Dw

skró­to­wiec

 (1.1) = in­form. do wia­do­mo­ści (pole adre­so­we w pocz­cie elek­tro­nicz­nej)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dw.

skrót od: do wia­do­mo­ści


skrót

 (1.1) = do wia­do­mo­ści

 (1.2) = do walki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwa

li­czeb­nik głów­ny oz­na­cza­ją­cy licz­bę 2 (np. dwa ciast­ka, dwie po­ma­rań­cze, dwaj chłop­cy)


li­czeb­nik głów­ny (po­rząd­ko­wy: drugi • zbio­ro­wy: dwoje)

 (1.1) licz­ba 2

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) cyfra 2

 (2.2) pot. eduk. ocena mier­na

 (2.3) daw. pot. eduk. ocena nie­do­sta­tecz­na (w skali czte­ro­stop­nio­wej)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwadzieścia

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy licz­bę 20


li­czeb­nik głów­ny

 (1.1) licz­ba 20


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwadzieściakroć

dwa­dzie­ścia razy; dwu­dzie­sto­krot­nie


Źródła:

SJP.pl

Dwadzieścioro

li­czeb­nik zbio­ro­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 20, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­giej


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) …od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 20


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwaj

forma li­czeb­ni­ka.

 (1.1) mę­sko­o­so­bo­wa forma li­czeb­ni­ka głów­ne­go dwa


Źródła:

Wiktionary

Dwakroć

dwa razy; dwu­krot­nie


przy­słó­wek

 (1.1) przest. dziś książk. dwa razy

li­czeb­nik głów­ny

 (2.1) przest. o pie­nią­dzach dwie­ście ty­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwanaście

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy licz­bę 12


li­czeb­nik głów­ny

 (1.1) licz­ba 12


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwanaścioro

li­czeb­nik zbio­ro­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 12, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­giej


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) …od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 12


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwanost

li­czeb­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dwa­na­ście


Źródła:

Wiktionary

Dwatysiącewatowy

ma­ją­cy moc dwóch ty­się­cy watów


Źródła:

SJP.pl

Dwc

skró­to­wiec

 (1.1) = de­kla­ra­cja war­to­ści cel­nej


Źródła:

Wiktionary

Dwernicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dwernik

wieś w Pol­sce


Dwer­nik (w la­tach 1977–1981 Prze­łom) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie bie­szczadz­kim, w gmi­nie Lu­to­wi­ska. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad po­to­kiem Dwer­nik i w po­bli­żu jego uj­ścia do Sanu.

W skład so­łect­wa "Dwer­nik" wcho­dzą także Dwer­ni­czek, Na­sicz­ne i Ca­ryń­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwieście

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy licz­bę 200


li­czeb­nik głów­ny

 (1.1) licz­ba 200


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwight

[czy­taj: dłajt] an­giel­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwikoski

→ Dwi­ko­zy; dwi­ko­ziań­ski


Źródła:

SJP.pl

Dwikozianin

miesz­ka­niec Dwi­ko­zów


Źródła:

SJP.pl

Dwikozianka

miesz­kan­ka Dwi­ko­zów


Źródła:

SJP.pl

Dwikoziański

→ Dwi­ko­zy; dwi­ko­ski


Źródła:

SJP.pl

Dwikozy

wieś w Pol­sce


Zo­bacz też: Dwi­ko­zy w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Dwi­ko­zy – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Dwi­ko­zy. Ma sta­tus so­łect­wa. Hi­sto­rycz­nie po­ło­żo­ne są w Ma­ło­pol­sce, w ziemi san­do­mier­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwina

rzeka w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­nej Rosji, ucho­dzą­ca do Morza Bia­łe­go;


Nie mylić z: Dźwi­na.

Dwina ( Северная Двина, "Sie­wier­na­ja Dwina") albo Dźwi­na Pół­noc­na – rzeka w pół­noc­nej Rosji. Pow­sta­je z po­łą­cze­nia Su­cho­ny i Jugu. Pły­nie po te­re­nach ni­zin­nych z licz­ny­mi roz­le­wi­ska­mi i od­no­ga­mi. Ucho­dzi do Za­to­ki Dwiń­skiej Morza Bia­łe­go, two­rząc deltę o po­wierzch­ni 900 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwiyrka

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. drzwicz­ki


Źródła:

Wiktionary

Dwiyrze

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. drzwi


Źródła:

Wiktionary

Dwiński

przy­miot­nik od: Dwina (rzeka w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Dwiną, do­ty­czą­cy Dwiny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwoina

w gar­bar­stwie: jedna z dwu warstw, na które prze­ci­na się skórę w jej gru­bo­ści; szpal­ta


Dwo­i­na lub szpal­ta – po­śled­ni ga­tu­nek skóry.

Skóra świń­ska oraz byd­lę­ca jest zbyt gruba do wielu za­sto­so­wań, dla­te­go w toku pro­duk­cji roz­ci­na się ją (dwoi) na dwie war­stwy: wierzch­nią (skórę li­co­wą) o po­żą­da­nej gru­bo­ści oraz po­zo­sta­łość, czyli dwo­i­nę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwoinka

bak­te­ria o kształ­cie zia­ren­ka fa­so­li, zwy­kle cho­ro­bot­wór­cza; di­plo­kok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mi­kro­biol. mor­fo­lo­gicz­na forma bak­te­rii pow­sta­ją­ca w wy­ni­ku po­łą­cze­nia dwóch ko­mó­rek ut­wo­rzo­nych po po­dzia­le ami­to­tycz­nym;


Dwo­in­ka ( Di­plo­coc­cus; l. mn. "di­plo­coc­ci") – mor­fo­lo­gicz­na forma bak­te­rii pow­sta­ją­ca w wy­ni­ku po­łą­cze­nia dwóch ko­mó­rek ut­wo­rzo­nych po po­dzia­le ami­to­tycz­nym. Czę­sto po­sia­da­ją wspól­ną otocz­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwoinkowy

przy­miot­nik od: dwo­in­ka


Źródła:

SJP.pl

Dwoistość

→ dwo­i­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skła­da­nie się z dwóch czę­ści, aspek­tów


Patrz:dwoisty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwoisty

zło­żo­ny z dwóch czę­ści, czę­sto prze­ciw­staw­nych


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwie czę­ści, dwie na­tu­ry, dwie po­sta­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwoić

1. zwięk­szać dwu­krot­nie; pod­wa­jać;
2. dzie­lić coś na dwie czę­ści; prze­po­ła­wiać, rozd­wa­jać;
3. daw­niej: róż­nić się, nie zga­dzać się;
4. dwoić się:
a) po­więk­szać się dwu­krot­nie;
b) uka­zy­wać się, być wi­dzia­nym w pod­wój­nej po­sta­ci;
c) po­tocz­nie: dwoić się i troić - sta­rać się być wszę­dzie, w wielu miej­scach; uwi­jać się, czwo­rzyć się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. pod­wa­jać, du­pli­ko­wać

 (1.2) rzad. dzie­lić na dwa, rozd­wa­jać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) zwra­cać się do kogoś w licz­bie mno­giej (za­i­mek wy)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny dwoić się

 (3.1) daw. róż­nić się, nie zga­dzać się

 (3.2) pod­wa­jać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwojaczek

kwiet­ni­czek dwo­ja­czek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bo­gat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwojaczki

1. dwoje dzie­ci uro­dzo­nych w cza­sie jed­ne­go po­ro­du; bliź­nię­ta;
2. zdrob­nie­nie od: dwo­ja­ki (na­czy­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) dwoje dzie­ci uro­dzo­nych pod­czas tego sa­me­go po­ro­du

 (1.2) zdrobn. od: dwo­ja­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwojak

1. du­bel­tów­ka o pio­no­wym ukła­dzie luf;
2. typ ukła­du krysz­ta­łów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwojaki

wy­stę­pu­ją­cy w dwóch od­mia­nach, ga­tun­kach, ro­dza­jach


li­czeb­nik wie­lo­ra­ki

 (1.1) taki, który ma dwa typy, dwie po­sta­ci, od­mia­ny, formy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (2.1) daw. na­czy­nie o dwóch osob­nych ko­mo­rach po­łą­czo­nych uchem;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwojako

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) od­przym. → dwo­ja­ki


Źródła:

Wiktionary

Dwojakość

→ dwo­ja­ki


Patrz:dwojaki

Źródła:

SJP.pl

Dwojarka

ma­szy­na uży­wa­na w prze­my­śle przę­dzal­ni­czym


Źródła:

SJP.pl

Dwojc

li­czeb­nik przy­słów­ko­wy wie­lo­krot­ny

 (1.1) stpol. dwu­krot­nie, dwa razy


Źródła:

Wiktionary

Dwoje

li­czeb­nik zbio­ro­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) …od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2


Dwoje ( Двоe) – ro­syj­ski duet mu­zycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwojnica

in­stru­ment dęty drew­nia­ny zbu­do­wa­ny z dwóch fu­ja­rek, od­mia­na fletu pa­ster­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Dwojra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Dworacki

przy­miot­nik od: Dwo­rac­kie, Dwo­ra­ki, Dwo­ra­ki-Pi­ka­ty, Dwo­ra­ki-Staś­ki


Źródła:

SJP.pl

Dworactwo

1. spo­sób bycia cha­rak­te­ry­stycz­ny dla dwo­ra­ka; ma­nie­ry dwor­skie, ety­kie­ta dwor­ska;
2. bycie dwo­ra­kiem - dwo­rza­ni­nem króla lub ma­gna­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dwor­ski spo­sób po­stę­po­wa­nia, dwor­skie ma­nie­ry, oby­cie to­wa­rzy­skie wła­ści­we miesz­kań­com dworu

 (1.2) bycie dwo­ra­kiem

 (1.3) rzad. dow­cip


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dworaczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworaczka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworaczy

→ dwo­rak


Patrz:dworak

Źródła:

SJP.pl

Dworaczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworak

1. dwo­rza­nin króla lub ma­gna­ta, zwła­szcza schle­bia­ją­cy dla ka­rie­ry, prze­bie­gły;
2. o czło­wie­ku nad­mier­nie ugrzecz­nio­nym, schle­bia­ją­cym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) dwo­rza­nin

 (1.2) pejor. osoba schle­bia­ją­ca komuś w celu uzy­ska­nia dla sie­bie ko­rzy­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dworakowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworcowy

przy­miot­nik od: dwo­rzec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kolej. zwią­za­ny z dwor­cem, do­ty­czą­cy dwor­ca, wła­ści­wy dwor­co­wi, znaj­du­ją­cy się w obrę­bie dwor­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dworczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dworeczek

zdrob­nie­nie od: dwo­rek


Źródła:

SJP.pl

Dworek

nie­wiel­ki dom miesz­kal­ny, naj­czę­ściej z gan­kiem od fron­tu, mały dwór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. hist. nie­wiel­ki dwór wła­ści­cie­li ziem­skich

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: dwor­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dworka

szlach­cian­ka prze­by­wa­ją­ca na dwo­rze kró­lew­skim lub ma­gnac­kim, na­le­żą­ca do świty kró­lo­wej, księż­nej itp.; dama dwor­ska, panna dwor­ska, dwór­ka


Źródła:

SJP.pl

Dworki

nie­wiel­ki dom miesz­kal­ny, naj­czę­ściej z gan­kiem od fron­tu, mały dwór


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dworkowy

przy­miot­nik od: dwo­rek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dwor­kiem, do­ty­czą­cy dwor­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dworniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dwornicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworniczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dwor­nie


Źródła:

SJP.pl

Dworniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dwor­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwornik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dworność

→ dwor­ny


Patrz:dworny

Źródła:

SJP.pl

Dworny

zgod­ny z ety­kie­tą dwor­ską; wyt­wor­ny, ele­ganc­ki, dwor­ski


Źródła:

SJP.pl

Dworować

drwić, kpić, wy­śmie­wać się z kogoś, z cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. pod­wo­ro­wać)

 (1.1) daw. robić z kogoś lub cze­goś przed­miot drwin, żar­tów

 (1.2) daw. być dwo­rza­ni­nem lub cha­rak­te­ry­zo­wać się od­po­wied­nim mu za­cho­wa­niem, sty­lem życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dworowik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit­słow. demon opie­kuń­czy, chro­nią­cy go­spo­dar­stwo i pola upraw­ne;


Źródła:

Wiktionary

Dworski

1. zwią­za­ny z dwo­rem kró­lew­skim lub ksią­żę­cym;
2. zwią­za­ny z ma­jąt­kiem ziem­skim, na­le­żą­cy do dzie­dzi­ca;
3. pra­cu­ją­cy we dwo­rze, na fol­war­ku;
4. prze­sta­rza­łe: zgod­ny z ety­kie­tą dwor­ską; wyt­wor­ny, ele­ganc­ki, dwor­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy dworu kró­lew­skie­go, ksią­żę­ce­go lub ary­sto­kra­tycz­ne­go

 (1.2) hist. do­ty­czą­cy ma­jąt­ku ziem­skie­go, świad­czą­cy usłu­gi panu fe­u­dal­ne­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dworskość

→ dwor­ski


Patrz:dworski

Źródła:

SJP.pl

Dworus

po­gard­li­wie: czło­nek czy­je­goś dworu, or­sza­ku


Źródła:

SJP.pl

Dworzak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dworzanin

daw­niej: męż­czyz­na zaj­mu­ją­cy wy­so­kie sta­no­wi­sko na dwo­rze króla, księ­cia lub ma­gna­ta, na­le­żą­cy do jego świty, or­sza­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) hist. osoba bę­dą­ca człon­kiem świty ary­sto­kra­ty, na­le­żą­ca do dworu;

 (1.2) przen. osoba u wła­dzy lub jej to­wa­rzy­szą­ca, czło­nek ogól­nie po­ję­te­go rządu


Dwo­rza­nin – osoba na­le­żą­ca do świty wy­so­ko po­sta­wio­ne­go ary­sto­kra­ty lub wład­cy ota­cza­ją­ce­go się dwo­rem. Dwo­rza­nie ko­rzy­sta­li naj­czę­ściej z wielu przy­wi­le­jów przyz­na­wa­nych przez pa­nu­ją­ce­go i zaj­mo­wa­li wy­so­kie sta­no­wi­ska w ich oto­cze­niu.

Wzo­rzec re­ne­san­so­we­go dwo­rza­ni­na przed­sta­wił Bal­das­sa­re Ca­sti­glio­ne w swoim trak­ta­cie pt. "Il cor­te­gia­no", który zo­stał za­a­dap­to­wa­ny na pol­skie wa­run­ki przez Łu­ka­sza Gór­nic­kie­go w "Dwo­rza­ni­nie pol­skim".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dworzanka

→ dwo­rza­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od dwo­rza­nin

 (1.2) hist. liter. krót­ki utwór po­e­tyc­ki o lek­kiej for­mie, czę­sto o te­ma­ty­ce dwor­skiej


Patrz:dworzanin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dworzański

→ dwo­rza­nin


Patrz:dworzanin

Źródła:

SJP.pl

Dworzec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce przy­ja­zdu, od­ja­zdu i po­sto­ju au­to­bu­sów lub po­cią­gów wraz z bu­dyn­kiem przy­sto­so­wa­nym do ob­słu­gi pa­sa­że­rów (ka­sa­mi, po­cze­kal­nią, punk­ta­mi ga­stro­no­micz­ny­mi itp.);

 (1.2) obiekt przy­sto­so­wa­ny do ob­słu­gi ruchu i tran­spor­tu lot­ni­cze­go lub pro­mo­we­go

 (1.3) daw. dwór


Dwo­rzec – miej­sce przez­na­czo­ne do ob­słu­gi po­dróż­nych i prze­sy­łek (ba­ga­żu, pocz­ty).

Wy­róż­nia się dwor­ce: ko­le­jo­we, au­to­bu­so­we, lot­ni­cze (port lot­ni­czy), mor­skie i rzecz­ne (port wodny) oraz dwor­ce łą­czo­ne (np. ko­le­jo­wo-au­to­bu­so­we).

W "usta­wie z dnia 16 grud­nia 2010 r.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dworzysko

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dworzyszcze

1. wiel­ki, ma­syw­ny dwór; zamek;
2. daw­niej:
a) par­ce­la, plac;
b) osob­na za­gro­da chłop­ska w polu lub w lesie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dworzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dwt

DWT; De­ad­we­ight Ton­na­ge, no­śność stat­ku


Źródła:

SJP.pl

Dwu-

prze­dro­stek

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cych dwu­krot­ne wy­stą­pie­nie cze­goś

 (1.2) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cych ca­łość skła­da­ją­cą się z dwóch czę­ści


Źródła:

Wiktionary

Dwuabonentowy

do­ty­czą­cy dwóch abo­nen­tów


Źródła:

SJP.pl

Dwuacetyl

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny zbu­do­wa­ny z dwóch grup ace­ty­lo­wych; dia­ce­tyl, bia­ce­tyl


Źródła:

SJP.pl

Dwuacetylowy

→ dwu­a­ce­tyl; dia­ce­ty­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuaktowy

skła­da­ją­cy się z dwóch aktów


przy­miot­nik

 (1.1) teatr. ma­ją­cy dwa akty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuaktówka

sztu­ka te­a­tral­na lub inny utwór sce­nicz­ny skła­da­ją­cy się z dwóch aktów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. teatr. sztu­ka zło­żo­na z dwóch aktów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuamid

zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy dwie grupy ami­do­we, np. dwu­a­mid kwasu wę­glo­we­go; dia­mid


Źródła:

SJP.pl

Dwuamina

zwią­zek che­micz­ny, któ­re­go czą­stecz­ka za­wie­ra dwie grupy ami­no­we; dia­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Dwuaminowy

→ dwu­a­mi­na; dia­mi­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuargumentowy

do­pu­szcza­ją­cy przy­łą­cze­nie dwóch war­to­ści w po­sta­ci od­po­wied­nich war­to­ści licz­bo­wych lub wy­ra­żeń ję­zy­ko­wych


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy dwa ar­gu­men­ty, skła­da­ją­cy się z dwóch ar­gu­men­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuarkuszowy

skła­da­ją­cy się z dwóch ar­ku­szy, wy­dru­ko­wa­ny na dwóch ar­ku­szach itp.


Źródła:

SJP.pl

Dwuarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię dwóch arów


Źródła:

SJP.pl

Dwuaspektowy

uj­mo­wa­ny lub uj­mu­ją­cy coś w dwóch aspek­tach


Źródła:

SJP.pl

Dwuatomowy

zło­żo­ny z dwóch ato­mów; dia­to­mo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) fiz. chem. zło­żo­ny z dwóch ato­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuazoniowy

sole dwu­a­zo­nio­we - związ­ki che­micz­ne pow­sta­ją­ce w re­ak­cji dia­zo­wa­nia pier­wszo­rzę­do­wych amin aro­ma­tycz­nych za po­mo­cą kwasu azo­ta­we­go; dia­zo­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuazotan

zwią­zek za­wie­ra­ją­cy dwie grupy azo­ta­no­we; dia­zo­tan


Źródła:

SJP.pl

Dwuazotypia

me­to­da wy­ko­ny­wa­nia sty­ko­wych kopii ry­sun­ków wy­ko­na­nych na ma­te­ria­łach przez­ro­czy­stych; dia­zo­ty­pia


Źródła:

SJP.pl

Dwuazowanie

re­ak­cja che­micz­na aminy aro­ma­tycz­nej z kwa­sem azo­ta­wym, w któ­rej pow­sta­je zwią­zek dia­zo­nio­wy; dia­zo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dwu­a­zo­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuazowy

za­wie­ra­ją­cy dwa atomy azotu zwią­za­ne ze sobą pod­wój­nie; dia­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwubarwica

bia­ło­ząb­ka dwu­bar­wi­ca - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwubarwnie

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób dwu­barw­ny


Źródła:

Wiktionary

Dwubarwność

→ dwu­barw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego co po­sia­da dwie barwy


Patrz:dwubarwny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwubarwny

ma­ją­cy dwie barwy (ko­lo­ry); dwu­ko­lo­ro­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. skła­da­ją­cy się z dwóch ko­lo­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwubenzantron

po­li­cy­klicz­ny di­ke­ton, barw­nik ka­dzio­wy; sto­so­wa­ny do bar­wie­nia i dru­ko­wa­nia włó­kien ce­lu­lo­zo­wych; wio­lan­tron


Źródła:

SJP.pl

Dwubenzopirydyna

zwią­zek or­ga­nicz­ny wy­ko­rzy­sty­wa­ny w pro­duk­cji barw­ni­ków i leków


Źródła:

SJP.pl

Dwubieg

1. sil­nik po­sia­da­ją­cy dwa biegi;
2. urzą­dze­nie z takim sil­ni­kiem;
3. za­wo­dy spor­to­we, w któ­rym za­wod­ni­cy star­tu­ją w dwóch wy­ści­gach, a o zwy­cię­stwie de­cy­du­je łącz­ny czas


Źródła:

SJP.pl

Dwubiegowy

1. o me­cha­niz­mie na­pę­do­wym: ma­ją­cy dwa biegi;
2. o po­jeź­dzie: wy­po­sa­żo­ny w me­cha­nizm na­pę­do­wy o dwóch bie­gach


Źródła:

SJP.pl

Dwubiegun

rzad­ko: dipol;
1. dwu­bie­gu­no­wy układ elek­trycz­ny lub ma­gne­tycz­ny;
2. krót­ko­fa­lo­wa an­te­na kie­run­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwubiegunowiec

po­tocz­nie: osoba cier­pią­ca na cho­ro­bę afek­tyw­ną dwu­bie­gu­no­wą


Źródła:

SJP.pl

Dwubiegunowość

1. struk­tu­ra dwu­bie­gu­no­wa (cze­goś), po­sia­da­nie przez coś dwóch bie­gu­nów; bi­po­lar­ność, bi­po­la­ryzm;
2. prze­no­śnie: cał­ko­wi­te prze­ci­wień­stwo; prze­ciw­staw­ność, skraj­ność


Źródła:

SJP.pl

Dwubiegunowy

ma­ją­cy dwa bie­gu­ny; bi­po­lar­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa bie­gu­ny

 (1.2) prze­cho­dzą­cy w dwa skraj­ne stany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwubiegunówka

po­tocz­nie: cho­ro­ba afek­tyw­na dwu­bie­gu­no­wa (ChAD)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. pot. cho­ro­ba afek­tyw­na dwu­bie­gu­no­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwubitowy

1. za­wie­ra­ją­cy dwa bity;
2. dzia­ła­ją­cy w opar­ciu o słowa (roz­ka­zy, dane) dłu­go­ści dwóch bitów


Źródła:

SJP.pl

Dwublaszkowy

ma­ją­cy dwie blasz­ki (ka­wał­ki bla­chy), np. kreza dwu­blasz­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwuboczny

1. ma­ją­cy dwa boki;
2. sy­me­tria dwu­bocz­na - układ ciała cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się takim po­do­bień­stwem obu jego połów, że jedna wy­glą­da jak lu­strza­ne od­bi­cie dru­giej


Źródła:

SJP.pl

Dwuboista

za­wod­nik bio­rą­cy udział w dwu­bo­ju


Źródła:

SJP.pl

Dwuboistka

za­wod­nicz­ka bio­rą­ca udział w dwu­bo­ju


Źródła:

SJP.pl

Dwubojowy

→ dwu­bój


Patrz:dwubój

Źródła:

SJP.pl

Dwuborowodór

be­zbarw­ny, tru­ją­cy gaz o odra­ża­ją­cym za­pa­chu, sto­so­wa­ny jako cenne pa­li­wo ra­kie­to­we oraz ma­te­riał do na­pę­du tor­ped pod­wod­nych; bo­ro­e­tan


Źródła:

SJP.pl

Dwubramkowy

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się strze­le­niem dwóch bra­mek


Źródła:

SJP.pl

Dwubranżowość

→ dwu­bran­żo­wy


Patrz:dwubranżowy

Źródła:

SJP.pl

Dwubranżowy

do­ty­czą­cy dwóch branż


Źródła:

SJP.pl

Dwubrzeżny

ma­ją­cy dwa brze­gi


Źródła:

SJP.pl

Dwubrzuścowy

mię­sień dwu­brzu­śco­wy - mię­sień ma­ją­cy dwa brzu­śce


Źródła:

SJP.pl

Dwubój

dy­scy­pli­na spor­to­wa skła­da­ją­ca się z dwu róż­nych kon­ku­ren­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwubębnowy

ma­ją­cy dwa bębny


Źródła:

SJP.pl

Dwucalowy

ma­ją­cy dłu­gość dwóch cali, wy­no­szą­cy dwa cale


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gość, sze­ro­kość lub śred­ni­cę wy­no­szą­cą dwa cale


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwucalówka

1. deska o gru­bo­ści dwóch cali;
2. rura o śred­ni­cy dwóch cali


Źródła:

SJP.pl

Dwucentymetrowy

ma­ją­cy dłu­gość 2 cm


Źródła:

SJP.pl

Dwuchlorek

zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy w czą­stecz­ce dwa atomy chlo­ru, np. dwuch­lo­rek siar­ki; dich­lo­rek


Źródła:

SJP.pl

Dwuchlorobenzen

po­chod­na ben­ze­nu po­sia­da­ją­ca dwa atomy chlo­ru przy­łą­czo­ne do pier­ście­nia aro­ma­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Dwuchlorodwufenylotrójchloroetan

zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny daw­niej jako śro­dek owa­do­bój­czy; dich­lo­ro­di­fe­ny­lo­trich­lo­ro­e­tan, DDT


Źródła:

SJP.pl

Dwuchloroetan

skró­to­wa nazwa 1,2-dich­lo­ro­e­ta­nu (dich­lor­ku ety­le­nu) - związ­ku che­micz­ne­go uży­wa­ne­go jako roz­pu­szczal­nik np. żywic; dich­lo­ro­e­tan


Źródła:

SJP.pl

Dwuchlorometan

zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny jako roz­pu­szczal­nik do re­ak­cji oraz ek­strak­cji; dich­lo­ro­me­tan, chlo­rek me­ty­le­nu


Źródła:

SJP.pl

Dwuchodowy

pro­blem dwu­cho­do­wy - za­da­nie sza­cho­we, w któ­rym białe mają na celu dać mata czar­ne­mu kró­lo­wi w dwóch naj­bliż­szych ru­chach; dwu­cho­dów­ka, za­da­nie dwu­cho­do­we


Źródła:

SJP.pl

Dwuchodówka

za­da­nie sza­cho­we, w któ­rym białe mają na celu dać mata czar­ne­mu kró­lo­wi w dwóch naj­bliż­szych ru­chach; pro­blem dwu­cho­do­wy, za­da­nie dwu­cho­do­we


W tym ar­ty­ku­le użyto no­ta­cji al­ge­bra­icz­nej w celu opi­sa­nia sza­cho­wych po­su­nięć.

Dwu­cho­dów­ka – za­da­nie sza­cho­we, w któ­rym białe ma­tu­ją w swoim dru­gim po­su­nię­ciu we wszyst­kich wa­rian­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwuchromian

sól kwasu chro­mo­we­go; di­chro­mian


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek nie­or­ga­nicz­ny, sól kwasu chro­mo­we­go pow­sta­ją­ca pod­czas dzia­ła­nia kwasu siar­ko­we­go na rozt­wo­ry chro­mia­nów, uży­wa­na w la­bo­ra­to­riach oraz w prze­my­śle che­micz­nym jako silny śro­dek ut­le­nia­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuchromianowy

→ dwu­chro­mian; di­chro­mia­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuchromiany

sól kwasu chro­mo­we­go; di­chro­mian


Źródła:

SJP.pl

Dwuchromowy

kwas dwu­chro­mo­wy - zwią­zek nie­or­ga­nicz­ny chro­mu sto­so­wa­ny w prze­my­śle przy pro­duk­cji soli chro­mo­wych


Źródła:

SJP.pl

Dwuchwyt

chwyt przy­rzą­du gim­na­stycz­ne­go w taki spo­sób, że jedna dłoń ma po­ło­że­nie na­chwyt­ne a druga pod­chwyt­ne


Źródła:

SJP.pl

Dwuchwytnik

prze­ciw­cia­ło o dwóch gru­pach chwyt­nych; am­bo­cep­tor


Dwu­chwyt­nik (am­bo­cep­tor) – prze­ciw­cia­ło obec­ne w su­ro­wi­cy, pow­sta­ją­ce pod wpły­wem im­mu­ni­za­cji ob­co­ga­tun­ko­wym biał­kiem, skła­da­ją­ce się z dwóch grup re­cep­to­ro­wych: roz­poz­na­ją­cej an­ty­gen oraz skład­ni­ki do­peł­nia­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwucieniowy

w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej: rzu­ca­ją­cy cień w po­łud­nie przez część roku na po­łud­nie a przez drugą część roku na pół­noc


Źródła:

SJP.pl

Dwuciągowy

ma­ją­cy dwa ciągi


Źródła:

SJP.pl

Dwucukier

wę­glo­wo­dan zbu­do­wa­ny z dwóch czą­ste­czek cu­krów pro­stych po­łą­czo­nych wią­za­niem gli­ko­zy­do­wym; dwu­sa­cha­ryd, bi­sa­cha­ryd, di­sa­cha­ryd, bioza


Źródła:

SJP.pl

Dwucukry

wę­glo­wo­da­ny ut­wo­rzo­ne ze zwią­za­nych dwóch czą­ste­czek cu­krów pro­stych; bi­sa­cha­ry­dy, di­sa­cha­ry­dy


Źródła:

SJP.pl

Dwucyfrowo

→ dwu­cy­fro­wy


Patrz:dwucyfrowy

Źródła:

SJP.pl

Dwucyfrowy

zło­żo­ny z dwu cyfr


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch cyfr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwucyfrówka

po­tocz­nie: licz­ba dwu­cy­fro­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwucyjan

zwią­zek węgla z azo­tem, be­zbarw­ny, tru­ją­cy gaz o cha­rak­te­ry­stycz­nym za­pa­chu gorz­kich mig­da­łów; di­cy­jan, cyjan


Źródła:

SJP.pl

Dwucyjanowy

→ dwu­cy­jan


Patrz:dwucyjan

Źródła:

SJP.pl

Dwucylindrowiec

po­tocz­nie:
1. sil­nik ma­ją­cy dwa cy­lin­dry;
2. po­jazd z sil­ni­kiem dwu­cy­lin­dro­wym


Źródła:

SJP.pl

Dwucylindrowy

ma­ją­cy dwa cy­lin­dry, np. sil­nik dwu­cy­lin­dro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) techn. skła­da­ją­cy się z dwóch cy­lin­drów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuczerpakowy

ma­ją­cy dwa czer­pa­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwuczub

duży ptak z ro­dzi­ny pta­ków z rzędu chru­ście­li, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się oka­za­łym czu­bem na gło­wie


Źródła:

SJP.pl

Dwuczuby

per­koz dwu­czu­by, ga­tu­nek per­ko­za o cha­rak­te­ry­stycz­nej parze czar­nych czu­bów na wierz­chu głowy oraz o sza­ro­bru­nat­nym, od spodu bia­łym, upie­rze­niu ciała


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy dwa czuby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuczujnikowy

ma­ją­cy dwa czuj­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwuczworogran

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. mat. czwar­ta po­tę­ga


Źródła:

Wiktionary

Dwuczworogranny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. mat. pod­nie­sio­ny do czwar­tej po­tę­gi


Źródła:

Wiktionary

Dwuczynnikowy

uwa­run­ko­wa­ny dwoma czyn­ni­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Dwucząstkowy

zbu­do­wa­ny z dwóch czą­stek


Źródła:

SJP.pl

Dwuczęściowość

cecha cze­goś zło­żo­ne­go z dwóch czę­ści; pod­wój­ność, bi­nar­ność


Źródła:

SJP.pl

Dwuczęściowy

skła­da­ją­cy się z dwu czę­ści


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch czę­ści, po­dzie­lo­ny na dwie czę­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuczłonowość

→ dwucz­ło­no­wy


Patrz:dwuczłonowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuczłonowy

skła­da­ją­cy się z dwóch czło­nów


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch czło­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudaniowy

skła­da­ją­cy się z dwóch dań


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch dań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudawkowo

→ dwu­daw­ko­wy


Patrz:dwudawkowy

Źródła:

SJP.pl

Dwudawkowy

ma­ją­cy dwie dawki


Źródła:

SJP.pl

Dwudeklinacyjny

przy­miot­nik

 (1.1) gram. od­mie­nia­ją­cy się w niek­tó­rych przy­pad­kach we­dług dwóch de­kli­na­cji


Źródła:

Wiktionary

Dwudenar

dawna mo­ne­ta pol­ska o war­to­ści dwóch de­na­rów


Dwu­de­nar – denar pod­wój­ny, srebr­na mo­ne­ta wy­bi­ja­na na Lit­wie od 1566 do 1621, bez na­pi­sów tylko z ini­cja­ła­mi króla, Po­go­nią i rzym­ską licz­bą II.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwudenny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa dna


Źródła:

Wiktionary

Dwudniaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) febra pow­ta­rza­ją­ca się co dwa dni


Źródła:

Wiktionary

Dwudniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chłop odra­bia­ją­cy dwa dni pań­szczyz­ny


Źródła:

Wiktionary

Dwudniowy

ma­ją­cy dwa dni, trwa­ją­cy dwa dni itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa dni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwóch dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudolarowy

ma­ją­cy war­tość dwóch do­la­rów


Źródła:

SJP.pl

Dwudomowość

→ dwu­do­mo­wy


Patrz:dwudomowy

Źródła:

SJP.pl

Dwudomowy

1. w od­nie­sie­niu do ro­ślin: ma­ją­cy kwia­ty słup­ko­we (żeń­skie) i prę­ci­ko­we (mę­skie) na róż­nych osob­ni­kach; dwu­pien­ny;
2. w od­nie­sie­niu do grzy­bów pa­so­żyt­ni­czych: wy­stę­pu­ją­cy ko­lej­no na dwu róż­nych ro­śli­nach ży­wi­ciel­skich w ko­lej­nych swo­ich sta­diach roz­wo­ju


Źródła:

SJP.pl

Dwudrogowy

ma­ją­cy dwie drogi, prze­wo­dy


Źródła:

SJP.pl

Dwudrożny

1. ma­ją­cy dwie drogi;
2. gło­śnik dwu­droż­ny - gło­śnik ma­ją­cy dwa gło­śni­ki w ko­lum­nie gło­śni­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Dwudrutowy

1. zło­żo­ny z dwóch dru­tów;
2. wy­ko­na­ny na dwóch dru­tach dzie­wiar­skich


Źródła:

SJP.pl

Dwudrzwiowy

ma­ją­cy dwoje drzwi lub ma­ją­cy jedne drzwi o dwu skrzy­dłach


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwoje drzwi lub jedne drzwi o dwóch skrzy­dłach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudwudziestak

jeleń z je­de­na­sto­ma od­no­ga­mi na co najm­niej jedej tyce


Źródła:

SJP.pl

Dwudyszne

o ce­chach dwu­dysz­nych (pod­gro­ma­da ryb)


Dwu­dysz­ne (Dip­noi) – pod­gro­ma­da ryb mię­śnio­płet­wych (Sar­cop­te­ry­gii) cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się moż­li­wo­ścią od­dy­cha­nia po­wie­trzem at­mos­fe­rycz­nym przy po­mo­cy czę­ścio­wo uw­stecz­nio­nych skrze­li lub za po­mo­cą pę­che­rza pław­ne­go przeksz­tał­co­ne­go w ro­dzaj płuca po­łą­czo­ne­go z prze­ły­kiem (stąd nazwa "dwu­dysz­ne").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwudyszny

o ce­chach dwu­dysz­nych (pod­gro­ma­da ryb)


Źródła:

SJP.pl

Dwudziałowy

1. dwu­dziel­ny, dwu­czę­ścio­wy;
2. o in­sty­tu­cji: ma­ją­cy dwa dzia­ły;
3. o od­dzia­le woj­sko­wym: wy­po­sa­żo­ny w dwa dzia­ła


Źródła:

SJP.pl

Dwudziecha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od dwu­dziest­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudzielność

→ dwu­dziel­ny


Patrz:dwudzielny

Źródła:

SJP.pl

Dwudzielny

zło­żo­ny z dwu czę­ści, dzie­lą­cy się na dwie czę­ści


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dzie­lą­cy się na dwie czę­ści, idący dwoma to­ra­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziesta

go­dzi­na dwu­dzie­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) go­dzi­na 20, go­dzi­na ósma wie­czo­rem

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: dwu­dzie­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestak

1. sa­miec sarny lub je­le­nia o dzie­się­ciu od­no­gach na każ­dym rogu po­ro­ża;
2. gwa­ro­wo: dwa­dzie­ścia jed­no­stek mo­ne­tar­nych


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestka

1. grupa dwu­dzie­stu osób lub przed­mio­tów;
2. po­tocz­nie o bu­dyn­ku, po­ko­ju, po­jeź­dzie lub czym­kol­wiek, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 20;
3. dwa­dzie­ścia lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 20

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 20

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek

 (1.4) pot. ban­knot o no­mi­na­le dwu­dzie­stu zło­tych

 (1.5) pot. o wieku: dwa­dzie­ścia lat

 (1.6) pot. ko­bie­ta w wieku 20 lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestkaczwórka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 24

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 24

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu czte­rech czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestkadwójka

1. grupa dwu­dzie­stu dwóch osób lub przed­mio­tów;
2. po­tocz­nie o bu­dyn­ku, po­ko­ju, po­jeź­dzie lub czym­kol­wiek, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 22


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 22

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 22

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu dwóch czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestkadziewiątka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 29

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 29

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu dzie­wię­ciu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestkajedynka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 21

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 21

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu jeden czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestkapiątka

1. licz­ba dwa­dzie­ścia pięć; przed­miot oz­na­czo­ny taką licz­bą;
2. ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu pię­ciu jed­no­stek lub czę­ści;
3. po­tocz­nie: ko­bie­ta dwu­dzie­sto­pię­cio­let­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 25

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 25

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu pię­ciu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestkasiódemka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 27

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 27

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu sied­miu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestkaszóstka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 26

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 26

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu sze­ściu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestkatrójka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 23

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 23

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu trzech czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestkaósemka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 28

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 28

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­dzie­stu ośmiu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestkowy

→ dwu­dziest­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z licz­bą dwa­dzie­ścia, do­ty­czą­cy licz­by dwa­dzie­ścia


Patrz:dwudziestka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoczterofuntowy

przy­miot­nik

 (1.1) wa­żą­cy dwa­dzie­ścia czte­ry funty

 (1.2) o dzia­le: wy­rzu­ca­ją­cy po­ci­ski wa­żą­ce dwa­dzie­ścia czte­ry funty


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoczterogodzinny

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia czte­ry go­dzi­ny; ca­ło­do­bo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia czte­ry go­dzi­ny

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu czte­rech go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoczterolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia czte­ry lata

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia czte­ry lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­stocz­te­ro­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoczterolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia czte­ry lata

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia czte­ry lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­stocz­te­ro­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoczteroletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia czte­ry lata, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia czte­ry lata itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia czte­ry lata

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia czte­ry lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoczteroosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu czte­rech osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia czte­ry osoby

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu czte­rech osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia czte­ry osoby


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoczterotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu czte­rech tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu czte­rech to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu czte­rech to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoczterościan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian o dwu­dzie­stu czte­rech ścia­nach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodniowy

trwa­ją­cy 20 dni


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia dni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestodwugodzinny

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia dwie go­dzi­ny


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia dwie go­dzi­ny

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu dwóch go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestodwuipółletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia dwa lata i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestodwulatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia dwa lata

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia dwa lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­stod­wu­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodwulatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia dwa lata

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia dwa lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­stod­wu­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodwuletni

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia dwa lata, ma­ją­cy dwa­dzie­ścia dwa lata


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia dwa lata

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia dwa lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestodwuosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu dwóch osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia dwie osoby

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu dwóch osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia dwie osoby


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodwutomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu dwóch tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu dwóch to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu dwóch to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodwuwatowy

ma­ją­cy moc dwu­dzie­stu dwóch watów


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestodziewięciolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia dzie­więć lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia dzie­więć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­dzie­wię­cio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodziewięciolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia dzie­więć lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia dzie­więć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­dzie­wię­cio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodziewięcioletni

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia dzie­więć lat, ma­ją­cy dwa­dzie­ścia dzie­więć lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia dzie­więć lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia dzie­więć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestodziewięcioosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu dzie­wię­ciu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia dzie­więć osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu dzie­wię­ciu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia dzie­więć osób


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestodziewięciotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu dzie­wię­ciu tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu dzie­wię­ciu to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu dzie­wię­ciu to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestofrankówka

złota mo­ne­ta fran­cu­ska o war­to­ści 20 fran­ków w zło­cie, emi­to­wa­na za Na­po­le­o­na I i za Na­po­le­o­na III; na­po­le­on­dor, na­po­le­on


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestogodzinny

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia go­dzin


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia go­dzin

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestogroszowy

ma­ją­cy war­tość dwu­dzie­stu gro­szy


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy dwa­dzie­ścia gro­szy, ma­ją­cy war­tość dwu­dzie­stu gro­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestogroszówka

mo­ne­ta o no­mi­na­le dwu­dzie­stu gro­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mo­ne­ta, któ­rej war­tość wy­no­si dwa­dzie­ścia gro­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestojednogodzinny

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia jeden go­dzin


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia jeden go­dzin

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu jeden go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestojednolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia jeden lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia jeden lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­jed­no­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestojednolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia jeden lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia jeden lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­jed­no­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestojednoletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia jeden lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia jeden lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia jeden lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestojednoosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu jeden osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia jeden osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu jeden osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia jeden osób


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestojednotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu jeden tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu jeden to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu jeden to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestokilkoletni

ma­ją­cy, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia kilka lat; dwu­dzie­sto­kil­ku­let­ni, dwu­dzie­sto­pa­ro­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestokilkulatek

męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia kilka lat; dwu­dzie­sto­pa­ro­la­tek


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestokilkulatka

ko­bie­ta albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca dwa­dzie­ścia kilka lat; dwu­dzie­sto­pa­ro­lat­ka


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestokilkuletni

ma­ją­cy, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia kilka lat; dwu­dzie­sto­pa­ro­let­ni, dwu­dzie­sto­kil­ko­let­ni


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy lub trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia kilka lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestokilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwu­dzie­stu ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy dwa­dzie­ścia ki­lo­me­trów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiel­kość (dłu­gość) dwu­dzie­stu ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestokoronowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy war­tość/li­czą­cy/wy­no­szą­cy 20 koron


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) dwa­dzie­ścia razy


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestokrotność

→ dwu­dzie­sto­krot­ny


Patrz:dwudziestokrotny

Źródła:

SJP.pl

Dwudziestokrotny

pow­ta­rza­ją­cy się dwa­dzie­ścia razy


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się/pow­ta­rza­ją­cy się dwa­dzie­ścia razy

 (1.2) taki, który osią­gnął/zdo­był/robił coś dwa­dzie­ścia razy

 (1.3) dwa­dzie­ścia razy więk­szy bądź mniej­szy od cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestokąt

fi­gu­ra pła­ska ma­ją­ca dwa­dzie­ścia kątów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na, która ma dwa­dzie­ścia kątów i 20 boków; wie­lo­kąt, któ­re­go suma kątów wew­nętrz­nych wy­no­si 3240°


Dwu­dzie­sto­kąt – wie­lo­kąt, ma­ją­cy 20 boków. Suma jego kątów wew­nętrz­nych wy­no­si 3240°.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwudziestokątny

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia kątów


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestolatek

męż­czyz­na dwu­dzie­sto­let­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba w wieku 20-29 lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca 20-29 lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestolatka

1. ko­bie­ta albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca dwa­dzie­ścia lat;
2. okres obej­mu­ją­cy dwa­dzie­ścia lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­la­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestolatki

męż­czyz­na dwu­dzie­sto­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestolecie

1. okres dwu­dzie­stu lat;
2. dwu­dzie­sta rocz­ni­ca cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres dwu­dzie­stu lat

 (1.2) dwu­dzie­sta rocz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoletni

1. trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia lat; przy­pa­da­ją­cy za dwa­dzie­ścia lat;
2. bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu lat, ma­ją­cy dwa­dzie­ścia lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoliterowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu liter


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestometrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwu­dzie­stu me­trów, wy­no­szą­cy dwa­dzie­ścia me­trów


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestomiesięczny

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia mie­się­cy, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia mie­się­cy itp.


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestomilionowy

1. li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 20 000 000;
2. li­czą­cy dwa­dzie­ścia mi­lio­nów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestominutowy

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia minut


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoosobowy

1. skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu osób;
2. przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu osób


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoośmiolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia osiem lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia osiem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­o­śmio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoośmiolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia osiem lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia osiem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­o­śmio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoośmioletni

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia osiem lat, ma­ją­cy dwa­dzie­ścia osiem lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia osiem lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia osiem lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoośmioosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu ośmiu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia osiem osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu ośmiu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia osiem osób


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoośmiotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu ośmiu tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu ośmiu to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu ośmiu to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestoparolatek

męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia parę lat; dwu­dzie­sto­kil­ku­la­tek


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestoparolatka

męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia parę lat; dwu­dzie­sto­kil­ku­la­tek


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestoparoletni

ma­ją­cy, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia kilka lat; dwu­dzie­sto­kil­ku­let­ni, dwu­dzie­sto­kil­ko­let­ni


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy lub trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia kilka lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestopensowy

przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy dwa­dzie­ścia pen­sów, ma­ją­cy war­tość dwu­dzie­stu pen­sów


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestopensówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nu­mizm. mo­ne­ta o no­mi­na­le dwu­dzie­stu pen­sów


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestopięciocentowy

przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy dwa­dzie­ścia pięć cen­tów, ma­ją­cy war­tość dwu­dzie­stu pię­ciu cen­tów


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestopięciocentówka

mo­ne­ta o no­mi­na­le dwu­dzie­stu pię­ciu cen­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mo­ne­ta o no­mi­na­le dwu­dzie­stu pię­ciu cen­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestopięciogodzinny

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć go­dzin


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestopięcioipółletni

1. trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat i pół roku; przy­pa­da­ją­cy za dwa­dzie­ścia pięć lat i pół roku;
2. bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu pię­ciu lat i pół roku, ma­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestopięciokilogramowy

1. wa­żą­cy 25 ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na 25 ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestopięciolatek

męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia pięć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­pię­cio­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestopięciolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia pięć lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia pięć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­pię­cio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestopięciolecie

1. okres dwu­dzie­stu pię­ciu lat;
2. dwu­dzie­sta piąta rocz­ni­ca cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres dwu­dzie­stu pię­ciu lat

 (1.2) dwu­dzie­sta piąta rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestopięcioletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia pięć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestopięciometrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwu­dzie­stu pię­ciu me­trów, wy­no­szą­cy dwa­dzie­ścia pięć me­trów


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestopięcioosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu pię­ciu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia pięć osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu pię­ciu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia pięć osób


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestopięciotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu pię­ciu tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu pię­ciu to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu pię­ciu to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestopięciotysięcznik

sta­tek o no­śno­ści dwu­dzie­stu pię­ciu ty­się­cy ton


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestopiętrowy

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia pię­ter


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zło­żo­ny z par­te­ru i dwu­dzie­stu kon­dy­gna­cji po­ło­żo­nych nad nim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestoprocentowy

sta­no­wią­cy dwa­dzie­ścia pro­cent cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestopunktowy

1. skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu punk­tów;
2. ma­ją­cy wy­miar dwu­dzie­stu punk­tów (np. czcion­ka)


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestosiedmiolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia sie­dem lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia sie­dem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­sied­mio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestosiedmiolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia sie­dem lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia sie­dem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­sied­mio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestosiedmioletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia sie­dem lat, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia sie­dem lat itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia sie­dem lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia sie­dem lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestosiedmioosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu sied­miu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia sie­dem osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu sied­miu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia sie­dem osób


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestosiedmiotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu sied­miu tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu sied­miu to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu sied­miu to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestostopniowy

1. ma­ją­cy dwa­dzie­ścia stop­ni (w ja­kiejś skali);
2. ma­ją­cy dwa­dzie­ścia stop­ni, eta­pów


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestosześcioipółletni

1. trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia sześć lat i pół roku; przy­pa­da­ją­cy za dwa­dzie­ścia sześć lat i pół roku;
2. bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu sze­ściu lat i pół roku, ma­ją­cy dwa­dzie­ścia sześć lat i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestosześciolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia sześć lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia sześć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­sze­ścio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestosześciolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia sześć lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia sześć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­sze­ścio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestosześcioletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia sześć lat, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia sześć lat itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia sześć lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia sześć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestosześcioosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu sze­ściu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia sześć osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu sze­ściu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia sześć osób


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestosześciotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu sze­ściu tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu sze­ściu to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu sze­ściu to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestotomowy

skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu to­mach


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu to­mach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestotonowy

1. wa­żą­cy dwa­dzie­ścia ton;
2. mie­szczą­cy dwa­dzie­ścia ton cze­goś;
3. mo­gą­cy unieść dwa­dzie­ścia ton


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestotrzygodzinny

trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy go­dzi­ny


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy go­dzi­ny

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu trzech go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestotrzyipółletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy lata i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestotrzylatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy lata

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­dzie­ścia trzy lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­dzie­sto­trzy­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestotrzylatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca dwa­dzie­ścia trzy lata

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­dzie­ścia trzy lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­dzie­sto­trzy­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestotrzyletni

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy lata, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy lata itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy lata

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia trzy lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestotrzyosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu trzech osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­dzie­ścia trzy osoby

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­dzie­stu trzech osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­dzie­ścia trzy osoby


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestotrzytomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­dzie­stu trzech tomów, za­war­ty w dwu­dzie­stu trzech to­mach, wy­da­ny w dwu­dzie­stu trzech to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestotygodniowy

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia ty­god­ni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­dzie­stu ty­god­ni


Źródła:

Wiktionary

Dwudziestotysięcznik

sta­tek o no­śno­ści dwu­dzie­stu ty­się­cy ton


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestotysięczny

1. bę­dą­cy ostat­nim ele­men­tem zbio­ru wiel­ko­ści dwu­dzie­stu ty­się­cy;
2. zło­żo­ny z dwu­dzie­stu ty­się­cy jed­no­stek;
3. przez­na­czo­ny dla dwu­dzie­stu ty­się­cy osób lub rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestowieczny

do­ty­czą­cy dwu­dzie­ste­go wieku, po­cho­dzą­cy z dwu­dzie­ste­go wieku, ży­ją­cy w dwu­dzie­stym wieku, dzie­ją­cy się w dwu­dzie­stym wieku itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­wo­dzą­cy się z dwu­dzie­ste­go wieku; taki, który miał miej­sce lub żył w dwu­dzie­stym wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestowiekowy

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia wie­ków, trwa­ją­cy dwa­dzie­ścia wie­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestowęglowy

ma­ją­cy dwa­dzie­ścia ato­mów węgla w czą­stecz­ce


Źródła:

SJP.pl

Dwudziestozłotowy

ma­ją­cy war­tość dwu­dzie­stu zło­tych


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy war­tość dwu­dzie­stu zło­tych

 (1.2) wy­no­szą­cy dwa­dzie­ścia zło­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestozłotówka

mo­ne­ta o no­mi­na­le dwu­dzie­stu zło­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mo­ne­ta lub ban­knot, któ­re­go war­tość wy­no­si dwa­dzie­ścia zło­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestościan

dwu­dzie­sto­ścian fo­rem­ny - jedna z pię­ciu brył pla­toń­skich, ma­ją­ca 12 wierz­choł­ków, 30 kra­wę­dzi i 20 ścian bę­dą­cych trój­ką­ta­mi rów­no­bocz­ny­mi; iko­sa­edr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian o dwu­dzie­stu ścia­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziesty

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 20


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od 20

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) dzień mie­sią­ca po dzie­więt­na­stym

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (3.1) dwu­dzie­sta: go­dzi­na dwu­dzie­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudziestówka

daw­niej: mo­ne­ta o war­to­ści dwu­dzie­stu jed­no­stek da­ne­go pie­nią­dza


Źródła:

SJP.pl

Dwudzionek

żar­to­bli­wie: we­e­kend


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) neol. we­e­kend


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwudźwięk

w mu­zy­ce: dwa dźwię­ki brzmią­ce jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl

Dwuelektrodowy

ma­ją­cy dwie elek­tro­dy


Źródła:

SJP.pl

Dwuelementowy

zło­żo­ny z dwóch ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Dwuetapowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w dwóch eta­pach, fa­zach


Źródła:

Wiktionary

Dwuetapowy

skła­da­ją­cy się z dwóch eta­pów


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się w dwóch eta­pach, re­a­li­zo­wa­ny w dwóch eta­pach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuetatowiec

po­tocz­nie: osoba pra­cu­ją­ca na dwa etaty


Źródła:

SJP.pl

Dwuetatowość

praca na dwóch płat­nych eta­tach przez pra­cow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Dwuetatowy

pra­cu­ją­cy na dwóch eta­tach


Źródła:

SJP.pl

Dwuetyl

zwią­zek che­micz­ny, np. szcza­wian dwu­e­ty­lu; die­tyl


Źródła:

SJP.pl

Dwuetyloamid

dwu­e­ty­lo­a­mid kwasu li­zer­go­we­go - or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na; LSD, die­ty­lo­a­mid


Źródła:

SJP.pl

Dwuetyloamina

amina dru­go­rzę­do­wa sto­so­wa­na do pro­duk­cji gum, farb, żywic; die­ty­lo­a­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Dwuetylowy

→ dwu­e­tyl; die­ty­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwueurówka

mo­ne­ta o no­mi­na­le dwóch euro


Źródła:

SJP.pl

Dwufalowy

dzia­ła­ją­cy przy po­mo­cy dwóch fal bie­gną­cych, np. układ dwu­fa­lo­wy, an­te­na dwu­fa­lo­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwufazowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w dwóch fa­zach, eta­pach


Źródła:

Wiktionary

Dwufazowość

→ dwu­fa­zo­wy


Patrz:dwufazowy

Źródła:

SJP.pl

Dwufazowy

1. skła­da­ją­cy się z dwóch faz, eta­pów;
2. dzia­ła­ją­cy w ukła­dzie od­po­wied­nich dwóch prą­dów prze­mien­nych


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch faz, eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwufenol

zwią­zek z dwoma gru­pa­mi fe­no­lo­wy­mi; di­fe­nol


Źródła:

SJP.pl

Dwufenyl

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, dimer ben­ze­nu; di­fe­nyl, bi­fe­nyl


Źródła:

SJP.pl

Dwufenyloamina

zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny jako fun­gi­cyd; di­fe­ny­lo­a­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Dwufenyloetan

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny; di­fe­ny­lo­e­tan


Źródła:

SJP.pl

Dwufenylometan

zwią­zek che­micz­ny pow­sta­ją­cy z ben­zo­lu przez dzia­ła­nie chlor­ku ben­zy­lu w obec­no­ści chlor­ku gli­no­we­go; di­fe­ny­lo­me­tan


Źródła:

SJP.pl

Dwufenylowy

→ dwu­fe­nyl; di­fe­ny­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwufosfat

ro­dzaj sztucz­ne­go na­wo­zu mi­ne­ral­ne­go fos­fo­ro­we­go; pre­cy­pi­tat


Źródła:

SJP.pl

Dwufosforan

sól lub ester kwasu di­fos­fo­ro­we­go; di­fos­fo­ran


Źródła:

SJP.pl

Dwufosforanowy

przy­miot­nik od: dwu­fos­fo­ran


Źródła:

SJP.pl

Dwufosforany

sól lub ester kwasu di­fos­fo­ro­we­go; di­fos­fo­ran


Źródła:

SJP.pl

Dwufotonowy

mi­kro­sko­pia dwu­fo­to­no­wa - jedna z od­mian mi­kro­sko­pii flu­o­re­scen­cyj­nej poz­wa­la­ją­ca na obra­zo­wa­nie pró­bek o gru­bo­ści do 1 mi­li­me­tra


Źródła:

SJP.pl

Dwufrankowy

ma­ją­cy war­tość dwóch fran­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwufunkcyjność

→ dwu­funk­cyj­ny


Patrz:dwufunkcyjny

Źródła:

SJP.pl

Dwufunkcyjny

ma­ją­cy dwie funk­cje


Źródła:

SJP.pl

Dwufuntowy

1. ma­ją­cy war­tość dwóch fun­tów;
2. wa­żą­cy dwa funty


Źródła:

SJP.pl

Dwugarbny

wiel­błąd dwu­garb­ny - wiel­błąd o dwóch gar­bach, ho­do­wa­ny prze­de wszyst­kim w Azji; bak­trian


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa garby (naj­czę­ściej o wiel­błą­dzie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwugarmond

roz­miar czcion­ki o wiel­ko­ści 20 punk­tów ty­po­gra­ficz­nych (7,520 mm)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. druk. w sy­ste­mie miar ty­po­gra­ficz­nych Di­do­ta sto­pień czcion­ki od­po­wia­da­ją­cy dwu­dzie­stu punk­tom (7,518 mm)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwugatunkowy

zło­żo­ny z dwóch ga­tun­ków, wy­stę­pu­ją­cy w dwóch ga­tun­kach


Źródła:

SJP.pl

Dwugaz

mie­sza­ni­na gazu wę­glo­we­go i gazu wod­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Dwugodzinny

trwa­ją­cy dwie go­dzi­ny; dwu­go­dzi­no­wy (rzad­ko)


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwie go­dzi­ny

 (1.2) ma­ją­cy dwie go­dzi­ny, ist­nie­ją­cy od dwóch go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwugodzinowy

rzad­ko: dwu­go­dzin­ny (trwa­ją­cy dwie go­dzi­ny)


Źródła:

SJP.pl

Dwugramowy

wa­żą­cy dwa gramy


Źródła:

SJP.pl

Dwugroszowy

ma­ją­cy war­tość dwóch gro­szy


Źródła:

SJP.pl

Dwugroszówka

mo­ne­ta o war­to­ści dwu gro­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mo­ne­ta, któ­rej war­tość wy­no­si dwa gro­sze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuguzka

wał­czat­ka dwu­guz­ka - ga­tu­nek pszczo­ły


Źródła:

SJP.pl

Dwugwintowy

ma­ją­cy dwa gwin­ty


Źródła:

SJP.pl

Dwugłos

1. wy­po­wiedź dwóch osób na ten sam temat;
2. śpiew na dwa głosy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dia­log

 (1.2) muz. duet


Dwu­głos – po­ję­cie uży­wa­ne w dwóch róż­nych zna­cze­niach: mu­zycz­nym oraz prze­no­śnym, do­ty­czą­cym de­ba­ty lub dy­sku­sji pu­blicz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwugłoska

po­łą­cze­nie dwóch sa­mo­gło­sek w jed­nej sy­la­bie; dyf­tong


Źródła:

SJP.pl

Dwugłosowość

→ dwu­gło­so­wy


Patrz:dwugłosowy

Źródła:

SJP.pl

Dwugłosowy

zło­żo­ny z dwóch gło­sów, skom­po­no­wa­ny na dwa głosy, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa głosy itp.


Źródła:

SJP.pl

Dwugłowicowy

wy­po­sa­żo­ny w dwie gło­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Dwugłowy

ma­ją­cy dwie głowy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwie głowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwugłośnikowy

ma­ją­cy dwa gło­śni­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwuhakowy

ma­ją­cy dwa haki


Źródła:

SJP.pl

Dwuhektarowy

1. bę­dą­cy wiel­ko­ści dwóch hek­ta­rów;
2. po­sia­da­ją­cy dwa hek­ta­ry ziemi (np. rol­nik dwu­hek­ta­ro­wy)


Źródła:

SJP.pl

Dwuhol

jed­no­czes­ny start za sa­mo­lo­tem dwóch szy­bow­ców na li­nach ho­low­ni­czych o róż­nej dłu­go­ści


Źródła:

SJP.pl

Dwuimienny

ma­ją­cy dwa imio­na


Źródła:

SJP.pl

Dwuinstancyjność

→ dwu­in­stan­cyj­ny


Patrz:dwuinstancyjny

Źródła:

SJP.pl

Dwuipółgodzinny

trwa­ją­cy dwie i pół go­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwuipółkilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwóch i pół ki­lo­me­tra, wy­no­szą­cy dwa i pół ki­lo­me­tra


Źródła:

SJP.pl

Dwuipółkrotność

→ dwu­i­pół­krot­ny


Patrz:dwuipółkrotny

Źródła:

SJP.pl

Dwuipółkrotny

pow­ta­rza­ją­cy się dwa i pół raza


Źródła:

SJP.pl

Dwuipółletni

ma­ją­cy dwa lata i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Dwuipółmetrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwóch i pół metra


Źródła:

SJP.pl

Dwuipółmilionowy

li­czą­cy dwa i pół mi­lio­na cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwuipółminutowy

trwa­ją­cy dwie i pół mi­nu­ty


Źródła:

SJP.pl

Dwuizbowość

→ dwu­i­zbo­wy


Patrz:dwuizbowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuizbowy

przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z dwóch izb, po­mie­szczeń

 (1.2) praw. polit. skła­da­ją­cy się z dwóch izb par­la­men­tar­nych


Źródła:

Wiktionary

Dwuizbówka

miesz­ka­nie dwu­i­zbo­we


Źródła:

SJP.pl

Dwujajeczny

za­wie­ra­ją­cy dwa jajka na pewną por­cję


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­wie­ra dwa jajka (na pewną por­cję)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwujezdniowy

ma­ją­cy dwu­jez dni, trwa­ją­cy dwu­jez dni itp.


Źródła:

SJP.pl

Dwujądrowy

ma­ją­cy dwa jądra


Źródła:

SJP.pl

Dwujęzyczność

→ dwu­ję­zycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. po­słu­gi­wa­nie się dwoma ję­zy­ka­mi

 (1.2) cecha rze­czy na­pi­sa­nej w dwóch ję­zy­kach

 (1.3) cecha cze­goś, w czym używa się dwóch ję­zy­ków


Patrz:dwujęzyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwujęzyczny

dwu­ję­zy­ko­wy;
1. po­słu­gu­ją­cy się dwoma ję­zy­ka­mi;
2. na­pi­sa­ny w dwóch ję­zy­kach;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się dwoma ję­zy­ka­mi


przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku: mó­wią­cy w dwóch ję­zy­kach

 (1.2) na­pi­sa­ny w dwóch ję­zy­kach

 (1.3) za­miesz­ka­ny przez lud­ność, która po­słu­gu­je się dwoma ję­zy­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwujęzykowy

dwu­ję­zycz­ny;
1. po­słu­gu­ją­cy się dwoma ję­zy­ka­mi;
2. na­pi­sa­ny w dwóch ję­zy­kach;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się dwoma ję­zy­ka­mi


przy­miot­nik

 (1.1) zob. dwu­ję­zycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukadencyjność

okres dwóch ka­den­cji


Źródła:

SJP.pl

Dwukadencyjny

trwa­ją­cy przez dwie ka­den­cje


Źródła:

SJP.pl

Dwukanałowy

o urzą­dze­niu elek­tro­nicz­nym: ma­ją­cy dwa ka­na­ły umoż­li­wia­ją­ce prze­kaz sy­gna­łów elek­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Dwukaratowy

wa­żą­cy dwa ka­ra­ty


Źródła:

SJP.pl

Dwukartkowy

ma­ją­cy dwie kart­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwukasetowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przez­na­czo­ny na dwie ka­se­ty

 (1.2) skła­da­ją­cy się z dwóch kaset


Źródła:

Wiktionary

Dwuketon

zwią­zek or­ga­nicz­ny o czą­stecz­kach za­wie­ra­ją­cych 2 grupy kar­bo­ny­lo­we (ke­to­no­we); di­ke­ton


Źródła:

SJP.pl

Dwuketony

zwią­zek or­ga­nicz­ny o czą­stecz­kach za­wie­ra­ją­cych 2 grupy kar­bo­ny­lo­we (ke­to­no­we); di­ke­ton


Źródła:

SJP.pl

Dwukielich

ro­dzaj kształt­ki ru­ro­wej, mufa łą­czą­ca dwie rury ka­na­li­za­cyj­ne


Źródła:

SJP.pl

Dwukierunkowiec

po­tocz­nie: osoba, która stu­diu­je lub ukoń­czy­ła dwa kie­run­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwukierunkowość

→ dwu­kie­run­ko­wy


Patrz:dwukierunkowy

Źródła:

SJP.pl

Dwukierunkowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzia­ła­ją­cy, od­by­wa­ją­cy się w dwóch kie­run­kach, ma­ją­cy dwa kie­run­ki


Źródła:

Wiktionary

Dwukilogramowy

1. wa­żą­cy 2 ki­lo­gra­my;
2. przez­na­czo­ny na 2 ki­lo­gra­my cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) wa­żą­cy dwa ki­lo­gra­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwóch ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy dwa ki­lo­me­try


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiel­kość dwóch ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukilowiec

jacht z dwoma ki­la­mi; jacht dwu­ki­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwukilowy

1. po­tocz­nie: dwu­ki­lo­gra­mo­wy;
2. jacht dwu­ki­lo­wy - jacht z dwoma ki­la­mi; dwu­ki­lo­wiec


przy­miot­nik

 (1.1) pot. dwu­ki­lo­gra­mo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuklamrowy

ma­ją­cy dwie klam­ry


Źródła:

SJP.pl

Dwuklapkowce

mor­ski śli­mak ty­łos­krzel­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwuklapkowiec

mor­ski śli­mak ty­łos­krzel­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwuklapkowy

ma­ją­cy dwie klap­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwuklapowy

o li­ściach, owo­cach, to­reb­kach na­sien­nych: po­dzie­lo­ny na dwie czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Dwuklasowość

→ dwu­kla­so­wy


Patrz:dwuklasowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuklasowy

obej­mu­ją­cy dwie klasy, ma­ją­cy dwie klasy


przy­miot­nik

 (1.1) eduk. ma­ją­cy dwie klasy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuklasówka

po­tocz­nie: szko­ła dwu­kla­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwuklik

pod­wój­ne, szyb­kie kli­knię­cie, np. przy­ci­skiem myszy kom­pu­te­ro­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. pod­wój­ne kli­knię­cie przy­ci­skiem myszy kom­pu­te­ro­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukolczak

dwu­kol­czak śró­dziem­no­mor­ski - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny sza­kła­ko­wa­tych


Dwu­kol­czak, dzier­ży­drze­wo ("Pa­liu­rus" Mil­ler) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny sza­kła­ko­wa­tych ("Rham­na­ce­ae"). Obej­mu­je 5 ga­tun­ków. Jeden z nich – dwu­kol­czak śró­dziem­no­mor­ski "P. spina-chri­sti" – ro­śnie w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, Bli­skim Wscho­dzie, w re­gio­nie Ka­u­ka­zu, na wscho­dzie po Iran, Af­ga­ni­stan, Ta­dży­ki­stan i Uzbe­ki­stan (jako in­tro­du­ko­wa­ny także w Tek­sa­sie i Chi­nach). Po­zo­sta­łe czte­ry ga­tun­ki rosną w Azji Wschod­niej od Wiet­na­mu po Pół­wy­sep Ko­re­ań­ski i Ja­po­nię, przy czym trzy z nich są en­de­mi­ta­mi Chin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwukolny

prze­sta­rza­le: dwu­ko­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwukolorowość

dwu­barw­ność, di­chro­izm


Źródła:

SJP.pl

Dwukolorowy

ma­ją­cy dwa ko­lo­ry (barwy); dwu­barw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukolumnowy

zło­żo­ny z dwóch ko­lumn


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który skła­da się z dwóch ko­lumn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukomorowy

ma­ją­cy dwie ko­mo­ry


przy­miot­nik

 (1.1) techn. ma­ją­cy dwie ko­mo­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukomorówka

po­tocz­nie: ką­piel dwu­ko­mo­ro­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwukomórkowy

skła­da­ją­cy się z dwóch ko­mó­rek


Źródła:

SJP.pl

Dwukondygnacjowy

ma­ją­cy dwie kon­dy­gna­cje; dwu­kon­dy­gna­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwukondygnacyjny

ma­ją­cy dwie kon­dy­gna­cje; dwu­kon­dy­gna­cjo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z dwóch kon­dy­gna­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukonka

daw­niej: do­roż­ka dwu­kon­na


Źródła:

SJP.pl

Dwukonny

1. o po­jeź­dzie: za­przę­żo­ny w dwa konie;
2. o sil­ni­ku: ma­ją­cy moc dwóch koni me­cha­nicz­nych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o po­ja­zdach: taki, który jest za­przę­ga­ny do dwóch koni

 (1.2) techn. mot. ma­ją­cy moc dwóch koni me­cha­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukoronowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy war­tość/li­czą­cy/wy­no­szą­cy 2 ko­ro­ny


Źródła:

Wiktionary

Dwukoronówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mo­ne­ta o no­mi­na­le 2 koron


Źródła:

Wiktionary

Dwukołowiec

1. po­jazd elek­trycz­ny z dwoma ko­ła­mi po bo­kach;
2. prze­sta­rza­le: po­jazd o dwóch ko­łach; rower, bi­cykl


Źródła:

SJP.pl

Dwukołowy

ma­ją­cy dwa koła


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dwa koła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukołówka

po­jazd na dwóch ko­łach; dwu­kół­ka


Źródła:

SJP.pl

Dwukreślny

ok­ta­wa dwu­kreśl­na - jedna z oktaw (dźwię­ki oz­na­cza­ne ma­ły­mi li­te­ra­mi z dwój­ką arab­ską w gór­nym in­dek­sie)


Źródła:

SJP.pl

Dwukrok

spo­sób bie­ga­nia na nar­tach sto­so­wa­ny głów­nie na pła­skim te­re­nie


Źródła:

SJP.pl

Dwukropek

1. bie­dron­ka dwu­krop­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny bie­dron­ko­wa­tych;
2. wi­del­ni­ca dwu­krop­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny wi­del­ni­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. znak in­ter­punk­cyj­ny uży­wa­ny przed za­pi­sem np. cy­ta­tu lub wy­li­cza­niem pojęć


Dwu­kro­pek dwu­kro­pek

Dwu­kro­pek (:) – znak in­ter­punk­cyj­ny w po­sta­ci dwóch umiej­sco­wio­nych jedna nad drugą kro­pek (:), sto­so­wa­ny w środ­ku zda­nia. Dwu­kro­pek jest zna­kiem za­po­wia­da­ją­cym nową treść, np. przy­to­cze­nie czy­jejś mowy, wy­mie­nia­nie ter­mi­nów, ty­tu­łów, ob­cych zwro­tów, wy­li­cze­nie osób lub przed­mio­tów, wpro­wa­dzo­nych zbio­ro­wo – w for­mie ogól­nej – w po­przed­niej fra­zie. Kiedy to moż­li­we, na­le­ży uni­kać uży­wa­nia dwóch dwu­krop­ków w jed­nym wy­po­wie­dze­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwukropka

1. bie­dron­ka dwu­krop­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny bie­dron­ko­wa­tych;
2. wi­del­ni­ca dwu­krop­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny wi­del­ni­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. bie­dron­ka o dwóch krop­kach na pan­ce­rzy­ku

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) D. lp. od: dwu­kro­pek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukropkowy

1. ma­ją­cy dwie krop­ki;
2. dłu­żyn­ka dwu­krop­ko­wa - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwukrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) dwa razy


Źródła:

Wiktionary

Dwukrotność

→ dwu­krot­ny


Patrz:dwukrotny

Źródła:

SJP.pl

Dwukrotny

pow­ta­rza­ją­cy się dwa razy


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się/pow­ta­rza­ją­cy się dwa razy

 (1.2) taki, który osią­gnął/zdo­był/robił coś dwa razy

 (1.3) dwa razy więk­szy bądź mniej­szy od cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuksiąg

cykl dwóch ut­wo­rów li­te­rac­kich stwo­rzo­nych przez jed­ne­go au­to­ra i od­po­wied­nio po­wią­za­nych ze sobą te­ma­tycz­nie; dy­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Dwukulturowość

→ dwu­kul­tu­ro­wy


Patrz:dwukulturowy

Źródła:

SJP.pl

Dwukulturowy

zwią­za­ny z dwie­ma kul­tu­ra­mi, funk­cjo­nu­ją­cy w dwóch kul­tu­rach


Źródła:

SJP.pl

Dwukumarol

śro­dek za­po­bie­ga­ją­cy two­rze­niu się skrze­plin w na­czy­niach krwio­no­śnych, ha­mu­ją­cy pow­sta­wa­nie pro­trom­bi­ny w wą­tro­bie; trom­bo­san


Źródła:

SJP.pl

Dwukwadratowy

do­ty­czą­cy kwa­dra­tu licz­by bę­dą­cej już kwa­dra­tem


Źródła:

SJP.pl

Dwukwas

kwas dwu­za­sa­do­wy; dik­was


Źródła:

SJP.pl

Dwukwiatowy

fio­łek dwuk­wia­to­wy - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny fioł­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwukółka

ro­dzaj po­wo­zu; bieda, bied­ka, biga, bida


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. po­jazd konny na dwóch ko­łach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwukółkowy

ma­ją­cy dwa kółka


Źródła:

SJP.pl

Dwukąt

fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na, część sfery ogra­ni­czo­na dwie­ma pła­szczyz­na­mi prze­cho­dzą­cy­mi przez jej śro­dek


Źródła:

SJP.pl

Dwukłosowy

ma­ją­cy dwa kłosy


Źródła:

SJP.pl

Dwulampowy

ma­ją­cy dwie lampy


Źródła:

SJP.pl

Dwulatek

dziec­ko ma­ją­ce dwa lata; dwu­rocz­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) chło­piec w wieku dwóch lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę ma­ją­ce dwa lata

 (2.2) rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ce dwa lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwulatka

1. dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca dwa lata;
2. okres obej­mu­ją­cy dwa lata


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziew­czyn­ka ma­ją­ca dwa lata

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­la­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwulatki

dziec­ko ma­ją­ce dwa lata; dwu­rocz­niak


Źródła:

SJP.pl

Dwulecie

1. okres dwóch lat;
2. druga rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwulekowy

skła­da­ją­cy się z dwóch leków


Źródła:

SJP.pl

Dwuletni

ma­ją­cy dwa lata, trwa­ją­cy dwa lata itp.; dwu­rocz­ny (rzad­ko)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dwa lata

 (1.2) trwa­ją­cy dwa lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwulicowiec

czło­wiek skry­wa­ją­cy praw­dzi­we myśli i uczu­cia, by przed­sta­wić się w lep­szym świet­le; hi­po­kry­ta, kłam­ca, fa­ry­ze­usz, dwu­li­co­wiec


Źródła:

SJP.pl

Dwulicowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób dwu­li­co­wy, nie­szcze­rze


Źródła:

Wiktionary

Dwulicowość

hi­po­kryz­ja, obłu­da, fał­szy­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha kogoś, kto swoje za­cho­wa­nie zmie­nia w za­leż­no­ści od sy­tu­a­cji i osób, z któ­ry­mi się styka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwulicowy

fał­szy­wy, mó­wią­cy co in­ne­go za­leż­nie od oko­licz­no­ści i roz­mów­cy


przy­miot­nik

 (1.1) po­stę­pu­ją­cy we­dług zasad pod­wój­nej mo­ral­no­ści

 (1.2) daw. ma­ją­cy dwa aspek­ty, zna­cze­nia

 (1.3) daw. ma­ją­cy dwa lica, dwie twa­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwulinijkowy

skła­da­ją­cy się z dwóch li­ni­jek; dwu­wer­so­wy, dwu­wier­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuliniowy

zło­żo­ny z dwóch linii; bi­li­ne­ar­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwulistkowy

ma­ją­cy dwa list­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwulistnik

ro­śli­na ziel­na


Dwu­list­nik, dwu­list, dwój­list ("Oph­rys" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Na­le­ży do niego 28 ga­tun­ków, ale z po­wo­du ich zmien­no­ści i łat­wo­ści two­rze­nia mie­szań­ców w niek­tó­rych uję­ciach opi­sy­wa­nych jest bar­dzo wiele ga­tun­ków (do ponad 250).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwulistny

1. ma­ją­cy dwa li­ście;
2. ma­ją­cy li­ście uło­żo­ne po dwa w okół­ku


przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy li­ście uło­żo­ne po dwa w okół­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuliterowy

zło­żo­ny z dwóch liter; bi­li­te­ro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który skła­da się z dwóch liter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuliterówka

słowo dwu­li­te­ro­we; dwój­ka


Źródła:

SJP.pl

Dwulitrowy

1. ma­ją­cy po­jem­ność dwóch li­trów;
2. za­wie­ra­ją­cy dwa litry cze­goś


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy po­jem­ność dwóch li­trów, za­wie­ra­ją­cy dwa litry cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuliścienne

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy na­le­żą­cej do okry­to­za­ląż­ko­wych


Dwu­li­ścien­ne ("Di­co­ty­le­do­nes") – wy­róż­nia­ny w niek­tó­rych sy­ste­mach je­szcze do końca XX wieku tak­son obej­mu­ją­cy wszyst­kie ro­śli­ny okry­to­na­sien­ne z wy­jąt­kiem jed­no­li­ścien­nych. Nazwa tej grupy ro­ślin wy­wo­dzi się od wspól­nej dla nich cechy – obec­no­ści dwóch liści za­rod­ko­wych (li­ście­ni).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwuliścienny

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy na­le­żą­cej do okry­to­za­ląż­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Dwulokalowy

ma­ją­cy dwa lo­ka­le


Źródła:

SJP.pl

Dwulufka

ro­dzaj śru­to­wej broni my­śliw­skiej, od­mia­na du­bel­tów­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwulufowy

ma­ją­cy dwie lufy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. ma­ją­cy dwie lufy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumandatowy

dy­spo­nu­ją­cy dwoma man­da­ta­mi po­sel­ski­mi, se­na­tor­ski­mi itp.


Źródła:

SJP.pl

Dwumarkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy war­tość dwóch marek

 (1.2) wy­no­szą­cy dwie marki


Źródła:

Wiktionary

Dwumasa

po­tocz­nie: dwu­ma­so­we koło za­ma­cho­we - - ele­ment od­po­wie­dzial­ny za tłu­mie­nie drgań i ni­we­lo­wa­nie prze­cią­żeń dzia­ła­ją­cych na skrzy­nię bie­gów i inne czę­ści ukła­du na­pę­do­we­go


Źródła:

SJP.pl

Dwumasowy

dwu­ma­so­we koło za­ma­cho­we - ele­ment od­po­wie­dzial­ny za tłu­mie­nie drgań i ni­we­lo­wa­nie prze­cią­żeń dzia­ła­ją­cych na skrzy­nię bie­gów i inne czę­ści ukła­du na­pę­do­we­go


Źródła:

SJP.pl

Dwumasztowiec

sta­tek dwu­masz­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. sta­tek ma­ją­cy dwa masz­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumasztowy

ma­ją­cy dwa masz­ty


przy­miot­nik

 (1.1) o ża­glow­cu: ma­ją­cy dwa masz­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumecz

kon­fron­ta­cja dwu dru­żyn lub za­wod­ni­ków, skła­da­ją­ca się z meczu i re­wan­żu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwumeczowy

skła­da­ją­cy się z dwóch me­czów


Źródła:

SJP.pl

Dwumetrowiec

po­tocz­nie: osoba ma­ją­ca dwa metry wzro­stu


Źródła:

SJP.pl

Dwumetrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwóch me­trów, wy­no­szą­cy dwa metry


przy­miot­nik

 (1.1) mie­rzą­cy dwa metry albo dwa metry kwa­dra­to­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumetrówka

przed­miot o dłu­go­ści dwóch me­trów


Źródła:

SJP.pl

Dwumetyl

zwią­zek che­micz­ny, np. siar­czan dwu­me­ty­lu; di­me­tyl


Źródła:

SJP.pl

Dwumetyloamina

amina ali­fa­tycz­na, gaz o za­pa­chu zgni­łych ryb; di­me­ty­lo­a­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Dwumetyloanilina

zwią­zek che­micz­ny pow­sta­ją­cy przy ogrze­wa­niu ani­li­ny z kwa­sem sol­nym i al­ko­ho­lem me­ty­lo­wym; ważny pro­dukt wyj­ścio­wy przy fa­bry­ka­cji barw­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwumetylobenzen

po­chod­na ben­ze­nu po­sia­da­ją­ca dwie grupy me­ty­lo­we przy­łą­czo­ne do pier­ście­nia aro­ma­tycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zob. ksy­len.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumetyloformamid

be­zbarw­na, hi­gro­sko­pij­na, ruch­li­wa ciecz o spe­cy­ficz­nym za­pa­chu zgni­łych ryb; sto­so­wa­ny głów­nie jako roz­pu­szczal­nik sub­stan­cji or­ga­nicz­nych i jako ab­sor­bent gazów kwa­śnych


Źródła:

SJP.pl

Dwumetylotereftalan

ester kwasu te­ref­ta­lo­we­go; ciało kry­sta­licz­ne w po­sta­ci bla­szek lub igie­łek, roz­pu­szczal­ne w czte­roch­lor­ku węgla, ace­to­nie, ete­rze i dwu­me­ty­lo­for­ma­mi­dzie


Źródła:

SJP.pl

Dwumetylowy

eter dwu­me­ty­lo­wy - or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ete­rów, pro­du­ko­wa­ny z gazu ziem­ne­go, węgla lub bio­ma­sy; di­me­ty­lo­e­ter, eter di­me­ty­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwumian

suma dwóch ele­men­tów bę­dą­cych zmien­ny­mi, licz­ba­mi bądź ilo­czy­na­mi zmien­nych i/lub liczb (np.: x+y, 2x-5)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. suma lub róż­ni­ca dwóch jed­no­mia­nów;


Dwu­mian – suma dwóch jed­no­mia­nów. Dwu­mian jest ro­dza­jem wie­lo­mia­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwumianik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dwu­mian


Źródła:

Wiktionary

Dwumianowy

ma­ją­cy dwa miana


Źródła:

SJP.pl

Dwumiarowy

1. o wier­szu: ma­ją­cy dwie miary me­trycz­ne;
2. o tak­cie: dzie­lą­cy się na dwie jed­nost­ki ryt­micz­ne


Źródła:

SJP.pl

Dwumiasto

ze­spół dwóch są­sia­du­ją­cych ze sobą miast


Źródła:

SJP.pl

Dwumiejscowy

ma­ją­cy dwa miej­sca sie­dzą­ce, mie­szczą­cy dwie osoby


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa miej­sca, przez­na­czo­ny dla dwóch osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumies.

skrót od: dwu­mie­sięcz­nik


Źródła:

SJP.pl

Dwumiesięcznik

pu­bli­ka­cja uka­zu­ją­ca się raz na dwa mie­sią­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cza­so­pis­mo wy­cho­dzą­ce re­gu­lar­nie co dwa mie­sią­ce


Dwu­mie­sięcz­nik – cza­so­pis­mo, które uka­zu­je się raz na dwa mie­sią­ce. Dwu­mie­sięcz­ni­ki poś­wię­co­ne są naj­czę­ściej kon­kret­nej pro­ble­ma­ty­ce, np. nauce, tech­ni­ce. Niek­tó­re dwu­mie­sięcz­ni­ki wy­da­wa­ne są też w for­mie biu­le­ty­nów.

Nazwa ut­wo­rzo­na na wzór mie­sięcz­ni­ka, spo­pu­la­ry­zo­wa­na głów­nie w XX w. w związ­ku z in­ten­syw­nym roz­wo­jem cza­so­pism na­u­ko­wych i cza­so­pism fa­cho­wych. Ze wzglę­du na formę zew­nętrz­ną po­dob­ne są do mie­sięcz­ni­ków lub do kwar­tal­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwumiesięczny

ma­ją­cy dwa mie­sią­ce, trwa­ją­cy dwa mie­sią­ce itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa mie­sią­ce

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwóch mie­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumiliardowy

li­czą­cy dwa mi­liar­dy cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwumilimetrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwóch mi­li­me­trów, wy­no­szą­cy dwa mi­li­me­try


Źródła:

SJP.pl

Dwumilionowy

1. li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2 000 000;
2. li­czą­cy dwa mi­lio­ny cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwumilowy

mie­rzą­cy dwie mile


Źródła:

SJP.pl

Dwuminutowy

trwa­ją­cy dwie mi­nu­ty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy dwie mi­nu­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwumlask

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żart. in­form. pod­wój­ne kli­knię­cie


Źródła:

Wiktionary

Dwumocznik

zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny w ana­li­zie che­micz­nej; di­mocz­nik


Źródła:

SJP.pl

Dwumodułowy

skła­da­ją­cy się z dwóch mo­du­łów


Źródła:

SJP.pl

Dwumorgowy

ma­ją­cy dłu­gość dwóch mórg (mor­gów), wy­no­szą­cy dwa (dwie) morgi


Źródła:

SJP.pl

Dwumotorowiec

po­jazd na­pę­dza­ny dwoma mo­to­ra­mi


Źródła:

SJP.pl

Dwumotorowy

po­ru­sza­ny siłą dwóch mo­to­rów; dwu­sil­ni­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwunaczyniowy

ma­ją­cy dwa na­czy­nia


Źródła:

SJP.pl

Dwunarodowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto bądź co zwią­za­ne jest z dwoma na­ro­da­mi lub obej­mu­je dwa na­ro­dy


Źródła:

Wiktionary

Dwunarodowy

od­no­szą­cy się do dwóch na­ro­dów, np. pań­stwo dwu­na­ro­do­we


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z dwoma na­ro­da­mi lub obej­mu­ją­cy dwa na­ro­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunasta

go­dzi­na dwu­na­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) go­dzi­na 12 w po­łud­nie

 (1.2) go­dzi­na 12 o pół­no­cy

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: dwu­na­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastak

sa­miec sarny lub je­le­nia o sze­ściu od­no­gach na każ­dym rogu po­ro­ża


Źródła:

SJP.pl

Dwunastka

1. grupa dwu­na­stu osób lub przed­mio­tów;
2. po­tocz­nie o bu­dyn­ku, po­ko­ju, po­jeź­dzie lub czym­kol­wiek, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 12;
3. dwa­na­ście lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 12

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 12

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z dwu­na­stu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwunastkowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z licz­bą dwa­na­ście, do­ty­czą­cy licz­by dwa­na­ście


Źródła:

Wiktionary

Dwunastnica

po­cząt­ko­wy od­ci­nek je­li­ta cien­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. po­cząt­ko­wy od­ci­nek je­li­ta cien­kie­go;


Dwu­nast­ni­ca ( du­o­de­num) – ru­ro­wa­ty na­rząd wy­cho­dzą­cy z żo­łąd­ka i sta­no­wią­cy po­cząt­ko­wy od­ci­nek je­li­ta cien­kie­go krę­gow­ców. Do dwu­nast­ni­cy zwy­kle spły­wa żółć przez uj­ście prze­wo­du pę­che­rzy­ka żół­cio­we­go i en­zy­my trzust­ko­we przez dwa lub jeden prze­wód wy­pro­wa­dza­ją­cy trzust­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwunastnicowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z dwu­nast­ni­cą, do­ty­czą­cy dwu­nast­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Dwunastniczy

przy­miot­nik

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy dwu­nast­ni­cy, pro­du­ko­wa­ny w dwu­nast­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Dwunastoboczny

do­ty­czą­cy dwu­na­sto­bo­ku, ma­ją­cy dwa­na­ście boków, ogra­ni­czo­ny dwu­na­sto­ma pła­szczyz­na­mi itp.


Źródła:

SJP.pl

Dwunastocylindrowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. ma­ją­cy dwa­na­ście cy­lin­drów


Źródła:

Wiktionary

Dwunastodniowy

ma­ją­cy dwa­na­ście dni, trwa­ją­cy dwa­na­ście dni itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­na­ście dni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­na­stu dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastogodzinny

trwa­ją­cy dwa­na­ście go­dzin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­na­ście go­dzin

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­na­stu go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastokilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość dwu­na­stu ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy dwa­na­ście ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Dwunastokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) dwa­na­ście razy


Źródła:

Wiktionary

Dwunastokrotność

→ dwu­na­sto­krot­ny


Patrz:dwunastokrotny

Źródła:

SJP.pl

Dwunastokrotny

pow­ta­rza­ją­cy się dwa­na­ście razy


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się/pow­ta­rza­ją­cy się dwa­na­ście razy

 (1.2) taki, który osią­gnął/zdo­był/robił coś dwa­na­ście razy

 (1.3) dwa­na­ście razy więk­szy bądź mniej­szy od cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastokącik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dwu­na­sto­kąt


Źródła:

Wiktionary

Dwunastokąt

fi­gu­ra pła­ska ma­ją­ca 12 kątów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­kąt o dwu­na­stu bo­kach


Dwu­na­sto­kąt – wie­lo­kąt o dwu­na­stu bo­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwunastokątny

przy­miot­nik

 (1.1) geom. ma­ją­cy dwa­na­ście kątów


Źródła:

Wiktionary

Dwunastolatek

osoba, która ma dwa­na­ście lat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chło­piec ma­ją­cy dwa­na­ście lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca dwa­na­ście lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od dwu­na­sto­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastolatka

dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca dwa­na­ście lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziew­czyn­ka ma­ją­ca dwa­na­ście lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca dwa­na­ście lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od dwu­na­sto­la­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastolatki

osoba, która ma dwa­na­ście lat


Źródła:

SJP.pl

Dwunastolecie

1. okres dwu­na­stu lat;
2. dwu­na­sta rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwunastoletni

1. trwa­ją­cy dwa­na­ście lat; przy­pa­da­ją­cy za dwa­na­ście lat;
2. bę­dą­cy w wieku dwu­na­stu lat, ma­ją­cy dwa­na­ście lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa­na­ście lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwa­na­ście lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastoliterowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który skła­da się z dwu­na­stu liter


Źródła:

Wiktionary

Dwunastometrowy

przy­miot­nik

 (1.1) mie­rzą­cy dwa­na­ście me­trów albo dwa­na­ście me­trów kwa­dra­to­wych


Źródła:

Wiktionary

Dwunastomiesięczny

ma­ją­cy dwa­na­ście mie­się­cy, trwa­ją­cy dwa­na­ście mie­się­cy (ca­ło­rocz­ny) itp.; rocz­ny, jed­no­rocz­ny, jed­no­let­ni


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­na­ście mie­się­cy

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­na­stu mie­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastominutowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­na­ście minut


Źródła:

Wiktionary

Dwunastoosobowy

1. skła­da­ją­cy się z dwu­na­stu osób;
2. przez­na­czo­ny dla dwu­na­stu osób


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­na­stu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić dwa­na­ście osób

 (1.2) zło­żo­ny z dwu­na­stu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez dwa­na­ście osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastopiętrowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zło­żo­ny z par­te­ru i dwu­na­stu kon­dy­gna­cji po­ło­żo­nych nad nim


Źródła:

Wiktionary

Dwunastoprocentowy

sta­no­wią­cy dwa­na­ście pro­cent cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwunastostopniowy

1. ma­ją­cy dwa­na­ście stop­ni (w ja­kiejś skali);
2. ma­ją­cy dwa­na­ście stop­ni, eta­pów


Źródła:

SJP.pl

Dwunastosylabowiec

ro­dzaj ut­wo­ru po­e­tyc­kie­go, w któ­rym każdy wers skła­da się z dwu­na­stu sylab; dwu­na­stoz­gło­sko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Dwunastotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwu­na­stu tomów, za­war­ty w dwu­na­stu to­mach, wy­da­ny w dwu­na­stu to­mach


Źródła:

Wiktionary

Dwunastotonowy

1. zło­żo­ny z dwu­na­stu tonów mu­zycz­nych;
2. wa­żą­cy dwa­na­ście ton;
3. mie­szczą­cy dwa­na­ście ton cze­goś;
4. mo­gą­cy unieść dwa­na­ście ton


Źródła:

SJP.pl

Dwunastotygodniowy

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwa­na­ście ty­god­ni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku dwu­na­stu ty­god­ni


Źródła:

Wiktionary

Dwunastowcy

odłam szy­iz­mu uz­na­ją­cy pier­wszych 12 ima­mów; ima­mi­ci


Źródła:

SJP.pl

Dwunastowiec

wyz­naw­ca ima­miz­mu, odła­mu szy­iz­mu uz­na­ją­ce­go pier­wszych 12 ima­mów; ima­mi­ta


Źródła:

SJP.pl

Dwunastowieczny

do­ty­czą­cy dwu­na­ste­go wieku, po­cho­dzą­cy z dwu­na­ste­go wieku, ży­ją­cy w dwu­na­stym wieku, dzie­ją­cy się w dwu­na­stym wieku itp.


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­da­rzył się lub żył w dwu­na­stym wieku; taki, który po­cho­dzi z dwu­na­ste­go wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunastozgłoskowiec

ro­dzaj ut­wo­ru po­e­tyc­kie­go, w któ­rym każdy wers skła­da się z dwu­na­stu zgło­sek


Dwu­na­stoz­gło­sko­wiec – roz­miar wier­sza sy­la­bicz­ne­go, wy­stę­pu­ją­cy prze­waż­nie w for­ma­tach śred­niów­ko­wych 6 + 6 i 7 + 5. Dwu­na­stoz­gło­sko­wiec ze śred­niów­ką po sy­la­bie szó­stej wy­stę­pu­je na przy­kład u Se­ba­stia­na Gra­bo­wiec­kie­go w jed­nym z wier­szy z "Set­ni­ka rymów du­chow­nych":


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwunastozgłoskowy

zło­żo­ny z dwu­na­stu zgło­sek (sylab); dwu­na­sto­sy­la­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwunastozwrotkowy

skła­da­ją­cy się z dwu­na­stu zwro­tek


Źródła:

SJP.pl

Dwunastościan

wie­lo­ścian ogra­ni­czo­ny dwu­na­sto­ma wie­lo­ką­ta­mi; do­de­ka­he­dron


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian o dwu­na­stu ścia­nach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwunasty

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 12


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od 12

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) dzień mie­sią­ca po je­de­na­stym

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (3.1) dwu­na­sta: go­dzi­na dwu­na­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunawowy

ma­ją­cy dwie nawy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwie nawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuniciowy

skła­da­ją­cy się z dwóch nici


Źródła:

SJP.pl

Dwunitka

spe­cjal­ny ba­weł­nia­ny sznu­rek wy­ko­na­ny z dwóch po­krę­tek


Źródła:

SJP.pl

Dwunitkowy

ma­ją­cy dwie nitki, np. ścieg dwu­nit­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwunitrobenzen

po­chod­na ben­ze­nu po­sia­da­ją­ca dwie grupy ni­tro­we przy­łą­czo­ne do pier­ście­nia aro­ma­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Dwunitrodwuglikol

ma­te­riał wy­bu­cho­wy kru­szą­cy, zwią­zek che­micz­ny ist­nie­ją­cy w wielu od­mia­nach kry­sta­licz­nych, w tem­pe­ra­tu­rze po­ko­jo­wej wy­stę­pu­je jako ciecz ole­i­sta; dwu­a­zo­tan dwu­e­ty­le­no­gli­ko­lu


Źródła:

SJP.pl

Dwunogi

ma­ją­cy dwie nogi; dwu­noż­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­ru­sza­ją­cy się na dwóch koń­czy­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunożnie

przy­słó­wek

 (1.1) na dwóch no­gach


Źródła:

Wiktionary

Dwunożność

→ dwu­noż­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. umie­jęt­ność po­ru­sza­nia się na obu no­gach w po­zy­cji wy­pro­sto­wa­nej;


Dwu­noż­ność (ang. "bi­pe­da­lism" od łac. "bi" – dwu i "pedis" – stopy) – spo­sób po­ru­sza­nia się na tyl­nych koń­czy­nach, zwy­kle w od­nie­sie­niu do zwie­rząt, głów­nie czło­wie­ka i ko­pal­nych ho­mi­ni­dów, rów­nież w od­nie­sie­niu do niek­tó­rych ma­szyn (ro­bo­tów). Za formy dwu­noż­no­ści przyj­mu­je się cho­dze­nie, bie­ga­nie, ska­ka­nie oraz przy­ję­cie wy­pro­sto­wa­nej po­sta­wy sto­ją­cej.


Patrz:dwunożny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwunożny

1. ma­ją­cy dwie nogi; dwu­no­gi;
2. wy­ko­ny­wa­ny dwie­ma no­ga­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­ru­sza­ją­cy się na dwóch koń­czy­nach

 (1.2) wy­ko­ny­wa­ny dwie­ma no­ga­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwunożowy

wy­po­sa­żo­ny w dwa noże


Źródła:

SJP.pl

Dwunukleotyd

dwu­nu­kle­o­tyd ni­ko­ty­no­a­mi­do­a­de­ni­no­wy - ko­en­zym uczest­ni­czą­cy w pro­ce­sie od­dy­cha­nia ko­mór­ko­we­go, nie­zbęd­ny czyn­nik prze­mia­ny glu­ko­zy w or­ga­niz­mie; NAD, di­nu­kle­o­tyd


Źródła:

SJP.pl

Dwunóg

isto­ta ma­ją­ca dwie nogi


Źródła:

SJP.pl

Dwuobiegowy

o urzą­dze­niu: po­sia­da­ją­cy dwa nie­za­leż­ne obie­gi ro­bo­cze


Źródła:

SJP.pl

Dwuobrożny

ziar­no­ja­dek dwu­o­broż­ny - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ta­na­gro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwuoczny

1. ma­ją­cy dwoje oczu;
2. do­ty­czą­cy oboj­ga oczu


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwoje oczu

 (1.2) poz­wa­la­ją­cy na ob­ser­wo­wa­nie dwoj­giem oczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuodcinkowy

skła­da­ją­cy się z dwóch od­cin­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwuoddziałowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dwa od­dzia­ły


Źródła:

Wiktionary

Dwuojczyźniany

rzad­ko: o czło­wie­ku ma­ją­cym dwie oj­czyz­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwuokapowy

skła­da­ją­cy się z dwóch oka­pów; dwu­spa­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuoki

1. pen­set­nik dwu­o­ki - ga­tu­nek ryby mor­skiej z ro­dzi­ny che­to­ni­ko­wa­tych, ho­do­wa­ny w ak­wa­riach mor­skich; pen­set­nik po­ma­rań­czo­wo­prę­gi;
2. li­ściec dwu­o­ki - ga­tu­nek ro­śli­no­żer­ne­go owada z rzędu stra­szy­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwuokienny

ma­ją­cy dwa okna


Źródła:

SJP.pl

Dwuoksan

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny w po­sta­ci be­zbarw­nej, ole­i­stej cie­czy; diok­san, dwut­le­nek dwu­e­ty­le­nu


Źródła:

SJP.pl

Dwuoktawowy

ma­ją­cy roz­pię­tość dwóch oktaw


Źródła:

SJP.pl

Dwuosiowy

ma­ją­cy dwie osie


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwie osie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuosnowowy

ma­ją­cy dwie os­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuosobowość

cho­ro­ba psy­chicz­na po­le­ga­ją­ca na upa­try­wa­niu w sobie samym dwóch osób; rozd­wo­je­nie jaźni


Źródła:

SJP.pl

Dwuosobowy

1. skła­da­ją­cy się z dwóch osób (np. dru­ży­na dwu­o­so­bo­wa);
2. przez­na­czo­ny dla dwóch osób (np. dwu­o­so­bo­wy po­jazd)


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwóch osób, ma­ją­cy dwa miej­sca

 (1.2) skła­da­ją­cy się z dwóch osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuostrzowy

ma­ją­cy dwa ostrza


Źródła:

SJP.pl

Dwuotworowy

ma­ją­cy dwa ot­wo­ry


Źródła:

SJP.pl

Dwupak

zgrzew­ka za­wie­ra­ją­ca dwie bu­tel­ki, pusz­ki na­po­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. pacz­ka zbior­cza po dwie sztu­ki to­wa­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupalcowy

ma­ją­cy dwa palce, wy­ko­ny­wa­ny dwoma pal­ca­mi


Źródła:

SJP.pl

Dwupalczasty

1. ma­ją­cy dwa palce;
2. le­ni­wiec dwu­pal­cza­sty - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny le­niu­chow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwupaliwowy

sil­nik dwu­pa­li­wo­wy - sil­nik za­si­la­ny dwoma pa­li­wa­mi


Źródła:

SJP.pl

Dwupalnikowy

ma­ją­cy dwa pal­ni­ki


przy­miot­nik

 (1.1) wy­po­sa­żo­ny w dwa pal­ni­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuparce

gro­ma­da wijów obej­mu­ją­ca ponad 12 ty­się­cy ga­tun­ków; kro­cio­no­gi


Dwu­par­ce, kro­cio­no­gi (Di­plo­po­da) – gro­ma­da wijów obej­mu­ją­ca ponad 12 ty­się­cy opi­sa­nych ga­tun­ków. Cha­rak­te­ry­zu­ją się przeksz­tał­ce­niem szczęk I pary w gna­to­chi­la­rium, bra­kiem szczęk II pary oraz wy­stę­po­wa­niem na tu­ło­wiu di­plo­seg­men­tów, które mają po 2 pary od­nó­ży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwupartyjność

→ dwu­par­tyj­ny


Patrz:dwupartyjny

Źródła:

SJP.pl

Dwupartyjny

1. taki, w któ­re­go skład wcho­dzą dwie par­tie;
2. sy­stem dwu­par­tyj­ny - sy­stem po­li­tycz­ny, w któ­rym do­mi­nu­ją dwie kon­ku­ru­ją­ce par­tie, np. sy­stem ame­ry­kań­ski, bry­tyj­ski


przy­miot­nik

 (1.1) polit. zło­żo­ny z dwóch par­tii

 (1.2) polit. taki, w któ­rym wła­dzę spra­wu­ją dwie kon­ku­ren­cyj­ne par­tie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuparzec

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy sta­wo­no­gów ro­śli­no­żer­nych z typu wijów; kro­cio­nóg


Źródła:

SJP.pl

Dwupaskowy

prę­żec dwu­pa­sko­wy - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny bzy­go­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwupasmowy

skła­da­ją­cy się z dwóch pasm, dzia­ła­ją­cy w dwóch pas­mach itp.; o dro­dze, jezd­ni itp.: skła­da­ją­cy się z dwóch pasm, przez co poz­wa­la­ją­cy na po­ru­sza­nie się w prze­ciw­nych kie­run­kach


przy­miot­nik

 (1.1) o ulicy: skła­da­ją­cy się z dwóch rów­no­le­głych pasm słu­żą­cych do po­ru­sza­nia się w tym samym kie­run­ku

 (1.2) in­form. rad. o urzą­dze­niu ko­mu­ni­ka­cyj­nym: taki, który może pra­co­wać jed­no­cze­śnie w dwu róż­nych pas­mach czę­stot­li­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupasmówka

droga z dwoma od­dziel­ny­mi pa­sa­mi ruchu w tym samym kie­run­ku


Źródła:

SJP.pl

Dwupazurzasty

przy­miot­nik

 (1.1)  taki, który po­sia­da dwa pa­zu­ry


Źródła:

Wiktionary

Dwupaństwowy

do­ty­czą­cy dwóch państw


Źródła:

SJP.pl

Dwupensowy

przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy dwa pensy, ma­ją­cy war­tość dwóch pen­sów


Źródła:

Wiktionary

Dwupensówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nu­mizm. mo­ne­ta o no­mi­na­le dwóch pen­sów


Źródła:

Wiktionary

Dwupeptyd

pep­tyd zło­żo­ny z dwóch ami­nok­wa­sów; di­pep­tyd


Źródła:

SJP.pl

Dwupienność

wy­stę­po­wa­nie u ro­ślin kwia­tów mę­skich na jed­nym a kwia­tów żeń­skich na innym osob­ni­ku da­ne­go ga­tun­ku


Dwu­pien­ność, dio­e­cja – u ro­ślin wy­stę­po­wa­nie żeń­skich i mę­skich or­ga­nów roz­rod­czych na róż­nych osob­ni­kach. Ro­śli­ny takie okre­śla­ne są mia­nem dwu­pien­nych (roz­dziel­nopł­cio­wych). W przy­pad­ku dwu­pien­nych msza­ków i pa­prot­ni­ków rod­nie i plem­nie wy­stę­pu­ją na róż­nych ro­śli­nach (prze­dro­ślach).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwupienny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. taki, w któ­rym kwia­ty mę­skie i żeń­skie wy­stę­pu­ją na od­dziel­nych osob­ni­kach


Źródła:

Wiktionary

Dwupierścieniak

ro­dzaj grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Dwupierścieniowy

skła­da­ją­cy się z dwóch pier­ście­ni, np. zwią­zek dwu­pier­ście­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwupióry

1. rzad­ko: ma­ją­cy dwa pióra;
2. wio­sło dwu­pió­re - wio­sło za­koń­czo­ne na obu koń­cach ło­pat­ka­mi, ty­po­we dla ka­ja­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwupiętrowy

ma­ją­cy dwa pię­tra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zło­żo­ny z dwóch pię­ter, ma­ją­cy dwa pię­tra

 (1.2) ar­chit. bud. zło­żo­ny z par­te­ru i dwóch pię­ter, ma­ją­cy trzy kon­dy­gna­cje ponad po­ziom grun­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuplamek

1. kowal dwu­pla­mek - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny ko­wa­lo­wa­tych; kowal bezs­krzy­dły;
2. bę­blik dwu­pla­mek - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny bę­bli­ko­wa­tych;
3. ska­kun dwu­pla­mek - ga­tu­nek owada pro­stos­krzy­dłe­go z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych;
4. my­śli­czek dwu­pla­mek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dwuplamisty

ka­lan­dra dwu­pla­mi­sta - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny sko­wron­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwuplamy

1. czer­wie­niak dwu­pla­my - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny pie­lę­gni­co­wa­tych;
2. kol­co­brzuch dwu­pla­my - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ro­zdym­ko­wa­tych;
3. brzan­ka dwu­pla­ma - ga­tu­nek nie­du­żej słod­ko­wod­nej ryba ak­wa­rio­wej z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych;
4. prze­nie­la dwu­pla­ma - ga­tu­nek ważki


Źródła:

SJP.pl

Dwuplanowość

→ dwu­pla­no­wy


Patrz:dwuplanowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuplanowy

opar­ty na dwóch ele­men­tach, skład­ni­kach, pła­szczyz­nach


Źródła:

SJP.pl

Dwupodmiotowy

ma­ją­cy dwa pod­mio­ty


Źródła:

SJP.pl

Dwupodział

po­dział na dwie czę­ści, np. dwu­po­dział wła­dzy


Źródła:

SJP.pl

Dwupokojowy

zło­żo­ny z dwóch po­ko­jów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) z dwoma po­ko­ja­mi, ma­ją­cy dwa po­ko­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupokoleniowy

się­ga­ją­cy dwóch po­ko­leń, trwa­ją­cy dwa po­ko­le­nia


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch po­ko­leń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupokładowiec

sta­tek ma­ją­cy dwa po­kła­dy


Źródła:

SJP.pl

Dwupokładowy

ma­ją­cy dwa po­kła­dy; dwu­po­zio­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwupolówka

sy­stem upra­wia­nia pola w śred­nio­wie­czu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. spo­sób upra­wy roli w któ­rym grun­ty dzie­lo­ne są na dwie czę­ści ugo­ro­wa­ną i ob­sie­wa­ną, a spo­sób ich wy­ko­rzy­sta­nia zmie­nia się co roku;


Dwu­po­lów­ka – prze­mien­na forma upra­wy dwóch pól. Jedno pole ob­sie­wa­no zbo­żem jarym lub ozi­mym, a dru­gie ugo­ro­wa­no, aby za­po­biec nad­mier­ne­mu wy­ja­ła­wia­niu gleby. W ko­lej­nym roku upra­wia­no pole po­przed­nio ugo­ro­wa­ne. Dwu­po­lów­ka roz­wi­nę­ła się w na­stęp­stwie sy­ste­mu ża­ro­we­go. W Pol­sce do­pie­ro w XIII wieku po­wo­li za­czę­ła ustę­po­wać miej­sca bar­dziej skom­pli­ko­wa­nej trój­po­lów­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwupostaciowość

→ dwu­po­sta­cio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. zróż­ni­co­wa­nie w mor­fo­lo­gii sa­mi­cy i samca tego sa­me­go ga­tun­ku;


Patrz:dwupostaciowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupostaciowy

1. ma­ją­cy dwie po­sta­cie, wy­stę­pu­ją­cy w dwóch po­sta­ciach; dy­mor­ficz­ny;
2. przez­na­czo­ny dla dwóch osób, taki, w któ­rym biorą udział dwie po­sta­cie


Źródła:

SJP.pl

Dwupowłokowy

ma­ją­cy dwie po­wło­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwupoziomowość

→ dwu­po­zio­mo­wy


Patrz:dwupoziomowy

Źródła:

SJP.pl

Dwupoziomowy

ma­ją­cy dwa po­zio­my


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zło­żo­ny z dwóch po­zio­mów, ma­ją­cy dwa po­zio­my

 (1.2) o grze kom­pu­te­ro­wej: skła­da­ją­cy się z dwóch eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupołożeniowy

w tech­ni­ce: zwią­za­ny z dwoma po­ło­że­nia­mi


Źródła:

SJP.pl

Dwuprocentowy

sta­no­wią­cy dwa pro­cent cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) wy­no­szą­cy dwa pro­cent, sta­no­wią­cy dwa pro­cent cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuprocesorowy

skła­da­ją­cy się z dwóch pro­ce­so­rów


Źródła:

SJP.pl

Dwuprofil

rzad­ko: przed­miot o dwóch pro­fi­lach; pod­wój­ny pro­fil


Źródła:

SJP.pl

Dwupromilowy

ma­ją­cy dwa pro­mi­le


Źródła:

SJP.pl

Dwuprzedsionkowe

rząd śli­ma­ków przo­dos­krzel­nych; Dio­to­car­dia


Źródła:

SJP.pl

Dwuprzedsionkowy

1. ma­ją­cy dwa przed­sion­ki;
2. o ce­chach dwu­przed­sion­ko­wych (rząd śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Dwuprzedziałowy

ma­ją­cy dwa prze­dzia­ły


Źródła:

SJP.pl

Dwuprzegrodowy

przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy dwie prze­gro­dy


Źródła:

Wiktionary

Dwuprzewodowy

ma­ją­cy dwa prze­wo­dy elek­trycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Dwuprzodozębowce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Di­pro­to­don­tia|Owen|ref=tak., rząd ssa­ków z pod­gro­ma­dy ży­wo­rod­nych;


Dwu­przo­do­zę­bow­ce (Di­pro­to­don­tia) – rząd ssa­ków z na­drzę­du au­stra­lo­tor­bo­wych (Au­stra­li­delp­hia) w obrę­bie in­fra­gro­ma­dy ssa­ków niż­szych (Me­tat­he­ria).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dwuprzymierze

przy­mie­rze dwóch państw, np. tajny so­jusz za­war­ty w 1879 przez Ce­sar­stwo Nie­miec­kie i Au­stro-Węgry


Dwu­przy­mie­rze ( Zwe­i­bund) – tajny so­jusz za­war­ty 7 paź­dzier­ni­ka 1879 w Wied­niu, przez Ce­sar­stwo Nie­miec­kie i C.K. Au­stro-Węgry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwupręcikowy

ma­ją­cy dwa prę­ci­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwupręgi

1. pyton dwu­prę­gi - ga­tu­nek węża;
2. drze­wiak dwu­prę­gi - ga­tu­nek kan­gu­ra;
3. kie­szen­nik dwu­prę­gi - ga­tu­nek ssaka z po­dro­dzi­ny upio­rów


Źródła:

SJP.pl

Dwupunktowy

1. skła­da­ją­cy się z dwóch punk­tów;
2. ma­ją­cy wy­miar dwóch punk­tów (np. czcion­ka)


Źródła:

SJP.pl

Dwupłaszczowy

w tech­ni­ce: ma­ją­cy dwa pła­szcze


Źródła:

SJP.pl

Dwupłaszczyznowość

1. po­sia­da­nie dwóch pła­szczyzn, skła­da­nie się z dwóch pła­szczyzn;
2. ist­nie­nie na dwóch pła­szczyz­nach (dzie­dzi­nach, za­kre­sach) rów­no­cze­śnie; o dwóch zna­cze­niach


Źródła:

SJP.pl

Dwupłaszczyznowy

przy­miot­nik

 (1.1) roz­mie­szczo­ny na dwóch pła­szczyz­nach


Źródła:

Wiktionary

Dwupłat

sa­mo­lot po­sia­da­ją­cy dwa płaty nośne; dwu­pła­to­wiec, bi­plan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot o dwóch pła­tach no­śnych;


Dwu­płat – układ kon­struk­cyj­ny pła­tow­ca, sa­mo­lo­tu o dwóch pła­tach no­śnych umie­szczo­nych jeden nad dru­gim. Naj­czę­ściej górny płat umie­szczo­ny jest nad ka­dłu­bem na wspor­ni­kach lub za­strza­łach i po­łą­czo­ny z dol­nym pła­tem za po­mo­cą roz­pó­rek oraz usz­tyw­nio­ny za po­mo­cą na­pię­tych sta­lo­wych cię­gien lub linek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwupłatkowy

ma­ją­cy dwa płat­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwupłatowiec

sa­mo­lot po­sia­da­ją­cy dwa płaty nośne; dwu­płat, bi­plan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. zob. dwu­płat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupłatowy

przy­miot­nik

 (1.1) lotn. ma­ją­cy dwa płaty, zło­żo­ny z dwóch pła­tów no­śnych, z dwóch skrzy­deł


Źródła:

Wiktionary

Dwupłciowość

oboj­na­czość, obupł­cio­wość, oboj­nact­wo, her­ma­fro­dy­tyzm, di­sek­su­a­lizm;
1. u zwie­rząt: jed­no­czes­ne wy­stę­po­wa­nie gru­czo­łów roz­rod­czych mę­skich i żeń­skich w or­ga­niz­mie lub gru­czo­łu oboj­na­cze­go;
2. u czło­wie­ka: wro­dzo­na wada roz­wo­jo­wa po­le­ga­ją­ca na ist­nie­niu u tej samej osoby gonad mę­skich i żeń­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, który jest dwupł­cio­wy, który łączy w sobie cechy dwu płci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwupłciowy

w bio­lo­gii: łą­czą­cy w sobie cechy dwóch płci


Źródła:

SJP.pl

Dwupłetwiec

ryba z rzędu dwu­dysz­nych, o kształ­cie ciała wy­dłu­żo­nym, od­dy­cha­ją­ca za po­mo­cą skrze­li i płuc w po­sta­ci una­czy­nio­ne­go pę­che­rza po­łą­czo­ne­go z brzusz­ną stro­ną prze­ły­ku, ży­ją­ca w okre­sie de­wo­nu; dwu­płet­wo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Dwupłetwowiec

ryba z rzędu dwu­dysz­nych, o kształ­cie ciała wy­dłu­żo­nym, od­dy­cha­ją­ca za po­mo­cą skrze­li i płuc w po­sta­ci una­czy­nio­ne­go pę­che­rza po­łą­czo­ne­go z brzusz­ną stro­ną prze­ły­ku, ży­ją­ca w okre­sie de­wo­nu; dwu­płet­wiec


Źródła:

SJP.pl

Dwupłomienicowy

ma­ją­cy dwie pło­mie­ni­ce (rury), np. ko­cioł dwu­pło­mie­ni­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwupłytkowy

skła­da­ją­cy się z dwóch pły­tek


Źródła:

SJP.pl

Dwupłytowy

skła­da­ją­cy się z dwóch płyt


Źródła:

SJP.pl

Dwuramienny

ma­ją­cy dwa ra­mio­na, od­no­gi itp.


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy dwa ra­mio­na, dwa wy­gięt­ni­ki

 (1.2) fizj. po­sia­da­ją­cy dwa ra­mio­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwurasowy

o zwie­rzę­ciu: bę­dą­cy skrzy­żo­wa­niem dwóch ras


Źródła:

SJP.pl

Dwurazowy

1. za­cho­dzą­cy dwa razy;
2. mo­gą­cy być użyty dwa razy


Źródła:

SJP.pl

Dwurdzeniowiec

po­tocz­nie: pro­ce­sor dwur­dze­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwurdzeniowy

skła­da­ją­cy się z dwóch rdze­ni, np. pro­ce­sor dwur­dze­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwurnik

naz­wi­sko, m.in. Ed­ward Dwur­nik, pol­ski ma­larz i gra­fik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwuroczniak

rzad­ko: zwie­rzę, ro­śli­na lub przed­miot ma­ją­ce dwa lata; dwu­la­tek


Źródła:

SJP.pl

Dwuroczny

rzad­ko: dwu­let­ni (ma­ją­cy dwa lata, trwa­ją­cy dwa lata itp.)


Źródła:

SJP.pl

Dwurodny

przy­wry dwu­rod­ne - pod­gro­ma­da pła­ziń­ców, obej­mu­ją­ca bez­wa­run­ko­we pa­so­ży­ty wew­nętrz­ne krę­gow­ców o ciele niecz­ło­no­wa­nym i list­ko­wa­nym; przy­wry di­ge­ne­tycz­ne, przy­wry di­ge­nicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Dwurodzajowość

→ dwu­ro­dza­jo­wy


Patrz:dwurodzajowy

Źródła:

SJP.pl

Dwurodzinny

przez­na­czo­ny dla dwu ro­dzin, mie­szczą­cy dwie ro­dzi­ny


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwóch ro­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwurogi

ma­ją­cy dwa rogi; dwu­roż­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa rogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwurożne

1. ma­ją­cy dwa rogi; dwu­ro­gi;
2. o ce­chach dwu­roż­nych (rząd ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Dwurożność

→ dwu­roż­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dwu­roż­ne; cecha tych, któ­rzy są dwu­roż­ni


Patrz:dwurożny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwurożny

1. ma­ją­cy dwa rogi; dwu­ro­gi;
2. o ce­chach dwu­roż­nych (rząd ro­ślin)


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa rogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwurundowy

skła­da­ją­cy się z dwu rund, trwa­ją­cy dwie rundy


Źródła:

SJP.pl

Dwururka

śru­to­wa broń my­śliw­ska o dwóch lu­fach gład­kich; du­bel­tów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łow. du­bel­tów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwurząd

Dwu­rząd ("Di­plo­ta­xis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych ("Bras­si­ca­ce­ae"). Obej­mu­je 37 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na­tu­ral­nie w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go – w Afry­ce Pół­noc­nej, Eu­ro­pie Po­łud­nio­wej i Azji Za­chod­niej – oraz w Azji Środ­ko­wej. W Pol­sce rosną dwa ga­tun­ki jako za­do­mo­wio­ne już an­tro­po­fi­ty – dwu­rząd mu­ro­wy "D. mu­ra­lis" i dwu­rząd wą­sko­list­ny "D. te­nu­i­fo­lia". Poza tym przej­ścio­wo dzi­cze­je dwu­rząd ro­kiet­to­wa­ty "D. eru­co­i­des".


Źródła:

Wikipedia

Dwurzędny

prze­sta­rza­le: dwu­rzę­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwurzędowy

ma­ją­cy dwa rzędy


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch rzę­dów lub ma­ją­cy dwa rzędy cze­goś

 (1.2) kraw. ma­ją­cy dwa rzędy gu­zi­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwurzędówka

1. ma­ry­nar­ka ma­ją­ca dwa rzędy gu­zi­ków;
2. wieś o dwu­rzę­do­wym ukła­dzie za­bu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuróg

1. ro­dzaj ka­pe­lu­sza po­wszech­ne­go w XVIII i XIX wieku w Eu­ro­pie i Ame­ry­ce Pół­noc­nej w woj­sku i ma­ry­nar­ce, wy­wo­dzą­cy się z tri­kor­nu, ko­ja­rzo­ny z Na­po­le­o­nem Bo­na­par­te; bi­korn, bi­cor­ne;
2. ro­dzaj ko­wa­dła dwu­roż­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. dwu­roż­ny ka­pe­lusz

 (1.2) rzem. nie­wiel­kie dwu­roż­ne ko­wa­deł­ko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwuręczność

zdol­ność do spraw­ne­go po­słu­gi­wa­nia się obie­ma rę­ka­mi; obu­ręcz­ność


Źródła:

SJP.pl

Dwuręczny

1. ma­ją­cy dwie ręce;
2. przy­sto­so­wa­ny do uży­wa­nia obu rę­ka­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­sia­da­ją­cy dwie ręce

 (1.2) przy­sto­so­wa­ny do uży­wa­nia za po­mo­cą obyd­wu rąk, wy­ko­ny­wa­ny dwie­ma rę­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuręki

ma­ją­cy dwie ręce; dwu­ręcz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwie ręce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusacharyd

wę­glo­wo­dan zbu­do­wa­ny z dwóch czą­ste­czek cu­krów pro­stych po­łą­czo­nych wią­za­niem gli­ko­zy­do­wym; di­sa­cha­ryd, bi­sa­cha­ryd, dwu­cu­kier, bioza


Źródła:

SJP.pl

Dwusalowy

ma­ją­cy dwie sale


Źródła:

SJP.pl

Dwusekcyjny

ma­ją­cy dwie sek­cje


Źródła:

SJP.pl

Dwusektorowy

zło­żo­ny z dwóch sek­to­rów


Źródła:

SJP.pl

Dwusekundowy

trwa­ją­cy dwie se­kun­dy


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy dwie se­kun­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusemestralny

ma­ją­cy dwa se­me­stry


Źródła:

SJP.pl

Dwuseryjny

zło­żo­ny z dwóch serii, pow­sta­ły w dwóch czę­ściach, od­cin­kach


Źródła:

SJP.pl

Dwusesyjny

skła­da­ją­cy się z dwóch sesji


Źródła:

SJP.pl

Dwusetka

po­tocz­nie: ban­knot dwu­stu­zło­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 200


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusetlecie

dwu­sto­le­cie, dwóch­set­le­cie;
1. okres dwu­stu lat;
2. dwu­set­na rocz­ni­ca cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres dwu­stu lat

 (1.2) dwu­set­na rocz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusetletni

ma­ją­cy dwie­ście lat, trwa­ją­cy dwie­ście lat itp.; dwóch­set­let­ni; dwu­stu­let­ni; dwu­sto­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Dwusetna

dwóch­set­ny;
1. bę­dą­cy ostat­nim ele­men­tem zbio­ru zło­żo­ne­go z dwu­stu jed­no­stek;
2. bę­dą­cy jedną z dwu­stu czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Dwusetny

dwóch­set­ny;
1. bę­dą­cy ostat­nim ele­men­tem zbio­ru zło­żo­ne­go z dwu­stu jed­no­stek;
2. bę­dą­cy jedną z dwu­stu czę­ści


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od dwie­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusetowy

skła­da­ją­cy się z 2 setów


Źródła:

SJP.pl

Dwusezonowy

o se­ria­lu: ma­ją­cy dwa se­zo­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwusiarczek

zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy zwią­za­ne z sobą dwa atomy siar­ki; di­siar­czek


Źródła:

SJP.pl

Dwusiarczkowy

→ dwu­siar­czek; di­siarcz­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwusieczna

pro­sta prze­cho­dzą­ca przez wierz­cho­łek kąta i dzie­lą­ca go na dwie równe czę­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. linia pro­sta dzie­lą­ca kąt na po­ło­wy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusieczny

ma­ją­cy ostrza z obu stron


Źródła:

SJP.pl

Dwusiekaczowce

daw­niej: przed­sta­wi­ciel rzędu ssa­ków ma­ją­cych po jed­nej parze stale ros­ną­cych sie­ka­czy; gry­zoń


Źródła:

SJP.pl

Dwusiekaczowiec

daw­niej: przed­sta­wi­ciel rzędu ssa­ków ma­ją­cych po jed­nej parze stale ros­ną­cych sie­ka­czy; gry­zoń


Źródła:

SJP.pl

Dwusilnikowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. wy­po­sa­żo­ny w dwa sil­ni­ki, po­sia­da­ją­cy dwa sil­ni­ki


Źródła:

Wiktionary

Dwuskośny

na­chy­lo­ny pod dwoma róż­ny­mi ką­ta­mi do ja­kiejś osi


Źródła:

SJP.pl

Dwuskrobiowy

za­wie­ra­ją­cy dwa łań­cu­chy skro­bi; di­skro­bio­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuskrzelne

o ce­chach dwus­krzel­nych (pod­gro­ma­da gło­wo­no­gów)


Źródła:

SJP.pl

Dwuskrzelny

o ce­chach dwus­krzel­nych (pod­gro­ma­da gło­wo­no­gów)


Źródła:

SJP.pl

Dwuskrzydłe

rząd owa­dów (obej­mu­ją­cy około 100 000 ga­tun­ków), o dłu­go­ści od 1 mm do 5 cm, ma­ją­cych na­rzą­dy gę­bo­we kłu­ją­ce lub li­żą­ce, za­sied­la­ją­cych wszyst­kie stre­fy kli­ma­tycz­ne Ziemi; mu­chów­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwuskrzydłowate

ro­dzi­na drzew, w więk­szo­ści wiecz­nie zie­lo­nych, wy­stę­pu­ją­cych w tro­pi­kal­nej Azji i Afry­ce


Dwus­krzy­dło­wa­te, dwus­krzyd­lo­wa­te, dwus­krzydl­co­wa­te ("Dip­te­ro­car­pa­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu śla­zow­ców. Obej­mu­je trzy po­dro­dzi­ny: "Dip­te­ro­car­po­i­de­ae" z 13 ro­dza­ja­mi i 470 ga­tun­ka­mi, "Mo­no­to­i­de­ae" z 3 ro­dza­ja­mi i 30 ga­tun­ka­mi oraz mo­no­ty­po­wą "Pa­ka­ra­i­ma­e­o­i­de­ae" z jed­nym ga­tun­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwuskrzydłowaty

o ce­chach dwus­krzy­dło­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Dwuskrzydły

1. ma­ją­cy dwa skrzy­dła - na­rzą­dy la­ta­nia (np. owady dwus­krzy­dłe);
2. o ce­chach dwus­krzy­dłych (mu­chó­wek; rząd owa­dów)


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuskrętka

skręt­ka żar­ni­ka ża­rów­ki zwi­nię­ta pow­tór­nie w kształ­cie linii śru­bo­wej o więk­szej śred­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Dwuskładnikowy

zło­żo­ny z dwóch skład­ni­ków


przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z dwóch skład­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusmakowy

ma­ją­cy dwa smaki


Źródła:

SJP.pl

Dwuspadowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­sia­da dwie pła­szczyz­ny spad­ku


Źródła:

Wiktionary

Dwusprzęgłowy

wy­ko­rzy­stu­ją­cy dwa sprzę­gła


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) mech. po­sia­da­ją­cy dwa sprzę­gła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuspójny

graf dwu­spój­ny - graf spój­ny bez wierz­choł­ków roz­dzie­la­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Dwustawny

dwu­po­ło­że­nio­wy, ma­ją­cy dwa stany lub usta­wie­nia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. taki, który może pra­co­wać w dwóch usta­wie­niach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuster

pod­wój­ny ze­spół urzą­dzeń ste­row­ni­czych sa­mo­lo­tu lub szy­bow­ca przez­na­czo­ny dla dwóch pi­lo­tów


Dwu­ster – po­pu­lar­na nazwa sa­mo­lo­tów, szy­bow­ców lub śmi­głow­ców wy­po­sa­żo­nych w pod­wój­ny układ ste­ro­wa­nia. W sa­mo­lo­tach lub szy­bow­cach szkol­nych zdwo­jo­ny układ ste­ro­wa­nia przez­na­czo­ny jest dla ucz­nia i in­struk­to­ra, który dzię­ki niemu może ko­ry­go­wać po­ten­cjal­ne błędy ucz­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwustolecie

dwu­stu­le­cie, dwóch­set­le­cie;
1. okres dwu­stu lat;
2. dwu­set­na rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwustoletni

rzad­ko: ma­ją­cy dwie­ście lat, trwa­ją­cy dwie­ście lat itp.; dwóch­set­let­ni; dwu­set­let­ni; dwu­stu­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Dwustopniowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w dwóch eta­pach, fa­zach


Źródła:

Wiktionary

Dwustopniowy

1. ma­ją­cy dwa stop­nie (w ja­kiejś skali);
2. ma­ją­cy dwa stop­nie, etapy


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch stop­ni, schod­ków

 (1.2) skła­da­ją­cy się z dwóch stop­ni, eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwustopowiec

wiersz skła­da­ją­cy się z dwóch stóp


Źródła:

SJP.pl

Dwustopowy

1. o wier­szu: skła­da­ją­cy się z dwóch stóp;
2. rzad­ko: ma­ją­cy dłu­gość dwóch stóp


Źródła:

SJP.pl

Dwustosunek

ro­dzaj funk­cji w ge­o­me­trii rzu­to­wej


Dwu­sto­su­nek (sto­su­nek an­har­mo­nicz­ny) czte­rech współ­li­nio­wych punk­tów – funk­cja po­sta­ci:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwustrefowy

ma­ją­cy dwie, obo­wią­zu­ją­cy w dwóch stre­fach (np. dzien­nej i noc­nej)


Źródła:

SJP.pl

Dwustrofowy

skła­da­ją­cy się z dwóch strof; dwuz­wrot­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwustroikowy

przy­miot­nik

 (1.1) muz. taki, który ma dwa stro­i­ki


Źródła:

Wiktionary

Dwustronicowy

skła­da­ją­cy się z dwóch stro­nic


Źródła:

SJP.pl

Dwustronność

→ dwu­stron­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dwu­stron­ne; cecha tych, któ­rzy są dwu­stron­ni


Patrz:dwustronny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwustronny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go można uży­wać z dwóch stron tego cze­goś

 (1.2) taki, w który an­ga­żu­ją się dwie stro­ny


Źródła:

Wiktionary

Dwustrunny

ma­ją­cy dwie stru­ny; dwu­stru­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwustrunowy

ma­ją­cy dwie stru­ny; dwu­strun­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwustrzałowy

o ręcz­nej broni pal­nej: mie­szczą­cy w ma­ga­zyn­ku mak­sy­mal­nie dwa na­bo­je


Źródła:

SJP.pl

Dwustukilogramowy

1. wa­żą­cy 200 ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na 200 ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwustukonny

ma­ją­cy dwie­ście koni, np. sil­nik dwu­stu­kon­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwustulecie

1. okres dwu­stu lat;
2. dwu­set­na rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwustuletni

ma­ją­cy dwie­ście lat, trwa­ją­cy dwie­ście lat itp.; dwóch­set­let­ni; dwu­set­let­ni; dwu­sto­let­ni


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dwie­ście lat

 (1.2) trwa­ją­cy dwie­ście lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwustumetrowiec

bie­gacz spe­cja­li­zu­ją­cy się w bie­gach na dy­stan­sie dwu­stu me­trów


Źródła:

SJP.pl

Dwustumetrowy

ma­ją­cy dwie­ście me­trów dłu­go­ści, sze­ro­ko­ści, wy­so­ko­ści lub głę­bo­ko­ści


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwie­ście me­trów dłu­go­ści, sze­ro­ko­ści, wy­so­ko­ści albo dwie­ście me­trów kwa­dra­to­wych po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwustumetrówka

dy­stans o dłu­go­ści 200 me­trów


Źródła:

SJP.pl

Dwustuosobowy

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla dwu­stu osób, ma­ją­cy dwie­ście miejsc

 (1.2) skła­da­ją­cy się z dwu­stu osób


Źródła:

Wiktionary

Dwustupięćdziesięciotysięczny

przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od 250 000


Źródła:

Wiktionary

Dwustuzłotowy

ma­ją­cy war­tość dwu­stu zło­tych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy war­tość dwu­stu zło­tych

 (1.2) wy­no­szą­cy dwie­ście zło­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwustuzłotówka

ban­knot o no­mi­na­le dwu­stu zło­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mo­ne­ta lub ban­knot któ­re­go war­tość wy­no­si dwie­ście zło­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusuw

dwu­takt;
1. sil­nik dwu­su­wo­wy;
2. po­jazd z sil­ni­kiem dwu­su­wo­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. mot. sil­nik dwu­su­wo­wy

 (1.2) po­jazd na­pę­dza­ny przez sil­nik dwu­su­wo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusuwowy

przy­miot­nik

 (1.1) mot. techn. o sil­ni­ku: wy­ko­nu­ją­cy cały obieg pracy w ciągu dwóch ru­chów tłoka w cy­lin­drze;

 (1.2) taki, który na­pę­dza­ny jest sil­ni­kiem dwu­su­wo­wym


Źródła:

Wiktionary

Dwusylabowość

→ dwu­sy­la­bo­wy


Patrz:dwusylabowy

Źródła:

SJP.pl

Dwusylabowy

zło­żo­ny z dwóch sylab (zgło­sek); dwuz­gło­sko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. skła­da­ją­cy się z dwóch sylab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwusystemowy

przy­sto­so­wa­ny do dzia­ła­nia w dwóch sy­ste­mach


Źródła:

SJP.pl

Dwuszczytowy

ma­ją­cy dwa szczy­ty


Źródła:

SJP.pl

Dwuszczękowy

ma­ją­cy dwie szczę­ki, np. chwy­tak dwu­szczę­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuszereg

pod­wój­ny sze­reg osób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pod­wój­ny sze­reg; dwa sze­re­gi usta­wio­ne rów­no­le­gle do sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuszeregowy

ut­wo­rzo­ny z dwóch sze­re­gów rów­no­le­głych do sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Dwuszpaltowy

obej­mu­ją­cy dwie szpal­ty


Źródła:

SJP.pl

Dwuszybowy

zło­żo­ny z dwóch pła­szczyzn szyby


Źródła:

SJP.pl

Dwuszynowy

skła­da­ją­cy się z dwóch szyn


przy­miot­nik

 (1.1) techn. ma­ją­cy dwie szyny; wy­ko­rzy­stu­ją­cy dwie szyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwutakt

1. w ko­szy­ków­ce: doz­wo­lo­na tech­ni­ka po­le­ga­ją­ca na zro­bie­niu dwóch kro­ków bez ko­zło­wa­nia przed od­da­niem rzutu czy prze­ka­za­niem piłki part­ne­ro­wi;
2. ro­dzaj sil­ni­ka wy­stę­pu­ją­ce­go np. w sy­ren­ce; sil­nik dwu­tak­to­wy, sil­nik dwu­su­wo­wy


Rzut do kosza po dwu­tak­cie – spo­sób wy­koń­cze­nia akcji w ko­szy­ków­ce, któ­rej celem jest zdo­by­cie punk­tów. Po­le­ga na zro­bie­niu dwóch ostat­nich kro­ków przed od­da­niem rzutu w spe­cy­ficz­ny spo­sób - w trak­cie pier­wsze­go (dłu­gie­go) łapie się piłkę w ręce, a w trak­cie dru­gie­go (o po­ło­wę krót­sze­go) już się nie ko­złu­je.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwutaktowy

zło­żo­ny z dwóch tak­tów


Źródła:

SJP.pl

Dwutaśmowy

ma­ją­cy dwie taśmy


Źródła:

SJP.pl

Dwutematowy

skła­da­ją­cy się z dwóch te­ma­tów


Źródła:

SJP.pl

Dwuteownik

kształ­tow­nik o prze­kro­ju po­przecz­nym w kształ­cie li­te­ry H; dwu­te­ów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kształ­tow­nik o kształ­cie dwóch liter T po­łą­czo­nych pod­sta­wa­mi,


Dwu­te­ow­nik – kształ­tow­nik, któ­re­go prze­krój po­przecz­ny ma kształt dwóch zet­knię­tych pio­no­wy­mi kre­ska­mi liter „T” (stąd też jego nazwa).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwuteowy

ma­ją­cy w po­przecz­nym prze­kro­ju pro­fil w kształ­cie li­te­ry H


Źródła:

SJP.pl

Dwutercja

sto­pień czcion­ki dru­kar­skiej o wiel­ko­ści 32 punk­tów ty­po­gra­ficz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ty­pogr. druk. w sy­ste­mie miar ty­po­gra­ficz­nych Di­do­ta sto­pień czcion­ki od­po­wia­da­ją­cy szes­na­stu punk­tom (12,0288 mm)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuteówka

kształ­tow­nik o prze­kro­ju po­przecz­nym w kształ­cie li­te­ry H; dwu­te­ow­nik


Źródła:

SJP.pl

Dwutlen

tlen w czą­stecz­kach dwu­a­to­mo­wych; dit­len


Źródła:

SJP.pl

Dwutlenek

zwią­zek che­micz­ny, w któ­rym jeden atom pier­wiast­ka po­łą­czo­ny jest z dwoma nie­po­wią­za­ny­mi ato­ma­mi tlenu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek che­micz­ny zło­żo­ny z jed­ne­go atomu da­ne­go pier­wiast­ka po­łą­czo­ne­go z dwoma ato­ma­mi tlenu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwutomowy

skła­da­ją­cy się z dwóch tomów, za­war­ty w dwóch to­mach


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) skła­da­ją­cy się z dwóch tomów, za­war­ty w dwóch to­mach, wy­da­ny w dwóch to­mach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuton

1. pod­wój­ny dźwięk;
2. har­mo­nia dwóch ko­lo­rów


Źródła:

SJP.pl

Dwutonalny

skła­da­ją­cy się z dwóch tonów


Źródła:

SJP.pl

Dwutonowy

1. zło­żo­ny z dwóch tonów mu­zycz­nych;
2. wa­żą­cy dwie tony;
3. mie­szczą­cy dwie tony cze­goś;
4. mo­gą­cy unieść dwie tony


przy­miot­nik

 (1.1) wa­żą­cy dwie tony

 (1.2) taki, któ­rym można prze­wo­zić ła­du­nek o wadze dwóch ton

 (1.3) muz. skła­da­ją­cy się z dwóch tonów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwutonówka

1. po­jazd o do­pu­szczal­nej ła­dow­no­ści dwie tony;
2. przed­miot wa­żą­cy dwie tony


Źródła:

SJP.pl

Dwutorowość

→ dwu­to­ro­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co dwu­to­ro­we


Patrz:dwutorowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwutorowy

ma­ją­cy dwa tory; od­by­wa­ją­cy się po dwóch to­rach


przy­miot­nik

 (1.1) kolej. taki, który ma dwa tory

 (1.2) taki, który ma zdol­ność funk­cjo­no­wa­nia w dwóch nie­za­leż­nych pro­ce­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwutygodnik

cza­so­pis­mo wy­cho­dzą­ce co dwa ty­god­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cza­so­pis­mo wy­cho­dzą­ce re­gu­lar­nie co dwa ty­god­nie


Dwu­ty­god­nik – cza­so­pis­mo, które uka­zu­je się re­gu­lar­nie w od­stę­pie dwóch ty­god­ni, zaz­wy­czaj dwa razy w mie­sią­cu.

W odróż­nie­niu od ty­god­ni­ków licz­ba wy­cho­dzą­cych dwu­ty­god­ni­ków jest ra­czej niska.

Prze­waż­nie dwu­ty­god­ni­ki poś­wię­co­ne są ja­kiejś kon­kret­nej pro­ble­ma­ty­ce, np. sztu­ce, nauce, tech­ni­ce, tu­ry­sty­ce, grom kom­pu­te­ro­wym, a także kon­kret­nym re­gio­nom ge­o­gra­ficz­nym oraz pro­ble­ma­ty­ce po­li­tycz­nej i spo­łecz­nej, co przy­bli­ża je do formy mie­sięcz­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwutygodniowy

ma­ją­cy dwa ty­god­nie (czter­na­ście dni), trwa­ją­cy dwa ty­god­nie (czter­na­ście dni) itp.; czter­na­stod­nio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy dwa ty­god­nie

 (1.2) uka­zu­ją­cy się raz na dwa ty­god­nie

 (1.3) ma­ją­cy dwa ty­god­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwutygodniówka

po­tocz­nie: za­ro­bek za okres dwóch ty­god­ni pracy


Źródła:

SJP.pl

Dwutysiąclecie

1. okres dwóch ty­się­cy lat;
2. dwu­ty­sięcz­na rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwutysiącletni

ma­ją­cy dwa ty­sią­ce lat, trwa­ją­cy dwa ty­sią­ce lat itp.


Źródła:

SJP.pl

Dwutysiączny

dwu­ty­sięcz­ny;
1. li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2000;
2. li­czą­cy dwa ty­sią­ce cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Dwutysięcznik

1. sta­tek o no­śno­ści dwóch ty­się­cy ton;
2. gór­ski szczyt o wy­so­ko­ści ponad dwóch ty­się­cy me­trów nad po­zio­mem morza


Źródła:

SJP.pl

Dwutysięczny

przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) li­czą­cy dwa ty­sią­ce

 (1.2) bę­dą­cy ostat­nim ele­men­tem zbio­ru wiel­ko­ści dwóch ty­się­cy


Źródła:

Wiktionary

Dwutłokowy

ma­ją­cy dwa tłoki


Źródła:

SJP.pl

Dwuuchwytowy

ma­ją­cy dwa uchwy­ty


Źródła:

SJP.pl

Dwuuchy

ma­ją­cy dwa ucha; dwu­usz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa ucha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuuszny

1. do­ty­czą­cy dwoj­ga uszu;
2. ma­ją­cy dwa ucha; dwu­u­chy


Źródła:

SJP.pl

Dwuwagonowy

ma­ją­cy dwa wa­go­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwuwalutowy

do­ty­czą­cy dwóch walut


Źródła:

SJP.pl

Dwuwapniowy

za­wie­ra­ją­cy dwa atomy wap­nia w czą­stecz­ce; di­wap­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuwargowy

w ję­zy­koz­naw­stwie: spół­gło­ska dwu­war­go­wa - spół­gło­ska, przy któ­rej wy­ma­wia­niu pow­sta­je zwar­cie lub szcze­li­na mię­dzy war­ga­mi, np. pol­skie p, b, m; spół­gło­ska bi­la­bial­na


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. wy­ma­wia­ny z uży­ciem dwóch warg

 (1.2) bot. ma­ją­cy zro­śnię­te płat­ki w kształt dwóch warg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwariantowy

wy­stę­pu­ją­cy w dwóch wa­rian­tach


Źródła:

SJP.pl

Dwuwarstwa

dwu­war­stwa li­pi­do­wa - błona zbu­do­wa­na z dwóch warstw czą­ste­czek tych związ­ków che­micz­nych, spon­ta­nicz­nie pow­sta­ją­ca w rozt­wo­rach wod­nych niek­tó­rych li­pi­dów (głów­nie fos­fo­li­pi­dów)


Źródła:

SJP.pl

Dwuwarstwowiec

zwie­rzę wie­lo­ko­mór­ko­we, u któ­re­go w roz­wo­ju za­rod­ko­wym pow­sta­ją tylko dwie war­stwy za­rod­ko­we: ek­to­der­ma i en­do­der­ma; zwie­rzę dwu­war­stwo­we


Źródła:

SJP.pl

Dwuwarstwowość

→ dwu­war­stwo­wy


Patrz:dwuwarstwowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuwarstwowy

zło­żo­ny z dwóch warstw


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwie war­stwy, uło­żo­ny dwie­ma war­stwa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwartościowość

→ dwu­war­to­ścio­wy


Patrz:dwuwartościowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuwartościowy

o pier­wiast­ku: two­rzą­cy związ­ki przez łą­cze­nie każ­de­go swo­je­go atomu z dwoma ato­ma­mi pier­wiast­ka jed­no­war­to­ścio­we­go


Źródła:

SJP.pl

Dwuwatowy

ma­ją­cy moc dwóch watów


Źródła:

SJP.pl

Dwuwałowy

o dwóch wa­łach


Źródła:

SJP.pl

Dwuwejściowy

ma­ją­cy dwa wej­ścia


Źródła:

SJP.pl

Dwuwers

krót­ki wiersz skła­da­ją­cy się z dwóch wer­sów; dwu­wiersz, dy­stych


Źródła:

SJP.pl

Dwuwiekowy

ma­ją­cy dwa wieki, trwa­ją­cy dwa wieki


Źródła:

SJP.pl

Dwuwiersz

utwór lub stro­fa zło­żo­ne z dwu wer­sów; dy­stych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. utwór lub jego frag­ment zło­żo­ny z dwóch wer­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwierszowy

skła­da­ją­cy się z dwóch wier­szy


Źródła:

SJP.pl

Dwuwierzchowy

ma­ją­cy dwa wierz­chy


Źródła:

SJP.pl

Dwuwierzchołkowy

ma­ją­cy dwa wierz­choł­ki


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dwa wierz­choł­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwieżowy

ma­ją­cy dwie wieże


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dwie wieże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwijkowate

o ce­chach dwu­wij­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Dwuwijkowaty

o ce­chach dwu­wij­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Dwuwinian

ester kwasu wi­no­we­go, np. dwu­wi­nian cho­li­ny; di­wi­nian


Źródła:

SJP.pl

Dwuwiniany

ester kwasu wi­no­we­go, np. dwu­wi­nian cho­li­ny; di­wi­nian


Źródła:

SJP.pl

Dwuwiosłowy

po­ru­sza­ny za po­mo­cą dwóch wio­seł


przy­miot­nik

 (1.1) po­ru­sza­ny za po­mo­cą dwóch wio­seł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwiosłówka

łódź z dwoma wio­sła­mi; łódź dwu­wio­sło­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwuwirnikowy

ma­ją­cy dwa wir­ni­ki


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dwa wir­ni­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwiązkowy

skła­da­ją­cy się z dwóch wią­zek; ma­ją­cy dwie wiąz­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwuwodny

w che­mii: za­wie­ra­ją­cy dwie czą­stecz­ki wody


Źródła:

SJP.pl

Dwuwstęgowy

ma­ją­cy dwie wstę­gi, np. mo­du­la­cja dwuw­stę­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwuwymiarowość

cecha obiek­tu lub zja­wi­ska, po­le­ga­ją­ca na tym, że jego wła­ści­wo­ści można opi­sać w dwóch wy­mia­rach prze­strze­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dwu­wy­mia­ro­we; cecha tych, któ­rzy są dwu­wy­mia­ro­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwymiarowy

ma­ją­cy dwa wy­mia­ry


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ist­nie­je w dwóch wy­mia­rach (naj­czę­ściej: dłu­gość i sze­ro­kość)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwypukły

przy­miot­nik

 (1.1) wy­pu­kły z dwóch stron


Źródła:

Wiktionary

Dwuwyrazowy

za­wie­ra­ją­cy dwa wy­ra­zy


Źródła:

SJP.pl

Dwuwyznaniowy

zwią­za­ny z dwoma wyz­na­nia­mi, np. cmen­tarz dwu­wyz­na­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuwątkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co dwu­wąt­ko­we


Źródła:

Wiktionary

Dwuwątkowy

ma­ją­cy dwa wątki


Źródła:

SJP.pl

Dwuwęglan

zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy w czą­stecz­ce dwa anio­ny wę­gla­no­we; di­wę­glan


Źródła:

SJP.pl

Dwuwęglowy

ma­ją­cy dwa atomy węgla w czą­stecz­ce


Źródła:

SJP.pl

Dwuwładza

wspó­łist­nie­nie dwóch oś­rod­ków wła­dzy na ja­kimś te­ry­to­rium


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. jed­no­czes­ne ist­nie­nie dwóch oś­rod­ków wła­dzy w jed­nej jed­nost­ce, naj­czę­ściej pań­stwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuwładztwo

wspó­łist­nie­nie dwóch władz o po­kry­wa­ją­cych się kom­pe­ten­cjach na jed­nym te­ry­to­rium, w jed­nym pań­stwie


Źródła:

SJP.pl

Dwuwłókowy

ma­ją­cy dwie włóki


Źródła:

SJP.pl

Dwuzadaniowy

ma­ją­cy dwa za­da­nia


Źródła:

SJP.pl

Dwuzakresowy

obej­mu­ją­cy dwa za­kre­sy, dzia­ła­ją­cy w dwóch za­kre­sach


Źródła:

SJP.pl

Dwuzarodnikowy

pie­czar­ka dwu­za­rod­ni­ko­wa - ga­tu­nek pie­czar­ki (nazwa hand­lo­wo-ga­stro­no­micz­na); por­to­bel­lo


przy­miot­nik

 (1.1) biol. po­sia­da­ją­cy dwa za­rod­ni­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuzasadowy

za­wie­ra­ją­cy dwa czyn­ne atomy wo­do­ru


Źródła:

SJP.pl

Dwuzawodowość

→ dwu­za­wo­do­wy


Patrz:dwuzawodowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuzaworowy

ma­ją­cy dwa za­wo­ry, np. sil­nik dwu­za­wo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuzdaniowy

skła­da­ją­cy się z dwóch zdań


Źródła:

SJP.pl

Dwuzgłoskowiec

wyraz ma­ją­cy dwie sy­la­by; dwu­sy­la­bo­wiec


Dwuz­gło­sko­wiec – wzo­rzec me­trycz­ny, w któ­rym wers skła­da się tylko z dwóch sylab.

Sta­no­wi on na ogół sztucz­kę po­e­tyc­ką. Przy­kła­dem wier­sza na­pi­sa­ne­go dwuz­gło­skow­cem jest "Sonet za­wi­chost­ski" Mi­ro­na Bia­ło­szew­skie­go. Ro­bert Her­rick dwuz­gło­skow­cem (jed­no­sto­pow­cem jam­bicz­nym) na­pi­sał wiersz "Upon His De­par­tu­re Hence":


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwuzgłoskowy

zło­żo­ny z dwóch zgło­sek (sylab); dwu­sy­la­bo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. skła­da­ją­cy się z dwóch zgło­sek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuziarnowy

psze­ni­ca dwu­ziar­no­wa - pod­ga­tu­nek psze­ni­cy; pła­skur­ka


Źródła:

SJP.pl

Dwuzmianowość

→ dwuz­mia­no­wy


Patrz:dwuzmianowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuzmianowy

prze­bie­ga­ją­cy na dwie zmia­ny, wy­ko­ny­wa­ny na dwie zmia­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­ny­wa­ny w trak­cie dwóch zmian; od­by­wa­ją­cy się na dwie zmia­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuznaczeniowość

→ dwuz­na­cze­nio­wy


Patrz:dwuznaczeniowy

Źródła:

SJP.pl

Dwuznaczeniowy

taki, który po­sia­da dwa zna­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Dwuznacznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób dwuz­nacz­ny


Dwuz­nacz­nie – pier­wszy album stu­dyj­ny pol­skie­go ra­pe­ra Te-Trisa. Wy­daw­nict­wo uka­za­ło się 9 wrze­śnia 2009 roku na­kła­dem wyt­wór­ni mu­zycz­nej Re­for­mat Re­cords w dy­stry­bu­cji Fo­no­gra­fi­ki. Pro­duk­cji na­grań pod­ję­li się, sam Te-Tris, a także Qciek, Stona, O.S.T.R., DJ Creon, DJ Tort oraz Urb. Z kolei wśród gości na pły­cie zna­leź­li się m.in. Pogz, Łona i W.E.N.A.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dwuznaczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dwuz­nacz­nie


Źródła:

SJP.pl

Dwuznacznik

dwuz­nacz­ny zwrot lub wyraz


Źródła:

SJP.pl

Dwuznaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dwuz­nacz­ne; cecha tych, któ­rzy są dwuz­nacz­ni


Źródła:

Wiktionary

Dwuznaczny

ma­ją­cy dwa zna­cze­nia, niez­ro­zu­mia­ły, za­wie­ra­ją­cy ukry­tą aluz­ję


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy dwa zna­cze­nia, moż­li­wy do in­ter­pre­to­wa­nia na dwa różne spo­so­by

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy ukry­tą aluz­ję, pod­tekst


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuznak

znak skła­da­ją­cy się z dwóch ele­men­tów, w szcze­gól­no­ści po­łą­cze­nie dwóch liter oz­na­cza­ją­ce jedną gło­skę, np. cz, dz, sz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. znak skła­da­ją­cy się z dwóch skład­ni­ków, naj­czę­ściej dwóch liter; jedna gło­ska oz­na­czo­na za po­mo­cą dwóch liter


Dwuz­nak, di­graf – dwie li­te­ry oz­na­cza­ją­ce jedną gło­skę.

Zja­wi­sko spo­ty­ka­ne w wielu sy­ste­mach or­to­gra­ficz­nych. Naj­czę­ściej do­ty­czy po­łą­cze­nia liter spół­gło­sko­wych (czyli słu­żą­cych do za­pi­sy­wa­nia spół­gło­sek). W al­fa­be­tach opar­tych na pi­śmie ła­ciń­skim naj­po­pu­lar­niej­szym dwuz­na­kiem jest po­łą­cze­nie „ch”, wy­stę­pu­ją­ce m.in. w ję­zy­ku nie­miec­kim, fran­cu­skim, an­giel­skim, hisz­pań­skim, cze­skim, sło­wac­kim, pol­skim, por­tu­gal­skim i wło­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwuznakowy

skła­da­ją­cy się z dwóch zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Dwuzwity

1. dwu­krot­nie zwi­nię­ty;
2. lina dwuz­wi­ta - lina zbu­do­wa­na ze sple­cio­nych linek na­wi­nię­tych wokół rdze­nia


Źródła:

SJP.pl

Dwuzwojowy

ma­ją­cy dwa zwoje


Źródła:

SJP.pl

Dwuzwrotkowy

ma­ją­cy dwie zwrot­ki; dwu­stro­fo­wy


Źródła:

SJP.pl

Dwuzwężkowy

ma­ją­cy dwie zwęż­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwuzębny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. o oso­bach ma­ją­cy dwa zęby

 (1.2) książk. o przed­mio­tach ma­ją­cy dwa zęby (ostrza)


Źródła:

Wiktionary

Dwuzębowy

ma­ją­cy dwa zęby; dwu­zęb­ny


Źródła:

SJP.pl

Dwuzłotowy

ma­ją­cy war­tość dwóch zło­tych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy war­tość dwóch zło­tych

 (1.2) wy­no­szą­cy dwa złote


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuzłotówka

mo­ne­ta lub ban­knot o no­mi­na­le dwóch zło­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nu­mizm. mo­ne­ta, któ­rej war­tość wy­no­si dwa złote


Dwu­zło­tów­ka – mo­ne­ta pol­ska bita w XVIII i XIX w. W cza­sach sa­skich i w Księ­stwie War­szaw­skim rów­na­ła się ⅓ ta­la­ra (1 talar = 6 zło­tych), za Sta­ni­sła­wa Au­gu­sta Po­nia­tow­skie­go 8 gro­szom srebr­nym (1 złoty = 4 gro­sze srebr­ne), a pod za­bo­rem au­striac­kim 30 kraj­ca­rom (1 złoty = 15 kraj­ca­rów).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwuzłączka

łącz­nik ru­ro­wy do łą­cze­nia dwóch od­cin­ków prze­wo­du


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwułamowy

ma­ją­cy dwa łamy


Źródła:

SJP.pl

Dwułożyskowy

ma­ją­cy dwa ło­ży­ska


Źródła:

SJP.pl

Dwułucze

ar­chi­tek­to­nicz­na forma kon­struk­cji skle­pie­nia, dwa wza­jem­nie pro­sto­pa­dłe łuki lub ostro­łu­ki


Źródła:

SJP.pl

Dwułuczny

przy­miot­nik od: dwu­łuk


Źródła:

SJP.pl

Dwułuk

ro­dzaj skle­pie­nia go­tyc­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Dwułukowy

ma­ją­cy dwa łuki, np. sko­lio­za dwu­łu­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Dwułóżkowy

ma­ją­cy dwa łóżka


Źródła:

SJP.pl

Dwuścian

po­wierzch­nia skła­da­ją­ca się z dwóch pół­pła­szczyzn, dzie­lą­ca prze­strzeń na dwa kąty dwu­ścien­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. po­wierzch­nia pow­sta­ła z dwóch pół­pła­szczyzn o wspól­nej kra­wę­dzi;

 (1.2) miner. forma krysz­ta­łów, w któ­rych dwie ścia­ny są do sie­bie rów­no­le­głe


Dwu­ścian – ro­dzaj wie­lo­ścia­nu zło­żo­ne­go z dwóch ścian wie­lo­kąt­nych dzie­lą­cych ten sam zbiór kra­wę­dzi; w trój­wy­mia­ro­wej prze­strze­ni eu­kli­de­so­wej jest to fi­gu­ra zde­ge­ne­ro­wa­na, o ile przyj­mu­je się, że jej ścia­ny są pła­skie. W trój­wy­mia­ro­wej prze­strze­ni sfe­rycz­nej o ścia­nach dwu­ścia­nu można my­śleć jak o so­czew­kach (zob. prze­strzeń so­czew­ko­wa). Zwy­kle przyj­mu­je się (o ile nie zaz­na­czo­no ina­czej), że dwu­ścian jest fo­rem­ny, tzn. zło­żo­ny z dwóch wie­lo­ką­tów fo­rem­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwuścienny

1. ma­ją­cy dwie ścia­ny;
2. kąt dwu­ścien­ny - każda z dwóch czę­ści prze­strze­ni wyz­na­cza­nych przez dwu­ścian


Źródła:

SJP.pl

Dwuślad

po­tocz­nie: po­jazd dwu­śla­do­wy; dwu­śla­do­wiec


Źródła:

SJP.pl

Dwuśladowiec

po­tocz­nie: po­jazd dwu­śla­do­wy; dwu­ślad


Źródła:

SJP.pl

Dwuśladowy

po­jazd dwu­śla­do­wy - po­jazd ko­ło­wy po­zo­sta­wia­ją­cy dwa ślady, np. sa­mo­chód, motor z ko­szem


Źródła:

SJP.pl

Dwuśrednian

wiel­kość pisma (czcion­ki) równa 28 punk­tom ty­po­gra­ficz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. druk. w sy­ste­mie miar ty­po­gra­ficz­nych Di­do­ta sto­pień czcion­ki od­po­wia­da­ją­cy dwu­dzie­stu ośmiu punk­tom (10,5252 mm)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwuśrubowiec

sta­tek na­pę­dza­ny mo­to­rem o dwóch śru­bach


Źródła:

SJP.pl

Dwuświecowy

ma­ją­cy dwie świe­ce


Źródła:

SJP.pl

Dwuźródłowy

ma­ją­cy dwa źró­dła


Źródła:

SJP.pl

Dwużaglowy

ma­ją­cy dwa żagle


Źródła:

SJP.pl

Dwużeństwo

po­sia­da­nie dwóch współ­mał­żon­ków, forma po­li­ga­mii; bi­ga­mia


Źródła:

SJP.pl

Dwużyłowy

skła­da­ją­cy się z dwóch żył, prze­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Dwóchsetlecie

dwu­set­le­cie, dwu­sto­le­cie;
1. okres dwu­stu lat;
2. dwu­set­na rocz­ni­ca cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres dwu­stu lat

 (1.2) dwu­set­na rocz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwóchsetletni

ma­ją­cy dwie­ście lat, trwa­ją­cy dwie­ście lat itp.; dwu­set­let­ni; dwu­stu­let­ni; dwu­sto­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Dwóchsetny

dwu­set­ny;
1. bę­dą­cy ostat­nim ele­men­tem zbio­ru zło­żo­ne­go z dwu­stu jed­no­stek;
2. bę­dą­cy jedną z dwu­stu czę­ści


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) zob. dwu­set­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwója

po­tocz­nie o oce­nie nie­do­sta­tecz­nej lub do­pu­szcza­ją­cej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zgrub. od dwój­ka (ocena)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwójara

po­tocz­nie: uczen­ni­ca o mier­nych oce­nach; dwój­ko­wicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Dwójarz

po­tocz­nie: uczeń o mier­nych oce­nach; dwój­ko­wicz, dwój­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. pot. uczeń, który zwy­kle otrzy­mu­je dwóje, daw­niej naj­niż­sze oceny w szko­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwójca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. podn. lub iron. dwój­ka osób

 (1.2) pot. uczn. dwój­ka (ocena)


Źródła:

Wiktionary

Dwójchwyt

chwyt przy­rzą­du obu­rącz; dwu­chwyt


Źródła:

SJP.pl

Dwójczyna

po­tocz­nie: dwój­ka (ocena w szko­le); dwója


Źródła:

SJP.pl

Dwójeczka

zdrob­nie­nie od: dwój­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: dwój­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwójka

1. cyfra oz­na­cza­ją­ca licz­bę dwa;
2. to, co zo­sta­ło oz­na­czo­ne cyfrą dwa, np. au­to­bus, karta, szko­ła, miesz­ka­nie;
3. dwie osoby;
4. pokój przez­na­czo­ny dla dwóch osób;
5. jeden z roz­mia­rów dam­skiej bie­liz­ny;
6. ocena szkol­na; dwója, cwaja;
7. drugi pro­gram Te­le­wiz­ji Pol­skiej;
8. drugi pro­gram Pol­skie­go Radia;
9. żar­to­bli­wie: wy­próż­nie­nie, de­fe­ka­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa cyfry 2

 (1.2) eduk. ocena do­pu­szcza­ją­ca w pol­skich szko­łach, prze­do­stat­nia naj­gor­sza (w skali 1-6)

 (1.3) eduk. naj­niż­sza (nie­za­li­cza­ją­ca) ocena w pol­skich szko­łach (daw­niej, przy skali 2-5) i na pol­skich uczel­niach (obec­nie, przy skali 2-5 lub 2-6)

 (1.4) dwoje, dwie, dwaj (osoby, zwie­rzę­ta, przed­mio­ty)

 (1.5) hotel. pot. pokój przez­na­czo­ny dla dwóch osób, z jed­nym łóż­kiem lub z dwoma łóż­ka­mi

 (1.6) slang. harc. eufem. kupa, kał

 (1.7) środ. kolej. druga klasa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwójkarz

po­tocz­nie: uczeń ma­ją­cy dwój­ki; dwój­ko­wicz


Źródła:

SJP.pl

Dwójkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dwój­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Dwójkowicz

po­tocz­nie: uczeń o mier­nych oce­nach; dwój­karz, dwó­jarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. uczeń, który zwy­kle otrzy­mu­je dwój­ki (daw­niej naj­niż­sze oceny)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwójkowiczka

po­tocz­nie: uczen­ni­ca o mier­nych oce­nach; dwó­ja­ra


Źródła:

SJP.pl

Dwójkowy

przy­miot­nik od: dwój­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z licz­bą dwa, do­ty­czą­cy licz­by dwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwójmyślenie

stan psy­chicz­ny ludzi pod­da­nych in­dok­try­na­cji to­ta­li­tar­ne­go pań­stwa, li­te­rac­ki ter­min wpro­wa­dzo­ny przez Ge­or­ge'a Or­wel­la w po­wie­ści "Rok 1984", oz­na­cza­ją­cy ak­cep­to­wa­nie dwóch sprzecz­nych lo­gicz­nie po­glą­dów, twier­dzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) neol. liter. wyz­na­wa­nie dwóch po­glą­dów, które lo­gicz­nie są ze sobą sprzecz­ne;


Dwój­my­śle­nie ( do­u­blet­hink) – ter­min po­cho­dzą­cy z po­wie­ści Ge­or­ge'a Or­wel­la pt. "Rok 1984", w no­wo­mo­wie oz­na­cza­ją­cy de­mon­stro­wa­nie rów­no­czes­nej wiary w wiele po­glą­dów sprzecz­nych pod wzglę­dem lo­gicz­nym. Sta­no­wi­ła ści­sły ele­ment ang­so­cu i wią­za­ła się ści­śle z po­ję­cia­mi ta­ki­mi jak "zmien­ność przesz­ło­ści", "re­gu­la­cja fak­tów", "czar­no­biał" oraz "ne­ga­cja obiek­tyw­nej rze­czy­wi­sto­ści".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwójnasób

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tylko jako część zło­że­nia w wy­ra­że­niach: w dwój­na­sób, daw. dziś reg. we dwój­na­sób


Źródła:

Wiktionary

Dwójnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzecz, byt o dwo­i­stej na­tu­rze


Dwój­nia – sin­gel ze­spo­łu Voo Voo pro­mu­ją­cy album "Płyta z mu­zy­ką".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dwójniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dwój­niak


Źródła:

Wiktionary

Dwójniak

miód pitny fer­men­to­wa­ny z brzecz­ki skła­da­ją­cej się z jed­nej czę­ści miodu i jed­nej czę­ści wody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miód pitny pow­sta­ły z fer­men­ta­cji brzecz­ki, w któ­rej sto­su­nek ob­ję­to­ści miodu do wody wy­no­si 1:1


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dwójnik

układ elek­trycz­ny, który może być po­łą­czo­ny z innym ukła­dem za poś­red­nict­wem pary za­ci­sków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. ele­ment elek­trycz­ny po­sia­da­ją­cy jedną parę za­ci­sków, za po­mo­cą któ­rych może być łą­czo­ny z ukła­dem;

 (1.2) hist. cien­ki ar­kusz me­ta­lu wyt­wa­rza­ny przez skle­py­wa­nie razem pła­tów złota i sre­bra

 (1.3) daw. mi­kro­biol. zob. dwo­in­ka.


Dwój­nik czyli jed­no­wrot­nik – ele­ment (układ) elek­tro­nicz­ny, który po­sia­da dwa za­ci­ski (koń­ców­ki), które przy peł­nym włą­cze­niu ele­men­tu do ob­wo­du staną się dwoma wę­zła­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwójnóg

pod­sta­wa o dwóch no­gach (pod­po­rach, pod­sta­wach)


Dwój­nóg – ro­dzaj pod­sta­wy wy­po­sa­żo­nej w dwie nóżki, pod­pie­ra­ją­cej lufę w broni pal­nej. Za­da­niem dwój­no­gu jest sta­bi­li­za­cja broni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwójłomność

1. zja­wi­sko roz­cho­dze­nia się w op­tycz­nym krysz­ta­le ani­zo­tro­po­wym w danym kie­run­ku dwóch fal, z któ­rych każda ma inną pręd­kość fa­zo­wą;
2. róż­ni­ca współ­czyn­ni­ków za­ła­ma­nia dwóch fal roz­cho­dzą­cych się w danym kie­run­ku w op­tycz­nym krysz­ta­le ani­zo­tro­po­wym


Dwój­łom­ność – zdol­ność oś­rod­ków op­tycz­nych do pod­wój­ne­go za­ła­my­wa­nia świa­tła (rozd­wo­je­nia pro­mie­nia świetl­ne­go). Sub­stan­cje, dla któ­rych zja­wi­sko za­cho­dzi, na­zy­wa­my sub­stan­cja­mi dwój­łom­ny­mi.

Zja­wi­sko dwój­łom­no­ści od­krył w 1669 roku Ras­mus Bart­ho­lin, a wy­ja­śnił Au­gu­stin J.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dwójłomny

taki, w któ­rym wy­stę­pu­je pod­wój­ne za­ła­ma­nie świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Dwór

1. ob­szer­ny dom w po­sia­dło­ści ziem­skiej;
2. ma­ją­tek ziem­ski, fol­wark; jego wła­ści­cie­le i miesz­kań­cy;
3. prze­strzeń ota­cza­ją­ca dom; pod­wó­rze; miej­sce pod gołym nie­bem;
4. sie­dzi­ba pa­nu­ją­ce­go; mo­nar­cha wraz ze swym oto­cze­niem; świta; or­szak; * forma do­peł­nia­cza l.poj. "dwora" moż­li­wa tylko w wy­ra­że­niu "fora ze dwora" - wynoś się, nie chcę cię tu wię­cej wi­dzieć


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sie­dzi­ba wład­cy

 (1.2) oto­cze­nie wład­cy, lu­dzie prze­by­wa­ją­cy stale lub czę­sto na dwo­rze (1.1)

 (1.3) ar­chit. duży dom miesz­kal­ny, sie­dzi­ba daw­ne­go zie­miań­stwa

 (1.4) ma­ją­tek ziem­ski z dwo­rem (1.3) i in­ny­mi za­bu­do­wa­nia­mi

 (1.5) wła­ści­cie­le lub ad­mi­ni­stra­cja dworu (1.4)

 (1.6) zew­nę­trze, ot­war­ta prze­strzeń poza bu­dyn­kiem, świe­że po­wie­trze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dwórka

szlach­cian­ka prze­by­wa­ją­ca na dwo­rze kró­lew­skim, ksią­żę­cym lub ma­gnac­kim, na­le­żą­ca do świty kró­lo­wej, księż­nej; dwor­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ary­sto­krat­ka na­le­żą­ca do świty kró­lo­wej lub księż­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary