Fl

sym­bol fle­ro­wu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fl.

skrót

 (1.1) = flo­ru­it → książk. wpro­wa­dza prze­dział dat, okre­śla­ją­cy okres ak­tyw­no­ści danej osoby lub or­ga­ni­za­cji;

 (1.2) = flo­ren


Źródła:

Wiktionary

Flac

for­mat bez­strat­nej kom­pre­sji dźwię­ku


Źródła:

SJP.pl

Flacha

1. duża flasz­ka, bu­tel­ka lub jej za­war­tość;
2. żar­to­bli­wie: bu­tel­ka wódki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. flasz­ka

 (1.2) bu­tel­ka du­żych roz­mia­rów

 (1.3) pot. bu­tel­ka wódki

 (1.4) ku­ja­wy. butla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flack

Flack – bry­tyj­sko-ame­ry­kań­ski se­rial te­le­wi­zyj­ny (ko­me­dio­dra­mat) wy­pro­du­ko­wa­ny przez CASM Films oraz Hat Trick Pro­duc­tions, któ­re­go twór­cą jest Oli­ver Lans­ley. Se­rial jest ko­pro­duk­cją ame­ry­kań­skiej sta­cji Pop oraz bry­tyj­skiej sta­cji W, który jest emi­to­wa­ny od 21 lu­te­go 2019 roku.


Źródła:

Wikipedia

Flaczek

zdrob­nie­nie od: flak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od flak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flaczeć

tra­cić sztyw­ność, wiot­czeć


Źródła:

SJP.pl

Flaczki

zdrob­nie­nie od: flaki (po­tra­wa)


Źródła:

SJP.pl

Flader

1. ko­lo­ro­we cho­rą­giew­ki na sznur­ku słu­żą­ce do ogra­ni­cze­nia te­re­nu po­lo­wa­nia z wy­tro­pio­ną zwie­rzy­ną; fla­dra;
2. na­tu­ral­ny ry­su­nek sło­jów drew­na lub żyłek ka­mie­nia o za­wi­łym lub splą­ta­nym ukła­dzie, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w rze­mio­śle ar­ty­stycz­nym; mazer, ma­ze­ru­nek;
3. imi­ta­cja ry­sun­ków sło­jów ma­lo­wa­na na drew­nie w celu za­stą­pie­nia kosz­tow­nych okle­in szla­chet­nych ga­tun­ków drew­na; mazer, ma­ze­ru­nek


Fla­der (871 m) – szczyt w Pa­śmie Ra­dzie­jo­wej w Be­ski­dzie Są­dec­kim. Znaj­du­je się w bocz­nym grzbie­cie tego pasma, od­cho­dzą­cym od Ma­łe­go Ro­ga­cza (1182 m) w po­łud­nio­wym kie­run­ku. Wy­róż­nia się w nim ko­lej­no: grzbiet Po­kry­wi­sko (975 m), Ruski Wierch (933 m), Ja­siel­nik (886 m) i Fla­der. Za­chod­nie i po­łud­nio­we stoki Fla­dra opa­da­ją do Bia­łej Wody, która przy Ko­ciu­byl­skiej Skale za­ta­cza łuk. Stoki wschod­nie opa­da­ją do nie­wiel­kie­go po­to­ku Pod Ja­siel­nik, ucho­dzą­ce­go do Bia­łej Wody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fladra

ko­lo­ro­we cho­rą­giew­ki na sznur­ku słu­żą­ce do ogra­ni­cze­nia te­re­nu po­lo­wa­nia z wy­tro­pio­ną zwie­rzy­ną; fla­der


Źródła:

SJP.pl

Fladrować

1. ma­lo­wać na drew­nie lub ka­mie­niu słoje imi­tu­ją­ce na­tu­ral­ne;
2. w ło­wiect­wie: ota­czać sznur­ka­mi z ko­lo­ro­wy­mi cho­rą­giew­ka­mi teren po­lo­wa­nia w celu osa­cze­nia zwie­rzy­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzem. ma­lo­wać na drew­nie lub mar­mu­rze wzory imi­tu­ją­ce na­tu­ral­ne słoje

 (1.2) łow. po­lo­wać z fla­dra­mi

 (1.3) daw. prze­stęp. kła­mać

 (1.4) daw. prze­stęp. żar­to­wać

 (1.5) daw. żegl. o żaglu: wi­sieć, lekko po­ru­sza­jąc się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fladrownik

ten, kto roz­wie­sza fla­dry w lesie; czło­wiek po­lu­ją­cy z fla­dra­mi


Źródła:

SJP.pl

Fladrowy

o drew­nie: ma­ją­cy dużo fla­drów (sło­jów); sło­i­sty; sło­jo­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Flag

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|flaga.


Flag – szó­sty album szwaj­car­skie­go ze­spo­łu Yello wy­da­ny w 1988 roku przez wyt­wór­nię Fon­ta­na. Re­e­dy­to­wa­ny w roku 2005 wszedł w skład sze­ścio­pły­to­we­go kom­ple­tu Re­ma­ster Se­ries, na który skła­da się sześć pier­wszych płyt ze­spo­łu (odś­wie­żo­nych dźwię­ko­wo). Na pły­cie znaj­du­je się jeden z naj­więk­szych prze­bo­jów ze­spo­łu – "The Race" – na­wią­zu­ją­cy do wy­ści­gów sa­mo­cho­do­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Flaga

tka­ni­na o okre­ślo­nych bar­wach i kształ­tach umo­co­wa­na do drzew­ca; cho­rą­giew; ban­de­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) płat tka­ni­ny okre­ślo­ne­go kształ­tu, barwy i zna­cze­nia, przy­mo­co­wy­wa­ny do drzew­ca lub masz­tu

 (1.2) cho­rą­giew w bar­wach pań­stwo­wych lub or­ga­ni­za­cyj­nych, nie­kie­dy z her­bem lub go­dłem;

 (1.3) in­form. spe­cjal­ne, do­dat­ko­we pole wy­róż­nia­ją­ce w re­kor­dzie, pliku lub re­je­strze


Flaga – płat tka­ni­ny okre­ślo­ne­go kształ­tu i barwy (barw) przy­mo­co­wy­wa­ny do drzew­ca; może za­wie­rać godła, sym­bo­le, wi­ze­run­ki. Flaga jest zna­kiem roz­poz­naw­czym, sym­bo­lem pań­stwa (flaga pań­stwo­wa), cza­sem rów­nież miast (flaga miej­ska) czy jed­no­stek po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go, od­dzia­łu wojsk (sztan­dar), or­ga­ni­za­cji, np. po­li­tycz­nych, spo­łecz­nych, ko­ściel­nych i spor­to­wych, a także in­dy­wi­du­al­nej osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flagelanci

czło­nek bract­wa re­li­gij­ne­go, za­ło­żo­ne­go we Wło­szech w XIII wieku, który zgod­nie wę­dro­wał wraz z in­ny­mi w pro­ce­sjach po­kut­ni­czych, bi­czu­jąc się i będąc bi­czo­wa­nym przez współ­bra­ci, na­wo­łu­jąc do po­ku­ty; bi­czow­nik, fla­gel­lant


Fla­ge­lan­ci, fla­gel­lan­ci, bi­czow­ni­cy, kap­ni­cy ( fla­gel­lum bat, bicz) – człon­ko­wie bractw re­li­gij­nych, ist­nie­ją­cych od XIII do XV wieku, głów­nie we Wło­szech, Niem­czech, póź­niej także w Hisz­pa­nii i Pol­sce, które prak­ty­ko­wa­ły pu­blicz­ne bi­czo­wa­nie się jako formę po­ku­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flagelant

czło­nek bract­wa re­li­gij­ne­go, za­ło­żo­ne­go we Wło­szech w XIII wieku, który zgod­nie wę­dro­wał wraz z in­ny­mi w pro­ce­sjach po­kut­ni­czych, bi­czu­jąc się i będąc bi­czo­wa­nym przez współ­bra­ci, na­wo­łu­jąc do po­ku­ty; bi­czow­nik, fla­gel­lant


Źródła:

SJP.pl

Flagelantka

człon­ki­ni bract­wa re­li­gij­ne­go, za­ło­żo­ne­go we Wło­szech w XIII wieku, która zgod­nie wę­dro­wa­ła wraz z in­ny­mi w pro­ce­sjach po­kut­ni­czych, bi­czu­jąc się i będąc bi­czo­wa­ną przez współ­bra­ci, na­wo­łu­jąc do po­ku­ty; fla­gel­lant­ka, bi­czow­nicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Flagelina

biał­ko wcho­dzą­ce w skład wici bak­te­rii


Fla­ge­li­na – biał­ko bu­du­ją­ce wić bak­te­ryj­ną. Jest oz­na­czo­ne jako: FliC.

Jego czą­stecz­ki mają masę czą­stecz­ko­wą 54000 i są zdol­ne do łą­cze­nia się w re­gu­lar­ne struk­tu­ry, które przy­po­mi­na­ją nici, spi­ra­le, a pro­ces ten jest po­dob­ny do kry­sta­li­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flagellanci

czło­nek bract­wa re­li­gij­ne­go, za­ło­żo­ne­go we Wło­szech w XIII wieku, który zgod­nie wę­dro­wał wraz z in­ny­mi w pro­ce­sjach po­kut­ni­czych, bi­czu­jąc się i będąc bi­czo­wa­nym przez współ­bra­ci, na­wo­łu­jąc do po­ku­ty; fla­ge­lant, bi­czow­nik


Źródła:

SJP.pl

Flagellant

czło­nek bract­wa re­li­gij­ne­go, za­ło­żo­ne­go we Wło­szech w XIII wieku, który zgod­nie wę­dro­wał wraz z in­ny­mi w pro­ce­sjach po­kut­ni­czych, bi­czu­jąc się i będąc bi­czo­wa­nym przez współ­bra­ci, na­wo­łu­jąc do po­ku­ty; fla­ge­lant, bi­czow­nik


Źródła:

SJP.pl

Flagellantka

człon­ki­ni bract­wa re­li­gij­ne­go, za­ło­żo­ne­go we Wło­szech w XIII wieku, która zgod­nie wę­dro­wa­ła wraz z in­ny­mi w pro­ce­sjach po­kut­ni­czych, bi­czu­jąc się i będąc bi­czo­wa­ną przez współ­bra­ci, na­wo­łu­jąc do po­ku­ty; fla­ge­lant­ka, bi­czow­nicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Flageolet

[czy­taj: flażolE] krót­ki flet po­dłuż­ny z XVIII wieku; fla­żo­let


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. nie­wiel­ka pi­szczał­ka z ust­ni­kiem dziób­ko­wym

 (1.2) kulin. ro­dzaj drob­nej jas­no­zie­lo­nej fa­so­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flaglinka

w że­glar­stwie: linka bie­gną­ca od rei na masz­cie sy­gna­ło­wym ku do­ło­wi, na któ­rej pod­no­si się flagi sy­gna­ło­we kodu


Fla­glin­ka – cien­ka, zwy­kle sta­lo­wa, linka bie­gną­ca przez blo­czek na masz­cie sy­gna­ło­wym. Służy do pod­no­sze­nia flag sy­gna­ło­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flagować

umie­szczać cho­rą­giew­ki sy­gna­ło­we na skra­ju te­re­nu, który ma być opy­la­ny z sa­mo­lo­tów w celu zni­szcze­nia szkod­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Flagowcowate

o ce­chach fla­gow­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Flagowcowaty

o ce­chach fla­gow­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Flagowiec

1. re­pre­zen­ta­cyj­ny okręt danej floty; okręt fla­go­wy;
2. coś, co re­pre­zen­tu­je daną dzie­dzi­nę ludz­kiej dzia­łal­no­ści ze wzglę­du na swoją wy­so­ką war­tość;
3. ro­dzaj grzy­bów z rzędu żag­wiow­ców;
4. ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny cu­do­wro­nek


Fla­go­wiec ("Se­miop­te­ra wal­la­cii") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny cu­do­wro­nek (Pa­ra­di­sa­e­i­dae). Jest ga­tun­kiem en­de­micz­nym, wy­stę­pu­je na wy­spach Mo­lu­kach, we wschod­niej In­do­nez­ji. To naj­da­lej na za­chód wy­su­nię­ty ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny cu­do­wro­nek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flagowisko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kib. miej­sce, w któ­rym zbie­ra się się duża grupa ki­bi­ców ma­cha­ją­cych fla­ga­mi, ma­so­we ma­cha­nie fla­ga­mi w jed­nym miej­scu


Źródła:

Wiktionary

Flagowy

zwią­za­ny z flagą


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z flagą, do­ty­czą­cy flagi, upraw­nio­ny do no­sze­nia flagi

 (1.2) o pro­duk­cie, skle­pie itp. wy­róż­nia­ją­cy się, re­pre­zen­tu­ją­cy daną firmą lub in­sty­tu­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flagsztok

drzew­ce ban­de­ry na rufie stat­ku lub jach­tu; drą­żek fla­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. drzew­ce ban­de­ry na rufie;


Flagsz­tok (drą­żek fla­go­wy) – drzew­ce, na któ­rym za­wie­sza­na jest ban­de­ra. Pięta flagsz­to­ka na stat­ku hand­lo­wym, okrę­cie wo­jen­nym czy jach­cie ża­glo­wym umie­szcza­na jest naj­czę­ściej na rufie jed­nost­ki bądź topie be­zan­masz­tu. Na topie flagsz­to­ka znaj­du­je się jabł­ko z ot­wo­rem, po­przez który prze­cho­dzi fla­glin­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flair

[czy­taj: fler] efek­tow­nie uży­wa­nie ak­ce­so­riów bar­mań­skich


Źródła:

SJP.pl

Flak

1. przed­miot ob­wi­sły, zmię­ty, fla­ko­wa­ty
2. prze­no­śnie: czło­wiek słaby, bez woli i cha­rak­te­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. kulin. osłon­ka kieł­ba­sy wy­ko­na­na z je­li­ta zwie­rzę­ce­go

 (1.2) kulin. część wo­ło­we­go żo­łąd­ka, pro­dukt na zupę

 (1.3) pot. zwiot­cza­ły, ob­wi­sły lub zmię­ty przed­miot

 (1.4) pot. kisz­ka, je­li­to, część wnętrz­no­ści zwie­rzę­cych lub ludz­kich

 (1.5) pot. czło­wiek bar­dzo słaby, wy­czer­pa­ny, po­zba­wio­ny ener­gii


FlaK – w nie­miec­kiej no­men­kla­tu­rze woj­sko­wej de­sy­gna­ta ar­ma­ty prze­ciw­lot­ni­czej. Jest to skrót od słowa Flu­gab­wehr­ka­no­ne (rów­nież Flie­ge­rab­wehr­ka­no­ne) czyli do­słow­nie "dzia­ło obro­ny prze­ciw­lot­ni­czej".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flaki

1. kisz­ki, je­li­ta, wnętrz­no­ści
2. po­tra­wa z prze­dżo­łąd­ków wo­ło­wych lub cie­lę­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) kulin. zupa z róż­nych czę­ści żo­łąd­ka wo­ło­we­go lub cie­lę­ce­go po­kro­jo­ne­go w cien­kie paski go­to­wa­na na wy­wa­rze z wło­szczyz­ny;

 (1.2) spoż. czę­ści żo­łąd­ka wo­ło­we­go lub cie­lę­ce­go, pro­dukt na flaki (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: flak


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flakiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flakka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. syn­te­tycz­ny sty­mu­lant, alfa-pi­ro­li­dy­no­pen­tio­fe­non


Źródła:

Wiktionary

Flakon

1. ozdob­na bu­te­lecz­ka słu­żą­ca zwła­szcza do per­fum;
2. na­czy­nie szkla­ne lub krysz­ta­ło­we na cięte kwia­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. wąski wazon

 (1.2) bu­tel­ka na per­fu­my

 (1.3) płyn­na za­war­tość fla­ko­nu (1.2)

 (1.4) kra­ków. bu­tel­ka wódki


Fla­kon – jeden z ostań­ców w Gru­pie Bor­su­ka w re­zer­wa­cie przy­ro­dy Ska­mie­nia­łe Mia­sto na Po­gó­rzu Cięż­ko­wic­kim, w mie­ście Cięż­ko­wi­ce w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, w gmi­nie miej­sko-wiej­skiej Cięż­ko­wi­ce. Znaj­du­je się w Gru­pie Bor­su­ka po­mię­dzy ska­ła­mi Orzeł, Mała Basz­ta i Jajo. W in­for­ma­to­rze tu­ry­stycz­nym skały te opi­sy­wa­ne są jako Pie­czar­ki i zaz­na­czo­ne na mapie Ge­o­por­ta­lu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flakoniczek

zdrob­nie­nie od: fla­ko­nik


Źródła:

SJP.pl

Flakonik

mały fla­kon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: fla­kon

 (1.2) książk. mały fla­kon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flakowacieć

sta­wać się fla­ko­wa­tym


Źródła:

SJP.pl

Flakowatość

po­tocz­nie: brak jędr­no­ści; ob­wi­słość, gu­mo­wa­tość, roz­cią­gli­wość, wiot­kość


Źródła:

SJP.pl

Flakowaty

po­tocz­nie:
1. taki, który jest wiot­ki, stra­cił jędr­ność; sfla­cza­ły, ob­wi­sły, gu­mo­wa­ty, zwiot­cza­ły;
2. taki, który stra­cił ener­gię; słaby, osła­bły


Źródła:

SJP.pl

Flakowy

zwią­za­ny z fla­kiem


Źródła:

SJP.pl

Flakturm

Flak­turm ("wieża dział obro­ny prze­ciw­lot­ni­czej") – schro­ny w kształ­cie wieży bu­do­wa­ne w cza­sie II wojny świa­to­wej w Ber­li­nie, Ham­bur­gu i Wied­niu. Peł­ni­ły rolę schro­nu, ale także plat­form dla ar­ty­le­rii prze­ciw­lot­ni­czej (z ję­zy­ka nie­miec­kie­go "Flu­gab­wehr­ka­no­ne" lub "Flie­ge­rab­wehr­ka­no­ne", w skró­cie FLAK).


Źródła:

Wikipedia

Flam.

skrót od: fla­mandz­ki


Źródła:

SJP.pl

Flama

prze­sta­rza­le: ko­bie­ta bę­dą­ca czy­jąś prze­lot­ną sym­pa­tią


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta bę­dą­ca obiek­tem przy­god­nej mi­łost­ki, ko­chan­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flamand

obraz szko­ły fla­mandz­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na na­ro­do­wo­ści fla­mandz­kiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flamandczyk

męż­czyz­na na­ro­do­wo­ści fla­mandz­kiej; Fla­mand


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na na­ro­do­wo­ści fla­mandz­kiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flamandczyzna

cechy ma­lar­stwa fla­mandz­kie­go; ma­lar­stwo fla­mandz­kie


Źródła:

SJP.pl

Flamandia

1. rzad­ko: kra­i­na w za­chod­niej czę­ści Bel­gii; Flan­dria;
2. bel­gij­ska par­tia o pro­fi­lu so­cjal­de­mo­kra­tycz­nym, dzia­ła­ją­ca w wspól­no­cie ni­der­landz­ko­ję­zycz­nej


Źródła:

SJP.pl

Flamandka

ko­bie­ta na­ro­do­wo­ści fla­mandz­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta na­ro­do­wo­ści fla­mandz­kiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flamandzki

do­ty­czą­cy Flan­drii, Fla­man­dów


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do re­gio­nu w pół­noc­nej czę­ści Bel­gii, Flan­drii

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. dia­lekt, et­no­lekt, język uży­wa­ny we Flan­drii; jeden z trzech ję­zy­ków urzę­do­wych w Bel­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flamandzkojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem fla­mandz­kim;
2. na­pi­sa­ny w ję­zy­ku fla­mandz­kim;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem fla­mandz­kim


Źródła:

SJP.pl

Flamaster

dłu­go­pis o koń­ców­ce z filcu lub in­ne­go two­rzy­wa, do ry­so­wa­nia grubą kre­ską


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj pióra wy­peł­nio­ne­go tu­szem i ma­ją­ce­go ka­wa­łek filcu za­miast sta­lów­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flamastrowy

→ fla­ma­ster


Patrz:flamaster

Źródła:

SJP.pl

Flamastry

dłu­go­pis o koń­ców­ce z filcu lub in­ne­go two­rzy­wa, do ry­so­wa­nia grubą kre­ską


Źródła:

SJP.pl

Flambirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. spo­sób po­da­wa­nia po­tra­wy, po­le­ga­ją­cy na obla­niu moc­nym al­ko­ho­lem i pod­pa­le­niu

 (1.2) kulin. pod­pa­le­nie po­tra­wy pod­czas jej przy­go­to­wy­wa­nia


Flam­bi­ro­wa­nie – spo­sób po­da­wa­nia po­tra­wy po­le­ga­ją­cy na obla­niu lub skro­pie­niu dania al­ko­ho­lem i pod­pa­le­nia go (tzw. pło­ną­cy pół­mi­sek). Flam­bi­ru­je się mię­dzy in­ny­mi sma­żo­ne ba­na­ny lub mięso. Do flam­bi­ro­wa­nia używa się wy­łącz­nie moc­nych al­ko­ho­li (40–60%).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Flambirować

pod­pa­lać po­tra­wę tuż przed jej po­da­niem (np. pło­ną­ce szasz­ły­ki)


Źródła:

SJP.pl

Flamboyant

[czy­taj: flambłaJĄ] styl w sztu­ce póź­no­go­tyc­kiej; gotyk pło­mie­ni­sty


Flam­bo­y­ant – kie­ru­nek w schył­ko­wym okre­sie ar­chi­tek­tu­ry póź­ne­go go­ty­ku, na­zy­wa­ny pło­mie­ni­stym.

Wy­stę­po­wał prze­de wszyst­kim na te­re­nie Fran­cji w XV i XVI wieku. Ce­cho­wa­ła go dro­biaz­go­wość i nad­miar de­ta­li, rzeź­by. Łuki stały się ostrzej­sze, prze­gię­te w for­mie "ośle­go grzbie­tu", w de­ta­lach wy­ko­rzy­sty­wa­no kształt pło­mie­nia lub ry­bie­go pę­che­rza. Jed­no­cze­śnie dą­żo­no do upro­szcze­nia kon­struk­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flame

[czy­taj: flejm] za­żar­ta kłót­nia przez in­ter­net; flejm, flame war


Źródła:

SJP.pl

Flamen

w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: jeden spoś­ród 15 ka­pła­nów wcho­dzą­cych w skład pon­ty­fi­ków; fla­min


Fla­men – ka­płan w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie słu­żą­cy kon­kret­ne­mu bogu.

Ko­le­gium fla­mi­nów skła­da­ło się z 15 ka­pła­nów. Wśród nich naj­wyż­szy rangą był fla­men Jo­wi­sza, zwany "fla­men Dia­lis". Dwaj ko­lej­ni to fla­men Marsa ("fla­men Mar­tia­lis") i Kwi­ry­na ("fla­men Qu­i­ri­na­lis"). Po­zo­sta­li słu­ży­li mniej­szym bogom i bo­gi­niom, jak Wul­kan, Flora, Po­mo­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flamenco

[czy­taj: fla­men­ko] ryt­micz­ny ta­niec Cy­ga­nów hisz­pań­skich; mu­zy­ka do tego tańca


Fla­men­co – an­da­lu­zyj­ska sztu­ka łą­czą­ca śpiew, ta­niec i mu­zy­kę in­stru­men­tal­ną, zwła­szcza gi­ta­ro­wą. Jej trzy pod­sta­wo­we skład­ni­ki okre­śla się hisz­pań­ski­mi naz­wa­mi ' (śpiew), ' (ta­niec) oraz "" (grę gi­ta­ro­wą). Fla­men­co uksz­tał­to­wa­ło się z dłu­gie­go wspó­łist­nie­nia kul­tur An­da­luz­ji: miej­sco­wej, rom­skiej, ma­u­re­tań­skiej, ży­dow­skiej, chrze­ści­jań­skiej i lu­do­wej hisz­pań­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flamin

w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: jeden spoś­ród 15 ka­pła­nów wcho­dzą­cych w skład pon­ty­fi­ków; fla­men


Źródła:

SJP.pl

Flaming

duży ptak o dłu­gim dzio­bie zgię­tym w po­ło­wie ku do­ło­wi, wy­so­kich no­gach, dłu­giej szyi oraz bia­łym upie­rze­niu z ró­żo­wym na­lo­tem; czer­wo­nak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. duży ptak bro­dzą­cy o bia­ło­ró­żo­wym upie­rze­niu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flamingi

duży ptak o dłu­gim dzio­bie zgię­tym w po­ło­wie ku do­ło­wi, wy­so­kich no­gach, dłu­giej szyi oraz bia­łym upie­rze­niu z ró­żo­wym na­lo­tem; czer­wo­nak


Fla­min­gi, czer­wo­na­ki, czer­wo­na­ko­wa­te (Pho­e­ni­cop­te­ri­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu fla­min­go­wych (Pho­e­ni­cop­te­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flamingowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu fla­min­go­wych; fla­min­gi, czer­wo­na­ki, czer­wo­na­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Flamingowaty

o ce­chach fla­min­go­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Flamingowe

rząd pta­ków ne­o­gna­tycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pho­e­ni­cop­te­ri­for­mes|Fürbringer|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;


Fla­min­go­we (Pho­e­ni­cop­te­ri­for­mes) – rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flamingowy

1. → fla­ming;
2. o ce­chach fla­min­go­wych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Flamiński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Fla­mi­niu­sza, zwią­za­ny z Fla­mi­niu­szem


Źródła:

Wiktionary

Flammarion

Flam­ma­rion – nazwa zwy­cza­jo­wa jed­nej z dwóch jed­no­stek go­spo­dar­czych: wy­daw­nict­wa Flam­ma­rion oraz Grupy Flam­ma­rion.


Źródła:

Wikipedia

Flammeum

w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: welon ślub­ny ko­lo­ru ogni­sto­czer­wo­ne­go


Flam­me­um – welon ślub­ny ko­lo­ru ciem­no­żół­te­go uży­wa­ny w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie, naj­waż­niej­szy ele­ment stro­ju rzym­skiej panny mło­dej.

Jego nazwa wy­wo­dzi się od ła­ciń­skie­go słowa "flam­ma" (pło­mień), stąd nie­kie­dy po­da­je się, że miał kolor czer­wo­ny. Prze­czą temu jed­nak opisy "flam­me­um" (o żół­tym ko­lo­rze we­lo­nu pisał Pli­niusz Star­szy) oraz przed­sta­wie­nia pla­stycz­ne (np. ma­lo­wi­dło na ścia­nie jed­nej z pom­pe­jań­skich willi).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flan

deser, ba­becz­ka bu­dy­nio­wa po­la­na kar­me­lem


Źródła:

SJP.pl

Flanc

młoda ro­śli­na wy­ho­do­wa­na z na­sie­nia, do czasu jej prze­sa­dze­nia; sa­dzon­ka, roz­sa­da, flan­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogrod. sa­dzon­ka ro­ślin­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: flan­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flanca

młoda ro­śli­na wy­ho­do­wa­na z na­sie­nia, do czasu jej prze­sa­dze­nia; sa­dzon­ka, roz­sa­da, flanc


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogrod. sa­dzon­ka ro­ślin­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: flanc


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flancka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. sa­dzon­ka


Źródła:

Wiktionary

Flancowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|flan­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Flancować

sa­dzić, roz­sa­dzać flan­ce


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) ogrod. sa­dzić siew­ki do grun­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flanczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flanders

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Flandria

1. kra­i­na hi­sto­rycz­na w Eu­ro­pie, nad Mo­rzem Pół­noc­nym;
2. re­gion au­to­no­micz­ny w Bel­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na we Fran­cji, Bel­gii i Ho­lan­dii

 (1.2) geogr. adm. re­gion Bel­gii;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flandryjczyk

miesz­ka­niec Flan­drii (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej lub re­gio­nu au­to­no­micz­ne­go)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Flan­drii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flandryjka

miesz­kan­ka Flan­drii (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej lub re­gio­nu au­to­no­micz­ne­go)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Flan­drii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flandryjski

→ Flan­dria


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Flan­drią, do­ty­czą­cy Flan­drii


Patrz:Flandria

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flanela

mięk­ka, cie­pła weł­nia­na lub ba­weł­nia­na tka­ni­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) włók. mięk­ka tka­ni­na ba­weł­nia­na lub weł­nia­na, po­kry­ta de­li­kat­nym mesz­kiem, sto­so­wa­na do wy­ro­bu m.in. ko­szul, piżam i po­ście­li;


Fla­ne­la – mięk­ka i ma­syw­na tka­ni­na ba­weł­nia­na lub weł­nia­na o do­brych wła­ści­wo­ściach ter­mo­i­zo­la­cyj­nych, na­le­żą­ca do grupy tka­nin z okry­wą ru­no­wą (włó­kien­ną). Sto­so­wa­na do wy­ro­bu ubrań, bie­liz­ny (zwła­szcza piżam), po­ście­li. Tkana splo­tem płó­cien­nym, mało po­dat­nym na usz­ko­dze­nia me­cha­nicz­ne, lub sko­śnym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flaneletka

ba­weł­nia­na tka­ni­na z mesz­kiem, imi­tu­ją­ca weł­nia­ną fla­ne­lę


Źródła:

SJP.pl

Flanelka

zdrob­nie­nie od: fla­ne­la (mięk­ka, cie­pła weł­nia­na lub ba­weł­nia­na tka­ni­na)


Źródła:

SJP.pl

Flanelkowy

zro­bio­ny z fla­nel­ki (np. kocyk fla­nel­ko­wy, kaf­ta­nik fla­nel­ko­wy)


Źródła:

SJP.pl

Flanelowy

przy­miot­nik od: fla­ne­la; zro­bio­ny z mięk­kiej, cie­płej weł­nia­nej lub ba­weł­nia­nej tka­ni­ny (np. ko­szu­la fla­ne­lo­wa)


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z fla­ne­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flanerować

żar­to­bli­wie: spa­ce­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Flank

flan­ka; skrzy­dło cze­goś, bok; w daw­nej ter­mi­no­lo­gii woj­sko­wej: bocz­ne skrzy­dło, bocz­na pla­ców­ka, bocz­na wieża twier­dzy


Źródła:

SJP.pl

Flanka

1. bok, skrzy­dło szyku woj­sko­we­go;
2. bocz­ny pas bo­i­ska, na któ­rym naj­czę­ściej roz­gry­wa piłkę skrzy­dło­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. skrzy­dło szyku woj­sko­we­go

 (1.2) bocz­na wieża twier­dzy

 (1.3) sport. bocz­na część bo­i­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flanker

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kos­met. środ. per­fu­my na­wią­zu­ją­ce (nazwą czy za­pa­chem) do po­przed­nie­go za­pa­chu z tej samej serii;


Flan­ker – ter­min sto­so­wa­ny w bran­ży per­fu­me­ryj­nej na okre­śle­nie per­fum, które pod pew­ny­mi wzglę­da­mi ba­zu­ją bądź na­wią­zu­ją do pod­sta­wo­wej (zaz­wy­czaj pier­wszej) wer­sji ist­nie­ją­ce­go pach­ni­dła, lub są jego roz­wi­nię­ciem, ich skład jest na ogół jed­nak w znacz­nym stop­niu zmo­dy­fi­ko­wa­ny. Flan­ker jest to ko­lej­na edy­cja, kon­ty­nu­a­cja ba­zo­we­go za­pa­chu, albo wa­ria­cja na jego temat.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Flankier

żoł­nierz konny z grupy ubez­pie­cza­ją­cej z boku od­dział ka­wa­le­rii


Źródła:

SJP.pl

Flankierski

→ flan­kier


Patrz:flankier

Źródła:

SJP.pl

Flankowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|flan­ko­wać.


Flan­ko­wa­nie – ma­newr tak­tycz­ny, po­le­ga­ją­cy na za­a­ta­ko­wa­niu wroga od skrzy­dła (flan­ki), sto­so­wa­ny głów­nie w pie­cho­cie w walce mniej­szych od­dzia­łów. We­dług tak­ty­ki ame­ry­kań­skiej, flan­ko­wa­nie skła­da się z czte­rech faz (4 x F):


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Flankować

1. ota­czać coś z boku albo z obu stron;
2. ob­wa­ro­wy­wać flan­ka­mi twier­dzę;
3. na­cie­rać na nie­przy­ja­cie­la z boku, ota­czać woj­sko nie­przy­ja­cie­la; os­krzyd­lać, brać we dwa ognie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oflan­ko­wać)

 (1.1) ota­czać czymś z boku

 (1.2) wojsk. na­cie­rać na nie­przy­ja­cie­la z boku, ota­czać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flankowy

skie­ro­wa­ny na flan­kę, na bok, na boki; bocz­ny


Źródła:

SJP.pl

Flansza

wy­stęp ota­cza­ją­cy obwód róż­nych czę­ści in­sta­la­cji, np. ru­ro­cią­gu; koł­nierz, kryza


Źródła:

SJP.pl

Flanszowy

→ flan­sza


Patrz:flansza

Źródła:

SJP.pl

Flara

bar­dzo jasne świa­tło roz­bły­sko­we, uży­wa­ne do da­wa­nia sy­gna­łu lub oś­wiet­la­nia te­re­nu; raca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. ra­kie­ta świetl­na da­ją­ca sy­gna­ło­we świa­tło roz­bły­sko­we; ra­kie­ta umo­co­wa­na na spa­do­chro­nie słu­żą­ca do oś­wiet­le­nia te­re­nu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flash

[czy­taj: flesz]
1. typ pa­mię­ci sto­so­wa­ny w kar­tach pa­mię­ci i in­nych no­śni­kach da­nych, np. pen­dri­ve'ach;
2. tech­no­lo­gia two­rze­nia udź­wię­ko­wio­nych, nie­wiel­kim ani­ma­cji, po­pu­lar­na w in­ter­ne­cie;
3. krót­ki, zwy­kle po­ni­żej mi­nu­ty, te­le­wi­zyj­ny ma­te­riał in­for­ma­cyj­ny;
4. ro­dzaj psy­cho­pa­tycz­ne­go za­bu­rze­nia, wy­stę­pu­ją­ce­go po za­ży­ciu niek­tó­rych nar­ko­ty­ków, np. he­ro­i­ny;
5. lampa bły­sko­wa w apa­ra­cie fo­to­gra­ficz­nym; flesz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flashback

[czy­taj: flesz­bek] spon­ta­nicz­ne krót­kotr­wa­łe przy­pom­nie­nie sobie prze­by­tych w przesz­ło­ści doz­nań psy­cho­tycz­nych, po­ja­wia­ją­ce się w wy­ni­ku stre­su, zmę­cze­nia, spo­ży­cia al­ko­ho­lu lub środ­ków ha­lu­cy­no­gen­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flashować

[czy­taj: fla­szo­wać] wgry­wać lub ak­tu­a­li­zo­wać opro­gra­mo­wa­nie ukła­do­we (firm­wa­re) urzą­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Flashowy

→ flash [czy­taj: fle­szo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Flasiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flasza

duża flasz­ka, butla


Fla­sza (663 m n.p.m.) – szczyt w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie gor­lic­kim, w gmi­nie Ropa, po­ło­żo­ny w za­chod­niej czę­ści Be­ski­du Ni­skie­go, nad wsią Klim­ków­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flaszczyna

lek­ce­wa­żą­co lub żar­to­bli­wie o flasz­ce


Źródła:

SJP.pl

Flaszeczka

zdrob­nie­nie od: flasz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. pot. zdrobn. od: flasz­ka; mała flasz­ka

 (1.2) pieszcz. pot. za­war­tość fla­szecz­ki (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flaszeria

cho­ro­ba gą­sie­nic jed­wab­ni­ka; mart­wo­ta


Źródła:

SJP.pl

Flaszka

1. na­czy­nie szkla­ne z wąską szyj­ką i małym ot­wo­rem, słu­żą­ce do prze­cho­wy­wa­nia pły­nów, bu­tel­ka;
2. za­war­tość tego na­czy­nia, np. flasz­ka wódki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: fla­sza

 (1.2) pot. bu­tel­ka, zwła­szcza wódki

 (1.3) pot. za­war­tość flasz­ki (1.2)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flaszkowaty

po­dob­ny kształ­tem do flasz­ki


Źródła:

SJP.pl

Flaszowcowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych, o wielu ga­tun­kach drzew i krze­wów ros­ną­cych w stre­fie zwrot­ni­ko­wej


Fla­szow­co­wa­te ("An­no­na­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych sta­no­wią­ca jedno z ich star­szych od­ga­łę­zień linii roz­wo­jo­wych w rzę­dzie ma­gno­liow­ców "Ma­gno­lia­les". Liczy około 2300 ga­tun­ków zgru­po­wa­nych w 120–130 ro­dza­jach. Są to drze­wa, krze­wy lub pną­cza, wy­stę­pu­ją­ce głów­nie w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej, w wil­got­nych la­sach rów­ni­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flaszowcowaty

o ce­chach fla­szow­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Flaszowiec

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny fla­szow­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny fla­szow­co­wa­tych, po­cho­dzą­cych z Ame­ry­ki Środ­ko­wej;

 (1.2) owoc fla­szow­ca (1.1)


Fla­szo­wiec ("An­no­na" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny fla­szow­co­wa­tych ("An­no­na­ce­ae"). Obej­mu­je 171 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w kli­ma­cie rów­ni­ko­wym obu Ame­ryk Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "An­no­na mu­ri­ca­ta" L.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flaszowy

przy­miot­nik od: fla­sza


Źródła:

SJP.pl

Flatau

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Flatland

sport wy­czy­no­wy na ro­we­rze typu BMX, po­le­ga­ją­cy na wy­ko­ny­wa­niu róż­nych tri­ków na pła­skim te­re­nie


Źródła:

SJP.pl

Flatlay

[czy­taj: flatLEJ] zdję­cie z per­spek­ty­wy lotu ptaka, przed­sta­wia­ją­ce przed­mio­ty le­żą­ce na pła­skiej po­wierzch­ni; flat lay


Źródła:

SJP.pl

Flatter

drga­nia czę­ści stat­ku po­wietrz­ne­go (skrzy­deł, uste­rzeń i in.)


Flat­ter (ang. "flut­ter" – trze­po­ta­nie) – ro­dzaj ae­ro­e­la­stycz­nych drgań sa­mow­zbud­nych skrzy­dła, lotek (w sta­ło­pła­tach), uste­rze­nia lub łopat wir­ni­ków no­śnych (w wi­ro­pła­tach) pow­sta­ją­cych po prze­kro­cze­niu okre­ślo­nej pręd­ko­ści, zwa­nej "pręd­ko­ścią kry­tycz­ną flat­te­ru". W bu­dow­lach wy­sta­wio­nych na dzia­ła­nie wia­tru (zob. most Ta­co­ma) wy­stę­pu­je po­dob­ne zja­wi­sko, jed­nak szcze­gó­ło­wy me­cha­nizm pow­sta­wa­nia jest inny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flatterowy

przy­miot­nik od: flat­ter


Źródła:

SJP.pl

Flaubert

[czy­taj: floBER] Gu­sta­ve Fla­u­bert (1821-80), pi­sarz fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Flaubertowski

[czy­taj: flo­ber­tow­ski] taki jak u Gu­sta­ve'a Fla­u­ber­ta, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Gu­sta­ve'a Fla­u­ber­ta


Źródła:

SJP.pl

Flausz

mięk­ka tka­ni­na weł­nia­na lub pół­weł­nia­na z przę­dzy zgrzeb­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj gru­bej i bar­dzo mięk­kiej tka­ni­ny weł­nia­nej lub ba­weł­nia­nej;


Fla­usz – mięk­ka, gruba tka­ni­na wy­ko­na­na z wełny lub mie­szan­ki wełny z in­ny­mi włó­kna­mi, o splo­cie sko­śnym lub atła­so­wym. Cha­rak­te­ry­zu­je się gęstą, pod­da­ną fo­lo­wa­niu i dra­pa­niu okry­wą włó­kien­ną. Naj­czę­ściej bar­wio­na jed­no­li­cie, uży­wa­na do szy­cia pe­le­ryn, kur­tek i in­nych okryć wierzch­nich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flauszowy

przy­miot­nik od: fla­usz


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z fla­u­szu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flauta

w że­glar­stwie: bez­wietrz­na po­go­da na morzu; sztil


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. sy­tu­a­cja na morzu, gdy brak wia­tru;


Fla­u­ta (sztil, cisza mor­ska) – okre­śle­nie że­glar­skie oz­na­cza­ją­ce stan po­go­dy na morzu cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się cał­ko­wi­tym bra­kiem wia­tru. W skali Be­a­u­for­ta od­po­wia­da sile wia­tru rów­nej 0, przy pręd­ko­ści wia­tru nie­prze­kra­cza­ją­cej 0,005 m/s.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flautino

w par­ty­tu­rach: okre­śle­nie fletu po­przecz­ne­go; fla­u­to


Źródła:

SJP.pl

Flauto

w par­ty­tu­rach: okre­śle­nie fletu po­przecz­ne­go; fla­u­ti­no


Źródła:

SJP.pl

Flawanon

zwią­zek che­micz­ny z grupy fla­wo­no­i­dów, wy­stę­pu­ją­cy w cy­tru­sach


Źródła:

SJP.pl

Flawanony

grupa związ­ków che­micz­nych wy­stę­pu­ją­cych w owo­cach cy­tru­so­wych: he­spe­ry­dy­na, na­rin­ge­ni­na i ery­o­doc­ty­ol


Źródła:

SJP.pl

Flawedo

zew­nętrz­na część owoc­ni owo­ców cy­tru­so­wych


Fla­we­do – eg­zo­karp (zew­nętrz­na war­stwa) owo­ców cy­tru­so­wych. Jest zbu­do­wa­ny ze zgru­bia­łych ko­mó­rek o niez­drew­nia­łych ścia­nach, po­mię­dzy któ­ry­mi znaj­du­ją się prze­stwo­ry wy­peł­nio­ne olej­ka­mi ete­rycz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawia

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


– żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Fla­wiusz. Ist­nie­je kilka świę­tych pa­tro­nek tego imie­nia.

Fla­wia imie­ni­ny ob­cho­dzi: 17 stycz­nia, 18 lu­te­go, 7 maja, 12 maja, 23 sierp­nia i 5 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flawian

imię żeń­skie


Fla­wian – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od nazwy rzym­skie­go rodu Fla­wiu­szów. Oz­na­cza "fla­vus" - "żółty, płowy, złoty". Wśród pa­tro­nów - m.in. św. Fla­wian II, bi­skup An­tio­chii.

Fla­wian imie­ni­ny ob­cho­dzi 28 stycz­nia, 14 lu­te­go, 18 lu­te­go, 24 lu­te­go, 20 lipca i 23 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawiana

imię żeń­skie


Fla­wia­na – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od nazwy rzym­skie­go rodu Fla­wiu­szów. Oz­na­cza "na­le­żą­ca do Fla­wiu­sza, po­cho­dzą­ca od Fla­wiu­sza". Pa­tron­ką tego imie­nia jest św. Fla­wia­na z Au­xer­re.

Fla­wia­na imie­ni­ny ob­cho­dzi 5 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawianiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Fla­wia­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Flawianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Fla­wia­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Flawina

zwią­zek che­micz­ny peł­nią­cy razem z ka­ro­te­no­i­da­mi funk­cję fo­to­re­cep­to­rów w fo­to­tro­piz­mie


Źródła:

SJP.pl

Flawiusz

1. przy­do­mek ro­do­wy człon­ków rzym­skiej dy­na­stii ce­sar­skiej pa­nu­ją­cej w la­tach 69-96;
2. imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


– imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od imie­nia rzym­skie­go rodu Fla­wiu­szów. Po ła­ci­nie zna­czy "złoty".

Fla­wiusz imie­ni­ny ob­cho­dzi: 18 lu­te­go, 18 kwiet­nia i 22 czerw­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flawiusze

dy­na­stia rzym­ska


Fla­wiu­sze – dy­na­stia w ce­sar­stwie rzym­skim pa­nu­ją­ca w la­tach 69–96. Na­le­że­li do niej:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawiuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Fla­wiu­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Flawiwirus

wirus od­po­wie­dzial­ny m.in. za dengę, kle­szczo­we za­pa­le­nie mózgu czy Zikę


Fla­wi­wi­rus jest ro­dza­jem wi­ru­sów z ro­dzi­ny "Fla­vi­vi­ri­dae". Ro­dzaj ten obej­mu­je wirus Za­chod­nie­go Nilu, wirus dengi, wirus kle­szczo­we­go za­pa­le­nia mózgu, wirus żół­tej go­rącz­ki, wirus Zika i kilka in­nych wi­ru­sów, które mogą pro­wa­dzić do za­pa­le­nia mózgu. Nazwa po­cho­dzi od wi­ru­sa żół­tej go­rącz­ki, który jest ga­tun­kiem ty­po­wym dla ro­dza­ju; słowo "fla­vus" oz­na­cza "żółty" po ła­ci­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawoksantyna

żółty barw­nik spo­żyw­czy o nu­me­rze E161a


Fla­wok­san­ty­na ("E161a") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ksan­to­fi­li (pod­gru­pa ka­ro­te­no­i­dów). Na­tu­ral­ny, żół­to­zło­ty barw­nik spo­żyw­czy. Jego nie­wiel­kie ilo­ści można zna­leźć w wielu ga­tun­kach ro­ślin.

Do­pu­szczal­ne dzien­ne spo­ży­cie wy­no­si 5 mg/kg masy ciała.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawon

be­zbarw­na sub­stan­cja kry­sta­licz­na, nie­roz­pu­szczal­na w wo­dzie


Fla­won – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, fe­ny­lo­wa po­chod­na chro­mo­nu. Two­rzy he­te­ro­cy­klicz­ny układ bę­dą­cy pod­sta­wo­wą struk­tu­rą fla­wo­no­i­dów. Jest to be­zbarw­na sub­stan­cja w po­sta­ci roz­pu­szczal­nych w wo­dzie krysz­ta­łów. Po­chod­ne fla­wo­nu – fla­wo­ny, fla­wo­no­le i fla­wa­no­ny – są żół­ty­mi barw­ni­ka­mi. Sto­so­wa­ny w kos­me­ty­kach. Wy­stę­pu­je w owo­cach man­da­ryn­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawonoid

żółty barw­nik ro­ślin­ny peł­nią­cy funk­cję prze­ci­wut­le­nia­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wy­stę­pu­ją­cy w ro­śli­nach, speł­nia­ją­cy funk­cję barw­ni­ka, prze­ci­wut­le­nia­cza i na­tu­ral­ne­go in­sek­ty­cy­du oraz fun­gi­cy­du;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flawonoidowy

→ fla­wo­no­id


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z fla­wo­no­i­dem


Patrz:flawonoid

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flawonol

po­chod­na fla­wo­nu bę­dą­ca żół­tym barw­ni­kiem ro­ślin­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny bę­dą­cy pod­sta­wą bu­do­wy fla­wo­no­i­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flawonole

grupa hy­drok­sy­lo­wych po­chod­nych fla­wo­nu


Fla­wo­no­le są grupą związ­ków or­ga­nicz­nych sta­no­wią­cych pod­gru­pę fla­wo­no­i­dów. Fla­wo­no­le są po­chod­ny­mi fla­wo­no­lu (nazwa IUPAC 3-hy­drok­sy-2-fe­ny­lo­chro­men-4-on), co oz­na­cza, że każdy zwią­zek z tej grupy za­wie­ra w swo­jej bu­do­wie grupę hy­drok­sy­lo­wą (-OH) na trze­cim ato­mie węgla (C3) oraz grupę kar­bo­ny­lo­wą (C=O) na czwar­tym ato­mie węgla cen­tral­ne­go pier­ście­nia he­te­ro­cy­klicz­ne­go. Ich róż­no­rod­ność wy­ni­ka z umiej­sco­wie­nia do­dat­ko­wych grup -OH w czą­stecz­ce, a cza­sa­mi do­dat­ko­wych grup me­ty­lo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flawonowy

→ fla­won


Patrz:flawon

Źródła:

SJP.pl

Flawoproteinowy

→ fla­wo­pro­te­i­na


Patrz:flawoproteina

Źródła:

SJP.pl

Flażka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. zdrobn. od flaga


Źródła:

Wiktionary

Flażolet

1. krót­ki flet po­dłuż­ny z XVIII wieku; fla­ge­o­let;
2. de­li­kat­ny, mięk­ki ton uzy­ski­wa­ny na in­stru­men­tach smycz­ko­wych lub stru­no­wych przez lek­kie dot­knię­cie stru­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. nie­wiel­ka pi­szczał­ka z ust­ni­kiem dziób­ko­wym;

 (1.2) muz. dźwięk wy­do­by­wa­ny z in­stru­men­tu, np. przez de­li­kat­ne prze­cią­gnię­cie smycz­kiem;

 (1.3) muz. re­jestr or­ga­no­wy o typie fle­to­wym


Fla­żo­let – spo­sób wy­do­by­wa­nia dźwię­ku (np. z in­stru­men­tu stru­no­we­go) po­le­ga­ją­cy na tym, że jedna skła­do­wa har­mo­nicz­na do­mi­nu­je nad in­ny­mi, w szcze­gól­no­ści nad tonem pod­sta­wo­wym.

Nazwy fla­żo­le­tów po­cho­dzą od in­ter­wa­łów, które uzy­ska­ło­by się ze stru­ny przez jej skró­ce­nie w danym punk­cie i tak fla­żo­let uzy­ska­ny przez dot­knię­cie stru­ny w ½ dłu­go­ści to fla­żo­let ok­ta­wo­wy, w ⅓ – kwin­to­wy, w ¼ – kwar­to­wy, w 1/5 – wiel­ko­ter­cjo­wy, w 2/5 – wiel­ko­sek­sto­wy i w 1/6 – ma­ło­ter­cjo­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flażoletka

typ fa­so­li upra­wia­ny dla jas­no­zie­lo­nych, nie­doj­rza­łych na­sion; fla­ge­o­let


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. ro­dzaj drob­nej jas­no­zie­lo­nej fa­so­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flażoletowy

przy­miot­nik od: fla­żo­let


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z fla­żo­le­tem, do­ty­czą­cy fla­żo­le­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flebile

[czy­taj: FLEbile] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: ża­ło­śnie, płacz­li­wie, po­sęp­nie


Źródła:

SJP.pl

Flebo-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek zna­cze­nio­wy z żyłą


Źródła:

Wiktionary

Flebodium

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny pa­prot­ko­wa­tych


Fle­bo­dium ("Phle­bo­dium" (R. Br.) J. Smith) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny pa­prot­ko­wa­tych. Na­le­żą do niego trzy ga­tun­ki, któ­rych oj­czyz­ną są tro­pi­kal­ne i sub­tro­pi­kal­ne re­jo­ny Ame­ry­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flebografia

rent­ge­now­ska me­to­da ba­da­nia żył, ro­dzaj an­gio­gra­fii


Fle­bo­gra­fia (sy­no­nim we­no­gra­fia) – ba­da­nie po­le­ga­ją­ce na po­da­niu do żyły środ­ka cie­niu­ją­ce­go (tzw. kon­tra­stu), umoż­li­wia­ją­ce­go uwi­docz­nie­nie jej świa­tła i zo­bra­zo­wa­nie na zdję­ciu rent­ge­now­skim; może być rów­nież skła­do­wą an­gio­gra­fii to­mo­gra­fii kom­pu­te­ro­wej (angio-TK) i ją­dro­we­go re­zo­nan­su ma­gne­tycz­ne­go (angio-MR).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flebolit

ka­mień w na­czy­niach żyl­nych


Źródła:

SJP.pl

Flebolog

le­karz zaj­mu­ją­cy się cho­ro­ba­mi żył


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­zu­ją­cy się we fle­bo­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flebologia

dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się cho­ro­ba­mi żył


Fle­bo­lo­gia – dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się dia­gno­sty­ką i cho­ro­ba­mi żył. W Pol­sce od roku 1991 dzia­ła Pol­skie To­wa­rzy­stwo Fle­bo­lo­gicz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flebologiczny

→ fle­bo­lo­gia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z fle­bo­lo­gią, do­ty­czą­cy fle­bo­lo­gii


Patrz:flebologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flebolożka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. le­kar­ka spe­cja­li­zu­ją­ca się we fle­bo­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Flebotomia

upu­szcze­nie krwi do­ko­ny­wa­ne daw­niej przez cy­ru­li­ków lub fel­cze­rów


Źródła:

SJP.pl

Flecik

zdrob­nie­nie od: flet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od flet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flecista

muzyk gra­ją­cy na fle­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muzyk, który gra na fle­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flecistka

mu­zycz­ka gra­ją­ca na fle­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która gra na fle­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fleczek

zdrob­nie­nie od: flek


Źródła:

SJP.pl

Fleczer

sto­ma­to­lo­gicz­na masa pla­stycz­na sto­so­wa­na do tym­cza­so­we­go wy­peł­nie­nia ubyt­ków zę­bo­wych


Fle­czer – ma­te­riał sto­so­wa­ny w sto­ma­to­lo­gii, który pełni funk­cję tym­cza­so­we­go wy­peł­nie­nia ubyt­ków zęba.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flegma

1. ślina zmie­sza­na z pro­duk­ta­mi ślu­zó­wek dróg od­de­cho­wych; plwo­ci­na;
2. po­wol­ność cha­rak­te­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. ślu­zo­wa wy­dzie­li­na dróg od­de­cho­wych

 (1.2) psych. tem­pe­ra­ment, któ­re­mu wła­ści­wy jest brak gwał­tow­nych emo­cji i po­waż­na po­wol­ność dzia­ła­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flegmatyczka

→ fleg­ma­tyk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bar­dzo po­wol­na, bez emo­cji


Patrz:flegmatyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flegmatycznie

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób fleg­ma­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Flegmatyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: fleg­ma­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Flegmatyczność

→ fleg­ma­tycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co fleg­ma­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są fleg­ma­tycz­ni


Patrz:flegmatyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flegmatyczny

po­wol­ny, opa­no­wa­ny, nie­u­le­ga­ją­cy emo­cjom


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się spo­ko­jem, mało po­bud­li­wy, po­wol­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flegmatyk

czło­wiek opa­no­wa­ny, obo­jęt­ny, po­wol­ny, spo­koj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bar­dzo po­wol­na, bez emo­cji


Fleg­ma­tyk (gr. "φλέγμα" – śluz) – jeden z tem­pe­ra­men­tów wy­róż­nia­nych w te­o­rii hu­mo­ral­nej. Wią­za­ny był z prze­wa­gą wpły­wu śluzu na typ kon­sty­tu­cyj­ny czło­wie­ka. Wraz z roz­wo­jem te­o­rii hu­mo­ral­nej od sta­ro­żyt­no­ści do śred­nio­wie­cza i wy­róż­nia­ne­go w niej po­dzia­łu na czte­ry ele­men­ty, jako ko­lej­ne po­wią­za­nia po­da­wa­no sta­rość, zimę, wodę (jako jeden z ży­wio­łów), mózg, wie­czór, biel, smak słony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flegmatyzacja

wpro­wa­dza­nie do ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych do­mie­szek zmniej­sza­ją­cych ich wraż­li­wość na bodź­ce me­cha­nicz­ne, np. wstrząs lub ude­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pro­ces do­daw­nia do ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go sub­stan­cji ob­ni­ża­ją­cej jego wraż­li­wość na bodź­ce me­cha­nicz­ne


Fleg­ma­ty­za­cja – pro­ces tech­no­lo­gicz­ny sto­so­wa­ny przy wyt­wa­rza­niu mie­sza­nin wy­bu­cho­wych, po­le­ga­ją­cy na do­da­niu do ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go sub­stan­cji ob­ni­ża­ją­cej jego wraż­li­wość na bodź­ce me­cha­nicz­ne, zwa­nej fleg­ma­ty­za­to­rem. Oprócz zmniej­sze­nia wraż­li­wo­ści ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go pro­ces ten sto­su­je się także po to aby móc bez­piecz­nie prze­wo­zić ma­te­ria­ły wy­bu­cho­we lub ce­lo­wo zmniej­szyć li­nio­wą pręd­kość spa­la­nia ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flegmatyzator

sub­stan­cja che­micz­na do­da­wa­na do ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych w celu zmniej­sze­nia ich wraż­li­wo­ści na ude­rze­nie lub wstrząs


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sub­stan­cja zmniej­sza­ją­ca wraż­li­wość ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go na bodź­ce me­cha­nicz­ne


Fleg­ma­ty­za­tor – sub­stan­cja fleg­ma­ty­zu­ją­ca, tj. zmniej­sza­ją­ca wraż­li­wość ma­te­ria­łu wy­bu­cho­we­go na bodź­ce me­cha­nicz­ne takie jak tar­cie czy ude­rze­nie. Przy­kła­da­mi fleg­ma­ty­za­to­rów mogą być: zie­mia okrzem­ko­wa sto­so­wa­na do ab­sor­bo­wa­nia ni­tro­gli­ce­ry­ny, wszel­kie­go ro­dza­ju woski, kwasy tłu­szczo­we, po­li­me­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flegmatyzm

cecha cha­rak­te­ru po­le­ga­ją­ca na prze­sad­nym spo­ko­ju, sła­bym re­a­go­wa­niu na bodź­ce zew­nętrz­ne, po­wol­nym wy­ma­wia­niu słów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cecha cha­rak­te­ru odz­na­cza­ją­ca się spo­ko­jem, opa­no­wa­niem, cier­pli­wo­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flegmatyzować

wpro­wa­dzać do ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych do­miesz­ki zmniej­sza­ją­ce ich wraż­li­wość na bodź­ce me­cha­nicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Flegmiak

grzyb ka­pe­lu­szo­wy z ro­dzi­ny bedł­ko­wa­tych; za­sło­nak


Źródła:

SJP.pl

Flegmisty

ślu­zo­wa­ty, lepki, cią­gną­cy się, po­dob­ny do fleg­my


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy fleg­my (śluzu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flegmona

ropne, sze­rzą­ce się za­pa­le­nie tka­nek mięk­kich, zwła­szcza tkan­ki łącz­nej; ro­po­wi­ca, phleg­mo­ne


Źródła:

SJP.pl

Flegrejski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Fle­grą, do­ty­czą­cy Fle­gry


Źródła:

Wiktionary

Fleischmann

Fle­isch­mann GmbH und Co. KG – za­kład pro­du­ku­ją­cy mo­de­le ko­le­jo­we w ska­lach H0 i N.


Źródła:

Wikipedia

Flej

(r. żeń­ski) po­tocz­nie o ko­bie­cie, dziew­czy­nie nied­ba­ją­cej o este­ty­kę wokół sie­bie, o czy­stość swo­ich ubrań; bru­das; także o męż­czyź­nie, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


Źródła:

SJP.pl

Fleja

(r. żeń­ski) po­tocz­nie o ko­bie­cie, dziew­czy­nie nied­ba­ją­cej o este­ty­kę wokół sie­bie, o czy­stość swo­ich ubrań; bru­das; także o męż­czyź­nie, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pejor., łódź., gw-pl|Poz­nań. flej­tuch, zaz­wy­czaj o ko­bie­cie (flej­tu­cha)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flejers

śro­do­wi­sko­wo: kurt­ka z gru­be­go ny­lo­nu, za­pi­na­na na gruby me­ta­lo­wy zamek, w Pol­sce ko­ja­rzo­na ze śro­do­wi­skiem skin­he­a­dów i pun­ków; fly­ers


Źródła:

SJP.pl

Flejm

[czy­taj: flejm] za­żar­ta kłót­nia przez in­ter­net; flame, flame war


Flejm (rza­dziej flame, od flame war) – kłót­nia w In­ter­ne­cie, prze­waż­nie pro­wa­dzo­na w obrę­bie forów, ko­men­ta­rzach do ar­ty­ku­łów lub w ser­wi­sach spo­łecz­no­ścio­wych. Bywa ini­cjo­wa­na ce­lo­wym dzia­ła­niem trol­la, sta­ra­ją­ce­go się wy­pro­wa­dzić z rów­no­wa­gi in­nych użyt­kow­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flejowatość

niech­luj­ność, niech­luj­stwo;
1. brak dba­ło­ści o wy­gląd, czy­stość lub po­rzą­dek w swoim oto­cze­niu;
2. cecha kogoś wy­ko­nu­ją­ce­go coś nie­sta­ran­nie


Źródła:

SJP.pl

Flejowaty

po­tocz­nie: nied­ba­ją­cy o hi­gie­nę, czy­stość i po­rzą­dek; flej­tu­cho­wa­ty, niech­luj­ny


Źródła:

SJP.pl

Flejterski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flejtuch

po­tocz­nie: czło­wiek brud­ny, za­nied­ba­ny, nie­po­rząd­ny; bru­das, fleja, niech­luj, niech­lu­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. po­gard. osoba nie dba­ją­ca o czy­stość i po­rzą­dek, czło­wiek niech­luj­ny, nie­e­le­ganc­ki, nied­ba­ły, brud­ny

 (1.2) daw. wojsk. zwi­tek lub skra­wek ja­kie­goś ma­te­ria­łu słu­żą­cy do przy­bi­ja­nia ła­do­wa­ne­go na­bo­ju w broni od­przo­do­wej i do czy­szcze­nia lufy;


Flej­tuch (daw. niem. "fla­ien" – myć, "Tuch" – płót­no) – skra­wek cien­kiej tka­ni­ny lnia­nej lub ba­weł­nia­nej (względ­nie cien­kiej skóry albo zwi­tek pakuł) sto­so­wa­ny przy od­przo­do­wym ła­do­wa­niu daw­nej broni pal­nej.

Po na­tłu­szcze­niu służy do owi­nię­cia kuli pod­ka­li­bro­wej sto­so­wa­nej w broni ła­do­wa­nej od­przo­do­wo Zaz­wy­czaj ma kształt krąż­ka o śred­ni­cy ponad dwóch śred­nic kuli, do któ­rej jest użyty. Przy strza­le zo­sta­je wy­rzu­co­ny z lufy razem z kulą, o parę me­trów od strzel­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flejtucha

po­tocz­nie: czło­wiek brud­ny, za­nied­ba­ny, nie­po­rząd­ny; bru­das, fleja, niech­luj, niech­lu­ja


Źródła:

SJP.pl

Flejtuchostwo

po­tocz­nie: ogół cech cha­rak­te­ry­zu­ją­cych flej­tu­cha - osobę brud­ną, nied­ba­ją­cą o czy­stość oso­bi­stą, swo­jej odzie­ży i oto­cze­nia; niech­luj­stwo, nied­bal­stwo


Źródła:

SJP.pl

Flejtuchowatość

→ flej­tu­cho­wa­ty


Patrz:flejtuchowaty

Źródła:

SJP.pl

Flejtuchowaty

po­tocz­nie: nied­ba­ją­cy o hi­gie­nę, czy­stość i po­rzą­dek; fle­jo­wa­ty, niech­luj­ny


Źródła:

SJP.pl

Flejtuszek

zdrob­nie­nie od: flej­tuch


Źródła:

SJP.pl

Flejtuszy

→ flej­tuch


Patrz:flejtuch

Źródła:

SJP.pl

Flejtuszyć

po­tocz­nie: być osobą brud­ną, za­nied­ba­ną, nied­ba­ją­cą o czy­stość oso­bi­stą, swo­jej odzie­ży i oto­cze­nia; świn­tu­szyć


Źródła:

SJP.pl

Flek

zew­nętrz­na war­stwa skóry, gumy lub two­rzy­wa sztucz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) obuw. ochron­ne umoc­nie­nie ob­ca­sa wy­ko­na­ne z gumy lub sztucz­ne­go two­rzy­wa


Flek – część buta przyt­wier­dza­na (do­kle­ja­na) do ob­ca­sa, która ma za­po­bie­gać ście­ra­niu się ob­ca­sa. Fleki mogą być wy­ko­na­ne z me­ta­lu lub z gumy obuw­ni­czej przy czym ich ro­dzaj za­le­ży od wa­lo­rów este­tycz­nych lub od po­wierzch­ni, na któ­rej but jest uży­wa­ny. Fleki mogą po­sia­dać stan­dar­do­wy bolec lub być do­ra­bia­ne do kon­kret­ne­go buta. Flek jako ele­ment ek­splo­a­ta­cyj­ny buta i jest za­pro­jek­to­wa­ny tak by się zu­ży­wał, a bez re­gu­lar­nej kon­ser­wa­cji buta lub jego wy­mia­ny może do­pro­wa­dzić do zni­szcze­nia obu­wia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flekować

1. po­spo­li­cie: bru­tal­nie kogoś kopać;
2. prze­no­śnie: mo­ral­nie znę­cać się nad kimś


Źródła:

SJP.pl

Fleks

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) opt. spe­cjal­ny sprę­ży­nu­ją­cy za­wias, któ­rym przy­cze­pia się za­usz­nik do oku­la­rów

 (1.2) pot. środ. szli­fier­ka ką­to­wa


Źródła:

Wiktionary

Fleksa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. szli­fier­ka ką­to­wa


Źródła:

Wiktionary

Fleksitarianin

[czy­taj: fleks-ita­ria­nin] we­ge­ta­ria­nin, który okaz­jo­nal­nie spo­ży­wa mięso


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba sto­su­ją­ca dietę z ogra­ni­cze­niem pro­duk­tów mięs­nych, za­sad­ni­czo jar­ską


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fleksitarianizm

[czy­taj: fleks-ita­ria­nizm] dieta ro­ślin­na do­pu­szcza­ją­ca okaz­jo­nal­ne spo­ży­wa­nie mięsa; ela­stycz­ny we­ge­ta­ria­nizm, fle­xi­ta­ria­nizm


Flek­si­ta­ria­nizm (z ang. "fle­xi­ble" – ela­stycz­ny), ela­stycz­ny we­ge­ta­ria­nizm – dieta ro­ślin­na po­le­ga­ją­ca na okaz­jo­nal­nym spo­ży­wa­niu po­sił­ków za­wie­ra­ją­cych mięso lub ryby np. poza domem, na przy­ję­ciach, w do­mach przy­ja­ciół lub ro­dzi­ny.

Po­ję­cie to zo­sta­ło użyte po raz pier­wszy przez Lindę Ant­ho­ny 17 paź­dzier­ni­ka 1992 roku. Po­ję­cia flek­si­ta­ria­nizm i se­mi­we­ge­ta­ria­nizm sto­so­wa­ne są za­mien­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fleksitarianka

[czy­taj: fleks-ita­rian­ka] we­ge­ta­rian­ka, która okaz­jo­nal­nie spo­ży­wa mięso


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta sto­su­ją­ca dietę z ogra­ni­cze­niem pro­duk­tów mięs­nych, za­sad­ni­czo jar­ską


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fleksitariański

→ flek­si­ta­ria­nizm, → flek­si­ta­ria­nin [czy­taj: fleks-ita­riań­ski]; fle­xi­ta­riań­ski


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy flek­si­ta­ria­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fleksja

w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. dział gra­ma­ty­ki zaj­mu­ją­cy się od­mia­ną wy­ra­zów;
2. od­mia­na wy­ra­zów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gram. od­mia­na wy­ra­zów

 (1.2) gram. dział gra­ma­ty­ki zaj­mu­ją­cy się opi­sem od­mia­ny wy­ra­zów


Flek­sja – sy­stem opo­zy­cji słów na­le­żą­cych do jed­ne­go lek­se­mu.

Flek­sja to ta część mor­fo­lo­gii, która umoż­li­wia wy­ra­ża­nie re­la­cji gra­ma­tycz­nych (skład­nio­wych) za po­mo­cą form wy­ra­zo­wych, po­przez za­sto­so­wa­nie su­fik­sów, rza­dziej też pre­fik­sów. Formy flek­syj­ne, do­mi­nu­ją­ce w ję­zy­kach flek­syj­nych, wy­ra­ża­ją funk­cje skład­nio­we; w in­nych ję­zy­kach po­dob­ną rolę pełni szyk wy­ra­zów. Oprócz flek­sji imien­nej i flek­sji cza­sow­ni­ka wy­róż­nia się nie­kie­dy flek­sję przy­miot­ni­ków i przy­słów­ków (stop­nio­wa­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fleksodruk

prze­my­sło­wa tech­ni­ka druku po­le­ga­ją­ca na prze­no­sze­niu obra­zu za po­mo­cą wy­pu­kłej formy dru­ko­wej wy­ko­na­nej z po­li­me­ru lub z gumy; flek­so­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Fleksodrukowy

→ flek­so­druk


Patrz:fleksodruk

Źródła:

SJP.pl

Fleksografia

prze­my­sło­wa tech­ni­ka druku po­le­ga­ją­ca na prze­no­sze­niu obra­zu za po­mo­cą wy­pu­kłej formy dru­ko­wej wy­ko­na­nej z po­li­me­ru lub z gumy; flek­so­druk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­ligr. tech­ni­ka druku wy­pu­kłe­go, w któ­rej forma dru­ko­wa wy­ko­na­na jest z ela­stycz­ne­go two­rzy­wa sztucz­ne­go;


Flek­so­gra­fia, flek­so­druk (z gr. "flek­so", gięt­ki) – tech­ni­ka druku wy­pu­kłe­go ela­stycz­ny­mi for­ma­mi dru­ko­wy­mi i cie­kły­mi far­ba­mi szyb­kosch­ną­cy­mi.

Cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą flek­so­gra­fii jest wy­stę­po­wa­nie ela­stycz­nej, wy­pu­kłej formy dru­ko­wej wy­ko­na­nej zaz­wy­czaj z po­li­me­ru, rza­dziej z gumy. Dzię­ki temu tech­ni­ka ta sto­so­wa­na może być w przy­pad­kach, kiedy po­dło­że nie jest ide­al­nie równe. Tech­ni­ka ta jest naj­bar­dziej uni­wer­sal­ną tech­ni­ką druku, jeśli cho­dzi o moż­li­wo­ści za­dru­ku róż­nych po­dło­ży.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fleksograficzny

→ flek­so­gra­fia


Patrz:fleksografia

Źródła:

SJP.pl

Fleksometr

przy­rząd do ba­da­nia od­por­no­ści ma­te­ria­łów na zgi­na­nie


Flek­so­metr – urzą­dze­nie, które służy do ba­da­nia od­por­no­ści róż­nych ma­te­ria­łów (np. tka­nin) na zgi­na­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fleksor

mię­sień umoż­li­wia­ją­cy zgi­na­nie koń­czy­ny; zgi­nacz


Źródła:

SJP.pl

Fleksura

w ge­o­lo­gii: schod­ko­we wy­gię­cie ławic, warstw skal­nych


Flek­su­ra (prze­gię­cie) to cią­gła dys­lo­ka­cja tek­to­nicz­na poś­red­nia po­mię­dzy fał­dem a usko­kiem. Pow­sta­je wsku­tek prze­mie­szcze­nia warstw skal­nych bez przer­wa­nia ich cią­gło­ści. Bar­dzo czę­sto wy­stę­pu­je jako prze­dłu­że­nie usko­ku.

Prze­gię­cie pro­wa­dzi do ście­nia­nia i roz­cią­ga­nia warstw skal­nych, co może pro­wa­dzić do pow­sta­nia bu­di­na­żu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fleksyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) gram. jęz. w spo­sób flek­syj­ny


Źródła:

Wiktionary

Fleksyjność

cecha ję­zy­ka wy­ra­ża­ją­ca się tym, że niek­tó­re słowa są od­mie­nia­ne przez przy­pad­ki, osoby, czasy itp.


Źródła:

SJP.pl

Fleksyjny

do­ty­czą­cy flek­sji, czyli od­mia­ny wy­ra­zów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. gram. do­ty­czą­cy flek­sji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fleming

naz­wi­sko, np.: Paul (1609-40), poeta nie­miec­ki; Vic­tor (1883-1949), ame­ry­kań­ski re­ży­ser fil­mo­wy; Ian Lan­ca­ster (1908-64), szkoc­ki dzien­ni­karz i pi­sarz, twór­ca po­sta­ci Ja­me­sa Bonda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flemming

naz­wi­sko


Flem­ming ("Fle­min­go­wie", "Flem­min­go­wie", "von Flem­ming") – zniem­czo­ny fla­mandz­ki ród szla­chec­ki, wy­wo­dzą­cy się z Flan­drii (dzi­siej­sza Bel­gia), za­miesz­ku­ją­cy Po­mo­rze Za­chod­nie od okre­su śred­nio­wie­cza (XIII w.) do XIX/XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flensburg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto por­to­we w pół­noc­nej czę­ści Nie­miec, przy gra­ni­cy z Danią;


Flens­burg (dol­no­niem. i duń. "Flens­borg") – mia­sto por­to­we na pra­wach po­wia­tu w pół­noc­nej czę­ści Nie­miec, w kraju związ­ko­wym Szlez­wik-Holsz­tyn (trze­cie co do wiel­ko­ści mia­sto w tym kraju związ­ko­wym po Ki­lo­nii i Lu­be­ce), w po­bli­żu gra­ni­cy z Danią, nad Za­to­ką Flens­bur­ską. Szko­ła i baza ma­ry­nar­ki wo­jen­nej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Flensburski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Flens­bur­giem, do­ty­czą­cy Flens­bur­ga


Źródła:

Wiktionary

Flep

w gwa­rze poz­nań­skiej:
1. do­ku­ment;
2. rza­dziej: pie­cząt­ka na do­ku­men­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. pozn. do­ku­ment

 (1.2) reg. pozn. rzad. pie­cząt­ka na do­ku­men­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flerken

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) sf. po­za­ziem­ski przed­sta­wi­ciel ga­tun­ku o wy­glą­dzie do­mo­we­go kota, po­stać z uni­wer­sum ko­mik­sów i fil­mów Mar­ve­la


Źródła:

Wiktionary

Flerow

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Fl


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Fl i licz­bie ato­mo­wej 114;


Fle­row (Fl, fle­ro­vium) – pier­wia­stek che­micz­ny le­żą­cy w ukła­dzie okre­so­wym w bloku p bez­poś­red­nio pod oło­wiem. Wszyst­kie znane izo­to­py są bar­dzo nietr­wa­łe i nie wy­stę­pu­ją na Ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flerowowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy fle­ro­wu


Źródła:

Wiktionary

Flesz

1. lampa bły­sko­wa;
2. pchnię­cie lub cię­cie rzu­tem w szer­mier­ce;
3. po­lo­we umoc­nie­nie obron­ne XVIII-XIX w.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fot. lampa bły­sko­wa apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go

 (1.2) publ. skrót wia­do­mo­ści


Flesz, skrót in­for­ma­cji, in­for­ma­cje w skró­cie (ang. "flash") – skrót naj­waż­niej­szych in­for­ma­cji poza pro­gra­mem in­for­ma­cyj­nym, trwa­ją­cy zwy­kle kil­ka­dzie­siąt se­kund. Pro­gram in­for­ma­cyj­ny typu flesz pre­zen­tu­je zwy­kle lek­tor, rza­dziej pre­zen­ter. Fle­sze sta­no­wią nie­kie­dy za­po­wiedź głów­ne­go wy­da­nia pro­gra­mu in­for­ma­cyj­ne­go (na przy­kład: Fakty TVN). Okre­śle­nie to spo­ty­ka się naj­czę­ściej w od­nie­sie­niu do te­le­wiz­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flesza

spe­cjal­na bu­dow­la zew­nętrz­na, która umoż­li­wia ostrze­la­nie ukry­tych po­dejść nie­przy­ja­cie­la; strzał­czan


Źródła:

SJP.pl

Fleszar

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fleszarowa-Muskat

Sta­ni­sła­wa Fle­sza­ro­wa-Mu­skat (1919-1989) - po­wie­ścio­pi­sar­ka, po­et­ka, pu­bli­cyst­ka i dra­ma­turg


Źródła:

SJP.pl

Fleszowy

→ flesz


Patrz:flesz

Źródła:

SJP.pl

Flet

1. in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów war­go­wych,
2. kie­lich lub kie­li­szek do wina, wy­so­ki i wąski na krót­kiej nóżce; cza­sem z po­kry­wą; uży­wa­ny zwł. w XVIII w.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. in­stru­ment mu­zycz­ny;

 (1.2) muz. głos or­ga­no­wy o brzmie­niu fletu (1.1)

 (1.3) grub. posp. penis


Flet – in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów, z ro­dzi­ny in­stru­men­tów dę­tych drew­nia­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fletcher

[czy­taj: fle­czer] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fletner

ru­cho­my frag­ment kra­wę­dzi spły­wu steru lub lotki; flett­ner


Źródła:

SJP.pl

Fletnia

flet­nia Pana - in­stru­ment dęty drew­nia­ny zbu­do­wa­ny z róż­nej dłu­go­ści pi­szcza­łek; mul­tan­ki, sy­rin­ga, sy­ryn­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. in­stru­ment mu­zycz­ny dęty zło­żo­ny z kilku pi­szcza­łek róż­nej dłu­go­ści; ae­ro­fon war­go­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fletniarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. muzyk gra­ją­cy na flet­ni


Źródła:

Wiktionary

Fletniowy

→ flet­nia


Patrz:fletnia

Źródła:

SJP.pl

Fletnista

muzyk gra­ją­cy na flet­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. muzyk gra­ją­cy na flet­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fletnistka

ko­bie­ta lub dziew­czy­na gra­ją­ca na flet­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ko­bie­ta gra­ją­ca na flet­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fletnowo

Flet­no­wo – (niem. "Flötenau") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Dra­gacz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 326 miesz­kań­ców. Jest ósmą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Dra­gacz.


Źródła:

Wikipedia

Fletowiec

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny wil­go­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Fletowy

przy­miot­nik od: flet


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z fle­tem, do­ty­czą­cy fletu

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy brzmie­niem flet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fletrowers

in­stru­ment mu­zycz­ny, flet po­przecz­ny; flo­tro­wers


Źródła:

SJP.pl

Flettner

ru­cho­my frag­ment kra­wę­dzi spły­wu steru lub lotki; flet­ner


Źródła:

SJP.pl

Fletówka

ro­dzaj pta­ków śpie­wa­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Fleury

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Fleuta

trój­masz­to­wy (trzy­masz­to­wy) ża­glo­wiec hand­lo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. żegl. eu­ro­pej­ski XVII-wiecz­ny ża­glo­wiec trój­masz­to­wy, uży­wa­ny głów­nie w ce­lach hand­lo­wych i nie­kie­dy wo­jen­nych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flexitarianizm

[czy­taj: fleks-ita­ria­nizm] dieta ro­ślin­na do­pu­szcza­ją­ca okaz­jo­nal­ne spo­ży­wa­nie mięsa; ela­stycz­ny we­ge­ta­ria­nizm, flek­si­ta­ria­nizm


Źródła:

SJP.pl

Flexitariański

→ fle­xi­ta­ria­nizm [czy­taj: fleks-ita­riań­ski]; flek­si­ta­riań­ski


Źródła:

SJP.pl

Flibustier

pirat gra­su­ją­cy w XVII i XVIII wieku u wy­brze­ży ko­lo­nii hisz­pań­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­so­bo­wy

 (1.1) hist. żegl. czło­nek zor­ga­ni­zo­wa­nej wie­lo­na­ro­do­wej spo­łecz­no­ści pi­ra­tów i prze­myt­ni­ków, czyn­nej w XVII–XVIII w. na Ka­ra­i­bach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flibustierski

→ fli­bu­stier


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. wła­ści­wy fli­bu­stie­rom, pi­rac­ki


Patrz:flibustier

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flic

[czy­taj: flik] we Fran­cji: po­gard­li­wie o po­li­cjan­cie; flik


Źródła:

SJP.pl

Flidrowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Orze­sze. fio­le­to­wy


Źródła:

Wiktionary

Fligel

daw­niej: skrzy­dło okien­ne lub li­stew­ka do za­wie­sze­nia półki na ścia­nie; daw­niej: fli­gel-adiu­tant - ofi­cer peł­nią­cy służ­bę u boku pa­nu­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Fligeladiutant

daw­niej: przy­bocz­ny adiu­tant przy oso­bie pa­nu­ją­ce­go lub przy wyż­szym woj­sko­wym


Źródła:

SJP.pl

Fliger

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sa­mo­lot


Źródła:

Wiktionary

Fligier

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Pszczy­na. sa­mo­lot


Źródła:

Wiktionary

Flik

po­gard­li­wie: fran­cu­ski po­li­cjant; flic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. po­gard. we Fran­cji: po­li­cjant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flinders

Flin­ders – rzeka okre­so­wa w pół­noc­no-wschod­niej Au­stra­lii, w sta­nie Qu­e­ens­land.

Dłu­gość rzeki wy­no­si 840 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza wy­no­si 108 000 km².

Źró­dła rzeki znaj­du­ją się w Wiel­kich Gó­rach Wo­do­dzia­ło­wych, a ucho­dzi ona do za­to­ki Kar­pen­ta­ria.


Źródła:

Wikipedia

Flint

szkło op­tycz­ne o dużym współ­czyn­ni­ku za­ła­ma­nia świa­tła


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flinta

my­śliw­ska strzel­ba na śrut; fuzja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. hist. ka­ra­bin z zam­kiem skał­ko­wym uży­wa­ny w ar­miach od po­cząt­ku XVIII wieku;

 (1.2) środ. łow. strzel­ba my­śliw­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flintglas

szkło oło­wio­we o dużym współ­czyn­ni­ku za­ła­ma­nia świa­tła; szkło op­tycz­ne; flint


Źródła:

SJP.pl

Flip

1. mro­żo­ny napój z wina, bran­dy, rumu albo li­kie­ru, cukru i jajek
2. sło­dzo­ny, go­rą­cy napój al­ko­ho­lo­wy
3. ko­zio­łek wy­ko­na­ny w po­wie­trzu w pew­nych ćwi­cze­niach gim­na­stycz­nych, na łyż­wach lub pod wodą przy nur­ko­wa­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flipchart

[czy­taj: flip­czart] spię­te ar­ku­sze pa­pie­ru du­że­go for­ma­tu umie­szcza­ne na spe­cjal­nym pio­no­wym sto­ja­ku, słu­żą­ce do pre­zen­ta­cji; flip chart


Flip­chart – ro­dzaj ta­bli­cy de­mon­stra­cyj­nej, urzą­dze­nia kon­fe­ren­cyj­ne­go. Flip­chart to lekka i łatwa w prze­no­sze­niu ta­bli­ca, po­sia­da­ją­ca re­gu­lo­wa­ną wy­so­kość. Wy­stę­pu­je z dwoma ro­dza­ja­mi su­cho­ście­ral­nej po­wierzch­ni do pi­sa­nia:

Ta­bli­ca czę­sto za­o­pa­trzo­na jest w uno­szo­ny, łatwy w uży­ciu za­cisk na pa­pier, haki na pa­pier o re­gu­lo­wa­nym roz­sta­wie oraz półkę na pi­sa­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fliper

flip­per;
1. au­to­mat do gry w pin­bal­la; pin­ball;
2. każdy z dwóch ele­men­tów do od­bi­ja­nia kulki w takim au­to­ma­cie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fliperka

ko­bie­ta sku­pu­ją­ca miesz­ka­nia lub domy i ods­prze­da­ją­ca je po re­mon­cie w wyż­szych ce­nach; flip­per­ka


Źródła:

SJP.pl

Fliperski

→ fli­per; flip­per­ski


Źródła:

SJP.pl

Flipować

sku­po­wać miesz­ka­nia lub domy i ods­prze­da­wać je po re­mon­cie w wyż­szych ce­nach; flip­po­wać


Źródła:

SJP.pl

Flipper

[czy­taj: fli­per] fli­per;
1. au­to­mat do gry w pin­bal­la; pin­ball;
2. każdy z dwóch ele­men­tów do od­bi­ja­nia kulki w takim au­to­ma­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) au­to­mat do gry z od­bi­ja­ją­ca się wew­nątrz me­ta­lo­wą kulką

 (1.2) ru­cho­ma część flip­pe­ra (1.1), którą od­bi­ja się kulkę ręcz­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) spe­ku­lant miesz­ka­nio­wy


Flip­per (na­zy­wa­ny też pin­bal­lem lub bi­lar­dem elek­trycz­nym) – au­to­mat do gry, w któ­rym gracz za po­mo­cą ru­cho­mych łapek (z ang. "flip­per") od­bi­ja kulkę po­ru­sza­ją­cą się po na­chy­lo­nej w jego kie­run­ku plan­szy. Na samej plan­szy umie­szczo­ne są ele­men­ty, za któ­rych tra­fia­nie gracz zdo­by­wa punk­ty. Gra koń­czy się, gdy me­ta­lo­wa kulka wpad­nie okre­ślo­ną licz­bę razy do ot­wo­ru na dole plan­szy. Pier­wszym flip­pe­rem był Tri­ple Ac­tion, wy­pro­du­ko­wa­ny w 1948 roku przez Steve’a Kor­de­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flipperka

[czy­taj: fli­per­ka] ko­bie­ta sku­pu­ją­ca miesz­ka­nia lub domy i ods­prze­da­ją­ca je po re­mon­cie w wyż­szych ce­nach; fli­per­ka


Źródła:

SJP.pl

Flipperowy

→ flip­per [czy­taj: fli­pe­ro­wy]


Źródła:

SJP.pl

Flipping

[czy­taj: fli­ping] szyb­ki zakup, re­mont i sprze­daż nie­ru­cho­mo­ści; fli­po­wa­nie, flip­po­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prze­łą­cza­nie ka­na­łów pi­lo­tem te­le­wi­zyj­nym bez wy­raź­ne­go po­wo­du

 (1.2) ekon. spe­ku­la­cyj­ny obrót miesz­ka­nia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flippingowy

→ flip­ping [czy­taj: fli­pin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Flippować

[czy­taj: fli­po­wać] sku­po­wać miesz­ka­nia lub domy i ods­prze­da­wać je po re­mon­cie w wyż­szych ce­nach; fli­po­wać


Źródła:

SJP.pl

Flirciara

ko­bie­ta czę­sto flir­tu­ją­ca; po­dry­wacz­ka, ko­kiet­ka, flir­ciar­ka


Źródła:

SJP.pl

Flirciarka

ko­bie­ta czę­sto flir­tu­ją­ca; po­dry­wacz­ka, ko­kiet­ka, flir­cia­ra


Źródła:

SJP.pl

Flirciarski

do­ty­czą­cy flir­tu, a także cha­rak­te­ry­stycz­ny dla flir­cia­rza lub flir­ciar­ki


Źródła:

SJP.pl

Flirciarz

męż­czyz­na lu­bią­cy flir­to­wać; ba­ła­mut­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na lu­bią­cy wzbu­dzać za­in­te­re­so­wa­nie in­nych osób po­przez flir­to­wa­nie z nimi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flircik

zdrob­nie­nie od: flirt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od flirt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flirt

książ­ko­wo:
1. za­bie­gi ma­ją­ce na celu po­zy­ska­nie wzglę­dów osoby płci od­mien­nej, sta­ra­nia o czy­jąś rękę; umiz­gi, umizg (daw­niej), kon­ku­ry, amory, za­le­can­ki, za­lo­ty;
2. przy­go­da ero­tycz­na; ro­mans, mi­łost­ka;
3. gra to­wa­rzy­ska umoż­li­wia­ją­ca roz­mo­wę na te­ma­ty mi­łos­ne za po­mo­cą prze­ka­zy­wa­nych kar­tek z py­ta­nia­mi i od­po­wie­dzia­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) krót­kotr­wa­ła mi­łost­ka, za­lot­na roz­mo­wa;

 (1.2) ro­dzaj gry to­wa­rzy­skiej wy­ko­rzy­stu­ją­cej karty z listą nu­me­ro­wa­nych pytań i od­po­wie­dzi


Flirt – za­cho­wa­nie spo­łecz­ne po­le­ga­ją­ce zaz­wy­czaj na pro­wa­dze­niu za­lot­nych roz­mów i czy­nie­niu ko­kie­te­ryj­nych ge­stów.

Słowo „flirt” po­cho­dzi od sta­ro­fran­cu­skie­go "con­ter fle­u­ret­te", co zna­czy „(pró­bo­wać) kusić” przez upu­szcza­nie płat­ków kwia­tów. Ale "con­ter fle­u­ret­te" po­ja­wia w ję­zy­ku fran­cu­skim do­pie­ro w XVII wieku, a słowo "flirt" w j. an­giel­skim uży­wa­no już od XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flirtak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flirtoholik

osoba od­czu­wa­ją­ca nie­u­stan­ną po­trze­bę na­wią­zy­wa­nia prze­lot­nych związ­ków mi­łos­nych


Źródła:

SJP.pl

Flirtować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) upra­wiać flirt, pro­wa­dzić lekką, za­lot­ną roz­mo­wę to­wa­rzy­ską z osobą innej płci

 (1.2) ko­kie­to­wać kogoś


Źródła:

Wiktionary

Flis

czło­wiek trud­nią­cy się spła­wem drze­wa; oryl, fli­sak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. książk. transp. dzia­łal­ność po­le­ga­ją­ca na spła­wia­niu to­wa­rów (głów­nie zboża, drew­na w for­mie tratw) rze­ka­mi

 (1.2) daw. ogól­ne okre­śle­nie że­glu­gi śród­lą­do­wej (rza­dziej mor­skiej)

 (1.3) im­pre­za tu­ry­stycz­na lub re­kon­struk­cyj­na, po­le­ga­ją­ca na gru­po­wym po­ko­ny­wa­niu szla­ku wod­ne­go, czę­sto na­wią­zu­ją­ca do tra­dy­cji fli­sac­kich

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. książk. fli­sak; osoba za­wo­do­wo trud­nią­ca się spła­wem to­wa­rów rze­ka­mi, pra­cu­ją­ca na trat­wach, szku­tach lub in­nych stat­kach rzecz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flisacki

zwią­za­ny z fli­sa­kiem


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z fli­sact­wem i fli­sa­ka­mi, do­ty­czą­cy fli­sact­wa lub fli­sa­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flisactwo

spław to­wa­rów rzeką przy wy­ko­rzy­sta­niu tratw, szkut, ga­la­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zaw. rzecz­ny spław drew­na i in­nych to­wa­rów, głów­nie trat­wa­mi;


Fli­sact­wo (flis, osył­ka) – rzecz­ny spław to­wa­rów.

Tra­dy­cja fli­sact­wa kul­ty­wo­wa­na w Pol­sce, Au­strii, Cze­chach, Niem­czech, na Łot­wie i w Hisz­pa­nii zo­sta­ła w grud­niu 2022 roku wpi­sa­na na Listę re­pre­zen­ta­tyw­ną nie­ma­te­rial­ne­go dzie­dzict­wa kul­tu­ro­we­go ludz­ko­ści UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flisaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od fli­sak


Źródła:

Wiktionary

Flisaczka

→ fli­sak


Patrz:flisak

Źródła:

SJP.pl

Flisaczy

fli­sac­ki


Źródła:

SJP.pl

Flisak

czło­wiek trud­nią­cy się spła­wem drze­wa; oryl, flis


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zaw. czło­wiek za­wo­do­wo trud­nią­cy się spła­wem rzecz­ny­mi trat­wa­mi drew­na, zboża i in­nych to­wa­rów do por­tów mor­skich, zaj­mu­ją­cy się fli­sact­wem;

 (1.2) zaw. współcz. prze­woź­nik tu­ry­stów łód­ka­mi do miejsc niżej po­ło­żo­nych;


Fli­sak (oryl, flis) – przed­sta­wi­ciel grupy za­wo­do­wej zaj­mu­ją­cej się w daw­nej Pol­sce fli­sem, czyli rzecz­nym spła­wem (tran­spor­tem) to­wa­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flisek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flisiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flisikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flisowski

→ flis (osoba); fli­sac­ki, fli­sa­czy


Źródła:

SJP.pl

Flisz

gruby ze­spół osa­dów te­ry­ge­nicz­nych lub (rza­dziej) wa­pien­nych o cha­rak­te­ry­stycz­nym, na­prze­mien­nym uło­że­niu osa­dów gru­bo­ziar­ni­stych i drob­no­ziar­ni­stych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fliszowy

przy­miot­nik od: flisz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geol. zwią­za­ny z fli­szem, do­ty­czą­cy fli­szu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flit

śro­dek owa­do­bój­czy, zwy­kle płyn­ny


FliT ( Фліт) – ze­spół mu­zycz­ny z Iwano-Fran­kiw­ska, za­ło­żo­ny w 2001 roku, gra­ją­cy mu­zy­kę, którą sami człon­ko­wie ze­spo­łu okre­śla­ją jako in­te­li­gent­ny punk rock.

W grud­niu 2003 r. Flit wydał de­biu­tanc­ki album „Світ такий...” Swit takyj.

W kwiet­niu 2006 r. zo­stał wy­da­ny nowy album – „Заникай” Za­ny­kaj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flitować

roz­py­lać środ­ki owa­do­bój­cze, zwła­szcza flity


Źródła:

SJP.pl

Fliz

fliza;
1. daw­niej: płyta ozdob­na do wy­kła­da­nia ścian i po­dłóg;
2. ka­mień do roz­cie­ra­nia farby dru­kar­skiej


Źródła:

SJP.pl

Fliza

fliz;
1. daw­niej: płyta ozdob­na do wy­kła­da­nia ścian i po­dłóg;
2. ka­mień do roz­cie­ra­nia farby dru­kar­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. płyta z ka­mie­nia, te­ra­ko­ty, fa­jan­su, szkła itp., czę­sto ozdob­na, sto­so­wa­na jako wy­kła­dzi­na ścian i po­dłóg;

 (1.2) kra­ków. pot. ka­fe­lek, płyt­ka na­ścien­na


Fliza, fliz (l.m. flizy) – płyty do wy­kła­da­nia ścian i po­dłóg, ka­mien­ne, ce­ra­micz­ne (gla­zu­ro­wa­ne i nie­gla­zu­ro­wa­ne), szkla­ne, z two­rzyw sztucz­nych i in­nych.

Sto­so­wa­ne od cza­sów sta­ro­żyt­nych w róż­nych epo­kach roz­wo­ju ar­chi­tek­tu­ry. Gład­kie lub czę­sto zdo­bio­ne de­ko­ra­cją rytą, od­ci­ska­ną lub ma­lo­wa­ną o róż­nych mo­ty­wach, two­rząc w ze­spo­łach – za­leż­nie od kształ­tu płyt i spo­so­bu ich uło­że­nia – roz­ma­i­te kom­po­zy­cje, po­kry­wa­ją­ce znacz­ne lub całe po­wierzch­nie po­sa­dzek i ścian.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flizelina

syn­te­tycz­ny ma­te­riał wa­to­po­dob­ny uży­wa­ny w kra­wiect­wie do usz­tyw­nia­nia odzie­ży; fi­ze­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­te­riał, cien­ki kra­wiec­ki wkład odzie­żo­wy sto­so­wa­ny w celu usz­tyw­nie­nia lub sta­bi­li­za­cji szy­tej tka­ni­ny;


Fli­ze­li­na (z niem. "Vlie­se­li­ne"), ew. fi­ze­li­na – włó­kni­na pow­sta­ła z ter­micz­ne­go po­łą­cze­nia włó­kien syn­te­tycz­nych (m.in. po­li­pro­py­le­no­wych, po­lie­te­ro­sul­fon), bądź ich skle­je­nia. Sto­so­wa­na w kra­wiect­wie do usz­tyw­nia­nia i mo­de­lo­wa­nia kształ­tu wy­ro­bów odzie­żo­wych, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flizelinowy

→ fli­ze­li­na


Patrz:flizelina

Źródła:

SJP.pl

Fliziarka

po­tocz­nie: ma­szy­na do ukła­da­nia ka­fel­ków; ka­fel­kar­ka


Źródła:

SJP.pl

Fliziarz

1. daw­niej: osoba zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo ukła­da­niem fliz;
2. re­gio­nal­nie: gla­zur­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kra­ków. gla­zur­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flizka

ce­ra­micz­na płyt­ka do wy­kła­da­nia ścian lub po­sa­dzek w bu­dyn­kach; ka­fe­lek; płyt­ka


Źródła:

SJP.pl

Flizkarz

osoba ukła­da­ją­ca płyt­ki, fliz­ki; płyt­karz


Źródła:

SJP.pl

Flizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|fli­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Flizować

ukła­dać płyt­ki po­dło­go­we lub ścien­ne


Źródła:

SJP.pl

Flizowy

przy­miot­nik od: fliz, fliza


Źródła:

SJP.pl

Flm

skrót od: List do Fi­le­mo­na - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład No­we­go Te­sta­men­tu


skrót

 (1.1) = bibl. List świę­te­go Pawła do Fi­le­mo­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Float

[czy­taj: flołt]
1. ro­dzaj wskaź­ni­ka gieł­do­we­go; free float;
2. ro­dzaj serwu w siat­ków­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Floatacja

[czy­taj: floł­ta­cja] uno­sze­nie się na po­wierzch­ni bar­dzo sło­nej wody; flo­a­ting


Źródła:

SJP.pl

Floatarium

[czy­taj: flo­ta­rium] po­mie­szcze­nie do uno­sze­nia się na po­wierzch­ni bar­dzo sło­nej wody


Źródła:

SJP.pl

Floating

[czy­taj: floł­ting] uno­sze­nie się na po­wierzch­ni bar­dzo sło­nej wody; flo­a­ta­cja


Źródła:

SJP.pl

Floatingowy

→ flo­a­ting [czy­taj: floł­tin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Flobert

ma­ło­ka­li­bro­wa broń palna, ka­ra­bi­nek igli­co­wy; flo­wer


Źródła:

SJP.pl

Floem

1. tkan­ka ro­ślin­na drzew i krze­wów prze­wo­dzą­ca wodę i inne sub­stan­cje or­ga­nicz­ne; łyko;
2. duża pła­szczyz­na lodu uno­szą­ca się na wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Flogiston

hi­po­te­tycz­na, nie­waż­ka "ma­te­ria ognia" ma­ją­ca rze­ko­mo być skład­ni­kiem każ­dej sub­stan­cji pal­nej


Źródła:

SJP.pl

Flogopit

mi­ne­rał z grupy ły­szczy­ków; brą­zo­wa mika


Flo­go­pit – po­spo­li­ty mi­ne­rał ska­łot­wór­czy z gro­ma­dy krze­mia­nów za­li­cza­ny do grupy mik.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Floken

pę­knię­cie w ele­men­cie sta­lo­wym, przy­po­mi­na­ją­ce kształ­tem pła­tek śnie­gu


Źródła:

SJP.pl

Flokeny

pę­knię­cie w ele­men­cie sta­lo­wym, przy­po­mi­na­ją­ce kształ­tem pła­tek śnie­gu


Źródła:

SJP.pl

Flokowarka

ma­szy­na do po­kry­wa­nia po­wierzch­ni tka­nin war­stwą cię­tych włó­kien; zam­szo­war­ka


Źródła:

SJP.pl

Flokować

pod­da­wać tka­ni­nę obrób­ce w celu po­kry­cia jej drob­nym mesz­kiem; zam­szo­wać


Źródła:

SJP.pl

Floks

ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny wie­lo­si­ło­wa­tych; pło­myk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Phlox|ref=tak., ro­śli­na o dłu­gich ło­dy­gach i sil­nie pach­ną­cych kwia­tach;


Floks, pło­myk ("Phlox") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wie­lo­si­ło­wa­tych ("Po­le­mo­nia­ce­ae"). Na­le­ży do niego około 70 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, na ob­sza­rze od Mek­sy­ku na pół­noc. Jeden ga­tu­nek ma za­sięg obej­mu­ją­cy Ro­syj­ski Da­le­ki Wschód i Sy­be­rię.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flokula

jasny ob­szar w chro­mos­fe­rze Słoń­ca; flo­ku­ła


Źródła:

SJP.pl

Flokulacja

kłacz­ko­wa­nie; pro­ces łą­cze­nia się roz­pro­szo­nych czą­stek sta­łych w więk­sze ze­spo­ły, od­by­wa­ją­cy się w oś­rod­ku cie­kłym, wy­ko­rzy­sty­wa­ny czę­sto w prze­my­śle (np. w pro­ce­sie oczy­szcza­nia ście­ków)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. chem. pro­ces łą­cze­nia się drob­nych czą­ste­czek w cie­czy w więk­sze grupy


Flo­ku­la­cja – koń­co­wy etap niek­tó­rych ro­dza­jów ko­a­gu­la­cji tj. wy­pa­da­nia osadu z ko­lo­i­dów. Po­le­ga na two­rze­niu się wią­zań che­micz­nych mię­dzy mi­ce­la­mi, na sku­tek czego łączą się one w duże aglo­me­ra­ty, które w wi­docz­ny spo­sób wy­o­dręb­nia­ją się z rozt­wo­ru ko­lo­i­dal­ne­go two­rząc osad lub mętną za­wie­si­nę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flokulacyjny

przy­miot­nik od: flo­ku­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Flokulant

sub­stan­cja przy­spie­sza­ją­ca kłacz­ko­wa­nie rozt­wo­ru ko­lo­i­do­we­go; flo­ku­la­tor


Źródła:

SJP.pl

Flokulator

1. sub­stan­cja przy­spie­sza­ją­ca kłacz­ko­wa­nie rozt­wo­ru ko­lo­i­do­we­go; flo­ku­lant;
2. urzą­dze­nie do prze­pro­wa­dza­nia pro­ce­su flo­ku­la­cji


Źródła:

SJP.pl

Flokuła

jasny ob­szar w chro­mos­fe­rze Słoń­ca; flo­ku­la


Źródła:

SJP.pl

Flokuły

duże sku­pi­ska czą­stek pow­sta­łe w pro­ce­sie flo­ku­la­cji (kłacz­ko­wa­nia)


Źródła:

SJP.pl

Flooding

[czy­taj: fla­ding] w in­for­ma­ty­ce: ma­so­we wy­sy­ła­nie wia­do­mo­ści lub pu­stych pa­kie­tów w bar­dzo krót­kich od­stę­pach czasu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Floorball

[czy­taj: flor­bol] gra ze­spo­ło­wa o za­sa­dach po­dob­nych do zasad ho­ke­ja na lo­dzie, gdzie krą­żek zo­stał za­stą­pio­ny pi­łecz­ką, a gra­cze po­ru­sza­ją się bez łyżew; uni­ho­kej


Źródła:

SJP.pl

Floorbox

[czy­taj: flor­boks] gnia­zda elek­trycz­ne i mul­ti­me­dial­ne umie­szczo­ne w jed­nym miej­scu w po­dło­dze


Źródła:

SJP.pl

Flop

1. styl skoku wzwyż (tyłem do po­przecz­ki), wy­my­ślo­ny przez R. D. Fos­bu­ry'ego;
2. ro­dzaj fry­zu­ry mę­skiej;
3. w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka mocy obli­cze­nio­wej kom­pu­te­rów, okre­śla­ją­ca licz­bę ope­ra­cji zmien­no­prze­cin­ko­wych na se­kun­dę; flops;
4. śro­do­wi­sko­wo: wy­ło­że­nie trzech pier­wszy kart na stół w Texas Hold'em;
5. śro­do­wi­sko­wo: sta­cja dy­skie­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. jed­nost­ka mocy obli­cze­nio­wej kom­pu­te­ra, która oz­na­cza jedną ope­ra­cję zmien­no­prze­cin­ko­wą na se­kun­dę

 (1.2) środ. in­form. = sta­cja dy­sków

 (1.3) środ. in­form. = dy­skiet­ka

 (1.4) sport. skok wzwyż, w trak­cie któ­re­go za­wod­nik po­ko­nu­je po­przecz­kę w po­zy­cji na ple­cy­e­cach

 (1.5) środ. fryzj. męska fry­zu­ra modna w la­tach osiem­dzie­sią­tych XX w.: czub dłu­gich wło­sów spa­da­ją­cych na oczy oraz wy­so­ko pod­strzy­żo­nych wło­sów z boków i z tyłu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flops

jed­nost­ka mocy obli­cze­nio­wej kom­pu­te­rów, okre­śla­ją­ca licz­bę ope­ra­cji zmien­no­prze­cin­ko­wych na se­kun­dę; flop


|CGS-jedn =


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flor

1. cien­ka tka­ni­na jed­wab­na, ba­weł­nia­na lub weł­nia­na;
2. odzież z tejże tka­ni­ny;
3. czar­ny ma­te­riał sym­bo­li­zu­ją­cy ża­ło­bę; kir


Źródła:

SJP.pl

Flor.

skrót od:
a) flo­ren;
b) flo­renc­ki;
c) flo­ren­tyń­ski


skrót

 (1.1) = flo­ren

 (1.2) = flo­renc­ki, flo­ren­tyń­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flora

ogół ro­ślin wy­stę­pu­ją­cych w okre­ślo­nym miej­scu, śro­do­wi­sku lub epoce ge­o­lo­gicz­nej; ro­ślin­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ogół or­ga­niz­mów ro­ślin­nych


Flora (z łac. "Flora" – rzym­ska bo­gi­ni kwia­tów) – ogół ga­tun­ków ro­ślin wy­stę­pu­ją­cych na okre­ślo­nym ob­sza­rze i pu­bli­ka­cje za­wie­ra­ją­ce ich opra­co­wa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Floralia

Flo­ra­lia ("Ludi Flo­ra­les") – rzym­skie świę­to ku czci bo­gi­ni Flory ob­cho­dzo­ne od 28 kwiet­nia do 3 maja.

Pod­czas ob­cho­dów tego świę­ta usta­no­wio­ne­go w 241 roku p.n.e. uczest­ni­cy przy­stra­ja­li się kwia­ta­mi. Na­zy­wa­no je świę­tem mło­do­ści jako ko­ja­rzo­ne ze świę­to­wa­niem mi­ło­ści i wios­ny. Po­łą­czo­ne było z przed­sta­wie­nia­mi sce­nicz­ny­mi i z od­by­wa­ją­cy­mi się w cyrku igrzy­ska­mi, w któ­rych brały udział rów­nież kur­ty­za­ny. To­wa­rzy­szy­ły temu za­ba­wy lu­do­we na­ce­cho­wa­ne dużą swo­bo­dą oby­cza­jo­wą.


Źródła:

Wikipedia

Floralny

o mo­ty­wie de­ko­ra­cyj­nym: ro­ślin­ny, kwia­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Florczacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Flor­cza­ków


Źródła:

Wiktionary

Florczaczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Flor­cza­ków


Źródła:

Wiktionary

Florczaczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Flor­cza­ków


Źródła:

Wiktionary

Florczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Florczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Florecista

szer­mierz wal­czą­cy na flo­re­ty


Źródła:

SJP.pl

Florecistka

→ flo­re­ci­sta


Patrz:florecista

Źródła:

SJP.pl

Florek

zdrob­nie­nie od: Flo­rian (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. chem. chlo­rek


Zo­bacz też: Flo­rek w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Flo­rek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Kutno.

Miej­sco­wość wraz z wsią Mi­cha­łów two­rzy so­łect­wo "Flo­rek".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Floren

1. nie­daw­na jed­nost­ka mo­ne­tar­na Ho­lan­dii (1 flo­ren = 100 cen­tów), za­stą­pio­na w 2002 r. przez euro; gul­den;
2. złota mo­ne­ta flo­renc­ka bita od XIII w., w póź­niej­szych cza­sach roz­po­wszech­nio­na w wielu kra­jach eu­ro­pej­skich, m.in. w An­glii i na Wę­grzech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. nu­mizm. trzy­na­sto­wiecz­na złota mo­ne­ta flo­renc­ka, roz­po­wszech­nio­na na­stęp­nie w hand­lu i na­śla­do­wa­na w kra­jach eu­ro­pej­skich;

 (1.2) monet. bry­tyj­ska srebr­na mo­ne­ta war­to­ści 2 szy­lin­gów, dzie­sią­ta część funta; współ­cze­śnie mo­ne­ta o war­to­ści 10 pen­sów;

 (1.3) monet. dawna jed­nost­ka mo­ne­tar­na Ho­lan­dii, póź­niej­szy gul­den;


Flo­ren – złota mo­ne­ta o masie ok. 3,5 grama, bita przez Flo­ren­cję od 1252 roku. Jej sta­bil­na war­tość poz­wo­li­ła stać się głów­ną złotą mo­ne­tą w Eu­ro­pie. Od XIV w. była czę­sto na­śla­do­wa­na, m.in. przez pań­stwa wło­skie, Cze­chy, Węgry, Fran­cję oraz Ni­der­lan­dy. Jej we­nec­kim od­po­wied­ni­kiem był dukat na­zy­wa­ny póź­niej ce­ki­nem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Florencja

mia­sto we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we Wło­szech;

 (1.2) imię|pol­ski|ż.;

 (1.3) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce

 (1.4) geogr. hist. Kle­parz


Flo­ren­cja ( Fi­ren­ze, MAF: []) – mia­sto w środ­ko­wych Wło­szech, nad Arno, u stóp Ape­ni­nów, sto­li­ca To­ska­nii i pro­win­cji Flo­ren­cja, sto­li­ca Włoch w la­tach 1865–1871. W 2022 roku li­czy­ła 362 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Florencjusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Flo­ren­cjusz, Flo­ren­ty – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, wy­stę­pu­ją­ce w Pol­sce już w XII wieku (1175 r.). Pow­sta­ło ono od łac. przy­dom­ka "Flo­ren­tius", ut­wo­rzo­ne­go po­przez do­da­nie przy­rost­ka "-ius" od in­ne­go przy­dom­ka, "Flo­rens" (łac. "flo­rens", "-ntis" — "kwit­ną­cy"). Ist­nie­ją licz­ni świę­ci pa­tro­ni tego imie­nia (nawet dwu­dzie­stu), m.in. św. Flo­ren­cjusz z Po­pu­lo­nii, bi­skup (IV wiek).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Florencjuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Flo­ren­cju­sza lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Flo­ren­cju­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florencki

przy­miot­nik od: Flo­ren­cja; flo­ren­tyń­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Flo­ren­cją, do­ty­czą­cy Flo­ren­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florentczyk

miesz­ka­niec Flo­ren­cji; Flo­ren­tyń­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Flo­ren­cji, osoba wy­wo­dzą­ca się z Flo­ren­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florenty

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florentyn

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Flo­ren­tyn – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, ge­ne­tycz­nie wtór­ne co­gno­men "Flo­ren­ti­nus", ut­wo­rzo­ne od pier­wot­ne­go "Flo­ren­tius" Ist­nie­ją licz­ni świę­ci pa­tro­ni tego imie­nia, m.in. św. Flo­ren­tyn (+357), mę­czen­nik bur­gundz­ki wspo­mi­na­ny 27 wrze­śnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Florentyna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w gmi­nie Że­laz­ków;


Flo­ren­ty­na – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Flo­ren­tyn. Pa­tron­ką tego imie­nia jest św. Flo­ren­ty­na z Kar­ta­ge­ny, sio­stra św. Izy­do­ra i św. Le­an­dra z Se­wil­li.

Flo­ren­ty­na imie­ni­ny ob­cho­dzi: 20 czerw­ca i 16 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Florentynka

ciast­ko z ba­ka­lia­mi, spe­cjal­ność kuch­ni re­gio­nu Flo­ren­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Flo­ren­cji

 (1.2) kulin. ciast­ka z ba­ka­lia­mi, spe­cjal­ność kuch­ni re­gio­nu Flo­ren­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florentyńczyk

miesz­ka­niec Flo­ren­cji; Flo­rent­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Flo­ren­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florentyński

przy­miot­nik od: Flo­ren­cja; flo­renc­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Flo­ren­cji, zwią­za­ny z Flo­ren­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flores

za­wi­ła linia na­śla­du­ją­ca ga­łąz­kę z liść­mi i kwia­ta­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Floreski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Flo­re­sem, do­ty­czą­cy Flo­re­su


Źródła:

Wiktionary

Floresowaty

w kształ­cie flo­re­sów


Źródła:

SJP.pl

Floresy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) za­wi­ły deseń z za­krzy­wio­nych linii


Źródła:

Wiktionary

Floret

1. spor­to­wa broń szer­mier­cza o wą­skiej klin­dze;
2. kon­ku­ren­cja szer­mier­cza;
3. ga­tu­nek jed­wab­nej tka­ni­ny otrzy­my­wa­ny po sprzę­dze­niu od­pad­ków jed­wa­biu; szap


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cien­ka, sprę­ży­sta broń kolna, przez­na­czo­na do za­da­wa­nia tra­fień czub­kiem klin­gi; lekka broń szer­mier­cza o czwo­ro­gra­nia­stej klin­dze

 (1.2) sport. kon­ku­ren­cja szer­mier­cza, w któ­rej za­wod­ni­cy wal­czą pchnię­cia­mi przy uży­ciu flo­re­tu (1.1)

 (1.3) włók. ga­tu­nek tka­ni­ny jed­wab­nej o mniej po­łys­kli­wej, lekko ma­to­wej fak­tu­rze, wyt­wa­rza­ny z krót­szych włó­kien lub od­pa­dów jed­wab­nych


Flo­ret – spor­to­wa broń biała (za­li­cza­na do broni kol­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Floretowy

przy­miot­nik od: flo­ret


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) sport. zwią­za­ny z flo­re­tem lub z szer­mier­ką tą bro­nią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florian

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Flo­rian – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „kwit­ną­cy kwiat”. W Pol­sce uży­wa­ne by­wa­ło w for­mie Two­rzy­jan. Od Flo­ria­na wy­wo­dzi się także cze­ski ne­o­lo­gizm "Květoslav".

Żeń­ski od­po­wied­nik: Flo­rian­na, Flo­ria­na.

Flo­rian imie­ni­ny ob­cho­dzi: 4 maja, 7 maja, 5 li­sto­pa­da i 17 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Floriana

imię żeń­skie


Flo­ria­na – jedna z jed­no­stek ad­mi­ni­stra­cyj­nych na Mal­cie. Za­miesz­ki­wa­na przez 2205 osób. Po­ło­żo­na na pół­wy­spie Sci­ber­ras po­mię­dzy dwie­ma za­to­ka­mi: Grand Har­bo­ur i Mar­sam­xett, od pół­no­cy gra­ni­czy ze sto­li­cą – Val­let­tą. Co roku od­by­wa się tutaj mię­dzy­na­ro­do­wy fe­sti­wal mu­zycz­ny Isle of MTV. Znaj­du­je się tu je­dy­ny na Mal­cie ogród bo­ta­nicz­ny – Ar­got­ti Bo­ta­ni­cal Gar­dens, a także baza ma­ry­nar­ki wo­jen­nej Hay Wharf.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Florianek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Flo­rian


Źródła:

Wiktionary

Florianiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Flo­ria­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Florianka

wieś w Pol­sce


Flo­rian­ka (nazwa obocz­na: Ko­ma­nów­ka) – osada część wsi Gó­rec­ko Stare po­ło­żo­na w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bił­go­raj­skim, w gmi­nie Jó­ze­fów. Leży na te­re­nie Roz­to­czań­skie­go Parku Na­ro­do­we­go.

Jest naj­bar­dziej wy­su­nię­tą na pół­noc­ny za­chód miej­sco­wo­ścią gminy i nie ma bez­poś­red­nie­go po­łą­cze­nia z in­ny­mi miej­sco­wo­ścia­mi w gmi­nie. Ze wzglę­du na prze­pi­sy parku, nie można się tu do­stać sa­mo­cho­dem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Floriankowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który od­no­si się, na­le­ży do Flo­rian­ka; taki, któ­re­go wła­ści­cie­lem, au­to­rem, twór­cą jest Flo­ria­nek


Źródła:

Wiktionary

Florianostwo

Flo­rian z mał­żon­ką; Flo­ria­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Florianowie

Flo­rian z mał­żon­ką; Flo­ria­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Florianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Flo­ria­na lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który od­no­si się, na­le­ży do Flo­ria­na; taki, któ­re­go wła­ści­cie­lem, au­to­rem, twór­cą jest Flo­rian


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Floriański

zwią­za­ny ze świę­tym Flo­ria­nem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze św. Flo­ria­nem, do­ty­czą­cy św. Flo­ria­na

 (1.2) hist. ma­ją­cy zwią­zek z mia­stem Sankt Flo­rian w Au­strii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florigen

hor­mon ro­ślin­ny re­gu­lu­ją­cy pow­sta­wa­nie kwia­tu


Flo­ri­gen – hi­po­te­tycz­ny uni­wer­sal­ny dla ro­ślin hor­mon in­du­ku­ją­cy kwit­nie­nie. Czą­stecz­ka sy­gna­ło­wa wy­wo­łu­ją­ca wyksz­tał­ce­nie kwia­tów.

Hi­po­te­zę i nazwę dla sub­stan­cji stwo­rzył Mi­cha­ił Czaj­ła­chian w roku 1937. Po­stu­lo­wa­no ist­nie­nie sub­stan­cji in­du­ku­ją­cej kwit­nie­nie, moż­li­wość prze­ka­za­nia bodź­ca innym ro­śli­nom w wy­ni­ku szcze­pie­nia oraz moż­li­wość wy­i­zo­lo­wa­nia sub­stan­cji ak­tyw­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Florilegium

an­to­lo­gia ut­wo­rów róż­nych au­to­rów


Flo­ri­le­gium – w śred­nio­wiecz­nej ła­ci­nie okre­śle­nie na zbiór cy­ta­tów po­cho­dzą­cych z dzieł naj­wy­bit­niej­szych au­to­ry­te­tów, naj­czę­ściej z dzie­dzi­ny te­o­lo­gii lub fi­lo­zo­fii. Słowo po­cho­dzi z po­łą­cze­nia ła­ciń­skich słów "flos" oz­na­cza­ją­ce­go „kwiat” i "le­ge­re" w zna­cze­niu „zbie­rać”, „zbiór”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Florin

wa­lu­ta Aruby (te­ry­to­rium za­leż­ne­go Ho­lan­dii)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Florkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Florkowie

Flo­rek z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Florkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Florkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Flor­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Floroglucyna

tri­hy­drok­sy­lo­wy fenol; 1,3,5-tri­hy­drok­sy­ben­zen


Źródła:

SJP.pl

Florow

naz­wi­sko ro­syj­skie


Źródła:

SJP.pl

Floruit

z ła­ci­ny: kwitł, był w rozk­wi­cie; okres naj­więk­sze­go roz­wo­ju, rozk­wit


przy­i­mek

 (1.1) książk. okre­śle­nie po­prze­dza­ją­ce datę lub prze­dział dat dla wska­za­nia, kiedy dana osoba bądź też or­ga­ni­za­cja czy szko­ła była ak­tyw­na;


Flo­ru­it (w skró­cie fl. lub flor.) – forma oso­bo­wa (3 os. l. poj. per­fec­tum) ła­ciń­skie­go cza­sow­ni­ka "flo­reo, flo­re­re, flo­rui", oz­na­cza­ją­ca „kwitł”, „kwi­tła”, „kwi­tło” i uży­wa­na dla wska­za­nia okre­su, w któ­rym ktoś (lub coś, np. jakaś szko­ła, ga­tu­nek albo ruch spo­łecz­ny czy po­li­tycz­ny) był ak­tyw­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Floryda

1. pół­wy­sep w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;
2. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pół­wy­sep w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej;

 (1.2) geogr. adm. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;


Flo­ry­da ( Flo­ri­da, State of Flo­ri­da;) – stan na po­łud­nio­wym wscho­dzie Sta­nów Zjed­no­czo­nych, na pół­wy­spie Flo­ry­da oto­czo­nym przez wody Za­to­ki Mek­sy­kań­skiej na za­cho­dzie i Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go na wscho­dzie. Flo­ry­da gra­ni­czy na pół­no­cy z Ala­ba­mą i Ge­or­gią.

Flo­ry­da jest trze­cim pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści (23,4 mln) i ósmym pod wzglę­dem gę­sto­ści za­lud­nie­nia (168,3 mieszk./km²) sta­nem USA.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Florydacyzm

wy­ra­że­nie użyte dla ubar­wie­nia wy­po­wie­dzi


Źródła:

SJP.pl

Florydzki

zwią­za­ny z Flo­ry­dą


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Flo­ry­dą, do­ty­czą­cy Flo­ry­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florydzyna

gli­ko­zyd wy­stę­pu­ją­cy w ko­rze­niach ja­bło­ni, grusz, śliw i wiśni, two­rzą­cy krysz­ta­ły be­zbarw­ne i bez­won­ne; fiz­jo­lo­gicz­nie od­dzia­ły­wa po­dob­nie jak chi­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Floryn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Flo­ryn – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, ge­ne­tycz­nie co­gno­men od imie­nia Flo­rus, Flo­ri­nus, „po­cho­dzą­cy od Flo­ru­sa, syn Flo­ru­sa, mały Flo­rus”. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „kwit­ną­cy”. Pa­tro­nem imie­nia jest św. Flo­ryn z VI lub VII wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Florynczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Flo­ryn­ki


Źródła:

Wiktionary

Florynczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Flo­ryn­ki


Źródła:

Wiktionary

Florynecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Flo­ryn­ki


Źródła:

Wiktionary

Florysta

prze­sta­rza­łe: bo­ta­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zaw. ktoś, kto zaj­mu­je się ukła­da­niem kwia­tów

 (1.2) przest. spe­cja­li­sta w za­kre­sie flo­ry­sty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florystka

→ flo­ry­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zaw. ktoś, kto zaj­mu­je się ukła­da­niem kwia­tów

 (1.2) przest. spe­cja­list­ka w za­kre­sie flo­ry­sty­ki


Patrz:florysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florystycznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) zgod­nie z za­sa­da­mi flo­ry­sty­ki, jak flo­ry­sta


Źródła:

Wiktionary

Florystyczny

do­ty­czą­cy flo­ry­sty­ki - dzia­łu ge­o­gra­fii ro­ślin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z flo­ry­sty­ką, do­ty­czą­cy flo­ry­sty­ki lub flory

 (1.2) zwią­za­ny z florą, do­ty­czą­cy flory


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Florystyka

dział ge­o­gra­fii ro­ślin zaj­mu­ją­cy się in­wen­ta­ry­za­cją ga­tun­ków ro­ślin w okre­ślo­nych re­gio­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. dział ge­o­gra­fii ro­ślin i ge­o­bo­ta­ni­ki sy­ste­ma­ty­zu­ją­cy florę da­ne­go ob­sza­ru

 (1.2) ogrod. sztu­ka ukła­da­nia kwia­tów


Flo­ry­sty­ka, au­to­cho­ro­lo­gia, flo­ry­stycz­na ge­o­gra­fia ro­ślin, ge­o­bo­ta­ni­ka flo­ry­stycz­na – dział bo­ta­ni­ki, a ści­ślej ge­o­gra­fii ro­ślin i ge­o­bo­ta­ni­ki, zaj­mu­ją­cy się in­wen­ta­ry­za­cją flory w celu usta­la­nia spisu ga­tun­ków ro­ślin z po­da­niem ich sta­no­wisk (roz­mie­szcze­nia) na okre­ślo­nym ob­sza­rze. W szer­szym uję­ciu zaj­mu­je się ba­da­niem za­się­gów ro­ślin, gru­po­wa­niem ro­ślin we­dług kry­te­rium za­się­go­we­go oraz po­wi­no­wact­wem flo­ry­stycz­nym róż­nych ob­sza­rów, ich zróż­ni­co­wa­niem flo­ry­stycz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Floréal

[czy­taj: floreAL] ósmy mie­siąc w ka­len­da­rzu Re­wo­lu­cji Fran­cu­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nazwa ós­me­go mie­sią­ca we fran­cu­skim ka­len­da­rzu re­wo­lu­cyj­nym;


Floréal (z łac. "flo­re­us" = 'kwie­ci­sty') – ósmy mie­siąc we fran­cu­skim ka­len­da­rzu re­wo­lu­cyj­nym, drugi mie­siąc wios­ny. Trwał od 20 kwiet­nia do 19 maja.

Po floréalu na­stę­po­wał mie­siąc pra­i­rial.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flosa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ostródz­kie,War­mia,Gi­życ­ko,Olec­ko. rybia płet­wa


Źródła:

Wiktionary

Flot

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jeźdz. ko­kar­da z ro­zet­ką, którą de­ko­ru­je się zwy­cię­skie­go wierz­chow­ca;


Flot (fr., czyt. "flo") – ro­zet­ka ze wstą­żek przy­pi­na­na do koń­skie­go ogło­wia po skoń­czo­nych za­wo­dach. Prze­pi­sy sta­no­wią, że jeśli nie można na­gro­dzić wszyst­kich, to ude­ko­ro­wa­na po­win­na być grupa naj­lep­szych, sta­no­wią­ca przy­najm­niej jedną czwar­tą wszyst­kich uczest­ni­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Flota

1. ogół okrę­tów wo­jen­nych i stat­ków hand­lo­wych ja­kie­goś pań­stwa;
2. po­tocz­nie o pie­nią­dzach, go­tów­ce; kasa, sa­ła­ta, zie­lo­ne, ma­mo­na;
3. śro­do­wi­sko­wo: po­ja­zdy uży­wa­ne w dzia­łal­no­ści przed­się­bior­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mar. żegl. zbiór jed­no­stek pły­wa­ją­cych;

 (1.2) mot. lotn. zbiór po­ja­zdów, np. sa­mo­cho­dów, cię­ża­ró­wek, sa­mo­lo­tów

 (1.3) slang. pie­nią­dze, w szcze­gól­no­ści drob­ne no­mi­na­ły


Flota – ze­spół stat­ków pod­po­rząd­ko­wa­nych jed­ne­mu z prze­woź­ni­ków że­glu­gi lub pań­stwu, któ­re­go mają ban­de­rę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flotacja

me­to­da frak­cjo­no­wa­nia drob­no­ziar­ni­stych mie­sza­nin ciał sta­łych; wy­ko­rzy­stu­je różne stop­nie zwil­żal­no­ści zia­ren ciała sta­łe­go cie­czą - te o do­brej opa­da­ją na dno, te o złej są uno­szo­ne ku po­wierzch­ni cie­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. me­to­da roz­dzie­la­nia frak­cji mie­sza­nin ma­te­ria­łów wy­ko­rzy­stu­ją­ca róż­ni­ce w zwil­żal­no­ści ich zia­ren;


Flo­ta­cja (z float – wy­pły­wać) – me­to­da roz­dzia­łu roz­drob­nio­nych ciał sta­łych, wy­ko­rzy­stu­ją­ca róż­ni­ce w zwil­żal­no­ści skład­ni­ków. Pro­duk­tem flo­ta­cji jest tzw. kon­cen­trat flo­ta­cyj­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flotacyjny

do­ty­czą­cy flo­ta­cji - me­to­dy frak­cjo­no­wa­nia drob­no­ziar­ni­stych mie­sza­nin ciał sta­łych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z flo­ta­cją, do­ty­czą­cy flo­ta­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flotokoncentrat

pro­dukt uzy­ska­ny w pro­ce­sie flo­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Flotowalność

po­dat­ność ma­te­ria­łów na po­lep­sza­nie ich skła­du w pro­ce­sie flo­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Flotowiec

osoba za­wo­do­wo za­rzą­dza­ją­ca ogó­łem środ­ków tran­spor­tu firmy lub innej jed­nost­ki or­ga­ni­za­cyj­nej


Źródła:

SJP.pl

Flotownia

dział huty lub ko­pal­ni, gdzie prze­pro­wa­dza się flo­ta­cję, czyli frak­cjo­no­wa­nie drob­no­ziar­ni­stych mie­sza­nin ciał sta­łych


Źródła:

SJP.pl

Flotownik

apa­rat słu­żą­cy do prze­pro­wa­dza­nia flo­ta­cji; ma­szy­na flo­ta­cyj­na


Źródła:

SJP.pl

Flotowy

→ flota


Patrz:flota

Źródła:

SJP.pl

Flotrowers

in­stru­ment mu­zycz­ny, flet po­przecz­ny; fle­tro­wers


Źródła:

SJP.pl

Flotylla

1. więk­sza grupa stat­ków tego sa­me­go typu, np. ry­bac­kich;
2. ze­spół ope­ra­cyj­ny ma­ry­nar­ki wo­jen­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. mar. jed­nost­ka woj­sko­wa wy­stę­pu­ją­ca w ma­ry­nar­ce wo­jen­nej od­po­wia­da­ją­ca dy­wiz­ji pie­cho­ty.

 (1.2) mar. grupa stat­ków tego sa­me­go typu


Flo­tyl­la – zwią­zek tak­tycz­ny ma­ją­cy w swoim skła­dzie dy­wiz­jo­ny i (lub) grupy okrę­tów jed­nej albo róż­nych klas oraz jed­nost­ki brze­go­we. Flo­tyl­la okrę­tów skła­dać się może z jed­no­rod­nych lub róż­no­rod­nych sił. Jest od­po­wied­ni­kiem dy­wiz­ji w Woj­skach Lą­do­wych oraz Si­łach Po­wietrz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flotyllowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z flo­tyl­lą, do­ty­czą­cy flo­tyl­li


Źródła:

Wiktionary

Flou

[czy­taj: flu] mięk­kość, brak wy­ra­zi­sto­ści; cecha cha­rak­te­ry­stycz­na kra­wiect­wa fran­cu­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Flow

[czy­taj: floł] śro­do­wi­sko­wo: płyn­ne wy­ko­ny­wa­nie ut­wo­rów hip-ho­po­wych; na­wij­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flower

ma­ło­ka­li­bro­wa ćwi­czeb­na broń palna


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) łow. ma­ło­ka­li­bro­wa broń uży­wa­na do po­lo­wań na drob­ne ptact­wo i ryby


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flower-Power

[czy­taj: FLAłer PAłer] śro­do­wi­sko­wo: ma­so­wy, pa­cy­fi­stycz­ny ruch mło­dzie­ży w la­tach 60. XX wieku; flo­wer power, dzie­ci kwia­ty, dzie­ci-kwia­ty, ruch hip­pi­sow­ski


Źródła:

SJP.pl

Flowerowy

przy­miot­nik od: flo­wer


Źródła:

SJP.pl

Flowerstick

[czy­taj: fla­łer­stik] kijek z luź­ny­mi ta­śma­mi na koń­cach do wy­ko­ny­wa­nia tri­ków; flo­wer stick


Źródła:

SJP.pl

Floyd

[czy­taj: flojd]
1. an­glo­sa­skie imię mę­skie;
2. naz­wi­sko obce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flozyna

każdy lek z grupy in­hi­bi­to­rów SGLT2 sto­so­wa­nych w le­cze­niu cu­krzy­cy typu 2


Źródła:

SJP.pl

Flp

skrót od: List do Fi­li­pian - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład No­we­go Te­sta­men­tu


skrót

 (1.1) = bibl. List do Fi­li­pian


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluat

śro­dek wzmac­nia­ją­cy i kon­ser­wu­ją­cy mięk­kie i po­ro­wa­te ma­te­ria­ły bu­dow­la­ne


Źródła:

SJP.pl

Fluatować

na­sy­cać ma­te­ria­ły bu­dow­la­ne środ­ka­mi kon­ser­wu­ją­cy­mi


Źródła:

SJP.pl

Fluder

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Flug

urzą­dze­nie te­a­tral­ne umoż­li­wia­ją­ce uno­sze­nie i lot ak­to­rów, uży­wa­ne głów­nie w okre­sie ba­ro­ku i ro­man­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Flugelhorn

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) muz. skrzy­dłów­ka


Źródła:

Wiktionary

Fluid

1. coś nie­u­chwyt­ne­go, co ema­nu­je z czło­wie­ka lub przed­mio­tu i udzie­la się innym lu­dziom;
2. prąd psy­chicz­ny pro­mie­niu­ją­cy z ludz­kie­go ciała;
3. puder w kre­mie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. prąd psy­chicz­ny, który wy­do­sta­je się z ciał ludz­kich

 (1.2) na­strój osoby, śro­do­wi­ska

 (1.3) kos­met. płyn­na po­stać pod­kła­du


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fluidalny

opar­ty na pro­ce­sie two­rze­nia za­wie­si­ny drob­nych czą­stek ciał sta­łych w prze­pły­wa­ją­cym pły­nie lub gazie; flu­i­dy­za­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Fluidex

nazwa hand­lo­wa su­ple­men­tu diety za­wie­ra­ją­ce­go mi­ne­ra­ły i dek­stran


Źródła:

SJP.pl

Fluidowy

1. ma­ją­cy kon­sy­sten­cję flu­i­du (pudru w kre­mie do ujed­no­li­ca­nia barwy twa­rzy) lub w jakiś inny spo­sób zwią­za­ny z flu­i­dem;
2. wy­dzie­la­ją­cy flu­i­dy (prądy psy­chicz­ne ema­nu­ją­ce głów­nie z ludzi) lub w jakiś inny spo­sób zwią­za­ny z flu­i­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Fluidy

1. coś nie­u­chwyt­ne­go, co ema­nu­je z czło­wie­ka lub przed­mio­tu i udzie­la się innym lu­dziom;
2. prąd psy­chicz­ny pro­mie­niu­ją­cy z ludz­kie­go ciała;
3. puder w kre­mie


Źródła:

SJP.pl

Fluidyczny

nie­u­chwyt­ny, ema­nu­ją­cy z czło­wie­ka lub przed­mio­tu i udzie­la­ją­cy się innym lu­dziom; ma­gne­tycz­ny, mes­me­rycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Fluidyzacja

1. pro­ces two­rze­nia się za­wie­si­ny drob­nych czą­stek ciał sta­łych w pły­nie prze­pły­wa­ją­cym z dołu do góry;
2. spo­sób two­rze­nia po­włok przez umie­szcze­nie na­grza­ne­go przed­mio­tu w ko­mo­rze z za­wie­si­ną prosz­ku ma­te­ria­łu po­wło­ko­we­go w stru­mie­niu gazu


Flu­i­dy­za­cja – pro­ces pow­sta­wa­nia tzw. złoża flu­i­dal­ne­go – dy­na­micz­nej za­wie­si­ny drob­nych czą­ste­czek ciała sta­łe­go w stru­mie­niu gazu (rza­dziej cie­czy) po­ru­sza­ją­ce­go się z dołu do góry.

Za­wie­si­nę tę two­rzy się w urzą­dze­niach zwa­nych flu­i­dy­za­to­ra­mi. Za­wie­si­na flu­i­dal­na pow­sta­je, gdy pręd­kość po­ry­wa­nia czą­stek ciała sta­łe­go przez gaz jest równa pręd­ko­ści ich opa­da­nia pod wpły­wem gra­wi­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluidyzacyjny

→ flu­i­dy­za­cja; flu­i­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Fluidyzator

apa­rat do prze­pro­wa­dza­nia pro­ce­su flu­i­dy­za­cji


Flu­i­dy­za­tor to apa­rat do pro­wa­dze­nia flu­i­dy­za­cji.

Sche­mat kon­struk­cji flu­i­dy­za­to­ra przed­sta­wio­no na ry­sun­ku. Skła­da się z na­czy­nia z pod­wój­nym dnem: sta­łym i po­ro­wa­tym, przez które jest tło­czo­ny gaz (z butli, z sieci lub dmu­cha­wy). Na­czy­nie na­peł­nia się drob­ny­mi cząst­ka­mi (prosz­kiem) ciała sta­łe­go pod­da­wa­ne­go obrób­ce lub bę­dą­ce­go ma­te­ria­łem w pro­ce­sie tech­no­lo­gicz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluk

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) bia­ły­stok. wy­dzie­li­na z nosa


Źródła:

Wiktionary

Flukonazol

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) farm. lek prze­ciw­grzy­bi­czy;


Flu­ko­na­zol ( flu­co­na­zo­lum) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny bę­dą­cy po­chod­ną, sto­so­wa­ny jako lek prze­ciw­grzy­bi­czy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Flukowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Fluks

1. daw­niej: fluk­sja (obrzęk dzią­seł na tle za­pal­nym);
2. dawna gra w karty


Źródła:

SJP.pl

Fluksja

obrzęk dzią­seł na tle za­pal­nym


Źródła:

SJP.pl

Fluksometr

przy­rząd do po­mia­ru zmian stru­mie­nia in­duk­cji ma­gne­tycz­nej


Fluk­so­metr – przy­rząd do po­mia­ru zmian stru­mie­nia in­duk­cji ma­gne­tycz­nej. Naj­prost­szy fluk­so­metr skła­da się z cewki po­mia­ro­wej (peł­nią­cej rolę sondy) i od­po­wied­nie­go gal­wa­no­me­tru mie­rzą­ce­go in­du­ko­wa­ny w cewce prąd elek­trycz­ny. Gal­wa­no­metr po­wi­nien mieć mały opór elek­trycz­ny ramki, po­mi­jal­ny mo­ment zwra­ca­ją­cy speł­nia­jąc wa­run­ki z tłu­mie­niem po­nad­kry­tycz­nym (cał­ku­ją­ce­go).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluktuacja

1. zmien­ność w na­si­le­niu pro­ce­sów, zja­wisk, od­chy­le­nia od stanu rów­no­wa­gi, od normy; płyn­ność, nie­sta­łość, wa­ha­nia
2. przy­pad­ko­we od­chy­le­nie war­to­ści do­wol­nych wiel­ko­ści fi­zycz­nych (np. tem­pe­ra­tu­ry, gę­sto­ści, prądu elek­trycz­ne­go) od ich war­to­ści śred­nich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmien­ność, płyn­ność, nie­sta­łość, fa­lo­wa­nie, zmien­ność na­si­le­nia, od­stęp­stwo od śred­niej sta­ty­stycz­nej lub od normy;


Fluk­tu­a­cja, wa­ha­nia przy­pad­ko­we – przy­pad­ko­we, nie­da­ją­ce się prze­wi­dzieć, od­chy­le­nia od war­to­ści śred­niej zmien­nej lo­so­wej – np. wiel­ko­ści fi­zycz­nej – pod­le­ga­ją­cej sto­cha­stycz­nym zmia­nom w cza­sie i nie wy­ka­zu­ją­ce żad­nej ten­den­cji.

Fluk­tu­a­cje obec­ne są we wszel­kich pro­ce­sach sto­cha­stycz­nych, w fi­zy­ce za­rów­no w ukła­dach kla­sycz­nych, jak i kwan­to­wych, także w eko­no­me­trii, bio­lo­gii itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fluktuacyjny

przy­miot­nik od: fluk­tu­a­cja


Źródła:

SJP.pl

Fluktuant

czło­wiek czę­sto zmie­nia­ją­cy pracę


Źródła:

SJP.pl

Fluktuować

w od­nie­sie­niu do zja­wisk lub pro­ce­sów: zmie­niać swoje cechy w cza­sie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pod­le­gać wa­ha­niom; zmie­niać się w spo­sób nie­re­gu­lar­ny lub zmien­ny; czę­sto się zmie­niać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flunitrazepam

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. po­chod­na ben­zo­dia­ze­pi­ny o sil­nym dzia­ła­niu na­sen­nym, sto­so­wa­na w pre­me­dy­ka­cji i do le­cze­nia po­waż­nych za­bu­rzeń snu;


Flu­ni­tra­ze­pam – zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­chod­na ben­zo­dia­ze­pi­ny, zsyn­te­ty­zo­wa­na w 1962 roku przez ab­sol­wen­ta Uni­wer­sy­te­tu Ja­giel­loń­skie­go Leona Stern­ba­cha (1908–2005). Opa­ten­to­wa­ny w roku 1970. Próby kli­nicz­ne roz­po­czę­to w roku 1972, na­to­miast wpro­wa­dzo­no do lecz­nict­wa w 1975 roku (Szwaj­ca­ria) pod nazwą hand­lo­wą "Ro­hyp­nol" przez kon­cern far­ma­ce­u­tycz­ny "Hoff­mann-La Roche", po­cząt­ko­wo w Eu­ro­pie, a od 1980 r.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Fluoksetyna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny jako śro­dek an­ty­de­pre­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. sub­stan­cja czyn­na leków ty­mo­lep­tycz­nych — sto­so­wa­nych głów­nie w le­cze­niu za­bu­rzeń de­pre­syj­nych i ob­se­syj­no-kom­pul­syj­nych;


Na tę stro­nę wska­zu­je „pro­zak”. Zo­bacz też: Pro­zak (raper).

Flu­ok­se­ty­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny jako lek prze­ciw­de­pre­syj­ny, głów­nie w le­cze­niu za­bu­rzeń de­pre­syj­nych oraz ob­se­syj­no-kom­pul­syj­nych. Po­nad­to zna­la­zła za­sto­so­wa­nie w le­cze­niu bu­li­mii, przed­mie­siącz­ko­wych za­bu­rzeń dys­fo­rycz­nych, ze­spo­łu lęku na­pa­do­we­go i de­pre­sji w prze­bie­gu za­bu­rze­nia afek­tyw­ne­go dwu­bie­gu­no­we­go (w po­łą­cze­niu z olan­za­pi­ną). Na­le­ży do grupy se­lek­tyw­nych in­hi­bi­to­rów wy­chwy­tu zwrot­ne­go se­ro­to­ni­ny (SSRI).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fluor

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu F i licz­bie ato­mo­wej 9


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu F i licz­bie ato­mo­wej 9;


Fluor (F, flu­o­rum od flu­o­ry­tu) – pier­wia­stek che­micz­ny, nie­me­tal z grupy flu­o­row­ców w ukła­dzie okre­so­wym. Fluor w sta­nie wol­nym wy­stę­pu­je w po­sta­ci dwu­a­to­mo­wej czą­stecz­ki. Jest żół­to­zie­lo­nym sil­nie tru­ją­cym gazem o ostrym za­pa­chu po­dob­nym do chlo­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fluorek

sól kwasu flu­o­ro­wo­do­ro­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól kwasu flu­o­ro­wo­do­ro­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluoren

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny


Flu­o­ren – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, trój­cy­klicz­ny wę­glo­wo­dór aro­ma­tycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluoresceina

che­micz­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny, barw­nik syn­te­tycz­ny; flu­o­ro­sce­i­na


Flu­o­re­sce­i­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na ksan­te­nu bę­dą­ca barw­ni­kiem ksan­te­no­wym. W rozt­wo­rach za­sa­do­wych flu­o­re­sce­i­na wy­ka­zu­je zie­lo­no­żół­tą flu­o­re­scen­cję, wi­docz­ną nawet przy roz­cień­cze­niu jak jeden do kil­ku­dzie­się­ciu mi­lio­nów.

Sól di­so­do­wa flu­o­re­sce­i­ny zwana jest ura­ni­ną lub "żół­cie­nią kwa­so­wą 73".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluorescencja

emi­to­wa­nie włas­ne­go świa­tła na sku­tek po­chło­nię­cia świa­tła po­cho­dzą­ce­go od in­ne­go źró­dła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. sa­mo­rzut­ne świe­ce­nie niek­tó­rych sub­stan­cji pod wpływ­wem róż­nych czyn­ni­ków (jak np. świa­tło, pro­mie­nie ka­to­do­we, pro­mie­nio­wa­nie nad­fio­le­to­we, pro­mie­nie rent­ge­now­skie) trwa­ją­ce do­pó­ty, do­pó­ki dzia­ła­ją te czyn­ni­ki;


Flu­o­re­scen­cja – zja­wi­sko emi­to­wa­nia świa­tła przez sub­stan­cję uprzed­nio wzbu­dzo­ną po­przez po­chło­nię­cie świa­tła lub in­ne­go pro­mie­nio­wa­nia elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go; ro­dzaj lu­mi­ne­scen­cji. Zja­wi­sko flu­o­re­scen­cji jest zja­wi­skiem wy­stę­pu­ją­cym na­tu­ral­nie.

Emi­to­wa­ne świa­tło za­ni­ka szyb­ko po wzbu­dze­niu, zwy­kle w cza­sie około 10−8 s. Je­że­li czas za­ni­ku jest znacz­nie dłuż­szy, to zja­wi­sko jest uz­na­wa­ne za fos­fo­re­scen­cję.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fluorescencyjny

przy­miot­nik od: flu­o­re­scen­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z flu­o­re­scen­cją, do­ty­czą­cy flu­o­re­scen­cji, wy­ko­rzy­stu­ją­cy zja­wi­sko flu­o­re­scen­cji, opar­ty na flu­o­re­scen­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluorium

ła­ciń­ska nazwa flu­o­ru (pier­wiast­ka che­micz­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Fluorki

sól kwasu flu­o­ro­wo­do­ro­we­go


Flu­or­ki – związ­ki che­micz­ne, sole kwasu flu­o­ro­wo­do­ro­we­go, w któ­rych wy­stę­pu­ją jony. Część z nich może być tru­ją­ca w du­żych stę­że­niach.

W wo­dzie roz­pu­szczal­ne są flu­or­ki li­tow­ców, amonu, chro­mu(III), sre­bra, biz­mu­tu, cyny(II) oraz cyny(IV). Do trud­no roz­pu­szczal­nych za­li­cza się flu­or­ki be­ry­low­ców, cynku, glinu, man­ga­nu(III), niklu, ko­bal­tu, że­la­za(II) i że­la­za(III), oło­wiu, mie­dzi oraz kadmu. Flu­or­ki rtęci(I) i rtęci(II) w wo­dzie ule­ga­ją roz­kła­do­wi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluorkować

flu­o­ry­zo­wać;
1. na­sy­cać szkli­wo zębów związ­ka­mi flu­o­ru;
2. do­da­wać do soli, wody wo­do­cią­go­wej itp. związ­ki flu­o­ru


Źródła:

SJP.pl

Fluorkowy

→ flu­o­rek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z flu­or­ka­mi, do­ty­czą­cy flu­or­ków


Patrz:fluorek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluoroangiografia

me­to­da ba­da­nia oka


Źródła:

SJP.pl

Fluoroborowy

kwas flu­o­ro­bo­ro­wy - zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny w gal­wa­no­tech­ni­ce


Źródła:

SJP.pl

Fluoroforta

Flu­o­ro­for­ta – tech­ni­ka gra­ficz­na tra­wio­na (ryt wklę­sły), jak rów­nież od­bit­ka wy­ko­na­na tą tech­ni­ką.

W tech­ni­ce flu­o­ro­for­ty jako ma­try­cę sto­su­je się szkla­ną płytę. Pow­le­ka się ją wer­nik­sem, który jest od­por­ny na kwas i ryl­cem wy­ko­nu­je ry­su­nek. W ten spo­sób zo­sta­ją od­sło­nię­te frag­men­ty szkła, które na­stęp­nie pod­da­je się tra­wie­niu kwa­sem flu­o­ro­wo­do­ro­wym.


Źródła:

Wikipedia

Fluoroglucyna

fenol trój­wo­do­rot­le­no­wy wy­stę­pu­ją­cy w ro­śli­nach, sto­so­wa­ny jako wskaź­nik do wy­kry­wa­nia obec­no­ści li­gni­ny


Źródła:

SJP.pl

Fluorografia

ba­da­nie rent­ge­now­skie po­le­ga­ją­ce na fo­to­gra­fo­wa­niu obra­zu pow­sta­ją­ce­go na ekra­nie flu­o­re­scen­cyj­nym pod­czas prześ­wiet­la­nia; rent­ge­no­flu­o­ro­gra­fia, flu­o­ro­ra­dio­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Fluoropochodna

ro­dzaj sub­stan­cji che­micz­nej


Źródła:

SJP.pl

Fluororadiografia

ba­da­nie rent­ge­now­skie po­le­ga­ją­ce na fo­to­gra­fo­wa­niu obra­zu pow­sta­ją­ce­go na ekra­nie flu­o­re­scen­cyj­nym pod­czas prześ­wiet­la­nia; rent­ge­no­flu­o­ro­gra­fia, flu­o­ro­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Fluorosceina

che­micz­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny, barw­nik syn­te­tycz­ny; flu­o­re­sce­i­na


Źródła:

SJP.pl

Fluoroskop

urzą­dze­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne we flu­o­ro­sko­pii (prześ­wiet­le­niu wnę­trza czło­wie­ka za po­mo­cą pro­mie­ni rent­ge­now­skich)


Źródła:

SJP.pl

Fluoroskopia

tech­ni­ka uzy­ski­wa­nia obra­zów (m.in. rent­ge­now­skich) dzię­ki uży­ciu ma­te­ria­łów flu­o­ry­zu­ją­cych


Flu­o­ro­sko­pia lub prześ­wiet­le­nie ( flu­o­ro­sco­py) – tech­ni­ka obra­zo­wa­nia wy­ko­rzy­stu­ją­ca cią­głą wiąz­kę pro­mie­ni rent­ge­now­skich do uzy­ski­wa­nia ru­cho­mych obra­zów (film rent­ge­now­ski) wnę­trza obiek­tu w cza­sie rze­czy­wi­stym. Obraz prze­sy­ła­ny jest do mo­ni­to­ra, dzię­ki czemu można ob­ser­wo­wać po­szcze­gól­ne czę­ści ciała i ich ruch.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluoroskopowy

→ flu­o­ro­skop


Patrz:fluoroskop

Źródła:

SJP.pl

Fluorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czy­szcze­nie zębów pre­pa­ra­tem za­wie­ra­ją­cym związ­ki flu­o­ru w celu za­po­bie­ga­nia próch­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Fluorować

1. wpro­wa­dzać fluor do czą­ste­czek ja­kiejś sub­stan­cji;
2. na­sy­cać szkli­wo zębów związ­ka­mi flu­o­ru; flu­or­ko­wać, flu­o­ry­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Fluorowce

grupa pier­wiast­ków che­micz­nych sta­no­wią­ca VII grupę głów­ną ukła­du okre­so­we­go: fluor, chlor, brom, jod, astat; ha­lo­ge­ny


Na tę stro­nę wska­zu­je „ha­lo­gen”. Zo­bacz też: lampa ha­lo­ge­no­wa, po­tocz­nie na­zy­wa­na „ha­lo­ge­nem”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluorowcować

wpro­wa­dzać atomy flu­o­row­ca (flu­o­ru, chlo­ru, bromu, jodu lub asta­tu) do czą­ste­czek związ­ku or­ga­nicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Fluorowiec

każdy pier­wia­stek z XVII grupy ukła­du okre­so­we­go; ha­lo­gen


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek na­le­żą­cy do sie­dem­na­stej grupy ukła­du okre­so­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluorowodorowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z flu­o­ro­wo­do­rem, do­ty­czą­cy flu­o­ro­wo­do­ru


Źródła:

Wiktionary

Fluorowodór

1. nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, gaz lub ciecz, sub­stan­cja sil­nie tru­ją­ca;
2. zwy­cza­jo­wa nazwa kwasu flu­o­ro­wo­do­ro­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny zbu­do­wa­ny z flu­o­ru i wo­do­ru;


Flu­o­ro­wo­dór, HF – nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny zbu­do­wa­ny z flu­o­ru i wo­do­ru. Jest to be­zbarw­na ciecz lub gaz o ostrym za­pa­chu. Jego tem­pe­ra­tu­ra wrze­nia jest nie­wie­le niż­sza od tem­pe­ra­tu­ry po­ko­jo­wej, co wy­róż­nia go spoś­ród in­nych flu­o­row­co­wo­do­rów (np. HCl wrze w tem­pe­ra­tu­rze −85 °C). Spo­wo­do­wa­ne jest to wy­stę­po­wa­niem po­mię­dzy czą­stecz­ka­mi tego związ­ku sil­nych wią­zań wo­do­ro­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fluorowy

przy­miot­nik od: fluor


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy flu­o­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluoroza

cho­ro­ba wy­ni­ka­ją­ca z nad­mier­nej ilo­ści flu­o­ru w or­ga­niz­mie, skut­ku­ją­ca usz­ko­dze­niem zębów i kości oraz ukła­du ner­wo­we­go


Flu­o­ro­za – cho­ro­ba, któ­rej ob­ja­wy wy­stę­pu­ją w szkli­wie zębów, ko­ściach i ścię­gnach, któ­rych przy­czy­ną jest zbyt duża za­war­tość flu­o­ru w wo­dzie pit­nej i po­ży­wie­niu. Cho­ro­ba w swo­jej najl­żej­szej po­sta­ci ob­ja­wia się pla­ma­mi kre­do­wy­mi na zę­bach. Plamy te wy­wo­łu­ją na­dżer­kę szkli­wa. Po­wo­du­je to zwięk­sze­nie kru­cho­ści i twar­do­ści szkli­wa. U do­ro­słych flu­o­ro­za pro­wa­dzi do usz­ko­dze­nia ner­wów. Cho­ro­ba naj­bar­dziej nie­bez­piecz­na jest dla dzie­ci, które się in­ten­syw­nie roz­wi­ja­ją, a także dla mło­dzie­ży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluorycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od flu­o­ryt


Źródła:

Wiktionary

Fluorymetr

przy­rząd do flu­o­ry­me­trii (ba­da­nia sub­stan­cji po­przez po­miar na­tę­że­nia emi­to­wa­ne­go przez nią pro­mie­nio­wa­nia flu­o­ro­scen­cyj­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Fluoryt

mi­ne­rał, flu­o­rek wap­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. róż­no­barw­ny mi­ne­rał z gro­ma­dy ha­lo­gen­ków, za­wie­ra­ją­cy flu­o­rek wap­nia;


Flu­o­ryt – sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­ny mi­ne­rał z gro­ma­dy ha­lo­gen­ków.

Nazwa po­cho­dzi od łac. "flu­e­re" = pły­nąć, z po­wo­du zdol­no­ści tego mi­ne­ra­łu do ob­ni­ża­nia tem­pe­ra­tur top­nie­nia sze­re­gu in­nych mi­ne­ra­łów (za­sto­so­wa­nie flu­o­ry­tu jako top­ni­ka opi­sał w roku 1529 Ge­or­gius Agri­co­la). Od jego nazwy po­cho­dzi nazwa pier­wiast­ka che­micz­ne­go – flu­o­ru – oraz zja­wi­ska flu­o­re­scen­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Fluorytowy

→ flu­o­ryt


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) miner. zwią­za­ny z flu­o­ry­tem, do­ty­czą­cy flu­o­ry­tu


Patrz:fluoryt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluoryzacja

na­sy­ca­nie cze­goś flu­o­rem, np. szkli­wa zębów w pro­fi­lak­ty­ce prze­ciw­próch­ni­czej


Źródła:

SJP.pl

Fluoryzacyjny

→ flu­o­ry­za­cja


Patrz:fluoryzacja

Źródła:

SJP.pl

Fluoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) świe­ce­nie bla­skiem flu­o­re­scen­cyj­nym

 (1.2) czy­szcze­nie zębów pre­pa­ra­tem za­wie­ra­ją­cym związ­ki flu­o­ru w celu za­po­bie­ga­nia próch­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Fluoryzować

wy­ka­zy­wać wła­ści­wo­ści flu­o­re­scen­cji


Źródła:

SJP.pl

Flupirtyna

nie­o­pio­i­do­wy lek prze­ciw­bó­lo­wy o dzia­ła­niu oś­rod­ko­wym


Flu­pir­ty­na ( flu­pir­ti­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek prze­ciw­bó­lo­wy sto­so­wa­ny w le­cze­niu bólów zwią­za­nych z ukła­dem ruchu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flus

1. sub­stan­cja ła­do­wa­na do wiel­kich pie­ców mię­dzy war­stwy rudy i pa­li­wa, wy­ko­rzy­sty­wa­na do oczy­szcza­nia rudy z do­mie­szek;
2. łatwo to­pli­wa sub­stan­cja do­da­wa­na do cia­sta z gliny, wy­peł­nia­ją­ca pory mię­dzy jej cząst­ka­mi, ułat­wia­ją­ca sta­pia­nie się w masę ka­mie­ni­stą w pro­ce­sie wy­pa­la­nia wy­ro­bów ce­ra­micz­nych


Źródła:

SJP.pl

Flutamid

nie­ste­ro­i­do­wy an­ty­an­dro­gen sto­so­wa­ny w le­cze­niu za­a­wan­so­wa­nych po­sta­ci raka gru­czo­łu kro­ko­we­go


Flu­ta­mid ( flu­ta­mi­dum) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na. Sub­stan­cja o sil­nym dzia­ła­niu an­ty­an­dro­gen­nym. Sto­so­wa­na jako lek w hor­mo­no­te­ra­pii, prze­de wszyst­kim raka gru­czo­łu kro­ko­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flutter

flat­ter; ae­ro­dy­na­micz­ne drga­nia me­cha­nicz­ne


Flut­ter (po­cząt­ko­wo znany jako Sky) – ot­war­toź­ró­dło­wy ze­staw na­rzę­dzi dla pro­gra­mi­stów przez­na­czo­ny do two­rze­nia na­tyw­nych, wie­lo­plat­for­mo­wych apli­ka­cji mo­bil­nych, kom­pu­te­ro­wych oraz in­ter­ne­to­wych, stwo­rzo­ny przez firmę Go­o­gle.

"Flut­ter" zo­stał za­po­wie­dzia­ny w 2015 roku pod­czas kon­fe­ren­cji "Dart De­ve­lo­per Sum­mit" w 2015 roku, który pier­wot­nie umoż­li­wiał two­rze­nie apli­ka­cji na mo­bil­ny sy­stem ope­ra­cyj­ny An­dro­id, ob­słu­gu­jąc ren­de­ro­wa­nie tre­ści o czę­stot­li­wo­ści nawet 120 kla­tek na se­kun­dę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Fluwialny

znaj­du­ją­cy się w rzece; rzecz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) geol. zwią­za­ny z rzeką i jej dzia­łal­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Fluwiogeniczny

po­cho­dzą­cy z pro­ce­sów za­cho­dzą­cych pod wpły­wem wód rzecz­nych


Źródła:

SJP.pl

Fluwioglacjalny

przy­miot­nik

 (1.1) geol. zwią­za­ny z od­pły­wem wód roz­to­po­wych od lo­dow­ca


Źródła:

Wiktionary

Fluwiograf

urzą­dze­nie re­je­stru­ją­ce na wy­kre­sie po­ziom wody w rzece


Źródła:

SJP.pl

Fluxus

mię­dzy­na­ro­do­wy ruch ar­ty­stycz­ny, któ­re­go naj­więk­szy rozk­wit przy­pa­dał na lata 60.-70.; wśród jego przed­sta­wi­cie­li: Ge­or­ge Ma­ciu­nas, Dick Hig­gins, Yoko Ono, Em­mett Wil­liams, Ann Noel


Flu­xus (z łac. „pły­ną­cy”) – mię­dzy­na­ro­do­wy ruch ar­ty­stycz­ny w sztu­ce XX wieku pa­tro­nu­ją­cy dzia­ła­niom wielu dzie­dzin (sztu­ki wi­zu­al­ne, po­ez­ja, mu­zy­ka) i ar­ty­stom o róż­nych po­sta­wach i doś­wiad­cze­niach sztu­ki, ale cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się prze­kra­cza­niem wą­skich spe­cjal­no­ści, spe­cy­ficz­nym hu­mo­rem, dy­stan­sem do tra­dy­cyj­nej sztu­ki. Na­wią­zy­wa­li do ruchu dada, in­spi­ra­cją był dla nich Mar­cel Du­champ, a także John Cage.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flyball

[czy­taj: flaj­bol] wy­ści­gi rów­no­le­głe psich szta­fet


Fly­ball – psi sport, wy­ści­gi rów­no­le­głe psich szta­fet. Za­da­nie każ­de­go psa po­le­ga na prze­bie­gnię­ciu przez czte­ry przesz­ko­dy do ma­szy­ny tzw. boxu, który po na­ci­śnię­ciu przed­ni­mi ła­pa­mi, wy­rzu­ca piłkę. Na­stęp­nie pies z piłką wraca do wła­ści­cie­la przez te same przesz­ko­dy. Wszyst­ko w jak naj­krót­szym cza­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flyballowy

→ fly­ball [czy­taj: flaj­bo­lo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Flyboard

[czy­taj: flaj­bord] deska wodna uno­szo­na nad po­wierzch­nią dzię­ki stru­mie­niom wody pod ci­śnie­niem


Fly­bo­ard – urzą­dze­nie słu­żą­ce do upra­wia­nia ek­stre­mal­nych spor­tów wod­nych. Na urzą­dze­niu można wy­ko­ny­wać róż­no­rod­ne akro­ba­cje w wo­dzie i w po­wie­trzu (wzno­sze­nie się nawet na 18 me­trów ponad po­ziom wody), po­ru­sza­nie się z dużą pręd­ko­ścią pod jej po­wierzch­nią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flyers

[czy­taj: fla­jers] śro­do­wi­sko­wo: kurt­ka z gru­be­go ny­lo­nu, za­pi­na­na na gruby me­ta­lo­wy zamek, w Pol­sce ko­ja­rzo­na ze śro­do­wi­skiem skin­he­a­dów i pun­ków; fle­jers


Źródła:

SJP.pl

Flynn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Flügelhorn

bla­sza­ny in­stru­ment dęty, od­mia­na saks­hor­nu o wy­so­kim dźwię­ku; skrzy­dłów­ka


Źródła:

SJP.pl

Fląderka

ga­tu­nek nie­wiel­kiej flą­dry, ży­ją­cy w sło­nych wo­dach eu­ro­pej­skich; stor­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: flą­dra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Flądra

1. ga­tu­nek ryby; pła­stu­ga
2. osoba niech­luj­na, ba­ła­ga­niarz
3. po­gard­li­wie o ko­bie­cie, która się źle pro­wa­dzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. pła­ska ryba;

 (1.2) po­gard. o źle pro­wa­dzą­cej się ko­bie­cie

 (1.3) po­gard. ktoś brud­ny i niech­luj­ny


Flą­dra, pła­stu­ga – ogól­na nazwa ryby flą­droksz­tałt­nej (pła­stu­goksz­tałt­nej) – cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się spła­szczo­nym, asy­me­trycz­nym cia­łem. Daw­niej tą nazwą okre­śla­no ryby z ro­dza­ju "Ple­u­ro­nec­tes" w ro­dzi­nie flą­dro­wa­tych, obec­nie czę­sto je­szcze jest od­no­szo­na do stor­ni (daw­niej "Ple­u­ro­nec­tes fle­sus", obec­nie "Pla­ticht­hys fle­sus"), na­zy­wa­nej rów­nież flą­der­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flądrokształtne

rząd mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych; pła­stu­gi, bo­ko­pły­wy, pła­stu­goksz­tałt­ne


Flą­droksz­tałt­ne, pła­stu­goksz­tałt­ne, pła­stu­gi, bo­ko­pły­wy (Ple­u­ro­nec­ti­for­mes) – rząd mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych wy­stę­pu­ją­cych w więk­szo­ści mórz i oce­a­nów, od tro­pi­kal­nych po po­lar­ne, na róż­nych głę­bo­ko­ściach. Niek­tó­re ga­tun­ki wpły­wa­ją do estu­a­riów i rzek. Licz­ne ga­tun­ki są ce­nio­ny­mi ry­ba­mi kon­sump­cyj­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Flądrokształtny

o ce­chach flą­droksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Flądrowate

ro­dzi­na ryb z rzędu flą­droksz­tałt­nych; pła­stu­go­wa­te


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) icht. rząd mor­skich ryb kost­nosz­kie­le­to­wych cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się sil­nie spła­szczo­nym cia­łem przy­sto­so­wa­nym do przy­den­ne­go trybu życia


Flą­dro­wa­te, [] (Ple­u­ro­nec­ti­dae) – ro­dzi­na ryb flą­droksz­tałt­nych. Więk­szość ga­tun­ków mor­skich, niek­tó­re wpły­wa­ją do wód sło­na­wych, rzad­ko spo­ty­ka­ne w wo­dach słod­kich. Mają duże zna­cze­nie go­spo­dar­cze ze wzglę­du na smacz­ne mięso.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Flądrowaty

1. po­tocz­nie: brud­ny, niech­luj­ny;
2. o ce­chach flą­dro­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Flądry

1. ga­tu­nek ryby; pła­stu­ga
2. osoba niech­luj­na, ba­ła­ga­niarz
3. po­gard­li­wie o ko­bie­cie, która się źle pro­wa­dzi


Źródła:

SJP.pl