Go

stra­te­gicz­na gra plan­szo­wa dla dwóch osób, wy­wo­dzą­ca się z Chin


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ro­dzaj gry plan­szo­wy­an­szo­wej;

forma za­im­ka.

 (2.1) D. i B. 3. os. lp. od: on

 (2.2) D. i B. 3. os. lp. od: ono


Go (jap. 碁 – "go" lub 囲碁 – "igo", chiń. 圍棋 – "wéiqí", kor. 바둑 – "baduk", "paduk") – sta­ro­chiń­ska gra plan­szo­wa, po­pu­lar­na rów­nież w Korei i Ja­po­nii, a w ostat­nich la­tach zdo­by­wa­ją­ca ros­ną­cą po­pu­lar­ność na całym świe­cie (w tym także w Pol­sce). W grze gra­cze sta­wia­ją na prze­mian czar­ne i białe ka­mie­nie na plan­szy o roz­mia­rach stan­dar­do­wo 19x19.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Go-Cart

[czy­taj: go­kart] nie­du­ży sa­mo­chód do ści­ga­nia się; go­kart, go­cart, kart


Źródła:

SJP.pl

Go-Go

[czy­taj: goł goł] do­ty­czą­cy ży­we­go tańca i gło­śnej mu­zy­ki, wy­ko­ny­wa­nych w dy­sko­te­kach albo po­dob­nych klu­bach noc­nych; ta­niec dy­sko­te­ko­wy; także: ofe­ru­ją­cy ero­tycz­ny show (np. klub go-go)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. ryt­micz­na od­mia­na hip hopu wy­ko­ny­wa­na aku­stycz­nie

 (1.2) cho­re­ogr. ta­niec do mu­zy­ki go-go (1.1)

 (1.3) zob. ta­niec na rurze.

przy­miot­nik

 (2.1) przy­po­mi­na­ją­cy ta­niec na rurze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goa

stan w In­diach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan na za­chod­nim wy­brze­żu Pół­wy­spu In­dyj­skie­go, nad Mo­rzem Arab­skim;


Goa (hindi गोवा, trb.: "Gowa", trl.: "Govā"; kon­ka­ni गोंय, trb.: "Gomja", trl.: "Goṃya"; port. "Goa", ang. "Goa") – stan na za­chod­nim wy­brze­żu Pół­wy­spu In­dyj­skie­go, nad Mo­rzem Arab­skim, re­gion tu­ry­stycz­ny Indii, 500 km na po­łud­nie od Mum­ba­ju. W cza­sach no­wo­żyt­nych jeden z głów­nych oś­rod­ków wpły­wów eu­ro­pej­skich w Azji, zwany "Rzy­mem Wscho­du".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goal-Line

[czy­taj: gołl lajn] w piłce noż­nej: tech­no­lo­gia umoż­li­wia­ją­ca okre­śle­nie, czy piłka prze­kro­czy­ła linię bram­ko­wą


Źródła:

SJP.pl

Goalball

[czy­taj: gol­bol] sport dru­ży­no­wy osób nie­wi­do­mych i sła­bo­wi­dzą­cych, roz­gry­wa­ny przez dwie 3-oso­bo­we dru­ży­ny, po­le­ga­ją­cy na rzu­ca­niu piłki do bram­ki prze­ciw­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dy­scy­pli­na spor­to­wa dla osób nie­wi­do­mych i sła­bo­wi­dzą­cych, przy­po­mi­na­ją­ca piłkę ręcz­ną


Go­al­ball – gra dru­ży­no­wa dla osób nie­wi­do­mych i sła­bo­wi­dzą­cych. Zo­sta­ła stwo­rzo­na w 1946 roku przez Niem­ca Seppa Re­ind­le i Au­stria­ka Hansa Lo­ren­ze­na w ra­mach do­sko­na­le­nia spo­so­bów re­ha­bi­li­ta­cji nie­wi­do­mych we­te­ra­nów II wojny świa­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goalballista

[czy­taj: gol­bo­li­sta] za­wod­nik upra­wia­ją­cy go­al­ball


Źródła:

SJP.pl

Goalballistka

[czy­taj: gol­bo­list­ka] za­wod­nicz­ka upra­wia­ją­ca go­al­ball


Źródła:

SJP.pl

Goalkeeper

[czy­taj: gol­ki­per] śro­do­wi­sko­wo: bram­karz; gol­ki­per, go­al­ki­per


Go­al­ke­e­per (pol. "Bram­karz") – ho­len­der­ski sy­stem CIWS, za­pew­nia­ją­cy obro­nę okrę­tom. Jego głów­nym za­da­niem jest zwal­cza­nie nisko le­cą­cych po­ci­sków prze­ci­wo­krę­to­wych oraz sa­mo­lo­tów. Sy­stem skła­da się z szyb­ko­strzel­ne­go dział­ka Ge­ne­ral Elec­tric GAU-8/A Aven­ger i be­zob­słu­go­we­go ra­da­ru Si­gna­al zblo­ko­wa­ne­go na jed­nej pod­sta­wie. Radar au­to­ma­tycz­nie wy­kry­wa cele, kla­sy­fi­ku­je je, na­mie­rza oraz do­ko­nu­je wy­bo­ru celu do zni­szcze­nia w za­leż­no­ści od stop­nia stwa­rza­ne­go za­gro­że­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goalkeeperka

→ go­al­ke­e­per [czy­taj: gol­ki­per­ka]; gol­ki­per­ka, bram­kar­ka


Źródła:

SJP.pl

Goalkiper

[czy­taj: gol­ki­per] śro­do­wi­sko­wo: bram­karz; gol­ki­per, go­al­ke­e­per


Źródła:

SJP.pl

Goar

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Goar – imię mę­skie o po­cho­dze­niu praw­do­po­dob­nie ger­mań­skim lub cel­tyc­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goban

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) sport. plan­sza do go i go­mo­ku;


Goban (jap. 碁盤; chiń. 棋板, pi­ny­in: qíbǎn lub trad. 棋盤 upr. 棋盘, qípán, kor. 바둑판 - paduk p'an) – plan­sza do go zło­żo­na z 19 po­zio­mych i 19 pio­no­wych linii, na któ­rych prze­cię­ciach kła­dzie się ka­mie­nie. Cza­sa­mi sto­su­je się rów­nież mniej­sze roz­mia­ry np. 9x9 lub 13x13. Bar­dzo rzad­ko spo­ty­ka się plan­sze o pa­rzy­stej licz­bie linii. Na stan­dar­do­wym go­ba­nie zaz­na­czo­ne są hoshi, ten­gen oraz punk­ty na 4. linii równo od­da­lo­ne od dwóch naj­bliż­szych hoshi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gobbledygook

[czy­taj: gobl­di­guk] za­wi­ły, na­dę­ty styl pi­sa­nia, wy­po­wia­da­nia się


Źródła:

SJP.pl

Gobelin

de­ko­ra­cyj­na tka­ni­na ścien­na (jed­wab­na lub weł­nia­na) przed­sta­wia­ją­ca sceny mi­to­lo­gicz­ne, bi­blij­ne, mo­ty­wy ro­ślin­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ozdob­na tka­ni­na, na­śla­du­ją­ca ma­lo­wi­dło, sto­so­wa­na do ozdo­by ścian


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gobeliniarski

do­ty­czą­cy go­be­li­niar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Gobeliniarstwo

sztu­ka two­rze­nia go­be­li­nów


Źródła:

SJP.pl

Gobelinowy

przy­miot­nik od: go­be­lin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z go­be­li­na­mi, do­ty­czą­cy go­be­li­nów, wyt­wa­rza­nia go­be­li­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gobi

ob­szar su­chych ste­pów, pół­pu­styń i pu­styń w Mon­go­lii i Chi­nach


Gobi (mong.: Говь; Gow’; chiń. 戈壁; pi­ny­in "Gēbì") – wy­żyn­ny ob­szar ste­pów, pół­pu­styń i pu­styń w Azji Wschod­niej, le­żą­cy na te­re­nie po­łud­nio­wej Mon­go­lii i pół­noc­nych Chin. Piąta pod wzglę­dem wiel­ko­ści pu­sty­nia na Ziemi (trze­cia, nie li­cząc pu­styń lo­do­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gobijski

→ Gobi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gobi, do­ty­czą­cy Gobi


Patrz:Gobi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goblin

brzyd­kie, zło­śli­we stwo­rze­nie, ka­rzeł z bry­tyj­skich wie­rzeń lu­do­wych; bo­ha­ter wielu opo­wia­dań, gier itp. fan­ta­sy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) liter. fant. człe­koksz­tałt­ne brzyd­kie stwo­rze­nie, pełen zło­śli­wo­ści bo­ha­ter lu­do­wych opo­wie­ści;


Go­blin – fan­ta­stycz­ne stwo­rze­nie wy­wo­dzą­ce się z bry­tyj­skich baśni i le­gend. Jest tam przed­sta­wia­ne jako isto­ta zła lub je­dy­nie zło­śli­wa, zaz­wy­czaj brzyd­ka i gro­te­sko­wa. Różne po­sta­cie na­zy­wa­ne go­bli­na­mi czę­sto po­ja­wia­ją się kul­tu­rze ma­so­wej – wy­stę­pu­ją w wielu ut­wo­rach i grach fan­ta­sy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goblinka

mało przy­jaz­na hu­ma­no­i­dal­na isto­ta fan­ta­stycz­na płci żeń­skiej, wy­wo­dzą­ca się z bry­tyj­skich baśni i le­gend


Źródła:

SJP.pl

Gobliński

→ go­blin


Patrz:goblin

Źródła:

SJP.pl

Goc

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goc.

skrót od: gocki


skrót

 (1.1) = gocki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gocart

[czy­taj: go­kart] nie­du­ży sa­mo­chód do ści­ga­nia się; go­kart; go-cart; kart


Źródła:

SJP.pl

Goch

naz­wi­sko


Goch – mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia, w re­jen­cji Düsseldorf, w po­wie­cie Kleve. Licz­ba miesz­kań­ców w 2018 roku wy­no­si­ła 33 825.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gocha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. go­rzał­ka


Źródła:

Wiktionary

Gochugaru

[czy­taj: go­czu­ga­ru] ostra przy­pra­wa ko­re­ań­ska, chil­li w prosz­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. spoż. ko­re­ań­ska od­mia­na ostrej pa­pry­ki o wą­skich strącz­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gochujang

rze­czow­nik

 (1.1) kulin. gęsta, ostra ko­re­ań­ska pasta z czer­wo­nej pa­pry­ki chili, ryżu i fer­men­to­wa­nej soi;


Go­chu­jang ( 고추장) – ostra ko­re­ań­ska pasta sto­so­wa­na jako przy­pra­wa do je­dze­nia, pro­du­ko­wa­na z czer­wo­nej pa­pry­ki chili, kle­i­ste­go ryżu, fer­men­to­wa­nej soi i soli. Tra­dy­cyj­nie "go­chu­jang" fer­men­to­wa­no la­ta­mi, prze­cho­wu­jąc pastę poza domem w gli­nia­nych na­czy­niach, zaz­wy­czaj na ka­mien­nej pod­sta­wie na­zy­wa­nej „jang­dok­dae” ( 장독대). "Go­chu­jang" ma kod 2103.90.1030 w Zhar­mo­ni­zo­wa­nym Sy­ste­mie Oz­na­cza­nia i Ko­do­wa­nia To­wa­rów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Goci

przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry go­tyc­kiej, mi­ło­śnik go­tyc­kie­go rocka cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się czar­nym ubio­rem i ma­ki­ja­żem


Goci, Go­to­wie ( 𐌲𐌿𐍄𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰, "Gutþiuda"; Gothi, u Pli­niu­sza Star­sze­go "Gu­to­nes", u Ta­cy­ta "Go­to­nes"; Γότθοι) – jedno z naj­więk­szych i naj­waż­niej­szych ple­mion wschod­nio­ger­mań­skich, mó­wią­ce ję­zy­kiem goc­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gocki

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Gotów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Go­ta­mi, do­ty­czą­cy Gotów

 (1.2) daw. go­tyc­ki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. wy­mar­ły język wschod­nio­ger­mań­ski, uży­wa­ny przez ger­mań­skie ple­mię Gotów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gockojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gi­wał się ję­zy­kiem goc­kim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gi­wa­li się ję­zy­kiem goc­kim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku goc­kim


Źródła:

Wiktionary

Goczałkowice

dawna część wsi Go­czał­ko­wi­ce-Zdrój


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. część wsi Wrza­wy, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie tar­no­brze­skim, w gmi­nie Go­rzy­ce

 (1.2) pot. geogr. Go­czał­ko­wi­ce-Zdrój


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goczałkowice-Zdrój

wieś w Pol­sce


fraza rze­czow­ni­ko­wa, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś uz­dro­wi­sko­wa w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie pszczyń­skim;


Go­czał­ko­wi­ce-Zdrój ( Bad Gotts­chal­ko­witz) – wieś gmin­na o cha­rak­te­rze wy­po­czyn­ko­wym w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie pszczyń­skim, w gmi­nie Go­czał­ko­wi­ce-Zdrój, hi­sto­rycz­nie na Gór­nym Ślą­sku, sie­dzi­ba gminy Go­czał­ko­wi­ce-Zdrój.

Miej­sco­wość jest jedną z dwóch w wo­je­wództ­wie ślą­skim, które mają sta­tus uz­dro­wi­ska (dru­gim jest mia­sto Ustroń).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goczałkowicki

przy­miot­nik od: Go­czał­ko­wi­ce-Zdrój


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Go­czał­ko­wic, zwią­za­ny z Go­czał­ko­wi­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goczałkowiczanin

miesz­ka­niec Go­czał­ko­wic (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Goczałkowiczanka

miesz­kan­ka Go­czał­ko­wic (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Goczałków

Go­czał­ków (nazwa obocz­na: Go­czał­ków Dolny, niem. "Gutsch­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Strze­gom.

Leży nad gór­nym Wierz­bia­kiem, który około 1 km na po­łud­nio­wy za­chód od wsi for­mu­je się ze swych źró­dło­wych stru­mie­ni.


Źródła:

Wikipedia

Gocław

1. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
2. osied­le w War­sza­wie;
3. część Szcze­ci­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gocławek

Goc­ła­wek – osied­le i ob­szar MSI w dziel­ni­cy Praga-Po­łud­nie w War­sza­wie.


Źródła:

Wikipedia

Gocławianin

miesz­ka­niec Goc­ła­wia


Źródła:

SJP.pl

Gocławianka

miesz­kan­ka Goc­ła­wia


Źródła:

SJP.pl

Gocławski

→ Goc­ław


Patrz:Gocław

Źródła:

SJP.pl

Gocłowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Godawari

rzeka w In­diach


Go­da­wa­ri – rzeka w środ­ko­wych In­diach, o dłu­go­ści 1448 km i po­wierzch­ni do­rze­cza 313 tys. km². Śred­ni rocz­ny prze­pływ przy uj­ściu wy­no­si 3980 tys. m³/s.

Jej źró­dła znaj­du­ją się na wschod­nich sto­kach Gha­tów Za­chod­nich. Pły­nie w kie­run­ku po­łud­nio­wo-wschod­nim w po­przek Pół­wy­spu In­dyj­skie­go, przez wy­ży­nę Dekan i Ghaty Wschod­nie. Ucho­dzi deltą (po­łą­czo­ną ka­na­łem z rzeką Krysz­na) do Za­to­ki Ben­gal­skiej (wy­brze­że Mad­hya Pra­desh).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) reg. pozn. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. mówić


Źródła:

Wiktionary

Godebski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godecja

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych; mar­sza­wa


Źródła:

SJP.pl

Godehard

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Godek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godet

klin po­sze­rza­ją­cy dół sukni lub rękaw


Godet to do­dat­ko­wa wstaw­ka w odzie­ży z tka­ni­ny w kształ­cie wy­cin­ka koła, zwy­kle sto­so­wa­na w su­kniach i spód­ni­cach. Do­da­nie go­de­tów po­wo­du­je roz­sze­rze­nie się ubio­ru – zwięk­szo­na jest w ten spo­sób sze­ro­kość i ob­ję­tość. Go­de­ty naj­czę­ściej wszy­wa się w hal­kach. Do­da­nie go­de­tów do ubra­nia daje rów­nież oso­bie je no­szą­cej więk­szy za­kres ru­chów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godetowy

→ godet


Patrz:godet

Źródła:

SJP.pl

Godfryd

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


God­fryd, Got­fryd – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się ze zło­że­nia słów "god" – bóg i "frid" – pokój. Sta­ro­pol­skim wa­rian­tem jest "God­przyd".

Got­fryd i God­fryd imie­ni­ny ob­cho­dzi 13 stycz­nia i 8 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Godiva

Na tę stro­nę wska­zu­je „Lady Go­di­va”. Zo­bacz też: film pod tym ty­tu­łem.

Go­di­va, Lady Go­di­va (XI w., sta­ro­ang. "God­gi­fu" "Bo­ży­da­ra" od "God" "Bóg" i "giefu" "dar") – żona sak­soń­skie­go earla Mer­cji, lorda Co­ven­try.


Źródła:

Wikipedia

Godka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mowa, język

 (1.2) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. roz­mo­wa

 (1.3) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. bajka

 (1.4) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. za­gad­ka


Źródła:

Wiktionary

Godkowo

wieś w Pol­sce


God­ko­wo (niem. "Göttchendorf", po 1945 roku "Gut­ko­wo") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie God­ko­wo.

W la­tach 1954–1972 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy God­ko­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go. W la­tach 1818–1975 na­le­ża­ła do po­wia­tu pa­słęc­kie­go. Znaj­du­je się w re­gio­nie hi­sto­rycz­nym Prusy Górne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godkowski

przy­miot­nik od: God­ko­wo


Źródła:

SJP.pl

Godlewo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ko­wień­skim.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Godlewski

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy God­le­wa


God­lew­ski (forma żeń­ska: God­lew­ska; licz­ba mnoga: God­lew­scy) – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Godni

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. bo­żo­na­ro­dze­nio­wy

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) lm. mos. M. W. zob. godny.


Źródła:

Wiktionary

Godnica

god­ni­ca pon­tyj­ska - ga­tu­nek ston­ki


Źródła:

SJP.pl

Godnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób sto­sow­ny, od­po­wied­ni


Źródła:

Wiktionary

Godniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: god­nie


Źródła:

SJP.pl

Godniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: godny; bar­dziej godny


Źródła:

SJP.pl

Godnościowy

zwią­za­ny z god­no­ścią


Źródła:

SJP.pl

Godność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­czu­cie włas­nej war­to­ści, sza­cu­nek dla sa­me­go sie­bie;

 (1.2) za­szczyt­ne sta­no­wi­sko, ofi­cjal­na funk­cja

 (1.3) przest. naz­wi­sko


Zo­bacz też: "God­ność" – film z 1984 roku.

God­ność czło­wie­ka – po­czu­cie włas­nej war­to­ści i sza­cu­nek dla sa­me­go sie­bie, co wy­ra­ża się w pra­gnie­niu po­sia­da­nia także sza­cun­ku ze stro­ny in­nych z uwagi na swoje wa­lo­ry du­cho­we, mo­ral­ne czy też za­słu­gi spo­łecz­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Godny

1. wart cze­goś lub kogoś, za­słu­gu­ją­cy na coś
2. pełen po­czu­cia włas­nej war­to­ści, wy­ra­ża­ją­cy to po­czu­cie


przy­miot­nik

 (1.1) wart, zacny

 (1.2) za­słu­gu­ją­cy na coś

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. rel. bo­żo­na­ro­dze­nio­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godoberyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Go­do­be­ra­mi, do­ty­czą­cy Go­do­be­rów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język go­do­be­ryj­ski;


Źródła:

Wiktionary

Godoliasz

Go­do­liasz – po­stać bi­blij­na ze Sta­re­go Te­sta­men­tu, syn Achi­ka­ma, za­rząd­ca Judei mia­no­wa­ny przez króla Na­bu­cho­do­no­zo­ra z Ba­bi­lo­nu po zdo­by­ciu przez niego Je­ro­zo­li­my.

Dążąc do od­bu­do­wy kraju, na­ma­wiał po­zo­sta­łych w Ju­dzie miesz­kań­ców do po­sta­wy lo­ja­li­stycz­nej, obie­cu­jąc w za­mian do­bro­byt.


Źródła:

Wikipedia

Godot

1. ty­tu­ło­wy bo­ha­ter dra­ma­tu S. Bec­ket­ta "Cze­ka­jąc na Go­do­ta";
2. cze­kać na Go­do­ta - cze­kać na­da­rem­nie


Godot – po­stać nie­rze­czy­wi­sta, na którą się czeka, lecz która nigdy nie na­dej­dzie. Ty­tu­ło­wa po­stać z fi­lo­zo­ficz­ne­go dra­ma­tu Sa­mu­e­la Bec­ket­ta „Cze­ka­jąc na Go­do­ta”, w któ­rym dwóch włó­czę­gów, Estra­gon i Vla­di­mir, cze­ka­ją przy dro­dze na Go­do­ta, który ma być ich zba­wie­niem, jed­nak nigdy się nie po­ja­wia. "Cze­ka­nie na Go­do­ta" stało się przy­sło­wio­wym zwro­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|go­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Godować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) o pta­kach: od­by­wać gody

 (1.2) daw. ucz­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Godowski

przy­miot­nik od: Godów


Źródła:

SJP.pl

Godowy

zwią­za­ny z go­da­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z go­da­mi, do­ty­czą­cy godów

 (1.2) przest. ślub­ny, we­sel­ny, bie­siad­ny

 (1.3) przest. uro­czy­sty, odś­więt­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godoć

cza­sow­nik

 (1.1) reg. bu­kow­ski, pow. sa­noc­ki mówić


Źródła:

Wiktionary

Godprzyd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Godula

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) he­rald. pol­ski herb szla­chec­ki;

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. część mia­sta Ruda Ślą­ska w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim;

 (2.2) geogr. szczyt w Be­ski­dzie Ślą­sko-Mo­raw­skim, w Cze­chach;


Go­du­la ( Godullahütte) – dziel­ni­ca Rudy Ślą­skiej, którą we­dług da­nych z 2006 roku za­miesz­ki­wa­ło 12 151 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Godulski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Go­du­li, zwią­za­ny z Go­du­lą, po­cho­dzą­cy z Go­du­li


Źródła:

Wiktionary

Godunow

naz­wi­sko, np. Borys Fio­do­ro­wicz Go­du­now (1551-1605), car Rosji


Źródła:

SJP.pl

Gody

1. uro­czy­sto­ści we­sel­ne;
2. okres go­do­wy u zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. uro­czy­sto­ści we­sel­ne

 (1.2) książk. okrą­gły ju­bi­le­usz mał­żeń­ski

 (1.3) zool. okres i za­cho­wa­nia po­prze­dza­ją­ce ko­pu­la­cję u zwie­rząt

 (1.4) zob. Gody.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Godycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Godyń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Godz.

skrót od: go­dzi­na (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = go­dzi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|go­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Godzianowski

przy­miot­nik od: Go­dzia­nów


Źródła:

SJP.pl

Godzianów

wieś w Pol­sce


Go­dzia­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie skier­nie­wic­kim, w gmi­nie Go­dzia­nów.

Wieś ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go w 1792 roku. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Go­dzia­nów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godzien

przy­miot­nik

 (1.1) przest. godny, wart cze­goś, za­słu­gu­ją­cy na coś


Źródła:

Wiktionary

Godzieski

przy­miot­nik od: Go­dzie­sze Wiel­kie


Źródła:

SJP.pl

Godzieszów

Go­dzie­szów (niem. "Günthersdorf)" – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, w gmi­nie No­wo­gro­dziec. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa je­le­nio­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Godzik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Godzikowice

Go­dzi­ko­wi­ce ( Ro­sen­ha­in) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie oław­skim, w gmi­nie Oława.


Źródła:

Wikipedia

Godzilla

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) kult. liter. film. gi­gan­tycz­ny, fan­ta­stycz­ny pot­wór z ja­poń­skiej serii ko­mik­sów i fil­mów;


Go­dzil­la (jap. ゴジラ "Go­ji­ra") – fik­cyj­ny gi­gan­tycz­ny pot­wór kaijū z serii fil­mów o tej samej naz­wie. Po raz pier­wszy po­ja­wił się w fil­mie "Go­dzil­la" z 1954. Prawa do niego po­sia­da wyt­wór­nia Tōhō. Jest jedną z naj­po­pu­lar­niej­szych ikon ja­poń­skiej pop­kul­tu­ry. W za­leż­no­ści od me­dium jest kre­o­wa­ny na za­gro­że­nie dla ludz­ko­ści albo jej obroń­cę. Jego prze­ciw­ni­ka­mi czę­sto są inne gi­gan­tycz­ne pot­wo­ry, cza­sem zsy­ła­ne na Zie­mię przez kos­mi­tów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Godzillowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kult. zwią­za­ny z Go­dzil­lą, do­ty­czą­cy Go­dzil­li


Źródła:

Wiktionary

Godzimir

imię mę­skie


Go­dzi­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Godzi-" („robić coś w sto­sow­nym cza­sie”, „do­pa­so­wy­wać, czy­nić od­po­wied­nim”) i "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Może zatem oz­na­czać „ten, który czyni ład i pokój”. Wy­stą­pi­ło w XV wieku.

Jedną z form skró­co­nych jest Go­dzisz. Po­rów­naj też: Mi­ro­god, imię zło­żo­ne z tych sa­mych czło­nów, lecz w innej ko­lej­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godzimirostwo

Go­dzi­mir z mał­żon­ką; Go­dzi­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Godzimirowie

Go­dzi­mir z mał­żon­ką; Go­dzi­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Godzimirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­dzi­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Godzina

jed­nost­ka czasu równa 1/24 dnia; 60 minut ; 3600 se­kund


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miar. fiz. od­stęp, prze­dział czasu równy 60 mi­nu­tom; równy 3600 se­kun­dom;

 (1.2) mo­ment w ciągu doby wy­ra­żo­ny w jed­nost­kach czasu

 (1.3) eduk. uczn. zob. go­dzi­na lek­cyj­na.

 (1.4) astr. zob. go­dzi­na ką­to­wa.

 (1.5) przen. wyz­na­czo­ny mo­ment


Go­dzi­na, skrót godz., oz­na­cze­nie h (ang. "hour", hora) – jed­nost­ka miary czasu, dwu­dzie­sta czwar­ta część doby, dwu­na­sta część dnia lub nocy astro­no­micz­nej. Jedna go­dzi­na to 4 kwa­dran­se, 60 minut lub 3600 se­kund. Go­dzi­na nie jest jed­nost­ką ukła­du SI, ale jest przez ten układ uz­na­wa­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Godzinami

bar­dzo długo


przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo długo, wiele go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godzineczka

zdrob­nie­nie od: go­dzin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: go­dzi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godziniorz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. rzem. ze­gar­mistrz


Źródła:

Wiktionary

Godzinka

zdrob­nie­nie od: go­dzi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: go­dzi­na

 (1.2) pot. jakiś czas trwa­ją­cy około go­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godzinki

zdrob­nie­nie od: go­dzi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. ro­dzaj ka­to­lic­kie­go na­bo­żeń­stwa te­o­cen­trycz­ne­go, ma­ryj­ne­go lub za wsta­wien­nict­wem świę­tych;

 (1.2) liter. tekst od­ma­wia­nych lub śpie­wa­nych go­dzi­nek (1.1)

 (1.3) bi­bliot. ro­dzaj daw­ne­go pry­wat­ne­go mod­li­tew­ni­ka

 (1.4) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ze­ga­rek

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: go­dzin­ka


Go­dzin­ki – mod­lit­wa pa­ra­li­tur­gicz­na w Ko­ście­le ka­to­lic­kim oraz w niek­tó­rych in­nych związ­kach wyz­na­nio­wych na­wią­zu­ją­cych do po­boż­no­ści ka­to­lic­kiej, ma­ją­ca naj­czę­ściej cha­rak­ter wsta­wien­ni­czy. Uło­żo­na we­dług go­dzin bre­wia­rzo­wych nie sta­no­wi na­to­miast ele­men­tu Li­tur­gii go­dzin i naj­czę­ściej spra­wo­wa­na jest w ciągu, z po­mi­nię­ciem po­dzia­łu go­dzi­no­we­go. Wy­ko­ny­wa­na po­win­na być jako chó­ral­ny kanon dia­lo­gicz­ny, ale może być rów­nież mod­lit­wą in­dy­wi­du­al­ną, także re­cy­to­wa­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Godzinnik

daw­niej:
1. zegar;
2. tar­cza ze­ga­ra;
3. wska­zów­ka go­dzi­no­wa ze­ga­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. zob. zegar.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godzinny

trwa­ją­cy go­dzi­nę; jed­no­go­dzin­ny; jed­no­go­dzi­no­wy (rzad­ko)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy jedną go­dzi­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godzinowy

przy­miot­nik od: go­dzi­na


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do go­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godziny

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zegar


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Godzinówka

po­tocz­nie:
1. staw­ka go­dzi­no­wa, wy­na­gro­dze­nie za go­dzi­nę pracy;
2. coś trwa­ją­ce­go jedną go­dzi­nę


Źródła:

SJP.pl

Godzisz

1. do­pro­wa­dzać do po­ro­zu­mie­nia
2. łą­czyć dwie spra­wy
3. ce­lo­wać, na­sta­wać na kogoś
4. naj­mo­wać do pracy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godziszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Godziszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Godziszka

wieś w Pol­sce


Go­dzisz­ka (dawn. "Go­dzi­ska") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie biel­skim, w gmi­nie Bucz­ko­wi­ce.

Leży 15 km na po­łud­nie od Biel­ska-Bia­łej. W są­siedzt­wie Szczyr­ku, Bucz­ko­wic, Ry­ba­rzo­wic, Kal­nej, Słot­wi­ny i Ło­dy­go­wic.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Go­dzisz­ka. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie biel­skim. Po­wierzch­nia so­łect­wa wy­no­si 312 ha, a licz­ba lud­no­ści 2337, co daje gę­stość za­lud­nie­nia równą 749 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godziszostwo

Go­dzisz z mał­żon­ką; Go­dzi­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Godziszowie

Go­dzisz z mał­żon­ką; Go­dzi­szo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Godziszowski

przy­miot­nik od: Go­dzi­szów


Źródła:

SJP.pl

Godziszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­dzi­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Godziszów

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godzisław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godzisława

imię mę­skie


Go­dzi­sła­wa – żeń­ska forma imie­nia Go­dzi­sław, nie­no­to­wa­na w źró­dłach sta­ro­pol­skich. Jej formę po­chod­ną mogło sta­no­wić m.in. imię Go­sła­wa.

Go­dzi­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 24 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godzisławostwo

Go­dzi­sław z mał­żon­ką; Go­dzi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Godzisławowie

Go­dzi­sław z mał­żon­ką; Go­dzi­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Godzisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­dzi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Godziwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: go­dzi­wie


Źródła:

SJP.pl

Godziwość

→ go­dzi­wy


Patrz:godziwy

Źródła:

SJP.pl

Godziwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: go­dzi­wy


Źródła:

SJP.pl

Godziwy

taki, który speł­nia ocze­ki­wa­nia i ni­ko­go nie po­ni­ża; od­po­wied­ni, słusz­ny, ucz­ci­wy


przy­miot­nik

 (1.1) od­po­wia­da­ją­cy war­to­ści lub nor­mom

 (1.2) ucz­ci­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godzić

1. do­pro­wa­dzać do po­ro­zu­mie­nia
2. łą­czyć dwie spra­wy
3. ce­lo­wać, na­sta­wać na kogoś
4. naj­mo­wać do pracy


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ude­rzać, ubli­żać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) do­pro­wa­dzać do zgody, przy­wra­cać dobre sto­sun­ki mię­dzy kimś

 (2.2) gw-pl|Kur­pie. tar­go­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny go­dzić się

 (3.1) zga­dzać się z czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Godziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Godów

1. uro­czy­sto­ści we­sel­ne;
2. okres go­do­wy u zwie­rząt


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Godętowo

Go­dę­to­wo (kaszb. "Gòjtòwò") – osada ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Łę­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład so­łect­wa "Go­dę­to­wo" wcho­dzi także osada Wę­gor­nia.

We­dług da­nych na dzień 23 paź­dzier­ni­ka 2019 roku wieś za­miesz­ki­wa­ło 179 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Godło

znak wy­róż­nia­ją­cy lub za­stę­pu­ją­cy coś; em­ble­mat


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) he­rald. wi­ze­ru­nek przed­sta­wio­ny na tar­czy her­bo­wej;

 (1.2) gra­ficz­ny sym­bol pań­stwa

 (1.3) znak wy­róż­nia­ją­cy, za­stę­pu­ją­cy pod­pis, cza­sem sto­so­wa­ny dla za­cho­wa­nia ano­ni­mo­wo­ści oce­nia­nych prac, do­ku­men­ta­cji


Godło – sym­bol wy­róż­nia­ją­cy lub za­stę­pu­ją­cy coś, rów­nież em­ble­mat oraz znak roz­poz­naw­czy przy­na­leż­no­ści osoby bądź przed­mio­tu do szer­szej grupy np. herb, gmerk, logo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goebbelsowski

[czy­taj: ge­bel­sow­ski] taki jak u Go­eb­bel­sa, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Go­eb­bel­sa


Źródła:

SJP.pl

Goecja

w okul­tyz­mie: sy­stem ma­gicz­ny opar­ty na przy­zy­wa­niu de­mo­nów i du­chów do praw­dzi­we­go świa­ta


Go­e­cja (z gr. "go­e­te­ia" – tłu­ma­czo­ne jako "wycie") – sy­stem ma­gicz­ny opie­ra­ją­cy się na przy­zy­wa­niu du­chów i de­mo­nów do re­al­ne­go świa­ta, by słu­ży­ły one celom przy­zy­wa­ją­ce­go je maga (goety). We­dług tra­dy­cji okul­ty­stycz­nej, ko­rze­nie go­e­cji wy­wo­dzić się mają od bi­blij­ne­go króla Sa­lo­mo­na, któ­re­mu Bóg miał dać wła­dzę przy­zy­wa­nia i kon­tro­li de­mo­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goeryk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Goes

Goes – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Ho­lan­dii w pro­win­cji Ze­lan­dia. Mia­sto jest sie­dzi­bą gminy Goes. We­dług spisu lud­no­ści z roku 2010 mia­sto liczy 26 920 miesz­kań­ców. W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Goes. W 1572 pod Goes miała miej­sce bitwa.


Źródła:

Wikipedia

Goetel

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Goethe

[czy­taj: gete] naz­wi­sko nie­miec­kie, m.in. Jo­hann Wolf­gang von Go­et­he (1749-1832), naj­wy­bit­niej­szy nie­miec­ki poeta i pi­sarz okre­su Sturm und Drang i kla­sy­ki we­i­mar­skiej


Źródła:

SJP.pl

Goetheański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) teatr. liter. do­ty­czą­cy życia i twór­czo­ści Wolf­gan­ga Go­et­he­go, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Go­et­he­go lub jego twór­czo­ści, taki jak u Go­et­he­go


Źródła:

Wiktionary

Goethowski

[czy­taj: ge­tow­ski] taki jak Go­et­he­go, wzo­ro­wa­ny na jego twór­czo­ści, wła­ści­wy Go­et­he­mu


Źródła:

SJP.pl

Goethyt

[czy­taj: getyt] bru­nat­ny mi­ne­rał, uwod­nio­ny tle­nek że­la­za; getyt


Go­et­hyt, getyt – po­spo­li­ty mi­ne­rał z gro­ma­dy wo­do­rot­len­ków. Na­le­ży do grupy dia­spo­ra. Che­micz­nie jest to tle­nek wo­do­rot­le­nek że­la­za(III), FeO(OH), w po­li­mor­ficz­nej for­mie α.

Zo­stał naz­wa­ny w 1806 r. na cześć nie­miec­kie­go poety i ko­lek­cjo­ne­ra mi­ne­ra­łów Jo­han­na Wolf­gan­ga von Go­et­he­go. Nazwa do­ty­czy­ła po­cząt­ko­wo le­pi­do­kro­ki­tu, mi­ne­ra­łu o tym samym skła­dzie che­micz­nym, lecz o innej struk­tu­rze kry­sta­licz­nej. Wraz z le­pi­do­kro­ki­tem go­et­hyt two­rzy mie­sza­ni­nę zwaną li­mo­ni­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goetz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goferek

zdrob­nie­nie od: gofer


Źródła:

SJP.pl

Goffer

ro­dzaj gry­zo­ni przy­sto­so­wa­nych do życia po­dziem­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. gry­zoń z ro­dzi­ny gof­fe­ro­wa­tych


Gof­fer ("Ge­o­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny Ge­o­my­i­nae w obrę­bie ro­dzi­ny gof­fe­ro­wa­tych (Ge­o­my­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gofferowate

ro­dzi­na ssa­ków z rzędu gry­zo­ni


Gof­fe­ro­wa­te (Ge­o­my­i­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z rzędu gry­zo­ni (Ro­den­tia) przy­sto­so­wa­nych do życia po­dziem­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gofferowaty

o ce­chach gof­fe­ro­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Goffery

ro­dzaj gry­zo­ni przy­sto­so­wa­nych do życia po­dziem­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Gofr

ro­dzaj wafla


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. wafel z cia­sta na­le­śni­ko­we­go spo­ży­wa­ny na cie­pło, czę­sto z do­dat­ka­mi;


Gofr – ro­dzaj pulch­ne­go lub chrup­kie­go wafla ro­bio­ne­go w go­frow­ni­cy, gdzie na­da­wa­ny jest mu cha­rak­te­ry­stycz­ny kształt – zaz­wy­czaj jest to pro­sto­kąt lub kwa­drat z kra­tow­ni­cą, rza­dziej koło czy ser­dusz­ka uło­żo­ne w kwia­tek. Gofry po­da­je się na cie­pło, czę­sto z róż­ny­mi słod­ki­mi do­dat­ka­mi, na przy­kład bitą śmie­ta­ną, owo­ca­mi, dże­mem, fru­że­li­ną, ga­la­ret­ką, lo­da­mi, cu­krem pu­drem lub po­le­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gofrować

kar­bo­wać, mar­szczyć; wy­tła­czać wzór na pa­pie­rze, tka­ni­nie lub bla­sze


Źródła:

SJP.pl

Gofrownia

sma­żal­nia go­frów


Źródła:

SJP.pl

Gofrownica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. ma­szyn­ka do pie­cze­nia go­frów;


Go­frow­ni­ca (ang. "waf­fle-iron", fr. "ga­u­frier-gril", it. "pia­stra per cial­de") – elek­trycz­ne urzą­dze­nie ku­chen­ne, słu­żą­ce do wy­pie­ka­nia go­frów. Ich moc waha się od 700 do 2000 watów. Naj­po­pu­lar­niej­sze mo­de­le po­sia­da­ją moc 1400 W. Urzą­dze­nia te zaz­wy­czaj po­sia­da­ją te­flo­no­wą po­wło­kę za­bez­pie­cza­ją­cą przed przy­wie­ra­niem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gofrowy

→ gofr


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. zwią­za­ny z go­fra­mi, od­no­szą­cy się do go­frów


Patrz:gofr

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gog

jedno z dwu imion, sym­bo­li­zu­ją­cych w Bi­blii po­tę­gi wro­gie kró­le­stwu bo­że­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gogacz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goghowski

[czy­taj: ho­how­ski lub go­gow­ski] cha­rak­te­ry­stycz­ny dla twór­czo­ści (van) Gogha, taki jak u (van) Gogha


Źródła:

SJP.pl

Gogle

ro­dzaj oku­la­rów ochron­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) oku­la­ry z opra­wą ści­śle przy­le­ga­ją­cą do twa­rzy, chro­nią­cych oczy przed wia­trem, de­szczem, ura­za­mi;

 (1.2) in­form. urzą­dze­nie do oglą­da­nia rze­czy­wi­sto­ści wir­tu­al­nej


Nie mylić z: Go­o­gle.

Gogle – spe­cja­li­stycz­ne oku­la­ry, peł­nią­ce róż­no­ra­kie role np. ochron­ną, este­tycz­ną, roz­ryw­ko­wą, mi­li­tar­ną bądź tech­no­lo­gicz­ną. po­sia­da­ją­ce uksz­tał­to­wa­nie, które poz­wa­la przy­le­gać osło­nie do twa­rzy wokół oczu, nie do­pu­szcza­jąc do wew­nątrz ele­men­tów śro­do­wi­ska, osła­nia­jąc no­si­cie­li przed ude­rza­niem pod­mu­chów po­wie­trza, roz­bryz­gów wody czy po­dró­żu­ją­cych w po­wie­trzu pyłu i ciał sta­łych, groź­nych dla zdro­wia czy kom­for­tu ca­łe­go apa­ra­tu wzro­ko­we­go,


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gogo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. zob. goguś.


Gogo – grupa et­nicz­na z ro­dzi­ny ludów Bantu za­miesz­ku­ją­ca re­gion Do­do­ma w środ­ko­wej Tan­za­nii. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem gogo z grupy bantu. Po­pu­la­cję ludu Gogo sza­cu­je się na ponad 2,5 mi­lio­na osób. 79% po­pu­la­cji to chrze­ści­ja­nie (ka­to­li­cy i pro­te­stan­ci), 20% sta­no­wią wyz­naw­cy is­la­mu, po­zo­sta­li zaś prak­ty­ku­ją wie­rze­nia tra­dy­cyj­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gogol

Ni­ko­łaj Gogol (1809-52), pi­sarz ro­syj­ski


Gogol – nie­o­fi­cjal­ny przy­sió­łek wsi Za­cha­rzo­wi­ce w Pol­sce po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie gli­wic­kim, w gmi­nie Wie­lo­wieś.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gogola

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gogolewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gogolewski

naz­wi­sko


Go­go­lew­ski – naz­wi­sko ro­do­we. Naz­wi­sko wy­mie­nia­ne w spi­sie Szlach­ty Ziemi Cie­cha­now­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gogolice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gogolin

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie krap­ko­wic­kim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku pol­skich wsi i ich czę­ści;


Zo­bacz też: Go­go­lin w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

– mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie krap­ko­wic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Go­go­lin. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi strze­lec­kiej, na Wy­ży­nie Ślą­skiej.

W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gogolinek

Go­go­li­nek – (niem. "Go­go­lin­ke, 1942–1945 Go­lin­gen") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie byd­go­skim, w gmi­nie Ko­ro­no­wo.


Źródła:

Wikipedia

Gogolinianin

miesz­ka­niec Go­go­li­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gogolinianka

miesz­kan­ka Go­go­li­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gogoliński

przy­miot­nik od: Go­go­lin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Go­go­li­na, zwią­za­ny z Go­go­li­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gogolowski

do­ty­czą­cy Go­go­la


Źródła:

SJP.pl

Gogołów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gogulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gogusiowaty

po­dob­ny do go­gu­sia; fir­cy­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Goguś

lek­ce­wa­żą­co: męż­czyz­na prze­sad­nie dba­ją­cy o swój wy­gląd; laluś, stroj­niś, pię­kniś, fir­cyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. iron. męż­czyz­na prze­sad­nie dba­ją­cy o swój wy­gląd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gogółka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. jabł­ko opa­do­we


Źródła:

Wiktionary

Goiczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cho­in­ka


Źródła:

Wiktionary

Goidelski

ję­zy­ki go­i­del­skie - pod­gru­pa ję­zy­ków cel­tyc­kich, np. ir­landz­ki, szkoc­ki; ję­zy­ki ga­el­skie


przy­miot­nik

 (1.1) etn. jęz. do­ty­czą­cy Go­i­de­lów, ich kul­tu­ry i ję­zy­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goim

u Żydów - in­no­wier­ca; goj


Źródła:

SJP.pl

Goista

osoba gra­ją­ca w go (grę plan­szo­wą)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba gra­ją­ca w go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goistka

→ go­i­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta gra­ją­ca w go


Patrz:goista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goistyczny

zwią­za­ny z go, stra­te­gicz­ną grą plan­szo­wą


Źródła:

SJP.pl

Goić

po­wo­do­wać za­bliź­nia­nie się ran, ska­le­czeń itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­go­ić)

 (1.1) med. po­wo­do­wać wy­le­cze­nie usz­ko­dzeń skór­nych lub ślu­zów­ko­wych, np. za­bliź­nia­nie ran

 (1.2) pot. przy­czy­niać się do do­bro­sta­nu du­cho­we­go, psy­chicz­ne­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny goić się (dk. za­go­ić się)

 (2.1) med. ule­gać go­je­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goj

u Żydów - in­no­wier­ca; goim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. okre­śle­nie uży­wa­ne przez żydów w sto­sun­ku do in­no­wier­ców, np. chrze­ści­jan;

 (1.2) przest. drą­gal, dry­blas, cym­bał

 (1.3) slang. prze­stęp. chłop (ze wsi)

 (1.4) slang. prze­stęp. ktoś wred­ny, czło­wiek, z któ­re­go nie ma po­żyt­ku


Goj (z hebr. גּוֹי "goj" = „naród”, l.mn גויים "gojim") – okre­śle­nie po­ja­wia­ją­ce się wie­lo­krot­nie w Bi­blii He­braj­skiej, tłu­ma­czo­ne naj­czę­ściej jako „na­ro­dy" czyli zwy­kle nie-Żydów, kogoś spoza na­ro­du Iz­ra­e­la. Okre­śle­nie to, w za­leż­no­ści od kon­tek­stu, może mieć wydź­więk pe­jo­ra­tyw­ny, wy­ra­ża­ją­cy lek­ce­wa­że­nie wobec in­no­wier­ców lub in­nych na­ro­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gojawiczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goji

[czy­taj: godżi] ja­go­dy kol­co­wo­ju chiń­skie­go lub kol­co­wo­ju po­spo­li­te­go


rze­czow­nik

 (1.1) zob. ja­go­dy goji.


Goji, ja­go­dy goji (chiń. 枸杞 "gǒuqǐ"; ang. "goji berry", "wolf­ber­ry"; MAF:) – hand­lo­wa nazwa owo­ców kol­co­wo­ju chiń­skie­go ("Ly­cium chi­nen­se") albo kol­co­wo­ju po­spo­li­te­go, k. szkar­łat­ne­go ("Ly­cium bar­ba­rum"). W hand­lu zaz­wy­czaj spo­ty­ka się owoce su­szo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gojka

→ goj


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie-ży­dów­ka


Patrz:goj

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gojnik

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych, uży­wa­ny zwy­kle jako do­da­tek do her­ba­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gojny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk. ga­jo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gojowski

→ goj


Patrz:goj

Źródła:

SJP.pl

Gojąco

w spo­sób po­wo­du­ją­cy za­bliź­nia­nie się miejsc ska­le­czo­nych, ran


Źródła:

SJP.pl

Gok

skrót od: Gmin­ny Oś­ro­dek Kul­tu­ry


Źródła:

SJP.pl

Gokarcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od go­kart


Źródła:

Wiktionary

Gokart

nie­du­ży sa­mo­chód do ści­ga­nia się; kart; go­cart; go-cart


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. mot. mały, nisko osa­dzo­ny sa­mo­chód wy­ści­go­wy, nie­do­pu­szczo­ny do ruchu ulicz­ne­go;


Go­kart ("kart") – mały po­jazd sil­ni­ko­wy, czte­ro­ko­ło­wy, słu­żą­cy głów­nie do wy­ści­gów na torze kar­tin­go­wym. Po­zba­wio­ny jest me­cha­niz­mu róż­ni­co­we­go, co spra­wia, że koła na­pę­do­we rów­nież na za­krę­cie kręcą się z tą samą pręd­ko­ścią obro­to­wą. Napęd prze­no­szo­ny jest za po­mo­cą prze­kład­ni łań­cu­cho­wej lub skrzy­ni bie­gów z ko­ła­mi zę­ba­ty­mi[] na oś sztyw­ną pod­par­tą na dwóch lub trzech ło­ży­skach kul­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gokarting

re­kre­a­cyj­ne upra­wia­nie jazdy go­kar­tem


Źródła:

SJP.pl

Gokartingowy

→ go­kar­ting


Patrz:gokarting

Źródła:

SJP.pl

Gokartowy

przy­miot­nik od: go­kart


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z go­kar­tem, do­ty­czą­cy go­kar­tu

 (1.2) prze­wi­dzia­ny do jeż­dże­nia przez go­kart


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gol

wbi­cie piłki lub krąż­ka do bram­ki (prze­ciw­ni­ka lub włas­nej)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) sport. umie­szcze­nie piłki lub krąż­ka w bram­ce i punkt zdo­by­ty w ten spo­sób

 (1.2) monet. slang. złoty

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: golić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gola

wbi­cie piłki lub krąż­ka do bram­ki (prze­ciw­ni­ka lub włas­nej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. miej­sce gołe, ot­war­te


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golachowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fryzj. fryz­jer męski


Źródła:

Wiktionary

Golak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golan

wzgó­rza Golan, re­gion gó­rzy­sty w Syrii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pła­sko­wyż po­ło­żo­ny na gra­ni­cy Iz­ra­e­la, Syrii i Li­ba­nu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golanica

go­la­ni­ca zie­lon­ka - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny go­la­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Golanicowate

o ce­chach go­la­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Golanicowaty

o ce­chach go­la­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Golanowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: go­lar­ka


Źródła:

Wiktionary

Golarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) elektr. kos­met. urzą­dze­nie elek­trycz­ne słu­żą­ce do go­le­nia;

 (1.2) elektr. urzą­dze­nie elek­trycz­ne słu­żą­ce do oczy­szcza­nia ubrań ze zme­cha­ceń


Go­lar­ka elek­trycz­na – ma­szyn­ka do go­le­nia wło­sów z ciała, która pod­czas dzia­ła­nia wy­ko­rzy­stu­je sy­stem ostrzy na­pę­dza­nych sil­nicz­kiem elek­trycz­nym lub elek­tro­ma­gne­sem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Golarnia

salon fryz­jer­ski; ra­zu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. kos­met. za­kład fryz­jer­ski dla męż­czyzn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golarski

→ go­larz


Patrz:golarz

Źródła:

SJP.pl

Golarz

osoba zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo go­le­niem męż­czyzn; fryz­jer męski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. fryz­jer męski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golas

czło­wiek nagi, nie­o­dzia­ny lub pra­wie nagi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) nagi czło­wiek

 (1.2) lek­cew. męż­czyz­na nie­za­moż­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golasek

zdrob­nie­nie od golas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: golas

 (1.2) nagie dziec­ko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golaska

ko­bie­ta naga lub skąpo ubra­na; na­gu­ska


Źródła:

SJP.pl

Golasowice

Go­la­so­wi­ce (niem. "Gol­la­so­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie pszczyń­skim, w gmi­nie Pa­wło­wi­ce. Po­wierzch­nia so­łect­wa wy­no­si 8,06 km², a licz­ba lud­no­ści 1401, co daje gę­stość za­lud­nie­nia równą 164,09 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Golański

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze wzgó­rza­mi Golan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golc

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golczewianin

miesz­ka­niec Gol­cze­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Golczewianka

miesz­kan­ka Gol­cze­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Golczewo

1. mia­sto w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Gol­cze­wo (niem. " Gülzow") – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Gol­cze­wo. Po­ło­żo­ne na Rów­ni­nie Gry­fic­kiej, nad Je­zio­rem Oko­nim i Je­zio­rem Szczu­czym i prze­pły­wa­ją­cą przez nie rzeką Nie­mi­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golczewski

przy­miot­nik od: Gol­cze­wo


Źródła:

SJP.pl

Golczowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Golczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gold

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Golda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goldberg

naz­wi­sko


Gold­berg (pol. "Golcz") – mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie, w po­wie­cie Lud­wigs­lust-Par­chim, sie­dzi­ba Związ­ku Gmin Gold­berg-Mil­de­nitz.

1 stycz­nia 2012 do mia­sta przy­łą­czo­no gminę Die­ste­low, która stała się au­to­ma­tycz­nie jej dziel­ni­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goldbergowski

taki jak u Wil­lia­ma Scot­ta Gold­ber­ga, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Wil­lia­ma Scot­ta Gold­ber­ga


Źródła:

SJP.pl

Golden

pies rasy gol­den re­trie­ver


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goldfinger

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Goldie

Gol­die właśc. Clif­ford Price (ur. 19 wrze­śnia 1965) – bry­tyj­ski DJ i pro­du­cent mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej.


Źródła:

Wikipedia

Goldman

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goldowies

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. roln. bot. ga­tu­nek owsa


Źródła:

Wiktionary

Goldschmidt

[czy­taj: goldsz­mit] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goldstar

marka elek­tro­ni­ki i firma


Źródła:

SJP.pl

Goldstein

[czy­taj: goldsz­tajn] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goldwasser

any­żo­wy li­kier zio­ło­wo-ko­rzen­ny z płat­ka­mi zło­tej folii; wódka gdań­ska; zło­tów­ka


Gold­was­ser (w tłu­ma­cze­niu z nie­miec­kie­go: złota woda), gdań­ska wódka, Dan­zi­ger Gold­was­ser (złota woda gdań­ska) – mocny (mi­ni­mum 38% al­ko­ho­lu) li­kier zio­ło­wo-ko­rzen­ny wyt­wa­rza­ny w Gdań­sku we­dług po­my­słu XVI-wiecz­ne­go uchodź­cy re­li­gij­ne­go (men­no­ni­ty) z Lier, Am­bro­że­go Ver­mo­o­le­na (lub Vermöllena), który wraz ze swoim ma­jąt­kiem przy­wiózł z Ni­der­lan­dów re­cep­tu­ry niez­na­nych dotąd w Pru­sach li­kie­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goldwyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Goldwynizm

ro­dzaj mi­mo­wol­nie hu­mo­ry­stycz­nych po­wie­dzeń przy­pi­sy­wa­nych Sa­mu­e­lo­wi Gold­wy­no­wi, słyn­ne­mu ame­ry­kań­skie­mu pro­du­cen­to­wi fil­mo­we­mu


Źródła:

SJP.pl

Goleador

śro­do­wi­sko­wo w piłce noż­nej: za­wod­nik, który w danym okre­sie zdo­był naj­wię­cej bra­mek; król strzel­ców


Źródła:

SJP.pl

Golec

czło­wiek ubogi; bie­dak


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Golejewko

Go­le­jew­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Pa­ko­sław.


Źródła:

Wikipedia

Golejów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Golem

prze­no­śnie: bez­wol­ny, bez­myśl­ny ol­brzym, uo­so­bie­nie siły ni­szczą­cej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) folk. isto­ta po­dob­na do czło­wie­ka, ule­pio­na z gliny, niema i bez­wol­na, wy­stę­pu­ją­ca w kul­tu­rze i wie­rze­niach ży­dow­skich;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) N. lp. od: gol


Golem ( ‏גולם‎ lub ‏גלם‎; ‏גולם‎ "goj­lem") – isto­ta ut­wo­rzo­na z gliny na kształt czło­wie­ka, ale po­zba­wio­na duszy ro­zu­mie­ją­cej "ne­sza­ma", a zatem rów­nież zdol­no­ści mowy.

He­braj­skie słowo "golem" po­ja­wia się w Bi­blii tylko raz, w Psal­mie 139 (Księ­ga Psal­mów 139:16), który to wer­set tra­dy­cja tal­mu­dycz­na wkła­da w usta Adama.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golemowy

przy­miot­nik od: golem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. lub rzad. zwią­za­ny z go­le­mem, do­ty­czą­cy go­le­ma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golenice

Go­le­ni­ce ( "Schild­berg") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie my­śli­bor­skim, w gmi­nie My­śli­bórz.


Źródła:

Wikipedia

Golenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fryzj. usu­wa­nie za­ro­stu lub wło­sów tuż przy po­wierzch­ni skóry

 (1.2) pot. okra­da­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|goleń.


Źródła:

Wiktionary

Goleniowianin

miesz­ka­niec Go­le­nio­wa


Źródła:

SJP.pl

Goleniowianka

miesz­kan­ka Go­le­nio­wa


Źródła:

SJP.pl

Goleniowski

przy­miot­nik od: Go­le­niów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Go­le­nio­wa, zwią­za­ny z Go­le­nio­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goleniowy

przy­miot­nik od: goleń


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy go­le­nia


Go­le­nio­wy – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Szcze­ko­ci­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goleniów

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
3. szczyt w Su­de­tach Wschod­nich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


}|-

Go­le­niów (nazwy hi­sto­rycz­ne: Kład­ko­wo, Go­la­no­wo, Go­li­no­wo, Go­li­sze­wo, Go­ło­nóg, Goll­now) – mia­sto w za­chod­niej czę­ści woj. za­chod­nio­po­mor­skie­go, w po­wie­cie go­le­niow­skim, po­ło­żo­ne nad rzeką Iną, na Po­brze­żu Szcze­ciń­skim, 35 km na pół­noc­ny wschód od Szcze­ci­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goleszowianin

miesz­ka­niec Go­le­szo­wa (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Go­le­szo­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Go­le­szo­wa, uro­dzo­na w Go­le­szo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goleszowianka

miesz­kan­ka Go­le­szo­wa (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Go­le­szo­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Go­le­szo­wa, uro­dzo­na w Go­le­szo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goleszowski

przy­miot­nik od: Go­le­szów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Go­le­szo­wa, zwią­za­ny z Go­le­szo­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goleszyn

Go­le­szyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sier­pec­kim, w gmi­nie Sierpc. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Go­le­szy­no" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie sier­pec­kim wo­je­wództ­wa płoc­kie­go. W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym Go­le­szyn leżał w po­wie­cie sier­pec­kim w wo­je­wództ­wie war­szaw­skim.


Źródła:

Wikipedia

Goleszów

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie mie­lec­kim, w gmi­nie Mie­lec;

 (1.2) geogr. wieś gmin­na w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goleta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. zob. szku­ner.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Goleń

od­ci­nek nogi mię­dzy sta­wem sko­ko­wym i ko­la­nem; po­du­dzie, goleń (r. męski)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. część nogi czło­wie­ka (lub tyl­nej koń­czy­ny zwie­rzę­cia) znaj­du­ją­ca się mię­dzy ko­la­nem a stopą;

 (1.2) lotn. część pod­wo­zia sa­mo­lo­tu, która łączy ka­dłub z wóz­kiem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) reg. gwara. goleń (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. plu­ral|go­le­nie.


Goleń – ele­ment ana­to­micz­ny od­nó­ża lub koń­czy­ny po­ło­żo­ny przed stopą lub pięt­ką, a za udem lub rzep­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golf

1. swe­ter z wy­so­kim koł­nie­rzem;
2. wy­so­ki koł­nierz przy swe­trze, bluz­ce itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odzież. ro­dzaj wy­so­kie­go koł­nie­rza z dzia­ni­ny, który otula szyję;

 (1.2) odzież. swe­ter lub bluz­ka z gol­fem (1.1)

 (1.3) daw. za­to­ka mor­ska

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) sport. dy­scy­pli­na spor­tu po­le­ga­ją­ca na bi­ja­niu kijem do doł­ków małej piłki;

 (2.2) sport. od­mia­na bi­lar­du;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (3.1) mot. sa­mo­chód marki Volks­wa­gen Golf


Golf – sport upra­wia­ny na ot­war­tych tra­wia­stych te­re­nach, po­le­ga­ją­cy na kie­ro­wa­niu małej piłki gol­fo­wej do ot­wo­rów w ziemi (ma­ją­cych kształt cy­lin­dra o śred­ni­cy 108 mm) za po­mo­cą ude­rzeń spe­cjal­ny­mi ki­ja­mi. Celem gra­cza jest umie­szcze­nie piłki w dołku w jak najm­niej­szej licz­bie ude­rzeń. Golf był dy­scy­pli­ną olim­pij­ską w la­tach 1900-1904. Po­now­nie za­go­ścił na igrzy­skach olim­pij­skich w Rio de Ja­ne­i­ro 2016.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golfiarka

po­tocz­nie: gol­fist­ka


Źródła:

SJP.pl

Golfiarz

po­tocz­nie: gol­fi­sta (gracz w golfa)


Źródła:

SJP.pl

Golfik

zdrob­nie­nie od: golf (swe­ter)


Źródła:

SJP.pl

Golfista

gracz w golfa; gol­fiarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. ktoś, kto upra­wia golf


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golfistka

→ gol­fi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca golf


Patrz:golfista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golfowisko

teren przez­na­czo­ny do gry w golfa


Źródła:

SJP.pl

Golfowy

przy­miot­nik od: golf


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gol­fem, do­ty­czą­cy golfa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golfstrom

Golfsz­trom, Prąd Za­to­ko­wy - cie­pły prąd mor­ski w za­chod­nich re­jo­nach At­lan­ty­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. zob. Prąd Za­to­ko­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golfsztrom

Golf­strom, Prąd Za­to­ko­wy - cie­pły prąd mor­ski na za­chod­nim At­lan­ty­ku


Źródła:

SJP.pl

Golfy

prze­sta­rza­le: bu­fia­ste spod­nie się­ga­ją­ce do po­ło­wy łydek, uży­wa­ne np. do gry w golfa


Źródła:

SJP.pl

Golgocki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. geogr. zwią­za­ny z Gol­go­tą, do­ty­czą­cy Gol­go­ty


Źródła:

Wiktionary

Golgota

prze­no­śnie: miej­sce męki, cier­pie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) podn. przen. umę­cze­nie, cier­pie­nie, prze­de wszyst­kim mo­ral­ne


Gol­go­ta ( Γολγοθᾶ od ‏ܓܓܘܠܬܐ‎ "Gul­gal­ta", w tłum. Cal­va­ria, co zna­czy „czasz­ka” – wzgó­rze znaj­du­ją­ce się nie­o­po­dal Je­ro­zo­li­my, gdzie do­ko­ny­wa­no eg­ze­ku­cji ska­zań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goli

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|gol.

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od: golić

forma przy­miot­ni­ka.

 (3.1) mos. M., W. lm. od: goły


Zo­bacz też: Goli (Iran).

Goli (nep. गोली) – gaun wikas sa­mi­ti we wschod­niej czę­ści Ne­pa­lu w stre­fie Sa­gar­mat­ha w dy­stryk­cie So­luk­hum­bu. We­dług ne­pal­skie­go spisu po­wszech­ne­go z 2001 roku li­czył on 458 go­spo­darstw do­mo­wych i 2305 miesz­kań­ców (1190 ko­biet i 1115 męż­czyzn).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Goliard

śred­nio­wiecz­ny, wę­drow­ny aktor, śpie­wak; tru­wer; wa­gant


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wę­drow­ny poeta śred­nio­wiecz­ny;


Go­liard (z Go­liard(e) – wa­gant sta­ro­fran­cu­ski, ze st.-fr. "go­liard" – bła­zen) – wę­drow­ny stu­dent (czę­sto osoba du­chow­na) w śred­nio­wiecz­nej Fran­cji, An­glii i Niem­czech, zaj­mu­ją­cy się two­rze­niem i de­kla­mo­wa­niem lub śpie­wa­niem po­ez­ji za­chwa­la­ją­cej pi­jań­stwo i roz­pu­stę, a przy tym o cha­rak­te­rze wy­wro­to­wym i an­ty­ko­ściel­nym. Go­liar­dzi byli znani z awan­tur­nict­wa i za­mi­ło­wa­nia do ha­zar­du. Byli po­tę­pia­ni przez Ko­ściół.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goliasz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goliat

prze­no­śnie o si­ła­czu, ol­brzy­mie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mo­carz, si­łacz, at­le­ta, osi­łek

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) herp. zob. żaba go­liat.


Go­liat (heb. גָּלְיָת "Golyāṯ"; arab. جالوت "Ǧālūt") – opi­sa­ny w Sta­rym Te­sta­men­cie ol­brzy­mi fi­li­styń­ski wo­jow­nik po­cho­dzą­cy z mia­sta Gat. Zgi­nął z ręki Da­wi­da, który po­ko­nał go wy­rzu­co­nym z procy ka­mie­niem. W za­leż­no­ści od tra­dy­cji rę­ko­pi­śmien­nej jego wzrost po­da­wa­ny jest dwo­ja­ko: tra­dy­cyj­ny tekst ma­so­rec­ki mówi o sze­ściu łok­ciach i jed­nej pię­dzi (ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goliatowy

→ go­liat


Patrz:goliat

Źródła:

SJP.pl

Golibroda

prze­sta­rza­le: fryz­jer; cy­ru­lik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. czło­wiek, który za­wo­do­wo zaj­mu­je się strzy­że­niem i go­le­niem męż­czyzn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Golik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Golin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Golina

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku pol­skich wsi;


Go­li­na – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Go­li­na.

We­dług da­nych z 27 li­sto­pa­da 2022 mia­sto li­czy­ło 5682 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golinianin

miesz­ka­niec Go­li­ny (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Golinianka

miesz­kan­ka Go­li­ny (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Golis

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golisz

1. usu­wać włosy, za­rost;
2. pot. oszu­ki­wać, po­zby­wa­jąc kogoś pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl

Goliszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goliszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golizna

gołe ciało, na­gość


Źródła:

SJP.pl

Golić

1. usu­wać włosy, za­rost;
2. pot. oszu­ki­wać, po­zby­wa­jąc kogoś pie­nię­dzy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ogo­lić)

 (1.1) usu­wać za­rost lub owło­sie­nie, tnąc je tuż przy skó­rze

 (1.2) pot. przen. po­zba­wiać kogoś pie­nię­dzy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny golić się (dk. ogo­lić się)

 (2.1) usu­wać za­rost sa­me­mu sobie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golińsk

Go­lińsk ( Göhlenau) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wał­brzy­skim, w gmi­nie Mie­ro­szów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go.

Od za­chod­niej stro­ny Go­liń­ska, wzdłuż gra­ni­cy pol­sko-cze­skiej wzno­szą się Mie­ro­szow­skie Ścia­ny. Wieś leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 35. Na wschód od niej prze­bie­ga linia ko­le­jo­wa Wał­brzych – Meziměstí z przy­stan­kiem Go­lińsk.


Źródła:

Wikipedia

Goliński

przy­miot­nik od: Go­li­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Golkiper

śro­do­wi­sko­wo: bram­karz; go­al­ke­e­per, go­al­ki­per


Źródła:

SJP.pl

Golkiperka

→ gol­ki­per; go­al­ke­e­per­ka, bram­kar­ka


Źródła:

SJP.pl

Golkonda

miej­sco­wość w In­diach


Gol­kon­da – fort po­ło­żo­ny na wzgó­rzu gra­ni­to­wym w po­łud­nio­wo-środ­ko­wych In­diach, w pro­win­cji Andh­ra Pra­desh, na za­chod­nich przed­mie­ściach Haj­da­ra­ba­du.

Pier­wszy fort wy­bu­do­wa­no tutaj w XII wieku, we­dług le­gen­dy młody pa­sterz nat­knął się tutaj na bożka, któ­re­go za­brał do króla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Golkondzki

przy­miot­nik od: Gol­kon­da (kra­i­na hi­sto­rycz­na w In­diach)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gol­kon­dą, do­ty­czą­cy Gol­kon­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Golków

Gol­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Błasz­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Gollob

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Golnąć

po­tocz­nie:
1. oszu­kać, po­zby­wa­jąc kogoś pie­nię­dzy;
2. wypić jakiś napój al­ko­ho­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Golog

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. kra­i­na hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­na i pre­fek­tu­ra au­to­no­micz­na w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Ty­be­tu, włą­czo­na do chiń­skiej pro­win­cji Qing­hai;

 (1.2) etn. et­nicz­ny lud ko­czow­ni­czy za­miesz­ku­ją­cy kra­i­nę Golog (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) etn. męż­czyz­na lub chło­piec z ludu Golog (1.2)


Golog (chiń. 果洛藏族自治州, pi­ny­in "Guǒluò Zàngzú Zìzhìzhōu"; tyb. མགོ་ལོག་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་, Wylie "Mgo-log Bod-rigs rang-sky­ong-khul") – ty­be­tań­ska pre­fek­tu­ra au­to­no­micz­na w Chi­nach, w pro­win­cji Qing­hai. Sie­dzi­bą pre­fek­tu­ry jest po­wiat Maqên. W 1999 roku li­czy­ła 128 606 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Golon

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goloneczka

zdrob­nie­nie od: go­lon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od go­lon­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golonka

1. dolna część szyn­ki z ko­ścią go­le­nio­wą;
2. po­tra­wa przy­rzą­dzo­ną z ta­kie­go mięsa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. część szyn­ki z ko­ścią go­le­nio­wą;

 (1.2) kulin. po­tra­wa z go­lon­ki (1.1)


Go­lon­ka – mięso z ko­ścią, frag­ment nogi przed­niej lub tyl­nej, po­zy­ski­wa­ne z tuszy wie­przo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golonko

1. dolna część szyn­ki z ko­ścią go­le­nio­wą;
2. po­tra­wa przy­rzą­dzo­ną z ta­kie­go mięsa


Źródła:

SJP.pl

Golonkowy

→ go­lon­ka, → go­lon­ko


Patrz:golonka, → golonko

Źródła:

SJP.pl

Golski

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Golteria

ro­dzaj ro­śli­ny okry­to­za­ląż­ko­wej z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych; ga­ul­te­ria, sta­rzę­śla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ro­dzaj ro­śli­ny z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju gol­te­ria (1.1)


Gol­te­ria, ga­ul­te­ria ("Ga­ult­he­ria" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych ("Eri­ca­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 150 ga­tun­ków. W sta­nie na­tu­ral­nym wy­stę­pu­ją głów­nie w po­łud­nio­wej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji, Au­stra­lii, Nowej Ze­lan­dii oraz Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej; 5 ga­tun­ków wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Pół­noc­nej. Ro­śli­ny te za­sied­la­ją zwy­kle mo­kra­dła oraz te­re­ny ska­li­ste, za­rów­no na na­gich sto­kach jak i po­ro­śnię­te wid­ny­mi la­sa­mi. Kora i li­ście tych ro­ślin są aro­ma­tycz­ne. Kwia­ty za­py­la­ne są przez owady.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golub

dziel­ni­ca Go­lu­bia-Do­brzy­nia


Zo­bacz też: Golub (je­zio­ro).

Golub ( Gol­lub) – dziel­ni­ca Go­lu­bia-Do­brzy­nia (wo­je­wództ­wo ku­jaw­sko-po­mor­skie), na pra­wym brze­gu Drwę­cy. Daw­niej sa­mo­dziel­ne mia­sto, prawa miej­skie po­sia­dał w la­tach 1300–1951, włas­ność kró­lew­ska, w 1664 roku po­ło­żo­ny był w sta­ro­stwie go­lub­skim. W 1951 ("de facto" 1941) po­łą­czo­ny z Do­brzy­niem nad Drwę­cą ut­wo­rzył nowe mia­sto Golub-Do­brzyń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Golub-Dobrzyń

mia­sto w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Golub-Do­brzyń – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu go­lub­sko-do­brzyń­skie­go i gminy wiej­skiej Golub-Do­brzyń.

Golub-Do­brzyń pow­stał for­mal­nie 15 maja 1951 ("de facto" już w 1941 roku) przez po­łą­cze­nie miast Go­lu­bia i Do­brzy­nia nad Drwę­cą, le­żą­cych na prze­ciw­le­głych brze­gach Drwę­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Golubianin

miesz­ka­niec Go­lu­bia-Do­brzy­nia


Źródła:

SJP.pl

Golubianka

miesz­kan­ka Go­lu­bia-Do­brzy­nia


Źródła:

SJP.pl

Golubski

przy­miot­nik od: Golub (część Go­lu­bia-Do­brzy­nia, daw­niej sa­mo­dziel­ne mia­sto)


Źródła:

SJP.pl

Golubsko-Dobrzyński

→ Golub-Do­brzyń


Patrz:Golub-Dobrzyń

Źródła:

SJP.pl

Goluch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Golusi

zdrob­nie­nie od: goły


Źródła:

SJP.pl

Golusieńki

zdrob­nie­nie od: go­luś­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. zdrobn. od: goły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goluteńki

zdrob­nie­nie od: goły


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: goły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golutki

zdrob­nie­nie od: goły


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: goły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goluśki

zdrob­nie­nie od: goły


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: goły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Golądkowo

Go­ląd­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Win­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś du­chow­na "Go­ląt­ko­wo" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w ziemi za­kro­czym­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W 1785 roku wcho­dzi­ła w skład klu­cza go­ląt­kow­skie­go bi­skup­stwa płoc­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Golęczewo

Go­lę­cze­wo (nie­miec­ki Go­len­cze­wo, Go­len­ho­fen) wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Suchy Las.


Źródła:

Wikipedia

Golędzinów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Golęszyc

czło­nek ple­mie­nia sło­wiań­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Gomashio

[czy­taj: gomaSIO] przy­pra­wa z na­sion se­za­mu i soli mor­skiej; sól se­za­mo­wa


Źródła:

SJP.pl

Gombrowicz

naz­wi­sko, np. Wi­told Gom­bro­wicz (1904-69), pi­sarz pol­ski


Gom­bro­wicz (forma żeń­ska: Gom­bro­wicz / Gom­bro­wi­czo­wa; licz­ba mnoga: Gom­bro­wi­czo­wie) – naz­wi­sko pol­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gombrowiczowski

do­ty­czą­cy twór­czo­ści Wi­tol­da Gom­bro­wi­cza


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Wi­tol­da Gom­bro­wi­cza lub jego twór­czo­ści, taki jak u Wi­tol­da Gom­bro­wi­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gomer

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gomfrena

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych; wiecz­nik


Źródła:

SJP.pl

Gomini

zboże, ro­dzaj sago


Źródła:

SJP.pl

Gommage

[czy­taj: gomaż] od­mia­na pe­e­lin­gu


Źródła:

SJP.pl

Gomoku

gra plan­szo­wa dla dwóch osób, w któ­rej celem jest usta­wie­nie 5 swo­ich pio­nów w linii pro­stej


Go­mo­ku (jap. 五目 – "5 punk­tów"), na­zy­wa­na rów­nież "Kółko i krzy­żyk do pię­ciu", "Five in a Row", to gra lo­gicz­no-stra­te­gicz­na wy­my­ślo­na w Ja­po­nii w VII wieku p.n.e. (data nie­pot­wier­dzo­na źró­dłem).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gomon

daw­niej:
1. wrza­wa, hałas; awan­tu­ra;
2. ba­jecz­ny, ha­ła­śli­wy po­chód zwie­rząt, ro­ślin, ka­mie­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. śrpol., także. gw-pl|Ka­le­ty,Ko­ście­li­ska,Narok,Łom­żyń­skie,Ka­si­na Wiel­ka,Mię­dzy­rzec Pod­la­ski,Brze­zi­ny. hałas, nie­po­kój, gwar

 (1.2) daw. ba­śnio­wy i ha­ła­śli­wy po­chód przy­ro­dy oży­wio­nej oraz nie­o­ży­wio­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gomora

bi­blij­ne mia­sto ka­na­nej­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. hist. bi­blij­ne mia­sto ka­na­nej­skie w po­bli­żu Morza Mart­we­go;


Go­mo­ra – mia­sto ka­na­nej­skie, wspom­nia­ne w Bi­blii. We­dług Księ­gi Ro­dza­ju (Rdz 13,10) było zlo­ka­li­zo­wa­ne w Do­li­nie Jor­da­nu. Usta­le­nie do­kład­ne­go po­ło­że­nia Go­mo­ry stwa­rza ba­da­czom pro­ble­my. Zgod­nie z prze­ka­zem Księ­gi Ro­dza­ju (Rdz 19,24–25) Go­mo­ra wraz z So­do­mą zo­sta­ła zni­szczo­na przez deszcz siar­ki i ognia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gomorejski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Go­mo­rą, do­ty­czą­cy Go­mo­ry


Źródła:

Wiktionary

Gomorski

→ Go­mo­ra (bi­blij­ne mia­sto ka­na­nej­skie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bibl. zwią­za­ny z Go­mo­rą, do­ty­czą­cy Go­mo­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gomoła

naz­wi­sko


Go­mo­ła (także: "Go­mo­la", "Ho­mo­la"; niem. "Hum­mel") – wznie­sie­nie we Wzgó­rzach Le­wiń­skich, kil­ka­set me­trów na pół­noc­ny za­chód od Prze­łę­czy Pol­skie Wrota.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gomołówka

ro­śli­na z ro­dzi­ny przek­wia­to­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gompa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ar­chit. bu­dy­nek klasz­to­ru bud­dyz­mu ty­be­tań­skie­go i oś­ro­dek mod­lit­wy;


Gompa (tyb.: དགོན༌པ༌, Wylie: "dgon-pa", ZWPY: "gönba"; wyraz po­krew­ny san­skryc­kie­mu gumpa – ja­ski­nia[]) – ty­be­tań­skie okre­śle­nie bud­dyj­skiej świą­ty­ni wew­nątrz klasz­to­ru lub poza nim, bę­dą­cej jed­no­cze­śnie oś­rod­kiem stu­diów i miej­scem, w któ­rym od­pra­wia­ne są wspól­ne re­li­gij­ne ce­re­mo­nie, bądź in­dy­wi­du­al­ne prak­ty­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gomukhasana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jedna z asan; po­zy­cja sie­dzą­ca, w któ­rej nogi są skrzy­żo­wa­ne w taki spo­sób, że lewe ko­la­no znaj­du­je się na szczy­cie pra­we­go (lub od­wrot­nie), a lewa stopa i łydka wzdłuż pra­we­go bio­dra, na­to­miast prawa stopa i łydka znaj­du­ją się na zew­nątrz le­we­go bio­dra; plecy są wy­pro­sto­wa­ne; dło­nie są sple­cio­ne na ple­cy­e­cach przy jed­no­czes­nym uno­sze­niu pra­we­go łok­cia w kie­run­ku su­fi­tu i wy­cią­ga­niu le­we­go w kie­run­ku po­dło­gi (lub od­wrot­nie, przy od­wrot­nym splo­cie nóg)


Źródła:

Wiktionary

Gomulicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gomunice

wieś w Pol­sce


Zo­bacz też: Go­mu­ni­ce w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Go­mu­ni­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Go­mu­ni­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gomunicki

przy­miot­nik od: Go­mu­ni­ce


Źródła:

SJP.pl

Gomuła

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gomułka

naz­wi­sko, np. Wła­dy­sław Go­muł­ka (1905-82), pol­ski po­li­tyk i dzia­łacz ko­mu­ni­stycz­ny, w la­tach 1956-1970 I se­kre­tarz KC PZPR


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gomułkowiec

po­plecz­nik Wła­dy­sła­wa Go­muł­ki, pol­skie­go po­li­ty­ka i dzia­ła­cza ko­mu­ni­stycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. polit. po­plecz­nik Wła­dy­sła­wa Go­muł­ki, pol­skie­go po­li­ty­ka i dzia­ła­cza ko­mu­ni­stycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gomułkowski

taki jak u Go­muł­ki, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Go­muł­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z okre­sem spra­wo­wa­nia wła­dzy przez Wła­dy­sła­wa Go­muł­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gomułkowszczyzna

1. okres wła­dzy Wła­dy­sła­wa Go­muł­ki (1956 - 1970);
2. styl spra­wo­wa­nia wła­dzy przy­po­mi­na­ją­cy tamtą epokę


Źródła:

SJP.pl

Gomólski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gomóła

jeleń byk po zrzu­ce­niu wień­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgru­bie­nie od|go­mół­ka.

 (1.2) bryła mięk­kiej masy o kształ­cie ku­li­stym albo owal­nym

 (1.3) łow. jeleń byk po zrzu­ce­niu po­ro­ża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gomółeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: go­mół­ka


Źródła:

Wiktionary

Gomółka

1. nie­wiel­ka szkla­na szyb­ka, uży­wa­na w śred­nio­wie­czu do szkle­nia okien
2. brył­ka mięk­kiej masy o ku­li­stym kształ­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) owal­na lub ku­li­sta por­cja ja­kiejś mięk­kiej masy, np. sera;

 (1.2) okrą­gła lub wie­lo­kąt­na szyb­ka opra­wia­na w ołów w daw­nych oknach;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gomółkowy

przy­miot­nik od: go­mół­ka


Źródła:

SJP.pl

Gon

1. okres go­do­wy kozic i da­nie­li; ruja;
2. po­ścig psów goń­czych za zwie­rzy­ną;
3. szcze­ka­nie psów go­nią­cych zwie­rzy­nę;
4. sied­li­sko bo­brów;
5. daw­niej: bieg, go­nit­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) łow. go­nie­nie zwie­rzy­ny przez psy pod­czas po­lo­wa­nia

 (1.2) łow. jaz­got psi w trak­cie po­lo­wa­nia

 (1.4) łow. że­re­mie, sied­li­sko bo­brów

 (1.6) daw. bieg, zla­ty­wa­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gonada

męski lub żeń­ski gru­czoł płcio­wy wyt­wa­rza­ją­cy ko­mór­ki płcio­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. zool. gru­czoł płcio­wy pro­du­ku­ją­cy ko­mór­ki roz­rod­cze;


Go­na­da, gru­czoł płcio­wy, gru­czoł roz­rod­czy – wy­stę­pu­ją­cy u zwie­rząt na­rząd płcio­wy pro­du­ku­ją­cy mę­skie bądź żeń­skie ko­mór­ki roz­rod­cze (ga­me­ty). Go­na­dy umoż­li­wia­ją rozm­na­ża­nie płcio­we.

U niek­tó­rych zwie­rząt wy­stę­pu­ją sa­mo­dziel­nie (pa­rzy­deł­kow­ce, niek­tó­re wirki), u po­zo­sta­łych wcho­dzą w skład ukła­du roz­rod­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gonadalny

→ go­na­da; go­na­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Gonadoliberyna

hor­mon wy­dzie­la­ny w podwz­gó­rzu


Go­na­do­li­be­ry­na, lu­li­be­ry­na, GnRH (od go­na­do­tro­pin-re­le­a­sing hor­mo­ne, hor­mon uwal­nia­ją­cy go­na­do­tro­pi­ny), LHRH (od ang. "lu­te­i­ni­zing-hor­mo­ne-re­le­a­sing hor­mo­ne", hor­mon uwal­nia­ją­cy hor­mon lu­te­i­ni­zu­ją­cy) – hor­mon pep­ty­do­wy zło­żo­ny z 10 ami­nok­wa­sów, de­ka­pep­tyd wy­dzie­la­ny przez podwz­gó­rze. Sty­mu­lu­je wy­dzie­la­nie go­na­do­tro­pin (LH i FSH) z płata przed­nie­go przy­sad­ki móz­go­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gonadotropina

hor­mon wyt­wa­rza­ny przez przed­ni płat przy­sad­ki móz­go­wej, re­gu­lu­ją­cy czyn­no­ści gru­czo­łów płcio­wych; hor­mon go­na­do­tro­po­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. hor­mon po­bu­dza­ją­cy czyn­ność gonad;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gonadotropinowy

przy­miot­nik od: go­na­do­tro­pi­na


Źródła:

SJP.pl

Gonadotropowy

hor­mon go­na­do­tro­po­wy (go­na­do­tro­pi­na) - hor­mon wyt­wa­rza­ny przez przed­ni płat przy­sad­ki móz­go­wej, re­gu­lu­ją­cy czyn­no­ści gru­czo­łów płcio­wych


Źródła:

SJP.pl

Gonadowy

→ go­na­da; go­na­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Gonagra

dna mo­cza­no­wa stawu ko­la­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Gonartroza

w me­dy­cy­nie: zwy­rod­nie­nie stawu ko­la­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Gonciarka

Gon­ciar­ka – ma­szy­na do wy­ro­bu gon­tów zlo­ka­li­zo­wa­na naj­czę­ściej w tar­ta­ku lub gon­ciar­ni.

Urzą­dze­nie skła­da się ze sto­li­ka z umie­szczo­ną na nim piłą tar­czo­wą oraz fre­za­mi (fu­ga­mi). Na­pę­dza­ne jest zwy­kle pęd­nią pa­so­wą.


Źródła:

Wikipedia

Gonciarnia

od­dział za­kła­du drzew­ne­go, w któ­rym wy­ra­bia się gonty


Gon­ciar­nia (także: "pra­cow­nia gon­ciar­ska") – za­kład wyt­wa­rza­nia gon­tów wy­po­sa­żo­ny w gon­ciar­ki, a w pry­mi­tyw­niej­szych wa­run­kach w na­rzę­dzia do ręcz­nej obrób­ki gon­tów oraz umoż­li­wia­ją­ce ich stru­ga­nie, czy łu­pa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gonciarstwo

wy­ra­bia­nie gon­tów - de­se­czek do po­kry­wa­nia bu­dyn­ków; gon­tar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gonciarz

1. rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy gonty;
2. ro­bot­nik po­kry­wa­ją­cy dach gon­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po­kry­wa­ją­ca dach gon­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goncik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gont


Źródła:

Wiktionary

Goncourt

[czy­taj: gąKUR lub gonKUR] Ed­mond (1822-96) i Jules (1830-70) de Gon­co­urt, bra­cia, pi­sa­rze fran­cu­scy two­rzą­cy wspól­nie


Gon­co­urt – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Grand Est, w de­par­ta­men­cie Górna Marna. W 2013 roku jej po­pu­la­cja wy­no­si­ła 285 miesz­kań­ców.

1 stycz­nia 2016 roku po­łą­czo­no dwie wcze­śniej­sze gminy: Bo­ur­mont-entre-Meuse-et-Mo­u­zon oraz Gon­co­urt. Sie­dzi­bą gminy zo­sta­ła miej­sco­wość Bo­ur­mont, a nowa gmina przy­ję­ła nazwę Bo­ur­mont-entre-Meuse-et-Mo­u­zon.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gondek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gondola

1. łódź wio­sło­wa bez steru, uży­wa­na do ko­mu­ni­ka­cji po ka­na­łach We­ne­cji
2. kosz za­wie­szo­ny pod ba­lo­nem lub ste­row­cem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. wąska, drew­nia­na łódka z jed­nym wio­słem, przy­sto­so­wa­na do prze­wo­zu pa­sa­że­rów, sto­so­wa­na głów­nie w We­ne­cji;

 (1.2) lotn. kosz ba­lo­nu lub ste­row­ca

 (1.3) wa­go­nik jed­ne­go z ro­dza­jów ko­lej­ki li­no­wej

 (1.4) część wózka dzie­cię­ce­go, w któ­rej prze­wo­zi się nie­mow­lę w po­zy­cji le­żą­cej


Gon­do­la – łódź wio­sło­wa, na­pę­dza­na i kie­ro­wa­na przez wio­śla­rza zwa­ne­go gon­do­lie­rem, słu­żą­ca tra­dy­cyj­nie do prze­mie­szcza­nia się po ka­na­łach mia­sta We­ne­cji, obec­nie ra­czej w cha­rak­te­rze atrak­cji tu­ry­stycz­nej.

[]; jej cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną jest asy­me­trycz­ny ka­dłub z bar­dzo du­ży­mi na­wi­sa­mi; asy­me­tria ka­dłu­ba umoż­li­wia uży­wa­nie tylko jed­ne­go, dłu­gie­go wio­sła do na­pę­du i ste­ro­wa­nia (za to wy­ma­ga znacz­ne­go doś­wiad­cze­nia w kie­ro­wa­niu gon­do­lą).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gondolarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. gon­do­lier


Źródła:

Wiktionary

Gondole

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) M., B., W. lm. od: gon­do­la


Źródła:

Wiktionary

Gondolier

wio­ślarz kie­ru­ją­cy gon­do­lą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) żegl. czło­wiek ste­ru­ją­cy gon­do­lą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gondoliera

li­rycz­na pieśń gon­do­lie­rów we­nec­kich lub pieśń wzo­ro­wa­na na niej; ro­dzaj bar­ka­ro­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. zob. bar­ka­ro­la.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) D. lp. zob. gon­do­lier.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gondolierka

→ gon­do­lier


Patrz:gondolier

Źródła:

SJP.pl

Gondolierski

→ gon­do­lier


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gon­do­lie­rem, do­ty­czą­cy gon­do­lie­rów


Patrz:gondolier

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gondolka

mała gon­do­la


Źródła:

SJP.pl

Gondolowy

przy­miot­nik od: gon­do­la


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z gon­do­lą, do­ty­czą­cy gon­do­li

 (1.2) ma­ją­cy kształt lub prze­krój gon­do­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gondowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gondulf

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Gondwana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geol. jeden z su­per­kon­ty­nen­tów pow­sta­łych w wy­ni­ku roz­pa­du Pan­gei;


Gond­wa­na – po­łud­nio­wy su­per­kon­ty­nent, ist­nie­ją­cy w pa­le­o­zo­i­ku i na po­cząt­ku me­zo­zo­i­ku oraz po­now­nie pod ko­niec me­zo­zo­i­ku i na po­cząt­ku ke­no­zo­i­ku. Jego nazwa po­cho­dzi od pół­noc­ne­go re­gio­nu Indii, a ter­min ten wpro­wa­dził jako pier­wszy Edu­ard Suess, który stwier­dził m.in. za­ska­ku­ją­ce po­do­bień­stwo wy­mar­łej flory glos­sop­te­ri­so­wej na obu wy­brze­żach po­łud­nio­we­go At­lan­ty­ku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gondyjka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka jed­nej z rdzen­nych grup et­nicz­nych w In­diach;


Źródła:

Wiktionary

Gonera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gonet

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gonfalon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdo­bio­na cho­rą­giew no­szo­na w or­sza­ku lub pro­ce­sji


Gon­fa­lon – cho­rą­giew o kształ­cie pro­sto­ką­ta, krót­szym bo­kiem przy­mo­co­wa­ne­go do po­zio­mej po­przecz­ki, z bo­kiem prze­ciw­le­głym wy­cię­tym na kształt kli­nów – we­dług okre­śle­nia sta­ro­pol­skie­go "ogo­nów", w ter­mi­no­lo­gii fran­cu­skiej zwa­nych "pło­mie­nia­mi" – "flam­me".

Gon­fa­lon wy­wo­dzi się z rzym­skiej cho­rąg­wi zwa­nej "la­ba­rum". Szcze­gól­ną po­pu­lar­ność ten ro­dzaj cho­rąg­wi zdo­był w Ita­lii, gdzie od cza­sów śred­nio­wie­cza uży­wa­ny jest jako cho­rą­giew miej­ska.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gonfalonier

cho­rą­ży w daw­nych pań­stwach wło­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wyż­szy urzęd­nik wło­skich komun;

 (1.2) hist. cy­wil­ne­go za­rząd­cę we Flo­ren­cji w XVI–XVII wieku


Gon­fa­lo­nier ( gon­fa­lo­nie­re – cho­rą­ży) – wyż­szy urzęd­nik wło­skich komun (re­pu­blik miej­skich) w okre­sie śred­nio­wie­cza i re­ne­san­su.

Pier­wot­nie jako zwierzch­nik stał na czele mi­li­cji miej­skiej, no­sząc jej cha­rak­te­ry­stycz­ny sztan­dar ("gon­fa­lo­ne"). W XVI-XVII-wiecz­nej Ita­lii na­zy­wa­no tak rów­nież cy­wil­ne­go za­rząd­cę mia­sta (od­po­wied­nik bur­mi­strza).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gong

1. in­stru­ment per­ku­syj­ny w kształ­cie tar­czy z brązu;
2. dźwięk tego in­stru­men­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. in­stru­ment per­ku­syj­ny w for­mie okrą­głej, mo­sięż­nej płyty za­wie­szo­nej pio­no­wo na ste­la­żu;

 (1.2) dźwięk gongu (1.1)

 (1.3) dźwięk dzwon­ka do drzwi


Gong – in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy idio­fo­nów pły­to­wych ude­rza­nych.

Jest to wi­szą­ca lub usta­wio­na na spe­cjal­nym sto­ja­ku tar­cza z brązu lub mo­sią­dzu, o wy­pu­kłej, cza­sem fa­li­stej po­wierzch­ni i lekko za­gię­tych brze­gach. Wpro­wa­dza się ją w drga­nia po­przez ude­rze­nie pałką lub mło­tecz­kiem o mięk­kiej głów­ce, przy czym ro­dzaj wzbu­dzo­ne­go dźwię­ku za­le­ży od miej­sca ude­rze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gongil

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) lwów. katar, wy­dzie­li­na z nosa


Źródła:

Wiktionary

Gongolina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Ba­ra­nów;


Gon­go­li­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Ba­ra­nów.

Wieś wcho­dzi w skład so­łect­wa "Regów-Gon­go­li­na".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gongoliński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Gon­go­li­ny, zwią­za­ny z Gon­go­li­ną


Źródła:

Wiktionary

Gongorysta

przed­sta­wi­ciel, zwo­len­nik gon­go­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl

Gongorystka

zwo­len­nicz­ka gon­go­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl

Gongoryzm

kie­ru­nek li­te­rac­ki po­wszech­ny w ba­ro­ko­wej li­te­ra­tu­rze hisz­pań­skiej XVII wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­szu­ka­ną formą, bo­gact­wem stylu, skom­pli­ko­wa­ną skład­nią, znacz­nym udzia­łem me­ta­fo­ry­ki i sym­bo­li­ki; kul­tyzm


Gon­go­ryzm (kul­tyzm) – kie­ru­nek w ba­ro­ko­wej po­ez­ji hisz­pań­skiej XVII wieku. Od­mia­na kon­cep­tyz­mu. Jego cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną była za­wi­ła kon­struk­cja i wy­szu­ka­ny, kwie­ci­sty styl. Nazwa "gon­go­ryzm" po­cho­dzi od naz­wi­ska poety Luisa de Gón­go­ra y Ar­go­te.

Po­krew­ne style w li­te­ra­tu­rze ba­ro­ko­wej in­nych kra­jów eu­ro­pej­skich to ma­ri­nizm we Wło­szech (od naz­wi­ska poety Giam­bat­ti­sta Ma­ri­no) oraz eu­fu­izm w An­glii (od po­e­ma­tu "Eup­hu­es" Johna Lyly’ego).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goniatyt

ska­mie­nia­ła sko­ru­pa amo­ni­tu (ko­pal­ne­go gło­wo­no­ga)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pa­le­ont. pa­le­o­zo­icz­ny gło­wo­nóg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goniatyty

po­drząd amo­ni­tów wy­stę­pu­ją­cych od de­wo­nu do permu


Źródła:

SJP.pl

Gonidium

jed­no­ko­mór­ko­wy glon, ku­li­sta lub nit­ko­wa­ta si­ni­ca lub zie­le­ni­ca, bę­dą­cy skład­ni­kiem po­ro­stów


Go­ni­dium (l.mn. go­ni­dia) – ter­min w bo­ta­ni­ce, fy­ko­lo­gii (al­go­lo­gii) oraz my­ko­lo­gii, okre­śla­ją­cy:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goniec

1. żoł­nierz wyz­na­czo­ny do prze­no­sze­nia roz­ka­zów, mel­dun­ków itp.; łącz­nik;
2. pra­cow­nik w biu­rze, fa­bry­ce, zaj­mu­ją­cy się roz­no­sze­niem ko­re­spon­den­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) roz­no­si­ciel ko­re­spon­den­cji

 (1.2) wojsk. łącz­nik prze­ka­zu­ją­cy mel­dun­ki i roz­ka­zy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) szach. fi­gu­ra po­ru­sza­ją­ca się po sza­chow­ni­cy na skos;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) włók. skó­rza­ny ele­ment kros­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gonić.


Źródła:

Wiktionary

Goniometr

1. przy­rząd do wyz­na­cza­nia miary kątów dwu­ścien­nych
2. urzą­dze­nie słu­żą­ce do okre­śla­nia po­zy­cji stat­ków, sa­mo­lo­tów itp. za po­mo­cą fal ra­dio­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geod. przy­rząd do wyz­na­cza­nia kie­run­ków lub kątów w te­re­nie

 (1.2) kry­stal. przy­rząd do po­mia­ru kątów w krysz­ta­le


Go­nio­metr – mier­nik kątów; nazwa sto­so­wa­na w szcze­gól­no­ści w od­nie­sie­niu do urzą­dzeń przez­na­czo­nych do mie­rze­nia kątów za­war­tych po­mię­dzy ścia­na­mi krysz­ta­łów. Naj­prost­sza od­mia­na przy­rzą­du to go­nio­metr ręcz­ny, w któ­rym krysz­tał umie­szcza się mię­dzy szyną stałą a ru­cho­mą, wiel­kość zaś kąta od­czy­tu­je się bez­poś­red­nio na po­dział­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goniometria

dział ma­te­ma­ty­ki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem ele­men­tar­nych włas­no­ści funk­cji try­go­no­me­trycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. dział try­go­no­me­trii zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem ele­men­tar­nych włas­no­ści funk­cji try­go­no­me­trycz­nych

 (1.2) fiz. chem. dział kry­sta­lo­gra­fii zaj­mu­ją­cy się po­mia­ra­mi roz­ma­i­tych kątów w krysz­ta­le

 (1.3) dział an­tro­po­me­trii, zaj­mu­ją­cy się po­mia­rem roz­ma­i­tych kątów w obrę­bie ciała


Go­nio­me­tria (gr. "gonia" – kąt, "metreín" – mie­rzyć) może oz­na­czać:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goniometryczny

do­ty­czą­cy go­nio­me­trii


Źródła:

SJP.pl

Goniony

po­dob­ny do kra­ko­wia­ka ta­niec pol­ski, roz­po­wszech­nio­ny w XVI i XVII wieku; ga­nia­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) cho­re­ogr. ta­niec kra­ko­wia­ko­po­dob­ny


Zo­bacz też: Go­nio­ny też jest inną nazwą berka.

Go­nio­ny – żywy, pol­ski ta­niec lu­do­wy, po­wszech­ny prze­de wszyst­kim w XVI–XVII wieku.

Ta­niec ten wspo­mi­na­ny jest m.in. przez Jana Ko­cha­now­skie­go w ut­wo­rze "Pieśń świę­to­jań­ska o So­bót­ce":


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gonioskop

przy­rząd oku­li­stycz­ny do ba­da­nia kąta prze­są­cza­nia gałki ocz­nej


Źródła:

SJP.pl

Gonioskopia

ba­da­nie dia­gno­stycz­ne oka poz­wa­la­ją­ce na ob­ser­wa­cję kąta ro­gów­ko­wo-tę­czów­ko­we­go


Go­nio­sko­pia – me­to­da poz­wa­la­ją­ca na obej­rze­nie kąta ro­gów­ko­wo-tę­czów­ko­we­go w celu oceny sze­ro­ko­ści oraz okre­śle­nia kon­fi­gu­ra­cji kąta, a także po­szu­ki­wa­nia usz­ko­dzeń i nie­pra­wi­dło­wych zło­gów w obrę­bie jego struk­tur. Go­nio­sko­pia jest jed­nym z badań prze­pro­wa­dza­nych w celu wy­kry­cia ja­skry i kla­sy­fi­ka­cji jej na ja­skrę z ot­war­tym bądź zam­knię­tym kątem prze­są­cza­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gonioskopowy

→ go­nio­skop


Patrz:gonioskop

Źródła:

SJP.pl

Gonito

w gwa­rze poz­nań­skiej: berek


Źródła:

SJP.pl

Gonitwa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uga­nia­nie się, ści­ga­nie

 (1.2) jeźdz. bieg koni pod­czas wy­ści­gów

 (1.3) przen. na­tłok co­dzien­nych obo­wiąz­ków

 (1.4) przen. wy­tę­żo­ny wy­si­łek w celu zdo­by­cia dóbr ma­te­rial­nych


Go­nit­wa – próba se­lek­cyj­na dla koni tej samej rasy roz­gry­wa­na na okre­ślo­nym dy­stan­sie. Jest prze­pro­wa­dza­na na to­rach wy­ści­go­wych zgod­nie z re­gu­la­mi­nem wy­ści­gów kon­nych. Ma na celu spraw­dze­nie i ocenę stop­nia dziel­no­ści wy­ści­go­wej koni.

Po­tocz­nie "go­nit­wa" oz­na­cza po pro­stu bieg za czymś (od cza­sow­ni­ka "gonić" bę­dą­ce­go tu czę­ścią słowa).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Goniądz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Go­niądz – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie mo­niec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Go­niądz, po­ło­żo­ne na skra­ju Kot­li­ny Bie­brzań­skiej, nad Bie­brzą.

Po­cząt­ko­wo osada w ziemi wi­skiej na Ma­zo­wszu. Go­niądz uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1493 ro­kiem. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa łom­żyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goniądzanin

miesz­ka­niec Go­nią­dza


Źródła:

SJP.pl

Goniądzanka

miesz­kan­ka Go­nią­dza


Źródła:

SJP.pl

Goniądzki

przy­miot­nik od: Go­niądz


Źródła:

SJP.pl

Gonić

ści­gać, biec, po­dą­żać za kimś, za czymś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) biec, po­ru­szać się szyb­ko za czymś lub kimś, aby go do­ści­gnąć i schwy­tać

 (1.2) biec, po­ru­szać się szyb­ko za czymś lub kimś, aby go zmu­sić do uciecz­ki

 (1.3) za­bie­gać w celu osią­gnię­cia cze­goś

 (1.4) po­pę­dzać zwie­rzę­ta, pro­wa­dząc do­kądś

 (1.5) gw-pl|Kra­ków. wa­łę­sać się

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gonić się

 (2.1) ści­gać się naw­za­jem

 (2.2) o zwie­rzę­tach: mieć ruję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gonniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gonny


Źródła:

SJP.pl

Gonność

cecha drzew wy­so­kich i pro­stych; wy­nio­słość; wy­bu­ja­łość


Źródła:

SJP.pl

Gonny

1. o drze­wach: wy­so­ki i pro­sty, wy­nio­sły, wy­bu­ja­ły, śmi­gły
2. w ło­wiect­wie:
a) trop gonny - trop zwie­rza ucie­ka­ją­ce­go
b) chart gonny - chart szyb­ko bie­ga­ją­cy, rączy


Źródła:

SJP.pl

Gonocyt

pier­wot­na ko­mór­ka płcio­wa za­rod­ka


Go­no­cyt, pier­wot­na ko­mór­ka płcio­wa (gr. "gónos" ‘pło­dze­nie’, "kýtos" ‘ko­mór­ka’) – bio­lo­gicz­nie nie­doj­rza­ła zwie­rzę­ca pier­wot­na ko­mór­ka, z któ­rej pow­sta­ją sper­ma­to­go­nia w ją­drach i oo­go­nia w jaj­ni­kach a osta­tecz­nie ga­me­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gonodukt

ja­jo­wód u sta­wo­no­gów, mię­cza­ków i pier­ście­nic, pow­sta­ją­cy nie­za­leż­nie od jaj­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Gonokok

po­tocz­na nazwa gram ujem­ne­go zia­ren­kow­ca (Ne­is­se­ria go­norr­ho­e­ae), bak­te­rii wy­wo­łu­ją­cej rze­żącz­kę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. mi­kro­biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­is­se­ria go­norr­ho­e­ae|ref=tak., dwo­in­ka rze­żącz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gonokokowy

przy­miot­nik od: go­no­kok


Źródła:

SJP.pl

Gonopodium

Go­no­po­dium – zew­nętrz­ny na­rząd ko­pu­la­cyj­ny sam­ców niek­tó­rych ga­tun­ków ryb kost­nosz­kie­le­to­wych z rzędu kar­pień­coksz­tałt­nych (Cy­pri­no­don­ti­for­mes) słu­żą­cy do wpro­wa­dza­nia na­sie­nia do ot­wo­ru płcio­we­go sa­mi­cy. Jest to skom­pli­ko­wa­na struk­tu­ra zło­żo­na z sy­ste­mu ha­czy­ków, kol­ców i ele­men­tów pod­trzy­mu­ją­cych oraz mu­sku­la­tu­ry umoż­li­wia­ją­cej ruchy do przo­du i na boki.


Źródła:

Wikipedia

Gonorea

za­kaź­na cho­ro­ba we­ne­rycz­na, wy­wo­ła­na przez go­no­ko­ki; rze­żącz­ka, try­per


Źródła:

SJP.pl

Gonsalwy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Gon­sal­wy – imię mę­skie, któ­re­go pa­tro­nem jest m.in. bł. Gon­sal­wy z Ama­ran­to, za­kon­nik (zm. ok. 1259 roku).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gont

de­szczuł­ka kli­no­wa uży­wa­na do po­kry­wa­nia da­chów; gonty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. drew­nia­ny ma­te­riał do wy­ko­ny­wa­nia po­kryć da­cho­wych;


Gonty na domu tka­cza w Mię­dzy­le­siu

Gont (inne nazwy: szku­dły, na Ślą­sku Cie­szyń­skim: szyn­dzioł, na Ka­szu­bach: szyn­del) – drew­nia­ny ma­te­riał do wy­ko­ny­wa­nia po­kryć da­cho­wych (rów­nież ele­wa­cyj­nych). Jest to de­secz­ka z drew­na igla­ste­go, o prze­kro­ju klina, z wpu­stem wzdłuż dłuż­szej kra­wę­dzi, łą­czo­na po­przez wsu­nię­cie jed­nej de­secz­ki w drugą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gontal

długi i cien­ki gwóźdź; bret­nal


Źródła:

SJP.pl

Gontarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gontarek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gontarski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gontarstwo

wy­ra­bia­nie gon­tów - de­se­czek do po­kry­wa­nia bu­dyn­ków; gon­ciar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gontarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gontowy

przy­miot­nik od: gont


Źródła:

SJP.pl

Gonty

de­szczuł­ka kli­no­wa uży­wa­na do po­kry­wa­nia da­chów; gont


Gonty (niem. "Gunt­hen") – wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kwi­dzyń­skim, w gmi­nie Pra­bu­ty. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.

Na wschód od wsi prze­bie­ga­ją trasy linii ko­le­jo­wej Mal­bork-Iława i drogi wo­je­wódz­kiej nr 522. W miej­sco­wo­ści był przy­sta­nek ko­le­jo­wy Gonty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gontyna

świą­ty­nia po­gań­ska u daw­nych Pru­sów, Sło­wian i Lit­wi­nów; kon­ty­na, ką­ci­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. świą­ty­nia sło­wiań­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gonzaga

Zo­bacz też: Gon­za­ga w Bra­zy­lii.

Gon­za­ga – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Lom­bar­dia, w pro­win­cji Man­tua.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ło 8039 osób, 164,1 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Gonzales

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gonzo

po­tocz­nie: film por­no­gra­ficz­ny na­krę­co­ny przez ama­to­rów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goodbye

[czy­taj: gudBAJ] do wi­dze­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goodman

[czy­taj: gud­men] naz­wi­sko, np. Ben­ja­min (Benny) Go­od­man (1909-86), ame­ry­kań­ski klar­ne­ci­sta jaz­zo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goodwill

[czy­taj: gu­dłil] czyn­ni­ki nie­ma­te­rial­ne, ma­ją­ce wpływ na ryn­ko­wą war­tość firmy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goodyear

[czy­taj: gud­jer] marka opon i firma


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Googlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|go­o­glać.


Źródła:

Wiktionary

Googlać

[czy­taj: gu­glać] po­tocz­nie: szu­kać in­for­ma­cji w in­ter­ne­cie za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; go­o­glo­wać, gu­glo­wać, gu­glać


Źródła:

SJP.pl

Google

[czy­taj: gugl albo po­tocz­nie: gugle]
1. ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo z bran­ży in­ter­ne­to­wej;
2. po­pu­lar­na wy­szu­ki­war­ka in­ter­ne­to­wa pro­wa­dzo­na przez firmę o ta­kiej samej naz­wie;
3. wujek Go­o­gle - żar­to­bli­wie: wy­szu­ki­war­ka Go­o­gle


Go­o­gle LLC (daw­niej Go­o­gle Inc.) – ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo in­for­ma­tycz­ne. Sztan­da­ro­wym pro­duk­tem spół­ki jest wy­szu­ki­war­ka Go­o­gle, a de­kla­ro­wa­ną misją – „upo­rząd­ko­wa­nie świa­to­wych za­so­bów in­for­ma­cji tak, by stały się po­wszech­nie do­stęp­ne i uży­tecz­ne dla każ­de­go”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Googlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|go­o­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Googlować

[czy­taj: gu­glo­wać] po­tocz­nie: szu­kać in­for­ma­cji w in­ter­ne­cie za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; gu­glo­wać, go­o­glać, gu­glać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pot. wy­szu­ki­wać w In­ter­ne­cie za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Googlowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do Go­o­gle'a

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z Go­o­glem, do­ty­czą­cy Go­o­gle'a

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Go­o­gle'a, ma­ją­cy cechy Go­o­gle'a


Źródła:

Wiktionary

Googol

[czy­taj: gugol] licz­ba wy­ra­żo­na je­dyn­ką ze 100 ze­ra­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. licz­ba o war­to­ści 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 = 10100


Go­o­gol (czyt. "gugol") – licz­ba równa 10100, czyli je­dyn­ka i sto zer w za­pi­sie dzie­sięt­nym.

Go­o­gol można przed­sta­wić w for­mie tra­dy­cyj­nej jako:

1 go­o­gol = 10100 = 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Googolplex

licz­ba 1, po któ­rej na­stę­pu­je 10^100 (go­o­gol) zer


Go­o­gol­plex (gu­gol­pleks) – licz­ba, któ­rej zapis dzie­sięt­ny skła­da się z je­dyn­ki i go­o­go­la zer, czyli:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gop

[czy­taj: gop] skrót od: Gór­no­ślą­ski Okręg Prze­my­sło­wy


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = ekon. geogr. Gór­no­ślą­ski Okręg Prze­my­sło­wy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gopik

zdaw­ko­wa mo­ne­ta Azer­bej­dża­nu (100 go­pi­ków = 1 manat azer­bej­dżań­ski); kapik


Źródła:

SJP.pl

Goplana

1. we­dług daw­nych wie­rzeń lu­do­wych: bo­gin­ka, nimfa wodna za­miesz­ku­ją­ca je­zio­ro Gopło;
2. sko­ru­piak z ro­dzi­ny kieł­ży


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit­słow. nimfa z je­zio­ra Gopło

 (1.2) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sy­nu­rel­la am­bu­lans., sko­ru­piak z ro­dzi­ny kieł­ży


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goplanie

1. we­dług daw­nych wie­rzeń lu­do­wych: bo­gin­ka, nimfa wodna za­miesz­ku­ją­ca je­zio­ro Gopło;
2. sko­ru­piak z ro­dzi­ny kieł­ży


Go­pla­nie – hi­po­te­tycz­ne ple­mię sło­wiań­skie za­miesz­ku­ją­ce naj­praw­do­po­dob­niej oko­li­ce Po­je­zie­rza Wiel­ko­pol­skie­go i je­zio­ra Gopło na Ku­ja­wach.

Kraj "Go­plan" na­zy­wa­no za­pew­ne "Go­pła­mi", a słowo to oz­na­cza­ło błot­ni­ste, pod­mo­kłe te­re­ny ob­fi­tu­ją­ce w grzę­za­wi­ska.

Ge­o­graf Ba­war­ski po­da­je (844–845), że Go­pla­nie ("Glo­pe­a­ni") mieli w pier­wszej po­ło­wie IX w. 400 gro­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goplanin

czło­nek ple­mie­nia sło­wiań­skie­go za­miesz­ku­ją­ce­go ob­sza­ry nad je­zio­rem Gopło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gopła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goplanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gopła


Źródła:

Wiktionary

Goplański

przy­miot­nik od: Gopło


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do miej­sco­wo­ści Go­pla­na, zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Go­pla­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gopnik

po­tocz­nie: ste­re­o­ty­po­wy ro­syj­ski dre­siarz, prze­ja­wia­ją­cy upo­do­ba­nie do chu­li­gań­stwa i uży­wek


Źródła:

SJP.pl

Gopr

Gór­skie Ochot­ni­cze Po­go­to­wie Ra­tun­ko­we


skró­to­wiec

 (1.1) = med. Gór­skie Ochot­ni­cze Po­go­to­wie Ra­tun­ko­we;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gopr-Owiec

czło­nek GOPR-u (Gór­skie­go Ochot­ni­cze­go Po­go­to­wia Ra­tun­ko­we­go); go­pro­wiec


Źródła:

SJP.pl

Gopr-Owski

→ GOPR; go­prow­ski


Źródła:

SJP.pl

Goprowiec

czło­nek Gór­skie­go Ochot­ni­cze­go Po­go­to­wia Ra­tun­ko­we­go; GOPR-owiec


Źródła:

SJP.pl

Goprowski

przy­miot­nik od: GOPR; GOPR-owski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z GOPR-em, do­ty­czą­cy GOPR-u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goprówka

po­tocz­nie: pla­ców­ka Gór­skie­go Ochot­ni­cze­go Po­go­to­wia Ra­tun­ko­we­go


Źródła:

SJP.pl

Gops

skrót od: Gmin­ny Oś­ro­dek Po­mo­cy Spo­łecz­nej


Źródła:

SJP.pl

Gopura

w In­diach: brama w kształ­cie wie­lo­kon­dy­gna­cyj­nej wieży, schod­ko­wa­to zwę­ża­ją­cej się ku górze; go­pu­rę umie­szcza­no z czte­rech stron świa­ta w mu­rach ota­cza­ją­cych po­łud­nio­wo­in­dyj­skie świą­ty­nie


Go­pu­ra (tamil கோபுரம் trb. "go­pu­ram") – brama w po­sta­ci bar­dzo wy­so­kiej, zwę­ża­ją­cej się usko­ko­wo ku górze wieży sta­no­wią­ca wej­ście do świą­ty­ni hin­du­i­stycz­nej w stylu dra­wi­dyj­skim.

Go­pu­ra jest cha­rak­te­ry­stycz­na prze­de wszyst­kim dla po­łud­nio­wych Indii (stany Tamil Nadu, Ke­ra­la, Kar­na­ta­ka i Andh­ra Pra­desh). Będąc naj­bar­dziej wi­docz­nym ele­men­tem świą­ty­ni, go­pu­ry czę­sto my­lo­ne są ze znacz­nie mniej­szym wła­ści­wym przy­byt­kiem, oraz wień­czą­cą go pi­ra­mi­dą, któ­rej wła­ści­wa nazwa to wi­ma­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gopło

je­zio­ro na Po­je­zie­rzu Po­mor­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. je­zio­ro w Pol­sce, na Ku­ja­wach;

 (1.2) geogr. hy­dron. to­po­nim, nazwa sze­re­gu zbior­ni­ków wod­nych w Pol­sce

 (1.3) geogr. osada w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Je­zio­ra Wiel­kie;

 (1.4) geogr. część wsi Cie­nin Ko­ściel­ny, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie słu­pec­kim, w gmi­nie Słup­ca


Je­zio­ro Gopło

Gopło – je­zio­ro w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim i wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, mo­gi­leń­skim, ra­dzie­jow­skim i ko­niń­skim, w gra­ni­cach ad­mi­ni­stra­cyj­nych Krusz­wi­cy, gminy miej­sko-wiej­skiej Krusz­wi­ca, gminy Je­zio­ra Wiel­kie, gminy miej­sko-wiej­skiej Piotr­ków Ku­jaw­ski i gminy Skulsk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gor

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zwła­szcza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gora

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. pożar, żar, spie­ko­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Goraj

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) miej­sko-wiej­ska gmina w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bił­go­raj­skim;

 (1.2) sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Goraj (1.1);


Goraj – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bił­go­raj­skim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Goraj. Hi­sto­rycz­nie po­ło­żo­ny jest w Ma­ło­pol­sce (po­cząt­ko­wo w ziemi san­do­mier­skiej, a na­stęp­nie w ziemi lu­bel­skiej).

Miej­sco­wość uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską przed 1405 ro­kiem. Prawa miej­skie utra­cił 13 stycz­nia 1870. Miej­sco­wość uzy­ska­ła po­now­nie sta­tus mia­sta 1 stycz­nia 2021.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorajanin

miesz­ka­niec Go­ra­ja (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gorajanka

miesz­kan­ka Go­ra­ja (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gorajec

Go­ra­jec (w la­tach 1977–1981 Dą­bro­wa) (ukr. Гораєць) - wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie lu­ba­czow­skim, w gmi­nie Cie­sza­nów. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad po­to­kiem Gnoj­nik na Pła­sko­wy­żu Tar­no­grodz­kim.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Gorajski

→ Goraj


Patrz:Goraj

Źródła:

SJP.pl

Goral

ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny an­ty­lop


Goral ("Na­e­mor­he­dus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny an­ty­lop (An­ti­lo­pi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goralenvolk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. akcja two­rze­nia ruchu se­pa­ra­ty­stycz­ne­go wśród gó­ra­li na Pod­ha­lu;

 (1.2) hist. grupa pol­skich dzia­ła­czy gó­ral­skich ko­la­bo­ru­ją­cych z nie­miec­ki­mi wła­dza­mi w cza­sie oku­pa­cji hit­le­row­skiej w ra­mach akcji Go­ra­len­volk (1.1)


Go­ra­len­volk – ini­cja­ty­wa o cha­rak­te­rze ide­o­lo­gicz­nym i ad­mi­ni­stra­cyj­nym z cza­sów II wojny świa­to­wej na te­re­nie ist­nie­ją­ce­go w ra­mach Ge­ne­ral­ne­go Gu­ber­na­tor­stwa po­wia­tu no­wo­tar­skie­go, od­by­wa­ją­ca się w la­tach 1939–1944. Miała na celu na­rzu­ce­nie miej­sco­wej lud­no­ści rze­ko­mej „na­ro­do­wo­ści gó­ral­skiej” w miej­sce pol­skiej, a do­ce­lo­wo jej ger­ma­ni­za­cję.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Goran

imię


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gorać.


Źródła:

Wiktionary

Goranin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek po­łud­nio­wo­sło­wiań­skiej, mu­zuł­mań­skiej grupy et­nicz­nej, głów­nie z po­łud­nio­we­go Ko­so­wa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorawski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gorazdowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorać

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. palić się


Źródła:

Wiktionary

Gorańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek po­łud­nio­wo­sło­wiań­skiej, mu­zuł­mań­skiej grupy et­nicz­nej, głów­nie z po­łud­nio­we­go Ko­so­wa;


Źródła:

Wiktionary

Gorbaczow

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorbaczowowski

taki jak u Gor­ba­czo­wa, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Gor­ba­czo­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z po­sta­cią ra­dziec­kie­go przy­wód­cy Mi­cha­i­ła Gor­ba­czo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorbiyl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. garb, grzbiet


Źródła:

Wiktionary

Gorbusza

ryba z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|On­cor­hyn­chus gor­bus­cha|Wal­ba­um|ref=tak., ana­dro­micz­na ryba z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych;


Gor­bu­sza ("On­cor­hyn­chus gor­bus­cha") – ga­tu­nek ana­dro­micz­nej ryby z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych (Sal­mo­ni­dae).

Pol­ska nazwa ga­tun­ko­wa jest za­po­ży­cze­niem z ję­zy­ka ro­syj­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorbymania

po­tocz­nie: fa­scy­na­cja Mi­cha­i­łem Gor­ba­czo­wem, byłym pre­zy­den­tem ZSRR


Źródła:

SJP.pl

Gorc

Gorc (1228 m) – szczyt we wschod­niej czę­ści grzbie­tu głów­ne­go Gor­ców. Jego cha­rak­te­ry­stycz­na syl­wet­ka z kil­ko­ma po­la­na­mi jest do­brze roz­poz­na­wal­na z du­żych od­le­gło­ści. Zbu­do­wa­ny jest z gru­bych ławic pia­skow­ców ma­gur­skich i zle­pień­ców. Pół­noc­ne stoki po­kry­te są la­sa­mi jo­dło­wo-bu­ko­wy­mi, wyż­sze par­tie świer­ko­wy­mi.


Źródła:

Wikipedia

Gorce

1. pasmo gór­skie w Be­ski­dach Za­chod­nich;
2. jedna z dziel­nic Bo­gu­szo­wa-Gor­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pasmo gór­skie w po­łud­nio­wej Pol­sce, w Be­ski­dach Za­chod­nich;


Gorce (513.52) – pasmo gór­skie le­żą­ce w Be­ski­dach Za­chod­nich. Nazwa zwią­za­na jest praw­do­po­dob­nie ze sło­wem "go­rzeć" (palić się, pło­nąć) i po­cho­dzi od spo­so­bu uzy­ski­wa­nia polan śród­le­śnych me­to­dą ża­ro­wą. Spo­ty­ka­na jest już w ak­tach z 1254 r. ("item mons Gorcz nun­cu­pa­tus"), uży­wał jej Jan Dłu­gosz w 1480 r. ("in mon­ten Gorcz"). W in­nych źró­dłach można też spot­kać nazwę Górce, która mo­gła­by oz­na­czać ni­skie góry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorczański

przy­miot­nik od: Gorce


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Gor­ców, zwią­za­ny z Gor­ca­mi, po­cho­dzą­cy z Gor­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gar­nu­szek


Źródła:

Wiktionary

Gorczyca

ro­śli­na z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w 10 ga­tun­kach jed­no­rocz­nych, mio­do­daj­na ro­śli­na ziel­na, jej na­sio­na uży­wa­ne są jako przy­pra­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Si­na­pis|L.|ref=tak., ro­śli­na z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;

 (1.2) spoż. roln. ziar­no gor­czy­cy (1.1) do spo­ży­cia lub na siew


Gor­czy­ca ("Si­na­pis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go dwa lub czte­ry ga­tun­ki (w pier­wszym wy­pad­ku ich część jest wy­łą­cza­na do ro­dza­ju "Rhamp­ho­sper­mum"). Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie, pół­noc­nej Afry­ce i znacz­nej czę­ści Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorczycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gorczycowy

przy­miot­nik od: gor­czy­ca


Źródła:

SJP.pl

Gorczycznik

1. cia­sto ze sprosz­ko­wa­nej gor­czy­cy i go­rą­cej wody, sto­so­wa­ne w le­cze­niu sta­nów za­pal­nych i ner­wo­bó­lów; sy­na­pizm;
2. ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych; go­rycz­nik


Gor­czycz­nik ("Bar­ba­rea" Aiton) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych obej­mu­ją­cy ok. 22–28 ga­tun­ków ro­ślin za­sied­la­ją­cych stre­fę umiar­ko­wa­ną pół­ku­li pół­noc­nej. Naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie ga­tun­ków wy­stę­pu­je w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie i na Bli­skim Wscho­dzie. Na­le­żą tu ro­śli­ny dwu­let­nie i by­li­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorczyczny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. do­ty­czą­cy gor­czy­cy, zro­bio­ny z gor­czy­cy


Źródła:

Wiktionary

Gorczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gordian

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gordianostwo

Gor­dian z mał­żon­ką; Gor­dia­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Gordianowie

Gor­dian z mał­żon­ką; Gor­dia­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gordianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gor­dia­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gordias

w mi­to­lo­gii grec­kiej: heros, twór­ca węzła gor­dyj­skie­go; Gor­dios


Nie mylić z: Gor­giasz – grec­ki fi­lo­zof-so­fi­sta z prze­ło­mu V i IV w. p.n.e.

Gor­dias (Gor­dios, Gor­dius; gr. Γορδιάς Gordiás, Γόρδιος Gór­dios, łac. Gor­dius) – w mi­to­lo­gii grec­kiej heros, epo­nim mia­sta Gor­dion we Fry­gii, przy­bra­ny oj­ciec Mi­da­sa, twór­ca węzła gor­dyj­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gordimer

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gording

lina do pod­cią­ga­nia żagla re­jo­we­go; pod­ciąg


Gor­ding – jedna z lin słu­żą­ca do sprzą­ta­nia żagla re­jo­we­go (do­cią­ga­nia go do rei z po­kła­du). Jest przy­mo­co­wa­na do dol­ne­go liku (brze­gu) żagla, na­stęp­nie prze­cho­dzi przez kilka pier­ście­ni (ba­ran­ków) i przez blok bie­gnie na po­kład. Przez wy­bra­nie gor­din­gów, po uprzed­nim zlu­zo­wa­niu szo­tów ob­cią­ga­ją­cych ża­giel do dołu i wy­bra­niu gej­taw, ża­giel zo­sta­je sprząt­nię­ty (po­dob­nie jak ża­luz­ja okien­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gordion

sta­ro­żyt­ne mia­sto za­ło­żo­ne przez le­gen­dar­ne­go króla Gor­dia­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. sta­ro­żyt­ne mia­sto w Azji Mniej­szej, sto­li­ca Fry­gii;


Gor­dion (gr. Γόρδιον, łac. "Gor­dium") – sta­ro­żyt­ne mia­sto i sto­li­ca Fry­gii w Azji Mniej­szej, za­ło­żo­ne przez le­gen­dar­ne­go króla Gor­dio­sa nad rzeką San­ga­rios; obec­nie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne, od 2023 roku wpi­sa­ne na listę świa­to­we­go dzie­dzict­wa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gordios

w mi­to­lo­gii grec­kiej: heros, twór­ca węzła gor­dyj­skie­go; Gor­dias


Źródła:

SJP.pl

Gordon

pies my­śliw­ski z sek­cji wyż­łów bry­tyj­skich i ir­landz­kich w typie se­te­rów; seter szkoc­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gordonia

1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny her­ba­to­wa­tych;
2. ga­tu­nek bak­te­rii z ro­dzi­ny No­car­dia­ce­ae


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gordonostwo

Gor­don z mał­żon­ką; Gor­do­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Gordonowie

Gor­don z mał­żon­ką; Gor­do­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gordonowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gor­do­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gordyjski

→ Gor­dion


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gor­dio­nem (sta­ro­żyt­nym mia­stem w Azji Mniej­szej)


Patrz:Gordion

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gore

[czy­taj: gor] od­mia­na filmu grozy, prze­peł­nio­na bru­tal­ny­mi sce­na­mi, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się koń­co­wym try­um­fem zła


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) film. od­mia­na hor­ro­ru prze­peł­nio­na krwa­wy­mi, wy­wo­łu­ją­cy­mi obrzy­dze­nie, sce­na­mi;

przy­miot­nik

 (2.1) film. o fil­mie: bę­dą­cy hor­ro­rem prze­peł­nio­nym krwa­wy­mi, wy­wo­łu­ją­cy­mi obrzy­dze­nie, sce­na­mi

wy­krzy­knik

 (3.1) daw. pali się!

 (3.2) daw. biada!

forma cza­sow­ni­ka.

 (4.1) daw. 3. os. lp. ter. cza­sow­ni­ka go­rzeć


Gore (pol. "roz­la­na krew", "za­krze­pła krew"; także: splat­ter, "splat­ter" – bryz­gać) – pod­ga­tu­nek fil­mów grozy, który ce­lo­wo sku­pia się na gra­ficz­nym uka­za­niu krwa­wych scen i prze­mo­cy. Pro­duk­cje te, zaz­wy­czaj dzię­ki wy­ko­rzy­sta­niu efek­tów spe­cjal­nych, ek­splo­ru­ją po­dat­ność ludz­kie­go ciała na usz­ko­dze­nia oraz te­a­tral­ność jego oka­le­czeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gore'owy

→ gore [czy­taj: go­ro­wy]


Źródła:

SJP.pl

Gore-Tex

go­re­tex, go­re­teks; rzad­ko:
1. wo­do­od­por­na tka­ni­na prze­pu­szcza­ją­ca po­wie­trze i parę wodną;
2. ubra­nie z tej tka­ni­ny


Gore-Tex – znak to­wa­ro­wy na­le­żą­cy do firmy W. L. Gore & As­so­cia­tes. Firma opa­tru­je tym zna­kiem pro­duk­ty, w któ­rych wy­stę­pu­ją opar­te na te­flo­nie włó­kna, nici i mem­bra­ny.

Naj­bar­dziej zna­nym ro­dza­jem pro­duk­tu opa­try­wa­ne­go tym zna­kiem to­wa­ro­wym jest ro­dzaj tka­ni­ny wodno- i wia­tro­od­por­nej, a jed­no­cze­śnie „od­dy­cha­ją­cej”, którą sto­su­je się w odzie­ży wierzch­niej – kurt­kach, spod­niach, bu­tach itp., przez­na­czo­nych dla osób wy­ko­nu­ją­cych wzmo­żo­ny wy­si­łek fi­zycz­ny w trud­nych wa­run­kach at­mos­fe­rycz­nych (wspi­nacz­ka, że­glar­stwo, ko­lar­stwo gór­skie, woj­sko, straż po­żar­na, po­li­cja itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorejący

przy­miot­nik

 (1.1) emi­tu­ją­cy gorąc


Źródła:

Wiktionary

Gorenice

Go­re­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, w gmi­nie Ol­kusz.


Źródła:

Wikipedia

Goreteks

go­re­tex, gore-tex;
1. wo­do­od­por­na tka­ni­na prze­pu­szcza­ją­ca po­wie­trze i parę wodną;
2. ubra­nie z tej tka­ni­ny


Źródła:

SJP.pl

Goreteksowy

→ go­re­teks, → go­re­tex


Patrz:goreteks, → goretex

Źródła:

SJP.pl

Goretex

gore-tex, go­re­teks;
1. wo­do­od­por­na tka­ni­na prze­pu­szcza­ją­ca po­wie­trze i parę wodną;
2. ubra­nie z tej tka­ni­ny


Źródła:

SJP.pl

Goreć

go­rzeć;
1. prze­sta­rza­le: pło­nąć, palić się;
2. ja­śnieć, bły­szczeć;
3. być po­kry­tym ru­mień­cem; ru­mie­nić się;
4. być ogar­nię­tym sil­ny­mi, gwał­tow­ny­mi uczu­cia­mi


cza­sow­nik

 (1.1) go­rzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorg

ro­dzaj śpie­wu im­pro­wi­zo­wa­ne­go przez śpie­wa­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorgany

pasmo gór­skie w za­chod­niej Ukra­i­nie


Gor­ga­ny (522.15; ukr. "Ґорґани") – pasmo gór­skie w łań­cu­chu Kar­pat, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny, wcho­dzą­ce w skład Be­ski­dów Le­si­stych w Be­ski­dach Wschod­nich, sta­no­wią­ce ich naj­dzik­szą część.

Gor­ga­ny są zbu­do­wa­ne z fli­szu, głów­nie z pia­skow­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorgia

[czy­taj: gordż­ja] dawna tech­ni­ka śpie­wu z za­sto­so­wa­niem im­pro­wi­zo­wa­nych ozdob­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Gorgiasz

Gor­giasz z Le­on­ti­noi (480-385 p.n.e.) - grec­ki fi­lo­zof, retor, jeden z czo­ło­wych so­fi­stów


Nie mylić z: Gor­dias – le­gen­dar­ny sta­ro­grec­ki heros, wład­ca i za­ło­ży­ciel mia­sta Gor­dion, twór­ca węzła gor­dyj­skie­go.

Gor­giasz z Le­on­ti­noi ( "Γοργίας ὁ Λεοντῖνος" Gor­gias ho Le­on­ti­nos, ur. ok. 480, zm. ok. 385 p.n.e.) – grec­ki fi­lo­zof, retor, te­o­re­tyk wy­mo­wy na­le­żą­cy do 10 naj­wy­bit­niej­szych mów­ców w Sta­ro­żyt­nej Gre­cji, pre­kur­sor te­o­rii sztu­ki, jeden z czo­ło­wych so­fi­stów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorgona

w mi­to­lo­gii grec­kiej: pot­wór z wę­ża­mi na gło­wie o spoj­rze­niu za­mie­nia­ją­cym ludzi w ka­mie­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorgoncjusz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gorgonia

or­ga­nizm żywy z grupy ko­ra­low­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|ż.;


Gor­go­nia – imię żeń­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Gor­go­niusz, oz­na­cza­ją­ce­go "strasz­li­wy". Pa­tron­ką tego imie­nia jest św. Gor­go­nia z Ka­pa­do­cji, sio­stra św. Grze­go­rza z Naz­jan­zu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorgoniusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Gor­go­niusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, oz­na­cza­ją­ce „strasz­li­wy”. [], wspo­mi­na­ny razem ze św. Do­ro­te­u­szem.

Gor­go­niusz imie­ni­ny ob­cho­dzi 9 wrze­śnia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorgonzola

[czy­taj: gor­gon­co­la] mięk­ki, doj­rze­wa­ją­cy ser ple­śnio­wy po­cho­dzą­cy z Lom­bar­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. wło­ski ser pod­puszcz­ko­wy, mięk­ki, po­prze­ra­sta­ny zie­lo­no­nie­bie­ski­mi żył­ka­mi pleś­ńe­śni, o ostrym smaku;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorgoń

naz­wi­sko


Gor­goń – przy­sió­łek wsi Huta Drew­nia­na w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Ko­bie­le Wiel­kie.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gori

mia­sto w Gruz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto we wschod­niej Gruz­ji, sto­li­ca re­gio­nu Wew­nętrz­na Kart­lia;


Gori ( გორი) – mia­sto we wschod­niej Gruz­ji, sto­li­ca re­gio­nu Wew­nętrz­na Kart­lia.

Mia­sto leży na pół­noc­ny za­chód od Tbi­li­si u uj­ścia rzeki Lia­chwi do rzeki Mtkwa­ri (Kura). Jest ad­mi­ni­stra­cyj­nym, kul­tu­ral­nym i prze­my­sło­wym cen­trum okrę­gu o roz­wi­nię­tym rol­nict­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gori, do­ty­czą­cy Gori


Źródła:

Wiktionary

Gorillapod

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fot. ro­dzaj sta­ty­wu fo­to­gra­ficz­ne­go o gięt­kich i ela­stycz­nych nóż­kach, które można także mo­co­wać do róż­nych przed­mio­tów


Źródła:

Wiktionary

Gorki

naz­wi­sko, np. Mak­sym Gorki (wła­ści­wie Alek­siej Mak­si­mo­wicz Piesz­kow, 1868-1936), pi­sarz ro­syj­ski


przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk,Śląsk Cie­szyń­ski,Zator,Chrza­nów,Ży­wiec,Pod­ha­le,Krzę­cin. go­rą­cy

 (1.2) stpol., także. gw-pl|Cze­cho­wi­ce-Dzie­dzi­ce. gorz­ki

 (1.3) stpol. bo­les­ny

 (1.4) stpol. nie­szczę­śli­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorkowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gor­kim, do­ty­czą­cy Gor­kie­go (współcz. Niżny No­wo­gród)

 (1.2) zwią­za­nym z ro­syj­skim pi­sa­rzem Mak­sy­mem Gor­kim i jego twór­czo­ścią


Źródła:

Wiktionary

Gorkum

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. mia­sto w po­łud­nio­wej Ho­lan­dii;


Źródła:

Wiktionary

Gorlice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Gor­li­ce ( Ґорлиці, trb. "Gor­ły­ci") – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, sie­dzi­ba gminy miej­skiej i gminy wiej­skiej Gor­li­ce oraz po­wia­tu gor­lic­kie­go. Mia­sto po­ło­żo­ne jest na pół­noc­nej gra­ni­cy Be­ski­du Ni­skie­go, zo­sta­ło za­ło­żo­ne w po­ło­wie XIV wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorlicki

przy­miot­nik od: Gor­li­ce


przy­miot­nik

 (1.1) od Gor­li­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorliczanin

miesz­ka­niec Gor­lic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Gor­lic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorliczanka

miesz­kan­ka Gor­lic


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Gor­lic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób gor­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Gorliwiec

za­go­rza­lec, za­pa­le­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po­nad­prze­cięt­nie za­an­ga­żo­wa­na w okre­ślo­ną dzia­łal­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: gor­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Gorliwość

za­pal­czy­wość, żar­li­wość, wytr­wa­łość, zapał


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­ka­zy­wa­nie w czymś wytr­wa­ło­ści i za­pa­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: gor­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Gorliwy

wy­ka­zu­ją­cy wytr­wa­łość, sta­ran­ność; żar­li­wy; pilny; rze­tel­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­ka­zu­je szcze­gól­ny zapał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gornak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gar­nek


Źródła:

Wiktionary

Gornczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gar­nu­szek


Źródła:

Wiktionary

Gorner

lo­do­wiec w Szwaj­ca­rii


Źródła:

SJP.pl

Gornoałtajsk

sto­li­ca Ał­ta­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, sto­li­ca Re­pu­bli­ki Ał­ta­ju;


Gor­no­ał­tajsk ( Горно-Алтайск) – mia­sto w Rosji, sto­li­ca Re­pu­bli­ki Ał­ta­ju, usy­tu­o­wa­ne w Po­łud­nio­wej Sy­be­rii, w od­le­gło­ści 3641 km na wschód od Mosk­wy.

Jest to je­dy­ne mia­sto w Re­pu­bli­ce Ał­ta­ju. Leży w wą­skiej Do­li­nie Majma, u pod­nó­ża gór Ałtaj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gornoałtajski

→ Gor­no­ał­tajsk (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gor­no­ał­taj­skiem, do­ty­czą­cy Gor­no­ał­taj­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gornozawodsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w Kraju Perm­skim

 (1.2) geogr. adm. wieś, a nieg­dyś mia­sto, na Sa­cha­li­nie w Rosji


Gor­no­za­wodsk ( Горнозаво́дск) – mia­sto w Rosji, w Kraju Perm­skim. W 2010 roku li­czy­ło 12 057 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. góral

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. góral be­skidz­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorolijo

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pejor. także żart. teren Pol­ski poza Ślą­skiem


Źródła:

Wiktionary

Gorolka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gó­ral­ka


Źródła:

Wiktionary

Gorolowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pejor. także żart. do­wol­na pol­ska miej­sco­wość poza Ślą­skiem


Źródła:

Wiktionary

Gorolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zwią­za­ny z go­ro­la­mi, do­ty­czą­cy go­ro­li


Źródła:

Wiktionary

Gorolstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bycie go­ro­lem

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. grupa lub ogół go­ro­li


Źródła:

Wiktionary

Gorolyja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. te­re­ny na pół­noc­ny wschód od Gór­ne­go Ślą­ska, ro­zbio­ro­wa gu­ber­nia kie­lec­ka


Źródła:

Wiktionary

Goroń

goroń ta­trzań­ski - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny otrup­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gors

1. daw­niej: górna część klat­ki pier­sio­wej;
2. daw­niej: przed­nia część mę­skiej ko­szu­li;
3. daw­niej: de­kolt sukni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. górna część klat­ki pier­sio­wej

 (1.2) przest. przed­nia część mę­skiej ko­szu­li

 (1.3) de­kolt sukni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorseciarka

→ gor­se­ciarz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzem. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się szy­ciem na miarę gor­se­tów, biu­sto­no­szy i pasów do poń­czoch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorseciarski

do­ty­czą­cy gor­se­ciar­stwa lub gor­se­ciar­ki


Źródła:

SJP.pl

Gorseciarstwo

1. szy­cie gor­se­tów , biu­sto­no­szy itp;
2. zawód gor­se­ciar­ki


Źródła:

SJP.pl

Gorseciarz

osoba zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo szy­ciem gor­se­tów, biu­sto­no­szy i pasów do poń­czoch


Źródła:

SJP.pl

Gorsecik

1. zdrob­nie­nie od: gor­set;
2. górna, usz­tyw­nio­na za po­mo­cą sztyw­nej taśmy, część spód­ni­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od gor­set


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorset

1. część dam­skiej bie­liz­ny bę­dą­ca po­łą­cze­niem sta­ni­ka z pasem opi­na­ją­cym ciało aż do talii;
2. część ko­bie­ce­go stro­ju lu­do­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) część ubio­ru dam­skie­go uży­wa­na od końca XIV wieku do pier­wszej de­ka­dy XX wieku;

 (1.2) med. apa­rat do unie­ru­cha­mia­nia, od­cią­ża­nia i ko­rek­cji krę­go­słu­pa;

 (1.3) daw. sze­ro­ki pas

 (1.4) część stro­ju lu­do­we­go

 (1.5) przen. coś co krę­pu­je, od­bie­ra swo­bo­dę


Gor­set – część ubio­ru dam­skie­go uży­wa­na od końca XIV wieku. Pod­sta­wo­wym za­da­niem gor­se­tu było nieg­dyś głów­nie usz­tyw­nie­nie kor­pu­su, uwy­dat­nie­nie biu­stu, pod­kre­śle­nie i wys­mu­kle­nie linii talii, dziś na­to­miast gor­se­ty służą także re­duk­cji tkan­ki tłu­szczo­wej, wzmoc­nie­niu mię­śni brzu­cha, przy­wró­ce­niu jędr­no­ści skóry po np. ciąży. Nie­kie­dy za­kła­da­ny rów­nież przez męż­czyzn dla od­po­wied­nie­go uksz­tał­to­wa­nia syl­wet­ki i jako pomoc w ćwi­cze­niach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorsetować

ha­mo­wać pro­gre­sję skrzy­wie­nia i kształ­to­wać sy­me­trię klat­ki pier­sio­wej oraz tu­ło­wia


Źródła:

SJP.pl

Gorsetowość

błąd kształ­tu po­wierzch­ni wal­co­wej ma­ją­cy miej­sce, gdy pole prze­kro­ju po­przecz­ne­go w czę­ści środ­ko­wej jest mniej­sze niż w czę­ściach koń­co­wych; sio­dło­wość


Źródła:

SJP.pl

Gorsetowy

przy­miot­nik od: gor­set


Źródła:

SJP.pl

Gorski

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. gorz­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorsze

po­gor­sze­nie, zło więk­sze niż po­przed­nie


Źródła:

SJP.pl

Gorszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|gor­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Gorszość

bycie gor­szym


Źródła:

SJP.pl

Gorszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zły


forma przy­miot­ni­ka. (su­ple­tyw­na)

 (1.1) sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zły

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp., ter. od: gor­szyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorszyciel

osoba, która de­mo­ra­li­zu­je oto­cze­nie, po­wo­du­je czyjś upa­dek mo­ral­no­ści i zep­su­cie oby­cza­jów; de­pra­wa­tor, de­mo­ra­li­za­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który wy­wo­łu­je zgor­sze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorszycielka

ko­bie­ta, która de­mo­ra­li­zu­je oto­cze­nie, po­wo­du­je czyjś upa­dek mo­ral­no­ści i zep­su­cie oby­cza­jów; de­pra­wa­tor­ka, de­mo­ra­li­za­tor­ka


Źródła:

SJP.pl

Gorszyć

1. wzbu­dzać gwał­tow­ne, nie­przy­chyl­ne emo­cje; wzbu­rzać, bul­wer­so­wać;
2. wy­wie­rać zły, de­mo­ra­li­zu­ją­cy wpływ na kogoś; de­mo­ra­li­zo­wać, de­pra­wo­wać, znie­pra­wiać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. zgor­szyć)

 (1.1) wy­wo­ły­wać de­mo­ra­li­za­cję

 (1.2) wy­wo­ły­wać obu­rze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny gor­szyć się (dk. zgor­szyć się)

 (2.1) ule­gać de­mo­ra­li­za­cji

 (2.2) obu­rzać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorszący

wy­wie­ra­ją­cy zły, de­mo­ra­li­zu­ją­cy wpływ, wy­wo­łu­ją­cy zgor­sze­nie, obu­rze­nie; nie­wła­ści­wy, ra­żą­cy


Źródła:

SJP.pl

Gort

Gort (irl. "Gort Inse Gu­a­i­re") – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści hrab­stwa Gal­way w pro­win­cji Con­nacht w Ir­lan­dii. W 2011 roku licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si­ła 2644 osoby.


Źródła:

Wikipedia

Gortat

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gortatowice

Gor­ta­to­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Cie­lądz.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Gor­ta­to­wi­ce. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Gor­ta­to­wi­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Gortatowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gorun

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Turów. czer­wo­na farba do bar­wie­nia przę­dzy

 (1.2) gw-pl|Turów. przę­dza bar­wio­na go­ru­nem (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Gorycja

mia­sto i kra­i­na hi­sto­rycz­na we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Friu­li-We­ne­cja Ju­lij­ska;


Go­ry­cja ( Go­ri­zia, Go­ri­ca, Gu­ri­ze, Görz) – mia­sto i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Friu­li-We­ne­cja Ju­lij­ska, w pro­win­cji Go­ry­cja, przy gra­ni­cy ze Sło­we­nią, u pod­nó­ża Alp Ju­lij­skich. Sio­strza­ne mia­sto sło­weń­skiej Novej Go­ri­cy.

Nazwa mia­sta po­cho­dzi praw­do­po­dob­nie od sło­weń­skie­go słowa "go­ri­ca", oz­na­cza­ją­ce­go "nie­wiel­kie wzgó­rze".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorycjanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Go­ry­cji; osoba z tego mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Gorycjanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Go­ry­cji; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Gorycki

przy­miot­nik od: Go­ry­cja (miej­sco­wość we Wło­szech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Go­ry­cją, do­ty­czą­cy Go­ry­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorycyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z Go­ry­cją, do­ty­czą­cy Go­ry­cji


Źródła:

Wiktionary

Gorycz

1. smak gorz­ki; gorz­kość;
2. w prze­no­śni: roz­cza­ro­wa­nie, roz­go­ry­cze­nie, znie­chę­ce­nie, żal, smu­tek, udrę­ka, cier­pie­nie;
3. sub­stan­cja o gorz­kim smaku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gorz­ki smak

 (1.2) przen. ne­ga­tyw­ne od­czu­cie

 (1.3) sub­stan­cja o gorz­kim smaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goryczak

go­ry­czak żół­cio­wy: grzyb o brą­zo­wym ka­pe­lu­szu, nie­ja­dal­ny z po­wo­du gorz­kie­go smaku


Źródła:

SJP.pl

Goryczel

nie­wiel­ka ro­śli­na z ro­dzi­ny zło­żo­nych, o szorst­kich, lan­ce­to­wa­tych li­ściach i żół­tych kwia­tach


Go­ry­czel ("Pi­cris") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Na­le­ży do niego 46 ga­tun­ków. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je Stary Świat i Au­stra­lię. W Pol­sce wy­stę­pu­je jeden ga­tu­nek ro­dzi­my z tego ro­dza­ju – go­ry­czel ja­strzęb­co­wa­ty "Pi­cris hie­ra­cio­i­des". "Pi­cris asple­nio­i­des" wy­ko­rzy­sty­wa­ny był w sta­ro­żyt­nym Egip­cie w ry­tu­a­łach po­grze­bo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goryczka

1. lekko gorz­ki smak cze­goś;
2. ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych; gen­cja­na;
3. sub­stan­cja o gorz­kim smaku; go­rycz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gen­tia­na|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju go­rycz­ka (1.1)

 (1.3) zdrobn. od go­rycz, gorz­ki pos­mak


Zo­bacz też: Go­rycz­ka (Masyw Śnież­ni­ka).

Go­rycz­ka ("Gen­tia­na" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych. Ro­dzaj ten obej­mu­je ok. 335–400 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na całym świe­cie, głów­nie w kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym, na ob­sza­rach gór­skich. Za­sied­la­ją al­pej­skie łąki, miej­sca ska­li­ste, bagna i widne lasy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goryczkowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych


Go­rycz­ko­wa­te ("Gen­tia­na­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu go­rycz­kow­ców. Obej­mu­je ok. 1740 ga­tun­ków łą­czo­nych w ok. 99 ro­dza­jów, spo­ty­ka­nych od Ark­ty­ki po wyspy su­ban­tark­tycz­ne. Nie wy­stę­pu­ją tylko na ob­sza­rach wiel­kich pu­styń w Afry­ce, Azji i Au­stra­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goryczkowatość

→ go­rycz­ko­wa­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest go­rycz­ko­wa­te


Patrz:goryczkowaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goryczkowaty

1. lekko gorz­ki, za­wie­ra­ją­cy go­rycz­kę;
2. o ce­chach go­rycz­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Goryczkowce

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Go­rycz­kow­ce ("Gen­tia­na­les" Lindl.) – rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych. Obej­mu­je 5 ro­dzin z 1118 ro­dza­ja­mi i ponad 19,8 ty­sią­ca­mi ga­tun­ków, z czego 611 ro­dza­jów i ponad 13,1 ty­się­cy ga­tun­ków na­le­ży do ro­dzi­ny ma­rza­no­wa­tych "Ru­bia­ce­ae". Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, ale naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne są w stre­fie rów­ni­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goryczkowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Goryczkowość

cecha cze­goś za­wie­ra­ją­ce­go go­rycz­kę, ma­ją­ce­go pos­mak go­rycz­ki


Źródła:

SJP.pl

Goryczkowy

przy­miot­nik od: go­rycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gorycznik

ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych; gor­czycz­nik


Źródła:

SJP.pl

Goryczowy

→ go­rycz


Patrz:gorycz

Źródła:

SJP.pl

Goryczuszka

ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych


Go­ry­czusz­ka ("Gen­tia­nel­la" Mo­ench) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych. Obej­mu­je co najm­niej 303 ga­tun­ki. Wy­stę­pu­ją one w stre­fach umiar­ko­wa­nych na obu pół­ku­lach (z wy­jąt­kiem Afry­ki). W Pol­sce w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go ro­śnie od 5 do 9 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goryl

1. małpa człe­koksz­tałt­na
2. po­tocz­nie o ochro­nia­rzu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Go­ril­la go­ril­la|ref=tak., naj­więk­sza małpa człe­koksz­tałt­na;

 (1.2) zool. sa­miec go­ry­la (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. oso­bi­sty ochro­niarz, szcze­gól­nie jeśli wy­so­ki i mocno zbu­do­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorylek

zdrob­nie­nie od: goryl


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: goryl

 (1.2) młody goryl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goryli

1. na­le­żą­cy do go­ry­la (małpy);
2. taki jak u go­ry­la (małpy)


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy go­ry­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorylica

sa­mi­ca go­ry­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca go­ry­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorylowy

→ goryl


Patrz:goryl

Źródła:

SJP.pl

Gorylątko

młode go­ry­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mały goryl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorysz

by­li­na z ro­dzi­ny bal­dasz­ko­wa­tych, ros­ną­ca na łą­kach i tor­fo­wi­skach


Go­rysz ("Pe­u­ce­da­num" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych. Obej­mu­je 74 ga­tun­ki w tra­dy­cyj­nym, sze­ro­kim uję­ciu, ew. tylko 7 w przy­pad­ku wą­skie­go uję­cia. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją nie­mal w całej Eu­ro­pie i Azji, poza tym w pół­noc­no-za­chod­niej Afry­ce. Do flory Pol­ski na­le­ży 5 ga­tun­ków: go­rysz al­zac­ki "P. al­sa­ti­cum", go­rysz błot­ny "P. pa­lu­stre", go­rysz miarz "P. ostrut­hium", go­rysz pa­gór­ko­wy "P. ore­o­se­li­num" i go­rysz siny "P. cer­va­ria". Licz­ne ga­tun­ki wy­ko­rzy­sty­wa­ne są jako ro­śli­ny lecz­ni­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goryszewo

Go­ry­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Mo­gil­no.


Źródła:

Wikipedia

Goryszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goryszowiec

kra­śnik go­ry­szo­wiec - motyl z ro­dzi­ny kra­śni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gorz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śrpol. zob. gorze.


Źródła:

Wiktionary

Gorz.

skrót od: go­rzow­ski


skrót

 (1.1) = go­rzow­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzalina

żar­to­bli­wie: go­rzał­ka, wódka


Źródła:

SJP.pl

Gorzanów

Go­rza­nów ( Gra­fe­nort) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie By­strzy­ca Kłodz­ka, nad Nysą Kłodz­ką, w Rowie Gór­nej Nysy, na po­gra­ni­czu Wy­so­czyz­ny Łom­ni­cy i Ob­ni­że­nia By­strzy­cy Kłodz­kiej, u stóp Kro­wia­rek, na wy­so­ko­ści około 310–325 m n.p.m.


Źródła:

Wikipedia

Gorzała

po­tocz­nie: wódka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. spoż. silny napój al­ko­ho­lo­wy, wódka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzałczyna

zdrob­nie­nie od: go­rzał­ka; go­rza­łecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gorzałeczka

zdrob­nie­nie od: go­rzał­ka; go­rzał­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: go­rzał­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzałka

wy­so­ko­pro­cen­to­wy napój al­ko­ho­lo­wy; wódka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. przest. wódka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. bieda, nędza


Gorze – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Grand Est, w de­par­ta­men­cie Mo­ze­la.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 1389 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 77 osób/km² (wśród 2335 gmin Lo­ta­ryn­gii Gorze pla­su­je się na 287. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 233.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorzej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: źle


forma przy­słów­ka.

 (1.1) sto­pień wyż­szy przy­słów­ka źle

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2 os. lp. rozk. od go­rzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzelak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gorzelany

od­no­szą­cy się do go­rzel­nict­wa lub go­rzel­ni; go­rzel­ni­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. wyk­wa­li­fi­ko­wa­ny pra­cow­nik go­rzel­ni, zwy­kle na­dzo­ru­ją­cy ro­bot­ni­ków lub ruch go­rzel­ni

przy­miot­nik

 (2.1) daw. od­no­szą­cy się do go­rzel­ni albo do go­rzel­nict­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzelańczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gorzelnia

za­kład pro­du­ku­ją­cy al­ko­hol ety­lo­wy me­to­dą fer­men­ta­cyj­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład wyt­wa­rza­ją­cy al­ko­hol ety­lo­wy me­to­dą fer­men­ta­cyj­ną, na ogół z su­row­ców skro­bio­wych;


Zo­bacz też: Go­rzel­nia w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Go­rzel­nia – za­kład pro­du­ku­ją­cy spi­ry­tus su­ro­wy (nie­o­czy­szczo­ny al­ko­hol ety­lo­wy) me­to­dą fer­men­ta­cyj­ną z su­row­ców skro­bio­wych (np. ziem­nia­ki, zboża) lub in­nych, np. cu­kro­wych. Su­row­ca­mi in­ny­mi mogą być me­la­sa lub syrop cu­kro­wy, bądź też bu­ra­ki cu­kro­we. Obec­nie więk­szość go­rzel­ni nie pro­du­ku­je al­ko­ho­lu ety­lo­we­go z ziem­nia­ków ze wzglę­du na wy­so­kie kosz­ty pro­duk­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorzelniany

do­ty­czą­cy go­rzel­nict­wa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy go­rzel­nict­wa, od­no­szą­cy się do go­rzel­nict­wa, zwią­za­ny z go­rzel­nict­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzelnictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją spi­ry­tu­su


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dział prze­my­słu, zaj­mu­ją­cy się wyt­wa­rza­niem spi­ry­tu­su su­ro­we­go me­to­dą fer­men­ta­cji cu­krów i de­sty­la­cji spi­ry­tu­su;


Go­rzel­nict­wo – prze­my­sło­wa pro­duk­cja spi­ry­tu­su su­ro­we­go w go­rzel­niach. Al­ko­ho­lo­wa fer­men­ta­cja su­row­ców wę­glo­wo­da­no­wych (ziem­nia­ki, zboże, owoce) i de­sty­la­cyj­ne od­dzie­la­nie spi­ry­tu­su.

W za­leż­no­ści od sto­so­wa­ne­go su­row­ca roz­róż­nia się: go­rzel­nict­wo rol­ni­cze, go­rzel­nict­wo prze­my­sło­we i go­rzel­nict­wo owo­co­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorzelniczka

→ go­rzel­nik


Patrz:gorzelnik

Źródła:

SJP.pl

Gorzelniczy

do­ty­czą­cy go­rzel­nict­wa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy go­rzel­nict­wa, od­no­szą­cy się do go­rzel­nict­wa, zwią­za­ny z go­rzel­nict­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzelnik

pra­cow­nik lub wła­ści­ciel go­rzel­ni


Go­rzel­nik – osoba pra­cu­ją­ca w go­rzel­ni zaj­mu­ją­ca się pro­duk­cją wy­so­ko­pro­cen­to­we­go spi­ry­tu­su su­ro­we­go w wy­ni­ku al­ko­ho­lo­wej fer­men­ta­cji cu­krów i wy­dzie­la­nie tego spi­ry­tu­su ze sfer­men­to­wa­ne­go za­cie­ru przez de­sty­la­cję.

W daw­nej Pol­sce w X–XIII wieku, osoba słu­żeb­na zaj­mu­ją­ca się wyt­wa­rza­niem al­ko­ho­lu na po­trze­by dworu ksią­żę­ce­go. Nazwa za­wo­du po­cho­dzi od słowa go­rzał­ka, jak pod ko­niec śred­nio­wie­cza we wschod­niej Eu­ro­pie okre­śla­no wódkę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzeszów

Go­rze­szów (przed 1945 niem. "Görtelsdorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, w gmi­nie Ka­mien­na Góra.


Źródła:

Wikipedia

Gorzewko

Go­rzew­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, w gmi­nie Ry­czy­wół.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Gorzewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gorzeć

goreć;
1. prze­sta­rza­le: pło­nąć, palić się;
2. ja­śnieć, bły­szczeć;
3. być po­kry­tym ru­mień­cem; ru­mie­nić się;
4. być ogar­nię­tym sil­ny­mi, gwał­tow­ny­mi uczu­cia­mi


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) palić się

 (1.2) świe­cić się

 (1.3) przen. być ogar­nię­tym przez silne uczu­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzeński

przy­miot­nik od: Go­rzeń, Go­rzeń Dolny, Go­rzeń Górny


Go­rzeń­ski ("Ostro­róg-Go­rzeń­ski") – pol­ski herb hra­biow­ski, od­mia­na herbu Na­łęcz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzka

po­tocz­nie: wódka o gorz­kim smaku


Źródła:

SJP.pl

Gorzkawosłodki

słod­ki z gorz­ka­wym pos­ma­kiem


Źródła:

SJP.pl

Gorzkawosłonawy

sło­na­wy z pos­ma­kiem gorz­ka­wym


Źródła:

SJP.pl

Gorzkawosłony

słony z gorz­ka­wym pos­ma­kiem


Źródła:

SJP.pl

Gorzkawość

→ gorz­ka­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co gorz­ka­we


Patrz:gorzkawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzkawy

przy­miot­nik

 (1.1) o lekko, względ­nie gorz­kim smaku; dosyć gorz­ki


Źródła:

Wiktionary

Gorzki

1. ma­ją­cy ostry nie­przy­jem­ny smak;
2. nie­sło­dzo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go smak za­wie­ra go­rycz; prze­ciw­ny słod­kie­mu

 (1.2) przen. taki, który jest smut­ny, bo­les­ny, nie­przy­jem­ny


Gorz­ki, wła­ści­wie Krzysz­tof Gorz­kie­wicz (ur. 1984 w Ka­li­szu), znany rów­nież jako Uncle-G – pol­ski muzyk, raper i wy­ko­naw­ca hip-ho­po­wy. Gorz­ki za­de­biu­to­wał w 2001 roku wraz z ze­spo­łem Elita Ka­li­ska, z którą wydał album za­ty­tu­ło­wa­ny "e.k.i.p.a." wy­da­ny na­kła­dem SPV i Po­ma­ton EMI.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gorzkiew

ro­śli­na z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gorzkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gorzkla

gorz­kla wła­ści­wa - drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny bie­gu­necz­ni­ko­wa­tych o du­żych, czer­wo­nych owo­cach, upra­wia­ne w Ame­ry­ce, Azji i Afry­ce; gorz­knia wła­ści­wa, gorz­ko­drzew wła­ści­wy, kwa­sja gorz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gorzknia

gorz­knia wła­ści­wa - drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny bie­gu­necz­ni­ko­wa­tych o du­żych, czer­wo­nych owo­cach, upra­wia­ne w Ame­ry­ce, Azji i Afry­ce; gorz­kla wła­ści­wa, gorz­ko­drzew wła­ści­wy, kwa­sja gorz­ka


Źródła:

SJP.pl

Gorzknieć

1. o czymś: na­bie­rać go­ry­czy, sta­wać się gorz­kim;
2. o kimś: sta­wać się zgorz­knia­łym, apa­tycz­nym; te­try­czeć


Źródła:

SJP.pl

Gorzknik

gorz­knik ka­na­dyj­ski - ro­śli­na o dłu­giej ło­dy­dze, na któ­rej osa­dzo­ne są dwa sze­ro­kie li­ście


Źródła:

SJP.pl

Gorzknikowate

o ce­chach gorz­kni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Gorzknikowaty

o ce­chach gorz­kni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Gorzko

1. ma­ją­cy ostry nie­przy­jem­ny smak;
2. nie­sło­dzo­ny


przy­słó­wek

 (1.1) w gorz­kim smaku

 (1.2) z przy­krym od­czu­ciem

wy­krzy­knik

 (2.1) we­sel­ny okrzyk za­chę­ty do po­ca­łun­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzkoborowik

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gorzkokwaśny

kwa­śny z pos­ma­kiem gorz­kim


Źródła:

SJP.pl

Gorzkosłodki

słod­ki z gorz­kim pos­ma­kiem


Źródła:

SJP.pl

Gorzkosłony

słony z pos­ma­kiem gorz­kim


przy­miot­nik

 (1.1) słony z gorz­kim od­cie­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzkowice

wieś w Pol­sce


Gorz­ko­wi­ce – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Gorz­ko­wi­ce.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Gorz­ko­wi­ce.

Gorz­ko­wi­ce uzy­ska­ły lo­ka­cję miej­ską w 1494 roku, zde­gra­do­wa­ne przed 1520 ro­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzkowicki

→ Gorz­ko­wi­ce


Patrz:Gorzkowice

Źródła:

SJP.pl

Gorzkowiczanin

miesz­ka­niec Gorz­ko­wic (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gorzkowiczanka

miesz­kan­ka Gorz­ko­wic (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gorzkowski

przy­miot­nik od: Gorz­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzkość

→ gorz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co gorz­kie


Patrz:gorzki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzków

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. osied­le w Nowym Sączu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzowianin

1. miesz­ka­niec Go­rzo­wa Wiel­ko­pol­skie­go;
2. miesz­ka­niec Go­rzo­wa Ślą­skie­go;
3. miesz­ka­niec Go­rzo­wa


Źródła:

SJP.pl

Gorzowianka

1. miesz­kan­ka Go­rzo­wa Wiel­ko­pol­skie­go;
2. miesz­kan­ka Go­rzo­wa Ślą­skie­go;
3. miesz­kan­ka Go­rzo­wa


Źródła:

SJP.pl

Gorzowski

przy­miot­nik od: Go­rzów Ślą­ski, Go­rzów Wiel­ko­pol­ski, Go­rzow­skie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. od­no­szą­cy się do Go­rzo­wa Ślą­skie­go

 (1.2) geogr. od­no­szą­cy się do Go­rzo­wa Wiel­ko­pol­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzowskie

przy­miot­nik od: Go­rzów Ślą­ski, Go­rzów Wiel­ko­pol­ski, Go­rzow­skie


Źródła:

SJP.pl

Gorzoła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Poz­nań. wódka


Źródła:

Wiktionary

Gorzołczany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. mało wart


Źródła:

Wiktionary

Gorzołeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zdrobn. od: go­rzoł­ka


Źródła:

Wiktionary

Gorzołka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. spoż. wódka


Źródła:

Wiktionary

Gorzupia

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzupski

przy­miot­nik od: Go­rzu­pia


Źródła:

SJP.pl

Gorzyca

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gorzyce

nazwa wielu wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzycki

przy­miot­nik od: Go­rzy­ce


Źródła:

SJP.pl

Gorzyczanin

miesz­ka­niec Go­rzyc (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gorzyczanka

miesz­kan­ka Go­rzyc (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gorzyczki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gorzyk

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny go­rzy­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pi­pri­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorzykowate

o ce­chach go­rzy­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Go­rzy­ko­wa­te, go­rzy­ki (Pi­pri­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes). Obej­mu­je ponad 50 ga­tun­ków za­miesz­ku­ją­cych lasy Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej, Cen­tral­nej oraz Try­ni­da­du i To­ba­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzykowaty

o ce­chach go­rzy­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Gorzysław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gorzysławostwo

Go­rzy­sław z mał­żon­ką; Go­rzy­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Gorzysławowie

Go­rzy­sław z mał­żon­ką; Go­rzy­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gorzysławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­rzy­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gorzów

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) zob. Go­rzów Wiel­ko­pol­ski.

 (1.2) zob. Go­rzów Ślą­ski.

 (1.3) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie oś­wię­cim­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorąc

upał, skwar, bar­dzo wy­so­ka tem­pe­ra­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. skwar, upał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorące

po­tocz­nie: go­rą­ca, go­to­wa­na po­tra­wa


Źródła:

SJP.pl

Gorąco

upał, skwar, cie­pło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­so­ka tem­pe­ra­tu­ra, upał

przy­słó­wek

 (2.1) bar­dzo cie­pło, upal­nie

 (2.2) pot. nie­bez­piecz­nie

 (2.3) ser­decz­nie, wy­lew­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorącokrwistość

1. cecha konia o dużym tem­pe­ra­men­cie i spraw­no­ści fi­zycz­nej, zwy­kle rasy an­glo­a­rab­skiej;
2. cecha osoby za­cho­wu­ją­cej się nie­spo­koj­nie, nie­roz­waż­nie, ule­ga­ją­cej emo­cjom;
3. cecha zwie­rzę­cia zdol­ne­go do utrzy­my­wa­nia tem­pe­ra­tu­ry wew­nętrz­nej ciała na względ­nie sta­łym po­zio­mie, nie­za­leż­nym od tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia; sta­ło­ciepl­ność, cie­płokr­wi­stość, en­do­ter­micz­ność, ho­mo­jo­ter­mia, ho­me­o­ter­mia


Źródła:

SJP.pl

Gorącokrwisty

1. o ko­niach: o dużym tem­pe­ra­men­cie i spraw­no­ści fi­zycz­nej, zwy­kle rasy an­glo­a­rab­skiej; cie­płokr­wi­sty;
2. za­cho­wu­ją­cy się nie­spo­koj­nie, nie­roz­waż­nie, ule­ga­ją­cy emo­cjom;
3. wła­ści­wy komuś za­cho­wu­ją­ce­mu się nie­spo­koj­nie, nie­roz­waż­nie, ule­ga­ją­ce­mu emo­cjom, np. go­rą­cokr­wi­sty głos;
4. o zwie­rzę­ciu: zdol­ny do utrzy­my­wa­nia tem­pe­ra­tu­ry wew­nętrz­nej ciała na względ­nie sta­łym po­zio­mie, nie­za­leż­nym od tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia; sta­ło­ciepl­ny, cie­płokr­wi­sty, en­do­ter­micz­ny, ho­mo­jo­ter­micz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) o koniu: czy­stej krwi, szla­chet­nej rasy i ży­we­go tem­pe­ra­men­tu

 (1.2) o czło­wie­ku: o wy­bu­cho­wym tem­pe­ra­men­cie, na­mięt­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorącość

1. bycie go­rą­cym;
2. prze­sta­rza­le: go­rą­co - upał, skwar, cie­pło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. cecha tego, co ma bar­dzo wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rę

 (1.2) przest. cecha tego, który jest bar­dzo w coś za­an­ga­żo­wa­ny

 (1.3) przest. cecha tego, w co lu­dzie żar­li­wie się an­ga­żu­ją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorącożółty

rzad­ko: żółty o po­ma­rań­czo­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Gorący

1. bar­dzo cie­pły, ma­ją­cy wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rę; roz­pa­lo­ny; upal­ny;
2. sil­nie grze­ją­cy, ogrze­wa­ją­cy, pra­żą­cy;
3. pełen uczu­cia; ser­decz­ny, życz­li­wy;
4. żywy, gwał­tow­ny, pełen żar­li­wo­ści


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) bar­dzo cie­pły, tak, że od­czu­wa­ny nie­przy­jem­nie

 (1.2) przen. na­mięt­ny

 (1.3) przen. ser­decz­ny

 (1.4) techn. przy­go­to­wa­ny do na­tych­mia­sto­we­go uru­cho­mie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorączka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. stan, w któ­rym tem­pe­ra­tu­ra ciała czło­wie­ka prze­kra­cza 38℃;

 (1.2) książk. przen. stan unie­sie­nia emo­cjo­nal­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) przest. czło­wiek po­ryw­czy, za­pal­czy­wy


Go­rącz­ka (łac. "fe­bris") – stan eu­ter­mii to­wa­rzy­szą­cy cho­ro­bie po­le­ga­ją­cy na zwięk­sze­niu tem­pe­ra­tu­ry ciała w punk­cie na­staw­czym po­wy­żej normy. Pier­wot­ne zna­cze­nie tego ob­ja­wu to obron­na od­po­wiedź or­ga­niz­mu na atak wi­ru­sów, bak­te­rii, grzy­bów, obec­ność ciał ob­cych, aler­ge­nów, mart­wych frag­men­tów tka­nek i che­micz­nych pi­ro­ge­nów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorączkotwórczy

wy­wo­łu­ją­cy go­rącz­kę


Źródła:

SJP.pl

Gorączkować

1. mieć pod­wyż­szo­ną tem­pe­ra­tu­rę ciała;
2. go­rącz­ko­wać się - po­tocz­nie: iry­to­wać się, nie­cier­pli­wić się


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mieć wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rę ciała spo­wo­do­wa­ną cho­ro­bą

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny go­rącz­ko­wać się

 (2.1) de­ner­wo­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorączkowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób go­rącz­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Gorączkowość

→ go­rącz­ko­wy


Patrz:gorączkowy

Źródła:

SJP.pl

Gorączkowy

1. wy­stę­pu­ją­cy pod­czas go­rącz­ki - pod­wyż­szo­nej tem­pe­ra­tu­ry ciała (np. go­rącz­ko­we ma­ja­cze­nia, go­rącz­ko­we drgaw­ki);
2. pełen pod­nie­ce­nia, znie­cier­pli­wie­nia, nie­po­ko­ju (np. go­rącz­ko­wy poś­piech, go­rącz­ko­wa at­mos­fe­ra przed wy­ja­zdem)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy go­rącz­ki, zwią­za­ny z go­rącz­ką

 (1.2) taki, w któ­rym prze­ja­wia­ją się poś­piesz­ne, nie­spo­koj­ne a przy tym wzmo­żo­ne dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gorączkująca

ko­bie­ta z pod­nie­sio­ną tem­pe­ra­tu­rą ciała


Źródła:

SJP.pl

Gorączkujący

czło­wiek ma­ją­cy go­rącz­kę


Źródła:

SJP.pl

Gorączniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goręcej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: go­rą­co


Źródła:

SJP.pl

Goręczyno

Go­rę­czy­no, do­dat­ko­wa nazwa w ję­zy­ku ka­szub­skim Gòrãczëno, (niem. Gor­rens­chin) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie So­mo­ni­no. Leży nad Ra­du­nią przy wschod­nim krań­cu Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go. Przez miej­sco­wość pro­wa­dzi "Szlak ka­ja­ko­wy rzeki Ra­du­ni". Naj­bliż­sza sta­cja ko­le­jo­wa to So­mo­ni­no lub Sław­ki na tra­sie ma­gi­stra­li wę­glo­wej (Mak­sy­mi­lia­no­wo-Ko­ście­rzy­na-Gdy­nia). Ma sta­tus so­łect­wa


Źródła:

Wikipedia

Gorętszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: go­rą­cy; bar­dziej go­rą­cy


Źródła:

SJP.pl

Gorłowka

mia­sto na Ukra­i­nie


Źródła:

SJP.pl

Gorłówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie (pol­ski eg­zo­nim);


Gor­łów­ka (ukr. Горлівка, "Hor­liw­ka"; ros. Горловка, "Gor­łow­ka") – mia­sto we wschod­niej czę­ści Ukra­i­ny, w ob­wo­dzie do­niec­kim; nie­ca­łe 240 tys. miesz­kań­ców (2022). Oś­ro­dek wy­do­by­cia węgla ka­mien­ne­go. Ważny węzeł ko­le­jo­wy. Obec­na nazwa miej­sco­wo­ści po­cho­dzi od ge­o­lo­ga ro­syj­skie­go Pio­tra Gor­ło­wa, który pro­wa­dził prace ba­daw­cze na te­re­nie osady. Od 2014 znaj­du­je się pod kon­tro­lą Do­niec­kiej Re­pu­bli­ki Lu­do­wej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorżciel

gorż­ciel wła­ści­wy - ga­tu­nek krze­wu lub ma­łe­go drze­wa z ro­dzi­ny bie­gu­necz­ni­ko­wa­tych; gorz­kla wła­ści­wa, gorz­knia wła­ści­wa, gorz­ko­drzew wła­ści­wy, kwa­sja wła­ści­wa


Źródła:

SJP.pl

Gorżdowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Gorżd


Źródła:

Wiktionary

Gorżdy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu kłaj­pedz­kim.


Gorż­dy (lit. "Gargždai" ()) to mia­sto w za­chod­niej Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu kłaj­pedz­kim w re­jo­nie kłaj­pedz­kim, sie­dzi­ba sta­ro­stwa Gorż­dy, 15 212 miesz­kań­ców (2001).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gorżetka

prze­sta­rza­le: fu­trza­ny koł­nie­rzyk szczel­nie opi­na­ją­cy szyję


Źródła:

SJP.pl

Gos

naz­wi­sko


gOS (albo good OS) – dy­stry­bu­cja sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go GNU/Linux stwo­rzo­na przez ‘Good OS LLC’. Ko­rzy­sta­ła ze śro­do­wi­ska gra­ficz­ne­go En­ligh­ten­ment.

Sporą część pro­gra­mów ofe­ro­wa­nych przez gOS można było uru­cho­mić z po­zio­mu prze­glą­dar­ki in­ter­ne­to­wej – dy­stry­bu­cja sta­ra­ła się wy­ko­rzy­stać prze­de wszyst­kim moż­li­wo­ści apli­ka­cji we­bo­wych (GMail, Go­o­gle Maps, Go­o­gle Spre­ads­he­ets itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosainthan

szczyt w Hi­ma­la­jach; Szi­sza­pang­ma


Źródła:

SJP.pl

Gosbert

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Gosek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goshenit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał, bar­dzo czy­sta i przez­ro­czy­sta od­mia­na be­ry­lu;


Gos­he­nit – mi­ne­rał, bar­dzo czy­sta, be­zbarw­na, przez­ro­czy­sta od­mia­na be­ry­lu. Znany okaz osz­li­fo­wa­ne­go ka­mie­nia o masie ok. 62 ct. znaj­du­je się w ko­lek­cji Smith­so­nian In­sti­tu­tion.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gosia

zdrob­nie­nie od: Mał­go­rza­ta; Gośka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) po­u­fa­ła forma żeń­skie­go imie­nia Mał­go­rza­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gosieniecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gosiewski

naz­wi­sko, np. Prze­my­sław Go­siew­ski (1964-2010), pol­ski po­li­tyk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosieńka

zdrob­nie­nie od: Mał­go­rza­ta (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Gosik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gosiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Gosi lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gosk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goska

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goslar

Gos­lar – mia­sto po­wia­to­we w środ­ko­wej czę­ści Nie­miec, w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia, ulo­ko­wa­ne u pod­nó­ża gór Harzu, sto­li­ca po­wia­tu Gos­lar.

Hi­sto­ria Gos­la­ru jest ści­śle zwią­za­na z gór­nict­wem rud me­ta­li w obec­nej dziel­ni­cy mia­sta Ram­mels­berg. Za­ło­żo­ne w 922 mia­sto stało się sie­dzi­bą ce­sa­rzy dy­na­stii sa­lic­kiej, któ­rzy wy­bu­do­wa­li tu pa­la­tium ce­sar­skie (niem. "Ka­i­serp­falz"), by móc le­piej kon­tro­lo­wać pro­duk­cję sre­bra.


Źródła:

Wikipedia

Goslaryt

mi­ne­rał, wodny siar­czan cynku, two­rzą­cy rom­bo­we krysz­ta­ły i ut­wo­ry sta­lak­ty­to­we barwy bia­łej, czer­wo­na­wej, nie­bie­ska­wej i żół­ta­wej


Źródła:

SJP.pl

Gosp.

skrót od: go­spo­dar­ka, go­spo­dar­czy


Źródła:

SJP.pl

Gospel

go­spels;
1. styl mu­zycz­ny wy­wo­dzą­cy się z re­li­gij­nych pie­śni Mu­rzy­nów ame­ry­kań­skich;
2. pieśń re­li­gij­na lub lu­do­wa utrzy­ma­na w kli­ma­cie jaz­zo­wym; go­spel song


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (1.1) muz. styl mu­zy­ki chrze­ści­jań­skiej, wy­wo­dzą­cy się z pie­śni Afro­a­me­ry­ka­nów;

 (1.2) muz. utwór w stylu go­spel (1.1)


Go­spel (go­spels) – ro­dzaj chrze­ści­jań­skiej mu­zy­ki obrzę­do­wej (sa­kral­nej), ma­ją­cej swój po­czą­tek w XIX-wiecz­nej kul­tu­rze czar­no­skó­rych miesz­kań­ców Sta­nów Zjed­no­czo­nych Ame­ry­ki. Mu­zy­ka ta cha­rak­te­ry­zu­je się silną rolą rytmu, a tek­sty mają cha­rak­ter chrze­ści­jań­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gospelowy

→ go­spel; go­spel­so­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z mu­zy­ką go­spel, do­ty­czą­cy mu­zy­ki go­spel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospels

pieśń re­li­gij­na lub lu­do­wa utrzy­ma­na w kli­ma­cie jaz­zo­wym; go­spel; go­spel song


Źródła:

SJP.pl

Gospelsowy

ma­ją­cy zwią­zek z go­spels (go­spel), np. wy­ko­naw­ca go­spel­so­wy; go­spe­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Gospocha

po­tocz­nie: za­po­bie­gli­wa, pra­co­wi­ta go­spo­dy­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. rub. zgrub. go­spo­dy­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospoda

1. wiej­ska re­sta­u­ra­cje; ja­dło­daj­nia, karcz­ma;
2. dom za­jezd­ny; za­jazd, ober­ża;
3. daw­niej: miesz­ka­nie przez­na­czo­ne na krót­ki pobyt; kwa­te­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ja­dło­daj­nia wiej­ska lub sty­li­zo­wa­na na taki cha­rak­ter

 (1.2) dom za­jezd­ny

 (1.3) daw. kwa­te­ra na krót­ki pobyt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospodarczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób do­ty­czą­cy go­spo­dar­ki, pod wzglę­dem go­spo­dar­czym


Źródła:

Wiktionary

Gospodarczotechniczny

zwią­za­ny z tech­ni­ką go­spo­dar­czą


Źródła:

SJP.pl

Gospodarczy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z go­spo­dar­ką, do­ty­czą­cy go­spo­dar­ki

 (1.2) do­ty­czą­cy go­spo­dar­stwa


Źródła:

Wiktionary

Gospodarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gospodarek

1. po­wią­za­ny sy­stem prze­my­słu, rol­nict­wa, hand­lu i usłu­gi, ist­nie­ją­cy na ja­kimś te­re­nie; sy­stem go­spo­dar­czy;
2. dzie­dzi­na ak­tyw­no­ści go­spo­dar­czej;
3. dy­spo­no­wa­nie i za­rzą­dza­nie ja­ki­miś ak­ty­wa­mi; go­spo­da­ro­wa­nie;
4. po­tocz­nie: drob­ne go­spo­dar­stwo rolne


Źródła:

SJP.pl

Gospodarka

1. po­wią­za­ny sy­stem prze­my­słu, rol­nict­wa, hand­lu i usłu­gi, ist­nie­ją­cy na ja­kimś te­re­nie; sy­stem go­spo­dar­czy;
2. dzie­dzi­na ak­tyw­no­ści go­spo­dar­czej;
3. dy­spo­no­wa­nie i za­rzą­dza­nie ja­ki­miś ak­ty­wa­mi; go­spo­da­ro­wa­nie;
4. po­tocz­nie: drob­ne go­spo­dar­stwo rolne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ca­łoksz­tałt dzia­łal­no­ści go­spo­dar­czej

 (1.2) go­spo­da­ro­wa­nie, za­rzą­dza­nie czymś

 (1.3) pot. go­spo­dar­stwo rolne


Go­spo­dar­ka – sy­stem go­spo­darstw do­mo­wych, rol­nych, przed­się­biorstw, in­sty­tu­cji pu­blicz­nych i pry­wat­nych za­pew­nia­ją­cy za­spo­ko­je­nie po­trzeb okre­ślo­nej po­pu­la­cji, współ­cze­śnie naj­czę­ściej re­gu­lo­wa­ny przez pań­stwo lub rynek.

Go­spo­dar­ka to ca­łoksz­tałt dzia­łal­no­ści go­spo­dar­czej pro­wa­dzo­nej w danym re­gio­nie (go­spo­dar­ka re­gio­nal­na), kraju (go­spo­dar­ka na­ro­do­wa) lub na całym świe­cie (go­spo­dar­ka świa­to­wa) po­le­ga­ją­cej na wyt­wa­rza­niu dóbr i świad­cze­niu usług zgod­nie z po­trze­ba­mi lud­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gospodarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób go­spo­dar­ny


Źródła:

Wiktionary

Gospodarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: go­spo­dar­nie


Źródła:

SJP.pl

Gospodarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: go­spo­dar­ny


Źródła:

SJP.pl

Gospodarność

→ go­spo­dar­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) umie­jęt­ność go­spo­da­ro­wa­nia

 (1.2) umie­jęt­ne za­rzą­dza­nie


Patrz:gospodarny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospodarny

umie­ją­cy do­brze za­rzą­dzać, zwła­szcza do­bra­mi ma­te­rial­nym; rząd­ny, za­po­bie­gli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) po­tra­fią­cy do­brze go­spo­da­ro­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospodarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|go­spo­da­ro­wać.

 (1.2) ekon. kie­ro­wa­nie go­spo­dar­ką

 (1.3) roln. pro­wa­dze­nie go­spo­dar­stwa rol­ne­go

 (1.4) za­rzą­dza­nie środ­ka­mi

 (1.5) roz­po­rzą­dza­nie po­sia­da­ny­mi do­bra­mi


Go­spo­da­ro­wa­nie – to dzia­łal­ność ludz­ka, in­dy­wi­du­al­na i zbio­ro­wa, która pro­wa­dzi do za­spo­ko­je­nia po­trzeb czło­wie­ka. Dzia­łal­ność ta po­le­ga na po­rów­ny­wa­niu ko­rzy­ści oraz kosz­tów i jest po­łą­czo­na z wy­bo­rem naj­lep­szej do­stęp­nej moż­li­wo­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gospodarować

1. pro­wa­dzić go­spo­dar­stwo rolne, upra­wiać rolę;
2. za­rzą­dzać za­so­ba­mi i środ­ka­mi, de­cy­do­wać o wy­ko­rzy­sta­niu ja­kichś dóbr, zwła­szcza swo­je­go włas­ne­go ma­jąt­ku;
3. kie­ro­wać go­spo­dar­ką, eko­no­mi­ką cze­goś; za­rzą­dzać;
4. po­tocz­nie: robić coś z dużym za­an­ga­żo­wa­niem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pro­wa­dzić go­spo­dar­kę da­ne­go miej­sca lub miej­sco­wo­ści

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) pro­wa­dzić go­spo­dar­stwo rolne

 (2.2) za­rzą­dzać po­sia­da­ny­mi środ­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospodarowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gospodarski

1. do­ty­czą­cy go­spo­dar­stwa wiej­skie­go, pro­wa­dze­nia go­spo­dar­stwa wiej­skie­go;
2. do­ty­czą­cy go­spo­da­rza, rol­ni­ka; do­ty­czą­cy go­spo­da­rza domu, go­spo­dar­stwa do­mo­we­go;
3. wła­ści­wy do­bre­mu za­rząd­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z go­spo­dar­stwem, uży­wa­ny w go­spo­dar­stwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospodarsko

przy­słó­wek

 (1.1) tak jak w go­spo­dar­stwie, po go­spo­dar­sku


Źródła:

Wiktionary

Gospodarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­sia­dłość wiej­ska o cha­rak­te­rze rol­ni­czym obej­mu­ją­ca grun­ty i za­bu­do­wa­nia; także jed­nost­ka pro­duk­cyj­na spe­cja­li­zu­ją­ca się w rol­nict­wie

 (1.2) in­wen­tarz do­mo­wy, mie­nie, sprzę­ty znaj­du­ją­ce się w domu

 (1.3) ogół spraw zwią­za­nych z ro­dzi­ną, domem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gospodarz

go­spo­da­ro­wać;
1. pro­wa­dzić go­spo­dar­stwo rolne, upra­wiać rolę;
2. za­rzą­dzać za­so­ba­mi i środ­ka­mi, de­cy­do­wać o wy­ko­rzy­sta­niu ja­kichś dóbr, zwła­szcza swo­je­go włas­ne­go ma­jąt­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba przyj­mu­ją­ca gości

 (1.2) roln. rol­nik po­sia­da­ją­cy włas­ne go­spo­dar­stwo

 (1.3) pot. wła­ści­ciel domu, lo­ka­lu, miesz­ka­nia, stan­cji, po­ko­ju lub pen­sjo­na­tu przez­na­czo­ne­go na wy­na­jem

 (1.4) adm. osoba spra­wu­ją­ca opie­kę nad bu­dyn­kiem miesz­kal­nym

 (1.5) biol. or­ga­nizm żywy, na któ­rym żyje pa­so­żyt;

 (1.6) sport. klub spor­to­wy na któ­re­go obiek­cie roz­gry­wa­ne są za­wo­dy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: go­spo­da­rzyć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gospodarze

1. wła­ści­ciel go­spo­dar­stwa wiej­skie­go wraz z żoną;
2. po­tocz­nie: wła­ści­ciel domu, miesz­ka­nia, pen­sjo­na­tu itp. wraz z żoną;
3. prze­no­śnie: pan domu i jego żona dla za­pro­szo­nych gości


Źródła:

SJP.pl

Gospodarzyć

go­spo­da­ro­wać;
1. pro­wa­dzić go­spo­dar­stwo rolne, upra­wiać rolę;
2. za­rzą­dzać za­so­ba­mi i środ­ka­mi, de­cy­do­wać o wy­ko­rzy­sta­niu ja­kichś dóbr, zwła­szcza swo­je­go włas­ne­go ma­jąt­ku


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pro­wa­dzić go­spo­dar­stwo

 (1.2) za­rzą­dzać czymś i wy­ko­rzy­sty­wać po­sia­da­ne za­so­by

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny go­spo­da­rzyć się

 (2.1) pro­wa­dzić włas­ne go­spo­dar­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospodyni

ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca go­spo­dar­stwo do­mo­we; pani domu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta go­spo­da­ru­ją­ca w domu

 (1.2) ko­bie­ta go­spo­da­ru­ją­ca na go­spo­dar­stwie rol­nym

 (1.3) wła­ści­ciel­ka miesz­ka­nia lub domu

 (1.4) ko­bie­ta, która re­pre­zen­tu­je in­sty­tu­cję, or­ga­ni­za­to­rów wobec gości

 (1.5) ko­bie­ta, która pro­wa­dzić cudze go­spo­dar­stwo do­mo­we za wy­na­gro­dze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gospodzin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. Pan, Bóg

 (1.2) stpol. pan, wład­ca


Źródła:

Wiktionary

Gospodzki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. karcz­marz


Źródła:

Wiktionary

Gosposia

po­tocz­nie: ko­bie­ta za­trud­nia­na do wy­ko­ny­wa­nia prac do­mo­wych; pomoc do­mo­wa, go­spo­dy­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosprzydowa

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie brze­skim


Gos­przy­do­wa – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie brze­skim, w gmi­nie Gnoj­nik.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.

Gos­przy­do­wa po­ło­żo­na jest na Po­gó­rzu Kar­pac­kim, w obrę­bie Po­gó­rza Wi­śnic­kie­go. Zaj­mu­je pa­gór­ko­wa­tą, le­si­stą oko­li­cę, w od­le­gło­ści 15 km na po­łud­nie od Brze­ska, przy dro­dze kra­jo­wej nr 75. Pra­wie przez śro­dek wio­ski prze­pły­wa rzeka Usz­wi­ca (pra­wo­brzeż­ny do­pływ Wisły), dzie­ląc ją na dwie czę­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosprzydowski

przy­miot­nik od: Gos­przy­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Gospód

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Mię­dzy­rzec Pod­la­ski. pan


Źródła:

Wiktionary

Goss

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gostek

po­tocz­nie: męż­czyz­na, chło­pak, niez­na­jo­my; koleś, ko­leż­ka, gość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ne­ga­tyw­nie o oso­bie mało zna­nej lub za­ży­le o oso­bie do­brze zna­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gostkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gostkowski

naz­wi­sko


Zo­bacz też: Gost­kow­ski (herb ba­ro­now­ski).

Gost­kow­ski (Gost­kof­ski, Gost­kow­ske, Gust­kow­ski, Skork-Gost­kow­ski, Skór­ka-Gost­kow­ski, Skór­ka, Skork, Skor­ka, Drze­wi­ca od­mien­ny) – ka­szub­ski herb szla­chec­ki, we­dług Prze­my­sła­wa Pra­ger­ta od­mia­na herbu Drze­wi­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gostomia

nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gró­jec­kim, w gmi­nie Nowe Mia­sto nad Pi­li­cą;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Biała;

 (1.3) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie wa­łec­kim, w gmi­nie Wałcz;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gostomski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gostycyn

wieś w Pol­sce


Go­sty­cyn (niem. "Lie­be­nau", kaszb. "Gòstëcëno", przed ro­kiem 1939 obocz­nie uży­wa­no nazwy "Go­sto­czyn") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Go­sty­cyn.

Wieś leży na za­chod­nim obrze­żu Borów Tu­chol­skich, na tra­sie linii ko­le­jo­wej Tu­cho­la-Pruszcz-Ko­ro­no­wo, z przy­stan­kiem Go­sty­cyn. (z za­wie­szo­nym ru­chem pa­sa­żer­skim od roku 1993, a to­wa­ro­wym od 2011) i przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 237.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gostycyński

przy­miot­nik od: Go­sty­cyn


Źródła:

SJP.pl

Gostynianin

miesz­ka­niec Go­sty­nia


Źródła:

SJP.pl

Gostynianka

miesz­kan­ka Go­sty­nia


Źródła:

SJP.pl

Gostynin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim;


Nie mylić z: Go­sty­niem.

Ta stro­na do­ty­czy mia­sta. Zo­bacz też: inne zna­cze­nia tego słowa.

Go­sty­nin – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu go­sty­niń­skie­go i gminy wiej­skiej Go­sty­nin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gostyninianin

miesz­ka­niec Go­sty­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Gostyninianka

miesz­kan­ka Go­sty­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Gostyniński

przy­miot­nik od: Go­sty­nin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Go­sty­ni­nem, do­ty­czą­cy Go­sty­ni­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gostyń

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa mia­sta i kilku wsi w Pol­sce;

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. to­po­nim, nazwa wsi na Gór­nym Ślą­sku;


Nie mylić z: Go­sty­ni­nem.

Ta stro­na do­ty­czy mia­sta. Zo­bacz też: inne zna­cze­nia tej nazwy.

Go­styń – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu go­styń­skie­go i gminy Go­styń, nad Kanią, po­ło­żo­ne około 60 km na po­łud­nie od Poz­na­nia. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. le­szczyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gostyński

przy­miot­nik od: Go­styń


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Go­sty­niem, do­ty­czą­cy Go­sty­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gosz

naz­wi­sko


Gosz – wieś w Ar­me­nii, w pro­win­cji Ta­wusz. W 2011 roku li­czy­ła 1115 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goszcz

naz­wi­sko


Goszcz ( Goschütz) (1638–1742 mia­sto) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ole­śnic­kim, w gmi­nie Twar­do­gó­ra, na wy­so­ko­ści 150 m n.p.m., około 50 km na pół­noc­ny wschód od Wroc­ła­wia i około 40 km na po­łud­nio­wy za­chód od Ostro­wa Wiel­ko­pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goszczanowski

przy­miot­nik od: Go­szcza­nów


Źródła:

SJP.pl

Goszczanów

wieś w Pol­sce


Go­szcza­nów (daw. "Go­szczo­nów") – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, sie­dzi­ba gminy Go­szcza­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goszczyn

wieś w Pol­sce


Zo­bacz też: Go­szczyn w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Go­szczyn – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gró­jec­kim, w gmi­nie Go­szczyn. Sie­dzi­ba gminy Go­szczyn oraz pa­ra­fii pod wez­wa­niem św. Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu mo­giel­nic­kie­go, ar­chi­die­cez­ji war­szaw­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goszczyński

→ Go­szczyn


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Goszczyn

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goszen

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. bi­blij­na kra­i­na w Del­cie Nilu


Źródła:

Wiktionary

Goszowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Go­szo­wem, do­ty­czą­cy Go­szo­wa


Źródła:

Wiktionary

Goszyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Goszysta

le­wi­co­wy awan­tur­nik po­li­tycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. zwo­len­nik od­chy­le­nia le­wi­co­we­go, lewak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goszystka

→ go­szy­sta


Patrz:goszysta

Źródła:

SJP.pl

Goszystowski

przy­miot­nik od: go­szy­sta


Źródła:

SJP.pl

Goszyzm

mocno le­wi­co­we po­glą­dy po­li­tycz­ne


Go­szyzm (z fran­cu­skie­go la ga­u­che – le­wi­ca) – pow­sta­ły w kra­jach za­chod­nich w la­tach 60. XX wieku ruch spo­łecz­ny i ide­o­lo­gia. Roz­cza­ro­wa­ni tak wschod­nim ko­mu­niz­mem, jak i za­chod­nim ka­pi­ta­liz­mem, przed­sta­wi­cie­le go­szyz­mu sze­rzy­li idee non­kon­for­mi­stycz­nej kul­tu­ry. In­spi­ra­cją tego ruchu były takie kie­run­ki jak ne­o­mark­sizm, anar­chizm, fre­u­dyzm, szko­ła frank­furc­ka czy twór­czość Jean-Paula Sar­tre'a. Cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą go­szyz­mu była kry­ty­ka elit wła­dzy i po­rząd­ku praw­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosława

imię żeń­skie


Go­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie; forma skró­co­na ta­kich imion, jak Go­dzi­sła­wa, "Go­rzy­sła­wa" (brak daw­nych za­pi­sów tego imie­nia w peł­nej for­mie ro­dza­ju żeń­skie­go) lub Go­ści­sła­wa. Moż­li­we dal­sze sta­ro­pol­skie zdrob­nie­nia: Goch­na, Gosz­ka, Koch­na (=Goch­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosławice

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. dziel­ni­ca Opola;
3. dziel­ni­ca Ko­ni­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gosławostwo

Go­sław z mał­żon­ką; Go­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Gosławowie

Go­sław z mał­żon­ką; Go­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gosławski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Got

przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry go­tyc­kiej, mi­ło­śnik go­tyc­kie­go rocka cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się czar­nym ubio­rem i ma­ki­ja­żem


skró­to­wiec

 (1.1) = tu­ryst. Gór­ska Odz­na­ka Tu­ry­stycz­na;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Got.

skrót od:
1. gotyk, go­tyc­ki;
2. go­tów­ka


Źródła:

SJP.pl

Gota

przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry go­tyc­kiej, mi­ło­śnik go­tyc­kie­go rocka cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się czar­nym ubio­rem i ma­ki­ja­żem


GoTa (ang. Glo­bal open Trun­king ar­chi­tec­tu­re) – cy­fro­wy sy­stem tran­kin­go­wy opar­ty na stan­dar­dzie CDMA2000. Sy­stem GoTa zo­stał opra­co­wa­ny przez firmę ZTE Cor­po­ra­tion, jedną z naj­więk­szych (obok Hu­a­wei) chiń­skich firm te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych bę­dą­cą glo­bal­nym do­staw­cą sprzę­tu te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­ne­go i roz­wią­zań sie­cio­wych. W Pol­sce ope­ra­to­rem sieci GoTa CDMA2000 jest firma Nor­disk Pol­ska Sp. z o.o. oraz Pol­kom­tel Sp z.o.o. (ope­ra­tor wir­tu­al­ny na sieci Nor­disk Pol­ska).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gotajski

przy­miot­nik od: Gota (Gotha)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gothą (Gotą), do­ty­czą­cy Gothy, po­cho­dzą­cy z Gothy (mia­sta w Niem­czech)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotard

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Go­tard – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się ze zło­że­nia słów "god" – bóg i "hard" – dziel­ny.

Go­tard imie­ni­ny ob­cho­dzi 5 maja, 6 lipca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gotardostwo

Go­tard z mał­żon­ką; Go­tar­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Gotardowie

Go­tard z mał­żon­ką; Go­tar­do­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gotardowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­tar­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gotfryd

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Gotfrydostwo

Got­fryd z mał­żon­ką; Got­fry­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Gotfrydowie

Got­fryd z mał­żon­ką; Got­fry­do­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gotfrydowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Got­fry­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gotha

mia­sto w Niem­czech; Gota


Gotha – mia­sto po­wia­to­we w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Tu­ryn­gia, sie­dzi­ba po­wia­tu Gotha. 31 grud­nia 2022 mia­sto li­czy­ło 46 019 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gotham

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gotka

→ got


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przed­sta­wi­ciel­ka sub­kul­tu­ry go­tyc­kiej


Patrz:got

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotland

Got­land – jeden ze szwedz­kich re­gio­nów te­ry­to­rial­nych ("szw." län), obej­mu­ją­cy swym ob­sza­rem po­ło­żo­ną na Morzu Bał­tyc­kim naj­więk­szą wyspę szwedz­ką Got­lan­dię oraz le­żą­ce wokół niej mniej­sze wyspy. Łącz­nie jest to razem z wyspą Got­lan­dią 805 wysp, z któ­rych 3 są stale za­lud­nio­ne, a na 12 znaj­du­ją się za­bu­do­wa­nia. Sie­dzi­bą władz re­gio­nu ("re­si­dens­stad") jest Visby.


Źródła:

Wikipedia

Gotlandczyk

miesz­ka­niec Got­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Got­lan­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotlandia

na­le­żą­ca do Szwe­cji wyspa na Morzu Bał­tyc­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. szwedz­ka wyspa na Morzu Bał­tyc­kim;


Got­lan­dia (szw. "Got­land" [ˈɡɔtland]) – wyspa na Bał­ty­ku na­le­żą­ca do Szwe­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gotlandka

miesz­kan­ka Got­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Got­lan­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotlandzki

przy­miot­nik od: Got­lan­dia


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Got­lan­dia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język got­landz­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotowacz

wy­spe­cja­li­zo­wa­ny ro­bot­nik pra­cu­ją­cy przy urzą­dze­niach wa­rzel­ni­czych w za­kła­dach pro­duk­cyj­nych i przet­wór­czych


Źródła:

SJP.pl

Gotowaczka

→ go­to­wacz


Patrz:gotowacz

Źródła:

SJP.pl

Gotowalnia

1. po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do ubie­ra­nia się;
2. sto­lik z lu­strem i przy­bo­ra­mi do ro­bie­nia to­a­le­ty; to­a­let­ka


Go­to­wal­nia – uży­wa­na w Pol­sce od po­ło­wy XVIII wieku nazwa to­a­let­ki, czyli mebla, cza­sem z szu­flad­ka­mi, na­kry­tym tka­ni­ną, z na­sta­wia­nym lu­strem, słu­żą­ce­go do prze­cho­wy­wa­nia przy­bo­rów to­a­le­to­wych, kos­me­ty­ków, ozdób itp. oraz cze­sa­nia się, ubie­ra­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. od­cza­sow­ni­ko­wy od|go­to­wać.


Go­to­wa­nie – obrób­ka ciepl­na pro­duk­tów żyw­no­ścio­wych od­by­wa­ją­ca się w śro­do­wi­sku go­rą­cej wody, zaz­wy­czaj wrzą­cej albo pary wod­nej. Pod­czas tego pro­ce­su biał­ka za­war­te w po­tra­wie ści­na­ją się, skro­bia roz­kle­ja się, co po­wo­du­je, że skro­bia staje się przys­wa­jal­na przez układ po­kar­mo­wy czło­wie­ka. Sto­sun­ko­wo niska tem­pe­ra­tu­ra tego pro­ce­su, nie­prze­kra­cza­ją­ca stu stop­ni Cel­sju­sza, spra­wia iż w po­tra­wie nie pow­sta­ją szkod­li­we dla zdro­wia pro­duk­ty roz­kła­du skład­ni­ków po­kar­mo­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gotowany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kulin. przy­rzą­dzo­ny / przy­rzą­dza­ny w pro­ce­sie go­to­wa­nia

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od go­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Gotować

1. do­pro­wa­dzać daną po­tra­wę do wrze­nia;
2. zaj­mo­wać się kuch­nią, przy­go­to­wy­wać go­rą­ce po­sił­ki


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) do­pro­wa­dzać do wrze­nia

 (1.2) przy­rzą­dzać cie­płą po­tra­wę

 (1.3) kulin. przy­go­to­wy­wać po­tra­wę przez obrób­kę ciepl­ną we wrzą­cej wo­dzie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny go­to­wać się (dk. brak)

 (2.1) (o wo­dzie, po­tra­wie) osią­gać tem­pe­ra­tu­rę wrze­nia

 (2.2) przen. czuć ogrom­ną złość, ale nie po­ka­zy­wać tego wy­raź­nie

 (2.3) pot. od­czu­wać dy­skom­fort i pocić się ob­fi­cie z po­wo­du go­rą­ca

 (2.4) przest. przy­go­to­wy­wać się do cze­goś

 (2.5) kulin. być przy­go­to­wa­nym do je­dze­nia po­przez go­to­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotowe

1. zwrot in­for­mu­ją­cy o ukoń­cze­niu ja­kiejś czyn­no­ści;
2. przyjść na go­to­we - uni­knąć ko­niecz­no­ści wy­ko­na­nia ja­kiejś czyn­no­ści, po­przez wy­ko­rzy­sta­nie efek­tów pracy kogoś in­ne­go


wy­krzy­knik

 (1.1) okrzyk oz­naj­mu­ją­cy za­koń­cze­nie cze­goś

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) n. lp. i ż. plu­ral|go­to­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotowie

lud ger­mań­ski za­miesz­ku­ją­cy te­re­ny mię­dzy Bał­ty­kiem a Mo­rzem Czar­nym w I-III wieku n.e.; Goci


przy­słó­wek

 (1.1) daw. do­kład­nie, sta­ran­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotowiec

po­tocz­nie:
1. coś uprzed­nio przy­go­to­wa­ne­go, na­da­ją­ce­go się do bez­poś­red­nie­go za­sto­so­wa­nia;
2. ro­dzaj ścią­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. przy­go­to­wa­na wcze­śniej praca na spraw­dzia­nie lub eg­za­mi­nie

 (1.2) pot. rzecz, z któ­rej można od razu sko­rzy­stać bez wkła­da­nia w to wy­sił­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotowiuteńki

zdrob­nie­nie od: go­to­wiut­ki


Źródła:

SJP.pl

Gotowiutki

zdrob­nie­nie od: go­to­wy; go­to­wiuś­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: go­to­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotowiuśki

zdrob­nie­nie od: go­to­wy; go­to­wiut­ki


Źródła:

SJP.pl

Gotowizna

po­tocz­nie:
1. po­sia­da­ne pie­nią­dze;
2. rzecz go­to­wa;
3. odzież ku­po­wa­na w skle­pie z do­staw szy­tych prze­my­sło­wo, a nie na za­mó­wie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. go­tów­ka

 (1.2) śrpol. zapas, zasób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotowić

prze­sta­rza­łe:
1. sta­wiać coś w stan go­to­wo­ści; przy­go­to­wy­wać;
2. go­to­wić się - przy­go­to­wy­wać się, spo­so­bić się


Źródła:

SJP.pl

Gotowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan peł­ne­go przy­go­to­wa­nia do cze­goś

 (1.2) za­miar, skłon­ność, zde­cy­do­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Gotowy

gotów
1. cał­ko­wi­cie wy­ko­na­ny; do­koń­czo­ny;
2. przy­go­to­wa­ny, uszy­ko­wa­ny;
3. zde­cy­do­wa­ny; zdol­ny do cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) skoń­czo­ny, wy­ko­na­ny

 (1.2) przy­go­to­wa­ny do cze­goś, na coś

 (1.3) chęt­ny i zdol­ny do zro­bie­nia cze­goś

 (1.4) o nie­szczę­ściach: pewny

 (1.5) pot. pi­ja­ny, odu­rzo­ny czymś lub mart­wy

 (1.6) książk. go­to­wy (jest) + be­zo­ko­licz­nik → jest zdol­ny, może

 (1.7) o wy­ro­bach, zwła­szcza ubra­niu: wy­ko­na­ny se­ryj­nie, nie na miarę

 (1.8) o żyw­no­ści: wy­pro­du­ko­wa­ny w fa­bry­ce i wy­ma­ga­ją­cy tylko pod­grza­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotszalk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Got­szalk (ur. ok. 1010, zm. 1066, łac. "Go­de­scal­cus") – ksią­żę obo­drzyc­ki, syn Przy­by­gnie­wa (Udona).

Po śmier­ci ojca (1029), w wy­ni­ku spi­sku prze­ciw­ni­ków for­so­wa­nej przez niego chry­stia­ni­za­cji zbiegł na dwór saski. W kraju rządy objął Ra­ci­bor. Młody Got­szalk zo­stał przez księ­cia sa­skie­go od­da­ny na wy­cho­wa­nie do klasz­to­ru św.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gottwald

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gotycki

zwią­za­ny z go­ty­kiem, do­ty­czą­cy go­ty­ku


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. szt. zwią­za­ny z go­ty­kiem, sty­lem sztu­ki śred­nio­wiecz­nej

 (1.2) liter. szt. zwią­za­ny z go­ty­cyz­mem, nur­tem w li­te­ra­tu­rze i sztu­ce

 (1.3) muz. zwią­za­ny z roc­kiem go­tyc­kim, od­mia­ną heavy me­ta­lu

 (1.4) zwią­za­ny z mło­dzie­żo­wą sub­kul­tu­rą go­tyc­ką

 (1.5) zwią­za­ny z ro­dza­jem pisma o ła­ma­nych i bar­dzo ozdob­nych kon­tu­rach

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) po­dob­ny do go­ty­ku, ma­ją­cy cechy go­ty­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotyckość

→ go­tyc­ki


Patrz:gotycki

Źródła:

SJP.pl

Gotycysta

przed­sta­wi­ciel go­ty­cyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Gotycystka

→ go­ty­cy­sta


Patrz:gotycysta

Źródła:

SJP.pl

Gotycyzacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­da­wa­nie cze­muś, naj­czę­ściej bu­dow­li, go­tyc­kie­go stylu


Źródła:

Wiktionary

Gotycyzm

kie­ru­nek w li­te­ra­tu­rze, który po­ja­wił się w la­tach 60. XVIII wieku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. liter. prąd w li­te­ra­tu­rze i ar­chi­tek­tu­rze (ne­o­go­tyk) na­wią­zu­ją­cy do epoki śred­nio­wie­cza i jego este­ty­ki a także do ele­men­tów ir­ra­cjo­nal­nych, emo­cjo­nal­nych, mroku i grozy, po­ja­wił się w An­glii w la­tach 60. XVIII wieku;


Go­ty­cyzm ( got­hi­cism) – nurt kul­tu­ry eu­ro­pej­skiej, sta­no­wią­cy jeden z jej prze­dro­man­tycz­nych prą­dów. Dążył on do przy­wró­ce­nia rangi i zna­cze­nia ut­wo­rom i bu­dow­lom po­cho­dzą­cym ze śred­nio­wie­cza. Prą­do­wi na­da­no nazwę go­ty­cyz­mu, gdyż tra­dy­cje śred­nio­wiecz­ne były wią­za­ne prze­de wszyst­kim z go­tyc­kim sty­lem ar­chi­tek­to­nicz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gotycyzować

na­da­wać go­tyc­ki cha­rak­ter


Źródła:

SJP.pl

Gotydy

pre­kam­bryj­skie ruchy gó­rot­wór­cze


Źródła:

SJP.pl

Gotyk

1. styl pa­nu­ją­cy w sztu­kach pla­stycz­nych w Eu­ro­pie od XIII do XV wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się m.in. skle­pie­nia­mi krzy­żo­wo-że­bro­wy­mi i for­ma­mi ostro­łu­ku w ar­chi­tek­tu­rze;
2. bu­dow­la w stylu go­tyc­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ar­chit. styl w ar­chi­tek­tu­rze i sztu­ce śred­nio­wie­cza;

 (1.2) za­by­tek w stylu go­tyc­kim

 (1.3) ro­dzaj pisma ła­ciń­skie­go uży­wa­ny w kra­jach Eu­ro­py Za­chod­niej w póź­nym śred­nio­wie­czu


Gotyk – styl w ar­chi­tek­tu­rze i in­nych dzie­dzi­nach sztuk pla­stycz­nych (rzeź­bie, ma­lar­stwie i sztu­ce se­pul­kral­nej), który pow­stał przed po­ło­wą XII wieku we Fran­cji i szyb­ko roz­prze­strze­nił się w An­glii (zob. ar­chi­tek­tu­ra go­tyc­ka w An­glii), na­stęp­nie w wielu in­nych pań­stwach Eu­ro­py.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gotów

przy­miot­nik

 (1.1) skoń­czo­ny, wy­ko­na­ny

 (1.2) przy­go­to­wa­ny do cze­goś, na coś

 (1.3) chęt­ny i zdol­ny do zro­bie­nia cze­goś

 (1.4) pot. pi­ja­ny, odu­rzo­ny czymś lub mart­wy

 (1.5) książk. go­to­wy (jest) + be­zo­ko­licz­nik → jest zdol­ny, może


Źródła:

Wiktionary

Gotówa

zgru­bie­nie od: go­tów­ka


Źródła:

SJP.pl

Gotóweczka

zdrob­nie­nie od: go­tów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: go­tów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gotówka

pie­nią­dze w po­sta­ci ban­kno­tów lub bi­lo­nu, któ­ry­mi można pła­cić w każ­dej chwi­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pie­nią­dze w po­sta­ci ban­kno­tów lub monet

 (1.2) bank. księg. pie­nią­dze, któ­ry­mi można pła­cić w każ­dej chwi­li


Go­tów­ka – forma pie­nią­dza w fi­zycz­nej po­sta­ci: mo­ne­ty i ban­kno­ty, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się naj­wyż­szym stop­niem płyn­no­ści. W prze­ci­wień­stwie do pa­pie­rów war­to­ścio­wych, de­po­zy­tów ter­mi­no­wych, cze­ków i weks­li po­sia­da­ną go­tów­ką można dy­spo­no­wać w każ­dej chwi­li.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gotówkomat

au­to­mat umoż­li­wia­ją­cy wzię­cie małej po­życz­ki na pod­sta­wie do­wo­du oso­bi­ste­go; Po­życz­ko­mat


Źródła:

SJP.pl

Gotówkowiec

osoba, która woli pła­cić go­tów­ką za­miast elek­tro­nicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Gotówkowo

przy­słó­wek

 (1.1) za po­mo­cą go­tów­ki


Źródła:

Wiktionary

Gotówkowy

do­ko­ny­wa­ny w go­tów­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ekon. zwią­za­ny z go­tów­ką, do­ko­ny­wa­ny go­tów­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gouda

twar­dy ser pod­puszcz­ko­wy z mleka kro­wie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. ga­tu­nek twar­de­go, doj­rze­wa­ją­ce­go sera pod­puszcz­ko­we­go, pro­du­ko­wa­ne­go z kro­wie­go mleka;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gould

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gounod

[czy­taj: guNO] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gourde

[czy­taj: gurd] jed­nost­ka mo­ne­tar­na Haiti (1 go­ur­de = 100 cen­ty­mów)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) monet. wa­lu­ta Haiti;


Go­ur­de – wa­lu­ta Haiti. 1 go­ur­de = 100 cen­ty­mów.

Nazwa "go­ur­de" po­cho­dzi od hisz­pań­skie­go słowa "gordo" – ‘tłu­sty’. Tak na­zy­wa­no na wy­spie peso (mo­ne­ty), lub ob­cię­te z nich krąż­ki, two­rzą­ce 1/5 całej mo­ne­ty.

Obec­nie w obie­gu po­zo­sta­ją na­stę­pu­ją­ce mo­ne­ty i ban­kno­ty:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gourmand

[czy­taj: gurMĄ] znaw­ca wyk­wint­nych po­traw i na­po­jów; sma­kosz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kos­met. okre­śle­nie za­pa­chu o nucie słod­kich przy­praw, głów­nie wa­ni­lii, ale rów­nież in­nych sło­dy­czy, np. cze­ko­la­dy, kar­me­lu, pra­lin, cu­kier­ków, waty cu­kro­wej czy nawet gumy ba­lo­no­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gourmet

sma­kosz, wy­bred­ny znaw­ca smacz­nych po­traw; rów­nież kiper - znaw­ca win


Źródła:

SJP.pl

Gov

do­me­na in­ter­ne­to­wa przez­na­czo­na dla in­sty­tu­cji pań­stwo­wych (np. www.sejm.gov.pl - stro­na Sejmu Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej)


Źródła:

SJP.pl

Gowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głowa


Źródła:

Wiktionary

Gowarczowianin

miesz­ka­niec Go­war­czo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gowarczowianka

miesz­kan­ka Go­war­czo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gowarczowski

przy­miot­nik od: Go­war­czów


Źródła:

SJP.pl

Gowarczów

mia­sto w Pol­sce


}|-

Go­war­czów – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Go­war­czów.

W Go­war­czo­wie ma sie­dzi­bę rzym­sko­ka­to­lic­ka pa­ra­fia Świę­tych Apo­sto­łów Pio­tra i Pawła. W po­bli­żu Go­war­czo­wa prze­pły­wa rzeka Drze­wicz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gowarzewo

Go­wa­rze­wo (dawn. niem. "Eben­ha­u­sen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Kle­szcze­wo.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w 1580 roku w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Gowidlino

Go­wid­li­no (do­dat­ko­wa nazwa w j.ka­szub­skim Gòwidlëno) – wieś let­ni­sko­wa w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Sie­ra­ko­wi­ce.

Duża ka­szub­ska wieś leży na ob­sza­rze mo­re­ny den­nej Po­je­zie­rza Ka­szub­skie­go, nad pół­noc­nym brze­giem je­zio­ra Go­wid­liń­skie­go przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 211 (Żu­ko­wo-Kar­tu­zy-Sie­ra­ko­wi­ce-Nowa Dą­bro­wa). W Go­wid­li­nie znaj­du­ją się licz­ne kwa­te­ry agro­tu­ry­stycz­ne i plan­ta­cje tru­ska­wek.


Źródła:

Wikipedia

Gowin

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gowiydź

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zo­o­techn. drób


Źródła:

Wiktionary

Goworek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goworowo

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goworowski

przy­miot­nik od: Go­wo­ro­wo


Źródła:

SJP.pl

Goworów

Go­wo­rów ( "La­u­ter­bach") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Mię­dzy­le­sie.


Źródła:

Wikipedia

Goya

Fran­ci­sco Goya y Lu­cien­tes, hisz­pań­ski ma­larz król­we­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gozan

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gozański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gozo, do­ty­czą­cy Gozo, po­cho­dzą­cy z Gozo


Źródła:

Wiktionary

Gozdawa

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gozdecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gozdek

naz­wi­sko


Go­zdek (nazwa obocz­na: Go­zdek Pier­wszy) – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Krzy­mów.

Nazwa miej­sco­wo­ści wy­wo­dzi się od nazwy po­spo­li­tej "go­zdek" oz­na­cza­ją­cej mały las. W roku 1877 opi­sy­wa­na była jako fol­wark, w 1881 jako ko­lo­nia i fol­wark, w 1921 jako wieś.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gozdnica

1. mia­sto w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce;
3. szczy­ty w Przed­gó­rzu Su­dec­kim;
4. wznie­sie­nie w Su­de­tach Za­chod­nich;
5. potok w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Gozd­ni­ca (do 1946 niem. "Fre­i­wal­dau") – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie ża­gań­skim.

Gozd­ni­ca uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską 9 maja 1556 roku, zde­gra­do­wa­na w 1856 roku, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich 1 stycz­nia 1967.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gozdnicki

przy­miot­nik od: Gozd­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Gozdniczanin

miesz­ka­niec Gozd­ni­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gozdniczanka

miesz­kan­ka Gozd­ni­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gozdowo

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gozdowski

przy­miot­nik od: Go­zdo­wo


Źródła:

SJP.pl

Gozdzki

→ Gózd; gózdz­ki


Źródła:

SJP.pl

Gozdów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gozo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. druga co do wiel­ko­ści wyspa ar­chi­pe­la­gu Wysp Mal­tań­skich;

 (1.2) hist. polit. nie­pod­le­głe pań­stwo ist­nie­ją­ce przez kil­ka­na­ście lat pod ko­niec XVIII w. na wy­spie Gozo (1.1);


Zo­bacz też: Gozo (pań­stwo).

Gozo (malt. "Għawdex" [ˈaˤːw.dɛʃ]) – druga co do wiel­ko­ści wyspa ar­chi­pe­la­gu Wysp Mal­tań­skich, po­ło­żo­na 2,5 km na pół­noc­ny za­chód od wyspy Malty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Goła

1. ko­bie­ta, dziew­czy­na bez ubra­nia, naga;
2. ko­bie­ta, dziew­czy­na bied­na


forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) ro­dzaj żeń­ski od: goły

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) stpol. śmierć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołaczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołanice

Go­ła­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim, w gmi­nie Świę­cie­cho­wa. Wieś jest po­ło­żo­na w od­le­gło­ści 10 km na pół­noc­ny za­chód od Lesz­na, przy dro­dze do Bosz­ko­wa, nad po­łud­nio­wo-za­chod­nim brze­giem jez. Krzyc­ko Wiel­kie. Nad je­zio­rem jest ką­pie­li­sko strze­żo­ne oraz te­re­ny pla­żo­we.


Źródła:

Wikipedia

Gołaniecki

przy­miot­nik od: Go­łańcz


Źródła:

SJP.pl

Gołaszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołaszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Goławski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goławy

1. zbyt skąpo ubra­ny;
2. prze­no­śnie: nie­kom­plet­nie czymś po­kry­ty, przy­bra­ny


Źródła:

SJP.pl

Gołańcz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Go­łańcz (niem. "Gol­lanz", "Gol­lantsch") – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Go­łańcz.

Go­łańcz uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską w 1361 roku. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołańczanin

miesz­ka­niec Go­łań­czy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gołańczanka

miesz­kan­ka Go­łań­czy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gołaś

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołcza

wieś w Pol­sce


Goł­cza – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie mie­chow­skim, w gmi­nie Goł­cza.

Przez Goł­czę pły­nie rzeka Goł­czan­ka, która jest pra­wym do­pły­wem rzeki Szre­nia­wa. Na rzece Goł­czan­ce znaj­du­je się sta­ro­rze­cze, w oko­li­cy szko­ły w Goł­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołczewo

Goł­cze­wo (ka­szub. Gôłczewò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce na po­gra­ni­czu po­je­zie­rzy Ka­szub­skie­go i By­tow­skie­go po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Par­cho­wo. Ma sta­tus so­łect­wa.

We wsi jest rów­nież pla­ców­ką Ochot­ni­czej Stra­ży Po­żar­nej. Na po­łud­niu znaj­du­je się je­zio­ro Strop­no.


Źródła:

Wikipedia

Gołda

tania wódka, po­drzęd­nej ja­ko­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. tania wódka gor­sze­go ga­tun­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołdap

1. mia­sto w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce;
3. je­zio­ro w Pu­szczy Ro­minc­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;

 (1.2) geogr. je­zio­ro ryn­no­we w po­bli­żu Goł­da­pi (1.1), przez które prze­bie­ga gra­ni­ca mię­dzy Pol­ską a Rosją (obwód kró­le­wiec­ki);


Goł­dap ( Gol­dap, Geldapė) – mia­sto uz­dro­wi­sko­we w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie goł­dap­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Goł­dap. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do woj. su­wal­skie­go, a w la­tach 1999–2001 do po­wia­tu olec­ko-goł­dap­skie­go. Od 1 stycz­nia 2002 mia­sto jest sie­dzi­bą władz po­wia­tu goł­dap­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołdapa

rzeka w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim; prawy do­pływ Wę­go­ra­py;


Goł­da­pa – prawy do­pływ Wę­go­ra­py. Źró­dła rzeki znaj­du­ją się na pół­noc od Olec­ka nie­da­le­ko wsi Mo­ne­ty. Ciek o naz­wie "Bor­ko­wi­na" pły­nie na za­chód, a na­stęp­nie skrę­ca na pół­noc od miej­sco­wo­ści Ro­gów­ko. Od­ci­nek rzeki od uj­ścia Po­go­rzel­skiej Stru­gi do uj­ścia do je­zio­ra Goł­dap na­zy­wa się Jarka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołdapianin

miesz­ka­niec Goł­da­pi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Goł­da­pi

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Goł­da­pi, uro­dzo­na w Goł­da­pi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołdapianka

miesz­kan­ka Goł­da­pi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Goł­da­pi

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Goł­da­pi, uro­dzo­na w Goł­da­pi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołdapski

przy­miot­nik od: Goł­dap


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Goł­da­pią, do­ty­czą­cy Goł­da­pi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołdopiwo

je­zio­ro w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Gołdopiwski

→ Goł­do­pi­wo (je­zio­ro na Ma­zu­rach)


Źródła:

SJP.pl

Gołdyn

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołdynia

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołecki

przy­miot­nik od: Goł­cza


Źródła:

SJP.pl

Gołek

ro­śli­na z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Gołek ("Pse­u­dor­chis") – ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Obej­mu­je dwa ga­tun­ki. Wy­stę­pu­ją one we wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej (wschod­nia Ka­na­da i Gren­lan­dia), w znacz­nej czę­ści Eu­ro­py oraz w pół­noc­nej Azji. Je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem we flo­rze Pol­ski jest gołek bia­ła­wy "Pse­u­dor­chis al­bi­da".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołembiewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołembski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołka

ro­dzaj psze­ni­cy; gółka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. kulin. wę­dzo­ny ser z mleka kro­wie­go o wal­co­wa­tym kształ­cie, wy­ra­bia­ny przez pod­ha­lań­skich gó­ra­li, czę­sto my­lo­ny z oscyp­kiem;

 (1.2) zob. gółka.


Gołka – tra­dy­cyj­na nazwa wę­dzo­ne­go sera kro­wie­go, pro­du­ko­wa­ne­go w spo­sób zbli­żo­ny do oscyp­ka (który jed­nak jest wyt­wa­rza­ny prze­de wszyst­kim z mleka ow­cze­go i do­stęp­ny wy­łącz­nie w okre­sie od maja do paź­dzier­ni­ka).

Gołka bywa my­lo­na z oscyp­kiem ze wzglę­du na po­dob­ny kształt (oscy­pek jest wrze­cio­no­wa­ty, a gołka wal­co­wa­ta), jed­nak oba sery wy­raź­nie róż­nią się sma­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gołkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goło

przy­słó­wek

 (1.1) nago

 (1.2) bez de­ko­ra­cji, zdo­bień

 (1.3) bied­nie


Źródła:

Wiktionary

Gołoborze

1. nie­za­le­sio­ny ob­szar po wy­cię­tych lub zni­szczo­nych la­sach;
2. bez­le­śny grzbiet lub zbo­cze góry po­kry­te ru­mo­wi­ska­mi skal­ny­mi, pow­sta­ły­mi ze zwie­trza­łych pia­skow­ców i kwar­cy­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geol. skal­ne ru­mo­wi­sku na stoku góry;

 (1.2) przest. bez­le­śny ob­szar po wy­cin­ce lub przej­ściu ka­ta­kliz­mu


Go­ło­bo­rze – ro­dzaj po­kry­wy sto­ko­wej lub wierz­cho­wi­no­wej (grzbie­to­wej), skła­da­ją­cej się z lekko re­de­po­no­wa­ne­go ru­mo­szu skal­ne­go (gruzu, gła­zów lub blo­ków). Ina­czej mó­wiąc – ru­mo­wi­ska skal­ne w gó­rach. Go­ło­bo­rze zbu­do­wa­ne jest wy­łącz­nie z gru­bej frak­cji, nie za­wie­ra żwiru, pia­sku ani iłu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołobrody

przy­miot­nik

 (1.1) przest. o chło­pa­ku nie go­lą­cy się je­szcze


Źródła:

Wiktionary

Gołobrzeg

pła­ski i nie­za­le­sio­ny brzeg


Źródła:

SJP.pl

Gołodupiec

1. ru­basz­nie o go­la­sie, na­gu­sie
2. po­spo­li­cie o czło­wie­ku ubo­gim, bie­da­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś goły, bez ubra­nia

 (1.2) przen. pot. posp. osoba bied­na, która nie ma pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołogóra

nazwa kilku wsi i szczy­tów w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. bez­le­śna góra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołogęby

nie­ma­ją­cy za­ro­stu


Źródła:

SJP.pl

Gołogłowy

1. ma­ją­cy gołą głowę;
2. bar­win­ka go­ło­gło­wa - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny pa­pu­go­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. ma­ją­cy od­kry­tą głowę


Go­ło­gło­wy ( Hol­le­nau) – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Kłodz­ko. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołogłów

ga­tu­nek ptaka z rzędu wró­blo­wych, wy­stę­pu­ją­cy na Bor­neo


Go­ło­głów ("Pi­ty­ria­sis gym­no­cep­ha­la") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka, je­dy­ne­go przed­sta­wi­cie­la mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny go­ło­gło­wów (Pi­ty­ria­se­i­dae), enig­ma­tycz­ny i rzad­ki miesz­ka­niec lasów de­szczo­wych Bor­neo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołoledź

szkli­sta po­kry­wa lo­do­wa pow­sta­ją­ca w cza­sie ob­ni­ża­nia się tem­pe­ra­tu­ry po­ni­żej 0°C wsku­tek za­ma­rza­nia spa­da­ją­cych prze­chło­dzo­nych kro­pli de­szczu, mżaw­ki lub opa­da­nia mgły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) me­te­o­rol. cien­ka, śli­ska po­wło­ka two­rzą­ca się na po­wierzch­ni grun­tu, drzew i in­nych przed­mio­tów wsku­tek za­ma­rza­nia opa­dów (mżaw­ki lub de­szczu);


Go­ło­ledź (pot. lo­do­wi­ca, śliz­ga­wi­ca, szklan­ka lub czar­ny lód, black ice) – osad w po­sta­ci gład­kiej, rów­nej, przez­ro­czy­stej war­stwy lodu, po­kry­wa­ją­cej po­dło­że. Pow­sta­je wtedy, gdy deszcz, mżaw­ka (lub mgła) opada na po­dło­że o tem­pe­ra­tu­rze niż­szej od zera. Spa­da­ją­ce kro­pel­ki roz­pły­wa­ją się i za­ma­rza­ją. Do go­ło­le­dzi naj­czę­ściej do­cho­dzi wtedy, gdy po mroź­nej i su­chej po­go­dzie przy­cho­dzi ocie­ple­nie, przy­no­szą­ce rów­nież opady.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołolicy

czu­bacz go­ło­li­cy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny czu­ba­czy


Źródła:

SJP.pl

Gołomianka

ryba przy­sto­so­wa­na do życia na du­żych głę­bo­ko­ściach, wy­stę­pu­ją­ca w Baj­ka­le


Źródła:

SJP.pl

Gołonogi

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy gołe nogi


Źródła:

Wiktionary

Gołonóg

dziel­ni­ca Dą­bro­wy Gór­ni­czej


Go­ło­nóg – naj­więk­sza pod wzglę­dem licz­by miesz­kań­ców dziel­ni­ca Dą­bro­wy Gór­ni­czej, za­miesz­ka­ła przez około 35 000 osób, co sta­no­wi około 30% po­pu­la­cji mia­sta. Dziel­ni­ca zlo­ka­li­zo­wa­na jest w środ­ko­wej czę­ści mia­sta na wschód od dziel­ni­cy Cen­trum. Od wscho­du gra­ni­czy z ArcelorMittal Po­land Od­dział w Dą­bro­wie Gór­ni­czej, od pół­no­cy z osied­lem Łę­kni­ce na­to­miast od po­łud­nia po­przez kom­pleks leśny i dziel­ni­ce Jamki ze Strze­mie­szy­ca­mi. Włą­czo­na do Dą­bro­wy Gór­ni­czej w 1960 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołooki

sroka go­ło­o­ka - pół­noc­no­a­me­ry­kań­ski ptak z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gołoszyjka

kura ma­ją­ca gołą, nie­o­pie­rzo­ną szyję


Go­ło­szyj­ka – rasa kur. Znana daw­niej rów­nież pod naz­wa­mi: sied­mio­gród­ki, na­go­szy­je, kury tu­rec­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołosłowność

brak po­par­cia w fak­tach dla wy­po­wia­da­nych słów; pu­sto­sło­wie, de­kla­ra­tyw­ność


Źródła:

SJP.pl

Gołosłowny

1. taki, który nie ma po­par­cia w fak­tach, nie jest uza­sad­nio­ny żad­ny­mi do­wo­da­mi, opie­ra się wy­łącz­nie na sło­wach; de­kla­ra­tyw­ny, bez­pod­staw­ny, bez po­kry­cia;
2. o czło­wie­ku: taki, który po­słu­gu­je się tylko sło­wa­mi, nie przed­sta­wia żad­nych do­wo­dów


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) np. o tek­ście: ba­zu­ją­cy je­dy­nie na sło­wach, nie­po­par­ty do­wo­da­mi

 (1.2) np. o au­to­rze: nie­o­pie­ra­ją­cy się na do­wo­dach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołota

w daw­nej Pol­sce: szlach­ta nie po­sia­da­ją­ca ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. lu­dzie bied­ni

 (1.2) daw. czło­wiek bied­ny; czło­wiek nie po­sia­da­ją­cy żad­ne­go mie­nia; czło­wiek po­zba­wio­ny mie­nia


Go­ło­ta, go­ło­ta szla­chec­ka, szlach­ta go­ło­ta – uboga grupa spo­łecz­na le­gi­ty­mu­ją­ca się szla­chec­kim ro­do­wo­dem, lecz nie­po­sia­da­ją­ca ziemi. Nie pła­ci­li po­dat­ku od ma­jąt­ków ziem­skich, ale pod­le­ga­li tak zwa­ne­mu po­głów­ne­mu ge­ne­ral­ne­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołotczyzna

wieś w Pol­sce


Go­łot­czyz­na – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Sońsk. Go­łot­czyz­na leży nad rzeką Soną, ok. 11 km na po­łud­nio­wy wschód od Cie­cha­no­wa.

Wieś są­sia­du­je z: Soń­skiem, Ma­ru­sa­mi, Stru­si­nem, Da­mię­ta­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołotka

mi­siów­ka go­łot­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gołowąs

mło­kos, mło­dzian, żół­to­dziób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. mło­dzik, nie­doś­wiad­czo­ny chło­pak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołowąsy

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy je­szcze wąsów


Źródła:

Wiktionary

Gołoć

rzad­ko: ob­szar nie­za­ro­sły, ogo­ło­co­ny z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Gołoś

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest gołe; cecha tych, któ­rzy są goli


Źródła:

Wiktionary

Gołożer

cał­ko­wi­te ogo­ło­ce­nie ro­ślin z liści przez szkod­ni­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogrod. roln. leśn. cał­ko­wi­te ogo­ło­ce­nie ro­śli­ny upraw­nej z liści przez że­ru­ją­ce szkod­ni­ki


Go­ło­żer – cał­ko­wi­te lub pra­wie cał­ko­wi­te po­zba­wie­nie ro­ślin liści przez odży­wia­ją­ce się nimi or­ga­niz­my. Go­ło­że­ry zaz­wy­czaj wy­wo­łu­ją larwy owa­dów licz­nie wy­stę­pu­ją­cych i skła­da­ją­cych jaja w du­żych ilo­ściach w jed­nym miej­scu. Naj­czę­ściej są to larwy chrzą­szczy np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołubowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołuch

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołucha

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołuchowianin

miesz­ka­niec Go­łu­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Gołuchowianka

miesz­kan­ka Go­łu­cho­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gołuchowski

przy­miot­nik od: Go­łu­chów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Go­łu­cho­wa, zwią­za­ny z Go­łu­cho­wem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołuchów

nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołuński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goły

1. nie osło­nię­ty ubra­niem; nagi; ob­na­żo­ny;
2. po­zba­wio­ny na­tu­ral­ne­go po­kry­cia (wło­sów, piór, liści, ro­ślin­no­ści itp.);
3. ni­czym nie po­kry­ty; ogo­ło­co­ny z ozdób; pusty;
4. wy­stę­pu­ją­cy bez do­dat­ków, uzu­peł­nień (np. gołe słowa);
5. pot. bied­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nagi, nie­u­bra­ny

 (1.2) nie­o­sło­nię­ty, sam

 (1.3) bez wy­po­sa­że­nia

 (1.4) bez pie­nię­dzy

 (1.5) uczn. (o oce­nach) wy­stę­pu­ją­cy bez in­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (2.1) kulin. ro­dzaj klu­sek ziem­nia­cza­nych, po­tra­wa z kuch­ni świę­to­krzy­skiej;


Goły (gałki) – ro­dzaj klu­sek ziem­nia­cza­nych wy­stę­pu­ją­cych w kuch­ni świę­to­krzy­skiej.

Przy­go­to­wy­wa­ne są z tar­tych, su­ro­wych ziem­nia­ków od­są­czo­nych z nad­mia­ru wody i po­łą­czo­nych z su­ro­wy­mi jaj­ka­mi. Z przy­go­to­wa­nej masy for­mu­je się ręcz­nie okrą­głe klu­ski o śred­ni­cy ok. 4 cm. Go­to­wa­ne są na oso­lo­nym wrząt­ku. []


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołymiński

przy­miot­nik od: Go­ły­min-Oś­ro­dek


Źródła:

SJP.pl

Gołyszek

ga­tu­nek owa­do­żer­ne­go ssaka z ro­dzi­ny je­żo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Gołąb

ptak śred­niej wiel­ko­ści, żyje dziko lub os­wo­jo­ny, ro­śli­no­żer­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. śred­niej wiel­ko­ści ptak czę­sto spo­ty­ka­ny w mia­stach;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołąbczak

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny go­łę­bi


Źródła:

SJP.pl

Gołąbeczek

zdrob­nie­nie od: go­łą­bek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pieszcz. zdrobn. od: go­łą­bek

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. plu­ral|go­łą­becz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołąbeczka

1. zdrob­nie­nie od: go­łąb­ka;
2. pie­szczot­li­wie o ko­bie­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. zdrobn. od: go­łąb­ka

 (1.2) pieszcz. zwrot uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do ko­bie­ty

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: go­łą­be­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołąbek

1. ga­tu­nek grzy­ba; su­ro­jad­ka, se­ro­wiat­ka;
2. zdrob­nia­le o go­łę­biu;
3. po­tra­wa z mięsa i ka­pu­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: gołąb, pie­szczot­li­wie o go­łę­biu

 (1.2) pot. pis­klę go­łę­bia

 (1.3) mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rus­su­la­ce­ae|ref=tak., grzyb blasz­ko­wy na­le­żą­cy do ro­dzi­ny go­łąb­ko­wa­tych;

 (1.4) kulin. danie z ryżu i mie­lo­ne­go mięsa za­wi­nię­te­go w li­ście ka­pu­sty;

 (1.5) pie­szczot­li­wie o kimś bli­skim

 (1.6) żart. o kimś za­ko­cha­nym, po­zo­sta­ją­cym w związ­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołąbka

1. sa­mi­ca go­łę­bia; go­łę­bi­ca, go­łę­bicz­ka;
2. pie­szczot­li­wie o ko­bie­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. go­łę­bi­ca

 (1.2) ornit. młoda sa­mi­ca go­łę­bia

 (1.3) pieszcz. ko­bie­ta

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: go­łą­bek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołąbki

1. ga­tu­nek grzy­ba; su­ro­jad­ka, se­ro­wiat­ka;
2. zdrob­nia­le o go­łę­biu;
3. po­tra­wa z mięsa i ka­pu­sty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołąbkowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu go­łąb­kow­ców


Go­łąb­ko­wa­te ("Rus­su­la­ce­ae" Lotsy) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu go­łąb­kow­ców ("Rus­su­la­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołąbkowaty

o ce­chach go­łąb­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Gołąbkować

1. żar­to­bli­wie: przy­go­to­wy­wać lub jeść go­łąb­ki (po­tra­wę);
2. po­tocz­nie: ro­man­so­wać; gru­chać jak dwa go­łąb­ki


Źródła:

SJP.pl

Gołąbkowce

rząd grzy­bów z klasy pie­czar­nia­ków, obej­mu­ją­cy około 500 ga­tun­ków


Go­łąb­kow­ce ("Rus­su­la­les" Kre­i­sel ex P.M. Kirk, P.F. Can­non & J.C. David) – rząd grzy­bów na­le­żą­cy do klasy pie­czar­nia­ków ("Aga­ri­co­my­ce­tes").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołąbkowski

przy­miot­nik od: Go­łąb­ki


Źródła:

SJP.pl

Gołąbkowy

1. → go­łą­bek (po­tra­wa z mięsa i ka­pu­sty);
2. jas­no­sza­ry o nie­bie­ska­wym od­cie­niu; go­łę­bi, go­łę­bio­wy


Źródła:

SJP.pl

Gołąbowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gołębi

go­łę­bio­wy;
1. → gołąb;
2. jas­no­sza­ry o nie­bie­ska­wym od­cie­niu; go­łąb­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zool. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla go­łę­bia, do­ty­czą­cy go­łę­bia, od­no­szą­cy się do go­łę­bia, zwią­za­ny z go­łę­biem

 (1.2) ma­ją­cy kolor jas­no­po­pie­la­ty o od­cie­niu nie­bie­ska­wym, taki jak kolor pióra go­łę­bia

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: gołąb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębiak

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny go­łę­bi


Źródła:

SJP.pl

Gołębiarka

1. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się ho­dow­lą go­łę­bi;
2. śru­to­wa broń spor­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ho­dow­czy­ni go­łę­bi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębiarnia

po­mie­szcze­nie dla go­łę­bi do­mo­wych; go­łęb­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie, w któ­rym ho­du­je się go­łę­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębiarski

zwią­za­ny z ho­dow­lą go­łę­bi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z go­łę­biar­stwem albo go­łę­bia­rza­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębiarstwo

ho­dow­la go­łę­bi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ho­do­wa­nie go­łę­bi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębiarz

1. ho­dow­ca go­łę­bi;
2. ga­tu­nek ja­strzę­bia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ho­dow­ca go­łę­bi

 (1.2) mi­ło­śnik go­łę­bi

 (1.3) hist. w cza­sie II wojny świa­to­wej: nie­miec­ki snaj­per strze­la­ją­cy z wy­so­ko­ści;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. ornit. zob. ja­strząb go­łę­biarz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębica

1. sa­mi­ca go­łę­bia; go­łąb­ka, go­łę­bicz­ka;
2. po­e­tyc­ko o ko­bie­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. sa­mi­ca go­łę­bia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębiczka

1. ek­spre­syw­nie: go­łę­bi­ca (sa­mi­ca go­łę­bia);
2. po­u­fa­le: ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl

Gołębie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osada nad Bu­giem;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Gołębieniec

1. daw­niej: go­łęb­nik - domek dla go­łę­bi ho­dow­la­nych; go­łę­bi­niec;
2. nawóz z go­łę­bich od­cho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. go­łęb­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębiewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gołębiewski

naz­wi­sko


Go­łę­biew­ski, Go­łę­biew­ska – pol­skie naz­wi­sko, w Pol­sce nosi je ponad 12 tys. osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołębik

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny go­łę­bi


Źródła:

SJP.pl

Gołębiniec

daw­niej: go­łęb­nik - domek dla go­łę­bi ho­dow­la­nych; go­łę­bie­niec


Źródła:

SJP.pl

Gołębiowa

1. → gołąb; go­łę­bi;
2. jas­no­sza­ry o nie­bie­ska­wym od­cie­niu; go­łąb­ko­wy, go­łę­bi;
3. o ce­chach go­łę­bio­wych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Gołębiowate

ro­dzi­na pta­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­lum­bi­dae|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z rzędu go­łę­bio­wych;


Go­łę­bio­wa­te, go­łę­bie wła­ści­we (Co­lum­bi­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu go­łę­bio­wych (Co­lum­bi­for­mes). Obej­mu­je w więk­szo­ści ga­tun­ki zwią­za­ne z drze­wa­mi, lecz wy­stę­pu­ją rów­nież zwią­za­ne ze ska­ła­mi i na­ziem­ne, za­miesz­ku­ją­ce cały świat poza oko­li­ca­mi oko­ło­bie­gu­no­wy­mi, wy­spa­mi Grzbie­tu Śró­dat­lan­tyc­kie­go i Ha­wa­ja­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołębiowaty

o ce­chach go­łę­bio­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Gołębiowe

rząd pta­ków ne­o­gna­tycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­lum­bi­for­mes|Lat­ham|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. n. lp.; M., B. i W. lm nm. od: go­łę­bio­wy


Go­łę­bio­we (Co­lum­bi­for­mes) – rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes. Obej­mu­je około 350 ga­tun­ków za­miesz­ku­ją­cych róż­no­rod­ne bio­to­py, wy­stę­pu­ją­cych na całym świe­cie poza Ark­ty­ką i An­tark­ty­ką. Ptaki te cha­rak­te­ry­zu­ją się na­stę­pu­ją­cy­mi ce­cha­mi:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołębiowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gołębiowy

1. → gołąb; go­łę­bi;
2. jas­no­sza­ry o nie­bie­ska­wym od­cie­niu; go­łąb­ko­wy, go­łę­bi;
3. o ce­chach go­łę­bio­wych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Gołębisio

pie­szczot­li­wie: gołąb


Źródła:

SJP.pl

Gołębiątko

pis­klę go­łę­bia; go­łę­bię


Źródła:

SJP.pl

Gołębię

pis­klę go­łę­bia; go­łę­biąt­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ornit. pis­klę go­łę­bia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gołębnik

domek dla go­łę­bi; go­łę­bi­niec, go­łę­bie­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zo­o­techn. po­mie­szcze­nie lub bu­dow­la do ho­dow­li go­łę­bi


Go­łęb­nik – nie­wiel­ki bu­dy­nek go­spo­dar­czy (in­wen­tar­ski) słu­żą­cy ho­dow­li i prze­trzy­my­wa­niu go­łę­bi.

Pier­wot­nie go­łę­bie ho­do­wa­no prze­de wszyst­kim na mięso. Wzno­szo­no dla nich wieże (niek­tó­re z nich za­cho­wa­ne są do dziś), w któ­rych osied­la­ły się i ży­wi­ły sa­mo­dziel­nie, czemu sprzy­jał ła­god­ny kli­mat śró­dziem­no­mor­ski. Lu­dzie pod­bie­ra­li im jaja i pis­klę­ta, ale go­łę­bie szyb­ko przy­stę­po­wa­ły do ko­lej­ne­go roz­ro­du.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gołębski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Gońba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw., także. gw-pl|Za­ko­pa­ne. go­nit­wa, wy­ścig

 (1.2) gw-pl|Pod­ha­le. bie­ga­ni­na, krę­ta­ni­na

 (1.3) gw-pl|Pod­ha­le. daw. szych­ta koni przy ko­ło­wro­cie do ścią­ga­nia wody


Źródła:

Wiktionary

Gońcowy

przy­miot­nik od: go­niec


Źródła:

SJP.pl

Gończak

my­śliw­ski pies goń­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pies goń­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gończy

od­no­szą­cy się do go­nie­nia, go­nit­wy, po­ści­gu


przy­miot­nik

 (1.1) słu­żą­cy do go­nie­nia, po­ści­gu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) kynol. łow. pies my­śliw­ski go­nią­cy zwie­rzy­nę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) daw. osoba prze­ka­zu­ją­ca czy­jeś prze­sła­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gończyce

wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim


Goń­czy­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gar­wo­liń­skim, w gmi­nie So­bo­lew.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Goń­czy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gończyk

mały go­niec


Źródła:

SJP.pl

Gościa

1. osoba przy­by­ła do kogoś w go­ści­nę;
2. za­pro­szo­ny lub przy­god­ny uczest­nik przy­ję­cia, im­pre­zy roz­ryw­ko­wej;
3. osoba pła­cą­ca za świad­czo­ne usłu­gi, pobyt, go­ści­nę; klient, wcza­so­wicz;
4. po­tocz­nie: ja­ki­kol­wiek, bli­żej niez­na­ny męż­czyz­na; facet;
5. po­tocz­nie: z po­dzi­wem o kimś za­słu­gu­ją­cym na uz­na­nie, sza­cu­nek


Źródła:

SJP.pl

Gościcino

Go­ści­ci­no (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Gòscëcëno) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Wej­he­ro­wo. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie puc­kim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go. W la­tach 1954–1972 ist­nia­ła Go­ści­ci­no do któ­rej na­le­ża­ła wieś, ale była sie­dzi­bą gro­ma­dy tylko do 1959 r. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Goście

1. osoba przy­by­ła do kogoś w go­ści­nę;
2. za­pro­szo­ny lub przy­god­ny uczest­nik przy­ję­cia, im­pre­zy roz­ryw­ko­wej;
3. osoba pła­cą­ca za świad­czo­ne usłu­gi, pobyt, go­ści­nę; klient, wcza­so­wicz;
4. po­tocz­nie: ja­ki­kol­wiek, bli­żej niez­na­ny męż­czyz­na; facet;
5. po­tocz­nie: z po­dzi­wem o kimś za­słu­gu­ją­cym na uz­na­nie, sza­cu­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. przen. eufem. okre­śle­nie mie­siącz­ki lub cho­ro­by

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) plu­ral|gość.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gościec

cho­ro­ba re­u­ma­tycz­na ob­ja­wia­ją­ca się bó­la­mi w mię­śniach i sta­wach (np. go­ściec zwy­rod­nia­ją­cy, go­ściec dnawy, go­ściec przew­le­kły po­stę­pu­ją­cy); re­u­ma­tyzm


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. ogół cho­rób wy­wo­łu­ją­cych ból i stany za­pal­ne sta­wów i kości; zob. re­u­ma­tyzm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościeradowski

przy­miot­nik od: Go­ście­ra­dów


Źródła:

SJP.pl

Gościeradów

gmina wiej­ska w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościeszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Gościkowo

wieś w Pol­sce


Go­ści­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Świe­bo­dzin.

Czę­ścią wsi jest Pa­ra­dyż, obej­mu­ją­cy po­cy­ster­ski ze­spół klasz­tor­ny i ulo­ko­wa­ne w nim wyż­sze se­mi­na­rium du­chow­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościkowski

przy­miot­nik od: Go­ści­ko­wo


Źródła:

SJP.pl

Gościmir

imię mę­skie


Go­ści­mir, Go­ści­miar – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Gości-" ("go­ścić", "gość") "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro"). Mogło zatem oz­na­czać "ten, u któ­re­go gości spo­kój" lub in.

Go­ści­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 15 marca i 18 grud­nia.

Sta­ro­pol­skie zdrob­nie­nia od Go­ści­mi­ra i in­nych po­dob­nie za­czy­na­ją­cych się imion mę­skich:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościmirostwo

Go­ści­mir z mał­żon­ką; Go­ści­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Gościmirowie

Go­ści­mir z mał­żon­ką; Go­ści­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gościmirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­ści­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gościna

1. ugo­szcze­nie, pod­ję­cie kogoś, przy­ję­cie;
2. moż­li­wość za­trzy­ma­nia się u kogoś na jakiś czas, za­no­co­wa­nia; schro­nie­nie udzie­lo­ne przez kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wi­zy­ta, od­wie­dzi­ny po­łą­czo­ne z po­czę­stun­kiem

 (1.2) przy­ję­cie kogoś do sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościni

1. ko­bie­ta przy­by­ła do kogoś w go­ści­nę;
2. za­pro­szo­na lub przy­god­na uczest­nicz­ka przy­ję­cia, im­pre­zy roz­ryw­ko­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta przy­cho­dzą­ca do kogoś w od­wie­dzi­ny, za­pro­szo­na na spot­ka­nie, przy­ję­cie, im­pre­zę, bal, itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościniak

naz­wi­sko


Go­ści­niak (forma żeń­ska: Go­ści­niak, Go­ści­nia­ko­wa, Go­ści­nia­ków­na; licz­ba mnoga: Go­ści­nia­ko­wie) – pol­skie naz­wi­sko. W la­tach 90 XX wieku no­si­ło je 2400 Pol­skich oby­wa­te­li.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościnianin

miesz­ka­niec Go­ści­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gościnianka

miesz­kan­ka Go­ści­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Gościniec

1. sze­ro­ka droga wiej­ska;
2. po­da­ru­nek przy­wie­zio­ny z po­dró­ży


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sze­ro­ka droga

 (1.2) gastr. za­jazd, pen­sjo­nat, karcz­ma

 (1.3) przest. i reg-pl|Bia­ły­stok. po­da­ru­nek z po­dró­ży


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Gościnka

po­tocz­nie: wy­stęp ar­ty­sty w ut­wo­rze mu­zycz­nym in­ne­go ar­ty­sty


Go­ścin­ka – stru­ga w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, lewy do­pływ Par­sę­ty, który prze­pły­wa przez Go­ści­no. Po­wierzch­nia zlew­ni Go­ścin­ki obej­mu­je 50 km².

Źró­dło Go­ścin­ki znaj­du­je się mię­dzy Go­ścin­kiem a Ro­bu­niem, który stru­ga omija po wschod­niej stro­nie miej­sco­wo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościnnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób go­ścin­ny


Źródła:

Wiktionary

Gościnniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: go­ścin­nie


Źródła:

SJP.pl

Gościnniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: go­ścin­ny


Źródła:

SJP.pl

Gościnność

→ go­ścin­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sza­cu­nek, ser­decz­ność i tros­kli­wość oka­zy­wa­ne go­ściom


Patrz:gościnny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościnny

przy­miot­nik

 (1.1) chęt­nie przyj­mu­ją­cy kogoś u sie­bie, ser­decz­ny i przy­jaz­ny dla gości

 (1.2) przez­na­czo­ny dla gości, po­dróż­nych

 (1.3) zwią­za­ny z wi­zy­tą osoby za­pro­szo­nej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. go­spo­darz karcz­my


Źródła:

Wiktionary

Gościno

1. ugo­szcze­nie, pod­ję­cie kogoś, przy­ję­cie;
2. moż­li­wość za­trzy­ma­nia się u kogoś na jakiś czas, za­no­co­wa­nia; schro­nie­nie udzie­lo­ne przez kogoś


Go­ści­no ( Groß Je­stin) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, sie­dzi­ba gminy Go­ści­no. Leży na Rów­ni­nie Gry­fic­kiej, nad stru­gą Go­ścin­ką.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2014 Go­ści­no miało 2448 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościowy

rzad­ko: na­le­żą­cy do go­ścia


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) rzad. na­le­żą­cy do go­ścia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościrad

imię mę­skie


Go­ści­rad – sta­ro­pol­skie imię mę­skie zło­żo­ne z czło­nów "Gości-" (tryb roz­ka­zu­ją­cy "gość!" od "go­ścić" "być gdzieś go­ściem") i "-rad" ("być za­do­wo­lo­nym, chęt­nym, cie­szyć się"). Zna­cze­nie imie­nia: "gość rado!" = ten który (niech) chęt­nie gości w ob­cych stro­nach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościrada

imię żeń­skie


Go­ści­ra­da – imię żeń­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go, nie­no­to­wa­ne w for­mie żeń­skiej w źró­dłach sta­ro­pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościradostwo

Go­ści­rad z mał­żon­ką; Go­ści­ra­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Gościradowie

Go­ści­rad z mał­żon­ką; Go­ści­ra­do­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gościradowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­ści­ra­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gościradziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­ści­ra­dy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gościszewo

Go­ści­sze­wo (niem. "Bra­uns­wal­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sztum­skim, w gmi­nie Sztum. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 55. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w wo­je­wództ­wie mal­bor­skim.


Źródła:

Wikipedia

Gościsław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościsława

imię żeń­skie


Go­ści­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie. Skła­da się z czło­nu "Gości-" ("go­ścić", "gość") i "-sława" ("sława"). Mogło zatem oz­na­czać "ta, u któ­rej gości sława" lub in. Jego formę po­chod­ną mogło sta­no­wić m.in. imię Go­sła­wa. W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne od XIII wieku (1265 rok).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościsławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­ści­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gościsławostwo

Go­ści­sław z mał­żon­ką; Go­ści­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Gościsławowie

Go­ści­sław z mał­żon­ką; Go­ści­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gościsławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­ści­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gościu

1. osoba przy­by­ła do kogoś w go­ści­nę;
2. za­pro­szo­ny lub przy­god­ny uczest­nik przy­ję­cia, im­pre­zy roz­ryw­ko­wej;
3. osoba pła­cą­ca za świad­czo­ne usłu­gi, pobyt, go­ści­nę; klient, wcza­so­wicz;
4. po­tocz­nie: ja­ki­kol­wiek, bli­żej niez­na­ny męż­czyz­na; facet;
5. po­tocz­nie: z po­dzi­wem o kimś za­słu­gu­ją­cym na uz­na­nie, sza­cu­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ne­ga­tyw­nie o oso­bie mało zna­nej lub za­ży­le o oso­bie do­brze zna­nej

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: go­ścia

 (2.2) Ms. i W. lp. od: gość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościwit

imię mę­skie


Go­ści­wit – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Gości-" („po­dej­mo­wać kogoś, go­ścić”) i "-wit" („pan, wład­ca”). Może więc oz­na­czać „tego, który ser­decz­nie przyj­mu­je swo­je­go wład­cę”. Imię to mogło w wy­mo­wie zbli­żać się do imie­nia Go­ści­wid. Wy­stą­pi­ło w 1265 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościwitostwo

Go­ści­wit z mał­żon­ką; Go­ści­wi­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Gościwitowie

Go­ści­wit z mał­żon­ką; Go­ści­wi­to­stwo


Źródła:

SJP.pl

Gościwitowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Go­ści­wi­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Gościówa

1. po­tocz­nie: z uz­na­niem o czło­wie­ku; gość;
2. po­tocz­nie o bli­żej niez­na­nej ko­bie­cie; fa­cet­ka;
3. po­tocz­nie o bli­żej niez­na­nym męż­czyź­nie; facet, gość


przy­miot­nik

 (1.1) slang. ko­bie­ta znana z wi­dze­nia, lecz nie zna­ją­ca nas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościć

1. po­dej­mo­wać gości; uga­szczać;
2. być czy­imś go­ściem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ugo­ścić)

 (1.1) po­dej­mo­wać kogo u sie­bie

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­go­ścić)

 (2.1) prze­by­wać w ja­kimś miej­scu, być go­ściem

 (2.2) o sta­nach psy­chicz­nych sta­wać się wi­docz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gościęcin

Go­ścię­cin (niem. "Ko­stent­hal") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie kę­dzie­rzyń­sko-ko­ziel­skim, w gmi­nie Pa­wło­wicz­ki.


Źródła:

Wikipedia

Gościński

przy­miot­nik od: Go­ści­no


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Gościństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. po­dró­żo­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Gośka

zdrob­nie­nie od: Mał­go­rza­ta; Gosia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Mał­go­rza­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goświnowice

Goś­wi­no­wi­ce ( Frie­dent­hal-Gies­manns­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Nysa.

W la­tach 1945–1954 sie­dzi­ba gminy Goś­wi­no­wi­ce. W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Goś­wi­no­wi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie No­wa­ki.


Źródła:

Wikipedia

Gość

1. osoba przy­by­ła do kogoś w go­ści­nę;
2. za­pro­szo­ny lub przy­god­ny uczest­nik przy­ję­cia, im­pre­zy roz­ryw­ko­wej;
3. osoba pła­cą­ca za świad­czo­ne usłu­gi, pobyt, go­ści­nę; klient, wcza­so­wicz;
4. po­tocz­nie: ja­ki­kol­wiek, bli­żej niez­na­ny męż­czyz­na; facet;
5. po­tocz­nie: z po­dzi­wem o kimś za­słu­gu­ją­cym na uz­na­nie, sza­cu­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba przy­cho­dzą­ca do kogoś w od­wie­dzi­ny, za­pro­szo­na na spot­ka­nie, przy­ję­cie, im­pre­zę, bal, itp.

 (1.2) osoba, która za­trzy­ma­ła się w ho­te­lu, w re­sta­u­ra­cji

 (1.3) pot. pejor. o oso­bie mało zna­nej lub za­ży­le o oso­bie do­brze zna­nej

 (1.4) in­form. użyt­kow­nik nie za­re­je­stro­wa­ny

 (1.5) sport. za­wod­nik dru­ży­ny gra­ją­cej na wy­jeź­dzie

 (1.6) gw-pl|Kra­ków. obcy, przy­bysz, in­te­re­sant, od­bior­ca, klient, pa­cjent

 (1.7) gw-pl|War­sza­wa. męż­czyz­na

 (1.8) zob. go­ście.

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: go­ścić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Gośćcotwórczy

ma­ją­cy wpływ na pow­sta­wa­nie gość­ca


Źródła:

SJP.pl

Gośćcowaty

o ob­ja­wach po­dob­nych do gość­ca


Źródła:

SJP.pl

Gośćcowy

przy­miot­nik od: go­ściec


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) med. zwią­za­ny z gość­cem, wła­ści­wy gość­co­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goździanka

grzyb z ro­dzi­ny goź­dzień­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Goździcznik

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych


Goź­dzicz­nik ("Pe­tror­ha­gia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych. Obej­mu­je 31 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w Eu­ro­pie, po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji i w pół­noc­nej Afry­ce, z cen­trum zróż­ni­co­wa­nia w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go. W Pol­sce jako ro­dzi­my ro­śnie goź­dzicz­nik wy­cię­ty "P.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goździeniak

pa­śnik goź­dzie­niak - motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Goździeniec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Goździeniowiec

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny goź­dzień­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Goździewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goździewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goździeńcowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu obłocz­nia­ków


Goź­dzień­co­wa­te ("Cla­va­ria­ce­ae" Che­vall.) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goździeńcowaty

o ce­chach goź­dzień­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Goździk

ro­śli­na z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych ros­ną­ca w Eu­ro­pie, Azji i Afry­ce, ho­do­wa­na jako ozdob­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Diant­hus|ref=tak., ro­śli­na ozdob­na o róż­no­ko­lo­ro­wych kwia­tach;

 (1.2) kwiat goź­dzi­ka (1.1)

 (1.3) kulin. wy­su­szo­ny pąk kwia­to­wy drze­wa goź­dzi­ko­we­go, słu­żą­cy jako przy­pra­wa;


Goź­dzik ("Diant­hus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 300, we­dług Plants of the World On­li­ne – 344 ga­tun­ków. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je nie­mal cały Stary Świat (bez Au­stra­lii). W Pol­sce ro­śnie lub rosło w sta­nie dzi­kim 14 ga­tun­ków.

Licz­ne goź­dzi­ki upra­wia­ne są jako ro­śli­ny ozdob­ne, zwła­szcza w ogro­dach skal­nych, ale też m.in. na kwia­ty cięte. Goź­dzik ogro­do­wy "D. ca­ry­op­hyl­lus" jest źró­dłem olej­ku ete­rycz­ne­go uży­wa­ne­go w kos­me­ty­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goździki

przy­pra­wa aro­ma­tycz­na uży­wa­na, uzy­ski­wa­na z wy­su­szo­nych pącz­ków kwia­to­wych goź­dzi­kow­ca


Goź­dzi­ki – wy­su­szo­ne, zam­knię­te (nie­rozk­wi­tłe) pąki kwia­to­we cza­pet­ki pach­ną­cej. Wy­ko­rzy­sty­wa­ne są jako przy­pra­wa w prze­my­śle spo­żyw­czym i cu­kier­ni­czym, poza tym sto­so­wa­ne są do aro­ma­ty­zo­wa­nia ty­to­niu, w prze­my­śle far­ma­ce­u­tycz­nym, w pre­pa­ra­ty­ce mi­kro­sko­po­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goździkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goździkowate

ro­dzi­na ro­ślin kwia­to­wych, dwu­li­ścien­nych


Goź­dzi­ko­wa­te ("Ca­ry­op­hyl­la­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych na­le­żą­ca do rzędu goź­dzi­kow­ców. Liczy w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go od ok. 2300 do ok. 3300 ga­tun­ków. W obrę­bie ro­dzi­ny wy­róż­nia­na jest zmien­na licz­ba ro­dza­jów, zwy­kle wy­no­szą­ca ok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goździkowaty

o ce­chach goź­dzi­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Goździkowce

ro­dzaj (ni­skie drze­wo lub krzew) z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych, do któ­re­go za­li­cza­nych jest 1115 ga­tun­ków; drze­wo goź­dzi­ko­we, jam­błusz­nik goź­dzi­ko­wy, eu­ge­nia, eu­gen­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­ry­op­hyl­la­les|ref=tak., rząd ro­ślin na­le­żą­cych do dwu­li­ścien­nych wła­ści­wych;


Goź­dzi­kow­ce, śró­dłoż­ne ("Ca­ry­op­hyl­la­les") – rząd w więk­szo­ści ro­ślin ziel­nych na­le­żą­cy do dwu­li­ścien­nych wła­ści­wych. Sta­no­wi naj­praw­do­po­dob­niej klad sio­strza­ny dla astro­wych. W róż­nych uję­ciach obej­mu­je różne ro­dzi­ny, przy czym w sze­ro­kim uję­ciu sto­so­wa­nym w sy­ste­mach APG i na An­gio­sperm Phy­lo­ge­ny Web­si­te za­li­cza­nych jest tu 38 ro­dzin z ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Goździkowiec

ro­dzaj (ni­skie drze­wo lub krzew) z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych, do któ­re­go za­li­cza­nych jest 1115 ga­tun­ków; drze­wo goź­dzi­ko­we, jam­błusz­nik goź­dzi­ko­wy, eu­ge­nia, eu­gen­ka


Goź­dzi­ko­wiec, eu­gen­ka, pier­nia, eu­ge­nia ("Eu­ge­nia" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny mir­to­wa­tych, do któ­re­go za­li­cza­nych jest ponad 1200 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te są roz­prze­strze­nio­ne na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej.

Zna­cze­nie użyt­ko­we mają ga­tun­ki drze­wia­ste do­star­cza­ją­ce drew­na, niek­tó­re do­star­cza­ją też ja­dal­nych owo­ców, są też upra­wia­ne jako ro­śli­ny ozdob­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Goździkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Goździkowy

przy­miot­nik od: goź­dzik


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy goź­dzi­ków lub goź­dzi­kow­ca ko­rzen­ne­go, zro­bio­ny z goź­dzi­ków lub z goź­dzi­kow­ca ko­rzen­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Goździkówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. na­lew­ka na goź­dzi­kach


Źródła:

Wiktionary

Goździsty

wi­dłak goź­dzi­sty - ga­tu­nek ro­śli­ny kos­mo­po­li­tycz­nej z ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych; wi­dłak ba­bi­mór


Źródła:

SJP.pl