Eo

na­śla­do­wa­nie sy­gna­łów ka­ret­ki, wozu po­li­cyj­ne­go itp., uży­wa­ne naj­czę­ściej przez dzie­ci


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca sy­re­nę sa­mo­cho­do­wą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eoarchaik

naj­star­sza era ar­cha­i­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. jeden z okre­sów ge­o­lo­gicz­nych;


Eo­ar­cha­ik (ang. "Eo­ar­che­an")

Nie­for­mal­nie eo­ar­cha­ik utoż­sa­mia się cza­sem z ha­de­i­kiem (ha­de­jem) lub azo­i­kiem.

Obej­mu­je okres od two­rze­nia się pla­net do usta­bi­li­zo­wa­nia się orbit pla­net. W tej erze pow­stał Księ­życ, ufor­mo­wa­ło się Jądro Ziemi, Płaszcz ziem­ski oraz sko­ru­pa ziem­ska, a także po­ja­wi­ły się oce­a­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eobiont

hi­po­te­tycz­ny pre­kur­sor żywej ko­mór­ki


Źródła:

SJP.pl

Eocen

druga epoka trze­cio­rzę­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. środ­ko­wa epoka pa­le­o­ge­nu

 (1.2) geol. środ­ko­wy od­dział pa­le­o­ge­nu


Eocen (ang. "Eo­ce­ne")

Nazwa po­cho­dzi od po­łą­cze­nia grec­kich słów ἠώς, "eos" – ju­trzen­ka i καινός, "ka­i­nos" – nowy (w nie­for­mal­nym tłu­ma­cze­niu: „świt no­wych cza­sów”).

Eocen zaw­dzię­cza swą nazwę fak­to­wi, że w cza­sie jego trwa­nia po­ja­wia się wiele wy­stę­pu­ją­cych do dziś rzę­dów ssa­ków, a także niek­tó­re ist­nie­ją­ce nadal ro­dzi­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eoceński

zwią­za­ny z eo­ce­nem


przy­miot­nik

 (1.1) geol. do­ty­czą­cy eo­ce­nu, zwią­za­ny z eo­ce­nem, wy­stę­pu­ją­cy lub pow­sta­ły w eo­ce­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eofityczny

era eo­fi­tycz­na - druga era w hi­sto­rii flory na Ziemi


Źródła:

SJP.pl

Eog

skrót od: elek­tro­o­ku­lo­gra­fia, elek­tro­o­ku­lo­gram; eog.


skró­to­wiec

 (1.1) polit. = Eu­ro­pej­ski Ob­szar Go­spo­dar­czy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eog.

skrót od: elek­tro­o­ku­lo­gra­fia, elek­tro­o­ku­lo­gram; EOG


Źródła:

SJP.pl

Eohippus

wy­mar­ły ssak nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­ny; hi­ra­ko­te­rium


Źródła:

SJP.pl

Eol

w mi­to­lo­gii grec­kiej i rzym­skiej: wład­ca wszyst­kich wia­trów; Ajo­los


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eolia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. ska­li­sta wyspa pły­wa­ją­ca po morzu i oto­czo­na wałem ze spiżu, iden­ty­fi­ko­wa­na ze Strom­bo­li lub Li­pa­ri; sie­dzi­ba wład­cy wia­trów, Eola;

 (1.2) mitgr. córka Amy­ta­o­na;

 (1.3) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na na pół­noc­no-za­chod­nim wy­brze­żu Azji Mniej­szej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eoliczny

zwią­za­ny z dzia­ła­niem wia­tru na struk­tu­ry skal­ne, np. eo­licz­ny tran­sport, eo­licz­ny pro­ces, eo­licz­ny osad


przy­miot­nik

 (1.1) geol. zwią­za­ny z dzia­łal­no­ścią wia­tru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eolit

pier­wot­ne na­rzę­dzie z ka­mie­nia


Eolit (gr. "eós" świt, ju­trzen­ka, "líthos" ka­mień) – ka­mień o nie­re­gu­lar­nych, obro­bio­nych brze­gach, który na sku­tek dzia­ła­nia pro­ce­sów ge­o­lo­gicz­nych zy­skał formę, przy­po­mi­na­ją­cą pier­wot­ne na­rzę­dzia ka­mien­ne czło­wie­ka; rów­nież naj­prost­sze na­rzę­dzie krze­mien­ne z wczes­ne­go pa­le­o­li­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eolityczny

