Ef

nazwa li­te­ry F


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nazwa li­te­ry f / F


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efa

1. wąż z ro­dzi­ny żmi­jo­wa­tych, ma­ją­cy bar­dzo silny jad
2. he­braj­ska miara ob­ję­to­ści; na­czy­nie tej ob­ję­to­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. ja­do­wi­ty wąż z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Echis|ref=tak.

 (1.2) me­trol. hist. he­braj­ska miara ob­ję­to­ści równa ok. 40 lub 22 li­trów;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efeb

1. uro­dzi­wy mło­dzie­niec, odz­na­cza­ją­cy się do­sko­na­łą bu­do­wą ciała;
2. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: uczeń woj­sko­wej in­sty­tu­cji wy­cho­waw­czej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: mło­dzie­niec po­bie­ra­ją­cy nauki w efe­bii;

 (1.2) książk. przen. pię­knie, har­mo­nij­nie zbu­do­wa­ny chło­pak


Efeb (gr. ἔφηβος "ep­he­bos" l. mn. έφηβοι "ep­he­boi", od ἥβη "hếbê" 'mło­dość') – w sta­ro­żyt­nej Gre­cji mło­dzie­niec w wieku 18–20 lat pod­da­wa­ny efe­bii, czyli obo­wiąz­ko­we­mu szko­le­niu woj­sko­we­mu po­prze­dza­ją­ce­mu uzy­ska­nie peł­ne­go oby­wa­tel­stwa. Po­tocz­nie uro­dzi­wy mło­dzie­niec.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efebia

forma służ­by woj­sko­wej w sta­ro­żyt­nej Gre­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. szko­le­nie woj­sko­we efe­bów w sta­ro­żyt­nej Gre­cji;

 (1.2) hist. bu­dy­nek, w któ­rym od­by­wa­ła się efe­bia (1.1)


Efe­bia (stgr. ἐφηβεία [ephēbeía] – 'mło­dość') – sy­stem wy­cho­wa­nia obo­wią­zu­ją­cy w mia­stach sta­ro­żyt­nej Gre­cji, który po­prze­dzał przy­ję­cie do wspól­no­ty peł­no­praw­nych oby­wa­te­li. Głów­nym ele­men­tem efe­bii było szko­le­nie woj­sko­we. Sy­stem ten ist­niał w wielu po­le­is, ale znany jest naj­le­piej na przy­kła­dzie Aten w IV wieku p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efebofil

osoba od­czu­wa­ją­ca po­ciąg sek­su­al­ny do osób w póź­niej­szym okre­sie doj­rze­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) psych. seks. osoba od­czu­wa­ją­ca po­ciąg sek­su­al­ny do osób w po­pok­wi­ta­nio­wej fazie do­ra­sta­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efebofilia

1. po­ciąg sek­su­al­ny do osób w póź­niej­szym okre­sie doj­rze­wa­nia;
2. mi­łość do chłop­ców ze stro­ny star­sze­go opie­ku­na, men­to­ra, cha­rak­te­ry­stycz­na dla sta­ro­żyt­nej kul­tu­ry grec­kiej


Efe­bo­fi­lia (stgr. "ἔφηβος, éphēbos" „ten, który do­rósł, który osią­gnął doj­rza­łość płcio­wą” i "φιλία, philía" „przy­jaźń, mi­łość”) – pa­ra­fi­lia po­le­ga­ją­ca na sek­su­al­nej pre­fe­ren­cji do­ro­słych do kon­tak­tów z oso­ba­mi w póź­nym okre­sie doj­rze­wa­nia w wieku około 15–19 lat, w odróż­nie­niu od he­be­fi­lii i pe­do­fi­lii. Ter­min jest też sto­so­wa­ny do okre­śle­nia kon­tak­tów sek­su­al­nych mię­dzy do­ro­sły­mi męż­czyz­na­mi a chłop­ca­mi w póź­nym okre­sie doj­rze­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Efebofilka

ko­bie­ta od­czu­wa­ją­ca po­ciąg sek­su­al­ny do osób w póź­niej­szym okre­sie doj­rze­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Efebowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem uro­dzi­we­go mło­dzień­ca


Źródła:

SJP.pl

Efedra

krzew z ro­dzi­ny gnio­to­wa­tych; przęśl


Źródła:

SJP.pl

Efedryna

al­ka­lo­id ro­ślin­ny dzia­ła­ją­cy po­bu­dza­ją­co na układ ner­wo­wy współ­czul­ny, roz­sze­rza os­krze­la, zmniej­sza wy­dzie­la­nie śluzu w dro­gach od­de­cho­wych, zwęża na­czy­nia krwio­no­śne (także błony ślu­zo­wej nosa), sto­so­wa­ny m.in. w za­ka­że­niach ukła­du od­de­cho­we­go jako skład­nik mie­sza­nek wykrz­tu­śnych, otrzy­my­wa­ny głów­nie syn­te­tycz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy al­ka­lo­i­dów, wy­stę­pu­ją­cy na­tu­ral­nie w ro­śli­nach z ro­dza­ju Ep­he­dra, dzia­ła­ją­cy po­bu­dza­ją­co na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy oraz sym­pa­ty­ko­mi­me­tycz­nie (po­bu­dza układ współ­czul­ny)


Efe­dry­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, al­ka­lo­id ro­ślin­ny, po­chod­na fe­ny­lo­e­ty­lo­a­mi­ny. Sto­so­wa­na jako sty­mu­lant, re­duk­tor ape­ty­tu, śro­dek zwięk­sza­ją­cy kon­cen­tra­cję i uwagę, le­kar­stwo na nie­żyt nosa oraz do le­cze­nia nie­do­ci­śnie­nia zwią­za­ne­go z nar­ko­zą. Wy­stę­pu­je w ro­śli­nach z ro­dza­ju przęśl ("Ep­he­dra equ­i­se­ti­na", "Ep­he­dra si­ni­ca", "Ep­he­dra di­sta­chya") oraz w cisie ("Taxus bac­ca­ta"). Jest naj­czę­ściej do­stęp­na w for­mie chlo­ro­wo­dor­ku i siar­cza­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efedrynowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z efe­dry­ną, do­ty­czą­cy efe­dry­ny


Źródła:

Wiktionary

Efekciara

ko­bie­ta lu­bu­ją­ca się w ta­nich efek­tach, po­słu­gu­ją­ca się nimi w celu wzbu­dze­nia za­in­te­re­so­wa­nia; po­zer­ka, szpa­ner­ka, ka­bo­tyn­ka, snob­ka, efek­ciar­ka


Źródła:

SJP.pl

Efekciarka

ko­bie­ta lu­bu­ją­ca się w ta­nich efek­tach, po­słu­gu­ją­ca się nimi w celu wzbu­dze­nia za­in­te­re­so­wa­nia; po­zer­ka, szpa­ner­ka, ka­bo­tyn­ka, snob­ka, efek­cia­ra


Źródła:

SJP.pl

Efekciarski

pe­jo­ra­tyw­nie: obli­czo­ny na wy­war­cie wra­że­nia, po­pi­so­wy


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się łat­wy­mi efek­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efekciarskość

→ efek­ciar­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest efek­ciar­skie; cecha tych, któ­rzy są efek­ciar­scy


Patrz:efekciarski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efekciarstwo

po­pi­sy­wa­nie się w celu wy­wo­ła­nia wra­że­nia na in­nych po­przez uży­cie ta­nich efek­tów; ka­bo­ty­nizm, ka­bo­tyń­stwo, szpan, szpa­ner­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­stę­po­wa­nie, które ma na celu wy­war­cie wra­że­nia na kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efekciarz

czło­wiek lu­bu­ją­cy się w ta­nich efek­tach, po­słu­gu­ją­cy się nimi w celu wzbu­dze­nia za­in­te­re­so­wa­nia; pozer, szpa­ner, ka­bo­tyn, snob


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, co goni za efek­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efekcik

zdrob­nie­nie od: efekt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od efekt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efekcista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. efek­ciarz


Źródła:

Wiktionary

Efekt

1. wy­war­cie, wy­wo­ła­nie wra­że­nia, np. efekt ko­micz­ny, pio­ru­nu­ją­cy;
2. śro­dek, spo­sób wy­war­cia, wy­wo­ła­nia wra­że­nia, np. efekt świetl­ny, de­ko­ra­cyj­ny;
3. wynik ja­kie­goś dzia­ła­nia, np. efekt jo-jo, bły­ska­wicz­ny, nie­o­cze­ki­wa­ny; re­zul­tat, sku­tek;
4. prze­sta­rza­łe: ru­cho­mość, przed­miot użyt­ku;
5. prze­sta­rza­łe: dłu­go­ter­mi­no­wy pa­pier war­to­ścio­wy * forma mia­now­ni­ka l.mn. "efek­ta" prze­sta­rza­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) osią­gnię­cie, wynik

 (1.2) wra­że­nie

 (1.3) przest. ścią­gnię­cie na sie­bie uwagi

 (1.4) przest. lm. rze­czy, włas­ność ru­cho­ma

 (1.5) przest. lm. hand. pa­pie­ry war­to­ścio­we

 (1.6) przest. praca wy­ko­ny­wa­na przez motor w ciągu jed­nej se­kun­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efekta

1. daw­niej: pa­pie­ry war­to­ścio­we dłu­go­ter­mi­no­we, bę­dą­ce przed­mio­tem hand­lu na gieł­dzie;
2. prze­sta­rza­łe: wszel­kie ru­cho­mo­ści, szcze­gól­nie po­dróż­ne i woj­sko­we; za­pa­sy


Źródła:

SJP.pl

Efektacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. środ­ki, spo­so­by wy­wo­ły­wa­nia wra­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Efektor

na­rząd re­a­gu­ją­cy na pod­nie­ty ner­wo­we od­bie­ra­ne za poś­red­nict­wem re­cep­to­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. na­rząd or­ga­niz­mu zwie­rzę­ce­go wy­ko­nu­ją­cy okre­ślo­ną czyn­ność pod wpły­wem im­pul­su elek­trycz­ne­go;

 (1.2) techn. organ ste­row­ni­czy, za po­mo­cą któ­re­go urzą­dze­nie od­dzia­łu­je na oto­cze­nie


Efek­tor ( ef­fec­tor ‘twór­ca’, ‘spraw­ca’) – na­rząd wy­ko­naw­czy or­ga­niz­mu zwie­rzę­ce­go, wy­ko­nu­ją­cy lub zmie­nia­ją­cy swoją czyn­ność pod wpły­wem im­pul­su ner­wo­we­go (koń­co­wa część łuku odru­cho­we­go). Efek­tor wy­ko­nu­je re­ak­cję, czyli daje efekt po za­dzia­ła­niu bodź­ca.

Efek­to­ra­mi są mię­śnie i gru­czo­ły. I tak:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efektorowy

→ efek­tor


Patrz:efektor

Źródła:

SJP.pl

Efektoteka

bi­blio­te­ka na­grań spe­cjal­nych efek­tów dźwię­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Efektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|efek­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Efektować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przest. wy­wie­rać efekt, dążyć do wy­wo­ła­nia efek­tu; prze­sa­dzać


Źródła:

Wiktionary

Efektownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób efek­tow­ny


Źródła:

Wiktionary

Efektowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: efek­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Efektowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: efek­tow­ny


Źródła:

SJP.pl

Efektowność

→ efek­tow­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest efek­tow­ne; cecha tych, któ­rzy są efek­tow­ni


Patrz:efektowny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efektowny

zwra­ca­ją­cy na sie­bie uwagę ory­gi­nal­no­ścią, pię­knem


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) spra­wia­ją­cy za­dzi­wia­ją­co dobre wra­że­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efektowy

→ efekt


przy­miot­nik

 (1.1) przest. efek­tow­ny


Patrz:efekt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efektywnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) od: efek­tyw­ny


Źródła:

Wiktionary

Efektywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: efek­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl

Efektywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: efek­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Efektywnościowy

zwią­za­ny ze sku­tecz­no­ścią ja­kie­goś dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Efektywność

→ efek­tyw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie wy­daj­nym; zdol­ność osią­ga­nia do­bre­go wy­ni­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:efektywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efektywny

1. da­ją­cy dobre wy­ni­ki; wy­daj­ny, sku­tecz­ny;
2. istot­ny, rze­czy­wi­sty


przy­miot­nik

 (1.1) sku­tecz­ny, wy­daj­ny

 (1.2) istot­ny, rze­czy­wi­sty

 (1.3) stat. o esty­ma­to­rze: da­ją­cy mały roz­rzut sza­cun­ków (a więc i po­sia­da­ją­cy małą wa­rian­cję)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efemera

krót­ko ży­ją­cy or­ga­nizm żywy, który przy­sto­so­wał się do nies­przy­ja­ją­cych wa­run­ków kli­ma­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Efemerofit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na efe­me­rycz­nie wy­stę­pu­ją­ca na danym te­re­nie;


Efe­me­ro­fit (łac. "ep­he­me­rop­hy­ta", ang. "ep­he­me­rop­hy­te", z gr. ἐφήμερος „dzien­ny”, φυτόν „ro­śli­na”) – ga­tu­nek ro­ślin ob­ce­go po­cho­dze­nia, który przy­pad­ko­wo zo­stał zaw­le­czo­ny i – zwy­kle przej­ścio­wo – wy­stę­pu­je we flo­rze da­ne­go kraju lub ob­sza­ru. Sto­sun­ko­wo czę­sto efe­me­ro­fi­ty po­ja­wia­ją się wokół miejsc prze­ła­dun­ku to­wa­rów, np.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Efemeroid

przed­sta­wi­ciel grupy ziel­nych ro­ślin wie­lo­let­nich, któ­rych okres we­ge­ta­cyj­ny trwa 8 mie­się­cy (od je­sie­ni do zimy) w stre­fach su­chych, a op­ty­mal­ny wzrost na­stę­pu­je je­sie­nią, np. tu­rzy­ca, wiech­li­na łą­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Efemerycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób efe­me­rycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Efemeryczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: efe­me­rycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Efemeryczność

krót­kotr­wa­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest efe­me­ry­cze, krót­kotr­wa­łe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efemeryczny

efe­me­ry­dal­ny;
1. krót­kotr­wa­ły, prze­lot­ny, prze­mi­ja­ją­cy bez po­zo­sta­wie­nia po sobie zna­czą­ce­go wpły­wu na oto­cze­nie;
2. po­tocz­nie: bę­dą­cy efe­me­ry­dą - ro­śli­ną


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który szyb­ko prze­mi­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efemeryda

1. isto­ta, rzecz lub zja­wi­sko nietr­wa­łe, prze­mi­ja­ją­ce szyb­ko i bez śladu
2. ro­śli­na, któ­rej cykl roz­wo­jo­wy prze­bie­ga w krót­kim okre­sie sprzy­ja­ją­cych wa­run­ków
3. owad ży­ją­cy nad wodą; jętka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. krót­kotr­wa­łe zja­wi­sko, rzecz lub isto­ta, która po zni­knię­ciu nie po­zo­sta­wia po sobie zna­czą­ce­go śladu

 (1.2) bot. pot. ro­śli­na, któ­rej cykl roz­wo­jo­wy jest bar­dzo krót­ki i od­by­wa się tylko w ści­śle okre­ślo­nych wa­run­kach

 (1.3) zool. jętka;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efemerydalny

efe­me­rycz­ny;
1. krót­kotr­wa­ły, prze­lot­ny, prze­mi­ja­ją­cy bez po­zo­sta­wie­nia po sobie zna­czą­ce­go wpły­wu na oto­cze­nie;
2. po­tocz­nie: bę­dą­cy efe­me­ry­dą - ro­śli­ną


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy efe­me­ry­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efemerydy

1. rząd owa­dów obej­mu­ją­cy około 2 tys. ga­tun­ków, na ogół zwią­za­nych ze śro­do­wi­skiem wod­nym (larwy żyją w wo­dzie, a do­ro­słe - w jej po­bli­żu); jętki;
2. dane do­ty­czą­ce prze­bie­gu przysz­łe­go zja­wi­ska astro­no­micz­ne­go, np. po­zor­ne po­ło­że­nie Słoń­ca, Księ­ży­ca i pla­net na nie­bie w okre­ślo­nym cza­sie i w okre­ślo­nym miej­scu na Ziemi, po­da­wa­ne zwy­kle w rocz­ni­kach astro­no­micz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) astr. dane ta­be­la­rycz­ne poz­wa­la­ją­ce okre­ślać po­ło­że­nie ciał nie­bie­skich;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) plu­ral|efe­me­ry­da.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efemeryzm

krót­kotr­wa­łość, prze­mi­jal­ność


Źródła:

SJP.pl

Efendi

1. daw­niej: tytuł no­szo­ny przez tu­rec­kie­go suł­ta­na;
2. w Tur­cji: pan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. w daw­nej Tur­cji: tytuł no­szo­ny przez suł­ta­na, a potem przez wy­so­kich urzęd­ni­ków

 (1.2) tu­rec­ki od­po­wied­nik formy „pan”


Efen­di – tu­rec­ki tytuł oz­na­cza­ją­cy "pana", "wład­cę". Pier­wot­nie od­no­sił się do suł­ta­na, potem do urzęd­ni­ków wy­so­kie­go szcze­bla jak bej lub pasza, na­stęp­nie do osób po­sia­da­ją­cych wy­u­czo­ny zawód i osób pi­śmien­nych. Znie­sio­ny w 1934 roku. Współ­cze­śnie uży­wa­ny po naz­wi­sku tytuł grzecz­no­ścio­wy od­po­wia­da­ją­cy pol­skie­mu „pan”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efes

marka tu­rec­kie­go piwa typu lager (dol­nej fer­men­ta­cji)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Efeski

przy­miot­nik od: Efez


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Efe­zem, do­ty­czą­cy Efezu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efesko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób efe­ski, po efe­sku


Źródła:

Wiktionary

Efesowiec

pra­cow­nik Fa­bry­ki Sa­mo­cho­dów Oso­bo­wych (FSO); FSO-wiec


Źródła:

SJP.pl

Efesowski

→ FSO (Fa­bry­ka Sa­mo­cho­dów Oso­bo­wych); FSO-wski


Źródła:

SJP.pl

Efez

sta­ro­żyt­ne mia­sto joń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. sta­ro­żyt­ne mia­sto w Azji Mniej­szej;


Efez (gr. Ἔφεσος "Ep­he­sos", tur. "Efes") – w sta­ro­żyt­no­ści jedno z 12 miast joń­skich w Azji Mniej­szej. Le­ża­ło przy uj­ściu rzeki Ka­y­stros (tur. "Küçük Men­de­res" – Mały Me­an­der) do Morza Egej­skie­go na te­re­nie obec­nej Tur­cji. Je­szcze przed przy­by­ciem ko­lo­ni­stów grec­kich osied­la­ły się na tym te­re­nie ludy Karów i Le­le­gów. Za­miesz­ki­wa­li oni zbo­cza wzgó­rza Ay­a­su­luk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efezjanin

miesz­ka­niec Efezu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Efezu

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Efezu, uro­dzo­na w Efe­zie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efezjanka

miesz­kan­ka Efezu


Źródła:

SJP.pl

Effel

naz­wi­sko, m.in. Jean Effel (wła­ści­wie François Le­je­u­ne, 12 stycz­nia 1908 w Pa­ry­żu - 16 paź­dzier­ni­ka 1982) - fran­cu­ski ka­ry­ka­tu­rzy­sta, ry­sow­nik i ak­wa­re­li­sta


Źródła:

SJP.pl

Effettuoso

[czy­taj: efet­tu­o­zo] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: efek­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Effie

na­gro­da przyz­na­wa­na do­rocz­nie w USA przez prze­mysł re­kla­mo­wy za sku­tecz­ną re­kla­mę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Efialtes

1. Efial­tes (?-ok. 469 p.n.e.), Grek, zdraj­ca wojsk spar­tań­skich w bit­wie pod Ter­mo­pi­la­mi w 480 p.n.e.;
2. Efial­tes (?-461 p.n.e.), sta­ro­żyt­ny po­li­tyk ateń­ski;
3. przen.
a) zmora;
b) zdraj­ca oj­czyz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efimek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. nu­mizm. talar uży­wa­ny w XVII i XVIII wieku w Rosji


Źródła:

Wiktionary

Efira

sta­dium lar­wal­ne me­du­zy; efyra


Źródła:

SJP.pl

Efka

1. śro­do­wi­sko­wo: efe­dry­na;
2. śro­do­wi­sko­wo: cho­ro­ba lub za­bu­rze­nie z ob­sza­ru psy­chia­trii, ko­do­wa­ne wiel­ką li­te­rą F;
3. po­tocz­nie: coś typu F


Źródła:

SJP.pl

Efl

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju nie­mę­sko­o­so­bo­we­go

 (1.1) = ang. En­glish as a Fo­re­ign Lan­gu­a­ge → an­giel­ski jako język obcy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eflorescencja

po­kry­wa solna ut­wo­rzo­na w pro­ce­sie wie­trze­nia sol­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Efod

w sta­ro­żyt­nym Iz­ra­e­lu:
1. część ce­re­mo­nial­nej szaty ar­cy­ka­pła­na, wy­ko­na­na z pła­tów lnia­ne­go płót­na, no­szo­na na wierz­chu wła­ści­wej szaty;
2. przed­miot kul­to­wy, prze­de wszyst­kim posąg boga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. ro­dzaj dal­ma­ty­ki no­szo­nej przez ar­cy­ka­pła­nów w sta­ro­żyt­nym Iz­ra­e­lu;


Efod (hebr. "efod", אפוד) – szata no­szo­na przez ar­cy­ka­pła­nów w Sta­ro­żyt­nym Iz­ra­e­lu jako część stro­ju li­tur­gicz­ne­go – były to dwa płaty wy­ko­na­ne głów­nie z bi­sio­ru po­łą­czo­ne pa­skiem na ra­mio­nach. Na przed­nim pła­cie umie­szczo­ny był pek­to­rał, w któ­rym prze­cho­wy­wa­no urim i tum­mim. Wyraz "efod" jest ho­mo­ni­mem, lecz po­zo­sta­łe jego zna­cze­nia nie są do końca jasne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efor

w sta­ro­żyt­nej Spar­cie: urzęd­nik spra­wu­ją­cy naj­wyż­szą wła­dzę ad­mi­ni­stra­cyj­ną i są­do­wą, zaj­mu­ją­cy się też po­li­ty­ką za­gra­nicz­ną, wy­bie­ra­ny co roku razem z czte­re­ma in­ny­mi oso­ba­mi do peł­nie­nia tej funk­cji


Efor ( ἔφορος "éphoros" – na­dzor­ca) – jeden z pię­ciu naj­wyż­szych urzęd­ni­ków w spar­tań­skiej polis, re­pre­zen­tu­ją­cych ży­wioł oli­gar­chicz­ny w jej ustro­ju. Po­cho­dze­nie urzę­du efo­ra­tu nie jest bli­żej znane, choć przy­pu­szcza się, że pię­ciu efo­rów po­wo­ła­no w końcu VII wieku p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eforat

w sta­ro­żyt­nej Spar­cie: urząd, sta­no­wi­sko efora; efor­stwo


Efo­rat – w Spar­cie in­sty­tu­cja re­pre­zen­tu­ją­ca, obok rady star­szych, in­te­re­sy oli­gar­chii. Efo­rów było pię­ciu. Wy­bie­ra­no ich na okres jed­ne­go roku. Kon­tro­lo­wa­li oni wszyst­kie in­sty­tu­cje w Spar­cie. Rów­nież kró­lów mogli za­skar­żyć przed ge­ruz­ją.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eforia

mia­sto w Ru­mu­nii; Efo­rie


Źródła:

SJP.pl

Eforstwo

w sta­ro­żyt­nej Spar­cie: urząd, sta­no­wi­sko efora; efo­rat


Źródła:

SJP.pl

Efr

skró­to­wiec

 (1.1) = Eu­ro­pej­ski Fun­dusz Ry­bac­ki

 (1.2) = Eu­ro­pej­ski Fun­dusz Roz­wo­ju


Źródła:

Wiktionary

Efraazja

Efra­az­ja, "Efra­a­sia" – nie za­wsze uz­na­wa­ny za osob­ny ro­dzaj di­no­za­u­ra z grupy pro­za­u­ro­po­dów.


Źródła:

Wikipedia

Efraim

wo­jen­na mo­ne­ta z li­che­go sre­bra albo złota, bita głów­nie w Lip­sku pod­czas wojny sied­mio­let­niej przez Efra­i­ma Bren­na, dzier­żaw­cę pru­skiej men­ni­cy pań­stwo­wej; efra­i­mi­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. mo­ne­ta bita w Lip­sku pod­czas wojny sied­mio­let­niej i wpro­wa­dza­na do obie­gu w Pol­sce


Efra­im (hebr. אֶפְרָיִם) – po­stać bi­blij­na ze Sta­re­go Te­sta­men­tu.

Młod­szy z dwóch synów Jó­ze­fa i Ase­nat, uro­dzo­ny w Egip­cie. Jakub za­a­dop­to­wał Efra­i­ma, swego wnuka, i swoje bło­go­sła­wień­stwo dał jemu, a nie jego star­sze­mu bratu Ma­nas­se­so­wi. Po­cząt­ko­wo miał dzie­wię­ciu synów: Szu­te­la­cha, Be­re­da, Ta­cha­ta, Ele­a­dę, Ta­cha­ta, Za­ba­da, Szu­te­la­cha, Ezera oraz Ele­a­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efraimita

wo­jen­na mo­ne­ta z li­che­go sre­bra albo złota, bita głów­nie w Lip­sku pod­czas wojny sied­mio­let­niej przez Efra­i­ma Bren­na, dzier­żaw­cę pru­skiej men­ni­cy pań­stwo­wej; efra­im


Źródła:

SJP.pl

Efraimowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Efra­i­ma lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Efraimski

→ Efra­i­mi­ta


Patrz:Efraimita

Źródła:

SJP.pl

Efrakcja

daw­niej: wła­ma­nie, wy­ła­ma­nie


Źródła:

SJP.pl

Efrem

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.;


Efrem, Efra­im – imię mę­skie po­cho­dze­nia bi­blij­ne­go. Wy­wo­dzi się od he­braj­skie­go słowa "Eph­ra­y­im" oz­na­cza­ją­ce­go „przy­no­szą­cy dobry owoc”. W Sta­rym Te­sta­men­cie był synem Jó­ze­fa i Ase­nat, twór­cą jed­ne­go z ple­mion Iz­ra­e­la. Ogło­szo­no sied­miu świę­tych o tym imie­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efremowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Efre­ma lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Efron

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. rzad. imię|pol­ski|m., jedno z imion bi­blij­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) bibl. geogr. nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ne pasmo gór­skie w Pa­le­sty­nie

 (2.2) bibl. geogr. wa­row­ne mia­sto po wschod­niej stro­nie Jor­da­nu, w po­ko­le­niu Be­nia­mi­na


Źródła:

Wiktionary

Efronteria

daw­niej: bez­czel­ność, aro­gan­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. bez­czel­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efrr

skró­to­wiec

 (1.1) polit. Eu­ro­pej­ski Fun­dusz Roz­wo­ju Re­gio­nal­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Efryt

w arab­skich wie­rze­niach lu­do­wych: zły duch, upiór; ifryt; afryt


Źródła:

SJP.pl

Efs

skró­to­wiec

 (1.1) = polit. Eu­ro­pej­ski Fun­dusz Spo­łecz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Efta

[czy­taj: efta] (skrót od: ang. Eu­ro­pe­an Free Trade As­so­cia­tion - Eu­ro­pej­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Wol­ne­go Hand­lu) mię­dzy­na­ro­do­wa or­ga­ni­za­cja go­spo­dar­cza dzia­ła­ją­ca od roku 1960; Efta


skró­to­wiec, ro­dzaj żeń­ski lub ni­ja­ki

 (1.1) skr. ekon. = Eu­ro­pe­an Free Trade As­so­cia­tion → Eu­ro­pej­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Wol­ne­go Hand­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Efuzja

1. mo­le­ku­lar­ne prze­mie­szcza­nie się gazu
2. wylew, np. magmy, lawy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. wylew

 (1.2) fiz. wy­pływ gazu lub cie­czy przez bar­dzo mały otwór;

 (1.3) geol. spo­koj­ny wylew lawy na po­wierzch­nię;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Efuzor

urzą­dze­nie zmie­nia­ją­ce ener­gię po­ten­cjal­ną ci­śnie­nia cie­czy w ener­gię ki­ne­tycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Efuzyjny

ty­czą­cy się efuz­ji


Źródła:

SJP.pl

Efuzywny

1. przy­miot­nik od: efuz­ja;
2. skała efu­zyw­na - skała po­cho­dze­nia wul­ka­nicz­ne­go; skała wy­lew­na


Źródła:

SJP.pl

Efwupowski

przy­miot­nik od: FWP (Fun­dusz Wcza­sów Pra­cow­ni­czych); FWP-owski


Źródła:

SJP.pl

Efyra

sta­dium lar­wal­ne me­du­zy; efira


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. po­stać lar­wal­na me­du­zy pow­sta­ła w wy­ni­ku stro­bi­li­za­cji;


Efyra (łac. "ep­hi­ra") – lar­wal­ne, wol­no­pły­wa­ją­ce sta­dium roz­wo­jo­we me­du­zy krąż­ko­pła­wów (scy­fo­me­du­za). Efyry pow­sta­ją po­przez ko­lej­ne odry­wa­nie się od ciała po­li­pa w pro­ce­sie stro­bi­li­za­cji, po­le­ga­ją­cej na po­przecz­nym po­dzia­le jego ciała. Na­stęp­nie roz­wi­ja­ją się w młode me­du­zy, aż w końcu staną się do­ro­sły­mi osob­ni­ka­mi. Odży­wia się głów­nie pier­wot­nia­ka­mi i plank­to­nem. Sy­me­trycz­ne ciało skła­da się z 4 lub 8 pła­tów wy­raź­nie po­wy­ci­na­nych na brze­gach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia