Fu

1. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy wstręt, obrzy­dze­nie, nies­mak; fuu, pfe, pfu, fe, fuj, pfuj, ble, fee;
2. chiń­ska forma li­te­rac­ka, ro­dzaj po­e­ma­tów pi­sa­nych prozą ryt­micz­ną, opi­su­ją­cych kra­jo­bra­zy, ar­chi­tek­tu­rę itp.


wy­krzy­knik

 (1.1) wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy obrzy­dze­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (2.1) liter. chiń­ski po­e­mat opi­su­ją­cy kra­jo­braz lub ar­chi­tek­tu­rę ryt­micz­ną prozą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fucha

po­tocz­nie:
1. do­ryw­cza, do­dat­ko­wa praca, czę­sto nie­le­gal­na;
2. wy­ko­na­nie cze­goś nied­ba­le, byle jak; fu­szer­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) do­dat­ko­wa praca za­rob­ko­wa

 (1.2) czyn­ność wy­ko­na­na nie­fa­cho­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuchs

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuchsyt

od­mia­na mu­sko­wi­tu za­sob­na w chrom


Fuch­syt (fuk­syt, mu­sko­wit chro­mo­wy) – od­mia­na mu­sko­wi­tu za­sob­na w chrom. Mi­ne­rał na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów rzad­kich.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska nie­miec­kie­go mi­ne­ra­lo­ga Jo­han­na Ne­po­mu­ka von Fuch­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuchtla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. roln. mły­nek do czy­szcze­nia zboża


Źródła:

Wiktionary

Fuchtowny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. wil­got­ny, mokry


Źródła:

Wiktionary

Fucien

pro­win­cja w Chi­nach; Fu­jian


Źródła:

SJP.pl

Fucking

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Au­strii, w kraju związ­ko­wym Górna Au­stria, w gmi­nie Tars­dorf;


Źródła:

Wiktionary

Fuckup

[czy­taj: fakap] mło­dzie­żo­wo: wpad­ka, nie­po­wo­dze­nie, spar­ta­cze­nie cze­goś; wtopa, fakap


Źródła:

SJP.pl

Fuczeć

1. po­tocz­nie: pry­chać, par­skać; fukać;
2. wy­rzu­cać z sie­bie parę, dym itp.; fukać;
3. daw­niej: szu­mieć, hu­czeć


Źródła:

SJP.pl

Fuczki

plac­ki z mąki ow­sia­nej i ki­szo­nej ka­pu­sty, pod­kar­pac­ka po­tra­wa re­gio­nal­na


Fucz­ki, ro­dzaj sma­żo­nych na pa­tel­ni plac­ków z mąki ow­sia­nej i ki­szo­nej ka­pu­sty. Pod­kar­pac­ka po­tra­wa re­gio­nal­na wy­wo­dzą­ca się z kuch­ni łem­kow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuczpan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. przest. stan­gret, woź­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Fud

skrót od: Fa­bry­ka Urzą­dzeń Dźwi­go­wych


FUD ( fear, un­cer­ta­in­ty, and doubt „strach, nie­pew­ność i wąt­pli­wość”) – stra­te­gia ogra­ni­cze­nia zdol­no­ści zaj­mo­wa­nia rynku przez kon­ku­ren­ta, po­le­ga­ją­ca na po­da­wa­niu w me­diach lub bez­poś­red­nio klien­tom nie­praw­dzi­wych lub nie­jas­nych in­for­ma­cji o kon­ku­ren­cie i jego pro­duk­tach. Za­kła­da, że nawet jeśli ktoś wie, że in­for­ma­cje te są nie­praw­dzi­we, to jego prze­ko­na­nia zo­sta­ną za­chwia­ne, co dzia­ła na ko­rzyść sto­su­ją­ce­go tę stra­te­gię.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fud.

skrót od: fudit (z ła­ci­ny: odlał - napis na od­le­wach)


Źródła:

SJP.pl

Fudala

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fudalej

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fudała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Fudit

z ła­ci­ny: odlał - napis na od­le­wach


Źródła:

SJP.pl

Fudżajra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Zjed­no­czo­nych Emi­ra­tach Arab­skich, po­ło­żo­ne nad Za­to­ką Omań­ską, sto­li­ca emi­ra­tu Fu­dżaj­ra;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Fudżi

wul­kan na wy­spie Hon­siu, naj­wyż­szy szczyt Ja­po­nii; Fudżi-san, Fudżi-jama


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wul­kan i za­ra­zem naj­wyż­szy szczyt Ja­po­nii le­żą­cy na wy­spie Hon­siu;


Fudżi (jap. 富士山 "Fuji-san") – czyn­ny stra­to­wul­kan i za­ra­zem naj­wyż­szy szczyt Ja­po­nii (3776 m n.p.m.). Leży na wy­spie Hon­siu ("Honshū"), na po­łud­nio­wy za­chód od sto­li­cy, Tokio. W 2013 roku góra Fudżi zo­sta­ła wpi­sa­na na listę świa­to­we­go dzie­dzict­wa UNESCO jako obiekt dzie­dzict­wa kul­tu­ro­we­go – świę­te miej­sce i źró­dło ar­ty­stycz­nej in­spi­ra­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fudżi-Jama

wul­kan na wy­spie Hon­siu, naj­wyż­szy szczyt Ja­po­nii; Fudżi, Fudżi-san


Źródła:

SJP.pl

Fudżyjczyk

miesz­ka­niec Fudżi


Źródła:

SJP.pl

Fudżyjka

miesz­kan­ka Fudżi


Źródła:

SJP.pl

Fudżyjski

przy­miot­nik od: Fudżi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z górą Fudżi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fuentes

Fu­en­tes – gmina w Hisz­pa­nii, w pro­win­cji Cu­en­ca, w Ka­sty­lii-La Man­cha, o po­wierzch­ni 107,6 km². W 2011 roku gmina li­czy­ła 492 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Fuet

wy­ra­bia­na ręcz­nie kieł­ba­sa wie­przo­wa w na­tu­ral­nym flacz­ku z je­li­ta cien­kie­go, tra­dy­cyj­ny wyrób ka­ta­loń­ski


Fuet – wy­ra­bia­na ręcz­nie kieł­ba­sa wie­przo­wa w na­tu­ral­nym flacz­ku z je­li­ta cien­kie­go, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się dłu­gim, wą­skim kształ­tem, chro­po­wa­tą po­wierzch­nią oraz słod­kim, lekko pie­przo­wym sma­kiem. Do pro­duk­cji fuet sto­su­je się także bo­czek, a jako przy­pra­wy do­da­wa­ne są: pieprz czar­ny, czos­nek, goź­dzi­ki i na­sio­na ko­len­dry siew­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fufajka

po­tocz­nie: cie­pła, wa­to­wa­na kurt­ka; ku­faj­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. cie­pła, dre­li­cho­wa, wa­to­wa­na kurt­ka;


Fu­faj­ka lub ku­faj­ka lub wa­ciak (z ros. фуфайка, куфайка – nazwa ta ma jed­nak star­szy ro­do­wód i wy­wo­dzi się od mon­gol­sko-ta­tar­skie­go słowa фофудья („fo­fu­dia”) oz­na­cza­ją­ce­go cie­płą odzież, fu­faj­kę, wa­ciak) – cie­pły ubiór wierzch­ni w for­mie gru­bej obu­stron­nie pi­ko­wa­nej kurt­ki chro­nią­cy przed mro­zem i chło­dem. Szyty głów­nie na wa­to­li­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuga

1. szcze­li­na mię­dzy płyt­ka­mi ce­ra­micz­ny­mi, ce­gła­mi lub po­dob­ny­mi ma­te­ria­ła­mi, wy­peł­nio­na za­pra­wą; spo­i­na;
2. za­pra­wa do wy­peł­nia­nia fug - szcze­lin;
3. małe wgłę­bie­nie wzdłuż kra­wę­dzi deski, pa­ne­li po­dło­go­wej lub płyty ka­mien­nej, na które na­cho­dzi wy­pu­kłość do­pa­so­wa­nej do niej innej deski, pa­ne­li lub płyty;
4. in­stru­men­tal­ny lub wo­kal­ny utwór mu­zycz­ny, w któ­rym po­szcze­gól­ne głosy ko­lej­no po­dej­mu­ją temat;
5. prze­sta­rza­le: re­ak­cja uciecz­ko­wa na przy­kre bodź­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ro­dzaj formy mu­zycz­nej;

 (1.2) bud. spo­i­na w murze po­mię­dzy ce­gła­mi lub mię­dzy płyt­ka­mi ce­ra­micz­ny­mi uło­żo­ny­mi na ścia­nie lub po­dło­dze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fugara

or­ga­no­wy głos pryn­cy­pa­ło­wo-smycz­ko­wy; fo­ga­ra


Źródła:

SJP.pl

Fugas

pro­wi­zo­rycz­na mina wy­ko­na­na z ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych, po­ci­sków ar­ty­le­ryj­skich lub bomb lot­ni­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. im­pro­wi­zo­wa­ny ła­du­nek wy­bu­cho­wy, pro­wi­zo­rycz­na mina lą­do­wa;


Fugas (z fr. "fo­u­gas­se") – im­pro­wi­zo­wa­na, pro­wi­zo­rycz­na mina lą­do­wa, za­ko­pa­na w ziemi, wy­bu­cha­ją­ca pod wpły­wem na­ci­sku lub przez zdal­ne od­pa­le­nie, wy­ko­na­na z ma­te­ria­łów za­stęp­czych, jak sa­per­skie ma­te­ria­ły wy­bu­cho­we, po­ci­ski ar­ty­le­ryj­skie, bomby lot­ni­cze, gło­wi­ce tor­pe­do­we, gra­na­ty, różne nie­wy­bu­chy lub nie­wy­pa­ły itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fugasowy

zwią­za­ny z fu­ga­sem


Źródła:

SJP.pl

Fugasówka

wieś w Pol­sce


Fu­ga­sów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Ogro­dzie­niec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 791.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fugato

frag­ment ut­wo­ru mu­zycz­ne­go sta­no­wią­cy jed­no­ra­zo­we imi­ta­cyj­ne prze­pro­wa­dze­nie fu­go­we te­ma­tu


Fu­ga­to – frag­ment ut­wo­ru ho­mo­fo­nicz­ne­go wy­ko­rzy­stu­ją­cy tech­ni­ki ty­po­we dla fugi, zwła­szcza imi­ta­cję te­ma­tu w ko­lej­nych gło­sach.

Naj­bar­dziej po­pu­lar­ne było w okre­sie kla­sy­cyz­mu, zaz­wy­czaj sto­so­wa­ne w za­koń­cze­niu ostat­niej czę­ści ut­wo­ru cy­klicz­ne­go.

Przy­kła­dem może być "Fu­ga­to" w "Mar­szu ża­łob­nym" z III Sym­fo­nii Lud­wi­ga van Be­et­ho­ve­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fugatywność

łat­wość pa­ro­wa­nia sub­stan­cji che­micz­nych, okre­śla­nie stop­nia ich lot­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Fuggerowie

Fug­ge­ro­wie – ród nie­miec­ki osia­dły od roku 1367 w Augs­bur­gu. Linia "Fug­ge­rów od Lilii" zy­ska­ła we wczes­nym okre­sie no­wo­żyt­nym ogrom­ne zna­cze­nie w hand­lu świa­to­wym, jej człon­ko­wie przesz­li do hi­sto­rii jako ban­kie­rzy ów­czes­nych pa­pie­ży oraz ce­sa­rzy. W roku 1514 Fug­ge­ro­wie uzy­ska­li tytuł hra­biów ce­sar­stwa ("Re­ichs­graf"), niek­tó­re pow­sta­łe póź­niej linie bocz­ne uzy­ska­ły zaś tytuł ksią­żąt Rze­szy (w 1803) i ksią­żąt Ba­wa­rii (w 1913).


Źródła:

Wikipedia

Fughetta

[czy­taj: fu­get­ta] mała forma mu­zycz­na zbli­żo­na do fugi


Źródła:

SJP.pl

Fugiel

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Fuglewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fugowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fu­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Fugować

1. ze­spa­lać z sobą ele­men­ty po­sia­da­ją­ce fugi; uszczel­niać;
2. na­da­wać ele­men­tom zew­nętrz­nym, spo­i­nom żą­da­ny kształt; spo­i­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Fugownik

na­rzę­dzie do wy­drą­że­nia rowka w grzbie­cie deski, która bę­dzie czę­ścią fugi (tu: in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Fugowy

przy­miot­nik od: fuga


Źródła:

SJP.pl

Fugu

tro­pi­kal­na ryba oce­a­nicz­na o ciele po­kry­tym kol­ca­mi, na­dy­ma­ją­ca się w sy­tu­a­cji za­gro­że­nia, po­da­wa­na jako przys­mak w kuch­ni ja­poń­skiej po­mi­mo swej tok­sycz­no­ści; ro­zdym­ka, ta­ki­fu­gu


Źródła:

SJP.pl

Fugówka

na­rzę­dzie do wy­kań­cza­nia wew­nętrz­nych na­ro­ży po­dłóg i ścian po­kry­tych płyt­ka­mi ce­ra­micz­ny­mi; kiel­nia fu­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Fuj

wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy wstręt, obrzy­dze­nie, nies­mak; fuu, fu, pfe, fe, pfu, pfuj, ble, fee


wy­krzy­knik

 (1.1) pot. wy­ra­ża­nie obrzy­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fujak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Fujara

duża fu­jar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duża fu­jar­ka

 (1.2) pot. o czło­wie­ku śla­ma­zar­nym, nie­za­rad­nym

 (1.3) posp. czło­nek męski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fujareczka

zdrob­nie­nie od: fu­jar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: fu­jar­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fujarka

lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów war­go­wych, przy­po­mi­na­ją­cy nie­wiel­ki flet z bocz­ny­mi ot­wo­ra­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: fu­ja­ra

 (1.2) muz. drew­nia­ny in­stru­ment mu­zycz­ny w po­sta­ci rurki z ot­wo­ra­mi, ro­dzaj fletu pro­ste­go;

 (1.3) przen. eufem. pot. penis

 (1.4) przen. ktoś mało in­te­li­gent­ny, nie­zdar­ny


Fu­jar­ka (także: fu­ja­ra, sta­rop. dudka, dutka, pi­szczał­ka) – lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów. Za­li­cza­ny do jed­nych z naj­star­szych in­stru­men­tów mu­zycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fujarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fu­jar­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Fujarkować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przen. eufem. rzad. wy­ko­ny­wać fel­la­tio


Źródła:

Wiktionary

Fujarkowy

zwią­za­ny z fu­jar­ką, do­ty­czą­cy fu­jar­ki


Źródła:

SJP.pl

Fuji

[czy­taj: fudżi]
1. mia­sto w Ja­po­nii;
2. ja­poń­ska firma dzia­ła­ją­ca także w Pol­sce, pro­du­ku­ją­ca głów­nie apa­ra­ty fo­to­gra­ficz­ne i filmy do nich; Fu­ji­film;
3. wul­kan i za­ra­zem naj­wyż­sza góra Ja­po­nii (3776 m n.p.m.)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fujian

[czy­taj: fu­cien] pro­win­cja w Chi­nach; Fu­cien


Fu­jian (; chiń. 福建; pi­ny­in "Fújiàn"; Wade-Giles "Fu-chien"; pe̍h-ōe-jī "Hok-kiàn") – pro­win­cja w po­łud­nio­wo-wschod­nich Chi­nach nad cie­śni­ną Taj­wań­ską.

Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny: Fuz­hou; głów­ny port mor­ski: Xia­men. Miej­sco­wa lud­ność po­słu­gu­je się ję­zy­ka­mi z grupy min.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fujitsu

Fujitsū (jap. 富士通株式会社 Fujitsū Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha) – ja­poń­skie przed­się­bior­stwo z sie­dzi­bą w Tokio, spe­cja­li­zu­ją­ce się w usłu­gach in­for­ma­tycz­nych oraz pro­duk­cji pół­prze­wod­ni­ków, kom­pu­te­rów (su­per­kom­pu­te­rów, kom­pu­te­rów oso­bi­stych, ser­we­rów, te­le­ko­mu­ni­ka­cji i usłu­gach). Przed­się­bior­stwo za­trud­nia około 140 ty­się­cy pra­cow­ni­ków w 100 pań­stwach.


Źródła:

Wikipedia

Fuk

naz­wi­sko


wy­krzy­knik

 (1.1) daw. to mi wszyst­ko jedno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fukacz

śro­do­wi­sko­wo, w ko­pal­ni: nagły wyd­much na­gro­ma­dzo­ne­go tlen­ku węgla


Fu­kacz (ang. squ­e­a­ler) – nagły wy­buch tlen­ku węgla, któ­re­mu to­wa­rzy­szy wy­rzu­ce­nie bar­dzo du­żych ilo­ści miału wę­glo­we­go; by­wa­ją rów­nież fu­ka­cze me­ta­no­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fukać.


Źródła:

Wiktionary

Fukać

po­tocz­nie:
1. pry­chać, par­skać, będąc złym, za­nie­po­ko­jo­nym itp.;
2. po­tocz­nie: mówić coś oprys­kli­wie, ze zło­ścią; pry­chać, par­skać;
3. wy­rzu­cać z sie­bie parę, dym, ogień


Źródła:

SJP.pl

Fukier

naz­wi­sko, np. Hen­ryk Fu­kier (1886 - 1959), pol­ski przed­się­bior­ca, wła­ści­ciel wi­niar­ni i skła­du win w War­sza­wie


Źródła:

SJP.pl

Fukierowie

naz­wi­sko, np. Hen­ryk Fu­kier (1886 - 1959), pol­ski przed­się­bior­ca, wła­ści­ciel wi­niar­ni i skła­du win w War­sza­wie


Fu­kie­ro­wie – ro­dzi­na kup­ców war­szaw­skich, spo­krew­nio­nych z augs­bur­ski­mi Fug­ge­ra­mi.

W 1810 r. Flo­rian Fu­kier (1772–1836) nabył ka­mie­ni­cę przy Rynku Sta­re­go Mia­sta, która odtąd sta­no­wi­ła dzie­dzicz­ną włas­ność ro­dzi­ny. Ostat­ni z rodu, Hen­ryk Maria Fu­kier, zmarł bez­po­tom­nie w 1959 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fukierowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Fu­kie­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Fuknąć

po­tocz­nie:
1. prych­nąć, pars­knąć, będąc złym, za­nie­po­ko­jo­nym itp.;
2. po­tocz­nie: po­wie­dzieć coś oprys­kli­wie, ze zło­ścią; prych­nąć, pars­knąć;
3. wy­rzu­cić z sie­bie parę, dym, ogień


Źródła:

SJP.pl

Fukoid

ge­o­lo­gicz­ny twór z wo­do­ro­stów mor­skich o kształ­cie ga­łąz­ki, wy­stę­pu­ją­cy licz­nie w Kar­pa­tach


Źródła:

SJP.pl

Fukoksantyna

żółty pig­ment wy­stę­pu­ją­cy w niek­tó­rych wo­do­ro­stach


Fu­kok­san­ty­na (łac. "fucus" – mor­szczyn, gr. "ksant­hós" – żółty) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ksan­to­fi­li, na­tu­ral­ny ciem­no­czer­wo­ny lub brą­zo­wy barw­nik, wy­stę­pu­ją­cy w ko­mór­kach okrze­mek, bru­nat­nic oraz zło­to­wi­ciow­ców. W po­łą­cze­niu z chlo­ro­fi­lem (jeśli jest go do­sta­tecz­nie dużo) na­da­je ko­mór­kom bru­nat­ne za­bar­wie­nie. Fu­kok­san­ty­na ab­sor­bu­je świa­tło od żółto-zie­lo­nej do żółto-nie­bie­skiej czę­ści spek­trum.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fukoza

ro­dzaj mo­no­sa­cha­ry­du, hek­so­za na­le­żą­ca do aldoz


-Fu­ko­za – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy de­ok­sy­cu­krów, 6-de­ok­sy--ga­lak­to­za.

Obec­ność fu­ko­zy wy­kry­to w łań­cu­chach cu­kro­wych u bak­te­rii, glo­nów i grzy­bów (gdzie wy­stę­pu­je w po­sta­ci usiar­cza­no­wa­nej jako fu­ko­i­dan), a także u ro­ślin i zwie­rząt.

Jest po­wszech­nym, a za­ra­zem je­dy­nym, mo­no­cu­krem, wyt­wa­rza­nym przez ko­mór­ki ssa­ków, wy­stę­pu­ją­cym w kon­fi­gu­ra­cji, głów­nie w po­sta­ci zwią­za­nej w łań­cu­chach oli­go­sa­cha­ry­do­wych gli­ko­pro­te­in i gli­ko­li­pi­dów bło­no­wych. Two­rzy wią­za­nia α-gli­ko­zy­do­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuks

1. ktoś po­cząt­ku­ją­cy w danym za­wo­dzie, ro­bią­cy coś po raz pier­wszy; no­wi­cjusz, żół­to­dziób, fryc;
2. szczę­śli­wy traf, przy­pa­dek;
3. przy­pad­ko­wy zwy­cięz­ca za­wo­dów, zwła­szcza koń, na któ­re­go nikt nie sta­wiał;
4. nie­prze­wi­dzia­na wy­gra­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) koń wy­ści­go­wy, na któ­re­go nikt nie li­czył

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. nie­spo­dzie­wa­ne szczę­ście, po­wo­dze­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuksem

po­tocz­nie: przez przy­pa­dek, przez zbieg oko­licz­no­ści, nie­spo­dzie­wa­nie; far­tem


Źródła:

SJP.pl

Fuksiara

→ fuk­siarz


Patrz:fuksiarz

Źródła:

SJP.pl

Fuksiarski

po­tocz­nie: ma­ją­cy szczę­ście, po­myśl­ny; far­tow­ny, far­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Fuksiarz

1. osoba ma­ją­ca szczę­ście; czło­wiek, któ­re­mu sprzy­ja los;
2. ten, kto liczy na szczę­śli­wy zbieg oko­licz­no­ści


Fuk­siarz.pl – pol­ski in­ter­ne­to­wy ser­wis za­kła­dów buk­ma­cher­skich pro­wa­dzo­ny przez Buk­ma­cher­ska sp. z o.o. z sie­dzi­bą w War­sza­wie. Spół­ka zo­sta­ła wpi­sa­na do Kra­jo­we­go Re­je­stru Są­do­we­go 3 paź­dzier­ni­ka 2019 roku pod nu­me­rem KRS 0000806643. Dzia­łal­ność w za­kre­sie za­kła­dów wza­jem­nych przez In­ter­net pro­wa­dzi na pod­sta­wie zez­wo­le­nia Mi­ni­stra Fi­nan­sów nr PS4.6831.1.2020 z 9 grud­nia 2020 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuksica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. stu­dent­ka pier­wsze­go roku stu­diów ar­ty­stycz­nych przed za­koń­cze­niem otrzę­sin


Źródła:

Wiktionary

Fuksik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od fuks


Źródła:

Wiktionary

Fuksja

1. krzew z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych, o dwu­barw­nych, zwi­sa­ją­cych kwia­tach, ros­ną­cy w Mek­sy­ku i Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, ho­do­wa­ny jako ro­śli­na do­nicz­ko­wa; ułan­ka
2. fio­let z różem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Fuch­sia|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych o zwi­sa­ją­cych kwia­tach, czę­sto biało-czer­wo­nych lub fio­le­to­wych;

 (1.2) fio­le­to­wo-czer­wo­ny kolor


Fuk­sja, ułan­ka ("Fuch­sia" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych ("Ona­gra­ce­ae"). Obej­mu­je 108 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w na­tu­rze głów­nie w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej z cen­trum zróż­ni­co­wa­nia w An­dach, tylko po­je­dyn­cze ga­tun­ki po­cho­dzą spoza tego ob­sza­ru – czte­ry z Nowej Ze­lan­dii i jeden z Ta­hi­ti.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuksjowy

→ fuk­sja


Patrz:fuksja

Źródła:

SJP.pl

Fuksyna

syn­te­tycz­ny, czer­wo­ny barw­nik za­sa­do­wy, wy­ko­rzy­sty­wa­ny do bar­wie­nia la­kie­rów spi­ry­tu­so­wych i tu­szów; ro­za­ni­li­na


Fuk­sy­na, ro­za­ni­li­na – mie­sza­ni­na or­ga­nicz­nych związ­ków che­micz­nych z grupy barw­ni­ków tri­fe­ny­lo­me­ty­lo­wych (try­ty­lo­wych) i jed­no­cze­śnie ani­li­no­wych, skła­da­ją­ca się z chlo­ro­wo­dor­ków pa­ra­ro­za­ni­li­ny (tria­mi­no­try­ty­lu bez pod­staw­ni­ków me­ty­lo­wych), ro­za­ni­li­ny (z jed­nym pier­ście­niem to­lu­i­dy­no­wym) i wyż­szych ho­mo­lo­gów za­wie­ra­ją­cych 2 lub 3 pier­ście­nie to­lu­i­dy­no­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fukszwanc

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piła płat­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Fuksówka

śro­do­wi­sko­wo: chrzest no­wych stu­den­tów w niek­tó­rych uczel­niach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. zwy­czaj w szko­łach ar­ty­stycz­nych, otrzę­si­ny stu­den­tów pier­wsze­go rocz­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fuksówkowy

przy­miot­nik

 (1.1) środ. do­ty­czą­cy fuk­sów­ki


Źródła:

Wiktionary

Fukugo

jedna ze sztuk walk bę­dą­ca po­łą­cze­niem kata i ku­mi­te


Źródła:

SJP.pl

Fukuoka

mia­sto w Ja­po­nii


Fu­ku­o­ka (jap. 福岡市 Fu­ku­o­ka-shi) – naj­więk­sze mia­sto ja­poń­skiej wyspy Kiu­siu ("Kyūshū"), le­żą­ce w jej pół­noc­nej czę­ści, nad za­to­ką Ha­ka­ta, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny pre­fek­tu­ry Fu­ku­o­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fukus

glon mor­ski; kelp; mor­szczyn


Źródła:

SJP.pl

Fukushima

Fu­kus­hi­ma (jap. 福島市 Fu­kus­hi­ma-shi) – sto­li­ca pre­fek­tu­ry o tej samej naz­wie, po­ło­żo­na w Re­gio­nie Tōhoku w Ja­po­nii. Fu­kus­hi­mę dzie­li od Tokio 250 ki­lo­me­trów, a od Sen­dai 80 km. Ma po­wierzch­nię 767,72 km². W 2020 r. miesz­ka­ły w nim 282 693 osoby, w 121 655 go­spo­dar­stwach do­mo­wych (w 2010 r. 292 590 osób, w 112 854 go­spo­dar­stwach do­mo­wych).


Źródła:

Wikipedia

Fukuyama

Fu­ku­y­a­ma (jap. 福山市 Fu­ku­y­a­ma-shi) – mia­sto w Ja­po­nii, na wy­spie Hon­siu, nad rzeką As­hi­da, w pre­fek­tu­rze Hi­ro­szi­ma.


Źródła:

Wikipedia

Ful

full;
1. układ kart w po­ke­rze
2. układ oczek w grze w kości
3. po­tocz­nie: piwo pełne jasne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. język re­gio­nu Afry­ki Za­chod­niej uży­wa­ny przez ludy Fula;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) karc. układ kart w po­ke­rze i oczek w grze w kości: trój­ka z parą

 (2.2) pot. piwo pełne, jasne

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (3.1) pot. pełno, do pełna

 (3.2) pot. mnó­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fula

język za­chod­niej grupy ro­dzi­ny ban­tu­i­dal­nej; fu­la­ni, fu­ful­de, ful


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fulandryna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. plot­kar­ka


Źródła:

Wiktionary

Fulani

język z ro­dzi­ny kongo-kor­do­fań­skiej; ful­ful­de


Źródła:

SJP.pl

Fulanie

lud afry­kań­ski


Źródła:

SJP.pl

Fulanin

przed­sta­wi­ciel ludu afry­kań­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Fulanka

przed­sta­wi­ciel­ka ludu afry­kań­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Fular

1. ro­dzaj cien­kiej tka­ni­ny jed­wab­nej lub pół­jed­wab­nej;
2. chu­stecz­ka z tego ma­te­ria­łu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. ro­dzaj cien­kiej tka­ni­ny jed­wab­nej

 (1.2) kraw. apasz­ka, lekka jed­wab­na chust­ka z fu­la­ru (1.1)


Fular ( fo­u­lard) – mięk­ka, cien­ka tka­ni­na z jed­wa­biu lub pół­jed­wa­biu o splo­tach: płó­cien­nym, sko­śnym lub atła­so­wym.

Bywał gład­ki lub dru­ko­wa­ny we wzory. Zanim za­czę­to go pro­du­ko­wać w Eu­ro­pie (dobrą markę wy­ro­bi­ły sobie fu­la­ry lioń­skie), spro­wa­dza­ny był z Da­le­kie­go Wscho­du.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fulara

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fularczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Fulard

na­pa­war­ka; urzą­dze­nie sto­so­wa­ne w prze­my­śle włó­kien­ni­czym do na­sy­ca­nia wy­ro­bów np. apre­tu­rą


Źródła:

SJP.pl

Fularek

mała chu­stecz­ka zro­bio­na z fu­la­ru


Źródła:

SJP.pl

Fularowy

przy­miot­nik od: fular


Źródła:

SJP.pl

Fulać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) reg-pl|Górny Śląsk. mówić głu­po­ty, kła­mać


Źródła:

Wiktionary

Fulański

→ Fu­la­nie (lud afry­kań­ski)


Źródła:

SJP.pl

Fulbright

[czy­taj: ful­brajt] naz­wi­sko an­giel­skie, np. J. Wil­liam Ful­bright (1905 - 1995), ame­ry­kań­ski praw­nik i po­li­tyk, za­ło­ży­ciel sy­ste­mu sty­pen­diów na uczel­niach ame­ry­kań­skich


Źródła:

SJP.pl

Fulcjusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Fulda

1. mia­sto w Niem­czech;
2. rzeka w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto po­wia­to­we w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Hesja, po­ło­żo­ne nad rzeką Fuldą (1.2);

 (1.2) geogr. hy­drol. rzeka w Hesji, w Niem­czech, wraz z Werrą two­rzy We­ze­rę;


Fulda – mia­sto po­wia­to­we w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Hesja, w re­jen­cji Kas­sel, sie­dzi­ba po­wia­tu Fulda, nad rzeką Fuldą.

Fulda to mia­sto o szcze­gól­nym sta­tu­sie ("Son­der­sta­tus­stadt"), co oz­na­cza, że prze­ję­ło niek­tó­re za­da­nia po­wia­tu.

Naj­bli­żej po­ło­żo­ne duże mia­sta to Frank­furt nad Menem (ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuldański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Fuldą, do­ty­czą­cy Fuldy


Źródła:

Wiktionary

Fuldzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Fuldą, do­ty­czą­cy Fuldy


Źródła:

Wiktionary

Fulengia

ro­dzaj di­no­za­u­ra z po­drzę­du za­u­ro­po­do­mor­fów


Fu­len­gia – ro­dzaj di­no­za­u­ra od­kry­te­go w Chi­nach (Jun­nan).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuleren

alo­tro­po­wa od­mia­na węgla


Źródła:

SJP.pl

Fulerenowy

→ fu­le­ren


Patrz:fuleren

Źródła:

SJP.pl

Fulerski

zie­mia fu­ler­ska - skała osa­do­wa uży­wa­na jako śro­dek oczy­szcza­ją­cy i od­bar­wia­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Fulfa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. na­la­na, pełna twarz


Źródła:

Wiktionary

Fulfulde

język z ro­dzi­ny kongo-kor­do­fań­skiej; fu­la­ni


Źródła:

SJP.pl

Fulgencjusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Ful­gen­cjusz, Ful­gen­ty – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, oz­na­cza­ją­ce "bły­szczą­cy" (od łac. "ful­gens").

Ful­gen­cjusz (Ful­gen­ty) imie­ni­ny ob­cho­dzi 1 stycz­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Fulguracja

za­kłó­ce­nie pro­ce­su dzie­jo­we­go, okres przy­spie­szo­ne­go dzia­nia się, kiedy to ob­ja­wia­ją się nowe drogi, per­spek­ty­wy w roz­wo­ju sztu­ki, kul­tu­ry itp.


Źródła:

SJP.pl

Fulguryt

kwar­co­wy pręt pow­sta­ły z pia­sku lub skały, sto­pio­nych od ude­rze­nia pio­ru­na; pio­ru­no­wiec


Ful­gu­ryt (z łac. "ful­gu­ri­tus" – „ugo­dzo­ny pio­ru­nem”), pio­ru­no­wiec, strzał­ka pio­ru­no­wa – nie­re­gu­lar­ny twór rur­ko­wa­ty lub wy­peł­nio­ny szkli­wem krze­mion­ko­wym pow­sta­ły wsku­tek sto­pie­nia pia­sku kwar­co­we­go po ude­rze­niu pio­ru­na. Osią­ga do kilku cen­ty­me­trów śred­ni­cy i nawet do ok. 1 metra dłu­go­ści. Jego struk­tu­ra wew­nętrz­na jest zaz­wy­czaj re­gu­lar­na lub wy­peł­nio­na bą­bel­ka­mi. Po­wierzch­nia jest chro­po­wa­ta i po­kry­ta dro­bin­ka­mi pia­sku. Wy­glą­dem przy­po­mi­na ko­rzeń z od­ga­łę­zie­nia­mi lub ma­ły­mi wgłę­bie­nia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fulik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ful


Źródła:

Wiktionary

Full

ful;
1. układ kart w po­ke­rze
2. układ oczek w grze w kości
3. po­tocz­nie: piwo pełne jasne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. układ kart w po­ke­rze i oczek w grze w kości: trój­ka z parą

 (1.2) pot. piwo pełne, jasne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Full-Contact

[czy­taj: ful kon­takt] for­mu­ła walki spor­to­wej w niek­tó­rych spor­tach walki, w któ­rej ude­rza się pełną siłą


Źródła:

SJP.pl

Full-Print

[czy­taj: FULprint] ozdob­ne po­kry­wa­nie całej tka­ni­ny na­dru­kiem; full print, full­print, FullPrint, Full-Print


Źródła:

SJP.pl

Fulleren

od­mia­na alo­tro­po­wa węgla, pół­przez­ro­czy­ste ciało stałe o me­ta­licz­nym po­ły­sku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fullprint

[czy­taj: FULprint] ozdob­ne po­kry­wa­nie całej tka­ni­ny na­dru­kiem; full print, full-print, FullPrint, Full-Print


Źródła:

SJP.pl

Fullprintowy

[czy­taj: ful­prin­to­wy] ozdo­bio­ny na­dru­kiem po­kry­wa­ją­cym całą po­wierzch­nię ubio­ru lub przed­mio­tu z tka­ni­ny; full prin­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Fulmar

ptak mor­ski z rzędu rur­ko­no­sych; pe­trel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ful­ma­rus|Step­hens|ref=tak., duży ptak mor­ski z ro­dzi­ny bu­rzy­ko­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fulmenit

kru­szą­cy ma­te­riał wy­bu­cho­wy, sto­so­wa­ny w gór­nict­wie wę­glo­wym


Źródła:

SJP.pl

Fulminacja

daw­niej:
1. trzask, szczęk, ło­skot, grzmot;
2. wy­gła­sza­nie kląt­wy ko­ściel­nej


Źródła:

SJP.pl

Fultograf

apa­rat umoż­li­wia­ją­cy od­biór świetl­nych obra­zów przez radio


Ful­to­graf – skon­stru­o­wa­ne w la­tach 20. XX wieku urzą­dze­nie do od­bie­ra­nia obra­zów prze­sy­ła­nych za poś­red­nict­wem fal ra­dio­wych. Obraz był prze­no­szo­ny na pa­pier w pro­ce­sie elek­tro­che­micz­nym, po­przez za­ciem­nie­nie od­po­wied­nich ob­sza­rów na pa­pie­rze owi­nię­tym wokół obra­ca­ją­ce­go się cy­lin­dra. Urzą­dze­nie zo­sta­ło skon­stru­o­wa­ne przez i było w uży­ciu na prze­ło­mie lat dwu­dzie­stych i trzy­dzie­stych XX wieku do na­da­wa­nia obra­zów do domów drogą ra­dio­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fulton

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Fulwen

żółta ole­i­sta sub­stan­cja che­micz­na, czę­sto wy­ko­rzy­sty­wa­na w pro­ce­sie syn­te­zy or­ga­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Fulweny

grupa związ­ków cy­klo­pen­ta­die­nu z al­de­hy­da­mi lub ke­to­na­mi o czer­wo­no­po­ma­rań­czo­wej bar­wie


Źródła:

SJP.pl

Fulwowy

kwas ful­wo­wy - zwią­zek or­ga­nicz­ny z grupy kwa­sów hu­mu­so­wych, pow­sta­ją­cy w wy­ni­ku roz­kła­du ma­te­rii or­ga­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Fum

fuma; zwy­kle w licz­bie mno­giej: fumy - gry­ma­sy, wy­brzy­dza­nie, fochy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. dym, wy­ziew, para

 (1.2) przest. przen. próż­ność, pycha

 (1.3) fumy → przest. gry­ma­sy, fochy, dąsy, uro­je­nia, fan­taz­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fuma

fum; zwy­kle w licz­bie mno­giej: fumy - gry­ma­sy, wy­brzy­dza­nie, fochy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. próż­ność, pycha

 (1.2) przest. gry­mas, foch, dąs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fumages

[czy­taj: fiMAŻ] tech­ni­ka ma­lar­ska wy­ko­rzy­stu­ją­ca efekt pow­sta­ły po pod­pa­le­niu lub za­dy­mie­niu pa­pie­ru świe­cą oraz rozd­mu­cha­niu roz­la­nej farby czy sadzy na płót­nie


Źródła:

SJP.pl

Fumaran

zjo­ni­zo­wa­na forma kwasu fu­ma­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Fumaranowy

→ fu­ma­ran


Patrz:fumaran

Źródła:

SJP.pl

Fumaraza

enzym


Fu­ma­ra­za, Hy­dra­ta­za fu­ma­ra­no­wa (EC 4.2.1.2) – enzym z grupy liaz ka­ta­li­zu­ją­cy od­wra­cal­ną re­ak­cję uwod­nie­nia fu­ma­ra­nu do L-jabł­cza­nu. Ce­chu­je się bar­dzo wy­so­ką swo­i­sto­ścią, przeksz­tał­ca fu­ma­ran o kon­fi­gu­ra­cji "trans", na­to­miast nie wy­ka­zu­je ak­tyw­no­ści do jego izo­me­ru o kon­fi­gu­ra­cji "cis" - ma­le­i­nia­nu. Dzia­ła­jąc w stro­nę od­wrot­ną jest swo­i­sta tylko do L-jabł­cza­nu, nie przeksz­tał­ca D-jabł­cza­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fumarium

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. po­mie­szcze­nie, w któ­rym wędzi się mięso lub trzy­ma się doj­rze­wa­ją­ce wino


Źródła:

Wiktionary

Fumarola

eks­ha­la­cja go­rą­cych (200-800°) gazów i par wul­ka­nicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. go­rą­cy wy­ziew gazów wul­ka­nicz­nych, głów­nie chlo­ro­wo­do­ru, dwut­len­ku siar­ki i pary wod­nej, to­wa­rzy­szą­cy czyn­nym wul­ka­nom;


Fu­ma­ro­la – ro­dzaj eks­ha­la­cji wul­ka­nicz­nych to­wa­rzy­szą­cych czyn­nym wul­ka­nom. Przez fu­ma­ro­le wy­do­sta­ją się gazy, spoś­ród któ­rych naj­waż­niej­sze to chlo­ro­wo­dór, dwut­le­nek siar­ki i para wodna po­cho­dze­nia wul­ka­nicz­ne­go o tem­pe­ra­tu­rze od 300 do 1000 °C, bo­ga­te w różne skład­ni­ki che­micz­ne. Wy­stę­pu­je naj­bli­żej erup­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fumarowy

kwas fu­ma­ro­wy - nie­na­sy­co­ny kwas di­kar­bok­sy­lo­wy po­sia­da­ją­cy czte­ry atomy węgla w czą­stecz­ce; izo­mer trans kwasu ma­le­i­no­we­go


Źródła:

SJP.pl

Fumator

urzą­dze­nie słu­żą­ce do wyt­wa­rza­nia za­sło­ny dym­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie do wyt­wa­rza­nia za­słon dym­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fumiasty

ka­pry­śny, gry­ma­śny, wy­bred­ny


Źródła:

SJP.pl

Fumigacja

zwal­cza­nie szkod­ni­ków w po­mie­szcze­niach zam­knię­tych za po­mo­cą sub­stan­cji ga­zo­wych (fu­mi­gan­tów)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pod­da­nie dzia­ła­niu gazów celem po­zby­cia się szkod­li­wych or­ga­niz­mów z obiek­tu;


Fu­mi­ga­cja (późn. łac. "fu­mi­ga­tio" – dy­mie­nie z łac. "fu­mi­ga­tus" od "fu­mi­ga­re" – dymić, ka­dzić) – zwal­cza­nie szkod­ni­ków (np. owa­dów i gry­zo­ni) za po­mo­cą sub­stan­cji che­micz­nych w for­mie dymu, pary lub gazu. Sub­stan­cje te zwane są "fu­mi­gan­ta­mi". Do nie­daw­na po­wszech­nie sto­so­wa­nym fu­mi­ga­to­rem był bro­mek me­ty­lu (#PATRZ), który obec­nie jest za­stę­po­wa­ny in­ny­mi sub­stan­cja­mi ze wzglę­du na po­wo­do­wa­nie efek­tu cie­plar­nia­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fumigacyjny

przy­miot­nik od: fu­mi­ga­cja


Źródła:

SJP.pl

Fumigant

śro­dek do ochro­ny ro­ślin sto­so­wa­ny w po­sta­ci dymów, par lub gazów; fu­mi­ga­tor


Źródła:

SJP.pl

Fumigator

śro­dek do ochro­ny ro­ślin sto­so­wa­ny w po­sta­ci dymów, par lub gazów; fu­mi­gant


Źródła:

SJP.pl

Fumigować

zwal­czać szkod­ni­ki i drob­no­u­stro­je cho­ro­bot­wór­cze za po­mo­cą tru­ją­cych gazów


Źródła:

SJP.pl

Fumoir

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. zob. fiu­mo­ar.


Źródła:

Wiktionary

Fumologia

nauka zaj­mu­ją­ca się za­gad­nie­nia­mi zwią­za­ny­mi z pa­le­niem ty­to­niu


Źródła:

SJP.pl

Fun

[czy­taj: fan] mło­dzie­żo­wo: za­ba­wa, roz­ryw­ka, np. zro­bić coś dla funu


Źródła:

SJP.pl

Funabashi

mia­sto w Ja­po­nii


Fu­na­bas­hi (jap. 船橋市 Fu­na­bas­hi-shi) – mia­sto w Ja­po­nii, w pre­fek­tu­rze Chiba, w środ­ko­wej czę­ści głów­nej wyspy Hon­siu ("Honshū"). Ma po­wierzch­nię 85,62 km². W 2020 r. miesz­ka­ły w nim 642 972 osoby, w 289 027 go­spo­dar­stwach do­mo­wych (w 2010 r. 609 081 osób, w 261 239 go­spo­dar­stwach do­mo­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Funafuti

naj­więk­szy atol w pań­stwie Tu­va­lu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;


Fu­na­fu­ti – naj­gę­ściej za­lud­nio­ny i naj­lud­niej­szy atol w ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu, po­ło­żo­ny na Oce­a­nie Spo­koj­nym, o po­wierzch­ni około 2,79 km². La­gu­na atolu nosi nazwę Te Namo.

W 2002 roku atol za­miesz­ki­wa­ło 4492 osób, w tym 2281 męż­czyzn i 2211 ko­biet, we­dług spisu w 2012 roku miesz­kań­ców było już 6025[]. Naj­więk­szą wyspą jest Fon­ga­fa­le. Na niej znaj­du­je się sto­li­ca kraju – Va­ia­ku. Wła­dze Tu­va­lu (wów­czas ad­mi­ni­stru­ją­cych bry­tyj­skie Wyspy La­gu­no­we) prze­nio­sły się na atol 1 stycz­nia 1976 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funambulizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) akro­ba­cja cyr­ko­wa po­le­ga­ją­ca na spa­ce­ro­wa­niu po linie, nie­kie­dy po­łą­czo­nym z akro­ba­cja­mi lub np. jazdą na ro­we­rze


Źródła:

Wiktionary

Funboard

[czy­taj: fan­bord] ro­dzaj deski sur­fin­go­wej


Źródła:

SJP.pl

Funboardowy

→ fun­bo­ard [czy­taj: fan­bor­do­wy]


Źródła:

SJP.pl

Funchal

[czy­taj: funSZAL] mia­sto w Por­tu­ga­lii, na po­łud­nio­wym wy­brze­żu wyspy Ma­de­ra, ważny port hand­lo­wy i ry­bac­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ma­de­ry,


Fun­chal (, odm.: D./Ms. Fun­cha­lu) – mia­sto w Por­tu­ga­lii, na po­łud­nio­wym wy­brze­żu wyspy Ma­de­ra, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny Re­gio­nu Au­to­no­micz­ne­go Ma­de­ry ( Região Au­tó­no­ma da Ma­de­i­ra).

Ważny port hand­lo­wy i ry­bac­ki. Mię­dzy­na­ro­do­wy port lot­ni­czy (lot­ni­sko znaj­du­je się w nie­wiel­kiej miej­sco­wo­ści po­ło­żo­nej nie­da­le­ko od Fun­cha­lu – Santa Cruz). Uz­dro­wi­sko kli­ma­tycz­ne i ką­pie­li­sko. Prze­mysł spo­żyw­czy, głów­nie wi­niar­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funciak

po­tocz­nie:
1. funt (pie­niądz);
2. sklep typu wszyst­ko za funta;
3. od­waż­nik z cza­sów PRL


Źródła:

SJP.pl

Funcik

1. zdrob­nie­nie od: funt;
2. daw­niej: pa­pie­ro­wy zwi­tek w kształ­cie lejka słu­żą­cy do pa­ko­wa­nia drob­nych przed­mio­tów


Źródła:

SJP.pl

Fund-Raising

[czy­taj: fand rejz-ing] po­zy­ski­wa­nie fun­du­szy od osób in­dy­wi­du­al­nych, firm, fun­da­cji itp. zwy­kle w celu po­kry­cia kosz­tów dzia­łal­no­ści spo­łecz­nej przez in­sty­tu­cję po­za­rzą­do­wą; fund ra­i­sing, fun­dra­i­sing


Źródła:

SJP.pl

Fund.

skrót od: fun­da­cja


Źródła:

SJP.pl

Funda

żar­to­bli­wie, po­tocz­nie: po­kry­cie kosz­tów zwią­za­nych z za­pro­sze­niem kogoś do­kądś; fun­do­wa­nie


Funda – mia­sto w An­go­li, w pro­win­cji Lu­an­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fundacja

1. in­sty­tu­cja za­ło­żo­na przez fun­da­to­ra w celu re­a­li­za­cji celów spo­łecz­nych;
2. przez­na­cze­nie ja­kie­goś ma­jąt­ku do użyt­ku spo­łecz­ne­go;
3. ma­ją­tek prze­ka­za­ny w ten spo­sób;
4. daw­niej: za­ło­że­nie mia­sta, klasz­to­ru itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. or­ga­ni­za­cja zbie­ra­ją­ca pie­nią­dze na cel do­bro­czyn­ny;

 (1.2) ufun­do­wa­nie, sfi­nan­so­wa­nie, zbu­do­wa­nie cze­goś z włas­nych fun­du­szy


Fun­da­cja ( fun­da­tio ‘za­ło­że­nie; fun­da­ment’ od fun­da­re 'umoc­nić; za­ło­żyć fun­da­ment, ut­wier­dzić’ z fun­dus ‘grunt, po­sia­dłość, ma­ją­tek’) – forma praw­na or­ga­ni­za­cji po­za­rzą­do­wej, któ­rej istot­nym sub­stra­tem jest ka­pi­tał przez­na­czo­ny na okre­ślo­ny cel oraz sta­tut za­wie­ra­ją­cy re­gu­ły dy­spo­no­wa­nia tym ka­pi­ta­łem. Fun­da­cje są po sto­wa­rzy­sze­niach drugą co do po­pu­lar­no­ści formą praw­ną wśród or­ga­ni­za­cji po­za­rzą­do­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fundacjonalizm

po­gląd, że wnio­ski z poz­na­nia zmy­sło­we­go są praw­da­mi nie­pod­wa­żal­ny­mi, na któ­rych opie­ra się wie­dza o świe­cie; fun­da­men­ta­lizm


Fun­da­men­ta­lizm epi­ste­mo­lo­gicz­ny, z ang. na­zy­wa­ny też (we­dług czę­ści au­to­rów nie­pra­wi­dło­wo) fun­da­cjo­na­liz­mem lub fun­da­cjo­niz­mem – sta­no­wi­sko epi­ste­mo­lo­gicz­ne do­ty­czą­ce spo­so­bów uza­sad­nia­nia sądów, zdań czy prze­ko­nań skła­da­ją­cych się na wie­dzę. Fun­da­men­ta­lizm głosi, że ist­nie­ją sądy ba­zo­we, które sta­no­wią fun­da­ment poz­na­nia i nie wy­ma­ga­ją uza­sad­nie­nia za po­mo­cą in­nych sądów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fundacyjka

zdrob­nie­nie od: fun­da­cja


Źródła:

SJP.pl

Fundacyjny

przy­miot­nik od: fun­da­cja


Źródła:

SJP.pl

Fundamencik

zdrob­nie­nie od: fun­da­ment


Źródła:

SJP.pl

Fundament

ele­ment kon­struk­cyj­ny bu­dow­li, prze­no­szą­cy ob­cią­że­nie na po­dło­że grun­to­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. wy­ko­na­ny z be­to­nu, żel­be­tu, mu­ro­wa­ny z ce­gieł lub ka­mie­ni, rza­dziej z drew­na, dolny ele­ment kon­struk­cyj­ny bu­dow­li lub urzą­dze­nia prze­ka­zu­ją­cy na po­dło­że grun­to­we ca­łość ob­cią­żeń;

 (1.2) przen. baza, pod­wa­li­na cze­goś


Fun­da­ment (po­sa­do­wie­nie) – bu­dow­la­ny ele­ment kon­struk­cyj­ny prze­ka­zu­ją­cy na po­dło­że grun­to­we ca­łość ob­cią­żeń bu­dow­li lub ma­szyn (w przy­pad­ku fun­da­men­tu pod ma­szy­nę lub urzą­dze­nie), wy­ko­na­ny z be­to­nu, żel­be­tu, mu­ro­wa­ny z ce­gieł lub ka­mie­ni, rza­dziej z drew­na (bu­dow­le lek­kie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fundamentalia

praw­dy pod­sta­wo­we; ru­dy­ment


Źródła:

SJP.pl

Fundamentalista

osoba ry­go­ry­stycz­nie trzy­ma­ją­ca się zasad re­li­gii, ide­o­lo­gii; or­to­doks, or­to­dok­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek ry­go­ry­stycz­nie prze­strze­ga­ją­cy ja­kichś zasad, norm, zwła­szcza w dzie­dzi­nie re­li­gii i po­li­ty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fundamentalistka

→ fun­da­men­ta­li­sta


Patrz:fundamentalista

Źródła:

SJP.pl

Fundamentalistyczny

→ fun­da­men­ta­lizm; or­to­dok­syj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy fun­da­men­ta­liz­mu lub fun­da­men­ta­li­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fundamentalizm

1. or­to­dok­syj­ny i bez­kry­tycz­ny sto­su­nek do wyz­na­wa­nej re­li­gii, bli­ski fa­na­tyz­mo­wi re­li­gij­ne­mu;
2. ra­dy­ka­lizm ide­o­wy, nie­po­zo­sta­wia­ją­cy miej­sca do dy­sku­sji;
3. w fi­lo­zo­fii: po­gląd, we­dług któ­re­go je­dy­ny­mi praw­da­mi są te, które wy­ni­ka­ją bez­poś­red­nio z doz­nań zmy­sło­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­zba­wio­ny re­flek­sji ry­go­ryzm w prze­strze­ga­niu zasad ja­kiejś re­li­gii albo ide­o­lo­gii, opar­ty na naj­bar­dziej do­słow­nej ich in­ter­pre­ta­cji


Fun­da­men­ta­lizm – ry­go­ry­stycz­ne trzy­ma­nie się zasad i norm wyz­na­czo­nych przez daną re­li­gię (fun­da­men­ta­lizm re­li­gij­ny), dok­try­nę po­li­tycz­ną (fun­da­men­ta­lizm po­li­tycz­ny) lub ide­o­lo­gię (np. fun­da­men­ta­lizm „świa­to­po­glą­du na­u­ko­we­go” w ko­mu­niz­mie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fundamentalnoteologiczny

od­no­szą­cy się do te­o­lo­gicz­nych pod­staw wiary chrze­ści­jań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Fundamentalny

bę­dą­cy pod­sta­wą, bazą cze­goś; pod­sta­wo­wy, za­sad­ni­czy


przy­miot­nik

 (1.1) pod­sta­wo­wy, sta­no­wią­cy pod­sta­wę, ele­men­tar­ny, za­sad­ni­czy

 (1.2) przest. silny, mocny, ma­syw­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fundamentowy

zwią­za­ny z fun­da­men­tem, do­ty­czą­cy fun­da­men­tu


Źródła:

SJP.pl

Fundamentyzm

w fi­lo­zo­fii: po­gląd, we­dług któ­re­go je­dy­ny­mi praw­da­mi są te, które wy­ni­ka­ją bez­poś­red­nio z doz­nań zmy­sło­wych; fun­da­men­ta­lizm


Źródła:

SJP.pl

Fundator

1. twór­ca fun­da­cji, osoba, która z włas­nych środ­ków fi­nan­su­je bu­do­wę bu­dyn­ków o zna­cze­niu spo­łecz­nym, np. ko­ścio­ła, uczel­ni; do­na­tor, dar­czyń­ca, ofia­ro­daw­ca;
2. po­tocz­nie: ktoś, kto po­no­si kosz­ty po­czę­stun­ku, roz­ryw­ki, kto coś komuś fun­du­je


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto coś ufun­do­wał lub dał cze­muś po­czą­tek;

 (1.2) ktoś, kto płaci za po­czę­stu­nek, fun­du­je na­gro­dę w te­le­tur­nie­ju, itp.


Fun­da­tor (łac. "fun­da­tio" – pod­wa­li­na) – ini­cja­tor bu­dow­li użyt­ku pu­blicz­ne­go (ko­ścio­ła, klasz­to­ru, szpi­ta­la, bi­blio­te­ki) albo dzie­ła sztu­ki (pom­ni­ka, oł­ta­rza, obra­zu), fi­nan­su­ją­cy rów­nież koszt jego pow­sta­nia.

W ob­sza­rze pra­wo­sła­wia okre­śla­ny jako kti­tor (od stgr.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fundatorka

1. ko­bie­ta fun­du­ją­ca coś, czę­stu­ją­ca czymś;
2. za­ło­ży­ciel­ka fun­da­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która coś ufun­do­wa­ła lub dała cze­muś po­czą­tek

 (1.2) ko­bie­ta, która płaci za po­czę­stu­nek, fun­du­je na­gro­dę w te­le­tur­nie­ju, itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fundatorski

→ fun­da­tor


Patrz:fundator

Źródła:

SJP.pl

Fundlandzki

→ Nowa Fund­lan­dia; no­wo­fund­landz­ki


Źródła:

SJP.pl

Fundnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fund­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Fundnąć

po­tocz­nie: kupić coś dla kogoś za włas­ne pie­nią­dze, za­pła­cić za inną osobę w kinie, re­sta­u­ra­cji itp.; za­fun­do­wać, po­sta­wić


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) pot. za­fun­do­wać, spra­wić coś (sobie lub komuś)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fundowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fun­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Fundować

1. bu­do­wać (rza­dziej zbu­do­wać), za­kła­dać (rza­dziej za­ło­żyć) coś swoim kosz­tem dla użyt­ku pu­blicz­ne­go;
2. po­tocz­nie: ku­po­wać (rza­dziej kupić) coś komuś w pre­zen­cie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­kła­dać i opła­cać in­sty­tu­cje

 (1.2) pot. za­pra­szać i pła­cić za po­czę­stu­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fundowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Fundraiser

[czy­taj: fan­drej­zer] pra­cow­nik in­sty­tu­cji po­za­rzą­do­wej po­zy­sku­ją­cy fun­du­sze od osób in­dy­wi­du­al­nych, firm, fun­da­cji itp. zwy­kle w celu po­kry­cia kosz­tów dzia­łal­no­ści spo­łecz­nej


Fun­dra­i­ser (rów­nież "spe­cja­li­sta do spraw po­zy­ski­wa­nia fun­du­szy") – osoba spe­cja­li­zu­ją­ca się w po­zy­ski­wa­niu fun­du­szy (fun­dra­i­sin­giem) lub da­ro­wizn rze­czo­wych na cele spo­łecz­ne, np. dla or­ga­ni­za­cji po­za­rzą­do­wych, na­u­ko­wych, spor­to­wych, mło­dzie­żo­wych, re­li­gij­nych, domów dziec­ka, szpi­ta­li, ho­spi­cjów, szkół, uczel­ni czy in­sty­tu­cji kul­tu­ral­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fundraiserka

[czy­taj: fan­drej­zer­ka] pra­cow­ni­ca in­sty­tu­cji po­za­rzą­do­wej po­zy­sku­ją­ca fun­du­sze od osób in­dy­wi­du­al­nych, firm, fun­da­cji itp. zwy­kle w celu po­kry­cia kosz­tów dzia­łal­no­ści spo­łecz­nej


Źródła:

SJP.pl

Fundraising

[czy­taj: fan­drejz-ing] po­zy­ski­wa­nie fun­du­szy od osób in­dy­wi­du­al­nych, firm, fun­da­cji itp. zwy­kle w celu po­kry­cia kosz­tów dzia­łal­no­ści spo­łecz­nej przez in­sty­tu­cję po­za­rzą­do­wą; fund ra­i­sing, fund-ra­i­sing


Fun­dra­i­sing – pro­ces zdo­by­wa­nia fun­du­szy po­przez pro­sze­nie o wspar­cie osób in­dy­wi­du­al­nych, przed­się­biorstw, fun­da­cji do­bro­czyn­nych lub in­sty­tu­cji rzą­do­wych i sa­mo­rzą­do­wych. W tym celu można ko­rzy­stać z usług fun­dra­i­se­rów. Fun­dra­i­sing jest zwią­za­ny za­sad­ni­czo z dzia­łal­no­ścią or­ga­ni­za­cji po­za­rzą­do­wych, ale ter­min w pi­śmien­nict­wie an­glo­ję­zycz­nym może od­no­sić się rów­nież do dzia­łal­no­ści par­tii po­li­tycz­nych oraz po­zy­ski­wa­nia in­we­sto­rów i pom­na­ża­nia ka­pi­ta­łu przed­sięw­zięć na­sta­wio­nych na zysk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fundraisingowy

[czy­taj: fan­drejz-in­go­wy] zwią­za­ny z po­zy­ski­wa­niem fun­du­szy od osób in­dy­wi­du­al­nych, firm, fun­da­cji itp. zwy­kle w celu po­kry­cia kosz­tów dzia­łal­no­ści spo­łecz­nej przez in­sty­tu­cję po­za­rzą­do­wą; fun­dra­i­ser­ski


Źródła:

SJP.pl

Fundum

daw­niej: głów­ny fol­wark lub też grunt przy zamku


Źródła:

SJP.pl

Fundus

pre­fa­bry­ko­wa­ny ele­ment sce­no­gra­ficz­ny, z któ­re­go bu­du­je się de­ko­ra­cję te­a­tral­ną lub fil­mo­wą


Źródła:

SJP.pl

Fundusik

zdrob­nie­nie od: fun­dusz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: fun­dusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fundusz

1. środ­ki ma­jąt­ko­we przez­na­czo­ne na okre­ślo­ny cel, np. fun­dusz amor­ty­za­cyj­ny, dy­spo­zy­cyj­ny, po­wier­ni­czy;
2. po­tocz­nie: zasób go­tów­ki, pie­nią­dze;
3. daw­niej: za­pi­sa­nie w te­sta­men­cie ma­jąt­ku in­sty­tu­cji lub oso­bie nie­bę­dą­cej spad­ko­bier­cą;
4. daw­niej: za­ba­wia­nie się czy­imś kosz­tem;
5. daw­niej: fun­dusz że­laz­ny - ka­pi­tał nie­na­ru­szal­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. wy­o­dręb­nio­ny zasób fi­nan­so­wy przez­na­czo­ny na okre­ślo­ne cele

 (1.2) pot. duża suma pie­nię­dzy


Fun­dusz – wy­dzie­lo­ne środ­ki pie­nięż­ne, przez­na­czo­ne na okre­ślo­ny cel.

Samo okre­śle­nie „fun­dusz” po­cho­dzi od łac. "fun­dus" i oz­na­cza tyle co "grunt, po­dło­że, pod­sta­wa, fun­da­ment".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fundusze

1. środ­ki ma­jąt­ko­we przez­na­czo­ne na okre­ślo­ny cel, np. fun­dusz amor­ty­za­cyj­ny, dy­spo­zy­cyj­ny, po­wier­ni­czy;
2. po­tocz­nie: zasób go­tów­ki, pie­nią­dze;
3. daw­niej: za­pi­sa­nie w te­sta­men­cie ma­jąt­ku in­sty­tu­cji lub oso­bie nie­bę­dą­cej spad­ko­bier­cą;
4. daw­niej: za­ba­wia­nie się czy­imś kosz­tem;
5. daw­niej: fun­dusz że­laz­ny - ka­pi­tał nie­na­ru­szal­ny


Źródła:

SJP.pl

Funduszowy

→ fun­dusz


Patrz:fundusz

Źródła:

SJP.pl

Fundy

żar­to­bli­wie, po­tocz­nie: po­kry­cie kosz­tów zwią­za­nych z za­pro­sze­niem kogoś do­kądś; fun­do­wa­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Funebralny

od­no­szą­cy się do po­grze­bu, ża­ło­by; fu­ne­ral­ny


Źródła:

SJP.pl

Funeralia

przed­mio­ty wy­ko­rzy­sty­wa­ne pod­czas po­grze­bu


Źródła:

SJP.pl

Funeralny

od­no­szą­cy się do po­grze­bu, ża­ło­by; fu­ne­bral­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z po­grze­bem i ża­ło­bą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fungicidin

[czy­taj: fun­gic-idin] nazwa hand­lo­wa an­ty­bio­ty­ku prze­ciw­grzy­bi­cze­go, za­wie­ra­ją­ce­go ny­sta­ty­nę; Fun­gi­cy­dy­na, My­ko­sta­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Fungicyd

śro­dek che­micz­ny do zwal­cza­nia grzy­bów pa­so­żyt­ni­czych ro­ślin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. mykol. śro­dek ma­ją­cy dzia­ła­nie grzy­bo­bój­cze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fungicydalny

zwal­cza­ją­cy grzy­by; grzy­bo­bój­czy


Źródła:

SJP.pl

Fungicydyna

nazwa hand­lo­wa an­ty­bio­ty­ku prze­ciw­grzy­bi­cze­go, za­wie­ra­ją­ce­go ny­sta­ty­nę; Fun­gi­ci­din, My­ko­sta­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Fungowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fun­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Fungować

daw­niej: spra­wo­wać urząd


cza­sow­nik

 (1.1) daw. peł­nić urząd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Funiculaire

[czy­taj: finikiLER] szy­no­wa kolej li­no­wo-te­re­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Funikular

ko­lej­ka bu­do­wa­na na zbo­czach gór lub wzgórz miej­skich, któ­rej wa­go­ny po­ru­sza­ją się po torze i na­pę­dza­ne są liną pro­wa­dzo­ną mię­dzy szy­na­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) te­re­no­wa szy­no­wa kolej li­no­wa z wa­go­nem na stałe przy­mo­co­wa­nym do liny na­pę­do­wej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Funikularny

li­no­wy, np. ko­lej­ka li­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Funikulus

wy­dłu­żo­ny twór u ro­ślin okry­to­na­sien­nych, po­przez który za­lą­żek jest przy­ro­śnię­ty do za­ląż­ni


Źródła:

SJP.pl

Funk

[czy­taj: fank] styl w mu­zy­ce od­wo­łu­ją­cy się do jazzu i mu­zy­ki afry­kań­skiej


Nie mylić z: Phonk.

Funk, funky – ga­tu­nek mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej, pow­sta­ły w Ame­ry­ce w dru­giej po­ło­wie lat sześć­dzie­sią­tych, kiedy mu­zy­cy po­cho­dze­nia afro­a­me­ry­kań­skie­go po­łą­czy­li mu­zy­kę soul, jazz, rhythm and blues, two­rząc nowy, ryt­micz­ny i ener­ge­tycz­ny styl mu­zycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Funkcja

1. za­da­nie, zna­cze­nie kogoś lub cze­goś w ja­kichś oko­licz­no­ściach;
2. zaj­mo­wa­ne przez kogoś sta­no­wi­sko lub za­kres wy­ko­ny­wa­nych obo­wiąz­ków;
3. moż­li­wość wy­ko­na­nia cze­goś przez urzą­dze­nie lub pro­gram kom­pu­te­ro­wy;
4. książ­ko­wo: wza­jem­ny sto­su­nek zja­wisk lub sta­nów, zwią­zek przy­czy­no­wo-skut­ko­wy mię­dzy nimi;
5. w ma­te­ma­ty­ce: spo­sób przy­po­rząd­ko­wa­nia ele­men­tów pew­ne­go zbio­ru ele­men­tom in­ne­go zbio­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przez­na­cze­nie, za­da­nie ja­kie­goś urzą­dze­nia lub osoby, cel jego dzia­ła­nia;

 (1.2) mat. przy­po­rząd­ko­wa­nie każ­de­mu ele­men­to­wi ze zbio­ru do­kład­nie jed­ne­go ele­men­tu z in­ne­go zbio­ru; pot. wy­kres, ry­su­nek ta­kie­go przy­po­rząd­ko­wa­nia;

 (1.3) in­form. pod­pro­gram; wy­dzie­lo­na część pro­gra­mu wy­ko­nu­ją­ca okre­ślo­ne za­da­nie;

 (1.4) in­form. moż­li­wość ofe­ro­wa­na przez pro­gram, cecha użyt­ko­wa


Funk­cja ( func­tio, -onis „od­by­wa­nie, wy­ko­ny­wa­nie, czyn­ność”), odw­zo­ro­wa­nie, przeksz­tał­ce­nie, trans­for­ma­cja ze zbio­ru for­mu­la_1 do zbio­ru for­mu­la_2 która każ­de­mu ele­men­to­wi zbio­ru for­mu­la_1 przy­pi­su­je (odw­zo­ro­wu­je) do­kład­nie jeden ele­ment zbio­ru for­mu­la_4.

Funk­cje stały się jed­nym z pod­sta­wo­wych i naj­waż­niej­szych pojęć całej no­wo­żyt­nej ma­te­ma­ty­ki i in­nych nauk ści­słych oraz sto­so­wa­nych, o sze­ro­kich za­sto­so­wa­niach w dzia­łal­no­ści czło­wie­ka na wielu po­lach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funkcjolekt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. od­mia­na ję­zy­ko­wa wy­dzie­lo­na ze wzglę­du na funk­cję, jaką speł­nia w pro­ce­sie po­ro­zu­mie­wa­nia się mię­dzy ludź­mi


Źródła:

Wiktionary

Funkcjonalista

zwo­len­nik funk­cjo­na­liz­mu w sztu­ce, pra­wie, so­cjo­lo­gii itp.


Źródła:

SJP.pl

Funkcjonalistka

→ funk­cjo­na­li­sta


Patrz:funkcjonalista

Źródła:

SJP.pl

Funkcjonalistyczny

→ funk­cjo­na­lizm


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z funk­cjo­na­liz­mem, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla funk­cjo­na­liz­mu


Patrz:funkcjonalizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Funkcjonalizacja

zwięk­sza­nie uży­tecz­no­ści, funk­cjo­nal­no­ści cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Funkcjonalizm

1. w ar­chi­tek­tu­rze, sztu­ce użyt­ko­wej: kie­ru­nek, któ­re­go za­ło­że­niem jest uz­na­nie na­drzęd­no­ści funk­cji użyt­ko­wej nad formą; mo­der­nizm;
2. w pra­wie: kie­ru­nek w sta­no­wie­niu norm praw­nych, w któ­rym ek­spo­nu­je się spo­łecz­ne skut­ki aktów praw­nych; re­a­lizm praw­ny;
3. w psy­cho­lo­gii: po­dej­ście wy­su­wa­ją­ce na pier­wszy plan wy­ja­śnia­nie funk­cji zja­wisk psy­cho­lo­gicz­nych;
4. w so­cjo­lo­gii: kie­ru­nek dą­żą­cy do wy­ja­śnia­nia fak­tów, zja­wisk i pro­ce­sów spo­łecz­nych przez usta­la­nie ich funk­cji w kul­tu­rze da­ne­go spo­łe­czeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) an­trop. nurt uz­na­ją­cy rolę najm­niej­sze­go nawet zja­wi­ska dla roz­wo­ju i za­cho­dzą­cych prze­mian;

 (1.2) ar­che­ol. nurt pod­kre­śla­ją­cy wagę ana­li­zy zna­le­zisk z funk­cjo­na­li­stycz­ne­go punk­tu wi­dze­nia;

 (1.3) ar­chit. szt. nurt uwy­dat­nia­ją­cy na­drzęd­ność funk­cji użyt­ko­wej dzie­ła

 (1.4) przest. ar­chit. pol­ski mo­der­nizm

 (1.5) filoz. nurt pod­kre­śla­ją­cy rolę przy­czyn i skut­ków w ana­li­zie fi­lo­zo­ficz­nej

 (1.6) praw. nurt w te­o­rii prawa pod­kre­śla­ją­cy rolę skut­ków spo­łecz­nych wpro­wa­dzo­nych norm praw­nych

 (1.7) psych. kie­ru­nek badań pod­kre­śla­ją­cy funk­cje zja­wisk psy­cho­lo­gicz­nych;

 (1.8) so­cjol. nurt pod­kre­śla­ją­cy rolę funk­cji peł­nio­nych przez fakty, zja­wi­ska i pro­ce­sy spo­łecz­ne;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funkcjonalnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) ze wzglę­du na funk­cję; pod wzglę­dem uży­tecz­no­ści lub efek­tyw­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Funkcjonalniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: funk­cjo­nal­nie


Źródła:

SJP.pl

Funkcjonalniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: funk­cjo­nal­ny


Źródła:

SJP.pl

Funkcjonalność

1. przy­dat­ność, uży­tecz­ność, er­go­no­micz­ność;
2. ze­spół funk­cji i usług sy­ste­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest funk­cjo­nal­ne

 (1.2) funk­cja, cecha użyt­ko­wa pro­gra­mu lub urzą­dze­nia


Funk­cjo­nal­ność ( func­tio­na­li­ty) – zbiór atry­bu­tów urzą­dze­nia, opro­gra­mo­wa­nia lub sy­ste­mu okre­śla­ją­cych zdol­ność do do­star­cze­nia funk­cji za­spo­ka­ja­ją­cych wyz­na­czo­ne i za­kła­da­ne po­trze­by, pod­czas uży­wa­nia w okre­ślo­nych wa­run­kach.

Norma ISO 9126 de­fi­niu­je 5 pod­cha­rak­te­ry­styk funk­cjo­nal­no­ści w mo­de­lu ja­ko­ści opro­gra­mo­wa­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funkcjonalny

1. do­brze speł­nia­ją­cy swoją funk­cję; prak­tycz­ny, uży­tecz­ny;
2. ma­ją­cy jakąś funk­cję w czymś, np. urzą­dze­niu, sy­ste­mie;
3. w ma­te­ma­ty­ce: od­no­szą­cy się do funk­cjo­na­łu


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z funk­cjo­no­wa­niem

 (1.2) bar­dziej użyt­ko­wy niż este­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Funkcjonariusz

pra­cow­nik, urzęd­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) adm. pra­cow­nik służb pań­stwo­wych, zwy­kle mun­du­ro­wych np. po­li­cji lub służ­by wię­zien­nej;

 (1.2) polit. dzia­łacz par­tii rzą­dzą­cej pia­stu­ją­cy wy­so­kie sta­no­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funkcjonariuszka

pra­cow­nicz­ka, urzęd­nicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) adm. pra­cow­nicz­ka służb pań­stwo­wych, zwy­kle mun­du­ro­wych, np. po­li­cji lub SOK-u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Funkcjonał

funk­cja, któ­rej ar­gu­men­ta­mi są funk­cje, a war­to­ścia­mi licz­by rze­czy­wi­ste lub ze­spo­lo­ne


Funk­cjo­nał – wie­loz­nacz­ne po­ję­cie ma­te­ma­tycz­ne, opi­su­ją­ce różne klasy odw­zo­ro­wań (przeksz­tał­ceń). Funk­cjo­na­ły prze­waż­nie de­fi­niu­je się przez od­po­wied­nią prze­ciw­dzie­dzi­nę, ale cza­sem też przez dzie­dzi­nę w sen­sie zbio­ru ar­gu­men­tów. We­dług róż­nych au­to­rów funk­cjo­nał to odw­zo­ro­wa­nie:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Funkcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzia­ła­nie


Źródła:

Wiktionary

Funkcjonować

1. peł­nić jakąś funk­cję; dzia­łać, pra­co­wać;
2. być spraw­nym; dzia­łać, pra­co­wać;
3. być sto­so­wa­nym lub po­strze­ga­nym w okre­ślo­nej roli;
4. o prze­ko­na­niu, micie itp.: być po­wszech­nie zna­nym oraz uz­na­wa­nym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) dzia­łać, wy­ko­ny­wać czyn­no­ści w spo­sób wła­ści­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Funkcyjna

ko­bie­ta peł­nią­ca funk­cję o cha­rak­te­rze po­rząd­ko­wym, zwy­kle w woj­sku, wię­zie­niu itp.


Źródła:

SJP.pl

Funkcyjność

→ funk­cyj­ny


Patrz:funkcyjny

Źródła:

SJP.pl

Funkcyjny

przy­miot­nik od: funk­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba peł­nią­ca funk­cje po­rząd­ko­we


Funk­cyj­ny – żoł­nierz wcho­dzą­cy w skład dru­ży­ny, dzia­ło­nu, ob­słu­gi i za­ło­gi, np.:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funkia

ro­śli­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; hosta; ślu­bo­jaw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hosta|Tratt.|ref=tak., wie­lo­let­nia ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych, po­cho­dzą­ca z Azji Wschod­niej;


Fun­kia, hosta ("Hosta" Tratt.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych ("Aspa­ra­ga­ce­ae"), li­czą­cy około 20 ga­tun­ków ro­ślin ziel­nych po­cho­dzą­cych z Azji Wschod­niej – Ja­po­nii, Chin, Korei i Rosji.

Ga­tu­nek fun­kia ro­zdę­ta ("Fun­kia ven­tri­co­sa") zo­stał in­tro­du­ko­wa­ny do wschod­nich Sta­nów Zjed­no­czo­nych, a ga­tu­nek fun­kia bab­ko­list­na ("F. plan­ta­gi­nea") do Eu­ro­py, Uzbe­ki­sta­nu i Pen­syl­wa­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funkować

[czy­taj: fan­ko­wać] grać, śpie­wać mu­zy­kę fun­ko­wą


Źródła:

SJP.pl

Funkowiec

mi­ło­śnik funka


Źródła:

SJP.pl

Funkowy

→ funk [czy­taj: fan­ko­wy]


przy­miot­nik

 (1.1) muz. do­ty­czą­cy funka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Funktor

w lo­gi­ce: wy­ra­że­nie, które w po­łą­cze­niu z pew­ny­mi in­ny­mi wy­ra­że­nia­mi, na­zy­wa­ny­mi jego ar­gu­men­ta­mi, two­rzy nazwę lub zda­nie


Funk­tor – po­ję­cie z za­kre­su te­o­rii ka­te­go­rii se­man­tycz­nych oz­na­cza­ją­ce wy­ra­że­nie, które nie jest nazwą ani zda­niem, słu­żą­ce do kon­struk­cji wy­ra­żeń bar­dziej zło­żo­nych – nazw, zdań lub bar­dziej zło­żo­nych funk­to­rów. Wy­ra­że­nie, wraz z któ­rym dany funk­tor two­rzy wy­ra­że­nie bar­dziej zło­żo­ne, to ar­gu­ment funk­to­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Funky

[czy­taj: fanki]
1. styl w mu­zy­ce roz­ryw­ko­wej, od­mia­na funku;
2. ma­ją­cy cechy tego stylu


Źródła:

SJP.pl

Funt

pound;
1. jed­nost­ka wagi, uży­wa­na po­wszech­nie w Eu­ro­pie (także w Pol­sce) do XIX wieku, w róż­nym cza­sie i na róż­nych ob­sza­rach równa wadze od 350 do 560 gra­mów, obec­nie uży­wa­na w kra­jach an­glo­sa­skich, o wadze 453 gra­mów (skrót: lb.);
2. jed­nost­ka mo­ne­tar­na niek­tó­rych państw, m.in. Wiel­kiej Bry­ta­nii i Egip­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) monet. wa­lu­ta niek­tó­rych państw

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) miar. an­glo­sa­ska, po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka masy równa 0,453 592 37 kg;

 (2.2) daw. eu­ro­pej­ska jed­nost­ka masy

 (2.3) gw-pl|Górny Śląsk,Poz­nań. pół kilo

 (2.4) muz. pot. gwara. akord


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Funtowy

zwią­za­ny z fun­tem


Źródła:

SJP.pl

Fura

1. po­tocz­nie:
a) wóz konny do prze­wo­zu cię­ża­rów; fur­man­ka;
b) ilość to­wa­ru mie­szczą­ca się na takim wozie;
2. po­tocz­nie: wiel­ka ilość cze­goś;
3. po­tocz­nie: sa­mo­chód do­brej marki;
4. w grze w oczko: zdo­by­cie licz­by punk­tów więk­szej niż 21


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­jazd cią­gnię­ty przez konie;

 (1.2) ilość ła­dun­ku mie­szczą­ca się na wozie kon­nym

 (1.3) środ. mot. pot. sa­mo­chód

 (1.4) duża ilość cze­goś


Fura (fur­man­ka, wóz, wóz konny) – tra­dy­cyj­ny ko­ło­wy po­jazd za­przę­go­wy uży­wa­ny głów­nie w rol­nict­wie do prze­wo­że­nia pło­dów rol­nych.

Fury róż­ni­ły się ma­te­ria­ła­mi i spo­so­ba­mi wy­ko­na­nia, które róż­ni­ło się w za­leż­no­ści od re­gio­nu, przez­na­cza­nia oraz za­moż­no­ści wła­ści­cie­la.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furagina

nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bak­te­ryj­ne­go za­wie­ra­ją­ce­go fu­ra­zy­dy­nę


Źródła:

SJP.pl

Furan

zwią­zek he­te­ro­cy­klicz­ny, lotna, be­zbarw­na ciecz o za­pa­chu chlo­ro­for­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. cie­kły, łat­wo­pal­ny wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny o wzo­rze su­ma­rycz­nym C4H4O, ma­ją­cy za­pach zbli­żo­ny do chlo­ro­for­mu;


Furan, fur­fu­ran – he­te­ro­cy­klicz­ny zwią­zek che­micz­ny z en­do­cy­klicz­nym ato­mem tlenu, cy­klicz­ny eter o cha­rak­te­rze aro­ma­tycz­nym.

Jest znacz­nie bar­dziej re­ak­tyw­ny w sub­sty­tu­cji elek­tro­fi­lo­wej niż ben­zen. Pod­sta­wie­nie elek­tro­fi­lo­we za­cho­dzi głów­nie w po­zy­cji 2 w sto­sun­ku do atomu tlenu. W śro­do­wi­sku kwa­so­wym po­li­me­ry­zu­je.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furanokumaryna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wyt­wa­rza­ny przez niek­tó­re ro­śli­ny w ce­lach obron­nych


Źródła:

Wiktionary

Furanowy

zwią­za­ny z fu­ra­nem


Źródła:

SJP.pl

Furanoza

mo­no­sa­cha­ryd za­wie­ra­ją­cy sze­ściocz­ło­no­wy pier­ścień cy­klicz­ny z ato­mem tlenu i pó­ła­ce­ta­lo­wym ato­mem węgla


Źródła:

SJP.pl

Furanozowy

→ fu­ra­no­za


Patrz:furanoza

Źródła:

SJP.pl

Furazolidon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. lek prze­ciw­bak­te­ryj­ny, po­chod­na ni­tro­fu­ra­nu;


Fu­ra­zo­li­don ( fu­ra­zo­li­do­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny bę­dą­cy po­chod­ną ni­tro­fu­ra­nu, sto­so­wa­ny jako lek prze­ciw­bak­te­ryj­ny. Dzia­ła bak­te­rio­bój­czo wobec wielu szcze­pów bak­te­rii, w tym na bak­te­rie naj­czę­ściej wy­wo­łu­ją­ce za­ka­że­nia je­li­to­we.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Furaż

daw­niej: pasza, obrok, zwła­szcza dla koni woj­sko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. wojsk. obrok (pasza) dla koni woj­sko­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furażer

daw­niej: żoł­nierz ma­ją­cy za za­da­nie gro­ma­dze­nie i do­star­cza­nie fu­ra­żu - paszy dla koni woj­sko­wych; fu­ra­żo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. wojsk. żoł­nierz zaj­mu­ją­cy się do­star­cza­niem fu­ra­żu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furażerka

mięk­ka, po­dłuż­nie skła­da­na czap­ka bez dasz­ka; fu­raż­ka, pie­ro­żek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mięk­ka po­dłuż­na czap­ka bez dasz­ka;


Fu­ra­żer­ka (pie­ro­żek) – ro­dzaj mięk­kiej, su­kien­nej czap­ki bez dasz­ka, o po­dłuż­nym kształ­cie, sto­so­wa­nej naj­czę­ściej w woj­sku. Nie­kie­dy – w wer­sji zi­mo­wej – ocie­pla­na, lub fu­trza­na. W woj­sku sto­so­wa­no ją, gdy nie obo­wią­zy­wa­ło wkła­da­nie ka­pe­lu­sza, czako, czap­ki lub hełmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furażerówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. zdo­by­wa­nie fu­ra­żu


Źródła:

Wiktionary

Furażka

mięk­ka, po­dłuż­nie skła­da­na czap­ka bez dasz­ka; fu­ra­żer­ka, pie­ro­żek


Źródła:

SJP.pl

Furażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fu­ra­żo­wać.


Fu­ra­żo­wa­nie (z fr. "fo­ur­ra­ge" = pasza) – po­szu­ki­wa­nie i zdo­by­wa­nie po­ży­wie­nia przez mrów­ki.

Fu­ra­żo­wa­nie zwią­za­ne jest z te­ry­to­ria­liz­mem u mró­wek. Mrów­ka ćmawa ("For­mi­ca po­lyc­te­na") bę­dą­ca na­jak­tyw­niej­szym dra­pież­cą wśród mró­wek na­szych lasów two­rzy ko­lo­nie po­sia­da­ją­ce gnia­zda od­da­lo­ne od sie­bie od kilku do około 100 m.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Furażować

daw­niej: do­star­czać paszę dla koni woj­sko­wych; zdo­by­wać furaż


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zdo­by­wać furaż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furażowy

prze­sta­rza­łe: taki, który do­ty­czy fu­ra­żu - paszy, zwła­szcza dla koni woj­sko­wych


przy­miot­nik

 (1.1) daw. do­ty­czą­cy fu­ra­żu

 (1.2) daw. do­ty­czą­cy fu­ra­że­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furczeć

fur­kać;
1. wy­da­wać dźwięk pow­sta­ją­cy przy ude­rza­niu skrzy­dła­mi przez ptaki; fur­ko­tać;
2. wy­da­wać dźwięk pow­sta­ją­cy przy szyb­kim po­ru­sza­niu się ja­kie­goś ma­te­ria­łu, np. pa­pie­ru; fur­ko­tać;
3. wy­da­wać dźwięk cha­rak­te­ry­stycz­ny dla dzia­ła­ją­cych ma­szyn lub ich czę­ści; war­ko­tać, fur­ko­tać;
4. wy­da­wać ni­skie, char­czą­ce dźwię­ki spo­wo­do­wa­ne nie­pra­wi­dło­wym prze­pły­wem po­wie­trza lub za­bu­rze­nia­mi w tra­wie­niu; fur­ko­tać;
5. wy­ra­żać dźwię­ka­mi swoją złość lub nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Furda

daw­niej: rzecz mało ważna, głup­stwo, bła­host­ka


wy­krzy­knik

 (1.1) daw. dźwięk. o rze­czy bła­hej

przy­miot­nik

 (2.1) daw. błahy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furdyga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Kresy. przest. areszt


Źródła:

Wiktionary

Furdygarnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Lwów. wię­zie­nie, areszt


Źródła:

Wiktionary

Furdyment

Fur­dy­ment (kosz, garda) – ro­zbu­do­wa­ny typ rę­ko­je­ści w niek­tó­rych ty­pach bocz­nej broni bia­łej (pa­ła­sze, sza­ble, szpa­dy).

Sy­stem gęsto sple­cio­nych z sobą ka­błą­ków i obłę­ków two­rzą­cych pełną osło­nę dłoni. Wy­ko­ny­wa­ny naj­czę­ściej ze zgrze­wa­nych prę­tów lub wy­ci­na­ny ażu­ro­wo z bla­chy. Wnę­trze fur­dy­men­tu było czę­sto wy­ście­ła­ne pła­tem skóry lub tka­ni­ny. Rę­ko­je­ści tego typu za­pew­nia­ły do­sko­na­łą ochro­nę dłoni wal­czą­ce­go, lecz w znacz­nym stop­niu ogra­ni­cza­ły ruchy nad­garst­ka.


Źródła:

Wikipedia

Fureczka

zdrob­nie­nie od: fura


Źródła:

SJP.pl

Furfancki

→ fur­fant


Patrz:furfant

Źródła:

SJP.pl

Furfant

prze­sta­rza­łe:
1. krę­tacz, oszust;
2. za­ro­zu­mia­lec, fan­fa­ron


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. krę­tacz, oszust, frant, bla­gier

 (1.2) daw. sa­mo­chwał, fan­fa­ron, py­sza­łek, za­ro­zu­mia­lec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furfural

al­de­hyd he­te­ro­cy­klicz­ny, po­chod­na fu­ra­nu; fur­fu­rol


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. he­te­ro­cy­klicz­ny al­de­hyd o wzo­rze su­ma­rycz­nym wzór che­micz­ny|C5H4O2., po­zy­ski­wa­ny z otrę­bów i in­nych od­pa­dów prze­my­słu ce­lu­lo­zo­we­go;


Fur­fu­ral (dawna nazwa: "fur­fu­rol") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy al­de­hy­dów. Jest związ­kiem he­te­ro­cy­klicz­nym z 5-czło­no­wym pier­ście­niem za­wie­ra­ją­cym atom tlenu (for­mal­nie po­chod­na fu­ra­nu). Nazwa związ­ku po­cho­dzi od su­row­ca, z któ­re­go fur­fu­ral jest otrzy­my­wa­ny (łac. "fur­fur" – otrę­by).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furfurol

al­de­hyd he­te­ro­cy­klicz­ny, po­chod­na fu­ra­nu; fur­fu­ral


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furfurylowy

→ fur­fu­rol, → fur­fu­ral


Patrz:furfurol, → furfural

Źródła:

SJP.pl

Furgalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Furganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. la­ta­nie


Źródła:

Wiktionary

Furgać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) góry. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. fru­wać


Źródła:

Wiktionary

Furgał

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Furgała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Furgon

duży, kryty wóz cię­ża­ro­wy


Nad­wo­zie fur­go­no­we (krót­ko fur­gon) – zam­knię­te nad­wo­zie sa­mo­cho­dów do­staw­czych i cię­ża­ro­wych po­sia­da­ją­cych sztyw­ny dach i ścia­ny, od­chy­la­ne drzwi tylne i czę­sto od­chy­la­ne lub prze­su­wa­ne drzwi bocz­ne. Fur­gon służy do prze­wo­że­nia to­wa­rów. Fur­go­ny mogą pow­sta­wać na bazie kon­struk­cji sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, a z kolei na ich bazie także może pow­stać od­mia­na oso­bo­wa. Przy­kła­do­wo Volks­wa­gen Caddy Maxi ma oso­bo­wą od­mia­nę Volks­wa­gen Caddy Maxi Life.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furgonetka

mały sa­mo­chód cię­ża­ro­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. sa­mo­chód do­staw­czy; od­mia­na sa­mo­cho­du oso­bo­we­go lub lek­kie­go cię­ża­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furgonowy

przy­miot­nik od: fur­gon


Źródła:

SJP.pl

Furgot

gwa­ro­wo: fur­kot


Źródła:

SJP.pl

Furgotać

trze­po­tać, ło­po­tać na wie­trze; fur­czeć; fur­ko­tać


Źródła:

SJP.pl

Furgotliwy

taki, który trze­po­cze na wie­trze; fur­kot­li­wy, fur­go­czą­cy, fur­ko­czą­cy


Źródła:

SJP.pl

Furia

1. napad gnie­wu, zło­ści
2. szał jako objaw niek­tó­rych psy­choz
3. rzym­ska bo­gi­ni zem­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. gwał­tow­ny napad nie­o­pa­no­wa­ne­go gnie­wu, wście­kło­ści

 (1.2) mit. jedna z rzym­skich bogiń ka­rzą­cej zem­sty, rów­nież uo­so­bie­nie albo prze­jaw zło­ści, wście­kło­ści;

 (1.3) med. ostre za­bu­rze­nie świa­do­mo­ści po­łą­czo­ne z rap­tow­nym pod­nie­ce­niem, objaw niek­tó­rych cho­rób psy­chicz­nych i za­truć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furiacki

przy­miot­nik od: fu­riat


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z furią lub fu­ria­tem, od­no­szą­cy się do furii lub fu­ria­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furiant

żywy cze­ski ta­niec lu­do­wy


Fu­riant (reg. "sedlák") – cze­ski ta­niec lu­do­wy w tem­pie od umiar­ko­wa­ne­go do szyb­kie­go, w me­trum trój­dziel­nym z he­mio­la­mi. Jest jed­nym z ele­men­tów tra­dy­cyj­ne­go cze­skie­go tańca sa­lo­no­we­go o naz­wie "".

Fu­rian­ta tań­czy się w pa­rach. Tan­cerz imi­tu­je po­stać dum­ne­go chło­pa; opie­ra­jąc ręce na bio­drach i tu­piąc no­ga­mi, po­dą­ża za tan­cer­ką, po­ru­sza­ją­cą się zwin­nie i z gra­cją po okrę­gach. Pod ko­niec tan­ce­rze obej­mu­ją się i przez dłuż­szy czas do­stoj­nie wi­ru­ją.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furiat

1. osoba chora psy­chicz­nie, do­sta­ją­ca ata­ków furii;
2. osoba po­ryw­cza, łatwo wpa­da­ją­ca w gniew; sza­le­niec, wa­riat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba wpa­da­ją­ca w furię, także jako objaw cho­ro­by psy­chicz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furiatka

ko­bie­ta łatwo wpa­da­ją­ca w furię


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta wpa­da­ją­ca w furię, także jako objaw cho­ro­by psy­chicz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furier

daw­niej: po­do­fi­cer zaj­mu­ją­cy się zak­wa­te­ro­wa­niem woj­ska i do­star­cza­niem żyw­no­ści; kwa­ter­mistrz


Fu­rier – po­do­fi­cer­ski sto­pień woj­sko­wy w daw­nym woj­sku pol­skim. Niż­szym stop­niem był ka­pral, a wyż­szym sier­żant. Zaj­mo­wał się prze­de wszyst­kim zak­wa­te­ro­wa­niem woj­ska i do­star­cza­niem żyw­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furierowski

opar­ty o do­ko­na­nia ma­te­ma­tycz­ne Fo­u­rie­ra, zwła­szcza zwią­za­ny z roz­kła­dem zja­wisk okre­so­wych na sze­reg try­go­no­me­trycz­ny; fo­u­rie­row­ski


Źródła:

SJP.pl

Furierysta

zwo­len­nik fu­rie­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl

Furieryzm

od­mia­na so­cja­liz­mu uto­pij­ne­go, któ­rej pro­gram sfor­mu­ło­wa­ny zo­stał przez K. Fo­u­rie­ra


Źródła:

SJP.pl

Furioso

[czy­taj: fu­rio­zo] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: po­ryw­czo, na­mięt­nie


Fu­rio­so – rasa koni półkr­wi, wy­ho­do­wa­na me­to­dą se­lek­cji w pań­stwo­wej stad­ni­nie koni w Mezőhegyes na Wę­grzech, gdzie znaj­do­wa­ły się kla­cze po­cho­dzą­ce od konia peł­nej krwi an­giel­skiej oraz kla­cze czy­stej krwi arab­skiej. Były one sta­no­wio­ne słyn­nym ogie­rem peł­nej krwi "Fu­rio­so". Zo­stał on wy­ho­do­wa­ny ok. 1836 w wę­gier­skiej stad­ni­nie hra­bie­go Ka­ro­lyi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furka

zdrob­nie­nie od: fura


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. fura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furkacja

po­dział szko­ły śred­niej na zróż­ni­co­wa­ne pro­gra­mo­wo rów­no­le­głe klasy, sek­cje, kie­run­ki, wy­dzia­ły we­dług za­in­te­re­so­wań i uzdol­nień mło­dzie­ży; pro­fi­lo­wa­nie


Fur­ka­cja (łac. "furca", „widły”) – wy­raź­ne zróż­ni­co­wa­nie pro­gra­mu lub pro­gra­mów na­u­cza­nia w szko­le da­ne­go typu, co po­wo­du­je po­ja­wie­nie się odręb­nych, ale rów­no­le­głych cią­gów pro­gra­mo­wych.

Zróż­ni­co­wa­nie dwóch pro­gra­mów okre­śla­ne jest jako "bi­fur­ka­cja", a wie­lo­kie­run­ko­we jako "po­li­fur­ka­cja".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furkadło

na­rzę­dzie do ręcz­ne­go wier­ce­nia ma­łych ot­wo­rów


Fur­ka­dło (niem. "Drill­boh­rer") – wier­tar­ka ręcz­na, na­rzę­dzie ze­gar­mi­strzow­skie do wier­ce­nia ma­łych ot­wo­rów w cien­kich pła­skich przed­mio­tach wier­tłem piór­ko­wym.

Fur­ka­dło zbu­do­wa­ne jest z trzpie­nia ze śrubą o stro­mym gwin­cie, tu­lej­ki za­ci­sko­wej do mo­co­wa­nia wier­teł, obro­to­wej głów­ki gór­nym końcu trzpie­nia umoż­li­wia­ją­cej trzy­ma­nie fur­ka­dła i do­ci­ska­nie przez nie wier­tła do ma­te­ria­łu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furkać

fur­czeć;
1. wy­da­wać dźwięk pow­sta­ją­cy przy ude­rza­niu skrzy­dła­mi przez ptaki; fur­ko­tać;
2. wy­da­wać dźwięk pow­sta­ją­cy przy szyb­kim po­ru­sza­niu się ja­kie­goś ma­te­ria­łu, np. pa­pie­ru; fur­ko­tać;
3. wy­da­wać dźwięk cha­rak­te­ry­stycz­ny dla dzia­ła­ją­cych ma­szyn lub ich czę­ści; war­ko­tać, fur­ko­tać;
4. wy­da­wać ni­skie, char­czą­ce dźwię­ki spo­wo­do­wa­ne nie­pra­wi­dło­wym prze­pły­wem po­wie­trza lub za­bu­rze­nia­mi w tra­wie­niu; fur­ko­tać;
5. wy­ra­żać dźwię­ka­mi swoją złość lub nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Furkot

dźwięk pow­sta­ją­cy przy sil­nym ude­rza­niu skrzy­dła­mi przez ptaki w cza­sie lotu, przy po­ru­sza­niu się tka­ni­ny pod wpły­wem wia­tru, przy gło­śnym dzia­ła­niu ma­szy­ny itp.; fur­ko­ta­nie, łopot, war­kot


Fur­kot (słow. "Furkotský štít", węg. "Fur­ko­ta-csúcs", niem. "Fur­ko­ta­spit­ze") – szczyt o wy­so­ko­ści 2402 m n.p.m. (we­dług wcze­śniej­szych po­mia­rów 2404 lub 2405 m) w bocz­nej grani Tatr Wy­so­kich, w tzw. głów­nej grani od­no­gi Kry­wa­nia.

Jest to szczyt zwor­ni­ko­wy po­ło­żo­ny po­mię­dzy Hru­bym Wier­chem ("Hrubý vrch") a Ostrą ("Ostrá"), od któ­rej od­dzie­la go Fur­kot­na Prze­łęcz ("Furkotské sedlo").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furkotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fur­ko­tać.


Źródła:

Wiktionary

Furkotać

fur­kać, fur­czeć;
1. wy­da­wać dźwięk pow­sta­ją­cy przy ude­rza­niu skrzy­dła­mi przez ptaki;
2. wy­da­wać dźwięk pow­sta­ją­cy przy szyb­kim po­ru­sza­niu się ja­kie­goś ma­te­ria­łu, np. pa­pie­ru;
3. wy­da­wać dźwięk cha­rak­te­ry­stycz­ny dla dzia­ła­ją­cych ma­szyn lub ich czę­ści; war­ko­tać;
4. wy­da­wać ni­skie, char­czą­ce dźwię­ki spo­wo­do­wa­ne nie­pra­wi­dło­wym prze­pły­wem po­wie­trza lub za­bu­rze­nia­mi w tra­wie­niu


Źródła:

SJP.pl

Furkotliwy

taki, który trze­po­cze na wie­trze; fur­got­li­wy, fur­go­czą­cy, fur­ko­czą­cy


Źródła:

SJP.pl

Furlana

wło­ski ta­niec za­lot­ny w szyb­kim tem­pie i tak­cie 6/4 albo 6/8, modny zwła­szcza na po­cząt­ku XVII wieku; for­la­na


Źródła:

SJP.pl

Furlanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka ro­mań­skiej grupy et­nicz­nej za­miesz­ku­ją­cej pół­noc­no-wschod­nie Wło­chy (w szcze­gól­no­ści Friu­li)


Źródła:

Wiktionary

Furlong

stara an­glo­sa­ska jed­nost­ka dłu­go­ści, równa ok. 200 me­trom


Fur­long – skrót fur, an­glo­sa­ska, ar­cha­icz­na jed­nost­ka dłu­go­ści.

Fur­long obej­mu­je 1/8 mili, 10 łań­cu­chów, 40 prę­tów, 220 jar­dów lub 660 stóp, co daje 201,168 metra.

Po­dob­ną jed­nost­ką są sta­ro­pol­skie staje oraz sta­ro­żyt­ny sta­dion; na morzu kabel.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furman

osoba prze­wo­żą­ca to­wa­ry wozem kon­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek po­wo­żą­cy za­przę­giem kon­nym, zwy­kle fur­man­ką


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furmaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. fur­man­ka


Źródła:

Wiktionary

Furmanek

1. wóz konny slu­żą­cy do prze­wo­że­nia to­wa­rów;
2. za­war­tość tego wozu


Źródła:

SJP.pl

Furmaniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Furmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fur­ma­nić.


Źródła:

Wiktionary

Furmanić

wy­ko­ny­wać pracę woź­ni­cy, kie­ro­wać wozem kon­nym prze­wo­żą­cym to­wa­ry


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) być fur­ma­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furmanka

1. wóz konny slu­żą­cy do prze­wo­że­nia to­wa­rów;
2. za­war­tość tego wozu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) to­wa­ro­wy wóz konny;

 (1.2) za­war­tość fur­man­ki (1.1)

 (1.3) zawód fur­ma­na

 (1.4) daw. czte­ry konie róż­nej maści uży­wa­ne do za­przę­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furmankiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Furmańczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Furmański

→ fur­man


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy fur­ma­na


Patrz:furman

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furmaństwo

fur­ma­nie­nie;
1. za­ję­cie fur­ma­na, prze­wóz to­wa­rów wozem kon­nym;
2. daw­niej: tran­sport to­wa­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zawód fur­ma­na

 (1.2) daw. ogól­nie tran­sport


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furminator

przy­rząd do usu­wa­nia pod­szerst­ka psów, kotów i koni


Źródła:

SJP.pl

Furol

roz­pu­szczal­nik, pro­dukt ubocz­ny prze­rób­ki ropy naf­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Furor

szał, wście­kłość, pasja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. furia, szał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furora

tylko w wy­ra­że­niu: zro­bić (robić) fu­ro­rę - zdo­być (zdo­by­wać) nie­by­wa­łe po­wo­dze­nie, od­nieść (od­no­sić) suk­ces, wpra­wić (wpra­wiać) oto­cze­nie w po­dziw, w za­chwyt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­wo­dze­nie, suk­ces, wzbu­dzo­ny po­dziw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furosemid

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy sul­fo­na­mi­dów, lek mo­czo­pęd­ny i prze­ciw­nad­ci­śnie­nio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. lek od­wad­nia­ją­cy i prze­ciw­nad­ci­śnie­nio­wy, diu­re­tyk pęt­lo­wy


Fu­ro­se­mid ( fu­ro­se­mi­dum) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy sul­fo­na­mi­dów, lek mo­czo­pęd­ny i prze­ciw­nad­ci­śnie­nio­wy na­le­żą­cy do grupy diu­re­ty­ków pęt­lo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furry

[czy­taj: FUry] śro­do­wi­sko­wo: osoba in­te­re­su­ją­ca się po­sta­cia­mi łą­czą­cy­mi cechy ludzi i zwie­rząt; fu­trzak, fur­rys


Furry (z ang. „fu­trzak, fu­trza­stość”) – ter­min okre­śla­ją­cy osobę, która in­te­re­su­je się lub zaj­mu­je się twór­czo­ścią zwią­za­ną z tzw. sztu­ką fu­trza­stą, sku­pio­ną wokół an­tro­po­mor­ficz­nych zwie­rząt czy też fik­cyj­nych stwo­rzeń. Jest to też po­ję­cie opi­su­ją­ce spo­łecz­ność, sub­kul­tu­rę, skła­da­ją­cą się z osób o wyżej wy­mie­nio­nych upo­do­ba­niach lub pa­sjach. Cza­sa­mi od­no­si się rów­nież do po­sta­ci łą­czą­cych cechy ludzi i zwie­rząt, wy­stę­pu­ją­cych w kilku for­mach:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furrys

śro­do­wi­sko­wo: osoba in­te­re­su­ją­ca się po­sta­cia­mi łą­czą­cy­mi cechy ludzi i zwie­rząt; fu­trzak, furry


Źródła:

SJP.pl

Furt

po­tocz­nie: cią­gle, stale


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Łódź, Śląsk Cie­szyń­ski, Lwów. nadal, cią­gle, usta­wicz­nie

 (1.2) bia­ły­stok. po­now­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furta

jed­nos­krzy­dło­we drzwi w ogro­dze­niu, bra­mie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cięż­kie, jed­nos­krzy­dło­we drzwi, np. w murze

 (1.2) głów­ne wej­ście do kla­u­zu­ry klasz­tor­nej

 (1.3) żegl. wrota w ka­dłu­bie stat­ku typu Ro-Ro;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furtak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Furteczka

zdrob­nie­nie od: furt­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: furt­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furtem

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gw-pl|Kresy. cią­gle


Źródła:

Wiktionary

Furtian

za­kon­nik bę­dą­cy odź­wier­nym klasz­to­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­kon­nik peł­nią­cy dyżur lub stałą funk­cję przy fur­cie;


Fur­tian – za­kon­nik bę­dą­cy odź­wier­nym (klucz­ni­kiem) klasz­to­ru, po­sia­da­ją­cy klu­cze do furty klasz­tor­nej oraz na­dzo­ru­ją­cy i pil­nu­ją­cy po­rząd­ku przy wcho­dze­niu i wy­cho­dze­niu z niego. Każdy zakon ma ści­śle okre­ślo­ne re­gu­ły, kto może wcho­dzić lub opu­szczać mury klasz­tor­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furtianka

za­kon­ni­ca peł­nią­ca dyżur przy drzwiach (fur­cie) klasz­to­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kon­ni­ca peł­nią­ca dyżur lub stałą funk­cję przy fur­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Furtka

1. nie­wiel­kie drzwi w ogro­dze­niu lub murze; bram­ka;
2. awa­ryj­ne wyj­ście z trud­nej sy­tu­a­cji, obej­ście ja­kie­goś pro­ble­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: furta

 (1.2) mała furta, jed­nos­krzy­dło­we wej­ście, np. na ogro­dzo­ny teren

 (1.3) przen. za­pa­so­we wyj­ście z ja­kiejś sy­tu­a­cji, zo­sta­wio­ne na kło­po­ty


Furt­ka lub furta – wą­skie przej­ście w ogro­dze­niu za­my­ka­ne naj­czę­ściej drzwicz­ka­mi. Czę­sto sta­wia­na w po­bli­żu bramy albo w samej bra­mie. Rów­nież wą­skie przej­ście w mu­rach (for­ty­fi­ka­cjach). Umoż­li­wia ruch pie­szy (bez ot­wie­ra­nia bramy).

Furta w klasz­to­rze to także wej­ście, strze­żo­ne przez za­kon­ni­ków (fur­tia­na lub fur­tian­kę), przez­na­czo­ne do ko­mu­ni­ka­cji klasz­to­ru ze świa­tem zew­nętrz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Furtkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy furt­ki


Źródła:

Wiktionary

Furtowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy furty


Źródła:

Wiktionary

Furunkuloza

roz­sia­nie się czy­ra­ka na więk­szej po­wierzch­ni ciała, bę­dą­ce wy­ni­kiem osła­bio­nej od­por­no­ści or­ga­niz­mu lub braku hi­gie­ny; czy­racz­ność


Źródła:

SJP.pl

Furunkuł

ropno-zgo­rze­li­no­we za­pa­le­nie miesz­ka wło­so­we­go, wy­wo­ła­ne za­ka­że­niem gron­kow­ca­mi lub pa­cior­kow­ca­mi; czy­rak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. czy­rak, zgo­rzel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fus

męt (w zna­cze­niu osadu, za­wie­si­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. fusy.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) reg-pl|Ma­zo­wsze. knur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fusbal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk. sport. piłka nożna


Źródła:

Wiktionary

Fusbalista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. sport. pił­karz


Źródła:

Wiktionary

Fusekla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skar­pe­ta


Źródła:

Wiktionary

Fushun

[czy­taj: fu­szun] mia­sto w Chi­nach; Fu­szun


Fus­hun (chiń. 抚顺; pi­ny­in "Fǔshùn") – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry miej­skiej w pół­noc­no-wschod­nich Chi­nach, w pro­win­cji Lia­o­ning, w po­bli­żu mia­sta She­ny­ang. W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si­ła 1 417 054. Pre­fek­tu­ra miej­ska w 1999 roku li­czy­ła 2 269 093 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fusiara

po­tocz­nie: zmie­lo­na kawa za­la­na wrząt­kiem; pa­rzu­cha, kawa po tu­rec­ku


Źródła:

SJP.pl

Fusiasty

po­tocz­nie: za­wie­ra­ją­cy fusy


Źródła:

SJP.pl

Fusilli

ro­dzaj ma­ka­ro­nu w kształ­cie świ­der­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoż. ma­ka­ron świ­der­ki


Fu­sil­li (także: "eli­che", "tor­ti­glio­ni", "spi­ra­li") – ro­dzaj po­łud­nio­wo­wło­skie­go ma­ka­ro­nu w for­mie spi­ra­li wy­ko­na­nej z pła­skie­go ka­wał­ka cia­sta (se­mo­li­ny). Wy­wo­dzi się z Kam­pa­nii. Wy­glą­dem przy­po­mi­na świ­dry i stąd bywa też w Pol­sce na­zy­wa­ny świ­dra­mi lub świ­der­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fusin

[czy­taj: FUs-in] mia­sto w Chi­nach; Fuxin


Źródła:

SJP.pl

Fusing

tech­ni­ka obrób­ki ciepl­nej szkła


Źródła:

SJP.pl

Fusingowy

→ fu­sing [czy­taj: fjuz-in­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Fusion

[czy­taj: fju­żyn]
1. styl mu­zycz­ny łą­czą­cy ele­men­ty jazzu i rocka;
2. kuch­nia łą­czą­ca ele­men­ty tra­dy­cji ku­li­nar­nych róż­nych na­ro­dów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fusknecht

pie­chur w woj­sku krzy­żac­kim


Źródła:

SJP.pl

Fusocz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wą­sacz, wą­sa­ty męż­czyz­na


Źródła:

Wiktionary

Fusowaty

po­dob­ny do fusów


Źródła:

SJP.pl

Fusta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. mar. ro­dzaj lek­kiej ga­le­ry;


Fusta (wł. "ga­lio­ta") – nie­wiel­ka, lekka ga­le­ra śró­dziem­no­mor­ska, uży­wa­na (m.in. na Mal­cie) prze­de wszyst­kim w okre­sie re­ne­san­su.

Ty­po­wa fusta li­czy­ła ok. 21,5 m dłu­go­ści, na­pę­dza­na była 20-30 wio­sła­mi (po 10-15 na burtę), z każde ob­słu­gi­wa­ne było przez dwóch ludzi (naj­czę­ściej nie­wol­ni­ków, jeń­ców lub więź­niów); miała też jeden maszt oża­glo­wa­ny sko­śnie. Uz­bro­jo­na prze­waż­nie w po­je­dyn­cze dzia­ło 12-18-fun­to­we, umiej­sco­wio­ne na dzio­bie, po­nad­to mogła po­mie­ścić na po­kła­dzie 30-40 żoł­nie­rzy[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Fustaż

re­gio­nal­nie: opa­ko­wa­nie to­wa­ru, war­tość tego opa­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Fusti

daw­niej w hand­lu: po­trą­ce­nie za za­nie­czy­szcze­nie to­wa­ru lub nie­wła­ści­we przy­miesz­ki; re­fak­cja


Źródła:

SJP.pl

Fusy

ro­dzaj osadu po­zo­sta­ją­ce­go zwy­kle na dnie szklan­ki, np. z kawy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) stały osad osa­dza­ją­cy się w ja­kimś pły­nie, zwła­szcza w pa­rzo­nej kawie lub her­ba­cie

 (1.2) reg-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. gw-pl|Górny Śląsk. wąsy


Fusy (łac. "fusus" – płyn­ny) – po­pu­lar­na nazwa za­wie­si­ny w nie­wy­kla­ro­wa­nym pły­nie lub osa­dów bę­dą­cych efek­tem se­dy­men­ta­cji w pły­nach spo­żyw­czych, głów­nie pa­rzo­nych – otrzy­my­wa­nych z za­la­nia wrząt­kiem liści her­ba­ty, ziół np. mięty lub zmie­lo­nych zia­ren kawy. Uwa­ża­ne naj­czę­ściej za obiekt nie­po­żą­da­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuszara

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Fuszer

1. czło­wiek, który robi coś źle, nied­ba­le; par­tacz, kno­ciarz, pa­ta­łach, bra­ko­rób;
2. daw­niej: rze­mieśl­nik spoza cechu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba wy­ko­nu­ją­ca swą pracę nied­ba­le, nie­fa­cho­wo, byle jak

 (1.2) daw. rzem. rze­mieśl­nik nie­wyz­wo­lo­ny, pra­cu­ją­cy bez ce­cho­we­go zez­wo­le­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuszera

po­tocz­nie: praca źle wy­ko­na­na; fu­szer­ka, fucha


Źródła:

SJP.pl

Fuszerka

po­tocz­nie: praca źle wy­ko­na­na; fu­sze­ra, fucha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praca wy­ko­na­na źle, nied­ba­le czy świa­do­mie z błę­da­mi

 (1.2) re­zul­tat fu­szer­ki (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fuszerować

po­tocz­nie: robić coś nied­ba­le, byle jak; par­ta­czyć


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. sfu­sze­ro­wać)

 (1.1) wy­ko­ny­wać pracę nied­ba­le, byle jak, niez­god­nie ze sztu­ką czy za­sa­da­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fuszerski

→ fu­szer


Patrz:fuszer

Źródła:

SJP.pl

Fuszerstwo

po­tocz­nie:
1. złe, nied­ba­łe wy­ko­ny­wa­nie swo­jej pracy; fu­sze­ro­wa­nie;
2. efekt ta­kiej pracy; fu­sze­ra, fu­szer­ka


Źródła:

SJP.pl

Fuszka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: fucha


Źródła:

Wiktionary

Fuszpan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. przest. stan­gret, woź­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Fuszun

mia­sto w Chi­nach; Fus­hun


Źródła:

SJP.pl

Fuszuński

→ Fu­szun


Patrz:Fuszun

Źródła:

SJP.pl

Fut.

skrót od: fu­tu­rum (w ję­zy­koz­naw­stwie: czas przysz­ły)


Źródła:

SJP.pl

Futbol

1. po­pu­lar­ny sport ze­spo­ło­wy; fo­ot­ball, piłka nożna;
2. fut­bol ame­ry­kań­ski - gra w piłkę, po­łą­cze­nie rugby i piłki noż­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. zob. piłka nożna.

 (1.2) sport. zob. fut­bol ame­ry­kań­ski.

 (1.3) sport. zob. fut­bol au­stra­lij­ski.


Fut­bol – nazwa sto­so­wa­na do grupy spor­tów ma­ją­cych wspól­ne po­cho­dze­nie, po­le­ga­ją­cych na zdo­by­ciu więk­szej ilo­ści punk­tów (bra­mek) za po­mo­cą okrą­głej lub owal­nej piłki. Je­dy­nie piłka nożna i rugby roz­po­wszech­ni­ły się na całym świe­cie, po­zo­sta­łe od­mia­ny mają zna­cze­nie lo­kal­ne, głów­nie w by­łych ko­lo­niach bry­tyj­skich. W Pol­sce słowo "fut­bol" naj­czę­ściej od­no­si się do piłki noż­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Futbolik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od fut­bol


Źródła:

Wiktionary

Futbolista

1. spor­to­wiec tre­nu­ją­cy fut­bol (piłkę nożną); pił­karz (nożny);
2. spor­to­wiec tre­nu­ją­cy fo­ot­ball ame­ry­kań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. za­wod­nik gra­ją­cy w piłkę nożną

 (1.2) sport. za­wod­nik gra­ją­cy w fut­bol ame­ry­kań­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futbolistka

ko­bie­ta tre­nu­ją­ca fut­bol (piłkę nożną); pił­kar­ka (nożna)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. za­wod­nicz­ka upra­wia­ją­ca fut­bol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futbolowy

przy­miot­nik od: fut­bol


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z fut­bo­lem, do­ty­czą­cy fut­bo­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futbolówka

po­tocz­nie: piłka do gry w fut­bol


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. sport. piłka uży­wa­na pod­czas gry w fut­bol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Poz­nań. po­karm, je­dze­nie

 (1.2) gw-pl|War­mia. pasza dla koni

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: futro


Źródła:

Wiktionary

Futeralik

zdrob­nie­nie od: fu­te­rał


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: fu­te­rał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futerał

1. po­kro­wiec na oku­la­ry; etui;
2. pu­zder­ko do prze­cho­wy­wa­nia dro­biaz­gów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ochron­ne opa­ko­wa­nie do prze­cho­wy­wa­nia przed­mio­tów, które mogą ulec usz­ko­dze­niu

 (1.2) środ. trum­na


Zo­bacz też: Fu­te­rał (Kozia Wieś).

Fu­te­rał – ro­dzaj po­jem­ni­ka do prze­cho­wy­wa­nia i prze­no­sze­nia przed­mio­tów wy­ma­ga­ją­cych ostroż­ne­go ob­cho­dze­nia się z nimi, jak oku­la­ry, skrzyp­ce (i inne in­stru­men­ty mu­zycz­ne), broń (np. na broń my­śliw­ską), apa­rat fo­to­gra­ficz­ny, urzą­dze­nia op­tycz­ne (np. obiek­ty­wy, lu­ne­ty), te­le­fon ko­mór­ko­wy itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Futerbach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. włók. fla­ne­la

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. włók. bar­chan


Źródła:

Wiktionary

Futerbachowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fla­ne­lo­wy

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. bar­cha­no­wy


Źródła:

Wiktionary

Futerko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: futro


Źródła:

Wiktionary

Futerkowy

zwią­za­ny z fu­ter­kiem


przy­miot­nik

 (1.1) okry­ty fu­trem

 (1.2) uszy­ty lub zro­bio­ny z futra

 (1.3) na­da­ją­cy się do wy­pra­wie­nia na futro


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futernia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. miej­sce przez­na­czo­ne do przy­go­to­wy­wa­nia po­sił­ków dla zwie­rząt; ma­ga­zyn pasz


Źródła:

Wiktionary

Futhark

naj­star­szy al­fa­bet ru­nicz­ny uży­wa­ny przez ple­mio­na ger­mań­skie do XIII wieku


Źródła:

SJP.pl

Futomaki

ro­dzaj sushi (grube rolki z mi­ni­mum czte­re­ma skład­ni­ka­mi owi­nię­ty­mi w ryż i nori)


Źródła:

SJP.pl

Futomianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Fu­to­my


Źródła:

Wiktionary

Futomianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Fu­to­my


Źródła:

Wiktionary

Futomski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Fu­to­my


Źródła:

Wiktionary

Futon

ja­poń­skie po­sła­nie skła­da­ją­ce się z ma­te­ra­ca i koł­dry, ukła­da­ne na ta­ta­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tra­dy­cyj­ne ja­poń­skie po­sła­nie zło­żo­ne z ma­te­ra­ca i koł­dry

 (1.2) zwi­ja­ny ma­te­rac do spa­nia w stylu ma­te­ra­ca z ja­poń­skie­go fu­to­nu (1.1)

 (1.3) mebl. ro­dzaj sofy z ma­te­ra­cem zgi­na­nym w dzień do sie­dze­nia i roz­kła­da­nym na noc


Futon (jap. 布団) – tra­dy­cyj­ne ja­poń­skie po­sła­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Futor

osied­le lub sta­ni­ca ko­zac­ka; chu­tor


Źródła:

SJP.pl

Futorowy

→ futor; chu­to­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Futramina

barw­nik, amin aro­ma­tycz­ny sto­so­wa­ny do bar­wie­nia futer; ursol


Źródła:

SJP.pl

Futrega

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Futro

1. sierść po­kry­wa­ją­ca skórę wielu ssa­ków;
2. skóra wraz z sier­ścią;
3. okry­cie wierzch­nie uszy­te ze skór zwie­rzę­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. sierść na zwie­rzę­ciu

 (1.2) odzież. kraw. odzież (np. kurt­ka, płaszcz) wy­ko­na­na ze skór zwie­rzę­cych po­sia­da­ją­cych sierść

 (1.3) kraw. wy­pra­wio­na skór­ka zwie­rzę­cia po­kry­ta sier­ścią słu­żą­ca do pro­duk­cji odzie­ży bądź sama sta­no­wią­ca np. ozdo­bę, okry­cie czy dywan

 (1.4) pot. za­rost na klat­ce pier­sio­wej

 (1.5) he­rald. jeden z ro­dza­jów tynk­tu­ry he­ral­dycz­nej;

 (1.6) gw-pl|Bu­ko­wi­na. po­karm dla koni


Futro, ina­czej sierść – gruba war­stwa wło­sów, która po­kry­wa skórę wielu zwie­rząt. Jest to cecha cha­rak­te­ry­stycz­na dla ssa­ków. Skła­da się z wierzch­niej war­stwy na­tłu­szczo­nych wło­sów okry­wo­wych i gru­bej war­stwy pod­szerst­ka pod spo­dem. Włosy okry­wo­we utrzy­mu­ją od­po­wied­nią wil­got­ność, a pod­szer­stek dzia­ła jak ma­te­riał izo­la­cyj­ny, który za­pew­nia zwie­rzę­ciu cie­pło.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Futropodobny

przy­po­mi­na­ją­cy futro


Źródła:

SJP.pl

Futroteks

pro­dukt o wy­glą­dzie zew­nętrz­nym po­dob­nym do skór ow­czych wy­pra­wio­nych lub bar­wio­nych, otrzy­my­wa­ny w wy­ni­ku przy­kle­je­nia do tka­ni­ny runa ow­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Futrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fu­tro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Futrować

1. uszczel­niać, okła­dać ścia­ny tro­ci­na­mi, de­ska­mi, gip­sem, gliną lub po­dob­ny­mi ma­te­ria­ła­mi;
2. gwa­ro­wo: po­że­rać, jeść łap­czy­wie, z ape­ty­tem


cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk., reg-pl|Kresy. kar­mić zwie­rzę­ta

 (1.2) pot., także gw-pl|Górny Śląsk.

 (1.5) besz­tać, łajać

 (1.6) reg-pl|Poz­nań. jeść

 (1.7) reg-pl|Poz­nań. kar­mić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futryna

rama przy­le­ga­ją­ca do oście­ża drzwio­we­go lub okien­ne­go; oścież­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. umo­co­wa­na w ścia­nie rama, do któ­rej przy­mo­co­wu­je się okna lub drzwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futrynowy

przy­miot­nik od: fu­try­na


Źródła:

SJP.pl

Futrzaczek

zdrob­nie­nie od: fu­trzak


Źródła:

SJP.pl

Futrzak

1. zwie­rzę po­kry­te fu­trem;
2. za­baw­ka z futra;
3. dywan lub na­rzu­ta z szy­tych ścin­ków futra;
4. śro­do­wi­sko­wo: osoba in­te­re­su­ją­ca się po­sta­cia­mi łą­czą­cy­mi cechy ludzi i zwie­rząt; furry, fur­rys


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) żart. pot. zwie­rzę po­sia­da­ją­ce futro

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) slang. osoba z sub­kul­tu­ry furry

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) dywan lub na­rzu­ta wy­ko­na­na z futra

 (3.2) za­baw­ka wy­ko­na­na z futra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futrzany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zro­bio­ny z futra


Źródła:

Wiktionary

Futrzarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta szy­ją­ca odzież fu­trza­ną, koł­nie­rze fu­trza­ne


Źródła:

Wiktionary

Futrzarski

do­ty­czą­cy fu­trza­rza, wy­pra­wia­nia skór oraz szy­cia z nich ubio­rów itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub pracą fu­trza­rza, do­ty­czą­cy fu­trza­rza lub fu­trzar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futrzarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gałąź go­spo­dar­ki obej­mu­ją­ca po­zy­ski­wa­nie skór fu­ter­ko­wych ze zwie­rząt fu­ter­ko­wych


Fu­trzar­stwo – gałąź go­spo­dar­ki obej­mu­ją­ca po­zy­ski­wa­nie skór fu­ter­ko­wych ze zwie­rząt fu­ter­ko­wych, upo­lo­wa­nych lub ho­do­wa­nych, ocenę tych skór, obrót za­kon­ser­wo­wa­ny­mi skó­ra­mi, wy­pra­wia­nie futer i ich usz­la­chet­nie­nie. Ter­mi­nem tym w po­tocz­nym ro­zu­mie­niu okre­śla­ne bywa także kon­fek­cjo­no­wa­nie futer na odzież i ga­lan­te­rię skó­rza­ną (ku­śnier­stwo).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Futrzarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba zaj­mu­ją­ca się szy­ciem i na­pra­wą futer, odzie­ży skó­rza­nej i do­dat­ków fu­trza­nych lub skó­rza­nych


Źródła:

Wiktionary

Futrzasty

po­kry­ty przy­jem­nym w do­ty­ku fu­trem, jed­wa­bi­stą sier­ścią


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­kry­ty fu­trem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futrówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. bud. drew­nia­na okła­dzi­na uży­wa­na na ścia­nach bu­dyn­ku

 (1.2) techn. bud. ogniotr­wa­ły ma­te­riał słu­żą­ce jako wew­nętrz­ne ob­mu­ro­wa­nie pieca lub kadzi

 (1.3) techn. rzem. wy­ściół­ka w obu­wiu wy­ko­na­na ze skóry lub tka­ni­ny

 (1.4) techn. żegl. zew­nętrz­ne i wew­nętrz­ne obi­cie stat­ku

 (1.5) pot. żart. je­dze­nie, wy­ży­wie­nie


Źródła:

Wiktionary

Futsal

od­mia­na piłki noż­nej roz­gry­wa­na w hali; ha­lów­ka, piłka nożna ha­lo­wa pię­cio­o­so­bo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. ha­lo­wa piłka nożna;


Fut­sal (daw­niej uży­wa­na w Pol­sce ofi­cjal­na nazwa piłka nożna ha­lo­wa pię­cio­o­so­bo­wa lub po­tocz­nie ha­lów­ka) – ze­spo­ło­wa gra spor­to­wa, od­mia­na piłki noż­nej roz­gry­wa­na w hali. Jej nazwa po­cho­dzi od por­tu­gal­skie­go "fu­te­bol de salão" i hisz­pań­skie­go "fútbol sala" lub "fútbol de salón", co można prze­tłu­ma­czyć jako "ha­lo­wa piłka nożna".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Futsalista

osoba gra­ją­ca w fut­sal


Źródła:

SJP.pl

Futsalistka

→ fut­sa­li­sta


Patrz:futsalista

Źródła:

SJP.pl

Futsalowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spor­to­wiec upra­wia­ją­cy fut­sal


Źródła:

Wiktionary

Futsalowy

→ fut­sal


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z fut­sa­lem, do­ty­czą­cy fut­sa­lu


Patrz:futsal

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futura

krój pisma dru­kar­skie­go na­le­żą­cy do grupy gro­te­sków; Fu­tu­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Future

[czy­taj: fju­czer] kon­trakt kupna lub sprze­da­ży ak­ty­wów w przysz­ło­ści po usta­lo­nej cenie; kon­trakt ter­mi­no­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Futurolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie fu­tu­ro­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na prze­wi­du­ją­cy przysz­łość cy­wi­li­za­cji w opar­ciu o prze­słan­ki na­u­ko­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futurologia

ogół badań, roz­wa­żań na temat moż­li­wych zda­rzeń w bliż­szej i dal­szej przysz­ło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzie­dzi­na wie­dzy zaj­mu­ją­ca się przysz­ło­ścią, pró­bu­ją­ca opi­sać dal­szy roz­wój ludz­ko­ści, cy­wi­li­za­cji i tech­no­lo­gii;


Fu­tu­ro­lo­gia ( Fu­tu­ro­lo­gie, od fu­tu­rus ‘przysz­ły’), in. pro­gno­sty­ka, stu­dia nad przysz­ło­ścią – dy­scy­pli­na wie­dzy zaj­mu­ją­ca się hi­sto­rycz­nie prze­wi­dy­wa­niem i pro­gno­zo­wa­niem przysz­ło­ści, m.in. w dzie­dzi­nie tech­ni­ki, przy­ro­stu na­tu­ral­ne­go, go­spo­dar­ki, ge­o­po­li­ty­ki, kul­tu­ry czy też śro­do­wi­ska przy­rod­ni­cze­go, a współ­cze­śnie ana­li­zą moż­li­wych przysz­ło­ści i wy­o­bra­żeń na ich temat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Futurologiczny

→ fu­tu­ro­lo­gia


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z fu­tu­ro­lo­gią, do­ty­czą­cy fu­tu­ro­lo­gii


Patrz:futurologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futurolożka

→ fu­tu­ro­log


Patrz:futurolog

Źródła:

SJP.pl

Futurum

w ję­zy­koz­naw­stwie: czas przysz­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gram. zob. czas przysz­ły.


Fu­tu­rum – drugi album stu­dyj­ny pol­skie­go ra­pe­ra Fu. Wy­daw­nict­wo uka­za­ło się 20 wrze­śnia 2002 roku na­kła­dem wyt­wór­ni mu­zycz­nej Po­ma­ton EMI. Płytę po­prze­dził wy­da­ny 27 lipca tego sa­me­go roku sin­gel pt. "Anioł stróż". Pro­duk­cji na­grań pod­ję­li się sam Fu oraz Majki, Ko­rzeń, Doniu, Kar­ton, L.A., Sqra, Pio­o­ro i DJ Decks. Z kolei wśród gości na pły­cie zna­leź­li się m.in. Pono, Koras i Sokół.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Futurysta

ar­ty­sta two­rzą­cy we­dług zasad fu­tu­ryz­mu; zwo­len­nik lub przed­sta­wi­ciel fu­tu­ryz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) szt. ar­ty­sta, twór­ca, który two­rzy w nur­cie fu­tu­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futurystka

ar­tyst­ka two­rzą­ca we­dług zasad fu­tu­ryz­mu; zwo­len­nicz­ka lub przed­sta­wi­ciel­ka fu­tu­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl

Futurystycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób fu­tu­ry­stycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Futurystyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest fu­tu­ry­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są fu­tu­ry­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Futurystyczny

1. zgod­ny z ide­a­mi fu­tu­ry­stów;
2. ma­ją­cy no­wo­czes­ny wy­gląd, ko­ja­rzą­cy się z tech­ni­ką przysz­ło­ści


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­glą­da jakby był wyt­wo­rem tech­ni­ki przysz­ło­ści

 (1.2) szt. zwią­za­ny z fu­tu­ryz­mem, do­ty­czą­cy fu­tu­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Futurystyka

kie­ru­nek w li­te­ra­tu­rze i sztu­ce po­cząt­ku XX wieku, gło­szą­cy idee anar­chicz­ne­go buntu prze­ciw nor­mom życia spo­łecz­ne­go, tra­dy­cji kul­tu­ro­wej i tra­dy­cyj­nym for­mom sztu­ki; fu­tu­ryzm


Źródła:

SJP.pl

Futuryzm

kie­ru­nek w li­te­ra­tu­rze i sztu­ce po­cząt­ku XX wieku, gło­szą­cy idee anar­chicz­ne­go buntu prze­ciw nor­mom życia spo­łecz­ne­go, tra­dy­cji kul­tu­ro­wej i tra­dy­cyj­nym for­mom sztu­ki; fu­tu­ry­sty­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. szt. muz. awan­gar­do­wy kie­ru­nek w sztu­ce dwu­dzie­sto­wiecz­nej pow­sta­ły we Wło­szech na po­cząt­ku XX w. ma­ni­fe­stu­ją­cy fa­scy­na­cję tech­ni­ką, me­cha­ni­za­cją i dy­na­miz­mem wiel­ko­miej­skim;


Fu­tu­ryzm ( fu­tu­rus „przysz­ły”) – awan­gar­do­wy kie­ru­nek w sztu­ce (zwła­szcza w li­te­ra­tu­rze), który na­ro­dził się we Wło­szech na po­cząt­ku XX wieku. Za­ło­że­niem fu­tu­ryz­mu było „pa­trze­nie w przysz­łość i no­wo­czes­ność”, odrzu­ca­nie przesz­ło­ści i tra­dy­cji. Fu­tu­ryzm w swoim ży­wio­ło­wym ma­ni­fe­ście pro­po­no­wał uni­ce­stwie­nie aka­de­mii, bi­blio­tek i mu­ze­ów, win­nych jego zda­niem utrzy­my­wa­nia i utr­wa­la­nia kul­tu­ry prze­sta­rza­łej i nie­do­łęż­nej, a przez to szkod­li­wej i nie­bez­piecz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuu

wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy wstręt, obrzy­dze­nie, nies­mak; fu, pfe, pfu, fe, fuj, pfuj, ble, fee


Źródła:

SJP.pl

Fuxin

[czy­taj: FUs-in] mia­sto w Chi­nach; Fusin


Fuxin (chiń. 阜新; pi­ny­in "Fùxīn") – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry miej­skiej w pół­noc­no-wschod­nich Chi­nach, w pro­win­cji Lia­o­ning, na pół­noc­ny za­chód od mia­sta She­ny­ang. W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si­ła 702 802. Pre­fek­tu­ra miej­ska w 1999 roku li­czy­ła 1 913 652 miesz­kań­ców. Oś­ro­dek wy­do­by­cia węgla ka­mien­ne­go oraz prze­my­słu che­micz­ne­go, odzie­żo­we­go i spo­żyw­cze­go; w mie­ście znaj­du­je się duża elek­trow­nia ciepl­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuzarioza

cho­ro­by róż­nych ro­ślin wy­wo­ły­wa­ne przez grzy­by z ro­dza­ju Fu­sa­rium


Fu­za­rio­zy ( Fu­sa­rio­sis) – zbior­cza nazwa cho­rób ro­ślin wy­wo­ła­nych przez niek­tó­re ga­tun­ki grzy­bów z ro­dzi­ny gru­zeł­ko­wa­tych ("Nec­tria­ce­ae"). Daw­niej opi­sy­wa­no je jako ga­tun­ki z ro­dza­ju "Fu­sa­rium", stąd nazwa tych cho­rób. W ak­tu­al­nych jed­nak uję­ciach tak­so­no­micz­nych we­dług Index Fun­go­rum ga­tun­ki wy­wo­łu­ją­ce te cho­ro­by na­le­żą rów­nież do in­nych ro­dza­jów ("Gib­be­rel­la", "Mi­cro­do­chium" i in.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuzarium

grzyb, który wy­wo­łu­je cho­ro­by ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Fuzaryjny

→ fu­za­rium


Patrz:fuzarium

Źródła:

SJP.pl

Fuzbal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. fus­bal.


Źródła:

Wiktionary

Fuzekla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk. skar­pet­ka


Źródła:

Wiktionary

Fuzekle

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk. plu­ral|fu­ze­kla.


Źródła:

Wiktionary

Fuzel

pro­dukt ubocz­ny fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej; nie­do­gon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. ole­i­sta, lotna, tru­ją­ca ciecz o nie­przy­jem­nym smaku i za­pa­chu, ubocz­ny pro­dukt fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fuzja

1. długa broń palna, uży­wa­na w XVII-XIX wieku;
2. po­tocz­nie: my­śliw­ska strzel­ba na śrut; flin­ta;
3. po­łą­cze­nie spó­łek, przed­się­biorstw lub par­tii po­li­tycz­nych; zjed­no­cze­nie;
4. w fi­zy­ce: fuzja ją­dro­wa, fuzja ter­mo­ją­dro­wa - łą­cze­nie jąder lżej­szych pier­wiast­ków w bar­dziej ma­syw­ne jądra pier­wiast­ków cięż­szych; syn­te­za ją­dro­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj dłu­giej broni strze­lec­kiej z zam­kiem skał­ko­wym, wy­na­le­zio­nej w II po­ło­wie XVII wieku we Fran­cji; dziś po­tocz­na nazwa strzel­by my­śliw­skiej;

 (1.2) po­łą­cze­nie kilku rze­czy w jedną

 (1.3) fiz. re­ak­cja, któ­rej głów­nym efek­tem jest po­łą­cze­nie dwóch jąder ato­mo­wych w jedno cięż­sze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fuzjonistka

→ fuz­jo­ni­sta


Patrz:fuzjonista

Źródła:

SJP.pl

Fuzlowy

przy­miot­nik od: fuzel


Źródła:

SJP.pl

Fuzlówka

daw­niej: źle oczy­szczo­na wódka


Źródła:

SJP.pl

Fuzor

urzą­dze­nie do prze­pro­wa­dza­nia kon­tro­lo­wa­nej syn­te­zy ter­mo­ją­dro­wej


Fuzor ("fuzor Farns­wort­ha–Hirs­cha") – urzą­dze­nie za­pro­jek­to­wa­ne przez Philo Farns­wort­ha i Ro­ber­ta Hirs­cha do prze­pro­wa­dza­nia kon­tro­lo­wa­nej syn­te­zy ter­mo­ją­dro­wej. W róż­nych for­mach roz­wi­ja­ny był przez in­nych ba­da­czy, m.in. przez Ge­or­ge'a Mi­le­ya i Ro­ber­ta Bus­sar­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuzulina

wy­mar­ły pier­wot­niak


Źródła:

SJP.pl

Fuzulinowy

zwią­za­ny z fu­zu­li­ną, do­ty­czą­cy fu­zu­li­ny


Źródła:

SJP.pl

Fuzuliny

wy­mar­ły pier­wot­niak


Źródła:

SJP.pl

Fuzyjczyna

ek­spre­syw­nie: licha, nędz­na fuzja (broń palna)


Źródła:

SJP.pl

Fuzyjka

mała strzel­ba my­śliw­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. fuzja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fuzyjny

→ fuzja


Patrz:fuzja

Źródła:

SJP.pl

Fuzynit

skład­nik mi­kro­sko­pij­ny węgla


Fu­zy­nit – ma­ce­rał z grupy iner­ty­ni­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fuzyt

jeden ze skład­ni­ków węgla ka­mien­ne­go; wę­giel włó­kni­sty


Źródła:

SJP.pl

Fuzytowy

przy­miot­nik od: fuzyt


Źródła:

SJP.pl

Fuzą

przy­słó­wek

 (1.1) śrpol. be­zu­ży­tecz­nie, mar­nie

 (1.2) śrpol. szyb­ko, bez śladu


Źródła:

Wiktionary

Fuławka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl