Ej

po­tocz­nie: wy­krzy­knik ma­ją­cy na celu zwró­ce­nie czy­jejś uwagi; hej, hejże


wy­krzy­knik

 (1.1) pot. …uży­wa­ny w celu zwró­ce­nia czy­jejś uwagi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ejajowy

po­tocz­nie: zwią­za­ny ze sztucz­ną in­te­li­gen­cją (AI)


Źródła:

SJP.pl

Ejakulacja

wy­trysk na­sie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. wy­trysk sper­my (na­sie­nia);


Eja­ku­la­cja ( eia­cu­la­tio ‘wy­trysk’) – wy­trysk na­sie­nia (sper­my), zaz­wy­czaj za­wie­ra­ją­ce­go plem­ni­ki, z prą­cia, po­przez cewkę mo­czo­wą. Jest to koń­co­wy etap i na­tu­ral­ny cel mę­skiej, a także nie­zbęd­ny ele­ment na­tu­ral­ne­go za­plem­nie­nia. Eja­ku­la­cja jest zja­wi­skiem ne­u­ro­bio­lo­gicz­nym re­gu­lo­wa­nym oś­rod­ko­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ejakulacyjny

→ eja­ku­la­cja


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy eja­ku­la­cji


Patrz:ejakulacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ejakulat

płyn za­wie­ra­ją­cy plem­ni­ki wy­da­la­ny pod­czas eja­ku­la­cji; sper­ma; na­sie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. por­cja na­sie­nia wy­dzie­la­ne­go przez osob­ni­ka mę­skie­go pod­czas wy­try­sku


Eja­ku­lat – por­cja sper­my wy­rzu­ca­na pod­czas eja­ku­la­cji. U czło­wie­ka prze­waż­nie 2–5 mi­li­li­trów (tzw. nor­mo­sper­mia), za­wie­ra­ją­ca pra­wi­dło­wo po­wy­żej 6g biał­ka na każde 100 mi­li­li­trów. Szczy­to­wą ob­ję­tość osią­ga u męż­czyzn w wieku 30–35 lat, zaś pa­ra­metr ten gwał­tow­nie spada u męż­czyzn po­wy­żej 55.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ejakulować

wy­da­lać (wy­da­lić) na­sie­nie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny lub do­ko­na­ny

 (1.1) fizj. seks. wy­da­lać na­sie­nie w wy­ni­ku or­gaz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ejber

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. chło­pa­czy­sko, roz­ra­bia­ka, ło­bu­ziak, nic­poń

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. przest. nie­o­krze­sa­ny osi­łek o nie­spo­koj­nym, po­bud­li­wym cha­rak­te­rze; chu­li­gan


Źródła:

Wiktionary

Ejdetyczka

ko­bie­ta ma­ją­ca zdol­ność prze­ży­wa­nia niez­wy­kle ży­wych wy­o­bra­żeń


Źródła:

SJP.pl

Ejdetyczny

wła­ści­wy zja­wi­sku prze­ży­wa­nia niez­wy­kle ży­wych wy­o­bra­żeń; ei­de­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ej­de­tyz­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ejdetyk

czło­wiek zdol­ny do prze­ży­wa­nia wy­o­bra­żeń w spo­sób niez­wy­kle wy­ra­zi­sty


Źródła:

SJP.pl

Ejdetyka

czło­wiek zdol­ny do prze­ży­wa­nia wy­o­bra­żeń w spo­sób niez­wy­kle wy­ra­zi­sty


Źródła:

SJP.pl

Ejdetyzm

zdol­ność prze­ży­wa­nia niez­wy­kle ży­wych, wy­ra­zi­stych wy­o­bra­żeń; wła­ści­wa gł. dzie­ciom, ar­ty­stom etc.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. zdol­ność do prze­ży­wa­nia niez­wy­kle ży­wych wy­o­bra­żeń;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ejds

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pot. AIDS


Źródła:

Wiktionary

Ejdsowiec

[czy­taj: ejt­so­wiec] po­tocz­nie: czło­wiek chory na AIDS; aid­so­wiec, AIDS-owiec


Źródła:

SJP.pl

Ejdsowy

zwią­za­ny z AIDS (cho­ro­bą za­kaź­ną); aid­so­wy, AIDS-owy


Źródła:

SJP.pl

Ejdys

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ejector

urzą­dze­nie za­sy­sa­ją­ce ciecz lub ciało syp­kie z prze­strze­ni o ci­śnie­niu niż­szym od at­mos­fe­rycz­ne­go i wtła­cza­ją­ce je do prze­strze­ni o ci­śnie­niu at­mos­fe­rycz­nym; eżek­tor, ejek­tor


Źródła:

SJP.pl

Ejekcja

wstrzy­knię­cie


Źródła:

SJP.pl

Ejektor

urzą­dze­nie za­sy­sa­ją­ce ciecz lub ciało syp­kie z prze­strze­ni o ci­śnie­niu niż­szym od at­mos­fe­rycz­ne­go i wtła­cza­ją­ce je do prze­strze­ni o ci­śnie­niu at­mos­fe­rycz­nym; eżek­tor, ejec­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ro­dzaj pompy zwęż­ko­wej do za­sy­sa­nia gazów lub cie­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ejlacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ej­la­tem, do­ty­czą­cy Ej­la­tu


Źródła:

Wiktionary

Ejlat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wym Iz­ra­e­lu, ku­rort nad Mo­rzem Czer­wo­nym;


, hist. Elat, Elot, El-Paran, Be­re­ni­ka, Ajla (hebr. ‏אילת‎; arab. إيلات) – por­to­we mia­sto po­ło­żo­ne w Dy­stryk­cie Po­łud­nio­wym w Iz­ra­e­lu.

Jest naj­da­lej po­ło­żo­nym na po­łud­nie mia­stem Iz­ra­e­la – leży w po­łud­nio­wej czę­ści pu­sty­ni Negew, na po­łud­nie od ki­bu­cu Elot. Jed­no­cze­śnie jest je­dy­nym iz­ra­el­skim por­tem mor­skim nad Za­to­ką Akaba (Morze Czer­wo­ne). Jest to ważny oś­ro­dek prze­my­sło­wy gra­ni­czą­cy z egip­ską miej­sco­wo­ścią Taba i jor­dań­skim mia­stem por­to­wym Akaba.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ejlejtyja

w mi­to­lo­gii grec­kiej: bo­gi­ni opie­ku­ją­ca się ro­dzą­cy­mi ko­bie­ta­mi


Ej­lej­ty­ja (gr. Εἰλείθυια Eileíthyia, łac. Lu­ci­na) – w mi­to­lo­gii grec­kiej bo­gi­ni po­ro­du, po­ło­gu, córka Zeusa i Hery oraz sio­stra He­faj­sto­sa, Aresa, Hebe i Eris.

Ważne miej­sca kultu znaj­do­wa­ły się na Kre­cie i Delos.

W wie­rze­niach Rzy­mian jej od­po­wied­ni­ka­mi były Ju­no­na z przy­dom­kiem Lu­ci­na jako pa­tron­ka po­ro­du i ko­biet w po­ło­gu, oraz Natio jako bo­gi­ni na­ro­dzin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ejragolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ej­ra­go­ły


Źródła:

Wiktionary

Ejragoła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ko­wień­skim.


Ej­ra­go­ła (lit. "Ario­ga­la", żmudz. "Ariu­o­ga­la") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne nad brze­giem rzeki Du­bis­sy w okrę­gu ko­wień­skim, 31 km od Ro­sie­ni.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ejrene

w mi­to­lo­gii grec­kiej: jedna z hor; uo­so­bie­nie po­ko­ju; wy­o­bra­ża­na z małym Plu­to­sem na ręku i ro­giem ob­fi­to­ści


Ej­re­ne, Ei­re­ne (gr. Εἰρήνη Eirḗnē ‘pokój’) – w mi­to­lo­gii grec­kiej bo­gi­ni po­ko­ju, córka Zeusa i Te­mi­dy.

Wy­o­bra­ża­na z małym Plu­to­sem (bó­stwem bo­gact­wa) na ręce, ro­giem ob­fi­to­ści i ga­łąz­ką oliw­ną. Na­zy­wa­na „matką bo­gact­wa i cza­rów wios­ny”. Jedna z hor, utoż­sa­mia­na z rzym­ską Pax.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ejrometr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) opt. erio­metr


Źródła:

Wiktionary

Ejsmond

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ejsmont

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ejszeryszecki

do­ty­czą­cy Ej­sze­ry­szek, osady w po­wie­cie su­wal­skim


Źródła:

SJP.pl

Ejszeryszki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim;


Ej­sze­rysz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, w gmi­nie Rutka-Tar­tak.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ejszyski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Ej­szy­szek, zwią­za­ny z Ej­szysz­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Ejszyszczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ej­szy­szek


Źródła:

Wiktionary

Ejszyszki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Lit­wie w re­jo­nie so­lecz­nic­kim;


Ej­szysz­ki (lit. "Eišiškės"; biał. Эйшышкі; ji­dysz איישישאָק "Ej­szi­szok" lub []) – mia­sto na Lit­wie po­ło­żo­ne na po­łud­nie od Wilna, w re­jo­nie so­lecz­nic­kim, tuż przy gra­ni­cy z Bia­ło­ru­sią, na Wy­so­czyź­nie Pod­la­sko-Bia­ło­ru­skiej, na hi­sto­rycz­nym Szla­ku im. Mar­szał­ka Jó­ze­fa Pił­sud­skie­go, uz­na­wa­ne za naj­bar­dziej pol­skie mia­sto na świe­cie, za­miesz­ka­ne przez 3,5 tys.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ejtisowy

po­tocz­nie: taki, jak w la­tach 80. XX wieku


Źródła:

SJP.pl

Ejtisy

po­tocz­nie: lata 80. XX wieku


Źródła:

SJP.pl

Ejże

książ­ko­wo:
1. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy nie­do­wie­rza­nie;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy prze­stro­gę lub po­gróż­kę; oj


wy­krzy­knik

 (1.1) pot. przest. …uży­wa­ny w celu zwró­ce­nia czy­jejś uwagi (do wy­ra­ża­nia za­sko­cze­nia, nie­do­wie­rza­nia, znie­cier­pli­wie­nia, na­ga­ny albo po­na­gle­nia - za­leż­nie od kon­tek­stu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary