Bł.

skrót od: bło­go­sła­wio­ny


skrót

 (1.1) = bło­go­sła­wio­ny

 (1.2) = bło­go­sła­wio­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błach

naz­wi­sko


Błach – naz­wi­sko pol­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błachnio

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błachowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błachowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błachut

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błagająco

w spo­sób wy­ra­ża­ją­cy bła­ga­nie; bła­gal­nie


Źródła:

SJP.pl

Błagalnica

daw­niej: ko­bie­ta, która o coś błaga, za­no­si modły


Źródła:

SJP.pl

Błagalnik

daw­niej: ten, kto błaga, za­no­si modły


Źródła:

SJP.pl

Błagalny

wy­ra­ża­ją­cy bła­ga­nie


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ra­ża­ją­cy po­kor­ną proś­bę

 (1.2) daw. mi­ło­sier­ny, skłon­ny do prze­ba­cze­nia lub ofia­ro­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błaganie

usil­nie pro­sić o coś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bła­gać.

 (1.2) usil­na proś­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błagać

usil­nie pro­sić o coś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) żar­li­wie, usil­nie pro­sić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błagojewgrad

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto i uz­dro­wi­sko w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Buł­ga­rii;


Bła­go­jew­grad ( Благоевград – Bła­go­ew­grad, do 1950 Gorna Dżu­ma­ja) – mia­sto i uz­dro­wi­sko w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Buł­ga­rii, w re­gio­nie hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­nym Ma­ce­do­nii. Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny ob­wo­du Bła­go­jew­grad i gminy Bła­go­jew­grad, nad rzeką Stru­mą u pod­nó­ża gór Riła. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych Ujed­no­li­co­ne­go Sy­ste­mu Ewi­den­cji Lud­no­ści oraz Usług Ad­mi­ni­stra­cyj­nych dla Lud­no­ści, 15 wrze­śnia 2023 roku miej­sco­wość li­czy­ła 72 677 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błagojewgradzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bła­go­jew­gra­dem, do­ty­czą­cy Bła­go­jew­gra­du


Źródła:

Wiktionary

Błagowieszczeńsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, nad Amu­rem;

 (1.2) geogr. mia­sto w Rosji, w Basz­ki­rii;


Bła­go­wie­szczeńsk ( Благовещенск) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny ob­wo­du amur­skie­go, nad Amu­rem. Mia­sto leży na­prze­ciw­ko chiń­skie­go mia­sta Heihe.

W mie­ście znaj­du­je się port lot­ni­czy i rzecz­ny. Oś­ro­dek kul­tu­ral­ny (mu­ze­um) i na­u­ko­wy (czte­ry uczel­nie).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błagowieszczeński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Bła­go­wie­szczeń­skiem, do­ty­czą­cy Bła­go­wie­szczeń­ska


Źródła:

Wiktionary

Błaho

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób mało ważny, nie­i­stot­ny, try­wial­ny


Źródła:

Wiktionary

Błahostka

1. rzecz o małej war­to­ści, drob­nost­ka, dro­biazg;
2. spra­wa lub rzecz błaha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzecz błaha, mało istot­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błahość

małe zna­cze­nie, nie­i­stot­ność; nie­waż­ność, nie­waż­kość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest błahe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błahszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: błahy


Źródła:

SJP.pl

Błahy

bez więk­sze­go zna­cze­nia, nie­god­ny uwagi; nie­i­stot­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­i­stot­ny, niez­na­czą­cy, nie­ma­ją­cy dużej war­to­ści, nie­god­ny więk­szej uwagi

 (1.2) śrpol. lichy da­ta­def|1566|1731}}


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błam

brze­ga­mi zszy­te ka­wał­ki skóry, słu­żą­ce do pod­szy­cia ubio­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) ma­te­riał ku­śnier­ski ze zszy­tych brze­ga­mi skór fu­ter­ko­wych, słu­żą­cy m.in. do pod­szy­cia pła­szcza lub uszy­cia futra

 (1.2) przen. płat, płach­ta cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błamka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Łomża,Zam­brów. sko­rup­ka jajka


Źródła:

Wiktionary

Błamowy

→ błam


Patrz:błam

Źródła:

SJP.pl

Błancza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. guz


Źródła:

Wiktionary

Błasiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błasik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błaszak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błaszczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczykiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błaszczykowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczyszyn

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błaszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błaszki

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Błasz­ki ( Schwa­rzau) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Błasz­ki. Przez mia­sto prze­pły­wa rzeka Tro­ja­nów­ka. Błasz­ki uzy­ska­ły lo­ka­cję miej­ską przed 1722.

We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2023 r. mia­sto li­czy­ło 1987 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błaszkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszkowianin

miesz­ka­niec Bła­szek (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Błaszkowianka

miesz­kan­ka Bła­szek (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Błaszkowski

przy­miot­nik od: Błasz­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błaut

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Bławat

dawna, kosz­tow­na tka­ni­na jed­wab­na, zwy­kle ko­lo­ru błę­kit­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. zob. cha­ber.

 (1.2) ro­dzaj jed­wab­nej tka­ni­ny


Bła­wat – kosz­tow­na, błę­kit­na tka­ni­na jed­wab­na uży­wa­na w śred­nio­wie­czu.

Póź­niej na­zy­wa­no tak każdą tka­ni­nę jed­wab­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bławatek

cha­ber bła­wa­tek - jed­no­rocz­na ro­śli­na z ro­dzi­ny zło­żo­nych wy­stę­pu­ją­ca w Eu­ro­pie jako po­spo­li­ty chwast pól upraw­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cen­ta­u­rea cy­a­nus|L.|ref=tak., ga­tu­nek ro­śli­ny ziel­nej z ro­dzi­ny astro­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ga­tun­ku bła­wat­ków (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławatkowy

1. → bła­wa­tek;
2. nie­bie­sko­fio­le­to­wy; cha­bro­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) od­no­szą­cy się do bła­wat­ka

 (1.2) ko­lo­ru nie­bie­skie­go, cha­bro­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławatnik

przed­sta­wi­ciel po­dro­dzi­ny ma­łych pta­ków z rzędu wró­blo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. ku­piec hand­lu­ją­cy bła­wa­ta­mi, wła­ści­ciel skle­pu, w któ­rym sprze­da­je się bła­wa­ty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nie­wiel­ki ptak o barw­nym upie­rze­niu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławatniki

wła­ści­ciel skle­pu bła­wat­ne­go; ku­piec hand­lu­ją­cy bła­wa­ta­mi


Bła­wat­ni­ki (Co­tin­gi­nae) – po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny bła­wat­ni­ko­wa­tych (Co­tin­gi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bławatnikowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych


Bła­wat­ni­ko­wa­te (Co­tin­gi­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes), obej­mu­ją­ca ponad 60 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej i Cen­tral­nej oraz w Mek­sy­ku.

Dłu­gość ciała bła­wat­ni­ków waha się od 8 do 50 cm, masa zaś wy­no­si 6–400 g. Upie­rze­nie bar­dzo zróż­ni­co­wa­ne, wy­stę­pu­je wy­raź­ny dy­mor­fizm płcio­wy; u sam­ców wy­stę­pu­ją barwy czer­wo­ne, fio­le­to­we i błę­kit­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bławatnikowaty

o ce­chach bła­wat­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Bławatny

1. daw­niej: wy­ko­na­ny z kosz­tow­nej, jed­wab­nej tka­ni­ny, prze­waż­nie ko­lo­ru błę­kit­ne­go;
2. ko­lo­ru bła­wat­ka; modry, cha­bro­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z bła­wa­tem, do­ty­czą­cy bła­wa­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławy

bla­do­nie­bie­ski, mo­dra­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jas­no­nie­bie­ski, bla­do­nie­bie­ski, mo­dra­wy

 (1.2) blady, mdły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błazen

1. ar­ty­sta cyr­ko­wy wy­stę­pu­ją­cy w roli ko­micz­nej;
2. czło­wiek ośmie­sza­ją­cy się;
3. na dwo­rach kró­lew­skich i wiel­ko­pań­skich: osoba ma­ją­ca za­ba­wiać, roz­we­se­lać


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) hist. za­wo­do­wy nad­wor­ny żar­tow­niś i prze­śmiew­ca za­ba­wia­ją­cy króla;

 (1.2) przen. ktoś, kto jest prze­sad­nie we­so­ły lub nad­mier­nie dow­cip­ku­je


Bła­zen – nazwa ro­dza­ju kla­u­na, zwy­kle ko­ja­rzo­na ze śred­nio­wie­czem. W Pol­sce zwany też "we­soł­kiem". Cha­rak­te­ry­stycz­nym ele­men­tem stro­ju błaz­na była czap­ka o trzech ro­gach za­koń­czo­nych dzwo­necz­ka­mi – trzy rogi sym­bo­li­zo­wa­ły ośle uszy i ogon, przy­cze­pia­ne przez błaz­nów we wcze­śniej­szym okre­sie. Oprócz tego błaź­ni cha­rak­te­ry­zo­wa­li się ko­lo­ro­wym stro­jem i spe­cjal­nym ber­łem z wy­rzeź­bio­ną głową na końcu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błazenada

za­cho­wa­nie nie­po­waż­ne; bła­zeń­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­do­rzecz­ne za­cho­wa­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błazenek

nie­wiel­ka, eg­zo­tycz­na ryba mor­ska; am­fi­prion


Źródła:

SJP.pl

Błazennica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. błaź­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Błazeński

taki, który przy­po­mi­na pa­ja­ca, błaz­na lub taki, który za­cho­wu­je się jak pajac; pa­ja­co­wa­ty


przy­miot­nik

 (1.1) po­dob­ny do błaz­na, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla błaz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błazeństwo

wy­głu­pia­nie się, za­cho­wy­wa­nie się jak bła­zen; bła­ze­na­da; błaz­no­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­do­rzecz­ne za­cho­wa­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błaziak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błaznowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­głu­pia­nie się, za­cho­wy­wa­nie się w spo­sób nie­po­waż­ny, bła­zeń­ski


Źródła:

Wiktionary

Błaznować

za­cho­wy­wać się nie­po­waż­nie, wy­głu­piać się; pa­ja­co­wać


cza­sow­nik

 (1.1) książk. wy­głu­piać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błaźnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ku­glar­ka lub ko­me­diant­ka peł­nią­ca na dwo­rze rolę błaz­na

 (1.2) pot. pejor. nie­mą­dra lub aro­ganc­ka ko­bie­ta, skłon­na do figli i za­cho­wu­ją­ca się w spo­sób po­zba­wio­ny po­wa­gi

 (1.3) przest. lek­cew. ma­ło­let­nia, do­ra­sta­ją­ca dziew­czy­na


Źródła:

Wiktionary

Błaźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|błaź­nić.


Źródła:

Wiktionary

Błaźnisko

zgru­bie­nie od: bła­zen


Źródła:

SJP.pl

Błaźnić

1. ośmie­szać, kom­pro­mi­to­wać kogoś;
2. błaź­nić się - ośmie­szać się, kom­pro­mi­to­wać się


cza­sow­nik

 (1.1) stpol. oszu­ki­wać

 (1.2) stpol. wy­głu­piać się

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny błaź­nić się

 (2.1) ośmie­szać się, kom­pro­mi­to­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błażej

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


– imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa „bla­e­sus” oz­na­cza­ją­ce­go „se­ple­nić”.

Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Bła­żej w 2019 r. zaj­mo­wał 60. miej­sce w gru­pie imion mę­skich (639 nadań). W całej po­pu­la­cji Pol­ski w 2019 roku Bła­żej pla­so­wał się na 101. miej­scu wśród imion mę­skich (10 439 nadań); w re­je­strze PESEL wy­stę­po­wał także w for­mie Bia­gio i Bla­i­se (po 3 na­da­nia) oraz Bla­zej (2 na­da­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błażeja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Bła­żej


– imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go "se­ple­nić". Żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Bła­żej.

Bła­że­ja imie­ni­ny ob­cho­dzi 3 lu­te­go i 29 li­sto­pa­da.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błażejak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błażejczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błażejczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażejewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błażejewko

Bła­że­jew­ko (niem. "Weißensee") – część wsi Bła­że­je­wo w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Kór­nik, nad Je­zio­rem Bniń­skim, 6 km na po­łud­nie od Kór­ni­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Błażejewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Błażejewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błażejostwo

Bła­żej z mał­żon­ką; Bła­że­jo­wie


Źródła:

SJP.pl

Błażejowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Błażejowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Błażejowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błażejowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Bła­że­ja lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który od­no­si się, na­le­ży do Bła­że­ja; taki, któ­re­go wła­ści­cie­lem, au­to­rem, twór­cą jest Bła­żej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błażek

zdrob­nie­nie od: Bła­żej (imię mę­skie)


Bła­żek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie ja­now­skim, w gmi­nie Ba­torz.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Bła­żek, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Ba­torz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 703 miesz­kań­ców i była drugą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Ba­torz. Wieś jest so­łect­wem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażkowie

zdrob­nie­nie od: Bła­żej (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Błażkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Błaż­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Błażków

zdrob­nie­nie od: Bła­żej (imię mę­skie)


Błaż­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łu­kow­skim, w gmi­nie Wola My­słow­ska.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo w gmi­nie Wola My­słow­ska. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 57 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażowa

mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Bła­żo­wa – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Bła­żo­wa, na Po­gó­rzu Dy­now­skim, nad rzeką Ryjak (do­pływ Stru­gu). Lo­kal­ny oś­ro­dek hand­lo­wo-usłu­go­wy i drob­ne­go prze­my­słu.

Bła­żo­wa po­ło­żo­na jest w ziemi sa­noc­kiej. Uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską przed 1770.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błażowianin

miesz­ka­niec Bła­żo­wej (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Błażowianka

miesz­kan­ka Bła­żo­wej (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Błażowski

przy­miot­nik od: Bła­żo­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażusiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błażów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na za­chod­niej Ukra­i­nie, w re­jo­nie sam­bor­skim ob­wo­du lwow­skie­go;


Bła­żów – wieś w re­jo­nie sam­bor­skim ob­wo­du lwow­skie­go, za­ło­żo­na w 1441 W II Rze­czy­po­spo­li­tej miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy wiej­skiej Bła­żów. Miej­sco­wość liczy 862 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błecha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pchła


Źródła:

Wiktionary

Błeszczyński

naz­wi­sko


Błe­szczyń­ski – pol­ski herb szla­chec­ki znany z je­dy­ne­go wi­ze­run­ku pie­częt­ne­go, od­mia­na herbu Su­che­kom­na­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błeszka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. pchła


Źródła:

Wiktionary

Błeszno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Błeszyński

naz­wi­sko


Błe­szyń­ski – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Su­che­kom­na­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błoch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błochowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błocisko

ek­spre­syw­nie: błoto; błot­ni­sko


Źródła:

SJP.pl

Błociszewo

Bło­ci­sze­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Śrem.


Źródła:

Wikipedia

Błocić

zo­sta­wiać ślady błota na po­dło­dze


Źródła:

SJP.pl

Błocko

po­tocz­nie: błoto


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. od błoto


Błoc­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wolsz­tyń­skim, w gmi­nie Wolsz­tyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogi

da­ją­cy przy­jem­ność; miły, roz­kosz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) spra­wia­ją­cy za­do­wo­le­nie lub przy­jem­ność, świad­czą­cy o za­do­wo­le­niu lub przy­jem­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób błogi


Źródła:

Wiktionary

Błogocice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca Cie­szy­na;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w gmi­nie Ra­dzie­mi­ce;

 (1.3) geogr. przy­sió­łek wsi Ści­naw­ka Górna, w gmi­nie Rad­ków, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błogocki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Bło­go­cic, zwią­za­ny z Bło­go­ci­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Błogostan

książ­ko­wo: stan bło­go­ści, szczę­śli­wo­ści, za­do­wo­le­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stan bło­go­ści, szczę­śli­wo­ści, za­do­wo­le­nia


Bło­go­stan (punkt szczę­śli­wo­ści) – sy­tu­a­cja w mi­kro­e­ko­no­mii z ob­sza­ru zaj­mu­ją­ce­go się ba­da­niem pre­fe­ren­cji kon­su­men­ta. Model bło­go­sta­nu za­kła­da, że dla kon­su­men­ta ist­nie­je okre­ślo­ny ko­szyk, który jest naj­lep­szy ze wszyst­kich moż­li­wych. Im bli­żej tego ko­szy­ka znaj­du­je się dana osoba, tym więk­szą od­czu­wa sa­tys­fak­cję wy­ra­ża­ną w ka­te­go­riach pre­fe­ren­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogostanik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od bło­go­stan


Źródła:

Wiktionary

Błogosława

ga­tu­nek ba­na­na upra­wia­ny po­wszech­nie w kra­jach tro­pi­kal­nych; banan zwy­czaj­ny, banan wła­ści­wy, banan za­o­strzo­ny, figa raj­ska, pi­zang


Źródła:

SJP.pl

Błogosławienie

bło­go­sła­wień­stwo;
1. obrzęd po­le­ga­ją­cy na prze­że­gna­niu kogoś krzy­żem lub zna­kiem krzy­ża;
2. ży­cze­nie przy­chyl­no­ści losu;
3. po­myśl­ność, przy­chyl­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) udzie­la­nie bło­go­sła­wień­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogosławieństwo

1. w chrze­ści­jań­stwie: obrzęd po­wie­rze­nia kogoś, cze­goś bo­skiej opie­ce
2. sprzy­ja­nie, przy­chyl­ność, po­myśl­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. obrzęd, gest po­wie­rze­nia kogoś, cze­goś bo­skiej opie­ce

 (1.2) podn. ży­cze­nie po­myśl­no­ści, przy­chyl­no­ści losu

 (1.3) sprzy­ja­nie, przy­chyl­ność, po­myśl­ność


Bło­go­sła­wień­stwo w Bi­blii – ter­min re­li­gij­ny oz­na­cza­ją­cy for­mu­łę lub gest wy­ra­że­nia ży­cze­nia udzie­le­nia łaski przez Boga.

Słowo bło­go­sła­wień­stwo po­cho­dzi od ła­ciń­skie­go "bene-dic­tio (gr. eu-lo­ge­in)" – mówić do­brze, ży­czyć cze­goś do­bre­go. Swymi ko­rze­nia­mi sięga do he­braj­skie­go źró­dło­sło­wu "brk". Ten jeden rdzeń służy do okre­śle­nia róż­nych form bło­go­sła­wień­stwa: "be­ra­ka" – bło­go­sła­wień­stwo; "barek" – bło­go­sła­wić; "baruk" – bło­go­sła­wio­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogosławiona

ko­bie­ta zmar­ła, be­a­ty­fi­ko­wa­na przez pa­pie­ża w Ko­ście­le ka­to­lic­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmar­ła ko­bie­ta lub dziew­czy­na uz­na­na przez ko­ściół lub spo­łecz­ność za godną kultu

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: bło­go­sła­wio­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) fż. ims. przy­miot­ni­ko­we­go bier­ne­go od: bło­go­sła­wić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogosławiony

w ko­ście­le ka­to­lic­kim: czło­wiek zmar­ły, bę­dą­cy przed­mio­tem ofi­cjal­ne­go kultu lo­kal­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kośc. ktoś zmar­ły uz­na­ny przez ko­ściół lub spo­łecz­ność za god­ne­go kultu;

przy­miot­nik

 (2.1) pot. przen. szczę­śli­wy

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: bło­go­sła­wić


Bło­go­sła­wio­ny – w Ko­ście­le ka­to­lic­kim osoba zmar­ła, która za życia odz­na­cza­ła się szcze­gól­ny­mi cno­ta­mi in­spi­ro­wa­ny­mi doś­wiad­cze­niem re­li­gij­nym lub też która z po­wo­du swo­jej re­li­gii po­nio­sła śmierć mę­czeń­ską.

Ko­ściół w akcie be­a­ty­fi­ka­cji zez­wa­la na pu­blicz­ny kult ta­kiej osoby w skali lo­kal­nej np. die­cez­ji lub ogra­ni­czo­nej do pew­nej grupy wier­nych, np. za­ko­nu czy zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogosławiący

1. w re­li­gii: udzie­lać bło­go­sła­wień­stwa;
2. wy­ra­żać za­do­wo­le­nie z cze­goś, wdzięcz­ność za coś;
3. ży­czyć komuś w czymś szczę­ścia, apro­bo­wać coś; po­chwa­lać


Patrz:błogosławić

Źródła:

SJP.pl

Błogosławić

1. w re­li­gii: udzie­lać bło­go­sła­wień­stwa;
2. wy­ra­żać za­do­wo­le­nie z cze­goś, wdzięcz­ność za coś;
3. ży­czyć komuś w czymś szczę­ścia, apro­bo­wać coś; po­chwa­lać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­bło­go­sła­wić)

 (1.1) rel. udzie­lać bło­go­sła­wień­stwa

 (1.2) książk. dzię­ko­wać, wy­ra­żać wdzięcz­ność

 (1.3) książk. dawać bło­go­sła­wień­stwo cze­muś, ak­cep­to­wać coś

 (1.4) przen. ży­czyć komuś szczę­ścia, po­myśl­no­ści

 (1.5) rel. sprzy­jać komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogość

stan spo­ko­ju i za­do­wo­le­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­jem­ny stan za­do­wo­le­nia, spo­ko­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błok

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błona

1. cien­ka, zwy­kle ela­stycz­na tkan­ka, speł­nia­ją­ca różne funk­cje w or­ga­niz­mach ży­wych, np. okry­wa­ją­ca na­rzą­dy;
2. cien­ka, ela­stycz­na taśma z ma­te­ria­łu sztucz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­ka, ela­stycz­na po­wło­ka lub taśma

 (1.2) biol. cien­ka, zwy­kle ela­stycz­na tkan­ka, speł­nia­ją­ca różne funk­cje w or­ga­niz­mach ży­wych

 (1.3) hist. daw. pół­przej­rzy­sty ma­te­riał po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go do wy­peł­nia­nia ram okien­nych do XVII wieku;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonczatka

by­li­na ce­bu­lo­wa z ro­dzi­ny ama­ryl­ko­wa­tych; is­me­na


Błon­czat­ka ("Hy­me­no­cal­lis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ama­ryl­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 50 do co najm­niej 64 ga­tun­ków w wą­skim uję­ciu tak­so­no­micz­nym (w przy­pad­ku włą­cze­nia tu ro­ślin z ro­dza­ju is­me­na "Is­me­ne" jest ich kil­ka­na­ście wię­cej). Ro­dzaj naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w Ame­ry­ce Środ­ko­wej, zwła­szcza w Mek­sy­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błoneczka

bar­dzo cien­ka błon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: błona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błonia

duża prze­strzeń po­kry­ta trawą, duże pa­stwi­sko, łąka


Zo­bacz też: Bło­nia w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Bło­nia (niem. "Bürgerwiesen") – osied­le w Gdań­sku, w dziel­ni­cy Rud­ni­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błonianin

miesz­ka­niec Bło­nia


Źródła:

SJP.pl

Błonianka

miesz­kan­ka Bło­nia


Źródła:

SJP.pl

Błoniasto-Szklisty

bło­nia­sty i szkli­sty


Źródła:

SJP.pl

Błoniasty

ma­ją­cy cechy błony; zro­bio­ny z błony


Źródła:

SJP.pl

Błonica

1. ostra cho­ro­ba za­kaź­na wy­wo­ła­na za­raz­kiem ma­czu­gow­ca; dyf­te­ria; dyf­te­ryt;
2. glon mor­ski z gro­ma­dy zie­le­nic, o ple­sze do­cho­dzą­cej nie­jed­no­krot­nie do 1 m dłu­go­ści, przyt­wier­dzo­ny do po­dło­ża; ulwa, watka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ostra cho­ro­ba za­kaź­na, któ­rej ob­ja­wa­mi są za­pa­le­nie błon ślu­zo­wych gar­dła i sza­ra­we, włó­kni­ste na­lo­ty;

 (1.2) bot. glon mor­ski, o du­żych, pła­skich li­ścio­wa­tych ple­chach


Bło­ni­ca – cho­ro­ba za­kaź­na, naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­ca u dzie­ci, wy­wo­ły­wa­na przez ma­czu­go­wiec bło­ni­cy. Głów­nym czyn­ni­kiem cho­ro­bot­wór­czym jest wyt­wa­rza­ny przez niek­tó­re szcze­py tych bak­te­rii jad: tok­sy­na bło­ni­cza.

W Pol­sce wpro­wa­dzo­no obo­wiąz­ko­we szcze­pie­nia ochron­ne (w po­sta­ci szcze­pion­ki Di-Per-Te, DPT/DTP).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonicowy

zwią­za­ny z bło­ni­cą


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bło­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błoniczy

→ bło­ni­ca; bło­ni­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Błonie

duża prze­strzeń po­kry­ta trawą, duże pa­stwi­sko, łąka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) duża tra­wia­sta prze­strzeń

 (1.2) gwara. wspól­ne pa­stwi­sko


Bło­nie ( ‏בלוינא‎ "Blo­y­na", ‏בלוניה‎ "Blo­nye") – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie war­szaw­skim za­chod­nim (daw­niej po­wiat błoń­ski), sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Bło­nie. Mia­sto po­ło­żo­ne jest na Rów­ni­nie Ło­wic­ko-Błoń­skiej nad rzeką Ro­kit­ni­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonka

de­li­kat­na przez­ro­czy­sta skór­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: błona

 (1.2) cien­ka, de­li­kat­na war­stwa lub po­wło­ka

 (1.3) biol. cien­ka część tkan­ki lub struk­tu­ry bio­lo­gicz­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonkoskrzydłe

rząd owa­dów, ma­ją­cych dwie pary bło­nia­stych skrzy­deł, wy­stę­pu­ją w około dwu­stu osiem­dzie­się­ciu ty­sią­cach ga­tun­ków; błon­ków­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, licz­ba mnoga

 (1.1) ent. rząd owa­dów obej­mu­ją­cy ponad 110 ty­się­cy ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych na całym świe­cie, oprócz re­jo­nów po­lar­nych;


Błon­kos­krzy­dłe, błon­ków­ki (Hy­me­nop­te­ra) – rząd owa­dów obej­mu­ją­cy ponad 153 tys. opi­sa­nych ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych na całym świe­cie, z wy­jąt­kiem re­jo­nów po­lar­nych. Naj­wię­cej ga­tun­ków spo­ty­ka się w kra­jach tro­pi­kal­nych. Do błon­kó­wek na­le­żą m.in. pszczo­ły, osy, mrów­ki, pi­la­rzo­wa­te, gą­sie­nicz­ni­ki, ble­skot­ki i trzpien­ni­ko­wa­te.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonkoskrzydły

przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z rzę­dów owa­dów


Źródła:

SJP.pl

Błonkotwórczy

ma­ją­cy zdol­ność two­rze­nia błon­ki


Źródła:

SJP.pl

Błonkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem błon­kę


Źródła:

SJP.pl

Błonkowy

przy­miot­nik od: błon­ka


Źródła:

SJP.pl

Błonkówka

owad li­czą­cy na świe­cie około 280 ty­się­cy ga­tun­ków


Źródła:

SJP.pl

Błonkówki

rząd owa­dów, ma­ją­cych dwie pary bło­nia­stych skrzy­deł, wy­stę­pu­ją w około dwu­stu osiem­dzie­się­ciu ty­sią­cach ga­tun­ków; błon­kos­krzy­dłe


Źródła:

SJP.pl

Błonnik

chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny na­le­żą­cy do wie­lo­cu­krów, głów­ny skład­nik błon ko­mór­ko­wych ro­ślin; ce­lu­lo­za


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. bio­chem. od­gry­wa­ją­cy ważną rolę w pra­wi­dło­wym funk­cjo­no­wa­niu prze­wo­du po­kar­mo­we­go kom­pleks sub­stan­cji po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go nie­u­le­ga­ją­cy tra­wie­niu przez en­zy­my prze­wo­du po­kar­mo­we­go czło­wie­ka i zwie­rząt mo­no­ga­strycz­nych;

 (1.2) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny z grupy po­li­sa­cha­ry­dów


Błon­nik (błon­nik po­kar­mo­wy, włó­kno po­kar­mo­we) – róż­no­rod­ne sub­stan­cje, zaz­wy­czaj po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go nie­u­le­ga­ją­ce tra­wie­niu przez en­zy­my prze­wo­du po­kar­mo­we­go czło­wie­ka oraz zwie­rząt mo­no­ga­strycz­nych. Jest to mie­sza­ni­na sub­stan­cji o cha­rak­te­rze po­li­sa­cha­ry­do­wym (ce­lu­lo­za, he­mi­ce­lu­lo­zy, pek­ty­ny, gumy, śluzy) i nie­po­li­sa­cha­ry­do­wym (li­gni­ny, ku­ty­ny). Spo­ży­cie błon­ni­ka ma zna­cze­nie dla funk­cjo­no­wa­nia prze­wo­du po­kar­mo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonnikowy

zwią­za­ny z błon­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl

Błonotwórczy

ma­ją­cy zdol­ność two­rze­nia błony


Źródła:

SJP.pl

Błonowy

przy­miot­nik od: błona


Źródła:

SJP.pl

Błonwit

chleb pszen­ny z do­dat­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Błota

1. roz­mo­kła zie­mia two­rzą­ca gęstą, lepką masę; bagno;
2. grzą­ski, za­ro­śnię­ty trawą ob­szar; bagno, mo­czar, mo­kra­dło, trzę­sa­wi­sko;
3. ne­ga­tyw­nie oce­nia­ny stan rze­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ob­szar ba­gien­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. płot­ka


Błot­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Zła­wieś Wiel­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błotko

zdrob­nia­le o bło­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od błoto


Błot­ko – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bo­bo­li­ce. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Nowe Ło­zi­ce.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 171.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie ko­sza­liń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotnia

drze­wo z ro­dzi­ny de­re­nio­wa­tych ros­ną­ce na ba­gnach Ame­ry­ki Pół­noc­nej; nyssa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniak

przed­sta­wi­ciel błot­nia­ków, ro­dza­ju pta­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cir­cus|ref=tak.;


Błot­niak – jed­no­o­so­bo­wy po­jazd pod­wod­ny, z mokrą ka­bi­ną, przez­na­czo­ny do zadań dy­wer­syj­nych. Przed­pro­to­ty­py i ek­splo­a­to­wa­ne eg­zem­pla­rze sta­cjo­no­wa­ły w tor­pe­dow­ni na Ok­sy­wiu, tzw. For­mo­zie. Po­zo­sta­łe jed­nost­ki prze­cho­wy­wa­no w ma­ga­zy­nie. Nazwa po­cho­dzi od kryp­to­ni­mu pro­jek­tu: „błot­niak” – nazwa ptaka dra­pież­ne­go z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych. Wszyst­kie jed­nost­ki pod­wod­ne Ma­ry­nar­ki Wo­jen­nej na­zy­wa­ne są naz­wa­mi pta­ków dra­pież­nych, np. sęp, orzeł itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotniarka

1. ga­tu­nek słod­ko­wod­ne­go śli­ma­ka;
2. ro­dzaj barki; sza­lan­da;
3. prasa do fil­tro­wa­nia soków cu­kro­wych pod ci­śnie­niem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniarki

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych; błot­niar­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Błotniarkowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych; błot­niar­ki


Błot­niar­ko­wa­te (Lym­na­e­i­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych (Pul­mo­na­ta) z rzędu na­sa­do­ocz­nych (Ba­som­ma­top­ho­ra), obej­mu­ją­ca ga­tun­ki śred­nie i duże, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się dużą róż­no­rod­no­ścią w bu­do­wie i ubar­wie­niu musz­li – od stoż­ko­wa­tej, wie­życz­ko­wa­tej, ja­jo­wa­tej do ku­li­stej. Wy­ka­zu­ją przy tym znacz­ną jed­no­rod­ność w bu­do­wie ana­to­micz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniarkowy

przy­miot­nik od: błot­niar­ka


Źródła:

SJP.pl

Błotnica

1. nazw wielu wsi w Pol­sce;
2. rzeka, do­pływ Morza Bał­tyc­kie­go;
3. stru­ga, do­pływ Gra­bo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ornit. uszat­ka błot­na

 (1.2) stpol. geol. ruda błot­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotnicowate

ro­dzi­na ma­lut­kich owa­dów z po­drzę­du plusk­wia­ków róż­nos­krzy­dłych, za­sied­la­ją­cych śro­do­wi­ska wodne


Błot­ni­co­wa­te (He­bri­dae) – ro­dzi­na plusk­wia­ków róż­nos­krzy­dłych z in­fra­rzę­du pół­wod­nych. Je­dy­na ro­dzi­na mo­no­ty­po­wej na­dro­dzi­ny He­bro­i­dea.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotnicowaty

o ce­chach błot­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Błotnik

osło­na przed bło­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) część po­ja­zdu osła­nia­ją­ca koło i za­bez­pie­cza­ją­ca po­jazd przed bryz­ga­mi wody/błota spod kół


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotnikowy

→ błot­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z błot­ni­kem, do­ty­czą­cy błot­ni­ka


Patrz:błotnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błotnisko

ek­spre­syw­nie: błoto; bło­ci­sko


Źródła:

SJP.pl

Błotnistość

→ błot­ni­sty


Patrz:błotnisty

Źródła:

SJP.pl

Błotnisty

pełen błota, roz­mo­kły i grzą­ski po de­szczu


przy­miot­nik

 (1.1) po­kry­ty bło­tem, pełen błota


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błotniszek

błot­nisz­ka czosn­ków­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny błot­nisz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Błotniszka

błot­nisz­ka czosn­ków­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny błot­nisz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Błotniszkowate

1. ro­dzi­na mu­chó­wek;
2. ro­dzi­na mchów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniszkowaty

o ce­chach błot­nisz­ko­wa­tych (ro­dzi­na mchów i mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Błotno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Błotny

przy­miot­nik od: błoto


przy­miot­nik

 (1.1) książk. pełen błota, po­kry­ty bło­tem, ut­wo­rzo­ny z błota

 (1.2) biol. ży­ją­cy lub ros­ną­cy na te­re­nach ba­gni­stych, peł­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błoto

1. roz­mo­kła zie­mia two­rzą­ca gęstą, lepką masę; bagno;
2. grzą­ski, za­ro­śnię­ty trawą ob­szar; bagno, mo­czar, mo­kra­dło, trzę­sa­wi­sko;
3. ne­ga­tyw­nie oce­nia­ny stan rze­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mie­sza­ni­na ziemi i wody;

 (1.2) bagno, ob­szar ba­gni­sty

 (1.3) przen. sy­tu­a­cja lub śro­do­wi­sko dwuz­nacz­ne mo­ral­nie

 (1.4) chem. osady strą­co­ne w pro­ce­sie pro­duk­cji cukru w błot­niar­kach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotowiec

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych


Bło­to­wiec ("Trin­ga se­mi­pal­ma­ta") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych (Sco­lo­pa­ci­dae), za­miesz­ku­ją­cy Ame­ry­kę Pół­noc­ną, a zimą także Ame­ry­kę Po­łud­nio­wą. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błozewka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Strwią­ża


Bło­zew­ka ( Болозівка "Bo­ło­ziw­ka", hist. Bło­żew­ka, a także Bła­żew­ka) – rzeka na Ukra­i­nie, pły­ną­ca przez rejon sta­ro­sam­bor­ski i sam­bor­ski ob­wo­du lwow­skie­go. Lewy do­pływ Strwią­ża w do­rze­czu Dnie­stru.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błoń

prze­sta­rza­łe: bło­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest., książk. lub dial. bło­nie; ot­war­ty, roz­le­gły, pła­ski ob­szar po­ro­śnię­ty trawą


Błoń (błr. i ros. Блонь) – agro­mia­stecz­ko na Bia­ło­ru­si, w re­jo­nie pu­cho­wic­kim ob­wo­du miń­skie­go, około 58 km na po­łud­nio­wy wschód od Miń­ska, nad rzeką Ci­tew­ką (do­pły­wem Świ­sło­czy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błoński

przy­miot­nik od: Bło­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błp.

skrót od: bło­go­sła­wio­nej pa­mię­ci


Źródła:

SJP.pl

Błudniki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­skim, w re­jo­nie ha­lic­kim, po­ło­żo­na nad rzeką Łom­ni­cą;


Błud­ni­ki (ukr. Блюдники) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­skim, w re­jo­nie iwa­no­fran­kiw­skim (do 2020 roku w re­jo­nie ha­lic­kim), do 1945 w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie sta­ni­sła­wow­skim, w po­wie­cie sta­ni­sła­wow­skim, sie­dzi­ba gminy Błud­ni­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bługowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Błysk

1. nagłe, krót­kie, silne świa­tło, bły­śnię­cie; od­blask świa­tła;
2. prze­no­śnie: nagły prze­jaw cze­goś, prze­błysk;
3. przy­nę­ta imi­tu­ją­cą rybę do ło­wie­nia na wędkę ryb dra­pież­nych; błyst­ka; błyszcz­ka; błyszcz; bły­szczyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nagłe, krót­kie świa­tło

 (1.2) książk. przen. nagły prze­jaw cze­goś

 (1.3) ro­dzaj sztucz­nej przy­nę­ty na ryby


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bły­skać.


Źródła:

Wiktionary

Błyskawica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) me­te­o­rol. zja­wi­sko świetl­ne w po­sta­ci sil­ne­go bły­sku, to­wa­rzy­szą­ce pio­ru­no­wi


Źródła:

Wiktionary

Błyskawicowy

przy­miot­nik od: bły­ska­wi­ca


Źródła:

SJP.pl

Błyskawicznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bar­dzo szyb­ko, pręd­ko


Źródła:

Wiktionary

Błyskawiczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bły­ska­wicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Błyskawiczność

→ bły­ska­wicz­ny


Patrz:błyskawiczny

Źródła:

SJP.pl

Błyskawiczny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) niez­wy­kle szyb­ki


Źródła:

Wiktionary

Błyskać

1. świe­cić czymś krót­ko, z przer­wa­mi;
2. ja­śnieć, lśnić, wy­da­jąc błysk;
3. ol­śnie­wać, wy­róż­niać się czymś; bły­szczeć, bry­lo­wać;
4. o zja­wi­skach psy­chicz­nych: uzew­nętrz­niać się, zja­wiać się nagle;
5. bły­skać się - o bły­ska­wi­cach: chwi­lo­wo rozś­wiet­lać niebo


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. błys­nąć)

 (1.1) świe­cić z czę­sty­mi, krót­ki­mi przer­wa­mi

 (1.2) wy­da­wać od­blask przez krót­ki czas

 (1.3) przen. wy­ka­zy­wać się czymś szcze­gól­nym w danym mo­men­cie

 (1.4) pot. po­ja­wiać się nagle i na chwi­lę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny bły­skać się (dk. błys­nąć się)

 (2.1) me­te­o­rol. uka­zy­wać się jako bły­ska­wi­ca na nie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskoporek

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny szcze­ci­nia­ko­wa­tych; włó­kno­u­szek


Źródła:

SJP.pl

Błyskota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. świa­tłość, jas­ność, blask

 (1.2) zgrub. bły­skot­ka


Źródła:

Wiktionary

Błyskotek

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny go­łę­bi


Źródła:

SJP.pl

Błyskotka

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny go­łę­bi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dro­biazg, który się bły­szczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskotliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: bły­skot­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Błyskotliwość

1. po­jęt­ność, lot­ność, re­zo­lut­ność;
2. is­krze­nie; blask, mi­got­li­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest bły­skot­li­we; cecha tych, któ­rzy są bły­skot­li­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskotliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: bły­skot­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Błyskotliwy

1. in­te­li­gent­nie dow­cip­ny
2. daw­niej: po­ły­sku­ją­cy, świe­cą­cy, mie­nią­cy się


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się in­te­li­gent­nym prze­my­śle­niem, dow­ci­pem

 (1.2) daw. taki, który się mieni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskowy

zwią­za­ny z bły­skiem


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy bły­sku, ge­ne­ru­ją­cy bły­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błysnąć

1. zaś­wie­cić czymś krót­ko, z przer­wa­mi;
2. za­ja­śnieć, zal­śnić, wy­da­jąc błysk;
3. prze­no­śnie: ol­śnić, wy­róż­nić się czymś;
4. prze­no­śnie: uzew­nętrz­nić się, zja­wić się nagle


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bły­skać)

 (1.1) nagle zaś­wie­cić, wydać krót­ki, in­ten­syw­ny błysk

 (1.2) na chwi­lę się rozś­wiet­lić

 (1.3) przen. nagle wy­ka­zać się czymś

 (1.4) przen. po­ja­wić się nagle

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny błys­nąć się (ndk. bły­skać się)

 (2.1) me­te­o­rol. zja­wić się na nie­bie jako bły­ska­wi­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błystka

przy­nę­ta imi­tu­ją­cą rybę do ło­wie­nia na wędkę ryb dra­pież­nych; błyszcz; błyszcz­ka; bły­szczyk; błysk


Błyst­ka – sztucz­na przy­nę­ta węd­kar­ska na ryby dra­pież­ne, po­tocz­nie na­zy­wa­na bla­chą, od ma­te­ria­łu, z ja­kie­go jest zro­bio­na. Obec­nie jed­nak wyt­wa­rza się je także z in­nych ma­te­ria­łów (np. musz­li małży). Wy­róż­nia się kilka ro­dza­jów bły­stek, w za­leż­no­ści od wy­ko­na­nia. Są to m.in.:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błyszcz

rozt­wór sto­so­wa­ny w gar­bar­stwie do na­da­wa­nia po­ły­sku skó­rom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błyszczak

1. ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny szpa­ko­wa­tych;
2. ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny żu­wa­ko­wa­tych;
3. ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny ślu­zow­ców


Źródła:

SJP.pl

Błyszczek

1. be­zbarw­na szmin­ka do warg; bły­szczyk;
2. ro­dzaj plusk­wia­ka z po­drzę­du róż­nos­krzy­dłych


Źródła:

SJP.pl

Błyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|bły­szczeć.


Źródła:

Wiktionary

Błyszczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ja­śnieć bla­skiem

 (1.2) mieć zdol­ność od­bi­ja­nia świa­tła

 (1.3) przen. książk. wy­wo­ły­wać za­chwyt, robić wra­że­nie, ol­śnie­wać


Źródła:

Wiktionary

Błyszczka

przy­nę­ta imi­tu­ją­cą rybę do ło­wie­nia na wędkę ryb dra­pież­nych; bły­szczyk; błyst­ka; błyszcz; błysk


Źródła:

SJP.pl

Błyszczotka

bły­szczot­ka po­łys­kli­wa - ga­tu­nek śli­ma­ka płu­co­dysz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Błyszczyk

1. be­zbarw­na szmin­ka do warg; bły­szczek;
2. przy­nę­ta imi­tu­ją­cą rybę do ło­wie­nia na wędkę ryb dra­pież­nych; błyst­ka, błyszcz­ka, błyszcz, błysk;
3. ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny ką­sa­czo­wa­tych;
4. ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny żu­wa­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kos­met. be­zbarw­na lub ko­lo­ro­wa sub­stan­cja na­da­ją­ca ustom po­łysk;

 (1.2) ryb. zob. błyst­ka.


Bły­szczyk ("Pe­pri­lus tria­cant­hus") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny żu­wa­ko­wa­tych (Stro­ma­te­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błyszcząco

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) ja­śnie­jąc bla­skiem

 (1.2) ol­śnie­wa­jąc to, co po­zo­sta­je


Źródła:

Wiktionary

Błyszczący

ma­ją­cy mie­nią­cą się po­wierzch­nię


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: bły­szczeć

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) taki, który się bły­szczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyśnięcie

1. zaś­wie­cić czymś krót­ko, z przer­wa­mi;
2. za­ja­śnieć, zal­śnić, wy­da­jąc błysk;
3. prze­no­śnie: ol­śnić, wy­róż­nić się czymś;
4. prze­no­śnie: uzew­nętrz­nić się, zja­wić się nagle


Źródła:

SJP.pl

Błąd

1. niez­god­ność z obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi; po­mył­ka,
2. złe, nie­wła­ści­we po­stę­po­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) niez­god­ność z za­sa­da­mi, za­ło­że­nia­mi

 (1.2) dzia­ła­nie, które przy­no­si złe skut­ki

 (1.3) me­trol. róż­ni­ca mię­dzy wy­ni­kiem po­mia­ru a wiel­ko­ścią mie­rzo­ną

 (1.4) mat. w te­o­rii esty­ma­cji róż­ni­ca mię­dzy war­to­ścią esty­ma­to­ra a wiel­ko­ścią esty­mo­wa­ną

 (1.5) mat. we wnio­sko­wa­niu sta­ty­stycz­nym odrzu­ce­nie hi­po­te­zy praw­dzi­wej, bądź przy­ję­cie fał­szy­wej

 (1.6) stpol. złu­dze­nie

 (1.7) stpol. sza­leń­stwo

wy­krzy­knik

 (2.1) po­wia­do­mie­nie kogoś, że nie ma racji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błądek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Błądkowo

Błąd­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ło­be­skim, w gmi­nie Dobra. Przy­siół­kiem wsi jest Ko­ściel­nik. W la­tach 1945–1954 ist­nia­ła gmina Błąd­ko­wo.

We­dług da­nych z 1 stycz­nia 2011 roku wieś li­czy­ła 164 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Błądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|błą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Błądzikowo

Błą­dzi­ko­wo (kaszb. "Błądzëkòwò", niem. "Blan­se­kow") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Puck. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś klasz­to­ru kar­tu­zów w Kar­tu­zach w po­wie­cie puc­kim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go w II po­ło­wie XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Błądzić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­ru­szać się szu­ka­jąc wła­ści­wej drogi

 (1.2) po­ru­szać się bez celu

 (1.3) po­stę­po­wać, my­śleć myl­nie


Źródła:

Wiktionary

Błąkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|błą­kać.


Źródła:

Wiktionary

Błąkanina

błą­ka­nie się; cho­dze­nie bez celu; włó­czę­ga


Źródła:

SJP.pl

Błąkać

cho­dzić po róż­nych miej­scach, nie mogąc zna­leźć drogi; cho­dzić bez celu, wa­łę­sać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. wpro­wa­dzać w błąd

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny błą­kać się

 (2.1) cho­dzić bez celu

 (2.2) cho­dzić tu i tam, nie mogąc od­na­leźć drogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błędnica

1. błęd­ni­ca trza­ska - ga­tu­nek mo­ty­la;
2. w wie­rze­niach lu­do­wych zjawa ma­mią­ca ludzi zwła­szcza uwo­dzą­ca po­dróż­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób błęd­ny


Źródła:

Wiktionary

Błędniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: błęd­nie


Źródła:

SJP.pl

Błędniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: błęd­ny; zwy­kle w wy­ra­że­niu: nic błęd­niej­sze­go - nic bar­dziej myl­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Błędnik

la­bi­rynt;
1. część ucha środ­ko­we­go mie­szczą­ca re­cep­to­ry zmy­słu słu­chu i rów­no­wa­gi;
2. w ogrod­nict­wie: układ krę­tych ście­żek oko­lo­nych ży­wo­pło­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. część wew­nętrz­na ucha mie­szczą­ca re­cep­to­ry zmy­słu słu­chu i rów­no­wa­gi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błędnikowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb oko­nioksz­tałt­nych; la­bi­ryn­to­wa­te, łaź­co­wa­te


Błęd­ni­ko­wa­te, łaź­co­wa­te, la­bi­ryn­to­wa­te (Ana­ban­ti­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb oko­nioksz­tałt­nych za­li­cza­na do błęd­ni­kow­ców. Ze wzglę­du na atrak­cyj­ne ubar­wie­nie i cie­ka­wą bio­lo­gię czę­sto spo­ty­ka­ne w ak­wa­ry­sty­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędnikowce

po­drząd oko­nioksz­tałt­nych ryb słod­ko­wod­nych, ma­ją­cych na­rząd skrze­lo­wy słu­żą­cy do od­dy­cha­nia po­wie­trzem at­mos­fe­rycz­nym; la­bi­ryn­tow­ce; łaź­co­wa­te


Błęd­ni­kow­ce (Ana­ban­to­i­dei) – po­drząd słod­ko­wod­nych ryb oko­nioksz­tałt­nych wy­po­sa­żo­nych w na­rząd błęd­ni­ko­wy zwany la­bi­ryn­tem.

 "Osob­ny ar­ty­kuł: La­bi­rynt (ana­to­mia ryb)."

Za­li­cza­ne są do nich m.in. łaźce, wiel­ko­płet­wy, skrze­czy­ki, gu­ra­mi, bo­jow­ni­ki, pręt­ni­ki, san­de­lie, bu­szow­ce i be­lon­cje. Ze wzglę­du na ubar­wie­nie, bio­lo­gię roz­ro­du oraz za­cho­wa­nie są czę­sto ho­do­wa­ne w ak­wa­riach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędnikowiec

przed­sta­wi­ciel po­drzę­du ryb słod­ko­wod­nych z rzędu oko­nioksz­tałt­nych; la­bi­ryn­to­wiec


Źródła:

SJP.pl

Błędnikowy

przy­miot­nik od: błęd­nik


Źródła:

SJP.pl

Błędnodruk

zna­czek pocz­to­wy z błę­dem dru­kar­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zna­czek pocz­to­wy z błę­dem dru­kar­skim;


Błęd­no­druk – nazwa znacz­ka lub ca­łost­ki z błę­dem dru­kar­skim, pow­sta­łym w wy­ni­ku nie­pra­wi­dło­wo wy­ko­na­nej czyn­no­ści w cza­sie pro­duk­cji, nie wy­kry­tym przez kon­tro­lę i wpro­wa­dzo­ne­go do sprze­da­ży. Naj­czę­ściej są to prze­su­nię­cia ca­ło­ści lub czę­ści na­dru­ków i na­pi­sów. Zda­rza­ją się też od­wró­co­ne ry­sun­ki lub na­pi­sy, a także błędy w: ko­lo­ry­sty­ce, ro­dza­ju uży­te­go pa­pie­ru, per­fo­ra­cji i gu­mo­wa­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błędność

→ błęd­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest błęd­ne; cecha tych, któ­rzy są błęd­ni


Patrz:błędny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błędny

1. nie­po­praw­ny, nie­praw­dzi­wy, za­wie­ra­ją­cy błąd;
2. daw­niej: błą­ka­ją­cy się


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy błąd, nie­wła­ści­wy, nie­po­praw­ny

 (1.2) nie­przy­tom­ny, zde­zo­rien­to­wa­ny

 (1.3) stpol. śrpol. błą­ka­ją­cy się, za­błą­ka­ny da­ta­def|1440|1746.

 (1.4) stpol. o dro­dze, śrpol. mylny, my­lą­cy, wpro­wa­dza­ją­cy w błąd da­ta­def|1444|1593.

 (1.5) stpol. śrpol. grzesz­ny da­ta­def|1435|1673.

 (1.6) stpol. śrpol. sza­lo­ny, obłą­ka­ny da­ta­def|1500|1593.

 (1.7) śrpol. he­re­tyc­ki, ka­cer­ski, po­gań­ski da­ta­def|1633|1746.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błędowianin

miesz­ka­niec Błę­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Błędowianka

miesz­kan­ka Błę­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Błędowice

część Ha­wie­rzo­wa (mia­sta w Cze­chach)


Błę­do­wi­ce (czes. Blu­do­vi­ce, niem. Blu­do­witz) – część mia­sta Ha­wie­rzo­wa w kraju mo­raw­sko-ślą­skim, w po­wie­cie Kar­wi­na w Cze­chach, nad rzeką Łu­cy­ną. Wraz z Pod­le­siem i Ży­wo­ci­ca­mi współt­wo­rzy gminę ka­ta­stral­ną Blu­do­vi­ce. W 2009 r. licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si­ła 2566, zaś w 2010 od­no­to­wa­no 850 adre­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędowicki

przy­miot­nik od: Błę­do­wi­ce; błę­dow­ski


Źródła:

SJP.pl

Błędowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Błędowski

1. przy­miot­nik od: Błę­do­wi­ce; błę­do­wic­ki
2. przy­miot­nik od: Błę­dów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędów

1. niez­god­ność z obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi; po­mył­ka,
2. złe, nie­wła­ści­we po­stę­po­wa­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błękicik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od błę­kit


Źródła:

Wiktionary

Błękit

1. nie­bie­ska barwa;
2. barw­nik nie­bie­skie­go ko­lo­ru;
3. prze­no­śnie: niebo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kolor błę­kit­ny

 (1.2) chem. błę­kit­ny lub nie­bie­ski barw­nik, pig­ment; błę­kit­na lub nie­bie­ska farba

 (1.3) przen. zob. niebo.


Błę­kit, lazur – kolor o od­cie­niu po­mię­dzy nie­bie­skim a cy­ja­nem, od­po­wia­da­ją­cy bar­wie czy­ste­go nieba w sło­necz­ny dzień.

Błę­kit miał wiele zna­czeń zmie­nia­ją­cych się przez wieki. Sym­bo­li­zo­wał wier­ność, sta­łość uczuć, czy­stość i trwa­łość.

Słowo lazur jest po­cho­dze­nia fran­cu­skie­go i czę­sto sto­so­wa­ne jest we Fran­cji w od­nie­sie­niu do Morza Śró­dziem­ne­go (także – La­zu­ro­we Wy­brze­że).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błękitek

at­lan­tyc­ka ryba po­dob­na do śle­dzia i dor­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mi­cro­me­si­stius|L.|ref=tak., ro­dzaj ryb mor­skich z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błękitnawy

zbli­żo­ny do błę­kit­ne­go, nie do końca błę­kit­ny, pra­wie błę­kit­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor po­dob­ny do błę­kit­ne­go; nie­zu­peł­nie błę­kit­ny, pra­wie błę­kit­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitniczek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny ta­na­gro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Błękitnidło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. kos­me­tyk, błę­kit­ny barw­nik do oz­na­cza­nia de­li­kat­nych żyłek na skro­niach


Źródła:

Wiktionary

Błękitnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób błę­kit­ny


Źródła:

Wiktionary

Błękitniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: błę­kit­nie, błę­kit­no


Źródła:

SJP.pl

Błękitniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: błę­kit­ny


Źródła:

SJP.pl

Błękitnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­bie­ra­nie barwy błę­kit­nej


Źródła:

Wiktionary

Błękitnieć

zmie­niać kolor na błę­kit­ny


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sta­wać się błę­kit­nym

 (1.2) wy­da­wać się błę­kit­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnik

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny dro­zdo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Błękitniutki

zdrob­nie­nie od: błę­kit­ny


Źródła:

SJP.pl

Błękitno-Biały

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: błę­kit­ny i biały


Źródła:

Wiktionary

Błękitno-Różowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jed­no­cze­śnie błę­kit­ny i ró­żo­wy


Źródła:

Wiktionary

Błękitno-Złoty

błę­kit­ny i złoty


Źródła:

SJP.pl

Błękitnobiały

biały o od­cie­niu błę­kit­nym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) biały o błę­kit­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnogłowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma błę­kit­ną głowę


Źródła:

Wiktionary

Błękitnooki

ma­ją­cy błę­kit­ne oczy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma błę­kit­ne oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnopióry

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma błę­kit­ne pióra, pie­rze


Źródła:

Wiktionary

Błękitnopurpurowy

1. pur­pu­ro­wy o od­cie­niu błę­kit­nym;
2. groch błę­kit­no­pur­pu­ro­wy - jed­no­rocz­na ro­śli­na z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych (mo­tyl­ko­wa­tych), o czer­wo­no­fio­le­to­wych kwia­tach i pie­rza­stych li­ściach, upra­wia­na na paszę i zie­lo­ny nawóz; groch polny, pe­lusz­ka


przy­miot­nik

 (1.1) pur­pu­ro­wy o błę­kit­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnoskrzydły

ma­ją­cy błę­kit­ne skrzy­dła


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma błę­kit­ne skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnoszary

szary o od­cie­niu błę­kit­nym


przy­miot­nik

 (1.1) szary o błę­kit­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnozielonkawy

nieco zie­lo­ny o błę­kit­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Błękitnozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu błę­kit­nym


przy­miot­nik

 (1.1) zie­lo­ny o błę­kit­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnozłoty

złoty o błę­kit­nym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Błękitność

→ błę­kit­ny


Patrz:błękitny

Źródła:

SJP.pl

Błękitny

ma­ją­cy kolor nieba; nie­bie­ski


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor in­ten­syw­nie nie­bie­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękity

1. nie­bie­ska barwa;
2. barw­nik nie­bie­skie­go ko­lo­ru;
3. prze­no­śnie: niebo


Źródła:

SJP.pl