→ eolit


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ar­che­ol. zwią­za­ny z eo­li­ta­mi; zwią­za­ny z okre­sem, w któ­rym pow­sta­wa­ły eo­li­ty


Patrz:eolit

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eolka

człon­ki­ni sta­ro­żyt­ne­go ple­mie­nia grec­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Eologliptolit

odła­mek litej skały o ostrych kra­wę­dziach i wy­gła­dzo­nych ścia­nach; wie­lo­gra­niec, wia­tro­wiec, gra­niak


Źródła:

SJP.pl

Eolowie

sta­ro­żyt­ne ple­mię grec­kie


Eo­lo­wie ( "Aio­loi") – grec­kie ple­mio­na, które po 2000 p.n.e. za­sied­li­ły środ­ko­wą Gre­cję, po­słu­gu­ją­ce się dia­lek­tem eol­skim, spo­krew­nio­nym z dia­lek­tem ar­ka­do-cy­pryj­skim (Acha­jo­wie). Eo­lo­wie, jak i inne ple­mio­na in­do­e­u­ro­pej­skie, mó­wią­ce ję­zy­kiem grec­kim, przy­by­li z te­re­nów Eu­ro­py po­łud­nio­wo-wschod­niej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eolowy

rzad­ki przy­miot­nik od: Eol (grec­ki bóg wia­tru); eol­ski


Źródła:

SJP.pl

Eolozaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra z grupy ty­ta­no­za­u­rów


Eo­lo­za­ur ("Ae­o­lo­sa­u­rus") – ro­dzaj za­u­ro­po­da z grupy ty­ta­no­za­u­rów (Ti­ta­no­sa­u­ria); jego nazwa zna­czy „ja­szczur Eola”, „wietrz­ny ja­szczur”.

Żył w póź­nej kre­dzie (kam­pan-ma­strycht) na te­re­nach współ­czes­nej Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w Ar­gen­ty­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eolski

1. przy­miot­nik od: Eol (grec­ki bóg wia­tru); eo­lo­wy
2. do­ty­czą­cy Eolów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Eolów


Źródła:

SJP.pl

Eon

isto­ta poś­red­ni­czą­ca mię­dzy bó­stwem a stwo­rze­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wiek, era

 (1.2) geol. naj­więk­sza jed­nost­ka czasu w dzie­jach Ziemi, dzie­lą­ca się na ery

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) filoz. w gno­sty­cyz­mie: isto­ta poś­red­ni­czą­ca po­mię­dzy stwór­cą a stwo­rze­niem


Eon (z łac. "aeon" z gr. αἰών "aiōn" 'czas, trwa­nie, wiek, wiecz­ność') – naj­więk­sza for­mal­na jed­nost­ka ge­o­chro­no­lo­gicz­na, dzie­lą­ca się na ery (z wy­jąt­kiem naj­star­sze­go: ha­de­i­ku) i wy­no­szą­ca co najm­niej 500 mln lat. Eon od­po­wia­da jed­nost­ce chro­no­stra­ty­gra­ficz­nej (jed­nost­ce skal­nej) o naz­wie eo­no­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eonium

ro­śli­na z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych, upra­wia­na jako do­nicz­ko­wa


Eo­nium, ae­o­nium ("Ae­o­nium") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych ("Cras­su­la­ce­ae"). Obej­mu­je 41 ga­tun­ków i licz­ne mie­szań­ce. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wy­spach Ma­ka­ro­nez­ji (tu jest ich naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie), w Ma­ro­ku oraz we wschod­niej Afry­ce i na po­łud­nio­wym krań­cu Pół­wy­spu Arab­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eonizm

osią­ga­nie sa­tys­fak­cji emo­cjo­nal­nej lub sek­su­al­nej w wy­ni­ku prze­bie­ra­nia się w odzież osób płci od­mien­nej; trans­we­sty­tyzm


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. trans­we­sty­tyzm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eonotem

Eo­no­tem – naj­wyż­szej rangi for­mal­na jed­nost­ka chro­no­stra­ty­gra­ficz­na (skal­na) od­po­wia­da­ją­ca jed­nost­ce ge­o­chro­no­lo­gicz­nej o naz­wie eon. Eo­no­tem dzie­li się na era­te­my.


Źródła:

Wikipedia

Eos

w mi­to­lo­gii grec­kiej: ró­ża­no­pal­ca bo­gi­ni świtu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. bo­gi­ni i uo­so­bie­nie zorzy po­ran­nej, brza­sku oraz świtu, utoż­sa­mia­na z rzym­ską Au­ro­rą;

 (1.2) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 221;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eospermatopterys

pra­pa­proć z rzędu ane­u­ro­fy­to­nów (Eo­sper­ma­top­te­ris), znana ze szcząt­ków po­cho­dzą­cych z gór­ne­go de­wo­nu


Źródła:

SJP.pl

Eot

skrót od:
1. End Of Topic - ko­niec te­ma­tu;
2. End Of Trans­mis­sion - ko­niec trans­mi­sji


Źródła:

SJP.pl

Eozoiczny

przy­miot­nik od: eo­zo­ik


Źródła:

SJP.pl

Eozoik

druga era w dzie­jach Ziemi; pro­te­ro­zo­ik, al­gonk


Źródła:

SJP.pl

Eozyna

syn­te­tycz­ny czer­wo­ny barw­nik z grupy barw­ni­ków ksan­te­no­wych


Eo­zy­na – czer­wo­ny barw­nik ksan­te­no­wy o cha­rak­te­rze kwa­so­wym słu­żą­cy do wy­bar­wia­nia struk­tur ko­mó­rek o cha­rak­te­rze za­sa­do­wym, ta­kich jak:

Eo­zy­na barwi te struk­tu­ry na kolor czer­wo­ny. Zaz­wy­czaj sto­so­wa­na jest w po­łą­cze­niu z he­ma­tok­sy­li­ną, bar­wią­cą struk­tu­ry o cha­rak­te­rze kwa­so­wym (np. jądra, sia­tecz­kę śród­plaz­ma­tycz­ną szorst­ką) na kolor nie­bie­ski. Barw­nik bę­dą­cy po­łą­cze­niem he­ma­tok­sy­li­ny i eo­zy­ny (tzw. H+E) na­le­ży do naj­czę­ściej sto­so­wa­nych w hi­sto­lo­gii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eozynocyt

ziar­ni­stość w cy­to­plaz­mie gra­nu­lo­cy­tu chło­ną­ca barw­ni­ki kwa­so­we


Źródła:

SJP.pl

Eozynofil

zwy­kle w licz­bie mno­giej - gra­nu­lo­cy­ty kwa­so­chłon­ne sta­no­wią­ce 1-4% licz­by wszyst­kich bia­łych krwi­nek (ich licz­ba wzra­sta, gdy do or­ga­niz­mu do­sta­nie się obce ga­tun­ko­wo biał­ko)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. biała krwin­ka od­po­wie­dzial­na za zwal­cza­nie in­fek­cji pa­so­żyt­ni­czych w or­ga­niz­mie;


Eo­zy­no­fil, eo­zy­no­cyt, gra­nu­lo­cyt kwa­so­chłon­ny, krwin­ka kwa­so­chłon­na, Eo – ro­dzaj krwi­nek bia­łych za­wie­ra­ją­cych w cy­to­plaz­mie ziar­ni­sto­ści, które przy bar­wie­niu eo­zy­ną bar­wią się na kolor ce­gla­sto­czer­wo­ny. Gra­nu­lo­cy­ty kwa­so­chłon­ne na­le­żą do ko­mó­rek ukła­du od­por­no­ścio­we­go, które od­gry­wa­ją za­sad­ni­czą rolę w zwal­cza­niu pa­so­ży­tów oraz re­ak­cjach aler­gicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eozynofilia

Eo­zy­no­fi­lia – zwięk­sze­nie licz­by eo­zy­no­fi­lów w roz­ma­zie krwi po­wy­żej 4% wszyst­kich le­u­ko­cy­tów.

Cięż­ka eo­zy­no­fi­lia (>1500/µl) okre­śla­na jest nazwą hi­pe­re­o­zy­no­fi­lia.

Do eo­zy­no­fi­lii może do­cho­dzić w na­stę­pu­ją­cych cho­ro­bach:


Źródła:

Wikipedia

Eozynopenia

pro­ces ob­ni­ża­nia licz­by gra­nu­lo­cy­tów kwa­so­chłon­nych we krwi


Eo­zy­no­pe­nia – stan he­ma­to­lo­gicz­ny po­le­ga­ją­cy na ob­ni­że­niu się licz­by gra­nu­lo­cy­tów kwa­so­chłon­nych po­ni­żej 50/μl.

Le­u­ko­cy­to­za w po­łą­cze­niu z eo­zy­no­pe­nią wska­zu­je na za­ka­że­nie bak­te­ryj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia