Dr

skrót od: dok­tor (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = dok­tor (sto­pień na­u­ko­wy)

 (1.2) = dok­tor (le­karz)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dra

skrót od: dok­tor (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Drab

1. po­gard­li­wie: rosły, wy­so­ki męż­czyz­na, dry­blas; łobuz; ban­dy­ta;
2. daw­niej: żoł­nierz pie­szy, pa­cho­łek, sługa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. łobuz, bu­dzą­cy strach męż­czyz­na

 (1.2) hist. sze­re­go­wy pie­cho­ty w daw­nym woj­sku pol­skim

 (1.3) gwara. ktoś cho­dzą­cy za dat­ka­mi w ostat­ki


Drab – żoł­nierz, sze­re­go­wy pie­cho­ty w woj­sku pol­skim XV i XVI wieku. Uz­bro­jo­ny w rusz­ni­cę z zam­kiem skał­ko­wym albo w pikę lub też w sza­blę albo topór[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drabant

ta­niec sta­ro­pol­ski poś­red­ni mię­dzy po­lo­ne­zem i ma­zu­rem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz ze stra­ży przy­bocz­nej mo­nar­chy lub ja­kie­goś do­stoj­ni­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) cho­re­ogr. ta­niec sta­ro­pol­ski z przyś­piew­ka­mi, tań­czo­ny na za­koń­cze­nie we­se­la


Dra­bant – dawny ta­niec. Za­sięg ge­o­gra­ficz­ny bar­dzo sze­ro­ki, obej­mu­ją­cy całą Pol­skę. Czę­sto wy­stę­pu­ją­cy jako róż­ne­go ro­dza­ju "krzy­ża­ki". Jego obec­ność w lo­kal­nym wiej­skim re­per­tu­a­rze ta­necz­nym wska­zu­je na wpływ kul­tu­ry ta­necz­nej dwo­rów i dwor­ków (np. w oko­li­cach Koł­bie­li).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drabczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drabek

re­gio­nal­nie: dra­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Drabi

1. po­gard­li­wie: rosły, wy­so­ki męż­czyz­na, dry­blas; łobuz; ban­dy­ta;
2. daw­niej: żoł­nierz pie­szy, pa­cho­łek, sługa


Źródła:

SJP.pl

Drabik

1. dra­bik drzew­ko­wa­ty - mech z ro­dzi­ny dra­bi­ko­wa­tych;
2. rzad­kie zdrob­nie­nie od: drab (rosły, wy­so­ki męż­czyz­na)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drabikowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Drabina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drew­nia­na lub me­ta­lo­wa kon­struk­cja z dwóch pio­no­wych belek po­łą­czo­nych po­zio­my­mi szcze­bla­mi ułat­wia­ją­ca wcho­dze­nie na nie­wiel­kie wy­so­ko­ści, zaz­wy­czaj do kilku me­trów;

 (1.2) bok wozu dra­bi­nia­ste­go

 (1.3) przen. struk­tu­ra, układ o cha­rak­te­rze hie­rar­chicz­nym


Dra­bi­na – kon­struk­cja ułat­wia­ją­ca wcho­dze­nie na nie­wiel­kie wy­so­ko­ści, zaz­wy­czaj do kilku me­trów. Wy­ko­na­na z drew­na lub me­ta­lu, skła­da się z dwóch pio­no­wych belek po­łą­czo­nych po­zio­my­mi szcze­bla­mi. Dra­bi­ny mają czę­sto kon­struk­cję skła­da­ną ułat­wia­ją­cą jej tran­sport. Sta­no­wi pod­sta­wo­we wy­po­sa­że­nie wozów stra­żac­kich.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drabiniak

po­tocz­nie: wóz dra­bi­nia­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. fur­man­ka o kon­struk­cji szkie­le­to­wej do tran­spor­tu siana, sno­pów zboża itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drabiniasty

po­dob­ny do dra­bi­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do dra­bi­ny, zwią­za­ny z dra­bi­ną

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przy­po­mi­na­ją­cy dra­bi­nę, ma­ją­cy cechy dra­bi­ny

 (2.2) przen. uło­żo­ny we­dług rangi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drabiniok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dra­bi­nia­sty wóz, dra­bi­niak


Źródła:

Wiktionary

Drabinka

zdrob­nie­nie od: dra­bi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: dra­bi­na

 (1.2) sport. ro­dzaj przy­rzą­du gim­na­stycz­ne­go po­dob­ne­go do dra­bi­ny

 (1.3) w go: spo­sób ła­pa­nia grupy ka­mie­ni po­le­ga­ją­cy na sta­wia­niu ich przy każ­dym ko­lej­nym ruchu w atari;

 (1.4) haft dra­bin­ko­wy

 (1.5) pot. ka­lo­ry­fer o bu­do­wie przy­po­mi­na­ją­cej dra­bi­nę

 (1.6) sport. sche­mat roz­sta­wie­nia za­wod­ni­ków lub dru­żyn i ich po­je­dyn­ków w ko­lej­nych fa­zach tur­nie­ju, roz­gry­wa­ne­go sy­ste­mem pu­cha­ro­wym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drabinki

zdrob­nie­nie od: dra­bi­ny


Zo­bacz też: Dra­bin­ki gim­na­stycz­ne – dra­bin­ki pio­no­we, wy­po­sa­że­nie sal spor­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drabinkowy

przy­miot­nik od: dra­bin­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy dra­bin­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drabinowcowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Drabinowiec

dra­bi­no­wiec mrocz­ny (tor­fo­wy) - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny me­rzy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drabinowy

przy­miot­nik od: dra­bi­na


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy dra­bi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drabiny

śro­do­wi­sko­wo: wóz dra­bi­nia­sty


Źródła:

SJP.pl

Drabisko

zgru­bie­nie od: drab


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ekspr. zgrub. drab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drabiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drabka

re­gio­nal­nie: dra­bi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. dra­bi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Draby

po­tocz­nie: dłu­gie, chude ręce


Draby – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Dzia­ło­szyn, w so­łect­wie Draby.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

We wsi po­ło­żo­nej w są­siedzt­wie po­łud­nio­wych gra­nic Za­łę­czań­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go znaj­du­je się pom­nik przy­ro­dy – ja­ski­nia od­kry­ta przez ge­o­lo­ga z Uni­wer­sy­te­tu Wroc­ław­skie­go, Adama Szyn­kie­wi­cza, który na cześć swo­jej żony naz­wał ją imie­niem „Ewa”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dracena

krzew lub drze­wo podz­wrot­ni­ko­we z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; w Pol­sce ho­do­wa­na w do­nicz­kach jako kwiat ozdob­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Dra­ca­e­na|ref=tak|Vand.|L.., ro­dzaj ro­śli­ny tro­pi­kal­nej z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych, nie­rzad­ko ozdob­nej;


Dra­ce­na, smo­ko­wiec ("Dra­ca­e­na" Vand. ex L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych. Liczy około 188 ga­tun­ków, wy­stę­pu­ją­cych w sub­tro­pi­kal­nych i tro­pi­kal­nych re­jo­nach Afry­ki, Azji, Ame­ry­ki Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej, Au­stra­lii oraz na Wy­spach Ka­na­ryj­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drach

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Poz­nań. la­ta­wiec

 (1.2) łódź. kwa­dra­to­wy la­ta­wiec


Drach – po­wieść Szcze­pa­na Twar­do­cha, opu­bli­ko­wa­na w 2014 roku. Autor otrzy­mał za nią Na­gro­dę Fun­da­cji im. Ko­ściel­skich; utwór zna­lazł się też w fi­na­le Na­gro­dy Li­te­rac­kiej Nike.

Akcja po­wie­ści roz­gry­wa się od 1906 do 2014 roku, głów­nie na te­re­nach po­mię­dzy Gli­wi­ca­mi a Ryb­ni­kiem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drachal

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dracharz

śro­do­wi­sko­wo: osoba kie­ru­ją­ca lotem la­taw­ca


Źródła:

SJP.pl

Dracheta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. - la­ta­wiec


Źródła:

Wiktionary

Drachma

1. sta­ro­żyt­na jed­nost­ka masy w wielu kra­jach;
2. sta­ro­żyt­na srebr­na mo­ne­ta;
3. do 2002 r. jed­nost­ka mo­ne­tar­na Gre­cji (1 drach­ma = 100 lept), za­stą­pio­na przez euro


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. mo­ne­ta w sta­ro­żyt­nej Gre­cji;

 (1.2) monet. no­wo­żyt­na wa­lu­ta Gre­cji w la­tach 1832-2002

 (1.3) hist. sta­ro­grec­ka jed­nost­ka masy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drachmowy

→ drach­ma


Patrz:drachma

Źródła:

SJP.pl

Drachyta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. la­ta­wiec, patrz: dra­che­ta


Źródła:

Wiktionary

Draco

Draco – ro­dzaj ja­szczu­rek z po­dro­dzi­ny Dra­co­ni­nae w obrę­bie ro­dzi­ny aga­mo­wa­tych (Aga­mi­dae).


Źródła:

Wikipedia

Dracula

[czy­taj: dra­ku­la] Dra­ku­la;
1. przy­do­mek dwóch śred­nio­wiecz­nych wład­ców wo­ło­skich;
2. li­te­rac­ka po­stać hra­bie­go-wam­pi­ra, spo­pu­la­ry­zo­wa­na przez licz­ne wy­daw­nict­wa i filmy o tym ty­tu­le


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dracz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Durrës, mia­sto w Al­ba­nii;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Draczność

→ dracz­ny


Patrz:draczny

Źródła:

SJP.pl

Draczny

gwa­ro­wo: śmiesz­ny i dzi­wacz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. żart. reg. za­baw­ny, uciesz­ny, dzi­wacz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Draft

1. szkic, wzór ja­kie­goś pisma;
2. wy­druk prób­ny;
3. w spor­tach ame­ry­kań­skich (np. NBA, NHL): wybór mło­dych za­wod­ni­ków (głów­nie gra­czy uni­wer­sy­tec­kich) do dru­żyn za­wo­do­wych


Draft (ang. "za­ciąg", "pobór") – w spor­cie spo­sób wy­bie­ra­nia no­wych gra­czy do lig za­wo­do­wych, naj­czę­ściej spoś­ród mło­dych za­wod­ni­ków, roz­po­czy­na­ją­cych ka­rie­rę pro­fe­sjo­nal­ną. Ma na celu – przy­najm­niej te­o­re­tycz­nie – wy­rów­na­nie po­zio­mu dru­żyn w obrę­bie ligi. Po­pu­lar­ny prze­de wszyst­kim w Sta­nach Zjed­no­czo­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Draftowy

→ draft


Patrz:draft

Źródła:

SJP.pl

Drag

slan­go­wo: nar­ko­tyk; drug


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) slang. nar­ko­tyk

 (1.2) przen. żart. lek, zwła­szcza sil­nie dzia­ła­ją­cy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) slang. per­for­man­ce lub sztu­ka sce­nicz­na opar­ta na świa­do­mym prze­ry­so­wa­niu płci, wy­glą­du i za­cho­wa­nia

 (2.2) slang. pot. prze­bra­nie, em­ploi w stylu drag queen, drag king


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Draga

1. ma­szy­na do po­głę­bia­nia rzeki, ka­na­łu itp. po­przez wy­do­by­wa­nie grun­tu z dna wód; ba­gier, ba­grow­ni­ca, czer­par­ka, czer­pacz­ka, po­głę­biar­ka, szla­mow­nik;
2. ro­dzaj włoka do den­nych po­ło­wów mor­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dragacz

wieś w Pol­sce


Dra­gacz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, sie­dzi­ba gminy Dra­gacz.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Dra­gacz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 652 miesz­kań­ców. Jest czwar­tą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Dra­gacz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dragan

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Draganek

estra­gon;
1. ga­tu­nek by­li­cy, ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych;
2. przy­pra­wa z ziela tej ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl

Dragant

1. masa cu­kier­ni­cza z cukru pudru, że­la­ty­ny i wody;
2. wyrób z ta­kiej masy;
3. daw­niej: ozdob­ny cu­kie­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. zwy­kle w lm zdob­ni­cza masa cu­kier­ni­cza spo­rzą­dzo­na z cukru pudru, że­la­ty­ny i wody

 (1.2) wyrób cu­kier­ni­czy z dra­gan­tu (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dragma

dawna srebr­na mo­ne­ta grec­ka; drach­ma


Źródła:

SJP.pl

Dragoman

tłu­macz i poś­red­nik mię­dzy cu­dzo­ziem­ca­mi a miesz­kań­ca­mi Bli­skie­go Wscho­du; tar­dżu­man, drog­man


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. tłu­macz, prze­wod­nik i poś­red­nik mię­dzy cu­dzo­ziem­ca­mi a miesz­kań­ca­mi Bli­skie­go Wscho­du;


Dra­go­man ("arab­ski: tar­gu­man") – tłu­macz, prze­wod­nik i poś­red­ni­czą­cy mię­dzy cu­dzo­ziem­ca­mi a miesz­kań­ca­mi Bli­skie­go Wscho­du.

Funk­cja dra­go­ma­na miała szcze­gól­ne zna­cze­nie w im­pe­rium os­mań­skim. Obok obo­wiąz­ków tłu­ma­cza wią­za­ła się rów­nież czę­ścio­wo z za­da­nia­mi o cha­rak­te­rze dy­plo­ma­tycz­nym, zwła­szcza w re­la­cjach Wy­so­kiej Porty z kra­ja­mi chrze­ści­jań­ski­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dragomir

imię mę­skie


Zo­bacz też: Dra­go­mir – wieś w Ru­mu­nii.

Dra­go­mir ( Драгомир) – wieś w Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Płow­diw, w gmi­nie Sy­e­di­ne­nie. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych Ujed­no­li­co­ne­go Sy­ste­mu Ewi­den­cji Lud­no­ści oraz Usług Ad­mi­ni­stra­cyj­nych dla Lud­no­ści, 15 czerw­ca 2020 roku miej­sco­wość li­czy­ła 310 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dragon

żoł­nierz lek­kiej jazdy


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz lek­kiej jazdy, pie­szy i konny, póź­niej tylko konny

 (1.2) pot. żart. o po­tęż­nej i ener­gicz­nej ko­bie­cie, która lubi dy­ry­go­wać, do­wo­dzić in­ny­mi

 (1.3) rzem. luźna, sze­ro­ka patka na tyl­nej czę­ści pła­szcza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dragonada

prze­śla­do­wa­nie hu­ge­no­tów za cza­sów Lud­wi­ka XIV we Fran­cji


Źródła:

SJP.pl

Dragonia

konna pie­cho­ta XVII wieku, zło­żo­na z dra­go­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. wojsk. dawna for­ma­cja woj­sko­wa od XVI do XVIII wieku wal­czą­ca pie­szo, ale uży­wa­ją­ca koni do prze­mie­szcza­nia się, przeksz­tał­co­na póź­niej w ka­wa­le­rię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dragować

po­głę­biać za po­mo­cą dragi


Źródła:

SJP.pl

Dragowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dragowy

1. zwią­za­ny z kul­tu­rą drag qu­e­ens;
2. → drag; nar­ko­ty­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Dragoński

1. od­no­szą­cy się do dra­go­na, daw­ne­go żoł­nie­rza lek­kiej jazdy;
2. prze­no­śnie: ob­ce­so­wy, zu­chwa­ły, nie­de­li­kat­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. wojsk. zwią­za­ny z dra­go­na­mi, do­ty­czą­cy dra­go­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dragster

po­tocz­nie:
1. nar­ko­man; nar­kus, ćpun, ćpacz, szpry­cer, rast­man;
2. kie­row­ca sa­mo­cho­du wy­ści­go­we­go z sil­ni­kiem odrzu­to­wym lub tło­ko­wym


Drag­ster – sa­mo­chód uży­wa­ny w wy­ści­gach na krót­kich dy­stan­sach np. 1/4 mili. Zaz­wy­czaj mon­tu­je się w nich ulep­szo­ne sil­ni­ki tło­ko­we, jed­nak zda­rza­ją się ma­szy­ny z sil­ni­ka­mi odrzu­to­wy­mi.

W drag­ste­rach naj­waż­niej­sze jest duże przy­spie­sze­nie – na dy­stan­sie 402,336 metra sa­mo­cho­dy te nie osią­ga­ją peł­nej pręd­ko­ści, która mo­gła­by mieć de­cy­du­ją­ce zna­cze­nie w dłuż­szym wy­ści­gu. Ważna jest także ae­ro­dy­na­mi­ka po­ja­zdu. Zwrot­ność nie od­gry­wa tu dużej roli po­nie­waż tor wy­ści­gu po­zba­wio­ny jest za­krę­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dragun

naz­wi­sko


Dra­gun – gmina w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie, w po­wie­cie Nord­west­mec­klen­burg, wcho­dzi w skład Związ­ku Gmin Ga­de­busch.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drahański

→ Wy­ży­na Dra­hań­ska


Patrz:Wyżyna Drahańska

Źródła:

SJP.pl

Drahimski

1. → Dra­him (dziś Stare Draw­sko);
2. miód dra­him­ski - pszcze­li miód nek­ta­ro­wy z Po­je­zie­rza Draw­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Drahla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Mać­kow­ce. ga­la­re­ta


Źródła:

Wiktionary

Drailing

dawna miara wina; kufa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. duża becz­ka w któ­rej le­ża­ko­wa­ło wino


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drajw

drive;
1. urzą­dze­nie pe­ry­fe­ryj­ne kom­pu­te­ra do za­pi­su i od­czy­tu da­nych; sta­cja dy­sków;
2. in­ten­syw­ność i na­pię­cie rytmu ty­po­we dla mu­zy­ki roc­ko­wej i jaz­zo­wej


Źródła:

SJP.pl

Drajwer

1. w in­for­ma­ty­ce: pro­gram kom­pu­te­ro­wy albo plik od­po­wie­dzial­ny za od­po­wied­nią współ­pra­cę urzą­dze­nia pe­ry­fe­ryj­ne­go z kom­pu­te­rem; dri­ver, ste­row­nik;
2. typ kija do gry w golfa


Źródła:

SJP.pl

Draka

po­tocz­nie:
1. awan­tu­ra, kłót­nia, bójka, bi­ja­ty­ka;
2. śmiesz­na, nie­co­dzien­na sy­tu­a­cja; jaja, ubaw


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kłót­nia, awan­tu­ra

 (1.2) pot. nie­ty­po­we wy­da­rze­nie


Draka ( Драка) – wieś w Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Bur­gas, w gmi­nie Sre­dec. W 2023 roku li­czy­ła 52 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drake

naz­wi­sko an­giel­skie, m.in. Fran­cis Drake [czy­taj: frans-is drejk] - że­glarz an­giel­ski (1540-1596)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drakkar

sta­tek wio­sło­wo-ża­glo­wy uży­wa­ny przez wi­kin­gów, po­sia­da­ją­cy na drew­nia­nym ka­dłu­bie cha­rak­te­ry­stycz­ną ozdo­bę w po­sta­ci rzeź­by, np. smoka; lang­skip, snek­kar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. żegl. bez­po­kła­do­wy, drew­nia­ny sta­tek wio­sło­wo-ża­glo­wy bu­do­wa­ny w VIII–XII w. w Skan­dy­na­wii, zwy­kle za­o­pa­trzo­ny na dzio­bie w rzeź­bę w for­mie głowy smoka;


Drak­kar ( Drek­ki - smok) – naj­więk­szy typ lang­ski­pów, okrę­tów wi­kin­gów. Naj­więk­szy znany drak­kar miał 45 m dłu­go­ści i 34 pary wio­seł. Mogły jed­nak ist­nieć więk­sze – nawet do 120 miejsc dla wio­śla­rzy. We­dług sag skan­dy­naw­skich, okręt taki po­sia­dał król duń­ski Kanut I Wiel­ki (1018–1035). Zaz­wy­czaj jed­nak do drak­ka­rów za­li­cza­no jed­nost­ki o licz­bie wio­seł wy­no­szą­cej co najm­niej 60. Zre­kon­stru­o­wa­ny w 1881 r. w Nor­we­gii drak­kar miał 25 m dłu­go­ści, 5 m sze­ro­ko­ści oraz 16 par wio­seł.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drako

palma drako - liana z ro­dzi­ny are­ko­wa­tych; smo­cza palma


Źródła:

SJP.pl

Drakon

ostrosz dra­kon - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ostro­szo­wa­tych


Dra­kon ( Δράκων – „Smok”) – pra­wo­daw­ca ateń­ski, żył w VII wieku p.n.e., twór­ca pier­wsze­go pi­sa­ne­go ko­dek­su praw ateń­skich. Wy­bra­ny zo­stał na ar­chon­ta (jeden z dzie­wię­ciu naj­wyż­szych urzęd­ni­ków w sta­ro­żyt­nych Ate­nach) w 621 r. p.n.e. Uło­żo­ny przez niego ko­deks, bę­dą­cy spi­sem ist­nie­ją­cych już dużo wcze­śniej praw zwy­cza­jo­wych, sły­nął z su­ro­wo­ści (stąd też do dziś tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drakonidy

rój me­te­o­rów zwią­za­ny z ko­me­tą Gia­co­bi­nie­go-Zin­ne­ra


Dra­ko­ni­dy (DRA) zwane też Gia­co­bi­ni­dy – co­rocz­ny stały rój me­te­o­rów o ak­tyw­no­ści mię­dzy 6 paź­dzier­ni­ka a 10 paź­dzier­ni­ka i mak­si­mum przy­pa­da­ją­cym na 8 paź­dzier­ni­ka.

Ich ra­diant znaj­du­je się w gwia­zdo­zbio­rze Smoka. Są po­zo­sta­ło­ścią ko­me­ty 21P/Gia­co­bi­ni-Zin­ner, ich wzmo­żo­ną ak­tyw­ność ob­ser­wu­je się w la­tach po­wro­tu ko­me­ty w oko­li­ce Słoń­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drakoński

su­ro­wy, re­stryk­cyj­ny, bezwz­ględ­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. bar­dzo re­stryk­cyj­ny i su­ro­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drakula

Dra­cu­la;
1. przy­do­mek dwóch śred­nio­wiecz­nych wład­ców wo­ło­skich;
2. li­te­rac­ka po­stać hra­bie­go-wam­pi­ra, spo­pu­la­ry­zo­wa­na przez licz­ne wy­daw­nict­wa i filmy o tym ty­tu­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) fant. hra­bia-wam­pir, ar­che­ty­po­wa po­stać wam­pi­ra wy­wo­dzą­ca się z po­wie­ści pi­sa­rza Brama Sto­ke­ra;


Dra­ku­la (oryg. "Dra­cu­la") – po­stać fik­cyj­na, wam­pir, hra­bia, wy­kre­o­wa­ny w 1897 roku w po­wie­ści "Dra­cu­la" przez ir­landz­kie­go pi­sa­rza Brama Sto­ke­ra. Spo­pu­la­ry­zo­wa­ny w kul­tu­rze po­pu­lar­nej, za poś­red­nict­wem licz­nych adap­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drakunkuloza

cho­ro­ba tro­pi­kal­na wy­wo­ły­wa­na przez ni­cie­nia pa­so­ży­tu­ją­ce­go w tkan­ce pod­skór­nej - dra­kun­ku­lu­sa, ob­ja­wia­ją­ca się m.in. owrzo­dze­nia­mi na koń­czy­nach dol­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. pa­so­żyt­ni­cza cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez nit­kow­ca pod­skór­ne­go;


Dra­kun­ku­lo­za ( dra­cun­cu­lo­sis, gu­i­nea worm di­se­a­se, dra­cun­cu­lia­sis) – cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza wy­wo­ły­wa­na przez nit­kow­ca pod­skór­ne­go ("Dra­cun­cu­lus me­di­nen­sis"). Daw­niej wy­stę­po­wa­ła w wielu kra­jach pasa zwrot­ni­ko­we­go w Afry­ce i w Azji Środ­ko­wej, gdzie na­zy­wa­no go "risz­tą" (z ję­zy­ka ta­dżyc­kie­go: nić, nitka). Obec­nie jest stwier­dza­na wy­łącz­nie w kilku kra­jach Afry­ki: Su­da­nie Po­łud­nio­wym, Mali, Etio­pii i Cza­dzie. Licz­ba cho­rych spa­dła z około 3,5 mi­lio­na w roku 1986 do 1058 w roku 2011 i 22 w roku 2015.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drakunkulus

ni­cień pa­so­żyt­ni­czy wy­stę­pu­ją­cy w kra­jach tro­pi­kal­nych, wy­wo­łu­ją­cy dra­kun­ku­lo­zę ob­ja­wia­ją­cą się m.in. owrzo­dze­nia­mi na koń­czy­nach dol­nych; robak me­dyń­ski, risz­ta


Źródła:

SJP.pl

Dralon

sztucz­ne włó­kno akry­lo­we o spe­cjal­nym prze­kro­ju po­przecz­nym


Źródła:

SJP.pl

Dram

jed­nost­ka mo­ne­tar­na Ar­me­nii (1 dram = 100 lumów)


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) monet. wa­lu­ta Ar­me­nii;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: drama


Dram (orm. դրամ) – jed­nost­ka mo­ne­tar­na uży­wa­na w Ar­me­nii i Gór­skim Ka­ra­ba­chu (do 2023), 1 dram = 100 lumów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drama

1. po­tocz­nie: afera, awan­tu­ra; draka;
2. śro­do­wi­sko­wo: dra­mat az­ja­tyc­ki;
3. utwór sce­nicz­ny z pier­wszej po­ło­wy XIX wieku, bli­ski me­lo­dra­ma­to­wi w dą­że­niu do ja­skra­wych sen­ty­men­tal­nych efek­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dramacik

zdrob­nie­nie od: dra­mat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dra­mat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramat

1. jeden z trzech, obok li­ry­ki i epiki, głów­nych ro­dza­jów li­te­rac­kich, obej­mu­ją­cy ut­wo­ry przez­na­czo­ne za­sad­ni­czo do wy­sta­wie­nia na sce­nie;
2. utwór li­te­rac­ki przez­na­czo­ny do wy­sta­wia­nia w te­a­trze lub w innej po­sta­ci dra­ma­tur­gicz­nej;
3. zda­rze­nie, które wy­wo­łu­je cięż­kie prze­ży­cie, kło­po­ty, nie­szczę­ście


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. jeden z trzech ro­dza­jów li­te­rac­kich, obok li­ry­ki i epiki;

 (1.2) utwór li­te­rac­ki, któ­re­go akcja przed­sta­wio­na jest w for­mie dia­lo­gów i mo­no­lo­gów, przez­na­czo­ny do wy­sta­wie­nia na sce­nie

 (1.3) nie­szczę­śli­we wy­da­rze­nie bądź sy­tu­a­cja

wy­krzy­knik

 (2.1) pot. gdy chce­my za­ak­cen­to­wać bez­na­dziej­ność ja­kiejś sy­tu­a­cji

 (2.2) pot. iron. gdy chce­my za­ak­cen­to­wać bła­hość lub nie­do­rzecz­ność czy­ichś dy­le­ma­tów

 (2.3) pot. iron. gdy chce­my zadr­wić z czy­jejś wy­po­wie­dzi (nawet gdy ta wy­po­wiedź nie wy­ra­ża czy­ichś dy­le­ma­tów)


Zo­bacz też: dra­mat (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Dra­mat (z gr. δρᾶμα "drâma", czyli „dzia­ła­nie, akcja”) – jeden z trzech ro­dza­jów li­te­rac­kich (obok li­ry­ki i epiki). Jest to wła­ści­wie ro­dzaj sztu­ki na gra­ni­cy te­a­tru i li­te­ra­tu­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dramatologia

1. nauka o dra­ma­cie, jego te­o­rii i hi­sto­rii;
2. kie­ru­nek stu­diów zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem dra­ma­tu


Źródła:

SJP.pl

Dramatopisarka

au­tor­ka dra­ma­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. teatr. au­tor­ka dra­ma­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramatopisarski

→ dra­ma­to­pi­sarz, → dra­ma­to­pi­sar­stwo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dra­ma­to­pi­sar­stwem albo dra­ma­to­pi­sa­rzem, do­ty­czą­cy dra­ma­to­pi­sar­stwa


Patrz:dramatopisarz, → dramatopisarstwo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramatopisarstwo

1. twór­czość dra­ma­tur­gicz­na; dra­ma­tur­gia;
2. pi­sa­nie dra­ma­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) liter. teatr. twór­czość dra­ma­tycz­na

 (1.2) liter. teatr. pi­sa­nie dra­ma­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramatopisarz

osoba pi­szą­ca dra­ma­ty te­a­tral­ne; dra­ma­turg


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. teatr. autor dra­ma­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramatoza

nad­mier­ne uka­zy­wa­nie nie­szczę­ścia w fil­mach i książ­kach


Źródła:

SJP.pl

Dramaturg

osoba pi­szą­ca dra­ma­ty te­a­tral­ne; dra­ma­to­pi­sarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pi­sarz two­rzą­cy dra­ma­ty przez­na­czo­ne do wy­sta­wie­nia na sce­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramaturgia

1. twór­czość dra­ma­tycz­na; dra­ma­to­pi­sar­stwo;
2. nauka o bu­do­wie dra­ma­tu;
3. na­pię­cie w prze­bie­gu wy­da­rzeń, zwła­szcza w dra­ma­cie


Źródła:

SJP.pl

Dramaturgiczność

→ dra­ma­tur­gicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dra­ma­tur­gicz­ne; cecha tych, któ­rzy są dra­ma­tur­gicz­ni


Patrz:dramaturgiczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramaturgiczny

→ dra­ma­tur­gia


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z dra­ma­to­pi­sar­stwem albo dra­ma­to­pi­sa­rzem, do­ty­czą­cy dra­ma­to­pi­sar­stwa

 (1.2) zwią­za­ny z dra­ma­tur­gią, do­ty­czą­cy dra­ma­tur­gii


Patrz:dramaturgia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramaturżka

→ dra­ma­turg; dra­ma­to­pi­sar­ka


Źródła:

SJP.pl

Dramatycznie

przy­słó­wek

 (1.1) jak w dra­ma­cie

 (1.2) w spo­sób prze­peł­nio­ny grozą


Źródła:

Wiktionary

Dramatyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dra­ma­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Dramatyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dra­ma­tycz­ny; bar­dziej dra­ma­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Dramatyczność

→ dra­ma­tycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dra­ma­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są dra­ma­tycz­ni


Patrz:dramatyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramatyczny

1. do­ty­czą­cy dra­ma­tu, ma­ją­cy cechy dra­ma­tu; sce­nicz­ny, te­a­tral­ny;
2. pełen na­pię­cia, grozy; wstrzą­sa­ją­cy, tra­gicz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) teatr. liter. do­ty­czą­cy dra­ma­tu jako ut­wo­ru li­te­rac­kie­go

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. pełen na­pię­cia, cięż­ki, po­ru­sza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramatyzacja

1. przy­sto­so­wa­nie dzie­ła li­te­rac­kie­go lub mu­zycz­ne­go do wy­sta­wie­nia na sce­nie;
2. na­da­nie ja­kie­muś wy­da­rze­niu formy wi­do­wi­ska te­a­tral­ne­go;
3. ro­bie­nie z cze­goś dra­ma­tu, gro­ma­dze­nie ele­men­tów tra­gicz­nych, eska­la­cja na­pię­cia


Źródła:

SJP.pl

Dramatyzacyjny

→ dra­ma­ty­za­cja


Patrz:dramatyzacja

Źródła:

SJP.pl

Dramatyzm

1. splot nie­szczę­śli­wych oko­licz­no­ści stwa­rza­ją­cych sy­tu­a­cję bez wyj­ścia; tra­gizm;
2. odz­na­cza­nie się ce­cha­mi cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi dla dra­ma­tu, ut­wo­ru li­te­rac­kie­go; dra­ma­tycz­ność, sce­nicz­ność


Źródła:

SJP.pl

Dramatyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dra­ma­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Dramatyzować

1. przy­go­to­wy­wać do wy­sta­wie­nia na sce­nie w po­sta­ci przed­sta­wie­nia, na­da­wać formę dra­ma­tu; usce­nicz­niać;
2. przed­sta­wiać zda­rze­nia z prze­sa­dą, na­da­jąc im cechy dra­ma­tu, wy­ol­brzy­mia­jąc nie­szczę­ście; tra­gi­zo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. udra­ma­ty­zo­wać)

 (1.1) pot. przed­sta­wiać w prze­sad­nie dra­ma­tycz­ny spo­sób

 (1.2) liter. teatr. prze­ra­biać na dra­mat, na formę sce­nicz­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dramiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dramolet

nie­wiel­ki utwór sce­nicz­ny o do­wol­nej for­mie i te­ma­ty­ce


Źródła:

SJP.pl

Dramowy

→ drama


Patrz:drama

Źródła:

SJP.pl

Dramstik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. spoż. po­du­dzie z kur­cza­ka


Źródła:

Wiktionary

Dranica

cien­ka, wąska deska łu­pa­na z pnia drze­wa igla­ste­go, uży­wa­na w bu­dow­nict­wie drew­nia­nym zwy­kle do kry­cia da­chów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. ręcz­nie łu­pa­na de­szczuł­ka sto­so­wa­na na po­kry­cia da­cho­we;


Dra­ni­ca – drew­nia­ny ma­te­riał do wy­ko­ny­wa­nia po­kryć da­cho­wych. Ręcz­nie łu­pa­na de­szczuł­ka. Wy­mia­ry dra­ni­cy:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dranicowy

przy­miot­nik od: dra­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Draniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dranik

bia­ło­ru­ski pla­cek ziem­nia­cza­ny z do­dat­kiem ce­bu­li


Źródła:

SJP.pl

Draniowaty

po­tocz­nie: po­stę­pu­ją­cy nie­e­tycz­nie; byd­la­ko­wa­ty, ła­chu­dro­wa­ty, łaj­da­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Dranka

cien­ka li­stwa słu­żą­ca do obi­ja­nia su­fi­tów i ścian w drew­nia­nych bu­dyn­kach jako po­dło­że pod tynk


Źródła:

SJP.pl

Drapacz

1. po­tocz­nie: bar­dzo wy­so­ki bu­dy­nek, ma­ją­cy kil­ka­dzie­siąt pię­ter; dra­pacz chmur, wie­żo­wiec;
2. wy­cie­racz­ka do obu­wia zro­bio­na z drze­wa lub drutu;
3. na­rzę­dzie rol­ni­cze słu­żą­ce do kru­sze­nia brył, spulch­nia­nia ziemi i wy­gra­bia­nia chwa­stów; kul­ty­wa­tor, ek­styr­pa­tor, brona sprę­ży­no­wa;
4. ma­szy­na słu­żą­ca do roz­cze­sy­wa­nia przę­dzy;
5. na­rzę­dzie ka­mien­ne wy­ko­ny­wa­ne z wió­rów i odłup­ków, po­wszech­ne w gór­nym pa­le­o­li­cie, me­zo­li­cie i ne­o­li­cie;
6. mała kot­wi­ca z czte­re­ma wy­gię­ty­mi ła­pa­mi usta­wio­ny­mi na krzyż, uży­wa­na do kot­wi­cze­nia łodzi oraz po­szu­ki­wa­nia i wy­ła­wia­nia przed­mio­tów za­to­pio­nych na ma­łych głę­bo­ko­ściach;
7. daw­niej: krzyw­dzi­ciel, zdzier­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. kul­ty­wa­tor


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drapaczka

1. po­tocz­nie: przed­miot do dra­pa­nia się;
2. przed­miot do ście­ra­nia pa­zu­rów, przez­na­czo­ny dla kotów


Źródła:

SJP.pl

Drapaczowy

→ dra­pacz


Patrz:drapacz

Źródła:

SJP.pl

Drapak

po­tocz­nie:
1. stara, zdar­ta mio­tła, dru­ciak do szo­ro­wa­nia itp.;
2. za­baw­ka do dra­pa­nia dla kota;
3. dawne ostre na­rzę­dzie ka­mien­ne;
4. brzyd­kie drze­wo igla­ste;
5. w wy­ra­że­niu "dać dra­pa­ka" - uciec, zbiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stara, zni­szczo­na mio­tła lub szczot­ka

 (1.2) za­baw­ka dla kota, czę­sto po­łą­czo­na z bud­ka­mi, do któ­rych zwie­rzę może wcho­dzić, lub/i le­go­wi­skiem

 (1.3) ro­dzaj stru­ga

 (1.4) ro­dzaj kot­wi­cy

 (1.5) bot. lud. w lm. je­ży­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drapakowy

→ dra­pak


Patrz:drapak

Źródła:

SJP.pl

Drapalnia

od­dział fa­bry­ki, w któ­rym od­by­wa się dra­pa­nie tka­nin


Źródła:

SJP.pl

Drapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dra­pać.


Źródła:

Wiktionary

Drapanka

pi­san­ka zdo­bio­na przez wy­dra­py­wa­nie wzo­rów na sko­rup­ce za­bar­wio­nej na jeden kolor; kro­szon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. pi­san­ka pow­sta­ją­ca przez wy­dra­py­wa­nie wzo­rów na zew­nętrz­nej bar­wio­nej po­wło­ce jajka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Draparka

ma­szy­na do dra­pa­nia tka­nin, na­da­ją­ca im pu­szy­stość i wło­cha­tość; je­żar­ka


Dra­par­ka – ma­szy­na włó­kien­ni­cza, słu­żą­ca do na­da­wa­nia tka­ni­nom wło­cha­to­ści, pu­szy­sto­ści. Tka­ni­na jest prze­pu­szcza­na mię­dzy dwoma wał­ka­mi z igła­mi gła­dzą­cy­mi i dra­pią­cy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Draparnia

urzą­dze­nie sto­so­wa­ne w fa­bry­ce pa­pie­ru do dra­pa­nia filcu


Źródła:

SJP.pl

Draparski

przy­miot­nik od: dra­par­ka


Źródła:

SJP.pl

Drapać

1. skro­bać, po­cie­rać czymś ostrym, np. paz­nok­cia­mi;
2. o ubra­niu, kurzu itp.: draż­nić skórę, po­wo­do­wać swę­dze­nie;
3. dra­pać się:
a) skro­bać się, po­cie­rać się czymś ostrym;
b) iść pod górę, mę­cząc się; piąć się, prze­dzie­rać się


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­cią­gać po czymś paz­nok­cia­mi lub pa­zu­ra­mi

 (1.2) zdzie­rać po­wierzch­nię czymś ostrym lub szorst­kim

 (1.3) o pyle, kurzu: do­sta­wać się do nosa, gar­dła po­wo­du­jąc swę­dze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny dra­pać się

 (2.1) dra­pać (1.1) sa­me­go sie­bie, naj­czę­ściej wsku­tek swę­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapała

1. skro­bać, po­cie­rać czymś ostrym, np. paz­nok­cia­mi;
2. o ubra­niu, kurzu itp.: draż­nić skórę, po­wo­do­wać swę­dze­nie;
3. dra­pać się:
a) skro­bać się, po­cie­rać się czymś ostrym;
b) iść pod górę, mę­cząc się; piąć się, prze­dzie­rać się


Źródła:

SJP.pl

Draperia

tka­ni­na uło­żo­na w de­ko­ra­cyj­ne fałdy, sto­so­wa­na głów­nie na ozdob­ne za­sło­ny, por­tie­ry itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­te­riał uło­żo­ny kunsz­tow­nie w fałdy;


Dra­pe­ria – de­ko­ra­cyj­na tka­ni­na uło­żo­na w ozdob­ne fałdy, sto­so­wa­na jako ele­ment wy­stro­ju wnętrz.

Dra­pe­rie szcze­gól­nie po­pu­lar­ne były w re­pre­zen­ta­cyj­nych wnę­trzach ba­ro­ko­wych.

Two­rzo­no także imi­ta­cje dra­pe­rii ze stiu­ku, tynku, ka­mie­nia lub drew­na, nie­kie­dy po­zła­ca­ne, które oprócz de­ko­ra­cji wnętrz słu­ży­ły rów­nież do ozda­bia­nia oł­ta­rzy i na­grob­ków, a od XVIII wieku także ele­wa­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Draperiowy

→ dra­pe­ria


Patrz:draperia

Źródła:

SJP.pl

Drapichrust

1. po­tocz­nie: osoba młoda, zwy­kle chło­pak, skora do ro­bie­nia psot; gał­gan, hul­taj;
2. daw­niej: obie­żyś­wiat, włó­czę­ga; obie­ży­sas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. żart. młoda osoba, skłon­na do psot i nie­po­waż­nie się za­cho­wu­ją­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapiestwo

daw­niej:
1. ra­bo­wa­nie, plą­dro­wa­nie, łu­pie­nie; gra­bież, ra­bu­nek;
2. gra­bież­cy, łu­pież­cy


Źródła:

SJP.pl

Drapiewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drapież

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. gra­bież, ra­bo­wa­nie, ra­bu­nek

 (1.2) daw. to, co zra­bo­wa­no


Źródła:

Wiktionary

Drapieżca

1. zwie­rzę za­bi­ja­ją­ce inne zwie­rzę­ta w celu zdo­by­cia po­ży­wie­nia; dra­pież­nik;
2. daw­niej: rabuś, na­past­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba lub kraj na­pa­da­ją­cy

 (1.2) zool. zwie­rzę, któ­re­go po­kar­mem są inne zwie­rzę­ta, a jego spo­sób odży­wia­nia do­pro­wa­dza do śmier­ci ofiar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapieżczy

→ dra­pież­ca


przy­miot­nik

 (1.1) ekol. taki, który żywi się in­ny­mi zwie­rzę­ta­mi

 (1.2) przen. ce­cha­mi przy­po­mi­na­ją­cy dra­pież­ni­ka


Patrz:drapieżca

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapieżne

1. o zwie­rzę­tach: ży­wią­cy się mię­sem in­nych zwie­rząt;
2. świad­czą­cy o byciu dra­pież­ni­kiem, np. dra­pież­na pa­szcza;
3. agre­syw­ny, bezwz­ględ­ny, za­bor­czy;
4. zwra­ca­ją­cy uwagę swoją in­ten­syw­no­ścią, np. agre­syw­ny ma­ki­jaż


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Car­ni­vo­ra|ref=tak., rząd lą­do­wych i wod­nych ssa­ków ło­ży­sko­wych z pod­gro­ma­dy ży­wo­rod­nych;


Dra­pież­ne (Car­ni­vo­ra) – rząd lą­do­wych i wod­nych ssa­ków z in­fra­gro­ma­dy ło­ży­skow­ców (Pla­cen­tia) w obrę­bie pod­gro­ma­dy ży­wo­rod­nych (The­ria).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drapieżnica

→ dra­pież­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca zwie­rzę­cia, któ­re­go po­kar­mem są inne zwie­rzę­ta, a jego spo­sób odży­wia­nia do­pro­wa­dza do śmier­ci ofiar


Patrz:drapieżnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapieżnictwo

od­dzia­ły­wa­nie an­ta­go­ni­stycz­ne po­mię­dzy po­pu­la­cja­mi, w któ­rym osob­ni­ki jed­nej po­pu­la­cji sta­no­wią po­ży­wie­nie osob­ni­ków dru­giej po­pu­la­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ekol. forma za­spo­ka­ja­nia po­trzeb po­kar­mo­wych przez zja­da­nie ciała ofia­ry;


Dra­pież­nict­wo – bywa de­fi­nio­wa­ne jako spo­sób odży­wia­nia się or­ga­niz­mów, po­le­ga­ją­cy na wy­ko­rzy­sta­niu jako po­karm ciała in­ne­go zwie­rzę­cia i w odróż­nie­niu od pa­so­żyt­nict­wa pro­wa­dzą­cy do śmier­ci ofia­ry. W eko­lo­gii jest trak­to­wa­ne jako jedna z form an­ta­go­ni­stycz­nych za­leż­no­ści mię­dzy­ga­tun­ko­wych ("dra­pież­nik"–"ofia­ra") lub wew­nątrz­ga­tun­ko­wych (np. ka­ni­ba­lizm), które wyksz­tał­ci­ły się w toku ko­e­wo­lu­cji (adap­ta­cja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drapieżniczka

sa­micz­ka dra­pież­ne­go zwie­rzę­cia


Źródła:

SJP.pl

Drapieżniczy

→ dra­pież­nik


Patrz:drapieżnik

Źródła:

SJP.pl

Drapieżnie

przy­słó­wek

 (1.1) za­cho­wu­jąc się w spo­sób na­past­li­wy, agre­syw­ny


Źródła:

Wiktionary

Drapieżniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dra­pież­nie


Źródła:

SJP.pl

Drapieżniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dra­pież­ny


Źródła:

SJP.pl

Drapieżnik

zwie­rzę ży­wią­ce się mię­sem in­nych zwie­rząt; zwie­rzę dra­pież­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. zwie­rzę, któ­re­go po­kar­mem są inne zwie­rzę­ta, a jego spo­sób odży­wia­nia do­pro­wa­dza do śmier­ci ofiar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapieżność

→ dra­pież­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekol. cecha dra­pież­ni­ków

 (1.2) chci­wość, za­bor­czość


Patrz:drapieżny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapieżny

1. o zwie­rzę­tach: ży­wią­cy się mię­sem in­nych zwie­rząt;
2. świad­czą­cy o byciu dra­pież­ni­kiem, np. dra­pież­na pa­szcza;
3. agre­syw­ny, bezwz­ględ­ny, za­bor­czy;
4. zwra­ca­ją­cy uwagę swoją in­ten­syw­no­ścią, np. agre­syw­ny ma­ki­jaż


przy­miot­nik

 (1.1) biol. taki, który żywi się in­ny­mi zwie­rzę­ta­mi

 (1.2) przen. ce­cha­mi przy­po­mi­na­ją­cy dra­pież­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapieżyć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. na­pa­dać i łupić


Źródła:

Wiktionary

Drapirzyt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. palec środ­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Drapiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drapnąć

1. szarp­nąć, prze­cią­gnąć paz­nok­cia­mi, pa­zu­ra­mi lub czymś ostrym; skrob­nąć;
2. po­tocz­nie: czmych­nąć, um­knąć, zwiać;
3. po­tocz­nie: ująć kogoś, aresz­to­wać, cap­nąć;
4. po­tocz­nie: ukraść coś, zwę­dzić;
5. drap­nąć się - drap­nąć sie­bie sa­me­go


Źródła:

SJP.pl

Drapol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) środ. ornit. ptak z rzędu szpo­nia­stych


Źródła:

Wiktionary

Drapowanie

de­ko­ra­cyj­ny układ fałd na tka­ni­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dra­po­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drapować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. udra­po­wać)

 (1.1) two­rzyć na ma­te­ria­le fałdy, mar­szcze­nia

 (1.2) po­kry­wać po­mar­szczo­nym ma­te­ria­łem

 (1.3) przy­pi­sy­wać wznio­słe cechy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny dra­po­wać się (dk. udra­po­wać się)

 (2.1) ukła­dać się w ozdob­ne fałdy

 (2.2) dra­pu­jąc, na­kła­dać na sie­bie

 (2.3) przy­bie­rać wznio­słe pozy i po­ka­zy­wać się jako ktoś wy­jąt­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Drapowy

przy­miot­nik

 (1.1) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. be­żo­wy


Źródła:

Wiktionary

Draska

siar­ko­wa­na część pu­deł­ka, o którą po­cie­ra się za­pał­kę, lont itp. przy za­pa­la­niu; po­tar­ka, po­cier­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ścian­ka pu­deł­ka od za­pa­łek po­kry­ta spe­cjal­ną masą, słu­żą­ca do za­pa­la­nia za­pa­łek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Draskowy

→ dra­ska, np. pe­tar­da dra­sko­wa


Źródła:

SJP.pl

Drasnąć

lekko ska­le­czyć lub ude­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Drastycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób dra­stycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Drastyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dra­stycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Drastyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dra­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Drastyczność

→ dra­stycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest dra­stycz­ne


Patrz:drastyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drastyczny

1. sil­nie dzia­ła­ją­cy, sku­tecz­ny, ostry;
2. nie­przyz­wo­i­ty, nies­macz­ny, obra­ża­ją­cy po­czu­cie mo­ral­no­ści


przy­miot­nik

 (1.1) pełen ja­skra­wo­ści, wy­ra­zi­sto­ści, cza­sem też - bru­tal­no­ści

 (1.2) o zmia­nie lub o me­to­dzie: gwał­tow­ny, ra­dy­kal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dratewka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od drat­wa

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (2.1) przest. żart. szewc


Źródła:

Wiktionary

Dratwa

grube, szew­skie nici


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzem. szew­ska lub ry­mar­ska nić


Drat­wa – gruba, mocna nić ko­nop­na lub lnia­na, na­sy­co­na smołą lub wo­skiem, uży­wa­na do szy­cia skór i in­nych twar­dych ma­te­ria­łów przez szew­ców i ry­ma­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dratwowy

→ drat­wa


Patrz:dratwa

Źródła:

SJP.pl

Drawa

1. wieś w Pol­sce;
2. do­pływ Du­na­ju;
3. do­pływ No­te­ci


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­nych Wło­szech, po­łud­nio­wej Au­strii, wschod­niej Sło­we­nii i pół­noc­nej Chor­wa­cji, sta­no­wi część gra­ni­cy chor­wac­ko-wę­gier­skiej, prawy do­pływ Du­na­ju;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drawicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drawid.

skrót od: dra­wi­dyj­ski


Źródła:

SJP.pl

Drawida

czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go te­re­ny Sri Lanki i Indii


Źródła:

SJP.pl

Drawidologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. etn. jęz. nauka o lu­dach dra­wi­dyj­skich, ich ję­zy­kach i kul­tu­rze


Dra­wi­do­lo­gia – nauka o ję­zy­kach, li­te­ra­tu­rze, sztu­ce, hi­sto­rii, spo­łe­czeń­stwie, życiu co­dzien­nym i oby­cza­jach, po­li­ty­ce, re­li­gii, fi­lo­zo­fii itp. wła­ści­wych dla dra­wi­dyj­skiej czę­ści Indii, dzie­dzi­na skła­do­wa in­do­lo­gii, a więc i orien­ta­li­sty­ki. Dra­wi­do­lo­gia za­wie­ra w sobie mię­dzy in­ny­mi ta­mi­li­sty­kę.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drawidowie

czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go te­re­ny Sri Lanki i Indii


Dra­wi­do­wie, Dra­wi­dzi – grupa ludów za­miesz­ku­ją­ca po­łud­nio­we Indie i pół­noc­ną Sri Lankę, po­słu­gu­ją­ca się ję­zy­ka­mi dra­wi­dyj­ski­mi. Naj­więk­sze ludy dra­wi­dyj­skie to Ta­mi­lo­wie, Ke­ral­czy­cy, Te­lu­go­wie, Kan­na­dy­go­wie i Tulu.

Ist­nie­ją hi­po­te­zy, że to Dra­wi­do­wie zbu­do­wa­li tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drawidyjka

człon­ki­ni ludu za­miesz­ku­ją­ce­go te­re­ny Sri Lanki i Indii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka grupy ludów za­miesz­ku­ją­cych po­łud­nie Indii i pół­noc Sri Lanki, po­słu­gu­ją­cych się ję­zy­ka­mi dra­wi­dyj­ski­mi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drawidyjski

do­ty­czą­cy Dra­wi­dów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Dra­wi­dów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Dra­wi­da­mi, do­ty­czą­cy Dra­wi­dów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. każdy z 85 ję­zy­ków ję­zy­ków na­le­żą­cych do ro­dzi­ny ję­zy­ków uży­wa­nych w po­łud­nio­wych In­diach, na Sri Lance i za­chod­nim Pa­ki­sta­nie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drawidzi

lud za­miesz­ku­ją­cy te­re­ny Sri Lanki i Indii; Dra­wi­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Drawieński

przy­miot­nik od: Draw­no


Źródła:

SJP.pl

Drawit

mi­ne­rał z grupy tur­ma­li­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów;


Dra­wit – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów, za­li­cza­ny do grupy tur­ma­li­nów. Jest mi­ne­ra­łem rzad­kim.

Zo­stał naz­wa­ny przez Gu­sta­va Tscher­ma­ka w 1883 roku na cześć ła­ciń­skiej nazwy rzeki Drawy (Drave), rzeki pły­ną­cej na te­re­nie Au­strii oraz Sło­we­nii, gdzie mi­ne­rał zo­stał po raz pier­wszy zna­le­zio­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drawnianin

miesz­ka­niec Draw­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Drawnianka

miesz­kan­ka Draw­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Drawno

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Draw­no ( Ne­u­we­dell) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie cho­szczeń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Draw­no. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. go­rzow­skie­go.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2010 r. mia­sto miało 2382 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drawski

przy­miot­nik od: Drawa, Draw­sko, Draw­sko Po­mor­skie


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Draw­sko

 (1.2) przym. od Draw­sko Po­mor­skie

 (1.3) przym. od Drawa (do­pływ Du­na­ju)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drawsko

przy­miot­nik od: Drawa, Draw­sko, Draw­sko Po­mor­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drawszczanin

miesz­ka­niec Draw­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Draw­ska Po­mor­skie­go

 (1.2) miesz­ka­niec Draw­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drawszczanka

miesz­kan­ka Draw­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Draw­ska Po­mor­skie­go

 (1.2) miesz­kan­ka Draw­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drała

po­tocz­nie: szyb­ka uciecz­ka; w zwro­cie: dać drała


Źródła:

SJP.pl

Drałować

po­tocz­nie: iść szyb­ko


Źródła:

SJP.pl

Drań

po­tocz­nie: czło­wiek podły, nik­czem­ny, prze­wrot­ny; łobuz, nic­poń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. męż­czyz­na podły, nie­go­dzi­wy, zły, nik­czem­ny


Drań – trze­ci sin­gel pol­skiej pio­sen­kar­ki Agniesz­ki Chy­liń­skiej z jej czwar­te­go al­bu­mu stu­dyj­ne­go, za­ty­tu­ło­wa­ne­go "Never En­ding Sorry". Sin­gel zo­stał wy­da­ny 25 stycz­nia 2023.

Kom­po­zy­cja zna­la­zła się na 14. miej­scu listy OLiA, naj­czę­ściej odt­wa­rza­nych ut­wo­rów w pol­skich roz­gło­śniach ra­dio­wych. Na­gra­nie otrzy­ma­ło w Pol­sce sta­tus pla­ty­no­we­go sin­gla, prze­kra­cza­jąc licz­bę 50 ty­się­cy sprze­da­nych kopii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drańcie

gwa­ro­wo:
1. czło­wiek ma­ją­cy złą opi­nię;
2. stara, zni­szczo­na rzecz


Źródła:

SJP.pl

Drański

po­tocz­nie:
1. nik­czem­ny, podły; ło­trow­ski;
2. do­kucz­li­wy, uciąż­li­wy, niez­no­śny


Źródła:

SJP.pl

Drańsko

po­tocz­nie:
1. nik­czem­ny, podły; ło­trow­ski;
2. do­kucz­li­wy, uciąż­li­wy, niez­no­śny


Źródła:

SJP.pl

Draństwo

po­tocz­nie:
1. ło­tro­stwo, świń­stwo
2. ho­ło­ta, ło­bu­ze­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. świń­stwo, wy­jąt­ko­wa nie­spra­wied­li­wość; podły czyn

 (1.2) pot. grupa ło­bu­zów; ho­ło­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Draśnięcie

lekko ska­le­czyć lub ude­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Draźnię

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. pierś


Źródła:

Wiktionary

Draż

cu­kie­rek z twar­dą po­le­wą; draż, dra­żet­ka


Źródła:

SJP.pl

Draża

cu­kie­rek z twar­dą po­le­wą; draż, dra­żet­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. twar­dy cu­kie­rek w for­mie pa­styl­ki lub kulki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drażeta

drob­ny, okrą­gły cu­kie­rek z li­kie­rem, sy­ro­pem lub słod­ką masą pod twar­dą po­wło­ką; dra­żet­ka


Źródła:

SJP.pl

Drażetka

1. cu­kie­rek z twar­dą po­le­wą; draża, draż;
2. lek w for­mie ta­blet­ki pow­le­czo­nej war­stwą słod­kiej masy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: draża

 (1.2) cuk. cu­kie­rek w for­mie pa­styl­ki w sko­rup­ce (otocz­ce cu­kro­wej)

 (1.3) farm. ro­dzaj ta­blet­ki pow­le­ka­nej;


Dra­żet­ka – ta­blet­ka pow­le­czo­na otocz­ką cu­kro­wą (naj­czę­ściej sa­cha­ro­zą). Otocz­ka dra­żet­ki sta­no­wi od 30% do 80% jej masy.

Dra­żet­ka jest pier­wszą po­sta­cią ta­blet­ki pow­le­ka­nej wpro­wa­dzo­ną do lecz­nict­wa – miało to miej­sce w 1891 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drażliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób draż­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Drażliwiec

po­tocz­nie: osoba skłon­na do czu­cia się po­draż­nio­nym, do obra­ża­nia się; obra­żal­ski


Źródła:

SJP.pl

Drażliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: draż­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Drażliwość

→ draż­li­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest draż­li­wy, kogo łatwo roz­draż­nić

 (1.2) cecha cze­goś, co draż­ni, wy­wo­łu­je za­draż­nie­nia, może pro­wa­dzić do nie­po­ro­zu­mień


Patrz:drażliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drażliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: draż­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Drażliwy

1. mo­gą­cy do­pro­wa­dzić do za­draż­nień, nie­po­ro­zu­mień; draż­nią­cy;
2. skłon­ny do obra­ża­nia się; prze­czu­lo­ny, wraż­li­wy, po­bud­li­wy;
3. wy­ma­ga­ją­cy de­li­kat­no­ści;
4. dra­stycz­ny, nie­przyz­wo­i­ty


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który draż­ni, pro­wa­dzi do roz­draż­nie­nia, nie­po­ro­zu­mień, zde­ner­wo­wa­nia

 (1.2) o czło­wie­ku: taki, który jest skłon­ny do ner­wo­wo­ści, po­bud­li­wo­ści; zbyt wraż­li­wy, prze­czu­lo­ny

 (1.3) taki, który jest dra­stycz­ny; nie jest ła­god­ny, po­god­ny, de­li­kat­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drażnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|draż­nić.


Źródła:

Wiktionary

Drażniąco

→ draż­nić


Patrz:drażnić

Źródła:

SJP.pl

Drażnić

de­ner­wo­wać, robić coś na prze­kór


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) iry­to­wać, de­ner­wo­wać kogoś; dzia­łać komuś na nerwy

 (1.2) po­draż­niać, wy­wo­ły­wać po­draż­nie­nie (np. skóry)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny draż­nić się

 (2.1) dro­czyć się z kimś, prze­ko­ma­rzać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drażownica

urzą­dze­nie do ro­bie­nia dra­że­tek, uży­wa­ne w prze­my­śle far­ma­ce­u­tycz­nym


Źródła:

SJP.pl

Dread

[czy­taj: dred] włosy splą­ta­ne w długi, gruby strąk; dred


Źródła:

SJP.pl

Dreadmaker

[czy­taj: dred­mej­ker] osoba osoba za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się za­pla­ta­niem dre­dów


Źródła:

SJP.pl

Dreadnought

dawny okręt wo­jen­ny; dred­not


Źródła:

SJP.pl

Dreadziarz

[czy­taj: dre­dziarz] osoba ma­ją­ca dredy; dre­dziarz


Źródła:

SJP.pl

Dreamliner

[czy­taj: drim­laj­ner] marka sa­mo­lo­tów


Źródła:

SJP.pl

Drebel

łódź do prze­wo­że­nia ży­wych ryb, bez­poś­red­nio po ich wy­ło­wie­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ryb. łódź ry­bac­ka o czę­ścio­wo dziur­ko­wa­nym dnie, dzię­ki któ­re­mu tran­spor­to­wa­ne żywe ryby, mają do­stęp do wody


Dre­bel – ro­dzaj stat­ku lub łodzi, słu­żą­cy do prze­wo­zu ży­wych ryb. Dre­blem na­zy­wa się także do­dat­ko­wą skrzy­nię na ryby, cią­gnię­tą za łódką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drech

przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej, młoda osoba no­szą­ca dres jako ubra­nie co­dzien­ne, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się za­czep­nym, agre­syw­nym za­cho­wa­niem, czę­sto po­peł­nia­ją­ca drob­ne lub po­waż­niej­sze prze­stęp­stwa; dres, dre­siarz


Źródła:

SJP.pl

Drechol

śro­do­wi­sko­wo: dre­siarz; dres


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. dre­siarz, dres


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dred

włosy splą­ta­ne w długi, gruby strąk; dread


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kos­myk wło­sów sple­cio­ne w strąk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dredek

zdrob­nie­nie od: dred: dre­dzik


Źródła:

SJP.pl

Drednot

dawny okręt wo­jen­ny; dre­ad­no­ught


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) hist. wojsk. pan­cer­nik o sil­nej ar­ty­le­rii głów­nej du­że­go ka­li­bru, bę­dą­cy przed­sta­wi­cie­lem ge­ne­ra­cji okrę­tów bu­do­wa­nej na kilka lat przed i po I woj­nie świa­to­wej;

 (1.2) pot. duży pan­cer­nik (okręt)


Dred­not (ang. "Dre­ad­no­ught") – okre­śle­nie ge­ne­ra­cji pan­cer­ni­ków (okrę­tów li­nio­wych) bu­do­wa­nych od 1906 roku do 1922 roku. Nazwa po­cho­dzi od nazwy bry­tyj­skie­go pan­cer­ni­ka HMS „Dre­ad­no­ught”, który wszedł do służ­by w grud­niu 1906 roku jako pier­wszy okręt zbu­do­wa­ny we­dług no­wych kon­cep­cji. W sto­sun­ku do wcze­śniej­szych pan­cer­ni­ków (zwa­nych przed­dred­no­ta­mi lub pre­dred­no­ta­mi), dred­no­ty cha­rak­te­ry­zo­wa­ły się:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dredy

włosy splą­ta­ne w dłu­gie, grube strą­ki


Dredy (dre­ad­lo­ki, z ang. "dre­ad­locks") – ro­dzaj fry­zu­ry pow­sta­łej ze sfil­co­wa­nych pęków wło­sów na gło­wie. Dredy są ty­po­we dla osób iden­ty­fi­ku­ją­cych się z fi­lo­zo­fią ruchu Ra­sta­fa­ri, ale no­szo­ne są także przez wiele in­nych grup i sub­kul­tur oraz w wy­ni­ku mody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dredziara

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta lub dziew­czy­na no­szą­ca dredy

 (1.2) pot. ko­bie­ta lub dziew­czy­na ro­bią­ca komuś dredy


Źródła:

Wiktionary

Dredziarz

osoba ma­ją­ca dredy; dre­a­dziarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. neol. męż­czyz­na lub chło­piec no­szą­cy dredy

 (1.2) pot. neol. męż­czyz­na lub chło­piec ro­bią­cy komuś dredy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dredzik

zdrob­nie­nie od: dred: dre­dek


Źródła:

SJP.pl

Dregowicze

ple­mię wschod­nio­sło­wiań­skie


Dre­go­wi­cze, Dro­go­wi­cze – ple­mię wschod­nio­sło­wiań­skie za­miesz­ku­ją­ce od IX do XII wieku te­re­ny dzi­siej­szej Bia­ło­ru­si.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drehbuch

sce­no­pis fil­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) środ. zob. sce­no­pis.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dreiser

naz­wi­sko, m.in. The­o­do­re Dre­i­ser (1871-1945), ame­ry­kań­ski po­wie­ścio­pi­sarz


Źródła:

SJP.pl

Drej

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drejdel

czwo­ro­bocz­ny bą­czek z li­te­rą he­braj­ską po każ­dej stro­nie, uży­wa­ny w ży­dow­skiej grze ha­zar­do­wej w cza­sie Cha­nu­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żyd. czwo­ro­bocz­ny bą­czek do upra­wia­nia tra­dy­cyj­nej gry ha­zar­do­wej na sło­dy­cze w świę­to Cha­nu­ka;


Drej­del, dri­dyl ( ‏דריידל‎ "drejdl"; ‏סביבון‎ "se­wi­won") – czwo­ro­bocz­ny bą­czek z po­je­dyn­czą li­te­rą he­braj­ską po każ­dej stro­nie, który służy do upra­wia­nia tra­dy­cyj­nej ży­dow­skiej gry ha­zar­do­wej pod­czas świę­ta Cha­nu­ka.

Przed pow­sta­niem pań­stwa Iz­ra­el w 1948 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drejer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. to­karz


Źródła:

Wiktionary

Drela

naz­wi­sko


Drela ( Dreh­le) – rzeka znaj­du­ją­ca się na te­re­nie Po­je­zie­rza Iław­skie­go, źró­dła znaj­du­ją się w oko­li­cy je­zio­ra Skier­tąg, na wschód od Mo­rą­ga, wpada do je­zio­ra Ruda Woda (zlew­nia Ka­na­łu El­blą­skie­go). Drela prze­pły­wa przez te­re­ny gminy Morąg i gminy Mał­dy­ty. Naj­więk­sza miej­sco­wo­ścią po­ło­żo­ną nad tą rzeką jest Morąg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drelich

1. gruba, mocna tka­ni­na ba­weł­nia­na lub lnia­na, o splo­cie uko­śnym, uży­wa­na na ubra­nia ro­bo­cze, po­krow­ce itp.
2. ubra­nie z tka­ni­ny dre­li­cho­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. mocna tka­ni­na uży­wa­na do pro­duk­cji odzie­ży ro­bo­czej i po­krow­ców;

 (1.2) pot. odzież z dre­li­chu (1.1)


Dre­lich – ro­dzaj moc­nej, gru­bej, półl­nia­nej lub lnia­nej tka­ni­ny wy­ko­na­nej w splo­cie sko­śnym, z os­no­wą po­trój­ną. Dre­lich zna­lazł za­sto­so­wa­nie jako ma­te­riał na po­kry­cia ma­te­ra­ców, odzież ro­bo­czą, mar­ki­zy, worki, obru­sy, po­krow­ce, piór­ni­ki oraz let­nie ubra­nia woj­sko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drelichowy

przy­miot­nik od: dre­lich


Źródła:

SJP.pl

Drelichy

1. gruba, mocna tka­ni­na ba­weł­nia­na lub lnia­na, o splo­cie uko­śnym, uży­wa­na na ubra­nia ro­bo­cze, po­krow­ce itp.
2. ubra­nie z tka­ni­ny dre­li­cho­wej


Źródła:

SJP.pl

Dreliszek

zdrob­nie­nie od: dre­lich


Źródła:

SJP.pl

Drelować

wyj­mo­wać pest­ki z owo­ców; dry­lo­wać, pest­ko­wać, wy­pest­ko­wy­wać, wy­dry­lo­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Drelowski

przy­miot­nik od: Dre­lów


Źródła:

SJP.pl

Drelów

wieś w Pol­sce


Dre­lów (gwa­ro­wo "Dre­ló­vo") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Dre­lów. Leży na ob­sza­rze Za­klę­sło­ści Ło­ma­skiej.

18 lu­te­go 2025 w Dre­lo­wie dosz­ło do spad­ku me­te­o­ry­tu.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Dre­lów. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drelówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. roln. techn. siew­nik rzę­do­wy


Źródła:

Wiktionary

Dren

są­czek;
1. rurka sto­so­wa­na przy od­pro­wa­dza­niu wy­dzie­lin z ran lub jam ciała;
2. prze­wód, rurka słu­żą­ca do od­pro­wa­dza­nia nad­mia­ru wód grun­to­wych oraz do osu­sza­nia bu­dyn­ków, ulic itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. rura od­pro­wa­dza­ją­ca wody grun­to­we

 (1.2) med. rurka ma­ją­ca od­pro­wa­dzać płyny poza ciało cho­re­go

 (1.3) elektr. jedna z elek­trod w tran­zy­sto­rze po­lo­wym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drenarka

ma­szy­na do dre­no­wa­nia


Dre­nar­ka – urzą­dze­nie me­lio­ra­cyj­ne (wąż z PCW z ot­wor­ka­mi umie­szczo­ny pod po­wierzch­nią ziemi lub rurki ce­ra­micz­ne), słu­żą­ce do od­pro­wa­dza­nia nad­mia­ru wody z grun­tu (tor­fo­wisk, za­głę­bień ziem­nych, miejsc pod­mo­kłych przez­na­czo­nych pod bu­do­wę) w celu jego osu­sze­nia. Woda od­pro­wa­dza­na może być do rowów, rzek, sta­wów lub in­nych ma­ga­zy­nów wody. Dre­nar­ka może słu­żyć rów­nież do na­wad­nia­nia. Pra­wi­dło­we dzia­ła­nie dre­nar­ki w za­leż­no­ści od przez­na­cze­nia za­le­ży od kie­run­ku spadu kła­dzio­ne­go węża lub ce­ra­mi­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drenarski

do­ty­czą­cy dre­no­wa­nia, wy­ko­rzy­sty­wa­ny przy dre­no­wa­niu


Źródła:

SJP.pl

Drenaż

1. osu­sza­nie grun­tów za po­mo­cą ukła­da­nych pod zie­mią dre­nów; dre­no­wa­nie;
2. sieć po­dziem­nych ka­na­łów do osu­sza­nia gleby; dre­now­nia;
3. od­pro­wa­dza­nie pły­nów z or­ga­niz­mu przy po­mo­cy dre­nów;
4. zmniej­sza­nie ilo­ści pie­nię­dzy na rynku;
5. dre­naż móz­gów - emi­gra­cja za­rob­ko­wa spe­cja­li­stów wy­so­kiej klasy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. osu­sza­nie gleby za po­mo­cą dre­nów umie­szcza­nych pod po­wierzch­nią ziemi; dre­no­wa­nie

 (1.2) techn. sieć ka­na­łów po­dziem­nych (dre­nów) słu­żą­ca do osu­sza­nia i re­gu­lo­wa­nia stop­nia wil­got­no­ści gleby;

 (1.3) med. od­pro­wa­dza­nie z or­ga­niz­mu pły­nów ustro­jo­wych (np. ropy, krwi, żółci) za po­mo­cą dre­nów; sącz­ko­wa­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drenażowy

przy­miot­nik od: dre­naż


Źródła:

SJP.pl

Drenik

1. zdrob­nie­nie od: dren;
2. dre­nik wen­ty­la­cyj­ny - rurka sto­so­wa­na w le­cze­niu za­pa­le­nia ucha


Dre­nik – wieś w Sło­we­nii, w gmi­nie Škofljica. W 2018 roku li­czy­ła 67 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drenowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dre­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Drenować

1. osu­szać grunt przez od­pro­wa­dza­nie nad­mia­ru wody sącz­ka­mi;
2. od­pro­wa­dzać sącz­ka­mi nad­miar wy­dzie­lin z or­ga­niz­mu; sącz­ko­wać;
3. po­tocz­nie: po­zba­wiać pie­nię­dzy lub za­so­bów


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) techn. osu­szać teren

 (1.2) przen. po­zba­wiać za­so­bów lub pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drenownia

sy­stem rur od­pły­wo­wych do osu­sza­nia grun­tu; dre­naż


Źródła:

SJP.pl

Drenowy

przy­miot­nik od: dren


Źródła:

SJP.pl

Drepanis

ptak z ro­dzi­ny łu­szcza­ków, wy­stę­pu­ją­cy nieg­dyś na Ha­wa­jach, z ga­tun­ku uwa­ża­ne­go za wy­mar­ły


Dre­pa­nis – wy­mar­ły ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny łu­ska­czy (Car­du­e­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny łu­szcza­ko­wa­tych (Frin­gil­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drepanocyt

zwy­kle w l.mn.: krwin­ki czer­wo­ne w kształ­cie sier­pa lub zia­ren owsa, wy­stę­pu­ją­ce we krwi osób cho­rych na nie­dokr­wi­stość sier­po­wa­tą


Źródła:

SJP.pl

Drepanocytoza

cho­ro­ba ge­ne­tycz­na ob­ja­wia­ją­ca się wy­stę­po­wa­niem we krwi dre­pa­no­cy­tów; nie­dokr­wi­stość sier­po­wa­ta


Źródła:

SJP.pl

Dreptacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ba­di­ster|Cla­ir­vil­le|ref=tak., chrząszcz z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych;


Drep­tacz ("Ba­di­ster") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych i po­dro­dzi­ny dzie­ro­wa­tych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dreptak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|War­sza­wa. koń


Źródła:

Wiktionary

Dreptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|drep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Dreptanina

po­tocz­nie:
1. drep­ta­nie tam i z po­wro­tem;
2. na­prze­mien­ne pod­no­sze­nie nóg w tym samym miej­scu;
3. wy­ko­ny­wa­nie ru­ty­no­wych obo­wiąz­ków, cią­głe zaj­mo­wa­nie się jakąś spra­wą


Źródła:

SJP.pl

Dreptać

iść ma­ły­mi kro­ka­mi; prze­bie­rać no­ga­mi


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. po­drep­tać)

 (1.1) cho­dzić szyb­ko i drob­ny­mi kro­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dres

strój skła­da­ją­cy się z dłu­gich spod­ni i bluzy, no­szo­ny przez spor­tow­ców pod­czas tre­nin­gów, wy­stę­pów itp., także jako strój do­mo­wy lub co­dzien­ny, zwła­szcza przez dre­sia­rzy; dresy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. sport. wy­god­ny strój tre­nin­go­wy (kom­plet góra i dół) no­szo­ny naj­czę­ściej przez spor­tow­ców

 (1.2) gw-pl|Tar­nów. bot. rdest ptasi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. osoba na­le­żą­ca do sub­kul­tu­ry dre­sia­rzy


Dres – strój spor­to­wy, prze­waż­nie dwu­czę­ścio­wy, skła­da­ją­cy się z lek­kiej luź­nej kurt­ki (zwy­kle za­pi­na­nej z przo­du na suwak) i luź­nych spod­ni. Dres uszy­ty jest z ma­te­ria­łu łatwo wchła­nia­ją­ce­go pot, naj­czę­ściej ba­weł­ny, we­lu­ru lub tka­ni­ny po­lie­stro­wej (np. or­ta­lio­nu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dresiara

przed­sta­wi­ciel­ka sub­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej, młoda dziew­czy­na no­szą­ca dres jako ubra­nie co­dzien­ne, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się za­czep­nym, agre­syw­nym za­cho­wa­niem, czę­sto po­peł­nia­ją­ca drob­ne lub po­waż­niej­sze prze­stęp­stwa (np. wy­mu­sza­nie pie­nię­dzy)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przed­sta­wi­ciel­ka sub­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej, dziew­czy­na z blo­ko­wi­ska na co dzień no­szą­ca ubra­nia spor­to­we, ko­ja­rzo­na z za­czep­nym za­cho­wa­niem, tan­det­nym gu­stem i skłon­no­ścią do po­peł­nia­nia drob­nych prze­stępstw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dresiarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­jazd dre­sia­rza


Źródła:

Wiktionary

Dresiarnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ogół dre­sia­rzy


Źródła:

Wiktionary

Dresiarski

→ dre­siarz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dre­sem lub kul­tu­rą dre­sia­rzy


Patrz:dresiarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dresiarsko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób dre­siar­ski


Źródła:

Wiktionary

Dresiarstwo

spo­sób za­cho­wa­nia się i po­stę­po­wa­nia dre­sia­rzy: ek­spo­no­wa­nie i uży­wa­nie siły fi­zycz­nej do roz­wią­zy­wa­nia kon­flik­tów, do­ko­ny­wa­nie kra­dzie­ży, ro­zbo­jów itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spo­sób bycia ty­po­wy dla dre­sia­rzy

 (1.2) ogół dre­sia­rzy lub grupa dre­sia­rzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dresiarz

przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej, młoda osoba no­szą­ca dres jako ubra­nie co­dzien­ne, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się za­czep­nym, agre­syw­nym za­cho­wa­niem, czę­sto po­peł­nia­ją­ca drob­ne lub po­waż­niej­sze prze­stęp­stwa; dres, drech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) so­cjol. pejor. przed­sta­wi­ciel sub­kul­tu­ry miej­skiej ma­ją­cy w zwy­cza­ju no­sze­nie na co dzień dre­sów, ko­ja­rzo­ny z agre­sją i po­sta­wa­mi aspo­łecz­ny­mi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dresik

zdrob­nie­nie od: dres


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: dres


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dresing

[czy­taj: dres-ing] sos z ma­jo­ne­zu, z przy­pra­wa­mi, do­da­wa­ny do zim­nych po­traw; dres­sing


Źródła:

SJP.pl

Dresiwo

żar­to­bli­wie: ubra­nie dre­so­we


Źródła:

SJP.pl

Dresowy

przy­miot­nik od: dres


Źródła:

SJP.pl

Dressing

[czy­taj: dres-ing] sos z ma­jo­ne­zu, z przy­pra­wa­mi, do­da­wa­ny do zim­nych po­traw; dre­sing


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. zimny sos do sa­ła­tek i su­ró­wek, zwy­kle na bazie oliwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dresy

strój skła­da­ją­cy się z dłu­gich spod­ni i bluzy, no­szo­ny przez spor­tow­ców pod­czas tre­nin­gów, wy­stę­pów itp., także jako strój do­mo­wy lub co­dzien­ny, zwła­szcza przez dre­sia­rzy; dres


Źródła:

SJP.pl

Dreszcz

uczu­cie zimna po­łą­czo­ne z mi­mo­wol­ny­mi ru­cha­mi mię­śni, wy­stę­pu­ją­ce pod­czas cho­ro­by lub wsku­tek ner­wo­wej re­ak­cji na coś; mro­wie, ciar­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. od­czu­cie zimna wraz z drże­niem ciała wy­wo­ła­ne silną emo­cją lub cho­ro­bą;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dreszcze

uczu­cie zimna po­łą­czo­ne z mi­mo­wol­ny­mi ru­cha­mi mię­śni, wy­stę­pu­ją­ce pod­czas cho­ro­by lub wsku­tek ner­wo­wej re­ak­cji na coś; mro­wie, ciar­ki


Dre­szcze – drob­no­fa­li­ste drże­nie ciała (10 – 20/sek.) wy­wo­ła­ne nie­sko­or­dy­no­wa­ny­mi skur­cza­mi mię­śni, po­ja­wia­ją­ce się zwy­kle pod­czas szyb­kie­go wzro­stu ogól­nej tem­pe­ra­tu­ry ciała do wy­so­kich war­to­ści. Dre­szcze wy­stę­pu­ją u zwie­rząt sta­ło­ciepl­nych, w tym u czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dreszczowiec

film lub książ­ka o sen­sa­cyj­nej akcji, prze­peł­nio­nej at­mos­fe­rą grozy i nie­sa­mo­wi­to­ści; thril­ler


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj ut­wo­ru sen­sa­cyj­ne­go, filmu lub po­wie­ści ma­ją­ce­go wy­wo­łać u od­bior­cy uczu­cie grozy; w odróż­nie­niu od hor­ro­ru za­gro­że­nie jest re­al­ne;


Dre­szczo­wiec (z thril­ler) – ro­dzaj ut­wo­ru sen­sa­cyj­ne­go, po­wie­ści, filmu lub se­ria­lu te­le­wi­zyj­ne­go, ma­ją­ce­go wy­wo­łać u czy­tel­ni­ka bądź widza dreszcz emo­cji. Wy­ko­rzy­stu­je on na­pię­cie, nie­pew­ność i ta­jem­ni­czość jako głów­ne ele­men­ty ut­wo­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dreszczowy

przy­miot­nik od: dreszcz


Źródła:

SJP.pl

Dreszczyk

po­tocz­nie:
1. zdrob­nie­nie od: dreszcz;
2. silne od­czu­cie wy­wo­ła­ne w związ­ku z jakąś sy­tu­a­cją


Źródła:

SJP.pl

Dreszować

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|War­mia. młó­cić


Źródła:

Wiktionary

Dresówka

po­tocz­nie: dzia­ni­na, tka­ni­na dre­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Drewa

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drewienko

mały ka­wa­łek drew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: drew­no

 (1.2) pot. nie­wiel­ki ka­wa­łek drew­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drewienkowy

→ dre­wien­ko; drew­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Drewko

po­lan­ko, szczap­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. mały ka­wa­łek drew­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drewkowe

→ drew­ko; dre­wien­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Drewkowy

→ drew­ko; dre­wien­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Drewlanie

ple­mię wschod­nio­sło­wiań­skie


Drew­la­nie (sta­ro­rus. "Древлѧне") – ple­mię wschod­nio­sło­wiań­skie. Jedno z ple­mion wy­mie­nio­nych w "Po­wie­ści do­rocz­nej".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drewlanin

czło­nek ple­mie­nia wschod­nio­sło­wiań­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Drewlański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Drew­la­na­mi, do­ty­czą­cy Drew­lan


Źródła:

Wiktionary

Drewnal

gra­fi­ka na­ma­lo­wa­na na drew­nia­nej po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Drewniacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drewniaczek

zdrob­nie­nie od: drew­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od drew­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drewniaczki

zdrob­nie­nie od: drew­niak


Drew­niacz­ki (niem. "Wil­helms­wal­de") – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Skórcz.

Ko­lo­nia wcho­dzi w skład so­łect­wa Wiel­ki Bu­ko­wiec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drewniak

1. drew­nia­ny, par­te­ro­wy bu­dy­nek;
2. but z drew­nia­ną po­desz­wą;
3. duża drew­nia­na czcion­ka dru­kar­ska;
4. po­spo­li­ty w Pol­sce sta­wo­nóg dra­pież­ny ży­ją­cy m. in. pod korą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) obuw. but (zwy­kle kla­pek) z drew­na lub na gru­bej drew­nia­nej po­desz­wie

 (1.2) pot. drew­nia­ny bu­dy­nek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bu­no­cep­ha­lus co­ra­co­i­de­us|ref=tak., ryba słod­ko­wod­na z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aspre­di­ni­dae|ref=tak.;

 (2.2) biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hy­po­xy­lon|Bull.|ref=tak., ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny próch­nil­co­wa­tych;

 (2.3) zool. pot. wij drew­niak, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lit­ho­bius for­fi­ca­tus|ref=tak. z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lit­ho­bii­dae|ref=tak., sta­wo­nóg ży­ją­cy prze­waż­nie pod korą drzew;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) slang. przen. czło­wiek spo­koj­ny, stro­nią­cy od roz­ry­wek

 (3.2) gw-pl|War­sza­wa. głu­pek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drewniaki

1. drew­nia­ny, par­te­ro­wy bu­dy­nek;
2. but z drew­nia­ną po­desz­wą;
3. duża drew­nia­na czcion­ka dru­kar­ska;
4. po­spo­li­ty w Pol­sce sta­wo­nóg dra­pież­ny ży­ją­cy m. in. pod korą


Źródła:

SJP.pl

Drewniany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­na­ny z drew­na

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) przen. o dźwię­ku: po­cho­dzą­cy od przed­mio­tu z drew­na

 (2.2) przen. o ludz­kim gło­sie: dręt­wy, os­chły, nie­przy­jem­ny, bez wy­ra­zu

 (2.3) przen. o czę­ściach ciała: sztyw­ny, dręt­wy, niez­grab­ny

 (2.4) przen. o czło­wie­ku, sztu­ce lub wy­ra­ża­niu emo­cji: be­zbarw­ny, zimny, obo­jęt­ny


Źródła:

Wiktionary

Drewnica

wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drewnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. pro­ces po­le­ga­ją­cy na wni­ka­niu li­gni­ny do ścian ko­mór­ko­wych, pro­wa­dzą­cy naj­czę­ściej do śmier­ci ko­mór­ki, na zew­nątrz wi­docz­ny jako sztyw­nie­nie pędów


Drew­nie­nie (li­gni­fi­ka­cja) – bio­lo­gicz­ny pro­ces in­kru­sta­cji ścia­ny ko­mór­ko­wej drzew­ni­kiem (li­gni­ną), dzię­ki czemu ścia­na ko­mór­ko­wa uzy­sku­je sztyw­ność utrzy­mu­ją­cą się nawet po obu­mar­ciu za­war­to­ści ko­mór­ki. Dzię­ki wy­sy­ce­niu li­gni­ną wzra­sta nie tylko wy­trzy­ma­łość me­cha­nicz­na ścia­ny ko­mór­ko­wej, lecz także od­por­ność na dzia­ła­nie mi­kro­or­ga­niz­mów i zdol­ność do pęcz­nie­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drewnieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) bot. ule­gać pro­ce­so­wi drew­nie­nia

 (1.2) sta­wać się dręt­wym, sztyw­nym, nie­zdol­nym do ruchu


Źródła:

Wiktionary

Drewnik

re­gio­nal­nie: drwal­nia - po­mie­szcze­nie do rą­ba­nia i prze­cho­wy­wa­nia drew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. drwal­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drewno

zło­żo­na tkan­ka ro­ślin­na ro­ślin na­czy­nio­wych, zaj­mu­ją­ca prze­strzeń mię­dzy rdze­niem, a kam­bium


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. tkan­ka ro­ślin­na zbu­do­wa­na głów­nie z mart­wych ko­mó­rek, prze­wo­dzą­ca wodę i sole mi­ne­ral­ne z ko­rze­ni do liści oraz sta­no­wią­ca szkie­let pod­trzy­mu­ją­cy ro­śli­nę;

 (1.2) ma­te­riał uzy­ski­wa­ny z ga­łę­zi i pni drzew uży­wa­ny w bu­dow­nict­wie, sto­lar­stwie, bed­nar­stwie itp. do wyt­wa­rza­nia róż­nych przed­mio­tów oraz jako opał;

 (1.3) rzecz. zbio­ro­wy ka­wał­ki drew­na (1.2)

 (1.4) ka­wa­łek drew­na (1.2)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drewnochron

po­tocz­nie: płyn­ny śro­dek do kon­ser­wa­cji drew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pre­pa­rat w pły­nie do kon­ser­wa­cji drew­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drewnodajny

do­star­cza­ją­cy drew­na


Źródła:

SJP.pl

Drewnojad

1. chrząszcz ży­wią­cy się drew­nem;
2. chrząszcz z ro­dzi­ny czar­nu­cho­wa­tych, ho­do­wa­ny jako owad kar­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. or­ga­nizm odży­wia­ją­cy się drew­nem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drewnopochodny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, w któ­re­go skład wcho­dzi drew­no; bę­dą­cy efek­tem prze­ro­bu drew­na


Źródła:

Wiktionary

Drewnopodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści drew­na; przy­po­mi­na­ją­cy drew­no


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy ja­kieś cechy (wy­gląd, wła­ści­wo­ści) drew­na, imi­tu­ją­cy drew­no


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drewnowiec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Drewnowkręt

ro­dzaj śruby do drew­na; drze­wow­kręt


Źródła:

SJP.pl

Drewnowski

naz­wi­sko


Drew­now­ski ("forma żeń­ska": Drew­now­ska, "licz­ba mnoga:" Drew­now­scy) – pol­skie naz­wi­sko.

Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku no­si­ło je w Pol­sce 1289 peł­no­let­nich osób. Naj­wię­cej w daw­nym woj. war­szaw­skim (257 osób), łom­żyń­skim (187 osób) i bia­ło­stoc­kim (169 osób).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drewny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. drew­nia­ny


Źródła:

Wiktionary

Drewutnia

po­mie­szcze­nie do rą­ba­nia i prze­cho­wy­wa­nia drew­na; drwal­ka, drwal­nia, drew­nik (re­gio­nal­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­mie­szcze­nie, w któ­rym rąbie się i skła­da drwa przez­na­czo­ne na po­trze­by go­spo­dar­stwa do­mo­we­go


Dre­wut­nia – prze­wiew­na bu­dow­la do prze­cho­wy­wa­nia drew­na przez­na­czo­ne­go na opał. Może być kon­struk­cją sa­mo­dziel­ną, przy­le­gać lub być czę­ścią in­nych bu­dyn­ków. Dre­wut­nia może być w po­sta­ci szopy lub sta­no­wić tylko za­da­sze­nie.

Głów­nym celem bu­do­wy tego typu obiek­tów jest ochro­na drew­na przed de­szczem i śnie­giem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dreyfus

naz­wi­sko, m.in. Al­fred Dre­y­fus (1859-1935), fran­cu­ski ofi­cer


Źródła:

SJP.pl

Dreyfusard

przed­sta­wi­ciel obozu in­te­lek­tu­al­nej le­wi­cy we Fran­cji w okre­sie tzw. spra­wy Dre­y­fu­sa; dre­y­fu­si­sta


Źródła:

SJP.pl

Dreyfuss

naz­wi­sko, m.in. Ri­chard Dre­y­fuss, ame­ry­kań­ski aktor


Źródła:

SJP.pl

Drezdenczanin

miesz­ka­niec Dre­zden­ka (mia­sta w Pol­sce); Dre­zde­nec­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Drezdenczanka

miesz­kan­ka Dre­zden­ka (mia­sta w Pol­sce); Dre­zde­nec­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Drezdenecczanin

miesz­ka­niec Dre­zden­ka (mia­sta w Pol­sce); Dre­zden­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Drezdenecczanka

miesz­kan­ka Dre­zden­ka (mia­sta w Pol­sce); Dre­zden­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Drezdenecki

przy­miot­nik od: Dre­zden­ko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Dre­zden­kiem, do­ty­czą­cy Dre­zden­ka, po­cho­dzą­cy z Dre­zden­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drezdenka

miesz­kan­ka Drez­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Drez­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drezdenko

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Dre­zden­ko (daw­niej Drzeń, Drie­sen) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie strze­lec­ko-dre­zde­nec­kim. Sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Dre­zden­ko. Leży na po­gra­ni­czu Po­je­zie­rza Wiel­ko­pol­skie­go i Po­mor­skie­go, nad No­te­cią, 40 km na wschód od Go­rzo­wa Wiel­ko­pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drezdeńczyk

miesz­ka­niec Drez­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Drez­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drezdeński

przy­miot­nik od: Drez­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Drez­na, zwią­za­ny z Drez­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drezno

mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we wschod­nich Niem­czech;

 (1.2) geogr. nazwa wsi w Pol­sce;


Drez­no ( Dres­den, Drježdźany, Drážďany, daw­niej "Drezd­no") – mia­sto we wschod­nich Niem­czech, na Po­gó­rzu Za­chod­nio­su­dec­kim, po­ło­żo­ne nad Łabą, sto­li­ca kraju związ­ko­we­go Sak­so­nia. Mia­sto liczy 554 649 miesz­kań­ców, a Aglo­me­ra­cja dre­zdeń­ska ok. 1,036 mln miesz­kań­ców (2004).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drezyna

mały po­jazd szy­no­wy o na­pę­dzie ręcz­nym, uży­wa­ny przy ro­bo­tach to­ro­wych do prze­wo­zu ma­te­ria­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kolej. mały po­jazd ko­le­jo­wy, wy­ko­rzy­sty­wa­ny głów­nie przy pra­cach to­ro­wych;


Dre­zy­na – po­moc­ni­czy po­jazd ko­le­jo­wy z na­pę­dem me­cha­nicz­nym ręcz­nym lub spa­li­no­wym, słu­żą­cy do na­dzo­ru stanu linii ko­le­jo­wych, a także do dia­gno­sty­ki lub prze­wo­zu pra­cow­ni­ków i ma­te­ria­łów w celu utrzy­my­wa­nia na­wierzch­ni linii ko­le­jo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drezynka

zdrob­nie­nie od: dre­zy­na


Źródła:

SJP.pl

Drezynowy

→ dre­zy­na


Patrz:drezyna

Źródła:

SJP.pl

Dreżewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drgalnica

nit­ko­wa­ty glon z rzędu Hor­mo­go­na­les; oscy­la­to­ria


Drgal­ni­ca ("Oscil­la­to­ria") – ro­dzaj jed­no­ko­mór­ko­wych lub ko­lo­nij­nych sinic, na­le­żą­cych do klasy Cy­a­nop­hy­ce­ae, rzędu Oscil­la­to­ria­les. Ich cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną, dzię­ki któ­rej zaw­dzię­cza­ją swą nazwę, jest oscy­la­cyj­ny ruch ich nici: jed­nym koń­cem przy­cze­pio­ne są do po­dło­ża, na­to­miast drugi wy­ko­nu­je mia­ro­we, wa­ha­dło­we ruchy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drgalnik

drgal­nik obrze­żo­ny - szkod­nik że­ru­ją­cy na na­dziem­nych i po­dziem­nych czę­ściach sie­wek i mło­dych sa­dzo­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. chrząszcz z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ela­te­ri­dae|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drgania

okre­so­wa zmia­na stanu ukła­du (np. wa­ha­dła, stru­ny, ob­wo­du elek­trycz­ne­go), za­cho­dzą­ce do­ko­ła pew­ne­go po­ło­że­nia rów­no­wa­gi pod wpły­wem ener­gii do­star­czo­nej do tego ukła­du


Drga­nia, oscy­la­cje (z łac. "oscil­la­tio" – ko­ły­sa­nie, wa­ha­nie), cza­sem wi­bra­cje – pro­ce­sy, w trak­cie któ­rych pewne wiel­ko­ści fi­zycz­ne na prze­mian rosną i ma­le­ją w cza­sie. Cza­sem na­kła­da się dwa do­dat­ko­we wa­run­ki na te zmia­ny:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drganie

okre­so­wa zmia­na stanu ukła­du (np. wa­ha­dła, stru­ny, ob­wo­du elek­trycz­ne­go), za­cho­dzą­ce do­ko­ła pew­ne­go po­ło­że­nia rów­no­wa­gi pod wpły­wem ener­gii do­star­czo­nej do tego ukła­du


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szyb­kie, ledwo wi­docz­ne drob­ne ruchy, szyb­ka oscy­la­cja, wi­bra­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drganiowy

do­ty­czą­cy drgań, zwią­za­ny z drga­nia­mi, np. sy­gnał, obraz drga­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Drgawka

zwy­kle w licz­bie mno­giej: na­pa­do­we, nie­za­leż­ne od woli skur­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. skurcz pęcz­ka mię­śnio­we­go nie­za­leż­ny od woli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drgawkowy

przy­miot­nik od: drgaw­ka


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od drgaw­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drgać

wy­ko­ny­wać szyb­kie, pow­ta­rza­ją­ce się ruchy


cza­sow­nik

 (1.1) wy­ko­ny­wać szyb­kie, ledwo wi­docz­ne ruchy

 (1.2) fiz. wy­ko­ny­wać ruchy oscy­la­cyj­ne

 (1.3) o gło­sie, dźwię­ku: brzmieć w spo­sób prze­ry­wa­ny

 (1.4) o świet­le: świe­cić w spo­sób prze­ry­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drgnienie

po­ru­szyć się, oży­wić się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­ko­na­nie led­wie wi­docz­ne­go ruchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drgnięcie

po­ru­szyć się, oży­wić się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szyb­kie, drob­ne i niez­nacz­ne, pra­wie nie­wi­docz­ne po­ru­sze­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drgnąć

po­ru­szyć się, oży­wić się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) nagle po­ru­szyć się niez­nacz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Driada

nimfa ży­ją­ca w lesie lub na drze­wie


Źródła:

SJP.pl

Driakiew

1. ska­bio­za, ro­śli­na ziel­na lub pół­krzew z ro­dzi­ny szcze­cio­wa­tych
2. w sta­ro­żyt­no­ści i śred­nio­wie­czu: lek sto­so­wa­ny na wszel­kie do­le­gli­wo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sca­bio­sa|L.|ref=tak., ro­śli­na z ro­dzi­ny prze­wiert­ni­co­wa­tych o ko­szycz­ko­wa­tych kwia­tach wy­stę­pu­ją­cych w róż­nych ko­lo­rach w za­leż­no­ści od ga­tun­ku;

 (1.2) hist. sto­so­wa­ny w sta­ro­żyt­no­ści i śred­nio­wie­czu lek spo­rzą­dza­ny z wielu róż­nych skład­ni­ków, uwa­ża­ny za le­czą­cy wszel­kie cho­ro­by

 (1.3) daw. ja­kie­kol­wiek le­kar­stwo ma­ją­ce le­czyć roz­ma­i­te do­le­gli­wo­ści


Dria­kiew ("Sca­bio­sa" L.) – ro­dzaj ro­ślin w za­leż­no­ści od uję­cia za­li­cza­ny do ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych "Ca­pri­fo­lia­ce­ae" lub szcze­cio­wa­tych "Dip­sa­ca­ce­ae". Na­le­ży do niego bli­sko 70 ga­tun­ków, ewen­tu­al­nie wię­cej w przy­pad­ku włą­cze­nia tu ga­tun­ków z ro­dza­ju "Lo­me­lo­sia".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Driakiewnik

cha­ber dria­kiew­nik - ga­tu­nek ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dribler

spor­to­wiec (zwła­szcza pił­karz) ma­ją­cy świet­nie opa­no­wa­ną umie­jęt­ność dry­blin­gu; dry­bler


Źródła:

SJP.pl

Dribling

pro­wa­dze­nie piłki bli­sko sie­bie lek­ki­mi pchnię­cia­mi i czę­stą zmia­ną kie­run­ku dla zmy­le­nia prze­ciw­ni­ka; dry­bling


Źródła:

SJP.pl

Driblingowy

→ dri­bling; dry­blin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Driblować

pro­wa­dzić piłkę (w piłce noż­nej) lub krą­żek (w ho­ke­ju) bli­sko sie­bie lek­ki­mi pchnię­cia­mi i czę­stą zmia­ną kie­run­ku dla zmy­le­nia prze­ciw­ni­ka; dry­blo­wać


Źródła:

SJP.pl

Drift

tech­ni­ka jazdy sa­mo­cho­dem opie­ra­ją­ca się na kon­tro­lo­wa­nych po­śliz­gach; drif­ting


Zo­bacz też: Drift – miej­sco­wość w Korn­wa­lii (An­glia).

Drift, także: drif­ting – tech­ni­ka jazdy sa­mo­cho­dem z tyl­nym na­pę­dem w kon­tro­lo­wa­nym po­śliz­gu świa­do­mie za­i­ni­cjo­wa­nym przez kie­row­cę. Jed­no­cze­śnie jest to nazwa dy­scy­pli­ny spor­tu mo­to­ro­we­go ucho­dzą­cej za naj­bar­dziej wi­do­wi­sko­wy i jed­no­cze­śnie naj­pręż­niej roz­wi­ja­ją­cy się sport mo­to­ro­wy na świe­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drifter

osoba upra­wia­ją­ca drift (tech­ni­ka jazdy sa­mo­cho­dem)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mot. osoba upra­wia­ją­ca styl jazdy sa­mo­cho­dem zwany drif­tem (w kon­tro­lo­wa­nym po­śliz­gu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drifterka

→ drif­ter


Patrz:drifter

Źródła:

SJP.pl

Drifterski

→ drift, → drif­ter


Patrz:drift, → drifter

Źródła:

SJP.pl

Drifting

tech­ni­ka jazdy sa­mo­cho­dem opie­ra­ją­ca się na kon­tro­lo­wa­nych po­śliz­gach; drift


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Driftingowy

→ drif­ting


Patrz:drifting

Źródła:

SJP.pl

Driftować

jeź­dzić sa­mo­cho­dem w kon­tro­lo­wa­nym po­śliz­gu


Źródła:

SJP.pl

Driftowy

→ drift


Patrz:drift

Źródła:

SJP.pl

Driftowóz

po­tocz­nie: sa­mo­chód przez­na­czo­ny do jazdy w kon­tro­lo­wa­nym po­śliz­gu


Źródła:

SJP.pl

Drill

od­mia­na rapu za­po­cząt­ko­wa­na w Chi­ca­go na po­cząt­ku 2010 roku, ce­chu­ją­ca się mrocz­ny­mi, bru­tal­ny­mi i ni­hi­li­stycz­ny­mi tre­ścia­mi i agre­syw­ny­mi be­a­ta­mi in­spi­ro­wa­ny­mi tra­pem


Drill – pier­wsze ko­mer­cyj­ne wy­daw­nict­wo grupy Ra­dio­he­ad, która za­de­biu­to­wa­ła 5 maja 1992 roku na 101. miej­scu listy prze­bo­jów w Wiel­kiej Bry­ta­nii. Przez fanów Ra­dio­he­ad jest uwa­ża­ne za ra­ry­tas, gdyż nie jest do­stęp­ne w ogól­nym obie­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drillowiec

[czy­taj: dri­lo­wiec] raper wy­ko­nu­ją­cy ut­wo­ry w stylu drill


Źródła:

SJP.pl

Drillowy

→ drill [czy­taj: dri­lo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Drin

po­tocz­nie: drink


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­nej Al­ba­nii, w zle­wi­sku Morza Adria­tyc­kie­go, pow­sta­je z po­łą­cze­nia Czar­ne­go Drinu i Bia­łe­go Drinu;


Drin (alb. "Drini", serb. Дрим – "Drim") – rzeka w pół­noc­nej Al­ba­nii, w zle­wi­sku Morza Adria­tyc­kie­go. Dłu­gość – 285 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 11 756 km², śred­ni prze­pływ – 352 m³/s.

Drin pow­sta­je z po­łą­cze­nia Czar­ne­go Drinu i Bia­łe­go Drinu koło miej­sco­wo­ści Kukës.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drina

po­tocz­nie: drink


Drina (serb. Дрина) – rzeka w Bośni i Her­ce­go­wi­nie oraz w Ser­bii; prawy, naj­dłuż­szy do­pływ Sawy. Dłu­gość wy­no­si 346 km, a po­wierzch­nia zlew­ni – 19 570 km².

Rzeka pow­sta­je z po­łą­cze­nia rzek Piva i Tara na pół­noc od ma­sy­wu Dur­mi­tor, koło miej­sco­wo­ści Hum i Šćepan Polje. Pły­nie przez Góry Dy­nar­skie, na rów­ni­nie Po­sa­wie two­rzy sze­ro­ką do­li­nę z ta­ra­sa­mi, a do Sawy ucho­dzi na pół­noc­ny za­chód od miej­sco­wo­ści Bo­ga­tić w Ser­bii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drinas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. posp. drink


Źródła:

Wiktionary

Drineczek

pie­szczot­li­wie: drink


Źródła:

SJP.pl

Drink

napój przy­rzą­dza­ny prze­de wszyst­kim z al­ko­ho­lu i in­nych skład­ni­ków, np. soków owo­co­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) spoż. napój zło­żo­ny z kilku wy­mie­sza­nych ze sobą al­ko­ho­li, al­ko­ho­lu z so­kiem, wodą itp.

 (1.2) kie­li­szek, szklan­ka itp. ta­kie­go na­po­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drink-Bar

bar, któ­re­go spe­cjal­no­ścią są na­po­je al­ko­ho­lo­we; drink bar


Źródła:

SJP.pl

Drinkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) picie drin­ków


Źródła:

Wiktionary

Drinkować

po­tocz­nie: po­pi­jać al­ko­hol, zwła­szcza w nad­mia­rze; upi­jać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pić drin­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drinkowy

→ drink


Patrz:drink

Źródła:

SJP.pl

Driopitek

ko­pal­na małpa z ro­dzi­ny człe­koksz­tałt­nych


Drio­pi­tek ("Dry­o­pit­he­cus") – ro­dzaj wy­mar­łych małp człe­koksz­tałt­nych z ro­dzi­ny "Dry­o­pit­he­ci­dae", ży­ją­cych w okre­sie środ­ko­we­go i póź­ne­go mio­ce­nu (10–14 mln lat temu). Wy­stę­po­wa­ły na te­re­nie Eu­ro­py, choć ska­mie­nia­ło­ści jed­ne­go ga­tun­ku zna­le­zio­no także w Chi­nach. Niek­tó­rzy ucze­ni włą­czy­li do drio­pi­te­ków ro­dza­je "Pro­con­sul" i "Si­va­pit­he­cus". Do ro­dza­ju drio­pi­te­ków na­le­żą na­stę­pu­ją­ce ga­tun­ki:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Driozaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra ży­ją­ce­go w póź­nej jurze


Drio­za­ur ("Dry­o­sa­u­rus") – dwu­noż­ny, ro­śli­no­żer­ny or­ni­to­pod bę­dą­cy ba­zal­nym przed­sta­wi­cie­lem kladu Igu­a­no­don­tia, ży­ją­cy w póź­nej jurze na te­re­nach dzi­siej­szej Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Jego ska­mie­nia­ło­ści od­kry­to na za­cho­dzie USA. Miał mocno umię­śnio­ną szczę­kę, za­koń­czo­ną kost­nym, bez­zęb­nym dzio­bem. Dłu­gość - 3-4 metry, wagi 400 - 500 kg. Zna­cze­nie nazwy: ja­szczur drzew­ny, ja­szczur leśny, ja­szczur dąb.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Driozaury

ro­dzaj di­no­za­u­ra ży­ją­ce­go w póź­nej jurze


Drio­za­u­ry – grupa di­no­za­u­rów pta­sio­mied­nicz­nych z in­fra­rzę­du or­ni­to­po­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drip

1. me­to­da pa­rze­nia kawy za po­mo­cą za­pa­rza­cza z pa­pie­ro­wym fil­trem;
2. kawa przy­go­to­wa­na w ten spo­sób;
3. za­pa­rzacz do przy­go­to­wy­wa­nia ta­kiej kawy; drip­per


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. pot. czyjś świet­ny, modny i ory­gi­nal­ny styl ubie­ra­nia się

 (1.2) kulin. spo­sób pa­rze­nie kawy w stoż­ko­wa­tym na­czy­niu z fil­trem – mie­lo­ne ziar­na kawy są w nim za­le­wa­ne wrząt­kiem a go­to­wy napój po­wo­li ska­pu­je do pod­sta­wio­nej fi­li­żan­ki

 (1.3) cuk. de­ko­ra­cja cu­kier­ni­cza, gdy po­le­wa cze­ko­la­do­wa lub lu­kro­wa spły­wa po bo­kach tortu, two­rząc efek­tow­ne za­sty­głe sople i kro­ple


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dripper

[czy­taj: dri­per] za­pa­rzacz z pa­pie­ro­wym fil­trem do przy­go­to­wy­wa­nia kawy; drip


Źródła:

SJP.pl

Dripping

spo­sób ma­lo­wa­nia obra­zu, po­le­ga­ją­cy na wy­le­wa­niu farby na jego po­wierzch­nię i umie­jęt­nym po­ru­sza­niu nim, w celu uzy­ska­nia nie­ty­po­wych efek­tów, two­rzo­nych przez za­sy­cha­ją­ce za­cie­ki; co­u­la­ge


Drip­ping (ang. "drip" - kapać) - tech­ni­ka ma­lar­ska po­le­ga­ją­ca na wy­le­wa­niu farby na płót­no i prze­chy­la­niu go, co poz­wa­la uzy­skać nie­o­cze­ki­wa­ne formy two­rzą­ce przez ście­ka­ją­cą farbę. Znana także pod nazwą co­u­la­ge. Sto­so­wa­na przez ame­ry­kań­skich ma­la­rzy kręgu ek­spre­sjo­niz­mu ab­strak­cyj­ne­go (np. Jack­son Pol­lock).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drive

[czy­taj: drajw] drajw;
1. urzą­dze­nie pe­ry­fe­ryj­ne kom­pu­te­ra do za­pi­su i od­czy­tu da­nych; sta­cja dy­sków;
2. in­ten­syw­ność i na­pię­cie rytmu ty­po­we dla mu­zy­ki roc­ko­wej i jaz­zo­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drive-In

[czy­taj: draj­win] usłu­ga (kino, bar itp.) z któ­rej można sko­rzy­stać bez wy­sia­da­nia z sa­mo­cho­du; dri­ving-in


Źródła:

SJP.pl

Driveable

przy­miot­nik

 (1.1) prze­jezd­ny


Źródła:

Wiktionary

Driver

[czy­taj: draj­wer] w in­for­ma­ty­ce: pro­gram kom­pu­te­ro­wy albo plik od­po­wie­dzial­ny za od­po­wied­nią współ­pra­cę urzą­dze­nia pe­ry­fe­ryj­ne­go z kom­pu­te­rem i kon­tro­lu­ją­cy tę współ­pra­cę; draj­wer; ste­row­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. in­form. ste­row­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drivespace

DriveSpace (po­cząt­ko­wo znane jako DoubleSpace) – pro­gram na­rzę­dzio­wy do kom­pre­sji dy­sków do­star­cza­ne z sy­ste­mem ope­ra­cyj­nym MS-DOS od wer­sji 6.0 w 1993 roku do 2000 roku razem z wy­da­niem Win­dows Me. Celem DriveSpace jest zwięk­sze­nie ilo­ści da­nych, jaką użyt­kow­nik może prze­cho­wy­wać na dy­skach po­przez kom­pre­sję i de­kom­pre­sję da­nych „w locie”. Choć jest przez­na­czo­ny głów­nie do użyt­ku z dy­ska­mi twar­dy­mi, ob­słu­gu­je rów­nież dy­skiet­ki. Nie jest do­stęp­ny w sy­ste­mie Win­dows XP i póź­niej­szych.


Źródła:

Wikipedia

Driving-In

[czy­taj: draj­win(g) in] usłu­ga (kino, bar itp.) z któ­rej można sko­rzy­stać bez wy­sia­da­nia z sa­mo­cho­du; drive-in


Źródła:

SJP.pl

Driń

wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy dźwięk dzwon­ka lub dzwo­nie­nie bu­dzi­ka; drr, drrr, drin, drrń, dry, dryn, drynd, dryń


Źródła:

SJP.pl

Driński

1. przy­miot­nik od: Drin (rzeka w Al­ba­nii);
2. przy­miot­nik od: Drina (rzeka w Bośni i Her­ce­go­wi­nie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Dri­nem, do­ty­czą­cy Drinu (rzeki w Al­ba­nii)

 (1.2) zwią­za­ny z Driną, do­ty­czą­cy Driny (rzeki w BiH oraz Ser­bii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drk

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = geogr. polit. De­mo­kra­tycz­na Re­pu­bli­ka Konga;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = polit. De­mo­kra­tycz­ny Ruch Le­wi­cy (w Li­ba­nie);

 (1.2) = geogr. polit. Do­niec­ka Re­pu­bli­ka Lu­do­wa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drm

[czy­taj: de-er-EM]
1. skrót od: Di­gi­tal Rights Ma­na­ge­ment - sy­ste­my kon­tro­li do­stę­pu do da­nych w for­mie cy­fro­wej;
2. skrót od: Di­rect Ren­de­ring Ma­na­ger - kom­po­nent sy­ste­mu wyś­wiet­la­nia gra­fi­ki trój­wy­mia­ro­wej w sy­ste­mie Linux;
3. skrót od: Di­gi­tal Radio Mon­dia­le - stan­dard cy­fro­wej emi­sji ra­dio­fo­nicz­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drobek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drobiarka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się ho­dow­lą dro­biu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ho­dow­czy­ni dro­biu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiarnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do ho­dow­li dro­biu


Źródła:

Wiktionary

Drobiarski

zwią­za­ny z ho­dow­lą dro­biu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dro­biar­stwem lub dro­bia­rza­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiarstwo

ho­dow­la i przet­wór­stwo dro­biu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ho­dow­la dro­biu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiarz

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie dro­biar­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ho­dow­ca dro­biu

 (1.2) sprze­daw­ca dro­biu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiazg

1. mały przed­miot słu­żą­cy do co­dzien­ne­go użyt­ku, ozdo­by itp.;
2. szcze­gół bez zna­cze­nia, oko­licz­ność, spra­wa mało ważna;
3. zbio­ro­wo: o ma­łych dzie­ciach lub o dużej ilo­ści ma­łych ro­ślin, zwie­rząt albo rze­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś drob­ne­go, ma­łe­go, nie­wiel­kie­go

 (1.2) coś o nie­wiel­kim zna­cze­niu

wy­krzy­knik

 (2.1) nie ma pro­ble­mu!


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiazgowicz

osoba po­zba­wio­na więk­szych ho­ry­zon­tów my­ślo­wych, in­te­re­su­ją­ca się rze­cza­mi bez więk­sze­go zna­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Drobiazgowo

przy­słó­wek

 (1.1) szcze­gó­ło­wo, do­kład­nie, w spo­sób dro­biaz­go­wy


Źródła:

Wiktionary

Drobiazgowość

→ dro­biaz­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dro­biaz­go­we; cecha tych, któ­rzy są dro­biaz­go­wi


Patrz:drobiazgowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiazgowy

1. szcze­gó­ło­wy, do­kład­ny; skru­pu­lat­ny;
2. mało zna­czą­cy, nie­waż­ny; błahy, drob­ny


przy­miot­nik

 (1.1) uwz­ględ­nia­ją­cy naj­drob­niej­sze szcze­gó­ły

 (1.2) prze­sad­nie do­kład­ny, skru­pu­lat­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiażdżek

zdrob­nie­nie od: dro­biazg


Źródła:

SJP.pl

Drobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dro­bić.


Źródła:

Wiktionary

Drobik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drobin

1. mały ka­wa­łek, odro­bi­na;
2. mo­le­ku­ła; najm­niej­sza cząst­ka sub­stan­cji skła­da­ją­ca się z ta­kich sa­mych lub róż­nych ato­mów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Dro­bin – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Dro­bin.

Dro­bin uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1511 roku, zde­gra­do­wa­ny w 1869 roku, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich w 1994 roku. Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie "Drob­nin" po­ło­żo­ne było w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie biel­skim wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drobina

1. mały ka­wa­łek, odro­bi­na;
2. mo­le­ku­ła; najm­niej­sza cząst­ka sub­stan­cji skła­da­ją­ca się z ta­kich sa­mych lub róż­nych ato­mów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś bar­dzo ma­łe­go, ka­wa­łe­czek cze­goś

 (1.2) mała istot­ka

 (1.3) fiz. chem. najm­niej­sza cząst­ka sub­stan­cji, wy­ka­zu­ją­ca je­szcze jej włas­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drobinianin

miesz­ka­niec Dro­bi­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Drobinianka

miesz­kan­ka Dro­bi­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Drobinka

zdrob­nie­nie od: dro­bi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­leń­ka cząst­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobinkowy

→ dro­bin­ka


Patrz:drobinka

Źródła:

SJP.pl

Drobinowy

przy­miot­nik od: dro­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Drobiony

lu­do­wy ta­niec pod­ha­lań­ski; drob­ny


Źródła:

SJP.pl

Drobiowy

przy­miot­nik od: drób


przy­miot­nik

 (1.1) zo­o­techn. zwią­za­ny z dro­biem, przez­na­czo­ny dla dro­biu

 (1.2) spoż. spo­rzą­dzo­ny z dro­biu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobisz

1. kru­szyć, roz­drab­niać, dzie­lić na małe ka­wał­ki
2. cho­dzić ma­ły­mi kro­ka­mi, drep­tać


Źródła:

SJP.pl

Drobić

1. kru­szyć, roz­drab­niać, dzie­lić na małe ka­wał­ki
2. cho­dzić ma­ły­mi kro­ka­mi, drep­tać


cza­sow­nik

 (1.1) pot. dzie­lić na drob­ne czę­ści

 (1.2) pot. sta­wiać małe, drob­ne kroki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobiński

zwią­za­ny z Dro­bi­nem, do­ty­czą­cy Dro­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Drobka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. dra­bi­na


Źródła:

Wiktionary

Drobne

pie­nią­dze o nie­wiel­kim no­mi­na­le; bilon


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. pie­nią­dze o nie­wiel­kim no­mi­na­le, mo­ne­ty

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lp. n. oraz lm. nmos. od: drob­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobniaczek

ro­dzaj mchu z ro­dzi­ny drob­niacz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drobniaczkowate

ro­dzi­na mchów


Źródła:

SJP.pl

Drobniak

po­tocz­nie: mo­ne­ta o ni­skim no­mi­na­le; mo­niak, gro­szak


Źródła:

SJP.pl

Drobnica

ma­leń­ki chrząszcz że­ru­ją­cy na siew­kach bu­ra­ków; kry­to­jad bu­ra­ko­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drobnicowcowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z drob­ni­cow­cem, do­ty­czą­cy drob­ni­cow­ca


Źródła:

Wiktionary

Drobnicowiec

sta­tek przez­na­czo­ny do prze­wo­zu to­wa­rów drob­ni­co­wych tzw. drob­ni­cy


Drob­ni­co­wiec – sta­tek wodny przez­na­czo­ny do prze­wo­zu drob­ni­cy, czyli to­wa­rów prze­my­sło­wych li­czo­nych w sztu­kach, za­pa­ko­wa­nych w skrzy­nie, becz­ki, bele, worki i inne ro­dza­je opa­ko­wań, lub bez opa­ko­wa­nia, np. sa­mo­cho­dy.

Drob­ni­cow­ce roz­wi­ja­ją zwy­kle dużą pręd­kość, prze­kra­cza­ją­cą nawet 20 wę­złów. Z re­gu­ły są wy­po­sa­żo­ne w urzą­dze­nia i os­przęt prze­ła­dun­ko­wy (dźwi­gi lub bomy ła­dun­ko­we), umoż­li­wia­ją­cy im za­ła­do­wa­nie i wy­ła­do­wa­nie ła­dun­ku bez uży­cia urzą­dzeń por­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drobnicowy

1. zwią­za­ny z czymś zło­żo­nym z licz­nych i nie­wiel­kich ele­men­tów;
2. nie­wie­le zna­czą­cy, błahy, nie­i­stot­ny


Źródła:

SJP.pl

Drobniczka

ga­tu­nek ży­wo­rod­nej ryby z ro­dzi­ny pię­knicz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drobniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: drob­no


Źródła:

SJP.pl

Drobniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: drob­ny


Źródła:

SJP.pl

Drobnik

drob­nik weł­ni­sto­wło­sy - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drobniusieńki

zdrob­nie­nie od: drob­niu­si


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: drob­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobniuteńki

zdrob­nie­nie od: drob­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: drob­niut­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobniutki

zdrob­nie­nie od: drob­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: drob­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobniuśki

zdrob­nie­nie od: drob­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: drob­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób drob­ny, szcze­gó­ło­wo


Źródła:

Wiktionary

Drobnokapitalistyczny

opar­ty na nie­wiel­kim ka­pi­ta­le


Źródła:

SJP.pl

Drobnokolczasty

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy drob­ne kolce


Źródła:

Wiktionary

Drobnokomórkowy

no­wot­wór (rak) drob­no­ko­mór­ko­wy - no­wot­wór płuc wy­ka­zu­ją­cy duży sto­pień zło­śli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Drobnokościsty

ma­ją­cy drob­ne kości


Źródła:

SJP.pl

Drobnokroplisty

wy­stę­pu­ją­cy w po­sta­ci drob­nych kro­pli


Źródła:

SJP.pl

Drobnokwiatowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który po­sia­da drob­ne kwia­ty


Źródła:

Wiktionary

Drobnolistność

→ drob­no­list­ny


Patrz:drobnolistny

Źródła:

SJP.pl

Drobnolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy drob­ne li­ście


Źródła:

Wiktionary

Drobnomieszczanin

ma­ło­mie­szcza­nin;
1. czło­wiek na­le­żą­cy do klasy śred­niej, np. drob­ny przed­się­bior­ca, skle­pi­karz, urzęd­nik;
2. po­gard­li­wie: czło­wiek ogra­ni­czo­ny, ma­łost­ko­wy, bez wyż­szych aspi­ra­cji; fi­li­ster, koł­tun


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba na­le­żą­ca do war­stwy drob­no­mie­szczań­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobnomieszczanka

1. ko­bie­ta na­le­żą­ca do war­stwy drob­no­mie­szczań­stwa;
2. ko­bie­ta o cias­nych po­glą­dach, bez wyż­szych aspi­ra­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta na­le­żą­ca do war­stwy drob­no­mie­szczań­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobnomieszczański

→ drob­no­mie­szczań­stwo; ma­ło­mie­szczań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) so­cjol. zwią­za­ny z drob­no­mie­szczań­stwem

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) książk. po­gard. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się cias­no­tą ho­ry­zon­tów, ogra­ni­czo­ny w za­in­te­re­so­wa­niach, przy­wią­za­ny do kon­we­nan­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobnomieszczańskość

→ drob­no­mie­szczań­ski


Patrz:drobnomieszczański

Źródła:

SJP.pl

Drobnomieszczaństwo

ma­ło­mie­szczań­stwo;
1. klasa spo­łecz­na, zwy­kle utoż­sa­mia­na z klasą śred­nią wła­ści­wą lub klasą śred­nią niż­szą; wła­ści­cie­le ma­łych firm, warsz­ta­tów, skle­pi­ków;
2. po­sta­wa ży­cio­wa, spo­sób my­śle­nia na­ce­cho­wa­ny bra­kiem wyż­szych aspi­ra­cji i za­in­te­re­so­wań, ogra­ni­czo­ny­mi ho­ry­zon­ta­mi, cias­no­tą po­glą­dów; fi­li­ster­stwo, koł­tuń­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) so­cjol. mie­szcza­nie nie po­sia­da­ją­cy du­że­go ma­jąt­ku;

 (1.2) po­gard. cias­no­ta i ogra­ni­czo­ność w po­stę­po­wa­niu


Drob­no­mie­szczań­stwo – war­stwa drob­nych wyt­wór­ców to­wa­ro­wych lub hand­la­rzy, po­sia­da­ją­cych środ­ki pro­duk­cji i nie­wiel­ką włas­ność pry­wat­ną, nie­za­trud­nia­ją­cy wcale lub za­trud­nia­ją­cy nie­wie­lu na­jem­nych pra­cow­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drobnomieszczuch

po­gard­li­wie: drob­no­mie­szcza­nin; fi­li­ster, koł­tun


Źródła:

SJP.pl

Drobnonogi

pier­wo­wi­je, gro­ma­da sta­wo­no­gów, nie­kie­dy trak­to­wa­na jako pod­gro­ma­da wijów


Drob­no­no­gi (Symp­hy­la) – nie­wiel­ka gro­ma­da ży­ją­cych w ziemi wijów. Osią­ga­ją roz­miar ok. 2-10 mm.

Przed­sta­wi­cie­le tej gro­ma­dy rodzą się z ok. 6 pa­ra­mi od­nó­ży, pod­czas gdy do­ro­sły drob­no­nóg ma ich 12 par. Ciało be­zbarw­ne. Drob­no­no­gi żyją w ziemi i są de­try­to­fa­ga­mi – czyli or­ga­niz­ma­mi ży­wią­cy­mi się mart­wą ma­te­rią or­ga­nicz­ną. Są to or­ga­niz­my o szcząt­ko­wych na­rzą­dach zmy­słów, kom­plet­nie ślepe. Chęt­nie gru­pu­ją się, a w me­trze kwa­dra­to­wym gleby można od­na­leźć do pię­ciu ty­się­cy drob­no­no­gów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drobnooki

przy­miot­nik

 (1.1) przest. ma­ją­cy małe oczy

 (1.2) ma­ją­cy małe oka


Źródła:

Wiktionary

Drobnoowocowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy drob­ne owoce


Źródła:

Wiktionary

Drobnopestkowy

ma­ją­cy drob­ne pest­ki


Źródła:

SJP.pl

Drobnoporek

ro­dzaj grzy­bów z rzędu żag­wiow­ców


Źródła:

SJP.pl

Drobnorolny

ma­ją­cy mało roli (ziemi upraw­nej), np. chłop drob­no­rol­ny; ma­ło­rol­ny


Źródła:

SJP.pl

Drobnoseryjny

w eko­no­mii: pro­duk­cja drob­no­se­ryj­na - pro­duk­cja obej­mu­ją­ca serie po kilka lub kil­ka­dzie­siąt sztuk wy­ro­bu


Źródła:

SJP.pl

Drobnostka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś nie­i­stot­ne­go, coś co nie ma du­że­go zna­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Drobnostkowość

→ drob­nost­ko­wy


Patrz:drobnostkowy

Źródła:

SJP.pl

Drobnostkowy

1. do­ty­czą­cy drob­no­stek, spraw mało waż­nych;
2. prze­sad­nie skru­pu­lat­ny; pe­dan­tycz­ny, dro­biaz­go­wy;
3. przy­wią­zu­ją­cy zbyt dużą wagę do nie­i­stot­nych de­ta­li a po­mi­ja­ją­cy rze­czy ważne; ma­łost­ko­wy;
4. świad­czą­cy o ta­kiej po­sta­wie


Źródła:

SJP.pl

Drobnoszlachecki

do­ty­czą­cy drob­nej szlach­ty


Źródła:

SJP.pl

Drobnosłoisty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o drew­nie cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wą­ski­mi sło­ja­mi


Źródła:

Wiktionary

Drobnotowarowy

od­no­szą­cy się do drob­nej wyt­wór­czo­ści lub drob­ne­go rol­nict­wa; ma­ło­to­wa­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Drobnoustek

drob­no­u­stek obrze­żo­ny, drob­no­u­stek ozdob­ny - ga­tun­ki ryb ak­wa­rio­wych z ro­dzi­ny smu­kle­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drobnoustrój

nie­wiel­ki or­ga­nizm na­le­żą­cy do pier­wot­nia­ków, glo­nów, grzy­bów, bak­te­rii lub sinic; mi­kro­or­ga­nizm


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. or­ga­nizm żywy wi­docz­ny tylko pod mi­kro­sko­pem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobnowidowy

daw­niej: mi­kro­sko­po­wy


Źródła:

SJP.pl

Drobnowidz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. mi­kro­skop


Źródła:

Wiktionary

Drobnoworkowce

rząd grzy­bów z klasy wor­kow­ców wła­ści­wych; Mi­cro­a­sca­les


Źródła:

SJP.pl

Drobnoworkowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu grzy­bów z klasy wor­kow­ców wła­ści­wych


Źródła:

SJP.pl

Drobnoziarnistość

miał­kość; syp­kość


Źródła:

SJP.pl

Drobnoziarnisty

przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z drob­nych zia­re­nek, czą­stek, za­wie­ra­ją­cy drob­ne ziar­na


Źródła:

Wiktionary

Drobnozębny

1. ni­by­lis drob­no­zęb­ny - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych;
2. piła drob­no­zęb­na - ga­tu­nek ryby dra­pież­nej


Źródła:

SJP.pl

Drobnołuseczkowaty

ma­ją­cy po­stać bar­dzo ma­łych łusek; drob­no­łu­secz­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Drobnołuseczkowy

ma­ją­cy po­stać bar­dzo ma­łych łusek; drob­no­łu­secz­ko­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Drobnołuszczak

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny łu­skow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drobność

→ drob­ny


Patrz:drobny

Źródła:

SJP.pl

Drobny

1. mały, nie­wiel­ki; małej war­to­ści; nie­licz­ny; mało zna­czą­cy, błahy;
2. miał­ki, zło­żo­ny z ma­łych ele­men­tów;
3. de­li­kat­nej bu­do­wy, wątły, szczu­pły


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go bu­do­wa jest de­li­kat­na, słabo roz­wi­nię­ta; taki, który ma nie­wiel­kie roz­mia­ry, ob­ję­tość

 (1.2) taki, który pro­wa­dzi dzia­łal­ność przed­się­bior­czą na małą skalę; jest re­a­li­zo­wa­ny w nie­wiel­kim za­kre­sie

 (1.3) taki, który skła­da się z ma­łych czę­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drobot

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Droczyć

1. daw­niej: draż­nić, nękać kogoś;
2. dro­czyć się - spie­rać się z kimś, prze­ko­ma­rzać się, żar­to­bli­wie draż­nić się


Źródła:

SJP.pl

Droga

1. pas ziemi słu­żą­cy do ko­mu­ni­ka­cji
2. jakiś szlak ko­mu­ni­ka­cyj­ny; tor, linia
3. od­po­wied­ni kie­ru­nek do­tar­cia do celu
4. po­dróż, wę­drów­ka; trasa, tor
5. spo­sób do­cho­dze­nia do cze­goś
6. dłu­gość prze­by­wa­ne­go od­cin­ka
7. fiz. dłu­gość toru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) każdy wy­ty­czo­ny lub przy­ję­ty pas te­re­nu przez­na­czo­ny do ruchu po­ja­zdów i ludzi, także zwie­rząt;

 (1.2) po­dró­żo­wa­nie

 (1.3) spo­sób doj­ścia do ja­kie­goś celu (także prze­no­śnie)

 (1.4) fiz. dłu­gość toru ciała lub punk­tu;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: drogi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drogba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drogeria

sklep z kos­me­ty­ka­mi i ar­ty­ku­ła­mi sa­ni­tar­ny­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hand. sklep pro­wa­dzą­cy sprze­daż kos­me­ty­ków, pro­stych środ­ków lecz­ni­czych i sa­ni­tar­nych oraz pro­duk­tów che­micz­nych do użyt­ku do­mo­we­go;


Dro­ge­ria – sklep z kos­me­ty­ka­mi, a także z in­ny­mi ar­ty­ku­ła­mi che­micz­ny­mi. Nazwa po­cho­dzi od fran­cu­skie­go "dro­gu­e­rie".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drogeriowy

→ dro­ge­ria; dro­ge­ryj­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogeryjny

→ dro­ge­ria; dro­ge­rio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dro­ge­rią, do­ty­czą­cy dro­ge­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogerzysta

dro­gi­sta;
1. ab­sol­went szko­ły dro­gi­stycz­nej;
2. sprze­daw­ca w dro­ge­rii, wła­ści­ciel dro­ge­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ab­sol­went szko­ły dro­gi­stycz­nej

 (1.2) sprze­daw­ca w dro­ge­rii

 (1.3) wła­ści­ciel dro­ge­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogerzystka

→ dro­ge­rzy­sta


Patrz:drogerzysta

Źródła:

SJP.pl

Drogi

1. ma­ją­cy wy­so­ką cenę
2. ko­cha­ny, bli­ski sercu


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wy­so­ką cenę

 (1.2) bli­ski uczu­cio­wo

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M. B. W. lm. od: droga


Drogi – mie­sięcz­nik Głów­nej Kwa­te­ry Har­ce­rek ZHP wy­da­wa­ny w War­sza­wie w la­tach 1946–1948.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drogiet

daw­niej: tka­ni­na weł­nia­na lub pół­weł­nia­na na jed­wab­nej os­no­wie, rza­dziej jed­wab­na ze srebr­ną nicią; dro­jet


Źródła:

SJP.pl

Drogista

dro­ge­rzy­sta;
1. ab­sol­went szko­ły dro­gi­stycz­nej;
2. sprze­daw­ca w dro­ge­rii, wła­ści­ciel dro­ge­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. wła­ści­ciel dro­ge­rii

 (1.2) daw. sprze­daw­ca w dro­ge­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogistka

ab­sol­went­ka szko­ły dro­gi­stycz­nej; sprze­daw­czy­ni w dro­ge­rii; wła­ści­ciel­ka dro­ge­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. wła­ści­ciel­ka dro­ge­rii

 (1.2) daw. sprze­daw­czy­ni w dro­ge­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogistowski

→ dro­gi­sta; dro­gi­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogistyczny

→ dro­gi­sta; dro­gi­stow­ski


Źródła:

SJP.pl

Drogman

tłu­macz i poś­red­nik mię­dzy cu­dzo­ziem­ca­mi a miesz­kań­ca­mi Bli­skie­go Wscho­du; tar­dżu­man, dra­go­man


Źródła:

SJP.pl

Drogo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) od: drogi (wart dużo pie­nię­dzy)

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) W. lp. od: droga


Drogo (ur. ok. 1118 w Épinoy, zm. 16 kwiet­nia 1189 w Se­bo­ur­gu) – świę­ty ka­to­lic­ki, re­kluz.

Osie­ro­co­ny przy uro­dze­niu po­gro­bo­wiec, zrzekł się ro­dzin­ne­go ma­jąt­ku i zo­stał pa­ste­rzem. Swój czas dzie­lił mię­dzy piel­grzym­ki, mod­lit­wę i umart­wia­nie. Nie mogąc po­do­łać tru­dom wę­dró­wek udał się do Se­bo­ur­ga i tam zna­lazł odo­sob­nie­nie w celi przy miej­sco­wym ko­ście­le. Jest pa­tro­nem pa­ste­rzy i pa­stwisk, a jego wspom­nie­nie w Ko­ście­le ka­to­lic­kim ob­cho­dzo­ne jest w dzien­ną rocz­ni­cę śmier­ci.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drogocenniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dro­go­cen­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogocenności

→ dro­go­cen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) dro­go­cen­ne przed­mio­ty


Patrz:drogocenny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogocenność

→ dro­go­cen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|dro­go­cen­ny.


Patrz:drogocenny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogocenny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dużą war­tość ma­te­rial­ną


Źródła:

Wiktionary

Drogomierz

przy­rząd do mie­rze­nia dłu­go­ści prze­by­tej drogi; ho­do­metr


Dro­go­mierz, ho­do­metr (gr. "hodós", droga) – urzą­dze­nie słu­żą­ce do po­mia­ru od­le­gło­ści po­ko­na­nej przez obiekt. Ze wzglę­du na spo­sób usta­la­nia wy­ni­ku po­mia­ru dro­go­mierz może być urzą­dze­niem ana­lo­go­wym (me­cha­nicz­nym) lub cy­fro­wym (elek­tro­nicz­nym).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogomir

imię mę­skie


Dro­go­mir, Drog­mir, Dra­go­mir, Dra­ho­mir, Dro­ho­mir, Dar­go­mier – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Drogo-" ("drogi") i "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro"). Mogło ono oz­na­czać "ten, któ­re­mu drogi jest pokój". Żeń­skim od­po­wied­ni­kiem tych imion jest m.in. Dro­go­mi­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogomira

imię żeń­skie


Dro­go­mi­ra, Drog­mi­ra, Dra­go­mi­ra, Dra­ho­mi­ra, Dro­ho­mi­ra, Dar­go­mie­ra – sło­wiań­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Drogo-" ("drogi") i "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro"). Mogło ono oz­na­czać "ta, któ­rej drogi jest pokój". Od­po­wied­nik mę­skie­go imie­nia Dro­go­mir i po­dob­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogomirostwo

Dro­go­mir z mał­żon­ką; Dro­go­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Drogomirowie

Dro­go­mir z mał­żon­ką; Dro­go­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Drogomirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dro­go­mi­ra (Dro­go­mi­ry) lub z nim (z nią) zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogomirzyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dro­go­mi­ry lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogomistrz

osoba zaj­mu­ją­ca się kon­ser­wa­cją i ba­da­niem zu­ży­cia dróg jemu pod­le­głych


Źródła:

SJP.pl

Drogomił

imię mę­skie


Dro­go­mił, Dro­mił – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Dro(go)-" („drogi”) i "-mił" („miły”). Mogło ono oz­na­czać „drogi i miły”.

Dro­go­mił imie­ni­ny ob­cho­dzi 21 kwiet­nia i 18 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogomiłostwo

Dro­go­mił z mał­żon­ką; Dro­go­mi­ło­wie


Źródła:

SJP.pl

Drogomiłowie

Dro­go­mił z mał­żon­ką; Dro­go­mi­ło­stwo


Źródła:

SJP.pl

Drogomiłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dro­go­mi­ła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogomysł

imię mę­skie


Dro­go­mysł – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Drogo-" ("drogi") i "-mysł" ("my­śleć", "myśl"). Mogło oz­na­czać "ma­ją­cy cenne myśli".

Dro­go­mysł imie­ni­ny ob­cho­dzi 17 czerw­ca i 18 czerw­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogomysłostwo

Dro­go­mysł z mał­żon­ką; Dro­go­my­sło­wie


Źródła:

SJP.pl

Drogomysłowie

Dro­go­mysł z mał­żon­ką; Dro­go­my­sło­stwo


Źródła:

SJP.pl

Drogomysłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dro­go­my­sła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogomyśl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ślą­sku Cie­szyń­skim;


Dro­go­myśl ( Drahomyšl, Dra­ho­mischl) – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim, w gmi­nie Stru­mień.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drogosz

dro­gosz ża­łob­ny - mu­chów­ka z ro­dzi­ny bu­jan­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. szczyt w Gó­rach Sto­ło­wych o wy­so­ko­ści ok. 681 m n.p.m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drogoszewo

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogoszostwo

Dro­gosz z mał­żon­ką; Dro­go­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Drogoszowie

Dro­gosz z mał­żon­ką; Dro­go­szo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Drogoszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dro­go­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogosław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogosława

imię żeń­skie


Dro­go­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Drogo-" („drogi”) i "-sława" („sława”). Mogło ono oz­na­czać „ta, któ­rej droga jest sława”. W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne w XIV wieku (1400 rok).

Dro­go­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 11 marca, 15 paź­dzier­ni­ka, 15 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dro­go­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogosławostwo

Dro­go­sław z mał­żon­ką; Dro­go­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Drogosławowie

Dro­go­sław z mał­żon­ką; Dro­go­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Drogosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Dro­go­sła­wa (Dro­go­sła­wy) lub z nim (z nią) zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Drogowe

dawna opła­ta po­bie­ra­na od prze­jeż­dża­ją­cych; myto


Źródła:

SJP.pl

Drogowiec

osoba pra­cu­ją­ca przy bu­do­wie lub na­pra­wie dróg


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba pra­cu­ją­ca przy bu­do­wie, na­pra­wie lub utrzy­ma­niu dróg

 (1.2) pot. osoba spe­cja­li­zu­ją­ca się w bu­do­wie dróg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogownictwo

dział bu­dow­nict­wa zaj­mu­ją­cy się pro­jek­to­wa­niem, bu­do­wą i kon­ser­wa­cją dróg


Dro­gow­nict­wo – dział bu­dow­nict­wa zaj­mu­ją­cy się za­gad­nie­nia­mi pro­jek­to­wa­nia, bu­do­wy, utrzy­ma­nia i mo­der­ni­za­cji dróg ko­ło­wych.

Za­sad­ni­czą dzia­łal­no­ścią dro­gow­nict­wa jest pro­jek­to­wa­nie, bu­do­wa, od­bu­do­wa, re­mon­ty i or­ga­ni­za­cja prac dro­go­wych oraz let­nie i zi­mo­we utrzy­ma­nie dróg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drogowskaz

znak przy­droż­ny in­for­mu­ją­cy o kie­run­ku i od­le­gło­ści od danej miej­sco­wo­ści; kie­run­kow­skaz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ta­blicz­ka lub ta­blicz­ki, naj­czę­ściej na słu­pie, sta­wia­ne w po­bli­żu drogi i wska­zu­ją­ce kie­ru­nek, w jakim trze­ba się udać, by osią­gnąć wy­mie­nio­ny na ta­blicz­ce cel oraz do­dat­ko­wo od­le­głość lub czas tej po­dró­ży;

 (1.2) przen. to, co wyz­na­cza kie­ru­nek roz­wo­ju, sta­no­wi wzór


Dro­gow­skaz – znak dro­go­wy pio­no­wy (tzn. w po­sta­ci ta­bli­cy z na­pi­sa­mi i ewen­tu­al­nie sym­bo­la­mi), wska­zu­ją­cy kie­ru­nek do miej­sco­wo­ści lub obiek­tu na dro­dze, usta­wia­ny zaz­wy­czaj na skrzy­żo­wa­niu dróg lub przed nim. Może być pro­sto­kąt­ną ta­bli­cą z na­ma­lo­wa­ny­mi strzał­ka­mi, albo sam być uksz­tał­to­wa­ny w for­mie po­dob­nej do strzał­ki lub wskaź­ni­ka, skie­ro­wa­ne­go w stro­nę miej­sca na nim opi­sa­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drogowskazowy

→ dro­gow­skaz


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy dro­gow­ska­zu


Patrz:drogowskaz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogowy

zwią­za­ny z drogą, do­ty­czą­cy drogi


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy drogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drogoń

ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drogówka

po­tocz­nie: po­li­cja dro­go­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­li­cja dro­go­wa


Dro­gów­ka – pol­ski film fa­bu­lar­ny z 2012 w re­ży­se­rii Woj­cie­cha Sma­rzow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drogówkowy

→ dro­gów­ka


Patrz:drogówka

Źródła:

SJP.pl

Drohicki

przy­miot­nik od: Dro­hi­czyn; dro­hi­czyń­ski


Źródła:

SJP.pl

Drohiczyn

1. mia­sto w Pol­sce;
2. mia­sto na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce na Pod­la­siu;

 (1.2) geogr. mia­sto na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie brze­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drohiczynianin

miesz­ka­niec Dro­hi­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Dro­hi­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drohiczynianka

miesz­kan­ka Dro­hi­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Dro­hi­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drohiczyński

przy­miot­nik od: Dro­hi­czyn; dro­hic­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Dro­hi­czy­na, zwią­za­ny z Dro­hi­czy­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drohobycki

przy­miot­nik od: Dro­ho­bycz, mia­sto na Ukra­i­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Dro­ho­by­czem, do­ty­czą­cy Dro­ho­by­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drohobycz

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie lwow­skim;


Dro­ho­bycz ( Дрогобич, ‏דראָהאָביטש‎) – mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny, w ob­wo­dzie lwow­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu dro­ho­byc­kie­go i hro­ma­dy Dro­ho­bycz.

Dro­ho­bycz leży nad Ty­śmie­ni­cą w Be­ski­dach Brzeż­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drohobyczanin

miesz­ka­niec Dro­ho­by­cza


Źródła:

SJP.pl

Drohobyczanka

miesz­kan­ka Dro­ho­by­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Dro­ho­by­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drohomirecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Droid

an­dro­id, robot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sf. za­a­wan­so­wa­ny robot wy­po­sa­żo­ny w sztucz­ną in­te­li­gen­cję


Zo­bacz też: krój pisma Droid.

Droid – okre­śle­nie więk­szo­ści bar­dziej skom­pli­ko­wa­nych ro­bo­tów w fik­cyj­nym świe­cie "Gwiezd­nych wojen", w tym an­dro­i­dów – zaz­wy­czaj wy­po­sa­żo­nych w pe­wien ro­dzaj sztucz­nej in­te­li­gen­cji.

Ist­nie­je pięć pod­sta­wo­wych ka­te­go­rii (ang. "de­gre­es") dro­i­dów:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Droidka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sf. droid stwo­rzo­ny na wzór ko­bie­ty lub za­cho­wu­ją­cy się tak jakby miał cechy żeń­skie


Źródła:

Wiktionary

Drojet

daw­niej: tka­ni­na weł­nia­na lub pół­weł­nia­na na jed­wab­nej os­no­wie, rza­dziej jed­wab­na ze srebr­ną nicią; dro­giet


Źródła:

SJP.pl

Dromader

wiel­błąd o jed­nym gar­bie, ho­do­wa­ny w Azji i w Afry­ce; wiel­błąd jed­no­garb­ny; jed­no­garb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. wiel­błąd jed­no­garb­ny;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. środ. polit. osoba tran­spor­tu­ją­ca ma­te­ria­ły agi­ta­cyj­ne (bi­bu­łę)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dromaderiusz

daw­niej: dro­ma­der - wiel­błąd jed­no­garb­ny


Źródła:

SJP.pl

Dromaderka

gar­bat­ka dro­ma­der­ka - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dromeozaur

ga­tu­nek di­no­za­u­ra


Dro­me­o­za­ur ("Dro­ma­e­o­sa­u­rus") – ro­dzaj wy­mar­łe­go te­ro­po­da z ro­dzi­ny dro­me­o­za­u­rów (Dro­ma­e­o­sa­u­ri­dae) ży­ją­ce­go w póź­nej kre­dzie, około 76–70 mln lat temu, na te­re­nach dzi­siej­szej Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Jego nazwa po­cho­dzi od grec­kich słów δρομευς/"dro­me­us" i σαυρος/"sa­u­ros" i oz­na­cza „bie­ga­ją­cy ja­szczur”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dromeozaury

ga­tu­nek di­no­za­u­ra


Dro­me­o­za­u­ry (Dro­ma­e­o­sa­u­ri­dae) – ro­dzi­na te­ro­po­dów na­le­żą­cych do grupy Ma­ni­rap­to­ra. Czę­sto po­tocz­nie na­zy­wa­ne „rap­to­ra­mi”. Okre­śle­nie to spo­pu­la­ry­zo­wał film "Park Ju­raj­ski" Ste­ve­na Spiel­ber­ga. Nazwa Dro­ma­e­o­sa­u­ri­dae oz­na­cza „bie­ga­ją­ce ja­szczu­ry” – od grec­kich słów "dro­me­us"/δρομευς („bie­gacz”) i "sa­u­ros"/σαυρος („ja­szczur”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dromofobia

cho­ro­bli­wy lęk przed po­dró­żo­wa­niem


Dro­mo­fo­bia (łac. dro­mop­ho­bia) - jest to ni­czym nie­u­za­sad­nio­ne wy­stę­po­wa­nie lęku przed prze­cho­dze­niem przez ulicę. Chory boi się także wszel­kie­go ro­dza­ju po­dró­ży, rów­nież my­śle­nia o nich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dromomania

pa­to­lo­gicz­ny popęd do wę­dro­wa­nia; po­rio­ma­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. popęd do włó­czę­gi i po­dró­ży, czę­sto przy ogra­ni­czo­nej świa­do­mo­ści swo­ich czy­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dromon

wo­jen­ny, wio­sło­wy okręt bi­zan­tyj­ski; dro­mo­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. mar. typ śred­nio­wiecz­ne­go, ga­le­ro­po­dob­ne­go okrę­tu wo­jen­ne­go uży­wa­ne­go głów­nie przez Bi­zan­cjum


Dro­mon, dro­mo­na (gr. δρόμων "dromōn") – okręt wio­sło­wo-ża­glo­wy, uży­wa­ny na Morzu Śró­dziem­nym przez floty Bi­zan­cjum (jako głów­ny typ okrę­tu wo­jen­ne­go) i Ara­bów, bu­do­wa­ny w róż­nych wa­rian­tach od V do XII wieku.

Wczes­ne dro­mo­ny miały jeden rząd wio­seł i przy­po­mi­na­ły jed­no­masz­to­we li­bur­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dromona

wo­jen­ny, wio­sło­wy okręt bi­zan­tyj­ski; dro­mon


Źródła:

SJP.pl

Dromos

długi, wąski ko­ry­tarz pro­wa­dzą­cy do wnę­trza gro­bow­ców my­keń­skich lub etru­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dron

bez­za­ło­go­wy sta­tek po­wietrz­ny; drona, bez­za­ło­go­wiec, bez­pi­lo­to­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bez­za­ło­go­wy apa­rat la­ta­ją­cy do za­sto­so­wań cy­wil­nych lub mi­li­tar­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drona

bez­za­ło­go­wy sta­tek po­wietrz­ny; drona, bez­za­ło­go­wiec, bez­pi­lo­to­wiec


Drona – in­dyj­ski film akcji z ele­men­ta­mi fan­ta­sty­ki. W ro­lach głów­nych Ab­his­hek Bach­chan, Priy­an­ka Cho­pra, Kay Kay Menon i Jaya Bha­du­ri. Film pow­stał w 2008 roku w Pra­dze, w sta­nie Ma­ha­rasz­tra, Ra­dża­stan (m.in w mie­ście Bi­ka­ner) i Na­mi­bii. W fil­mie po­ka­za­no in­dyj­ską sztu­kę walki (Ka­la­ri­pa­y­at z po­łud­nia Indii, z re­jo­nów ma­la­ja­lam, Chhau z Za­chod­nie­go Ben­ga­lu, Gatka sik­hów) i walkę na mie­cze. Film spot­kał się z nie­po­wo­dze­niem i zo­stał odrzu­co­ny przez kry­ty­ków i wi­dzów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Droniarka

mi­ło­śnicz­ka lub ope­ra­tor­ka dro­nów


Źródła:

SJP.pl

Droniarski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dro­niar­stwem, do­ty­czą­cy dro­niar­stwa


Źródła:

Wiktionary

Droniarz

mi­ło­śnik lub ope­ra­tor dro­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ope­ra­tor drona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dronik

zdrob­nia­le: dron


Źródła:

SJP.pl

Dronopad

zma­so­wa­ny atak dro­na­mi


Źródła:

SJP.pl

Dronować

po­słu­gi­wać się bez­za­ło­go­wym stat­kiem la­ta­ją­cym (dro­nem)


Źródła:

SJP.pl

Dronowy

→ dron, → drona


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dro­nem, do­ty­czą­cy drona


Patrz:dron, → drona

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dront

wy­tę­pio­ny ga­tu­nek ptaka z rzędu go­łę­bi; dodo


Źródła:

SJP.pl

Dronty

ro­dzi­na wy­mar­łych pta­ków nie­lot­nych, do XVIII w. ży­ją­cych na Ma­ska­re­nach


Dron­ty, dron­to­wa­te, go­łę­bie ol­brzy­mie (Rap­hi­dae) – wy­róż­nia­na nie­kie­dy wy­mar­ła ro­dzi­na pta­ków z rzędu go­łę­bio­wych (Co­lum­bi­for­mes). Obej­mo­wa­ła ga­tun­ki nie­lot­ne za­miesz­ku­ją­ce trzy wyspy z ar­chi­pe­la­gu Ma­ska­re­nów na Oce­a­nie In­dyj­skim: Ma­u­ri­tius, Re­u­nion i Ro­dri­gu­es. Zo­sta­ły od­kry­te ok. 1507 roku przez że­gla­rzy por­tu­gal­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drop

naj­cięż­szy ptak la­ta­ją­cy z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie, z rzędu żu­ra­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Otis tarda|ref=tak., rzad­ki, chro­nio­ny, osia­dły ptak eu­ro­pej­ski, naj­cięż­szy z la­ta­ją­cych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dropi

naj­cięż­szy ptak la­ta­ją­cy z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie, z rzędu żu­ra­wi


przy­miot­nik

 (1.1) ornit. zwią­za­ny z dro­piem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dropiarz

my­śli­wy po­lu­ją­cy na dro­pie


Źródła:

SJP.pl

Dropiasty

przy­po­mi­na­ją­cy barwą dro­pia; dro­pia­ty


Źródła:

SJP.pl

Dropiata

klacz lub suka cęt­ko­wa­na


Źródła:

SJP.pl

Dropiatka

ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z rzędu siew­ko­wych


Dro­piat­ka, drop­nik, bie­gacz ("Pe­dio­no­mus tor­qu­a­tus") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka bę­dą­ce­go je­dy­nym ży­ją­cym przed­sta­wi­cie­lem ro­dzi­ny dro­pia­tek (Pe­dio­no­mi­dae), na­le­żą­cej do rzędu siew­ko­wych (Cha­ra­drii­for­mes). Jest en­de­mi­tem au­stra­lij­skim. Ga­tu­nek za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dropiaty

przy­po­mi­na­ją­cy barwą dro­pia; dro­pia­sty


przy­miot­nik

 (1.1) cęt­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dropie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Oti­di­for­mes|Wa­gler|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;

 (1.2) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Oti­di­dae|Ra­fi­nes­que|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z rzędu dropi (1.1)

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: drop


Dro­pie, dro­pio­wa­te (Oti­di­for­mes) – rząd Oti­di­for­mes i ro­dzi­na Oti­di­dae śred­nich lub du­żych pta­ków ne­o­gna­tycz­nych. Za­li­cza­ją się do niej naj­więk­sze obec­nie ży­ją­ce ptaki la­ta­ją­ce.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dropik

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny dro­pio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dropiowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu dropi


Źródła:

SJP.pl

Dropiowaty

1. ma­ją­cy ciem­ne cętki na ja­śniej­szym tle; dro­pia­ty, dro­pia­sty;
2. o ce­chach dro­pio­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Dropiowy

→ drop (ptak); dropi


Źródła:

SJP.pl

Dropić

śro­do­wi­sko­wo w grach kom­pu­te­ro­wych: zdo­by­wać przed­mio­ty lub pie­nią­dze przez za­bi­ja­nie prze­ciw­ni­ków; lo­o­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Dropowy

→ drop


Patrz:drop

Źródła:

SJP.pl

Drops

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) twar­dy, spła­szczo­ny, zwy­kle okrą­gły cu­kie­rek do ssa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. cu­kie­rek w kształ­cie pła­skie­go walca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dropshipping

[czy­taj: drop­szi­ping] śro­do­wi­sko­wo: zle­ca­nie wy­sył­ki to­wa­ru dla do­staw­cy w sprze­da­ży in­ter­ne­to­wej


Drops­hip­ping – model lo­gi­stycz­ny wy­ko­rzy­sty­wa­ny w sprze­da­ży przez In­ter­net po­le­ga­ją­cy na prze­nie­sie­niu pro­ce­su wy­sył­ki to­wa­ru na do­staw­cę. Rola skle­pu in­ter­ne­to­we­go w tym mo­de­lu spro­wa­dza się do zbie­ra­nia za­mó­wień i prze­sy­ła­nia ich do do­staw­cy, który re­a­li­zu­je wy­sył­kę to­wa­ru do klien­ta. Po­dob­nie jak w hand­lu de­ta­licz­nym, sprze­daw­ca osią­ga zysk z róż­ni­cy po­mię­dzy ceną hur­to­wą a de­ta­licz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dropshippingowy

→ drops­hip­ping [czy­taj: drop­szi­pin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Dropshot

[czy­taj: drop­szot] w te­ni­sie: ude­rze­nie pi­łecz­ki od dołu, skra­ca­ją­ce jej lot; drop­szot, drop shot


Źródła:

SJP.pl

Dropsik

zdrob­nie­nie od: drops


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od drops


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dropstop

ela­stycz­ny dysk umie­szcza­ny w szyj­ce bu­tel­ki, peł­nią­cy funk­cję do­zow­ni­ka do na­po­jów


Źródła:

SJP.pl

Dropsy

po­tocz­nie: pacz­ka drop­sów


forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: drops


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dropszot

w te­ni­sie: ude­rze­nie pi­łecz­ki od dołu, skra­ca­ją­ce jej lot; drops­hot, drop shot


Źródła:

SJP.pl

Dropy

drob­ne przer­wa­nia lub za­nie­czy­szcze­nia wy­stę­pu­ją­ce na war­stwie ma­gne­tycz­nej taśmy wideo, po­wo­du­ją­ce krót­kie przer­wy pod­czas jej odt­wa­rza­nia


Źródła:

SJP.pl

Droszcz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Droszków

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drotkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drozd

śred­ni ptak śpie­wa­ją­cy z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nie­wiel­ki, owa­do­żer­ny ptak śpie­wa­ją­cy po­sia­da­ją­cy róż­no­rod­ne upie­rze­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drozda

śred­ni ptak śpie­wa­ją­cy z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drozdaczek

dro­zda­czek ciem­ny - ptak z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych, spo­ra­dycz­nie za­la­tu­ją­cy do Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Drozdek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drozdowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych, małej lub śred­niej wiel­ko­ści, o ubar­wie­niu grzbie­tu z re­gu­ły brą­zo­wa­wym, spo­ty­ka­nych na całym świe­cie (poza An­tark­ty­dą); na­le­żą do niej mię­dzy in­ny­mi: śpie­wa­ki, sło­wi­ki, dro­zdy


Dro­zdo­wa­te (Tur­di­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drozdowaty

o ce­chach dro­zdo­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Drozdowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drozdowo

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drozdowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drozdowy

→ drozd; droź­dzi


Źródła:

SJP.pl

Drozdoń

dro­zdoń pstry - ptak z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych, za­la­tu­ją­cy do Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Drozdy

ro­dzi­na drob­nych pta­ków śpie­wa­ją­cych z rzędu wró­blo­wa­tych, obej­mu­ją­ca około 300 ga­tun­ków za­miesz­ku­ją­cych po­łud­nio­wą i środ­ko­wą Eu­ro­pę, pół­noc­no-za­chod­nią Afry­kę oraz środ­ko­wą i pół­noc­no-wschod­nią Azję


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drozdówka

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny mu­cho­łó­wek


Dro­zdów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Uści­mów.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie par­czew­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go w 1786 roku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drozofila

drob­na mu­chów­ka z ro­dzi­ny wy­wilż­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drozometr

przy­rząd me­te­o­ro­lo­gicz­ny do mie­rze­nia ilo­ści rosy


Źródła:

SJP.pl

Droździ

→ drozd; dro­zdo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dro­zdem, do­ty­czą­cy dro­zda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Droździk

ptak z ro­dzi­ny dro­zdów, o ciem­no­o­liw­ko­wym upie­rze­niu w rdza­we plamy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tur­dus ilia­cus|ref=tak., ga­tu­nek dro­zda, najm­niej­szy z eu­ro­pej­skich przed­sta­wi­cie­li ro­dza­ju Tur­dus;


Droź­dzik, drozd rdza­wo­bocz­ny ("Tur­dus ilia­cus") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści wę­drow­ne­go ptaka z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych (Tur­di­dae). Wy­stę­pu­je w Eu­raz­ji i w pół­noc­nej Afry­ce (pod­czas zi­mo­wa­nia). Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drożdż

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drożdżak

grzyb na­le­żą­cy do droż­dży, wy­wo­łu­ją­cy cho­ro­by grzy­bi­cze - droż­dży­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cia­sto droż­dżo­we


Droż­dżak – wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łu­kow­skim, w gmi­nie Krzyw­da. W po­bli­żu prze­pły­wa Mała By­strzy­ca.

W przesz­ło­ści wieś no­si­ła nazwę Wólka Ra­do­ry­ska.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drożdżaki

grzyb na­le­żą­cy do droż­dży, wy­wo­łu­ją­cy cho­ro­by grzy­bi­cze - droż­dży­ce


Źródła:

SJP.pl

Drożdżakobójczy

ni­szczą­cy droż­dża­ki


Źródła:

SJP.pl

Drożdżakopodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści droż­dża­ka; dzia­ła­ją­cy jak droż­dżak


Źródła:

SJP.pl

Drożdżakowy

→ droż­dżak


Patrz:drożdżak

Źródła:

SJP.pl

Drożdżarnia

po­mie­szcze­nie w go­rzel­ni przez­na­czo­ne do ho­dow­li i fer­men­ta­cji droż­dży; droż­dżow­nia


Źródła:

SJP.pl

Drożdżarstwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją droż­dży; droż­dżow­nict­wo


Źródła:

SJP.pl

Drożdżarz

osoba za­trud­nio­na przy wy­ro­bie droż­dży


Źródła:

SJP.pl

Drożdże

1. jed­no­ko­mór­ko­we grzy­by o ma­łych, elip­so­i­dal­nych ko­mór­kach, rozm­na­ża­ją­ce się zwy­kle przez pącz­ko­wa­nie;
2. masa zło­żo­na z jed­no­ko­mór­ko­wych grzy­bów, wy­ko­rzy­sty­wa­na w prze­my­śle spo­żyw­czym przy pro­duk­cji al­ko­ho­lu i w pie­kar­nict­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sac­cha­ro­my­ces|ref=tak., ro­dzaj jed­no­ko­mór­ko­wych grzy­bów, które bez tlenu, na po­dło­żu za­wie­ra­ją­cym cu­kier, wy­wo­łu­ją fer­men­ta­cję al­ko­ho­lo­wą;

 (1.2) cuk. kulin. masa z droż­dży (1.1) wy­ko­rzy­sty­wa­na m.in. w pie­kar­nict­wie, pi­wo­war­stwie i go­rzel­nict­wie


Droż­dże – ter­min ma­ją­cy dwa zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drożdżowate

ro­dzi­na grzy­bów od­dy­cha­ją­cych bezt­le­no­wo


Źródła:

SJP.pl

Drożdżowaty

o ce­chach droż­dżo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drożdżowiec

cia­sto droż­dżo­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. kulin. pot. cia­sto droż­dżo­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drożdżownia

1. fa­bry­ka droż­dży;
2. po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne w go­rzel­ni do fer­men­ta­cji droż­dży; droż­dżar­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład wyt­wa­rza­ją­cy droż­dże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drożdżownictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją droż­dży; droż­dżar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Drożdżowy

przy­miot­nik od: droż­dże


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. przy­rzą­dzo­ny z uży­ciem droż­dży

 (1.2) mykol. zwią­za­ny z droż­dża­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drożdżyca

grzy­bi­ca wy­wo­ły­wa­na przez grzy­by cho­ro­bot­wór­cze - droż­dża­ki, po­wo­du­ją­ca zmia­ny w skó­rze, na bło­nach ślu­zo­wych, paz­nok­ciach oraz w na­rzą­dach wew­nętrz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. grzy­bi­cza in­fek­cja skóry, błon ślu­zo­wych, paz­nok­ci itp.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drożdżyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drożdżówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. małe, słod­kie pie­czy­wo droż­dżo­we;

 (1.2) kulin. ro­dzaj cia­sta droż­dżo­we­go, czę­sto z po­syp­ką


Zo­bacz też: wieś Droż­dżów­ka.

Droż­dżów­ka – w kuch­ni pol­skiej, wyrób pie­kar­ni­czy w po­sta­ci słod­kie­go pie­czy­wa droż­dżo­we­go z na­dzie­niem, czę­sto po­kry­te­go lu­krem, po­le­wą lub kru­szon­ką. Jako na­dzie­nie sto­su­je się m.in. mak, biały ser, budyń, ja­go­dy i inne owoce. Wy­stę­pu­ją też droż­dżów­ki z kil­ko­ma róż­ny­mi na­dzie­nia­mi, na przy­kład ma­ko­wo-se­ro­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drożej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: drogo


Źródła:

SJP.pl

Drożeć

zwięk­szać swoją cenę


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­dro­żeć, zdro­żeć)

 (1.1) sta­wać się droż­szym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drożnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. dróż­nik

 (1.2) daw. ro­bot­nik na­pra­wia­ją­cy drogę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) daw. mapa dro­go­wa, opis dro­go­wy


Źródła:

Wiktionary

Drożność

→ droż­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest droż­ne


Patrz:drożny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drożny

1. nie­zat­ka­ny, bez przesz­kód dla prze­pły­wu;
2. umoż­li­wia­ją­cy prze­mie­szcza­nie się, roz­prze­strze­nia­nie się;
3. poz­wa­la­ją­cy na spraw­ny prze­pływ, tran­sport cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) nie­zat­ka­ny, bez przesz­kód dla prze­pły­wu

 (1.2) daw. od­no­szą­cy się do drogi, zdat­ny/słu­żą­cy do drogi, dro­go­wy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. sługa peł­nią­cy obo­wiąz­ki pod­czas po­dró­ży swo­ich panów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Droższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: drogi


Źródła:

SJP.pl

Drożyna

wąska droga; dróż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. nie­wiel­ka droga


Dro­ży­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie pol­ko­wic­kim, w gmi­nie Rad­wa­ni­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drożynka

zdrob­nie­nie od: dro­ży­na


Źródła:

SJP.pl

Drożyzna

po­tocz­nie: wy­so­kie ceny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­so­kie ceny ar­ty­ku­łów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drożyć

dro­żyć się:
1. żądać drogo za coś, nie chcieć ob­ni­żyć ceny;
2. cenić się, nie­łat­wo go­dzić się na coś


Źródła:

SJP.pl

Drożyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drożyźniany

→ dro­żyz­na


Patrz:drożyzna

Źródła:

SJP.pl

Drr

drrr;
1. wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy dźwięk dzwon­ka lub dzwo­nie­nie bu­dzi­ka; drin, driń, drrń, dry, dryn, drynd, dryń;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy uczu­cie zimna; brr, brrr


Źródła:

SJP.pl

Drrr

drr;
1. wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy dźwięk dzwon­ka lub dzwo­nie­nie bu­dzi­ka; drin, driń, drrń, dry, dryn, drynd, dryń;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy uczu­cie zimna; brr, brrr


Źródła:

SJP.pl

Drrń

wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy dźwięk dzwon­ka lub dzwo­nie­nie bu­dzi­ka; drr, drrr, driń, dryń, dry, drin, drynd, dryn


Źródła:

SJP.pl

Drs

skrót od: Drag Re­duc­tion Sy­stem - sy­stem ułat­wia­ją­cy wy­prze­dza­nie w wy­ści­gach F1


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Druch

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) reg. pozn. cią­gle


Źródła:

Wiktionary

Druciaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od dru­ciak


Źródła:

Wiktionary

Druciak

dru­cia­ny przed­miot do szo­ro­wa­nia na­czyń; dra­pak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. zmy­wak dru­cia­ny słu­żą­cy do szo­ro­wa­nia garn­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Druciaki

dru­cia­ny przed­miot do szo­ro­wa­nia na­czyń; dra­pak


Źródła:

SJP.pl

Drucianka

wy­cie­racz­ka z drutu


Źródła:

SJP.pl

Druciany

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z drutu


Źródła:

Wiktionary

Druciara

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. prze­stęp­cza ko­bie­ta wy­ko­nu­ją­ca fel­la­tio


Źródła:

Wiktionary

Druciarka

ma­szy­na do wy­ro­bu drutu


Źródła:

SJP.pl

Druciarnia

za­kład pro­du­ku­ją­cy druty; dru­tow­nia


Źródła:

SJP.pl

Druciarski

przy­miot­nik od: dru­ciarz


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy dru­cia­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druciarstwo

zawód dru­cia­rza, rze­mio­sło dru­ciar­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zawód dru­cia­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druciarz

1. rze­mieśl­nik wy­ko­nu­ją­cy wy­ro­by z drutu;
2. czło­wiek dru­tu­ją­cy pę­knię­te garn­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik wy­ko­nu­ją­cy przed­mio­ty z drutu

 (1.2) daw. wę­drow­ny rze­mieśl­nik ła­ta­ją­cy garn­ki dru­tem


Dru­ciarz – wę­drow­ny rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się dru­ciar­stwem, który na­pra­wiał sprzę­ty go­spo­dar­stwa do­mo­we­go i wy­ra­biał drob­ne przed­mio­ty do­mo­we­go użyt­ku z drutu, na przy­kład łapki na myszy. W szcze­gól­no­ści dru­to­wał ro­zbi­te na­czy­nia ce­ra­micz­ne, na przy­kład gli­nia­ne garn­ki, co po­le­ga­ło na sil­nym ścią­gnię­ciu sko­rup siat­ką dru­cia­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drucidło

płyta z jed­nym lub wię­cej ot­wo­ra­mi ro­bo­czy­mi słu­żą­ce do cią­gnie­nia drutu w pro­ce­sie jego wyt­wa­rza­nia; ro­dzaj cią­ga­dła


Źródła:

SJP.pl

Drucieniec

bez­krę­go­wiec o wy­dłu­żo­nym ciele, któ­re­go larwy pa­so­ży­tu­ją w ciele sta­wo­no­gów, głów­nie owa­dów; wło­śniak, nit­ni­ko­wiec, nit­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Drucieńce

bez­krę­go­wiec o wy­dłu­żo­nym ciele, któ­re­go larwy pa­so­ży­tu­ją w ciele sta­wo­no­gów, głów­nie owa­dów; wło­śniak, nit­ni­ko­wiec, nit­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Drucik

zdrob­nie­nie od: drut (prze­wód)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od drut; cien­ki lub krót­ki drut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drucikowy

→ dru­cik


Patrz:drucik

Źródła:

SJP.pl

Drucker

[czy­taj: dru­ker] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Druczek

1. zdrob­nie­nie od: druk; mały drob­ny druk;
2. for­mu­larz urzę­do­wy, blan­kiet;
3. bro­szur­ka, ulot­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) zdrobn. od druk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druczkarz

osoba zaj­mu­ją­ca się ręcz­nym lub ma­szy­no­wym wy­tła­cza­niem de­se­ni na tka­ni­nach


Źródła:

SJP.pl

Druczkowy

1. → dru­czek; blan­kie­to­wy, for­mu­la­rzo­wy;
2. do­ty­czą­cy daw­nej tech­ni­ki wy­tła­cza­nia de­se­ni na tka­ni­nach za po­mo­cą spe­cjal­nej dru­kar­ki


Źródła:

SJP.pl

Drug

[czy­taj: drag] slan­go­we okre­śle­nie nar­ko­ty­ku; drag


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) slang. nar­ko­tyk, zob. drag.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druga

druga go­dzi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) go­dzi­na 2 w nocy lub po po­łud­niu

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: drugi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugak

coś, co zaj­mu­je dru­gie miej­sce lub jest zwią­za­ne z licz­bą 2, np. pokój


Źródła:

SJP.pl

Drugdy

przy­słó­wek miej­sca

 (1.1) stpol. gdzie in­dziej


Źródła:

Wiktionary

Drugi

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 2


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) zaj­mu­ją­cy ostat­nie miej­sce w dwu­e­le­men­to­wym zbio­rze o okre­ślo­nej ko­lej­no­ści ele­men­tów

 (1.2) przest. inny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. żegl. drugi ofi­cer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) dzień mie­sią­ca po pier­wszym

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (4.1) druga: go­dzi­na druga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugie

druga go­dzi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. krót­ko na dru­gie danie

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy

 (2.1) jedna z form od­mia­ny li­czeb­ni­ka drugi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugo-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na dru­gie miej­sce, po­drzęd­ność lub na­stęp­stwo tego, do czego się od­no­si człon drugi


Źródła:

Wiktionary

Drugoinstancyjny

do­ty­czą­cy dru­giej in­stan­cji


Źródła:

SJP.pl

Drugoklasista

uczeń dru­giej klasy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) eduk. uczeń dru­giej klasy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugoklasistka

uczen­ni­ca dru­giej klasy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eduk. uczen­ni­ca dru­giej klasy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugoligowiec

1. za­wod­nik gra­ją­cy w dru­giej lidze
2. pot. o kimś, kto zaj­mu­je niż­szą po­zy­cję, sta­no­wi­sko, nie cie­szy się pre­sti­żem, "gra w dru­giej lidze"


Źródła:

SJP.pl

Drugoligowy

1. na­le­żą­cy do dru­giej ligi, ty­po­wy dla dru­giej ligi, roz­gry­wa­ny przez ze­spo­ły z dru­giej ligi;
2. nie­uz­na­wa­ny za naj­lep­sze­go w swo­jej dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl

Drugoobiegowy

o wy­daw­nict­wie, pra­sie, książ­ce: wy­da­ny nie­o­fi­cjal­nie i nie­le­gal­nie, poza za­się­giem cen­zu­ry


Źródła:

SJP.pl

Drugoplanowość

→ dru­go­pla­no­wy


Patrz:drugoplanowy

Źródła:

SJP.pl

Drugoplanowy

bę­dą­cy na dru­gim pla­nie, dal­szy, mniej ważny


przy­miot­nik

 (1.1) film. teatr. szt. po­ło­żo­ny poza pier­wszym pla­nem

 (1.2) film. liter. teatr. od­gry­wa­ją­cy mniej istot­ną rolę

 (1.3) mniej ważny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugoroczniak

1. stu­dent dru­gie­go roku;
2. uczeń po­zo­sta­ją­cy w tej samej kla­sie na drugi rok; dru­go­rocz­ny;
3. za­wod­nik, który drugi rok gra w danej lidze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. uczeń pow­ta­rza­ją­cy klasę

 (1.2) środ. więz. prze­stęp­ca od­sia­du­ją­cy drugi rok w wię­zie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugoroczność

efekt nie­o­trzy­ma­nia pro­mo­cji do na­stęp­nej klasy


Źródła:

SJP.pl

Drugoroczny

uczeń pow­ta­rza­ją­cy klasę


przy­miot­nik

 (1.1) eduk. uczę­szcza­ją­cy drugi rok do danej szko­ły lub na stu­dia

 (1.2) eduk. pow­ta­rza­ją­cy klasę lub rok nauki

 (1.3) ogrod. kwit­ną­cy i owo­cu­ją­cy do­pie­ro w dru­gim roku roz­wo­ju

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) urz. uczeń pow­ta­rza­ją­cy klasę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugorzutowy

na­le­żą­cy do dru­gie­go rzutu; od­no­szą­cy się do dru­gie­go rzutu


Źródła:

SJP.pl

Drugorzęd

w daw­niej­szych kla­sy­fi­ka­cjach: epoka obej­mu­ją­ca okres tria­su, jury i kredy


Źródła:

SJP.pl

Drugorzędność

→ dru­go­rzęd­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co dru­go­rzęd­ne


Patrz:drugorzędny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugorzędny

1. na­le­żą­cy do niż­szej ka­te­go­rii;
2. ma­ją­cy mniej­sze zna­cze­nie


przy­miot­nik

 (1.1) mniej ważny, niż­szej ka­te­go­rii

 (1.2) mniej war­to­ścio­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugorzędowy

przy­miot­nik

 (1.1) za­kla­sy­fi­ko­wa­ny do dru­gie­go rzędu

 (1.2) chem. o al­ko­ho­lu: z ato­mem węgla po­łą­czo­nym z grupą hy­drok­sy­lo­wą i dwoma in­ny­mi ato­ma­mi węgla

 (1.3) chem. o ami­nie: o dwóch gru­pach al­ki­lo­wych lub ary­lo­wych bez­poś­red­nio zwią­za­nych z ato­mem azotu

 (1.4) chem. o soli: bę­dą­ca po­chod­ną aminy dru­go­rzę­do­wej


Źródła:

Wiktionary

Drugostronny

znaj­du­ją­cy się na dru­giej stro­nie


Źródła:

SJP.pl

Drugowojenny

zwią­za­ny z drugą wojną świa­to­wą


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z drugą wojną świa­to­wą, do­ty­czą­cy dru­giej wojny świa­to­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drugstore

[czy­taj: drag­stor] w USA: nie­wiel­ki sklep z kos­me­ty­ka­mi, pod­sta­wo­wy­mi le­ka­mi, prasą itp. oraz z czę­ścią ba­ro­wą


Źródła:

SJP.pl

Druh

1. przy­ja­ciel, to­wa­rzysz;
2. czło­nek or­ga­ni­za­cji har­cer­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) harc. czło­nek or­ga­ni­za­cji har­cer­skiej

 (1.2) książk. przy­ja­ciel, to­wa­rzysz, kum­pel

 (1.3) stra­żak ochot­nik


Druh ("Druh Syn­chro") – pro­sty, pol­ski apa­rat fo­to­gra­ficz­ny na film (błonę zwo­jo­wą typu 120 z pa­pie­rem ochron­nym o sze­ro­ko­ści 60 mm, na szpu­lach z gru­bym rdze­niem) pro­du­ko­wa­ny od 1956 roku przez War­szaw­skie Za­kła­dy Fo­to­op­tycz­ne w dwóch wer­sjach: Druh i Druh Syn­chro - wer­sji wzbo­ga­co­nej o gnia­zdo syn­chro­ni­za­cji i sanki do lampy bły­sko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Druhenka

zdrob­nie­nie od: druh­na


Źródła:

SJP.pl

Druhna

1. młoda ko­bie­ta to­wa­rzy­szą­ca pan­nie mło­dej;
2. człon­ki­ni or­ga­ni­za­cji har­cer­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) harc. zwy­cza­jo­we okre­śle­nie ko­bie­ty na­le­żą­cej do har­cer­stwa

 (1.2) etn. ko­bie­ta to­wa­rzy­szą­ca pan­nie mło­dej pod­czas ślubu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druid

sta­ro­żyt­ny ka­płan cel­tyc­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. rel. sta­ro­żyt­ny ka­płan cel­tyc­ki;

 (1.2) rel. ka­płan we współ­czes­nym dru­i­dyz­mie (ne­o­dru­i­dyz­mie)


Na tę stro­nę wska­zu­je „dru­i­dzi”. Zo­bacz też: Dru­i­dzi.

Druid (łac. "dru­i­des" albo "dru­i­da", z cel­tyc­kie­go) – sta­ro­żyt­ny ka­płan cel­tyc­ki, który prze­wo­dził obrzę­dom i ce­re­mo­niom re­li­gij­nym. Dru­i­dzi spra­wo­wa­li także sądy oraz prze­po­wia­da­li przysz­łość z lotu pta­ków lub z wnętrz­no­ści zwie­rząt. Jedna z trzech kast ka­płań­skich, obok bar­dów i fi­li­dów ("vates"), u Cel­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Druidessa

sta­ro­żyt­na ka­płan­ka cel­tyc­ka; dru­id­ka


Źródła:

SJP.pl

Druidka

sta­ro­żyt­na ka­płan­ka cel­tyc­ka; dru­i­des­sa


Źródła:

SJP.pl

Druidyczny

do­ty­czą­cy dru­i­dyz­mu (np. dru­i­dycz­ne świą­ty­nie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dru­i­dyz­mem, do­ty­czą­cy dru­i­dyz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druidyzm

1. kult re­li­gij­ny sta­ro­żyt­nych Cel­tów (m.in. wiara w wę­drów­kę dusz i od­da­wa­nie czci przy­ro­dzie)
2. sy­stem spo­łecz­ny sta­ro­żyt­nych Cel­tów ze zna­czą­cą rolą dru­i­dów


Źródła:

SJP.pl

Druidzki

→ druid


Patrz:druid

Źródła:

SJP.pl

Druizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. re­li­gia wyz­na­wa­na przez dru­zów


Źródła:

Wiktionary

Druk

1. pro­ces dru­ko­wa­nia;
2. krój dru­ko­wa­nych liter; tech­ni­ka dru­ko­wa­nia;
3. wszel­ka pu­bli­ka­cja dru­ko­wa­na;
4. deseń na tka­ni­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) druk. pro­ces dru­ko­wa­nia

 (1.2) druk. od­bit­ka bę­dą­ca efek­tem druku (1.1)

 (1.3) biur. czę­sto lm. druki: pismo, akta, for­mu­larz

 (1.4) ogół cech liter wy­dru­ko­wa­ne­go tek­stu

 (1.5) zdo­bie­nie skóry lub tka­ni­ny od­bit­ka­mi

 (1.6) wzór od­bi­ty na tka­ni­nie

 (1.7) tka­ni­na z dru­kiem (1.5)

 (1.8) gw-pl|Bu­ko­wi­na. pawąz

 (1.9) gw-pl|Bu­ko­wi­na. dy­szel


Druk ( Druck ‘na­cisk’) – wie­lo­krot­ne od­bi­cie obra­zu z formy dru­ko­wej na po­dło­że dru­ko­we (np. na pa­pier dru­ko­wy). Po­tocz­nie na­zy­wa­na "dru­kiem" jest rów­nież każda kopia, czyli od­bit­ka dru­ko­wa.

Za druk uważa się rów­nież roz­ma­i­te tech­ni­ki po­wie­la­nia tek­stu i gra­fi­ki za­rów­no me­to­da­mi tra­dy­cyj­ny­mi, z uży­ciem ma­szyn dru­kar­skich, jak i no­wo­czes­ny­mi me­to­da­mi kom­pu­te­ro­wy­mi z uży­ciem kom­pu­te­ro­wych urzą­dzeń pe­ry­fe­ryj­nych, jak dru­kar­ki, plo­te­ry itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Druk.

skrót od: dru­kar­stwo, dru­kar­ski (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Drukareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: dru­kar­ka


Źródła:

Wiktionary

Drukarenka

zdrob­nie­nie od: dru­kar­nia


Źródła:

SJP.pl

Drukarka

urzą­dze­nie współ­pra­cu­ją­ce z kom­pu­te­rem, słu­żą­ce do prze­no­sze­nia tek­stu lub obra­zu na pa­pier


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie słu­żą­ce do dru­ko­wa­nia;


Dru­kar­ka – urzą­dze­nie współ­pra­cu­ją­ce z kom­pu­te­rem oraz in­ny­mi urzą­dze­nia­mi, słu­żą­ce do prze­no­sze­nia da­ne­go tek­stu czy obra­zu na różne no­śni­ki druku (pa­pier, folia, płót­no itp.). Niek­tó­re dru­kar­ki po­tra­fią pra­co­wać bez kom­pu­te­ra, np. dru­ko­wać zdję­cia wy­ko­na­ne cy­fro­wym apa­ra­tem fo­to­gra­ficz­nym (po po­dłą­cze­niu go do dru­kar­ki lub po wło­że­niu karty pa­mię­ci z za­pi­sa­ny­mi zdję­cia­mi do wbu­do­wa­ne­go w dru­kar­kę slotu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drukarkowy

→ dru­kar­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dru­kar­ką, do­ty­czą­cy dru­kar­ki


Patrz:drukarka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drukarnia

1. za­kład zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją dru­ków, ta­kich jak: książ­ki, cza­so­pis­ma, ulot­ki itp.;
2. dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym dru­ko­wa­ne są wzory na tka­ni­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją dru­ków; miej­sce, w któ­rym się dru­ku­je


Dru­kar­nia – za­kład pro­duk­cyj­ny zaj­mu­ją­cy się wyt­wa­rza­niem róż­no­rod­nych wy­ro­bów po­li­gra­ficz­nych. W szcze­gól­no­ści mogą to być ga­ze­ty i cza­so­pis­ma, bro­szu­ry i książ­ki, jak rów­nież sze­reg dru­ków ak­cy­den­so­wych łącz­nie z opa­ko­wa­nia­mi. Dru­ko­wać może za­rów­no na ma­so­wą skalę, jak i druki sper­so­na­li­zo­wa­ne, czyli takie, gdzie każda kopia jest uni­kal­nym eg­zem­pla­rzem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drukarniany

→ dru­kar­nia


Patrz:drukarnia

Źródła:

SJP.pl

Drukarski

do­ty­czą­cy dru­ka­rza, druku, dru­ko­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do druku, dru­kar­ni, dru­ka­rza albo dru­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drukarstwo

zawód, za­ję­cie dru­ka­rza; po­li­gra­fia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­mysł obej­mu­ją­cy wszyst­kie dzia­ły tech­ni­ki dru­kar­skiej;

 (1.2) techn. dru­ko­wa­nie ksią­żek, gazet itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drukarz

1. pra­cow­nik dru­kar­ni;
2. prze­sta­rza­le: wła­ści­ciel dru­kar­ni;
3. kor­nik dru­karz - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek wy­spe­cja­li­zo­wa­ny w za­wo­dzie dru­kar­skim, pra­cow­nik dru­kar­ni;

 (1.2) przest. wła­ści­ciel ofi­cy­ny dru­kar­skiej, wy­daw­ca

 (1.3) pot. sę­dzia pił­kar­ski, który sprze­da­je („dru­ku­je”) mecze

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. kor­nik dru­karz


Dru­karz – zawód po­le­ga­ją­cy na dru­ko­wa­niu ksią­żek lub gazet. Daw­niej od­ci­ska­li oni czcion­ki na pa­pie­rze. Do naj­słyn­niej­szych dru­ka­rzy na­le­że­li m.in.: Jan Gu­ten­berg i Ła­zarz An­dry­so­wicz.

Po­tocz­nie każdy wyk­wa­li­fi­ko­wa­ny pra­cow­nik prze­my­słu po­li­gra­ficz­ne­go. Ina­czej po­li­graf, ma­szy­ni­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Druki

wszel­kie wy­daw­nict­wa dru­ko­wa­ne, pisma, książ­ki, bro­szu­ry, blan­kie­ty, for­mu­la­rze itp.


Źródła:

SJP.pl

Drukiem

1. pro­ces dru­ko­wa­nia;
2. krój dru­ko­wa­nych liter; tech­ni­ka dru­ko­wa­nia;
3. wszel­ka pu­bli­ka­cja dru­ko­wa­na;
4. deseń na tka­ni­nie


przy­słó­wek

 (1.1) dru­ku­jąc

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: druk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druknefel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. za­trzask


Źródła:

Wiktionary

Druknąć

po­tocz­nie: wy­dru­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Drukomat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie, do dru­ko­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Drukowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest dru­ko­wal­ne


Źródła:

Wiktionary

Drukowalny

da­ją­cy się dru­ko­wać


przy­miot­nik

 (1.1) in­form. moż­li­wy do wy­dru­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drukowane

po­tocz­nie: li­te­ry dru­ko­wa­ne; tekst dru­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Drukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­ko­ny­wa­nie od­bi­tek przy po­mo­cy prasy dru­kar­skiej albo dru­kar­ki

 (1.2) od­da­wa­nie pu­bli­ka­cji do druku

 (1.3) umie­szcza­nie na tka­ni­nach wzo­rów po­przez bar­wie­nie, wy­tła­cza­nie, od­ci­ska­nie

 (1.4) wy­ko­ny­wa­nie trój­wy­mia­ro­wych kopii przy uży­ciu dru­kar­ki 3D


Źródła:

Wiktionary

Drukowany

przy­miot­nik

 (1.1) pow­sta­ły za po­mo­cą druku, nie­o­dręcz­ny

 (1.2) o pi­śmie: wy­glą­dem na­śla­du­ją­cy dru­ko­wa­ne (1.1) książ­ki (pro­ste, nie­po­chy­łe i nie­po­łą­czo­ne li­te­ry, zaz­wy­czaj tylko wer­sa­li­ki)


Źródła:

Wiktionary

Drukować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) robić od­bit­ki na pra­sie dru­kar­skiej albo dru­kar­ce

 (1.2) dawać coś do druku, pu­bli­ko­wać

 (1.3) umie­szczać na tka­ni­nie wzór przez bar­wie­nie, wy­tła­cza­nie, od­ci­ska­nie

 (1.4) pot. o sędzi pił­kar­skim: sprze­da­wać mecze, nie­ucz­ci­wie sę­dzio­wać


Źródła:

Wiktionary

Drukowy

→ druk


Patrz:druk

Źródła:

SJP.pl

Drum'n'bass

[czy­taj: dram en bas lub dram en bejs] ga­tu­nek mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej z szyb­kim tem­pem; drum and bass


Źródła:

SJP.pl

Drum'n'bassowy

→ drum'n'bass [czy­taj: dra­mend­bej­so­wy]; dru­mand­bas­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Drumandbassowy

→ drum and bass [czy­taj: dra­mend­bej­so­wy]; drum'n'bas­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Drumla

pry­mi­tyw­ny nie­wiel­ki in­stru­ment mu­zycz­ny ze sprę­żyn­ką poś­rod­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. me­ta­lo­wy in­stru­ment wy­da­ją­cy dźwię­ki dzię­ki wzbu­dza­niu drgań umie­szczo­nej w ustach sprę­ży­stej blasz­ki;

 (1.2) daw. reg-pl|Kresy. obraź. głu­pia ko­bie­ta


Drum­la ( Tru­mel, "bęben") – lu­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy idio­fo­nów szar­pa­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drumlak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drumlin

po­lo­dow­co­wy owal­ny pa­gó­rek spo­ty­ka­ny na ob­sza­rach roz­le­głych nizin, o osi dłu­giej rów­no­le­głej do trasy spły­wu lo­dow­ca, stro­mym stoku od­lo­dow­co­wym i ła­god­nym prze­ciw­le­głym


Drum­lin – forma rzeź­by te­re­nu po­cho­dze­nia gla­cjal­ne­go, ni­skie, owal­ne, wy­dłu­żo­ne wzgó­rze o asy­me­trycz­nym pro­fi­lu po­dłuż­nym ze stro­mym sto­kiem prok­sy­mal­nym i ła­god­niej­szym sto­kiem dy­stal­nym, uło­żo­ne rów­no­le­gle do kie­run­ku ruchu lo­dow­ca w obrę­bie mo­re­ny den­nej, wy­stę­pu­ją­ce gru­po­wo w for­mie pól drum­li­no­wych. Zbu­do­wa­ne są zwy­kle w ca­ło­ści z gliny zwa­ło­wej, cza­sem przy­kry­wa­ją­cej star­sze osady flu­wio­gla­cjal­ne (pia­ski i żwiry wod­no­lo­dow­co­we).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drumlinowy

→ drum­lin


Patrz:drumlin

Źródła:

SJP.pl

Drummer

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) muz. per­ku­si­sta


Źródła:

Wiktionary

Drunkoreksja

[czy­taj: dran­ko­rek­sja] ogra­ni­cza­nie je­dze­nia, aby móc napić się al­ko­ho­lu bez obaw o przy­ty­cie; al­ko­rek­sja, dran­ko­rek­sja


Źródła:

SJP.pl

Druon

[czy­taj: druĄ] naz­wi­sko, m.in. Ma­u­ri­ce Druon, fran­cu­ski pi­sarz i po­li­tyk


Źródła:

SJP.pl

Druskienicki

→ Dru­skie­ni­ki; dru­skien­nic­ki


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Dru­skie­nik, zwią­za­ny z Dru­skie­ni­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druskieniki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu olic­kim.


Dru­skie­ni­ki (cza­sem błęd­nie "Dru­skien­ni­ki"; lit. "Dru­ski­nin­kai") – mia­sto na Lit­wie, w Dzu­kii, po­pu­lar­ne uz­dro­wi­sko po­ło­żo­ne na brze­gu Niem­na. Lud­ność: ok. 12,9 tys. miesz­kań­ców (2021), po­wierzch­nia mia­sta – 22 km². Naj­więk­sze i naj­no­wo­cze­śniej­sze uz­dro­wi­sko na Lit­wie, jedno z naj­lep­szych uz­dro­wisk kli­ma­tycz­nych i bal­ne­o­lo­gicz­nych w Eu­ro­pie. Wy­stę­pu­ją tu licz­ne źró­dła mi­ne­ral­ne i po­kła­dy bo­ro­wi­ny. Znaj­du­je się tu 9 sa­na­to­riów i cen­trum bal­ne­o­lo­gicz­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Druskienniki

mia­sto na Lit­wie


Źródła:

SJP.pl

Druszcz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drut

1. cien­ki pręt me­ta­lo­wy;
2. prze­wód te­le­fo­nicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. długi, cien­ki i ela­stycz­ny ele­ment me­ta­lo­wy;

 (1.2) pot. prze­wód elek­trycz­ny, zwła­szcza gdy mało ela­stycz­ny

 (1.3) ręk. przy­rząd do ro­bó­tek ręcz­nych;

 (1.4) daw. gwara. więz. wódka


Drut – wyrób hut­ni­czy lub ele­ment kon­struk­cyj­ny, któ­re­go wy­mia­ry po­przecz­ne są nie­wiel­kim ułam­kiem dłu­go­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dru­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Drutowaty

rzad­ko: po­dob­ny do drutu


Źródła:

SJP.pl

Drutować

ota­czać, łą­czyć, umac­niać coś dru­tem


Źródła:

SJP.pl

Drutowce

larwa chrzą­szcza ży­ją­ca w próch­nie lub gle­bie


Źródła:

SJP.pl

Drutowiec

larwa chrzą­szcza ży­ją­ca w próch­nie lub gle­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. roln. larwa owada z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ela­te­ri­dae|ref=tak.) o mocno wy­dłu­żo­nym ciele, gle­bo­wy szkod­nik upraw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drutownia

za­kład pro­du­ku­ją­cy druty; dru­ciar­nia


Źródła:

SJP.pl

Drutowy

przy­miot­nik od: drut


Źródła:

SJP.pl

Druty

pręt z me­ta­lu, pla­sti­ku lub drew­na do robót dzia­nych


Źródła:

SJP.pl

Druz

czło­nek arab­skiej sekty re­li­gij­nej w Syrii i Li­ba­nie, łą­czą­cej ele­men­ty chrze­ści­jań­stwa, ju­da­iz­mu, is­la­mu i daw­nych wie­rzeń Bli­skie­go Wscho­du


Źródła:

SJP.pl

Druza

sku­pie­nie krysz­ta­łów na­ro­słych na ścia­nach wol­nej prze­strze­ni w skale


Źródła:

SJP.pl

Druzga

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) daw­niej: cząst­ka pow­sta­ła wsku­tek ro­zbi­cia cze­goś; odła­mek, ka­wa­łek


Źródła:

SJP.pl

Druzgoczący

ogrom­ny, przy­tła­cza­ją­cy; druz­go­cą­cy


Źródła:

SJP.pl

Druzgocący

ogrom­ny, przy­tła­cza­ją­cy; druz­go­czą­cy


Źródła:

SJP.pl

Druzgot

skała osa­do­wa skła­da­ją­ca się z okru­chów róż­nych skał lub kości zwie­rząt; okru­cho­wiec, brek­cja


Źródła:

SJP.pl

Druzgotać

ro­zbi­jać na drob­ne ka­wał­ki; kru­szyć, miaż­dżyć, tłuc


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zdruz­go­tać)

 (1.1) ro­zbi­jać na czę­ści przy uży­ciu wiel­kiej siły

 (1.2) spo­wo­do­wać po­gor­sze­nie czy­je­goś psy­chicz­ne­go sa­mo­po­czu­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druzno

je­zio­ro w Pol­sce


Druz­no, Druż­no↓ ( Dra­u­sen­see) – płyt­kie, za­ra­sta­ją­ce je­zio­ro del­to­we na Żu­ła­wach Wi­śla­nych. Je­zio­ro po­ło­żo­ne jest w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie El­bląg. Sta­no­wi część Za­le­wu Wi­śla­ne­go od­cię­tą alu­wia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Druzowie

arab­ska sekta re­li­gij­na w Syrii i Li­ba­nie, łą­czą­ca ele­men­ty chrze­ści­jań­stwa, ju­da­iz­mu, is­la­mu i daw­nych wie­rzeń Bli­skie­go Wscho­du


Dru­zo­wie, al–muwaḥḥidūn (arab. دروز "durūz," hebr. דרוזים, "dru­zim") – grupa et­nicz­no-re­li­gij­na, która wy­ło­ni­ła się z egip­skie­go is­ma­i­liz­mu w XI wieku na Bli­skim Wscho­dzie.

Wśród Dru­zów po­pu­lar­na jest te­o­ria, we­dług któ­rej wy­wo­dzą się oni od bi­blij­ne­go ka­pła­na Ma­dia­ni­tów Jetro, te­ścia Moj­że­sza, który choć nie był Żydem, wspie­rał ten lud.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Druzus

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Druzyjka

człon­ki­ni arab­skiej sekty re­li­gij­nej w Syrii i Li­ba­nie, łą­czą­cej ele­men­ty chrze­ści­jań­stwa, ju­da­iz­mu, is­la­mu i daw­nych wie­rzeń Bli­skie­go Wscho­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. wyz­naw­czy­ni dru­zyz­mu, sekty is­lam­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Druzyjski

przy­miot­nik od: Druz, druz


Źródła:

SJP.pl

Druć

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Bia­ło­ru­si, prawy do­pływ Dnie­pru;


Druć (bia­ło­rus. "Друць") – rzeka na Bia­ło­ru­si o dłu­go­ści 295 km i śred­nim prze­pły­wie wody 30 m³/s, prawy do­pływ Dnie­pru.

Rzeka prze­pły­wa przez trzy ob­wo­dy: wi­teb­ski, mo­hy­lew­ski i ho­mel­ski. Głów­ne mia­sta le­żą­ce nad rzeką Druć to To­ło­czyn i Ro­ha­czów. Sta­no­wi­ła część linii I ro­zbio­ru Pol­ski.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drużak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pszcz. drugi rój w roku


Źródła:

Wiktionary

Drużba

męż­czyz­na to­wa­rzy­szą­cy panu mło­de­mu do ślubu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na to­wa­rzy­szą­cy panu mło­de­mu pod­czas ślubu;

 (1.2) daw. druh, przy­ja­ciel

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) daw. przy­jaźń, życz­li­wość

 (2.2) daw. świta we­sel­na (druż­bo­wie i druh­ny)

 (2.3) daw. grupa przy­ja­ciół, dru­hów, dru­ży­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drużbacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drużbant

świa­dek ślubu (druż­ba)


Źródła:

SJP.pl

Drużbart

gra w karty roz­po­wszech­nio­na w Pol­sce w XVIII wieku


Druż­bart – sta­ro­pol­ska gra kar­cia­na dla 4 osób roz­gry­wa­na talią 36 lub 32 kart po­le­ga­ją­ca na bra­niu lew. Gra wy­wo­dzi się od pół­noc­no­nie­miec­kiej gry brus­bart, która z kolei wy­wo­dzi się od naj­star­szej zna­nej eu­ro­pej­skiej gry kar­cia­nej karnöffel. Gry z ro­dzi­ny brus­bart cha­rak­te­ry­zu­ją się skom­pli­ko­wa­nym star­szeń­stwem kart, bra­kiem obo­wiąz­ku do­kła­da­nia do ko­lo­ru i bra­kiem jed­no­rod­ne­go ko­lo­ru atu­to­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drużbice

wieś w Pol­sce


Druż­bi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie beł­cha­tow­skim, w gmi­nie Druż­bi­ce. Leży nad rzeką Gra­bią. Ma sta­tus so­łect­wa.

W 1943 Niem­cy wpro­wa­dzi­li nazwę oku­pa­cyj­ną Drusch­feld.

W Druż­bi­cach znaj­du­je się Szko­ła Pod­sta­wo­wa im. Ta­de­u­sza Ko­ściusz­ki. Nie­o­po­dal ce­gla­ny bu­dy­nek, w któ­rym szko­ła mie­ści­ła się w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drużbicki

przy­miot­nik od: Druż­bi­ce


Źródła:

SJP.pl

Drużbować

po­tocz­nie: asy­sto­wać przy ślu­bie w roli druż­by lub druh­ny


Źródła:

SJP.pl

Drużbowski

→ druż­ba (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Drużka

1. młoda panna, to­wa­rzy­szą­ca pan­nie mło­dej do ślubu; druh­na;
2. daw­niej: przy­ja­ciół­ka, to­wa­rzysz­ka


Źródła:

SJP.pl

Drużkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drużno

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drużny

daw­niej: przy­jaz­ny, ser­decz­ny, zgod­ny


Źródła:

SJP.pl

Drużyna

1. najm­niej­szy po­dod­dział wojsk pie­cho­ty;
2. grupa har­ce­rzy, po­dzie­lo­na na za­stę­py;
3. ze­spół ludzi po­wo­ła­ny w celu wy­ko­na­nia ja­kie­goś za­da­nia;
4. daw­niej: kom­pa­nia, to­wa­rzy­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zor­ga­ni­zo­wa­na grupa stwo­rzo­na do wy­peł­nia­nia okre­ślo­ne­go obo­wiąz­ku, wy­ko­ny­wa­nia okre­ślo­ne­go za­da­nia

 (1.2) wojsk. mały od­dział pie­cho­ty;

 (1.3) pod­sta­wo­wa jed­nost­ka har­cer­ska;

 (1.4) hist. for­ma­cja zbroj­na śred­nio­wiecz­nych wład­ców sło­wiań­skich;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drużynka

zdrob­nie­nie od: dru­ży­na


Źródła:

SJP.pl

Drużynnik

daw­niej: żoł­nierz wcho­dzą­cy w skład dru­ży­ny ksią­żę­cej


Źródła:

SJP.pl

Drużynowa

ko­men­dant­ka dru­ży­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta/dziew­czy­na opie­ku­ją­ca się dru­ży­ną har­cer­ską

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) forma żeń­ska przy­miot­ni­ka → dru­ży­no­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drużynowy

przy­miot­nik od: dru­ży­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy dru­ży­ny, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla dru­ży­ny

 (1.2) sport. taki, który jest roz­gry­wa­ny przez dru­ży­nę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba opie­ku­ją­ca się dru­ży­ną har­cer­ską


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drużynówka

po­tocz­nie: spot­ka­nie po­mię­dzy dru­ży­na­mi, kon­kurs dru­ży­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Drużyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drw

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub ni­ja­ki

 (1.1) = hist. polit. De­mo­kra­tycz­na Re­pu­bli­ka Wiet­na­mu


Źródła:

Wiktionary

Drwa

drew­no po­rą­ba­ne na opał


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) po­rą­ba­ne ka­wał­ki drew­na, np. na opał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drwal

czło­wiek zaj­mu­ją­cy się wy­ci­na­niem drzew


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek pra­cu­ją­cy w le­śnict­wie, który ścina drze­wa;

 (1.2) pot. ktoś no­szą­cy się w cha­rak­te­ry­stycz­nym stylu – z gęstą, wy­pie­lę­gno­wa­ną brodą, kra­cia­stą ko­szu­lą i dżin­sa­mi


Drwal – czło­wiek pra­cu­ją­cy w le­śnict­wie, który ścina drze­wa i do­star­cza drew­no np. dla prze­my­słu bu­dow­la­ne­go i pa­pier­ni­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drwalka

po­mie­szcze­nie do rą­ba­nia i prze­cho­wy­wa­nia drew­na; drwal­nia, dre­wut­nia, drew­nik (re­gio­nal­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mała drwal­nia

 (1.2) ko­bie­ta drwal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drwalnia

po­mie­szcze­nie do rą­ba­nia i prze­cho­wy­wa­nia drew­na; drwal­ka, dre­wut­nia, drew­nik (re­gio­nal­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. po­mie­szcze­nie do rą­ba­nia i prze­cho­wy­wa­nia drew­na (obec­nie naj­czę­ściej na opał)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drwalnictwo

zawód drwa­la


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzie­dzi­na zwią­za­na z wy­cin­ką drzew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drwalniczek

drwal­ni­czek Sak­se­se­na - ga­tu­nek kor­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Drwalnik

chrząszcz, któ­re­go larwy że­ru­ją w drew­nie, szkod­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. drwal­nia

 (1.2) ga­tu­nek chrzą­szcza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drwalowy

→ drwal; drwal­ski


Źródła:

SJP.pl

Drwalski

→ drwal; drwa­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Drwalstwo

za­ję­cie drwa­la


Źródła:

SJP.pl

Drwiarstwo

drwi­na, szy­der­stwo


Źródła:

SJP.pl

Drwiarz

daw­niej: czło­wiek skłon­ny do drwin, wy­śmie­wa­nia się; kpiarz, szy­der­ca


Źródła:

SJP.pl

Drwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|drwić.


Źródła:

Wiktionary

Drwina

zło­śli­we, lek­ce­wa­żą­ce słowa lub żarty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­śmia­nie sło­wem lub ge­stem w spo­sób dot­kli­wy czy­ichś po­glą­dów, za­cho­wań lub oby­cza­jów, z re­gu­ły bę­dą­ce oka­za­niem po­gar­dy i wy­wyż­sze­nia się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drwinia

wieś w Pol­sce


Drwi­nia – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie bo­cheń­skim, w gmi­nie Drwi­nia, nad Drwin­ką.

In­te­gral­ne czę­ści miej­sco­wo­ści: Pa­ster­nik, Pod­stru­że, Po­rę­ków.

Wieś pier­wszy raz no­to­wa­na była w do­ku­men­cie księ­cia Bo­le­sła­wa Wstyd­li­we­go z 1270 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drwinka

zdrob­nie­nie od: drwi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. drwi­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drwinkować

stro­ić drwin­ki; dow­cip­ko­wać, żar­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Drwionek

ga­tu­nek chrzą­szcza


Źródła:

SJP.pl

Drwionkowate

ro­dzi­na chrzą­szczy, obej­mu­ją­ca głow­nie ga­tun­ki bę­dą­ce szkod­ni­ka­mi drzew


Drwion­ko­wa­te, drwal­ni­ko­wa­te (Ly­me­xy­li­dae) – ro­dzi­na chrzą­szczy z po­drzę­du wie­lo­żer­nych i serii (in­fra­rzę­du) Cu­cu­ji­for­mia. Je­dy­na ro­dzi­na mo­no­ty­po­wej na­dro­dzi­ny Ly­me­xy­le­o­i­dea. Obej­mu­je około 50 ga­tun­ków. Chrzą­szcze te ce­chu­ją się wy­dłu­żo­nym i wal­co­wa­tym cia­łem, wy­łu­pia­sty­mi ocza­mi i po­kry­wa­mi co najm­niej nieco roz­chy­lo­ny­mi u wierz­choł­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drwionkowaty

o ce­chach drwion­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Drwiąco

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób wy­ra­ża­ją­cy drwi­nę


Źródła:

Wiktionary

Drwiąco-Litościwy

drwią­cy i li­to­ści­wy


Źródła:

SJP.pl

Drwiący

książ­ko­wo: wy­ra­ża­ją­cy drwi­nę; kpią­cy, iro­nicz­ny, kpiar­ski, zło­śli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ra­ża­ją­cy drwi­nę

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) zob. drwić#pl|drwić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drwić

wy­śmie­wać lub kpić z kogoś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) szy­dzić z kogoś, wy­śmie­wać, kpić, lek­ce­wa­żyć kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drwiński

przy­miot­nik od: Drwi­nia


Źródła:

SJP.pl

Drwęca

rzeka w Pol­sce, prawy do­pływ Wisły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­nej Pol­sce, prawy do­pływ dol­nej Wisły;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Drwę­ca ( Dre­wenz) – rzeka w pół­noc­nej Pol­sce na Po­je­zie­rzu Ma­zur­skim i Po­je­zie­rzu Cheł­miń­sko-Do­brzyń­skim, prawy do­pływ dol­nej Wisły. Dłu­gość rzeki wy­no­si 241 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza 5536 km². Wy­pły­wa ze wschod­nich sto­ków Góry Dy­lew­skiej (Czar­ci Jar) na wy­so­ko­ści 191 m n.p.m., pły­nie na po­łud­nio­wy za­chód i ucho­dzi do Wisły na wy­so­ko­ści 36,6 m n.p.m., a jej koń­co­wy od­ci­nek sta­no­wi gra­ni­cę To­ru­nia i Zło­to­rii. Wyz­na­cza po­łud­nio­wą gra­ni­cę ziemi cheł­miń­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drwęcki

przy­miot­nik od: Drwę­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Drwę­cy, zwią­za­ny z Drwę­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dry

1. [czy­taj: draj] o trun­ku, zwy­kle winie: wy­traw­ny; sec;
2. wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy dźwięk dzwon­ka lub dzwo­nie­nie bu­dzi­ka; drr, drrr, driń, drrń, drin, dryn, drynd, dryń


Dry – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w Re­gio­nie Cen­tral­nym, w de­par­ta­men­cie Lo­i­ret.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 1025 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 45 osób/km² (wśród 1842 gmin Cen­tre, Dry pla­su­je się na 385. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 566.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dryblas

po­tocz­nie: nad­mier­nie wy­ro­śnię­ty chło­piec lub męż­czyz­na; drą­gal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chło­piec lub męż­czyz­na nad­mier­nie wy­ro­śnię­ty i niez­grab­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dryblasowaty

po­tocz­nie: wy­so­ki, niez­grab­ny


Źródła:

SJP.pl

Drybler

spor­to­wiec (zwła­szcza pił­karz) ma­ją­cy świet­nie opa­no­wa­ną umie­jęt­ność dry­blin­gu; dri­bler


Źródła:

SJP.pl

Dryblerka

1. sports­men­ka ma­ją­ca świet­nie opa­no­wa­ną umie­jęt­ność dry­blin­gu;
2. po­tocz­nie: dry­bling


Źródła:

SJP.pl

Dryblerki

1. sports­men­ka ma­ją­ca świet­nie opa­no­wa­ną umie­jęt­ność dry­blin­gu;
2. po­tocz­nie: dry­bling


Źródła:

SJP.pl

Dryblerski

→ dry­bler


Patrz:drybler

Źródła:

SJP.pl

Drybling

pro­wa­dze­nie piłki bli­sko sie­bie lek­ki­mi pchnię­cia­mi i czę­stą zmia­ną kie­run­ku dla zmy­le­nia prze­ciw­ni­ka; dri­bling


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. seria szyb­kich wy­ma­chów no­ga­mi nad piłką po­łą­czo­nych z na­gły­mi zwro­ta­mi ciała i zmia­na­mi kie­run­ku po­ru­sza­nia się za­wod­ni­ka w celu omi­nię­cia za­wod­ni­ków prze­ciw­nej dru­ży­ny i nie­stra­ce­nia przy tym piłki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dryblingowy

→ dry­bling; dri­blin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Dryblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dry­blo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Dryblować

pro­wa­dzić piłkę (w piłce noż­nej) lub krą­żek (w ho­ke­ju) bli­sko sie­bie lek­ki­mi pchnię­cia­mi i czę­stą zmia­ną kie­run­ku dla zmy­le­nia prze­ciw­ni­ka; dri­blo­wać


cza­sow­nik

 (1.1) sport. po­ru­szać się w spo­sób ma­ją­cy na celu zmy­le­nie i omi­nię­cie prze­ciw­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dryden

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Dryf

1. ruch kry na morzu; znos, dryft;
2. zba­cza­nie stat­ku z obra­ne­go kursu pod wpły­wem wia­tru lub prądu;
3. prąd mor­ski zwią­za­ny z wia­trem o sta­łym kie­run­ku;
4. kąt zno­sze­nia stat­ku z kursu;
5. dryf kon­ty­nen­tów - po­zio­me prze­mie­szcza­nie się kon­ty­nen­tów; dryft kon­ty­nen­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ma­te­ria i or­ga­niz­my uno­szo­ne w wo­dzie;

 (1.2) żegl. zno­sze­nie jed­nost­ki pły­wa­ją­cej z kursu pod wpły­wem wia­tru;

 (1.3) w wind­sur­fin­gu: bocz­ny ruch deski w kie­run­ku za­wietrz­nej wsku­tek wia­tru lub zno­sze­nia przez prąd


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dryfkotwa

Dryf­kot­wa – ro­dzaj pły­wa­ją­cej kot­wi­cy w po­sta­ci cza­szy przy­po­mi­na­ją­cej spa­do­chron lub dłu­gie­go, stoż­ko­wa­te­go worka bez dna.

Dryf­kot­wa wy­rzu­co­na za burtę jach­tu, ha­mu­je jego bieg i po­ma­ga utrzy­mać jed­nost­kę dzio­bem do fali przy sztor­mo­wa­niu. Za­da­niem dryf­kot­wy jest zmniej­sze­nie pręd­ko­ści dry­fo­wa­nia z wia­trem i falą oraz usta­wie­nie jed­nost­ki dzio­bem do fali, co za­po­bie­ga jej prze­wró­ce­niu na burtę.


Źródła:

Wikipedia

Dryfomierz

mier­nik od­chy­le­nia ką­to­we­go od no­mi­nal­ne­go kursu, sto­so­wa­ny głow­nie w ukła­dach na­wi­ga­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl

Dryfować

1. być zno­szo­nym przez fale mor­skie, prąd mor­ski, wiatr (o krze, stat­ku lub innym obiek­cie pły­wa­ją­cym)
2. prze­no­śnie: skła­niać się ku ja­kiejś idei, nawet nie do końca świa­do­mie
3. prze­no­śnie: bier­nie pod­da­wać się lo­so­wi


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zdry­fo­wać)

 (1.1) żegl. pod­da­wać się dzia­ła­niu fal, prą­dów lub wia­tru, uno­sząc się na wo­dzie

 (1.2) geol. prze­mie­szczać się po po­wierzch­ni kuli ziem­skiej jako efekt pro­ce­sów ge­o­lo­gicz­nych

 (1.3) od­cho­dzić od wła­ści­we­go toku spra­wy, od isto­ty idei

 (1.4) zda­wać się na los


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dryfowy

→ dryf


Patrz:dryf

Źródła:

SJP.pl

Dryft

1. ruch kry, stat­ku lub in­nych obiek­tów pły­wa­ją­cych pod wpły­wem wia­tru, fali i prą­dów mor­skich; znos; dryf;
2. nie­sta­bil­ność pa­ra­me­trów urzą­dze­nia w cza­sie;
3. dryft kon­ty­nen­tów - po­zio­me prze­mie­szcza­nie się kon­ty­nen­tów; dryf kon­ty­nen­tów;
4. dryft ge­ne­tycz­ny - pod­sta­wo­wy pro­ces na­tu­ral­nej ewo­lu­cji, po­le­ga­ją­cy na fluk­tu­a­cji czę­sto­ści genu w po­pu­la­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dryfter

mały sta­tek ry­bac­ki przy­sto­so­wa­ny do ło­wie­nia ryb sie­cia­mi dry­fu­ją­cy­mi; luger; lu­gier


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. nie­wiel­ki sta­tek ry­bac­ki przez­na­czo­ny do ło­wie­nia ryb sie­cia­mi dry­fu­ją­cy­mi

 (1.2) oce­a­nogr. dry­fu­ją­ca sonda oce­a­no­gra­ficz­na mie­rzą­ca pa­ra­me­try wody;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) środ. pot. ktoś, kto czę­sto jest pod wpły­wem nar­ko­ty­ków lub al­ko­ho­lu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dryftowy

przy­miot­nik od: dryft (np. tran­zy­stor dryf­to­wy, prądy dryf­to­we)


Źródła:

SJP.pl

Dryg

1. rzad­ko: jed­no­ra­zo­we po­ru­sze­nie, skurcz mię­śni; pod­skok;
2. po­tocz­nie: zdol­ność, skłon­ność do cze­goś; smy­kał­ka, żyłka, glik


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) zwy­kle w zwro­cie „mieć dryg do cze­goś” – pot. mieć do cze­goś skłon­ność, ta­lent do ro­bie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dryga

ro­dzaj sieci ry­bac­kiej; mrzeż­na, mrze­ża, dry­ga­wi­ca, dry­gu­bi­ca


Dryga – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Su­cho­wo­la.

Wieś le­śnict­wa no­wod­wor­skie­go w eko­no­mii gro­dzień­skiej w dru­giej po­ło­wie XVII wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drygalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dryganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dry­gać.


Źródła:

Wiktionary

Drygant

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) śrpol., także. gw-pl|Pod­ha­le,Ma­zu­ry. ogier

 (1.2) gw-pl|War­mia,Ma­zu­ry. żwawy, krzep­ki koń

 (1.3) etn. obe­rek, pol­ski ta­niec lu­do­wy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Dą­bro­wa Tar­now­ska. klu­ska ziem­nia­cza­na


Dry­gant ( Dri­gant, Basteirücken, Bástya-hát, 1481 m), błęd­nie na­zy­wa­ny cza­sa­mi Trzy­ga­niem ("Tri­gant") – długi i za­le­sio­ny grzbiet koń­czą­cy od po­łud­nio­wej stro­ny Grań Baszt w sło­wac­kich Ta­trach. Cią­gnie się od po­łud­nio­wych sto­ków Skraj­nej Basz­ty do Szczyrb­skie­go Je­zio­ra; jego po­łud­nio­wy ko­niec okrą­ża Droga Wol­no­ści i ko­lej­ka elek­trycz­na. Grzbiet Dry­gan­ta wraz z Gra­nią Baszt od­dzie­la­ją Do­li­nę Mię­gu­szo­wiec­ką od Do­li­ny Mły­nic­kiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drygawica

ro­dzaj sieci ry­bac­kiej; dryga, mrzeż­na, mrze­ża, dry­gu­bi­ca


Dry­ga­wi­ca – na­rzę­dzie ry­bac­kie. Trój­ścien­ne, sie­cio­we, oplą­tu­ją­ce na­rzę­dzie, sto­so­wa­ne w po­ło­wach na­rzę­dzia­mi za­staw­ny­mi. Skła­da się z trzech pła­tów tka­ni­ny sie­cio­wej ob­sa­dzo­nych na wspól­nych lin­kach: pod­bo­rze, nad­bo­rze i dwóch bocz­nych. Zew­nętrz­ne ścia­ny sie­cio­we, tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drygawka

ro­dzaj wio­sła do kie­ro­wa­nia trat­wą lub ga­la­rem


Dry­gaw­ka – dłu­gie wio­sło fli­sac­kie umie­szczo­ne na przo­dzie lub tyle trat­wy, słu­żą­ce do jej ste­ro­wa­nia.

"dry­gaw­ka", zwana na Po­mo­rzu – ste­rem, na wscho­dzie Pol­ski – opo­czy­ną, w Kra­kow­skiem – po­ja­zdem, jest to duże wio­sło dłu­go­ści 8-9 m, w grub­szym końcu pła­sko za­cio­sa­ne lub też opra­wio­ne w cien­kie de­szczu­łecz­ki /wy­łącz­nie na Du­naj­cu/. Śred­ni­ca dłu­ży­cy przez­na­czo­nej na wyrób dry­gaw­ki wy­no­si w grub­szym końcu ok. 20 cm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drygać

po­tocz­nie: pod­ska­ki­wać, drgać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. bać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drygała

po­tocz­nie: pod­ska­ki­wać, drgać


Źródła:

SJP.pl

Drygle

rze­czow­nik

 (1.1) łódź. zimne nóżki


Źródła:

Wiktionary

Drygliwy

daw­niej:
1. o me­lo­dii, tańcu: żywy, szyb­ki, ryt­micz­ny; skocz­ny;
2. wy­wo­łu­ją­cy drże­nie, skłon­ny do drże­nia; drżą­cy, dy­go­czą­cy, dy­got­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Drygnąć

po­tocz­nie: pod­sko­czyć, drgnąć


Źródła:

SJP.pl

Drygubica

ro­dzaj sieci ry­bac­kiej; dryga, dry­ga­wi­ca, mrzeż­na, mrze­ża


Źródła:

SJP.pl

Dryguś

dry­guś zmien­ny - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Dryja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. wynik trzech oczek na rzu­co­nej kost­ce

 (1.2) daw. trój­kąt

 (1.3) daw. trzy­kon­ny za­przęg


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dryjakiew

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. maść, le­kar­stwo


Źródła:

Wiktionary

Dryjer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. to­karz


Źródła:

Wiktionary

Dryka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drykier

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba zaj­mu­ją­ca się wy­o­bla­niem


Źródła:

Wiktionary

Drykiernia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. warsz­tat, w któ­rym wy­o­bla­ne są bla­sza­ne przed­mio­ty


Źródła:

Wiktionary

Drykować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. wyt­wa­rzać przed­mio­ty z bla­chy po­przez stop­nio­we do­ci­ska­nie jej do obra­ca­ją­ce­go się wzor­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Dryl

pru­ska me­to­da wy­cho­waw­cza pro­wa­dzą­ca do śle­pe­go po­słu­szeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) woj­sko­wa, bezwz­ględ­na dy­scy­pli­na

 (1.2) twar­da tre­su­ra

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Man­dril­lus le­u­cop­ha­e­us|ref=tak., ga­tu­nek małpy z ro­dzi­ny kocz­ko­da­no­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dryling

strzel­ba my­śliw­ska o trzech lu­fach; dry­lin­ger; trój­luf­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) łow. broń z trze­ma lu­fa­mi;


Dry­ling – ła­ma­na broń my­śliw­ska o trzech lu­fach, zwy­kle jedna jest na na­bo­je ku­lo­we, a dwie na śru­to­we. Spo­ty­ka się także dry­ling-ek­spre­sy o dwóch lu­fach ku­lo­wych i jed­nej śru­to­wej oraz dry­lin­gi ze wszyst­ki­mi lu­fa­mi gwin­to­wa­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drylinger

strzel­ba my­śliw­ska o trzech lu­fach; dry­ling; trój­luf­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) łow. zob. dry­ling.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drylowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|dry­lo­wać.


Dry­lo­wa­nie, cza­sem "dre­lo­wa­nie" (z niem. "dril­len" = świ­dro­wać) – pro­ces usu­wa­nia pe­stek z owo­ców.

Urzą­dze­nia do usu­wa­nia pe­stek z owo­ców za­rów­no w prze­my­śle przet­wór­czym, jak i w go­spo­dar­stwach do­mo­wych na­zy­wa­ją się dry­low­ni­ca­mi.

Ręcz­ne dry­lo­wa­nie wy­ko­ny­wa­ne bywa przy po­mo­cy róż­nych drob­nych przy­rzą­dów np. wy­gię­te­go drutu, spi­nek do wło­sów, "dziad­ka do dry­lo­wa­nia" (przy­rzą­du po­dob­ne­go do dziad­ka do orze­chów).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drylować

1. wyj­mo­wać pest­ki z owo­ców; dre­lo­wać, pest­ko­wać, wy­dry­lo­wy­wać, wy­pest­ko­wy­wać;
2. w rol­nict­wie, ogrod­nict­wie: wy­sie­wać ro­śli­ny sy­ste­mem rzę­do­wym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) kulin. po­zba­wiać owoce pe­stek

 (1.2) roln. siać rzę­da­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drylownica

przy­rząd do usu­wa­nia pe­stek z owo­ców; od­pest­czar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie do me­cha­nicz­ne­go usu­wa­nia pe­stek z owo­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drymlas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. męż­czyz­na nader wy­so­ki i przy tym niez­grab­ny; dry­blas


Źródła:

Wiktionary

Drymonim

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. nazwa włas­na lasu


Źródła:

Wiktionary

Dryn

wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy dźwięk dzwon­ka lub dzwo­nie­nie bu­dzi­ka; drr, drrr, driń, drrń, dry, drin, drynd, dryń


Źródła:

SJP.pl

Drynd

gwa­ro­wo: do­roż­ka


Źródła:

SJP.pl

Drynda

gwa­ro­wo: do­roż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. stary po­jazd

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. tak­sów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dryndać

1. po­tocz­nie: dzwo­nić;
2. daw­niej: chwiać się, ko­ły­sać się; dyn­dać (się)


Źródła:

SJP.pl

Dryndnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|drynd­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Dryndnąć

po­tocz­nie: zadz­wo­nić, za­te­le­fo­no­wać


cza­sow­nik

 (1.1) pot. za­te­le­fo­no­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dryndolić

daw­niej, po­tocz­nie: grać nie­u­mie­jęt­nie na ja­kimś in­stru­men­cie; pi­to­lić, dyn­do­lić, rzę­po­lić, brzą­kać


Źródła:

SJP.pl

Dryndziarski

→ dryn­dziarz; do­roż­kar­ski, fia­kier­ski


Źródła:

SJP.pl

Dryndziarz

1. prze­sta­rza­le: do­roż­karz;
2. w gwa­rze poz­nań­skiej: tak­sów­karz


Źródła:

SJP.pl

Dryndziorz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. daw. do­roż­karz

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. tak­sów­karz


Źródła:

Wiktionary

Dryp

wyraz dźwię­ko­na­śla­dow­czy, zwy­kle pow­tó­rzo­ny, na­śla­du­ją­cy od­głos drep­ta­nia no­ga­mi


Źródła:

SJP.pl

Dryssa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji i na Bia­ło­ru­si (obwód wi­teb­ski), prawy do­pływ Dźwi­ny;


Źródła:

Wiktionary

Drytooling

[czy­taj: draj­tu­ling] ro­dzaj wspi­nacz­ki zi­mo­wej z wy­ko­rzy­sta­niem sprzę­tu ty­po­we­go dla wspi­nacz­ki lo­do­wej (np. cze­ka­ny, raki) na nie­o­blo­dzo­nych dro­gach skal­nych


Dry­to­o­ling (rów­nież dry-to­o­ling) – forma wspi­nacz­ki mik­sto­wej, upra­wia­na na na­gich, po­zba­wio­nych lodu i śnie­gu dro­gach wspi­nacz­ko­wych. Po­dob­nie jak we wspi­nacz­ce mik­sto­wej, dry­to­o­lin­go­wiec używa pary cze­ka­nów i raków do po­ko­na­nia drogi. Do ase­ku­ra­cji wy­ko­rzy­stu­je wy­łącz­nie sprzęt do wspi­nacz­ki skal­nej; wiele współ­czes­nych dróg dry­to­o­lin­go­wych jest w pełni obi­tych punk­ta­mi ase­ku­ra­cyj­ny­mi, po­dob­nie jak drogi wspi­nacz­ki spor­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dryzlować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) daw. włók. krę­cić nici, prząść


Źródła:

Wiktionary

Dryń

wy­krzy­knik na­śla­du­ją­cy dźwięk dzwon­ka lub dzwo­nie­nie bu­dzi­ka; drr, drrr, driń, drrń, dry, drin, drynd, dryn


Źródła:

SJP.pl

Dryświata

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Bia­ło­ru­si w ob­wo­dzie wi­teb­skim, ma­ją­ca swe źró­dło w je­zio­rze Dryś­wia­ty i ucho­dzą­ca do Dzis­ny;


Dryś­wia­ta (biał. "Дрысвята / Друкша") – rzeka na Bia­ło­ru­si, na Po­je­zie­rzu Bra­sław­skim, ad­mi­ni­stra­cyj­nie w ob­wo­dzie wi­teb­skim. Ma swoje źró­dło w je­zio­rze Dryś­wia­ty i ucho­dzi do rzeki Dzis­nej we wsi Ko­zia­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drzazga

ma­leń­ki ka­wa­łek ja­kie­goś ma­te­ria­łu, który się wbił w (pod) skórę; zadra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­wiel­ki, ostry odła­mek ja­kie­goś ma­te­ria­łu (drew­na, me­ta­lu, szkła itp.)

 (1.2) mały, drew­nia­ny odłu­pek, sto­so­wa­ny prze­waż­nie jako pod­pał­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzazgowaty

rzad­ko: ma­ją­cy pełno drzazg


Źródła:

SJP.pl

Drzazgowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drzażdżka

zdrob­nie­nie od: drzaz­ga


Źródła:

SJP.pl

Drzemanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|drze­mać.


Źródła:

Wiktionary

Drzemać

1. lekko, czuj­nie spać;
2. po­zo­sta­wać w ukry­ciu, nie ujaw­niać się;
3. po­zo­sta­wać w bez­ru­chu, być bez­czyn­nym, bier­nie ist­nieć


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) lekko, czuj­nie spać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzemka

1. lekki sen; pół­sen;
2. po­tocz­nie: przy­cisk w bu­dzi­ku wy­łą­cza­ją­cy alarm i włą­cza­ją­cy go po­now­nie po krót­kiej chwi­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krót­ki sen, prze­spa­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzemlik

jeden z najm­niej­szych pta­ków z ro­dzi­ny so­ko­łów, chro­nio­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Falco co­lum­ba­rius|ref=tak., ga­tu­nek so­ko­ła, wy­stę­pu­ją­cy w pół­noc­nych czę­ściach Eu­raz­ji i Ame­ry­ki Pół­noc­nej;


Drzem­lik, sokół drzem­lik, sokół kró­lik ("Falco co­lum­ba­rius") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka dra­pież­ne­go z ro­dzi­ny so­ko­ło­wa­tych (Fal­co­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzeniów

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewce

1. drew­nia­na część niek­tó­rych przed­mio­tów, słu­żą­ca do umo­co­wa­nia in­nych czę­ści
2. część omasz­to­wa­nia stat­ku słu­żą­ca do pod­no­sze­nia żagli, ban­de­ry lub świa­teł na­wi­ga­cyj­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) drew­nia­na część broni drzew­co­wej i obu­cho­wej;

 (1.2) drew­nia­ny drą­żek, do któ­re­go mo­cu­je się flagę lub sztan­dar;

 (1.3) belka, bę­dą­ca czę­ścią omasz­to­wa­nia;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzewiak

au­stra­lij­ski ssak na­drzew­ny z po­dro­dzi­ny kan­gu­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Den­dro­la­gus|S. Müller|ref=tak., ro­dzaj ssaka z po­dro­dzi­ny kan­gu­rów;

 (1.2) zool. ssak z ro­dza­ju drze­wiak (1.1)


Drze­wiak ("Den­dro­la­gus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny kan­gu­rów (Ma­cro­po­di­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kan­gu­ro­wa­tych (Ma­cro­po­di­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzewianie

śred­nio­wiecz­ne ple­mię za­chod­nio­sło­wiań­skie


Drze­wia­nie – jedno z za­chod­nich ple­mion sło­wiań­skich (Sło­wian po­łab­skich). Nazwa ple­mie­nia po­cho­dzi od słowa "drewo" ["drze­wo"]. Za­miesz­ki­wa­li pu­szcze na za­chod­nim brze­gu dol­nej Łaby. Na­le­że­li do Związ­ku obo­dryc­kie­go, zanim od IX wieku przesz­li pod pa­no­wa­nie nie­miec­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. hist. przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z naj­bar­dziej wy­su­nię­tych na za­chód ple­mię­e­mion sło­wiań­skich, ok. 1000 r. za­miesz­ku­ją­ce­go pu­szcze na za­chod­nim brze­gu dol­nej Łaby;


Źródła:

Wiktionary

Drzewiarka

wóz z kło­ni­ca­mi uży­wa­ny do tran­spor­tu drew­na ko­pal­nia­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wóz uży­wa­ny do prze­wo­że­nia ko­pal­niak


Drze­wiar­ka ("Chi­ro­po­do­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny myszy (Mu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny my­szo­wa­tych (Mu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzewiarski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z drze­wiar­stwem, do­ty­czą­cy drze­wiar­stwa


Źródła:

Wiktionary

Drzewiarz

pra­cow­nik prze­my­słu drzew­ne­go; spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie tech­no­lo­gii drew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. leśn. pra­cow­nik prze­my­słu drzew­ne­go

 (1.2) środ. leśn. spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie tech­no­lo­gii drew­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzewiasty

ma­ją­cy cechy drze­wa, bę­dą­cy drze­wem


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy drze­wa, bę­dą­cy drze­wem

 (1.2) po­dob­ny do drze­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzewica

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit­słow. żeń­ski demon leśny, za­miesz­ku­ją­cy drze­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzewicki

przy­miot­nik od: Drze­wi­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewicz

naz­wi­sko


Drze­wicz (kaszb. "Drze­wicz", niem. "Dre­witz") – osada leśna ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Choj­ni­ce.

Osada jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa Swor­ne­ga­cie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewiczanin

miesz­ka­niec Drze­wi­cy


Źródła:

SJP.pl

Drzewiczanka

miesz­kan­ka Drze­wi­cy


Źródła:

SJP.pl

Drzewiczka

rzeka w Pol­sce


Drze­wicz­ka – rzeka wy­pły­wa­ją­ca z lasów Garbu Giel­niow­skie­go, prawy do­pływ Pi­li­cy.

Prze­pły­wa przez Pe­try­ko­zy, Par­czó­wek, Opocz­no (Zalew Tu­li­pan), Drze­wi­cę (od któ­rej bie­rze nazwę i gdzie znaj­du­je się Je­zio­ro Drze­wiec­kie o po­wierzch­ni 81 ha), Odrzy­wół, gdzie ut­wo­rzo­ny jest czte­ro­hek­ta­ro­wy zalew, i Brze­ski, po czym wpada do Pi­li­cy na wy­so­ko­ści No­we­go Mia­sta nad Pi­li­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewidło

kol­cza­sty krzew z ro­dzi­ny kak­tu­so­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w stre­fie tro­pi­kal­nej Ame­ry­ki, upra­wia­ny jako ro­śli­na ozdob­na; pe­i­re­skia, pe­re­skia


Drze­wi­dło ("Pe­re­skia" Mill.) – ro­dzaj su­ku­len­tów z ro­dzi­ny kak­tu­so­wa­tych. Obej­mu­je 10 ga­tun­ków, spoś­ród któ­rych ty­po­wym jest "Pe­re­skia acu­le­a­ta" Mill. Do ro­dza­ju na­le­żą jedne z naj­star­szych roz­wo­jo­wo i naj­bar­dziej pry­mi­tyw­nych ga­tun­ków kak­tu­so­wa­tych. Wyksz­tał­ca­ją li­ście asy­mi­la­cyj­ne z pła­ski­mi i mię­si­sty­mi blasz­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewiecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewiej

daw­niej: nieg­dyś, daw­niej; ongi, ongiś


przy­słó­wek czasu

 (1.1) przest. wcze­śniej, daw­niej, kie­dyś w przesz­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzewigowate

ro­dzi­na much, obej­mu­ją­ca ga­tun­ki pa­so­ży­tu­ją­ce na in­nych owa­dach


Źródła:

SJP.pl

Drzewigowaty

o ce­chach drze­wi­go­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Drzewigroszek

ro­śli­na trwa­ła z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drzewina

1. małe, skar­la­łe drze­wo;
2. drze­wa, za­ro­śla z drzew


Drze­wi­na (niem. "Wie­sent­hal") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Trąb­ki Wiel­kie.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Trąb­ki Wiel­kie.

Przed II wojną świa­to­wą wieś na­le­ża­ła do Wol­ne­go Mia­sta Gdańsk. Do 1947 roku miej­sco­wość no­si­ła nie­miec­ką nazwę "Wie­sent­hal".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewinka

zdrob­nie­nie od: drze­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Drzewipest

drze­wo wy­stę­pu­ją­ce w stre­fie tro­pi­kal­nej, któ­re­go owoce są ja­dal­ne


Źródła:

SJP.pl

Drzewisz

chrząszcz z ro­dzi­ny kor­ni­ków, szkod­nik sie­wek i sa­dzo­nek drzew igla­stych, z któ­rych ogry­za korę


Źródła:

SJP.pl

Drzewiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drzewko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od drze­wo

 (1.2) małe drze­wo

 (1.3) kra­ków. cho­in­ka świą­tecz­na

 (1.4) stpol. drzew­ce


Źródła:

Wiktionary

Drzewkowaty

po­dob­ny w kształ­cie do drzew­ka


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy drzew­ko, ma­ją­cy po­stać drzew­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzewkowy

przy­miot­nik od: drzew­ko


Źródła:

SJP.pl

Drzewniak

1. po­tocz­nie: per­fu­my drzew­ne;
2. re­gio­nal­nie: drew­niak


Źródła:

SJP.pl

Drzewnica

ro­dzaj ssaka z ro­dzi­ny drzew­ni­co­wa­tych


Drzew­ni­ca ("Bur­ra­mys") – ro­dzaj ssaka z ro­dzi­ny drzew­ni­co­wa­tych (Bur­ra­my­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewnicowate

o ce­chach drzew­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Drzew­ni­co­wa­te (Bur­ra­my­i­dae) – ro­dzi­na ma­łych ssa­ków na­drzew­nych, tor­ba­czy z rzędu dwu­przo­do­zę­bow­ców (Di­pro­to­don­tia).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewnicowaty

o ce­chach drzew­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Drzewnictwo

dzie­dzi­na wie­dzy o drew­nie


Drzew­nict­wo – nauka leśna o tech­no­lo­gii obrób­ki, przet­wa­rza­niu i za­sto­so­wa­niu drew­na jako su­row­ca i ma­te­ria­łu. Drzew­nict­wo bada za­gad­nie­nia kon­ser­wa­cji oraz tech­nicz­no-eko­no­micz­ne, zwią­za­ne z go­spo­dar­czym za­sto­so­wa­niem drew­na.

Kie­run­ki na­u­ko­we skła­da­ją­ce drzew­nict­wa to:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewnik

na­tu­ral­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny wy­stę­pu­ją­cy oprócz ce­lu­lo­zy w zdrew­nia­łych czę­ściach ro­ślin; li­gni­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewnikowy

przy­miot­nik od: drzew­nik


Źródła:

SJP.pl

Drzewność

→ drzew­ny


Patrz:drzewny

Źródła:

SJP.pl

Drzewny

1. bę­dą­cy drze­wem, czę­ścią drze­wa;
2. do­ty­czą­cy prze­ro­bu drew­na;
3. prze­ro­bio­ny, wyt­wo­rzo­ny z drew­na


przy­miot­nik

 (1.1) bot. do­ty­czą­cy drze­wa czy drzew

 (1.2) zwią­za­ny z prze­ro­bem drew­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzewo

1. duża ro­śli­na o zdrew­nia­łej ło­dy­dze w po­sta­ci pnia;
2. ma­te­riał uzy­ska­ny ze ścię­te­go drze­wa (bez kory i ga­łę­zi); drew­no;
3. pot. ma­te­riał opa­ło­wy z drze­wa (ro­śli­ny); drew­no;
4. śro­do­wi­sko­wo, w mu­zy­ce or­kie­stro­wej: in­stru­men­ty dęte drew­nia­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dendr. wie­lo­let­nia ro­śli­na skła­da­ją­ca się z pnia i ko­ro­ny;

 (1.2) mat. graf acy­klicz­ny i spój­ny, przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem od­wró­co­ne do góry no­ga­mi drze­wo (1.1);

 (1.3) in­form. struk­tu­ra da­nych re­pre­zen­tu­ją­ca drze­wo (1.2);

 (1.4) pot. środ. zob. drew­no.

 (1.5) środ. in­stru­men­ty dęte drew­nia­ne

 (1.6) zob. drze­wo os­krze­lo­we.


Drze­wo – wie­lo­let­nia ro­śli­na o zdrew­nia­łym jed­nym pę­dzie głów­nym (pniu) albo zdrew­nia­łych kilku pę­dach głów­nych i ga­łę­ziach two­rzą­cych ko­ro­nę w ja­kim­kol­wiek okre­sie pod­czas roz­wo­ju ro­śli­ny. Do drzew za­li­cza­ją się naj­więk­sze ro­śli­ny lą­do­we. Grupa ta nie jest tak­so­nem – gru­pu­je tylko or­ga­niz­my ro­ślin­ne po­dob­ne mor­fo­lo­gicz­nie i funk­cjo­nal­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzewodruk

drze­wo­ryt;
1. tech­ni­ka gra­ficz­na po­le­ga­ją­ca na wy­ry­ciu ry­sun­ku w drew­nia­nym kloc­ku, po­kry­ciu farbą i od­bi­ciu na pa­pie­rze;
2. od­bit­ka wy­ko­na­na tą tech­ni­ką


Źródła:

SJP.pl

Drzewojad

motyl nocny z ro­dzi­ny tro­ci­nia­rek, szkod­nik drzew li­ścia­stych; tro­ci­niar­ka czer­wi­ca


Źródła:

SJP.pl

Drzewoporzec

ga­tu­nek stor­czy­ka; den­dro­bium


Źródła:

SJP.pl

Drzeworadek

drze­wo­ra­dek dę­bo­wy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drzeworycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od drze­wo­ryt


Źródła:

Wiktionary

Drzeworyt

drze­wo­druk;
1. tech­ni­ka gra­ficz­na po­le­ga­ją­ca na wy­ry­ciu ry­sun­ku w drew­nia­nym kloc­ku, po­kry­ciu farbą i od­bi­ciu na pa­pie­rze;
2. od­bit­ka wy­ko­na­na tą tech­ni­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. tech­ni­ka gra­ficz­na druku wy­pu­kłe­go po­słu­gu­ją­ca się drew­nia­ny­mi płyt­ka­mi do wy­ko­ny­wa­nia od­bi­tek;

 (1.2) szt. od­bit­ka uzy­ska­na tech­ni­ką drze­wo­ry­tu (1.1)


Drze­wo­ryt – tech­ni­ka gra­ficz­na na­le­żą­ca do druku wy­pu­kłe­go.

Do wy­ko­na­nia drze­wo­ry­tu wy­ko­rzy­stu­je się deskę, na którą na­no­si się ry­su­nek, a na­stęp­nie przy po­mo­cy spe­cjal­nych na­rzę­dzi wy­ci­na się tło, które na od­bit­ce bę­dzie białe. Po­zo­sta­wio­ne wy­pu­kłe miej­sca będą dru­ko­wa­ły. Klo­cek po­kry­wa się farbą dru­kar­ską i od­bi­ja na pa­pie­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzeworytnia

pra­cow­nia, w któ­rej wy­ko­nu­je się drze­wo­ry­ty


Źródła:

SJP.pl

Drzeworytnictwo

dzie­dzi­na sztu­ki wy­ko­ny­wa­nia drze­wo­ry­tów


Źródła:

SJP.pl

Drzeworytniczka

→ drze­wo­ryt­nik


Patrz:drzeworytnik

Źródła:

SJP.pl

Drzeworytnik

ar­ty­sta zaj­mu­ją­cy się drze­wo­ryt­nict­wem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) szt. ar­ty­sta zaj­mu­ją­cy się drze­wo­ryt­nict­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzeworytowy

przy­miot­nik od: drze­wo­ryt


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) szt. zwią­za­ny z drze­wo­ry­tem, do­ty­czą­cy drze­wo­ry­tu; wy­ko­na­ny tech­ni­ką drze­wo­ry­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzewostan

zbio­ro­wi­sko drzew ros­ną­cych nie­da­le­ko sie­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) leśn. ze­spół drzew ze sobą są­sia­du­ją­cych i od­dzia­łu­ją­cych na sie­bie;

 (1.2) ekol. naj­wyż­sza war­stwa eko­sy­ste­mu le­śne­go


Drze­wo­stan – ze­spół drzew o zbli­żo­nych ce­chach mor­fo­lo­gicz­nych, ros­ną­cych w bez­poś­red­nim są­siedzt­wie i wza­jem­nie na sie­bie od­dzia­łu­ją­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzewostanowy

przy­miot­nik od: drze­wo­stan


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) leśn. zwią­za­ny z drze­wo­sta­nem, do­ty­czą­cy drze­wo­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzewoszek

ru­sał­ka drze­wo­szek - motyl z ro­dzi­ny ru­sał­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drzewotocz

ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych (sło­ni­ków)


Źródła:

SJP.pl

Drzewowkręt

po­tocz­nie: ro­dzaj śruby do drew­na; drew­now­kręt


Źródła:

SJP.pl

Drzewozbiór

w le­śnict­wie: sztucz­ne zbio­ro­wi­sko róż­nych ga­tun­ków drzew


Źródła:

SJP.pl

Drzewoznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nauki o drze­wach i krze­wach; den­dro­log


Źródła:

SJP.pl

Drzewoznawczy

zwią­za­ny z nauką o drze­wach i krze­wach; den­dro­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Drzewoznawstwo

nauka o drze­wach i krze­wach; den­dro­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Drzewołaz

ga­tu­nek tro­pi­kal­nej żaby


Źródła:

SJP.pl

Drzewołazowate

o ce­chach drze­wo­ła­zo­wa­tych (ro­dzi­na pła­zów)


Drze­wo­ła­zo­wa­te (Den­dro­ba­ti­dae) – ro­dzi­na pła­zów z rzędu be­zo­go­no­wych za­miesz­ku­ją­cych Ame­ry­kę Po­łud­nio­wą i Środ­ko­wą. W prze­ci­wień­stwie do więk­szo­ści przed­sta­wi­cie­li Anura pro­wa­dzą dzien­ny tryb życia, a ich skóra przy­bie­ra ja­skra­we barwy. Choć wszyst­kie dzi­kie drze­wo­ła­zo­wa­te wyt­wa­rza­ją tok­sy­ny, po­ziom tok­sycz­no­ści różni się u po­szcze­gól­nych ga­tun­ków, a nawet w przy­pad­ku po­szcze­gól­nych po­pu­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzewołazowaty

o ce­chach drze­wo­ła­zo­wa­tych (ro­dzi­na pła­zów)


Źródła:

SJP.pl

Drzewożerek

chrząszcz z ro­dzi­ny kor­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Drzewożerny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zool. odży­wia­ją­cy się drew­nem


Źródła:

Wiktionary

Drzeć

1. rwać na ka­wał­ki, np. drzeć list na strzęp­ki; roz­ry­wać, roz­dzie­rać;
2. zdzie­rać, ob­dzie­rać coś z cze­goś, np. drzeć pie­rze;
3. po­tocz­nie: szar­pać, tar­gać, np. drzeć za włosy; tar­mo­sić;
4. po­tocz­nie: ni­szczyć cią­głym uży­wa­niem, np. drzeć buty; zdzie­rać, uży­wać;
5. po­tocz­nie o re­u­ma­tycz­nym bólu: do­ku­czać;
6. drzeć się:
a) być roz­dzie­ra­nym, rwa­nym;
b) być ni­szczo­nym, zu­ży­wa­nym;
c) po­tocz­nie: szar­pać się wza­jem­nie; tar­mo­sić się;
d) po­tocz­nie: mówić, śpie­wać lub pła­kać bar­dzo gło­śno; krzy­czeć, wrze­szczeć


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­drzeć)

 (1.1) rwać na czę­ści, strzę­py

 (1.2) cią­gnąć nie­o­stroż­nie, tar­gać

 (1.3) zdzie­rać coś z cze­goś

 (1.4) pot. o bó­lach re­u­ma­tycz­nych: do­ku­czać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny drzeć się (dk. po­drzeć się)

 (2.1) rwać się, odry­wać się

 (2.2) ni­szczyć się, zu­ży­wać się

 (2.3) pot. krzy­czeć, wrze­szczeć lub pła­kać gło­śno

 (2.4) pot. szar­pać się naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzeń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. biol. rdzeń (tkan­ka mię­ki­szo­wa, która wy­peł­nia pień lub ło­dy­gę ro­śli­ny)

 (1.2) stpol. istot­na część, udział


Drzeń – osada po­fol­warcz­na w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Sła­wo­bo­rze.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drzeńsko

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzikwost

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pho­e­ni­cu­rus ochru­ros|ref=tak., kop­ciu­szek


Źródła:

Wiktionary

Drzistać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pu­szczać bąki

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. prze­wra­cać się


Źródła:

Wiktionary

Drzistula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plot­kar­ka


Źródła:

Wiktionary

Drzizga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. drzaz­ga


Źródła:

Wiktionary

Drzon

lu­do­wa nazwa de­re­nia, krze­wu z ro­dzi­ny de­re­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Drzonków

wieś w Pol­sce


Drzon­ków (do 1945 Drent­kau) – część mia­sta Zie­lo­na Góra (od 1 stycz­nia 2015 r.) i so­łect­wo, na po­łud­nio­wym zbo­czu Wału Zie­lo­no­gór­skie­go. Do 31 grud­nia 2014 r. sa­mo­dziel­na wieś w gmi­nie Zie­lo­na Góra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzonowo

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzwi

1. otwór wej­ścio­wy do bu­dyn­ku lub ja­kie­goś wnę­trza, wy­po­sa­żo­ny w ru­cho­me zam­knię­cie, np. prze­cho­dzić przez drzwi;
2. ru­cho­me zam­knię­cie ot­wo­ru wej­ścio­we­go do bu­dyn­ku lub ja­kie­goś wnę­trza, np. klam­ka u drzwi;
3. coś da­ją­ce­go moż­li­wość osią­gnię­cia ja­kie­goś celu, np. drzwi do ka­rie­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ru­cho­me za­kry­cie ot­wo­ru w ścia­nie umoż­li­wia­ją­ce­go przej­ście; sam taki otwór

 (1.2) za­kry­cie na po­do­bień­stwo drzwi (1.1) każ­de­go ot­wo­ru, przez który można wejść lub coś wkła­dać


Drzwi – ru­cho­ma prze­gro­da (zaz­wy­czaj pio­no­wa), ele­ment za­my­ka­ją­cy otwór w ścia­nie bu­dyn­ku, ścian­ce mebli, ka­ro­se­rii po­ja­zdu wraz z kon­struk­cją nie­zbęd­ną do umo­co­wa­nia tego ele­men­tu.

Drzwi sto­so­wa­ne w bu­dyn­kach za­my­ka­ją ot­wo­ry słu­żą­ce do prze­cho­dze­nia po­mię­dzy po­mie­szcze­nia­mi. Tego ro­dza­ju drzwi wy­stę­pu­ją w wielu od­mia­nach, róż­nią­cych się kształ­tem, kon­struk­cją i spo­so­bem ot­wie­ra­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drzwiczki

małe drzwi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od: drzwi

 (1.2) małe drzwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzwiowy

przy­miot­nik od: drzwi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z drzwia­mi, do­ty­czą­cy drzwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzycim

wieś w Pol­sce


Drzy­cim (niem. "Dretz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Drzy­cim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzycimski

przy­miot­nik od: Drzy­cim


Źródła:

SJP.pl

Drzym

ptak z rzędu łaź­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Buc­co­ni­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drzymalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drzymała

naz­wi­sko, m.in. Zbi­gniew Drzy­ma­ła, pol­ski przed­się­bior­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzymy

ptak z rzędu łaź­ców


Drzy­my (Buc­co­ni­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu dzię­cio­ło­wych (Pi­ci­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drzyzdać

w gwa­rze ma­zo­wiec­kiej: mieć roz­wol­nie­nie


Źródła:

SJP.pl

Drzyzga

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. drzaz­ga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drób

ptact­wo do­mo­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zo­o­techn. ptact­wo ho­dow­la­ne (kury, gęsi, in­dy­ki, kacz­ki itp.)

 (1.2) kulin. mięso dro­biu (1.1)


Drób – zbior­cze okre­śle­nie udo­mo­wio­nych pta­ków ho­do­wa­nych ze wzglę­du na mięso, jaja, pióra, skóry (stru­sia skóra), nawóz. Do dro­biu za­li­cza się mię­dzy in­ny­mi kury, gęsi (wy­wo­dzą­ce się od gęsi gę­ga­wy oraz gęsi gar­bo­no­sych), in­dy­ki, kacz­ki (piż­mo­we oraz kacz­ki wy­wo­dzą­ce się od dzi­kiej kacz­ki krzy­żów­ki), per­li­ce, go­łę­bie, utrzy­my­wa­ne w wa­run­kach fer­mo­wych stru­sie afry­kań­skie, prze­piór­ki ja­poń­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dróbka

wą­trób­ka, żo­łą­dek, serce, skrzy­deł­ka i szyj­ki ptact­wa do­mo­we­go, uży­wa­ne do przy­go­to­wa­nia ro­so­łu, po­traw­ki, niek­tó­rych węd­lin; po­drób­ki; po­dro­by


Źródła:

SJP.pl

Dróżdż

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Dróżka

1. wąska, wy­dep­ta­na ścież­ka; dro­ży­na, ście­ży­na;
2. daw­niej:
a) piel­grzym­ka;
b) do­roż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: droga

 (1.2) wąska droga polna, leśna lub ogro­do­wa

 (1.3) daw. rel. piel­grzym­ka

 (1.4) gwara. rel. piel­grzym­ka do Czę­sto­cho­wy

 (1.5) daw. szew w skar­pe­cie lub poń­czo­sze, który idzie z tyłu od góry do pięty

 (1.6) stpol. (póź­niej gwara.) po­dróż, wę­drów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dróżki

1. wąska, wy­dep­ta­na ścież­ka; dro­ży­na, ście­ży­na;
2. daw­niej:
a) piel­grzym­ka;
b) do­roż­ka


Źródła:

SJP.pl

Dróżniczek

→ dróż­nik


Patrz:dróżnik

Źródła:

SJP.pl

Dróżniczka

→ dróż­nik


Patrz:dróżnik

Źródła:

SJP.pl

Dróżnik

czło­wiek ob­słu­gu­ją­cy przej­ścia i prze­ja­zdy ko­le­jo­we


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drąg

długi i gruby kij


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) długi i gruby kij

 (1.2) daw. dźwi­gnia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. niez­grab­ny czło­wiek


Drąg – pry­mi­tyw­na broń drzew­co­wa w po­sta­ci moc­ne­go drew­nia­ne­go kija. Broń uży­wa­na przez pow­stań­ców chłop­skich, oraz pie­cho­tę pow­sta­nia stycz­nio­we­go z po­wo­du braku innej broni.

Pow­stań­ców stycz­nio­wych uz­bro­jo­nych w drągi na­zy­wa­no drą­ga­lie­ra­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drągal

wy­so­ki lub duży, niez­grab­ny czło­wiek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. duży niez­grab­ny męż­czyz­na

 (1.2) pot. wy­ro­śnię­ty chło­pak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drągowaty

o czło­wie­ku: wy­so­ki, niez­grab­ny, nie­o­krze­sa­ny


Źródła:

SJP.pl

Drągowina

1. drze­wo­stan w okre­sie prze­cho­dze­nia ze sta­dium mło­do­cia­ne­go w doj­rza­łe, od­po­wied­ni do wy­ro­bu żer­dzi;
2. drew­no przez­na­czo­ne do wy­ro­bu żer­dzi; żer­dzio­wi­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drągowski

naz­wi­sko


Drą­gow­ski – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ły je 1018 osoby, we­dług no­wszych, in­ter­ne­to­wych da­nych noszą je 442 osoby. Naz­wi­sko po­cho­dzi od słowa "drąg" i jest naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drągowy

przy­miot­nik od: drąg


Źródła:

SJP.pl

Drążarka

obra­biar­ka do drą­że­nia ot­wo­rów i wgłę­bień o zło­żo­nych kształ­tach


Drą­żar­ka – obra­biar­ka słu­żą­ca do usu­wa­nia ma­te­ria­łu wy­ko­rzy­stu­jąc zja­wi­sko eroz­ji. Me­to­dy ero­zyj­ne są wy­so­ko ener­ge­tycz­ne, przez co są wy­ko­rzy­sty­wa­ne w miej­scach, gdzie obrób­ka skra­wa­niem by­ła­by trud­na lub wręcz nie­moż­li­wa np. wy­ko­na­nie ot­wo­ru o śred­ni­cy 0,05 mm, usu­wa­nie ma­te­ria­łu z wew­nętrz­nych na­roż­ni­ków przed­mio­tu, obrób­ka bar­dzo twar­dych ma­te­ria­łów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drążdżewo

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Kras­no­sielc, nad rzeką Orzyc


Drąż­dże­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Kras­no­sielc. Leży nad rzeką Orzyc.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Drąż­dże­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drążek

1. przy­rząd do ćwi­czeń gim­na­stycz­nych; rek;
2. nie­wiel­ki, cien­ki pręt drew­nia­ny lub me­ta­lo­wy; kijek, pa­łecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: drąg

 (1.2) ele­ment kon­struk­cyj­ny o róż­nym przez­na­cze­niu, w for­mie pręta

 (1.3) sport. przy­rząd gim­na­stycz­ny w for­mie pręta na dwóch słup­kach

 (1.4) sport. przy­rząd do ćwi­czeń mu­sku­la­tu­ry w for­mie pręta do pod­cią­ga­nia się

 (1.5) cho­re­ogr. po­ręcz do ćwi­czeń ba­le­to­wych, zwy­kle przy ścia­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drążel

motyl z ro­dzi­ny mo­low­ców, szkod­nik ja­bło­ni


Źródła:

SJP.pl

Drążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|drą­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Drążkarka

obra­biar­ka do wy­ro­bu drąż­ków o prze­kro­ju kwa­dra­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Drążkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drążkowaty

po­dob­ny do drąż­ka


Źródła:

SJP.pl

Drążkować

daw­niej: sprzę­gać psy my­śliw­skie drąż­kiem, czyli ka­wał­kiem drew­na z dwie­ma obro­ża­mi na koń­cach


Źródła:

SJP.pl

Drążkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drążkowy

przy­miot­nik od: drą­żek


Źródła:

SJP.pl

Drążnia

drze­wo z ro­dzi­ny mor­wo­wa­tych; ce­kro­pia; ce­krop­ka


Źródła:

SJP.pl

Drążnica

motyl


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drążony

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny pe­stek


Źródła:

Wiktionary

Drążyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Drążyn

chrząszcz z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych, któ­re­go larwy drążą ko­rze­nie lub ło­dy­gi ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Drążyć

1. robić wgłę­bie­nie, wy­dłu­by­wać, wier­cić; wy­do­by­wać jakąś ma­te­rię przy po­mo­cy cze­goś; wy­ko­py­wać;
2. wy­do­by­wać pest­ki z owo­ców ta­kich jak wi­śnie; dry­lo­wać;
3. prze­no­śnie:
a) do­ku­czać, nękać;
b) do­cie­kać;
c) do­ku­czać, gnę­bić;
d) prze­ni­kać, za­kłó­cać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) robić wgłę­bie­nie lub otwór

 (1.2) usu­wać pest­ki z owo­ców

 (1.3) przen. upar­cie wni­kać w sedno spra­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dręcz

1. za­da­wać cier­pie­nie fi­zycz­ne lub psy­chicz­ne oso­bie lub zwie­rzę­ciu; pa­stwić się, ka­to­wać, cie­mię­żyć;
2. drę­czyć się:
a) gryźć się czymś; mart­wić się, gnę­bić się;
b) drę­czyć sie­bie wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Dręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|drę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Dręczyciel

ktoś, kto drę­czy kogoś, prze­śla­du­je; prze­śla­dow­ca; gnę­bi­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która kogoś drę­czy, za­mę­cza, znęca się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dręczycielka

ko­bie­ta za­da­ją­ca komuś cier­pie­nia fi­zycz­ne lub psy­chicz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która kogoś drę­czy, za­mę­cza, znęca się nad nim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dręczyć

1. za­da­wać cier­pie­nie fi­zycz­ne lub psy­chicz­ne oso­bie lub zwie­rzę­ciu; pa­stwić się, ka­to­wać, cie­mię­żyć;
2. drę­czyć się:
a) gryźć się czymś; mart­wić się, gnę­bić się;
b) drę­czyć sie­bie wza­jem­nie


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mę­czyć, nękać; spra­wiać komuś dy­skom­fort, ból fi­zycz­ny lub psy­chicz­ny

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny drę­czyć się

 (2.1) mę­czyć sie­bie naw­za­jem

 (2.2) mart­wić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dręczący

1. za­da­wać cier­pie­nie fi­zycz­ne lub psy­chicz­ne oso­bie lub zwie­rzę­ciu; pa­stwić się, ka­to­wać, cie­mię­żyć;
2. drę­czyć się:
a) gryźć się czymś; mart­wić się, gnę­bić się;
b) drę­czyć sie­bie wza­jem­nie


Patrz:dręczyć

Źródła:

SJP.pl

Dręstwo

je­zio­ro w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Drętki

przy­miot­nik

 (1.1) reg. pozn. kwa­śny, cierp­ki


Źródła:

Wiktionary

Drętwa

ryba mor­ska wyt­wa­rza­ją­ca na­pię­cie elek­trycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Drętwiak

po­tocz­nie: osoba dręt­wa, po­waż­na, nudna, nie­ży­wio­ło­wa; dręt­wus


Źródła:

SJP.pl

Drętwica

1. za­bu­rze­nie psy­chicz­ne ob­ja­wia­ją­ce się znacz­nym za­ha­mo­wa­niem ru­cho­wym i ogra­ni­cze­niem re­ak­cji na bodź­ce zew­nętrz­ne; osłu­pie­nie, stu­por;
2. dręt­wi­ca karku, objaw za­pa­le­nia opon móz­go­wych


Źródła:

SJP.pl

Drętwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dręt­wo


Źródła:

SJP.pl

Drętwiejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: dręt­wy; bar­dziej dręt­wy


Źródła:

SJP.pl

Drętwieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) tra­cić czu­cie; tra­cić zdol­ność po­ru­sza­nia


Źródła:

Wiktionary

Drętwik

pła­ska ryba mor­ska


Źródła:

SJP.pl

Drętwota

1. brak czu­cia; skost­nie­nie, ścierp­nię­cie, odręt­wie­nie;
2. prze­no­śnie: obo­jęt­ność, nie­czu­łość;
3. prze­no­śnie: brak na­tu­ral­no­ści; sztyw­ność;
4. prze­no­śnie: sztam­pa, ru­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Drętwość

→ dręt­wy


Patrz:drętwy

Źródła:

SJP.pl

Drętwus

po­tocz­nie: osoba dręt­wa, po­waż­na, nudna, nie­ży­wio­ło­wa; dręt­wiak


Źródła:

SJP.pl

Drętwy

1. po­zba­wio­ny czu­cia; bez­wład­ny, sztyw­ny;
2. po­zba­wio­ny ży­wszych re­ak­cji, otę­pia­ły; nudny, mo­no­ton­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bez czu­cia

 (1.2) bez emo­cji, pełen nudy, mało dy­na­micz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drężek

naz­wi­sko


Drę­żek – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie My­szy­niec.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Trój­cy Prze­najś­więt­szej w My­szyń­cu.

Drę­żek - nazwa od Olen­drów, któ­rzy wieś za­ło­ży­li, od ich naz­wi­ska Drenz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Drżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|drżeć.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Drżenny

ma­ja­cze­nie drżen­ne - psy­cho­za u al­ko­ho­li­ków, ob­ja­wia­ją­ca się drże­niem mię­śni oraz oma­ma­mi; de­li­rium tre­mens, biała go­rącz­ka, ma­ja­cze­nie al­ko­ho­lo­we


Źródła:

SJP.pl

Drżeć

1. trząść się, drgać;
2. świe­cić świa­tłem nie­rów­nym lub prze­ry­wa­nym; mi­go­tać;
3. bać się bar­dzo, lękać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) trząść się, drgać, dy­go­tać

 (1.2) być prze­stra­szo­nym, bać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Drżąco

1. trzę­sąc się, drga­jąc;
2. bojąc się;
3. brzmiąc nie­rów­no, za­ła­mu­jąc się;
4. mi­go­cząc


Źródła:

SJP.pl

Drżący

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: drżeć

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się drże­niem, nie­sta­bil­no­ścią lub wy­wo­łu­ją­cy takie wra­że­nie


Źródła:

Wiktionary

Drżączka

1. dre­szcze;
2. ro­śli­na z ga­tun­ku traw o kło­sach drżą­cych na wie­trze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Briza|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych o ser­co­wa­tych kło­sach, drżą­cych przy najl­żej­szym pod­mu­chu wia­tru;

 (1.2) pot. drże­nie, dre­szcze


Drżącz­ka ("Briza" L.) – ro­dzaj ro­ślin jed­no­li­ścien­nych z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Liczy około 20 ga­tun­ków traw wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go pół­ku­li pół­noc­nej. W Pol­sce dziko ro­śnie drżącz­ka śred­nia ("Briza media"), drżącz­ka więk­sza ("Briza ma­xi­ma") jest upra­wia­na, a drżącz­ka mniej­sza ("Briza minor") no­to­wa­na jest jako przej­ścio­wo dzi­cze­ją­ca (efe­me­ro­fit).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Drżączkowaty

tu­rzy­ca drżącz­ko­wa­ta - ro­śli­na z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych o dłu­gich ło­dy­gach i wą­skich li­ściach, ros­ną­ca dziko w całej Eu­ro­pie; mor­ska traw­ka; wald­har


Źródła:

SJP.pl