Du-Du

1. wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy od­głos wy­do­by­wa­ny z in­stru­men­tu;
2. wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy od­głos upad­ku cze­goś cięż­kie­go; łubu-du


Źródła:

SJP.pl

Dual

1. forma gra­ma­tycz­na od­no­szą­ca się do dwóch przed­mio­tów two­rzą­cych na­tu­ral­ne pary (oczy, uszy itp.); du­a­lis
2. pod­wój­ny ruch ma­tu­ją­cy w sza­chach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duala

typ ro­we­ru cros­so­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dualis

forma gra­ma­tycz­na od­no­szą­ca się do dwóch przed­mio­tów two­rzą­cych na­tu­ral­ne pary (oczy, uszy itp.); dual


Źródła:

SJP.pl

Dualista

zwo­len­nik fi­lo­zo­ficz­nej kon­cep­cji du­a­liz­mu, uz­na­ją­cy wspó­łist­nie­nie dwóch pier­wot­nych bytów, prze­ciw­staw­nych i uzu­peł­nia­ją­cych się, np. ma­te­rii i ducha


Źródła:

SJP.pl

Dualistka

→ du­a­li­sta


Patrz:dualista

Źródła:

SJP.pl

Dualistycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób du­a­li­stycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Dualistyczny

1. ma­ją­cy dwa aspek­ty; dwo­i­sty
2. do­ty­czą­cy du­a­liz­mu (po­glą­du fi­lo­zo­ficz­ne­go)
3. w po­li­ty­ce: do­ty­czą­cy wspó­łist­nie­nia dwóch państw lub dwóch or­ga­nów ad­mi­ni­stra­cji


przy­miot­nik

 (1.1) dwo­i­sty, o dwóch aspek­tach

 (1.2) do­ty­czą­cy du­a­liz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dualizacja

dzie­le­nie cze­goś na dwie czę­ści, ka­te­go­rie, grupy itp.; dy­cho­to­mi­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Dualizm

1. jed­no­czes­ne wy­stę­po­wa­nie dwóch od­mien­nych zja­wisk, zasad, pier­wiast­ków; dwo­i­stość;
2. kon­cep­cja fi­lo­zo­ficz­na za­kła­da­ją­ca wspó­łist­nie­nie dwóch pier­wot­nych bytów, prze­ciw­staw­nych i uzu­peł­nia­ją­cych się, np. ma­te­rii i ducha;
3. unia dwóch państw dzia­ła­ją­cych rów­no­rzęd­nie w ra­mach jed­ne­go or­ga­niz­mu pań­stwo­we­go; ustrój du­a­li­stycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dwo­i­stość, ist­nie­nie obok sie­bie dwóch od­dziel­nych nur­tów, zja­wisk itd.

 (1.2) filoz. nurt w fi­lo­zo­fii uz­na­ją­cy za po­sta­wę bytu dwie odręb­ne sub­stan­cje

 (1.3) polit. ustrój po­li­tycz­ny po­le­ga­ją­cy na złą­cze­niu się dwóch państw na za­sa­dzie cał­ko­wi­tej rów­no­rzęd­no­ści (np. Au­stro-Węgry)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dualność

za­sa­da du­al­no­ści (za­sa­da dwo­i­sto­ści) - jedno z praw ge­o­me­trii rzu­to­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dualny

ma­ją­cy pod­wój­ną na­tu­rę


Źródła:

SJP.pl

Dualowy

→ dual


Patrz:dual

Źródła:

SJP.pl

Dualski

przy­miot­nik od: Duala (mia­sto w Ka­me­ru­nie)


Źródła:

SJP.pl

Duant

jedna z dwóch elek­trod cy­klo­tro­nu


Źródła:

SJP.pl

Duathlon

[czy­taj: du­at­lon] za­wo­dy spor­to­we skła­da­ją­ce się z dwóch kon­ku­ren­cji (np. bieg i ko­lar­stwo); du­at­lon, dwu­bój


Du­ath­lon, du­at­lon (gr. dwu"bój") – dy­scy­pli­na spor­to­wa bę­dą­ca jedną z od­mian triath­lo­nu. Za­wod­ni­cy ko­lej­no: bie­gną, jadą ro­we­rem i znowu bie­gną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duatlon

za­wo­dy spor­to­we skła­da­ją­ce się z dwóch kon­ku­ren­cji (np. bieg i ko­lar­stwo); du­ath­lon, dwu­bój


Źródła:

SJP.pl

Dub

[czy­taj: dab] ga­tu­nek mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej, który wy­rósł z reg­gae pod ko­niec lat 60. i na po­cząt­ku lat 70.


Dub – tech­ni­ka przet­wa­rza­nia na­grań mu­zycz­nych (głów­nie z ga­tun­ku reg­gae), ek­spo­nu­ją­ca zwła­szcza sek­cję ryt­micz­ną (bębny, bas), pow­sta­ła na Ja­maj­ce w la­tach sie­dem­dzie­sią­tych XX w. Obej­mu­je za­rów­no przet­wa­rza­nie mu­zy­ki na żywo (przez re­a­li­za­to­rów dźwię­ku, tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubaj

mia­sto i emi­rat w Zjed­no­czo­nych Emi­ra­tach Arab­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. jeden z sied­miu emi­ra­tów two­rzą­cych Zjed­no­czo­ne Emi­ra­ty Arab­skie;

 (1.2) geogr. sto­li­ca Du­ba­ju (1.1);


Dubaj (arab. دبي, "trl. Du­ba­yy, trb. Du­bajj") – naj­więk­sze i naj­bar­dziej za­lud­nio­ne mia­sto w Zjed­no­czo­nych Emi­ra­tach Arab­skich. Sto­li­ca emi­ra­tu Dubaj. Jest po­ło­żo­ny na po­łud­nio­wym wy­brze­żu Za­to­ki Per­skiej. W 2025 li­czył ok. 4 mln miesz­kań­ców z czego 92% sta­no­wi­li imi­gran­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubajczyk

miesz­ka­niec Du­ba­ju (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Du­ba­ju; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubajka

miesz­kan­ka Du­ba­ju (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Du­ba­ju; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubajski

przy­miot­nik od: Dubaj (emi­rat i mia­sto w Zjed­no­czo­nych Emi­ra­tach Arab­skich)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Du­ba­jem, do­ty­czą­cy Du­ba­ju, po­cho­dzą­cy z Du­ba­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubaniowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubas

sta­ro­pol­ski sta­tek rzecz­ny do prze­wo­że­nia to­wa­rów; tum­bas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. żegl. ro­dzaj dużej, pła­sko­den­nej łodzi fli­sac­kiej z pnia dę­bo­we­go uży­wa­nej w Pol­sce od XVI do XIX wieku głów­nie do spła­wia­nia zboża, pro­duk­tów le­śnych czy rud me­ta­li w dół rzek, po­sia­da­ją­cy osiem wio­seł i po­je­dyn­czy maszt z ża­glem, który wy­ko­rzy­sty­wa­no w dro­dze po­wrot­nej pod prąd


Dubas – w XVI- XIX wieku był to fli­sac­ki sta­tek rzecz­ny, uży­wa­ny do spła­wu zbóż, rza­dziej ar­ty­ku­łów le­śnych lub rud me­ta­li. Był po­ru­sza­ny za po­mo­cą ośmiu wio­seł pod­czas spły­wu z prą­dem rzeki, zaś w dro­dze po­wrot­nej rów­nież żagla pod­no­szo­ne­go na po­je­dyn­czym masz­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubbing

[czy­taj: da­bing] za­stą­pie­nie ję­zy­ka ory­gi­nal­ne­go filmu przez inny język


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) film. dia­lo­gi prze­tłu­ma­czo­ne z ob­ce­go ję­zy­ka, przy­go­to­wa­ne w post­pro­duk­cji i za­stę­pu­ją­ce ory­gi­nal­ną ścież­kę dia­lo­go­wą w fil­mie, se­ria­lu lub grze kom­pu­te­ro­wej;


Dub­bing – sto­so­wa­ny w post­pro­duk­cji fil­mów, se­ria­li czy gier kom­pu­te­ro­wych pro­ces pod­kła­da­nia gło­sów do już na­gra­ne­go ma­te­ria­łu. Sta­no­wi jedną z trzech – obok na­pi­sów i lek­to­ra – form opra­co­wań za­gra­nicz­nych fil­mów na inne ję­zy­ki.

W przy­pad­ku ory­gi­nal­nej wer­sji ję­zy­ko­wej dub­bing oz­na­cza zmik­so­wa­nie do­dat­ko­wych na­grań z ory­gi­nal­nym dźwię­kiem pow­sta­łym pod­czas pro­duk­cji, w wy­ni­ku czego pow­sta­je kom­plet­na ścież­ka dźwię­ko­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubbingowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dub­bin­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Dubbingowany

[czy­taj: da­bin­go­wa­ny] taki, w któ­rym za­sto­so­wa­no dub­bing


Źródła:

SJP.pl

Dubbingować

[czy­taj: da­bin­go­wać] za­stę­po­wać w fil­mie ory­gi­nal­ny język innym; pod­kła­dać głos pod taki film


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zdub­bin­go­wać)

 (1.1) telew. film. pod­kła­dać głos do filmu tłu­ma­czo­ne­go z in­ne­go ję­zy­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubbingowiec

[czy­taj: da­bin­go­wiec] aktor dub­bin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Dubbingowy

[czy­taj: da­bin­go­wy] przy­miot­nik od: dub­bing, np. aktor dub­bin­go­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) film. zwią­za­ny z dub­bin­gem, do­ty­czą­cy dub­bin­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubczek

naz­wi­sko, m.in. Alek­san­der Dub­czek (1921-1992) po­li­tyk


Źródła:

SJP.pl

Dubczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubel

1. w bry­dżu po­sia­da­nie w danym ko­lo­rze do­kład­nie dwóch kart; du­ble­ton;
2. kopia, drugi eg­zem­plarz;
3. pow­tó­rze­nie tego sa­me­go uję­cia fil­mo­we­go pod­czas krę­ce­nia filmu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) film. pow­tó­rze­nie uję­cia fil­mo­we­go

 (1.2) iden­tycz­ny eg­zem­plarz przed­mio­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubelt

ptak łowny z ro­dzi­ny sie­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gal­li­na­go media|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubeltak

pół­fa­bry­kat pow­sta­ły przy wy­ro­bie pod­kła­dów ko­le­jo­wych z kłód, w po­sta­ci belki o sze­ro­ko­ści rów­nej sze­ro­ko­ści pod­kła­du, a gru­bo­ści rów­nej pod­wo­jo­nej wy­so­ko­ści pod­kła­du


Źródła:

SJP.pl

Dubeltowy

1. pod­wój­ny;
2. prze­kra­cza­ją­cy zwy­kłą miarę pod ja­kimś wzglę­dem


przy­miot­nik

 (1.1) przest. pod­wój­ny

 (1.2) o na­po­ju, zaz­wy­czaj kawie lub al­ko­ho­lu: bę­dą­cy dwa razy moc­niej­szy, ma­ją­cy dwa razy więk­sze dzia­ła­nie

 (1.3) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. daw. po­ma­rań­czo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubeltówa

zgru­bie­nie od: du­bel­tów­ka


Źródła:

SJP.pl

Dubeltówka

śru­to­wa broń my­śliw­ska o dwóch lu­fach gład­kich; dwu­rur­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łow. po­pu­lar­na, gład­ko­lu­fo­wa, śru­to­wa broń my­śliw­ska o dwóch rów­no­le­głych lu­fach uło­żo­nych w pio­nie lub po­zio­mie;


Du­bel­tów­ka – ro­dzaj strzel­by wy­po­sa­żo­nej w dwie lufy i ko­mo­ry na­bo­jo­we, które uło­żo­ne są rów­no­le­gle obok sie­bie: po­zio­mo lub pio­no­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubeninecki

przy­miot­nik od: Du­ben­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Dubeninki

wieś w Pol­sce


Du­be­nin­ki ( Du­be­ning­ken, 1938–1945 "Du­be­nin­gen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie goł­dap­skim. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Du­be­nin­ki i leży na te­re­nie tej gminy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubhe

jedna z sied­miu gwiazd w gwia­zdo­zbio­rze Wiel­kiej Niedź­wie­dzi­cy, two­rzą­cych syl­wet­kę Wiel­kie­go Wozu


Dubhe ("Alfa Ursae Ma­jo­ris", "α UMa") – druga pod wzglę­dem jas­no­ści gwia­zda w kon­ste­la­cji Wiel­kiej Niedź­wie­dzi­cy. Wcho­dzi w skład aste­ryz­mu Wiel­kie­go Wozu. Jest od­da­lo­na o około 123 lata świetl­ne od Słoń­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubia

rze­czy lub ma­te­ria­ły bu­dzą­ce wąt­pli­wo­ści


Dubia (l.mn.) ( du­bium – wąt­pli­wość) – okre­śle­nie rze­czy, pojęć itp., które budzą wąt­pli­wo­ści co do ich po­praw­no­ści, au­ten­tycz­no­ści lub ja­ko­ści. W Ko­ście­le ka­to­lic­kim ter­min uży­wa­ny w śro­do­wi­sku te­o­lo­gicz­nym dla spraw od­no­szą­cych się do za­py­tań skie­ro­wa­nych do pa­pie­ża w celu wy­ja­śnie­nia wąt­pli­wo­ści dot. na­u­cza­nia Ma­gi­ste­rium Ko­ścio­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubicki

przy­miot­nik od: Du­bi­cze Cer­kiew­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubicze

wieś w Pol­sce


Du­bi­cze – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ło­sic­kim, w gmi­nie Stara Kor­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia NMP w Sta­rej Kor­ni­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim;

 (1.2) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dubiecczanin

miesz­ka­niec Du­biec­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Dubiecczanka

miesz­kan­ka Du­biec­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Dubiecki

→ Du­biec­ko


Patrz:Dubiecko

Źródła:

SJP.pl

Dubiecko

→ Du­biec­ko


}|-

Du­biec­ko – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­my­skim, w gmi­nie Du­biec­ko. Leży nad Sanem, na Po­gó­rzu Dy­now­skim. Jest sie­dzi­bą gminy Du­biec­ko.

W okre­sie I Rze­czy­po­spo­li­tej mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żą­ce do ziemi sa­noc­kiej w wo­je­wództ­wie ru­skim.


Patrz:Dubiecko

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubiel

1. daw­niej: dureń, głu­piec, pro­stak;
2. ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny praż­mo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. głu­piec, bał­wan, pro­stak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Car­pio col­la­ri., mie­sza­niec kar­pia i ka­ra­sia


Du­biel – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kwi­dzyń­skim, w gmi­nie Kwi­dzyn. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 524. W cen­trum wsi znaj­du­je się plac zabaw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubielno

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubienczanin

miesz­ka­niec Du­bien­ki (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Dubienczanka

miesz­kan­ka Du­bien­ki (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Dubienecki

przy­miot­nik od: Du­bien­ka


Źródła:

SJP.pl

Dubienka

wieś w Pol­sce


Du­bien­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie chełm­skim, w gmi­nie Du­bien­ka. Leży w Ob­ni­że­niu Du­bień­skim (Po­le­sie Wo­łyń­skie), nad Weł­nian­ką (lewy do­pływ Bugu), w po­bli­żu gra­ni­cy Strze­lec­kie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.

Od 1588 r.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubieński

przy­miot­nik od: Dubna, Dubno


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubin

wieś w Pol­sce


Dubin (pol. hist. "Dupin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Ju­tro­sin. Daw­niej sa­mo­dziel­ne mia­sto.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubisa

rzeka na Lit­wie; Du­by­sa


Źródła:

SJP.pl

Dubisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubitować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. roz­my­ślać, za­sta­na­wiać się


Źródła:

Wiktionary

Dubiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubla

pod­wój­na staw­ka


Źródła:

SJP.pl

Dublany

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dublańczyk

ab­sol­went Aka­de­mii Rol­ni­czej w Du­bla­nach


Źródła:

SJP.pl

Dublański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Du­blan


Źródła:

Wiktionary

Dublaż

spo­sób kon­ser­wa­cji obra­zów ma­lo­wa­nych na płót­nie; du­blo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) du­blo­wa­nie, me­to­da kon­ser­wo­wa­nia obra­zów po­przez pod­kle­ja­nie od spodu no­we­go płót­na

 (1.2) neol. dub­bing


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dublecik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od du­blet


Źródła:

Wiktionary

Dubler

1. aktor gra­ją­cy pewną rolę na prze­mian z innym ak­to­rem;
2. osoba za­stę­pu­ją­ca ak­to­ra w sce­nach wy­ma­ga­ją­cych spe­cjal­nych umie­jęt­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­stęp­ca ak­to­ra w sce­nach wy­ma­ga­ją­cych szcze­gól­nych umie­jęt­no­ści

 (1.2) więz. wspól­nik prze­stęp­cy


Du­bler (fr. "Do­u­ble­ur", ang. "photo do­u­ble", "body do­u­ble") – osoba, która za­stę­pu­je ak­to­ra w róż­nych sce­nach, w któ­rych ten nie może uczest­ni­czyć, np. szcze­gól­nie nie­bez­piecz­nych, albo wy­ma­ga­ją­cych spe­cjal­ne­go przy­go­to­wa­nia lub umie­jęt­no­ści (np. jazdy kon­nej, fech­tun­ku). Do zna­nych w hi­sto­rii kina du­ble­rów za­li­czyć można Ya­ki­mę Ca­nut­ta oraz Shel­ley Mi­chel­le.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dublerka

→ du­bler


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­stęp­czy­ni ak­to­ra w sce­nach wy­ma­ga­ją­cych szcze­gól­nych umie­jęt­no­ści


Patrz:dubler

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dublerski

→ du­bler


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) film. zwią­za­ny z du­ble­rem, do­ty­czą­cy du­ble­ra


Patrz:dubler

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dublerstwo

rzad­ko: du­blo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. du­blo­wa­nie, nie­po­trzeb­ne wy­ko­ny­wa­nie tej samej czyn­no­ści przez dwie różne osoby lub in­sty­tu­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dublet

1. drugi iden­tycz­ny eg­zem­plarz ja­kie­goś przed­mio­tu;
2. pod­wój­ny suk­ces w ja­kiejś dy­scy­pli­nie spor­to­wej;
3. para ele­men­tów o jed­na­ko­wym po­cho­dze­niu, zna­cze­niu; każdy ele­ment tej pary;
4. imi­ta­cja ka­mie­nia szla­chet­ne­go, skła­da­ją­ca się z krysz­ta­łu i ko­lo­ro­wej pod­kład­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drugi albo ko­lej­ny iden­tycz­ny eg­zem­plarz cze­goś da­ta­def|od 1827.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubleton

w bry­dżu po­sia­da­nie w danym ko­lo­rze do­kład­nie dwóch kart; dubel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) karc. w bry­dżu: dwie karty w tym samym ko­lo­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubletowy

1. → du­blet;
2. po­tocz­nie: dwa razy więk­szy lub bar­dziej in­ten­syw­ny od cze­goś; pod­wój­ny, du­bel­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Dublin

[czy­taj da­blin albo tra­dy­cyj­nie du­blin] sto­li­ca Ir­lan­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ir­lan­dii;


Du­blin (an­giel­ska wy­mo­wa: [] lub []; Baile Átha Cliath, wym. []) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Ir­lan­dii, po­ło­żo­ne w pro­win­cji Le­in­ster.

Mia­sto jest po­ło­żo­ne na wschod­nim wy­brze­żu Ir­lan­dii, nad Mo­rzem Ir­landz­kim, u uj­ścia rzeki Lif­fey (irl. An Life) do Za­to­ki Du­bliń­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dublina

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: Du­blin


Źródła:

Wiktionary

Dublinianka

miesz­kan­ka Du­bli­na; Du­blin­ka


Źródła:

SJP.pl

Dublinka

miesz­kan­ka Du­bli­na; Du­bli­nian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Du­bli­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dublińczyk

miesz­ka­niec Du­bli­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Du­bli­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubliński

[czy­taj: da­bliń­ski albo tra­dy­cyj­nie du­bliń­ski] przy­miot­nik od: Du­blin (sto­li­ca Ir­lan­dii)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Du­blin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dublon

dawna złota mo­ne­ta hisz­pań­ska, równa war­to­ści dwóch pi­sto­li (XVI-XIX wiek)


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) nu­mizm. złota mo­ne­ta o war­to­ści 2 escu­do uży­wa­na w Hisz­pa­nii m.in. w la­tach 1537–1817;


Du­blon – złota mo­ne­ta hisz­pań­ska o war­to­ści 2 escu­do, wpro­wa­dzo­na w 1537 r. przez ce­sa­rza Ka­ro­la V na wzór pi­sto­la wło­skie­go i fran­cu­skie­go, przed­sta­wia­ją­ca w mo­men­cie wpro­wa­dze­nia tar­czę her­bo­wą z jed­nej i krzyż z dru­giej stro­ny. Od po­ło­wy XVIII w. krzyż zo­stał za­stą­pio­ny po­pier­siem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dublony

futro ba­ran­ko­we z dłu­gim wło­sem


Źródła:

SJP.pl

Dublować

1. wy­ko­ny­wać tę samą czyn­ność co ktoś inny; pow­ta­rzać;
2. pod­wa­jać;
3. w ło­wiect­wie: strze­lić dwa razy i tra­fić dwie sztu­ki zwie­rzy­ny;
4. w bie­gach, wy­ści­gach na to­rach zam­knię­tych: wy­prze­dzać prze­ciw­ni­ka o pełne okrą­że­nie bież­ni, toru;
5. pod­kle­jać nowe płót­no pod obra­zem


cza­sow­nik

 (1.1) pod­wa­jać (zwięk­szać dwa razy)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubn

sztucz­nie otrzy­ma­ny pro­mie­niot­wór­czy pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 105 i sym­bo­lu Db


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Db i licz­bie ato­mo­wej 105;


Dubn (Db dub­nium) – syn­te­tycz­ny pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 105. Jest wy­so­ce ra­dio­ak­tyw­ny. Naj­sta­bil­niej­szy z izo­to­pów, dubn-268, ce­chu­je się okre­sem półtr­wa­nia około 28 go­dzin. Znacz­nie ogra­ni­cza to za­kres badań pier­wiast­ka.

Dubn nie wy­stę­pu­je na­tu­ral­nie na Ziemi, wyt­wa­rza­ny jest sztucz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubna

mia­sto w Rosji


Dubna ( Дубна) – mia­sto w cen­tral­nej eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, około 125 km na pół­noc od Mosk­wy nad Wołgą. W Dub­nej roz­po­czy­na się Kanał imie­nia Mosk­wy, łą­czą­cy rzekę Wołgę z Mosk­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubno

1. mia­sto na Ukra­i­nie;
2. wieś na Ukra­i­nie;
3. miej­sco­wość w Cze­chach;
4. wieś w Pol­sce;
5. wieś na Sło­wa­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubnowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy dubnu


Źródła:

Wiktionary

Dubois

[czy­taj: Dübła lub Dibła] naz­wi­sko obce, np. Sta­ni­sław Du­bo­is (1901-1942), pol­ski dzia­łacz so­cja­li­stycz­ny i pu­bli­cy­sta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubosarski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Du­bo­sa­ra­mi, do­ty­czą­cy Du­bo­sar


Źródła:

Wiktionary

Dubosary

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Moł­da­wii, w Nadd­nie­strzu;


Du­bo­sa­ry ( Dubăsari, Дубоссары, "Du­bos­sa­ry", Дубоссари, "Du­bos­sa­ry") – mia­sto w Moł­da­wii (Nadd­nie­strze), nad Dnie­strem, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny re­jo­nu Du­bo­sa­ry. Licz­ba miesz­kań­ców w 2014 roku wy­no­si­ła 25,060 ([]).

Nie­o­po­dal miej­sco­wo­ści Du­bo­sa­ry znaj­du­je się elek­trow­nia wodna.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dubosz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubowy

→ dub [czy­taj: da­bo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Dubrawski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dubrownicki

przy­miot­nik od: Du­brow­nik, mia­sto w Chor­wa­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Du­brow­ni­kiem, do­ty­czą­cy Du­brow­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubrowniczanin

miesz­ka­niec Du­brow­ni­ka (mia­sta w Chor­wa­cji)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Du­brow­ni­ka, osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubrowniczanka

miesz­kan­ka Du­brow­ni­ka (mia­sta w Chor­wa­cji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Du­brow­ni­ka; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dubrownik

mia­sto w Chor­wa­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. por­to­we mia­sto na po­łud­niu Chor­wa­cji, nad Adria­ty­kiem;


Du­brow­nik ( Du­brov­nik, Ra­gu­sa, Ra­gu­za) – mia­sto w Chor­wa­cji, sto­li­ca żu­pa­nii du­brow­nic­ko-ne­ret­wiań­skiej, sie­dzi­ba Mia­sta Du­brow­nik. Jest po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wej Dal­ma­cji nad Mo­rzem Adria­tyc­kim. Nieg­dyś oś­ro­dek hand­lu rangi eu­ro­pej­skiej, obec­nie prze­de wszyst­kim oś­ro­dek tu­ry­sty­ki. Port hand­lo­wy i pa­sa­żer­ski. W 2021 roku li­czy­ło 41 562 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dubstep

[czy­taj: dab­step] ro­dzaj elek­tro­nicz­nej mu­zy­ki ta­necz­nej, pow­sta­ły pod ko­niec XX wieku


Dub­step – ga­tu­nek elek­tro­nicz­nej mu­zy­ki ta­necz­nej (klu­bo­wej) pow­sta­ły pod ko­niec lat 90. XX wieku w Wiel­kiej Bry­ta­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dubstepowy

→ dub­step [czy­taj: dab­ste­po­wy]


Źródła:

SJP.pl

Duby

daw­niej: głu­pie rze­czy, bzdu­ry, bred­nie; dziś tylko w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: duby sma­lo­ne - bred­nie, głup­stwa, an­dro­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duca

daw­niej: gruba i niska ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl

Ducalia

[czy­taj: du­ka­lia] w śred­nio­wiecz­nym pra­wie: upraw­nie­nia przy­słu­gu­ją­ce pa­nu­ją­ce­mu, np. prawo do bicia monet


Źródła:

SJP.pl

Ducato

[czy­taj: du­ka­to] model sa­mo­cho­du marki Fiat


Źródła:

SJP.pl

Duce

[czy­taj: ducze] tytuł Be­ni­ta Mus­so­li­nie­go jako wodza fa­szyz­mu we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. tytuł uży­wa­ny przez Be­ni­ta Mus­so­li­nie­go pod­czas rzą­dów fa­szy­stow­skich we Wło­szech


Duce (z wł. „wódz”, wym. "ducze") – tytuł, jaki przy­jął w 1925 r. przy­wód­ca wło­skich fa­szy­stów, Be­ni­to Mus­so­li­ni i który pod­kre­ślał jego au­to­ry­tar­ny, po­za­kon­sty­tu­cyj­ny cha­rak­ter rzą­dów jako głowy pań­stwa wło­skie­go w la­tach 1922-1943. Tytuł po­ja­wił się po raz pier­wszy w 1922 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ducento

[czy­taj: du­czen­to] okres roz­wo­ju wło­skiej sztu­ki śred­nio­wiecz­nej; du­e­cen­to


Źródła:

SJP.pl

Duch

1. ca­łoksz­tałt wła­ści­wo­ści osob­ni­czych, po­sia­da­nych przez czło­wie­ka w za­kre­sie oso­bo­wo­ści, tem­pe­ra­men­tu, emo­cji itd.; psy­che, psy­chi­ka, umysł, świa­do­mość, dusza;
2. w niek­tó­rych sy­ste­mach fi­lo­zo­ficz­nych: nie­ma­te­rial­ny skład­nik rze­czy­wi­sto­ści, byt oso­bo­wy o atry­bu­tach spraw­czych;
3. nie­ma­te­rial­na isto­ta, bez­cie­les­na zjawa, zwła­szcza ludz­ka; zjawa, widmo, upiór;
4. nie­ma­te­rial­ny pier­wia­stek jed­nost­ki ludz­kiej, czło­wie­ka; dusza;
5. treść de­cy­du­ją­ca o war­to­ści, au­ten­tycz­no­ści na­stro­ju, at­mos­fe­ry cze­goś;
6. wew­nętrz­na chęć do ak­tyw­no­ści, dzia­ła­nia, zdo­by­wa­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) nie­ma­te­rial­na po­stać, czę­sto ob­da­rzo­na nad­na­tu­ral­ny­mi zdol­no­ścia­mi;

 (1.2) dusza ludz­ka

 (1.3) zapał, en­tuz­jazm

 (1.4) umysł, myśli ludz­kie

 (1.5) tem­pe­ra­ment, uspo­so­bie­nie

 (1.6) isto­ta, treść, cha­rak­ter cze­goś

 (1.7) stpol. od­wa­ga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ducha

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od duch

 (1.2) B. lp. od duch


Źródła:

Wiktionary

Duchacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z du­cha­ka­mi, do­ty­czą­cy du­cha­ków

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) rel. na­le­żą­cy do du­cha­ków, bę­dą­cy ich włas­no­ścią


Źródła:

Wiktionary

Duchacz

czło­nek Zgro­ma­dze­nia Ducha Świę­te­go pod opie­ką Nie­po­ka­la­ne­go Serca Maryi Panny, ka­to­lic­kie­go za­ko­nu za­ło­żo­ne­go przez Kla­u­diu­sza Po­ul­lart des Pla­ces w 1703 roku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. za­kon­nik ze zgro­ma­dze­nia za­ło­żo­ne­go przez sługę Bo­że­go Kla­u­diu­sza Po­ul­lart des Pla­ces;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duchaczka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ka­no­ni­czek Ducha Świę­te­go de Saxia


Źródła:

SJP.pl

Duchak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. rel. za­kon­nik z za­ko­nu Ducha Świę­te­go za­ło­żo­ne­go w Mont­pel­lier około 1180 roku;


Źródła:

Wiktionary

Duchamp

[czy­taj: diszą] naz­wi­sko, m.in.: Mar­cel Du­champ (1887-1968), ma­larz fran­cu­ski, stwo­rzył ter­min: ready-made, czyli uży­cie go­to­wych przed­mio­tów jako dzie­ła sztu­ki


Źródła:

SJP.pl

Duchem

w szyb­ki spo­sób, bez zwło­ki; pio­ru­nem; w te pędy


Źródła:

SJP.pl

Duchessa

we Wło­szech: księż­na


Źródła:

SJP.pl

Duchesse

[czy­taj: diSZES] cięż­ka tka­ni­na jed­wab­na


Źródła:

SJP.pl

Duchiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duchn

od­mia­na tru­ska­wek


Źródła:

SJP.pl

Duchna

od­mia­na tru­ska­wek


Źródła:

SJP.pl

Duchnik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duchnowski

naz­wi­sko


Duch­now­ski – daw­niej Duch­na, potem de Duch­ny – szla­chec­ka ro­dzi­na herbu Śle­po­wron (herb szla­chec­ki). Pier­wsza wzmian­ka o ro­dzi­nie w roku 1441. Ich gnia­zdem ro­dzin­nym są dobra Duch­ny-Wie­lu­ny le­żą­ce w ziemi łom­żyń­skiej, po­wie­cie zam­brow­skim, pa­ra­fii rut­kow­skiej, i w ziemi biel­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duchota

1. wil­got­ność naj­czę­ściej po­łą­czo­na z wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rą oraz bra­kiem ru­chów mas po­wie­trza; dusz­ność, za­duch, par­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. dusz­ne, parne po­wie­trze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duchovny

naz­wi­sko, m.in. David Du­chov­ny, ame­ry­kań­ski aktor fil­mo­wy i te­le­wi­zyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Duchowieństwo

ogół du­chow­nych w danym Ko­ście­le lub kraju; kler


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kośc. ogół du­chow­nych da­ne­go ko­ścio­ła lub wspól­no­ty re­li­gij­nej, stan du­chow­ny;


Du­cho­wień­stwo, ina­czej kler ( Cle­rus, z Kléros) – ogół du­chow­nych da­ne­go Ko­ścio­ła lub wspól­no­ty re­li­gij­nej.

Po­ję­cie stanu du­chow­ne­go pow­sta­ło w pra­wie wyz­na­nio­wym, które zaz­wy­czaj odróż­nia du­cho­wień­stwo, czyli kler (gr. "kléros" „"udział"”), od wier­nych, czyli la­i­ka­tu (gr. "laos" „"lud"”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duchowna

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) ż. od du­chow­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) rel. ko­bie­ta spra­wu­ją­ca po­słu­gę du­cho­wą, re­li­gij­ną


Źródła:

Wiktionary

Duchownictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nauka o du­szach i du­chach


Źródła:

Wiktionary

Duchowny

zwią­za­ny z du­cho­wień­stwem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z du­cho­wień­stwem, do­ty­czą­cy du­cho­wień­stwa

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) rel. osoba spra­wu­ją­ca po­słu­gę du­cho­wą, re­li­gij­ną

 (2.2) rel. w ka­to­li­cyz­mie: osoba po świę­ce­niach ka­płań­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duchowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób du­cho­wy, do­ty­czą­cy du­cho­wo­ści


Du­cho­wo ( Du­cha­we, 1936 - 1945 "We­in­ber­ge") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim, w gmi­nie Mi­licz.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Duchowość

→ du­cho­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) to, co du­cho­we, co od­no­si się do życia wew­nętrz­ne­go czło­wie­ka


Du­cho­wość – po­ję­cie wie­loz­nacz­ne, ko­ja­rzo­ne albo z dzia­ła­niem sił nad­na­tu­ral­nych, albo ze szcze­gól­nym (czę­sto z war­to­ściu­ją­cym epi­te­tem „wyż­szy”) wy­mia­rem psy­chi­ki; może też być poj­mo­wa­na w spo­sób łą­czą­cy po­wyż­sze dwa spo­so­by, trak­tu­jąc wy­miar du­cho­wy jako na­le­żą­cy do sfery nad­na­tu­ral­nej.


Patrz:duchowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duchowy

przy­miot­nik od: duch


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do sfery ducha i du­cho­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duchy

1. ca­łoksz­tałt wła­ści­wo­ści osob­ni­czych, po­sia­da­nych przez czło­wie­ka w za­kre­sie oso­bo­wo­ści, tem­pe­ra­men­tu, emo­cji itd.; psy­che, psy­chi­ka, umysł, świa­do­mość, dusza;
2. w niek­tó­rych sy­ste­mach fi­lo­zo­ficz­nych: nie­ma­te­rial­ny skład­nik rze­czy­wi­sto­ści, byt oso­bo­wy o atry­bu­tach spraw­czych;
3. nie­ma­te­rial­na isto­ta, bez­cie­les­na zjawa, zwła­szcza ludz­ka; zjawa, widmo, upiór;
4. nie­ma­te­rial­ny pier­wia­stek jed­nost­ki ludz­kiej, czło­wie­ka; dusza;
5. treść de­cy­du­ją­ca o war­to­ści, au­ten­tycz­no­ści na­stro­ju, at­mos­fe­ry cze­goś;
6. wew­nętrz­na chęć do ak­tyw­no­ści, dzia­ła­nia, zdo­by­wa­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. za­pu­sty

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: duch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duchówka

re­gio­nal­nie: część pieca ku­chen­ne­go do prze­cho­wy­wa­nia i pod­grze­wa­nia po­traw; pie­kar­nik, pie­cyk, do­chów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część pieca ku­chen­ne­go przez­na­czo­na do prze­cho­wy­wa­nia cie­płych po­traw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ducka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duży kosz wi­kli­no­wy z dwoma ucha­mi


Źródła:

Wiktionary

Ducki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duczka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duczmal

naz­wi­sko, m.in. Agniesz­ka Ducz­mal, pol­ska dy­ry­gent­ka


Źródła:

SJP.pl

Duczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duda

1. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny;
2. pi­szczał­ka (jako in­stru­ment mu­zycz­ny lub jego część);
3. po­tocz­nie: nie­do­łę­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny dęty; zob. dudy.

 (1.2) muz. jedna z pi­szcza­łek w in­stru­men­cie pi­szczał­ko­wym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek gra­ją­cy na du­dach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) pejor. ktoś nie­zdar­ny, nie­roz­gar­nię­ty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (4.1) tylko w lm. zob. dudy.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dudabus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) neol. au­to­bus wy­bor­czy wy­ko­rzy­sty­wa­ny w kam­pa­niach pol­skie­go po­li­ty­ka An­drze­ja Dudy


Źródła:

Wiktionary

Dudarz

osoba gra­ją­ca na du­dach; du­dziarz; duda


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. muz. du­dziarz, czło­wiek gra­ją­cy na du­dach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dudała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudeczka

zdrob­nie­nie od: dudka


Źródła:

SJP.pl

Dudek

ptak z rzędu kra­sko­wa­tych o cha­rak­te­ry­stycz­nym, brą­zo­wym czu­bie z piór na gło­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Upupa epops|ref=tak., śred­ni ptak wę­drow­ny o upie­rze­niu w ko­lo­rach po­ma­rań­czo­wym, czar­nym i bia­łym, z czu­bem na gło­wie;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. głu­piec


Dudek ("Upupa epops") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny dud­ków (Upu­pi­dae). Za­miesz­ku­je Eu­raz­ję i Afry­kę. Wy­róż­nia się gli­nia­sto­po­ma­rań­czo­wym ubar­wie­niem z czar­no-biało prę­go­wa­nym grzbie­tem i skrzy­dła­mi oraz czar­nym ogo­nem z białą prze­pa­ską.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dudinka

mia­sto w Rosji, sto­li­ca Taj­myr­skie­go Okrę­gu Au­to­no­micz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny daw­ne­go Taj­myr­skie­go (Doł­gań­sko-Nie­niec­kie­go) Okrę­gu Au­to­no­micz­ne­go, w Kraju Kras­no­jar­skim, nad Du­din­ką (1.2) i Je­ni­se­jem;

 (1.2) geogr. rzeka w Rosji, prawy do­pływ Je­ni­se­ju;


Du­din­ka ( Дудинка) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny daw­ne­go Taj­myr­skie­go (Doł­gań­sko-Nie­niec­kie­go) Okrę­gu Au­to­no­micz­ne­go, w Kraju Kras­no­jar­skim.

Po­ło­żo­ne jest na pra­wym brze­gu Je­ni­se­ju, w miej­scu, w któ­rym wpada do niego rzeka Du­din­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dudka

1. pi­szczał­ka
2. dolna część sto­si­ny pióra, za­wie­ra­ją­ca zes­chłe błon­ki ro­go­we; dusza
3. po­tocz­nie: płuco byd­lę­ce uży­wa­ne jako po­tra­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. gwara. pi­szczał­ka

 (1.2) jedna z czę­ści pta­sie­go pióra

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. B. lp. zob. dudek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dudki

byd­lę­ce płuca przez­na­czo­ne do spo­ży­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. przest. pie­nią­dze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dudkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dud­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Dudkowate

ro­dzi­na pta­ków o cha­rak­te­ry­stycz­nym dużym dzio­bie


Źródła:

SJP.pl

Dudkowaty

o ce­chach dud­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Dudkować

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. za­bie­gać o czy­jeś wzglę­dy


Źródła:

Wiktionary

Dudkowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudkowiec

ro­dzaj pta­ków śpie­wa­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Dudkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dud­lać.


Źródła:

Wiktionary

Dudlać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. pła­kać


Źródła:

Wiktionary

Dudley

[czy­taj: DADli] mia­sto w An­glii


Dud­ley – mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii, w An­glii w hrab­stwie West Mid­lands, w dy­stryk­cie Dud­ley na po­łud­nie od Wol­ver­hamp­ton, bę­dą­ce czę­ścią ko­nur­ba­cji Black Co­un­try. W 2021 roku li­czy­ło 64 270 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dudlik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fryzj. kok


Źródła:

Wiktionary

Dudlić

za­chłan­nie pić


Źródła:

SJP.pl

Dudnienie

1. zmia­na am­pli­tu­dy drga­nia w wy­ni­ku na­ło­że­nia się dwóch fal o zbli­żo­nych czę­stot­li­wo­ściach;
2. od­głos pow­sta­ły w wy­ni­ku ta­kie­go na­ło­że­nia się fal aku­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­da­wa­nie głu­che­go od­gło­su


Dud­nie­nie – okre­so­we zmia­ny am­pli­tu­dy drga­nia wy­pad­ko­we­go pow­sta­łe­go ze zło­że­nia dwóch drgań o zbli­żo­nych czę­stot­li­wo­ściach. Ob­ser­wu­je się je dla wszyst­kich ro­dza­jów drgań, w tym i wy­wo­ła­nych fa­la­mi.

W roku 1955 A.T. For­re­ster, R.A. Gud­mund­sen i P.O. John­son ob­ser­wo­wa­li dud­nie­nie świa­tła po­cho­dzą­ce­go z dwóch nie­za­leż­nych źró­deł świa­tła wi­dzial­ne­go o pra­wie iden­tycz­nej czę­stot­li­wo­ści. Uzy­ska­no czę­stot­li­wość dud­nień w za­kre­sie mi­kro­fal.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dudnieniowy

→ dud­nie­nie


Patrz:dudnienie

Źródła:

SJP.pl

Dudnieć

dud­nić;
1. wy­da­wać głu­chy, bu­czą­cy od­głos; hu­czeć;
2. o dźwię­ku:
a) brzmieć głu­cho i gło­śno;
b) wzmac­niać się i osła­biać okre­so­wo


Źródła:

SJP.pl

Dudniący

dud­nieć;
1. wy­da­wać głu­chy, bu­czą­cy od­głos; hu­czeć;
2. o dźwię­ku:
a) brzmieć głu­cho i gło­śno;
b) wzmac­niać się i osła­biać okre­so­wo


Patrz:dudnić, → dudnieć

Źródła:

SJP.pl

Dudnić

dud­nieć;
1. wy­da­wać głu­chy, bu­czą­cy od­głos; hu­czeć;
2. o dźwię­ku:
a) brzmieć głu­cho i gło­śno;
b) wzmac­niać się i osła­biać okre­so­wo


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wy­da­wać głu­chy od­głos

 (1.2) o dźwię­ku: brzmieć głu­cho i gło­śno

 (1.3) fiz. akust. o dźwię­ku zło­żo­nym z dwóch tonów o po­dob­nej czę­stot­li­wo­ści: wzmac­niać się i osła­biać okre­so­wo

 (1.4) grać mocno ude­rza­jąc kla­wi­sze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dudra

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. par­tacz


Źródła:

Wiktionary

Dudu

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dawna drob­na mo­ne­ta w in­dyj­skim Pu­du­cher­ry


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Duduk

ar­meń­ski in­stru­ment dęty drew­nia­ny z pod­wój­nym stro­i­kiem, wy­ra­bia­ny zwy­kle z drew­na mo­re­li


Duduk – in­stru­ment dęty drew­nia­ny z pod­wój­nym stro­i­kiem, po­cho­dzą­cy z Ar­me­nii, wy­ra­bia­ny zaz­wy­czaj z drew­na mo­re­li. Ma cie­płe, no­so­we brzmie­nie zbli­żo­ne do sak­so­fo­nu.

Po­pu­lar­ny na te­re­nie Bli­skie­go Wscho­du. Duduk po­sia­da ponad 1500-let­nią tra­dy­cję (we­dług in­nych źró­deł nawet 3000 lat), i choć naj­pew­niej swoje po­cho­dze­nie zaw­dzię­cza Or­mia­nom, jest także waż­nym ele­men­tem kul­tu­ry tu­rec­kiej, gru­ziń­skiej i azer­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duduś

pie­szczot­li­wie o dziec­ku, rza­dziej o czło­wie­ku do­ro­słym


Źródła:

SJP.pl

Dudy

osoba gra­ją­ca na du­dach; du­dziarz; du­darz


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) muz. lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów stro­i­ko­wych;

 (1.2) pot. po­dro­by, wnętrz­no­ści zwie­rząt (płuco, serce i wą­tro­ba)

 (1.3) gw-pl|Poz­nań. płuca (za­rów­no zwie­rzę­ce jak i ludz­kie)

 (1.4) gw-pl|Bu­ko­wi­na. man­kie­ty ko­szu­li


Zo­bacz też: Dudy.

Dudy, gajdy – in­stru­ment mu­zycz­ny dęty drew­nia­ny z grupy ae­ro­fo­nów stro­i­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dudycz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dudypta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji w Kraju Kras­no­jar­skim, prawy do­pływ Pia­si­ny;


Du­dyp­ta ( Дудыпта) – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji w Kraju Kras­no­jar­skim, prawy do­pływ Pia­si­ny. Dłu­gość rzeki wy­no­si 387 km. Wy­stę­pu­ją tu różne ga­tun­ki ryb np. muk­sun, czyr.

Du­dyp­ta ucho­dzi do Pia­si­ny we wsi Kre­sty. Od tego miej­sca przez 700 km aż do uj­ścia Pia­si­na jest że­glow­na.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dudziak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudziarka

→ du­dziarz


Patrz:dudziarz

Źródła:

SJP.pl

Dudziarski

→ du­dziarz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z du­dzia­rzem, do­ty­czą­cy du­dzia­rza


Patrz:dudziarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dudziarz

osoba gra­ją­ca na du­dach; du­darz; duda


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. mu­zy­kant gra­ją­cy na du­dach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dudzic

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudzicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudziec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudzik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dudzinski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dudzić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. głu­pio wy­glą­dać i nie móc słowa prze­mó­wić

 (1.2) daw. tru­dzić kogoś, zaj­mo­wać czyjś czas

 (1.3) od­po­wia­dać prze­ło­żo­ne­mu na iry­tu­ją­ce py­ta­niafakt.


Źródła:

Wiktionary

Dudziński

naz­wi­sko


Du­dziń­ski – pol­skie naz­wi­sko. Osoby o tym naz­wi­sku:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duecento

[czy­taj: du­e­czen­to] okres roz­wo­ju wło­skiej sztu­ki śred­nio­wiecz­nej; du­cen­to


Źródła:

SJP.pl

Duecik

zdrob­nie­nie od: duet


Źródła:

SJP.pl

Duende

cecha cha­rak­te­ry­zu­ją­ca to, co jest au­ten­tycz­nie hisz­pań­skie


Du­en­de, albo tener du­en­de w wol­nym tłu­ma­cze­niu oz­na­cza „mieć duszę". Jest to stan, w któ­rym rolę od­gry­wa­ją silne emo­cje, ek­spre­sja i au­ten­tycz­ność, czę­sto po­wią­za­ne z fla­men­co. Ta ar­ty­stycz­na nazwa, po­wią­za­na zwła­szcza z mu­zy­ką po­cho­dzi od nad­przy­ro­dzo­nej po­sta­ci z mi­to­lo­gii hisz­pań­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duero

rzeka w Por­tu­ga­lii i Hisz­pa­nii; Douro


Duero (hiszp. "Duero", wym. ; port. "Douro", wym. ; łac. "Du­rius") – rzeka w Hisz­pa­nii i Por­tu­ga­lii o dłu­go­ści 895 km, na od­cin­ku około 130 ki­lo­me­trów jest rzeką gra­nicz­ną mię­dzy tymi kra­ja­mi. Naj­bar­dziej za­sob­na w wodę na Pół­wy­spie Ibe­ryj­skim i trze­cia pod wzglę­dem dłu­go­ści. Ob­szar źró­dło­wy w Gó­rach Ibe­ryj­skich na wy­so­ko­ści 2080 m n.p.m. w ma­sy­wie Sier­ra de Ur­bión, na pół­noc­ny za­chód od mia­sta Soria w Hisz­pa­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duet

1. utwór na dwa głosy lub dwa in­stru­men­ty;
2. ze­spół dwu­o­so­bo­wy wy­ko­nu­ją­cy taki utwór; duo;
3. para tan­ce­rzy lub łyż­wia­rzy wy­stę­pu­ją­ca przed pu­blicz­no­ścią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. ze­spół mu­zycz­ny zło­żo­ny z dwóch osób

 (1.2) muz. utwór mu­zycz­ny przez­na­czo­ny dla dwóch in­stru­men­tów lub na dwa głosy

 (1.3) para tan­ce­rzy, łyż­wia­rzy itp. wy­stę­pu­ją­cych przed pu­blicz­no­ścią

 (1.4) w XVII–XVIII w.: cie­płe na­kry­cie głowy


Duet – kom­po­zy­cja przez­na­czo­na dla dwóch śpie­wa­ków lub utwór mu­zycz­ny na dwa głosy wo­kal­ne, bę­dą­cy sa­mo­dziel­nym dzie­łem lub czę­ścią jed­nej z wiel­kich form mu­zycz­nych: opery, ope­ret­ki, kan­ta­ty, ora­to­rium. Duety wo­kal­ne czę­sto mają cha­rak­ter pe­da­go­gicz­ny, wów­czas wy­stę­pu­ją pod ła­ciń­ską nazwą "bi­ci­nium".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duetowy

→ duet


Patrz:duet

Źródła:

SJP.pl

Dufanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dufać.


Źródła:

Wiktionary

Dufać

daw­niej: ufać, wie­rzyć


cza­sow­nik

 (1.1) stpol. ufać, mieć na­dzie­ję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dufinka

kulka ziem­nia­cza­na sma­żo­na na głę­bo­kim oleju


Źródła:

SJP.pl

Dufniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: duf­nie


Źródła:

SJP.pl

Dufniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dufny


Źródła:

SJP.pl

Dufność

→ dufny


Patrz:dufny

Źródła:

SJP.pl

Dufny

1. za­ro­zu­mia­ły; pewny sie­bie;
2. pełen wiary, ufny


Źródła:

SJP.pl

Dufour

[czy­taj: diFUR] szczyt w Al­pach


Źródła:

SJP.pl

Duga

drew­nia­ny, łu­ko­wa­ty przed­miot słu­żą­cy do przy­mo­co­wa­nia rze­mie­ni przy cho­mą­cie do dysz­li za­przę­gu; duha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drew­nia­ny, łu­ko­wa­ty przed­miot słu­żą­cy do przy­mo­co­wa­nia rze­mie­ni przy cho­mą­cie do dysz­li za­przę­gu


Duga ( Дуга), zwany też Okiem Mosk­wy – nie­u­ży­wa­na obec­nie in­sta­la­cja ra­dziec­kie­go stra­te­gicz­ne­go ra­da­ru po­za­ho­ry­zon­tal­ne­go (OTH) pra­cu­ją­ce­go w za­kre­sie fal krót­kich, znaj­du­ją­ca się m.in. nie­o­po­dal Czar­no­by­la na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie ki­jow­skim. Znana wśród krót­ko­fa­low­ców i pro­fe­sjo­nal­nych użyt­kow­ni­ków fal krót­kich jako "Rus­sian Wo­od­pec­ker".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dugi

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. długi


Źródła:

Wiktionary

Duglas

sa­mo­lot marki Do­u­glas; Do­u­glas


Źródła:

SJP.pl

Dugopis

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dłu­go­pis


Źródła:

Wiktionary

Dugować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Ka­szu­by, po­wiat kar­tu­ski, po­wiat wej­he­row­ski, Ko­cie­wie, po­wiat tczew­ski, War­mia, Ku­ja­wy, Kur­pie, nad Nar­wią, Cie­cha­no­wiec, Słu­go­ci­ce (gmina Będ­ków). pod­wa­żać, pod­no­sić cię­żar za po­mo­cą dugi (także. drąga, łomu, dźwi­gni)

 (1.2) gw-pl|War­sza­wa, po­wiat cie­cha­now­ski, po­wiat ko­niń­ski. nieść, dźwi­gać lub cią­gnąć cięż­ki przed­miot; także. rzad. dźwi­gać, pod­no­sić kogoś

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Wej­he­ro­wo. na­da­wać się, przy­da­wać się; być zdat­nym, być coś war­tym


Źródła:

Wiktionary

Duha

drew­nia­ny, łu­ko­wa­ty przed­miot słu­żą­cy do przy­mo­co­wa­nia rze­mie­ni przy cho­mą­cie do dysz­li za­przę­gu; duga


Zo­bacz też: Duha (rejon smor­goń­ski).

Duha ( Дуга) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ży­to­mier­skim, w re­jo­nie zwia­hel­skim, w hro­ma­dzie Ba­ra­szi. W 2001 roku li­czy­ła 80 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duhan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. gw-pl|Spisz. tytoń do fajki

 (1.2) gw-pl|Za­ko­pa­ne. tytoń do fajki po­cho­dze­nia wę­gier­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Duisburczyk

[czy­taj: di­zbur­czyk] miesz­ka­niec Du­is­bur­ga (mia­sta w Niem­czech)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Du­is­bur­ga; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duisburg

[czy­taj: di­zburk] mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto po­ło­żo­ne w za­chod­niej czę­ści Nie­miec, w Za­głę­biu Ruhry;


([], Du­is­borg, [])– mia­sto na pra­wach po­wia­tu po­ło­żo­ne w za­chod­niej czę­ści Nie­miec, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia, w re­jen­cji Düsseldorf, w Za­głę­biu Ruhry ("Ruhr­ge­biet"). Mia­sto leży nad Renem i jest dużym oś­rod­kiem prze­my­sło­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duisburka

[czy­taj: di­zbur­ka] miesz­kan­ka Du­is­bur­ga (mia­sta w Niem­czech)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Du­is­bur­ga; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duisburski

[czy­taj: di­zbur­ski] do­ty­czą­cy Du­is­bur­ga (mia­sto w Niem­czech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Du­is­bur­giem, do­ty­czą­cy Du­is­bur­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dujawica

re­gio­nal­nie: za­mieć śnież­na, deszcz z wia­trem


Źródła:

SJP.pl

Dujker

ro­dzaj an­ty­lo­py


Duj­ker ("Cep­ha­lop­hus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny an­ty­lop (An­ti­lo­pi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duk

ro­dzaj małp wą­sko­no­sych z ro­dzi­ny ma­ka­ko­wa­tych


Duk ("Py­gath­rix") – ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z po­dro­dzi­ny gerez (Co­lo­bi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kocz­ko­da­no­wa­tych (Cer­co­pit­he­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dukacik

zdrob­nie­nie od: dukat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dukat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dukaczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dukać.


Źródła:

Wiktionary

Dukas

[czy­taj: diKA] naz­wi­sko, m.in. Paul Dukas (1865-1935), fran­cu­ski kom­po­zy­tor


Źródła:

SJP.pl

Dukat

złota mo­ne­ta bita w We­ne­cji od 1284 roku i roz­po­wszech­nio­na potem w całej Eu­ro­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. nu­mizm. złota mo­ne­ta uży­wa­na w Eu­ro­pie od XIII do XIX w.;

 (1.2) hist. me­trol. miara masy okre­śla­ją­ca sto­su­nek ilo­ści me­ta­lu szla­chet­ne­go do wagi brut­to stopu

 (1.3) hist. adm. jed­nost­ka te­ry­to­rial­na śred­nio­wiecz­nej bi­zan­tyj­skiej or­ga­ni­za­cji woj­sko­wej


Dukat – złota lub srebr­na mo­ne­ta uży­wa­na w Eu­ro­pie od póź­ne­go śred­nio­wie­cza do po­cząt­ków XX wieku. We­dług niek­tó­rych źró­deł okre­śle­nie to na­le­ży ogra­ni­czać je­dy­nie do zło­tej mo­ne­ty eu­ro­pej­skiej, o masie ok. 3,5 grama, któ­rej pier­wow­zo­rem był złoty flo­ren bity we Flo­ren­cji od 1252 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dukatowy

przy­miot­nik od: dukat


Źródła:

SJP.pl

Dukać

czy­tać, mówić coś z tru­dem, nie­po­rad­nie, ją­ka­jąc się


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mówić z tru­dem, nie­wy­raź­nie lub ją­ka­jąc się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duke

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Dukielski

przy­miot­nik od: Dukla


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Dukli, zwią­za­ny z Duklą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dukiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dukla

mały szyb gór­ni­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Dukla – mia­sto w woj. pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Dukla. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. kro­śnień­skie­go. Dukla leży w daw­nej ziemi kra­kow­skiej hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­ski.

We­dług da­nych Urzę­du Gminy mia­sto li­czy­ło 1865 miesz­kań­ców na dzień 31 grud­nia 2025.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duklanin

miesz­ka­niec Dukli


Źródła:

SJP.pl

Duklanka

miesz­kan­ka Dukli


Źródła:

SJP.pl

Duknąć

po­tocz­nie: po­wie­dzieć coś z dużą trud­no­ścią, nie­po­rad­nie, ją­ka­jąc się; wy­du­kać


Źródła:

SJP.pl

Duksztański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Dukszt


Źródła:

Wiktionary

Dukszty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu uciań­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dukt

1. pro­sta droga w lesie pow­sta­ła przez wy­cię­cie drzew; linia ostę­po­wa, tryba, prze­sie­ka;
2. wy­gląd pisma, wy­ni­ka­ją­cy z szyb­ko­ści pi­sa­nia i spo­so­bu pro­wa­dze­nia pióra;
3. daw­niej: wy­gląd liter w pi­śmie lub w druku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) leśn. leśna droga po­dzia­ło­wa pow­sta­ła po wy­cię­ciu pasa drzew

 (1.2) przen. kie­ru­nek czy­ichś dzia­łań bądź roz­wo­ju cze­goś

 (1.3) przest. ogól­ny wy­gląd liter w pi­śmie odręcz­nym lub w druku, także. spo­sób ry­so­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duktor

wałek w ma­szy­nie dru­kar­skiej, słu­żą­cy do roz­pro­wa­dza­nia farby


Źródła:

SJP.pl

Dul

daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
1. palić pa­pie­ro­sa;
2. pić wódkę


Źródła:

SJP.pl

Dulag

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. gwara. obo­zo­wa: je­niec­ki obóz przej­ścio­wy


Źródła:

Wiktionary

Dulak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dulawka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łódź. lufka do pa­pie­ro­sów


Źródła:

Wiktionary

Dulcian

[czy­taj: dul­czian] dawny in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów, po­pu­lar­ny w mu­zy­ce re­ne­san­su i ba­ro­ku, pro­to­typ fa­go­tu; dol­cian, dul­cjan


Źródła:

SJP.pl

Dulcimer

[czy­taj: dulc-imer] pro­to­typ for­te­pia­nu, ro­dzaj cym­ba­łów z kla­wia­tu­rą i drew­nia­ny­mi mło­tecz­ka­mi ob­cią­gnię­ty­mi skórą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dulcjan

dawny in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów, po­pu­lar­ny w mu­zy­ce re­ne­san­su i ba­ro­ku, pro­to­typ fa­go­tu; dol­cian, dul­cian


Źródła:

SJP.pl

Dulcyna

syn­te­tycz­ny śro­dek sło­dzą­cy uży­wa­ny przez dia­be­ty­ków


Dul­cy­na (z dul­cis – słod­ki) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, ary­lo­wa po­chod­na mocz­ni­ka. Od­kry­ta w 1884 roku przez Jo­sep­ha Ber­li­ner­ba­ua. Jest to biały kry­sta­licz­ny pro­szek roz­pu­szczal­ny w wo­dzie, około 100–300 razy słod­szy od cukru spo­żyw­cze­go. W prze­ci­wień­stwie do sa­cha­ry­ny nie daje gorz­kie­go pos­ma­ku. W pier­wszej po­ło­wie XX wieku była sto­so­wa­na jako sztucz­ny śro­dek sło­dzą­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dulcynea

prze­sta­rza­le, iro­nicz­nie: uko­cha­na, dama serca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. iron. wy­bran­ka, uko­cha­na, dama serca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dulcyt

zwią­zek or­ga­nicz­ny sto­so­wa­ny w me­dy­cy­nie wy­stę­pu­ją­cy w soku niek­tó­rych drzew podz­wrot­ni­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Dulczeć

po­tocz­nie:
1. tru­dzić się, ślę­czeć nad czymś;
2. prze­by­wać gdzieś z przy­mu­su


Źródła:

SJP.pl

Dulczyć

ślę­czeć nad czymś, tru­dzić się


Źródła:

SJP.pl

Duldać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­dul­dać)

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pić


Źródła:

Wiktionary

Dulemba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dulewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dulia

rzym­sko­ka­to­lic­ki kult świę­tych, anio­łów, re­lik­wii itp.


Źródła:

SJP.pl

Dulik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dulić

daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
1. palić pa­pie­ro­sa;
2. pić wódkę


Źródła:

SJP.pl

Duliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dulka

ru­cho­my pier­ścień me­ta­lo­wy lub wi­deł­ki, przy­mo­co­wa­ne do burty łodzi, słu­żą­ce do osa­dza­nia wio­seł


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. ele­ment łodzi wio­ślar­skiej w po­sta­ci ru­cho­me­go pier­ście­nia me­ta­lo­we­go lub wi­de­łek, przy­mo­co­wa­nych do burty łodzi, słu­żą­cy do utrzy­my­wa­nia wio­sła w od­po­wied­niej po­zy­cji;


Nie mylić z: Dukla.

Dulka – część łodzi wio­ślar­skiej słu­żą­ca do utrzy­my­wa­nia wio­sła w od­po­wied­niej po­zy­cji.

Umie­szczo­na bez­poś­red­nio na bur­cie (ło­dzie tu­ry­stycz­ne, ry­bac­kie) lub na od­sad­ni w ło­dziach spor­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dulkowy

→ dulka


Patrz:dulka

Źródła:

SJP.pl

Dulles

[czy­taj: dales] naz­wi­sko, m.in. John Dul­les (1888-1959), ame­ry­kań­ski po­li­tyk, Czło­wiek Roku ma­ga­zy­nu Time w 1954


Źródła:

SJP.pl

Dulmeński

konik dul­meń­ski - nie­miec­ka rasa kuców


Źródła:

SJP.pl

Duloksetyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. lek z grupy in­hi­bi­to­rów wy­chwy­tu zwrot­ne­go se­ro­to­ni­ny i no­ra­dre­na­li­ny o wzo­rze su­ma­rycz­nym wzór che­micz­ny|C18H19NOS., sto­so­wa­ny w le­cze­niu de­pre­sji, za­bu­rzeń lę­ko­wych oraz przew­le­kłe­go bólu;


Du­lok­se­ty­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek z grupy in­hi­bi­to­rów wy­chwy­tu zwrot­ne­go se­ro­to­ni­ny i no­ra­dre­na­li­ny (SNRI), sto­so­wa­ny w le­cze­niu de­pre­sji, ze­spo­łu lęku uo­gól­nio­ne­go, bólu w ne­u­ro­pa­tii cu­krzy­co­wej i fi­bro­mial­gii. Zo­sta­ła zat­wier­dzo­na przez FDA w 2004 r. W niek­tó­rych kra­jach sto­so­wa­na w te­ra­pii wy­sił­ko­we­go nie­trzy­ma­nia moczu (SUI)[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dulologia

dzie­dzi­na hi­sto­rii zaj­mu­ją­ca się nie­wol­nict­wem


Źródła:

SJP.pl

Dulsk

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dulszczyzna

obłu­da, koł­tu­ne­ria, za­kła­ma­na mo­ral­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. drob­no­mie­szczań­skie za­kła­ma­nie, koł­tu­ne­ria, cias­no­ta ho­ry­zon­tów, fa­ry­ze­u­szo­stwo, przy jed­no­czes­nym wy­so­kim mnie­ma­niu o włas­nych wa­lo­rach mo­ral­nych


Dul­szczyz­na – po­sta­wa fi­li­stra i koł­tu­na. Po­ję­cie zo­sta­ło wpro­wa­dzo­ne do ję­zy­ka pol­skie­go dzię­ki suk­ce­so­wi te­a­tral­ne­mu dra­ma­tu "Mo­ral­ność pani Dul­skiej" Ga­brie­li Za­pol­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duluth

mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duląbka

wieś w Pol­sce


Du­ląb­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Dę­bo­wiec. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Świę­te­go Mi­cha­ła Ar­cha­nio­ła w Cie­kli­nie.

W 1595 roku wieś po­ło­żo­na w po­wie­cie biec­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go była włas­no­ścią sta­ro­sty kras­no­staw­skie­go Jana Mnisz­cha


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dulęba

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dum

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. od: duma


Dum (tłu­ma­cze­nie: "Od­wa­ga", an­giel­ski tytuł "Strength", nie­miec­ki "Dum: Blu­ti­ge Rache") to bol­ly­wo­odz­ki thril­ler z 2003 roku wy­re­ży­se­ro­wa­ny przez E. Nivas, au­to­ra "Shool" i "Bar­da­asht". W ro­lach głów­nych Vivek Obe­roi i Atul Kul­kar­ni oraz Dia Mirza. Te­ma­tem filmu jest śmier­tel­ne zma­ga­nie dwóch męż­czyzn: zde­cy­do­wa­ne­go na śmierć w obro­nie ro­dzi­ny, uko­cha­nej i swo­ich ide­a­łów Udaya (Vivek Obe­roi) i sprze­daj­ne­go, za­bi­ja­ją­ce­go bez skru­pu­łów po­li­cjan­ta Shan­ka­ra (Atul Kul­kar­ni).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dum-Dum

po­cisk ze spi­ło­wa­nym czub­kiem


Źródła:

SJP.pl

Duma

1. po­czu­cie włas­nej war­to­ści, god­ność
2. ktoś lub coś bę­dą­ce po­wo­dem do chlu­by
3. utwór li­te­rac­ki, ro­dzaj bal­la­dy hi­sto­rycz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­czu­cie oso­bi­stej god­no­ści

 (1.2) zbyt wy­so­kie mnie­ma­nie o sobie;

 (1.5) przest. myśl, roz­my­śla­nie, ma­rze­nie

 (1.6) polit. izba niż­sza par­la­men­tu ro­syj­skie­go;

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od: dumać


Duma – po­czu­cie włas­nej god­no­ści i war­to­ści; stan za­do­wo­le­nia z sie­bie sa­me­go z po­wo­du po­dej­mo­wa­nych wy­sił­ków czy uzy­ska­nych ko­rzy­ści. Duma ne­u­ro­tycz­na to ter­min stwo­rzo­ny przez Karen Hor­ney na okre­śle­nie stanu ner­wi­co­we­go, w któ­rym po­czu­cie dumy jest nie­a­dek­wat­nie wy­so­kie w sto­sun­ku do rze­czy­wi­stych osią­gnięć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dumami

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) N. lm. od: duma


Źródła:

Wiktionary

Dumanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dumać.


Źródła:

Wiktionary

Dumas

[czy­taj: diMA] naz­wi­sko fran­cu­skie, m.in. Alek­san­der Dumas (1802-1870) - pi­sarz fran­cu­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dumasowski

w stylu ut­wo­rów Alek­san­dra Du­ma­sa, na­wią­zu­ją­cy do jego bo­ha­te­rów


Źródła:

SJP.pl

Dumać

książ­ko­wo: roz­my­ślać, roz­trzą­sać coś w my­ślach, za­sta­na­wiać się; me­dy­to­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) my­śleć, za­sta­na­wiać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dumała

książ­ko­wo: roz­my­ślać, roz­trzą­sać coś w my­ślach, za­sta­na­wiać się; me­dy­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Dumański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dumka

li­rycz­na, lu­do­wa pieśń ukra­iń­ska w for­mie bal­la­dy lub utwór li­te­rac­ki opar­ty na tej pie­śni


Dumka – ukra­iń­ska wie­loz­wrot­ko­wa pieśń w for­mie bal­la­dy o rzew­nym na­stro­ju, czę­sto wy­ra­ża­ją­ca żal po utra­co­nej oso­bie lub tęs­kno­tę do ja­kie­goś miej­sca czy wy­da­rze­nia; zwy­kle wy­ko­ny­wa­na z to­wa­rzy­sze­niem ban­du­ry.

Dumka to też forma mu­zycz­na roz­wi­nię­ta w okre­sie ro­man­tyz­mu i bę­dą­ca bli­skim od­po­wied­ni­kiem ele­gii; czę­sto wzo­ro­wa­na na ukra­iń­skich dum­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dummy

[czy­taj: dami] wer­sja no­we­go cza­so­pis­ma albo ga­ze­ty pre­zen­to­wa­na po­ten­cjal­nym czy­tel­ni­kom, re­kla­mo­daw­com, dru­kar­niom itp.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dumnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób dumny


Źródła:

Wiktionary

Dumniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dum­nie


Źródła:

SJP.pl

Dumniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dumny


Źródła:

SJP.pl

Dumnieć

sta­wać się dum­nym


Źródła:

SJP.pl

Dumność

→ dumny


Patrz:dumny

Źródła:

SJP.pl

Dumny

ma­ją­cy po­czu­cie włas­nej war­to­ści


przy­miot­nik

 (1.1) pewny sie­bie, ma­ją­cy po­czu­cie włas­nej god­no­ści

 (1.2) wy­nio­sły, pysz­ny, o wy­gó­ro­wa­nym mnie­ma­niu

 (1.3) za­do­wo­lo­ny z cze­goś, ma­ją­cy dumę, sa­tys­fak­cję z cze­goś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dumortieryt

mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów o gra­na­to­wo-nie­bie­skiej bar­wie


Du­mor­tie­ryt – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów rzad­kich.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska fran­cu­skie­go pa­le­on­to­lo­ga M.E. Du­mor­tie­ra (1803-1876).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dumper

po­jazd me­cha­nicz­ny za­o­pa­trzo­ny w wy­wrot­kę ko­leb­ko­wą, słu­żą­cy do prze­wo­że­nia ma­te­ria­łów syp­kich


Źródła:

SJP.pl

Dumping

[czy­taj: dam­ping] sprze­daż to­wa­rów po ce­nach niż­szych od kosz­tów pro­duk­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ekon. sprze­daż to­wa­rów za gra­ni­cą po ce­nach niż­szych niż te, za które sprze­da­je się je w swoim kraju;


Dum­ping (ang. imie­słów od cza­sow­ni­ka "dump" ‘wy­wa­lać; zrzu­cać; za­rzu­cać’ [w do­my­śle: rynek to­wa­ra­mi]) – po­li­ty­ka go­spo­dar­cza po­le­ga­ją­ca na sprze­da­ży swo­ich pro­duk­tów za gra­ni­cę po ce­nach niż­szych niż na rynku kra­jo­wym (dum­ping ce­no­wy, " price dum­ping") lub po ce­nach niż­szych od kosz­tów ich wyt­wo­rze­nia (dum­ping kosz­to­wy, " cost dum­ping").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dumpingować

[czy­taj: dam­pin­go­wać] sprze­da­wać po ce­nach niż­szych niż kosz­ty pro­duk­cji; sto­so­wać dum­ping


Źródła:

SJP.pl

Dumpingowy

[czy­taj: dam­pin­go­wy] przy­miot­nik od: dum­ping, np. ceny dum­pin­go­we


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od dum­ping


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dumski

→ Duma


Patrz:Duma

Źródła:

SJP.pl

Dunaj

rzeka w Eu­ro­pie, druga pod wzglę­dem dłu­go­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Eu­ro­pie;


Dunaj (łac. "Da­nu­bius", niem. "Donau", sło­wac. "Dunaj", sło­weń. "Do­na­va", węg. "Duna", chorw. "Dunav", serb. i bułg. Дунав, rum. "Dunărea", ukr. Дунай) – druga co do dłu­go­ści (po Woł­dze) rzeka w Eu­ro­pie.

Rzeka prze­pły­wa z za­cho­du na wschód przez wiele eu­ro­pej­skich krain ge­o­gra­ficz­nych, z któ­rych naj­więk­sze to Wy­ży­na Ba­war­ska, Kot­li­na Pa­noń­ska i Ni­zi­na Wo­ło­ska. Jej do­rze­cze po­kry­wa duże re­jo­ny Eu­ro­py Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wo-Wschod­niej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dunajec

rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce, prawy do­pływ Wisły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce, pra­wo­brzeż­ny do­pływ Wisły;


Du­na­jec ( Du­na­jec) – rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce, prawy do­pływ Wisły (rzeka II rzędu). Pow­sta­je z po­łą­cze­nia wód Czar­ne­go Du­naj­ca i Bia­łe­go Du­naj­ca w Nowym Targu; za po­cząt­ko­wy od­ci­nek uważa się Czar­ny Du­na­jec (w naj­wyż­szym biegu Wyżni Cho­cho­łow­ski Potok).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dunajecki

przy­miot­nik od: Du­na­jec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Du­naj­cem, do­ty­czą­cy Du­naj­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dunajewski

naz­wi­sko


Du­na­jew­ski (forma żeń­ska: Du­na­jew­ska; licz­ba mnoga: Du­na­jew­scy) – pol­skie naz­wi­sko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunajski

→ Dunaj


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z rzeką Dunaj


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Dunaj

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dunajskoszwabski

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Szwa­ba du­naj­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Dunajów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś, a daw­niej mia­stecz­ko, na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie lwow­skim;


Du­na­jów (ukr. Дунаїв) – wieś na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie lwow­skim.

Wieś po­ło­żo­na 19 km na wschód od Prze­my­ślan nad Złotą Lipą. W II Rze­czy­po­spo­li­tej miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy wiej­skiej Du­na­jów w po­wie­cie prze­my­ślań­skim wo­je­wództ­wa tar­no­pol­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dunant

[czy­taj: diNĄ] naz­wi­sko, m.in. Jean Henri Du­nant (1828-1910), za­ło­ży­ciel Czer­wo­ne­go Krzy­ża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunaway

[czy­taj: DAnełej] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duncan

[czy­taj: dan­ken lub dun­kan] naz­wi­sko, m.in. Isa­do­ra Dun­can (1877-1927), ame­ry­kań­ska tan­cer­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dundee

[czy­taj: dandi] mia­sto w Szko­cji


Dun­dee (wym. []; gael. "Dùn Dèagh") – mia­sto i jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na (ang. "co­un­cil area") w Szko­cji, po­ło­żo­ne na pół­noc­nym brze­gu za­to­ki Firth of Tay, przy uj­ściu rzeki Tay do za­to­ki Firth of Tay (estu­a­rium Morza Pół­noc­ne­go).

Hi­sto­ria Dun­dee sięga epoki że­la­za i jest zwią­za­na z ludem Pik­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dundel

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. pozn. wy­dzie­li­na z nosa


Źródła:

Wiktionary

Dunder

daw­niej, żar­to­bli­wie: pio­run; dziś żywe w po­tocz­nych związ­kach fra­ze­o­lo­gicz­nych "niech cię (mnie, go itp.) dun­der świ­śnie" albo "bodaj cię (mnie, go itp.) dun­der świs­nął" - niech prze­pad­nie, niech cię (mnie, go itp.) pio­run strze­li


wy­krzy­knik

 (1.1) żart. wy­ra­ża­ją­cy zdzi­wie­nie lub gniew, zaz­wy­czaj w wy­ra­że­niu: niech to dun­der świ­śnie

 (1.2) gwara. pot. grzmot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dunderować

daw­niej, ru­basz­nie: zrzę­dzić, gro­mić, łajać


Źródła:

SJP.pl

Dunfermline

[czy­taj: dan­ferm­lajn] mia­sto w Szko­cji


Dun­ferm­li­ne (gael. "Dùn Phàrlain") – mia­sto ("city") w Szko­cji, w re­gio­nie Fife. Mia­sto usy­tu­o­wa­ne jest w po­bli­żu za­to­ki Firth of Forth na Morzu Pół­noc­nym.

Mia­sto jest hi­sto­rycz­ną sto­li­cą Szko­cji. Ro­bert I Bruce zo­stał po­cho­wa­ny w tu­tej­szym opact­wie Dun­ferm­li­ne Abbey za­ło­żo­nym w 1070 roku. Jest oto­czo­ne od pół­no­cy po po­łud­nie do­li­ną Pit­ten­crieff. W 2005 r. mia­sto li­czy­ło ok. 39 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunganie

naród w Chi­nach


Dun­ga­nie ( Дунгане) – grupa et­nicz­na po­cho­dze­nia chiń­skie­go, za­miesz­ku­ją­ca Kir­gi­stan i Ka­zach­stan. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem dun­gań­skim z grupy ję­zy­ków chiń­skich. Wyz­na­ją islam w wer­sji sun­nic­kiej.

Ety­mo­lo­gia nazwy "Dun­ga­nie" (chiń. 东干族; pi­ny­in "Dōnggānzú") nie jest jasna, praw­do­po­dob­nie jest po­cho­dze­nia tu­rec­kie­go; uży­wa­ją jej tu­rec­ko­ję­zycz­ni są­sie­dzi Dun­ga­nów, od któ­rych mogli prze­jąć ją Ro­sja­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunganin

przed­sta­wi­ciel na­ro­du miesz­ka­ją­ce­go w Kir­gi­sta­nie i po­łud­nio­wym Ka­zach­sta­nie


Źródła:

SJP.pl

Dunganka

przed­sta­wi­ciel­ka na­ro­du miesz­ka­ją­ce­go w Kir­gi­sta­nie i po­łud­nio­wym Ka­zach­sta­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka grupy et­nicz­nej po­cho­dze­nia chiń­skie­go, za­miesz­ku­ją­cej Kir­gi­stan i Ka­zach­stan;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dungański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Dun­ga­na­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (2.1) jęz. język Dun­ga­nów;


Źródła:

Wiktionary

Dungija

jed­no­masz­to­wy sta­tek z trój­kąt­nym ża­glem, uży­wa­ny od sta­ro­żyt­no­ści w In­diach


Źródła:

SJP.pl

Dunhill

marka pa­pie­ro­sów


Dun­hill – eks­klu­zyw­na marka pa­pie­ro­sów pro­du­ko­wa­nych przez Bri­tish Ame­ri­can To­bac­co. Zaz­wy­czaj ich cena jest wyż­sza od śred­niej ceny pa­pie­ro­sów sprze­da­wa­nych w danym re­gio­nie. Są ek­spor­to­wa­ne głów­nie do Eu­ro­py, po­łud­nio­wej Azji, Nowej Ze­lan­dii i Au­stra­lii, ale można je rów­nież kupić przez in­ter­net lub w skle­pach ty­to­nio­wych w USA, Ma­lez­ji i Ka­na­dzie. Są do­stęp­ne na Cy­prze i w Cze­chach. W In­do­nez­ji pro­duk­cją pa­pie­ro­sów pod marką Dun­hill zaj­mu­je się Ben­to­el Group.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duniec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dunikowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunin

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duninowo

wieś w Pol­sce


Du­ni­no­wo (kaszb. "Dëninowò", Dünnow) – wieś w pół­noc­nej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Ustka. Ma sta­tus so­łect­wa. Wieś leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 203.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo Du­ni­no­wo, w któ­re­go skład wcho­dzi rów­nież miej­sco­wość Du­ni­nów­ko oraz Ko­lo­nia Du­ni­no­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunit

głę­bi­no­wa skała mag­mo­wa zło­żo­na głów­nie z oli­wi­nu, za­wie­ra­ją­ca do­miesz­ki chro­mi­tu, pi­rok­se­nu i ma­gne­ty­tu; oli­wi­nit


Dunit – ul­tra­za­sa­do­wa głę­bi­no­wa skała po­cho­dze­nia mag­mo­we­go z ro­dzi­ny pe­ry­do­ty­tów, nie­za­wie­ra­ją­ca w swym skła­dzie mi­ne­ral­nym wol­nej krze­mion­ki (SiO2), a je­dy­nie krze­mion­kę zwią­za­ną w in­nych mi­ne­ra­łach, któ­rej za­war­tość jest niż­sza od 45% wa­go­wych. Za­sob­na w że­la­zo, a uboga w al­ka­lia – sód i potas.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunitowy

→ dunit


Patrz:dunit

Źródła:

SJP.pl

Duniłowicki

→ Du­ni­ło­wi­cze (agro­mia­stecz­ko na Bia­ło­ru­si)


Źródła:

SJP.pl

Duniłowicze

agro­mia­stecz­ko na Bia­ło­ru­si


Du­ni­ło­wi­cze (biał. Дунілавічы) – agro­mia­stecz­ko na Bia­ło­ru­si w ob­wo­dzie wi­teb­skim w re­jo­nie po­staw­skim. Leży nad je­zio­rem Bla­dym i Świd­no. Przez miej­sco­wość bie­gnie droga R110, a na po­łud­nie od niej droga R45.

Mia­sto ma­gnac­kie po­ło­żo­ne było w końcu XVIII wieku w po­wie­cie osz­miań­skim wo­je­wództ­wa wi­leń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunka

po­tocz­nie: sznu­ro­wa­ny but spor­to­wy z nisko wy­pro­fi­lo­wa­ną po­desz­wą i wzmac­nia­ją­cym koł­nie­rzem; Nike Dunk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na na­ro­do­wo­ści duń­skiej lub oby­wa­tel­ka Danii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dunkel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) spoż. ciem­ne piwo psze­nicz­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dunker

rasa psów goń­czych po­cho­dzą­ca z Nor­we­gii


Dun­ker – rasa psa, na­le­żą­ca do grupy psów goń­czych i po­so­kow­ców, za­kla­sy­fi­ko­wa­na do pod­sek­cji psów goń­czych o śred­niej wiel­ko­ści. Pod­le­ga pró­bom pracy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunkierczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Dun­kier­ki


Źródła:

Wiktionary

Dunkierka

mia­sto we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Dun­kier­ki


Dun­kier­ka ( Dun­ker­que, ; Du­in­ker­ke) – mia­sto we Fran­cji, w re­gio­nie Hauts-de-Fran­ce, w de­par­ta­men­cie Nord, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Pół­noc­nym, usy­tu­o­wa­ne nie­da­le­ko gra­ni­cy z Bel­gią; naj­bar­dziej wy­su­nię­te na pół­noc mia­sto Fran­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dunkierski

przy­miot­nik od: Dun­kier­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Dun­kier­ki, zwią­za­ny z Dun­kier­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dunlop

marka opon


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dunst

śrut o śred­ni­cy 1 do 1,75 mm


Źródła:

SJP.pl

Duo

mu­zycz­ny duet


Duo – forma mu­zycz­na oz­na­cza­ją­ca dwóch mu­zy­ków gra­ją­cych na róż­nych lub jed­na­ko­wych in­stru­men­tach mu­zycz­nych, z któ­rych żaden nie pełni funk­cji akom­pa­niu­ją­cej lub utwór na dwa in­stru­men­ty.

Ty­po­wą formą duo jest utwór na dwoje skrzy­piec z akom­pa­nia­men­tem basu ge­ne­ral­ne­go (so­na­ta trio­wa). Duo było rów­nież utoż­sa­mia­ne od po­ło­wy XVIII wieku z so­na­tą na skrzyp­ce oraz for­te­pian.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duodecyliard

licz­ba 10 do po­tę­gi 75.


Źródła:

SJP.pl

Duodecylion

licz­ba wy­no­szą­ca 10^72


Du­o­de­cy­lion – licz­ba 1072, czyli je­dyn­ka i 72 zera w za­pi­sie dzie­sięt­nym.

W kra­jach sto­su­ją­cych tzw. krót­ką skalę (głów­nie kraje an­glo­ję­zycz­ne) du­o­de­cy­lion oz­na­cza 1039, czyli sek­sty­liard w po­zo­sta­łych kra­jach.

W ukła­dzie SI mnoż­ni­ko­wi 1072 nie od­po­wia­da żaden prze­dro­stek jed­nost­ki miary.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duodecym

od­le­głość (in­ter­wał) mię­dzy dwoma dźwię­ka­mi wy­no­szą­ca 12 stop­ni skali


Źródła:

SJP.pl

Duodecyma

od­le­głość (in­ter­wał) mię­dzy dwoma dźwię­ka­mi wy­no­szą­ca 12 stop­ni skali


Du­o­de­cy­ma – in­ter­wał zło­żo­ny za­war­ty mię­dzy dwu­na­sto­ma ko­lej­ny­mi stop­nia­mi skali mu­zycz­nej. W sze­re­gu za­sad­ni­czym na­tu­ral­nie wy­stę­pu­je du­o­de­cy­ma czy­sta. Za­sto­so­wa­nie zna­ków chro­ma­tycz­nych poz­wa­la zmie­nić jej roz­miar.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duodioda

dioda skła­da­ją­ca się z dwóch ze­spo­łów elek­trod


Du­o­dio­da – lampa elek­tro­no­wa, od­mia­na diody próż­nio­wej, w któ­rej znaj­du­je się jedna wspól­na ka­to­da (ża­rzo­na poś­red­nio lub bez­poś­red­nio) i dwie od­dziel­ne anody.

Du­o­dio­dy pro­stow­ni­cze sto­so­wa­ne były w dwu­po­łów­ko­wych pro­stow­ni­kach lam­po­wych (roz­wią­za­nie takie wy­ma­ga­ło uz­wo­je­nia trans­for­ma­to­ra za­si­la­ją­ce­go z wy­pro­wa­dzo­nym od­cze­pem ze środ­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duola

zapis mu­zycz­ny: dwie nuty w miej­scu, w któ­rym po­win­ny wy­stę­po­wać trzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. fi­gu­ra ryt­micz­na, w któ­rej nuta z krop­ką dzie­li się na dwie równe czę­ści;


Duola – nie­re­gu­lar­ne roz­wi­nię­cie ryt­micz­ne, w któ­rym fi­gu­ra ryt­micz­na skła­da się z dwóch za­miast trzech rów­nych czę­ści (nut tej samej war­to­ści cza­so­wej). W no­ta­cji duola zwy­kle oz­na­cza­na jest cyfrą 2 i łu­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duopol

funk­cjo­no­wa­nie na rynku zbytu dwóch kon­ku­ru­ją­cych ze sobą pro­du­cen­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. wy­stę­po­wa­nie na rynku tylko dwóch kon­ku­ru­ją­cych na tym samym polu pod­mio­tów go­spo­dar­czych;

 (1.2) polit. sy­tu­a­cja, w któ­rej na sce­nie po­li­tycz­niej dzia­ła­ją tylko dwie li­czą­ce się i kon­ku­ru­ją­ce par­tie po­li­tycz­ne, mar­gi­na­li­zu­ją­ce inne siły po­li­tycz­ne


Du­o­pol – sy­tu­a­cja na rynku, w któ­rej kon­ku­ru­ją mię­dzy sobą dwaj przed­się­bior­cy i ta forma kon­ku­ren­cji oli­go­po­li­stycz­nej jest wy­ko­rzy­sty­wa­na do ana­li­zy. Naj­czę­ściej oma­wia­ne mo­de­le du­o­po­lu to:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duopolowy

→ du­o­pol


Patrz:duopol

Źródła:

SJP.pl

Duorema

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sta­roż. mar. zob. bi­re­ma.


Źródła:

Wiktionary

Dup

słowo oz­na­cza­ją­ce mocne i gło­śne ude­rze­nie w kogoś lub w coś, zwy­kle po upad­nię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Dupa

wul­gar­nie:
1. po­ślad­ki, tyłek; zad, rzyć,
2. atrak­cyj­na sek­su­al­nie ko­bie­ta; laska, dziwa, du­pen­cja, towar;
3. czło­wiek nie­za­rad­ny, ofer­ma; nie­zda­ra, śla­ma­za­ra, gamoń;
4. tył cze­goś, tylna część cze­goś; zad


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. po­ślad­ki lub odbyt

 (1.2) pot. pejor. obraź. wulg. nie­za­rad­na osoba, ofer­ma

 (1.3) wulg. (po­ten­cjal­na) part­ner­ka sek­su­al­na

 (1.4) wulg. dziew­czy­na (tylko w ze­sta­wie­niach: fajna, nie­zła itp. dupa – ale także stara dupa, czyli stare bab­sko)

 (1.5) wulg. żeń­ski na­rząd płcio­wy (naj­czę­ściej w wy­ra­że­niu dać dupy)

 (1.6) daw. każde za­głę­bie­nie

wy­krzy­knik

 (2.1) wulg. pot. okrzyk świad­czą­cy o po­raż­ce, prze­gra­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dupcia

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: dupa; du­pecz­ka, du­peń­ka, dupka, du­pi­na, du­pin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: dupa

 (1.2) atrak­cyj­na ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. od­cza­sow­ni­ko­wy od|dup­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Dupczyć

wul­gar­nie: od­by­wać sto­su­nek płcio­wy; współ­żyć sek­su­al­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wulg. upra­wiać z kimś seks (jako stro­na ak­tyw­na)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny dup­czyć się (dk. brak)

 (2.1) wulg. upra­wiać seks

 (2.2) wulg. psuć się, źle dzia­łać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupeczka

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: dupa; dup­cia, du­peń­ka, dupka, du­pi­na, du­pin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: dupa

 (1.2) pot. młoda, sek­su­al­nie atrak­cyj­na dziew­czy­na/ko­bie­ta


Du­pecz­ka – skała w Do­li­nie Będ­kow­skiej na Wy­ży­nie Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej. Pod wzglę­dem ad­mi­ni­stra­cyj­nym na­le­ży do wsi Będ­ko­wi­ce w gmi­nie Wiel­ka Wieś, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim. Skała znaj­du­je się w środ­ko­wej czę­ści Do­li­ny Będ­kow­skiej, przy Bran­dy­so­wej Po­la­nie pow­sta­łej na dnie roz­sze­rze­nia bocz­ne­go wą­wo­zu łą­czą­ce­go się z dnem do­li­ny po oro­gra­ficz­nie pra­wej stro­nie po­to­ku Będ­ków­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dupek

1. obraź­li­wie: osoba po­gar­dza­na, lek­ce­wa­żo­na przez in­nych;
2. po­tocz­nie: walet w kar­tach; jopek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) grub. pejor. osoba lek­ce­wa­żo­na i po­gar­dza­na z racji swej nie­za­rad­no­ści, głu­po­ty i na­iw­no­ści

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) grub. walet w kar­tach

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od: dupka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupelbir

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. piwo du­bel­to­we


Źródła:

Wiktionary

Dupencja

mło­dzie­żo­wo: zgrab­na, atrak­cyj­na dziew­czy­na; laska, cizia, la­sen­cja, sunia, la­chon, du­per­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) atrak­cyj­na dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duperel

po­tocz­nie: rzecz lub spra­wa, którą nie warto się zaj­mo­wać; głup­stwo, bła­host­ka, dro­biazg, drob­nost­ka, betka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drob­nost­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duperela

po­tocz­nie: rzecz lub spra­wa, którą nie warto się zaj­mo­wać; głup­stwo, bła­host­ka, dro­biazg, drob­nost­ka, betka


Źródła:

SJP.pl

Duperele

po­tocz­nie: bred­nie, kłam­stwa, bzdu­ry; an­dro­ny, ba­nia­lu­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. posp. spra­wy, kwe­stie mało ważne

 (1.2) posp. nie­przy­dat­ne przed­mio­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duperelka

po­tocz­nie: rzecz lub spra­wa, którą nie warto się zaj­mo­wać; głup­stwo, bła­host­ka, dro­biazg, drob­nost­ka, betka


Źródła:

SJP.pl

Duperelki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. zdrobn. od: du­pe­re­le

 (1.2) pot. posp. drob­ne mało przy­dat­ne przed­mio­ty


Źródła:

Wiktionary

Duperelny

→ du­pe­re­le


przy­miot­nik

 (1.1) posp. błahy, nie­i­stot­ny


Patrz:duperele

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duperka

mło­dzie­żo­wo: zgrab­na, atrak­cyj­na dziew­czy­na; laska, cizia, la­sen­cja, sunia, la­chon, du­pen­cja


Źródła:

SJP.pl

Dupeńka

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: dupa; dup­cia, du­pecz­ka, dupka, du­pi­na, du­pin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: dupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupiarz

po­tocz­nie: męż­czyz­na uga­nia­ją­cy się za ko­bie­ta­mi; ko­bie­ciarz, ba­biarz, po­dry­wacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) posp. slang. ba­wi­da­mek

 (1.2) posp. slang. nie­u­dacz­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupiasto

przy­słó­wek

 (1.1) kiep­sko, nie­faj­nie


Źródła:

Wiktionary

Dupiastość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kiep­skość


Źródła:

Wiktionary

Dupiasty

du­pia­ty;
1. wul­gar­nie: taki, który ma wy­dat­ne bio­dra i po­ślad­ki; bio­drza­sty;
2. po­tocz­nie: kiep­ski, nie­do­bry, nie­u­da­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wulg. o wy­dat­nych po­ślad­kach

 (1.2) wulg. do ni­cze­go, kiep­ski, byle jaki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupiaty

du­pia­sty;
1. wul­gar­nie: taki, który ma wy­dat­ne bio­dra i po­ślad­ki; bio­drza­sty;
2. po­tocz­nie: kiep­ski, nie­do­bry, nie­u­da­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wulg. o wy­dat­nych po­ślad­kach

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wulg. zły, sła­bej ja­ko­ści, fe­ler­ny, nie­cie­ka­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupina

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: dupa; dup­cia, du­pecz­ka, du­peń­ka, dupka, du­pin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. dupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupinka

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: dupa; dup­cia, du­pecz­ka, du­peń­ka, dupka, du­pi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pięt­ka chle­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupka

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: dupa; dup­cia, du­pecz­ka, du­peń­ka, du­pi­na, du­pin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od dupa

 (1.2) pie­szczot­li­wie o po­ślad­kach

 (1.3) pot. spoż. krom­ka chle­ba od­kro­jo­na ze skra­ju bo­chen­ka, pięt­ka

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (2.1) D. i B. lp. od dupek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dupla

daw­niej: pod­wo­jo­ny po­da­tek; pod­wój­nik


Dupla – w daw­nej Pol­sce grun­to­wy po­da­tek nadz­wy­czaj­ny. Pła­co­ny w XVI wieku przez szlach­tę i chło­pów na po­trze­by wo­jen­ne, sta­no­wił dwu­krot­ność (60 gr z łanu) po­dat­ku zwy­czaj­ne­go (sym­pli - 30 gr). Duplą na­zy­wa­no też tzw. "nową kwar­tę", wpro­wa­dzo­ną w 1632, z któ­rej wpły­wy miały być przez­na­czo­ne na utrzy­ma­nie ar­ty­le­rii ko­ron­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dupleks

1. kom­plet skła­da­ją­cy się z dwóch klisz au­to­ty­po­wych słu­żą­cych do re­pro­duk­cji tego sa­me­go ory­gi­na­łu jed­no­barw­ne­go dru­kiem dwu­barw­nym
2. kar­ton kle­jo­ny dwu­barw­ny, uży­wa­ny na okład­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dupleksowy

przy­miot­nik od: du­pleks


Źródła:

SJP.pl

Duplika

od­po­wiedź skar­żą­ce­go na re­pli­kę w są­dzie


Źródła:

SJP.pl

Duplikacik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od du­pli­kat


Źródła:

Wiktionary

Duplikacja

1. pod­wo­je­nie licz­by cze­goś;
2. aber­ra­cja chro­mo­so­mów po­le­ga­ją­ca na pod­wo­je­niu od­cin­ka chro­mo­so­mo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dwu­krot­ne zwięk­sze­nie ilo­ści cze­goś

 (1.2) genet. aber­ra­cja chro­mo­so­mo­wa po­le­ga­ją­ca na pod­wo­je­niu frag­men­tu chro­mo­so­mu;


Du­pli­ka­cja – pod­wo­je­nie frag­men­tu chro­mo­so­mu na sku­tek nie­sy­me­trycz­nej wy­mia­ny od­cin­ków chro­ma­tyd i cza­sem błęd­ne­go cros­sing-over. Może to po­wo­do­wać cho­ro­by ge­ne­tycz­ne. Jedna z aber­ra­cji struk­tu­ral­nych chro­mo­so­mów.

Du­pli­ka­cja genu może być spo­wo­do­wa­na po­wie­le­niem frag­men­tu chro­mo­so­mu albo re­tro­tran­spo­zy­cją.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duplikat

kopia;
1. drugi eg­zem­plarz do­ku­men­tu, pisma; odpis, wtór­nik;
2. przed­miot odt­wo­rzo­ny na wzór in­ne­go przed­mio­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kopia

 (1.2) drugi eg­zem­plarz lub odpis ja­kie­goś do­ku­men­tu


Du­pli­kat (łac. du­pli­ca­re — pod­wa­jać) — drugi eg­zem­plarz obiek­tu, iden­tycz­ny z pier­wszym. W odróż­nie­niu od kopii, du­pli­kat nie jest ut­wo­rzo­ny na wzór ory­gi­na­łu, ale po­cho­dzi z tego sa­me­go źró­dła, co pier­wszy eg­zem­plarz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duplikator

urzą­dze­nie słu­żą­ce do ko­pio­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Duplikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pod­wa­ja­nie licz­by cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Duplikować

pod­wa­jać, rza­dziej pow­ta­rzać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zdu­pli­ko­wać)

 (1.1) dwu­krot­nie zwięk­szać ilość cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duplo

daw­niej: pod­wo­jo­ny po­da­tek; pod­wój­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dupnegatyw

ne­ga­ty­wo­wa kopia filmu do se­ryj­ne­go wy­ko­ny­wa­nia po­zy­ty­wo­wych kopii, wyś­wiet­la­nych w ki­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fot. film. ma­te­riał ne­ga­ty­wo­wy uży­wa­ny w pro­ce­sie du­pli­ka­to­wa­nia fo­to­gra­fii lub filmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupniak

po­tocz­nie: gra to­wa­rzy­ska po­le­ga­ją­ca na od­gad­nię­ciu, który z gra­czy jest au­to­rem ano­ni­mo­we­go klap­sa; sa­lo­no­wiec, dup­nik


Źródła:

SJP.pl

Dupniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dupny


Źródła:

SJP.pl

Dupnik

po­tocz­nie: gra to­wa­rzy­ska po­le­ga­ją­ca na od­gad­nię­ciu, który z gra­czy jest au­to­rem ano­ni­mo­we­go klap­sa; sa­lo­no­wiec, dup­niak


Dup­nik – skała w miej­sco­wo­ści Prze­gi­nia w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Jerz­ma­no­wi­ce-Prze­gi­nia. Znaj­du­je się w od­le­gło­ści około 800 m na po­łud­nie od ko­ścio­ła w Prze­gi­ni, na wznie­sie­niu w pra­wym zbo­czu Do­li­ny Rac­ław­ki. Jest to ob­szar Wy­ży­ny Ol­ku­skiej w obrę­bie Wy­ży­ny Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dupny

wul­gar­ne:
1. kiep­ski, bez­na­dziej­ny; do dupy;
2. wiel­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wulg. kiep­ski, marny, do ni­cze­go

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. grub. wiel­ki, duży

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. grub. świet­ny, bar­dzo dobry, naj­lep­szy

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. grub. śmiesz­ny, nie­po­waż­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupnąć

wul­gar­nie:
1. ude­rzyć; wal­nąć, grzmot­nąć, trzep­nąć;
2. zep­suć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) wulg. ude­rzyć

 (1.2) wulg. za­trzy­mać, zła­pać

 (1.3) młodz. wulg. spo­żyć napój, naj­czę­ściej ener­ge­tycz­ny

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny dup­nąć się (ndk. brak)

 (2.1) wulg. ude­rzyć się

 (2.2) wulg. prze­wró­cić się

 (2.3) wulg. po­ło­żyć się

 (2.4) wulg. po­my­lić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupochron

po­tocz­nie: coś, co jest w sta­nie uza­sad­nić czy­jeś dzia­ła­nie; du­po­kryt­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. wulg. rzecz lub osoba, która służy lub może po­słu­żyć do uspra­wied­li­wie­nia niec­ne­go dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupodaj

wul­gar­nie: osoba sta­ra­ją­ca się przy­po­do­bać komuś, by uzy­skać dla sie­bie ko­rzyść; du­po­da­jek, du­po­da­jec, wła­zi­du­pek


Źródła:

SJP.pl

Dupodajca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. więz. bier­ny ho­mo­sek­su­a­li­sta


Źródła:

Wiktionary

Dupodajec

wul­gar­nie: osoba sta­ra­ją­ca się przy­po­do­bać komuś, by uzy­skać dla sie­bie ko­rzyść; du­po­daj, du­po­da­jek, wła­zi­du­pek


Źródła:

SJP.pl

Dupodajek

wul­gar­nie: pro­sty­tut­ka; bladź, kurwa, kur­wi­szcze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. męż­czyz­na, który utrzy­mu­je kon­tak­ty sek­su­al­ne z wie­lo­ma męż­czyz­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupodajka

wul­gar­nie: pro­sty­tut­ka; bladź, kurwa, kur­wi­szcze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. prze­stęp­cza pro­sty­tut­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupodajny

wul­gar­nie:
1. roz­wią­zły, pu­szczal­ski;
2. da­ją­cy się prze­ku­pić


Źródła:

SJP.pl

Dupogodzina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wulg. jed­nost­ka czasu mie­rzo­na dla czyn­no­ści, która po­le­ga na sie­dze­niu (np. praca umy­sło­wa, bier­ny od­po­czy­nek)


Źródła:

Wiktionary

Dupogodziny

po­tocz­nie: jed­nost­ka czasu mie­rzo­na dla czyn­no­ści wy­ko­ny­wa­nych w po­zy­cji sie­dzą­cej


Źródła:

SJP.pl

Dupojebaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od du­po­je­bak


Źródła:

Wiktionary

Dupojebak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. ak­tyw­ny ho­mo­sek­su­a­li­sta, pe­de­ra­sta


Źródła:

Wiktionary

Dupojebstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. ho­mo­sek­su­al­ny sto­su­nek płcio­wy


Źródła:

Wiktionary

Dupokrytka

po­tocz­nie: coś, co jest w sta­nie uza­sad­nić czy­jeś dzia­ła­nie; du­po­chron


Źródła:

SJP.pl

Dupol

wul­gar­nie: głu­piec, na­iw­niak lub ktoś za­ro­zu­mia­ły


Źródła:

SJP.pl

Dupoliz

wul­gar­nie: lizus, poch­leb­ca; du­po­właz, wa­ze­li­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. lizus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupolot

po­tocz­nie: pla­sti­ko­wy przy­rząd z uchwy­tem do zja­zdów po śnie­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pot. pla­sti­ko­wy przy­rząd do zjeż­dża­nia po śnie­gu na po­ślad­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupondius

sta­ro­żyt­na mo­ne­ta rzym­ska równa 2 asom


Du­pon­dius – mo­ne­ta rzym­ska war­to­ści 2 asów, bita po­cząt­ko­wo z brązu, póź­niej mo­sięż­na.

Wpro­wa­dzo­na w cza­sach re­pu­bli­ki po mo­dy­fi­ka­cji sy­ste­mu mo­ne­tar­ne­go pod ko­niec III wieku p.n.e. i orien­ta­cyj­nie oz­na­cza­na na re­wer­sie sym­bo­lem II. W ce­sar­stwie po re­for­mie Au­gu­sta emi­to­wa­na bez oz­na­czeń, o wadze nor­ma­tyw­nej 13,64 g (½ uncji); dla odróż­nie­nia od mie­dzia­ne­go asa bita z mo­sią­dzu zwa­ne­go "ori­chal­cum".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dupont

ame­ry­kań­ski kon­cern che­micz­ny oraz zbro­je­nio­wy, za­ło­żo­ny w 1802 roku jako fa­bry­ka pro­chu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dupowato

przy­słó­wek

 (1.1) nudno, brzyd­ko, nie­faj­nie


Źródła:

Wiktionary

Dupowatość

→ du­po­wa­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­za­rad­ność ży­cio­wa


Patrz:dupowaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupowaty

po­gard­li­wie: niez­ręcz­ny, nie­po­rad­ny


przy­miot­nik

 (1.1) posp. nie­za­rad­ny lub nie­po­rad­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupowkręt

wul­gar­nie: osoba schle­bia­ją­ca komuś w celu po­zy­ska­nia jego wzglę­dów; wdu­pow­kręt, pod­li­zuch, pod­li­zy­wacz, lizus, kom­ple­men­ciarz


Źródła:

SJP.pl

Dupowóz

po­tocz­nie: sa­mo­chód słu­żą­cy głów­nie do co­dzien­ne­go prze­mie­szcza­nia się


Źródła:

SJP.pl

Dupowłaz

wul­gar­nie: lizus, poch­leb­ca; du­po­liz, wa­ze­li­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) lizus, wa­ze­li­niarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duppozytyw

kopia go­to­we­go filmu z po­zy­ty­wo­wym obra­zem i dźwię­kiem na drob­no­ziar­ni­stej ta­śmie o małej czu­ło­ści; kopia la­wen­do­wa (dup­po­zy­ty­wo­wa)


Źródła:

SJP.pl

Duppozytywowy

kopia dup­po­zy­ty­wo­wa - kopia go­to­we­go filmu z po­zy­ty­wo­wym obra­zem i dźwię­kiem na drob­no­ziar­ni­stej ta­śmie o małej czu­ło­ści; kopia la­wen­do­wa, dup­po­zy­tyw


Źródła:

SJP.pl

Dupsko

1. zgru­bie­nie od: dupa (po­ślad­ki, tyłek); pup­sko;
2. po­spo­li­cie: młoda, atrak­cyj­na ko­bie­ta; laska, du­pen­cja, la­sen­cja, towar


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) grub. zgrub. od dupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dupuś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. dupek


Źródła:

Wiktionary

Dur

ostra, bak­te­ryj­na cho­ro­ba za­kaź­na wy­wo­ła­na pa­łecz­ką sal­mo­nel­li; tyfus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. ostra cho­ro­ba za­kaź­na;

 (1.2) muz. ro­dzaj skali mu­zycz­nej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dur-Moll

w mu­zy­ce: sy­stem dur-moll - sy­stem to­nal­ny opie­ra­ją­cy się na po­kre­wień­stwie skal du­ro­wych i mo­lo­wych


Źródła:

SJP.pl

Dura

od­mia­na psze­ni­cy bo­ga­ta w biał­ko; psze­ni­ca twar­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. dziu­ra


Dura (arab. دوره) – mia­sto w Au­to­no­mii Pa­le­styń­skiej (Za­chod­ni Brzeg). We­dług da­nych sza­cun­ko­wych na rok 2008 liczy 27 972 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duracz

ogłu­piać, mamić, ma­ni­pu­lo­wać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duraczyć

ogłu­piać, mamić, ma­ni­pu­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Duraczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duraj

naz­wi­sko


Duraj – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zgier­skim, w gmi­nie Pa­rzę­czew.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa łódz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Durak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dural

stop glinu, mie­dzi, man­ga­nu i ma­gne­zu; du­ra­lu­mi­nium


Źródła:

SJP.pl

Duraleks

marka szkła har­to­wa­ne­go i firma; Du­ra­lex


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ro­dzaj har­to­wa­ne­go szkła sto­so­wa­ne­go do wy­ro­bu na­czyń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duraleksowy

→ du­ra­leks; du­ra­le­xo­wy


Źródła:

SJP.pl

Duralex

marka szkła har­to­wa­ne­go i firma; Du­ra­leks


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. du­ra­leks.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duralexowy

→ du­ra­lex; du­ra­lek­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Duralowy

przy­miot­nik od: dural


Źródła:

SJP.pl

Duraluminiowy

przy­miot­nik od: du­ra­lu­mi­nium


Źródła:

SJP.pl

Duraluminium

stop glinu, mie­dzi, man­ga­nu i ma­gne­zu; dural


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. stop alu­mi­nium z mie­dzią, man­ga­nem i ma­gne­zem;


Du­ra­lu­mi­nium (skró­to­wo: dural) – ogól­na nazwa sto­pów me­ta­li, przez­na­czo­nych do prze­rób­ki pla­stycz­nej, za­wie­ra­ją­cych głów­nie alu­mi­nium oraz do­dat­ki sto­po­we: zwy­kle miedź (2,0–4,9%), man­gan (0,3–1,0%), ma­gnez (0,15–1,8%), czę­sto także krzem, że­la­zo i inne w łącz­nej ilo­ści ok. 6 do 8%.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duramente

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: su­ro­wo, szorst­ko, twar­do


Źródła:

SJP.pl

Duran

ga­tu­nek szkła o dużej od­por­no­ści che­micz­nej, sto­so­wa­ny do wy­ro­bu na­czyń la­bo­ra­to­ryj­nych


Duran – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Ok­sy­ta­nia, w de­par­ta­men­cie Gers.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 650 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 99 osób/km² (wśród 3020 gmin re­gio­nu Midi-Pi­re­ne­je Duran pla­su­je się na 493. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 1361.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Durangijski

przy­miot­nik od: Du­ran­go


Źródła:

SJP.pl

Durango

1. mia­sto w Mek­sy­ku;
2. stan w Mek­sy­ku;
3. model sa­mo­cho­du marki Dodge


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duranowy

→ duran


Patrz:duran

Źródła:

SJP.pl

Duras

[czy­taj: diRA] miej­sco­wość we Fran­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Durastal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fik­cyj­ny ma­te­riał w uni­wer­sum „Gwiezd­nych Wojen” słu­żą­cy m.in. do bu­do­wy mie­czy świetl­nych


Źródła:

Wiktionary

Durban

mia­sto w RPA


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Re­pu­bli­ce Po­łud­nio­wej Afry­ki;


Dur­ban (zulu "eThekwini", wym.) – mia­sto i głów­ny port Po­łud­nio­wej Afry­ki i naj­więk­sze mia­sto pro­win­cji KwaZulu-Natal (nie jest jed­nak jej sto­li­cą, którą jest dużo mniej­szy Pie­ter­ma­rit­zburg). Dur­ban po­ło­żo­ny jest nad Oce­a­nem In­dyj­skim. Jest on jed­nym z naj­więk­szych miast RPA i liczy ponad 3,4 mln miesz­kań­ców (2007). Jest dużym oś­rod­kiem tu­ry­stycz­nym, co zaw­dzię­cza sub­tro­pi­kal­ne­mu kli­ma­to­wi oraz licz­nym pla­żom.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Durbanka

miesz­kan­ka Dur­ba­nu (mia­sta w RPA)


Źródła:

SJP.pl

Durbańczyk

miesz­ka­niec Dur­ba­nu (mia­sta w RPA)


Źródła:

SJP.pl

Durbański

→ Dur­ban (mia­sto w RPA)


Źródła:

SJP.pl

Durch

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. durś.

 (1.2) reg-pl|Poz­nań. cał­kiem

 (1.3) reg-pl|Poz­nań. cią­gle

 (1.4) reg-pl|Poz­nań. na prze­strzał


Źródła:

Wiktionary

Durchfal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. roz­wol­nie­nie


Źródła:

Wiktionary

Durczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durczok

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durex

marka pre­zer­wa­tyw


Durex – nazwa kilku róż­nych pro­duk­tów obec­nych na ryn­kach świa­to­wych. Naj­po­pu­lar­niej­szą czę­ścią marki Durex są pre­zer­wa­ty­wy pro­du­ko­wa­ne przez bry­tyj­sko-ho­len­der­ską kor­po­ra­cję RB (dawny Rec­kitt Benc­ki­ser). Ofe­ro­wa­ne są rów­nież żele in­tym­ne oraz ga­dże­ty.

Nazwa, za­re­je­stro­wa­na w 1929 roku przez Lon­don Rub­ber Com­pa­ny, jest skró­tow­cem gru­po­wym ut­wo­rzo­nym z an­giel­skich słów "du­ra­bi­li­ty, re­lia­bi­li­ty and ex­cel­len­ce" (od­po­wied­nio: trwa­łość, nie­za­wod­ność, do­sko­na­łość).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dureń

1. po­gard­li­wie: głu­piec, bał­wan;
2. ro­dzaj gry w karty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek mało in­te­li­gent­ny

 (1.2) pot. obraź­li­wa forma zwro­tu do męż­czyz­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) ro­dzaj nie­ha­zar­do­wej gry kar­cia­nej;


Zo­bacz też: Dureń (film).

Dureń – gra kar­cia­na dla dwóch do sze­ściu osób, po­cho­dzą­ca z Rosji. W dur­nia można grać jako in­dy­wi­du­al­ny za­wod­nik, można rów­nież for­mo­wać ze­spo­ły (dwu- lub trzy­o­so­bo­we).

W grze w dur­nia nie wy­ła­nia się zwy­cięz­cy, ale prze­gra­ne­go, który otrzy­mu­je miano ty­tu­ło­we­go "dur­nia". Za­da­niem gra­czy jest po­zby­cie się swo­ich kart, więc prze­gry­wa ta osoba lub ze­spół, który po­sia­da karty, kiedy nie ma ich już rywal.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Durga

żeń­skie bó­stwo hin­du­i­stycz­ne


Durga (de­wa­na­ga­ri दुर्गा "for­te­ca", দুর্গা) – żeń­skie bó­stwo hin­du­i­stycz­ne, wo­jow­ni­cza forma Dewi. Do Durgi nie mają mieć do­stę­pu kon­ku­ren­ci (jej imię oz­na­cza też „Nie­przy­stęp­na”). Jest ona rów­nież niez­wy­cię­żo­na w boju. Cza­sa­mi Durga pow­sta­je z Wisz­nu jako moc snu lub jako moc stwór­cza tego boga lub wy­ła­nia się z bo­gi­ni Par­wa­ti, mał­żon­ki Śiwy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Durian

1. tro­pi­kal­ne drze­wo z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych; zy­bucz­ko­wiec;
2. owoc tego drze­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. dendr. drze­wo z ro­dzi­ny weł­nia­ko­wa­tych, po­cho­dzą­ce z Azji po­łud­nio­wo-wschod­niej;

 (1.2) bot. spoż. owoc du­ria­na (1.1)


Du­rian – ja­dal­ny owoc kilku ga­tun­ków drzew z ro­dza­ju du­rian "Durio".

Ist­nie­je ok. 30 uz­na­nych ga­tun­ków, z któ­rych co najm­niej dzie­więć wyt­wa­rza ja­dal­ne owoce; po­cho­dzą­cych z tro­pi­kal­nych ob­sza­rów po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji.

Na­zy­wa­ny w niek­tó­rych re­gio­nach „kró­lem owo­ców” du­rian wy­róż­nia się du­ży­mi roz­mia­ra­mi, sil­nym za­pa­chem i skór­ką po­kry­tą kol­ca­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Durianowy

→ du­rian


Patrz:durian

Źródła:

SJP.pl

Durka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durkheim

naz­wi­sko, np. Émile Durk­he­im (1858-1917) [czy­taj: eMIL dirKEM], fran­cu­ski fi­lo­zof, so­cjo­log i pe­da­gog


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Durlak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durlej

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durlik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Durnawy

po­tocz­nie: nieco durny


Źródła:

SJP.pl

Durniacha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. na­iw­niak, łat­wo­wier­ny


Źródła:

Wiktionary

Durnica

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny traw; ką­kol­ni­ca, raj­gras an­giel­ski;
2. daw­niej: głu­pia ko­bie­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. lud. zob. ło­chy­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Durniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: dur­nie, durno


Źródła:

SJP.pl

Durniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: durny


Źródła:

SJP.pl

Durnieńki

zdrob­nie­nie od: durny


Źródła:

SJP.pl

Durnostojka

po­tocz­nie: nie­wiel­ki przed­miot (np. fi­gur­ka) peł­nią­cy tylko funk­cję de­ko­ra­cyj­ną; ku­rzo­łap


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pejor. nie­wiel­ki przed­miot, który nie ma za­sto­so­wa­nia prak­tycz­ne­go, a je­dy­nie pełni funk­cję de­ko­ra­cyj­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Durnota

po­tocz­nie:
1. brak roz­sąd­ku; bez­myśl­ność;
2. coś po­zba­wio­ne sensu; bzdu­ra;
3. osoba mało roz­gar­nię­ta lub ro­bią­ca rze­czy nie­mą­dre; dureń


Źródła:

SJP.pl

Durnowatość

→ dur­no­wa­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dur­no­wa­te; cecha tych, któ­rzy są dur­no­wa­ci


Patrz:durnowaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Durnowaty

głup­ko­wa­ty, ogra­ni­czo­ny umy­sło­wo


przy­miot­nik

 (1.1) z lekka głupi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Durność

→ durny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co durne; cecha tych, któ­rzy są durni


Patrz:durny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Durny

głupi, na­iw­ny, nie­roz­sąd­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) grub. mało in­te­li­gent­ny, głupi; na­iw­ny, mało roz­sąd­ny

 (1.2) daw. hardy, zu­chwa­ły

 (1.3) daw. zbroj­ny

 (1.4) reg. góry. dumny, pysz­ny


Durny – ósmy album ze­spo­łu Ko­niec Świa­ta, wy­da­ny w 2021 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duroc

[czy­taj: durak] rasa świni do­mo­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duromer

po­li­me­ro­we two­rzy­wo sztucz­ne ma­ją­ce cechy me­ta­lu lub ce­ra­mi­ki


Źródła:

SJP.pl

Durometr

przy­rząd do ba­da­nia twar­do­ści róż­nych ma­te­ria­łów; twar­do­ścio­mierz


Źródła:

SJP.pl

Duroplast

po­li­me­ro­we two­rzy­wo sztucz­ne po­sia­da­ją­ce cechy me­ta­lu lub ce­ra­mi­ki


Źródła:

SJP.pl

Duroplastyczny

→ du­ro­plast


Patrz:duroplast

Źródła:

SJP.pl

Durować

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. trwać


Źródła:

Wiktionary

Durowo

1. → dur (cho­ro­ba);
2. opar­ty na gamie z wiel­ką ter­cją mię­dzy pier­wszym a trze­cim stop­niem; dur, major, ma­jo­ro­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Durowość

cecha cze­goś opar­te­go na gamie z wiel­ką ter­cją mię­dzy pier­wszym a trze­cim stop­niem


Źródła:

SJP.pl

Durowy

1. → dur (cho­ro­ba);
2. opar­ty na gamie z wiel­ką ter­cją mię­dzy pier­wszym a trze­cim stop­niem; dur, major, ma­jo­ro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) muz. do­ty­czą­cy skali dia­to­nicz­nej, gamy lub to­na­cji z wiel­ką ter­cją mię­dzy pier­wszym a trze­cim stop­niem

 (1.2) med. do­ty­czą­cy duru (cho­ro­by)

 (1.3) daw. wy­wo­łu­ją­cy odu­rze­nie, obłęd, zam­ro­cze­nie umy­słu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Durra

ro­śli­na z ro­dzi­ny traw, któ­rej ziar­no przet­wa­rza­ne jest na mąkę, kaszę, paszę; sorgo


Źródła:

SJP.pl

Dursać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Au­gu­stow­skie, Ostro­łęc­kie, Ko­cie­wie, Su­wal­szczyz­na. sztur­chać; kłuć, dźgać


Źródła:

Wiktionary

Durski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durszlaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dursz­lak


Źródła:

Wiktionary

Durszlak

dziur­ko­wa­ne na­czy­nie do od­ce­dza­nia wody; ina­czej ce­dzak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gastr. kulin. dziur­ko­wa­na miska do od­ce­dza­nia

 (1.2) środ. sport. strze­lect­wo tar­cza z licz­ny­mi prze­strze­li­na­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Durszlakowaty

ma­ją­cy wiele drob­nych ot­wo­rów, pełen dziur


Źródła:

SJP.pl

Durszlakowy

→ dursz­lak


Patrz:durszlak

Źródła:

SJP.pl

Durum

od­mia­na psze­ni­cy bo­ga­ta w biał­ko; psze­ni­ca twar­da


Źródła:

SJP.pl

Duryt

bar­dzo twar­dy skład­nik węgla ka­mien­ne­go o ciem­no­sza­rej bar­wie


Źródła:

SJP.pl

Durzyć

1. oszu­ki­wać kogoś
2. pod­ko­chi­wać się w kimś


Źródła:

SJP.pl

Durzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Durś

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cią­gle


Źródła:

Wiktionary

Duser

prze­sta­rza­le:
1. kom­ple­ment, czułe słów­ko
2. wy­na­gro­dze­nie, za­pła­ta za usłu­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. kom­ple­ment, poch­leb­stwo, słod­kie słów­ko

 (1.2) daw. wy­na­gro­dze­nie za usłu­gę

 (1.3) daw. rzad. ciast­ko, kar­me­lek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dusiacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Du­siat


Źródła:

Wiktionary

Dusiaty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu uciań­skim;


Du­sia­ty (lit. "Du­se­tos") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu uciań­skim, 30 km od Je­zio­ro­sów w re­jo­nie je­zio­ro­skim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dusiciel

1. wąż za­bi­ja­ją­cy zdo­bycz po­przez du­sze­nie jej splo­ta­mi swo­je­go ciała; boa du­si­ciel
2. mor­der­ca du­szą­cy swoje ofia­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) krym. mor­der­ca du­szą­cy swoją ofia­rę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. herp. wąż za­du­sza­ją­cy ofia­ry

 (2.2) herp. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bo­i­dae|Gray|ref=tak., wąż z ro­dzi­ny du­si­cie­lo­wa­tych

 (2.3) herp. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Boa con­stric­tor|Lin­na­e­us|ref=tak., wąż z po­dro­dzi­ny boa;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) bot. ekol. po­ro­śle za­du­sza­ją­ce inną ro­śli­nę swoim pną­czem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dusicielka

→ du­si­ciel


Patrz:dusiciel

Źródła:

SJP.pl

Dusicielski

→ du­si­ciel


Patrz:dusiciel

Źródła:

SJP.pl

Dusigrosz

osoba stro­nią­ca od wy­da­wa­nia pie­nię­dzy, nawet na pod­sta­wo­we po­trze­by; ską­piec, skne­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek chci­wy i skąpy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dusik

na­szyj­nik przy­po­mi­na­ją­cy obro­żę; czo­ker, cho­ker


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jubil. na­szyj­nik cias­no przy­le­ga­ją­cy do szyi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dusikorzeń

cho­ro­ba ko­rze­ni upraw­nych ro­ślin bo­bo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dusikufel

żar­to­bli­wie: czło­wiek na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu; mo­czy­mor­da, mo­czy­gę­ba, pi­ja­czy­na, opój


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) żart. ktoś kto re­gu­lar­nie pije lub na­du­ży­wa al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dusiołek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) neol. książk. zły duch czy­ha­ją­cy na wę­drow­ców, aby pod­czas ich snu „wy­du­sić” z nich duszę – po­stać z wier­sza Bo­le­sła­wa Le­śmia­na pod tym samym ty­tu­łem;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dusić

1. ści­skać kogoś (isto­tę żywą) w ten spo­sób, że unie­moż­li­wia się mu od­dy­cha­nie;
2. coś (np. dym) dusi kogoś - utrud­nia mu od­dy­cha­nie;
3. dusić mięso, wa­rzy­wa itp. - go­to­wać je na wol­nym ogniu pod przy­kry­ciem;
4. dusić coś - po­tocz­nie: ści­skać, przy­ci­skać coś;
5. dusić coś w sobie - nie wy­ja­wiać pro­ble­mów, nie po­ru­szać pew­nych kwe­stii, mę­cząc się przez to psy­chicz­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) ta­mo­wać od­dy­cha­nie, za­ci­ska­jąc gar­dło lub usta i nos

 (1.2) po­draż­niać drogi od­de­cho­we

 (1.3) kulin. go­to­wać pod przy­kry­ciem, w nie­wiel­kiej ilo­ści tłu­szczu lub wody

 (1.4) przen. o uczu­ciach tłu­mić, pow­strzy­my­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny dusić się (dk. brak)

 (2.1) dusić (1.1) jeden dru­gie­go, wza­jem­nie

 (2.2) ginąć z braku po­wie­trza

 (2.3) o po­tra­wach: być du­szo­nym (1.3)

 (2.4) przen. nie wy­trzy­my­wać cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dusiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dustin

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dusunka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka grupy et­nicz­nej z pół­noc­nej czę­ści wyspy Bor­neo


Źródła:

Wiktionary

Dusza

1. w re­li­gii i fi­lo­zo­fii: nie­śmier­tel­ny i nie­ma­te­rial­ny byt w ma­te­rii oży­wio­nej i nie­o­ży­wio­nej, który w przy­pad­ku or­ga­niz­mów ży­wych opu­szcza je w chwi­li śmier­ci;
2. wszyst­ko, co skła­da się na oso­bo­wość czło­wie­ka;
3. me­ta­lo­wa sztab­ka wkła­da­na do że­laz­ka daw­ne­go typu po roz­ża­rze­niu, po­wo­du­ją­ca jego na­grze­wa­nie;
4. część in­stru­men­tu smycz­ko­we­go;
5. chłop pań­szczyź­nia­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. nie­ma­te­rial­ny byt opu­szcza­ją­cy czło­wie­ka (w niek­tó­rych re­li­giach także zwie­rzę) w chwi­li śmier­ci;

 (1.2) przen. czło­wiek, osoba

 (1.3) przen. duch, isto­ta cze­goś

 (1.4) me­ta­lo­wa część daw­ne­go że­laz­ka, którą pod­grze­wa­no na ogniu, a na­stęp­nie umie­szcza­no wew­nątrz niego za­pew­nia­jąc wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rę;

 (1.5) muz. w in­stru­men­tach smycz­ko­wych pa­ty­czek łą­czą­cy górną i dolną płytę pudła re­zo­nan­so­we­go;

 (1.6) wolna prze­strzeń mię­dzy bie­ga­mi scho­dów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duszak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duszan

imię mę­skie


Du­szan – mę­skie imię po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go, wy­wo­dzą­ce się od słów: dusza, duch. Uży­wa­ne głów­nie w Cze­chach, Sło­wa­cji oraz kra­jach po­łud­nio­wo­sło­wiań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duszanbe

(do 1929 Du­szam­be, 1929-61 Sta­li­na­bad) sto­li­ca Ta­dży­ki­sta­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ta­dży­ki­sta­nu;


Du­szan­be ( Душанбе, w la­tach 1924–1929 Du­szam­be, w la­tach 1929–1961 Sta­li­na­bad) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Ta­dży­ki­sta­nu, po­ło­żo­ne u zbie­gu rzek Wa­rzob i Ko­far­ni­hon. W 2020 roku li­czy­ło ok. 948 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duszanbejczyk

miesz­ka­niec Du­szan­be; Du­szan­bij­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Du­szan­be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszanbejka

miesz­kan­ka Du­szan­be; Du­szan­bij­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Du­szan­be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszanbejski

→ Du­szan­be; du­szan­bij­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Du­szan­be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszanbijczyk

miesz­ka­niec Du­szan­be; Du­szan­bej­czyk


Źródła:

SJP.pl

Duszanbijka

miesz­kan­ka Du­szan­be; Du­szan­bej­ka


Źródła:

SJP.pl

Duszanbijski

→ Du­szan­be; du­szan­bej­ski


przy­miot­nik

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Du­szan­be (sto­li­cą Ta­dży­ki­sta­nu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszanostwo

Du­szan z mał­żon­ką; Du­sza­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Duszanowie

Du­szan z mał­żon­ką; Du­sza­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Duszanowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Du­sza­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Duszatyński

przy­miot­nik od: Du­sza­tyn (wieś)


Źródła:

SJP.pl

Duszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duszeczka

prze­sta­rza­łe zdrob­nie­nie od: dusza; du­szycz­ka, dusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Duszek

1. po­stać ba­śnio­wa, ma­leń­ka isto­ta o ce­chach nad­przy­ro­dzo­nych
2. zdrob­nie­nie od: duch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ba­śnio­wa, drob­na isto­ta o ce­chach nad­przy­ro­dzo­nych, zwy­kle sprzy­ja­ją­ca czło­wie­ko­wi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) unie­moż­li­wia­nie komuś od­dy­cha­nia po­przez za­ci­ska­nie gar­dła

 (1.2) kulin. po­wol­ne go­to­wa­nie pod przy­kry­ciem w nie­wiel­kiej ilo­ści wody


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Duszeszczipatielnyj

z ro­syj­skie­go: ckli­wy, wzru­sza­ją­cy; prze­sad­nie uczu­cio­wy


Źródła:

SJP.pl

Duszka

zdrob­nie­nie od: dusza; du­szycz­ka


Dusz­ka ( Душка) – wieś w Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Kyr­dża­li, w gmi­nie Czer­no­o­cze­ne. Miej­sco­wość wy­lud­nia­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duszkiem

o piciu: jed­nym tchem, jed­nym ły­kiem, ha­u­stem


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) o piciu: bez przer­wy, po­mię­dzy jed­nym a dru­gim od­de­chem; jed­nym tchem

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: du­szek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dusznawy

nieco dusz­ny


Źródła:

SJP.pl

Dusznica

dusz­ni­ca bo­les­na - cho­ro­ba pow­sta­ją­ca w wy­ni­ku zmian w na­czy­niach wień­co­wych i nie­dokr­wie­nia mię­śnia serca; dła­wi­ca pier­sio­wa; ste­no­kar­dia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lud. prze­ra­ża­ją­ca isto­ta, zmora (na Ma­zo­wszu)


Dusz­ni­ca – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sej­neń­skim, w gmi­nie Sejny. Leży nad je­zio­rem Ga­ła­duś przy gra­ni­cy z Litwą.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dusznicki

przy­miot­nik od: Dusz­ni­ki, Dusz­ni­ki-Zdrój


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Dusz­ni­ka­mi, do­ty­czą­cy Dusz­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dusznicowy

przy­miot­nik od: dusz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Duszniczanin

miesz­ka­niec Dusz­nik lub Dusz­nik-Zdro­ju


Źródła:

SJP.pl

Duszniczanka

miesz­kan­ka Dusz­nik lub Dusz­nik-Zdro­ju


Źródła:

SJP.pl

Duszniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dusz­no


Źródła:

SJP.pl

Duszniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dusz­ny


Źródła:

SJP.pl

Dusznik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. osoba, która zo­sta­ła ofia­ro­wa­na Ko­ścio­ło­wi wraz z zaj­mo­wa­ną przez nią zie­mią, w za­mian za mod­lit­wy w in­ten­cji duszy ofia­ro­daw­cy


Dusz­nik ("Ma­cro­der­ma") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny li­ro­no­so­wa­tych (Me­ga­der­ma­ti­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Duszniki

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duszniki-Zdrój

mia­sto w Pol­sce


fraza rze­czow­ni­ko­wa, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. uz­dro­wi­sko­we mia­sto w Pol­sce, na ziemi kłodz­kiej, w po­wie­cie kłodz­kim;


Dusz­ni­ki-Zdrój ( Bad Re­i­nerz, Dušníky) – mia­sto uz­dro­wi­sko­we w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, gra­ni­czą­ce z Cze­cha­mi. Hi­sto­rycz­nie miej­sco­wość znaj­do­wa­ła się w hrab­stwie kłodz­kim. Po­ło­żo­ne w do­li­nie rzeki By­strzy­cy Dusz­nic­kiej, od­dzie­la­ją­cej Góry Or­lic­kie od Gór By­strzyc­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duszno

przy­słó­wek

 (1.1) tak, że od­czu­wa­my trud­no­ści w od­dy­cha­niu


Dusz­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Trze­mesz­no. We wsi znaj­du­je się ne­o­go­tyc­ki ko­ściół pw. św. Do­ro­ty z 1865, a w po­bli­żu wznie­sie­nie Wału Wy­dar­tow­skie­go z wieżą wi­do­ko­wą.

Wieś du­chow­na, włas­ność ka­pi­tu­ły ka­te­dral­nej gnieź­nień­skiej, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie gnieź­nień­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Duszność

1. wil­got­ność naj­czę­ściej po­łą­czo­na z wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rą oraz bra­kiem ru­chów mas po­wie­trza; du­cho­ta, za­duch, par­ność;
2. utrud­nio­ne od­dy­cha­nie, uczu­cie braku po­wie­trza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dusz­ne

 (1.2) med. su­biek­tyw­ne po­czu­cie ogra­ni­cze­nia od­de­chu;


Dusz­ność (łac. "dysp­noe") – su­biek­tyw­ne od­czu­cie braku po­wie­trza, bar­dzo czę­sto po­łą­czo­ne ze wzmo­żo­nym wy­sił­kiem mię­śni od­de­cho­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duszny

1. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rą, dużą wil­got­no­ścią oraz bez­wietrz­no­ścią, ty­po­wy dla ta­kie­go stanu; parny;
2. daw­niej: zwią­za­ny z duszą, du­cho­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy uczu­cie go­rą­ca, w któ­rym trud­no od­dy­chać

 (1.2) du­szą­cy (o za­pa­chu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszochwat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. rel. ten, który „chwy­ta dusze”, łowca dusz


Źródła:

Wiktionary

Duszonka

po­tra­wa z ziem­nia­ków, węd­li­ny, ce­bu­li i ka­pu­sty, przy­go­to­wy­wa­na nad ogni­skiem w dużym garze; pie­czon­ka, pra­żon­ka


Źródła:

SJP.pl

Duszony

ugo­to­wa­ny pod przy­kry­ciem, na wol­nym ogniu


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od dusić

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) kulin. przy­rzą­dza­ny lub przy­rzą­dzo­ny w pro­ce­sie du­sze­nia, tzn. wol­ne­go go­to­wa­nia lub obs­ma­ża­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszoszczypatielny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. od­wo­łu­ją­cy się do emo­cji


Źródła:

Wiktionary

Duszoznawczy

odz­na­cza­ją­cy się znaw­stwem duszy, psy­chi­ki ludz­kiej


Źródła:

SJP.pl

Duszp.

skrót od: dusz­pa­sterz, dusz­pa­ster­ski


Źródła:

SJP.pl

Duszpasterka

→ dusz­pa­sterz


Patrz:duszpasterz

Źródła:

SJP.pl

Duszpasterski

→ dusz­pa­sterz


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z dusz­pa­ster­stwem


Patrz:duszpasterz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszpastersko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) zgod­nie z za­sa­da­mi dusz­pa­ster­ski­mi, jak dusz­pa­sterz


Źródła:

Wiktionary

Duszpasterstwo

dzia­łal­ność dusz­pa­ste­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zor­ga­ni­zo­wa­na dzia­łal­ność Ko­ścio­ła, po­le­ga­ją­ca na gło­sze­niu zasad wiary i ce­le­bro­wa­niu li­tur­gii;


Dusz­pa­ster­stwo – zor­ga­ni­zo­wa­na dzia­łal­ność spo­łecz­na ko­ścio­łów po­le­ga­ją­ca na gło­sze­niu zasad wiary i ce­le­bro­wa­niu li­tur­gii w róż­nych gru­pach, nad któ­ry­mi opie­kę ze stro­ny ko­ścio­łów spra­wu­je dusz­pa­sterz. Zaz­wy­czaj do­ko­nu­je się ono w ra­mach pa­ra­fii (dusz­pa­ster­stwo pa­ra­fial­ne) oraz w ra­mach dusz­pa­sterstw spe­cjal­nych, np.: Dusz­pa­ster­stwo Aka­de­mic­kie, Dusz­pa­ster­stwo Przed­się­bior­ców i Pra­co­daw­ców itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Duszpasterz

pod­nio­śle: ksiądz (od­mia­na "dusz­pa­ste­rzów" prze­sta­rza­ła)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. du­chow­ny, któ­re­mu po­wie­rzo­no obo­wiąz­ki wzglę­dem grupy wier­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszpasterzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzia­łal­ność dusz­pa­ste­rza, upo­wszech­nia­nie zasad wiary i spra­wo­wa­nie li­tur­gii


Źródła:

Wiktionary

Duszpasterzować

peł­nić obo­wiąz­ki dusz­pa­ste­rza


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) środ. rel. peł­nić obo­wiąz­ki dusz­pa­ster­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duszwłaścicielstwo

rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. hist. szlach­ta, ogół wła­ści­cie­li chło­pów ziem­skich


Źródła:

Wiktionary

Duszyca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. dusza ludz­ka

 (1.2) przest. dusza zmar­łe­go, duch


Źródła:

Wiktionary

Duszyczka

zdrob­nie­nie od: dusza; dusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Duszyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duszący

głów­nie o za­pa­chu: osza­ła­mia­ją­cy, odu­rza­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) dusz­ny (o za­pa­chu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dutek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) reg. góry. pie­niądz


Źródła:

Wiktionary

Dutka

1. jeden z naj­star­szych in­stru­men­tów lu­do­wych; fu­jar­ka; pi­szczał­ka;
2. dolna część sto­si­ny pióra ma­ją­ca po­stać przez­ro­czy­stej rurki;
3. urzą­dze­nie do po­skra­mia­nia za­kła­da­ne na górną wargę konia, skła­da­ją­ce się z desek i sznu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­stru­ment lu­do­wy

 (1.2) drew­nia­ny przy­rząd za­kła­da­ny na wargę konia, słu­żą­cy jego po­skro­mie­niu

 (1.3) przez­ro­czy­sta rurka w pió­rze ptaka, bę­dą­ca dolną czę­ścią sto­si­ny


Dutka – przy­rząd do po­skra­mia­nia koni skła­da­ją­cy się z dwóch ka­wał­ków drew­na po­łą­czo­nych ze sobą za­wia­so­wo, mię­dzy które uj­mu­je się górną wargę konia i ją za­ci­ska, lub w for­mie pałki ze sznur­ko­wą pętlą, którą na­kła­da się na górną wargę i ją skrę­ca – ucisk dutki wyz­wa­la en­dor­fi­ny i od­wra­ca uwagę zwie­rzę­cia, co poz­wa­la na wy­ko­na­nie za­bie­gów lecz­ni­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dutki

1. jeden z naj­star­szych in­stru­men­tów lu­do­wych; fu­jar­ka; pi­szczał­ka;
2. dolna część sto­si­ny pióra ma­ją­ca po­stać przez­ro­czy­stej rurki;
3. urzą­dze­nie do po­skra­mia­nia za­kła­da­ne na górną wargę konia, skła­da­ją­ce się z desek i sznu­ra


Źródła:

SJP.pl

Dutkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dutkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Duto

na­kład­ka zmięk­cza­ją­ca w po­sta­ci be­zbarw­nej szyb­ki z wy­tra­wio­nym ry­sun­kiem kon­cen­trycz­nych pier­ście­ni, na­kła­da­na na obiek­tyw ka­me­ry lub apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go, po­wo­du­ją­ca od­chy­le­nie pro­mie­ni świetl­nych


Źródła:

SJP.pl

Duumvirat

wspól­ne rządy dwóch osób; du­um­wi­rat


Źródła:

SJP.pl

Duumwir

w Ce­sar­stwie Rzym­skim:
1. urzęd­nik na­le­żą­cy do du­um­wi­ra­tu
2. osoba sto­ją­ca na czele mia­sta


Źródła:

SJP.pl

Duumwirat

wspól­ne rządy dwóch osób; du­um­vi­rat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: rządy spra­wo­wa­ne przez dwu­o­so­bo­we ko­le­gium

 (1.2) dwie osoby sprzy­mie­rzo­ne ze sobą w ja­kimś celu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duval

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Duvall

naz­wi­sko, m.in. Ro­bert Du­vall, ame­ry­kań­ski aktor i re­ży­ser


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dux

przy­wód­ca, ksią­żę, wódz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duć

gwa­ro­wo: dąć, mocno wiać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zaduć)

 (1.1) gw-pl|Pod­ha­le,Bu­ko­wi­na,Śląsk Cie­szyń­ski. mocno wiać, dmu­chać, dąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dułak

naz­wi­sko


Dułak "(Dul­lack)" – ka­szub­ski herb szla­chec­ki, znany z je­dy­nej pie­czę­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Duń.

skrót od: duń­ski


Źródła:

SJP.pl

Duńczyk

oby­wa­tel Danii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek na­ro­do­wo­ści duń­skiej, oby­wa­tel Danii, miesz­ka­niec Danii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duński

do­ty­czą­cy Duń­czy­ków, Danii


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Danii lub Duń­czy­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Danii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Duńskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem duń­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem duń­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku duń­skim


Źródła:

Wiktionary

Duńskość

→ duń­ski


Patrz:duński

Źródła:

SJP.pl

Duś

1. ści­skać kogoś (isto­tę żywą) w ten spo­sób, że unie­moż­li­wia się mu od­dy­cha­nie;
2. coś (np. dym) dusi kogoś - utrud­nia mu od­dy­cha­nie;
3. dusić mięso, wa­rzy­wa itp. - go­to­wać je na wol­nym ogniu pod przy­kry­ciem;
4. dusić coś - po­tocz­nie: ści­skać, przy­ci­skać coś;
5. dusić coś w sobie - nie wy­ja­wiać pro­ble­mów, nie po­ru­szać pew­nych kwe­stii, mę­cząc się przez to psy­chicz­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dużo

1. wiel­ki, znacz­nych roz­mia­rów;
2. wy­ro­śnię­ty, do­ro­sły


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) w wiel­kiej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dużutki

zdrob­nie­nie od: duży


Źródła:

SJP.pl

Duży

1. wiel­ki, znacz­nych roz­mia­rów;
2. wy­ro­śnię­ty, do­ro­sły


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, któ­re­go roz­miar jest po­nad­prze­cięt­ny

 (1.2) taki, któ­re­go ilość, na­tę­że­nie, skala lub inna do­myśl­na cecha jest znacz­na w po­rów­na­niu z obiek­ta­mi tego sa­me­go ro­dza­ju

 (1.3) taki, który osią­gnął pe­wien sto­pień doj­rza­ło­ści lub do­ro­sło­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dużyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl