Ci

za­i­mek peł­nią­cy w zda­niu różne funk­cje


za­i­mek oso­bo­wy, forma flek­syj­na

 (1.1) C. lp. od: ty (nie­ak­cen­to­wa­ne)

za­i­mek wska­zu­ją­cy, forma flek­syj­na

 (2.1) M. lm. mos. od: ten

par­ty­ku­ła wzmac­nia­ją­ca

 (3.1) pot. lub gwara. …słu­żą­ca do wy­ra­ża­nia emo­cjo­nal­ne­go sto­sun­ku do tre­ści zda­nia

rze­czow­nik

 (4.1) liter. ga­tu­nek po­ez­ji chiń­skiej

 (4.2) filoz. ter­min w fi­lo­zo­fii chiń­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cia

[czy­taj: s-i-aj-ej] Cen­tral In­tel­li­gen­ce Agen­cy, Cen­tral­na Agen­cja Wy­wia­dow­cza


Źródła:

SJP.pl

Ciabatka

wło­ski chle­bek pszen­ny; cia­bat­ta


Źródła:

SJP.pl

Ciabatta

[czy­taj: cia­ba­ta lub czia­bat­ta] wło­ski chleb pszen­ny; cia­bat­ka


Cia­bat­ta (, pol. wym. czia­bat­ta) – wło­ski mięk­ki lekki i po­ro­wa­ty biały chleb o chru­pią­cej skór­ce, ro­bio­ny z mąki pszen­nej i droż­dży. Bo­che­nek cia­bat­ty jest wy­dłu­żo­ny, sze­ro­ki i pła­ski. Po wło­sku słowo „cia­bat­ta” oz­na­cza „kapeć”. Od dru­giej po­ło­wy lat 90. jest sze­ro­ko znana w Eu­ro­pie i Sta­nach Zjed­no­czo­nych, naj­czę­ściej uży­wa­na jako pie­czy­wo do ka­na­pek. Za twór­cę wy­pie­ku uz­na­je się Ar­nal­do Ca­val­la­rie­go, wło­skie­go pie­ka­rza, który wy­piekł pier­wszą cia­bat­tę w 1982 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciaccona

[czy­taj: czak­ko­na] ta­niec hisz­pań­ski z XVI w. w me­trum trój­dziel­nym; cha­con­ne


Źródła:

SJP.pl

Ciach

wy­krzy­knik oz­na­cza­ją­cy cię­cie, ude­rze­nie, szyb­kie wy­ko­ny­wa­nie cze­goś bądź za­chę­tę do szyb­kie­go dzia­ła­nia


wy­krzy­knik

 (1.1) wykrz. oz­na­cza­ją­cy szyb­kie cię­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciach-Mach

po­tocz­nie: szyb­ko, bły­ska­wicz­nie, na­tych­miast; ciach mach, szach-mach (szach mach), rach-ciach (rach ciach), rachu-cia­chu (rachu cia­chu), mach-mach (mach mach)


Źródła:

SJP.pl

Ciachanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. ener­gicz­ne kro­je­nie lub cię­cie nożem

 (1.2) pot. eli­mi­no­wa­nie pew­nej czę­ści cze­goś

 (1.3) pot. ro­bie­nie


Źródła:

Wiktionary

Ciachać

po­tocz­nie: ciąć, kra­jać, rąbać


Źródła:

SJP.pl

Ciachnięcie

po­tocz­nie: uciąć, ukra­jać, rąb­nąć


Źródła:

SJP.pl

Ciachnąć

po­tocz­nie: uciąć, ukra­jać, rąb­nąć


Źródła:

SJP.pl

Ciacho

1. po­tocz­nie: atrak­cyj­ny fi­zycz­nie męż­czyz­na; sło­dziak;
2. zgru­bie­nie od: ciast­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. cia­sto, ciast­ko

 (1.2) pot. przy­stoj­ny i wy­spor­to­wa­ny, atrak­cyj­ny męż­czyz­na


Cia­cho – pol­ska ko­me­dia w re­ży­se­rii Pa­try­ka Vegi, któ­rej pre­mie­ra od­by­ła się na po­cząt­ku 2010. Zdję­cia trwa­ły 27 dni i za­koń­czy­ły się w sierp­niu 2009.

W ciągu 31 dni wyś­wiet­la­nia w pol­skich ki­nach wpły­wy ze sprze­da­ży bi­le­tów wy­nio­sły 15 539 950 zł.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciachrocz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. par­tacz


Źródła:

Wiktionary

Ciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cialis

nazwa hand­lo­wa leku sto­so­wa­ne­go w le­cze­niu za­bu­rzeń erek­cji, za­wie­ra­ją­ce­go ta­da­la­fil


Źródła:

SJP.pl

Ciamajda

(r. męski) męż­czyz­na fleg­ma­tycz­ny, nie­u­dol­ny; ciapa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) pot. czło­wiek nie­zdar­ny, śla­ma­zar­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciamajdowatość

→ cia­maj­do­wa­ty


Patrz:ciamajdowaty

Źródła:

SJP.pl

Ciamajdowaty

po­tocz­nie: śla­ma­zar­ny, nie­zdar­ny, nie­u­dol­ny; cia­po­wa­ty, ofer­mo­wa­ty, ciap­cio­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Ciamcia

(ro­dzaj żeń­ski) lek­ce­wa­żą­co o ko­bie­cie fleg­ma­tycz­nej, śla­ma­za­rze; także o męż­czyź­nie, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym; nie­do­raj­da


Źródła:

SJP.pl

Ciamcialamcia

po­tocz­nie: ko­bie­ta nie­zdar­na, po­wol­na, nie­po­tra­fią­ca ra­dzić sobie w życiu; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym; ciam­cia­ram­cia, ciam­cia, sier­mię­ga, cie­mię­ga, nie­doj­da, nie­do­raj­da, ofer­ma, cia­maj­da


Źródła:

SJP.pl

Ciamciaramcia

po­tocz­nie: męż­czyz­na nie­zdar­ny, po­wol­ny, nie­po­tra­fią­cy ra­dzić sobie w życiu; ciam­cia­lam­cia, ciam­cia, cie­mię­ga, nie­doj­da, nie­do­raj­da, ofer­ma, cia­maj­da


Źródła:

SJP.pl

Ciamkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciam­kać.

 (1.2) od­głos wy­da­wa­ny, gdy się ciam­ka


Źródła:

Wiktionary

Ciamkać

mla­skać; po­tocz­nie:
1. jeść gło­śno; cmok­tać, cmo­kać, smok­tać, gla­mać;
2. o sub­stan­cjach płyn­nych lub pół­płyn­nych: chlu­pać, chlu­po­tać, plu­skać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ciam­knąć)

 (1.1) roz­dzie­la­jąc wargi lub odry­wa­jąc język od pod­nie­bie­nia, wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny od­głos

 (1.2) odry­wa­jąc się od cze­goś lub ude­rza­jąc o coś, wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny od­głos po­dob­ny do ciam­ka­nia (1.1)

 (1.3) wy­do­by­wać z cze­goś ciecz usta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciangsi

pro­win­cja w Chi­nach; Jiang­xi, Kiang­si


Źródła:

SJP.pl

Ciangsu

pro­win­cja w Chi­nach; Jiang­su, Kiang­su


Źródła:

SJP.pl

Cianoju

ja­poń­ska ce­re­mo­nia picia her­ba­ty


Źródła:

SJP.pl

Cianowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Skała;


Cia­no­wi­ce (do 31 grud­nia 2014 Cia­no­wi­ce Duże) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Skała przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 794. Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Cia­no­wi­ce".

Do 1954 roku sie­dzi­ba gminy Cia­no­wi­ce. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Cia­no­wi­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ciao

poz­dro­wie­nie wło­skie od­po­wia­da­ją­ce pol­skie­mu: cześć!


wy­krzy­knik

 (1.1) pot. żart. cześć (na po­że­gna­nie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciap

wyraz, zwy­kle pow­tó­rzo­ny, ma­ją­cy od­da­wać od­głos pow­sta­ją­cy pod­czas cho­dze­nia po bło­cie, chlu­po­ta­nia wody itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. but uży­wa­ny w domu, kapeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapa

(r. męski) męż­czyz­na fleg­ma­tycz­ny, nie­u­dol­ny; cia­maj­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. coś pół­płyn­ne­go, mie­sza­ni­na płynu i skład­ni­ków sta­łych

 (1.2) pot. osoba nie­zdar­na lub śla­ma­zar­na

 (1.3) pot. nie­re­gu­lar­na, spora plama


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapaczka

po­gard­li­wie: ko­bie­ta o ciem­niej­szej kar­na­cji (głów­nie Arab­ka i Hin­du­ska); cia­pa­ta


Źródła:

SJP.pl

Ciapak

cia­pa­ty; po­gard­li­wie:
1. osoba o ciem­niej­szej kar­na­cji (zwy­kle Arab lub Hin­dus);
2. emi­grant z Bli­skie­go Wscho­du, miesz­ka­ją­cy w Eu­ro­pie


Źródła:

SJP.pl

Ciapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­wol­ne cho­dze­nie, zwła­szcza w bło­cie


Źródła:

Wiktionary

Ciapata

po­gard­li­wie: do­ty­czą­cy osoby o ciem­niej­szej kar­na­cji (głów­nie Araba i Hin­du­sa)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. okrą­gły, cien­ki, prza­śny, pszen­ny pla­cek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapaty

po­gard­li­wie: do­ty­czą­cy osoby o ciem­niej­szej kar­na­cji (głów­nie Araba i Hin­du­sa)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. obraź. osoba po­cho­dzą­ca z Indii, Pa­ki­sta­nu, Ban­gla­de­szu lub kra­jów arab­skich

 (1.2) po­gard. obraź. osoba ciem­no­skó­ra

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: kulin. cia­pa­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapać

po­tocz­nie:
1. ude­rzać nożem;
2. iść z tru­dem, w błot­ni­stym te­re­nie


cza­sow­nik

 (1.1) iść z tru­dem, zwła­szcza po bło­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapcia

(r. żeń­ski) po­tocz­nie: ko­bie­ta nie­zdar­na, śla­ma­zar­na; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym; nie­zda­ra, cia­maj­da, śla­ma­za­ra


Źródła:

SJP.pl

Ciapciak

po­tocz­nie: czło­wiek mało ener­gicz­ny i nie­po­rad­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś nie­po­rad­ny lub nie­zdar­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapciać

po­tocz­nie:
1. roz­drab­niać i roz­gar­niać je­dze­nie; cia­pać;
2. pry­skać drob­ny­mi kro­pla­mi na wszyst­kie stro­ny; cia­pać;
3. nied­ba­le ma­lo­wać pędz­lem; cia­pać;
4. cho­dzić w mięk­kich bu­tach;
5. o de­szczu: padać; pa­ciać;
6. ciap­ciać się -
a) grze­bać się lub po­kry­wać się czymś mo­krym, ma­zi­stym; cia­prać się, pać­kać się, pa­prać się, pa­ciać się;
b) roz­ma­zy­wać się; cia­prać się, pać­kać się, pa­prać się, pa­ciać się;
c) wy­ko­ny­wać długo jakąś czyn­ność; ba­brać się, pać­kać się, pa­prać się


Źródła:

SJP.pl

Ciapciowaty

po­tocz­nie: śla­ma­zar­ny, nie­zdar­ny, nie­u­dol­ny; cia­maj­do­wa­ty, ofer­mo­wa­ty, cia­po­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Ciapek

po­tocz­nie:
1. deseń na tka­ni­nie, pa­pie­rze itp. w po­sta­ci pla­mek, kro­pek, kre­sek;
2. tka­ni­na o takim wzo­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­nim po­pu­lar­ne imię dla psa, zwła­szcza uma­szczo­ne­go w pla­ma­a­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapeć

po­tocz­nie, rzad­ko: mięk­ki but do cho­dze­nia po domu; łapeć, kapeć, kapuć, papeć, papuć, la­czek


Źródła:

SJP.pl

Ciapka

drob­na plam­ka, kre­ska, punkt itp. czę­sto wcho­dzą­ce w skład de­se­niu, wzoru na ja­kimś tle


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drob­na plam­ka, czę­sto wcho­dzą­ca w skład de­se­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapkapusta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. reg. ślą­ska po­tra­wa z ki­szo­nej ka­pu­sty wy­mie­sza­nej z purée ziem­nia­cza­nym;


Ciap­ka­pu­sta – ślą­skie danie przy­go­to­wy­wa­ne z purée ziem­nia­cza­ne­go i ka­pu­sty, zwy­kle ki­szo­nej.

Do ciap­ka­pu­sty do­da­wa­ny jest pods­ma­żo­ny i po­kro­jo­ny w kost­kę bo­czek, kieł­ba­sa lub zru­mie­nio­na ce­bu­la. Po­tra­wę tę zwy­kle po­da­je się z mię­sem (czę­sto z że­ber­ka­mi).

Na­le­ży do po­traw tra­dy­cyj­nie umie­szcza­nych na wi­gi­lij­nym stole.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ciapki

po­tocz­nie:
1. deseń na tka­ni­nie, pa­pie­rze itp. w po­sta­ci pla­mek, kro­pek, kre­sek;
2. tka­ni­na o takim wzo­rze


Źródła:

SJP.pl

Ciapowato

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób cia­po­wa­ty


Źródła:

Wiktionary

Ciapowatość

1. śla­ma­zar­ność, nie­po­rad­ność, guz­dral­stwo;
2. lep­kość, ga­la­re­to­wa­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest cia­po­wa­te; cecha tych, któ­rzy są cia­po­wa­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciapowaty

po­tocz­nie: śla­ma­zar­ny, nie­zdar­ny, nie­u­dol­ny; cia­maj­do­wa­ty, ofer­mo­wa­ty, ciap­cio­wa­ty


przy­miot­nik

 (1.1) pot. śla­ma­zar­ny, nie­zdar­ny (o oso­bie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciaprać

po­tocz­nie:
1. bru­dzić; walać, ba­brać, kidać, faj­dać, syfić;
2. po­kry­wać czymś mo­krym, ma­zi­stym; pa­ciać, pać­kać


Źródła:

SJP.pl

Ciapryka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. błoto


Źródła:

Wiktionary

Ciara

Ciara Prin­cess Wil­son (z domu Har­ris, ur. 25 paź­dzier­ni­ka 1985 w Au­stin w sta­nie Tek­sas) – ame­ry­kań­ska pio­sen­kar­ka, pro­du­cent­ka mu­zycz­na, ak­tor­ka i mo­del­ka.


Źródła:

Wikipedia

Ciarach

zgru­bie­nie od: ciar­ki (lek­kie dre­szcze)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. po­gard. szlach­cic, szla­chet­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciarka

owoc tar­ni­ny; tarka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. owoc tar­ni­ny


Ciar­ka (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Schior­ke) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie klucz­bor­skim, w gmi­nie La­so­wi­ce Wiel­kie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie opol­skim.

Po­ło­żo­na w wi­dłach źró­dło­we­go biegu rzek Bo­ga­ci­cy i Sto­bra­wy, na ni­zin­nych te­re­nach Rów­ni­ny Opol­skiej (sta­no­wią­cej część ob­sza­ru Ni­zi­ny Ślą­skiej) i skra­ju waż­nej, zwar­tej stre­fy le­śnej Opol­szczyz­ny – Sto­braw­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciarki

lek­kie dre­szcze; mro­wie


Źródła:

SJP.pl

Ciarkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciary

zgru­bie­nie od: ciar­ki (lek­kie dre­szcze)


Źródła:

SJP.pl

Ciaseński

przy­miot­nik od: Cias­na


Źródła:

SJP.pl

Ciasna

1. nie­wy­god­ny, zbyt mały lub wąski;
2. taki, w któ­rym jest mało miej­sca;
3. ogra­ni­czo­ny, bez per­spek­tyw


Cias­na (niem. "Czias­nau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie lu­bli­niec­kim, w gmi­nie Cias­na. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Cias­na. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciasnawy

o nie­do­sta­tecz­nych roz­mia­rach; nie­wy­god­nie mały


Źródła:

SJP.pl

Ciasno

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) tak, że nie ma wiele wol­ne­go miej­sca


Źródła:

Wiktionary

Ciasnocha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ko­szu­la


Źródła:

Wiktionary

Ciasnogłowy

taki, który jest ogra­ni­czo­ny in­te­lek­tu­al­nie, ma wą­skie ho­ry­zon­ty umy­sło­we; tępy, ogra­ni­czo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) czło­wiek ogra­ni­czo­ny umy­sło­wo, nie­o­bej­mu­ją­cy ogółu pro­ble­mów, z któ­ry­mi się styka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciasnota

1. zbyt mała prze­strzeń, brak miej­sca;
2. zbyt mały roz­miar ja­kiejś czę­ści ubra­nia;
3. w prze­no­śni: brak szer­szych ho­ry­zon­tów my­ślo­wych; ubó­stwo umy­sło­we, ogra­ni­czo­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak prze­strze­ni, brak wol­ne­go miej­sca

 (1.2) przen. niski po­ziom umy­sło­wy, ogra­ni­czo­ność, brak sze­ro­kich ho­ry­zon­tów umy­sło­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciasność

prze­sta­rza­le: cias­no­ta;
1. zbyt mała prze­strzeń, brak miej­sca;
2. zbyt mały roz­miar ja­kiejś czę­ści ubra­nia;
3. w prze­no­śni: brak szer­szych ho­ry­zon­tów my­ślo­wych; ubó­stwo umy­sło­we, ogra­ni­czo­ność


Źródła:

SJP.pl

Ciasny

1. nie­wy­god­ny, zbyt mały lub wąski;
2. taki, w któ­rym jest mało miej­sca;
3. ogra­ni­czo­ny, bez per­spek­tyw


przy­miot­nik

 (1.1) taki, w któ­rym jest mało miej­sca

 (1.2) o ubra­niu: zbyt mały lub wąski

 (1.3) przen. ogra­ni­czo­ny, za­ścian­ko­wy

 (1.4) stpol. bied­ny

 (1.5) stpol. przy­kry

 (1.6) stpol. su­ro­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciasteczko

1. frag­ment tek­stu wy­sy­ła­ny przez ser­wis in­ter­ne­to­wy do prze­glą­dar­ki in­ter­na­u­ty, poz­wa­la­ją­cy m.in. na za­pa­mię­ta­nie da­nych i utrzy­ma­nie sesji; co­o­kie, kuki;
2. zdrob­nie­nie od: ciast­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od ciast­ko

 (1.2) pot. atrak­cyj­na sek­su­al­nie dziew­czy­na

 (1.3) in­form. ze­staw in­for­ma­cji wy­sy­ła­ny przez ser­wer i prze­cho­wy­wa­ny na kom­pu­te­rze użyt­kow­ni­ka, za­wie­ra­ją­cy in­for­ma­cje wy­ko­rzy­sty­wa­ne póź­niej przez ser­wer;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciasteczkowy

→ cia­stecz­ko


Patrz:ciasteczko

Źródła:

SJP.pl

Ciastek

wyrób cu­kier­ni­czy m.in. z mąki, wody i jaj


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciastkarka

1. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się wy­ro­bem ciast i cia­stek;
2. wła­ści­ciel­ka lub pra­cow­ni­ca ciast­kar­ni


Źródła:

SJP.pl

Ciastkarnia

1. za­kład pro­du­ku­ją­cy ciast­ka;
2. sklep z ciast­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sklep z ciast­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciastkarski

do­ty­czą­cy ciast­ka­rza, ciast­kar­ni, wyt­wa­rza­nia cia­stek


Źródła:

SJP.pl

Ciastkarstwo

1. wy­piek cia­stek;
2. zawód ciast­ka­rza


Ciast­kar­stwo – dział wyt­wór­czo­ści ści­śle zwią­za­ny z pie­kar­stwem i cu­kier­nict­wem, zaj­mu­ją­cy się głów­nie pro­duk­cją tzw. pie­czy­wa cu­kier­ni­cze­go nietr­wa­łe­go, np. droż­dżo­we­go (struc­la, baba wiel­ka­noc­na, pla­cek) oraz in­nych nietr­wa­łych pro­duk­tów, ta­kich jak ciast­ko, tort, keks itp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciastkarz

1. osoba zaj­mu­ją­ca się wy­ro­bem ciast i cia­stek;
2. wła­ści­ciel lub pra­cow­nik ciast­kar­ni


Źródła:

SJP.pl

Ciastko

wyrób cu­kier­ni­czy m.in. z mąki, wody i jaj


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. mały, słod­ki wy­piek, czę­sto zdo­bio­ny kre­mem, owo­ca­mi, lu­krem;


Zo­bacz też: ciast­ko – po­ję­cie in­for­ma­tycz­ne.

Ciast­ko – ro­dzaj zaz­wy­czaj słod­kie­go wy­ro­bu cu­kier­ni­cze­go o róż­no­rod­nych kształ­tach, sma­kach, wiel­ko­ści i spo­so­bach przy­go­to­wy­wa­nia. Ciast­ka są mniej­sze od ciast i przez­na­czo­ne na jedną por­cję.

W tech­no­lo­gii ciast­kar­skiej sto­su­je się na­stę­pu­ją­cy po­dział cia­stek ze wzglę­du na spo­sób ich for­mo­wa­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciastkować

po­tocz­nie:
1. ciast­ko­wać się - o pod­kła­dzie na twarz: zbry­lać się na skó­rze;
2. jeść ciast­ka;
3. piec ciast­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciastkowy

→ ciast­ko


Patrz:ciastko

Źródła:

SJP.pl

Ciasto

1. gęsta masa z mąki, wody, jaj i in­nych skład­ni­ków
2. wy­piek z ta­kiej masy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. su­ro­wy pół­pro­dukt, gęsta masa pow­sta­ła z po­łą­cze­nia mąki z wodą, mle­kiem lub in­ny­mi spo­żyw­czy­mi pro­duk­ta­mi;

 (1.2) kulin. słod­ki, de­se­ro­wy wy­piek, zwy­kle w for­mie pla­ce­kac­ka;


Cia­sto – pla­stycz­na i ela­stycz­na masa pow­sta­ła przez za­gnie­ce­nie lub wy­mie­sza­nie mąki, pły­nów (wody lub mleka) i in­nych skład­ni­ków, np. cukru, jajek, tłu­szczów.

Niek­tó­re cia­sta, np. na bezy lub ma­ka­ro­ni­ki nie za­wie­ra­ją w swoim skła­dzie w ogóle mąki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciastoholiczka

ko­bie­ta uwiel­bia­ją­ca jeść cia­sto


Źródła:

SJP.pl

Ciastoholik

osoba, która uwiel­bia jeść cia­sto


Źródła:

SJP.pl

Ciastolina

masa pla­stycz­na z mąki, wody i soli, przy­po­mi­na­ją­ca pla­ste­li­nę


Cia­sto­li­na – masa pla­stycz­na przez­na­czo­na dla dzie­ci, przy­po­mi­na­ją­ca swoim włas­no­ścia­mi me­cha­nicz­ny­mi pla­ste­li­nę. W skład wcho­dzą m.in. mąka, woda, sól oraz skład­ni­ki od­po­wia­da­ją­ce za gład­ką struk­tu­rę, za­pach, barwę i za­bez­pie­cza­ją­ce przed ple­śnie­niem. Do­kład­ny skład cia­sto­li­ny jest ta­jem­ni­cą hand­lo­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciastolinowy

→ cia­sto­li­na


Patrz:ciastolina

Źródła:

SJP.pl

Ciastowatość

→ cia­sto­wa­ty


Patrz:ciastowaty

Źródła:

SJP.pl

Ciastowaty

o kon­sy­sten­cji cia­sta; ela­stycz­ny, mięk­ki


Źródła:

SJP.pl

Ciastować

żar­to­bli­wie: przy­go­to­wy­wać lub jeść cia­sto


Źródła:

SJP.pl

Ciastownia

dział w pie­kar­ni zaj­mu­ją­cy się przy­go­to­wy­wa­niem i prze­cho­wy­wa­niem cia­sta na pie­czy­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział pie­kar­ni, w któ­rym przy­go­to­wu­je się cia­sto na pie­czy­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciastowy

zwią­za­ny z cia­stem


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od cia­sto

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pra­cow­nik pie­kar­ni, który zaj­mu­je się przy­go­to­wy­wa­niem cia­sta na pie­czy­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciastoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciaszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciaszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciaćkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciać­kać.


Źródła:

Wiktionary

Ciaćkać

1. rzad­ko, re­gio­nal­nie: pie­ścić, bawić; cac­kać, cec­kać;
2. ciać­kać się - re­gio­nal­nie: cac­kać się (1. ob­cho­dzić się z czymś lub z kimś czule; 2. poś­wię­cać zbyt wiele czasu na wy­ko­ny­wa­nie ja­kiejś czyn­no­ści); cieć­kać się (re­gio­nal­nie), cec­kać się (re­gio­nal­nie)


Źródła:

SJP.pl

Ciałeczko

zdrob­nie­nie od: ciał­ko


Źródła:

SJP.pl

Ciałko

1. zdrob­nia­le o ciele (w zna­cze­niu or­ga­niz­mu czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia albo ze­spo­łu tka­nek okry­wa­ją­cych szkie­let);
2. drob­ny twór peł­nią­cy okre­ślo­ne funk­cje w or­ga­niz­mie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: ciało


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciało

1. or­ga­nizm ludz­ki lub zwie­rzę­cy jako ca­łość;
2. zwło­ki;
3. tkan­ki obra­sta­ją­ce szkie­let czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia;
4. obiekt lub sub­stan­cja o okre­ślo­nych wła­ści­wo­ściach;
5. w ma­te­ma­ty­ce: do­wol­ny zbiór co najm­niej dwóch ele­men­tów, w któ­rym okre­ślo­ne są i wy­ko­nal­ne dzia­ła­nia do­da­wa­nia i mno­że­nia, przy speł­nie­niu okre­ślo­nych wa­run­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) or­ga­nizm ludz­ki lub zwie­rzę­cy

 (1.2) zwło­ki czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia

 (1.3) fiz. chem. ma­te­ria, sub­stan­cja

 (1.4) mat. zbiór, któ­re­go każde dwa ele­men­ty mogą być do­da­ne, od­ję­te, pom­no­żo­ne i po­dzie­lo­ne (z wy­jąt­kiem dzie­le­nia przez zero);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciałokupiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. hand­larz nie­wol­ni­ków

 (1.2) stpol. su­te­ner


Źródła:

Wiktionary

Ciałopalenie

pa­le­nie zwłok w ofie­rze; ca­ło­pa­le­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) etn. obrzę­do­we spa­la­nie zwłok czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciałopalny

zwią­za­ny ze spa­le­niem, spo­pie­le­niem zwłok w ra­mach obrzę­du po­grze­bo­we­go, np. po­grzeb cia­ło­pal­ny, grób cia­ło­pal­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciałopodobny

przy­po­mi­na­ją­cy z wy­glą­du ciało ludz­kie


Źródła:

SJP.pl

Ciałopozytywność

ak­cep­ta­cja włas­ne­go ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) psych. po­zy­tyw­ne, po­zba­wio­ne kom­plek­sów na­sta­wie­nie do włas­ne­go ciała i jego man­ka­men­tów;


Cia­ło­po­zy­tyw­ność – po­gląd mó­wią­cy o tym, że każdy czło­wiek po­wi­nien ak­cep­to­wać swoje ciało bez wzglę­du na jego wy­gląd. Sze­rzej de­fi­nio­wa­ne jako ruch spo­łecz­ny uz­na­ją­cy, że każdy czło­wiek po­wi­nien mieć po­zy­tyw­ne wy­o­bra­że­nie o włas­nym ciele oraz zwra­ca­ją­cy uwagę na spo­so­by, w jaki spo­łe­czeń­stwo pre­zen­tu­je i po­strze­ga cie­les­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciałopozytywny

do­ty­czą­cy ak­cep­ta­cji włas­ne­go ciała bez wzglę­du na jego wy­gląd


Źródła:

SJP.pl

Ciaśniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cias­no


Źródła:

SJP.pl

Ciaśniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cias­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciaśnina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. cias­ne przej­ście, cias­ne miej­sce

 (1.2) daw. geogr. zwę­że­nie ob­sza­ru wod­ne­go po­mię­dzy dwoma ak­we­na­mi (oce­a­na­mi, mo­rza­mi lub je­zio­ra­mi)


Źródła:

Wiktionary

Ciaśniutki

zdrob­nie­nie od: cias­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: cias­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cibalgin

[czy­taj: c-ibal­gin] nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bó­lo­we­go i prze­ciw­go­rącz­ko­we­go, za­wie­ra­ją­ce­go pro­py­fe­na­zon; Ci­bal­gi­na


Źródła:

SJP.pl

Cibalgina

[czy­taj: c-ibal­gi­na] nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bó­lo­we­go i prze­ciw­go­rącz­ko­we­go, za­wie­ra­ją­ce­go pro­py­fe­na­zon; Ci­bal­gin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. pa­bial­gi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cibazol

[czy­taj: c-iba­zol] hi­sto­rycz­na nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bak­te­ryj­ne­go za­wie­ra­ją­ce­go sul­fa­tia­zol


Źródła:

SJP.pl

Cibor

ro­śli­na ba­gien­na z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Cibora

ro­śli­na ba­gien­na z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cy­pe­rus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych, li­czą­cy 686 ga­tun­ków;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju cibor (1.1)


Ci­bo­ra ("Cy­pe­rus" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych ("Cy­pe­ra­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 700–950 ga­tun­ków. Ro­śli­ny z tego ro­dza­ju wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem stref oko­ło­bie­gu­no­wych. W za­leż­no­ści od uję­cia dwa lub trzy ga­tun­ki rosną dziko w Pol­sce jako ro­dzi­me (ci­bo­ra bru­nat­na "C.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciborowate

ro­dzi­na bylin po­dob­nych do traw, daw­niej tu­rzy­co­wa­te


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cy­pe­ra­ce­ae|Juss.|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu wiech­li­now­ców;


Ci­bo­ro­wa­te, tu­rzy­co­wa­te ("Cy­pe­ra­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin w rzę­dzie wiech­li­now­ców. Obej­mu­je około 5500 ga­tun­ków zgru­po­wa­nych w 109 ro­dza­jów. Ro­dzi­na jest kos­mo­po­li­tycz­na – jej przed­sta­wi­cie­le spo­ty­ka­ni są na całym świe­cie, szcze­gól­nie czę­sto w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go chłod­ne­go. Zaj­mu­ją naj­czę­ściej sied­li­ska mo­kra­dło­we. Są to ro­śli­ny ziel­ne ce­chu­ją­ce się znacz­ną re­duk­cją kwia­tów. Cha­rak­te­ry­stycz­ne są także trój­kan­cia­ste, pełne ło­dy­gi z tra­wia­sty­mi liść­mi wy­ra­sta­ją­cy­mi w trzech rzę­dach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciborowaty

o ce­chach ci­bo­ro­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Ciborowce

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy jed­no­li­ścien­nych; tu­rzy­co­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cy­pe­ra­les|Hutch.|ref=tak., rząd ro­ślin na­le­żą­cy do klasy jed­no­li­ścien­nych;


Ci­bo­row­ce, tu­rzy­cow­ce ("Cy­pe­ra­les") – rząd ro­ślin wy­róż­nia­ny w niek­tó­rych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych w obrę­bie jed­no­li­ścien­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciborowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy jed­no­li­ścien­nych; tu­rzy­co­wiec


Źródła:

SJP.pl

Ciborowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciborski

naz­wi­sko


Ci­bor­ski – od­mia­na herbu Ja­strzę­biec


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cic

Con­gre­ga­tio So­ro­rum Im­ma­cu­la­tae Con­cep­tio­nis Be­a­tae Ma­riae Vir­gi­nis, zakon nie­po­ka­la­nek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cicciolina

[czy­taj: czi­czo­li­na] pse­u­do­nim ar­ty­stycz­ny Ilony Stal­ler, wło­skiej ak­tor­ki por­no­gra­ficz­nej wę­gier­skie­go po­cho­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Cicero

[czy­taj c-icero] cy­ce­ro;
1. sto­pień pisma o wiel­ko­ści 12 punk­tów ty­po­gra­ficz­nych;
2. jed­nost­ka dłu­go­ści w ukła­dzie wiel­ko­ści dru­kar­skich wy­no­szą­ca 12 punk­tów ty­po­gra­ficz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cicerone

[czy­taj: czi­cze­ro­ne] osoba opro­wa­dza­ją­ca po mu­ze­ach itp.; prze­wod­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. prze­wod­nik opro­wa­dza­ją­cy po za­byt­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciceroniański

w re­to­ry­ce: zda­nie cy­ce­ro­niań­skie, okres cy­ce­ro­niań­ski - sta­ran­nie zbu­do­wa­ny frag­ment wy­po­wie­dzi, o dużej zło­żo­no­ści i kunsz­tow­nej for­mie


Źródła:

SJP.pl

Ciceronowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ci­ce­ro­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ciceronować

[czy­taj: czi­cze­ro­no­wać] opro­wa­dzać zwie­dza­ją­cych, peł­nić funk­cję ci­ce­ro­na


Źródła:

SJP.pl

Cichacz

po­tocz­nie: po­ta­jem­ne wy­pu­szcze­nie gazów z or­ga­niz­mu; cichy bąk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żart. ciche pierd­nię­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichaczem

po­tocz­nie: po cichu, milcz­kiem, po­ta­jem­nie; cich­cem


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez wy­wo­ły­wa­nia ha­ła­su, po cichu, nie­po­strze­że­nie, ukrad­kiem

 (1.2) w ta­jem­ni­cy przed in­ny­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichawy

nieco cichy; mało sły­szal­ny, nie­gło­śny, nie­ha­ła­śli­wy


Ci­cha­wy – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Sońsk.

Na te­re­nie obec­nie ist­nie­ją­cej wsi Ci­cha­wy praw­do­po­dob­nie już w cza­sach sta­ro­żyt­nych ist­nia­ły pier­wsze formy osad­nict­wa. Na jed­nej z żwi­row­ni w la­tach 60. XX wieku od­kry­to pry­mi­tyw­ne piece hut­ni­cze które na­zy­wa­no dy­mar­ka­mi. Zna­le­zio­no także gli­nia­ne sko­ru­py da­to­wa­na na około 2000 – 3000 lat p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cichański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cichcem

po­tocz­nie: po cichu, milcz­kiem, po­ta­jem­nie; ci­cha­czem


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez wy­wo­ły­wa­nia ha­ła­su, po cichu, nie­po­strze­że­nie, ukrad­kiem

 (1.2) w ta­jem­ni­cy przed in­ny­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cichewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cicheńki

zdrob­nie­nie od: cichy


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cichy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ścich­nąć)

 (1.1) sta­wać się stop­nio­wo coraz cich­szym lub sła­biej sły­szal­nym

 (1.2) prze­sta­wać roz­ma­wiać, wy­da­wać dźwię­ki lub czy­nić gwar

 (1.3) uspo­ka­jać się lub sta­wać się mniej in­ten­syw­nym (np. o ży­wio­łach)

 (1.4) przen. prze­sta­wać być obiek­tem za­in­te­re­so­wa­nia spo­łe­czeń­stwa


Źródła:

Wiktionary

Cicho

1. wy­da­ją­cy słabo sły­szal­ne dźwię­ki lub nie wy­da­ją­cy ich wcale;
2. spo­koj­ny, wy­co­fa­ny


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez wy­da­wa­nia dźwię­ku lub o ni­skim na­tę­że­niu dźwię­ku

 (1.2) przen. nie po­wo­du­jąc roz­gło­su

wy­krzy­knik

 (2.1) słowo na­ka­zu­ją­ce od­bior­cy za­prze­sta­nie mó­wie­nia i wy­da­wa­nia dźwię­ków


Cicho – czwar­ta stu­dyj­na (druga pol­sko­ję­zycz­na) płyta Ewy Far­nej. Na pły­cie znaj­du­je się 12 pop-roc­ko­wych ut­wo­rów. Ostat­nia pio­sen­ka to cover pio­sen­ki Ur­szu­li pt. "Dmu­chaw­ce, la­taw­ce, wiatr" (mu­zy­ka Ro­mu­ald Lipko, słowa Marek Dut­kie­wicz). Album zo­stał wy­da­ny 16 marca 2009 i jest pol­ską wer­sją płyty "Ticho". Płyta do­tar­ła do 16. miej­sca listy OLiS w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cichobiegi

buty na mięk­kiej po­desz­wie


Źródła:

SJP.pl

Cichobieżność

cecha me­cha­niz­mu lub po­ja­zdu zdol­ne­go do ci­che­go po­ru­sza­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. od­przym. cecha tego, co ci­cho­bież­ne – zdol­ne do ci­chej pracy, do ci­che­go po­ru­sza­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichobieżny

o urzą­dze­niach, po­ja­zdach: pra­cu­ją­cy, po­ru­sza­ją­cy się cicho


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) techn. o urzą­dze­niach, ma­szy­nach, po­ja­zdach itp.: taki, który pra­cu­je lub po­ru­sza się cicho


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichociemni

zwią­za­ny z dzia­łal­no­ścią ci­cho­ciem­nych


Ci­cho­ciem­ni Spa­do­chro­nia­rze Armii Kra­jo­wej (skró­ty: CC, cc.) – żoł­nie­rze kon­spi­ra­cyj­nej Armii Kra­jo­wej (ZWZ/AK) w służ­bie spe­cjal­nej (patrz treść przy­się­gi CC), słu­żą­cy w struk­tu­rach woj­sko­wych Pol­skie­go Pań­stwa Po­dziem­ne­go, któ­rzy pod­czas służ­by w Pol­skich Si­łach Zbroj­nych, ochot­ni­czo zgło­si­li się do służ­by w kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cichociemny

zwią­za­ny z dzia­łal­no­ścią ci­cho­ciem­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz pol­ski zrzu­ca­ny na te­re­ny oku­po­wa­ne w cza­sie dru­giej wojny świa­to­wej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichocki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cichodajka

pro­sty­tut­ka, nie­rząd­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wulg. ko­bie­ta, która upra­wia pro­sty­tu­cję i ukry­wa ten pro­ce­der przed oto­cze­niem

 (1.2) gwara. więz. ska­za­na utrzy­mu­ją­ca sto­sun­ki sek­su­al­ne z wąską grupą ska­za­nych ko­biet

 (1.5) gwara. uczn. dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichomski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cichopek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cichopłuk

urzą­dze­nie do spłu­ki­wa­nia wodą se­de­su, za­stę­pu­ją­ce tra­dy­cyj­ną spłucz­kę


Źródła:

SJP.pl

Cichostów

Ci­cho­stów (nazwa obocz­na: Ko­lo­nia Ci­cho­stów) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie par­czew­skim, w gmi­nie Mi­la­nów.

Wieś kró­lew­ska w po­wie­cie lu­bel­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go w 1786 roku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cichostępy

buty; obo­wią­zy­wa­ły w sub­kul­tu­rze Teddy Bo­y­sów i rock'n'rol­low­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. żart. mięk­kie pan­to­fle do­mo­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichosz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cichosza

przy­słó­wek

 (1.1) neol. liter. cicho i pusto


Źródła:

Wiktionary

Cichowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cichowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Cichowski

naz­wi­sko


Ci­chow­ski – pol­skie naz­wi­sko ut­wo­rzo­ne su­fik­sem -(ow)ski od po­pu­lar­nych nazw miej­sco­wych ta­kich jak Ci­cho­wo, Ci­chów lub Ciche.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cichoń

naz­wi­sko


Ci­choń (929 m) – szczyt w Be­ski­dzie Wy­spo­wym, po­ło­żo­ny w tzw. pa­śmie Ostrej. Na mapie Ge­o­por­ta­lu brak ta­kie­go szczy­tu, opi­sa­no na­to­miast w tym miej­scu dwa wierz­choł­ki: Tokań (922 m) i Księ­ża Góra (924 m), a nazwa Ci­choń oz­na­cza część lasu na ich pół­noc­no-za­chod­nich sto­kach. Przez miej­sco­wą lud­ność na­zy­wa­ny był To­ko­niem, co mo­gło­by wska­zy­wać, że kie­dyś od­by­wa­ły tu swoje toki głusz­ce. Obec­nie miej­sco­wa lud­ność używa nazwy Ci­choń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cichoński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cichość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cisza, mil­cze­nie


Źródła:

Wiktionary

Cichszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cichy


Źródła:

SJP.pl

Cichuchno

→ ci­chuch­ny


Patrz:cichuchny

Źródła:

SJP.pl

Cichuchny

zdrob­nie­nie od: cichy; ci­chu­teń­ki, ci­chu­tecz­ki, ci­chuś­ki, ci­chu­sień­ki, ci­chu­si, ci­chut­ki


przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo słabo sły­szal­ny

 (1.2) bar­dzo nie­po­zor­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichusi

zdrob­nie­nie od: cichy; ci­chu­teń­ki, ci­chu­tecz­ki, ci­chuś­ki, ci­chu­sień­ki, ci­chut­ki, ci­chuch­ny


Źródła:

SJP.pl

Cichusieńki

zdrob­nie­nie od: cichy; ci­chu­teń­ki, ci­chu­tecz­ki, ci­chuś­ki, ci­chut­ki, ci­chu­si, ci­chuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cichy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichuteczki

zdrob­nie­nie od: cichy; ci­chu­teń­ki, ci­chut­ki, ci­chuś­ki, ci­chu­sień­ki, ci­chu­si, ci­chuch­ny


Źródła:

SJP.pl

Cichuteczko

→ ci­chu­tecz­ki


Patrz:cichuteczki

Źródła:

SJP.pl

Cichuteńki

zdrob­nie­nie od: cichy; ci­chut­ki, ci­chu­tecz­ki, ci­chuś­ki, ci­chu­sień­ki, ci­chu­si, ci­chuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cichy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichutki

zdrob­nie­nie od: cichy; ci­chu­teń­ki, ci­chu­tecz­ki, ci­chuś­ki, ci­chu­sień­ki, ci­chu­si, ci­chuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: cichy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichuśki

zdrob­nie­nie od: cichy; ci­chu­teń­ki, ci­chu­tecz­ki, ci­chut­ki, ci­chu­sień­ki, ci­chu­si, ci­chuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cichy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cichy

1. wy­da­ją­cy słabo sły­szal­ne dźwię­ki lub nie wy­da­ją­cy ich wcale;
2. spo­koj­ny, wy­co­fa­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o małej gło­śno­ści

 (1.2) spo­koj­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cicibabka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Spisz. ciu­ciu­bab­ka


Źródła:

Wiktionary

Ciciborski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ci­ci­bo­rem, do­ty­czą­cy Ci­ci­bo­ra


Źródła:

Wiktionary

Cicibór

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. zob. Ci­ci­bór Mały.

 (1.2) geogr. zob. Ci­ci­bór Duży.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cicihar

mia­sto w Chi­nach; Qi­qi­har


Źródła:

SJP.pl

Cicik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. frę­dzel, kłąb


Źródła:

Wiktionary

Cicisbeo

[czy­taj: czi­czis­beo] przy­ja­ciel domu, ma­ją­cy dwuz­nacz­ne za­mia­ry w sto­sun­ku do pani domu


Ci­cis­beo, także ci­cis­bej (wł. "ci­cis­beo", "ca­va­lie­re ser­ven­te"; wym. czi­czi­zbeo) – przy­ja­ciel domu, który ado­ru­je panią domu; gach, ko­cha­nek. W XVIII wieku we Wło­szech tym mia­nem okre­śla­no to­wa­rzy­sza za­męż­nej damy z wyż­szych sfer.

Ci­cis­beo w daw­nych Wło­szech był po­wier­ni­kiem za­moż­nej mę­żat­ki, naj­czę­ściej płat­nym, który za­spo­ka­jał jej po­trze­by sek­su­al­ne, emo­cjo­nal­ne i to­wa­rzy­szył w miej­scach pu­blicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cie

nazwa fo­ne­tycz­na li­te­ry Ć


Źródła:

SJP.pl

Ciebie

forma za­im­ka.

 (1.1) D. lp. za­im­ka oso­bo­we­go ty


Źródła:

Wiktionary

Ciec

cie­knąć;
1. spły­wać po­wo­li; są­czyć się;
2. prze­pu­szczać wodę; prze­cie­kać;
3. o pta­kach łow­nych, cza­sem innej zwie­rzy­nie: biec szyb­ko i nie­po­strze­że­nie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­ciec)

 (1.1) pły­nąć po­wo­li ma­ły­mi struż­ka­mi

 (1.2) prze­pu­szczać wodę z po­wo­du nie­szczel­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciech

skrót od: Cen­tra­la Im­por­to­wo-Ek­spor­to­wa Che­mi­ka­liów; CIECh


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Cie­cho­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciechan

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechanostwo

Cie­chan z mał­żon­ką; Cie­cha­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Ciechanowczanin

miesz­ka­niec Cie­cha­now­ca


Źródła:

SJP.pl

Ciechanowczanka

miesz­kan­ka Cie­cha­now­ca


Źródła:

SJP.pl

Ciechanowianin

miesz­ka­niec Cie­cha­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Cie­cha­no­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Cie­cha­no­wa, uro­dzo­na w Cie­cha­no­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciechanowianka

miesz­kan­ka Cie­cha­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Cie­cha­no­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Cie­cha­no­wa, uro­dzo­na w Cie­cha­no­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciechanowice

Cie­cha­no­wi­ce (do 1945 r. niem. "Ru­del­stadt") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, w gmi­nie Mar­ci­szów, w prze­ło­mie Bobru, na po­gra­ni­czu Gór Ka­czaw­skich i Rudaw Ja­no­wic­kich w Su­de­tach Za­chod­nich.

W miej­sco­wo­ści jest przy­sta­nek ko­le­jo­wy Cie­cha­no­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Ciechanowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechanowie

Cie­chan z mał­żon­ką; Cie­cha­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Ciechanowiec

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Cie­cha­no­wiec – mia­sto w Pol­sce na Wy­so­czyź­nie Dro­hi­czyń­skiej, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie wy­so­ko­ma­zo­wiec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Cie­cha­no­wiec.

Mia­sto pry­wat­ne po­sia­da­ło prawo mag­de­bur­skie przed 1429 ro­kiem, po­ło­żo­ne było w ziemi dro­hic­kiej wo­je­wództ­wa pod­la­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciechanowiecki

przy­miot­nik od: Cie­cha­no­wiec


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechanowski

przy­miot­nik od: Cie­cha­nów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Cie­cha­no­wa, zwią­za­ny z Cie­cha­no­wem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciechanowskie

przy­miot­nik od: Cie­cha­nów


Źródła:

SJP.pl

Ciechanowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Cie­cha­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciechanów

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim;


Cie­cha­nów – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu cie­cha­now­skie­go oraz gminy wiej­skiej Cie­cha­nów. Leży nad rzeką Ły­dy­nią, ok. 100 km na pół­noc od War­sza­wy.

Był mia­stem kró­lew­skim Ko­ro­ny Kró­le­stwa Pol­skie­go. Miej­sce obrad sej­mi­ków ziem­skich ziemi cie­cha­now­skiej od XVI wieku do pier­wszej po­ło­wy XVIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciechanówko

Cie­cha­nów­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie dział­dow­skim, w gmi­nie Lidz­bark. Leży 4 km od Lidz­bar­ka na dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 541 w kie­run­ku Lu­ba­wy.


Źródła:

Wikipedia

Ciechański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciechlin

Ciech­lin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gró­jec­kim, w gmi­nie Pnie­wy.


Źródła:

Wikipedia

Ciechnowo

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim


Ciech­no­wo (nazwa obocz­na: Ciech­no­wa, niem. "Tech­now") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Sła­wo­bo­rze.

We­dług da­nych z 1 stycz­nia 2011 roku wieś li­czy­ła 67 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechocin

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechocinek

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim;


Cie­cho­ci­nek – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, na Ku­ja­wach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciechocinianin

1. miesz­ka­niec Cie­cho­ci­na;
2. miesz­ka­niec Cie­cho­cin­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciechocinianka

miesz­kan­ka Cie­cho­cin­ka lub Cie­cho­ci­na


Źródła:

SJP.pl

Ciechociński

przy­miot­nik od: Cie­cho­cin, Cie­cho­ci­nek


Źródła:

SJP.pl

Ciecholewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciechomice

dziel­ni­ca Płoc­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechomin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ciechomir

dawne imię mę­skie


Cie­cho­mir – imię mę­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go, nie­no­to­wa­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechomski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciechostowice

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim


Cie­cho­sto­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie szy­dło­wiec­kim, w gmi­nie Szy­dło­wiec. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechosław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|m.;


Cie­cho­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Cie­cho-" („ucie­cha, po­cie­cha”) i "-sław" („sława”). Imię to mogło oz­na­czać „sła­wią­cy ra­dość”. Zdrob­nie­niem jest "Ciech", od któ­re­go bie­rze nazwę pol­skie mia­sto Cie­szyn. Zob. też Cie­sław, Cie­szy­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciechosława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Cie­cho­sław


Cie­cho­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Cie­cho-" ("ucie­cha, po­cie­cha") i "-sława" ("sława"). Imię to mogło oz­na­czać "sła­wią­ca ra­dość". Zob. też Cie­sła­wa. W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne od XIII wieku (1265 rok).

Cie­cho­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 30 czerw­ca, 4 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciechosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Cie­cho­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciechosławostwo

Cie­cho­sław z mał­żon­ką; Cie­cho­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Ciechosławowie

Cie­cho­sław z mał­żon­ką; Cie­cho­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Ciechowice

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim


Cie­cho­wi­ce ( Schi­cho­witz, w la­tach 1936-1945 Oderbrück, pol. po woj­nie przej­ścio­wo "Szy­cho­wi­ce") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ra­ci­bor­skim, w gmi­nie Nędza, na pra­wym brze­gu Odry.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie ka­to­wic­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciechowski

naz­wi­sko, np. Grze­gorz Cie­chow­ski (1957-2001), pol­ski muzyk


Źródła:

SJP.pl

Ciechów

Cie­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Środa Ślą­ska.


Źródła:

Wikipedia

Ciecier

sa­miec cie­trze­wia


Źródła:

SJP.pl

Ciecierski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciecierzyca

ro­śli­na strącz­ko­wa upra­wia­na w go­rą­cym i su­chym kli­ma­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cicer|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin jed­no­rocz­nych z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ga­tun­ku cie­cie­rzy­ca po­spo­li­ta upra­wia­na ze wzglę­du na ja­dal­ne na­sio­na;

 (1.3) spoż. na­sio­na cie­cie­rzy­cy (1.2)


Cie­cie­rzy­ca ("Cicer") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Do ro­dza­ju na­le­ży 45 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją na ob­sza­rze od Wysp Ka­na­ryj­skich do cen­tral­nej Azji i pół­noc­no-wschod­niej Afry­ki, z naj­więk­szym zróż­ni­co­wa­niem w re­jo­nie Morza Śró­dziem­ne­go. W Pol­sce brak przed­sta­wi­cie­li tego ro­dza­ju z wy­jąt­kiem przej­ścio­wo dzi­cze­ją­cej cie­cie­rzy­cy po­spo­li­tej "C. arie­ti­num".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciecierzycki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Cie­cie­rzy­ca­mi, do­ty­czą­cy Cie­cie­rzyc


Źródła:

Wiktionary

Ciecierzycowy

→ cie­cie­rzy­ca


Patrz:ciecierzyca

Źródła:

SJP.pl

Ciecierzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ciecierówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieciora

sa­mi­ca cie­trze­wia; cie­cior­ka


Źródła:

SJP.pl

Cieciorka

1. sa­mi­ca cie­trze­wia; cie­cio­ra;
2. by­li­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­ro­nil­la|L.|ref=Co­ro­nil­la (Fa­ba­ce­ae)., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych;

 (1.2) spoż. kulin. na­sio­na cie­cie­rzy­cy po­spo­li­tej, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cicer arie­ti­num|ref=tak.

 (1.3) ornit. sa­mi­ca cie­trze­wia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieciorkowy

→ cie­cior­ka


Patrz:cieciorka

Źródła:

SJP.pl

Cieciornik

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych


Cie­cior­nik, ja­rzą­bek cie­cior­nik ("Bo­na­sa um­bel­lus") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych (Pha­sia­ni­dae). Je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju Bo­na­sa. Za­miesz­ku­je Ame­ry­kę Pół­noc­ną. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieciowa

gwa­ro­wo: żona stró­ża, do­zor­cy


Źródła:

SJP.pl

Cieciszów

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim


Cie­ci­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie ża­gań­skim, w gmi­nie Szpro­ta­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieciura

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieciówa

ek­spre­syw­nie, po­gard­li­wie o do­zor­czy­ni, por­tier­ce (zwła­szcza w ho­te­lu ro­bot­ni­czym, w aka­de­mi­ku)


Źródła:

SJP.pl

Cieciówka

po­tocz­nie: budka stró­ża; stró­żów­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciecz

ciało w cie­kłym sta­nie sku­pie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. sub­stan­cja o cie­kłym (poś­red­nim mię­dzy ga­zo­wym a sta­łym) sta­nie sku­pie­nia, przyj­mu­ją­ca kształt zbior­ni­ka, do któ­re­go jest wpro­wa­dzo­na


Ciecz – stan sku­pie­nia ma­te­rii o wła­ści­wo­ściach poś­red­nich mię­dzy cia­łem sta­łym a gazem.

Ciecz trud­no zmie­nia ob­ję­tość, ale łatwo zmie­nia kształt, z tego po­wo­du przyj­mu­je formę na­czy­nia, w któ­rym się znaj­du­je, ale w prze­ci­wień­stwie do gazu nie roz­sze­rza się, aby wy­peł­nić je całe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieczenie

cie­knąć;
1. spły­wać po­wo­li; są­czyć się;
2. prze­pu­szczać wodę; prze­cie­kać;
3. o pta­kach łow­nych, cza­sem innej zwie­rzy­nie: biec szyb­ko i nie­po­strze­że­nie


Cie­cze­nie to jeden z za­cho­dzą­cych na sto­kach gra­wi­ta­cyj­nych ru­chów ma­so­wych (pro­ce­sów ma­so­wych), cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wil­got­ne­go kli­ma­tu rów­ni­ko­we­go Jest to po­wol­ne speł­zy­wa­nie gru­bej war­stwy zwie­trze­li­ny mocno na­są­czo­nej wodą, które za­cho­dzi czę­sto pod war­stwą ro­ślin­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieczka

okres wzmo­żo­ne­go po­pę­du płcio­we­go u samic niek­tó­rych ssa­ków; ruja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. wet. kynol. ruja u suki pso­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieczkowy

→ ciecz­ka


Patrz:cieczka

Źródła:

SJP.pl

Cieczomierz

przy­rząd od­mie­rza­ją­cy ilość cie­czy, jaka przez niego prze­pły­wa


Źródła:

SJP.pl

Cieczowy

zwią­za­ny z cie­czą


Źródła:

SJP.pl

Ciek

1. bieg wody, np. stru­mie­nia, rzeki; pły­nię­cie, prąd, nurt;
2. w ło­wiect­wie (zaz­wy­czaj w licz­bie mno­giej): noga ptaka z ro­dzi­ny ku­ra­ków; zgrze­bło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bieg cie­czy, stru­mień pły­ną­cej cie­czy

 (1.2) łow. noga ptaka z ro­dzi­ny ku­ra­ków


Ciek – ogól­ne okre­śle­nie wszel­kie­go ro­dza­ju wód po­wierzch­nio­wych li­nio­wych, pły­ną­cych pod wpły­wem siły cięż­ko­ści, pły­ną­ce stale lub w ciągu dłuż­szych okre­sów w wyż­ło­bio­nych przez sie­bie ło­ży­skach ot­war­tych. Po­ję­cie cieku na­le­ży łą­czyć z pły­ną­cą wodą i ko­ry­tem przez nią wyż­ło­bio­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Ciekaw

przy­miot­nik

 (1.1) zob. cie­ka­wy. (forma orzecz­ni­ko­wa)


Źródła:

Wiktionary

Ciekawa

ko­bie­ta do­cie­kli­wa, in­te­re­su­ją­ca się kimś lub czymś, pra­gną­ca się cze­goś do­wie­dzieć


Źródła:

SJP.pl

Ciekawie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób cie­ka­wy


Źródła:

Wiktionary

Ciekawiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: cie­ka­wie, cie­ka­wo


Źródła:

SJP.pl

Ciekawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cie­ka­wić.


Źródła:

Wiktionary

Ciekawić

cza­sow­nik

 (1.1) in­te­re­so­wać, wzbu­dzać czy­jąś cie­ka­wość


Źródła:

Wiktionary

Ciekawostka

drob­ny fakt lub zja­wi­sko bu­dzą­ce za­in­te­re­so­wa­nie; oso­bli­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szcze­gół lub in­for­ma­cja bu­dzą­ca za­in­te­re­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekawostkowy

przy­miot­nik od: cie­ka­wost­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciekawość

dą­że­nie do poz­na­nia cze­goś, in­te­re­so­wa­nie się czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chęć poz­na­nia cze­goś, doś­wiad­cze­nia cze­goś


Cie­ka­wość (łac. "cu­rio­sus") – za­cho­wa­nie po­le­ga­ją­ce na nieś­wia­do­mym pra­gnie­niu poz­na­nia, po­szu­ki­wa­nia, ba­da­nia lub ucze­nia się. Cie­ka­wość jest cechą czło­wie­ka, jak i wielu zwie­rząt. Za­cho­wa­nie to w dużej mie­rze za­le­ży od czyn­ni­ków zew­nętrz­nych, śro­do­wi­ska, a także od doś­wiad­cze­nia we wcze­śniej­szej zna­jo­mo­ści te­ma­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciekawska

ko­bie­ta in­te­re­su­ją­ca się cu­dzy­mi spra­wa­mi; wścib­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta zbyt cie­ka­wa, wścib­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekawski

wścib­ski; po­tocz­nie:
1. zbyt do­cie­kli­wy, nad­mier­nie cie­ka­wy, na­zbyt in­te­re­su­ją­cy się cu­dzy­mi spra­wa­mi;
2. wy­ra­ża­ją­cy zbyt­nią cie­ka­wość, np. cie­kaw­skie spoj­rze­nia


przy­miot­nik

 (1.1) pot. odz­na­cza­ją­cy się zbyt­nią cie­ka­wo­ścią

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. czło­wiek zbyt cie­ka­wy, wścib­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekawskość

→ cie­kaw­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) do­cie­kli­wość, pra­gnie­nie po­sze­rze­nia wie­dzy


Patrz:ciekawski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekawszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cie­ka­wy


Źródła:

SJP.pl

Ciekawy

1. in­te­re­su­ją­cy się, pra­gną­cy się cze­goś do­wie­dzieć; do­cie­kli­wy;
2. wzbu­dza­ją­cy cie­ka­wość; in­te­re­su­ją­cy; oso­bli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się czymś in­te­re­su­je, chce mieć in­for­ma­cje na dany temat

 (1.2) taki, który wzbu­dza za­in­te­re­so­wa­nie

 (1.3) łódź. taki, który szyb­ko cho­dzi, cieka

 (1.4) stpol., łow. rączy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekać

cie­kać się - o sa­mi­cach niek­tó­rych ssa­ków (głów­nie pso­wa­tych i ko­to­wa­tych): mieć ciecz­kę


cza­sow­nik

 (1.1) łódź. po­gard. szyb­ko cho­dzić

cza­sow­nik zwrot­ny cie­kać się

 (2.1) daw. zob. dzi­kać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieki

w gwa­rze ło­wiec­kiej: nogi pta­ków z ro­dzi­ny ku­ra­ko­wa­tych (grze­bią­cych); zgrze­bła


Źródła:

SJP.pl

Cieklin

Cie­klin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Dę­bo­wiec. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Cie­klin.

Od 2008 roku funk­cjo­nu­je w Cie­kli­nie Mu­ze­um Nar­ciar­stwa im. Sta­ni­sła­wa Ba­ra­ba­sza.


Źródła:

Wikipedia

Cieknąć

ciec;
1. spły­wać po­wo­li; są­czyć się;
2. prze­pu­szczać wodę; prze­cie­kać;
3. o pta­kach łow­nych, cza­sem innej zwie­rzy­nie: biec szyb­ko i nie­po­strze­że­nie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­cie­knąć)

 (1.1) pły­nąć po­wo­li struż­ka­mi

 (1.2) być nie­szczel­nym dla cie­czy

 (1.3) łow. biec szyb­ko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekocinko

Cie­ko­cin­ko (kaszb. "Cékòcënko") – osada ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Cho­cze­wo. Leży na ob­sza­rze Po­brze­ża Ka­szub­skie­go nad rzeką Chełst.

Osada jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa "Cie­ko­ci­no".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ciekocino

Cie­ko­ci­no (kaszb. "Cékòcëno, niem. Zac­ken­zin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Cho­cze­wo. Leży na ob­sza­rze Po­brze­ża Ka­szub­skie­go nad rzeką Chełst.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Cie­ko­ci­no", w któ­re­go skład wcho­dzi rów­nież miej­sco­wość Cie­ko­cin­ko.


Źródła:

Wikipedia

Ciekłokrystaliczny

za­wie­ra­ją­cy sub­stan­cję mo­gą­cą zmie­niać swój stan z cie­kłe­go w kry­sta­licz­ny i od­wrot­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. techn. za­wie­ra­ją­cy sub­stan­cję zmie­nia­ją­cą swój stan sku­pie­nia z cie­kłe­go w kry­sta­licz­ny i od­wrot­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekłość

→ cie­kły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest cie­kłe


Patrz:ciekły

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciekły

ma­ją­cy wła­ści­wo­ści cie­czy; cie­kną­cy, płyn­ny


przy­miot­nik

 (1.1) fiz. ma­ją­cy wła­ści­wo­ści cie­czy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lm. nmos. przesz. od: ciec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielaczek

zdrob­nie­nie od: cie­lak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: cie­lak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielak

młode krowy; cielę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. młode bydła do­mo­we­go, cielę

 (1.2) łow. młode je­le­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielec

młody by­czek, cie­lak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) przest. młody byk, więk­sze cielę


Cie­lec (niem. "Czie­litz") – osada leśna w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie lu­bli­niec­kim, w gmi­nie Bo­ro­nów, obec­nie nie­za­miesz­ka­na.

Osada po­ło­żo­ny jest w po­łud­nio­wej czę­ści gminy Bo­ro­nów, na jej te­re­nie znaj­du­je się pom­ni­ko­wa lipa oraz bu­dy­nek daw­nej ga­jów­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cielecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cielepa

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czło­wiek nie­roz­gar­nię­ty, tępy, nie­u­dol­ny


Źródła:

Wiktionary

Cielesieństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. sto­su­nek płcio­wy


Źródła:

Wiktionary

Cielesność

→ cie­les­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest cie­les­ne, co do­ty­czy ciała


Patrz:cielesny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielesny

1. do­ty­czą­cy ciała czło­wie­ka;
2. po­sia­da­ją­cy ludz­ką po­stać, fi­zycz­ny;
3. zwią­za­ny z po­cią­giem płcio­wym; zmy­sło­wy, sek­su­al­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ciała i cie­les­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielesz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieleszyn

Cie­le­szyn – (niem. "Frie­drichs­dank") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Pruszcz. Jej ob­szar wy­no­si 444 ha. We­dług spisu po­wszech­ne­go z 31 marca 2011 roku wieś li­czy­ła 175 miesz­kań­ców.

Wieś są­sia­du­je ze Zbrach­li­nem, Kon­stan­to­wem, Nie­wie­ści­nem i Su­po­ni­nem.


Źródła:

Wikipedia

Cieleśnica

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim


Cie­le­śni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Ro­kit­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ro­kit­no. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 502 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cielica

młoda ja­łów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. młoda krowa, która nie miała je­szcze po­tom­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieliczanka

wieś w Pol­sce


Cie­li­czan­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Su­praśl.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieliczka

cielę, sa­micz­ka w pier­wszych trzech mie­sią­cach życia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. zdrobn. od cie­li­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielimowo

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim


Cie­li­mo­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Nie­cha­no­wo. Od pół­no­cy są­sia­du­je z Gniez­nem. We wsi znaj­du­je się dwór z prze­ło­mu XIX i XX wieku, oraz pom­nik upa­mięt­nia­ją­cy wi­zy­tę pa­pie­ża Jana Pawła II w 1979 w Gnieź­nie. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cielistoczerwonawy

nieco czer­wo­ny o cie­li­stym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Cielistoczerwony

czer­wo­ny o cie­li­stym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Cielistość

→ cie­li­sty


Patrz:cielisty

Źródła:

SJP.pl

Cielisty

jas­no­be­żo­wy (ma­ją­cy kolor mlecz­nej kawy) z de­li­kat­nym bla­dym różem


przy­miot­nik

 (1.1) w ko­lo­rze skóry bia­łe­go czło­wie­ka

 (1.2) stpol. otyły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielić

cie­lić się (o kro­wie i niek­tó­rych in­nych zwie­rzę­tach): ro­dzić cielę


Źródła:

SJP.pl

Cieliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cielmów

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim


Ciel­mów (niem. "Zilms­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie żar­skim, w gmi­nie Tu­pli­ce. Wieś jest po­ło­żo­na nad drogą wo­je­wódz­ką nr 294. Ciel­mów jest 2 km na wschód od Tu­plic, i 26 km na za­chód od Żar. Wieś liczy ok. 350 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cielność

→ ciel­ny


Patrz:cielny

Źródła:

SJP.pl

Cielny

o zwie­rzę­ciu (kro­wie lub sa­mi­cy niek­tó­rych in­nych zwie­rząt ro­śli­no­żer­nych): cię­żar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) o kro­wie, w ro­dza­ju żeń­skim (ciel­na): spo­dzie­wa­ją­ca się po­tom­stwa

 (1.2) stpol. cie­les­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zo­o­techn. cielę


Źródła:

Wiktionary

Cieloszka

wieś w Pol­sce


Cie­losz­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie kol­neń­skim, w gmi­nie Tu­rośl.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 647

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Pa­ra­fia św. Jana Chrzci­cie­la w Tu­ro­śli.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cielsko

zgru­bie­nie od: ciało


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. ciało


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieluch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cielądz

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim


Cie­lądz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Cie­lądz.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie biel­skim ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. Lo­ka­cja miej­ska w 1773 roku.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Cie­lądz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Cie­lądz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cielądzki

przy­miot­nik od: Cie­lądz


Źródła:

SJP.pl

Cielątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: cielę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od cielę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielę

1. małe, młode prze­żu­wa­czy, np. krowy, łani;
2. po­tocz­nie: osoba głu­pa­wa, nie­e­ner­gicz­na itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zo­o­techn. młode bydła do­mo­we­go;

 (1.2) zool. młody osob­nik du­żych ssa­ków ro­śli­no­żer­nych, np. żu­brów, hi­po­po­ta­mów, wiel­błą­dów

 (1.3) zool. młody osob­nik ssa­ków mor­skich, np. fok, del­fi­nów

 (1.4) pot. przen. czło­wiek nie­za­rad­ny, prze­sad­nie po­tul­ny


Cielę, cie­lak – młode bydła do­mo­we­go (choć nazwą tą okre­śla się też młode niek­tó­rych in­nych ssa­ków, m.in. je­le­ni, bi­zo­nów, wiel­błą­dów, słoni, żyraf, hi­po­po­ta­mów, no­so­roż­ców, fok, łosi, wie­lo­ry­bów i niek­tó­rych płet­wo­no­gich). Na­ro­dzi­ny cie­la­ka na­zy­wa­ne są cie­le­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cielęcina

mięso cie­lę­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. mięso z mło­dej krowy (cie­lę­cia)

 (1.2) kulin. po­tra­wa z cie­lę­ci­ny (1.1)

 (1.3) pot. przen. o kimś ga­po­wa­tym, nie­roz­gar­nię­tym, zwy­kle w mło­dym wieku


Cie­lę­ci­na – mięso cie­ląt w wieku od 2 ty­god­ni do 6 mie­się­cy. Więk­szość zwie­rząt za­bi­ja­nych na cie­lę­ci­nę to bu­haj­ki ras mlecz­nych, zatem nie­przy­dat­ne w pro­duk­cji mleka. Naj­lep­szej ja­ko­ści mięso po­cho­dzi ze zwie­rząt 4-8 ty­god­nio­wych, kar­mio­nych głów­nie mle­kiem, jed­nak­że więk­szość cie­ląt w wiel­ko­prze­my­sło­wych ho­dow­lach karmi się ubogą w że­la­zo karmą za­stęp­czą (w Niem­czech wy­ma­ga­na jest norma że­la­za na ki­lo­gram karmy za­stęp­czej, po­ni­żej któ­rej nie można zejść).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cielęcinka

zdrob­nie­nie od: cie­lę­ci­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: cie­lę­ci­na

 (1.2) pieszcz. cie­lę­ci­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielęcy

1. przy­miot­nik od: cielę;
2. po­tocz­nie: nie­zdar­ny, na­iw­ny;
3. cie­lę­cy za­chwyt - bez­pod­staw­ny, nad­mier­ny za­chwyt, bez­kry­tycz­ne uwiel­bie­nie


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z cie­lę­ciem

 (1.2) pot. nie­zbyt mądry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cielętnik

spe­cjal­na za­gro­da w obo­rze lub na pa­stwi­sku przez­na­czo­na dla cie­ląt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zo­o­techn. obora, cza­sem także pa­stwi­sko lub za­gro­da, przez­na­czo­ne dla cie­ląt


Cie­lęt­nik (niem. "Kälberhaus") – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bra­niew­skim, w gmi­nie Bra­nie­wo.

W la­tach 1975–1998 osada ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go. Osada znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cielętniki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w gmi­nie Za­wo­nia

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w gmi­nie Dą­bro­wa Zie­lo­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|Cie­lęt­nik.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ciembroniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciemek

daw­niej: ciem­ność


Źródła:

SJP.pl

Ciemianka

wieś w Pol­sce


Cie­mian­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie kol­neń­skim, w gmi­nie Gra­bo­wo.

Na prze­ło­mie 1783/1784 wieś le­ża­ła w pa­ra­fii Gra­bo­wo, de­ka­nat wą­so­ski die­cez­ji płoc­kiej i była włas­no­ścią Cho­y­now­skie­go, Ma­ka­ro­wi­cza i Po­toc­kie­go. W 1827 r. było tu 12 domów i 74 miesz­kań­ców. Wła­ści­cie­lem fol­war­ku był Gu­staw Cho­y­now­ski. Fol­wark zaj­mo­wał ob­szar 38 włók. W 1929 r. ma­ją­tek ziem­ski miał tu Lud­wik Choj­now­ski (448 mórg). Była tu ce­giel­nia Ad. Ko­niecz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciemieniec

cie­mie­niec kę­dzie­rzaw­nik - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny cie­mień­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ciemieniowy

sta­no­wią­cy jedną z par­tii gór­nej czę­ści czasz­ki, zwią­za­ny w jakiś spo­sób z tą par­tią; pa­rie­tal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z oko­li­cą czasz­ki, ota­cza­ją­cej jej szczyt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemieniucha

ło­jo­to­ko­we za­pa­le­nie owło­sio­nej skóry głowy u nie­mow­ląt, po­le­ga­ją­ce na two­rze­niu się tłu­stych łusek i stru­pów o żół­ta­wym za­bar­wie­niu, za­ni­ka sa­mo­ist­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ła­god­ne ło­jo­to­ko­we za­pa­le­nie skóry wy­stę­pu­ją­ce u nie­mow­ląt, naj­czę­ściej na cie­mie­niu;


Cie­mie­niu­cha (łac. "der­ma­ti­tis se­borr­ho­i­cum ne­o­na­to­rum") − czę­sta przy­pa­dłość wy­stę­pu­ją­ca u nie­mow­ląt wkrót­ce po uro­dze­niu (ale także w okre­sie dzie­cię­cym), w po­sta­ci nad­mier­ne­go złu­szcza­nia się owło­sio­nej skóry głowy. Mogą też two­rzyć się żół­ta­we łuski; miej­sca te nie swę­dzą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemiernik

ro­śli­na ros­ną­ca dziko albo sa­dzo­na jako ro­śli­na ozdob­na, ma­ją­ca za­sto­so­wa­nie w lecz­nict­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hel­le­bo­rus|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych;


Cie­mier­nik ("Hel­le­bo­rus" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych ("Ra­nun­cu­la­ce­ae"). Obej­mu­je 15 ga­tun­ków. W Eu­ro­pie Za­chod­niej, od Wysp Bry­tyj­skich po Hisz­pa­nię, wy­stę­pu­ją dwa ga­tun­ki. Ob­sza­rem o naj­więk­szym zróż­ni­co­wa­niu ro­dza­ju jest Pół­wy­sep Bał­kań­ski, gdzie ro­śnie 8 ga­tun­ków cie­mier­ni­ków, a spoś­ród nich niek­tó­re się­ga­ją do Ka­u­ka­zu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemiernikowy

zwią­za­ny z cie­mier­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl

Ciemierzyca

tru­ją­ca ro­śli­na z ro­śli­ny li­lio­wa­tych, niek­tó­re ga­tun­ki sto­so­wa­ne w lecz­nict­wie; cie­mię­ży­ca


Źródła:

SJP.pl

Ciemierów

Cie­mie­rów – (daw­niej To­mi­ce Nowe Olen­der­skie) wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wrze­siń­skim, w gmi­nie Pyz­dry.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.

Wieś po­ło­żo­na jest 1,5 km na za­chód od trasy Wrze­śnia-Ka­lisz, od po­łud­nia gra­ni­czy z gminą Gi­zał­ki (Po­przez miej­sco­wość To­mi­ce).


Źródła:

Wikipedia

Ciemień

Cie­mień – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie tu­rec­kim, w gmi­nie Ka­wę­czyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ciemieńcowate

o ce­chach cie­mień­co­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Cie­mień­co­wa­te (Dic­ty­ni­dae) – ro­dzi­na pa­ją­ków z po­drzę­du Opist­hot­he­lae i in­fra­rzę­du Ara­ne­o­morp­hae. Kos­mo­po­li­tycz­na, ale bar­dziej zróż­ni­co­wa­na ga­tun­ko­wo w stre­fie umiar­ko­wa­nej. Do­tych­czas opi­sa­no 496 ga­tun­ków współ­czes­nych i 50 wy­mar­łych. W za­pi­sie ko­pal­nym znana od pa­le­o­ge­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciemieńcowaty

o ce­chach cie­mień­co­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Cieminko

Cie­min­ko ( Zem­min) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie draw­skim, w gmi­nie Zło­cie­niec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. Do 31 grud­nia 2018 znaj­do­wa­ła się w gmi­nie Ostro­wi­ce. W roku 2007 wieś li­czy­ła 63 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Ciemino

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ciemiączko

mięk­kie spo­je­nie kości czasz­ki u nie­mow­ląt, z cza­sem za­ra­sta­ją­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. mięk­kie spo­je­nie łą­czą­ce kości czasz­ki płodu, no­wo­rod­ka i nie­mow­lę­cia, z cza­sem ule­ga­ją­ce skost­nie­niu;


Cie­miącz­ko ( fon­ti­cu­lus) – nie­skost­nia­łe spo­je­nie łą­czą­ce kości czasz­ki u no­wo­rod­ków i nie­mow­ląt, wy­peł­nio­ne błoną łącz­not­kan­ko­wą le­żą­ce w miej­scu styku trzech lub czte­rech kości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemiączkowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy cie­miącz­ki


Źródła:

Wiktionary

Ciemię

spo­je­nie łą­czą­ce kości czasz­ki u no­wo­rod­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. anat. górna część czasz­ki, znaj­du­ją­ca się wokół jej szczy­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemięga

(r. męski) ktoś nie­zdar­ny; nie­do­łę­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) pot. obraź. osoba nie­za­rad­na, śla­ma­zar­na, nie­zdar­na i nie­do­łęż­na

 (1.2) pot. obraź. ma­ru­da, nu­dziarz, zrzę­da

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) daw. mozół, trud

 (2.2) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|He­xa­to­ma|ref=tak., ro­dzaj owada z rzędu mu­chó­wek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemięrzowice

wieś w Pol­sce


Cie­mię­rzo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­my­skim, w gmi­nie Orły. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciemięrzowicki

→ Cie­mię­rzo­wi­ce


Patrz:Ciemięrzowice

Źródła:

SJP.pl

Ciemięski

→ cie­mięz­ca


Patrz:ciemięzca

Źródła:

SJP.pl

Ciemięstwo

pod­nio­śle: ucisk, prze­śla­do­wa­nie; gnę­bie­nie, cie­mię­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Ciemiętniki

Cie­mięt­ni­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Klu­czew­sko. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ciemięzca

ten, kto cie­mię­ży, gnębi; cie­mięż­ca, cie­mię­ży­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto cie­mię­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemiężca

ten, kto cie­mię­ży, gnębi; cie­mięz­ca, cie­mię­ży­ciel


Źródła:

SJP.pl

Ciemiężczyni

→ cie­mięż­ca; cie­mię­ży­ciel­ka, gnę­bi­ciel­ka, krzyw­dzi­ciel­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciemiężony

czło­wiek gnę­bio­ny, prze­śla­do­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciemiężyca

tru­ją­ca ro­śli­na z ro­śli­ny li­lio­wa­tych, niek­tó­re ga­tun­ki sto­so­wa­ne w lecz­nict­wie; cie­mie­rzy­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ve­ra­trum|L.|ref=tak., ro­dzaj tru­ją­cych bylin z ro­dzi­ny me­lant­ko­wa­tych;


Cie­mię­ży­ca, cie­mie­rzy­ca ("Ve­ra­trum") – ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny me­lant­ko­wa­tych. Obej­mu­je od 25 do 50 ga­tun­ków. Duży roz­rzut tej licz­by wy­ni­ka z włą­cza­nia tu lub wy­łą­cza­nia w osob­ny ro­dzaj ga­tun­ków z ro­dza­ju me­lan­tek "Me­lant­hium" oraz róż­ne­go uj­mo­wa­nia tak­so­no­micz­ne­go trzech eu­ro­az­ja­tyc­kich kom­plek­sów ga­tun­ków ("V.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemiężyciel

ten, kto po­zba­wia swo­bo­dy, gnębi lub prze­śla­du­je, wy­ko­rzy­stu­jąc swoją wła­dzę; cie­mięz­ca, cie­mięż­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba, która środ­ka­mi wła­dzy, ta­ki­mi jak po­zba­wia­nie swo­bód i na­kła­da­nie kar, ogra­ni­cza czy­jąś wol­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemiężycielka

→ cie­mię­ży­ciel; cie­mięż­czy­ni, gnę­bi­ciel­ka, krzyw­dzi­ciel­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciemiężycowy

zwią­za­ny z cie­mię­ży­cą


Źródła:

SJP.pl

Ciemiężyk

tru­ją­ca ro­śli­na o ja­jo­wa­tych li­ściach i nie­wiel­kich bia­łych kwia­tach, ros­ną­ca na ska­li­stym po­dło­żu, su­chych zbo­czach, w wid­nych za­ro­ślach, ma­ją­ca za­sto­so­wa­nie w lecz­nict­wie


Cie­mię­żyk ("Vin­ce­to­xi­cum" Wolf.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny to­i­no­wa­tych. Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia od kil­ku­na­stu ("Vin­ce­to­xi­cum" "sensu stric­to") do około 260 ga­tun­ków. W węż­szym uję­ciu są to ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce w Eu­ro­pie (gdzie jest ich 11) i po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji (w Tur­cji jest ich 8, w Pa­ki­sta­nie – 6).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciemiężyć

wy­zy­ski­wać, nie­wo­lić, dła­wić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przest. książk. po­zba­wiać moż­li­wo­ści swo­bod­ne­go życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciemnawo

przy­słó­wek

 (1.1) bez do­sta­tecz­ne­go oś­wiet­le­nia


Źródła:

Wiktionary

Ciemnawy

1. tro­chę za ciem­ny, nie­do­sta­tecz­nie oś­wiet­lo­ny; przy­ciem­ny;
2. ma­ją­cy ciem­ny od­cień;
3. ma­ją­cy kolor skóry zbli­żo­ny do brą­zo­we­go; śnia­dy


Źródła:

SJP.pl

Ciemnia

po­mie­szcze­nie umyśl­nie po­zba­wio­ne świa­tła, skrzy­nia świa­tło­szczel­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fot. spe­cjal­ne po­mie­szcze­nie do obrób­ki ma­te­ria­łów świa­tło­czu­łych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od ciem­niak


Źródła:

Wiktionary

Ciemniaczka

→ ciem­niak


Patrz:ciemniak

Źródła:

SJP.pl

Ciemniak

po­tocz­nie: osoba o ni­skim po­zio­mie in­te­li­gen­cji, odz­na­cza­ją­ca się ciem­no­tą umy­sło­wą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. po­gard. ktoś ciem­ny, za­co­fa­ny


Ciem­niak (słow. "Tem­niak", 2096 m n.p.m.) – naj­da­lej na za­chód wy­su­nię­ty szczyt na­le­żą­cy do ma­sy­wu Czer­wo­nych Wier­chów w Ta­trach Za­chod­nich. Sło­wac­kie źró­dła po­da­ją wy­so­kość 2090 m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemnica

1. ciem­ne po­mie­szcze­nie, naj­czę­ściej umie­szczo­ne pod zie­mią; loch;
2. zu­peł­ny brak świa­tła; ciem­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pa­no­wa­nie ciem­no­ści

 (1.2) po­mie­szcze­nie bez do­stę­pu świa­tła, zwła­szcza wię­zien­ne

 (1.3) rel. wiel­kocz­wart­ko­wa ka­pli­ca z Najś­więt­szym Sa­kra­men­tem;


Zo­bacz też: Ciem­ni­ca inne zna­cze­nie tej nazwy.

Ciem­ni­ca – przy­sió­łek wsi Gu­mie­niec w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Trze­bie­li­no.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemnicowy

zwią­za­ny z ciem­ni­cą


Źródła:

SJP.pl

Ciemniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ciem­no


Źródła:

SJP.pl

Ciemniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ciem­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciemniewko

Ciem­niew­ko – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Sońsk.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ciem­niew­ko, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Na­sie­ro­wo-Dziu­ra­wie­niec. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ciemniewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ciemniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciemnieć

zmie­niać kolor na ciem­niej­szy


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sta­wać się ciem­nym

 (1.2) odróż­niać się jako ciem­niej­szy ele­ment na ja­kimś ja­śniej­szym tle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemniki

Ciem­ni­ki (niem. "Czem­nik / Ciem­nik") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Je­że­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 180 miesz­kań­ców. Jest siód­mą co wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Je­że­wo.


Źródła:

Wikipedia

Ciemniowy

zwią­za­ny z ciem­nią


Źródła:

SJP.pl

Ciemniusieńki

zdrob­nie­nie od: ciem­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: ciem­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemniuteńki

zdrob­nie­nie od: ciem­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: ciem­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemniutki

zdrob­nie­nie od: ciem­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: ciem­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemno

stan mroku, braku świa­tła; ciem­no­ści


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) …od przy­miot­ni­ka: ciem­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) ciem­ność


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemno-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ciem­ny od­cień lub in­ten­syw­ność okre­ślo­nej barwy

 (1.2) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ciem­ną barwę tego, co na­zy­wa drugi człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Ciemnoamarantowy

ama­ran­to­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor ama­ran­to­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnobeżowy

be­żo­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) be­żo­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnobiałka

ro­dzaj grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Ciemnoblond

o wło­sach: blond o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnobordowy

bor­do­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor bor­do­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnobrewy

ma­ją­cy ciem­ne brwi


Źródła:

SJP.pl

Ciemnobrunatny

bru­nat­ny o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) bru­nat­ny o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnobrązowy

bę­dą­cy ko­lo­ru brą­zo­we­go o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor brą­zo­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnobursztynowy

bursz­ty­no­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor bursz­ty­no­wy o ciem­nym od­cie­niu, taki jak kolor ciem­ne­go bursz­ty­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnobułany

o maści konia: bu­ła­ny o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnobłękitny

błę­kit­ny o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor błę­kit­ny o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnoczekoladowy

cze­ko­la­do­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor cze­ko­la­do­wy o ciem­nym od­cie­niu, taki jak kolor ciem­nej, gorz­kiej cze­ko­la­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnoczerwony

in­ten­syw­nie czer­wo­ny, wi­śnio­wy, szkar­łat­ny, bor­do­wy, bordo, kar­ma­zy­no­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor czer­wo­ny o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnofioletowy

fio­le­to­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor fio­le­to­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnofiołkowy

fioł­ko­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnogniady

o koniu: gnia­dy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnogranatowy

gra­na­to­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor gra­na­to­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnogrodzianin

prze­no­śnie: czło­wiek skraj­nie kon­ser­wa­tyw­ny, wyz­na­ją­cy skraj­nie tra­dy­cyj­ne war­to­ści, prze­ciw­ny re­for­mom, po­stę­po­wi; kon­ser­wa­ty­sta, tra­dy­cjo­na­li­sta, ob­sku­rant


Źródła:

SJP.pl

Ciemnogrodzianka

prze­no­śnie: ko­bie­ta skraj­nie kon­ser­wa­tyw­na, wyz­na­ją­ca skraj­nie tra­dy­cyj­ne war­to­ści, prze­ciw­na re­for­mom, po­stę­po­wi; kon­ser­wa­tyst­ka, tra­dy­cjo­na­list­ka, ob­sku­rant­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciemnogrodzki

prze­no­śnie: za­co­fa­ny, koł­tuń­ski, ob­sku­ranc­ki


Źródła:

SJP.pl

Ciemnogrodztwo

prze­no­śnie: bycie za­co­fa­nym, koł­tuń­skim; ob­sku­ran­tyzm


Źródła:

SJP.pl

Ciemnogrzbiety

pe­trel ciem­nogrz­bie­ty, musz­ka­te­la ciem­nogrz­bie­ta - ga­tun­ki pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Ciemnogród

prze­no­śnie: śro­do­wi­sko za­co­fa­ne, koł­tuń­skie; za­co­fa­nie, koł­tuń­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. po­gard. śro­do­wi­sko za­co­fa­ne; Glo­ger|Ciem­no­gród.;


Ciem­no­gród – pe­jo­ra­tyw­ny ter­min wy­my­ślo­ny przez Sta­ni­sła­wa Kost­kę Po­toc­kie­go na okre­śle­nie osób o kon­ser­wa­tyw­nym świa­to­po­glą­dzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemnogłowy

1. ma­ją­cy ciem­ną głowę;
2. gilak ciem­no­gło­wy, ja­szczur­ko­jad ciem­no­gło­wy, al­ba­tros ciem­no­gło­wy - ga­tun­ki pta­ków;
3. weł­niak bru­nat­ny - ga­tu­nek cze­pia­ka


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma głowę w ciem­nym ko­lo­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnogłów

ciem­no­głów wą­sko­list­ny - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ciemnokarminowy

kar­mi­no­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnokasztanowaty

kasz­ta­no­wa­ty o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnokasztanowy

kasz­ta­no­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor kasz­ta­no­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnokawowy

ma­ją­cy kolor ciem­nej kawy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor ka­wo­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnokres

ciem­no­kres brzo­zo­wiec - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ciemnokrwisty

krwi­sty o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnokwiatowy

ma­ją­cy ciem­ne kwia­to­sta­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciemnolicy

prze­sta­rza­łe: ma­ją­cy ciem­ne lica, ma­ją­cy ciem­ną twarz; śnia­dy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma ciem­ną twarz (lico)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnomyszaty

o maści konia: my­sza­ty o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnoniebieski

nie­bie­ski o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor nie­bie­ski o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnonogi

1. pe­ne­lo­pa ciem­no­no­ga - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny czu­ba­czów;
2. ża­giew ciem­no­no­ga - ga­tu­nek grzy­ba


Źródła:

SJP.pl

Ciemnooki

ma­ją­cy oczy ko­lo­ru ciem­ne­go


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. ma­ją­cy ciem­ne oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnooliwkowy

oliw­ko­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) oliw­ko­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnopasy

trzmiel ciem­no­pa­sy - ga­tu­nek trzmie­la


Źródła:

SJP.pl

Ciemnopiwny

piwny o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru piw­ne­go o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnopomarańczowy

po­ma­rań­czo­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor po­ma­rań­czo­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnopopielaty

po­pie­la­ty o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) po­pie­la­ty o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnopurpurowy

pur­pu­ro­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnopłowy

płowy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnordzawo

→ ciem­nor­dza­wy


Patrz:ciemnordzawy

Źródła:

SJP.pl

Ciemnordzawy

rdza­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor rdza­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnorudy

rudy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) rudy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnorzytny

bro­dziec ciem­no­rzyt­ny - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ciemnorzęsy

ma­ją­cy ciem­ne rzęsy


Źródła:

SJP.pl

Ciemnoróżowy

ró­żo­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor ró­żo­wy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnosiny

siny o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnosiwy

siwy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) siwy o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnoskrzydły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma skrzy­dła w ciem­nym ko­lo­rze


Źródła:

Wiktionary

Ciemnoskóry

ma­ją­cy ciem­ną skórę


przy­miot­nik

 (1.1) o ciem­nym ko­lo­rze skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnosmreczyński

→ Ciem­nosm­re­czyń­skie Stawy


Patrz:Ciemnosmreczyńskie Stawy

Źródła:

SJP.pl

Ciemnostalowoniebieski

nie­bie­ski o ciem­no­sta­lo­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnostalowy

sta­lo­wy (sza­ro­nie­bie­ski) o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Ciemnoszafirowy

sza­fi­ro­wy o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) sza­fi­ro­wy o ciem­nym od­cie­niu, w ko­lo­rze ciem­ne­go sza­fi­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnoszarozielony

sza­ro­zie­lo­ny o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) sza­ro­zie­lo­ny o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnoszary

szary o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor szary o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­co­fa­nie, nie­do­u­cze­nie

 (1.2) pot. lu­dzie za­co­fa­ni, nie­do­u­cze­ni, ciem­ni


Źródła:

Wiktionary

Ciemnotek

ciem­not­ka okrą­gło­list­na - ga­tu­nek upraw­nej pa­pro­ci


Źródła:

SJP.pl

Ciemnotka

ciem­not­ka okrą­gło­list­na - ga­tu­nek upraw­nej pa­pro­ci


Źródła:

SJP.pl

Ciemnoturkusowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru ciem­ne­go tur­ku­su


Źródła:

Wiktionary

Ciemnowiśniowy

in­ten­syw­nie wi­śnio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wi­śnio­wy o ciem­nym od­cie­niu, w ko­lo­rze ciem­nej wiśni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnowłosy

ma­ją­cy ciem­ne włosy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ciem­ne włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnozielony

bę­dą­cy ko­lo­ru zie­lo­ne­go o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) w ko­lo­rze ciem­ne­go od­cie­nia zie­le­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemnozłoty

złoty o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) złoty o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemności

brak świa­tła; mrok


Ciem­no­ści ( Te­ne­bre) – wło­ski dre­szczo­wiec typu gial­lo z 1982 roku, na­pi­sa­ny i wy­re­ży­se­ro­wa­ny przez Daria Ar­gen­ta. Kry­tyk fil­mo­wa Ma­it­land McDonagh okrzy­knę­ła "Ciem­no­ści" „najz­na­ko­mit­szym dzie­łem Ar­gen­to”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciemność

brak świa­tła; mrok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan, w któ­rym jest brak świa­tła, jas­no­ści;


Zo­bacz też: film "Ciem­ność" z 2002.

Ciem­ność – w po­tocz­nym ro­zu­mie­niu jest to brak do­stę­pu świa­tła wi­dzial­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemnożółty

żółty o ciem­nym od­cie­niu


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor żółty o ciem­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciemny

1. nie­oś­wiet­lo­ny, np. ciem­ny pokój;
2. nie­wyksz­tał­co­ny, za­co­fa­ny, np. ciem­ny czło­wiek


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­oś­wiet­lo­ny lub słabo doś­wiet­lo­ny

 (1.2) o ko­lo­rze: zbli­żo­ny do czar­ne­go

 (1.3) o przed­mio­cie: ma­ją­cy kolor zbli­żo­ny do czar­ne­go

 (1.4) o ko­lo­rze: in­ten­syw­ny, na­sy­co­ny

 (1.5) o przed­mio­cie: ma­ją­cy in­ten­syw­ny, na­sy­co­ny kolor

 (1.6) o cerze: ma­ją­ca od­cień mię­dzy jasną a czar­ną; opa­lo­na, ogo­rza­ła, śnia­da

 (1.7) o gło­sie: ma­ją­cy niską barwę

 (1.8) pot. wąt­pli­wy, nie wzbu­dza­ją­cy za­u­fa­nia

 (1.9) pot. za­co­fa­ny, nieś­wia­do­my, po­zba­wio­ny wie­dzy

 (1.10) nie­od­gad­nio­ny, nie­do­cie­czo­ny, niez­na­ny

 (1.11) trud­ny do zro­zu­mie­nia

 (1.12) smut­ny, pe­sy­mi­stycz­ny

 (1.13) gw-pl|Kra­ków. nie­wi­do­my


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciemń

daw­niej: ciem­ność, mrok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. przest. gęsty mrok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieniarski

w prze­no­śni: mar­nej ja­ko­ści, o nie­wiel­kiej war­to­ści; słaby, byle jaki


Źródła:

SJP.pl

Cieniarstwo

po­tocz­nie, lek­ce­wa­żą­co o czymś mar­nym, nie­u­da­nym, bez­war­to­ścio­wym; chała, tan­de­ta


Źródła:

SJP.pl

Cieniarz

po­tocz­nie: osoba słaba, nie­doś­wiad­czo­na w danej dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl

Cienias

po­tocz­nie: osoba kiep­ska, słaba (także fi­zycz­nie) w ja­kiejś dzie­dzi­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek słaby w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieniaska

→ cie­nias


Patrz:cienias

Źródła:

SJP.pl

Cienie

1. ciem­ne od­bi­cia oś­wiet­lo­ne­go przed­mio­tu pa­da­ją­ce na stro­nę od­wró­co­ną od źró­dła świa­tła;
2. miej­sca za­cie­nio­ne;
3. ciem­no­ści;
4. nie­wy­raź­ne za­ry­sy ja­kiejś po­sta­ci lub ja­kie­goś przed­mio­tu;
5. ciem­ne miej­sca na obra­zie, fo­to­gra­fii itp. kon­tra­stu­ją­ce z miej­sca­mi jas­ny­mi;
6. reszt­ki cze­goś;
7. duchy zmar­łych;
8. wyp­cha­ne cie­trze­wie lub ich po­do­biz­ny, uży­wa­ne do przy­wa­bia­nia cie­trze­wi na strzał


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cien­ko


Źródła:

SJP.pl

Cienik

zdrob­nie­nie od: cień


Źródła:

SJP.pl

Cieniolubność

→ cie­nio­lub­ny


Patrz:cieniolubny

Źródła:

SJP.pl

Cieniolubny

przy­miot­nik

 (1.1) biol. taki, który pre­fe­ru­je miej­sca ocie­nio­ne


Źródła:

Wiktionary

Cieniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cie­nio­wać.

 (1.2) fryz. ści­na­nie wło­sów na róż­nej dłu­go­ści, by zwięk­szyć ich ob­ję­tość lub nadać od­po­wied­ni kształt fry­zu­rze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cieniować

1. w pla­sty­ce: uwy­dat­niać szcze­gó­ły za po­mo­cą róż­nych od­cie­ni barw lub róż­nej gru­bo­ści linii;
2. mo­du­lo­wać głos lub ton in­stru­men­tu;
3. strzyc włosy two­rząc za­cho­dzą­ce na sie­bie par­tie róż­nej dłu­go­ści;
4. w prze­no­śni: do­bie­rać słowa wy­po­wie­dzi w spo­sób umoż­li­wia­ją­cy wy­ra­że­nie sub­tel­no­ści, uwy­dat­nie­nie szcze­gó­łów;
5. daw­niej: okry­wać cie­niem; za­cie­niać, ocie­niać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­cie­nio­wać)

 (1.1) szt. na­da­wać cie­nie, róż­ni­co­wać na­tę­że­nie świa­tła lub barwy

 (1.2) ła­god­nie prze­cho­dzić mię­dzy war­to­ścia­mi słów, środ­ków wy­ra­zu, ge­stów

 (1.3) muz. zmie­niać wy­so­kość, in­ten­syw­ność lub ton głosu

 (1.4) fryzj. strzyc włosy war­stwo­wo, tak, aby dłu­gość prze­cho­dzi­ła stop­nio­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieniowy

→ cień


Patrz:cień

Źródła:

SJP.pl

Cienioznośność

→ cie­nioz­no­śny


Patrz:cienioznośny

Źródła:

SJP.pl

Cienioznośny

mo­gą­cy roz­wi­jać się w cie­niu; cie­nio­lub­ny


Źródła:

SJP.pl

Cienistka

po­spo­li­ta pa­proć cie­ni­stych lasów; za­chył­ka


Cie­nist­ka, za­chył­ka ("Gym­no­car­pium" New­man) – ro­dzaj pa­pro­ci na­le­żą­cych do ro­dzi­ny pa­prot­ni­co­wa­tych. Obej­mu­je 9 ga­tun­ków sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­nych na pół­ku­li pół­noc­nej w stre­fie umiar­ko­wa­nej, scho­dzą­cy naj­da­lej na po­łud­nie w Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej. W Pol­sce wy­stę­pu­ją dwa ga­tun­ki:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cienistość

→ cie­ni­sty


Patrz:cienisty

Źródła:

SJP.pl

Cienistszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cie­ni­sty


Źródła:

SJP.pl

Cienisty

1. osło­nię­ty od słoń­ca i świa­tła; po­grą­żo­ny w cie­niu; za­cie­nio­ny;
2. da­ją­cy cień; osła­nia­ją­cy, ocie­nia­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) po­grą­żo­ny w cie­niu; osło­nię­ty przed świa­tłem

 (1.2) da­ją­cy cień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieniuchny

zdrob­nie­nie od: cien­ki


Źródła:

SJP.pl

Cieniujący

w me­dy­cy­nie: środ­ki cie­niu­ją­ce - sub­stan­cje che­micz­ne sto­so­wa­ne w ra­dio­lo­gii, wpro­wa­dza­ne do ba­da­ne­go na­rzą­du w or­ga­niz­mie w celu do­kład­ne­go uwi­docz­nie­nia go na obra­zie rent­ge­now­skim; środ­ki kon­tra­sto­we


Źródła:

SJP.pl

Cieniusi

przy­miot­nik

 (1.1) iron. bar­dzo cien­ki

 (1.2) pot. iron. bar­dzo lichy


Źródła:

Wiktionary

Cieniusieńki

zdrob­nie­nie od: cie­niuś­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cien­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieniuteczki

zdrob­nie­nie od: cie­niut­ki


Źródła:

SJP.pl

Cieniuteńki

zdrob­nie­nie od: cien­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cien­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieniutki

zdrob­nie­nie od: cien­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: cien­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieniuśki

zdrob­nie­nie od: cien­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cien­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cienizna

po­tocz­nie: coś bar­dzo mar­ne­go, sła­be­go; sła­biz­na, mar­niz­na


Źródła:

SJP.pl

Cieniówka

sło­mia­na ple­cion­ka do za­sła­nia­nia ro­ślin w in­spek­tach i szklar­niach przed zbyt sil­ny­mi pro­mie­nia­mi sło­necz­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Cienić

rzu­cać cień, okry­wać cie­niem; ocie­niać, za­cie­niać


Źródła:

SJP.pl

Cieniściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: cie­ni­sto, cie­ni­ście


Źródła:

SJP.pl

Cieniścieć

in­dy­wi­du­a­lizm: sta­wać się cie­ni­stym


Źródła:

SJP.pl

Cienki

1. pła­ski, wąski;
2. wy­so­ki, pis­kli­wy;
3. prze­wiew­ny, lekki, de­li­kat­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy nie­wiel­ki prze­krój po­przecz­ny

 (1.2) o gło­sie: wy­so­ki, pis­kli­wy

 (1.3) o ubra­niu: lekki, prze­wiew­ny

 (1.4) pot. o na­po­jach, po­kar­mach: rzad­ki, roz­wod­nio­ny, słaby

 (1.5) pot. o oso­bie: mało in­te­li­gent­ny lub słaby

przy­miot­nik w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju mę­skie­go

 (2.1) środ. mot. Fiat Cin­qu­e­cen­to


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cienko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób cien­ki

 (1.2) w spo­sób pis­kli­wy

 (1.3) przen. słabo, źle


Źródła:

Wiktionary

Cienkodzioby

kulik cien­ko­dzio­by, mewa cien­ko­dzio­ba, ka­ka­du cien­ko­dzio­ba - ga­tun­ki pta­ków


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma cien­ki dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cienkoigłowy

do­ty­czą­cy lub wy­ko­na­ny cien­ką igłą


Źródła:

SJP.pl

Cienkolistny

1. ma­ją­cy cien­kie li­ście;
2. śnie­dek cien­ko­list­ny - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych;
3. len cien­ko­list­ny - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny lno­wa­tych;
4. abo­bra cien­ko­list­na - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy cien­kie li­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cienkonogi

ma­ją­cy cien­kie nogi


Źródła:

SJP.pl

Cienkoogonkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy cien­ki ogo­nek


Źródła:

Wiktionary

Cienkopancerzowce

rząd mor­skich sko­ru­pia­ków z gro­ma­dy pan­ce­rzow­ców


Cien­ko­pan­ce­rzow­ce (Lep­to­stra­ca) – rząd mor­skich sko­ru­pia­ków z gro­ma­dy pan­ce­rzow­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cienkopis

ro­dzaj ma­za­ka, dłu­go­pi­su z wkła­dem na­peł­nio­nym tu­szem że­lo­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. na­rzę­dzie do pi­sa­nia z cien­ką koń­ców­ką z filcu lub two­rzy­wa sztucz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cienkorunny

ma­ją­cy cien­ką war­stwę runa


Źródła:

SJP.pl

Cienkoskrzydły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma cien­kie skrzy­dła


Źródła:

Wiktionary

Cienkowice

Cien­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Cie­pło­wo­dy.


Źródła:

Wikipedia

Cienkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cienkowłosy

ma­ją­cy cien­kie włosy


Źródła:

SJP.pl

Cienkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest cien­kie


Źródła:

Wiktionary

Cienkusz

po­tocz­nie, prze­sta­rza­łe: lichy, słaby al­ko­hol; lura, rza­dziz­na, de­resz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lichy, słaby tru­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciennik

1. drze­wo po­zo­sta­wio­ne w cza­sie wy­rę­bu lasu, bę­dą­ce ochro­ną mło­dych drze­wek ros­ną­cych pod jego osło­ną
2. daw­niej:
a) miej­sce cie­ni­ste;
b) za­sło­na od świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Ciepanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cie­pać.


Źródła:

Wiktionary

Ciepać

gwa­ro­wo: rzu­cać, ci­skać, ude­rzać; ćpać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ciep­nąć)

 (1.1) pot. rzu­cać

 (1.2) pot. ude­rzać

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk. rzu­cać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepełko

zdrob­nie­nie od: cie­pło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od cie­pło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepiela

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciepielewo

Cie­pie­le­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Szel­ków. Leży nad rzeką Orzyc.

We­dług ad­mi­ni­stra­cji ko­ściel­nej miej­sco­wość przy­na­le­ży do rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Apo­sto­łów Szy­mo­na i Judy Ta­de­u­sza w Szel­ko­wie.


Źródła:

Wikipedia

Ciepielewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciepielin

Cie­pie­lin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Po­krzyw­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ciepielowianin

miesz­ka­niec Cie­pie­lo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ciepielowianka

miesz­kan­ka Cie­pie­lo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ciepielowski

przy­miot­nik od miej­sco­wo­ści: Cie­pie­lów


Źródła:

SJP.pl

Ciepielów

nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Cie­pie­lów – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie lip­skim, w miej­sko-wiej­skiej gmi­nie Cie­pie­lów. Sie­dzi­ba gminy oraz pa­ra­fii Pod­wyż­sze­nia Krzy­ża Świę­te­go. Mia­sto po­ło­żo­ne jest w Ma­ło­pol­sce, na ziemi ra­dom­skiej, która sta­no­wi część daw­nej ziemi san­do­mier­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciepień

Cie­pień – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie go­lub­sko-do­brzyń­skim, w gmi­nie Zbój­no.


Źródła:

Wikipedia

Cieplaj

1. po­tocz­nie: czło­wiek, któ­re­mu czę­sto jest zimno i który lubi prze­by­wać w cie­ple; zmarz­lak;
2. śro­do­wi­sko­wo: osoba prze­ja­wia­ją­ca po­ciąg płcio­wy do osob­ni­ka tej samej płci; pe­de­ra­sta


Źródła:

SJP.pl

Cieplak

śro­do­wi­sko­wo: tym­cza­so­we, ogrze­wa­ne po­mie­szcze­nie na pla­cach bu­do­wy lub te­re­nach spor­to­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieplarek

urzą­dze­nie la­bo­ra­to­ryj­ne utrzy­mu­ją­ce stałą tem­pe­ra­tu­rę, uży­wa­ne do ho­dow­li bak­te­rii, na­sy­ca­nia pre­pa­ra­tów pa­ra­fi­ną itp.


Źródła:

SJP.pl

Cieplarka

urzą­dze­nie la­bo­ra­to­ryj­ne utrzy­mu­ją­ce stałą tem­pe­ra­tu­rę, uży­wa­ne do ho­dow­li bak­te­rii, na­sy­ca­nia pre­pa­ra­tów pa­ra­fi­ną itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. bu­dy­nek, w któ­rym ho­du­je się drób po­cho­dzą­cy ze sztucz­ne­go wy­lę­gu

 (1.2) techn. zob. ter­mo­stat.

 (1.3) med. zob. in­ku­ba­tor.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieplarkowy

przy­miot­nik od: cie­plar­ka


Źródła:

SJP.pl

Cieplarnia

bu­dy­nek osz­klo­ny czę­ścio­wo lub cał­ko­wi­cie, przez­na­czo­ny do upra­wy ro­ślin w od­po­wied­niej tem­pe­ra­tu­rze, nie­za­leż­nie od pory roku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. ogrod. szklar­nia, cał­ko­wi­cie lub czę­ścio­wo przesz­klo­ny bu­dy­nek, po­sia­da­ją­cy ogrze­wa­nie, słu­żą­cy do upra­wy ro­ślin nie­za­leż­nie od tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieplarniany

1. wła­ści­wy cie­plar­ni; szklar­nio­wy;
2. wy­ho­do­wa­ny w cie­plar­ni, wy­ma­ga­ją­cy cie­pła do roz­wo­ju;
3. w prze­no­śni, o wa­run­kach: two­rzą­cy moż­li­wo­ści roz­wo­ju przez ogra­ni­cze­nie kło­po­tów i stre­sów, ale nie­przy­sto­so­wu­ją­cy do świa­ta zew­nętrz­ne­go;
4. efekt cie­plar­nia­ny - pod­no­sze­nie się tem­pe­ra­tu­ry at­mos­fe­ry w wy­ni­ku zmia­ny jej skła­du che­micz­ne­go; efekt szklar­nio­wy;
5. gaz cie­plar­nia­ny - gaz obec­ny w at­mos­fe­rze, wy­wo­łu­ją­cy taki efekt; gaz szklar­nio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy cie­plar­ni, wła­ści­wy cie­plar­ni

 (1.2) wy­ho­do­wa­ny w cie­plar­ni, ros­ną­cy w cie­plar­ni

 (1.3) przen. stwo­rzo­ny sztucz­nie, za­pew­nia­ją­cy bez­pie­czeń­stwo i wy­go­dę, chro­nią­cy przed pro­ble­ma­mi; taki, w któ­rym roz­wój jest łatwy i po­zba­wio­ny trud­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieplej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cie­pło


Źródła:

SJP.pl

Cieplejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cie­pły


Źródła:

SJP.pl

Cieplewo

Cie­ple­wo (niem. "Zip­plau, ka­szub. Ceplewò)" – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Pruszcz Gdań­ski. Przez wieś prze­bie­ga­ją 2 linie ko­le­jo­we: nr 9 War­sza­wa Wschod­nia – Gdańsk Gł. i nr 260 Za­jącz­ko­wo Tczew­skie – Pruszcz Gdań­ski. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Cieplica

źró­dło wód ter­mal­nych lub od­wiert, z któ­re­go takie wody wy­pły­wa­ją; terma, go­rą­ce źró­dło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. terma, go­rą­ce źró­dło

 (1.2) daw., także. gw-pl|Litwa,Bra­sław­szczyz­na,Ło­pa­tow­szczyz­na,Bra­żo­ła,Wi­leń­szczyz­na,Żejmy. łaź­nia

 (1.3) gw-pl|Spisz. stud­nia z cie­płą wodą

 (1.4) gw-pl|Buj­wi­dze,Rze­ży­ca. cie­plar­nia

 (1.5) gw-pl|Bi­jej­ka,Łotwa. ogrze­wa­na izba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieplice

miej­sco­wość (naj­czę­ściej uz­dro­wi­sko), miej­sce, w któ­rym wy­stę­pu­ją cie­pli­ce (go­rą­ce źró­dła)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) stpol. cie­płe kraje

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: cie­pli­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieplicki

przy­miot­nik od: Cie­pli­ce Ślą­skie-Zdrój


Źródła:

SJP.pl

Cieplicowy

przy­miot­nik od: cie­pli­ca


Źródła:

SJP.pl

Ciepliczanin

miesz­ka­niec Cie­plic Ślą­skich-Zdro­ju


Źródła:

SJP.pl

Ciepliczanka

miesz­kan­ka Cie­plic Ślą­skich-Zdro­ju


Źródła:

SJP.pl

Cieplik

w daw­nej fi­zy­ce: nie­waż­ka i nie­wi­dzial­na sub­stan­cja, którą wg te­o­rii ma­te­rial­nej pa­nu­ją­cej w nauce do po­cząt­ku XIX wieku miało być cie­pło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. fiz. dom­nie­ma­na nie­waż­ka i nie­wi­dzial­na sub­stan­cja uwa­ża­na daw­niej za przy­czy­nę zja­wisk zwią­za­nych z cie­płem i spa­la­niem;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieplny

zwią­za­ny z cie­płem, dzia­ła­ją­cy wsku­tek wy­ko­rzy­sty­wa­nia cie­pła, wyt­wa­rza­ją­cy cie­pło; ter­micz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. techn. zwią­za­ny z cie­płem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepluchny

zdrob­nie­nie od: cie­pły


Źródła:

SJP.pl

Cieplusieńki

zdrob­nie­nie od: cie­pluś­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cie­pły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepluteńki

zdrob­nie­nie od: cie­pły


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cie­pły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieplutki

zdrob­nie­nie od: cie­pły


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: cie­pły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepluśki

zdrob­nie­nie od: cie­pły


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: cie­pły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciep­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Ciepnąć

po­tocz­nie: rzu­cić, ude­rzyć czymś


cza­sow­nik

 (1.1) pot. ude­rzyć, rzu­cić

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rzu­cić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepła

1. tem­pe­ra­tu­ra mię­dzy zim­nem a go­rą­cem;
2. at­mos­fe­ra ser­decz­no­ści


Cie­pła – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie szy­dło­wiec­kim, w gmi­nie Oroń­sko. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciepławy

tro­chę cie­pły, letni


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tro­chę cie­pły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepło

1. tem­pe­ra­tu­ra mię­dzy zim­nem a go­rą­cem;
2. at­mos­fe­ra ser­decz­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fiz. spo­sób prze­ka­zy­wa­nia ener­gii cha­o­tycz­ne­go ruchu czą­ste­czek;

 (1.2) fiz. ilość ener­gii prze­ka­zy­wa­nej w ten spo­sób

 (1.3) uczu­cie wy­wo­ła­ne przez do­pływ do skóry cie­pła (1.1) w umiar­ko­wa­nej ilo­ści

 (1.4) przen. uczu­cie ser­decz­no­ści

 (1.5) daw. środ. polit. dy­na­mit

przy­słó­wek spo­so­bu

 (2.1) przen. w spo­sób ser­decz­ny, przy­jaz­ny, ot­war­ty, uprzej­my

 (2.2) po­wo­du­jąc wzrost lub przy­najm­niej utrzy­ma­nie tem­pe­ra­tu­ry


Cie­pło w fi­zy­ce – jeden z dwóch, obok pracy, spo­so­bów prze­ka­zy­wa­nia ener­gii wew­nętrz­nej ukła­do­wi ter­mo­dy­na­micz­ne­mu. Jest to prze­ka­zy­wa­nie ener­gii cha­o­tycz­ne­go ruchu czą­stek (ato­mów, czą­ste­czek, jonów).

Cie­pło oz­na­cza rów­nież ilość ener­gii wew­nętrz­nej prze­ka­zy­wa­nej w pro­ce­sie ciepl­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciepło-Zimno

za­ba­wa po­le­ga­ją­ca na cho­wa­niu ja­kie­goś przed­mio­tu i na­kie­ro­wy­wa­niu szu­ka­ją­ce­go sło­wa­mi: zimno, cie­pło, cie­plej, go­rą­co


Źródła:

SJP.pl

Ciepłochronność

→ cie­pło­chron­ny


Patrz:ciepłochronny

Źródła:

SJP.pl

Ciepłochłonny

po­chła­nia­ją­cy cie­pło


Źródła:

SJP.pl

Ciepłociąg

sy­stem rur sieci grzew­czej, prze­wo­dzą­cych cie­płą wodę lub parę z cie­płow­ni do bu­dyn­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ru­ro­ciąg do tran­spor­tu cie­płej wody lub pary wod­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepłoczuły

re­a­gu­ją­cy na cie­pło


Źródła:

SJP.pl

Ciepłokrwistość

cecha zwie­rzę­cia zdol­ne­go do utrzy­my­wa­nia tem­pe­ra­tu­ry wew­nętrz­nej ciała na względ­nie sta­łym po­zio­mie, nie­za­leż­nym od tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia; sta­ło­ciepl­ność, go­rą­cokr­wi­stość, en­do­ter­micz­ność, ho­mo­jo­ter­mia, ho­me­o­ter­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co cie­płokr­wi­ste


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepłokrwisty

go­rą­cokr­wi­sty;
1. o zwie­rzę­ciu: zdol­ny do utrzy­my­wa­nia tem­pe­ra­tu­ry wew­nętrz­nej ciała na względ­nie sta­łym po­zio­mie, nie­za­leż­nym od tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia; sta­ło­ciepl­ny, en­do­ter­micz­ny, ho­mo­jo­ter­micz­ny;
2. o ko­niach: o dużym tem­pe­ra­men­cie i spraw­no­ści fi­zycz­nej, zwy­kle rasy an­glo­a­rab­skiej


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zool. o niez­mie­nia­ją­cej się tem­pe­ra­tu­rze ciała przy zmianch tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia

 (1.2) zo­o­techn. o koniu: o żywym tem­pe­ra­men­cie i zgrab­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepłolecznictwo

le­cze­nie za po­mo­cą na­grze­wa­nia ciała; ter­mo­te­ra­pia


Cie­pło­lecz­nict­wo – forma ter­mo­te­ra­pii po­le­ga­ją­ca na prze­ka­zy­wa­niu do or­ga­niz­mu ener­gii ciepl­nej na dro­dze prze­wo­dze­nia, prze­no­sze­nia lub pro­mie­nio­wa­nia. Roz­róż­nia się za­bie­gi cie­pło­lecz­ni­cze o dzia­ła­niu miej­sco­wym i ogól­nym.

Pod­sta­wo­wą re­ak­cją or­ga­niz­mu na dzia­ła­nie jest, od­by­wa­ją­cy się zgod­nie z pra­wem Da­stre’a-Mo­ra­ta miej­sco­wy od­czyn na­czy­nio­wy po­le­ga­ją­cy na roz­sze­rze­niu na­czyń skór­nych ze zwięk­sze­niem prze­pły­wu krwi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciepłoleczniczy

→ cie­pło­lecz­nict­wo


Patrz:ciepłolecznictwo

Źródła:

SJP.pl

Ciepłolubny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) bot. ekol. o ro­śli­nach, zwie­rzę­tach: zno­szą­cy tylko niez­nacz­ne wa­ha­nia tem­pe­ra­tu­ry i ży­ją­cy w cie­płym śro­do­wi­sku

 (1.2) przen. pot. o czło­wie­ku: lu­bią­cy prze­by­wać w cie­płym śro­do­wi­sku


Źródła:

Wiktionary

Ciepłomierz

mier­nik po­bo­ru ener­gii ciepl­nej, sto­so­wa­ny zaz­wy­czaj w in­sta­la­cjach wo­do­cią­go­wych


Źródła:

SJP.pl

Ciepłoodporność

→ cie­pło­od­por­ny


Patrz:ciepłoodporny

Źródła:

SJP.pl

Ciepłoodporny

od­por­ny na cie­pło


Źródła:

SJP.pl

Ciepłorost

ro­śli­na ży­ją­ca na te­re­nach, gdzie przez cały rok wy­stę­pu­ją wa­ha­nia tem­pe­ra­tu­ry od 15 do 20°C


Źródła:

SJP.pl

Ciepłota

tem­pe­ra­tu­ra ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. med. tem­pe­ra­tu­ra ciała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepłownia

duża ko­tłow­nia cen­tral­ne­go ogrze­wa­nia ob­słu­gu­ją­ca całe mia­sto, dziel­ni­cę lub osied­le


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład, w któ­rym wyt­wa­rza się cie­pło w po­sta­ci naj­czę­ściej go­rą­cej pary wod­nej, w celu ogrze­wa­nia bądź wy­ko­rzy­sta­nia w prze­my­śle;


Cie­płow­nia – za­kład prze­my­sło­wy, któ­re­go głów­nym za­da­niem jest pro­duk­cja czyn­ni­ka (naj­czę­ściej wody) o wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze dla miej­skiej sieci cie­płow­ni­czej. Kon­wen­cjo­nal­ne ukła­dy (to jest opa­la­ne pa­li­wa­mi ko­pal­ny­mi in­sta­la­cje z ko­tłem) są obec­nie spo­ty­ka­ne rzad­ko. Wy­ni­ka to z faktu, iż dużo wyż­szą spraw­ność uzy­sku­je się, pro­du­ku­jąc w spo­sób sko­ja­rzo­ny ener­gie ciepl­ną i elek­trycz­ną (zo­bacz: elek­tro­cie­płow­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciepłownictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się wyt­wa­rza­niem i prze­sy­ła­niem ener­gii elek­trycz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzie­dzi­na zaj­mu­ja­ca się wyt­wa­rza­niem i do­star­cza­niem cie­pła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepłowniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do cie­płow­ni lub cie­płow­nict­wem, ma­ją­cy zwią­zek z cie­płow­nią lub cie­płow­nict­wem


Źródła:

Wiktionary

Ciepłownik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie cie­płow­nict­wa


Źródła:

SJP.pl

Ciepłowody

rurka za­wie­ra­ją­ca skra­pla­ją­cy się płyn, wy­ko­rzy­sty­wa­ny do tran­spor­tu cie­pła


Cie­pło­wo­dy (niem. "Te­pli­wo­da", w la­tach 1939–1945: "La­u­en­brunn") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Cie­pło­wo­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciepłowodzianin

miesz­ka­niec Cie­pło­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Ciepłowodzianka

miesz­kan­ka Cie­pło­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Ciepłowodzki

przy­miot­nik od: Cie­pło­wo­dy


Źródła:

SJP.pl

Ciepłowód

rurka za­wie­ra­ją­ca skra­pla­ją­cy się płyn, wy­ko­rzy­sty­wa­ny do tran­spor­tu cie­pła


Źródła:

SJP.pl

Ciepłość

1. cecha tego, co jest cie­płe;
2. rzad­ko: cie­pło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest cie­płe; cecha tych, któ­rzy są cie­pli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciepły

1. ma­ją­cy tem­pe­ra­tu­rę poś­red­nią mię­dzy zim­nem a go­rą­cem;
2. chro­nią­cy przed zim­nem;
3. miły, ser­decz­ny, życz­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy tem­pe­ra­tu­rę równą tem­pe­ra­tu­rze po­ko­jo­wej lub nie­wie­le od niej więk­szą

 (1.2) przen. miły, przy­jem­ny

 (1.3) pot. przen. żywy

 (1.4) o okry­ciu, ubra­niu, dzię­ki któ­re­mu utrzy­mu­je się cie­pło

 (1.5) pot. środ. ho­mo­sek­su­al­ny (zwy­kle o męż­czyź­nie, rza­dziej o ko­bie­cie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cierkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cier­kać.


Źródła:

Wiktionary

Cierkać

1. o niek­tó­rych owa­dach: wy­da­wać dźwięk po­dob­ny do ter­ko­ta­nia
2. o ku­ro­pat­wach: wy­da­wać głos


Źródła:

SJP.pl

Cierlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cier­lić.


Źródła:

Wiktionary

Cierlica

drew­nia­ny przy­rząd z no­ży­co­wo skrzy­żo­wa­ny­mi mie­cza­mi słu­żą­cy do ła­ma­nia i zgnia­ta­nia łodyg lnu lub ko­no­pi; tar­li­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) włók. drew­nia­ny przy­rząd słu­żą­cy do otłu­ki­wa­nia włó­kien lnu

 (1.2) wózek do młó­ce­nia zboża

 (1.3) ma­ko­tra, moź­dzierz

 (1.4) ga­dat­li­wa ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierliczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od cier­li­ca


Źródła:

Wiktionary

Cierlik

nie­du­ży ptak z ro­dzi­ny łu­szcza­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Em­be­ri­za cir­lus|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny trznad­lo­wa­tych;


Cier­lik ("Em­be­ri­za cir­lus") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny trznad­li (Em­be­ri­zi­dae). Za­miesz­ku­je Eu­ro­pę, głów­nie za­chod­nią i po­łud­nio­wą, Azję Mniej­szą i pół­noc­no-za­chod­nią Afry­kę. Wy­jąt­ko­wo za­la­tu­je do Pol­ski. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cierlić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) cier­lić py­skiem →– dużo mówić


Źródła:

Wiktionary

Cierniak

naz­wi­sko


Cier­niak (592 m n.p.m., dawna niem. nazwa "Sta­chel­berg") – góra w pa­śmie Gór Zło­tych wzno­szą­ca się nad wsią Ra­do­chów i Do­li­ną Bia­łej Lą­dec­kiej (gmina Lądek-Zdrój) z XIX-wiecz­ną kal­wa­rią (stąd nazwa góry). Na szczyt pro­wa­dzi od wsi 214 stop­ni usta­wia­nych tu ko­lej­no przez 150 lat przez pąt­ni­ków. Na wy­pła­szcze­niu pod szczy­tem znaj­du­je się ka­pli­ca i sta­cje drogi krzy­żo­wej. W po­bli­żu ka­pli­cy miesz­kał do czerw­ca 2023 roku Eli­ze­usz Ja­ni­kow­ski, pu­stel­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cierniara

ro­śli­na z ro­dzi­ny palm, wy­stę­pu­ją­ca w ponad 35 ga­tun­kach


Źródła:

SJP.pl

Cierniczek

mała ryba z ro­dzi­ny cier­ni­ko­wa­tych, po­dob­na do cier­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pun­gi­tius|Coste|ref=tak., ro­dzaj drob­nych ryb z ro­dzi­ny cier­ni­ko­wa­tych, ma­ją­cych ciało opan­ce­rzo­ne kol­ca­mi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciernie

1. twar­dy, ostro za­koń­czo­ny wy­ro­stek ro­ślin­ny, chro­nią­cy ro­śli­nę przed zje­dze­niem; kolec;
2. coś spra­wia­ją­ce­go przy­krość


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cierniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciernik

drob­na ryba, po­spo­li­ty szkod­nik na­ryb­ku; kat; kolka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ga­ste­ro­ste­us acu­le­a­tus|ref=tak., mała ryba za­miesz­ku­ją­ca słone i słod­kie wody na pół­ku­li pół­noc­nej;


Cier­nik, kat, kolka, czart ("Ga­ste­ro­ste­us acu­le­a­tus") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny cier­ni­ko­wa­tych (Ga­ste­ro­ste­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciernikokształtne

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych


Cier­ni­koksz­tałt­ne (Ga­ste­ro­ste­i­for­mes) – rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych (Ac­ti­nop­te­ry­gii). W Pol­sce wy­stę­pu­ją trzy ga­tun­ki z ro­dzi­ny cier­ni­ko­wa­tych – cier­nik ("Ga­ste­ro­ste­us acu­le­a­tus"), cier­ni­czek ("Pun­gi­tius pun­gi­tius") i po­cier­niec ("Spi­na­chia spi­na­chia").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciernikowate

o ce­chach cier­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Cier­ni­ko­wa­te (Ga­ste­ro­ste­i­dae) – ro­dzi­na ryb z rzędu cier­ni­koksz­tałt­nych (Ga­ste­ro­ste­i­for­mes). Obej­mu­je 5 ro­dza­jów z około 14 ga­tun­ka­mi. Licz­ba ga­tun­ków nie jest pewna z po­wo­du dużej róż­no­rod­no­ści form, zwła­szcza w gru­pach ga­tun­ków ("spe­cies com­plex") ("Ga­ste­ro­ste­us acu­le­a­tus") i ("Pun­gi­tius pun­gi­tius").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciernikowaty

o ce­chach cier­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Cierniogłowy

bez­krę­go­wiec pa­so­ży­tu­ją­cy w prze­wo­dzie po­kar­mo­wym krę­gow­ców; kol­co­głów


Źródła:

SJP.pl

Cierniogłów

bez­krę­go­wiec pa­so­ży­tu­ją­cy w prze­wo­dzie po­kar­mo­wym krę­gow­ców; kol­co­głów


Źródła:

SJP.pl

Cierniooczek

cier­nio­o­czek dłu­go­no­sy, cier­nio­o­czek Kuhla - ga­tun­ki słod­ko­wod­nych ryb z ro­dzi­ny pi­sko­rzo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Cierniopląt

1. ro­dzaj ro­śli­ny zio­ło­wej z ro­dzi­ny wy­stę­pu­ją­cej na kon­ty­nen­cie ame­ry­kań­skim;
2. ro­śli­na pnąca z ro­dzi­ny myd­leń­co­wa­tych o kwit­ną­cych na biało kwia­tach, któ­rej owoce i na­sio­na za­wie­ra­ją­ce ko­fe­i­nę uży­wa­ne są do spo­rzą­dza­nia pasty bę­dą­cej esen­cją na­tu­ral­nych na­po­jów po­bu­dza­ją­cych; gu­a­ra­na, gwa­ra­na, pa­u­li­nia


Źródła:

SJP.pl

Cierniopromienne

na­drząd naj­bar­dziej za­a­wan­so­wa­nych w roz­wo­ju ryb pro­mie­nio­płet­wych; kol­co­płet­we, cier­nio­płet­we


Źródła:

SJP.pl

Cierniopromienny

o ce­chach cier­nio­pro­mien­nych (na­drząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Cierniopłetwe

na­drząd naj­bar­dziej za­a­wan­so­wa­nych w roz­wo­ju ryb pro­mie­nio­płet­wych; kol­co­płet­we, cier­nio­pro­mien­ne


Źródła:

SJP.pl

Cierniopłetwy

o ce­chach cier­nio­płet­wych (na­drząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Cierniosternik

cier­nio­ster­nik bia­ło­czel­ny - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny je­rzy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Cierniowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem cierń


Źródła:

SJP.pl

Cierniowiak

mo­kosz cier­nio­wiak - motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Cierniowy

przy­miot­nik od: cierń


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z cier­niem, do­ty­czą­cy cier­nia

 (1.2) po­sia­da­ją­cy cierń lub cier­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciernisko

1. miej­sce po­kry­te cier­nia­mi;
2. ogół ro­ślin ma­ją­cych cier­nie


Źródła:

SJP.pl

Ciernistość

→ cier­ni­sty


Patrz:ciernisty

Źródła:

SJP.pl

Ciernisty

1. ma­ją­cy cier­nie, kolce; kol­cza­sty, kłu­ją­cy;
2. za­ro­sły cier­nia­mi, kol­cza­sty­mi ro­śli­na­mi;
3. prze­no­śnie: pełen cier­pień, przy­kro­ści; trud­ny, cięż­ki, mo­zol­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiele cier­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierniówka

ga­tu­nek ptaka


Cier­niów­ka, po­krzew­ka cier­niów­ka ("Cur­ru­ca com­mu­nis") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny po­krze­wek (Syl­vii­dae). Za­miesz­ku­je Eu­raz­ję i pół­noc­ną Afry­kę, zi­mu­je w Afry­ce Sub­sa­ha­ryj­skiej. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciernić

ota­czać cier­niem, ob­sa­dzać tar­ni­ną


Źródła:

SJP.pl

Cierniściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cier­ni­ście


Źródła:

SJP.pl

Cierny

1. o ma­szy­nach i urzą­dze­niach: dzia­ła­ją­cy z wy­ko­rzy­sta­niem siły tar­cia;
2. wy­ko­na­ny z ma­te­ria­łu od­por­ne­go na ście­ra­nie


Źródła:

SJP.pl

Cierocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cierp

od­czu­wać ból fi­zycz­ny bądź psy­chicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Cierpiarz

po­gard­li­wie: tak­sów­karz; cierp, zło­tó­wa, zło­tów­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. gwara. tak­sów­karz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Cierpienia

ból fi­zycz­ny lub psy­chicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Cierpienie

ból fi­zycz­ny lub psy­chicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dłu­gotr­wa­ły lub silny ból

 (1.2) stpol. cier­pli­wość


Cier­pie­nie – ból, doz­na­nie braku lub stra­ty doś­wiad­cza­ne przez osobę. Cier­pie­nie jest jed­nym z głów­nych pro­ble­mów, na który dają od­po­wiedź re­li­gie. Dla re­li­gii mo­no­te­i­stycz­nych, jak ju­da­izm czy chrze­ści­jań­stwo obec­ność cier­pie­nia w świe­cie jest pod­sta­wo­wym py­ta­niem o po­ję­cie wszech­moc­ne­go do­bre­go Boga, który do­pu­szcza cier­pie­nie swo­ich stwo­rzeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cierpieć

od­czu­wać ból fi­zycz­ny bądź psy­chicz­ny


cza­sow­nik

 (1.1) od­czu­wać ból fi­zycz­ny lub psy­chicz­ny

 (1.2) ubo­le­wać

 (1.3) zno­sić, to­le­ro­wać

 (1.4) cho­ro­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpisz

od­czu­wać ból fi­zycz­ny bądź psy­chicz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cierpisław

imię mę­skie


Cier­pi­sław – imię mę­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go, nie­no­to­wa­ne w za­cho­wa­nych do­ku­men­tach sta­ro­pol­skich. Ist­nie­je zapis wy­łącz­nie po­dob­ne­go imie­nia żeń­skie­go: Cirz­pi­sła­wa oraz mę­skie­go: Cirz­pi­bog.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cierpiąca

ko­bie­ta cier­pią­ca, chora


Źródła:

SJP.pl

Cierpiący

czło­wiek cier­pią­cy, chory


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: cier­pieć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś, kto cier­pi

przy­miot­nik

 (3.1) stpol. cier­pli­wy

 (3.2) gw-pl|Poz­nań. chory


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpiętliwy

skłon­ny do cier­pie­nia


Źródła:

SJP.pl

Cierpiętnica

ko­bie­ta cier­pią­ca bier­nie, lu­bu­ją­ca się w prze­ży­wa­niu cier­pień; mę­czen­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba płci żeń­skiej lu­bu­ją­ca się we włas­nym cier­pie­niu lub bier­nie się mu pod­da­ją­ca

 (1.2) rel. osoba płci żeń­skiej, która zaz­na­ła cier­pień ze wzglę­du na swoje wie­rze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpiętnictwo

bier­ne pod­da­wa­nie się cier­pie­niu; lu­bo­wa­nie się w prze­ży­wa­niu cier­pie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bier­ne pod­da­wa­nie się cier­pie­niom, lu­bo­wa­nie się w ich prze­ży­wa­niu lub kre­o­wa­nie się na ofia­rę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpiętniczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co cier­pięt­ni­cze; cecha tych, któ­rzy są cier­pięt­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Cierpiętniczy

do­ty­czą­cy cier­pięt­ni­ka lub cier­pięt­nict­wa; mę­czeń­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z cier­pięt­nict­wem i/lub cier­pięt­ni­kiem/cier­pięt­ni­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpiętnik

czło­wiek bier­nie pod­da­ją­cy się cier­pie­niom


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba lu­bu­ją­ca się we włas­nym cier­pie­niu lub bier­nie pod­da­ją­ca się cier­pie­niu

 (1.2) tytuł przy­słu­gu­ją­cy mę­czen­ni­kom, któ­rzy cier­pie­li od swych współ­wyz­naw­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpka

po­tocz­nie gorz­ki lub kwa­śny


Źródła:

SJP.pl

Cierpkawy

nieco cierp­ki; kwa­sko­wa­ty, draż­nią­cy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tro­chę cierp­ki, o lekko draż­nią­cym smaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpki

po­tocz­nie gorz­ki lub kwa­śny


przy­miot­nik

 (1.1) o smaku: kwa­sko­wa­ty, gorz­ka­wo-kwa­śny; spra­wia­ją­cy, że cierp­nie język

 (1.2) o za­pa­chu: ostry, draż­nią­cy

 (1.3) książk. przen. spra­wia­ją­cy przy­krość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpkość

→ cierp­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ma kwa­sko­wa­ty smak


Patrz:cierpki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierplewo

Cier­ple­wo – (niem. "Brah­we­de") wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, nad Za­le­wem Ko­ro­now­skim w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Lu­bie­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 85 miesz­kań­ców. Jest najm­niej­szą miej­sco­wo­ścią gminy Lu­bie­wo.


Źródła:

Wikipedia

Cierpliwie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób cier­pli­wy


Źródła:

Wiktionary

Cierpliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cier­pli­wie


Źródła:

SJP.pl

Cierpliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność spo­koj­ne­go, dłu­gotr­wa­łe­go zno­sze­nia rze­czy przy­krych

 (1.2) zdol­ność spo­koj­ne­go wy­cze­ki­wa­nia na coś lub dą­że­nia do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Cierpliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cier­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Cierpliwy

zno­szą­cy ze spo­ko­jem prze­ciw­no­ści; umie­ją­cy cze­kać; wy­trzy­ma­ły; wy­ka­zu­ją­cy się upo­rem i nie­złom­no­ścią


przy­miot­nik

 (1.1) niez­ra­ża­ją­cy się cze­ka­niem

 (1.2) zno­szą­cy prze­ciw­no­ści w spo­sób opa­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cierpnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ścierp­nąć)

 (1.1) med. doś­wiad­czać od­czu­cia dręt­wie­nia, mro­wie­nia lub krót­kotr­wa­łe­go skur­czu w ciele, zwy­kle spo­wo­do­wa­ne­go np. uci­skiem ner­wów, zim­nem lub sil­nym emo­cjo­nal­nym wra­że­niem


Źródła:

Wiktionary

Cierski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cierzo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) me­te­o­rol. pół­noc­ny, chłod­ny wiatr typu bora, wy­stę­pu­ją­cy w Hisz­pa­nii;


Cie­rzo – chłod­ny wiatr typu bora, wy­stę­pu­ją­cy w Hisz­pa­nii. Wieje z kie­run­ku pół­noc­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cierzpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cierz­pać.


Źródła:

Wiktionary

Cierzpać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Ostródz­kie,War­mia,Ni­dzi­ca,Szczyt­no,Wę­go­rze­wo,Gi­życ­ko,Pisz. czer­pać


Źródła:

Wiktionary

Cierzpice

Cierz­pi­ce – osada wsi Kursz­tyn w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie tczew­skim, w gmi­nie Gniew. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 230. Wcho­dzą w skład so­łect­wa "Kursz­tyn".

W la­tach 1975–1998 Cierz­pi­ce ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ły do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cierzpięty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w gmi­nie Orzysz;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w gmi­nie Piec­ki;

 (1.3) geogr. dawna osada, współ­cze­śnie część mia­sta Ostró­da, w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cierń

1. twar­dy, ostro za­koń­czo­ny wy­ro­stek ro­ślin­ny, chro­nią­cy ro­śli­nę przed zje­dze­niem; kolec;
2. coś spra­wia­ją­ce­go przy­krość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ostry wy­ro­stek na pę­dzie ro­śli­ny;


Cier­nie (ang. "thorn", "spine", łac. "spina") – ostro za­koń­czo­ne wy­rost­ki ro­ślin­ne o szy­dło­wa­tym kształ­cie bę­dą­ce przeksz­tał­co­ny­mi liść­mi (cier­nie po­cho­dze­nia li­ścio­we­go na przy­kład u ber­be­ry­su i kak­tu­sów), pę­da­mi bocz­ny­mi (na przy­kład u tar­ni­ny i gro­cho­drze­wu) lub przy­list­ka­mi (na przy­kład u niek­tó­rych wil­czom­le­czo­wa­tych). U niek­tó­rych palm pow­sta­ją rów­nież cier­nie po­cho­dze­nia ko­rze­nio­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciesaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od cie­sak


Źródła:

Wiktionary

Ciesak

na­rzę­dzie ręcz­ne do obrób­ki drew­na, o jed­nym ostrzu osa­dzo­nym na trzon­ku, któ­re­go oś jest pro­sto­pa­dła do ostrza; uży­wa­ny w bed­nar­stwie i cie­siel­stwie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) topór cie­siel­ski, na­rzę­dzie z jed­nym ostrzem osa­dzo­nym pro­sto­pad­le do trzon­ka, słu­żą­ce głów­nie do obra­bia­nia pni drzew;


Cie­sak, cio­sła, cie­śli­ca, cio­ska – na­rzę­dzie słu­żą­ce głów­nie do obra­bia­nia pni drzew dla otrzy­ma­nia wy­dłu­żo­nych pła­szczyzn. Umie­szcze­nie ostrza pro­sto­pad­le do drzew­ca umoż­li­wia wy­god­ne od­dzie­la­nie łupek gdy obra­bia­na po­wierzch­nia jest rów­no­le­gła np. do fun­da­men­tu bu­dow­li. Jest on uży­wa­ny w cie­siel­stwie, bed­nar­stwie, ko­ło­dziej­stwie, do na­cio­sy­wa­nia pod­kła­dów ko­le­jo­wych itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciesać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. cio­sać


Źródła:

Wiktionary

Ciesielczuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciesielczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciesielka

po­tocz­nie: cie­siel­stwo - zawód cie­śli; cie­sioł­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. rze­mio­sło cie­siel­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciesielnia

warsz­tat cie­siel­ski


Źródła:

SJP.pl

Ciesielski

do­ty­czą­cy cie­śli lub cie­siel­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) rzem. do­ty­czą­cy cie­siel­stwa lub cie­śli


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciesielstwo

rze­mio­sło zwią­za­ne z obrób­ką drew­na, ro­bie­niem z niego kon­struk­cji bu­dow­la­nych oraz sta­wia­niem drew­nia­nych bu­dyn­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. fach cie­śli

 (1.2) rzem. pro­duk­cja cie­siel­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciesiołka

po­tocz­nie: cie­siel­stwo - zawód cie­śli; cie­siel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. rzem. cie­siel­stwo

 (1.2) rzem. ro­dzaj hebla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciesiołkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciesiółka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieszanowianin

miesz­ka­niec Cie­sza­no­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Cieszanowianka

miesz­kan­ka Cie­sza­no­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Cieszanowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Cieszanowski

przy­miot­nik od: Cie­sza­nów


Źródła:

SJP.pl

Cieszanów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Cie­sza­nów – mia­sto w woj. pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie lu­ba­czow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Cie­sza­nów. Po­ło­żo­ny na Pła­sko­wy­żu Tar­no­grodz­kim, nad rzeką Bru­sien­ką. Leży w daw­nej ziemi beł­skiej.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto li­czy­ło 1815 miesz­kań­ców, będąc 47. naj­lud­niej­szym mia­stem w wo­je­wództ­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cie­szyć.


Cie­sze­nie (ka­szub. Ceszenié) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Chmiel­no. Leży na Po­je­zie­rzu Ka­szub­skim, na ob­sza­rze Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 211. Cie­sze­nie leży na tra­sie linii ko­le­jo­wej Kar­tu­zy-Sie­ra­ko­wi­ce-Lę­bork (obec­nie za­wie­szo­nej). Na pół­noc od Cie­sze­nia za­czy­na się kom­pleks Lasów Mi­ra­chow­skich z re­zer­wa­ta­mi przy­ro­dy "Leśne Oczko" i "Sta­ni­szew­skie Zdro­je".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cieszeniewo

Cie­sze­nie­wo (daw­niej: niem. "Zie­ze­neff") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Świd­win.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą so­łect­wa Cie­sze­nie­wo, w skład któ­re­go wcho­dzi rów­nież osada Klucz­ków­ko.


Źródła:

Wikipedia

Cieszewko

Cie­szew­ko – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Dro­bin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cieszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieszki

Ciesz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Lu­bo­widz. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. An­drze­ja Apo­sto­ła w Lu­bo­wi­dzu.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cieszkowianin

miesz­ka­niec Ciesz­ko­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Cieszkowianka

miesz­kan­ka Ciesz­ko­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Cieszkowski

przy­miot­nik od: Ciesz­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieszków

wieś w Pol­sce


Zo­bacz też: Ciesz­ków (osada).

Ciesz­ków (daw­niej "Frej­no", niem. "Fre­y­han") – wieś (do 1742 roku mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, po­wie­cie mi­lic­kim, gmi­nie Ciesz­ków.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ciesz­ków. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go, obec­nie jest sie­dzi­bą gminy Ciesz­ków w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieszygor

dawne imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|m.;


Cie­szy­gor (lub Cie­szy­gór) – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Cie­szy-" („cie­szyć się”) i "-gor" („goreć, palić się"). Mogło oz­na­czać „tego, który cie­szy się ogniem”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieszyków

Cie­szy­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ka­li­skim, w gmi­nie Szczyt­ni­ki, ok. 10 km od Opa­tów­ka, ok. 20 km od Ka­li­sza.


Źródła:

Wikipedia

Cieszymir

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|m.;


Cie­szy­mir, Cie­szy­miar, Cie­szy­mier, Ciesz­mir, Ciesz­miar, Ciesz­mier, Cie­szy­mierz – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Cie­szy-" („cie­szyć”) i "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Oz­na­cza­ło­by więc „tego, któ­re­go cie­szy pokój”.

Cie­szy­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 13 maja i 24 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieszymirostwo

Cie­szy­mir z mał­żon­ką; Cie­szy­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Cieszymirowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Cieszymirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Cie­szy­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Cieszymysł

imię mę­skie


Cie­szy­mysł – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Cie­szy-" („cie­szyć”) i "-mysł" („my­śleć”, „myśl”). Mogło oz­na­czać „ten, któ­re­go cie­szy my­śle­nie”.

Cie­szy­mysł imie­ni­ny ob­cho­dzi 13 marca i 18 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieszymysłostwo

Cie­szy­mysł z mał­żon­ką; Cie­szy­my­sło­wie


Źródła:

SJP.pl

Cieszymysłowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Cieszymysłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Cie­szy­my­sła lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Cieszyn

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w gmi­nie Gra­bo­wiec

 (1.3) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w gmi­nie So­śnie

 (1.4) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w gmi­nie Bie­sie­kierz


Cie­szyn (cz., Tes­chen) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce nad rzeką Olzą, na gra­ni­cy z Cze­cha­mi, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, sie­dzi­ba władz po­wia­tu cie­szyń­skie­go.

Dzie­je Cie­szy­na się­ga­ją IX w. i wiążą się z gro­dem sło­wiań­skie­go ple­mie­nia Go­łę­szy­ców. Cie­szyn otrzy­mał prawa miej­skie w 1217 roku. Od końca XIII w. był cen­trum Księ­stwa Cie­szyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieszyniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od cie­szy­niak


Źródła:

Wiktionary

Cieszyniaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. miesz­kan­ka Cie­szy­na


Źródła:

Wiktionary

Cieszyniak

po­tocz­nie: cie­szy­nia­nin (miesz­ka­niec Cie­szy­na)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. miesz­ka­niec Cie­szy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieszynianin

miesz­ka­niec Cie­szy­na, Cze­skie­go Cie­szy­na; Cie­szy­niak (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Cie­szy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieszynianka

cie­szy­nian­ka wio­sen­na - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Cie­szy­na

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hac­qu­e­tia epi­pac­tis|DC.|ref=tak., drob­na ro­śli­na z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieszynit

mag­mo­wa skała ży­ło­wa, w du­żych ilo­ściach wy­stę­pu­je w oko­li­cach Cie­szy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. chem. miner. geol. ro­dzaj głę­bi­no­wej skały mag­mo­wej wy­stę­pu­ją­cej w oko­li­cach Cie­szy­na;


Cie­szy­nit (ang. "tes­che­ni­te") – skała mag­mo­wa, głę­bi­no­wa, za­sa­do­wa, o cha­rak­te­ry­stycz­nej, pstro­ka­tej, czar­no-bia­łej bar­wie, za­li­cza­na do ga­bro­i­dów. We­dług współ­czes­nej kla­sy­fi­ka­cji skał cie­szy­ni­ty od­po­wia­da­ją te­ra­li­tom anal­cy­mo­wym lub es­sek­sy­tom anal­cy­mo­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieszynitowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy cie­szy­ni­tu, wy­ko­na­ny z cie­szy­ni­tu


Źródła:

Wiktionary

Cieszynka

1. w spor­cie: oka­zy­wa­nie ra­do­ści przez za­wod­ni­ka po zdo­by­ciu punk­tu lub wy­gra­niu meczu;
2. strzel­ba my­śliw­ska ma­łe­go ka­li­bru, pro­du­ko­wa­na daw­niej w Cie­szy­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. sport. oka­zy­wa­nie ra­do­ści przez za­wod­ni­ka po zdo­by­ciu gola lub punk­tu;

 (1.2) łow. ma­ło­ka­li­bro­wa strzel­ba my­śliw­ska do po­lo­wań na ptact­wo, pro­du­ko­wa­na w Cie­szy­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieszyno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Cieszyrad

dawne imię mę­skie


Cie­szy­rad – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, któ­re­go ślad za­cho­wał się wy­łącz­nie w za­pi­sie Cie­szy­ra­do­wic. Skła­da się z czło­nów: "Cie­szy-" („cie­szyć”) i "-rad" („być za­do­wo­lo­nym, chęt­nym, cie­szyć się”). Mogło oz­na­czać „tego, który rad się cie­szy”.

Cie­szy­rad imie­ni­ny ob­cho­dzi 19 kwiet­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieszysław

imię mę­skie


Cie­szy­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Cie­szy-" („cie­szyć”) i "-sław" („sława”). Oz­na­cza­ło­by więc „tego, któ­re­go cie­szy sława”. Zob. też Cie­sław i Cie­cho­sław.

Cie­szy­sław imie­ni­ny ob­cho­dzi 17 marca, 1 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieszysława

imię żeń­skie


Cie­szy­sła­wa – żeń­ska forma imie­nia Cie­szy­sław, nie­no­to­wa­na w cza­sach sta­ro­pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieszysławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Cie­szy­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Cieszysławostwo

Cie­szy­sław z mał­żon­ką; Cie­szy­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Cieszysławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Cieszysławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Cie­szy­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Cieszyć

1. spra­wiać ra­dość, we­se­lić;
2. cie­szyć się - doz­na­wać ra­do­ści, za­do­wo­le­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) dawać ra­dość, szczę­ście, we­se­lić; na­stra­jać po­zy­tyw­nie, ra­do­śnie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny cie­szyć się

 (2.1) być ra­dos­nym, mieć ra­dość, za­do­wo­le­nie z cze­goś

 (2.2) we­se­lić się, śmiać się

 (2.3) mieć coś (naj­czę­ściej coś, co daje sa­tys­fak­cję)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieszyński

1. przy­miot­nik od: Cie­szyn
2. cho­ro­ba cie­szyń­ska - wi­ru­so­wa cho­ro­ba świń; cie­szyń­ska za­ra­za świń


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Cie­szy­na, zwią­za­ny z Cie­szy­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieszyńskie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion w po­łud­nio­wej Pol­sce


Źródła:

Wiktionary

Cieszyńskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co cie­szyń­skie, ty­po­we dla Cie­szy­na lub jego miesz­kań­ców


Źródła:

Wiktionary

Cieszów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Cieszątki

Cie­sząt­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Ko­bie­le Wiel­kie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cieszęcin

Cie­szę­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie wie­ru­szow­skim, w gmi­nie Wie­ru­szów.


Źródła:

Wikipedia

Cietrzew

duży ptak łowny z rzędu ku­ra­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. duży, eu­raz­ja­tyc­ki ptak łowny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cietrzewi

przy­miot­nik od: cie­trzew


przy­miot­nik

 (1.1) ornit. do­ty­czą­cy cie­trze­wia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieć

1. po­tocz­nie, po­gard­li­wie: do­zor­ca domu, stróż, ochro­niarz;
2. mło­dzie­żo­wo, obraź­li­wie:
a) czło­wiek wolno my­ślą­cy;
b) ho­mo­sek­su­a­li­sta;
c) osoba peł­nią­ca jakąś funk­cję spo­łecz­ną, np. na­u­czy­ciel, woźny, po­li­cjant


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) posp. po­gard. go­spo­darz domu

 (1.2) daw. gwara. więz. stróż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciećkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cieć­kać.


Źródła:

Wiktionary

Ciećkać

cieć­kać się - re­gio­nal­nie: cac­kać się (1. ob­cho­dzić się z czymś lub z kimś czule;
2. poś­wię­cać zbyt wiele czasu na wy­ko­ny­wa­nie ja­kiejś czyn­no­ści); ciać­kać się (re­gio­nal­nie), cec­kać się (re­gio­nal­nie)


Źródła:

SJP.pl

Ciećkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciećwierz

mło­dzie­żo­wo, obraź­li­wie: czło­wiek mod­nie, ele­ganc­ko się ubie­ra­ją­cy; ele­gan­cik, stroj­niś, mod­niś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciełuchowo

wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim


Cie­łu­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Kikół.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciełuszki

Cie­łusz­ki (bia­ło­rus. Цялушкі; w miejsc. gwa­rze Телушкі, wym.: "Tełuškí", trb.: "Te­łusz­ki") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Za­błu­dów. Leży nad rzeką Narew.


Źródła:

Wikipedia

Cień

1. ob­szar, do któ­re­go nie do­cie­ra świa­tło;
2. prze­no­śnie: śla­do­wa ilość cze­goś; reszt­ka, po­zo­sta­łość;
3. prze­no­śnie: mrok, ciem­ność; mrocz­ność, pom­ro­ka;
4. roz­my­ty kształt ja­kiejś po­sta­ci lub przed­mio­tu; zarys;
5. widmo, upiór, zjawa;
6. ro­dzaj kos­me­ty­ku słu­żą­ce­go do bar­wie­nia po­wiek i oko­lic oczu;
7. daw­niej: szpieg, do­no­si­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­ciem­nio­ny ob­szar, który pow­sta­je za rze­czą lub osobą, gdy jest ona oś­wiet­la­na z dru­giej stro­ny;

 (1.2) ob­szar osło­nię­ty cał­ko­wi­cie od pro­mie­ni sło­necz­nych i dzię­ki temu chłod­niej­szy oraz bar­dziej za­ciem­nio­ny niż oś­wiet­lo­ny teren

 (1.3) słabo wi­docz­ny zarys po­sta­ci lub przed­mio­tu

 (1.4) fot. szt. ciem­na plama bę­dą­ca w kon­tra­ście do jas­nych pla­ma­am barw­nych

 (1.5) kos­met. ma­ki­jaż na po­wie­ce; zob. cień do po­wiek.

 (1.6) kos­met. farba kos­me­tycz­na do ma­ki­ja­żu na po­wie­ce

 (1.7) przen. książk. zjawa, duch zmar­łe­go

 (1.8) przen. mała oz­na­ka cze­goś


Cień – ob­szar, do któ­re­go nie do­cie­ra świa­tło bez­poś­red­nio ze źró­dła świa­tła na sku­tek obec­no­ści przesz­ko­dy usta­wio­nej na dro­dze pro­mie­ni świetl­nych, nie­prze­pu­szcza­ją­cej świa­tła.

W za­leż­no­ści od źró­dła świa­tła mówi się o cie­niu sło­necz­nym, księ­ży­co­wym i in­nych. W za­leż­no­ści od obiek­tu prze­sła­nia­ją­ce­go świa­tło mówi się o cie­niu np. Księ­ży­ca (pod­czas zać­mie­nia Słoń­ca cień ten pada na Zie­mię), cie­niu bu­dyn­ku, czło­wie­ka itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieńszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cien­ki


Źródła:

SJP.pl

Cieścia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. matka żony


Źródła:

Wiktionary

Cieśla

rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się obrób­ką drew­na, w szcze­gól­no­ści ele­men­tów kon­struk­cyj­nych: drzwi, okien, scho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. osoba pro­fe­sjo­nal­nie zaj­mu­ją­ca się wy­ko­ny­wa­niem drew­nia­nych kon­struk­cji bu­dow­la­nych oraz drew­nia­nych domów


Zo­bacz też: Cie­śla (naz­wi­sko).

Cie­śla – zawód zwią­za­ny z obrób­ką drew­na, który po­le­ga na wy­ko­ny­wa­niu ele­men­tów kon­struk­cji, czę­ści wy­po­sa­że­nia oraz de­ta­li z drew­na, trwa­le zwią­za­nych z obiek­tem dzia­ła­nia (bu­dy­nek, bu­dow­la, okręt).

Nie­jed­no­krot­nie za­wo­dy cie­śli oraz sto­la­rza (zwła­szcza sto­la­rza bu­dow­la­ne­go) są my­lo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieślak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieślar

naz­wi­sko


Cie­ślar (918 m, 920 m) – po­kry­ty po­la­na­mi szczyt w Be­ski­dzie Ślą­skim, w głów­nym grzbie­cie Pasma Stoż­ka i Czan­to­rii, po­ło­żo­ny mię­dzy Wiel­kim So­szo­wem (na pn.) a Małym Stoż­kiem (na pd.). Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska Cie­ślar (w 1621 r., tuż po osa­dze­niu wsi Wisła no­to­wa­no w niej już 4 Cie­śla­rów, a i dziś jest to jedno z naj­po­pu­lar­niej­szych naz­wisk w Wiśle).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieślarnia

warsz­tat cie­siel­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzem. warsz­tat cie­siel­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieślewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieślica

sie­kie­ra o trój­kąt­nym ostrzu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzem. sie­kie­ra cie­siel­ska z trój­kąt­nym ostrzem

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. sie­kie­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieślicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieślictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. fach cie­śli


Źródła:

Wiktionary

Cieśliczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: cie­śli­ca

 (1.2) mała sie­kie­ra cie­siel­ska z trój­kąt­nym ostrzem


Źródła:

Wiktionary

Cieślik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieślikiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieślikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cieślin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Cieśliński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieśluk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cieśn.

skrót od: cie­śni­na


skrót

 (1.1) = geogr. cie­śni­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cieśnina

wąski pas wody łą­czą­ce dwa roz­le­głe zbior­ni­ki wodne, np. dwa morza, oce­a­ny, za­to­kę z mo­rzem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. zwę­że­nie ob­sza­ru wod­ne­go po­mię­dzy dwoma ak­we­na­mi (oce­a­na­mi, mo­rza­mi lub je­zio­ra­mi)


Cie­śni­na – zwę­że­nie ob­sza­ru wod­ne­go, łą­czą­ce dwa ak­we­ny (oce­a­ny, morza lub je­zio­ra), a roz­dzie­la­ją­ce dwa ob­sza­ry lą­do­we. Sze­ro­ką cie­śni­nę mor­ską, zwła­szcza od­dzie­la­ją­cą wyspę od kon­ty­nen­tu okre­śla się mia­nem ka­na­łu mor­skie­go (np. La Man­che), wą­skie cie­śni­ny są zaś cza­sem na­zy­wa­ne „przes­my­ka­mi”. Obce stat­ki mogą prze­kra­czać wody cie­śnin na­le­żą­ce do pań­stwa nad­brzeż­ne­go na pod­sta­wie prawa nie­za­kłó­co­ne­go tran­zy­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cieść

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. oj­ciec żony

 (1.2) daw. oj­ciec męża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) daw. sy­no­wa


Źródła:

Wiktionary

Cieśń

1. miej­sce w or­ga­niz­mie, w któ­rym na­rzą­dy lub ich czę­ści cias­no do sie­bie przy­le­ga­ją;
2. cias­no­ta, cias­ne miej­sce; ścisk, tłok


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cias­ne miej­sce, wą­skie przej­ście, zwę­żo­ny od­ci­nek

 (1.2) anat. prze­wę­żo­na część na­rzą­du lub innej struk­tu­ry ana­to­micz­nej, łą­czą­ca dwie więk­sze czę­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cif

kla­u­zu­la w umo­wie hand­lo­wej, która re­gu­lu­je wa­run­ki prze­wo­zu to­wa­ru stat­kiem, opła­ty i ubez­pie­cze­nia (cena to­wa­ru za­wie­ra ca­łość kosz­tów prze­wo­zo­wych wraz z ubez­pie­cze­niem); CIF


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) umowa w hand­lu mor­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. koza (zwie­rzę)


Źródła:

Wiktionary

Cigacice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w gmi­nie Su­le­chów;


Ci­ga­ci­ce (do 1937 r. "Tschi­che­rzig", w la­tach 1937–1945 "Ode­reck", w 1945 r. "Cy­ga­czy­ce") – wieś so­łec­ka w za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim, w gmi­nie Su­le­chów, usy­tu­o­wa­na na pra­wym brze­gu Odry, około 7 km od Su­le­cho­wa. Za­miesz­ki­wa­na przez 752 osoby (stan na 30 czerw­ca 2025).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cii

wy­krzy­knik na­ka­zu­ją­cy za­cho­wa­nie ciszy; ćśś, ćśśś, tsss, tss, ts


Źródła:

SJP.pl

Ciii

wy­krzy­knik

 (1.1) …uży­wa­ny, gdy ktoś upo­mi­na o za­cho­wa­nie ciszy


Źródła:

Wiktionary

Cikcak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zyg­zak


Źródła:

Wiktionary

Cikowice

Ci­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie bo­cheń­skim, w gmi­nie Boch­nia.

Wieś kró­lew­ska w te­nu­cie nie­po­ło­mic­kiej w po­wie­cie szczy­rzyc­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go w końcu XVI wieku.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ci­ko­wi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Boch­nia-Za­chód. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cila

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Ce­cy­lia


Źródła:

Wiktionary

Cilka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. po­u­fa­ła forma imie­nia Ce­cy­lia


Źródła:

Wiktionary

Cimabue

Ci­ma­bue, właśc. "Cenni di Pepo" (ur. ok. 1240, zm. 1302 w Pizie) – wło­ski ma­larz i mo­za­i­cy­sta epoki go­ty­ku.


Źródła:

Wikipedia

Cimcirimci

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: sto­su­nek sek­su­al­ny; bara bara, bara-bara


Źródła:

SJP.pl

Cimelium

[czy­taj: c-ime­lium] bar­dzo rzad­ki i cenny druk lub rę­ko­pis, w bi­blio­te­ce prze­cho­wy­wa­ny zwy­kle w spe­cjal­nych wa­run­kach i nie udo­stęp­nia­ny po­wszech­nie; cy­me­lium


Źródła:

SJP.pl

Cimochowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cimoszewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cimoszki

Ci­mosz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olec­kim, w gmi­nie Wie­licz­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cinan

mia­sto w Chi­nach; Jinan


Źródła:

SJP.pl

Cinch

[czy­taj: s-incz] ro­dzaj złą­cza elek­tro­nicz­ne­go; czincz, chinch


Źródła:

SJP.pl

Cincinnati

[czy­taj: s-ins-inati] mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


Cin­cin­na­ti – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, na po­łud­nio­wo-za­chod­nim skra­ju stanu Ohio, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Ha­mil­ton, po­ło­żo­ne na pół­noc­nym brze­gu rzeki Ohio. W 2020 roku mia­sto li­czy­ło 309 317 miesz­kań­ców; ob­szar me­tro­po­li­tal­ny Cin­cin­na­ti, obej­mu­ją­cy m.in. miej­sco­wo­ści: Nor­wo­od, St Ber­nard i Elm­wo­od Place, w 2020 roku za­miesz­ka­ny był przez 2 256 884 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cindy

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Cinemascope

[czy­taj: s-ine­ma­skołp] tech­ni­ka filmu pa­no­ra­micz­ne­go; sze­ro­ki ekran


CinemaScope – spo­sób re­a­li­za­cji sze­ro­ko­e­kra­no­wej umoż­li­wia­ją­cy pro­jek­cję fil­mów o pro­por­cjach obra­zu 2.66:1, dwu­krot­nie szer­sze­go od stan­dar­do­we­go 1.33:1. Jego stwo­rze­nie w 1953 roku przez Spy­ro­sa P. Sko­u­ra­sa, pre­ze­sa 20th Cen­tu­ry Fox, oz­na­cza­ło po­czą­tek no­wo­czes­ne­go ana­mor­ficz­ne­go for­ma­tu za­rów­no w fo­to­gra­fii, jak i pro­jek­cji fil­mo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cinemascope'owy

→ ci­ne­ma­sco­pe [czy­taj: s-ine­ma­sko­po­wy]


Źródła:

SJP.pl

Cinerama

[czy­taj: s-ine­ra­ma]
1. tech­ni­ka sze­ro­ko­e­kra­no­we­go wyś­wiet­la­nia obra­zu po­le­ga­ją­ca na jed­no­czes­nym wyś­wiet­la­niu obra­zu z trzech kamer na pół­ko­li­sty ekran, da­ją­ca efekt trój­wy­mia­ro­wo­ści;
2. kino, w któ­rym wy­ko­rzy­sty­wa­na jest ta tech­ni­ka


Nie mylić z:.

Ci­ne­ra­ma – spo­sób sze­ro­ko­e­kra­no­we­go wyś­wiet­la­nia obra­zu. Po­le­ga na uży­ciu trzech zsyn­chro­ni­zo­wa­nych pro­jek­to­rów, które wyś­wiet­la­ją obraz na ogrom­nym, za­krzy­wio­nym ekra­nie o sze­ro­ko­ści ką­to­wej 146°.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cinerarium

urna do prze­cho­wy­wa­nia pro­chów zmar­łej osoby


Źródła:

SJP.pl

Cing

ostat­nia dy­na­stia w Chi­nach (1644-1911); Qing; dy­na­stia man­dżur­ska


Źródła:

SJP.pl

Cinghaj

pro­win­cja w Chi­nach; Qing­hai


Źródła:

SJP.pl

Cinghajski

do­ty­czą­cy Cing­ha­ju, pro­win­cji w za­chod­nich Chi­nach


Źródła:

SJP.pl

Cingtao

mia­sto w Chi­nach; Qing­dao


Źródła:

SJP.pl

Cingulum

sznur do prze­pa­sy­wa­nia ha­bi­tu lub alby


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wojsk. skó­rza­ny pas rzym­ski;

 (1.2) kośc. pas lub sznur, ele­ment stro­ju li­tur­gicz­ne­go;


Cin­gu­lum – pas lub gruby sznur z frędz­la­mi na obu koń­cach, uży­wa­ny przez du­chow­nych i usłu­gu­ją­cych w ko­ścio­łach chrze­ści­jań­skich, jako ele­ment stro­ju li­tur­gicz­ne­go. Służy do prze­wią­za­nia w pasie alby lub ha­bi­tu. Uży­cie cin­gu­lum nie jest obo­wiąz­ko­we, gdy alba jest tak uszy­ta, że przy­le­ga do ciała bez tego paska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cinkciara

ko­bie­ta hand­lu­ją­ca nie­le­gal­nie ob­cy­mi wa­lu­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Cinkciarka

→ cink­ciarz


Patrz:cinkciarz

Źródła:

SJP.pl

Cinkciarski

→ cink­ciarz


Patrz:cinkciarz

Źródła:

SJP.pl

Cinkciarstwo

po­tocz­nie: zaj­mo­wa­nie się nie­le­gal­nym hand­lem ob­cy­mi wa­lu­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Cinkciarz

po­tocz­nie: czło­wiek nie­le­gal­nie hand­lu­ją­cy ob­cy­mi wa­lu­ta­mi; wa­lu­ciarz, de­wi­ziarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. posp. czło­wiek hand­lu­ją­cy ob­cy­mi wa­lu­ta­mi poza ofi­cjal­ny­mi ka­na­ła­mi wy­mia­ny dewiz;


Cink­ciarz (przez znieksz­tał­ce­nie an­giel­skie­go chan­ge cash wy­ma­wia­ne­go przez cink­cia­rzy "„cincz kasz”" lub "„cieńć kasz”") – po­tocz­ne okre­śle­nie osoby, która w okre­sie ist­nie­nia Pol­skiej Rze­czy­po­spo­li­tej Lu­do­wej pro­wa­dzi­ła nie­le­gal­ny obrót wa­lu­ta­mi, to zna­czy sku­po­wa­ła i sprze­da­wa­ła do­la­ry ame­ry­kań­skie, a także inne wa­lu­ty wy­mie­nial­ne i bony do­la­ro­we PeKaO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cinquecento

[czy­taj: czin­kłe­czen­to] epoka doj­rza­łe­go re­ne­san­su i ma­nie­ryz­mu w kul­tu­rze wło­skiej XVI wieku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cinte

Cen­trum In­for­ma­cji Na­u­ko­wej, Tech­nicz­nej i Eko­no­micz­nej


Źródła:

SJP.pl

Cinto

[czy­taj: czin­to] naj­wyż­szy szczyt Kor­sy­ki


Źródła:

SJP.pl

Cinzano

[czy­taj: czin­za­no] ro­dzaj wło­skie­go wer­mu­tu, wzmac­nia­ne­go wina do­pra­wio­ne­go zio­ła­mi


Cin­za­no – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Pie­mont, w pro­win­cji Turyn.

We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ło 331 osób, 55,2 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cinéma-Vérité

Cinéma-vérité (pl. "kino praw­dy") – nurt w fil­mie do­ku­men­tal­nym, roz­wi­ja­ją­cy się w la­tach 60. XX wieku we Fran­cji, zbli­żo­ny do ame­ry­kań­skie­go kina bez­poś­red­nie­go. Nazwa nurtu od­wo­łu­je się do Kino-Praw­dy, cyklu kro­nik fil­mo­wych two­rzo­nych przez Dżigę Wier­to­wa w la­tach 20. XX wieku w ZSRR. Twór­cą ruchu był re­ży­ser i et­no­graf Jean Rouch. Za pier­wszy film "ci­ne­ma vérité" ucho­dzi "Kro­ni­ka jed­ne­go lata" (1961) Jeana Ro­u­cha i Ed­ga­ra Mo­ri­na.


Źródła:

Wikipedia

Cioch

cioch wzo­rzy­sty - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ciochowice

Cio­cho­wi­ce (niem. "Cio­cho­witz", 1936-1945 "Stil­le­nort") – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie gli­wic­kim, w gmi­nie To­szek.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Ka­ta­rzy­ny Alek­san­dryj­skiej w Tosz­ku.


Źródła:

Wikipedia

Ciocia

z sym­pa­tią o ciot­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sio­stra matki

 (1.2) sio­stra ojca

 (1.3) w szer­szym zna­cze­niu także żona wujka lub stryj­ka


Cio­cia (ciot­ka) – współ­cze­śnie nazwa re­la­cji ro­dzin­nej za­cho­dzą­cej w sto­sun­ku do krew­nej, która jest sio­strą matki lub ojca albo żoną brata matki lub ojca. Cza­sa­mi "cio­cią" na­zy­wa się rów­nież każdą dal­szą krew­ną lub po­wi­no­wa­tą wyż­sze­go po­ko­le­nia. Mężem cioci jest wujek lub wuj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciociny

na­le­żą­cy do cioci, do­ty­czą­cy cioci


Źródła:

SJP.pl

Ciociosan

marka wer­mu­tów i win aro­ma­ty­zo­wa­nych zio­ła­mi


Cio­cio­san – marka wina buł­gar­skie­go, wer­mut.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciociunia

zdrob­nie­nie od: ciot­ka; cio­tu­leń­ka, cio­tu­nia, cio­tecz­ka, cio­tu­sień­ka, cio­tu­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ciot­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciok

naz­wi­sko


skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju mę­sko­rze­czo­we­go

 (1.1) = Cen­trum In­for­ma­cji o Książ­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciompi

[czy­taj: czom­pi] ro­bot­ni­cy z Flo­ren­cji, któ­rzy w XIV wieku wznie­ci­li pow­sta­nie


Źródła:

SJP.pl

Ciongiym

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cią­gle, cały czas


Źródła:

Wiktionary

Cioranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cio­rać.


Źródła:

Wiktionary

Ciorać

1. po­tocz­nie: grać w gry kom­pu­te­ro­we; gier­czyć;
2. gwa­ro­wo:
a) sunąć po po­dło­dze, po­nie­wie­rać;
b) dźwi­gać, ta­szczyć;
c) cięż­ko pra­co­wać; ha­ro­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. włó­czyć po po­dło­dze, po­nie­wie­rać

 (1.2) góry. ta­szczyć, dźwi­gać, sunąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cios

1. silne ude­rze­nie;
2. przy­kre, bo­les­ne wy­da­rze­nie; nie­szczę­ście;
3. ka­mien­ny blok uży­wa­ny jako ma­te­riał bu­dow­la­ny;
4. zbiór szcze­lin i pę­knięć w ska­łach pow­sta­łych na sku­tek wie­trze­nia lub ru­chów tek­to­nicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ude­rze­nie albo cię­cie czę­ścią ciała lub na­rzę­dziem

 (1.2) blok ka­mien­ny lub drew­nia­ny

 (1.3) ne­ga­tyw­ny sku­tek wy­war­ty na uczu­ciach, ocze­ki­wa­niach itd.

 (1.4) wstrząs lub zły obrót spraw

 (1.5) zool. sie­kacz sło­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciosa

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych


Ciosa ("Pe­le­cus cul­tra­tus") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych (Cy­pri­ni­dae), je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Pe­le­cus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciosak

na­rzę­dzie ka­mie­niar­skie słu­żą­ce do cio­sa­nia mięk­kich ka­mie­ni


Źródła:

SJP.pl

Ciosanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cio­sać.


Źródła:

Wiktionary

Ciosaniec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ciosać

obra­biać drew­no, ka­mień za po­mo­cą sie­kie­ry, młota itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) obra­biać ka­mień lub drew­no róż­ne­go ro­dza­ju na­rzę­dzia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciosek

naz­wi­sko


Cio­sek – część wsi Obo­do­wo w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, w gmi­nie Sośno.

W la­tach 1975–1998 Cio­sek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciosna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. na­cię­cie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ciosowy

przy­miot­nik od: cios


Źródła:

SJP.pl

Ciosła

dawne sło­wiań­skie na­rzę­dzie do obrób­ki drew­na, uży­wa­ne je­szcze nie­kie­dy do żło­bie­nia nie­cek i koryt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. na­rzę­dzie słu­żą­ce do obrób­ki drew­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciota

1. czło­wiek czę­sto na­rze­ka­ją­cy, nie­u­dacz­nik
2. po­spo­li­cie: ho­mo­sek­su­a­li­sta
3. po­spo­li­cie: mie­siącz­ka
4. zgru­bie­nie: ciot­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­gard. ho­mo­sek­su­a­li­sta, zwła­szcza za­cho­wu­ją­cy się w spo­sób nad­mier­nie ek­spre­syw­ny i sfe­mi­ni­zo­wa­ny; także każdy znie­wie­ścia­ły męż­czyz­na

 (1.2) środ. eufem. mie­siącz­ka

 (1.3) daw. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się wróż­biar­stwem i le­cze­niem lud­no­ści;

 (1.4) daw. sio­stra matki, ciot­ka

 (1.5) pot. obraź. ko­bie­ta zła, brzyd­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciotczany

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. cio­tecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Ciotczony

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. cio­tecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Ciotczyny

przy­miot­nik

 (1.1) na­le­żą­cy do ciot­ki, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ciot­ki


Źródła:

Wiktionary

Ciotczysko

zgru­bie­nie od: ciot­ka; żar­to­bli­wie o ciot­ce


Źródła:

SJP.pl

Cioteczka

zdrob­nie­nie od: ciot­ka; cio­tu­leń­ka, cio­tu­nia, cio­ciu­nia, cio­tu­sień­ka, cio­tu­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: ciot­ka


Cio­tecz­ka ( Tetička) – cze­ski czar­no-biały film ko­me­dio­wy w re­ży­se­rii Mar­ti­na Friča, zre­a­li­zo­wa­ny w 1941 w Pro­tek­to­ra­cie Czech i Moraw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cioteczny

spo­krew­nio­ny w linii dal­szej, przez ciot­kę lub wujka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy cioci, zwią­za­ny z cio­cią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciotka

sio­stra albo ku­zyn­ka matki lub ojca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sio­stra matki

 (1.2) sio­stra ojca

 (1.3) pot. żona wuja

 (1.4) pot. żona stry­ja

 (1.5) pot. ku­zyn­ka matki lub ojca

 (1.6) pot. mie­siącz­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciotkowaty

1. pe­dal­ski, ge­jo­wa­ty, cio­tow­ski, ge­jow­ski, cio­to­wa­ty; po­gard­li­wie:
a) przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem lub za­cho­wa­niem ho­mo­sek­su­a­li­stę;
b) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ho­mo­sek­su­a­li­sty;
2. po­tocz­nie:
a) przy­po­mi­na­ją­cy doj­rza­łą ko­bie­tę;
b) przy­po­mi­na­ją­cy styl cha­rak­te­ry­stycz­ny dla doj­rza­łej ko­bie­ty


Źródła:

SJP.pl

Ciotowaty

pe­dal­ski, ge­jo­wa­ty, cio­tow­ski, ge­jow­ski; po­gard­li­wie:
1. przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem lub za­cho­wa­niem ho­mo­sek­su­a­li­stę;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ho­mo­sek­su­a­li­sty


przy­miot­nik

 (1.1) znie­wie­ścia­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciotowski

→ ciota; cio­to­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Ciotuchna

zdrob­nie­nie od: cio­cia


Źródła:

SJP.pl

Ciotula

zdrob­nie­nie od: ciot­ka; cio­tu­leń­ka, cio­tu­nia, cio­tecz­ka, cio­tu­sień­ka, cio­ciu­nia


Źródła:

SJP.pl

Ciotuleńka

zdrob­nie­nie od: ciot­ka; cio­tu­la, cio­tu­nia, cio­tecz­ka, cio­tu­sień­ka, cio­ciu­nia


Źródła:

SJP.pl

Ciotunia

zdrob­nie­nie od: ciot­ka; cio­tu­la, cio­tu­leń­ka, cio­tecz­ka, cio­tu­sień­ka, cio­ciu­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ciota


Cio­tu­nia. Ko­me­dia w trzech ak­tach, wier­szem – trzy­ak­to­wa ko­me­dia Alek­san­dra Fre­dry z lat 1833–1834.

Do­kład­na data pow­sta­nia ut­wo­ru nie jest znana, przyj­mu­je się jed­nak, że ko­me­dia praw­do­po­dob­nie pow­sta­ła w la­tach 1833–1834. Pra­pre­mie­ra sztu­ki od­by­ła się 16 czerw­ca 1834 we Lwo­wie, w War­sza­wie wy­sta­wio­no ją 9 maja 1858, zaś w Kra­ko­wie 6 paź­dzier­ni­ka 1866.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciotusieńka

zdrob­nie­nie od: ciot­ka; cio­tu­la, cio­tu­nia, cio­tecz­ka, cio­tu­leń­ka, cio­ciu­nia


Źródła:

SJP.pl

Ciołczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciołek

1. po­tocz­nie o kimś nie­roz­gar­nię­tym, ogra­ni­czo­nym, faj­tła­pie
2. rocz­ny by­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) rocz­ny by­czek

 (1.2) po­gard. nie­zbyt in­te­li­gent­na osoba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciołkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciołkosz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciołkowo

Cioł­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie Kro­bia.

Wieś Czioł­ko­wo po­ło­żo­na była w 1581 roku w po­wie­cie ko­ściań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kröben (krob­skim) w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Ciołkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cioś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cip

wyraz, pow­ta­rza­ny wie­lo­krot­nie, uży­wa­ny w celu przy­wo­ła­nia kur


wy­krzy­knik

 (1.1) …słu­żą­cy do na­wo­ły­wa­nia kur, kur­cząt

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od cipa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cip-Cip

po­tocz­nie: wy­krzy­knik uży­wa­ny w celu przy­wo­ła­nia ptact­wa do­mo­we­go do miej­sca, w któ­rym znaj­du­je się mó­wią­cy


Źródła:

SJP.pl

Cipa

wul­gar­nie o ko­bie­cie, kimś nie­po­rad­nym lub żeń­skim na­rzą­dzie mo­czo­wo-płcio­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. (daw­niej gwara.) żeń­ski na­rząd roz­rod­czy

 (1.2) wulg. po­gard­li­wie o ko­bie­cie

 (1.3) wulg. o oso­bie nie­za­rad­nej

 (1.4) gwara. kura


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cipci-Rypci

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) grub. he­te­ro­sek­su­al­ny sto­su­nek płcio­wy


Źródła:

Wiktionary

Cipcia

pie­szczot­li­wie:
a) żeń­ski organ płcio­wy; pipka, cipka;
b) dziew­czy­na, zwła­szcza drob­na


Źródła:

SJP.pl

Cipeczka

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pu­sia, ci­pul­ka, cipka, cip­cia, ci­peń­ka, ci­pusz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrob­nie­nie od|cipa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cipek

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pu­sia, ci­pecz­ka, ci­pul­ka, cip­cia


Źródła:

SJP.pl

Cipeusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) znie­wie­ścia­ły męż­czyz­na


Źródła:

Wiktionary

Cipeńka

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pu­sia, ci­pul­ka, cipka, cip­cia, ci­pecz­ka, ci­pusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Cipka

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pu­sia, ci­pecz­ka, ci­pul­ka, cip­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pieszcz. młoda kura

 (1.2) posp. żeń­ski organ płcio­wy

 (1.3) posp. pieszcz. ko­bie­ta, szcze­gól­nie drob­na i niska

 (1.4) posp. obraź. ko­bie­ta uz­na­wa­na za nie­zbyt mądrą i trak­to­wa­na głów­nie jako obiekt za­in­te­re­so­wań sek­su­al­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cipkarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) góry. ko­ron­kar­stwo


Źródła:

Wiktionary

Cipki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dawny przy­sió­łek wsi Suche w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w gmi­nie Po­ro­nin;


Cipki – dawna część wsi Suche w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ta­trzań­skim, w gmi­nie Po­ro­nin.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cipkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z cipką, do­ty­czą­cy cipki


Źródła:

Wiktionary

Cipowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. wa­gi­nal­ny sto­su­nek płcio­wy


Źródła:

Wiktionary

Cipowatość

→ ci­po­wa­ty


Patrz:cipowaty

Źródła:

SJP.pl

Cipowaty

wul­gar­nie: śla­ma­zar­ny, nie­zdar­ny, nie­u­dol­ny; cia­po­wa­ty, ofer­mo­wa­ty, ciap­cio­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Cipowy

przy­miot­nik

 (1.1) wulg. zwią­za­ny z cipą, do­ty­czą­cy cipy


Źródła:

Wiktionary

Cipoń

po­tocz­nie: nie­do­łę­ga, ła­ma­ga, faj­tła­pa


Źródła:

SJP.pl

Cipsko

wul­gar­nie o ko­bie­cym łonie, żeń­skim na­rzą­dzie mo­czo­wo-płcio­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. od: cipa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cipulka

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pu­sia, ci­pecz­ka, cipka, cip­cia, ci­peń­ka, ci­pusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Cipunia

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pul­ka, ci­pu­sia, ci­pecz­ka, cipka, cip­cia, ci­peń­ka, ci­pusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Cipusia

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pul­ka, ci­pecz­ka, cipka, cip­cia, ci­peń­ka, ci­pusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Cipuszek

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pu­sia, ci­pul­ka, cipka, cip­cia, ci­pecz­ka, ci­peń­ka


Źródła:

SJP.pl

Cipuszka

zdrob­nie­nie od: cipa; ci­pu­nia, ci­pu­sia, ci­pul­ka, cipka, cip­cia, ci­pecz­ka, ci­peń­ka


Źródła:

SJP.pl

Circa

[czy­taj: c-irka] mniej wię­cej, około, w przy­bli­że­niu


przy­i­mek

 (1.1) około, w przy­bli­że­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Circarama

[czy­taj: cir­ka­ra­ma] jedna z tech­nik filmu pa­no­ra­micz­ne­go opar­ta na jed­no­czes­nej pro­jek­cji obra­zu z je­de­na­stu taśm fil­mo­wych na ko­li­sty ekran ota­cza­ją­cy wi­dow­nię; cir­ka­ra­ma


Źródła:

SJP.pl

Circe

[czy­taj: kirke] Kirke, Cyrce;
1. w mi­to­lo­gii grec­kiej: córka He­lio­sa, cza­ro­dziej­ka z wyspy Ajaja;
2. prze­no­śnie: cza­ro­dziej­ka, uwo­dzi­ciel­ka, femme fa­ta­le


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cirkarama

[czy­taj: c-ir­ka­ra­ma] jedna z tech­nik filmu pa­no­ra­micz­ne­go opar­ta na jed­no­czes­nej pro­jek­cji obra­zu z je­de­na­stu taśm fil­mo­wych na ko­li­sty ekran ota­cza­ją­cy wi­dow­nię; cir­ca­ra­ma


Źródła:

SJP.pl

Cirocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cirpieć

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. tęs­knić, wy­cze­ki­wać


Źródła:

Wiktionary

Cirrocumulus

[czy­taj: c-ir­ro­ku­mu­lus] chmu­ra kłę­bia­sto-pie­rza­sta zło­żo­na z krysz­tał­ków lodu, nie po­wo­du­ją­ca opa­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) me­te­o­rol. ro­dzaj chmu­ry, kłę­bia­sto-pie­rza­sta chmu­ra wy­so­kie­go pię­tra;


Cir­ro­cu­mu­lus ["łac."] (Cc) – chmu­ry pię­tra wy­so­kie­go ro­dzaj kłę­bia­sto-pie­rza­ste. Małe, białe płat­ki lub kłęb­ki czę­sto uło­żo­ne w sze­re­gi – tzw. „ba­ran­ki”, któ­rych po­szcze­gól­ne ele­men­ty mają roz­miar ką­to­wy po­ni­żej jed­ne­go stop­nia. Chmu­ry Cir­ro­cu­mu­lus nie dają opadu do­cie­ra­ją­ce­go do po­wierzch­ni ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cirrostratus

[czy­taj: c-ir­ro­stra­tus] chmu­ra war­stwo­wo-pie­rza­sta skła­da­ją­ca się głów­nie z krysz­tał­ków lodu, nie po­wo­du­ją­ca opa­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) me­te­o­rol. chmu­ra w po­sta­ci przej­rzy­stej, mgli­stej i czę­sto pra­wie nie­wi­docz­nej za­sło­ny, nie daje opa­dów;


Cir­ro­stra­tus (Cs, chmu­ra war­stwo­wo-pie­rza­sta) – chmu­ra w po­sta­ci przej­rzy­stej, mgli­stej i czę­sto pra­wie nie­wi­docz­nej za­sło­ny, nie daje opa­dów. Skła­da się głów­nie z krysz­tał­ków lodu w kształ­cie bla­szek. Czę­sto po­wo­du­je pow­sta­wa­nie zja­wi­ska halo wokół Słoń­ca oraz Księ­ży­ca, cza­sa­mi je­dy­nie halo jest jej wy­raź­nym ob­ja­wem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cirrus

[czy­taj: c-irrus] chmu­ra zło­żo­na z krysz­tał­ków lodu, nie po­wo­du­ją­ca opa­dów; chmu­ra pie­rza­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. ro­dzaj chmu­ry pie­rza­stej pię­tra wy­so­kie­go – biała, w po­sta­ci pa­se­mek lub kłacz­ków, nie­po­wo­du­ją­ca opa­dów;


Cir­rus (Ci) – chmu­ra pie­rza­sta. Na­le­ży do chmur wy­so­kich, zbu­do­wa­nych z krysz­tał­ków lodu. Chmu­ry pię­tra wy­so­kie­go wy­stę­pu­ją w gór­nej tro­pos­fe­rze. Pod­sta­wa chmur pie­rza­stych może wy­stą­pić po­wy­żej wy­so­ko­ści o tem­pe­ra­tu­rze po­wie­trza 0 °C, wyżej w at­mos­fe­rze tro­pi­kal­nej, niżej w ob­sza­rach po­lar­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciruk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cis

mały krzew lub drze­wo z ro­dzi­ny ci­so­wa­tych o łu­szczą­cej się korze, igla­ste, chro­nio­ne, o czer­wo­na­wym, bar­dzo trwa­łym drew­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­so­wa­tych;

 (1.2) gw-pl|Ostródz­kie,Olsz­tyn. dendr. mo­drzew

 (1.3) bar­dzo trwa­łe, czer­wo­na­we drew­no z cisa (1.1), ce­nio­ne w sto­lar­stwie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) muz. dźwięk c pod­wyż­szo­ny o pół­ton;

przy­miot­nik

 (3.1) chem. o izo­me­rze: z pod­staw­ni­ka­mi po tej samej stro­nie pła­szczyz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cis-Dur

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. gama lub to­na­cja du­ro­wa za­czy­na­ją­ca się od dźwię­ku cis (w za­pi­sie nu­to­wym z sied­mio­ma krzy­ży­ka­mi)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) muz. akord du­ro­wy opar­ty na to­ni­ce to­na­cji Cis-dur (1.1)


Cis-dur – gama mu­zycz­na opar­ta na skali du­ro­wej, któ­rej to­ni­ką jest cis. Gama Cis-dur za­wie­ra dźwię­ki: cis, dis, eis, fis, gis, ais, his. To­na­cja Cis-dur za­wie­ra sie­dem krzy­ży­ków.

Po­krew­ną jej mo­lo­wą to­na­cją pa­ra­lel­ną jest ais-moll, jed­no­i­mien­ną mo­lo­wą – cis-moll.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cis-Moll

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. gama lub to­na­cja mo­lo­wa za­czy­na­ją­ca się od dźwię­ku cis (w za­pi­sie nu­to­wym z czte­re­ma krzy­ży­ka­mi)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) muz. akord mo­lo­wy opar­ty na to­ni­ce to­na­cji cis-moll (1.1)


cis-moll – gama mu­zycz­na opar­ta na skali mo­lo­wej, któ­rej to­ni­ką jest cis. Gama cis-moll w od­mia­nie na­tu­ral­nej (eol­skiej) za­wie­ra dźwię­ki: cis, dis, e, fis, gis, a, h. Zapis to­na­cji cis-moll za­wie­ra czte­ry krzy­ży­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cisa

mały krzew lub drze­wo z ro­dzi­ny ci­so­wa­tych o łu­szczą­cej się korze, igla­ste, chro­nio­ne, o czer­wo­na­wym, bar­dzo trwa­łym drew­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w środ­ko­wej Eu­ro­pie, le­wo­stron­ny do­pływ Du­na­ju;


Cisa ( Tisza, Тиса, Tisa, Tisa, Тиса, Theiß) – rzeka w środ­ko­wej Eu­ro­pie, le­wo­stron­ny do­pływ Du­na­ju. Dłu­gość wy­no­si 966 km (201 km na Ukra­i­nie, 597 km na Wę­grzech, 168 km w Ser­bii; przed re­gu­la­cją – 1419 km), po­wierzch­nia zlew­ni – 157 218 km², śred­ni prze­pływ u uj­ścia – 776 m³/s.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cisak

koń maści ci­sa­wej - jas­no­gnia­dej, kasz­ta­no­wa­tej


Źródła:

SJP.pl

Cisalpejski

[czy­taj: c-isal­pej­ski] po­ło­żo­ny na po­łud­nie od Alp; ci­sal­piń­ski, cy­sal­piń­ski, cy­sal­pej­ski


Źródła:

SJP.pl

Cisalpiński

[czy­taj: c-isal­piań­ski] po­ło­żo­ny na po­łud­nie od Alp; ci­sal­pej­ski, cy­sal­pej­ski, cy­sal­piń­ski


Źródła:

SJP.pl

Cisaprid

zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny jako lek zwięk­sza­ją­cy mo­to­ry­kę prze­wo­du po­kar­mo­we­go; cy­za­pryd


Źródła:

SJP.pl

Cisawica

przew­le­kła cho­ro­ba spo­wo­do­wa­na nie­do­czyn­no­ścią nad­ner­czy, ob­ja­wia­ją­ca się m.in. wy­ni­szcze­niem or­ga­niz­mu i bru­nat­ny­mi pla­ma­mi na skó­rze i ślu­zów­kach; cho­ro­ba Ad­di­so­na


Źródła:

SJP.pl

Cisawy

ma­ją­cy barwę drew­na cisu, czer­wo­no­bru­nat­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zwła­szcza o sier­ści konia: czer­wo­no­bru­nat­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) koń o ci­sa­wej (1.1) sier­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cisański

→ Cisa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Cisą, do­ty­czą­cy Cisy


Patrz:Cisa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cisco

[czy­taj: s-isko] ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo in­for­ma­tycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Cisecki

przy­miot­nik od: Cisek


Źródła:

SJP.pl

Cisek

1. rzeka w Pol­sce, do­pływ Odry;
2. wieś i gmina w Pol­sce


Zo­bacz też: Cisek w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Cisek (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Czis­sek, w la­tach 1934-1945 "Frie­de­nau") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie kę­dzie­rzyń­sko-ko­ziel­skim, w gmi­nie Cisek. Sie­dzi­ba gminy Cisek.

W la­tach 1975–1998 wieś po­ło­żo­na była w ów­czes­nym wo­je­wództ­wie opol­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cisewo

Ci­se­wo ( Zim­mer­manns­horst) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Ko­by­lan­ka, le­żą­ca 5 km na pół­noc­ny wschód od Ko­by­lan­ki i 11 km na pół­noc­ny za­chód od Star­gar­du.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cisgender

[czy­taj: c-is­dżen­der] psy­chicz­ne iden­ty­fi­ko­wa­nie się z płcią stwier­dzo­ną przy na­ro­dzi­nach na pod­sta­wie cech bio­lo­gicz­nych; cispł­cio­wość, cis­sek­su­a­lizm, cis­sek­su­al­ność


Źródła:

SJP.pl

Cisgenderowy

[czy­taj: c-is­dżen­de­ro­wy] śro­do­wi­sko­wo: iden­ty­fi­ku­ją­cy się z płcią stwier­dzo­ną przy na­ro­dzi­nach na pod­sta­wie cech bio­lo­gicz­nych; cis­gen­de­rycz­ny, cispł­cio­wy, cis­sek­su­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Cisiec

Ci­siec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ży­wiec­kim, w gmi­nie Wę­gier­ska Górka.

W 1595 roku wieś po­ło­żo­na w po­wie­cie ślą­skim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go była włas­no­ścią kasz­te­la­na są­dec­kie­go Krzysz­to­fa Ko­mo­row­skie­go.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ci­siec, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Wę­gier­ska Górka. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa biel­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Cisieński

→ Cisna (wieś w Pol­sce); ci­śniań­ski


Źródła:

SJP.pl

Cisina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbio­ro­wi­sko cisów; ci­so­wy las; wszyst­kie cisy ros­ną­ce w danym miej­scu


Źródła:

Wiktionary

Cisiojanus

[czy­taj: c-iso­ja­nus] wier­szo­wa­ny ka­len­darz ko­ściel­ny, uży­wa­ny od XII wieku; ciz­jo­ja­nus; cyz­jo­jan


Źródła:

SJP.pl

Cisis

[czy­taj: c-is-is] dźwięk c pod­wyż­szo­ny o dwa pół­to­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. dźwięk c pod­wyż­szo­ny o cały ton;


."

Dźwię­ki cisis na pię­cio­li­nii. W ko­lej­no­ści: cisis¹, cisis², Cisis, cisis°.

Cisis – dźwięk, któ­re­go czę­stot­li­wość dla cisis¹ wy­no­si około 293,7 Hz. Jest to pod­wyż­szo­ny za po­mo­cą pod­wój­ne­go krzy­ży­ka dźwięk c. Dźwię­ki en­har­mo­nicz­nie rów­no­waż­ne to: d i eses.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cisjordania

[czy­taj: c-isjor­da­nia] prze­sta­rza­ła nazwa Za­chod­nie­go Brze­gu Jor­da­nu


Źródła:

SJP.pl

Cisjordański

→ Ci­sjor­da­nia [czy­taj: c-isjor­dań­ski]


Źródła:

SJP.pl

Ciska

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: ci­skać


Źródła:

Wiktionary

Ciskacz

ro­bot­nik zaj­mu­ją­cy się tran­spor­tem węgla w ko­pal­ni; wozak


Źródła:

SJP.pl

Ciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Ciskanka

dawna gra po­le­ga­ją­ca na rzu­ca­niu mo­ne­ty i zga­dy­wa­niu, którą stro­ną upad­nie do góry


Źródła:

SJP.pl

Ciskać

1. rzu­cać z uży­ciem dużej siły; mio­tać;
2. o sło­wach: wy­po­wia­dać w dużym gnie­wie; rzu­cać;
3. ci­skać się:
a) zło­ścić się, rzu­cać się w gnie­wie;
b) mio­tać się w ja­kiejś zam­knię­tej prze­strze­ni, po­mie­szcze­niu


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. cis­nąć)

 (1.1) rzu­cać z uży­ciem dużej siły

 (1.2) o sło­wach: wy­po­wia­dać w gnie­wie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ci­skać się (dk. cis­nąć się)

 (2.1) zło­ścić się, rzu­cać się w gnie­wie

 (2.2) mio­tać się w ja­kiejś zam­knię­tej prze­strze­ni, po­mie­szcze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciskowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cisna

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś gmin­na w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie le­skim;


Cisna – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie le­skim, w gmi­nie Cisna; sie­dzi­ba gminy Cisna. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład so­łect­wa Cisna wcho­dzą: osada Hab­kow­ce oraz wsie Doł­ży­ca i Buk.

Wieś po­ło­żo­na jest w Bie­szcza­dach w do­li­nie So­lin­ki przy skrzy­żo­wa­niu dróg wo­je­wódz­kich nr 893 i 897. Od paź­dzier­ni­ka 1939 do sierp­nia 1944 roku wieś była sie­dzi­bą urzę­du gminy w po­wie­cie sa­noc­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cisnąć

1. rzu­cić z uży­ciem dużej siły;
2. po­zbyć się cze­goś;
3. o sło­wach: wy­po­wie­dzieć w dużym gnie­wie; rzu­cić;
4. cis­nąć się - paść na coś z dużą siłą; rzu­cić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ci­skać)

 (1.1) zob. ci­skać.

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) ści­skać, wy­wie­rać na­cisk

 (2.2) o ubra­niu: uwie­rać, pić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny cis­nąć się (ndk. ci­skać się)

 (3.1) zob. ci­skać się.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny cis­nąć się (dk. brak)

 (4.1) prze­by­wać w cias­nym tłu­mie

 (4.2) o my­ślach, sło­wach: mi­mo­wol­nie na­su­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cisowate

ro­dzi­na drzew i krze­wów igla­stych wy­stę­pu­ją­cych na pół­ku­li pół­noc­nej z wy­jąt­kiem Afry­ki, na ogół dwu­pien­nych, o drew­nie po­zba­wio­nym ży­wi­cy; na­le­żą tu m.in. cis po­spo­li­ty i to­re­ja


Ci­so­wa­te ("Ta­xa­ce­ae" Gray) – ro­dzi­na drzew i krze­wów igla­stych z rzędu cy­pry­sow­ców. Obej­mu­je 6 ro­dza­jów z 28 ga­tun­ka­mi wy­stę­pu­ją­cy­mi w Eu­raz­ji, Afry­ce pół­noc­nej, Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Środ­ko­wej oraz na Nowej Ka­le­do­nii. W Pol­sce je­dy­nym ro­dzi­mym przed­sta­wi­cie­lem ro­dzi­ny jest cis po­spo­li­ty ("Taxus bac­ca­ta").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cisowaty

o ce­chach ci­so­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Cisowce

rząd ro­ślin igla­stych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cisowianin

miesz­ka­niec Ci­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Cisowianka

1. miesz­kan­ka Ci­so­wa;
2. marka wody mi­ne­ral­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cisowiec

1. przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin igla­stych;
2. mi­secz­nik ci­so­wiec - ga­tu­nek plusk­wia­ka, szkod­nik cisu


Ci­so­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie le­skim, w gmi­nie Ba­li­gród. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pier­wsza wzmian­ka o ist­nie­niu osady po­cho­dzi z roku 1552. Li­czy­ła wów­czas 17 go­spo­darstw i funk­cjo­no­wał na jej te­re­nie młyn. Pier­wot­nie nazwa wsi brzmia­ła Thi­so­wiecz (1552 r.) i Cisów (1553 r.), a nazwa Ci­so­wiec po­ja­wi­ła się do­pie­ro w do­ku­men­tach z roku 1567.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cisownica

Ci­sow­ni­ca (cz. "Ti­sov­ni­ce", niem. "Ze­is­lo­witz") – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim, w gmi­nie Go­le­szów. Wieś leży w hi­sto­rycz­nych gra­ni­cach re­gio­nu Ślą­ska Cie­szyń­skie­go. Po­wierzch­nia so­łect­wa wy­no­si 959,67 ha, a licz­ba lud­no­ści 1736, co daje gę­stość za­lud­nie­nia równą 180,9 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Cisowo

Ci­so­wo (do 1945 niem. "Zizow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie sła­wień­skim, w gmi­nie Dar­ło­wo. We­dług da­nych z 28 wrze­śnia 2009 roku wieś miała 323 sta­łych miesz­kań­ców.

W po­bli­żu wsi znaj­du­je się elek­trow­nia wia­tro­wa.


Źródła:

Wikipedia

Cisowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cisowy

przy­miot­nik od: cis


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z cisa

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści cisa

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią cisa


Ci­so­wy (kaszb. "Cisowë") – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Osiek.

Wieś wcho­dzi w skład so­łect­wa "Bu­ko­wi­ny".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cispłciowość

[czy­taj: c-ispł­cio­wość] psy­chicz­ne iden­ty­fi­ko­wa­nie się z płcią stwier­dzo­ną przy na­ro­dzi­nach na pod­sta­wie cech bio­lo­gicz­nych; cis­gen­der, cis­sek­su­a­lizm, cis­sek­su­al­ność


Cispł­cio­wość ( cis­gen­der, od cis- – "po tej samej stro­nie (cze­goś)" i gen­der – płeć spo­łecz­no-kul­tu­ro­wa) lub cis­sek­su­a­lizm ("se­xu­a­lis", „płcio­wy”), czę­sto w skró­cie: cis – spój­ność po­mię­dzy czy­jąś płcią przy­pi­sa­ną przy na­ro­dzi­nach a jego toż­sa­mo­ścią płcio­wą; cis męż­czyź­ni i cis ko­bie­ty to „osoby nie­transpł­cio­we”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cispłciowy

[czy­taj: c-ispł­cio­wy] śro­do­wi­sko­wo: iden­ty­fi­ku­ją­cy się z płcią stwier­dzo­ną przy na­ro­dzi­nach na pod­sta­wie cech bio­lo­gicz­nych; cis­sek­su­al­ny, cis­gen­de­ro­wy, cis­gen­de­rycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go toż­sa­mość płcio­wa jest zgod­na z płcią usta­lo­ną przy uro­dze­niu na pod­sta­wie cech bio­lo­gicz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cisseksualizm

[czy­taj: c-is­sek­su­a­lizm] psy­chicz­ne iden­ty­fi­ko­wa­nie się z płcią stwier­dzo­ną przy na­ro­dzi­nach na pod­sta­wie cech bio­lo­gicz­nych; cis­gen­der, cis­sek­su­al­ność, cispł­cio­wość


Źródła:

SJP.pl

Cisseksualny

[czy­taj: c-is­sek­su­al­ny] śro­do­wi­sko­wo: iden­ty­fi­ku­ją­cy się z płcią stwier­dzo­ną przy na­ro­dzi­nach na pod­sta­wie cech bio­lo­gicz­nych; cispł­cio­wy, cis­gen­de­ro­wy, cis­gen­de­rycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Cissus

[czy­taj: c-issus] ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych, li­czą­cy około 350 ga­tun­ków pną­czy z cie­plej­szych ob­sza­rów kuli ziem­skiej


Cis­sus, cisus ("Cis­sus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych. Liczy około 350 ga­tun­ków ros­ną­cych w stre­fie tro­pi­kal­nej na wszyst­kich kon­ty­nen­tach, z nie­licz­ny­mi przed­sta­wi­cie­la­mi w stre­fie kli­ma­tu podz­wrot­ni­ko­we­go. Są to ro­śli­ny przy­sto­so­wa­ne do życia w róż­nych śro­do­wi­skach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cista

[czy­taj: c-ista]
1. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji: kosz wi­kli­no­wy do prze­cho­wy­wa­nia żyw­no­ści i róż­nych dro­biaz­gów, w świą­ty­niach - przed­mio­tów obrzę­do­wych;
2. w sta­ro­żyt­nej Etru­rii i w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: ozdob­na pusz­ka do prze­cho­wy­wa­nia m.in. przy­bo­rów to­a­le­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Cistron

od­ci­nek łań­cu­cha DNA chro­mo­so­mu lub DNA bak­te­rii, wi­ru­sów; funk­cjo­nal­ny od­po­wied­nik genu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) genet. cy­stron;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cistronkowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu her­ba­tow­ców; her­ba­to­wa­te, ka­me­lio­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Cistronkowaty

o ce­chach ci­stron­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Cisural

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. pier­wsza, naj­star­sza epoka permu, trwa­ją­ca 299 – 270,6 mi­lio­nów lat temu; wczes­ny perm;


Ci­su­ral (ang. "Ci­su­ra­lian")

Nazwa epoki (od­dzia­łu) po­cho­dzi od po­łą­cze­nia ła­ciń­skie­go prze­drost­ka "cis" – "z tej stro­ny" oraz gór Ural. "Cis-Ural" zna­czy (w wol­nym tłu­ma­cze­niu) Prze­du­ra­le, eu­ro­pej­ska stro­na Uralu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cisuranowce

[czy­taj: c-isu­ra­now­ce] grupa pier­wiast­ków che­micz­nych, ak­ty­now­ców o licz­bie ato­mo­wej mniej­szej niż 92 (aktyn, tor i pro­tak­tyn)


Źródła:

SJP.pl

Cisuranowiec

[czy­taj: c-isu­ra­no­wiec] jeden z ak­ty­now­ców o licz­bie ato­mo­wej mniej­szej niż 92; aktyn, tor lub pro­tak­tyn


Źródła:

SJP.pl

Cisuranowy

→ ci­su­ra­now­ce [czy­taj: c-isu­ra­no­wy]


Źródła:

SJP.pl

Ciswestycyzm

[czy­taj: c-is­we­sty­cyzm] od­mia­na trans­we­sty­tyz­mu po­le­ga­ją­ca na ubie­ra­niu się w odzież ty­po­wą dla in­ne­go wieku bądź innej grupy spo­łecz­nej


Źródła:

SJP.pl

Cisza

1. brak ja­kich­kol­wiek od­gło­sów, dźwię­ków
2. stan at­mos­fe­ry bez wie­ją­ce­go wia­tru
3. wew­nętrz­ny spo­kój ducha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dźwię­ku

 (1.2) żegl. brak wia­tru

wy­krzy­knik

 (2.1) wez­wa­nie do uci­sze­nia się, mil­cze­nia, za­cho­wa­nia spo­ko­ju


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciszak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciszej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cicho


Źródła:

SJP.pl

Ciszek

po­tocz­nie: czło­wiek cichy, dzia­ła­ją­cy ukrad­kiem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ciszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciszkiem

po­tocz­nie: po cichu, milcz­kiem, po­ta­jem­nie; cich­cem, ci­cha­czem


Źródła:

SJP.pl

Ciszkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciszyca

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ciszyć

uci­szać, czy­nić ci­chym


Źródła:

SJP.pl

Cisówek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Cisło

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cit

[czy­taj: c-it] skrót od: Cor­po­ra­te In­co­me Tax - po­da­tek do­cho­do­wy od osób praw­nych


skró­to­wiec

 (1.1) = etymn|ang. Cor­po­ra­te In­co­me Tax → po­da­tek do­cho­do­wy od przed­się­biorstw


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Citalopram

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. chem. lek prze­ciw­de­pre­syj­ny i prze­ciw­lę­ko­wy, in­hi­bi­tor wy­chwy­tu zwrot­ne­go se­ro­to­ni­ny;


Nie mylić z: esci­ta­lo­pram.

Ci­ta­lo­pram (łac. "Ci­ta­lo­pra­mum") – lek prze­ciw­de­pre­syj­ny z grupy se­lek­tyw­nych in­hi­bi­to­rów wy­chwy­tu zwrot­ne­go se­ro­to­ni­ny (SSRI). Wpro­wa­dzo­ny do świa­to­we­go lecz­nict­wa w 1989 roku przez duń­ską firmę far­ma­ce­u­tycz­ną "H. Lund­beck" pod nazwą hand­lo­wą "Ci­pra­mil", w po­sta­ci bro­mo­wo­dor­ku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Citibank

Ci­ti­bank – bank na­le­żą­cy do kon­cer­nu usług fi­nan­so­wych Ci­ti­gro­up. Za­ło­żo­ny w 1812 jako "City Bank of New York", na­stęp­nie prze­mia­no­wa­ny na "First Na­tio­nal City Bank of New York". Po­sia­da 2649 pla­có­wek w 19 kra­jach, w tym 723 w Sta­nach Zjed­no­czo­nych oraz 1494 w Mek­sy­ku ob­słu­gi­wa­ne przez Ba­na­mex. Od­dzia­ły USA skon­cen­tro­wa­ne są w sze­ściu ob­sza­rach me­tro­po­li­tar­nych: Nowy Jork, Chi­ca­go, Los An­ge­les, San Fran­ci­sco, Wa­szyng­ton oraz Miami.


Źródła:

Wikipedia

Citizen

[czy­taj: s-iti­zen] ja­poń­ska marka ze­gar­ków i firma


Ci­ti­zen Watch Co., Ltd. ( シチズン時計株式会社, "Shi­chi­zun Tokei Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha") – ja­poń­skie przed­się­bior­stwo mię­dzy­na­ro­do­we z sie­dzi­bą w Nishitōkyō w aglo­me­ra­cji Tokio.

Jego po­cząt­ki się­ga­ją 1918 r., kiedy to pow­stał In­sty­tut "Sho­kos­ha" pro­wa­dzą­cy ba­da­nia nad pre­cy­zyj­ny­mi in­stru­men­ta­mi i przy­rzą­da­mi po­mia­ro­wy­mi, a prze­de wszyst­kim zaś cza­so­mie­rza­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Citko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Cito

[czy­taj: c-ito] pręd­ko, niez­włocz­nie; napis na re­cep­tach, zle­ce­niach badań ma­ją­cych zo­stać zre­a­li­zo­wa­ne niez­włocz­nie


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) szyb­ko, niez­włocz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Citroen

[czy­taj: s-itro­en lub c-itro­en] sa­mo­chód marki Citroën; Citroën


Źródła:

SJP.pl

Citroenka

[czy­taj: s-itro­en­ka lub c-itro­en­ka] po­tocz­nie: sa­mo­chód marki Citroën; Ci­tro­en


Źródła:

SJP.pl

Citroën

[czy­taj: s-itro­en lub c-itro­en] sa­mo­chód marki Citroën; Citroën


Citroën (wy­mo­wa:) – fran­cu­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów oso­bo­wych, raj­do­wych i do­staw­czych z sie­dzi­bą w Pa­ry­żu dzia­ła­ją­cy od 1919 roku. Wcho­dzi w skład mię­dzy­na­ro­do­we­go kon­cer­nu Stel­lan­tis.

Przed­się­bior­stwo ut­wo­rzył in­ży­nier André Gu­sta­ve Citroën (5 lu­te­go 1878 – 3 lipca 1935), który w cza­sie po­dró­ży przez Pol­skę nabył pa­tent na spo­sób wyt­wa­rza­nia ma­szy­ny do obrób­ki kół zę­ba­tych dasz­ko­wych. Logo marki przed­sta­wia wła­śnie za­zę­bie­nie dasz­ko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cittagong

[czy­taj: CItagong] mia­sto w Ban­gla­de­szu


Źródła:

SJP.pl

City

[czy­taj: s-ity albo s-iti] cen­trum biz­ne­su i hand­lu w wiel­kich mia­stach


City – cen­trum fi­nan­so­wo-hand­lo­we du­że­go mia­sta. An­giel­skie słowo wy­wo­dzi się z ła­ciń­skie­go okre­śle­nia "ci­vi­tas".

W an­giel­skiej tra­dy­cji "city" to mia­sto, w któ­rym znaj­du­je się ka­te­dra i mie­ści się sto­li­ca bi­skup­stwa, w odróż­nie­niu od "town", które ka­te­dry nie po­sia­da. For­mal­ny sta­tus "city" na­da­no także niek­tó­rym mia­stom nie­po­sia­da­ją­cym ka­te­dry. "City" pi­sa­ne wiel­ką li­te­rą od­no­si się zwy­kle do cen­trum fi­nan­so­wo-hand­lo­we­go Lon­dy­nu, które for­mal­nie na­zy­wa się City of Lon­don.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Citylight

[czy­taj: s-iti­lajt] podś­wiet­la­na re­kla­ma umie­szcza­na w naj­bar­dziej ruch­li­wych punk­tach mia­sta


Ci­ty­light (ang. "city" – mia­sto; "light" – świa­tło) – ro­dzaj ulicz­nej re­kla­my zew­nętrz­nej w po­sta­ci ta­blic ogło­sze­nio­wych, zaz­wy­czaj podś­wiet­la­nych, o nie­wiel­kich roz­mia­rach – zwy­kle 1,2 na 1,8 m. Umie­szcza się je w naj­bar­dziej uczę­szcza­nych miej­scach miast, ta­kich jak pa­sa­że hand­lo­we, stre­fy dla pie­szych, dwor­ce ko­le­jo­we, przy­stan­ki ko­mu­ni­ka­cji miej­skiej, par­kin­gi przed hi­per­mar­ke­ta­mi, par­kin­gi po­dziem­ne i ga­le­rie hand­lo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cité

[czy­taj: siTE]
1. we Fran­cji naj­star­sza dziel­ni­ca mia­sta;
2. wyspa na Sek­wa­nie, w cen­trum sta­re­go Pa­ry­ża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Citówka

po­tocz­nie: re­cep­ta lub ba­da­nie le­kar­skie przez­na­czo­ne do wy­ko­na­nia na cito (na­tych­miast, w pier­wszej ko­lej­no­ści)


Źródła:

SJP.pl

Ciuba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciuch

po­tocz­nie o ubra­niu (czę­ści ubra­nia)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stare, uży­wa­ne ubra­nie

 (1.2) pot. każde ubra­nie

wy­krzy­knik

 (2.1) dźwięk. dźwięk wy­da­wa­ny przez lo­ko­mo­ty­wę pa­ro­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciuchara

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. neol. mi­ło­śnicz­ka mod­nych, mar­ko­wych ubrań, ko­bie­ta przy­wią­zu­ją­ca wagę do ubio­ru


Źródła:

Wiktionary

Ciuchcia

żar­to­bli­wie o lo­ko­mo­ty­wie lub całej kolei pa­ro­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pie­szczot­li­wie o lo­ko­mo­ty­wie

 (1.2) lo­ko­mo­ty­wa słu­żą­ca za­ba­wie

 (1.3) pot. in­fant. po­ciąg


Ciuch­cia – pro­gram te­le­wi­zyj­ny dla dzie­ci emi­to­wa­ny w TVP1 od 5 paź­dzier­ni­ka 1990 do 16 czerw­ca 2000. Głów­ny­mi bo­ha­te­ra­mi pro­gra­mu byli pro­fe­sor Cie­kaw­ski (grany przez au­to­ra pro­gra­mu An­drze­ja Gra­bow­skie­go) oraz dwie ku­kieł­ki: Kul­fon, po­cho­dzą­cy z pla­ne­ty Kul­fo­cen­ta­u­ris (głosu uży­czył mu Mi­ro­sław Wie­przew­ski) i żaba Mo­ni­ka (Zbi­gniew Po­ręc­ki).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciuchland

po­tocz­nie: sklep z odzie­żą uży­wa­ną; ciu­cho­land, lum­peks, lum­pex, szma­teks, szmat­land, bu­blow­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. sklep z uży­wa­ną odzie­żą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciuchlandia

po­tocz­nie: sklep z odzie­żą uży­wa­ną; ciu­cho­land, ciuch­land, lum­peks, lum­pex, szma­teks, szmat­land


Źródła:

SJP.pl

Ciuchoholiczka

ko­bie­ta ku­pu­ją­ca bar­dzo czę­sto lub po­sia­da­ją­ca zbyt dużo ubrań


Źródła:

SJP.pl

Ciucholand

po­tocz­nie: sklep z odzie­żą uży­wa­ną; ciuch­land, lum­peks, lum­pex, szma­teks, szmat­land, bu­blow­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. sklep z uży­wa­ną odzie­żą;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciuchowy

przy­miot­nik od: ciuch


Źródła:

SJP.pl

Ciuchrać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Lwów. grać na in­stru­men­cie

 (1.2) daw. środ. uczn. grać na in­stru­men­cie w spo­sób niew­praw­ny, nie­u­dol­ny


Źródła:

Wiktionary

Ciuchy

1. po­tocz­nie: ubra­nia
2. tar­go­wi­sko, gdzie hand­lu­je się uży­wa­ną odzie­żą; tan­de­ta


Źródła:

SJP.pl

Ciucia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Pod­ha­le,Litwa,Gdów,Boch­nia,Ty­ko­cin,Sa­mo­ci­ce,Ło­pa­tow­szczyz­na,Jo­dło­wa,Ko­cie­wie,Msza­na Dolna,Czchów,Bił­go­raj,Ostrow­ce,Buj­wi­dze. pieszcz. pie­sek

 (1.2) gw-pl|Kramsk,Woź­ni­ki,Ada­mo­wo,Janki Młode. in­fant. świ­nia


Źródła:

Wiktionary

Ciuciak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Jan­ko­wi­ce Ryb­nic­kie,Kuź­nia Ra­ci­bor­ska,Prósz­ków,Stara Schod­nia,Litwa. pieszcz. pie­sek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Za­brze,Prósz­ków,Stara Schod­nia. in­fant. pier­wszy ząb mlecz­ny

 (2.2) gw-pl|Bełk. in­fant. palec wska­zu­ją­cy

 (2.3) gw-pl|Górny Śląsk. tępy nóż


Źródła:

Wiktionary

Ciucieczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Litwa. pieszcz. pie­sek


Źródła:

Wiktionary

Ciuciek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|gu­ber­nia au­gu­stow­ska,Ty­ko­cin,De­gu­cie,Ko­cie­wie,Kraj­na. pieszcz. pie­sek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Opocz­no. skwa­rek


Źródła:

Wiktionary

Ciucik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Suł­ków (po­wiat głub­czyc­ki),Biała Prud­nic­ka,Gol­czo­wi­ce (po­wiat brze­ski),Ra­do­sty­nia. pieszcz. pie­sek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Suł­ków (po­wiat głub­czyc­ki). pier­wszy ząb mlecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Ciuciubabka

1. dzie­cię­ca za­ba­wa po­le­ga­ją­ca na ła­pa­niu uczest­ni­ków za­ba­wy przez osobę z za­wią­za­ny­mi ocza­mi
2. bar­dzo nie­jas­na, zag­mat­wa­na sy­tu­a­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­ba­wa dzie­cię­ca, w któ­rej jeden z uczest­ni­ków z za­wią­za­ny­mi ocza­mi goni i pró­bu­je chwy­tać in­nych;

 (1.2) przen. sy­tu­a­cja, w któ­rej dzia­ła się bez wła­ści­we­go ro­zez­na­nia, na ślepo, po omac­ku


Ciu­ciu­bab­ka – za­ba­wa dzie­cię­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciuciurupa

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Lwów. nie­zda­ra, po­kra­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) gw-pl|Goł­dap. za­nied­ba­na ko­bie­ta


Źródła:

Wiktionary

Ciuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Ciukać

po­tocz­nie: lekko ude­rzać czymś ostrym


Źródła:

SJP.pl

Ciuknąć

po­tocz­nie: lekko ude­rzyć czymś ostrym


Źródła:

SJP.pl

Ciul

wul­gar­nie:
1. wyz­wi­sko uży­wa­ne w sto­sun­ku do męż­czyzn; skur­wy­syn, chuj;
2. czło­nek męski; fiut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) wulg., także. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. o męż­czyź­nie

 (1.2) łódź., gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. po­gard. ktoś nie­za­rad­ny

 (1.3) środ. więz., także. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. penis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Ciulać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ciul­nąć)

 (1.1) slang. wulg. kła­mać

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wulg. bić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) reg. (także gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski.) in­fant. mo­czyć się, sikać


Źródła:

Wiktionary

Ciuliczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od: ciu­lik

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. siu­siak


Źródła:

Wiktionary

Ciulik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od: ciul

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. siu­siak


Źródła:

Wiktionary

Ciulim

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. re­gio­nal­na le­low­ska po­tra­wa świą­tecz­na, ro­dzaj pla­ce­kac­ka przy­rzą­dza­ne­go na bazie ziem­nia­ków i mięsa;


Ciu­lim – po­tra­wa kuch­ni pol­skiej in­spi­ro­wa­na kuch­nią ży­dow­ską, bę­dą­ca od­po­wied­ni­kiem czu­len­tu.

Przy­rzą­dza­na z okaz­ji świąt na bazie ziem­nia­ków, mięsa i przy­praw. Danie spo­ży­wa­no w okre­sie Bo­że­go Na­ro­dze­nia i Wiel­ka­no­cy, co miało świad­czyć o dużej po­boż­no­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ciulka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. in­fant. siu­siak


Źródła:

Wiktionary

Ciulnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciul­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Ciulnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ciu­lać)

 (1.1) slang. wulg. do­ko­na­ny od|ciu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Ciuloczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. in­fant. siu­siak


Źródła:

Wiktionary

Ciulok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. in­fant. siu­siak


Źródła:

Wiktionary

Ciulowaty

wul­gar­nie: taki, jak u ciula; cia­maj­do­wa­ty, dur­no­wa­ty, śla­ma­zar­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciulowo

przy­słó­wek

 (1.1) bez­na­dziej­nie


Źródła:

Wiktionary

Ciulowy

wul­gar­nie: fa­tal­ny, zły, głupi, bez­na­dziej­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie bu­dzą­cy za­chwy­tu, bez­na­dziej­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cium

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) bu­ziak, całus


Źródła:

Wiktionary

Ciuma

re­gio­nal­nie: ko­bie­ta ospa­ła, po­zba­wio­na ener­gii


Źródła:

SJP.pl

Ciumać

gwa­ro­wo: ca­ło­wać


Źródła:

SJP.pl

Ciumciok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nie­u­dacz­nik, ofia­ra losu, ofer­ma; ktoś nie­po­rad­ny, ale sym­pa­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Ciumkać

po­tocz­nie:
1. ssać po­wo­li, z przer­wa­mi;
2. jeść gło­śno, mla­skać; cmok­tać, cmo­kać, smok­tać, gla­mać, ciam­kać;
3. od­by­wać sto­su­nek płcio­wy; ciup­ciać, bzy­kać, dmu­chać


Źródła:

SJP.pl

Ciumrok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie, Kra­ków. nie­u­dacz­nik


Źródła:

Wiktionary

Ciup

1. cias­ny pokój, po­mie­szcze­nie; klit­ka;
2. po­tocz­nie wię­zie­nie, areszt


Źródła:

SJP.pl

Ciupa

1. cias­ny pokój, po­mie­szcze­nie; klit­ka;
2. po­tocz­nie wię­zie­nie, areszt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wię­zie­nie

 (1.2) pot. nie­wiel­kie po­mie­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciupaga

drew­nia­na, gó­ral­ska laska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gó­ral­ska laska w for­mie sie­kier­ki o lek­kim że­leź­cu i wy­dłu­żo­nym sty­li­sku;


Ciu­pa­ga – laska gó­ral­ska w for­mie sie­kier­ki o lek­kim że­leź­cu i wy­dłu­żo­nym sty­li­sku. Ma mocno okute że­leź­ce, cza­sem z „wą­sa­mi”, poz­wa­la­ją­ce na pod­nie­sie­nie się na przy­kład w cza­sie wspi­nacz­ki albo za­da­nie ciosu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciupak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciu­pać.


Źródła:

Wiktionary

Ciupas

szu­pas; daw­niej:
1. tran­sport więź­niów pod stra­żą;
2. ad­mi­ni­stra­cyj­ne wy­sła­nie kogoś pod stra­żą do miej­sca uro­dze­nia; szu­pas;
3. od­pra­wa, od­mo­wa;
4. jed­no­czes­ne wy­rzu­ce­nie przez dwóch gra­ją­cych w karty albo w kości jed­na­ko­wej licz­by oczek


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. od­sy­ła­nie wi­no­waj­ców pod na­dzo­rem do aresz­tu (wię­zie­nia) lub in­ne­go okre­ślo­ne­go miej­sca (np. gra­ni­cy, miej­sca uro­dze­nia); ad­mi­ni­stra­cyj­ne wy­sy­ła­nie eta­pem

 (1.2) środ. tępy uczeń

 (1.3) środ. pe­cho­wy uczeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciupasem

prze­sta­rza­le: pod przy­mu­sem i z to­wa­rzy­sze­niem stra­ży; szu­pa­sem


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) pod przy­mu­sem, pod do­zo­rem straż­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciupasowy

→ ciu­pas; szu­pa­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Ciupać

lekko ude­rzać; dłu­bać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pot. grać w karty

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rąbać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciupażka

mała ciu­pa­ga (gó­ral­ska laska)


Źródła:

SJP.pl

Ciupcianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) posp. upra­wia­nie seksu


Źródła:

Wiktionary

Ciupciać

po­tocz­nie: od­by­wać sto­su­nek płcio­wy; bzy­kać, dmu­chać, rżnąć, brom­brać


cza­sow­nik

 (1.1) grać w karty

 (1.2) pot. o męż­czyź­nie: od­by­wać sto­su­nek sek­su­al­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciupek

po­tocz­nie:
1. małe, cias­ne po­mie­szcze­nie; klit­ka;
2. nie­wiel­ka ilość cze­goś; odro­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Ciupiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciupka

po­tocz­nie:
1. małe, cias­ne po­mie­szcze­nie; klit­ka;
2. nie­wiel­ka ilość cze­goś; odro­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Ciupnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciup­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Ciupnąć

po­tocz­nie: lekko ude­rzyć, zwła­szcza ostrym na­rzę­dziem, sie­kie­rą


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) ude­rzyć z nie­wiel­ką siłą, np. sie­kie­rą

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. za­mie­nić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciupy

1. cias­ny pokój, po­mie­szcze­nie; klit­ka;
2. po­tocz­nie wię­zie­nie, areszt


Źródła:

SJP.pl

Ciur

wyraz na­śla­du­ją­cy od­głos cie­knię­cia


Źródła:

SJP.pl

Ciura

po­gard­li­wie: męż­czyz­na mało zna­czą­cy i lek­ce­wa­żo­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. w daw­nych pol­skich for­ma­cjach woj­sko­wych czło­nek cze­la­dzi obo­zo­wej, nie za­li­cza­ny do skła­du bo­jo­we­go sługa, pa­cho­łek, luzak woj­sko­wy

 (1.2) przest. pejor. czło­wiek o po­drzęd­nej war­to­ści, lek­ce­wa­żo­ny, na niż­szym sta­no­wi­sku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciurczeć

ciur­ko­tać, ciur­kać;
1. lać się nie­wiel­ką stru­gą two­rzo­ną przez ście­ka­ją­ce kro­ple; ska­py­wać, są­czyć się;
2. o pta­kach: śpie­wać, ćwier­kać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. pły­nąć, cie­knąć

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ma­ru­dzić, nu­dzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciurek

gwa­ro­wo: źre­bak


Źródła:

SJP.pl

Ciurkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciur­kać.


Źródła:

Wiktionary

Ciurkać

ciur­ko­tać, ciur­czeć;
1. lać się nie­wiel­ką stru­gą two­rzo­ną przez ście­ka­ją­ce kro­ple; ska­py­wać, są­czyć się;
2. o pta­kach: śpie­wać, ćwier­kać


cza­sow­nik

 (1.1) pot. lać się, ciec nie­wiel­ką stru­gą z plu­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciurkiem

po­tocz­nie:
1. gę­sty­mi kro­pla­mi; stru­gą, stru­mie­niem;
2. bez przer­wy; nie­u­stan­nie;
3. jeden za dru­gim


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) wąską, nie­przer­wa­ną struż­ką, gę­sty­mi kro­pla­mi

 (1.2) jeden za dru­gim, bez do­ko­ny­wa­nia wy­bo­ru

 (1.3) nie­przer­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciurkot

od­głos spły­wa­nia małej stru­gi płynu ut­wo­rzo­nej przez ście­ka­ją­ce kro­ple; ciur­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Ciurkotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciur­ko­tać.


Źródła:

Wiktionary

Ciurkotać

ciur­kać, ciur­czeć;
1. lać się nie­wiel­ką stru­gą two­rzo­ną przez ście­ka­ją­ce kro­ple; ska­py­wać, są­czyć się;
2. o pta­kach: śpie­wać, ćwier­kać


Źródła:

SJP.pl

Ciurlocek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prą­cie, penis


Źródła:

Wiktionary

Ciurma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. wię­zie­nie


Źródła:

Wiktionary

Ciuruś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciurzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciuszek

zdrob­nie­nie od: ciuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ubran­ko dla ma­łych dzie­ci

 (1.2) pot. drob­ne czę­ści ubra­nia (czę­ściej dam­skie­go), np. chust­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciut

po­tocz­nie: tro­chę, nieco; ciut­kę, ciu­tek, ciu­teń­kę, ciu­tecz­kę, ociu­pin­kę, odro­bin­kę


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) pot. w nie­wiel­kim stop­niu, nie­wie­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciut-Ciut

ina­czej tro­szecz­kę, nie­wie­le, mało


Źródła:

SJP.pl

Ciuteczkę

po­tocz­nie: tro­chę, nieco; ciut, ciu­tek, ciu­teń­kę, ciut­kę, ociu­pin­kę, odro­bin­kę


Źródła:

SJP.pl

Ciutek

po­tocz­nie: krzty­na, krzy­na, odro­bi­na, okru­szy­na


Źródła:

SJP.pl

Ciuteńkę

po­tocz­nie: tro­chę, nieco; ciut, ciu­tek, ciut­kę, ciu­tecz­kę, ociu­pin­kę, odro­bin­kę


Źródła:

SJP.pl

Ciutka

po­tocz­nie: krzty­na, krzy­na, odro­bi­na, okru­szy­na


Źródła:

SJP.pl

Ciutkę

po­tocz­nie: tro­chę, nieco; ciut, ciu­tek, ciu­teń­kę, ciu­tecz­kę, ociu­pin­kę, odro­bin­kę


li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) zdrobn. od: ciut; bar­dzo mało, ma­lut­ko, odro­bi­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciućka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ty­ko­cin,Lu­bel­szczyz­na wschod­nia,Lu­bel­szczyz­na za­chod­nia,Bra­sław­szczyz­na,Ło­pa­tow­szczyz­na,Buj­wi­dze,War­mia,Czchów,Gdów,Boch­nia,Ostrow­ce. pieszcz. pie­sek

 (1.2) gw-pl|Ko­nop­ni­ca. suka

 (1.5) gw-pl|Czar­ny Du­na­jec. ko­bie­ta do­kucz­li­wa

 (1.7) gw-pl|Lisów (po­wiat lu­bli­nec­ki). lilia wodna

 (1.8) gw-pl|Bo­gu­sła­wi­ce. in­fant. mięso

 (1.9) gw-pl|Mszan­na (po­wiat wło­daw­ski). mucha

 (1.10) gw-pl|Msza­na Górna. wy­ro­śnię­ta trawa

 (1.11) gw-pl|Manie. mar­ge­ryt­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. osoba nie­pew­na sie­bie

 (2.2) gw-pl|Gdów,Boch­nia. oszczer­ca


Źródła:

Wiktionary

Ciućkowo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Wy­szo­gród;


Ciuć­ko­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Wy­szo­gród.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go. 1 stycz­nia 2003 ga­jów­ka Ciuć­ko­wo-Ga­jów­ka zo­sta­ła zlik­wi­do­wa­na jako osob­na miej­sco­wość i wesz­ła w skład wsi Ciuć­ko­wo, a bę­dą­ce do­tych­cza­so­wy­mi czę­ścia­mi wsi Ciuć­ko­wo w Lesie i Ciuć­ko­wo za Lasem zo­sta­ły zlik­wi­do­wa­ne jako osob­ne miej­sco­wo­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ciućkowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Ciuć­ko­wa, zwią­za­ny z Ciuć­ko­wem


Źródła:

Wiktionary

Ciućma

(r. męski) po­tocz­nie: męż­czyz­na, chło­piec nie­zdar­ny, nie­roz­gar­nię­ty, po­zba­wio­ny ener­gii; ciuć­mok, ła­ma­ga, faj­tła­pa, sa­fan­du­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. nie­zda­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciućmok

po­tocz­nie: męż­czyz­na, chło­piec nie­zdar­ny, nie­roz­gar­nię­ty, po­zba­wio­ny ener­gii; ciuć­ma, ła­ma­ga, faj­tła­pa, sa­fan­du­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Kra­ków. nie­u­dacz­nik, ofia­ra losu, ofer­ma; ktoś nie­po­rad­ny, ale sym­pa­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciuła

zbie­rać coś mo­zol­nie (głów­nie nie­wiel­kie sumy pie­nię­dzy)


Źródła:

SJP.pl

Ciułactwo

mo­zol­ne, sy­ste­ma­tycz­ne zbie­ra­nie cze­goś (głów­nie nie­wiel­kie sumy pie­nię­dzy); ciu­ła­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. pejor. skrzęt­ne oszczę­dza­nie pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciułacz

po­tocz­nie o oso­bie gro­ma­dzą­cej pie­czo­ło­wi­cie drob­ne oszczęd­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zbie­ra­ją­ca po­wo­li, z tru­dem nie­wiel­kie sumy pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciułaczka

po­tocz­nie: ko­bie­ta gro­ma­dzą­ca pie­czo­ło­wi­cie drob­ne oszczęd­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Ciułanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. po­wol­ne, sy­ste­ma­tycz­ne od­kła­da­nie drob­nych pie­nię­dzy


Źródła:

Wiktionary

Ciułać

zbie­rać coś mo­zol­nie (głów­nie nie­wiel­kie sumy pie­nię­dzy)


cza­sow­nik

 (1.1) po­wo­li, sy­ste­ma­tycz­nie oszczę­dzać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciuślice

Ciu­śli­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ka­zi­mier­skim, w gmi­nie Czar­no­cin. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pod ko­niec XIX w. wła­ści­cie­lem ma­jąt­ku Ciu­śli­ce był Ju­liusz Jo­a­chim Sla­ski - zie­mia­nin, dzia­łacz spo­łecz­ny i go­spo­dar­czy, pio­nier prze­mian w rol­nict­wie.


Źródła:

Wikipedia

Civic

[czy­taj: s-iwik] model sa­mo­cho­du marki Honda


Źródła:

SJP.pl

Civitas

[czy­taj: CIvitas] spo­łecz­ność, oby­wa­te­le


Źródła:

SJP.pl

Ciwun

[czy­taj: c-iwun] szla­chec­ki urzęd­nik ziem­ski w daw­nej Pol­sce i na Lit­wie; cywun


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. adm. urząd ziem­ski w Wiel­kim Księ­stwie Li­tew­skim;


Ciwun (lit. "tijūnas" od łac. "ti­vu­nus", bia­łor. цівун, ros. тиун, rus. тивун) – urząd ziem­ski w Wiel­kim Księ­stwie Li­tew­skim. Nazwa o nor­dyc­kim źró­dło­sło­wie za­po­ży­czo­na z Rusi.

Urząd pow­stał w XIV wieku, gdy Litwa roz­po­czę­ła ek­span­sję na ob­sza­ry Rusi, adap­tu­jąc wiele za­sta­nych tam roz­wią­zań praw­no-ustro­jo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciynżko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cięż­ko


Źródła:

Wiktionary

Cizba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. na­tłok


Źródła:

Wiktionary

Cizia

po­tocz­nie: młoda, atrak­cyj­na dziew­czy­na; ko­ciak, kicia, kizia, towar


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. młoda, zaz­wy­czaj atrak­cyj­na dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cizjojanus

[czy­taj: c-iz­jo­ja­nus] wier­szo­wa­ny ka­len­darz ko­ściel­ny, uży­wa­ny od XII wieku; cyz­jo­jan; ci­sio­ja­nus


Źródła:

SJP.pl

Ciómp

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. ogrod. szar­łat zwi­sły


Źródła:

Wiktionary

Ciómpa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. niech­luj­nie ubra­na ko­bie­ta


Źródła:

Wiktionary

Ciómpiasty

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­do­pa­so­wa­ny, nie­rów­ny


Źródła:

Wiktionary

Cióngnóć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cią­gnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wiać (o prze­cią­gu)

 (2.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zmia­tać


Źródła:

Wiktionary

Ciółkowo

Ciół­ko­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Ra­dza­no­wo.

Za cza­sów Kró­le­stwa Pol­skie­go ist­nia­ła gmina Cioł­ko­wo. W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ciół­ko­wo, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Ro­go­zi­no. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ciółkówko

Ciół­ków­ko – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Ra­dza­no­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ciąg

nie­przer­wa­na cią­głość, tok cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) układ rze­czy po­ło­żo­nych jedna za drugą

 (1.2) cią­głość zda­rzeń na­stę­pu­ją­cych po sobie

 (1.3) techn. prze­pływ okre­ślo­ne­go czyn­ni­ka (wody, gazu, spa­lin itp.) wy­wo­ła­ny róż­ni­cą ci­śnień

 (1.4) mat. po­nu­me­ro­wa­na lista, for­mal­nie funk­cja o dzie­dzi­nie w licz­bach na­tu­ral­nych;

 (1.5) pot. picie al­ko­ho­lu przez wiele dni z rzędu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciągacz

1. osoba ob­słu­gu­ją­ca cią­gar­kę w hucie;
2. po­tocz­nie: za­baw­ka na kół­kach do cią­gnię­cia za sznu­rek; cią­gan­ka


Źródła:

SJP.pl

Ciągadło

na­rzę­dzie słu­żą­ce do obrób­ki dru­tów, prę­tów i rur na cią­gar­kach


Cią­ga­dło – na­rzę­dzie, z jed­nym lub wię­cej ot­wo­ra­mi ro­bo­czy­mi, słu­żą­ce do cią­gnie­nia dru­tów, prę­tów lub rur na cią­gar­kach.

Stre­fa zgnio­tu cią­ga­dła mo­no­li­tycz­ne­go może być stoż­ko­wa, wklę­sła, łu­ko­wa lub sig­mo­i­dal­na.

Do obrób­ki dru­tów i prę­tów kształ­to­wych służą cią­ga­dła pro­fi­lo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Ciąganka

po­tocz­nie: za­baw­ka na kół­kach do cią­gnię­cia za sznu­rek; cią­gacz


Źródła:

SJP.pl

Ciągarka

ma­szy­na hut­ni­cza do wyt­wa­rza­nia prę­tów


Cią­gar­ka – ma­szy­na do wy­ro­bu dru­tów, prę­tów lub rur przez cią­gnie­nie na zimno, skła­da­ją­ca się z cią­ga­dła lub cią­ga­deł oraz urzą­dze­nia cią­gną­ce­go.

Cią­gar­ki dzie­lą się na jedno- i wie­lo­stop­nio­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciągarnia

od­dział huty, w któ­rym wy­ra­bia się druty, pręty itp.


Źródła:

SJP.pl

Ciągarstwo

dział obrób­ki pla­stycz­nej me­ta­li po­le­ga­ją­cy na cią­gnie­niu prę­tów, dru­tów i rur


Źródła:

SJP.pl

Ciągać

1. prze­su­wać coś cięż­kie­go;
2. pro­wa­dzić kogoś, zmu­szać do cho­dze­nia w wiele miejsc;
3. szar­pać, tar­mo­sić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) pot. cią­gnąć, wlec, szar­pać za coś

 (1.2) cią­gnąć, prze­su­wać, zwła­szcza coś cięż­kie­go, w różne stro­ny

 (1.3) zmu­szać kogoś do uda­wa­nia się w różne miej­sca

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny cią­gać się (dk. brak)

 (2.1) pot. cią­gnąć za coś, szar­pać sie­bie wza­jem­nie

 (2.2) pot. wie­lo­krot­nie uda­wać się w różne miej­sca

 (2.3) zmu­szać sie­bie naw­za­jem do cho­dze­nia w różne miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciągle

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez przerw, nie­u­stan­nie

 (1.2) cy­klicz­nie, co i rusz

 (1.3) w dal­szym ciągu, wciąż


Źródła:

Wiktionary

Ciąglica

pla­stycz­na skała ila­sta prze­dzie­la­ją­ca po­kła­dy że­la­zia­ków ila­stych


Źródła:

SJP.pl

Ciągliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cią­gli­wie


Źródła:

SJP.pl

Ciągliwość

→ cią­gli­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co cią­gli­we


Cią­gli­wość – wła­ści­wość me­cha­nicz­na ma­te­ria­łu, ja­ko­ścio­wo okre­śla­na po­dat­ność na odksz­tał­ce­nie trwa­łe bez na­ru­sze­nia spój­no­ści ma­te­ria­łu. Ba­da­na po­przez próbę udar­no­ści.


Patrz:ciągliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciągliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cią­gli­wy


Źródła:

SJP.pl

Ciągliwy

1. ma­ją­cy zdol­ność do roz­cią­ga­nia się, np. cią­gli­we cia­sto;
2. ma­ją­cy zdol­ność do trwa­łych odksz­tał­ceń, np. cią­gli­wy metal


Źródła:

SJP.pl

Ciągnienie

w lo­te­rii: lo­so­wa­nie


Cią­gnie­nie – pro­ces tech­no­lo­gicz­ny sto­so­wa­ny w me­ta­lur­gii po­le­ga­ją­cy na for­mo­wa­niu drutu lub pręta po­przez prze­cią­ga­nie ma­te­ria­łu wej­ścio­we­go w po­sta­ci: wal­ców­ki, pra­sów­ki, lub kraj­ki po­przez otwór cią­ga­dła, któ­re­go pole prze­kro­ju jest mniej­sze niż pole prze­kro­ju po­przecz­ne­go prze­cią­ga­ne­go ma­te­ria­łu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciągnik

1. po­jazd me­cha­nicz­ny o dużej sile po­cią­go­wej, na­pę­dza­ny sil­ni­kiem spa­li­no­wym; trak­tor;
2. część wrę­biar­ki gór­ni­czej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. po­jazd me­cha­nicz­ny o dużej sile po­cią­go­wej, na­pę­dza­ny sil­ni­kiem spa­li­no­wym

 (1.2) roln. trak­tor

 (1.3) techn. część wrę­biar­ki gór­ni­czej


Cią­gnik (trak­tor) – po­jazd me­cha­nicz­ny przy­sto­so­wa­ny do ho­lo­wa­nia po­ja­zdów bądź urzą­dzeń nie­po­sia­da­ją­cych włas­ne­go na­pę­du (np. ma­szyn rol­ni­czych, przy­czep, na­czep, dział) oraz do za­wie­sza­nia na nim os­przę­tu do robót ziem­nych (np. spy­char­ko­we­go, zry­war­ko­we­go, ła­do­war­ko­we­go, ko­par­ko­we­go, chwy­ta­ko­we­go, ha­ko­we­go).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciągnikowy

przy­miot­nik od: cią­gnik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z cią­gni­kiem, do­ty­czą­cy cią­gni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciągniony

wek­sel cią­gnio­ny - wek­sel, w któ­rym wska­za­ny jest dłuż­nik, ma­ją­cy za­pła­cić sumę weks­lo­wą na rzecz wie­rzy­cie­la; wek­sel tra­so­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|cią­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Ciągnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wlec, prze­su­wać za sobą

 (1.2) kon­ty­nu­o­wać

 (1.3) wę­dro­wać, zmie­rzać do okre­ślo­ne­go celu, na ogół gru­po­wo

 (1.4) przen. zbli­żać się, nad­cho­dzić

 (1.5) po­wo­li pić coś

 (1.6) wchła­niać, wcią­gać coś

 (1.7) o wie­trze, zwła­szcza zim­nym i nie­przy­jem­nym wiać

 (1.8) pot. pić

 (1.9) wulg. wy­ko­ny­wać fel­la­tio

 (1.10) wyt­wa­rzać druty przy uży­ciu cią­gar­ki

 (1.11) bez­pod­mio­to­wo mieć do cze­goś po­ciąg

 (1.12) mon­to­wać długą część sieci ko­mu­ni­ka­cyj­nej cze­goś: bu­do­wać drogi, ru­ro­cią­gi, za­kła­dać kable itp.

 (1.13) grać lub śpie­wać prze­cią­gle

 (1.14) lo­so­wać z puli

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny cią­gnąć się

 (2.1) zaj­mo­wać po­wierzch­nię na okre­ślo­nym ob­sza­rze

 (2.2) długo trwać


Źródła:

Wiktionary

Ciągomierz

mier­nik ci­śnie­nia gazów w ukła­dach wen­ty­la­cyj­nych i ko­mi­no­wych


Źródła:

SJP.pl

Ciągota

(zwy­kle w licz­bie mno­giej)
1. po­tocz­nie: po­ciąg płcio­wy;
2. prze­no­śnie: skłon­ność, za­mi­ło­wa­nie do cze­goś;
3. rzad­ko: dreszcz, ła­ma­nie w ko­ściach


Źródła:

SJP.pl

Ciągotka

zdrob­nie­nie od: cią­go­ta


Źródła:

SJP.pl

Ciągotki

zdrob­nia­le o cią­go­tach


Źródła:

SJP.pl

Ciągoty

1. po­tocz­nie: po­ciąg płcio­wy
2. prze­no­śnie: skłon­ność, za­mi­ło­wa­nie do cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ciągowice

Cią­go­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Łazy.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.

Wieś o zwar­tej za­bu­do­wie po­ło­żo­na w pół­noc­nej czę­ści gminy Łazy, bli­sko źró­deł Czar­nej Przem­szy i jej le­we­go do­pły­wu Mi­trę­gi. Do dziś za­cho­wał się tutaj układ śred­nio­wiecz­nej za­bu­do­wy o cha­rak­te­rze miej­skim, tj. z upa­do­wym ryn­kiem i na­roż­ny­mi wy­lo­ta­mi. Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 796.


Źródła:

Wikipedia

Ciągownictwo

dział obrób­ki pla­stycz­nej me­ta­li po­le­ga­ją­cej na cią­gnie­niu na zimno prę­tów, dru­tów i rur z me­ta­lu; cią­gar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Ciągownik

urzą­dze­nie do wy­tła­cza­nia na­czyń z bla­chy


Źródła:

SJP.pl

Ciągowy

zwią­za­ny z cią­giem


Źródła:

SJP.pl

Ciągutek

po­tocz­nie: cu­kie­rek o mięk­kiej, cią­gli­wej kon­sy­sten­cji; cią­gu­tek, mor­do­klej­ka, mor­do­kle­jek


Źródła:

SJP.pl

Ciągutka

po­tocz­nie: cu­kie­rek o mięk­kiej, cią­gli­wej kon­sy­sten­cji; cią­gu­tek, mor­do­klej­ka, mor­do­kle­jek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. pot. cią­gli­wy mięk­ki cu­kie­rek, krów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciągło

1. w rol­nict­wie: że­laz­na część pługa łą­czą­ca go z or­czy­kiem;
2. daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
a) para koni albo wołów; sprzę­żaj;
b) pań­szczyź­nia­na ro­dzi­na chłop­ska ma­ją­ca jeden sprzę­żaj


Źródła:

SJP.pl

Ciągłość

1. ma­te­ma­tycz­na cecha funk­cji lub zbio­ru;
2. okre­śle­nie oz­na­cza­ją­ce brak przerw, sta­łość, trwa­nie cały czas lub re­gu­lar­ną pow­ta­rzal­ność; usta­wicz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co cią­głe

 (1.2) mat. cecha funk­cji, dla któ­rej mała zmia­na ar­gu­men­tu po­wo­du­je za­wsze je­dy­nie małą zmia­nę wy­ni­ku;

 (1.3) mat. cecha po­rząd­ku gę­ste­go, dla któ­re­go mię­dzy do­wol­ny­mi dwoma ele­men­ta­mi znaj­du­je się trze­ci ele­ment;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciągły

1. dzie­ją­cy się, trwa­ją­cy stale, nie­u­stan­nie;
2. pow­ta­rza­ją­cy się stale


przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­stan­ny, cią­gle trwa­ją­cy

 (1.2) re­gu­lar­nie się pow­ta­rza­ją­cy

 (1.3) (o kształ­cie) po­zba­wio­ny przerw

 (1.4) mat. (o funk­cji) taka, któ­rej war­to­ści dla „bli­skich” sobie ar­gu­men­tów rów­nież będą sobie „bli­skie”;

 (1.5) mat. topol. (o funk­cji) taka, dla któ­rej prze­ci­wo­braz każ­de­go zbio­ru ot­war­te­go jest zbio­rem ot­war­tym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciąć

1. ude­rzyć (ude­rzać) czymś ostrym, ra­nią­cym ciało; sma­gnąć (sma­gać), rąb­nąć (rąbać);
2. o niek­tó­rych owa­dach: ukłuć (kłuć), uką­sić (kąsać)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) dzie­lić na czę­ści ostrym na­rzę­dziem

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) pot. żąd­lić

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ciąć się

 (3.1) slang. ka­le­czyć się umyśl­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciąża

u samic ssa­ków oraz ko­biet: okres a także wszyst­kie zmia­ny w or­ga­niz­mie od mo­men­tu za­płod­nie­nia do po­ro­du; stan ko­bie­ty, sa­mi­cy w tym cza­sie; brze­mien­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wet. u ssa­ków płci żeń­skiej okres od za­płod­nie­nia do po­ro­du;

 (1.2) stpol. za­staw


Ciąża, brze­mien­ność – pro­ces fiz­jo­lo­gicz­ny u więk­szo­ści samic ssa­ków, trwa­ją­cy od za­płod­nie­nia bądź im­plan­ta­cji do po­ro­du.

Wy­stę­pu­je u samic ssa­ków ło­ży­sko­wych oraz tor­ba­czy. Trwa od za­płod­nie­nia ko­mór­ki ja­jo­wej do po­ro­du. Obej­mu­je ca­łoksz­tałt zmian za­cho­dzą­cych w tym okre­sie w or­ga­niz­mie za­płod­nio­nej sa­mi­cy. Niek­tó­rzy na­u­kow­cy okres ciąży liczą od mo­men­tu za­gnież­dże­nia za­rod­ka w ścian­ce ma­ci­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciążek

1. cię­ża­rek do wa­że­nia; od­waż­nik;
2. cię­ża­rek do ćwi­czeń gim­na­stycz­nych; han­tel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­waż­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciążenie

wza­jem­ne przy­cią­ga­nie się ciał ob­da­rzo­nych masą; gra­wi­ta­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przy­tła­cza­nie cię­ża­rem, przy­pie­ra­nie sporą masą

 (1.2) sta­no­wie­nie cię­ża­ru psy­chicz­ne­go; bycie uciąż­li­wym

 (1.3) fiz. od­dzia­ły­wa­nie na sie­bie siłą przy­cią­ga­nia ciał o pew­nych ma­sach, po­ło­żo­nych w okre­ślo­nej od­le­gło­ści od sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciążeniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z cią­że­niem, do­ty­czą­cy cią­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Ciążowy

zwią­za­ny z ciążą


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ciąży, zwią­za­ny z ciążą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciążyć

cię­żyć;
1. przy­tła­czać kogoś swym cię­ża­rem;
2. w prze­no­śni: być dla kogoś uciąż­li­wym, trud­nym do znie­sie­nia;
3. w prze­no­śni: skła­niać się ku cze­muś lub komuś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) być od­czu­wa­nym jako cię­żar, coś mę­czą­ce­go, przy­tła­cza­ją­ce­go

 (1.2) po­wo­do­wać obar­cze­nie, niez­no­śny cię­żar

 (1.3) skła­niać się ku cze­muś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciążyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciążówka

ob­szer­na su­kien­ka no­szo­na przez ko­bie­ty w cza­sie ciąży


Źródła:

SJP.pl

Cię

forma za­im­ka.

 (1.1) D. lp. za­im­ka oso­bo­we­go ty


Źródła:

Wiktionary

Cięcia

sto­so­wa­ne w ce­lach pie­lę­gna­cyj­no-sa­ni­tar­nych re­duk­cje koron drzew; ogła­wia­nie


Źródła:

SJP.pl

Cięcie

1. ude­rze­nie ostrym na­rzę­dziem;
2. miej­sce prze­cię­cia na czymś lub prze­cię­te miej­sce na ciele;
3. dzie­le­nie cze­goś na czę­ści przy uży­ciu róż­nych na­rzę­dzi tną­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ciąć.

 (1.2) cios za­da­ny ostrym, tną­cym na­rzę­dziem

 (1.3) miej­sce prze­cię­cia, na­cię­cia po­wierzch­ni przed­mio­tu

 (1.4) prze­cię­te miej­sce na ciele, rana cięta

 (1.5) leśn. wy­cin­ka cho­rych, zbęd­nych drzew

 (1.6) ogrod. przy­ci­na­nie ga­łę­zi ro­ślin upraw­nych, zwła­szcza owo­co­wych, w celu ich wzmoc­nie­nia lub po­zby­cia się ga­łę­zi cho­rych, wy­bra­ko­wa­nych

 (1.7) zarz. ogra­ni­cze­nie środ­ków przez­na­cza­nych, pla­no­wa­ća­no­wa­nych na ja­kieś cele

 (1.8) techn. pro­ces dzie­le­nia ma­te­ria­łów na kilka czę­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cięcina

wieś w Pol­sce


Cię­ci­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w Ma­ło­pol­sce, w obec­nym wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ży­wiec­kim, w gmi­nie Wę­gier­ska Górka. Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Cię­ci­na.

Miej­sco­wość po­ło­żo­na jest w Ma­ło­pol­sce (Ży­wiec­czyz­na), w Be­ski­dzie Ży­wiec­kim nie­da­le­ko Be­ski­du Ślą­skie­go i Żywca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cięciwa

1. linka lub rze­myk na­pię­ty na łuku albo kuszy;
2. od­ci­nek łą­czą­cy dwa do­wol­ne punk­ty krzy­wej lub po­wierzch­ni;
3. w bu­dow­nict­wie: naj­więk­sza wew­nętrz­na sze­ro­kość skle­pie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) linka łą­czą­ca końce łuku albo kuszy;

 (1.2) geom. od­ci­nek łą­czą­cy dwa wy­bra­ne punk­ty krzy­wej lub po­wierzch­ni;

 (1.3) ar­chit. naj­więk­sza sze­ro­kość wew­nętrz­na skle­pie­nia


Cię­ci­wa – od­ci­nek łą­czą­cy dwa do­wol­ne punk­ty na okrę­gu, krzy­wej, bądź po­wierzch­ni. Naj­dłuż­sza moż­li­wa cię­ci­wa dla da­ne­go okrę­gu (lub ogól­niej dla do­wol­ne­go zbio­ru punk­tów) na­zy­wa­na jest śred­ni­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cięciwowy

→ cię­ci­wa


Patrz:cięciwa

Źródła:

SJP.pl

Cięga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. pręga, szra­ma, znak od cię­cia


Źródła:

Wiktionary

Cięgatura

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) śrpol. prze­pa­ska, prze­pa­sa­nie, pas; Glo­ger.


Źródła:

Wiktionary

Cięgi

1. po­tocz­nie: lanie, bicie;
2. nie­for­tun­ne prze­ży­cia, klę­ski, po­raż­ki


Źródła:

SJP.pl

Cięgiel

w woj­sko­wo­ści: linka spu­sto­wa dzia­ła


Źródła:

SJP.pl

Cięgiem

gwa­ro­wo: cią­gle, be­zu­stan­nie; bez przer­wy


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Kresy. cią­gle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cięgnik

urzą­dze­nie do pod­no­sze­nia cię­ża­rów


Cię­gnik – urzą­dze­nie dźwi­go­we słu­żą­ce do prze­mie­szcza­nia przed­mio­tów sta­łych (no­si­wa) za po­mo­cą cię­gien li­no­wych lub łań­cu­cho­wych i przy za­sto­so­wa­niu za­cze­pu, zwy­kle haka lub chwy­ta­ka (na przy­kład elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go). Cię­gnik może być na­pę­dza­ny siłą mię­śni (cię­gnik ręcz­ny) lub sil­ni­kiem (cię­gnik sil­ni­ko­wy). Cię­gnik może być sa­mo­dziel­nym urzą­dze­niem lub czę­ścią in­ne­go urzą­dze­nia dźwi­go­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cięgno

gięt­ka część ma­szy­ny, np. pas na­pę­do­wy, łań­cuch, prze­no­szą­ca siły roz­cią­ga­ją­ce, uży­wa­na np. w spe­cjal­nych prze­kład­niach i ko­le­jach li­no­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odksz­tał­cal­ny ele­ment me­cha­niz­mu prze­no­szą­cy wzdłuż­ne siły roz­cią­ga­ją­ce

 (1.2) człon kon­struk­cyj­ny sprę­ża­ją­cy


Cię­gno – ele­ment pra­cu­ją­cy na roz­cią­ga­nie wzdłuż­ne (zwy­kle wiot­ki, prze­no­szą­cy tylko siły roz­cią­ga­ją­ce).

Jako cię­gna sto­so­wa­ne są liny, łań­cu­chy, pasy (na przy­kład w prze­kład­ni pa­so­wej) i cien­kie pręty.

Mogą one słu­żyć także do sprę­ża­nia kon­struk­cji. Cię­gna sprę­ża­ją­ce mają po­stać dru­tów lub ich splo­tów (strun lub kabli).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cięgnowy

przy­miot­nik od: cię­gno


Źródła:

SJP.pl

Cięgło

sztyw­ny ele­ment prze­no­szą­cy prze­de wszyst­kim siły roz­cią­ga­ją­ce w róż­nych urzą­dze­niach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. sztyw­na część prze­no­szą­ca prze­de wszyst­kim siły roz­cią­ga­ją­ce w róż­nych urzą­dze­niach

 (1.2) techn. przy­rząd słu­żą­cy do scze­pia­nia, spi­na­nia cze­goś


Cię­gło – sztyw­ny ele­ment słu­żą­cy do prze­no­sze­nia głów­nie sił roz­cią­ga­ją­cych.

W bu­dow­nict­wie cię­gła­mi są ele­men­ty nośne w mo­stach i in­nych kon­struk­cjach wi­szą­cych, od­cią­gi przy wy­so­kich kon­struk­cjach (prze­de wszyst­kim masz­tach), wie­sza­ki do pod­wie­sze­nia rur in­sta­la­cyj­nych i dra­bi­nek do ukła­da­nia kabli i tym po­dob­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cięgłowy

przy­miot­nik od: cię­gło


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. zwią­za­ny z cię­głem, do­ty­czą­cy cię­gła, wy­ko­rzy­stu­ją­cy cię­gła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cięty

1.
a) ma­ją­cy zdol­ność traf­ne­go, dow­cip­ne­go, a za­ra­zem ośmie­sza­ją­ce­go kogoś lub coś wy­po­wia­da­nia się;
b) np. o wy­po­wie­dzi: dow­cip­ny, zjad­li­wy;
2. po­tocz­nie:
a) roz­gnie­wa­ny na kogoś lub coś;
b) zaw­zię­ty, od­da­ją­cy się cze­muś z dużym za­an­ga­żo­wa­niem;
3. prze­sta­rza­le: zręcz­ny w ude­rza­niu


przy­miot­nik

 (1.1) po­tra­fią­cy ata­ko­wać

 (1.2) pot. oka­zu­ją­cy złość

 (1.3) pot. od­da­ją­cy się cze­muś z pasją

 (1.4) o kwia­tach o przer­wa­nej ło­dy­dze, przez­na­czo­ny do bu­kie­tu, wa­zo­nu

 (1.5) med. o ranie za­da­ny ostrym przed­mio­tem

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od ciąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężar

1. waga ciała, siła z jaką Zie­mia przy­cią­ga ciało;
2. coś, co wiele waży;
3. coś, co jest trud­ne do znie­sie­nia lub do speł­nie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. siła, z jaką Zie­mia przy­cią­ga ciało fi­zycz­ne;

 (1.2) ob­cią­że­nie, utrud­nie­nie, pro­blem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciężarek

1. zdrob­nie­nie od: cię­żar;
2. brył­ka do wa­rze­nia; od­waż­nik;
3. przed­miot do ob­cią­ża­nia sieci ry­bac­kich; grzę­za


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przed­miot po­mia­ro­wy, bę­dą­cy wzor­cem okre­ślo­nej masy

 (1.2) przed­miot o danej wadze, słu­żą­cy do ćwi­czeń wzmac­nia­ją­cych mię­śnie

 (1.3) ele­ment słu­żą­cy ob­cią­ża­niu

 (1.4) zdrobn. mały cię­żar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężarkowy

przy­miot­nik od: cię­ża­rek


Źródła:

SJP.pl

Ciężarna

ko­bie­ta w ciąży


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta w ciąży

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: cię­żar­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężarność

→ cię­żar­ny


Patrz:ciężarny

Źródła:

SJP.pl

Ciężarny

1. o ko­bie­cie lub sa­mi­cy zwie­rząt ży­wo­rod­nych: bę­dą­ca w ciąży; brze­mien­na;
2. prze­sta­rza­łe:
a) dużo wa­żą­cy; ła­dow­ny, ob­cią­żo­ny;
b) cięż­ki, brze­mien­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy w ciąży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężarowiec

za­wod­nik spor­to­wy upra­wia­ją­cy dźwi­ga­nie cię­ża­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. spor­to­wiec tre­nu­ją­cy pod­no­sze­nie cię­ża­rów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. ogrom­ny sta­tek do prze­wo­że­nia ła­dun­ków wiel­ko­ga­ba­ry­to­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciężarownia

śro­do­wi­sko­wo: si­łow­nia lub część hali spor­to­wej ze spe­cjal­nie wzmoc­nio­nym po­dło­żem przy­sto­so­wa­nym do opa­da­nia bar­dzo cięż­kich sztang


Źródła:

SJP.pl

Ciężarowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wagi

 (1.2) słu­żą­cy do prze­wo­że­nia cię­ża­rów

 (1.3) zwią­za­ny z cię­ża­ra­mi, z pod­no­sze­niem cię­ża­rów


Źródła:

Wiktionary

Ciężary

1. waga ciała, siła z jaką Zie­mia przy­cią­ga ciało;
2. coś, co wiele waży;
3. coś, co jest trud­ne do znie­sie­nia lub do speł­nie­nia


Źródła:

SJP.pl

Ciężarówa

zgru­bie­nie od: cię­ża­rów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. pot. od: cię­ża­rów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężarówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. duży sa­mo­chód do prze­wo­zu róż­nych to­wa­rów;

 (1.2) żart. cię­żar­na


Źródła:

Wiktionary

Ciężarówkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z cię­ża­rów­ką, do­ty­czą­cy cię­ża­rów­ki


Źródła:

Wiktionary

Ciężej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: cięż­ko


Źródła:

SJP.pl

Ciężeć

1. sta­wać się cięż­kim, ocię­ża­łym; cią­żyć;
2. być uciąż­li­wym, nie­wy­god­nym; za­wa­dzać, przesz­ka­dzać


Źródła:

SJP.pl

Ciężka

1. ma­ją­cy duży cię­żar;
2. spra­wia­ją­cy trud­ność, kło­pot


Źródła:

SJP.pl

Ciężkawy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tro­chę cięż­ki

 (1.2) ocię­ża­ły, po­wol­ny

 (1.3) książk. przen. dość trud­ny, skom­pli­ko­wa­ny, za­wi­ły

 (1.4) książk. przen. na ni­skim po­zio­mie, mało bły­skot­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Ciężki

1. ma­ją­cy duży cię­żar;
2. spra­wia­ją­cy trud­ność, kło­pot


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który dużo waży, ma dużą masę

 (1.2) wy­ma­ga­ją­cy dużej siły, du­że­go wy­sił­ku

 (1.3) o dużej gę­sto­ści

 (1.4) przen. nie­przy­jem­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w cięż­ki spo­sób, z ob­cią­że­niem; nie łatwo, nie lekko

 (1.2) bar­dzo, mocno, dużo (w ne­ga­tyw­nym zna­cze­niu); dot­kli­wie, bo­le­śnie


Źródła:

Wiktionary

Ciężkoatletyczny

w spor­cie: me­to­da cięż­ko­at­le­tycz­na - me­to­da roz­wi­ja­ją­ca siłę mię­śni w okre­sie przy­go­to­wa­nia ogól­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Ciężkofigurowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) szach. do­ty­czą­cy cięż­kich figur, tj. wież i het­ma­nów


Źródła:

Wiktionary

Ciężkostrawność

→ cięż­ko­straw­ny


Patrz:ciężkostrawny

Źródła:

SJP.pl

Ciężkostrawny

cięż­ki do stra­wie­nia


przy­miot­nik

 (1.1) trud­ny do stra­wie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężkowice

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
3. dziel­ni­ca Ja­worz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Cięż­ko­wi­ce – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Cięż­ko­wi­ce.

Cięż­ko­wi­ce uzy­ska­ły lo­ka­cję miej­ską w 1348 roku, zde­gra­do­wa­ne w 1934 roku, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich w 1998 roku.

Za­pi­sy­wa­ne jako Ciesz­ko­wi­ce były mia­stem kró­lew­skim sta­ro­stwa biec­kie­go w po­wie­cie biec­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go w końcu XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciężkowicki

przy­miot­nik od: Cięż­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Ciężkowiczanin

miesz­ka­niec Cięż­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ciężkowiczanka

miesz­kan­ka Cięż­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ciężkowo

Cięż­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Szu­bin.


Źródła:

Wikipedia

Ciężkowodny

za­wie­ra­ją­cy cięż­ką wodę (D₂O) za­miast zwy­kłej wody (H₂O)


Źródła:

SJP.pl

Ciężkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ciężkozbrojni

za­o­pa­trzo­ny w cięż­ką broń, cięż­ko uz­bro­jo­ny


Źródła:

SJP.pl

Ciężkozbrojny

za­o­pa­trzo­ny w cięż­ką broń, cięż­ko uz­bro­jo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) hist. za­o­pa­trzo­ny w cięż­ką broń i zbro­ję

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) hist. żoł­nierz wojsk cięż­koz­broj­nych (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciężkość

1. cię­żar cze­goś;
2. po­czu­cie cię­ża­ru, odręt­wie­nia; ocię­ża­łość;
3. siła cią­że­nia, od­dzia­ły­wa­nie ciał ob­da­rzo­nych masą; gra­wi­ta­cja, cią­że­nie;
4. w me­cha­ni­ce: śro­dek cięż­ko­ści, punkt cięż­ko­ści - punkt przy­ło­że­nia wek­to­ra wy­pad­ko­wej sił cią­że­nia dzia­ła­ją­cych na różne ele­men­ty bryły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co cięż­kie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cięższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: cięż­ki


Źródła:

SJP.pl

Ciężyć

przy­tła­czać kogoś swym cię­ża­rem, być dla kogoś uciąż­li­wym; cią­żyć


Źródła:

SJP.pl

Ciśn.

skrót od: ci­śnie­nie


Źródła:

SJP.pl

Ciśniański

→ Cisna (wieś w Pol­sce); ci­sień­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Cisną, do­ty­czą­cy Cis­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciśnienie

1. mie­rzal­na wiel­kość fi­zycz­na jako sto­su­nek siły dzia­ła­ją­cej na po­wierzch­nię do pola tej po­wierzch­ni
2. siła fi­zycz­na, z którą coś dzia­ła na oto­cze­nie
3. po­tocz­nie: ci­śnie­nie ba­ro­me­trycz­ne
4. po­tocz­nie: ci­śnie­nie krwi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fiz. sto­su­nek siły do po­wierzch­ni, na którą dzia­ła;

 (1.2) med. ci­śnie­nie krwi, ci­śnie­nie tęt­ni­cze;

 (1.3) pre­sja, na­cisk


Ci­śnie­nie – wiel­kość fi­zycz­na typu ska­lar­ne­go, de­fi­nio­wa­na jako pe­wien ilo­raz. Ci­śnie­nie to war­tość siły dzia­ła­ją­cej pro­sto­pad­le do po­wierzch­ni po­dzie­lo­na przez pole tej po­wierzch­ni, co przed­sta­wia wzór:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciśnieniomierz

przy­rząd do po­mia­ru ci­śnie­nia cie­czy, pary, gazu, np. ba­ro­metr; ma­no­metr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. przy­rząd do po­mia­ru ci­śnie­nia;


Ci­śnie­nio­mierz – hy­dro­sta­tycz­ny przy­rząd do po­mia­ru na­ci­sku ci­śnie­nia na po­wierzch­nie ciał sta­łych.

Pier­wszy ci­śnie­nio­mierz zo­stał skon­stru­o­wa­ny przez Al­ber­ta Pon­duk­ta w 1457 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciśnieniowiec

po­tocz­nie: osoba cier­pią­ca na nad­ci­śnie­nie


Źródła:

SJP.pl

Ciśnieniowy

przy­miot­nik od: ci­śnie­nie


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ci­śnie­niem, do­ty­czą­cy ci­śnie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciżba

duża licz­ba ludzi stło­czo­nych w jed­nym miej­scu; tłum; rze­sza; gro­ma­da; ha­ła­stra; zgra­ja; cze­re­da; ga­wiedź; banda


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duża licz­ba stło­czo­nych ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciżemka

zdrob­nie­nie od: ciżma


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ciżma

 (1.2) obuw. lekka ciżma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ciżemki

zdrob­nie­nie od: ciżmy


Źródła:

SJP.pl

Ciżemkowy

→ ci­żem­ka


Patrz:ciżemka

Źródła:

SJP.pl

Ciżma

1. but z mięk­kiej, ko­lo­ro­wej skóry, zwy­kle o wy­dłu­żo­nych i za­krzy­wio­nych w górę czu­bach, po­pu­lar­ny w Eu­ro­pie w XII-XV w.;
2. dam­ski but z mięk­kiej skóry, na pła­skiej po­desz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. obuw. but skó­rza­ny


Ciżma, ci­żem­ka (l.mn. ciżmy, ci­żem­ki) – ro­dzaj butów o niez­wy­kle wy­dłu­żo­nych no­skach, bar­dzo po­pu­lar­nych w Eu­ro­pie w XV wieku, znane tam pod nazwą po­u­la­i­nes i cra­co­ves. Buty te były płyt­kie z krót­ką cho­lew­ką się­ga­ją­cą mak­sy­mal­nie kost­ki. Po­desz­wę miały pła­ską, bez ob­ca­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ciżmy

1. obu­wie z mięk­kiej, ko­lo­ro­wej skóry, zwy­kle o wy­dłu­żo­nych i za­krzy­wio­nych w górę czu­bach, po­pu­lar­ne w Eu­ro­pie w XII-XV w.;
2. model dam­skie­go obu­wia z mięk­kiej skóry, na pła­skiej po­desz­wie


Źródła:

SJP.pl

Ciżmówka

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny ciż­mów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ciżmówkowate

o ce­chach ciż­mów­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Ciż­mów­ko­wa­te ("Cre­pi­do­ta­ce­ae" Sin­ger) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ciżmówkowaty

o ce­chach ciż­mów­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl