Dł.

skrót od: dłu­gość (od­czy­ty­wa­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); dług.


skrót

 (1.1) = dłu­gość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dławica

dła­wi­ca pier­sio­wa - cho­ro­ba pow­sta­ją­ca w wy­ni­ku zmian w na­czy­niach wień­co­wych i nie­dokr­wie­nia mię­śnia serca; ste­no­kar­dia; dusz­ni­ca bo­les­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dławicowy

zwią­za­ny z dła­wi­cą, do­ty­czą­cy dła­wi­cy


Źródła:

SJP.pl

Dławiduda

gwa­ro­wo: or­ga­ni­sta


Źródła:

SJP.pl

Dławiec

cho­ro­ba za­kaź­na; krup


Źródła:

SJP.pl

Dławienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dła­wić.


Dła­wie­nie jest zja­wi­skiem zmniej­sze­nia się ci­śnie­nia płynu przy prze­pły­wie przez przesz­ko­dę w po­sta­ci zwę­że­nia prze­kro­ju (np. przez zawór lub tar­czę z ot­wo­rem za­in­sta­lo­wa­na w prze­wo­dzie). Przy prze­pły­wie przez prze­wę­że­nie pręd­kość płynu (szcze­gól­nie gazów) zwięk­sza się, ci­śnie­nie i tem­pe­ra­tu­ra spa­da­ją.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dławigad

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny bo­cia­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. duży ptak bro­dzą­cy z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Myc­te­ria|Lin­na­e­us|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dławigady

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Myc­te­ria|ref=tak., ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny bo­cia­no­wa­tych;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: dła­wi­gad


Źródła:

Wiktionary

Dławik

1. cewka elek­trycz­na o dużej in­duk­cyj­no­ści;
2. przed­sta­wi­ciel mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny pta­ków z rzędu wró­blo­wych; dzi­wo­gon


Dła­wik – cewka in­duk­cyj­na za­po­bie­ga­ją­ca na­głym zmia­nom na­tę­że­nia prądu elek­trycz­ne­go lub słu­żą­ca do ogra­ni­cze­nia prądu prze­mien­ne­go bez strat mocy, jakie wy­stę­po­wa­ły­by gdyby ele­men­tem ogra­ni­cza­ją­cym była re­zy­stan­cja. Dła­wi­ki zwy­kle za­wie­ra­ją rdze­nie fer­ro­ma­gne­tycz­ne, choć mogą być też cew­ka­mi bez rdze­nia (po­wietrz­ny­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dławiki

1. cewka elek­trycz­na o dużej in­duk­cyj­no­ści;
2. przed­sta­wi­ciel mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny pta­ków z rzędu wró­blo­wych; dzi­wo­gon


Źródła:

SJP.pl

Dławikowy

→ dła­wik


Patrz:dławik

Źródła:

SJP.pl

Dławisz

pną­cze o ma­łych, po­ma­rań­czo­wych owo­cach z ro­dzi­ny trzmie­li­no­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ce­la­strus|L.|ref=tak. ro­dzaj ro­ślin z ro­dza­ju dła­wi­szow­ców;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju dła­wisz (1.1)

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. oz­najm. od dła­wić


Dła­wisz ("Ce­la­strus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny dła­wi­szo­wa­tych. Na­le­ży do niego około 30–40 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej, rza­dziej umiar­ko­wa­nej na obu kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich (w Ame­ry­ce Pół­noc­nej tylko dła­wisz ame­ry­kań­ski i okrą­gło­list­ny), na Ma­da­ga­ska­rze, w po­łud­nio­wej i wschod­niej Azji (tu naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie, tylko w Chi­nach jest 16 en­de­mi­tów) oraz w Au­stra­lii i na wy­spach Oce­a­nii. Są to ro­śli­ny leśne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dławiszowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu dła­wi­szow­ców


Dła­wi­szo­wa­te ("Ce­la­stra­ce­ae" R. Br.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu dła­wi­szow­ców ("Ce­la­stra­les"). Obej­mu­je 94 ro­dza­je z ok. 1400 ga­tun­ka­mi. We flo­rze Pol­ski re­pre­zen­to­wa­na jest tylko przez ros­ną­cą dziko trzmie­li­nę ("Eu­o­ny­mus") i dzie­wię­cior­ni­ka ("Par­nas­sia") oraz upra­wia­ne­go dła­wi­sza ("Ce­la­strus").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dławiszowaty

o ce­chach dła­wi­szo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Dławiszowce

rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Dła­wi­szow­ce ("Ce­la­stra­les" Ba­sker­vil­le) – grupa ro­ślin okry­to­na­sien­nych sta­no­wią­ca klad wy­róż­nia­ny w ran­dze rzędu w róż­nych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych. Obej­mu­je dwie ro­dzi­ny z 94 ro­dza­ja­mi i ok. 1355 ga­tun­ka­mi, przy czym do "Le­pi­do­bo­try­a­ce­ae" na­le­żą dwa ga­tun­ki z dwóch ro­dza­jów spo­ty­ka­ne w tro­pi­kach Afry­ki oraz Ame­ry­ki Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej, a do dła­wi­szo­wa­tych "Ce­la­stra­ce­ae" – cała resz­ta roz­prze­strze­nio­na na wszyst­kich kon­ty­nen­tach (z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy) i we wszyst­kich stre­fach kli­ma­tycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dławiący

1. po­wo­do­wać nie­mo­że­nie od­dy­cha­nia; dusić, gnieść;
2. prze­no­śne:
a) tłu­mić (np. pow­sta­nie);
b) uci­skać (np. oby­wa­te­li);
3. techn. re­gu­lo­wać prze­pływ gazu, cie­czy dzię­ki od­po­wied­nim urzą­dze­niom;
4. dła­wić się - czuć dła­wie­nie, być dła­wio­nym


Źródła:

SJP.pl

Dławić

1. po­wo­do­wać nie­mo­że­nie od­dy­cha­nia; dusić, gnieść;
2. prze­no­śne:
a) tłu­mić (np. pow­sta­nie);
b) uci­skać (np. oby­wa­te­li);
3. techn. re­gu­lo­wać prze­pływ gazu, cie­czy dzię­ki od­po­wied­nim urzą­dze­niom;
4. dła­wić się - czuć dła­wie­nie, być dła­wio­nym


cza­sow­nik

 (1.1) unie­moż­li­wiać swo­bod­ne od­dy­cha­nie, ta­mo­wać od­dech, po­wo­do­wać krztu­sze­nie się

 (1.2) dusić kogoś

 (1.3) tłu­mić lub lik­wi­do­wać coś

 (1.4) prze­śla­do­wać coś, gnę­bić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dławnica

urzą­dze­nie uszczel­nia­ją­ce prze­pust mię­dzy ot­wo­rem i ru­cho­mym ele­men­tem prze­cho­dzą­cym przez ten otwór; dła­wik


Źródła:

SJP.pl

Dławnicowy

→ dław­ni­ca


Patrz:dławnica

Źródła:

SJP.pl

Dławny

daw­niej:
1. du­szo­ny, dła­wio­ny;
2. dusz­ny, wy­peł­nio­ny za­du­chem


Źródła:

SJP.pl

Dłoniak

leszcz uży­wa­ny do za­ry­bia­nia


Źródła:

SJP.pl

Dłoniasty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem dłoń


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kształt dłoni, przy­po­mi­na­ją­cy dłoń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dłonica

rę­ka­wi­ca ochron­na nie­ma­ją­ca pal­ców


Źródła:

SJP.pl

Dłoniowaty

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kształt dłoni, wy­glą­da­ją­cy jak dłoń

 (1.2) daw. ma­ją­cy dłu­gość dłoni


Źródła:

Wiktionary

Dłoniowy

przy­miot­nik od: dłoń


Źródła:

SJP.pl

Dłoń

część ciała ludz­kie­go umie­szczo­na na końcu ręki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. po­wierzch­nia ręki po­zba­wio­na owło­sie­nia i ma­ją­ca linie pa­pi­lar­ne;

 (1.2) pot. ręka – część koń­czy­ny gór­nej czło­wie­ka od nad­garst­ka do końca pal­ców


Dłoń ( palma manus) – u na­czel­nych oko­li­ca ciała obej­mu­ją­ca po­wierzch­nię przed­nią (w po­zy­cji ana­to­micz­nej) śró­drę­cza (od dal­szej linii zgię­cia skóry na nad­garst­ku do mię­dzy­pal­co­wych fał­dów skór­nych). W tym uję­ciu do dłoni nie za­li­cza­ją się po­wierzch­nie przed­nie pal­ców i nad­garst­ka, na­to­miast razem z nią two­rzą po­wierzch­nię dło­nio­wą ręki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dłubacz

po­tocz­nie:
1. ktoś, kto wy­ko­nu­je jakąś czyn­ność zbyt dro­biaz­go­wo;
2. ktoś, kto zaj­mu­je się wąską dzie­dzi­ną wie­dzy


Źródła:

SJP.pl

Dłubaczka

→ dłu­bacz


Patrz:dłubacz

Źródła:

SJP.pl

Dłubak

na­rzę­dzie uży­wa­ne przy wy­ko­ny­wa­niu od­wier­tów


Źródła:

SJP.pl

Dłubanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dłu­bać.


Źródła:

Wiktionary

Dłubanina

żmud­na ro­bo­ta


Źródła:

SJP.pl

Dłubanka

łódź zro­bio­na z jed­ne­go pnia drze­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. pry­mi­tyw­na łódka wy­ko­na­na z wy­drą­żo­ne­go pnia drze­wa;


Dłu­ban­ka – naj­star­sza forma łodzi, zro­bio­na z wyż­ło­bio­ne­go pnia drze­wa. Praw­do­po­dob­nie zo­sta­ły one wy­na­le­zio­ne w ósmym ty­siąc­le­ciu przed naszą erą, ale niek­tó­re ple­mio­na za­miesz­ku­ją­ce lasy tro­pi­kal­ne (np. do­rze­cze Ama­zon­ki) do dziś ich uży­wa­ją.

Łodzi tego typu użyli Sło­wia­nie pod­czas nie­u­da­nej próby zdo­by­cia Kon­stan­ty­no­po­la w 626. Flota ich dłu­ba­nek zo­sta­ła roz­pro­szo­na i zni­szczo­na przez bi­zan­tyń­skie okrę­ty wo­jen­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dłubać

1. drą­żyć, ryć przy po­mo­cy ja­kie­goś na­rzę­dzia, palca; grze­bać;
2. (czę­sto lek­ce­wa­żą­co) wy­ko­ny­wać ja­kieś prace, np. przy sa­mo­cho­dzie, maj­ster­ko­wać przy czymś


cza­sow­nik

 (1.1) drą­żyć w czymś lub żło­bić

 (1.2) pot. wy­ko­ny­wać jakąś pracę długo i sta­ran­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dłubek

czło­wiek który pra­cu­je po­wo­li, z dro­biaz­go­wą do­kład­no­ścią


Źródła:

SJP.pl

Dłubnąć

wy­drą­żyć, wyż­ło­bić za po­mo­cą ja­kie­goś na­rzę­dzia


Źródła:

SJP.pl

Dłuciarz

pra­cow­nik ob­słu­gu­ją­cy dłu­tar­kę


Źródła:

SJP.pl

Dług

po­życz­ka; zo­bo­wią­za­nie dłuż­ni­ka; prze­no­śnie: obo­wią­zek mo­ral­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) to, co zo­sta­ło do od­da­nia lub za­pła­ce­nia po wzię­ciu po­życz­ki lub na pod­sta­wie innej umowy;

 (1.2) przen. zo­bo­wią­za­nie mo­ral­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dług.

skrót od: dłu­gość (od­czy­ty­wa­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); dł.


Źródła:

SJP.pl

Długachny

dłu­ga­śny;
1. po­tocz­nie: bar­dzo długi;
2. żar­to­bli­wie: wy­so­ki


Źródła:

SJP.pl

Długajczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długas

śro­do­wi­sko­wo: dłu­go­dy­stan­so­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. sport. dłu­go­dy­stan­so­wiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długawy

po­tocz­nie: tro­chę za długi; przy­dłu­gi


Źródła:

SJP.pl

Długaśny

dłu­ga­wy;
1. po­tocz­nie: bar­dzo długi;
2. żar­to­bli­wie: wy­so­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zgrub. pot. bar­dzo długi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długi

1. odz­na­cza­ją­cy się po­nad­prze­cięt­ną od­le­gło­ścią po­mię­dzy skraj­ny­mi punk­ta­mi, cią­gną­cy się na znacz­ną od­le­głość;
2. mie­rzą­cy wzdłuż, czę­sto w po­łą­cze­niu z jed­nost­ka­mi licz­bo­wy­mi (np. po­mie­szcze­nie dłu­gie na 7 me­trów);
3. trwa­ją­cy znacz­ny czas, dłu­gotr­wa­ły;
4. żar­to­bli­wie, o czło­wie­ku: wy­so­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy znacz­ny wy­miar po­dłuż­ny (dłu­gość)

 (1.2) trwa­ją­cy znacz­ny czas

 (1.3) żart. o czło­wie­ku: wy­so­ki

 (1.4) pot. ma­ją­cy okre­ślo­ną dłu­gość lub trwa­ją­cy okre­ślo­ny czas

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: dług


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Długo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) na znacz­ną dłu­gość

 (1.2) przez, na znacz­ny czas


Źródła:

Wiktionary

Długoborski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Długobrody

ma­ją­cy długą brodę


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy długą brodę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoczuby

1. go­łą­bek dłu­go­czu­by - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych; abo­ry­ge­nek dłu­go­czu­by;
2. ping­win dłu­go­czu­by - ga­tu­nek ping­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Długodystansowiec

bie­gacz spe­cja­li­zu­ją­cy się w bie­gach na dłu­gich dy­stan­sach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. bie­gacz bie­ga­ją­cy na dłu­gich dy­stan­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długodystansowość

→ dłu­go­dy­stan­so­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dłu­go­dy­stan­so­we; cecha tych, któ­rzy są dłu­go­dy­stan­so­wi


Patrz:długodystansowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długodystansowy

1. ma­ją­cy zwią­zek z du­ży­mi od­le­gło­ścia­mi, od­by­wa­ją­cy się na dużej od­le­gło­ści;
2. książ­ko­wo: obli­czo­ny, za­pla­no­wa­ny na dłuż­szy czas; dłu­go­fa­lo­wy, dłu­go­o­kre­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Długodzioby

ma­ją­cy długi dziób


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­sia­da długi dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długodziób

ptak ma­ją­cy długi dziób


Źródła:

SJP.pl

Długofalowość

→ dłu­go­fa­lo­wy


Patrz:długofalowy

Źródła:

SJP.pl

Długofalowy

1. trwa­ją­cy długo lub za­pla­no­wa­ny na dłuż­szy czas, ma­ją­cy długi ho­ry­zont; dłu­go­o­kre­so­wy;
2. zwią­za­ny z dłu­gi­mi fa­la­mi elek­tro­ma­gne­tycz­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Długofazowość

→ dłu­go­fa­zo­wy


Patrz:długofazowy

Źródła:

SJP.pl

Długograj

śro­do­wi­sko­wo: dłu­go­gra­ją­ca płyta wi­ny­lo­wa mie­szczą­ca do 40 minut mu­zy­ki; long­play


Źródła:

SJP.pl

Długogrający

płyta dłu­go­gra­ją­ca - płyta wi­ny­lo­wa mie­szczą­ca do 40 minut mu­zy­ki; long­play, dłu­go­graj (śro­do­wi­sko­wo)


Źródła:

SJP.pl

Długogrzywy

ma­ją­cy długą grzy­wę


Źródła:

SJP.pl

Długogłowie

w an­tro­po­lo­gii: kształt ludz­kiej głowy wy­dłu­żo­ny ku ty­ło­wi, ty­po­wy np. dla rdzen­nych Au­stra­lij­czy­ków; do­li­cho­ke­fa­lia, do­li­cho­ce­fa­lia, dłu­go­gło­wość, po­dłuż­no­gło­wość, po­dłuż­no­gło­wie


Źródła:

SJP.pl

Długogłowiec

w an­tro­po­lo­gii: czło­wiek o kształ­cie głowy wy­dłu­żo­nym ku ty­ło­wi, ty­po­wym np. dla rdzen­nych Au­stra­lij­czy­ków; po­dłuż­no­gło­wiec


Źródła:

SJP.pl

Długogłowość

w an­tro­po­lo­gii: kształt ludz­kiej głowy wy­dłu­żo­ny ku ty­ło­wi, ty­po­wy np. dla rdzen­nych Au­stra­lij­czy­ków; do­li­cho­ke­fa­lia, do­li­cho­ce­fa­lia, dłu­go­gło­wie, po­dłuż­no­gło­wość, po­dłuż­no­gło­wie


Źródła:

SJP.pl

Długogłowy

o czło­wie­ku: ma­ją­cy kształt głowy wy­dłu­żo­ny ku ty­ło­wi, ty­po­wy np. dla rdzen­nych Au­stra­lij­czy­ków; po­dłuż­no­gło­wy


Źródła:

SJP.pl

Długoigielny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bot. ma­ją­cy dłu­gie igły


Źródła:

Wiktionary

Długojęzyczny

1. ma­ją­cy długi język;
2. prze­no­śnie: nie­u­mie­ją­cy do­cho­wać ta­jem­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Długokolcy

igłoz­wierz dłu­go­kol­cy - ga­tu­nek ssaka z ro­dza­ju ko­en­du


Źródła:

SJP.pl

Długokończysty

ba­gniak dłu­go­koń­czy­sty - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny szmo­tło­cho­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Długokęcki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Długokłosowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy dłu­gie kłosy


Źródła:

Wiktionary

Długoletni

trwa­ją­cy wiele lat, wie­lo­let­ni


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy wiele lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoletniość

→ dłu­go­let­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co dłu­go­let­nie


Patrz:długoletni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy dłu­gie li­ście


Źródła:

Wiktionary

Długolufowy

o broni pal­nej: ma­ją­cy długą lufę


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. ma­ją­cy długą lufę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długometrażowy

film dłu­go­me­tra­żo­wy - film trwa­ją­cy dłu­żej niż 55 minut; film peł­no­me­tra­żo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) film. ma­ją­cy długi me­traż, o dłu­gim cza­sie trwa­nia (zwy­cza­jo­wo od 40-60 minut);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długomir

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Długomirostwo

Dłu­go­mir z mał­żon­ką; Dłu­go­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Długomirowie

Dłu­go­mir z mał­żon­ką; Dłu­go­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Długomirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dłu­go­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Długomił

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Dłu­go­mił – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Długo-" ("długi – roz­cią­gnię­ty w prze­strze­ni") i "-mił" ("miły"). Mogło ono oz­na­czać "miły lu­dziom wszę­dzie na dużym ob­sza­rze". Zdrob­nie­niem tego imie­nia jest Dłu­gosz.

Dłu­go­mił imie­ni­ny ob­cho­dzi 21 stycz­nia i 13 kwiet­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Długomiłowice

wieś w Pol­sce


Dłu­go­mi­ło­wi­ce (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Lan­glie­ben) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie kę­dzie­rzyń­sko-ko­ziel­skim, w gmi­nie Reń­ska Wieś na Gór­nym Ślą­sku.

Czę­ścia­mi wsi są: Pierz­cho­wi­ce i Żab­nik.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Dłu­go­mi­ło­wi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Reń­ska Wieś.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długomiłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Dłu­go­mi­ła


Źródła:

Wiktionary

Długonogi

ma­ją­cy dłu­gie nogi


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gie nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długonos

dłu­go­nos cier­ni­sty - ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby z ro­dzi­ny dłu­go­no­so­wa­tych; wę­go­rzyk cier­ni­sty


Źródła:

SJP.pl

Długonosowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb pro­mie­nio­płet­wych


Dłu­go­no­so­wa­te (Ma­sta­cem­be­li­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb z rzędu szcze­li­noksz­tałt­nych (Syn­bran­chi­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długonosy

ma­ją­cy długi nos


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy długi nos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długonożny

zwy­kle o zwie­rzę­tach: ma­ją­cy dłu­gie nogi; dłu­go­no­gi


Źródła:

SJP.pl

Długonóg

gry­zoń z ro­dzi­ny po­strzał­ko­wa­tych; po­strzał­ka


Źródła:

SJP.pl

Długoogniskowy

obiek­tyw dłu­go­o­gni­sko­wy - obiek­tyw apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go lub ka­me­ry o spe­cjal­nym przez­na­cze­niu, np. te­le­o­biek­tyw lub obiek­tyw do zbli­żeń


Źródła:

SJP.pl

Długoogoniasty

1. ma­ją­cy długi ogon; dłu­go­o­go­no­wy;
2. goral dłu­go­o­go­nia­sty - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny krę­to­ro­gich, za­miesz­ku­ją­cy ska­li­ste i tra­wia­ste te­re­ny w po­bli­żu lasów; goral dłu­go­o­go­no­wy, goral chiń­ski;
3. suseł dłu­go­o­go­nia­sty - ga­tu­nek gry­zo­nia z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Długoogonkowy

zwy­kle o li­ściach: ma­ją­cy długi ogo­nek, np. buk dłu­go­o­gon­ko­wy, lipa dłu­go­o­gon­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Długoogonowy

1. ma­ją­cy długi ogon; dłu­go­o­go­nia­sty;
2. pan­cer­nik dłu­go­o­go­no­wy - ga­tu­nek ssaka lą­do­we­go z ro­dzi­ny pan­cer­ni­ków; peba;
3. łu­sko­wiec dłu­go­o­go­no­wy - ssak ło­ży­sko­wy z rzędu łu­skow­ców;
4. babka dłu­go­o­go­no­wa - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny bab­ko­wa­tych;
5. goral dłu­go­o­go­no­wy - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny krę­to­ro­gich, za­miesz­ku­ją­cy ska­li­ste i tra­wia­ste te­re­ny w po­bli­żu lasów; goral dłu­go­o­go­nia­sty, goral chiń­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma długi ogon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długookresowość

→ dłu­go­o­kre­so­wy


Patrz:długookresowy

Źródła:

SJP.pl

Długookresowy

1. długo trwa­ją­cy;
2. za­pla­no­wa­ny na dłuż­szy czas


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy przez długi okres lub za­pla­no­wa­ny na długi czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoostrogowy

gółka dłu­go­o­stro­go­wa - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Długopalcowy

przy­miot­nik

 (1.1) biol. taki, który ma dłu­gie palce


Źródła:

Wiktionary

Długopalcy

ma­ją­cy dłu­gie palce; dłu­go­pal­cza­sty


Źródła:

SJP.pl

Długopalczasty

ma­ją­cy dłu­gie palce; dłu­go­pal­cy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gie palce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długopis

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­rzę­dzie do pi­sa­nia, w któ­rym pisze się wy­mien­ny­mi wkła­da­mi z atra­men­tem lub żelem


Koń­ców­ka dłu­go­pi­su – wi­docz­na kulka roz­pro­wa­dza­ją­ca tusz

Dłu­go­pis – na­rzę­dzie do pi­sa­nia wy­na­le­zio­ne w 1938 roku przez wę­gier­skie­go ar­ty­stę i dzien­ni­ka­rza László Bíró. Po wy­bu­chu wojny uciekł on z oj­czyz­ny i do­tarł do Ar­gen­ty­ny, gdzie ze swoim bra­tem Ge­or­ge’em (che­mi­kiem) udo­sko­na­la­li wy­na­la­zek.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Długopisik

zdrob­nie­nie od: dłu­go­pis


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dłu­go­pis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długopisowy

przy­miot­nik od: dłu­go­pis


Źródła:

SJP.pl

Długoplanowy

za­pla­no­wa­ny na długi czas


Źródła:

SJP.pl

Długopole

wieś w Pol­sce


Dłu­go­po­le – wieś wie­lo­droż­ni­ca w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Nowy Targ.

Wieś kró­lew­ska, po­ło­żo­na w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie są­dec­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go, na­le­ża­ła do te­nu­ty no­wo­tar­skiej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długopole-Zdrój

wieś w Pol­sce


Dłu­go­po­le-Zdrój (niem. "Bad Lan­ge­nau") – wieś uz­dro­wi­sko­wa w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie By­strzy­ca Kłodz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długopolski

przy­miot­nik od: Dłu­go­po­le-Zdrój


Źródła:

SJP.pl

Długopoły

o ubra­niu: ma­ją­cy dłu­gie poły


przy­miot­nik

 (1.1) o ubio­rze ma­ją­cy dłu­gie poły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długopręcikowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy dłu­gie prę­ci­ki


Źródła:

Wiktionary

Długopyski

del­fin dłu­go­py­ski - ga­tu­nek del­fi­na; del­fin zwy­czaj­ny


Źródła:

SJP.pl

Długopęd

pęd roz­wi­nię­ty ty­po­wo, o wy­dłu­żo­nych mię­dzy­węź­lach


Dłu­go­pęd – bocz­ny pęd ro­ślin drze­wia­stych o dłu­gich mię­dzy­węź­lach (od­le­gło­ściach mię­dzy po­szcze­gól­ny­mi liść­mi) i sil­nym przy­ro­ście na dłu­gość. Na pę­dzie takim wy­stę­pu­ją po­je­dyn­cze pąki li­ścio­we, rzad­ko kwia­to­we (np. u for­sy­cji). Cechy mor­fo­lo­gicz­ne dłu­go­pę­dów od­gry­wa­ją czę­sto istot­ną rolę przy oz­na­cza­niu ga­tun­ków i od­mian.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długopłatkowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który ma dłu­gie płat­ki


Źródła:

Wiktionary

Długopłetwiec

waleń z po­drzę­du fisz­bi­now­ców; hum­bak, dłu­go­płet­wo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­gap­te­ra|Gray|ref=tak., ro­dzaj mor­skie­go ssaka z ro­dzi­ny płet­wa­lo­wa­tych

 (1.2) zool. waleń z ro­dza­ju dłu­go­płet­wiec (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długopłetwowiec

waleń z po­drzę­du fisz­bi­now­ców; hum­bak, dłu­go­płet­wiec


Źródła:

SJP.pl

Długopłetwy

1. grind­wal dłu­go­płet­wy - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych;
2. tuń­czyk dłu­go­płet­wy - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ma­kre­lo­wa­tych; tuń­czyk biały, tuń­czyk al­ba­ko­ra;
3. stad­nik (by­strzyk, ale­stes) dłu­go­płet­wy - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ale­ste­so­wa­tych


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy długą płet­wę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoramienny

ma­ją­cy dłu­gie ra­mio­na


Źródła:

SJP.pl

Długorogi

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dłu­gie rogi


Źródła:

Wiktionary

Długoryjec

motyl z ro­dzi­ny za­wi­sa­ko­wa­tych; fru­czak go­łą­bek


Źródła:

SJP.pl

Długoryjki

trzeń dłu­go­ryj­ki - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych; trzeń dłu­go­ryj­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Długoryjkowy

trzeń dłu­go­ryj­ko­wy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych; trzeń dłu­go­ryj­ki


Źródła:

SJP.pl

Długorzęsy

ma­ją­cy dłu­gie rzęsy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gie rzęsy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoręki

ma­ją­cy dłu­gie ręce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dłu­gie ręce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoseryjność

→ dłu­go­se­ryj­ny


Patrz:długoseryjny

Źródła:

SJP.pl

Długoseryjny

pro­du­ko­wa­ny w dłu­gich se­riach, du­żych ilo­ściach w tej samej wer­sji


Źródła:

SJP.pl

Długosiedlski

przy­miot­nik od: Dłu­go­sio­dło


Źródła:

SJP.pl

Długosiodło

wieś w Pol­sce


Dłu­go­sio­dło – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wysz­kow­skim, w gmi­nie Dłu­go­sio­dło. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad rzeką Wy­ma­kracz. Jest sie­dzi­bą gminy Dłu­go­sio­dło.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długoskrzydlak

dłu­gos­krzyd­lak sier­posz - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


Dłu­gos­krzyd­lak ("Pha­ne­rop­te­ra") – ro­dzaj owa­dów pro­stos­krzy­dłych z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych.

Są to owady śred­nich roz­mia­rów o zie­lo­nym ubar­wie­niu. Ich głowę ce­chu­ją dłuż­sze od ciała czuł­ki i mały wierz­cho­łek cie­mie­nia z bru­zdą poś­rod­ku. Przed­ple­cze ce­chu­je pła­ski, wy­dłu­żo­ny ku ty­ło­wi dysk i za­o­krą­glo­ne płaty bocz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długoskrzydłe

dawna nazwa rzędu pta­ków, obec­nie wy­stę­pu­ją­ce­go pod nazwą krót­ko­no­gich


Źródła:

SJP.pl

Długoskrzydły

ma­ją­cy dłu­gie skrzy­dła


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dłu­gie skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długosterny

część nazwy wielu ga­tun­ków pta­ków, np. safo dłu­go­ster­ny, go­łę­biak dłu­go­ster­ny, wy­drzyk dłu­go­ster­ny


Źródła:

SJP.pl

Długosz

dłu­gosz kró­lew­ski (Os­mun­da re­ga­lis) - chro­nio­na w Pol­sce pa­proć ros­ną­ca w pod­mo­kłych la­sach i na tor­fo­wi­skach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m., po­u­fa­ła forma imie­nia Dłu­go­mił;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. potok na Przed­gó­rzu Pacz­kow­skim

 (2.2) geogr. grzbiet gór­ski Su­de­tach Środ­ko­wych;

 (2.3) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w gmi­nie Szy­dło­wiec;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Długoszczęki

del­fi­nek dłu­go­szczę­ki - ga­tu­nek ssaka mor­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Długoszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Długoszowate

ro­dzi­na pa­pro­ci


Dłu­go­szo­wa­te ("Os­mun­da­ce­ae") – ro­dzi­na pa­pro­ci, je­dy­na z rzędu dłu­go­szow­ców "Os­mun­da­les". Obej­mu­je ok. 23 ga­tun­ki gru­po­wa­ne w 4 lub 6 ro­dza­jów. Ro­dzi­na ma za­sięg nie­mal kos­mo­po­li­tycz­ny – brak jej tylko na ob­sza­rach oko­ło­bie­gu­no­wych i znaj­du­ją­cych się pod wpły­wem kli­ma­tu go­rą­ce­go i su­che­go. W Eu­ro­pie, w tym w Pol­sce, ro­śnie tylko jeden ga­tu­nek – dłu­gosz kró­lew­ski "Os­mun­da re­ga­lis".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długoszowaty

o ce­chach dłu­go­szo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Długoszowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu pa­pro­ci


Źródła:

SJP.pl

Długoszowski

naz­wi­sko


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do Dłu­go­sza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Długoszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Dłu­go­sza


Źródła:

Wiktionary

Długoszpar

ga­tu­nek plank­to­no­żer­ne­go re­ki­na; żar­łacz ol­brzy­mi, rekin ol­brzy­mi, rekin sło­necz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ce­tor­hi­nus ma­xi­mus|Gun­ne­rus|ref=tak., ryba mor­ska o ma­syw­nym, wrze­cio­no­wa­tym ciele z po­dro­dzi­ny dłu­gosz­pa­ro­wa­tych;


Dłu­gosz­par, rekin ol­brzy­mi, żar­łacz ol­brzy­mi, rekin gi­gan­tycz­ny, rekin sło­necz­ny ("Ce­tor­hi­nus ma­xi­mus") – ga­tu­nek dużej, mor­skiej ryby chrzęst­nosz­kie­le­to­wej, je­dy­ny ży­ją­cy przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny dłu­gosz­pa­ro­wa­tych (Ce­tor­hi­ni­dae) za­li­cza­nej do lam­noksz­tałt­nych. Na­zy­wa­ny cza­sa­mi re­ki­nem sło­necz­nym z po­wo­du skłon­no­ści do wy­grze­wa­nia się na słoń­cu tuż pod po­wierzch­nią wody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Długoszpon

ptak (8 ga­tun­ków) za­miesz­ku­ją­cy te­re­ny ba­gni­ste i bo­ga­to za­ro­śnię­te ro­ślin­no­ścią zbior­ni­ki wodne w re­jo­nach tro­pi­kal­nych; cha­rak­te­ry­stycz­ne dłu­gie nogi z dłu­gi­mi pal­ca­mi, umoż­li­wia­ją­ce cho­dze­nie po pły­wa­ją­cej ro­ślin­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ja­ca­ni­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoszyi

1. ma­ją­cy długą szyję;
2. ge­re­nuk dłu­go­szyi - ga­tu­nek an­ty­lo­py z ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy długą szyję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoszyjkowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu grzy­bów z typu wor­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Długoszyn

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długoszypułkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy dłu­gie szy­puł­ki


Źródła:

Wiktionary

Długoterminowiec

1. śro­do­wi­sko­wo: me­te­o­ro­log zaj­mu­ją­cy się opra­co­wy­wa­niem dłu­go­ter­mi­no­wych pro­gnoz po­go­dy;
2. ska­za­ny na dłu­go­let­nie wię­zie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. wię­zień od­sia­du­ją­cy długi wyrok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoterminowość

→ dłu­go­ter­mi­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dłu­go­ter­mi­no­we; cecha tych, któ­rzy są dłu­go­ter­mi­no­wi


Patrz:długoterminowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoterminowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) trwa­ją­cy długo; prze­wi­dzia­ny na długi okres lub ma­ją­cy od­le­gły ter­min re­a­li­za­cji

 (1.2) środ. o więź­niu: od­by­wa­ją­cy długą karę wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Długotrwale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób dłu­gotr­wa­ły


Źródła:

Wiktionary

Długotrwałość

→ dłu­gotr­wa­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co dłu­gotr­wa­łe


Patrz:długotrwały

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długotrwały

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy przez długi czas

 (1.2) ma­ją­cy długi czas przy­dat­no­ści, trwa­ło­ści lub dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Długotrzonkowy

1. ma­ją­cy dług trzo­nek;
2. próch­ni­lec dłu­go­trzon­ko­wy - ga­tu­nek grzy­ba z ro­dzi­ny próch­nil­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Długouch

Dłu­go­uch ("Oto­nyc­te­ris") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny mrocz­ków (Ve­sper­ti­lio­ni­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych (Ve­sper­ti­lio­ni­dae).


Źródła:

Wikipedia

Długouchaty

przy­miot­nik

 (1.1) daw. ma­ją­cy dłu­gie ucha


Źródła:

Wiktionary

Długouchy

ma­ją­cy dłu­gie uszy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gie uszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długoweekendowy

[czy­taj: dłu­go­łi­ken­do­wy] zwią­za­ny z dłu­gim we­e­ken­dem


Źródła:

SJP.pl

Długowieczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dłu­go­wiecz­ny; bar­dziej dłu­go­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Długowieczność

→ dłu­go­wiecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dłu­gie życie;

 (1.2) dłu­gie trwa­nie


Dłu­go­wiecz­ność – dłu­gość życia czło­wie­ka, zwie­rzę­cia, bądź drze­wa wyż­sza od ocze­ki­wa­nej.

Wpływ na dłu­go­wiecz­ność mają różne czyn­ni­ki. Głów­nie są to uwa­run­ko­wa­nia ge­ne­tycz­ne (od­po­wia­da­ją w 20-30% za dłu­go­wiecz­ność), styl życia, a także kli­mat da­ne­go kraju. Przy­pad­ka­mi skraj­nej dłu­go­wiecz­no­ści są tzw. su­per­stu­lat­ko­wie, czyli osoby, które prze­kro­czy­ły 110 lat.


Patrz:długowieczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Długowieczny

przy­miot­nik

 (1.1) długo ży­ją­cy lub ma­ją­cy długo żyć, długo trwa­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Długowiekowy

ma­ją­cy wiele wie­ków, trwa­ją­cy wiele wie­ków; wie­lo­wie­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy wiele wie­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długowzroczny

daw­niej: da­le­kowz­rocz­ny


Źródła:

SJP.pl

Długowąsowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb su­moksz­tałt­nych


Dłu­go­wą­so­wa­te (Cla­rii­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb su­moksz­tałt­nych (Si­lu­ri­for­mes), bli­sko spo­krew­nio­na z He­te­rop­ne­u­sti­dae. Po­ła­wia­ne go­spo­dar­czo, ho­do­wa­ne w ak­wa­kul­tu­rze, a mniej­sze ga­tun­ki – w ak­wa­ry­sty­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długowąsy

1. ma­ją­cy dłu­gie wąsy;
2. kiełb dłu­go­wą­sy - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Długowłosy

ma­ją­cy dłu­gie włosy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy dłu­gie włosy

 (1.2) kynol. ma­ją­cy długą sierść

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek z dłu­gi­mi wło­sa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Długowłóknisty

zło­żo­ny z dłu­gich włó­kien


Źródła:

SJP.pl

Długoziarnisty

ryż dłu­go­ziar­ni­sty - od­mia­na ryżu o dłu­gich ziar­nach


Źródła:

SJP.pl

Długołańcuchowy

przy­miot­nik

 (1.1) o dłu­gim łań­cu­chu


Źródła:

Wiktionary

Długołęcki

przy­miot­nik od: Dłu­go­łę­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długołęka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Długościomierz

mier­nik dłu­go­ści, wy­mia­rów, roz­mia­rów obiek­tów, ciał, sto­so­wa­ny zaz­wy­czaj w me­cha­ni­ce pre­cy­zyj­nej


Źródła:

SJP.pl

Długość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. miara od­le­gło­ści mię­dzy dwoma punk­ta­mi li­czo­na w linii pro­stej albo po krzy­wej;

 (1.2) o cza­sie: czas trwa­nia cze­goś

 (1.3) fiz. o fali: najm­niej­sza od­le­głość mię­dzy dwoma punk­ta­mi o tej samej fazie drgań;

 (1.4) geogr. jedna ze współ­rzęd­nych ge­o­gra­ficz­nych, zmie­nia­ją­ca się w kie­run­ku wschód-za­chód

 (1.5) cecha tego, co dłu­gie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dłuski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dłusko

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dłutak

na­rzę­dzie do dłu­to­wa­nia ob­wied­nio­we­go kół zę­ba­tych


Źródła:

SJP.pl

Dłutarka

urzą­dze­nie do obrób­ki me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Dłuteczko

zdrob­nie­nie od: dłut­ko


Źródła:

SJP.pl

Dłutko

zdrob­nie­nie od: dłuto; małe dłuto


Źródła:

SJP.pl

Dłutkowaty

ma­ją­cy kształt dłut­ka, przy­po­mi­na­ją­cy dłut­ko


Źródła:

SJP.pl

Dłuto

na­rzę­dzie zbu­do­wa­ne z ostrza i uchwy­tu, uży­wa­ne m.in. do obrób­ki rzeź­biar­skiej, prze­ci­na­nia, wy­ko­ny­wa­nia ot­wo­rów, za­głę­bień


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. me­ta­lo­we na­rzę­dzie, zło­żo­ne z uchwy­tu i ostrza, uży­wa­ne m.in. do ręcz­nej obrób­ki rzeź­biar­skiej, wy­ko­ny­wa­nia ot­wo­rów, za­głę­bień, rzeź­bie­nia, prze­ci­na­nia i wy­gła­dza­nia;

 (1.2) grub. penis


Dłuto – na­rzę­dzie ręcz­ne wy­ko­na­ne zwy­kle ze stali na­rzę­dzio­wej lub nie­sto­po­wej uży­wa­ne do obrób­ki drew­na przez sny­ce­rzy, rzeź­bia­rzy, sto­la­rzy i drze­wo­ryt­ni­ków. Od­po­wied­niej kon­struk­cji dłuta, zwane prze­ci­na­ka­mi, uży­wa­ne są rów­nież do obrób­ki ka­mie­nia przez ka­mie­nia­rzy i rzeź­bia­rzy, a także przy pra­cach bu­dow­la­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dłutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dłu­to­wać.


Dłu­to­wa­nie – ro­dzaj obrób­ki skra­wa­niem po­le­ga­ją­cy na skra­wa­niu ma­te­ria­łu nożem umo­co­wa­nym do su­wa­ka wy­ko­nu­ją­ce­go pio­no­wy lub po­zio­my ruch po­su­wi­sto-zwrot­ny. Dłu­to­wa­nie sto­su­je się do obrób­ki kształ­tów nie­o­bro­to­wych jak uzę­bie­nie kół zę­ba­tych, krzyw­ki, rowki pod wpu­sty itp. Obra­biar­ka do dłu­to­wa­nia na­zy­wa się dłu­tow­ni­cą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dłutowaty

ma­ją­cy kształt dłuta, przy­po­mi­na­ją­cy dłuto


Źródła:

SJP.pl

Dłutować

1. obra­biać dłu­tem lub skra­wać dłu­tow­ni­cą (stru­gar­ką pio­no­wą) drew­no, metal, ka­mień itp.;
2. daw­niej: rzeź­bić


Źródła:

SJP.pl

Dłutownica

w tech­ni­ce: obra­biar­ka skra­wa­ją­ca do obrób­ki ot­wo­rów wie­lo­kąt­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) masz. stru­gar­ka pio­no­wa, słu­żą­ca do obrób­ki kół zę­ba­tych i ot­wo­rów wie­lo­kąt­nych, row­ków wpu­sto­wych itp.;


Dłu­tow­ni­ca, stru­gar­ka pio­no­wa – obra­biar­ka do obrób­ki skra­wa­niem, któ­rej głów­nym ru­chem jest ruch pro­sto­li­nio­wy w pła­szczyź­nie pio­no­wej (na­rzę­dzia skra­wa­ją­ce­go). Na­rzę­dzia sto­so­wa­ne do dłu­to­wa­nia są bez­poś­red­nio mo­co­wa­ne w imaku no­żo­wym lub spe­cjal­nych opraw­kach wraz z nio­są­cym je su­wa­kiem. Wy­po­sa­żo­ne są w stoły obro­to­we wraz z po­dziel­ni­cą, umoż­li­wia to do­kład­ne usta­wie­nie ką­to­we przed­mio­tu obra­bia­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dłutowniczy

→ dłu­tow­nik


Patrz:dłutownik

Źródła:

SJP.pl

Dłutownik

młot słu­żą­cy do obra­bia­nia ka­mie­ni; kar­bow­nik


Źródła:

SJP.pl

Dłutowski

→ Dłu­tów


Patrz:Dłutów

Źródła:

SJP.pl

Dłutowy

→ dłuto, np. pług dłu­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Dłutów

wieś w Pol­sce


Dłu­tów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­bia­nic­kim, w gmi­nie Dłu­tów.

Pry­wat­na wieś du­chow­na "Dło­tów" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie piotr­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go, włas­ność kra­kow­skiej ka­pi­tu­ły ka­te­dral­nej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Dłu­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dłuż.

skrót od: dol­no­łu­życ­ki; dłż.


Źródła:

SJP.pl

Dłużec

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dłużej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: długo


Źródła:

SJP.pl

Dłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dłu­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Dłużewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dłużniczka

→ dłuż­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: dłuż­nik (fi­nan­so­wy)

 (1.2) forma żeń­ska od: dłuż­nik (mo­ral­ny)


Patrz:dłużnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dłużniewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dłużnik

1. osoba lub firma, która za­cią­gnę­ła dług;
2. osoba ma­ją­ca wobec kogoś mo­ral­ne zo­bo­wią­za­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. osoba lub in­sty­tu­cja zo­bo­wią­za­na do zwro­tu długu (w for­mie pie­nięż­nej lub rze­czo­wej) wie­rzy­cie­lo­wi;

 (1.2) książk. osoba ma­ją­ca wobec kogoś mo­ral­ne zo­bo­wią­za­nia


Dłuż­nik ( de­bi­tor) – osoba zo­bo­wią­za­na do speł­nie­nia świad­cze­nia na rzecz innej osoby (wie­rzy­cie­la) na pod­sta­wie łą­czą­ce­go je sto­sun­ku zo­bo­wią­za­nio­we­go.

W po­stę­po­wa­niu eg­ze­ku­cyj­nym w ad­mi­ni­stra­cji od­po­wied­ni­kiem dłuż­ni­ka jest zo­bo­wią­za­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dłużność

daw­niej: dług


Źródła:

SJP.pl

Dłużny

1. ma­ją­cy dług do spła­ce­nia;
2. opie­wa­ją­cy na pe­wien dług, sta­no­wią­cy dług;
3. mo­ral­nie zo­bo­wią­za­ny do cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy do spła­ce­nia dług

 (1.2) ma­ją­cy chęć lub obo­wią­zek odw­za­jem­nie­nia się komuś

 (1.3) opie­wa­ją­cy na okre­ślo­ny dług; sta­no­wią­cy dług

 (1.4) daw. prze­bie­ga­ją­cy wzdłuż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dłuższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: długi


Źródła:

SJP.pl

Dłużyca

1. długi pień ścię­te­go drze­wa
2. gwa­ro­wo o wy­so­kiej ko­bie­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) leśn. długi pień ścię­te­go drze­wa z ob­cię­ty­mi ga­łę­zia­mi i wierz­choł­kiem, ma­ją­cy dłu­gość m.in. 9 m w przy­pad­ku drzew igla­stych i 6 m w przy­pad­ku drzew li­ścia­stych;

 (1.2) gwara. szo­fer­ska cię­ża­rów­ka z długą skrzy­nią ła­dun­ko­wą

 (1.3) gwara. szo­fer­ska na­cze­pa Jel­cza


Zo­bacz też: Dłu­ży­ca – wznie­sie­nie we Wzgó­rzach Bu­ko­wych.

Dłu­ży­ca – długi pień ścię­te­go drze­wa z ob­cię­tym wierz­choł­kiem i ga­łę­zia­mi. Jest to drew­no okrą­głe, śred­nio­wy­mia­ro­we lub wiel­ko­wy­mia­ro­we, o mi­ni­mal­nej dłu­go­ści 9 m dla ga­tun­ków igla­stych i 6 m dla ga­tun­ków li­ścia­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dłużycowy

przy­miot­nik od: dłu­ży­ca


Źródła:

SJP.pl

Dłużynka

chrząszcz z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Dłu­żyn­ka ("Obe­rea") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny zgrzy­pi­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dłużyzna

po­tocz­nie: zbyt długa, nu­żą­ca scena w ut­wo­rze, fil­mie lub sztu­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w po­wie­ści, przed­sta­wie­niu, fil­mie: scena zbyt długa, rozw­le­kła, nu­żą­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dłużyć

dłu­żyć się - o cza­sie: zbyt wolno mijać, wy­da­wać się dłuż­szym niż zwy­kle; wlec się


cza­sow­nik

 (1.1) stpol. za­dłu­żać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny dłu­żyć się

 (2.1) zda­wać się dłuż­szym niż zaz­wy­czaj, za wolno mijać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dłóg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dług


Źródła:

Wiktionary

Dłż.

skrót od: dol­no­łu­życ­ki; dłuż.


Źródła:

SJP.pl