. po­wierzch­nia ziemi; teren, po­dło­że;
3. urzę­do­wo: ob­szar włas­no­ści ziem­skiej;
4. za­sad­ni­czy ele­ment cze­goś; pod­sta­wa;
5. pewna ca­łość spo­łecz­na, ide­o­wa, kul­tu­ro­wa;
6. dno zbior­ni­ka wod­ne­go, np. morza, je­zio­ra;
7. sub­stan­cja słu­żą­ca jako pod­kład przy tyn­ko­wa­niu, ma­lo­wa­niu itp.; za­pra­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) war­stwa gleby, która znaj­du­je się przy po­wierzch­ni i można ją upra­wiać

 (1.2) po­wierzch­nia Ziemi lub innej pla­ne­ta­a­ne­ty, teren

 (1.3) ob­szar sta­no­wią­cy czy­jąś włas­ność (naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­ce w licz­bie mno­giej)

 (1.4) dno ja­kie­goś ak­we­nu (rzeki, morza, stawu, stru­mie­nia)

 (1.5) przen. za­sa­da, pod­sta­wa (naj­czę­ściej uży­wa­ne we fra­ze­o­lo­giz­mach)

 (1.6) bud. sub­stan­cja sil­nie wią­żą­ca się z po­dło­żem, peł­nią­ca funk­cję pod­kła­du przy tyn­ko­wa­niu, ma­lo­wa­niu, po­li­tu­ro­wa­niu itp., a także w ma­lar­stwie, jako pod­kład pod ma­lo­wi­dło; także wysch­nię­ta war­stwa tej sub­stan­cji;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruntomierz

przy­rząd, sto­so­wa­ny głów­nie w węd­kar­stwie, do po­mia­ru głę­bo­ko­ści wody


Źródła:

SJP.pl

Gruntoszpachlówka

pół­płyn­ny wyrób la­kie­ro­wy, łą­czą­cy wła­ści­wo­ści farby do grun­to­wa­nia oraz szpach­lów­ki


Źródła:

SJP.pl

Gruntowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grun­to­wać.


Grun­to­wa­nie – pow­le­ka­nie po­wierzch­ni przez­na­czo­nej do ma­lo­wa­nia war­stwą grun­tu ma­lar­skie­go, który ma wła­ści­wo­ści sil­ne­go wią­za­nia się z po­dło­żem w celu stwo­rze­nia jed­no­li­tej po­wło­ki oraz zwięk­sze­nia przy­czep­no­ści ma­te­ria­łu ma­lar­skie­go do po­wierzch­ni ma­lo­wa­nej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gruntować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­kry­wać jakąś po­wierzch­nię grun­tem, war­stwą pod­kła­do­wą


Źródła:

Wiktionary

Gruntownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób obej­mu­ją­cy ca­łość, wszyst­ko


Źródła:

Wiktionary

Gruntowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: grun­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Gruntowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: grun­tow­ny


Źródła:

SJP.pl

Gruntowność

→ grun­tow­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha osób, na któ­rych można po­le­gać, cecha osób do­kład­nych


Patrz:gruntowny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruntowny

do­głęb­nie do­ty­czą­cy danej spra­wy, czyn­no­ści itp., do­kład­ny, dro­biaz­go­wy, zu­peł­ny


przy­miot­nik

 (1.1) się­ga­ją­cy do grun­tu, do­głęb­nie wni­ka­ją­cy we wszyst­kie szcze­gó­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruntowy

przy­miot­nik od: grunt


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grun­tem, do­ty­czą­cy grun­tu

 (1.2) roln. spoż. upra­wia­ny w grun­cie na ot­war­tym polu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruntoznawczy

zwią­za­ny z dzia­łem ge­o­lo­gii ba­da­ją­cym wła­ści­wo­ści grun­tów bu­dow­la­nych


Źródła:

SJP.pl

Gruntoznawstwo

dział ge­o­lo­gii ba­da­ją­cy wła­ści­wo­ści grun­tów bu­dow­la­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dział ge­o­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem wła­ści­wo­ści grun­tu


Grun­toz­naw­stwo – dział ge­o­lo­gii in­ży­nier­skiej zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem i kla­sy­fi­ka­cją grun­tów ze wzglę­du na ich wła­ści­wo­ści bu­dow­la­ne, oceną me­cha­nicz­nej wy­trzy­ma­ło­ści grun­tu jako po­dło­ża bu­dow­li, me­to­da­mi po­lep­sze­nia wła­ści­wo­ści grun­tów oraz ba­da­niem zmian tych wła­ści­wo­ści pod wpły­wem wzno­szo­nych bu­dow­li.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruntówka

1. ro­dzaj wędki przy­sto­so­wa­nej do po­ło­wu przy dnie zbior­ni­ka wod­ne­go;
2. farba sto­so­wa­na do grun­to­wa­nia pła­szczyz­ny ma­lo­wa­nych przed­mio­tów lub obra­zu przed wła­ści­wym ma­lo­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pre­pa­rat do grun­to­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grunwald

marka pa­pie­ro­sów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. nazwa wsi, osied­li i in­nych obiek­tów w Pol­sce, głów­nie ko­ja­rzo­na z miej­scem bitwy z Krzy­ża­ka­mi, na­da­wa­na rów­nież dla upa­mięt­nie­nia tej bitwy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grunwaldzianin

miesz­ka­niec Grun­wal­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Grun­wal­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grunwaldzianka

miesz­kan­ka Grun­wal­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Grun­wal­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grunwaldzki

przy­miot­nik od: Grun­wald


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Grun­wal­du, zwią­za­ny z Grun­wal­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grupa

1. licz­ba jed­no­stek sku­pio­na w ca­łość;
2. człon­ko­wie zbio­ro­wo­ści po­łą­cze­ni jakąś wię­zią;
3. ze­spół ludzi wy­ko­nu­ją­cych okre­ślo­ne za­da­nie;
4. jed­nost­ka kla­sy­fi­ka­cyj­na, np. krwi;
5. ze­spół pier­wiast­ków w ukła­dzie okre­so­wym;
6. skały pow­sta­łe w ciągu jed­nej ery;
7. grupa śmier­ci - w tur­nie­jach spor­to­wych: grupa z naj­lep­szy­mi za­wod­ni­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbiór osób lub zwie­rząt (rza­dziej: przed­mio­tów) znaj­du­ją­cych się bli­sko sie­bie

 (1.2) zbiór ele­men­tów (ży­wych lub mart­wych) o wspól­nej cesze

 (1.3) chem. ko­lum­na ukła­du okre­so­we­go

 (1.4) mat. zbiór z okre­ślo­nym na nim łącz­nym i od­wra­cal­nym dzia­ła­niem dwu­ar­gu­men­to­wym;

 (1.5) ze­spół mu­zycz­ny, zwy­kle roz­ryw­ko­wy

 (1.6) bot. zool. ka­te­go­ria sy­ste­ma­tycz­na ro­ślin i zwie­rząt

 (1.7) daw. geol. era, epoka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grupenseks

po­tocz­nie o sek­sie gru­po­wym


Źródła:

SJP.pl

Grupet

ozdob­nik mu­zycz­ny zło­żo­ny z trzech lub czte­rech nutek, no­to­wa­ny w skró­cie jako znak po­dob­ny do le­żą­cej li­te­ry "s"; gru­pet­to, grup­pet­to


Źródła:

SJP.pl

Grupetto

ozdob­nik mu­zycz­ny zło­żo­ny z trzech lub czte­rech nutek, no­to­wa­ny w skró­cie jako znak po­dob­ny do le­żą­cej li­te­ry "s"; grup­pet­to, gru­pet


Źródła:

SJP.pl

Grupiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grupka

zdrob­nie­nie od: grupa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: grupa

 (1.2) mała grupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grupoid

zbiór z jed­nym dzia­ła­niem okre­ślo­nym na ele­men­tach tego zbio­ru, tzn., że każ­dej upo­rząd­ko­wa­nej parze ele­men­tów tego zbio­ru przy­po­rząd­ko­wa­ny jest jed­noz­nacz­nie pe­wien ele­ment tego zbio­ru


Gru­po­id, rza­dziej magma – zbiór for­mu­la_1 z okre­ślo­nym na nim do­wol­nym dzia­ła­niem dwu­ar­gu­men­to­wym, czyli pewną funk­cją


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grupowa

kie­row­nicz­ka grupy


Źródła:

SJP.pl

Grupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gru­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Grupować

cza­sow­nik

 (1.1) two­rzyć grupy, po­rząd­ko­wać w gru­pach


Źródła:

Wiktionary

Grupowicz

czło­nek grupy; współ­gru­po­wicz


Źródła:

SJP.pl

Grupowiczka

człon­ki­ni grupy; współ­gru­po­wicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Grupowo

przy­słó­wek

 (1.1) w gru­pie, z udzia­łem in­nych osób


Źródła:

Wiktionary

Grupowość

→ gru­po­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gru­po­we; cecha tych, któ­rzy są gru­po­wi


Patrz:grupowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grupowy

przy­miot­nik od: grupa


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się w gru­pie, do­ty­czą­cy grupy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba kie­ru­ją­ca, od­po­wie­dzial­na za grupę in­nych osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruppenführer

[czy­taj: gru­pen­fy­rer] sto­pień w or­ga­ni­za­cjach pa­ra­mi­li­tar­nych III Rze­szy


Gruppenführer – sto­pień służ­bo­wy w nie­miec­kich or­ga­ni­za­cjach pa­ra­mi­li­tar­nych, ta­kich jak SS, SA, Volks­sturm, Na­tio­nal­so­zia­li­stis­ches Flie­ger­korps i Na­tio­nal­so­zia­li­stis­ches Kraft­fahr­korps.

Od 1 grud­nia 1939 sto­pień w SS był uz­na­wa­ny za rów­no­rzęd­ny stop­nio­wi woj­sko­we­mu ge­ne­ra­ła po­rucz­ni­ka. Pełna nazwa róż­ni­ła się za­leż­nie od or­ga­ni­za­cji. W SA brzmia­ła „SA-Gruppenführer”, a w SS „SS-Gruppenführer”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruppetto

ozdob­nik mu­zycz­ny zło­żo­ny z trzech lub czte­rech nutek, no­to­wa­ny w skró­cie jako znak po­dob­ny do le­żą­cej li­te­ry "s"; gru­pet, gru­pet­to


Grup­pet­to – okre­śle­nie z za­kre­su ko­lar­stwa szo­so­we­go, sto­so­wa­ne wobec dużej grupy ko­la­rzy, ja­dą­cej za pe­le­to­nem. Grup­pet­to two­rzą ko­la­rze, któ­rzy nie wy­trzy­mu­ją zbyt szyb­kie­go tempa pe­le­to­nu i od­pa­da­ją z niego. Sku­pie­nie się ta­kich za­wod­ni­ków w grupę poz­wa­la im mi­ni­ma­li­zo­wać stra­ty cza­so­we do resz­ty ko­la­rzy, a czę­sto także po­zo­stać w ry­wa­li­za­cji. Jadąc w gru­pie, zmniej­sza się opór po­wie­trza na za­wod­ni­ków, któ­rzy jadą za kimś innym, przez co je­dzie się szyb­ciej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grusza

drze­wo owo­co­we z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych (Pirus), wy­stę­pu­ją­ce w wielu ga­tun­kach; grusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pyrus|L.|ref=tak., ro­dzaj drze­wa owo­co­we­go z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych;

 (1.2) techn. drew­no gru­szy (1.1)

 (1.3) pot. wcza­sy pod gru­szą

 (1.4) pot. pie­nią­dze wy­pła­ca­ne przez pra­co­daw­cę za wcza­sy pod gru­szą


Gru­sza ("Pyrus" L.) – ro­dzaj w więk­szo­ści nie­wiel­kich drzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych ("Ro­sa­ce­ae"). Sy­ste­ma­ty­ka grusz jest bar­dzo za­wi­ła. Ga­tun­ki łatwo się ze sobą krzy­żu­ją, two­rząc licz­ne pod­ga­tun­ki i formy przej­ścio­we. Dla­te­go wśród sy­ste­ma­ty­ków brak zgody co do po­dzia­łu grusz, roz­gra­ni­cze­nia i licz­by ich ga­tun­ków oraz od­mian bo­ta­nicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruszanka

po­tocz­nie: fajka z drew­na gru­szy


Źródła:

SJP.pl

Gruszczyce

Gru­szczy­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Błasz­ki.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Gru­szczy­ce. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

W la­tach 1973–1976 miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy Gru­szczy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Gruszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gruszczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gruszczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruszecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gruszeczka

zdrob­nie­nie od: grusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: grusz­ka


Gru­szecz­ka (niem. "Birnbäumel") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim, w gmi­nie Mi­licz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.

12 li­sto­pa­da 1946 na­da­no miej­sco­wo­ści pol­ską nazwę Gru­szecz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruszecznik

napój przy­rzą­dza­ny z gru­szek, wino z gru­szek


Gru­szecz­nik, perry, cydr grusz­ko­wy – napój al­ko­ho­lo­wy, pod wzglę­dem smaku i tech­no­lo­gii wyt­wa­rza­nia zbli­żo­ny do cydru, pro­du­ko­wa­ny z prze­fer­men­to­wa­ne­go soku z doj­rza­łych gru­szek,


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gruszka

1. owoc gru­szy
2. iry­ga­tor gu­mo­wy przy­po­mi­na­ją­cy owoc gru­szy
3. po­dłuż­ny worek słu­żą­cy do ćwi­czeń bok­ser­skich
4. przed­miot przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem owoc gru­szy
5. zbior­nik słu­żą­cy do otrzy­my­wa­nia stali z cie­kłej su­rów­ki; kon­wer­tor
6. gru­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. owoc gru­szy;

 (1.2) przed­miot w kształ­cie grusz­ki (1.1) lub ją przy­po­mi­na­ją­cy

 (1.3) med. gu­mo­wy od­sy­sacz w kształ­cie grusz­ki (1.1);

 (1.4) pot. sa­mo­chód-be­to­niar­ka do tran­spor­tu go­to­we­go be­to­nu;

 (1.5) hist. jedno z na­rzę­dzi tor­tur w kształ­cie grusz­ki (1.1)

 (1.6) żegl. zob. grusz­ka dzio­bo­wa.

 (1.7) środ. sport. strze­lect­wo me­ta­lo­wy za­czep mo­co­wa­ny przy ka­ra­bi­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruszkowaty

po­dob­ny kształ­tem do grusz­ki


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem grusz­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruszkować

pro­sto­wać zgnie­cio­ne rury wiert­ni­cze za po­mo­cą spe­cjal­ne­go drew­nia­ne­go lub sta­lo­we­go kloca


Źródła:

SJP.pl

Gruszkowy

przy­miot­nik od: grusz­ka


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zro­bio­ny z gru­szek, za­wie­ra­ją­cy grusz­ki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z grusz­ka­mi, od­no­szą­cy się do gru­szek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruszków

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruszkówka

1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych; gru­szyn­ka, gru­szycz­ka, or­ty­lia;
2. na­lew­ka z gru­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. na­lew­ka z gru­szek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruszla

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych, upra­wia­ne m.in. dla smacz­nych owo­ców w kształ­cie grusz­ki; guawa, gwa­ja­wa, gu­a­ja­wa, gu­ja­wa, psy­dia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Psi­dium|L.|ref=tak., ro­dzaj tro­pi­kal­nych ro­ślin drze­wia­stych z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruszowiaczek

to­czyk gru­szo­wia­czek - motyl, szkod­nik ja­bło­ni


Źródła:

SJP.pl

Gruszowianka

pa­cior­ni­ca gru­szo­wian­ka - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny pry­szczar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gruszowiec

kwie­ciak gru­szo­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Gru­szo­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie li­ma­now­skim, w gmi­nie Dobra.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go. In­te­gral­ne czę­ści miej­sco­wo­ści: Do Broga, Do Ga­la­sa, Do Ja­kub­ca, Do Kaszy, Do Kuźli, Do Łu­kasz­ki, Do Miś­kow­ca, Do Myszy, Do Pło­szczy­cy, Do Po­rucz­ni­ka, Do Sa­bu­ry, Do Szer­sze­nia, Do Żo­łąd­ka, Na Gra­ni­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruszowy

przy­miot­nik od: gru­sza


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z gru­szy

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści gru­szy

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią gru­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruszyczka

ro­śli­na o zi­motr­wa­łych li­ściach ze­bra­nych w ro­zet­kę, ros­ną­ca w la­sach Eu­ro­py i Ame­ry­ki Pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Py­ro­la|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju gru­szycz­ka (1.1)


Gru­szycz­ka ("Py­ro­la" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych ("Eri­ca­ce­ae"). Obej­mu­je 40 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w Eu­ro­pie, Azji i Ame­ry­ce Pół­noc­nej, głów­nie w pół­noc­nej czę­ści tych kon­ty­nen­tów, ale także się­ga­jąc na po­łud­niu do Gwa­te­ma­li na kon­ty­nen­cie ame­ry­kań­skim i Su­ma­try w Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruszyczkowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych, obej­mu­ją­ca ga­tun­ki wiecz­no­zie­lo­ne jak ko­rze­niów­ka i gru­szycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gruszyczkowaty

o ce­chach gru­szycz­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Gruszycznik

gru­szycz­nik jed­nok­wia­to­wy - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gruszynka

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych; grusz­ków­ka, gru­szycz­ka, or­ty­lia


Gru­szyn­ka, grusz­ków­ka, gru­szycz­ka, or­ty­lia, ra­misz­ja ("Ort­hi­lia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych. W tra­dy­cyj­nych, daw­niej­szych uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych zwy­kle włą­cza­ny do sze­ro­ko uj­mo­wa­ne­go ro­dza­ju gru­szycz­ka "Py­ro­la". Obej­mu­je dwa ga­tun­ki – sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ną w stre­fie umiar­ko­wa­nej i oko­ło­bie­gu­no­wej pół­ku­li pół­noc­nej gru­szyn­kę jed­no­stron­ną "Or­ti­lia se­cun­da" oraz en­de­micz­ną dla Ka­zach­sta­nu "Ort­hi­lia ka­re­li­nia­na".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruszyć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. hu­czeć


Źródła:

Wiktionary

Gruszów

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruszówka

pa­wi­ca gru­szów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny pa­wi­co­wa­tych


Gru­szów­ka ( Грушівка) – wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie ko­wel­skim ob­wo­du wo­łyń­skie­go.

Pod ko­niec XIX w. ko­lo­nia wsi no­si­ła nazwę Zas­my­ki.

W cza­sie oku­pa­cji nie­miec­kiej miesz­ka­ją­ce tutaj pol­skie mał­żeń­stwo Ko­tow­skich udzie­la­ło po­mo­cy Żydom. W 2012 r. In­sty­tut Jad Wa­szem uho­no­ro­wał za to po­śmiert­nie Wła­dy­sła­wa i Marię Ko­tow­skich ty­tu­ła­mi Spra­wied­li­wych wśród Na­ro­dów Świa­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruta

wieś w Pol­sce


Gruta – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie gru­dziądz­kim, w gmi­nie Gruta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruyère

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. jeden z ro­dza­jów szwaj­car­skie­go, doj­rze­wa­ją­ce­go sera;

 (1.2) przen. miej­sce pełne dziur


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gruz

odłam­ki muru, po­kru­szo­ne cegły itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odłam­ki roz­kru­szo­ne­go muru, cegły, ka­mie­nia itp.

 (1.2) pot. wy­ek­splo­a­to­wa­ny, zni­szczo­ny sa­mo­chód


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruz.

skrót od: gru­ziń­ski


Źródła:

SJP.pl

Gruza

po­tocz­nie: stary po­jazd; gra, ru­pieć, gru­chot, rzęch, rząch


Źródła:

SJP.pl

Gruzd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) reg. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lac­ti­flu­us pi­pe­ra­tus|L.., mle­czaj biel


Źródła:

Wiktionary

Gruzeł

1. brył­ka cze­goś np. gliny;
2. zgru­bie­nie lub na­rośl np. na żyle


Źródła:

SJP.pl

Gruzełek

1. mały zle­pek np. pia­sku lub cia­sta;
2. guzek ty­po­wy dla ob­ja­wów gruź­li­cy


Źródła:

SJP.pl

Gruzełkowatość

→ gru­zeł­ko­wa­ty


Patrz:gruzełkowaty

Źródła:

SJP.pl

Gruzełkowaty

po­kry­ty gu­zeł­ka­mi, ma­ją­cy nie­rów­na po­wierzch­nię; po­dob­ny do gu­zeł­ka


Źródła:

SJP.pl

Gruzełkowy

przy­miot­nik od: gru­ze­łek


Źródła:

SJP.pl

Gruzik

zdrob­nie­nie od: gruz (stary po­jazd)


Źródła:

SJP.pl

Gruzin

oby­wa­tel Gruz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba na­ro­do­wo­ści gru­ziń­skiej lub oby­wa­tel Gruz­ji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruzinka

żar­to­bli­wie: pro­sty­tut­ka ofe­ru­ją­ca swoje usłu­gi w ru­i­nach bu­dyn­ków w po­wo­jen­nej Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­sty­tut­ka ulicz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruziński

przy­miot­nik od: Gruz­ja


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Gruz­ji, zwią­za­ny z Gruz­ją lub Gru­zi­na­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Gruz­ji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruzińskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem gru­ziń­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem gru­ziń­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku gru­ziń­skim


Źródła:

Wiktionary

Gruzińskość

→ gru­ziń­ski


Patrz:gruziński

Źródła:

SJP.pl

Gruzja

pań­stwo w Azji ze sto­li­cą w Tbi­li­si


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) polit. geogr. pań­stwo na Ka­u­ka­zie, ze sto­li­cą w Tbi­li­si;


Gruz­ja ( საქართველო, "Sa­kart­we­lo") – pań­stwo po­ło­żo­ne na po­gra­ni­czu Eu­ro­py i Azji, w Ka­u­ka­zie Po­łud­nio­wym. Gra­ni­czy na pół­no­cy z Rosją, na po­łud­niu z Ar­me­nią i Tur­cją, a na wscho­dzie z Azer­bej­dża­nem; za­chod­nią gra­ni­cę kraju wyz­na­cza wy­brze­że Morza Czar­ne­go. Sto­li­cą Gruz­ji jest Tbi­li­si, przy czym w la­tach 2012–2018 sie­dzi­bą par­la­men­tu było Ku­ta­i­si, a sądu kon­sty­tu­cyj­ne­go – Ba­tu­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruzobeton

beton lekki; skła­da się z za­czy­nu ce­men­to­we­go i gruzu ce­gla­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Gruzobetonowy

przy­miot­nik od: gru­zo­be­ton


Źródła:

SJP.pl

Gruzowaty

za­wie­ra­ją­cy gruz, po­kry­ty gru­zem


Źródła:

SJP.pl

Gruzować

po­kry­wać, wy­kła­dać gru­zem


Źródła:

SJP.pl

Gruzowisko

ru­mo­wi­sko, ruiny, gruzy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce po­kry­te gru­zem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruzowiskowy

→ gru­zo­wi­sko


Patrz:gruzowisko

Źródła:

SJP.pl

Gruzowy

przy­miot­nik od: gruz


Źródła:

SJP.pl

Gruzy

ru­mo­wi­ska, ruiny


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) po­zo­sta­ło­ści po zni­szczo­nych bu­dyn­kach

 (1.2) książk. po­zo­sta­ło­ści po ja­kiejś upa­dłej idei, war­to­ści lub in­sty­tu­cji


Gruzy (niem. "Gruh­sen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Biała Piska. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Wieś pow­sta­ła w ra­mach ko­lo­ni­za­cji Wiel­kiej Pu­szczy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruzłowacieć

sta­wać się gru­zło­wa­tym


Źródła:

SJP.pl

Gruzłowatość

→ gru­zło­wa­ty


Patrz:gruzłowaty

Źródła:

SJP.pl

Gruzłowaty

za­wie­ra­ją­cy gru­zły lub po­dob­ny do gru­złów


przy­miot­nik

 (1.1) taki jak gru­zeł, za­wie­ra­ją­cy gru­zły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruźlica

przew­le­kła cho­ro­ba za­kaź­na ludzi i zwie­rząt, ata­ku­ją­ca głów­nie płuca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. przew­le­kła cho­ro­ba za­kaź­na ata­ku­ją­ca głów­nie płuca;


Gruź­li­ca ("łac. Tu­ber­cu­lo­sis") – bak­te­ryj­na cho­ro­ba za­kaź­na zwie­rząt, ludzi (→ gruź­li­ca czło­wie­ka), wy­wo­ły­wa­na przez prąt­ki gruź­li­cy. Wy­stę­pu­je na całym świe­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gruźlicowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gruź­li­cą, do­ty­czą­cy gruź­li­cy


Źródła:

Wiktionary

Gruźliczak

guz ut­wo­rzo­ny z ziar­ni­ny gruź­li­czej


Gruź­li­czak (łac. "tu­ber­cu­lo­ma") – twór gu­zo­wa­ty o śred­ni­cy do kilku cen­ty­me­trów, zlo­ka­li­zo­wa­ny naj­czę­ściej w gór­nym pła­cie płuca, wy­stę­pu­ją­cy naj­czę­ściej po­je­dyn­czo. Ma bu­do­wę war­stwo­wą, ce­bu­la­stą i jest wy­ni­kiem pro­ce­su gruź­li­cze­go. Wraz z gruź­li­cą ja­mi­stą, gruź­li­cą pro­sów­ko­wą, gruź­li­czym se­ro­wa­tym za­pa­le­niem płuc oraz gruź­li­cą guz­ko­woz­ra­zi­ko­wą jest za­li­cza­ny do wtór­nej gruź­li­cy płuc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gruźliczanka

żar­to­bli­wie: woda so­do­wa z ulicz­ne­go sa­tu­ra­to­ra, po­da­wa­na w cza­sach PRL-u w szklan­ce wie­lo­ra­zo­we­go użyt­ku, płu­ka­nej po­bież­nie me­to­dą na­try­sko­wą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. iron. woda so­do­wa sprze­da­wa­na w cza­sach PRL-u z ulicz­nych sa­tu­ra­to­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruźliczka

ko­bie­ta chora na gruź­li­cę


Źródła:

SJP.pl

Gruźliczy

do­ty­czą­cy gruź­li­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z gruź­li­cą, do­ty­czą­cy gruź­li­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gruźlik

czło­wiek chory na gruź­li­cę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. męż­czyz­na cho­ru­ją­cy na gruź­li­cę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grużewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grybowianin

miesz­ka­niec Gry­bo­wa


Źródła:

SJP.pl

Grybowianka

miesz­kan­ka Gry­bo­wa


Źródła:

SJP.pl

Grybowski

przy­miot­nik od: Gry­bów


Źródła:

SJP.pl

Gryboś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grybów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Gry­bów – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim. Mia­sto Gry­bów ad­mi­ni­stra­cyj­nie gra­ni­czy z gminą Gry­bów, któ­rej gra­ni­ce ota­cza­ją nie­mal całe mia­sto oraz na nie­wiel­kim od­cin­ku we wschod­niej czę­ści z gminą Ropa wcho­dzą­cą w skład po­wia­tu gor­lic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gryc

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grycha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. stara bułka


Źródła:

Wiktionary

Grychowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryciuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grycz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryczanka

słoma z gryki


Źródła:

SJP.pl

Gryczany

1. przy­miot­nik od: gryka
2. zro­bio­ny z ta­tar­ki, zwła­szcza z jej na­sion; ta­tar­cza­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) spoż. kulin. cuk. z zia­ren gryki

 (1.2) pot. rzad. zwią­za­ny z gryką ro­śli­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryczka

jed­no­rocz­na, pa­stew­na ro­śli­na zbo­żo­wa z ro­dzi­ny rde­sto­wa­tych, upra­wia­na głów­nie ze wzglę­du na ja­dal­ne owoce; gryka


Źródła:

SJP.pl

Gryczotto

po­tocz­nie: danie z kaszy gry­cza­nej, mięsa i wa­rzyw


Źródła:

SJP.pl

Gryczpan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. buksz­pan


Źródła:

Wiktionary

Gryczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grydzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryf

1. w in­stru­men­tach stru­no­wych: li­stwa z twar­de­go drze­wa, nad którą są umie­szczo­ne stru­ny; pod­strun­nik;
2. wy­sta­ją­ca część pod­ko­wy;
3. za­strze­że­nie do­ku­men­tu przed nie­u­praw­nio­nym ujaw­nie­niem;
4. daw­niej: uchwyt, rącz­ka, ucho itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit. fan­ta­stycz­ny stwór z cia­łem lwa oraz szpo­na­mi i głową orła;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) muz. część in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go, na któ­rym roz­pię­te są stru­ny;

 (2.2) sport. me­ta­lo­wy pręt, który wraz z na­kła­da­nym nań ob­cią­że­niem służy do ćwi­czeń fi­zycz­nych;

 (2.3) rzem. od­sta­ją­ca u dołu część pod­ko­wy

 (2.4) kulin. po­tra­wa z kro­wie­go wy­mie­nia


Gryf – mi­tycz­ne zwie­rzę przed­sta­wia­ne naj­czę­ściej z cia­łem lwa oraz z głową i skrzy­dła­mi orła. Niek­tó­re źró­dła do­da­ją je­szcze uszy dzi­kie­go osła.

Na po­cząt­ku gryf po­ja­wia się w sztu­ce, znacz­nie póź­niej w li­te­ra­tu­rze, widać także znacz­ne róż­ni­ce po­mię­dzy opi­sa­mi gryfa a jego obra­zo­wa­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gryfel

daw­niej: rysik


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) przest. wkład do ołów­ka, czyli od­po­wied­nio obro­bio­ny gra­fit


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryfi

→ gryf


Patrz:gryf

Źródła:

SJP.pl

Gryfia

→ gryf


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:gryf

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gryfice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


Gry­fi­ce (niem. "Gre­i­fen­berg in Pom­mern") – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Gry­fi­ce.

Po­ło­żo­ne na Po­brze­żu Szcze­ciń­skim, nad rzeką Regą, w od­le­gło­ści 22 km od Morza Bał­tyc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gryficki

przy­miot­nik od: Gry­fi­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Gry­fic, zwią­za­ny z Gry­fi­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryficzanin

miesz­ka­niec Gry­fic


Źródła:

SJP.pl

Gryficzanka

miesz­kan­ka Gry­fic


Źródła:

SJP.pl

Gryfikacja

wy­ko­rzy­sta­nie me­cha­niz­mów zna­nych z gier, ta­kich jak punk­ty, na­gro­dy, wyz­wa­nia, w celu zwięk­sze­nia za­an­ga­żo­wa­nia i mo­ty­wa­cji osób w in­nych ob­sza­rach; ga­mi­fi­ka­cja, gry­wa­li­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Gryfinianin

miesz­ka­niec Gry­fi­na


Źródła:

SJP.pl

Gryfinianka

miesz­kan­ka Gry­fi­na


Źródła:

SJP.pl

Gryfino

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Gry­fi­no ( Gre­i­fen­ha­gen) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w za­chod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa za­chod­nio­po­mor­skie­go, w po­wie­cie gry­fiń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Gry­fi­no. Leży nad Odrą Wschod­nią na Rów­ni­nie Weł­tyń­skiej. Po­mię­dzy rzeką a gra­ni­cą z Niem­ca­mi (Odrą Za­chod­nią) znaj­du­je się Park Kra­jo­bra­zo­wy Do­li­na Dol­nej Odry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gryfita

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. przed­sta­wi­ciel dy­na­stii pa­nu­ją­cej na Po­mo­rzu Za­chod­nim;


Źródła:

Wiktionary

Gryfiński

przy­miot­nik od: Gry­fi­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gry­fi­nem, do­ty­czą­cy Gry­fi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryfny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk, Kra­ków. ładny

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. przy­stoj­ny, zgrab­ny

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. by­stry w wy­ko­ny­wa­niu danej czyn­no­ści, zręcz­ny


Źródła:

Wiktionary

Gryfon

pies my­śliw­ski spo­krew­nio­ny z wyż­ła­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit. ba­śnio­we, hy­bry­dycz­ne stwo­rze­nie, łą­czą­ce w sobie lwi tułów z or­li­mi skrzy­dła­mi, głową oraz przed­ni­mi ła­pa­mi;

 (1.2) szt. ar­chi­tek­to­nicz­ny, rzeź­biar­ski lub he­ral­dycz­ny detal de­ko­ra­cyj­ny przed­sta­wia­ją­cy po­stać gry­fo­na (1.1)

 (1.3) kynol. pies my­śliw­ski z grupy wyż­łów, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się twar­dą, szorst­ką sier­ścią oraz ob­fi­tym owło­sie­niem pyska, two­rzą­cym wy­ra­zi­ste brwi i brodę; także nazwa rasy tych psów;


Gry­fon – typ psa my­śliw­skie­go z grupy wyż­łów i psów goń­czych. Wy­wo­dzi się z Fran­cji. Gry­fo­ny to psy o bar­dzo ob­fi­tym i szorst­kim wło­sie, spraw­dza­ją się w pracy w wo­dzie i są pewne w cho­dze­niu po tro­pie.

Wiel­kość psów tego typu waha się w gra­ni­cach 50 – 60 cm w kłę­bie. Uma­szcze­nie jakie jest spo­ty­ka­ne to nie­bie­sko­sza­re, szare w brą­zo­we łaty, de­re­szo­wa­te, brą­zo­we i biało-brą­zo­we. Bar­dzo rzad­ko spo­ty­ka­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gryfonik

gry­fo­nik bel­gij­ski, gry­fo­nik bra­banc­ki, gry­fo­nik bruk­sel­ski - rasy psów do to­wa­rzy­stwa


Źródła:

SJP.pl

Gryfonowy

przy­miot­nik od: gry­fon


Źródła:

SJP.pl

Gryfowianin

miesz­ka­niec Gry­fo­wa Ślą­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Gryfowianka

miesz­kan­ka Gry­fo­wa Ślą­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Gryfowski

→ Gry­fów Ślą­ski


Patrz:Gryfów Śląski

Źródła:

SJP.pl

Grygiel

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grygier

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grygierczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryglewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gryglewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryglicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grygolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gry­go­lić.


Źródła:

Wiktionary

Grygolić

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. pisać nie­sta­ran­nie, byle jak, baz­gro­lić


Źródła:

Wiktionary

Grygorcewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grygorewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grygorowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grygoruk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryjta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma imie­nia Mał­go­rza­ta


Źródła:

Wiktionary

Gryjtka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma imie­nia Mał­go­rza­ta


Źródła:

Wiktionary

Gryka

1. jed­no­rocz­na, pa­stew­na ro­śli­na zbo­żo­wa z ro­dzi­ny rde­sto­wa­tych, upra­wia­na głów­nie ze wzglę­du na ja­dal­ne owoce; grycz­ka;
2. w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: siać grykę - go­spo­da­ro­wać na roli


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Fa­go­py­rum|L.|ref=tak., ro­śli­na upraw­na na kaszę gry­cza­ną;


Gryka ("Fa­go­py­rum") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny rde­sto­wa­tych. Na­le­ży do niego 28 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te na­tu­ral­nie wy­stę­pu­ją w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji, na ob­sza­rze od Pa­ki­sta­nu po Taj­lan­dię i Chiny. Ob­sza­ry gór­skie w tym re­jo­nie wska­zy­wa­ne są jako miej­sce po­cho­dze­nia ro­dza­ju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grylaż

ro­dzaj gę­stej, słod­kiej masy z pa­lo­ne­go cukru i mig­da­łów lub orze­chów; gre­laż


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cuk. mie­sza­ni­na cukru i pa­lo­nych orze­chów, mig­da­łów itp., sto­so­wa­na w cu­kier­nict­wie jako na­dzie­nie;


Gry­laż, gre­laż, także masa gry­la­żo­wa (gre­la­żo­wa) (z franc. "gril­la­ge", pie­cze­nie, sma­że­nie) – masa do prze­kła­da­nia lub na­dzie­wa­nia wy­ro­bów cu­kier­ni­czych, np. kar­mel­ków. Jest przy­rzą­dza­na z na­sion ole­i­stych (naj­czę­ściej orze­chów ara­chi­do­wych, ner­kow­ca) zmiaż­dżo­nych, roz­tar­tych i upa­lo­nych wraz z cu­krem do barwy jas­no­brą­zo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grylażowy

→ gry­laż; gre­la­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Grylewo

Gry­le­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Wą­gro­wiec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.

W miej­sco­wo­ści jest przy­sta­nek ko­le­jo­wy Gry­le­wo.


Źródła:

Wikipedia

Grylla

przed­sta­wie­nie uka­zu­ją­ce rze­czy­wi­stość w spo­sób sa­ty­rycz­ny lub gro­te­sko­wy, póź­niej motyw w po­sta­ci głowy ludz­kiej na ła­pach lub ma­łe­go ka­dłu­ba z 2-3 gło­wa­mi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ma­lar­stwa grec­kie­go epoki hel­le­ni­stycz­nej, w póź­niej­szym okre­sie po­ja­wia­ją­cy się także w rzym­skim ma­lar­stwie ścien­nym; gryl­loi


Źródła:

SJP.pl

Grylloi

przed­sta­wie­nie uka­zu­ją­ce rze­czy­wi­stość w spo­sób sa­ty­rycz­ny lub gro­te­sko­wy, póź­niej motyw w po­sta­ci głowy ludz­kiej na ła­pach lub ma­łe­go ka­dłu­ba z 2-3 gło­wa­mi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ma­lar­stwa grec­kie­go epoki hel­le­ni­stycz­nej, w póź­niej­szym okre­sie po­ja­wia­ją­cy się także w rzym­skim ma­lar­stwie ścien­nym; gryl­la


Gryl­loi (z gr.) – nie­wiel­kie obraz­ki o te­ma­ty­ce gro­te­sko­wej i por­tre­ty sa­ty­rycz­ne, de­for­mu­ją­ce rze­czy­wi­stość w spo­sób żar­to­bli­wy lub ka­ry­ka­tu­ral­ny, cha­rak­te­ry­stycz­ne dla ma­lar­stwa grec­kie­go epoki hel­le­ni­stycz­nej, w póź­niej­szym okre­sie po­ja­wia­ją­ce się w rzym­skim ma­lar­stwie ścien­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grym

grym szary - ga­tu­nek ssaka z po­dro­dzi­ny an­ty­lop


Źródła:

SJP.pl

Grymas

wy­krzy­wie­nie twa­rzy, mina


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­krzy­wie­nie twa­rzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grymasik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gry­mas


Źródła:

Wiktionary

Grymasić

oka­zy­wać nie­za­do­wo­le­nie; ka­pry­sić, wy­brzy­dzać, ma­ru­dzić


Źródła:

SJP.pl

Grymasy

po­tocz­nie: za­cho­wa­nie wy­ra­ża­ją­ce nie­za­do­wo­le­nie, zwy­kle nie­u­za­sad­nio­ne; dąsy, ka­pry­sy, fochy


Źródła:

SJP.pl

Grymaśnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób gry­ma­śny


Źródła:

Wiktionary

Grymaśniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gry­ma­śnie


Źródła:

SJP.pl

Grymaśniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gry­ma­śny


Źródła:

SJP.pl

Grymaśnik

osoba, która czę­sto gry­ma­si, ka­pry­si, wy­bre­dza; ka­pry­śnik, wy­bred­niś, wy­brzy­dzacz


Źródła:

SJP.pl

Grymaśność

ka­pry­śność, skłon­ność do ma­ru­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Grymaśny

skłon­ny do oka­zy­wa­nia nie­za­do­wo­le­nia; ka­pry­śny, ma­rud­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­bred­ny, cały czas nie­za­do­wo­lo­ny bez jasno okre­ślo­ne­go po­wo­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grymuar

księ­ga wie­dzy ma­gicz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. ezot. fant. księ­ga wie­dzy ma­gicz­nej;


Gry­mu­ar (sta­rofr. "gra­ma­i­re", fr. "gri­mo­i­re", śrdwłac. "gram­ma­ti­ca") – księ­ga wie­dzy ma­gicz­nej, szcze­gól­nie bar­dzo stara. Naj­czę­ściej przez gry­mu­a­ry ro­zu­mie się księ­gi ma­gicz­ne pi­sa­ne od śred­nio­wie­cza do XVIII wieku włącz­nie, dla no­wszych dzieł okul­ty­stycz­nych nazwę tę sto­su­je się ra­czej prze­no­śnie, dla star­szych ra­czej błęd­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grynberg

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gryncajg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ja­rzy­ny, wło­szczyz­na


Źródła:

Wiktionary

Grynderstwo

Gryn­der­stwo (z niem. "Gründerzeit" – okres gryn­der­ski, czas za­ło­ży­ciel­ski) – wzmo­żo­ne tempo za­kła­da­nia no­wych przed­się­biorstw na­sta­wio­nych na szyb­ki zysk, głów­nie w for­mie spó­łek ak­cyj­nych i za po­ży­czo­ne pie­nią­dze.

Zja­wi­sko to było roz­po­wszech­nio­ne zwła­szcza w Niem­czech w okre­sie 1871-1874.


Źródła:

Wikipedia

Grynicki

do­ty­czą­cy Gre­en­wich, dziel­ni­cy Lon­dy­nu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Gre­en­wich, do­ty­czą­cy Gre­en­wich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryniuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grynkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grynszpan

1. tru­ją­cy, za­sa­do­wy octan mie­dzio­wy
2. grynsz­pan wła­ści­wy; śniedź; pa­ty­na; jas­no­zie­lo­ny nalot za­sa­do­wych wę­gla­nów mie­dzi two­rzą­cy się na po­wierzch­ni mie­dzi albo jej sto­pów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek che­micz­ny, za­sa­do­wa sól mie­dzi i kwasu oc­to­we­go, pow­sta­ją­ca w wy­ni­ku ko­roz­ji;

 (1.2) nie­bie­sko­zie­lo­ny kolor grynsz­pa­nu (1.1)


Nie mylić z: (1) pa­ty­ną, tzw. "grynsz­pa­nem szla­chet­nym", pro­duk­tem ko­roz­ji mie­dzi pod wpły­wem wa­run­ków at­mos­fe­rycz­nych, za­wie­ra­ją­cą głów­nie hy­drok­so­wę­glan mie­dzi(II); (2) grysz­pa­nem – ga­tun­kiem ro­śli­ny.

Grynsz­pan, – mie­sza­ni­na or­ga­nicz­nych związ­ków che­micz­nych, uwod­nio­na sól pod­wój­na (wo­do­rot­le­no­wa) mie­dzi i kwasu oc­to­we­go o zróż­ni­co­wa­nej za­war­to­ści anio­nu oc­ta­no­we­go i wody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grynszpanik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: grynsz­pan

 (1.2) mykol. pot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rus­su­la he­te­rop­hyl­la|(Fr.) Fri.|ref=tak., go­łą­bek oliw­ko­wo­zie­lo­ny


Źródła:

Wiktionary

Grynszpanowy

przy­miot­nik od: grynsz­pan


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grynsz­pa­nem, do­ty­czą­cy grynsz­pa­nu

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) książk. ma­ją­cy kolor nie­bie­sko­zie­lo­ny, taki jak kolor grynsz­pa­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grypa

cho­ro­ba za­kaź­na wy­wo­ły­wa­na przez wi­ru­sy, ob­ja­wia­ją­ca się ka­ta­rem, kasz­lem, go­rącz­ką, bólem głowy, mię­śni; in­flu­en­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba za­kaź­na ukła­du od­de­cho­we­go;


Grypa – ostra cho­ro­ba za­kaź­na ukła­du od­de­cho­we­go wy­wo­ła­na za­ka­że­niem wi­ru­sem grypy.

Grypa prze­no­si się po­mię­dzy ludź­mi drogą kro­pel­ko­wą (na przy­kład pod­czas ki­cha­nia), a naj­więk­sza licz­ba za­cho­ro­wań wy­stę­pu­je pod­czas se­zo­no­wych epi­de­mii, po­wo­du­jąc ostre ob­ja­wy unie­moż­li­wia­ją­ce pracę oso­bom czyn­nym za­wo­do­wo. Epi­de­mie grypy po­wo­du­ją znacz­ne kosz­ty spo­łecz­ne i nie­kie­dy mają za­sięg kon­ty­nen­tal­ny lub świa­to­wy, dla­te­go grypa wy­ma­ga glo­bal­nej ko­or­dy­na­cji epi­de­mio­lo­gicz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grypka

zdrob­nie­nie od: grypa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: grypa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryplan

po­tocz­nie: plan, pro­gram zajęć, dzia­łań itp.; roz­kład dnia


Źródła:

SJP.pl

Grypolin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. żart. gw-pl|War­sza­wa. wódka sto­so­wa­na jako lek prze­ciw­gry­po­wy


Źródła:

Wiktionary

Grypopodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści grypy; przy­po­mi­na­ją­cy grypę


Źródła:

SJP.pl

Grypowicz

czło­wiek cho­ru­ją­cy na grypę


Źródła:

SJP.pl

Grypowiczka

→ gry­po­wicz


Patrz:grypowicz

Źródła:

SJP.pl

Grypowy

→ grypa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z grypą, do­ty­czą­cy grypy


Patrz:grypa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryps

list prze­sła­ny nie­le­gal­nie z wię­zie­nia lub do wię­zie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) więz. list prze­my­co­ny do więź­nia lub od niego poza wię­zie­nie


Gryps – w gryp­se­rze (gwa­rze wię­zien­nej) nie­le­gal­nie prze­my­co­ny list do więź­nia lub poza wię­zie­nie.

Samo prze­ka­zy­wa­nie gryp­sów nie jest pocz­tą po­lo­wą, ale na te­re­nie niek­tó­rych obo­zów in­ter­no­wa­nia dzia­ła­ła pocz­ta po­lo­wa zwana obo­zo­wą.

Po­dziem­na pocz­ta po­lo­wa jest formą zor­ga­ni­zo­wa­ne­go prze­ka­zy­wa­nia ko­re­spon­den­cji, czym różni się od „gryp­so­wa­nia”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grypsak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. środ. więz. i prze­stęp. ołó­wek

 (1.2) przest. środ. więz. i prze­stęp. pasz­port


Źródła:

Wiktionary

Grypsanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. więz., także. hist. środ. skrót|konsp.|kon­spi­ra­cyj­ne, gwara kon­spi­ra­cyj­na|w:Kon­spi­ra­cja. list bądź pismo prze­sy­ła­ne drogą nie­le­gal­ną z (lub rza­dziej do) wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Grypser

ktoś po­słu­gu­ją­cy się gryp­se­rą czyli slan­giem wię­zien­nym


Źródła:

SJP.pl

Grypsera

gryp­ser­ka;
1. od­mia­na ję­zy­ka uży­wa­na w śro­do­wi­sku prze­stęp­ców, zwła­szcza tych prze­by­wa­ją­cych w wię­zie­niu; gwara wię­zien­na;
2. grupa więź­niów po­ro­zu­mie­wa­ją­cych się gryp­se­rą (gwarą wię­zien­ną)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. gwara wię­zien­na;


Gryp­se­ra (z Grips – pot. "rozum") – mowa śro­do­wi­sko­wa śro­do­wisk prze­stęp­czych, uksz­tał­to­wa­na na grun­cie ję­zy­ka pol­skie­go. Sta­no­wi szcze­gól­ny przy­pa­dek ar­go­tu.

Pow­sta­ła praw­do­po­dob­nie w XIX wieku na te­re­nie za­bo­ru ro­syj­skie­go, jako miej­sce jej pow­sta­nia po­da­wa­ny jest Za­kład Karny na „Gę­siów­ce” w War­sza­wie. Po­cząt­ko­wo peł­ni­ła funk­cję głów­nie ję­zy­ka taj­ne­go, gwary śro­do­wi­sko­wej prze­stęp­ców od­sia­du­ją­cych dłu­go­let­nie wy­ro­ki. Od końca XIX wieku uży­wa­na także na wol­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grypserka

gryp­se­ra;
1. od­mia­na ję­zy­ka uży­wa­na w śro­do­wi­sku prze­stęp­ców, zwła­szcza tych prze­by­wa­ją­cych w wię­zie­niu; gwara wię­zien­na;
2. grupa więź­niów po­ro­zu­mie­wa­ją­cych się gryp­ser­ką (gwarą wię­zien­ną)


Źródła:

SJP.pl

Grypserski

→ gryp­ser, → gryp­se­ra


Patrz:grypser, → grypsera

Źródła:

SJP.pl

Grypsik

zdrob­nie­nie od: gryps


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gryps


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grypsko

po­tocz­ne zgru­bie­nie od: grypa


Źródła:

SJP.pl

Grypsować

1. mówić gryp­se­rą, gwarą wię­zien­ną;
2. śro­do­wi­sko­wo: na­le­żeć do sub­kul­tu­ry więź­niów, osób mó­wią­cych gryp­se­rą


Źródła:

SJP.pl

Grys

kru­szy­wo ka­mien­ne (ziar­na 5-20 mm)


Grys – kru­szy­wo ła­ma­ne sto­so­wa­ne do bu­do­wy dróg (be­to­ny as­fal­to­we, mie­szan­ki mi­ne­ral­no-as­fal­to­we) na war­stwy ście­ral­ne, wią­żą­ce i wy­rów­naw­cze, oraz w bu­dow­nict­wie (pro­duk­cja be­to­nów do B50).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grysbok

grys­bok przy­ląd­ko­wy – ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych; an­ty­lo­pik przy­ląd­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Grysiczek

zdrob­nie­nie od: gry­sik


Źródła:

SJP.pl

Grysik

1. kasza manna
2. sor­ty­ment węgla o śred­ni­cy zia­ren od 10 do 3 mi­li­me­trów
3. kru­szy­wo ka­mien­ne ła­ma­ne, o wy­mia­rach zia­ren od 2 do 4 mi­li­me­trów
4. drob­no kru­szo­ny cu­kier


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kra­ków. kasza manna


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grysikowy

przy­miot­nik od: gry­sik


Źródła:

SJP.pl

Gryska

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grysowy

przy­miot­nik od: grys


Źródła:

SJP.pl

Gryszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grytviken

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. naj­więk­sze osied­le na sta­no­wią­cej bry­tyj­skie te­ry­to­rium za­leż­ne wy­spie Ge­or­gii Po­łud­nio­wej, dawna sta­cja wie­lo­ryb­ni­cza;


Gryt­vi­ken – dawna sta­cja wie­lo­ryb­ni­cza w bry­tyj­skim te­ry­to­rium za­mor­skim Ge­or­gia Po­łud­nio­wa w An­tark­ty­ce, pier­wsza sta­cja wie­lo­ryb­ni­cza na pół­ku­li po­łud­nio­wej, która za­po­cząt­ko­wa­ła no­wo­czes­ny prze­mysł wie­lo­ryb­ni­czy w wo­dach An­tark­ty­ki.

Za­ło­żo­na w 1904 roku przez nor­we­skie­go wie­lo­ryb­ni­ka Carla An­to­na Lar­se­na (1860–1924) zo­sta­ła zam­knię­ta w 1964 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grywalizacja

wy­ko­rzy­sta­nie me­cha­niz­mów zna­nych z gier, ta­kich jak punk­ty, na­gro­dy, wyz­wa­nia, w celu zwięk­sze­nia za­an­ga­żo­wa­nia i mo­ty­wa­cji osób w in­nych ob­sza­rach; gry­fi­ka­cja, ga­mi­fi­ka­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­ko­rzy­sta­nie me­cha­ni­ki zna­nej np. z gier fa­bu­lar­nych i kom­pu­te­ro­wych, do mo­dy­fi­ko­wa­nia za­cho­wań ludzi w sy­tu­a­cjach nie­bę­dą­cych grami, w celu zwięk­sze­nia ich za­an­ga­żo­wa­nia;


Nie mylić z: te­o­rią gier.

Gry­wa­li­za­cja (rów­nież ga­mi­fi­ka­cja, gry­fi­ka­cja z ga­mi­fi­ca­tion) – wy­ko­rzy­sta­nie ele­men­tów gier i tech­nik pro­jek­to­wa­nia gier w kon­tek­ście niez­wią­za­nym z grami, ma­ją­ce na celu an­ga­żo­wa­nie ludzi, mo­ty­wo­wa­nie do dzia­ła­nia, po­bu­dza­nie do nauki i roz­wią­zy­wa­nia pro­ble­mów przy osią­ga­niu przy tym po­żą­da­nych za­cho­wań lub in­nych za­ło­żo­nych celów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grywalizacyjny

→ gry­wa­li­za­cja


Patrz:grywalizacja

Źródła:

SJP.pl

Grywalizator

osoba wy­ko­rzy­stu­ją­ca me­cha­niz­my znane z gier w in­nych ob­sza­rach; ga­mi­fi­ka­tor


Źródła:

SJP.pl

Grywalizować

wy­ko­rzy­sty­wać me­cha­niz­my znane z gier, takie jak punk­ty, na­gro­dy, wyz­wa­nia, w celu zwięk­sze­nia za­an­ga­żo­wa­nia i mo­ty­wa­cji osób w in­nych ob­sza­rach; ga­mi­fi­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Grywalność

o grach kom­pu­te­ro­wych: sto­pień, w jakim gra ab­sor­bu­je, przy­cią­ga uwagę gra­cza; miod­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gry­wal­ne

 (1.2) gry­komp. ogół zasad i me­cha­niz­mów, które wpły­wa­ją na ja­kość i przy­jem­ność czer­pa­ną z gry;


Gry­wal­ność ( pla­y­a­bi­li­ty) – po­ję­cie z za­kre­su pro­jek­to­wa­nia gier, groz­naw­stwa oraz in­te­rak­cji czło­wiek–kom­pu­ter, od­no­szą­ce się do ze­spo­łu wła­ści­wo­ści gry (naj­czę­ściej gry kom­pu­te­ro­wej), które de­cy­du­ją o ja­ko­ści doś­wiad­cze­nia gra­cza w trak­cie roz­gryw­ki: o tym, na ile gra jest zro­zu­mia­ła, sa­tys­fak­cjo­nu­ją­ca, wcią­ga­ją­ca i moż­li­wa do opa­no­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grywalny

o grach kom­pu­te­ro­wych: atrak­cyj­ny, ab­sor­bu­ją­cy, przy­cią­ga­ją­cy uwagę; miod­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, w który można za­grać; taki, któ­rym można za­grać

 (1.2) gry­komp. taki, z któ­re­go gra­jąc można czer­pać przy­jem­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grywać

grać od czasu do czasu, nie­czę­sto


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) grać nie­re­gu­lar­nie, od czasu do czasu

 (1.2) film. teatr. odt­wa­rzać jakąś rolę co pe­wien czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grywałd

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim


Gry­wałd – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Kro­ścien­ko nad Du­naj­cem, w któ­rej jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Gry­wałd". Miej­sco­wość ta wy­stę­pu­je w do­ku­men­tach po raz pier­wszy w roku 1330 jako "Grünewald", czyli "Zie­lo­ny Las".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gryz

ka­wa­łek cze­goś ja­dal­ne­go; kęs


Źródła:

SJP.pl

Gryzaczek

zdrob­nie­nie od: gry­zak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. gry­zak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzak

1. ro­dzaj za­baw­ki dla nie­mow­ląt przez­na­czo­nej rów­nież do gry­zie­nia;
2. świ­der gry­zo­wy;
3. uz­bro­jo­na część ro­bo­cza na­rzę­dzia wiert­ni­cze­go; gryz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­baw­ka do gry­zie­nia dla nie­mow­ląt

 (1.2) przed­miot do gry­zie­nia dla zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzakowy

przy­miot­nik od: gry­zak


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy gry­za­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzarka

ma­szy­na do obrób­ki me­ta­lu lub drew­na, wy­gry­za­ją­ca w ma­te­ria­le za­głę­bie­nia za po­mo­cą gryzu (frezu); fre­zar­ka


Źródła:

SJP.pl

Gryzawka

w ło­wiect­wie: ga­łąz­ki mięk­kich drzew li­ścia­stych na­sy­co­ne solą, przez­na­czo­ne dla za­ję­cy do ob­gry­za­nia


Źródła:

SJP.pl

Gryzek

przed­sta­wi­ciel rzędu drob­nych owa­dów po­sia­da­ją­cych na­rzą­dy gę­bo­we gry­zą­ce; psot­nik


Źródła:

SJP.pl

Gryzelda

imię żeń­skie


Gry­zel­da – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gryzeldziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gry­zel­dy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gryzeofulwina

an­ty­bio­tyk prze­ciw­grzy­bicz­ny


Gry­ze­o­ful­wi­na ( gri­se­o­ful­vi­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, an­ty­bio­tyk prze­ciw­grzy­bi­czy wyt­wa­rza­ny w pro­ce­sie bio­tech­no­lo­gicz­nym przez mi­kro­sko­pij­ne­go grzy­ba "Pe­ni­cil­lium gri­se­o­ful­vum". Me­cha­nizm dzia­ła­nia po­le­ga na ne­ga­tyw­nym od­dzia­ły­wa­niu na jądro ko­mór­ko­we grzy­ba oraz ha­mo­wa­niu syn­te­zy chi­ty­ny co pro­wa­dzi do usz­ko­dze­nia ścia­ny ko­mór­ko­wej grzy­bów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gryzetka

(prze­sta­rza­le) we Fran­cji: młoda dziew­czy­na pra­cu­ją­ca w do­mach mody jako ek­spe­dient­ka, szwacz­ka, mo­dyst­ka itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) młoda dziew­czy­na po­ma­ga­ją­ca we fran­cu­skich do­mach mody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryziel

gry­ziel ste­po­wy, gry­ziel za­chod­ni, gry­ziel ta­pet­nik - ga­tun­ki pa­ją­ka z ro­dzi­ny gry­zie­lo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gryziele

gry­ziel ste­po­wy, gry­ziel za­chod­ni, gry­ziel ta­pet­nik - ga­tun­ki pa­ją­ka z ro­dzi­ny gry­zie­lo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gryzielowate

ro­dzi­na śred­niej wiel­ko­ści pa­ją­ków; gry­zie­le


Gry­zie­lo­wa­te (Aty­pi­dae) – ro­dzi­na śred­niej wiel­ko­ści pa­ją­ków wy­stę­pu­ją­cych w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, Afry­ce, Azji i Eu­ro­pie. Obej­mu­je 51 ga­tun­ków. Pa­ją­ki te cha­rak­te­ry­zu­ją się du­ży­mi szczę­ko­czuł­ka­mi z dłu­gi­mi kłami ja­do­wy­mi oraz płat­ko­wa­ty­mi wy­ro­sta­mi na bio­drach no­go­głaszcz­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gryzielowaty

o ce­chach gry­zie­lo­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Gryzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) chwy­ta­nie i miaż­dże­nie lub roz­ry­wa­nie zę­ba­mi

 (1.2) o zwie­rzę­tach ką­sa­nie zę­ba­mi, ra­nie­nie żą­dłem lub in­ny­mi na­rzą­da­mi


Źródła:

Wiktionary

Gryzipiórek

skro­bi­pió­rek; lek­ce­wa­żą­co:
1. urzęd­nik niż­szej rangi, sze­re­go­wy pra­cow­nik biu­ro­wy;
2. autor tek­stów o małej war­to­ści li­te­rac­kiej; pi­sa­rzy­na, pis­mak


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) obraź. osoba wy­ko­nu­ją­ca ru­ty­no­wą pracę biu­ro­wą


Patrz:gryzipiórek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzipiórka

skro­bi­pió­rek; lek­ce­wa­żą­co:
1. urzęd­nik niż­szej rangi, sze­re­go­wy pra­cow­nik biu­ro­wy;
2. autor tek­stów o małej war­to­ści li­te­rac­kiej; pi­sa­rzy­na, pis­mak


Patrz:gryzipiórek

Źródła:

SJP.pl

Gryzipiórko

→ gry­zi­pió­rek


Patrz:gryzipiórek

Źródła:

SJP.pl

Gryziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryzka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. spoż. długa bułka pszen­na


Źródła:

Wiktionary

Gryzki

rząd drob­nych owa­dów o prze­o­bra­że­niu nie­zu­peł­nym, po­sia­da­ją­cych gry­zą­ce przy­sad­ki gę­bo­we


Źródła:

SJP.pl

Gryzmolić

1. pisać nie­wy­raź­nie, nie­sta­ran­nie, brzyd­ko;
2. nie­u­dol­nie ry­so­wać lub kre­ślić cha­o­tycz­ne znaki;
3. po­tocz­nie: two­rzyć marną li­te­ra­tu­rę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­gryz­mo­lić)

 (1.1) pisać lub ry­so­wać nied­ba­le, nie­czy­tel­nie

 (1.2) po­gard. pisać nie­u­dol­ne ut­wo­ry

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gryz­mo­lić się (dk. na­gryz­mo­lić się)

 (2.1) być gryz­mo­lo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzmoł

po­gard­li­wie, żar­to­bli­wie: urzęd­nicz­ka biu­ro­wa, li­te­rat­ka


Źródła:

SJP.pl

Gryzmoła

po­gard­li­wie, żar­to­bli­wie: urzęd­nik biu­ro­wy, li­te­rat; gry­zi­pió­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) pot. po­gard. lub żart. osoba pi­szą­ca nie­wy­raź­nie, nie­sta­ran­nie lub two­rzą­ca nie­u­dol­ne ry­sun­ki; baz­gra­ła, baz­gracz

 (1.2) pot. po­gard. lub żart. marny li­te­rat, dzien­ni­karz lub urzęd­nik wy­ko­nu­ją­cy pracę biu­ro­wą; pis­mak, gry­zi­pió­rek

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) rzad. M. lp. od: gryz­mo­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzmoły

baz­gra­ni­na; po­tocz­nie:
1. nie­sta­ran­ne, nie­wy­raź­ne pismo; esy-flo­re­sy, baz­gro­ły, bo­ho­ma­zy;
2. nie­u­dol­ny ry­su­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. pejor. nie­sta­ran­ne, nie­czy­tel­ne pismo, nie­rów­ne li­te­ry lub nie­u­dol­ny, nie­po­rad­ny ry­su­nek; baz­gro­ły, baz­gra­ni­na

 (1.2) pot. pejor. tekst, utwór li­te­rac­ki lub do­ku­ment o ni­skiej war­to­ści ar­ty­stycz­nej lub me­ry­to­rycz­nej; pi­śmi­dła, baz­gra­ni­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: gryz­mo­ła

 (2.2) depr. M. i W. lm. od: gryz­mo­ła

 (2.3) M., B. i W. lm. od: gryz­mo­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzonia

przed­sta­wi­ciel rzędu ssa­ków ma­ją­cych po jed­nej parze stale ros­ną­cych sie­ka­czy; dwu­sie­ka­czo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. jeden z dwu­dzie­stu sze­ściu szwaj­car­skich kan­to­nów;


Gry­zo­nia (niem. "Graubünden"; rm. "Gris­chun"; wł. "Gri­gio­ni"; gsw. "Graubünda, Bündnerland"; fr. "Gri­sons"; lmo. "Gri­sun") – szwaj­car­ski kan­ton w Al­pach, na po­gra­ni­czu Włoch, Au­strii i Liech­ten­ste­i­nu. Ję­zy­ka­mi urzę­do­wy­mi kan­to­nu są: nie­miec­ki, re­to­ro­mań­ski i wło­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gryzonie

przed­sta­wi­ciel rzędu ssa­ków ma­ją­cych po jed­nej parze stale ros­ną­cych sie­ka­czy; dwu­sie­ka­czo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ro­den­tia|Bow­dich|ref=tak., naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny rząd ssa­ków;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: gry­zoń


Gry­zo­nie (Ro­den­tia, od ła­ciń­skie­go "ro­de­re", ob­gry­zać) – rząd ssa­ków, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się po­je­dyn­czą parą cią­gle wzra­sta­ją­cych sie­ka­czy za­rów­no w szczę­ce, jak i w żu­chwie. Za­li­cza się do nich około 40% ga­tun­ków ssa­ków. Wy­stę­pu­ją w dużej licz­bie na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gryzoniobójczy

za­bi­ja­ją­cy gry­zo­nie


przy­miot­nik

 (1.1) uży­wa­ny do za­bi­ja­nia gry­zo­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzoniowy

→ gry­zoń


Patrz:gryzoń

Źródła:

SJP.pl

Gryzota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. zgry­zo­ta, zmart­wie­nie


Źródła:

Wiktionary

Gryzować

w rol­nict­wie: upra­wiać rolę za po­mo­cą gle­bo­gry­zar­ki


Źródła:

SJP.pl

Gryzowy

o świ­drze wiert­ni­czym obro­to­wym: taki, któ­re­go część ro­bo­czą sta­no­wią gryzy w po­sta­ci krąż­ków, stoż­ków, wal­ców itp.


Źródła:

SJP.pl

Gryzoń

przed­sta­wi­ciel rzędu ssa­ków ma­ją­cych po jed­nej parze stale ros­ną­cych sie­ka­czy; dwu­sie­ka­czo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ssak z rzędu Ro­den­tia, któ­re­go wy­róż­nia para cią­gle wzra­sta­ją­cych sie­ka­czy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzoński

→ Gry­zo­nia (re­gion w Szwaj­ca­rii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gry­zo­nią albo Gry­zo­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryzący

1. wy­wo­łu­ją­cy ból, pie­ką­cy, ostry;
2. prze­no­śnie:
a) zło­śli­wy, zjad­li­wy;
b) spra­wia­ją­cy przy­krość; przej­mu­ją­cy, do­kucz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Gryźć

1. roz­ry­wać coś przy po­mo­cy zębów, wbi­jać w coś zęby
2. po­draż­niać, wy­wo­ły­wać swę­dze­nie
3. gryźć się - za­mart­wiać, roz­my­ślać nad czymś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­ta­piać w czymś zęby

 (1.2) ata­ko­wać lub wal­czyć zę­ba­mi

 (1.3) przen. mart­wić, nie­po­ko­ić

cza­sow­nik zwrot­ny

 (2.1) za­mart­wiać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gryża

ro­śli­na z ro­dzi­ny traw, któ­rej ziar­no przet­wa­rza­ne jest na mąkę, kaszę, paszę; sorgo, durra


Źródła:

SJP.pl

Gryżewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gryżyna

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grzaneczka

zdrob­nie­nie od: grzan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: grzan­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pod­wyż­sza­nie tem­pe­ra­tu­ry cze­goś

 (1.2) pot. utrzy­my­wa­nie funk­cjo­no­wa­nia cen­tral­ne­go ogrze­wa­nia

 (1.3) pot. nar­ko­ty­zo­wa­nie się lub upi­ja­nie al­ko­ho­lem


Źródła:

Wiktionary

Grzaniec

go­rą­cy napój al­ko­ho­lo­wy z czer­wo­ne­go wina lub piwa; grzan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. grza­ne wino, czę­sto z przy­pra­wa­mi

 (1.2) kulin. grza­ne piwo, czę­sto z przy­pra­wa­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzanka

1. pod­su­szo­ny, przy­ru­mie­nio­ny ka­wa­łek chle­ba; tost;
2. grza­ny krup­nik (al­ko­hol)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krom­ka chle­ba przy­ru­mie­nio­na z obu stron

 (1.2) przy­ru­mie­nio­ne pie­czy­wo po­kro­jo­ne w kost­kę z do­dat­kiem przy­praw lub bez

 (1.3) zob. grza­niec.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzankowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzany

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) pod­da­ny dzia­ła­niu cie­pła


Źródła:

Wiktionary

Grzać

1. wy­dzie­lać cie­pło, ogrze­wać
2. je­chać szyb­ko sa­mo­cho­dem
3. bić się
4. grzać się - pocić się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pod­wyż­szać wy­so­ko tem­pe­ra­tu­rę cze­goś

 (1.2) czy­nić cie­plej­szym

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) wy­dzie­lać cie­pło

 (2.2) pot. za­da­wać ciosy czy strza­ły

 (2.3) pot. po­ru­szać się szyb­ko

 (2.4) pot. pić nie­ma­łe ilo­ści al­ko­ho­lu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny grzać się

 (3.1) pod­da­wać się dzia­ła­niu cie­pła

 (3.2) być grza­nym (1.2)

 (3.3) psuć się z po­wo­du za wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry

 (3.4) zool. być w sta­nie pod­nie­ce­nia płcio­we­go

 (3.5) pot. ata­ko­wać się naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzałeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: grzał­ka


Źródła:

Wiktionary

Grzałka

po­dręcz­ny przy­rząd do pod­grze­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­nu­rza­ne w wo­dzie, pro­ste ku­chen­ne urzą­dze­nie elek­trycz­ne do przy­go­to­wy­wa­nia wrząt­ku

 (1.2) techn. ele­ment grzew­czy urzą­dze­nia;


Grzał­ka – urzą­dze­nie słu­żą­ce do grza­nia, wy­stę­pu­ją­ce zwy­kle jako ele­ment urzą­dze­nia tech­nicz­ne­go, szcze­gól­nie grzej­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzałkowy

→ grzał­ka


Patrz:grzałka

Źródła:

SJP.pl

Grzbiecik

zdrob­nie­nie od: grzbiet


Źródła:

SJP.pl

Grzbiecista

pły­wak, spe­cja­li­sta w stylu grzbie­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Grzbiecistka

pły­wacz­ka, spe­cja­list­ka w stylu grzbie­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Grzbiecisty

pły­wak, spe­cja­li­sta w stylu grzbie­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Grzbiet

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zool. anat. część tu­ło­wia u zwie­rząt, prze­ciw­na do stro­ny brzusz­nej

 (1.2) pot. plecy

 (1.3) górna lub tylna część po­dłuż­nej rze­czy

 (1.4) część łań­cu­cha gór­skie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzbietem

w pły­wa­niu: leżąc na ple­cach i za­ta­cza­jąc rę­ka­mi koła do tyłu


Źródła:

SJP.pl

Grzbietnica

ręcz­na piła do drew­na z brze­szczo­tem usz­tyw­nio­nym sta­lo­wą taśmą


Źródła:

SJP.pl

Grzbietoplamy

trzmiel grzbie­to­pla­my - ga­tu­nek trzmie­la


Źródła:

SJP.pl

Grzbietopłat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot jed­no­pła­to­wy o skrzy­dłach umie­szczo­nych na wy­so­ko­ści gór­nej po­wierzch­ni ka­dłu­ba


Grzbie­to­płat – sta­tek po­wietrz­ny w ukła­dzie jed­no­pła­ta o skrzy­dłach za­mo­co­wa­nych w gór­nej czę­ści ka­dłu­ba, ale nie wy­sta­ją­cych po­wy­żej jego obry­su w rzu­cie bocz­nym. W tym ukła­dzie skrzy­dło jest za­mo­co­wa­ne niżej niż w gór­no­pła­cie a wyżej niż w śred­nio­pła­cie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzbietorodowate

ro­dzi­na pła­zów be­zo­go­no­wych; grzbie­to­ro­dy, bez­ję­zy­ko­we, żaby bez­ję­zycz­ne


Grzbie­to­ro­do­wa­te, żaby bez­ję­zycz­ne, bez­ję­zy­ko­we, grzbie­to­ro­dy (Pi­pi­dae) – ro­dzi­na pła­zów z rzędu pła­zów be­zo­go­no­wych (Anura). W obrę­bie tej ro­dzi­ny wy­róż­nia się 4 ro­dza­je i 41 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzbietorody

wodny płaz be­zo­go­no­wy; żaba bez­ję­zycz­na


Źródła:

SJP.pl

Grzbietoród

wodny płaz be­zo­go­no­wy; żaba bez­ję­zycz­na


Źródła:

SJP.pl

Grzbietowiec

śro­do­wi­sko­wo: za­wod­nik pły­wa­ją­cy sty­lem grzbie­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Grzbietowy

przy­miot­nik od: grzbiet


przy­miot­nik

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy grzbie­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzbietówka

1. pasek tek­tu­ry do usz­tyw­nia­nia grzbie­tu książ­ki;
2. daw­niej: strzel­ba my­śliw­ska


Grzbie­tów­ka – pasek kar­to­nu (daw­niej drew­na) sto­so­wa­ny jako wew­nętrz­ne usz­tyw­nie­nie grzbie­tu książ­ki w pro­ce­sie opra­wy, rów­nież okre­śle­nie na sam kar­ton do two­rze­nia grzbie­tów­ki.

Dzię­ki za­sto­so­wa­niu grzbie­tów­ki po ot­war­ciu wo­lu­mi­nu grzbiet nie przy­le­ga do bloku, co za­po­bie­ga jego pę­ka­niu, jak to ma miej­sce przy ści­śle przy­le­ga­ją­cym grzbie­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzdyl

lek­ce­wa­żą­co o nie­do­ro­słym czło­wie­ku, zwła­szcza chłop­cu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. żart. małe dziec­ko

 (1.2) posp. po­gard. stary męż­czyz­na

 (1.3) posp. osoba o gbu­ro­wa­tym uspo­so­bie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzebacz

Grze­bacz ("Sca­lo­pus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny kre­tów (Tal­pi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kre­to­wa­tych (Tal­pi­dae).


Źródła:

Wikipedia

Grzebaczowate

ro­dzi­na owa­dów błon­kos­krzy­dłych po­dob­nych do os


Grze­ba­czo­wa­te (Sphe­ci­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kó­wek. Jedna z ro­dzin tra­dy­cyj­nie za­li­cza­nych do grze­ba­czy, obec­nie zgru­po­wa­nych w na­dro­dzi­nie Apo­i­dea. W Pol­sce wy­stę­pu­je około 230 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzebaczowaty

o ce­chach grze­ba­czo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Grzebak

na­rzę­dzie do po­ru­sza­nia pa­li­wem w pa­le­ni­sku lub usu­wa­nia czę­ści spa­lo­nych; po­grze­bacz, ożóg


Źródła:

SJP.pl

Grzebalisko

część w kur­ni­ku, o po­dło­dze wy­sy­pa­nej ściół­ką, przez­na­czo­na do grze­ba­nia w po­szu­ki­wa­niu wy­sy­py­wa­ne­go tam ziar­na, zmu­sza­ją­ca kury do ruchu


Źródła:

SJP.pl

Grzebalnia

1. miej­sce przez­na­czo­ne do grze­ba­nia mart­wych zwie­rząt; grze­bi­sko, grze­bo­wi­sko;
2. sklep lub jego część, gdzie można sa­mo­dziel­nie wy­bie­rać towar spoś­ród wielu po­dob­nych, prze­waż­nie ta­nich; grze­bal­nik


Źródła:

SJP.pl

Grzebalnictwo

1. ogół spraw zwią­za­nych z or­ga­ni­za­cją po­grze­bów;
2. żar­to­bli­wie: grze­ba­nie w czymś


Źródła:

SJP.pl

Grzebalnik

1. daw­niej: miej­sce grze­ba­nia zwłok; grze­ba­li­sko;
2. żar­to­bli­wie: sklep lub jego część, gdzie można sa­mo­dziel­nie wy­bie­rać towar spoś­ród wielu po­dob­nych, prze­waż­nie ta­nich; grze­bal­nia


Źródła:

SJP.pl

Grzebalny

do­ty­czą­cy obrzę­du grze­ba­nia zmar­łych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grze­ba­niem (po­chów­kiem) ciała, do­ty­czą­cy grze­ba­nia ciała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzebalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grze­bać.


Źródła:

Wiktionary

Grzebać

roz­gar­niać coś lub prze­rzu­cać, szu­ka­jąc cze­goś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) roz­gar­niać, np. zie­mię

 (1.2) cho­wać zmar­łe­go do grobu lub zaj­mo­wać się gra­bar­stwem

 (1.3) szu­kać cze­goś roz­gar­nia­jąc coś lub prze­rzu­ca­jąc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzebała

roz­gar­niać coś lub prze­rzu­cać, szu­ka­jąc cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Grzebielucha

1. daw­niej: ja­skół­ka brze­gów­ka; brze­gów­ka;
2. re­gio­nal­nie: kura


Źródła:

SJP.pl

Grzebieniarski

przy­miot­nik od: grze­bie­niarz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub pracą grze­bie­nia­rza, do­ty­czą­cy grze­bie­nia­rza lub grze­bie­niar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzebieniarz

daw­niej: wyt­wór­ca lub sprze­daw­ca grze­bie­ni


Źródła:

SJP.pl

Grzebieniasty

1. ma­ją­cy kształt grze­bie­nia;
2. ma­ją­cy grze­bień


Źródła:

SJP.pl

Grzebienica

kęp­ko­wa trawa barwy żół­to­zie­lo­nej, po­spo­li­ta w całej Eu­ro­pie, po­ra­sta­ją­ca łąki, pa­stwi­ska i przy­dro­ża


Grze­bie­ni­ca ("Cy­no­su­rus" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Na­le­ży do niego 8–11 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w pół­noc­nej Afry­ce, Eu­ro­pie i po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji. W Pol­sce wy­stę­pu­je grze­bie­ni­ca po­spo­li­ta ("Cy­no­su­rus cri­sta­tus"), przej­ścio­wo dzi­cze­je także grze­bie­ni­ca na­je­żo­na ("Cy­no­su­rus echi­na­tus").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzebieniowaty

po­dob­ny do grze­bie­nia


Źródła:

SJP.pl

Grzebieniowiec

zwy­kle w licz­bie mno­giej: ptak po­sia­da­ją­cy ro­zbu­do­wa­ny grze­bień, kost­ną li­stwę wzdłuż most­ka, bę­dą­cą za­cze­pem mię­śni pier­sio­wych


Grze­bie­nio­wiec ("Cte­ni­dium" (Schimp.) Mitt.) – ro­dzaj mchu na­le­żą­cy do ro­dzi­ny gaj­ni­ko­wa­tych ("Hy­lo­co­mia­ce­ae" M. Fle­isch.). Liczy około 21 ga­tun­ków sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­nych na świe­cie, wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie umiar­ko­wa­nej i tro­pi­kal­nej, z kon­cen­tra­cją w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzebieniowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzebieniowy

przy­miot­nik od: grze­bień


Źródła:

SJP.pl

Grzebienisko

wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim


Grze­bie­ni­sko – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Dusz­ni­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzebień

1. przy­rząd do cze­sa­nia lub ukła­da­nia wło­sów;
2. wy­pust­ka na gło­wie i dzio­bie u niek­tó­rych pta­ków;
3. górna, wy­sta­ją­ca część hełmu lub szy­sza­ka;
4. u capa ko­zi­cy: długa, gęsta sierść wzdłuż grzbie­tu;
5. grze­bień fali - grzbiet fali


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fryzj. przy­rząd do cze­sa­nia, roz­cze­sy­wa­nia wło­sów;

 (1.2) fryzj. przy­rząd do upi­na­nia wło­sów

 (1.3) ornit. mię­si­sty czer­wo­ny wy­ro­stek na gło­wie i dzio­bie niek­tó­rych pta­ków; także zę­ba­te wy­rost­ki wzdłuż grzbie­tu i ogona gadów

 (1.4) anat. wy­sta­ją­cy, zgru­bia­ły frag­ment kości, miej­sce przy­cze­pu mię­śni lub błon mię­dzy­kost­nych;

 (1.5) ar­chit. ażu­ro­wy ele­ment de­ko­ra­cyj­ny umie­szcza­ny na ka­le­ni­cy dachu lub oka­pie;

 (1.6) techn. na­rzę­dzie lub ele­ment urzą­dze­nia kształ­tem przy­po­mi­na­ją­ce grze­bień (1.1)

 (1.7) łow. długa, gęsta sierść wzdłuż grzbie­tu capa ko­zi­cy

 (1.8) hist. wojsk. górna, wy­sta­ją­ca część hełmu lub szy­sza­ka

 (1.9) kulin. ro­dzaj ciast­ka w kształ­cie ko­gu­cie­go grze­bie­nia (1.3)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzebionatka

ro­śli­na ziel­na, krzew lub pół­krzew z ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych; ce­loz­ja


Źródła:

SJP.pl

Grzebisko

miej­sce przez­na­czo­ne do grze­ba­nia mart­wych zwie­rząt; grze­bal­nia, grze­bo­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzebisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzebiuszka

grze­biusz­ka ziem­na - be­zo­go­no­wy płaz pro­wa­dzą­cy nocny tryb życia, w Pol­sce chro­nio­ny; hu­czek


Źródła:

SJP.pl

Grzebiuszkowate

ro­dzi­na zwie­rząt z rzędu pła­zów be­zo­go­no­wych


Grze­biusz­ko­wa­te, hucz­ki (Pe­lo­ba­ti­dae) – mo­no­ty­po­wa ro­dzi­na pła­zów z rzędu pła­zów be­zo­go­no­wych (Anura).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzebiuszkowaty

o ce­chach grze­biusz­ko­wa­tych (ro­dzi­na zwie­rząt)


Źródła:

SJP.pl

Grzebiółka

ga­tu­nek nie­wiel­kie­go ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny ja­skół­ko­wa­tych; brze­gów­ka, grze­bół­ka


Źródła:

SJP.pl

Grzebiące

roz­gar­niać coś lub prze­rzu­cać, szu­ka­jąc cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gal­li­for­mes|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;


Grze­bią­ce, ku­ra­ki (Gal­li­for­mes) – rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes. Obej­mu­je ga­tun­ki lą­do­we, grze­bią­ce, za­miesz­ku­ją­ce wszyst­kie stre­fy kli­ma­tycz­ne na całym świe­cie, poza An­tark­ty­dą i niek­tó­ry­mi wy­spa­mi. Ptaki te przy­po­mi­na­ją z wy­glą­du kurę, są jed­nak ma­syw­niej­sze, mają mocny dziób i pa­zu­ry, co umoż­li­wia im wy­szu­ki­wa­nie po­kar­mu w gle­bie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzebiący

roz­gar­niać coś lub prze­rzu­cać, szu­ka­jąc cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Grzebowisko

teren przez­na­czo­ny do za­ko­pa­nia zwłok zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Grzebuła

po­tocz­nie: czło­wiek po­wol­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzebyczak

grze­by­czak żół­ta­wy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny czar­nu­cho­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grzebyczek

zdrob­nie­nie od: grze­byk


Źródła:

SJP.pl

Grzebyk

po­tocz­nie: mały grze­bień


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały grze­bień

 (1.2) ent. kte­ni­dium


Grze­byk, grze­by­ko­wiec, ple­wik­wiat ("Achy­rant­hes") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych ("Ama­rant­ha­ce­ae"). Obej­mu­je 6–11 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie tro­pi­kal­nej i sub­tro­pi­kal­nej Afry­ki i Azji, jeden ga­tu­nek sięga Eu­ro­py, jeden ("A. ar­bo­re­scens") wy­stę­pu­je na wy­spie Nor­folk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzebykoczułki

za­cio­sek grze­by­ko­czuł­ki - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grzebykorożny

wysch­lik grze­by­ko­roż­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ko­łat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grzebykowaty

przy­po­mi­na­ją­cy mały grze­bień


Źródła:

SJP.pl

Grzebykowy

przy­miot­nik od: grze­byk


Źródła:

SJP.pl

Grzech

uczy­nek wy­kra­cza­ją­cy prze­ciw ja­kimś nor­mom po­stę­po­wa­nia, np. za­sa­dom po­da­nym w Bi­blii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. ce­lo­we prze­kro­cze­nie norm mo­ral­nych uz­na­wa­nych w danej re­li­gii;


Grzech – prze­kro­cze­nie norm re­li­gij­nych. W re­li­giach, w któ­rych Bóg jest bytem oso­bo­wym, jak ju­da­izm i chrze­ści­jań­stwo, grzech oz­na­cza do­bro­wol­ne zer­wa­nie przy­mie­rza z Bo­giem po­przez do­ko­na­nie złego czynu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzechnik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzechot

1. od­głos ude­rza­ją­cych o coś twar­dych przed­mio­tów;
2. od­głos strze­la­ni­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ter­kot­li­wy dźwięk twar­dych przed­mio­tów obi­ja­ją­cych się o ścian­ki zam­knię­te­go po­jem­ni­ka

 (1.2) od­głos wy­strza­łów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzechotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dźwięk wy­da­wa­ny przez drob­ne przed­mio­ty ude­rza­ją­ce ryt­micz­nie w ścian­ki zam­knię­te­go po­jem­ni­ka

 (1.2) po­ru­sza­nie in­stru­men­tem lub przed­mio­tem w celu wyt­wo­rze­nia grze­cho­tu


Źródła:

Wiktionary

Grzechotać

wy­da­wać lub po­wo­do­wać wy­da­wa­nie od­gło­su strza­łów lub ude­rza­ją­cych o coś twar­dych przed­mio­tów


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­grze­cho­tać)

 (1.1) wy­da­wać z sie­bie grze­chot

 (1.2) wy­wo­ły­wać grze­cho­ta­nie przez po­ru­sza­nie in­stru­men­tem lub przed­mio­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzechotka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. pot. in­stru­ment per­ku­syj­ny z po­jem­ni­kiem za­wie­ra­ją­ce­go małe przed­mio­ty wy­da­ją­cy­mi dźwię­ki przy po­trzą­sa­niu

 (1.2) ro­dzaj za­baw­ki dla nie­mow­ląt grze­cho­czą­cej przy po­trzą­sa­niu

 (1.3) techn. pot. przy­rząd słu­żą­cy do ręcz­ne­go na­pę­dza­nia na­rzę­dzia wy­po­sa­żo­ny w me­cha­nizm za­pad­ko­wy

 (1.4) zool. za­koń­cze­nie ogona grze­chot­ni­ka grze­cho­czą­ce przy po­trzą­sa­niu


Źródła:

Wiktionary

Grzechotliwy

przy­po­mi­na­ją­cy głos grze­chot­ki; grze­cho­czą­cy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­da­ją­cy grze­chot, po­dob­ny do grze­cho­ta­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzechotnik

ja­do­wi­ty wąż z cha­rak­te­ry­stycz­ną grze­chot­ką na końcu ogona


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) herp. wąż o dłu­gich zę­bach ja­do­wych i z cha­rak­te­ry­stycz­ną grze­chot­ką na końcu ogona;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzechotniki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. herp. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cro­ta­li­nae|Oppel|ref=tak., po­dro­dzi­na ja­do­wi­tych węży z ro­dzi­ny żmi­jo­wa­tych;


Grze­chot­ni­ki, grze­chot­ni­ko­wa­te (Cro­ta­li­nae) – po­dro­dzi­na ja­do­wi­tych węży z ro­dzi­ny żmi­jo­wa­tych (Vi­pe­ri­dae). Obej­mu­je ponad 300 ga­tun­ków. Cha­rak­te­ry­zu­ją się dłu­gi­mi, skła­da­ny­mi zę­ba­mi ja­do­wy­mi, jam­ka­mi po­licz­ko­wy­mi ( fovea lo­re­a­lis), a niek­tó­re z nich mają cha­rak­te­ry­stycz­ną grze­chot­kę na końcu ogona.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzechotnikowate

ro­dzi­na węży ja­do­wi­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. herp. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cro­ta­li­nae|Oppel|ref=tak., po­dro­dzi­na ja­do­wi­tych węży z ro­dzi­ny żmi­jo­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzechotnikowaty

o ce­chach grze­chot­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na węży)


Źródła:

SJP.pl

Grzechowiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzechowy

daw­niej: do­ty­czą­cy grze­chu, zwią­za­ny z grze­chem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. rel. do­ty­czą­cy grze­chu, zwią­za­ny z grze­chem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzechulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeczn.

skrót od: grzecz­no­ścio­wy (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Grzeczniactwo

iro­nicz­nie: prze­sad­na grzecz­ność, układ­ność


Źródła:

SJP.pl

Grzeczniak

iro­nicz­nie: czło­wiek prze­sad­nie grzecz­ny, układ­ny; grzecz­niś


Źródła:

SJP.pl

Grzecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób grzecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Grzeczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: grzecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Grzeczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: grzecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzecznieć

sta­wać się grzecz­nym lub grzecz­niej­szym


Źródła:

SJP.pl

Grzecznisia

→ grzecz­niś


Patrz:grzeczniś

Źródła:

SJP.pl

Grzeczniuchny

zdrob­nie­nie od: grzecz­ny; grzecz­niut­ki, grzecz­niu­si


Źródła:

SJP.pl

Grzeczniusi

zdrob­nie­nie od: grzecz­ny; grzecz­niut­ki, grzecz­niuch­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzeczniutki

zdrob­nie­nie od: grzecz­ny; grzecz­niuch­ny, grzecz­niu­si


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: grzecz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzeczniś

iro­nicz­nie: czło­wiek prze­sad­nie grzecz­ny, układ­ny; grzecz­niak


Patrz:grzeczniś

Źródła:

SJP.pl

Grzecznopanieński

→ Grzecz­na Panna


Patrz:Grzeczna Panna

Źródła:

SJP.pl

Grzeczności

za­cho­wa­nie bę­dą­ce wy­ra­zem uprzej­mo­ści


Źródła:

SJP.pl

Grzecznościowy

przy­miot­nik od: grzecz­ność


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który cha­rak­te­ry­zu­je się grzecz­no­ścią; taki, od któ­re­go wy­ma­ga­na jest grzecz­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzeczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uprzej­my spo­sób za­cho­wa­nia

 (1.2) pot. po­słusz­ne za­cho­wa­nie dziec­ka

 (1.3) przy­słu­ga

 (1.4) grzecz­no­ści uprzej­me słowa i gesty, kom­ple­men­ty


Źródła:

Wiktionary

Grzeczny

do­brze wy­cho­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) o dziec­ku: taki, który jest po­słusz­ny, spo­koj­ny, miły, dobry

 (1.2) taki, który jest do­brze wy­cho­wa­ny, jest uprzej­my, układ­ny; taki, który jest do­wo­dem do­bre­go wy­cho­wa­nia, uprzej­mo­ści

 (1.3) stpol. do rze­czy, do­rzecz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzegorczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzegorek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. wieś w Pol­sce, w gmi­nie Chełm­ża, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim;


– imię mę­skie po­cho­dzą­ce po­przez ła­ciń­ską formę "Gre­go­rius" od grec­kie­go "Gre­go­rios", wy­wo­dzą­ce­go się ze słowa γρηγορέω oz­na­cza­ją­ce­go 'być czuj­nym'. W for­mie ła­ciń­skiej użyte pier­wszy raz przez pa­pie­ża Grze­go­rza I, dok­to­ra ko­ścio­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzegorzak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorzek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorzew

wieś w Pol­sce


Grze­go­rzew – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kol­skim, sie­dzi­ba gminy Grze­go­rzew, nad rzeką Rgi­lew­ką, na Wy­so­czyź­nie Kło­daw­skiej. Daw­niej mia­sto du­chow­ne; uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1339 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny w 1870 roku. W końcu XVI wieku jako mia­sto ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go le­ża­ło w po­wie­cie łę­czyc­kim wo­je­wództ­wa łę­czyc­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzegorzewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grzegorzewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegorzewo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim.


Grze­go­rze­wo (lit. "Grigiškės") – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim, w re­jo­nie miej­skim Wilno, w gmi­nie Grze­go­rze­wo, po­ło­żo­ne około 17 km od cen­trum Wilna.

W mie­ście znaj­du­je się naj­więk­sza li­tew­ska fa­bry­ka pa­pie­ru i pro­duk­tów z drew­na Gri­geo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzegorzewski

przy­miot­nik od: Grze­go­rzew


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Grze­go­rze­wa, zwią­za­ny z Grze­go­rze­wem

 (1.2) do­ty­czą­cy Grze­go­rze­wa, zwią­za­ny z, Grze­go­rze­wem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzegorzostwo

Grze­gorz z mał­żon­ką; Grze­go­rzo­wie


Źródła:

SJP.pl

Grzegorzowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w gmi­nie Rud­nik, w wo­je­wództ­wie ślą­skim;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w gmi­nie Wa­śniów, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim;

 (1.3) geogr. zob. Grze­go­rzo­wi­ce Małe.

 (1.4) geogr. zob. Grze­go­rzo­wi­ce Wiel­kie.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzegorzowie

Grze­gorz z mał­żon­ką; Grze­go­rzo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Grzegorzowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grze­go­rza lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Grze­go­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzegrzółecki

→ Grze­grzół­ki


Patrz:Grzegrzółki

Źródła:

SJP.pl

Grzegrzółka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzegrzółki

naz­wi­sko


Grze­grzół­ki (daw­niej "Ku­kuks­wal­de, Ca­mal­wen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie szczy­cień­skim, w gmi­nie Pasym.

W la­tach 1954–1957 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Grze­grzół­ki, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Pasym. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzegórzecki

przy­miot­nik od: Grze­górz­ki


Źródła:

SJP.pl

Grzegórzki

dziel­ni­ca w śród­mie­ściu Kra­ko­wa


Ta stro­na do­ty­czy hi­sto­rycz­nej dziel­ni­cy Kra­ko­wa. Zo­bacz też: Grze­górz­ki – wieś w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim, w gmi­nie Ni­dzi­ca oraz Dziel­ni­ca II Grze­górz­ki – dziel­ni­ca Kra­ko­wa.

Grze­górz­ki – dawna wieś pod­kra­kow­ska. Obec­nie wcho­dzi w skład kra­kow­skiej dziel­ni­cy II Grze­górz­ki, na wschód od cen­trum mia­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzejka

daw­niej: worek gu­mo­wy lub bla­sza­ne na­czy­nie na­peł­nia­ne go­rą­cą wodą, sto­so­wa­ne do roz­grze­wa­nia ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wo­re­czek lub sa­szet­ka do ogrze­wa­nia dłoni lub stóp


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzejnictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się pro­jek­to­wa­niem, pro­duk­cją i za­sto­so­wa­niem grzej­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Grzejnik

1. urzą­dze­nie do ogrze­wa­nia;
2. grzej­nik kon­wek­cyj­ny - grzej­nik cen­tral­ne­go ogrze­wa­nia; kon­wek­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie do ogrze­wa­nia po­mie­szczeń

 (1.2) slang. osoba uza­leż­nio­na od nar­ko­ty­ków


Grzej­nik (po­tocz­nie na­zy­wa­ny ka­lo­ry­fe­rem z calorifère) – wy­mien­nik ciepl­ny typu woda-po­wie­trze lub para-po­wie­trze; ele­ment ukła­du cen­tral­ne­go ogrze­wa­nia. Po­wszech­nie sto­so­wa­ny w róż­nych po­mie­szcze­niach.

Obec­nie naj­czę­ściej sto­so­wa­ne są grzej­ni­ki pły­to­we zbu­do­wa­ne ze zgrze­wa­nych płyt sta­lo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzejnikowy

przy­miot­nik od: grzej­nik


Źródła:

SJP.pl

Grzejny

da­ją­cy cie­pło, pod­no­szą­cy tem­pe­ra­tu­rę


Źródła:

SJP.pl

Grzejszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzejszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzela

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzelak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzelczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzelczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzelec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzelewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzelka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeloński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzelszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzemski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzenia

naz­wi­sko


Grze­nia – ka­szub­ski do­brot­li­wy duch bę­dą­cy opie­ku­nem snu oraz sen­nych ma­rzeń. Usy­pia zmę­czo­nych ludzi i budzi ich rześ­ki­mi.

Grze­nia opie­ko­wał się także zwie­rzę­ta­mi, dzi­ki­mi i do­mo­wy­mi. Późną je­sie­nią miesz­kał w głę­bo­kich la­sach i czu­wał nad hi­ber­nu­ją­cy­mi zwie­rzę­ta­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzenkowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzesiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzesiek

zdrob­nie­nie od: Grze­gorz (imię mę­skie); Grześ, Grze­sio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od Grze­gorz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzesik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzesio

zdrob­nie­nie od: Grze­gorz (imię mę­skie); Grześ, Grze­siek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: Grze­gorz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzesiowie

Grześ z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Grzesiowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzesiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grze­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzesiu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gwara. zdrobn. od: Grze­gorz

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: Grze­sio i Grześ


Źródła:

Wiktionary

Grzesiuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzesiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeszak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeszczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeszek

zdrob­nie­nie od: grzech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drob­ne prze­wi­nie­nie, mały grzech, zdrobn. od: grzech


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzeszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grze­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Grzeszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzeszkowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzesznica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. grzesz­na osoba płci żeń­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzeszniczka

ko­bie­ta, która po­peł­nia grze­chy; grzesz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Grzesznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób grzesz­ny


Źródła:

Wiktionary

Grzeszniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: grzesz­nie


Źródła:

SJP.pl

Grzeszniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: grzesz­ny; bar­dziej grzesz­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzesznik

osoba po­peł­nia­ją­ca grze­chy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto grze­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzeszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co grzesz­ne; cecha tego, kto grzesz­ny


Źródła:

Wiktionary

Grzeszny

przy­miot­nik

 (1.1) po­peł­nia­ją­cy grze­chy; taki, który czyni rze­czy złe, nie­wła­ści­we, nie­do­bre, nie­mo­ral­ne

 (1.2) bę­dą­cy grze­chem


Źródła:

Wiktionary

Grzeszyć

1. do­pu­szczać się grze­chu, złego uczyn­ku;
2. odz­na­czać się czymś ujem­nym


cza­sow­nik

 (1.1) rel. po­peł­niać grzech, łamać za­sa­dę (naj­czę­ściej mo­ral­ną) na­rzu­co­ną przez dany sy­stem re­li­gij­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzewczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ogrze­wa­niem bu­dyn­ków


Źródła:

Wiktionary

Grześ

zdrob­nie­nie od: Grze­gorz (imię mę­skie); Grze­siek, Grze­sio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. po­u­fa­ła forma mę­skie­go imie­nia Grze­gorz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. dwu­wierz­choł­ko­wy szczyt w Ta­trach Za­chod­nich, znaj­du­ją­cy się na gra­ni­cy pol­sko-sło­wac­kiej;


Grześ (słow. "Lúčna", 1653 m) – dwu­wierz­choł­ko­wy szczyt w Ta­trach Za­chod­nich, znaj­du­ją­cy się w grzbie­cie gra­nicz­nym na za­chód od Po­la­ny Cho­cho­łow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grześczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grześkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grześkowiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grześkowie

zdrob­nie­nie od: Grze­gorz (imię mę­skie); Grześ, Grze­sio


Źródła:

SJP.pl

Grześkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grześ­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grześć

daw­niej: grze­bać


Źródła:

SJP.pl

Grzmieć

1. wy­da­wać gło­śne dźwię­ki; hu­czeć, ry­czeć;
2. gło­śno mówić


cza­sow­nik nie­wła­ści­wy nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) o nie­bie, zaz­wy­czaj w cza­sie burzy: wy­da­wać grzmot

cza­sow­nik wła­ści­wy nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) wy­da­wać gło­śne, ni­skie dźwię­ki ni­czym grzmot

 (2.2) mówić gło­śno i do­bit­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzmiąca

1. wy­da­wać gło­śne dźwię­ki; hu­czeć, ry­czeć;
2. gło­śno mówić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzmiącki

przy­miot­nik od: Grzmią­ca


Źródła:

SJP.pl

Grzmiący

1. wy­da­wać gło­śne dźwię­ki; hu­czeć, ry­czeć;
2. gło­śno mówić


Źródła:

SJP.pl

Grzmocik

zdrob­nie­nie od: grzmot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od grzmot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzmocić

1. ude­rzać w kogoś lub coś;
2. po­tocz­nie: wy­pi­jać dużą por­cję al­ko­ho­lu;
3. wul­gar­nie: od­by­wać sto­su­nek sek­su­al­ny


cza­sow­nik

 (1.1) po­wo­do­wać hałas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzmot

1. efekt aku­stycz­ny w po­sta­ci huku (su­che­go trza­sku lub dud­nie­nia), to­wa­rzy­szą­cy pio­ru­no­wi wraz z bły­ska­wi­cą;
2. silny trzask, huk; łomot, ło­skot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) huk to­wa­rzy­szą­cy, wraz z bły­ska­wi­cą, pio­ru­no­wi

 (1.2) silny huk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. rub. po­gard. o bar­dzo dużej, niez­grab­nej ko­bie­cie

 (2.2) pot. niez­grab­ny, stary, czę­sto nie­po­trzeb­ny przed­miot, np. za­wa­dza­ją­cy mebel


Grzmot – grom dźwię­ko­wy wyt­wo­rzo­ny przez pio­run. W za­leż­no­ści od ro­dza­ju pio­ru­nu oraz jego od­le­gło­ści od słu­cha­ją­ce­go, grzmot może przy­bie­rać formy od ostre­go, gło­śne­go trza­sku do dłu­gie­go, ni­skie­go pom­ru­ku. Nagłe zwięk­sze­nie ci­śnie­nia i tem­pe­ra­tu­ry po­wie­trza wsku­tek ude­rze­nia pio­ru­nu po­wo­du­je jego szyb­kie roz­sze­rze­nie się, co z kolei wy­wo­łu­je grom dźwię­ko­wy. Od­le­głość zja­wi­ska od ob­ser­wa­to­ra może być wy­li­czo­na, zna­jąc od­le­głość cza­so­wą po­mię­dzy zo­ba­cze­niem bły­ska­wi­cy a usły­sze­niem grzmo­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzmotnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grzmot­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Grzmotnąć

1. mocno ude­rzyć się lub kogoś;
2. wydać gło­śny dźwięk;
3. prze­wró­cić się lub upaść z ha­ła­sem;
4. po­tocz­nie: wypić al­ko­hol;
5. wul­gar­nie: odbyć sto­su­nek sek­su­al­ny


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. grzmo­cić)

 (1.1) ude­rzyć w coś lub w kogoś mocno

 (1.2) rzu­cić coś mocno

 (2.2) pot. grzmot­nąć (1.3)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzonka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzonkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzyb

1. cu­dzo­żyw­ny or­ga­nizm ple­cho­wy, nie­po­sia­da­ją­cy cia­łek zie­le­ni;
2. na­dziem­na część or­ga­niz­mu ple­cho­we­go, w kształ­cie ka­pe­lu­sza osa­dzo­ne­go na nóżce;
3. forma przy­po­mi­na­ją­ca kształ­tem grzyb;
4. po­gard­li­wie: stary, nie­do­łęż­ny czło­wiek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mykol. or­ga­nizm cu­dzo­żyw­ny ple­cho­wy;

 (1.2) owoc­nik grzy­ba (1.1) ka­pe­lu­szo­we­go, np. bo­ro­wik, ma­ślak, kurka, mu­cho­mor

 (1.3) przen. coś w kształ­cie grzy­ba (1.2), np. chmu­ra po wy­bu­chu

 (1.4) pot. grzy­bi­ca, cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez grzy­by (1.1) pa­so­żyt­ni­cze

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. ktoś stary, nie­do­łęż­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzybek

zdrob­nie­nie od: grzyb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: grzyb

 (1.2) mały grzyb

 (1.3) przed­miot, obiekt przy­po­mi­na­ją­cy swoim kształ­tem owoc­nik grzy­ba

 (1.4) techn. część skła­do­wa za­wo­ru za­my­ka­ją­ca i ot­wie­ra­ją­ca prze­pływ

 (1.5) kraw. przy­rząd do ce­ro­wa­nia

 (1.6) fryz. krót­ka fry­zu­ra dam­ska i (rza­dziej) męska

 (1.7) środ. żegl. wy­wrot­ka jach­tu kilem lub mie­czem do góry

 (1.8) kulin. pol. wy­ro­śnię­ty omlet, spo­rzą­dzo­ny zaz­wy­czaj na bazie ubi­tych jaj, przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem ka­pe­lusz grzy­ba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybi

→ grzyb; grzyb­ny, grzy­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Grzybiara

→ grzy­biarz


Patrz:grzybiarz

Źródła:

SJP.pl

Grzybiarka

→ grzy­biarz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która lubi zbie­rać grzy­by


Patrz:grzybiarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzybiarski

→ grzy­biarz


Patrz:grzybiarz

Źródła:

SJP.pl

Grzybiarstwo

za­ję­cie grzy­bia­rza


Źródła:

SJP.pl

Grzybiarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która lubi zbie­rać grzy­by


Źródła:

Wiktionary

Grzybiasty

po­dob­ny do grzy­ba


Źródła:

SJP.pl

Grzybica

cho­ro­ba za­kaź­na ludzi i zwie­rząt wy­wo­ła­na przez mi­kro­sko­pij­ne, pa­so­żyt­ni­cze grzy­by cho­ro­bot­wór­cze; parch, mi­ko­za, my­ko­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba za­kaź­na wy­wo­ły­wa­na przez mi­kro­sko­pij­ne grzy­by;


Grzy­bi­ce ( my­co­ses), – grupa cho­rób za­kaź­nych ludzi i zwie­rząt wy­wo­ła­na przez grzy­by. Wy­wo­łu­je je około 200 ga­tun­ków z 250 tys. opi­sa­nych ga­tun­ków grzy­bów. Są to głów­nie der­ma­to­fi­ty i grzy­by droż­dżo­po­dob­ne, rzad­ko grzy­by ple­śnio­we (po­tocz­nie ple­śnie). Spoś­ród der­ma­to­fi­tów naj­czę­ściej ata­ku­ją der­ma­to­fi­ty zo­o­fil­ne (zwie­rzę­ce) i an­tro­po­fil­ne (ludz­kie), rza­dziej niek­tó­re grzy­by gle­bo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybicowy

przy­miot­nik od: grzy­bi­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grzy­bi­cą, do­ty­czą­cy grzy­bi­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzybiczny

przy­miot­nik od: grzy­bi­ca, np. in­fek­cja grzy­bicz­na, cho­ro­ba grzy­bicz­na; grzy­bi­czy


przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy grzy­bi­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzybiczy

przy­miot­nik od: grzy­bi­ca, np. in­fek­cja grzy­bi­cza, cho­ro­ba grzy­bi­cza; grzy­bicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzybiec

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybienianka

nimfa grzy­bie­nian­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny wach­la­rzy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grzybienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grzy­bieć., po­ra­sta­nie grzy­bem


Grzy­bie­nie ("Nymp­ha­ea") – ro­dzaj z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych "Nymp­ha­e­a­ce­ae". Obej­mu­je 58 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, przy czym zróż­ni­co­wa­niem wy­róż­nia się Au­stra­lia, gdzie ro­śnie 17 ga­tun­ków ro­dzi­mych (ko­lej­ne 4 są in­tro­du­ko­wa­ne).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybieniowate

ro­dzi­na ro­ślin wod­nych, o wiel­kich li­ściach i bia­łych lub żół­tych kwia­tach, ros­ną­cych w stre­fie umiar­ko­wa­nej i podz­wrot­ni­ko­wej


Grzy­bie­nio­wa­te ("Nymp­ha­e­a­ce­ae") – ro­dzi­na hy­dro­fi­tów z rzędu grzy­bie­niow­ców ("Nymp­ha­e­a­les"). Liczy około 64 ga­tun­ków, które w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go łą­czo­ne są w trzy lub pięć ro­dza­jów. Ro­śli­ny te rosną w słod­ko­wod­nych zbior­ni­kach na całym świe­cie (jest to naj­sze­rzej roz­prze­strze­nio­na ro­dzi­na spoś­ród wczes­nych okry­to­na­sien­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybieniowaty

o ce­chach grzy­bie­nio­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Grzybieniowce

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nymp­ha­e­a­les|Du­mort.|ref=tak., rząd ro­ślin ziel­nych na­le­żą­cy do klasy okry­to­na­sien­nych;


Grzy­bie­niow­ce ("Nymp­ha­e­a­les") – rząd ro­ślin ziel­nych, hy­dro­fi­tów o daw­niej róż­nym uję­ciu sy­ste­ma­tycz­nym. Grupa ta wy­e­wo­lu­o­wa­ła zanim od okry­to­na­sien­nych od­dzie­lił się klad jed­no­li­ścien­nych. Grzy­bie­niow­ce wy­o­dręb­ni­ły się praw­do­po­dob­nie już 171–153 mi­lio­nów lat temu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybieniowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Grzybieć

po­tocz­nie: sta­rzeć się; ra­mo­leć, kap­ca­nieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgrzy­bieć)

 (1.1) mykol. po­ra­stać grzy­bem

 (1.2) pot. sta­wać się zgrzy­bia­łym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzybień

po­tocz­nie: sta­rzeć się; ra­mo­leć, kap­ca­nieć


Źródła:

SJP.pl

Grzybieńczyk

ro­śli­na z ro­dzi­ny bobr­ko­wa­tych, o li­ściach pły­wa­ją­cych na wo­dzie


Grzy­bień­czyk ("Nymp­ho­i­des" Seg.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny bobr­ko­wa­tych ("Me­ny­ant­ha­ce­ae"). Obej­mu­je 55 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te spo­ty­ka­ne są na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy. Naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie jest w Au­stra­lii, gdzie ro­śnie co najm­niej 19 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybieński

przy­miot­nik od: Grzyb­no


Źródła:

SJP.pl

Grzybing

żar­to­bli­wie: grzy­bo­bra­nie


Źródła:

SJP.pl

Grzybkowaty

po­dob­ny kształ­tem do grzyb­ka


Źródła:

SJP.pl

Grzybkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzybkowy

przy­miot­nik od: grzy­bek


Źródła:

SJP.pl

Grzybnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. mykol. forma ple­cha­e­chy grzy­bów, sta­no­wią­ca we­ge­ta­tyw­ne ciało grzy­bów;


Grzyb­nia ( my­ce­lium) – ple­cha sta­no­wią­ca ciało grzy­bów, zbu­do­wa­na z wy­ro­śnię­tej i roz­ga­łę­zio­nej strzęp­ki lub wielu strzę­pek sku­pio­nych w jed­nym miej­scu. U grzy­bów można wy­róż­nić na­stę­pu­ją­ce stop­nie or­ga­ni­za­cji bu­do­wy: po­je­dyn­cza ko­mór­ka ⇒ strzęp­ka ⇒ grzyb­nia ⇒ owoc­nik lub przetr­wal­nik.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybniowy

przy­miot­nik od: grzyb­nia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grzyb­nią, do­ty­czą­cy grzyb­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzybno

1. nazwa wielu miej­sco­wo­ści w Pol­sce;
2. nazwa kilku je­zior w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybny

1. → grzyb; grzy­bo­wy, grzy­bi;
2. ob­fi­tu­ją­cy w grzy­by; grzy­bo­daj­ny;
3. pow­sta­ły w wy­ni­ku na­ra­sta­nia grzy­ba - or­ga­niz­mu ży­we­go pa­so­ży­tu­ją­ce­go na in­nych or­ga­niz­mach


Źródła:

SJP.pl

Grzybobranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mykol. zbie­ra­nie grzy­bów


Grzy­bo­bra­nie – po­zy­ski­wa­nie owoc­ni­ków grzy­bów ze sta­no­wisk na­tu­ral­nych.

W kra­jach pół­noc­no­sło­wiań­skich ma­so­wo zbie­ra się wiele ga­tun­ków dzi­kich grzy­bów do celów spo­żyw­czych. Grzy­biar­stwo może być też źró­dłem za­rob­ku, np. dla lud­no­ści są­sia­du­ją­cej z la­sa­mi. Współ­cze­śnie w Pol­sce sta­no­wi czę­sto ro­dzaj hobby lub za­ję­cia re­kre­a­cyj­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybobójczy

zwal­cza­ją­cy grzy­by; fun­gi­cy­dal­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) mykol. taki, który za­bi­ja grzy­by i za­po­bie­ga ich roz­wo­jo­wi oraz po­ja­wie­niu się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzybobójka

pre­pa­rat grzy­bo­bój­czy


Źródła:

SJP.pl

Grzybodajny

ob­fi­tu­ją­cy w grzy­by


Źródła:

SJP.pl

Grzybolubka

drob­na mu­chów­ka z ro­dzi­ny bed­li­szek; bed­lisz­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybolubny

po­chwiak grzy­bo­lub­ny - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny łu­skow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grzybopodobny

1. ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści grzy­bów; przy­po­mi­na­ją­cy grzyb;
2. pro­ti­sty grzy­bo­po­dob­ne - nie­for­mal­na grupa pro­ti­stów za­li­cza­nych daw­niej do grzy­bów


Źródła:

SJP.pl

Grzybowa

po­tocz­nie: zupa grzy­bo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kulin. zupa z grzy­bów świe­żych lub su­szo­nych;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: grzy­bo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybowaty

po­dob­ny kształ­tem do grzy­ba


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy grzyb, w kształ­cie grzy­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzybowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grzybowisko

miej­sce w lesie, gdzie rosną grzy­by


Źródła:

SJP.pl

Grzybowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób świad­czą­cy o obec­no­ści grzy­bów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybowski

przy­miot­nik od: Grzy­bo­wa Góra, Grzy­bo­wo, Grzy­bów, Grzy­bów Dolny, Grzy­bów Hor­now­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Grzy­bo­wa, zwią­za­ny z Grzy­bo­wem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybowy

1. → grzyb; grzyb­ny, grzy­bi;
2. zwią­za­ny z dzia­ła­niem grzy­bów - or­ga­niz­mów ży­wych pa­so­ży­tu­ją­cych na in­nych or­ga­niz­mach


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grzy­ba­mi, do­ty­czą­cy grzy­bów

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla grzy­bów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzyboznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nauki o grzy­bach; mi­ko­log, my­ko­log


Źródła:

SJP.pl

Grzyboznawczy

zwią­za­ny z nauką o grzy­bach; my­ko­lo­gicz­ny, mi­ko­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzyboznawczyni

spe­cja­list­ka w za­kre­sie nauki o grzy­bach; mi­ko­loż­ka, my­ko­loż­ka


Źródła:

SJP.pl

Grzyboznawstwo

nauka o grzy­bach; mi­ko­lo­gia, my­ko­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Grzybożerek

chrzą­szczyk z ro­dzi­ny czar­nu­cho­wa­tych; Bo­le­top­ha­gus re­ti­cu­la­tus


Źródła:

SJP.pl

Grzybożywność

zdol­ność niek­tó­rych ro­ślin do po­bie­ra­nia po­kar­mu za poś­red­nict­wem strzę­pek grzy­bów; mi­ko­tro­ficz­ność


Źródła:

SJP.pl

Grzybożywny

o ro­śli­nach: zdol­ny do po­bie­ra­nia po­kar­mu za poś­red­nict­wem strzę­pek grzy­bów; mi­ko­tro­ficz­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzybski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Grzy­ba, zwią­za­ny z Grzy­bem


Źródła:

Wiktionary

Grzyby

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) mykol. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Fungi|R.T. Moore|ref=tak., kró­le­stwo na­le­żą­ce do do­me­ny ją­drow­ców;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: grzyb


Grzy­by ("Fungi" R.T. Moore) – kró­le­stwo na­le­żą­ce do do­me­ny ją­drow­ców ("Eu­ka­ry­o­ta"). Daw­niej, w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go, tak­son ten miał rangę pod­kró­le­stwa ("Fungi" R.T. Moore, 1971), pod­ty­pu ("Fungi" Engl. 1889) i klasy ("Fungi" Bart­ling, 1830).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzybów

1. cu­dzo­żyw­ny or­ga­nizm ple­cho­wy, nie­po­sia­da­ją­cy cia­łek zie­le­ni;
2. na­dziem­na część or­ga­niz­mu ple­cho­we­go, w kształ­cie ka­pe­lu­sza osa­dzo­ne­go na nóżce;
3. forma przy­po­mi­na­ją­ca kształ­tem grzyb;
4. po­gard­li­wie: stary, nie­do­łęż­ny czło­wiek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybówka

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny grzy­bów­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybówkowate

o ce­chach grzy­bów­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Grzy­bów­ko­wa­te ("My­ce­na­ce­ae" Ove­re­em) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzybówkowaty

o ce­chach grzy­bów­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Grzymalici

śred­nio­wiecz­ny ród ry­cer­ski, osia­dły w Wiel­ko­pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Grzymalita

czło­nek śred­nio­wiecz­ne­go rodu ry­cer­skie­go, osia­dłe­go w Wiel­ko­pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Grzymała

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzymałów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osied­le typu miej­skie­go na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie tar­no­pol­skim, w re­jo­nie hu­sia­tyń­skim, nad rzeką Gniłą;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Grzymek

naz­wi­sko


Grzy­mek – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Żabia Wola.

Wieś zlo­ka­li­zo­wa­na jest na te­re­nie Wy­so­czyz­ny Raw­skiej na Po­łud­nio­wym Ma­zo­wszu. Grzy­mek pow­stał po re­for­mie ad­mi­ni­stra­cyj­nej w za­bo­rze ro­syj­skim w roku 1866.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzymisław

imię mę­skie


Grzy­mi­sław, Grzy­mo­sław, Grzym­sław, Grzmi­sław, Grzy­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Grzy­mi-" ("grzmieć") i "-sław" ("sława"). Mogło oz­na­czać "po­sia­da­ją­cy sze­ro­ką sławę".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzymisława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Grzy­mi­sław


Grzy­mi­sła­wa, Grzym­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie. Skła­da się z czło­nu "Grzy­mi-" ("grzmieć") i "-sława" ("sława"). Mogło oz­na­czać "po­sia­da­ją­ca sze­ro­ką sławę". Imię to no­si­ła mał­żon­ka Lesz­ka Bia­łe­go, matka bł. Sa­lo­mei i księ­cia Bo­le­sła­wa Wstyd­li­we­go.

Forma męska: Grzy­mi­sław, Grzy­mo­sław, Grzym­sław, Grzmi­sław, Grzy­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzymisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grzy­mi­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzymisławostwo

Grzy­mi­sław z mał­żon­ką; Grzy­mi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Grzymisławowie

Grzy­mi­sław z mał­żon­ką; Grzy­mi­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Grzymisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Grzy­mi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Grzymkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzymski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzywa

1. u niek­tó­rych zwie­rząt: dłuż­sza sierść po­kry­wa­ją­ca tylną część głowy i kark;
2. po­tocz­nie: bujna czu­pry­na u czło­wie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. dłuż­sza sierść niek­tó­rych zwie­rząt znaj­du­ją­ca się na tyl­nej czę­ści głowy lub szyi

 (1.2) bujna czu­pry­na

 (1.3) piana na grzbie­cie fali


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzywacz

1. duży gołąb o brą­zo­wo­si­nym upie­rze­niu
2. fala wzbu­rzo­nej wody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hy­drol. fala na wzbu­rzo­nej wo­dzie z białą pianą na wierz­choł­ku

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­lum­ba pa­lum­bus|L.|ref=tak., ga­tu­nek ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych o sza­ro­brą­zo­wym upie­rze­niu, z dwie­ma wy­raź­ny­mi bia­ły­mi pla­ma­mi po bo­kach szyi oraz bia­ły­mi pa­sa­mi na skrzy­dłach;

 (2.2) kynol. pies rasy cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się obec­no­ścią dłuż­sze­go włosa (grzy­wy) na gło­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzywaczewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzywak

gry­zoń z ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzyweczka

zdrob­nie­nie od: grzyw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: grzyw­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzywiasty

ma­ją­cy grzy­wę


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy grzy­wę, po­kry­ty grzy­wą

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem grzy­wę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzywienka

1. grzy­wien­ka zwy­czaj­na - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych;
2. ek­spre­syw­nie: grzyw­na


Źródła:

SJP.pl

Grzywiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzywka

włosy spa­da­ją­ce na czoło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fryz. włosy przy­cię­te tak, że spa­da­ją na czoło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzywna

kara pie­nięż­na na­kła­da­na przez or­ga­ny są­do­we lub ad­mi­ni­stra­cyj­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. adm. kara pie­nięż­na na­kła­da­na przez or­ga­ny są­do­we lub ad­mi­ni­stra­cyj­ne

 (1.2) hist. jed­nost­ka masy i jed­nost­ka pie­nięż­na uży­wa­na daw­niej w Pol­sce, Cze­chach i na Rusi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzywnowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzywnowy

przy­miot­nik od: grzyw­na


Źródła:

SJP.pl

Grzywocz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grzywoszyjka

grzy­wo­szyj­ka ama­zoń­ska - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Grządeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: grząd­ka


Źródła:

Wiktionary

Grządka

ogra­ni­czo­ny row­ka­mi pas ziemi upraw­nej w ogro­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: grzę­da (drą­żek w kur­ni­ku)

 (1.2) zdrobn. od: grzę­da (pasek ziemi upraw­nej)


Grząd­ka ( "Grund") – przy­sió­łek wsi Wło­do­wi­ce w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Nowa Ruda.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grządziel

część kon­ne­go na­rzę­dzia rol­ni­cze­go; grzą­dziel (r. męski)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. techn. część jed­no­ski­bo­we­go pługa kon­ne­go, do któ­rej przy­mo­co­wa­ny jest kor­pus pługa;

 (1.2) roln. techn. część kon­ne­go ob­syp­ni­ka jed­no­rzę­do­we­go, po­głę­bia­cza lub ramy pługa ra­mo­we­go


Grzą­dziel – część jed­no­ski­bo­we­go pługa kon­ne­go, do któ­re­go przy­mo­co­wa­ny jest kor­pus pługa. Na grzą­dzie­li umie­szczo­ny jest re­gu­la­tor głę­bo­ko­ści i sze­ro­ko­ści skiby. Za­koń­czo­ny jest za­cze­pem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grząski

1. o grun­cie: taki, w któ­rym się za­pa­da; pod­mo­kły, mięk­ki, nie­spo­i­sty;
2. prze­no­śnie o spra­wie, pro­ble­mie: skom­pli­ko­wa­ny, trud­ny do roz­wią­za­nia


przy­miot­nik

 (1.1) o grun­cie: taki, w któ­rym się za­pa­da, grzęź­nie

 (1.2) przen. o spra­wie, pro­ble­mie taki, w któ­rym nie czu­je­my się pew­nie i bez­piecz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grząskość

cecha pod­mo­kłe­go, mięk­kie­go, nie­spo­i­ste­go grun­tu


Źródła:

SJP.pl

Grząźć

za­głę­biać się w czymś grzą­skim; po­grą­żać się; grzęz­nąć


Źródła:

SJP.pl

Grzęda

1. po­zio­my drą­żek w kur­ni­ku, na któ­rym może od­po­czy­wać ptact­wo do­mo­we;
2. wy­dzie­lo­ny pas ziemi upraw­nej w ogro­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­zio­my drą­żek w kur­ni­ku, na któ­rym może od­po­czy­wać ptact­wo do­mo­we

 (1.2) wy­dzie­lo­ny pas ziemi upraw­nej w ogro­dzie

 (1.3) forma rzeź­by sko­ru­py ziem­skiej przy­po­mi­na­ją­ca wał

 (1.4) w al­pi­niz­mie: wąska wy­pu­kłość na stro­mym zbo­czu bie­gną­ca z góry na dół

 (1.5) bud. ele­ment kon­struk­cji dachu,


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzędowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzędowy

przy­miot­nik od: grzę­da


Źródła:

SJP.pl

Grzędziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grzęza

cię­ża­rek do ob­cią­ża­nia sieci ry­bac­kich


Źródła:

SJP.pl

Grzęzawisko

miej­sce pod­mo­kłe i grzą­skie; mo­kra­dło, bagno, trzę­sa­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) grzą­skie miej­sce sta­no­wią­ce przesz­ko­dę

 (1.2) książk. przen. stan na­gro­ma­dze­nia się trud­no­ści, nie­ko­rzyst­nych uwa­run­ko­wań


Grzę­za­wi­sko (ang. "The Jun­gle") – po­wieść ame­ry­kań­skie­go pi­sa­rza Up­to­na Sinc­la­i­ra, opu­bli­ko­wa­na w 1906. Autor wydał ją włas­nym sump­tem, po­nie­waż ofi­cjal­ni wy­daw­cy oba­wia­li się dru­ko­wać tak kon­tro­wer­syj­ny utwór.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grzęznąć

za­głę­biać się w czymś grzą­skim; po­grą­żać się; grząźć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­grą­żać się, za­głę­biać się w czymś grzą­skim, za­pa­dać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grzęzy

wy­mio­na u zwie­rzy­ny pło­wej


Źródła:

SJP.pl

Grzęźnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|grzęz­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Grób

miej­sce po­chów­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­kry­ty dół, gdzie jest po­cho­wa­ny zmar­ły;


Grób – nisza wy­ko­pa­na w ziemi (grób ziem­ny), wy­ku­ta w skale (grób skal­ny) lub frag­ment groty (ka­ta­kum­by), w któ­rym pod­czas po­chów­ku skła­da­ne są szcząt­ki zmar­łe­go.

W niek­tó­rych kul­tu­rach do grobu chowa się ciało, w in­nych umie­szcza się tam skre­mo­wa­ne pro­chy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gróbarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gróbarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gra­barz


Źródła:

Wiktionary

Gróbek

re­gio­nal­nie: gro­bek - mały grób


Źródła:

SJP.pl

Gród

1. daw­niej: osada obron­na; oś­ro­dek wła­dzy lo­kal­nej;
2. pod­nio­słe okre­śle­nie mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pre­hi­sto­rycz­na lub śred­nio­wiecz­na osada obron­na oto­czo­na wałem;

 (1.2) hist. ro­dzaj usłu­gi wy­ko­ny­wa­nej przy bu­do­wie zamku

 (1.3) przest. lub książk. mia­sto

 (1.4) daw. in­stan­cja są­do­wa dla szlach­ty


Gród, "gard" – pre­hi­sto­rycz­ne lub śred­nio­wiecz­ne osady obron­ne w for­mie sku­pisk do­mostw, go­spo­darstw (lub wczes­ne­go mia­sta) oto­czo­nych wałem, murem lub czę­sto­ko­łem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gródczanin

miesz­ka­niec Gród­ka, Gród­ka nad Du­naj­cem


Źródła:

SJP.pl

Gródczanka

miesz­kan­ka Gród­ka, Gród­ka nad Du­naj­cem


Źródła:

SJP.pl

Gródecki

przy­miot­nik od: Gró­dek, Gró­dek nad Du­naj­cem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Gród­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gródek

zdrob­nie­nie od: gród; gro­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie chmiel­nic­kim;

 (1.2) geogr. mia­sto w Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gródź

ścia­na dzie­lą­ca ka­dłub stat­ku na prze­dzia­ły


Gródź – pio­no­wa prze­gro­da w po­sta­ci ścia­ny, umie­szczo­na wzdłuż­nie lub po­przecz­nie wew­nątrz ka­dłu­ba jed­nost­ki pły­wa­ją­cej. Od stro­ny kon­struk­cyj­nej speł­nia taką samą rolę jak wręgi lub rama wrę­go­wa, czyli usz­tyw­nia kon­struk­cję ka­dłu­ba, a po­nie­waż do­dat­ko­wo za­my­ka okre­ślo­ną prze­strzeń, to sta­no­wi czyn­nik se­pa­ru­ją­cy, dzie­ląc wnę­trze ka­dłu­ba na prze­dzia­ły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grójczanin

miesz­ka­niec Grój­ca


Źródła:

SJP.pl

Grójczanka

miesz­kan­ka Grój­ca


Źródła:

SJP.pl

Grójec

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
3. kra­ter ude­rze­nio­wy na po­wierzch­ni Marsa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi, przy­siół­ków i dziel­nic miast w Pol­sce


Gró­jec – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu gró­jec­kie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Gró­jec. Leży 45 km na po­łud­nie od War­sza­wy, na po­gra­ni­czu Wy­so­czyz­ny Raw­skiej i Rów­ni­ny War­szaw­skiej. Przez mia­sto prze­pły­wa Mol­ni­ca, bę­dą­ca do­pły­wem rzeki Kra­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grójecki

przy­miot­nik od: Gró­jec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Grój­cem, do­ty­czą­cy Grój­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gróniczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. pa­gó­rek


Źródła:

Wiktionary

Grónt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. go­spo­dar­stwo rolne

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zie­mia orna


Źródła:

Wiktionary

Grónta

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. fun­da­men­ty


Źródła:

Wiktionary

Gróń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. góra, wznie­sie­nie


Źródła:

Wiktionary

Grąbczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grąbkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Grąd

1. las ros­ną­cy na żyz­nych i pod­mo­kłych te­re­nach, z prze­wa­gą gra­bów i dębów;
2. łąka lub pa­stwi­sko na stoku lub innym po­chy­lo­nym te­re­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) leśn. wie­lo­ga­tun­ko­wy i wie­lo­war­stwo­wy las li­ścia­sty z prze­wa­gą gra­bów i dębów, na su­chym grun­cie;

 (1.2) gwara. po­ło­żo­ny wyżej suchy teren, znaj­du­ją­cy się poś­ród błot­ni­stych łąk


Grąd – wie­lo­ga­tun­ko­wy i wie­lo­war­stwo­wy las li­ścia­sty zaz­wy­czaj z prze­wa­gą gra­bów i dębów oraz z udzia­łem róż­nych in­nych ga­tun­ków. W fi­to­so­cjo­lo­gii ze­spo­ły leśne re­pre­zen­tu­ją­ce grądy wy­o­dręb­nia­ne są w zwią­zek ze­spo­łów "Car­pi­nion be­tu­li". Na ma­pach po­ten­cjal­nej ro­ślin­no­ści na­tu­ral­nej Pol­ski lasy grą­do­we do­mi­nu­ją − sta­no­wią 41,6% po­wierzch­ni kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grądowy

przy­miot­nik od: grąd


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do grądu, ma­ją­cy zwią­zek z grą­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grądzik

suche miej­sce, mi­ne­ral­ny wzgó­rek w ba­gni­stym tre­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Au­gu­stów. wy­sep­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Grądzki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grąz

ba­gni­sko, to­pie­li­sko, trzę­sa­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grążawski

przy­miot­nik od: Grą­ża­wy


Źródła:

SJP.pl

Grążawy

wieś w Pol­sce


Grą­ża­wy – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie brod­nic­kim, w gmi­nie Bart­nicz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grążel

ro­śli­na wodna z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych


Grą­żel ("Nup­har") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych. Obej­mu­je 15 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na pół­ku­li pół­noc­nej w stre­fie umiar­ko­wa­nej i podz­wrot­ni­ko­wej. Ro­dzaj naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, mniej w Azji i Eu­ro­pie. W tej ostat­niej rosną dwa ga­tun­ki i oba wy­stę­pu­ją także w Pol­sce – grą­żel żółty i drob­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grążyca

nazwa kacz­ki nur­ku­ją­cej dla zdo­by­cia po­kar­mu, np. czer­ni­ca, edre­don


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. kacz­ka nur­ku­ją­ca; kacz­ka, która pod­czas zdo­by­wa­nia po­kar­mu nur­ku­je na znacz­ną głę­bo­kość, do grupy grą­życ na­le­ży w Pol­sce, mię­dzy in­ny­mi kilka ga­tun­ków z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ayt­hya|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grążyce

nazwa kacz­ki nur­ku­ją­cej dla zdo­by­cia po­kar­mu, np. czer­ni­ca, edre­don


Źródła:

SJP.pl

Grążyć

daw­niej:
1. za­głę­biać coś w czymś, zwła­szcza cie­kłym, np. w wo­dzie; za­nu­rzać, po­grą­żać;
2. prze­no­śnie: po­wo­do­wać, że coś wnika w głąb cze­goś; za­głę­biać;
3. grą­żyć się:
a) za­głę­biać się w czymś, zwła­szcza cie­kłym, np. w wo­dzie; za­nu­rzać się, po­grą­żać się;
b) prze­no­śnie: wni­kać w głąb cze­goś albo spra­wiać takie wra­że­nie; za­głę­biać się


Źródła:

SJP.pl

Grębałowki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Grę­ba­ło­wem, do­ty­czą­cy Grę­ba­ło­wa


Źródła:

Wiktionary

Grębałowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Grę­ba­ło­wem, do­ty­czą­cy Grę­ba­ło­wa


Źródła:

Wiktionary

Grębałów

Grę­ba­łów – ob­szar Kra­ko­wa wcho­dzą­cy w skład Dziel­ni­cy XVII Wzgó­rza Krze­sła­wic­kie. Dawna wieś, obec­nie osied­le miesz­ka­nio­we. Za­bu­do­wa nie jest zbyt zróż­ni­co­wa­na – pra­wie cały teren po­kry­ty jest dom­ka­mi jed­no­ro­dzin­ny­mi. Nie­wie­le wpraw­dzie po­zo­sta­ło już z daw­nej wsi, acz­kol­wiek po­niek­tó­rzy miesz­kań­cy po­sia­da­ją włas­ne, małe, pry­wat­ne go­spo­dar­stwa o wiel­ko­ści nie prze­kra­cza­ją­cej 0,5 ha[].


Źródła:

Wikipedia

Grębień

Grę­bień – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie wie­luń­skim, w gmi­nie Pąt­nów.


Źródła:

Wikipedia

Grębieński

do­ty­czą­cy wsi Grę­bień po­ło­żo­nej na Wy­ży­nie Wie­luń­skiej


Źródła:

SJP.pl

Grębiszew

wieś w Pol­sce


Grę­bi­szew – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie miń­skim, w gmi­nie Mińsk Ma­zo­wiec­ki. Leży w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści gminy.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grębkowski

przy­miot­nik od: Gręb­ków


Źródła:

SJP.pl

Grębków

wieś w Pol­sce


Gręb­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wę­grow­skim, sie­dzi­ba gminy Gręb­ków. Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Bar­tło­mie­ja Apo­sto­ła.

Gręb­ków leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 697 Liw – Ma­ry­sin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gręblin

Grę­blin ( Grãblënò) – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie tczew­skim, w gmi­nie Pel­plin. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 91.

W skład so­łect­wa "Grę­blin" wcho­dzi także Wy­bu­do­wa­nie Grę­bliń­skie

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Grębocice

wieś w Pol­sce


Grę­bo­ci­ce (niem. "Gramschütz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie pol­ko­wic­kim, w gmi­nie Grę­bo­ci­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grębocicki

przy­miot­nik od: Grę­bo­ci­ce


Źródła:

SJP.pl

Grębocin

wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na nie­da­le­ko To­ru­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grębosz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gręboszowski

przy­miot­nik od: Grę­bo­szów


Źródła:

SJP.pl

Gręboszów

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Grębowiec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Grębowo

Grę­bo­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Ka­mień Po­mor­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Grębowski

przy­miot­nik od: Grę­bów


Źródła:

SJP.pl

Grębów

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gręda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. trucht koń­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grępel

urzą­dze­nie sto­so­wa­ne do roz­cze­sy­wa­nia wełny, lnu itp.; grę­pla


Źródła:

SJP.pl

Grępla

urzą­dze­nie sto­so­wa­ne do roz­cze­sy­wa­nia wełny, lnu itp.; grę­pel


Źródła:

SJP.pl

Gręplarka

1. ma­szy­na włó­kien­ni­cza do grę­plo­wa­nia;
2. po­tocz­nie (rzad­ko): ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się grę­plo­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się grę­plo­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gręplarnia

za­kład lub dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym od­by­wa się grę­plo­wa­nie; grę­plow­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) warsz­tat albo dział w fa­bry­ce włó­kien­ni­czej, w któ­rym od­by­wa się grę­plo­wa­nie


Grę­plar­nia – za­kład lub dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym od­by­wa się grę­plo­wa­nie. Grę­plo­wa­nie, na­zy­wa­ne też czo­chra­niem lub zgrze­ble­niem, pier­wszy etap przy obrób­ce wełny, po­le­ga­ją­cy na roz­plą­ty­wa­niu włó­kien wełny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gręplarski

do­ty­czą­cy grę­plo­wa­nia, grę­pli, grę­pla­rza


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub pracą grę­pla­rza, do­ty­czą­cy grę­pla­rza lub grę­plo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gręplarz

osoba zaj­mu­ją­ca się grę­plo­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik zaj­mu­ją­cy się grę­plo­wa­niem


Grę­plarz – rze­mieśl­nik, zaj­mu­ją­cy się roz­cze­sy­wa­niem i czy­szcze­niem wełny, z któ­rej póź­niej pro­du­ko­wa­ne jest sukno. Nazwa za­wo­du po­cho­dzi od czyn­no­ści grę­plo­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gręplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) włók. wy­cze­sy­wa­nie włó­kna


Źródła:

Wiktionary

Gręplować

roz­plą­ty­wać i czy­ścić włó­kna przed przę­dze­niem przy po­mo­cy zgrze­blar­ki lub zgrze­bła; zgrze­blić


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) włók. wy­cze­sy­wać włó­kna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gręplownia

warsz­tat lub dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym od­by­wa się grę­plo­wa­nie; grę­plar­nia


Źródła:

SJP.pl

Gręplowy

przy­miot­nik od: grę­pel lub grę­pla


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grę­plem, do­ty­czą­cy grę­pla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grępło

nici roz­krę­co­nej liny z włó­kna ro­ślin­ne­go, uży­wa­ne w pra­cach że­glar­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żegl. nici roz­krę­co­nej liny ro­ślin­nej uży­wa­ne do róż­nych prac że­glar­skich i bos­mań­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Grętkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gręziak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gręzy

ba­gni­sko, to­pie­li­sko, trzę­sa­wi­sko


Źródła:

SJP.pl